# Dziennik Urzędowy L 99I/2021

| | ISSN 1977-0766 |
| --- | --- |
| Dziennik Urzędowy
  Unii Europejskiej | L 099I |
| | |
| Wydanie polskie | Legislacja | Rocznik 6422 marca 2021 |

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 099I

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 6422 marca 2021

---

| Spis treści | | II   Akty o charakterze nieustawodawczym | Strona |
| --- | --- | --- | --- |
| | | ROZPORZĄDZENIA |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/478 z dnia 22 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2020/1998 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka | 1 |
| | * | Rozporządzenie Rady (UE) 2021/479 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie | 13 |
| | * | Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/480 z dnia 22 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie | 15 |
| | | DECYZJE |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2021/481 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2020/1999 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka | 25 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2021/482 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniająca decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie | 37 |
| | * | Decyzja Rady (WPZiB) 2021/483 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniająca decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie | 40 |

Spis treści

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

ROZPORZĄDZENIA

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/478 z dnia 22 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2020/1998 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka

1

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2021/479 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

13

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/480 z dnia 22 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

15

DECYZJE

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2021/481 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2020/1999 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka

25

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2021/482 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniająca decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

37

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2021/483 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniająca decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

40

| PL | Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.
  Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
| --- | --- |

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.

---

II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

| 22.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | LI 99/1 |
| --- | --- | --- | --- |

22.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 99/1

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2021/478

z dnia 22 marca 2021 r.

wykonujące rozporządzenie (UE) 2020/1998 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2020/1998 z dnia 7 grudnia 2020 r. w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (1), a w szczególności jego art. 14 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 7 grudnia 2020 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2020/1998. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 7 grudnia 2020 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2020/1998.

| (2) | W dniu 8 grudnia 2020 r. w oświadczeniu Wysokiego Przedstawiciela wydanym w imieniu Unii na temat globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka Unia Europejska i jej państwa członkowskie potwierdziły swoje stanowcze zobowiązanie na rzecz propagowania i ochrony praw człowieka na świecie. Globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka podkreśla, jak zdeterminowana jest Unia, by wzmocnić swoją rolę w zaradzaniu poważnym pogwałceniom i naruszeniom praw człowieka na świecie. Strategicznym celem Unii jest sprawienie, by wszyscy mogli skutecznie korzystać z praw człowieka. Poszanowanie godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i praw człowieka to podstawowe wartości Unii oraz jej wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 8 grudnia 2020 r. w oświadczeniu Wysokiego Przedstawiciela wydanym w imieniu Unii na temat globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka Unia Europejska i jej państwa członkowskie potwierdziły swoje stanowcze zobowiązanie na rzecz propagowania i ochrony praw człowieka na świecie. Globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka podkreśla, jak zdeterminowana jest Unia, by wzmocnić swoją rolę w zaradzaniu poważnym pogwałceniom i naruszeniom praw człowieka na świecie. Strategicznym celem Unii jest sprawienie, by wszyscy mogli skutecznie korzystać z praw człowieka. Poszanowanie godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i praw człowieka to podstawowe wartości Unii oraz jej wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

| (3) | W dniu 2 marca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/372 (2) oraz rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/371 (3), na mocy których wskazano do objęcia środkami ograniczającymi czterech Rosjan odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w tym przypadki arbitralnych aresztowań i zatrzymań, a także za szeroko zakrojone i systematyczne represjonowanie wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, jak również wolności opinii i wypowiedzi. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 2 marca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/372 (2) oraz rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/371 (3), na mocy których wskazano do objęcia środkami ograniczającymi czterech Rosjan odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w tym przypadki arbitralnych aresztowań i zatrzymań, a także za szeroko zakrojone i systematyczne represjonowanie wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, jak również wolności opinii i wypowiedzi.

| (4) | Unia jest nadal głęboko zaniepokojona występującymi w różnych częściach świata poważnymi pogwałceniami i naruszeniami praw człowieka, takimi jak tortury, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia czy systematyczne stosowanie pracy przymusowej, których to pogwałceń i naruszeń dopuszczają się osoby i podmioty w Chinach, Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), Libii, Erytrei, Sudanie Południowym i Rosji. |
| --- | --- |

(4)

Unia jest nadal głęboko zaniepokojona występującymi w różnych częściach świata poważnymi pogwałceniami i naruszeniami praw człowieka, takimi jak tortury, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia czy systematyczne stosowanie pracy przymusowej, których to pogwałceń i naruszeń dopuszczają się osoby i podmioty w Chinach, Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), Libii, Erytrei, Sudanie Południowym i Rosji.

| (5) | W związku z tym do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2020/1998 należy dodać jedenaście osób i cztery podmioty. |
| --- | --- |

(5)

W związku z tym do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym zamieszczonego w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2020/1998 należy dodać jedenaście osób i cztery podmioty.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2020/1998, |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2020/1998,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2020/1998 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

W imieniu Rady

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 410 I z 7.12.2020, s. 1.

1

(2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2021/372 z dnia 2 marca 2021 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2020/1999 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (Dz.U. L 71I z 2.3.2021, s. 6).

2

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2021/371 z dnia 2 marca 2021 r. wykonujące rozporządzenie (UE) 2020/1998 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (Dz.U. L 71I z 2.3.2021, s. 1).

3

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku do rozporządzenia (UE) 2020/1998 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w wykazie osób fizycznych zamieszczonym w sekcji A („Osoby fizyczne”) wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł kolumny drugiej („Imię i nazwisko (transliteracja pisowni rosyjskiej)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński)”; |
| --- | --- | --- |

1)

w wykazie osób fizycznych zamieszczonym w sekcji A („Osoby fizyczne”) wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł kolumny drugiej („Imię i nazwisko (transliteracja pisowni rosyjskiej)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński)”;

| b) | tytuł kolumny trzeciej („Imię i nazwisko (pisownia rosyjska)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko”; |
| --- | --- |

b)

tytuł kolumny trzeciej („Imię i nazwisko (pisownia rosyjska)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko”;

| c) | dodaje się wpisy w brzmieniu: | Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński) | Imię i nazwisko | Informacje identyfikacyjne | Powody umieszczenia w wykazie | Data umieszczenia w wykazie |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „5. | ZHU Hailun | 朱海仑 (pisownia chińska) | Stanowisko(-a): były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)
  Data urodzenia: styczeń 1958 r.
  Miejsce urodzenia: Lianshui, Jiangsu (Chiny)
  Obywatelstwo: chińskie
  Płeć: mężczyzna | Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR) i były zastępca sekretarza Komitetu Partii regionu XUAR (2016–2019). Były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.). | 22.3.2021 |
| | | | | Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (2016–2019) Zhu Hailun był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Zhu Hailuna opisuje się jako „architekta” tego programu. Dlatego też jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. | |
| | | | | Jako wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.) Zhu Hailun nadal miał decydujący głos w regionie XUAR, w którym nadal trwa zakrojony na szeroką skalę program nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. | |
| 6. | WANG Junzheng | 王君正 (pisownia chińska) | Stanowisko(-a): sekretarz partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) i zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur; komisarz polityczny XPCC i dyrektor generalny China Xinjian Group
  Data urodzenia: maj 1963 r.
  Miejsce urodzenia: Linyi, Szantung (Chiny)
  Obywatelstwo: chińskie
  Płeć: mężczyzna | Sekretarz Partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) oraz zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) od kwietnia 2020 r., a od maja 2020 r. także komisarz polityczny XPCC. Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.). Wang Junzheng sprawował też inne wysokie stanowiska w XPCC.
  XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną w regionie XUAR, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako sekretarz partii i komisarz polityczny XPCC od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii realizowanych przez XPCC. Z racji swojego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. | |
| | | | | Jest także odpowiedzialny za systematyczne wykorzystywanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny.
  Jako zastępca sekretarza Komitetu Partii w regionie XUAR od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii dotyczących bezpieczeństwa realizowanych w Sinciangu, w tym wspomnianego powyżej programu wymierzonego w Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.) Wang Junzheng był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu wspomnianego powyżej programu. | |
| 7. | WANG Mingshan | 王明山 (pisownia chińska) | Stanowisko(-a): członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR
  Data urodzenia: styczeń 1964 r.
  Miejsce urodzenia: Wuwei, Gansu (Chiny)
  Obywatelstwo: chińskie
  Płeć: mężczyzna | Członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r. Były dyrektor i zastępca sekretarza partii Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) między 2017 r. a styczniem 2021 r. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r., Wang Mingshan jest odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odgrywa kluczową polityczną rolę w monitorowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. | |
| | | | | Jako były dyrektor i zastępca sekretarza partii XPSB (2017 r. – styczeń 2021 r.) sprawował kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i był bezpośrednio odpowiedzialny za realizowanie wspomnianego powyżej programu. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych.
  Na obecnym stanowisku i z racji wcześniej pełnionych funkcji Wang Mingshan jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań. | |
| 8. | CHEN Mingguo | 陈明国
  (pisownia chińska) | Stanowisko(-a): dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)
  Data urodzenia: październik1966 r.
  Miejsce urodzenia: Yilong, Syczuan (Chiny)
  Obywatelstwo: chińskie
  Płeć: mężczyzna | Dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) od stycznia 2021 r. i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR). | 22.3.2021 |
| | | | | Jako dyrektor XPSB Chen Mingguo sprawuje kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i bezpośrednio uczestniczy w realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych. Z tego względu Chen Mingguo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań. | |
| 9. | JONG Kyong-thaek (alias CHO’NG Kyo’ng-t’aek) | 정경택
  (pisownia koreańska) | Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)
  Data urodzenia: między 1.1.1961 a 31.12.1963
  Obywatelstwo: północnokoreańskie
  Płeć: mężczyzna | Jong Kyong-thaek od 2017 r. jest ministrem bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD).
  Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego KRLD to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, skupiających się na identyfikowaniu i tłumieniu sprzeciwu politycznego, „wywrotowych” informacji napływających z zagranicy oraz wszelkich innych zachowań uznawanych za poważne zagrożenie polityczne dla ustroju politycznego i jego przywództwa. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Jong Kyong-thaek jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet. | |
| 10. | RI Yong Gil
  (alias RI Yong Gi, RI Yo’ng-kil, YI Yo’ng-kil) | 리영길
  (pisownia koreańska) | Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)
  Data urodzenia: 1955
  Obywatelstwo: północnokoreańskie
  Płeć: mężczyzna | Ri Yong Gil od stycznia 2021 r. jest ministrem bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD), a w okresie między 2018 r. a styczniem 2021 r. pełnił funkcję szefa sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej.
  Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego KRLD (wcześniejsze nazwy: Ministerstwo Bezpieczeństwa Ludności lub Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego) to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, w tym przesłuchiwaniem i karaniem osób „nielegalnie” uciekających z KRLD. W szczególności Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego jest odpowiedzialne – za pośrednictwem swojego Biura Więziennictwa – za prowadzenie kolonii karnych i obozów pracy związanych z krótkoterminowym zatrzymaniem, w których to koloniach i obozach więźniowie/zatrzymani są rozmyślnie głodzeni i poddawani innym formom nieludzkiego traktowania. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Społecznego Ri Yong Gil jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet.
  Jako były szef sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej Ri Yong Gil jest także odpowiedzialny za powszechne poważne pogwałcenia praw człowieka, których dopuściła się Koreańska Armia Ludowa. | |
| 11. | Mohammed Khalifa AL-KANI (alias Mohamed Khalifa Abderrahim Shaqaqi AL-KANI, Mohammed AL-KANI, Muhammad Omar AL-KANI) | الكاني خليفة محمد (pisownia arabska) | Stanowisko(-a): przywódca milicji Kaniyat
  Data urodzenia: 3.5.1979
  Obywatelstwo: libijskie
  Numer paszportu: F86JKFJF
  Płeć: mężczyzna | Mohammed Khalifa Al-Kani jest przywódcą milicji Kaniyat, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Z racji piastowanego stanowiska nadzoruje wszystkie działania milicji Kaniyat. Jako przywódca milicji Kaniyat jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie.
  Na początku czerwca 2020 r. Mohammed Khalifa Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. | 22.3.2021 |
| 12. | Abderrahim AL-KANI (alias Abdul-Rahim AL-KANI, Abd-al-Rahim AL-KANI) | الرحيم الكاني عبد (pisownia arabska) | Stanowisko(-a): członek milicji Kaniyat
  Data urodzenia: 7.9.1997
  Obywatelstwo: libijskie
  Numer paszportu: PH3854LY
  Numer dowodu tożsamości: 119970331820
  Płeć: mężczyzna | Abderrahim Al-Kani jest jednym z kluczowych członków milicji Kaniyat, a także bratem przywódcy tej milicji, Mohammeda Khalify Al-Khaniego. Milicja Kaniyat sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r.
  Abderrahim Al-Kani w ramach milicji Kaniyat odpowiada za bezpieczeństwo wewnętrzne. Z racji piastowania tego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie. | 22.3.2021 |
| | | | | Na początku czerwca 2020 r. Abderrahim Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. | |
| 13. | Aiub Vakhaevich KATAEV
  (alias Ayubkhan Vakhaevich KATAEV) | Аюб Вахаевич КАТАЕВ
  (alias Аюбхан Вахаевич КАТАЕВ) (pisownia rosyjska) | Stanowisko(-a): szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej
  Data urodzenia: 1.12.1980 lub 1.12.1984
  Obywatelstwo: rosyjskie
  Płeć: mężczyzna | Szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w Argunie Aiub Kataev nadzoruje działania miejscowych służb bezpieczeństwa państwowego i policji. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa. Aiub Kataev i podległe mu służby są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe. | |
| | | | | Według licznych świadków Aiub Kataev osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu. | |
| 14. | Abuzaid (Abuzayed) Dzhandarovich VISMURADOV | Абузайд Джандарович ВИСМУРАДОВ (pisownia rosyjska) | Stanowisko(-a): dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa
  Data urodzenia: 24.12.1975
  Miejsce urodzenia: Achmat-Jurt/Chosi-Jurt, była Czeczeńsko-Inguska Autonomiczna Socjalistyczna Republika Radziecka (ASSR), obecnie Republika Czeczeńska (Federacja Rosyjska)
  Obywatelstwo: rosyjskie
  Płeć: mężczyzna | Dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa.
  Abuzaid Vismuradov jest dowódcą jednostki „Terek” w ramach SOBR od maja 2012 r. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa. | 22.3.2021 |
| | | | | Abuzaid Vismuradov i podległa mu jednostka „Terek” są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe.
  Według licznych świadków Abuzaid Vismuradov osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu. Jest on bliskim współpracownikiem Ramzana Kadyrowa, szefa Republiki Czeczeńskiej, który od wielu lat prowadzi kampanię represji wobec swoich przeciwników politycznych. | |
| 15. | Gabriel Moses LOKUJO | - | Stanowisko(-a): generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF)
  Obywatelstwo: południowosudańskie
  Płeć: mężczyzna | Generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF).
  Gabriel Moses Lokujo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Sudanie Południowym, w szczególności za egzekucje pozasądowe.
  W maju 2020 r. trzech oficerów Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA-IO) zostało uprowadzonych i straconych na rozkaz generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo. | 22.3.2021” |
| | | | | We wrześniu 2020 r. generał dywizji Gabriel Moses Lokujo przeszedł z SPLA-IO na stronę SSPDF i jest odpowiedzialny za starcia, które wskutek tej decyzji wywiązały się na terenie i wokół ośrodka szkoleniowego Moroto na południu stanu Ekwatoria Środkowa. W ich wyniku w ostatnim kwartale 2020 r. po obu stronach wiele osób zostało zabitych lub rannych; doszło też do przemieszczenia się ludności cywilnej, zwłaszcza w okolicach Kajo-Keji w stanie Ekwatoria Środkowa. Siły generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo pozostały na tym obszarze; są doniesienia o dalszych licznych starciach, a bezpieczeństwo ludności cywilnej jest nadal zagrożone. | |

c)

dodaje się wpisy w brzmieniu:

Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński)

Imię i nazwisko

Informacje identyfikacyjne

Powody umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„5.

ZHU Hailun

朱海仑 (pisownia chińska)

Stanowisko(-a): były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)

Data urodzenia: styczeń 1958 r.

Miejsce urodzenia: Lianshui, Jiangsu (Chiny)

Obywatelstwo: chińskie

Płeć: mężczyzna

Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR) i były zastępca sekretarza Komitetu Partii regionu XUAR (2016–2019). Były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.).

22.3.2021

Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (2016–2019) Zhu Hailun był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Zhu Hailuna opisuje się jako „architekta” tego programu. Dlatego też jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

Jako wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.) Zhu Hailun nadal miał decydujący głos w regionie XUAR, w którym nadal trwa zakrojony na szeroką skalę program nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

6.

WANG Junzheng

王君正 (pisownia chińska)

Stanowisko(-a): sekretarz partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) i zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur; komisarz polityczny XPCC i dyrektor generalny China Xinjian Group

Data urodzenia: maj 1963 r.

Miejsce urodzenia: Linyi, Szantung (Chiny)

Obywatelstwo: chińskie

Płeć: mężczyzna

Sekretarz Partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) oraz zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) od kwietnia 2020 r., a od maja 2020 r. także komisarz polityczny XPCC. Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.). Wang Junzheng sprawował też inne wysokie stanowiska w XPCC.

XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną w regionie XUAR, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu.

22.3.2021

Jako sekretarz partii i komisarz polityczny XPCC od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii realizowanych przez XPCC. Z racji swojego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

Jest także odpowiedzialny za systematyczne wykorzystywanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny.

Jako zastępca sekretarza Komitetu Partii w regionie XUAR od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii dotyczących bezpieczeństwa realizowanych w Sinciangu, w tym wspomnianego powyżej programu wymierzonego w Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.) Wang Junzheng był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu wspomnianego powyżej programu.

7.

WANG Mingshan

王明山 (pisownia chińska)

Stanowisko(-a): członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR

Data urodzenia: styczeń 1964 r.

Miejsce urodzenia: Wuwei, Gansu (Chiny)

Obywatelstwo: chińskie

Płeć: mężczyzna

Członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r. Były dyrektor i zastępca sekretarza partii Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) między 2017 r. a styczniem 2021 r.

22.3.2021

Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r., Wang Mingshan jest odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odgrywa kluczową polityczną rolę w monitorowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

Jako były dyrektor i zastępca sekretarza partii XPSB (2017 r. – styczeń 2021 r.) sprawował kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i był bezpośrednio odpowiedzialny za realizowanie wspomnianego powyżej programu. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych.

Na obecnym stanowisku i z racji wcześniej pełnionych funkcji Wang Mingshan jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań.

8.

CHEN Mingguo

陈明国

(pisownia chińska)

Stanowisko(-a): dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)

Data urodzenia: październik1966 r.

Miejsce urodzenia: Yilong, Syczuan (Chiny)

Obywatelstwo: chińskie

Płeć: mężczyzna

Dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) od stycznia 2021 r. i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR).

22.3.2021

Jako dyrektor XPSB Chen Mingguo sprawuje kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i bezpośrednio uczestniczy w realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych. Z tego względu Chen Mingguo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań.

9.

JONG Kyong-thaek (alias CHO’NG Kyo’ng-t’aek)

정경택

(pisownia koreańska)

Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)

Data urodzenia: między 1.1.1961 a 31.12.1963

Obywatelstwo: północnokoreańskie

Płeć: mężczyzna

Jong Kyong-thaek od 2017 r. jest ministrem bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD).

Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego KRLD to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, skupiających się na identyfikowaniu i tłumieniu sprzeciwu politycznego, „wywrotowych” informacji napływających z zagranicy oraz wszelkich innych zachowań uznawanych za poważne zagrożenie polityczne dla ustroju politycznego i jego przywództwa.

22.3.2021

Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Jong Kyong-thaek jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet.

10.

RI Yong Gil

(alias RI Yong Gi, RI Yo’ng-kil, YI Yo’ng-kil)

리영길

(pisownia koreańska)

Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)

Data urodzenia: 1955

Obywatelstwo: północnokoreańskie

Płeć: mężczyzna

Ri Yong Gil od stycznia 2021 r. jest ministrem bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD), a w okresie między 2018 r. a styczniem 2021 r. pełnił funkcję szefa sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej.

Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego KRLD (wcześniejsze nazwy: Ministerstwo Bezpieczeństwa Ludności lub Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego) to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, w tym przesłuchiwaniem i karaniem osób „nielegalnie” uciekających z KRLD. W szczególności Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego jest odpowiedzialne – za pośrednictwem swojego Biura Więziennictwa – za prowadzenie kolonii karnych i obozów pracy związanych z krótkoterminowym zatrzymaniem, w których to koloniach i obozach więźniowie/zatrzymani są rozmyślnie głodzeni i poddawani innym formom nieludzkiego traktowania.

22.3.2021

Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Społecznego Ri Yong Gil jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet.

Jako były szef sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej Ri Yong Gil jest także odpowiedzialny za powszechne poważne pogwałcenia praw człowieka, których dopuściła się Koreańska Armia Ludowa.

11.

Mohammed Khalifa AL-KANI (alias Mohamed Khalifa Abderrahim Shaqaqi AL-KANI, Mohammed AL-KANI, Muhammad Omar AL-KANI)

الكاني خليفة محمد (pisownia arabska)

Stanowisko(-a): przywódca milicji Kaniyat

Data urodzenia: 3.5.1979

Obywatelstwo: libijskie

Numer paszportu: F86JKFJF

Płeć: mężczyzna

Mohammed Khalifa Al-Kani jest przywódcą milicji Kaniyat, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Z racji piastowanego stanowiska nadzoruje wszystkie działania milicji Kaniyat. Jako przywódca milicji Kaniyat jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie.

Na początku czerwca 2020 r. Mohammed Khalifa Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat.

22.3.2021

12.

Abderrahim AL-KANI (alias Abdul-Rahim AL-KANI, Abd-al-Rahim AL-KANI)

الرحيم الكاني عبد (pisownia arabska)

Stanowisko(-a): członek milicji Kaniyat

Data urodzenia: 7.9.1997

Obywatelstwo: libijskie

Numer paszportu: PH3854LY

Numer dowodu tożsamości: 119970331820

Płeć: mężczyzna

Abderrahim Al-Kani jest jednym z kluczowych członków milicji Kaniyat, a także bratem przywódcy tej milicji, Mohammeda Khalify Al-Khaniego. Milicja Kaniyat sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r.

Abderrahim Al-Kani w ramach milicji Kaniyat odpowiada za bezpieczeństwo wewnętrzne. Z racji piastowania tego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie.

22.3.2021

Na początku czerwca 2020 r. Abderrahim Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat.

13.

Aiub Vakhaevich KATAEV

(alias Ayubkhan Vakhaevich KATAEV)

Аюб Вахаевич КАТАЕВ

(alias Аюбхан Вахаевич КАТАЕВ) (pisownia rosyjska)

Stanowisko(-a): szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej

Data urodzenia: 1.12.1980 lub 1.12.1984

Obywatelstwo: rosyjskie

Płeć: mężczyzna

Szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej.

22.3.2021

Jako szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w Argunie Aiub Kataev nadzoruje działania miejscowych służb bezpieczeństwa państwowego i policji. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa. Aiub Kataev i podległe mu służby są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe.

Według licznych świadków Aiub Kataev osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu.

14.

Abuzaid (Abuzayed) Dzhandarovich VISMURADOV

Абузайд Джандарович ВИСМУРАДОВ (pisownia rosyjska)

Stanowisko(-a): dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa

Data urodzenia: 24.12.1975

Miejsce urodzenia: Achmat-Jurt/Chosi-Jurt, była Czeczeńsko-Inguska Autonomiczna Socjalistyczna Republika Radziecka (ASSR), obecnie Republika Czeczeńska (Federacja Rosyjska)

Obywatelstwo: rosyjskie

Płeć: mężczyzna

Dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa.

Abuzaid Vismuradov jest dowódcą jednostki „Terek” w ramach SOBR od maja 2012 r. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa.

22.3.2021

Abuzaid Vismuradov i podległa mu jednostka „Terek” są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe.

Według licznych świadków Abuzaid Vismuradov osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu. Jest on bliskim współpracownikiem Ramzana Kadyrowa, szefa Republiki Czeczeńskiej, który od wielu lat prowadzi kampanię represji wobec swoich przeciwników politycznych.

15.

Gabriel Moses LOKUJO

-

Stanowisko(-a): generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF)

Obywatelstwo: południowosudańskie

Płeć: mężczyzna

Generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF).

Gabriel Moses Lokujo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Sudanie Południowym, w szczególności za egzekucje pozasądowe.

W maju 2020 r. trzech oficerów Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA-IO) zostało uprowadzonych i straconych na rozkaz generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo.

22.3.2021”

We wrześniu 2020 r. generał dywizji Gabriel Moses Lokujo przeszedł z SPLA-IO na stronę SSPDF i jest odpowiedzialny za starcia, które wskutek tej decyzji wywiązały się na terenie i wokół ośrodka szkoleniowego Moroto na południu stanu Ekwatoria Środkowa. W ich wyniku w ostatnim kwartale 2020 r. po obu stronach wiele osób zostało zabitych lub rannych; doszło też do przemieszczenia się ludności cywilnej, zwłaszcza w okolicach Kajo-Keji w stanie Ekwatoria Środkowa. Siły generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo pozostały na tym obszarze; są doniesienia o dalszych licznych starciach, a bezpieczeństwo ludności cywilnej jest nadal zagrożone.

| 2) | w wykazie osób prawnych, podmiotów i organów zamieszczonym w sekcji B („Osoby prawne, podmioty i organy”) dodaje się wpisy w brzmieniu: | Nazwa (transliteracja na alfabet łaciński) | Nazwa | Informacje identyfikacyjne | Powody umieszczenia w wykazie | Data umieszczenia w wykazie |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „1. | Xinjiang Production and Construction Corps Public Security Bureau (Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu) | 新疆生产建设兵团公安局
  (pisownia chińska) | Adres: 106 Guangming Road, Urumqi, Xinjiang Uyghur Autonomous Region (XUAR), China
  Numer telefonu: +86 991 598 8114 | Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu (XPCC) jest odpowiedzialne za realizowanie wszystkich strategii XPCC dotyczących kwestii bezpieczeństwa, w tym za zarządzanie ośrodkami detencyjnymi. XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną działającą w chińskim Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania muzułmańskich mniejszości etnicznych.
  W ramach wyżej wspomnianego programu XPCC wykorzystuje Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny. Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za systematyczne korzystanie z pracy przymusowej. | |
| 2. | Central Public Prosecutor’s Office (alias Office of the Prosecutor of the DPRK) Prokuratura Centralna (alias Biuro Prokuratora Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)) | 조선민주주의인민공화국 중앙검찰소 (pisownia koreańska) | | Prokuratura Centralna jest instytucją, która nadzoruje wszystkie postępowania karne w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), w tym postępowanie przygotowawcze, przesłuchanie, tymczasowe aresztowanie i proces. | 22.3.2021 |
| | | | | Prokuratura Centralna jest wykorzystywana do ścigania i karania osób za przestępstwa polityczne po przeprowadzeniu z gruntu nierzetelnych procesów sądowych. Ponosi ona też odpowiedzialność instytucjonalną za poważne pogwałcenia praw człowieka, do jakich dochodzi w zwykłych więzieniach i ośrodkach detencyjnych, w których przeprowadza się przesłuchania, gdyż nie dba o egzekwowanie praw osób tymczasowo aresztowanych ani skazanych więźniów. Z racji ścisłej współpracy z Ministerstwem Bezpieczeństwa Państwowego i Ministerstwem Bezpieczeństwa Społecznego ponosi odpowiedzialność za poważne pogwałcenia praw człowieka, jakich dopuszcza się aparat bezpieczeństwa KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, i takie działania legitymizuje. | |
| 3. | Milicja Kaniyat (znana wcześniej jako 7. Brygada, 7. Brygada z Tarhuny, Brygada z Tarhuny); (alias 9. Brygada, Milicja Al-Kani, Al-Kaniyat, Brygada Kani, Kaniat, Kaniyat, Kanyat) | مليشيا كانيات (pisownia arabska) | | Milicja Kaniyat to libijska zbrojna milicja, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Po tym, jak w czerwcu 2020 r. członkowie milicji zbiegli na wschód Libii, w Tarhunie odkryto masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. Milicja Kaniyat jest odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka, w szczególności egzekucje pozasądowe oraz wymuszone zaginięcia. | 22.3.2021 |
| 4. | National Security Office (alias National Security Agency) of the Government of Eritrea (Urząd Bezpieczeństwa Narodowego/Agencja Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei) | - | Na czele organu stoi generał dywizji Abraha Kassa | Na czele Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego/Agencji Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei stoi generał dywizji Abraha Kassa; organ jest nadzorowany przez Urząd Prezydenta. W skład Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego wchodzi sześć biur, z których każde podzielone jest na trzy sekcje odpowiedzialne, odpowiednio, za wywiad, aresztowania i przesłuchania. Urząd Bezpieczeństwa Narodowego jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Erytrei, w szczególności za arbitralne aresztowania, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz tortury, których dopuszczają się jego funkcjonariusze. | 22.3.2021” |

2)

w wykazie osób prawnych, podmiotów i organów zamieszczonym w sekcji B („Osoby prawne, podmioty i organy”) dodaje się wpisy w brzmieniu:

Nazwa (transliteracja na alfabet łaciński)

Nazwa

Informacje identyfikacyjne

Powody umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„1.

Xinjiang Production and Construction Corps Public Security Bureau (Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu)

新疆生产建设兵团公安局

(pisownia chińska)

Adres: 106 Guangming Road, Urumqi, Xinjiang Uyghur Autonomous Region (XUAR), China

Numer telefonu: +86 991 598 8114

Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu (XPCC) jest odpowiedzialne za realizowanie wszystkich strategii XPCC dotyczących kwestii bezpieczeństwa, w tym za zarządzanie ośrodkami detencyjnymi. XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną działającą w chińskim Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu.

22.3.2021

Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania muzułmańskich mniejszości etnicznych.

W ramach wyżej wspomnianego programu XPCC wykorzystuje Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny. Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za systematyczne korzystanie z pracy przymusowej.

2.

Central Public Prosecutor’s Office (alias Office of the Prosecutor of the DPRK) Prokuratura Centralna (alias Biuro Prokuratora Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD))

조선민주주의인민공화국 중앙검찰소 (pisownia koreańska)

Prokuratura Centralna jest instytucją, która nadzoruje wszystkie postępowania karne w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), w tym postępowanie przygotowawcze, przesłuchanie, tymczasowe aresztowanie i proces.

22.3.2021

Prokuratura Centralna jest wykorzystywana do ścigania i karania osób za przestępstwa polityczne po przeprowadzeniu z gruntu nierzetelnych procesów sądowych. Ponosi ona też odpowiedzialność instytucjonalną za poważne pogwałcenia praw człowieka, do jakich dochodzi w zwykłych więzieniach i ośrodkach detencyjnych, w których przeprowadza się przesłuchania, gdyż nie dba o egzekwowanie praw osób tymczasowo aresztowanych ani skazanych więźniów. Z racji ścisłej współpracy z Ministerstwem Bezpieczeństwa Państwowego i Ministerstwem Bezpieczeństwa Społecznego ponosi odpowiedzialność za poważne pogwałcenia praw człowieka, jakich dopuszcza się aparat bezpieczeństwa KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, i takie działania legitymizuje.

3.

Milicja Kaniyat (znana wcześniej jako 7. Brygada, 7. Brygada z Tarhuny, Brygada z Tarhuny); (alias 9. Brygada, Milicja Al-Kani, Al-Kaniyat, Brygada Kani, Kaniat, Kaniyat, Kanyat)

مليشيا كانيات (pisownia arabska)

Milicja Kaniyat to libijska zbrojna milicja, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Po tym, jak w czerwcu 2020 r. członkowie milicji zbiegli na wschód Libii, w Tarhunie odkryto masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. Milicja Kaniyat jest odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka, w szczególności egzekucje pozasądowe oraz wymuszone zaginięcia.

22.3.2021

4.

National Security Office (alias National Security Agency) of the Government of Eritrea (Urząd Bezpieczeństwa Narodowego/Agencja Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei)

-

Na czele organu stoi generał dywizji Abraha Kassa

Na czele Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego/Agencji Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei stoi generał dywizji Abraha Kassa; organ jest nadzorowany przez Urząd Prezydenta. W skład Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego wchodzi sześć biur, z których każde podzielone jest na trzy sekcje odpowiedzialne, odpowiednio, za wywiad, aresztowania i przesłuchania. Urząd Bezpieczeństwa Narodowego jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Erytrei, w szczególności za arbitralne aresztowania, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz tortury, których dopuszczają się jego funkcjonariusze.

22.3.2021”

---

| 22.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | LI 99/13 |
| --- | --- | --- | --- |

22.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 99/13

---

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2021/479

z dnia 22 marca 2021 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2021/482 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniającą decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie (1),

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | Rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 (2) nadaje skuteczność środkom przewidzianym w decyzji 2013/184/WPZiB (3). |
| --- | --- |

(1)

Rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 (2) nadaje skuteczność środkom przewidzianym w decyzji 2013/184/WPZiB (3).

| (2) | W dniu 22 marca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/482, którą zmieniła decyzję 2013/184/WPZiB, w tym jej tytuł. Rada rozszerzyła również kryteria decydujące o umieszczeniu w wykazie, aby umożliwić stosowanie ukierunkowanych środków ograniczających wobec osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których działania podważają demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także wobec osób prawnych, podmiotów i organów będących własnością lub znajdujących się pod kontrolą sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub generujących dochody lub zapewniających wsparcie dla sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub osiągających korzyści od sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), a tym samym przyczyniających się do działań podważających demokrację i praworządność lub do poważnych pogwałceń praw człowieka w Mjanmie/Birmie lub osiągających dzięki nim korzyści. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 22 marca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/482, którą zmieniła decyzję 2013/184/WPZiB, w tym jej tytuł. Rada rozszerzyła również kryteria decydujące o umieszczeniu w wykazie, aby umożliwić stosowanie ukierunkowanych środków ograniczających wobec osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których działania podważają demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także wobec osób prawnych, podmiotów i organów będących własnością lub znajdujących się pod kontrolą sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub generujących dochody lub zapewniających wsparcie dla sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub osiągających korzyści od sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), a tym samym przyczyniających się do działań podważających demokrację i praworządność lub do poważnych pogwałceń praw człowieka w Mjanmie/Birmie lub osiągających dzięki nim korzyści.

| (3) | Do wdrożenia środków przewidzianych w decyzji (WPZiB) 2021/482 konieczne jest podjęcie działań regulacyjnych na szczeblu Unii, w szczególności w celu zapewnienia ich jednolitego stosowania przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich. |
| --- | --- |

(3)

Do wdrożenia środków przewidzianych w decyzji (WPZiB) 2021/482 konieczne jest podjęcie działań regulacyjnych na szczeblu Unii, w szczególności w celu zapewnienia ich jednolitego stosowania przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich.

| (4) | Należy w związku z tym odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 401/2013, |
| --- | --- |

(4)

Należy w związku z tym odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 401/2013,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 401/2013 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją w Mjanmie/Birmie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008”; |
| --- | --- |

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją w Mjanmie/Birmie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008”;

| 2) | art. 4a ust. 3 otrzymuje brzmienie:

  „3.   W załączniku IV umieszcza się:






  a) | osoby fizyczne z sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy i ze straży granicznej odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka w Mjanmie/Birmie; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 4a ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   W załączniku IV umieszcza się:

a)

osoby fizyczne z sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy i ze straży granicznej odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka w Mjanmie/Birmie;

| b) | osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy, których działania, polityka lub działalność podważają demokrację lub praworządność w Mjanmie/Birmie lub które angażują się w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy bądź wspierają takie działania; |
| --- | --- |

b)

osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy, których działania, polityka lub działalność podważają demokrację lub praworządność w Mjanmie/Birmie lub które angażują się w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy bądź wspierają takie działania;

| c) | osoby fizyczne z sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy i ze straży granicznej odpowiedzialne za utrudnianie świadczenia pomocy humanitarnej na rzecz osób cywilnych znajdujących się w potrzebie; |
| --- | --- |

c)

osoby fizyczne z sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy i ze straży granicznej odpowiedzialne za utrudnianie świadczenia pomocy humanitarnej na rzecz osób cywilnych znajdujących się w potrzebie;

| d) | osoby fizyczne z sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy i ze straży granicznej odpowiedzialne za utrudnianie przeprowadzenia niezależnych dochodzeń w sprawie zarzucanych poważnych naruszeń lub pogwałceń praw człowieka; |
| --- | --- |

d)

osoby fizyczne z sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy i ze straży granicznej odpowiedzialne za utrudnianie przeprowadzenia niezależnych dochodzeń w sprawie zarzucanych poważnych naruszeń lub pogwałceń praw człowieka;

| e) | osoby prawne, podmioty lub organy będące własnością lub znajdujące się pod kontrolą sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub generujące dochody lub zapewniające wsparcie dla sił zbrojnych Mjanmy/Birmy (Tatmadaw) lub osiągające korzyści od sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw); |
| --- | --- |

e)

osoby prawne, podmioty lub organy będące własnością lub znajdujące się pod kontrolą sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub generujące dochody lub zapewniające wsparcie dla sił zbrojnych Mjanmy/Birmy (Tatmadaw) lub osiągające korzyści od sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw);

| f) | osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy związane z osobami fizycznymi, o których mowa w lit. a)–e).”; |
| --- | --- |

f)

osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy związane z osobami fizycznymi, o których mowa w lit. a)–e).”;

| 3) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 4da

  1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4a właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że przekazanie takich środków finansowych lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do celów humanitarnych, takich jak świadczenie lub ułatwianie świadczenia pomocy, co obejmuje dostarczanie artykułów medycznych i żywności, przewóz pracowników organizacji humanitarnych oraz udzielanie związanej z tym pomocy, lub też na potrzeby ewakuacji z Mjanmy/Birmy.


  2.   Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o zezwoleniach wydanych na podstawie ust. 1 w terminie czterech tygodni od wydania zezwolenia.”. |
| --- | --- |

3)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 4da

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 4a właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że przekazanie takich środków finansowych lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do celów humanitarnych, takich jak świadczenie lub ułatwianie świadczenia pomocy, co obejmuje dostarczanie artykułów medycznych i żywności, przewóz pracowników organizacji humanitarnych oraz udzielanie związanej z tym pomocy, lub też na potrzeby ewakuacji z Mjanmy/Birmy.

2.   Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o zezwoleniach wydanych na podstawie ust. 1 w terminie czterech tygodni od wydania zezwolenia.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

W imieniu Rady

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

---

(1)  Zob. s. 37 niniejszego Dziennika Urzędowego.

1

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 z dnia 2 maja 2013 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008 (Dz.U. L 121 z 3.5.2013, s. 1).

2

(3)  Decyzja Rady 2013/184/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie oraz uchylająca decyzję 2010/232/WPZiB (Dz.U. L 111 z 23.4.2013, s. 75).

3

---

| 22.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | LI 99/15 |
| --- | --- | --- | --- |

22.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 99/15

---

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2021/480

z dnia 22 marca 2021 r.

wykonujące rozporządzenie (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 z 2 maja 2013 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008 (1), w szczególności jego art. 4i,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 2 maja 2013 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 401/2013. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 2 maja 2013 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 401/2013.

| (2) | W dniu 22 lutego 2021 r. Rada przyjęła konkluzje, w których z całą surowością potępiła wojskowy zamach stanu przeprowadzony w Mjanmie/Birmie w dniu 1 lutego 2021 r. Wezwała w nich do deeskalacji kryzysu poprzez natychmiastowe zakończenie stanu wyjątkowego, przywrócenie prawowitego rządu cywilnego i otwarcie nowo wybranego parlamentu. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 22 lutego 2021 r. Rada przyjęła konkluzje, w których z całą surowością potępiła wojskowy zamach stanu przeprowadzony w Mjanmie/Birmie w dniu 1 lutego 2021 r. Wezwała w nich do deeskalacji kryzysu poprzez natychmiastowe zakończenie stanu wyjątkowego, przywrócenie prawowitego rządu cywilnego i otwarcie nowo wybranego parlamentu.

| (3) | Rada wezwała również władze wojskowe do uwolnienia prezydenta, radczyni stanu oraz wszystkich osób zatrzymanych lub aresztowanych w związku z zamachem stanu. Rada podkreśliła, że należy zapewnić niezakłóconą telekomunikację, zagwarantować wolność wypowiedzi, zrzeszania się i zgromadzeń oraz dostęp do informacji, a także zapewnić poszanowanie praworządności i praw człowieka. Potępiła represje wojskowe i policyjne wobec uczestników pokojowych demonstracji, wzywając jednocześnie do jak największej powściągliwości ze strony władz oraz apelując do wszystkich stron o powstrzymanie się od przemocy, zgodnie z prawem międzynarodowym. |
| --- | --- |

(3)

Rada wezwała również władze wojskowe do uwolnienia prezydenta, radczyni stanu oraz wszystkich osób zatrzymanych lub aresztowanych w związku z zamachem stanu. Rada podkreśliła, że należy zapewnić niezakłóconą telekomunikację, zagwarantować wolność wypowiedzi, zrzeszania się i zgromadzeń oraz dostęp do informacji, a także zapewnić poszanowanie praworządności i praw człowieka. Potępiła represje wojskowe i policyjne wobec uczestników pokojowych demonstracji, wzywając jednocześnie do jak największej powściągliwości ze strony władz oraz apelując do wszystkich stron o powstrzymanie się od przemocy, zgodnie z prawem międzynarodowym.

| (4) | W konkluzjach Rady podkreślono gotowość Unii do przyjęcia środków ograniczających w odpowiedzi na zamach stanu. |
| --- | --- |

(4)

W konkluzjach Rady podkreślono gotowość Unii do przyjęcia środków ograniczających w odpowiedzi na zamach stanu.

| (5) | W dniu 28 lutego 2021 r., po gwałtownym stłumieniu pokojowych protestów odbywających się w całym kraju, Wysoki Przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa potępił brutalne represje i wezwał władze wojskowe do natychmiastowego zaprzestania używania siły przeciwko cywilom i do umożliwienia obywatelom korzystania z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi i zgromadzeń. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 28 lutego 2021 r., po gwałtownym stłumieniu pokojowych protestów odbywających się w całym kraju, Wysoki Przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa potępił brutalne represje i wezwał władze wojskowe do natychmiastowego zaprzestania używania siły przeciwko cywilom i do umożliwienia obywatelom korzystania z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi i zgromadzeń.

| (6) | W tym kontekście, i z uwagi na utrzymującą się poważną sytuację w Mjanmie/Birmie, do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013 należy dodać 11 osób. |
| --- | --- |

(6)

W tym kontekście, i z uwagi na utrzymującą się poważną sytuację w Mjanmie/Birmie, do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013 należy dodać 11 osób.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013, |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

W imieniu Rady

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 121 z 3.5.2013, s. 1.

1

---

ZAŁĄCZNIK

Następujące osoby dodaje się do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów zamieszczonego w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 401/2013:

| | Imię i nazwisko | Informacje identyfikacyjne | Przyczyny | Data umieszczenia |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| „15. | Min Aung Hlaing | Data urodzenia: 3 lipca 1956 r.
  Miejsce urodzenia: Tawè, Mjanma/Birma
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Krajowy numer identyfikacyjny: 12/SAKHANA(N)020199
  Płeć: mężczyzna | Min Aung Hlaing jest od 2011 r. głównodowodzącym sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest przewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy/Birmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu. | 22.3.2021 |
| Koncentrując całą władzę i jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
  Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej przyjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako głównodowodzący Tatmadaw od 2011 r. Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 16. | Myint Swe | Data urodzenia: 24 maja 1951 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Myint Swe jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i był zastępcą głównodowodzącego Tatmadaw do dnia 1 lutego 2021 r. Tego dnia Myint Swe wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Naruszono procedurę ogłoszenia stanu wyjątkowego, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.
  Przyjmując funkcję pełniącego obowiązki prezydenta i przekazując władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił zbrojnych, Myint Swe przyczynił się do obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| 17. | Soe Win | Data urodzenia: 1 marca 1960 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Soe Win jest od 2011 r. zastępcą głównodowodzącego sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest wiceprzewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu. | 22.3.2021 |
| Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
  Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako zastępca głównodowodzącego Tatmadaw od 2011 r. Soe Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 18. | Sein Win | Data urodzenia: 24 lipca 1956 r.
  Miejsce urodzenia: Pyin U Lwin, Mjanma/Birma
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Sein Win jest członkiem Tatmadaw i był ministrem obrony (od 24 sierpnia 2015 r. do 1 lutego 2021 r.). W dniu 1 lutego wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Procedura ogłoszenia stanu wyjątkowego była nielegalna, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.
  Uczestnicząc w posiedzeniu Krajowej Rady Administracji Publicznej, podczas którego podjęto decyzję o ogłoszeniu stanu wyjątkowego i o przekazaniu władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej, Sein Win przyczynił się do nieuznania wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako minister obrony od dnia 24 sierpnia 2015 r. do dnia 1 lutego 2021 r. Sein Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 19. | Thein Soe
  (alias U Thein Soe) | Data urodzenia: 23 stycznia 1952 r.
  Miejsce urodzenia: Kani, Mjanma/Birma
  Płeć: mężczyzna
  Obywatelstwo: Mjanmy | Thein Soe został w dniu 2 lutego 2021 r. mianowany przewodniczącym Związkowej Komisji Wyborczej. Przyjmując tę nominację po wojskowym zamachu stanu z dnia 1 lutego 2021 r., i przez swoje działania jako przewodniczący Związkowej Komisji Wyborczej, przede wszystkim przez unieważnienie wyników wyborów bez żadnego potwierdzonego dowodu oszustw, Thein Soe został bezpośrednio zaangażowany w działania podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| 20. | Mya Tun Oo | Data urodzenia: 4 lub 5 maja 1961 r.
  Płeć: mężczyzna
  Obywatelstwo: Mjanmy | Generał Mya Tun Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 1 lutego 2021 r. został mianowany ministrem obrony, jest też członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.
  W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Od sierpnia 2016 r. do czasu mianowania ministrem obrony Mya Tun Oo był szefem połączonych sztabów sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), numerem trzy w Tatmadaw. Jako szef sztabu nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan i koordynował różne rodzaje sił zbrojnych, w tym wojska lądowe, marynarkę wojenną i siły powietrzne oraz stosowanie artylerii. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 21. | Dwe Aung Lin | Data urodzenia:
  31 maja 1962 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Dwe Aung Lin jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Generał broni Dwe Aung Lin został mianowany sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. i wydawał rozkazy w imieniu Rady. Między innymi zarządził usunięcie z biur osób mianowanych przez legalnie wybrany rząd oraz zmienił skład komisji wyborczej Mjanmy.
  Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| 22. | Ye Win Oo | Data urodzenia: 21 lutego 1966 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Ye Win Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu. | 22.3.2021 |
| Generał broni Ye Win Oo został mianowany współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
  Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły bezpieczeństwa Mjanmy i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| 23. | Maung Maung Kyaw | Data urodzenia: 23 lipca 1964 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał Maung Maung Kyaw jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| 24. | Moe Myint Tun | Data urodzenia: 24 maja 1968 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Moe Myint Tun jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.
  W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Generał broni Moe Myint Tun służył jako dowódca biura operacji specjalnych nr 6 i do 2019 r. był szefem sztabu (wojska lądowe) sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Na tym stanowisku nadzorował operacje w stanie Arakan. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 25. | Than Hlaing | Data urodzenia:
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Than Hlaing jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 2 lutego 2021 r. został mianowany wiceministrem spraw wewnętrznych i komendantem głównym policji.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Mianowany przez Krajową Radę Administracji Publicznej, generał broni Than Hlaing jest zaangażowany w działania i polityki podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy wspierał takie działania. | 22.3.2021” |
| Ponadto siły policyjne pod kierownictwem generała broni Than Hlainga popełniają od dnia 1 lutego 2021 r. akty poważnie naruszające prawa człowieka: zabójstwa cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczanie wolności zgromadzeń i wypowiedzi, arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.Jako wiceminister spraw wewnętrznych i komendant główny policji generał broni Than Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących strategii represji i brutalnych działań policji wobec uczestników pokojowych demonstracji, a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji w Mjanmie/Birmie. |

Imię i nazwisko

Informacje identyfikacyjne

Przyczyny

Data umieszczenia

„15.

Min Aung Hlaing

Data urodzenia: 3 lipca 1956 r.

Miejsce urodzenia: Tawè, Mjanma/Birma

Obywatelstwo: Mjanmy

Krajowy numer identyfikacyjny: 12/SAKHANA(N)020199

Płeć: mężczyzna

Min Aung Hlaing jest od 2011 r. głównodowodzącym sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest przewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy/Birmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

22.3.2021

Koncentrując całą władzę i jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej przyjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako głównodowodzący Tatmadaw od 2011 r. Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

16.

Myint Swe

Data urodzenia: 24 maja 1951 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Myint Swe jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i był zastępcą głównodowodzącego Tatmadaw do dnia 1 lutego 2021 r. Tego dnia Myint Swe wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Naruszono procedurę ogłoszenia stanu wyjątkowego, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.

Przyjmując funkcję pełniącego obowiązki prezydenta i przekazując władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił zbrojnych, Myint Swe przyczynił się do obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

17.

Soe Win

Data urodzenia: 1 marca 1960 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Soe Win jest od 2011 r. zastępcą głównodowodzącego sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest wiceprzewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

22.3.2021

Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako zastępca głównodowodzącego Tatmadaw od 2011 r. Soe Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

18.

Sein Win

Data urodzenia: 24 lipca 1956 r.

Miejsce urodzenia: Pyin U Lwin, Mjanma/Birma

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Sein Win jest członkiem Tatmadaw i był ministrem obrony (od 24 sierpnia 2015 r. do 1 lutego 2021 r.). W dniu 1 lutego wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Procedura ogłoszenia stanu wyjątkowego była nielegalna, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.

Uczestnicząc w posiedzeniu Krajowej Rady Administracji Publicznej, podczas którego podjęto decyzję o ogłoszeniu stanu wyjątkowego i o przekazaniu władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej, Sein Win przyczynił się do nieuznania wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako minister obrony od dnia 24 sierpnia 2015 r. do dnia 1 lutego 2021 r. Sein Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

19.

Thein Soe

(alias U Thein Soe)

Data urodzenia: 23 stycznia 1952 r.

Miejsce urodzenia: Kani, Mjanma/Birma

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: Mjanmy

Thein Soe został w dniu 2 lutego 2021 r. mianowany przewodniczącym Związkowej Komisji Wyborczej. Przyjmując tę nominację po wojskowym zamachu stanu z dnia 1 lutego 2021 r., i przez swoje działania jako przewodniczący Związkowej Komisji Wyborczej, przede wszystkim przez unieważnienie wyników wyborów bez żadnego potwierdzonego dowodu oszustw, Thein Soe został bezpośrednio zaangażowany w działania podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

20.

Mya Tun Oo

Data urodzenia: 4 lub 5 maja 1961 r.

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: Mjanmy

Generał Mya Tun Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 1 lutego 2021 r. został mianowany ministrem obrony, jest też członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Od sierpnia 2016 r. do czasu mianowania ministrem obrony Mya Tun Oo był szefem połączonych sztabów sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), numerem trzy w Tatmadaw. Jako szef sztabu nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan i koordynował różne rodzaje sił zbrojnych, w tym wojska lądowe, marynarkę wojenną i siły powietrzne oraz stosowanie artylerii. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

21.

Dwe Aung Lin

Data urodzenia:

31 maja 1962 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Dwe Aung Lin jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Generał broni Dwe Aung Lin został mianowany sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. i wydawał rozkazy w imieniu Rady. Między innymi zarządził usunięcie z biur osób mianowanych przez legalnie wybrany rząd oraz zmienił skład komisji wyborczej Mjanmy.

Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

22.

Ye Win Oo

Data urodzenia: 21 lutego 1966 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Ye Win Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

22.3.2021

Generał broni Ye Win Oo został mianowany współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły bezpieczeństwa Mjanmy i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

23.

Maung Maung Kyaw

Data urodzenia: 23 lipca 1964 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał Maung Maung Kyaw jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

24.

Moe Myint Tun

Data urodzenia: 24 maja 1968 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Moe Myint Tun jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Generał broni Moe Myint Tun służył jako dowódca biura operacji specjalnych nr 6 i do 2019 r. był szefem sztabu (wojska lądowe) sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Na tym stanowisku nadzorował operacje w stanie Arakan. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

25.

Than Hlaing

Data urodzenia:

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Than Hlaing jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 2 lutego 2021 r. został mianowany wiceministrem spraw wewnętrznych i komendantem głównym policji.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Mianowany przez Krajową Radę Administracji Publicznej, generał broni Than Hlaing jest zaangażowany w działania i polityki podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy wspierał takie działania.

22.3.2021”

Ponadto siły policyjne pod kierownictwem generała broni Than Hlainga popełniają od dnia 1 lutego 2021 r. akty poważnie naruszające prawa człowieka: zabójstwa cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczanie wolności zgromadzeń i wypowiedzi, arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.Jako wiceminister spraw wewnętrznych i komendant główny policji generał broni Than Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących strategii represji i brutalnych działań policji wobec uczestników pokojowych demonstracji, a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji w Mjanmie/Birmie.

---

DECYZJE

| 22.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | LI 99/25 |
| --- | --- | --- | --- |

22.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 99/25

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2021/481

z dnia 22 marca 2021 r.

zmieniająca decyzję (WPZiB) 2020/1999 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2020/1999 z dnia 7 grudnia 2020 r. w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (1), w szczególności jej art. 5 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 7 grudnia 2020 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2020/1999. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 7 grudnia 2020 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2020/1999.

| (2) | W dniu 8 grudnia 2020 r. w oświadczeniu Wysokiego Przedstawiciela wydanym w imieniu Unii Europejskiej na temat globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka Unia i jej państwa członkowskie potwierdziły swoje stanowcze zobowiązanie na rzecz propagowania i ochrony praw człowieka na świecie. Globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka podkreśla, jak zdeterminowana jest Unia, by wzmocnić swoją rolę w zaradzaniu poważnym pogwałceniom i naruszeniom praw człowieka na świecie. Strategicznym celem Unii jest sprawienie, by wszyscy mogli skutecznie korzystać z praw człowieka. Poszanowanie godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i praw człowieka to podstawowe wartości Unii oraz jej wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 8 grudnia 2020 r. w oświadczeniu Wysokiego Przedstawiciela wydanym w imieniu Unii Europejskiej na temat globalnego systemu sankcji UE za naruszenia praw człowieka Unia i jej państwa członkowskie potwierdziły swoje stanowcze zobowiązanie na rzecz propagowania i ochrony praw człowieka na świecie. Globalny system sankcji UE za naruszenia praw człowieka podkreśla, jak zdeterminowana jest Unia, by wzmocnić swoją rolę w zaradzaniu poważnym pogwałceniom i naruszeniom praw człowieka na świecie. Strategicznym celem Unii jest sprawienie, by wszyscy mogli skutecznie korzystać z praw człowieka. Poszanowanie godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i praw człowieka to podstawowe wartości Unii oraz jej wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

| (3) | W dniu 2 marca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/372 (2), na mocy której wskazano do objęcia środkami ograniczającymi czterech Rosjan odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w tym przypadki arbitralnych aresztowań i zatrzymań, a także za szeroko zakrojone i systematyczne represjonowanie wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, jak również wolności opinii i wypowiedzi. |
| --- | --- |

(3)

W dniu 2 marca 2021 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2021/372 (2), na mocy której wskazano do objęcia środkami ograniczającymi czterech Rosjan odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w tym przypadki arbitralnych aresztowań i zatrzymań, a także za szeroko zakrojone i systematyczne represjonowanie wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, jak również wolności opinii i wypowiedzi.

| (4) | Unia jest nadal głęboko zaniepokojona występującymi w różnych częściach świata poważnymi pogwałceniami i naruszeniami praw człowieka, takimi jak tortury, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia czy systematyczne stosowanie pracy przymusowej, których to pogwałceń i naruszeń dopuszczają się osoby i podmioty w Chinach, Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), Libii, Erytrei, Sudanie Południowym i Rosji. |
| --- | --- |

(4)

Unia jest nadal głęboko zaniepokojona występującymi w różnych częściach świata poważnymi pogwałceniami i naruszeniami praw człowieka, takimi jak tortury, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia czy systematyczne stosowanie pracy przymusowej, których to pogwałceń i naruszeń dopuszczają się osoby i podmioty w Chinach, Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), Libii, Erytrei, Sudanie Południowym i Rosji.

| (5) | W związku z tym do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym zamieszczonego w załączniku do decyzji (WPZiB) 2020/1999 należy dodać jedenaście osób i cztery podmioty. |
| --- | --- |

(5)

W związku z tym do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów podlegających środkom ograniczającym zamieszczonego w załączniku do decyzji (WPZiB) 2020/1999 należy dodać jedenaście osób i cztery podmioty.

| (6) | Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2020/1999, |
| --- | --- |

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję (WPZiB) 2020/1999,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do decyzji (WPZiB) 2020/1999 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

W imieniu Rady

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

---

(1)  
  Dz.U. L 410I z 7.12.2020, s. 13.

1

(2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2021/372 z dnia 2 marca 2021 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2020/1999 w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (Dz.U. L 71I z 2.3.2021, s. 6).

2

---

ZAŁĄCZNIK

W załączniku do decyzji (WPZiB) 2020/1999 wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | w wykazie osób fizycznych zamieszczonym w sekcji A („Osoby fizyczne”) wprowadza się następujące zmiany:






  a) | tytuł kolumny drugiej („Imię i nazwisko (transliteracja pisowni rosyjskiej)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński)”; |
| --- | --- | --- |

1)

w wykazie osób fizycznych zamieszczonym w sekcji A („Osoby fizyczne”) wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł kolumny drugiej („Imię i nazwisko (transliteracja pisowni rosyjskiej)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński)”;

| b) | tytuł kolumny trzeciej („Imię i nazwisko (pisownia rosyjska)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko”; |
| --- | --- |

b)

tytuł kolumny trzeciej („Imię i nazwisko (pisownia rosyjska)”) otrzymuje brzmienie „Imię i nazwisko”;

| c) | dodaje się wpisy w brzmieniu: | Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński) | Imię i nazwisko | Informacje identyfikacyjne | Powody umieszczenia w wykazie | Data umieszczenia w wykazie |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „5. | ZHU Hailun | 朱海仑 (pisownia chińska) | Stanowisko(-a): były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)
  Data urodzenia: styczeń 1958 r.
  Miejsce urodzenia: Lianshui, Jiangsu (Chiny)
  Obywatelstwo: chińskie
  Płeć: mężczyzna | Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR) i były zastępca sekretarza Komitetu Partii regionu XUAR (2016–2019). Były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.). | 22.3.2021 |
| | | | | Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (2016–2019) Zhu Hailun był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Zhu Hailuna opisuje się jako „architekta” tego programu. Dlatego też jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. | |
| | | | | Jako wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.) Zhu Hailun nadal miał decydujący głos w regionie XUAR, w którym nadal trwa zakrojony na szeroką skalę program nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. | |
| 6. | WANG Junzheng | 王君正 (pisownia chińska) | Stanowisko(-a): sekretarz partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) i zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur; komisarz polityczny XPCC i dyrektor generalny China Xinjian Group
  Data urodzenia: maj 1963 r.
  Miejsce urodzenia: Linyi, Szantung (Chiny)
  Obywatelstwo: chińskie
  Płeć: mężczyzna | Sekretarz Partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) oraz zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) od kwietnia 2020 r., a od maja 2020 r. także komisarz polityczny XPCC. Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.). Wang Junzheng sprawował też inne wysokie stanowiska w XPCC.
  XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną w regionie XUAR, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako sekretarz partii i komisarz polityczny XPCC od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii realizowanych przez XPCC. Z racji swojego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. | |
| | | | | Jest także odpowiedzialny za systematyczne wykorzystywanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny.
  Jako zastępca sekretarza Komitetu Partii w regionie XUAR od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii dotyczących bezpieczeństwa realizowanych w Sinciangu, w tym wspomnianego powyżej programu wymierzonego w Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.) Wang Junzheng był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu wspomnianego powyżej programu. | |
| 7. | WANG Mingshan | 王明山 (pisownia chińska) | Stanowisko(-a): członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR
  Data urodzenia: styczeń 1964 r.
  Miejsce urodzenia: Wuwei, Gansu (Chiny)
  Obywatelstwo: chińskie
  Płeć: mężczyzna | Członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r. Były dyrektor i zastępca sekretarza partii Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) między 2017 r. a styczniem 2021 r. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r., Wang Mingshan jest odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odgrywa kluczową polityczną rolę w monitorowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. | |
| | | | | Jako były dyrektor i zastępca sekretarza partii XPSB (2017 r. – styczeń 2021 r.) sprawował kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i był bezpośrednio odpowiedzialny za realizowanie wspomnianego powyżej programu. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych.
  Na obecnym stanowisku i z racji wcześniej pełnionych funkcji Wang Mingshan jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań. | |
| 8. | CHEN Mingguo | 陈明国
  (pisownia chińska) | Stanowisko(-a): dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)
  Data urodzenia: październik1966 r.
  Miejsce urodzenia: Yilong, Syczuan (Chiny)
  Obywatelstwo: chińskie
  Płeć: mężczyzna | Dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) od stycznia 2021 r. i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR). | 22.3.2021 |
| | | | | Jako dyrektor XPSB Chen Mingguo sprawuje kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i bezpośrednio uczestniczy w realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych. Z tego względu Chen Mingguo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań. | |
| 9. | JONG Kyong-thaek (alias CHO’NG Kyo’ng-t’aek) | 정경택
  (pisownia koreańska) | Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)
  Data urodzenia: między 1.1.1961 a 31.12.1963
  Obywatelstwo: północnokoreańskie
  Płeć: mężczyzna | Jong Kyong-thaek od 2017 r. jest ministrem bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD).
  Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego KRLD to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, skupiających się na identyfikowaniu i tłumieniu sprzeciwu politycznego, „wywrotowych” informacji napływających z zagranicy oraz wszelkich innych zachowań uznawanych za poważne zagrożenie polityczne dla ustroju politycznego i jego przywództwa. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Jong Kyong-thaek jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet. | |
| 10. | RI Yong Gil
  (alias RI Yong Gi, RI Yo’ng-kil, YI Yo’ng-kil) | 리영길
  (pisownia koreańska) | Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)
  Data urodzenia: 1955
  Obywatelstwo: północnokoreańskie
  Płeć: mężczyzna | Ri Yong Gil od stycznia 2021 r. jest ministrem bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD), a w okresie między 2018 r. a styczniem 2021 r. pełnił funkcję szefa sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej.
  Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego KRLD (wcześniejsze nazwy: Ministerstwo Bezpieczeństwa Ludności lub Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego) to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, w tym przesłuchiwaniem i karaniem osób „nielegalnie” uciekających z KRLD. W szczególności Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego jest odpowiedzialne – za pośrednictwem swojego Biura Więziennictwa – za prowadzenie kolonii karnych i obozów pracy związanych z krótkoterminowym zatrzymaniem, w których to koloniach i obozach więźniowie/zatrzymani są rozmyślnie głodzeni i poddawani innym formom nieludzkiego traktowania. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Społecznego Ri Yong Gil jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet.
  Jako były szef sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej Ri Yong Gil jest także odpowiedzialny za powszechne poważne pogwałcenia praw człowieka, których dopuściła się Koreańska Armia Ludowa. | |
| 11. | Mohammed Khalifa AL-KANI (alias Mohamed Khalifa Abderrahim Shaqaqi AL-KANI, Mohammed AL-KANI, Muhammad Omar AL-KANI) | الكاني خليفة محمد (pisownia arabska) | Stanowisko(-a): przywódca milicji Kaniyat
  Data urodzenia: 3.5.1979
  Obywatelstwo: libijskie
  Numer paszportu: F86JKFJF
  Płeć: mężczyzna | Mohammed Khalifa Al-Kani jest przywódcą milicji Kaniyat, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Z racji piastowanego stanowiska nadzoruje wszystkie działania milicji Kaniyat. Jako przywódca milicji Kaniyat jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie.
  Na początku czerwca 2020 r. Mohammed Khalifa Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. | 22.3.2021 |
| 12. | Abderrahim AL-KANI (alias Abdul-Rahim AL-KANI, Abd-al-Rahim AL-KANI) | الرحيم الكاني عبد (pisownia arabska) | Stanowisko(-a): członek milicji Kaniyat
  Data urodzenia: 7.9.1997
  Obywatelstwo: libijskie
  Numer paszportu: PH3854LY
  Numer dowodu tożsamości: 119970331820
  Płeć: mężczyzna | Abderrahim Al-Kani jest jednym z kluczowych członków milicji Kaniyat, a także bratem przywódcy tej milicji, Mohammeda Khalify Al-Khaniego. Milicja Kaniyat sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r.
  Abderrahim Al-Kani w ramach milicji Kaniyat odpowiada za bezpieczeństwo wewnętrzne. Z racji piastowania tego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie. | 22.3.2021 |
| | | | | Na początku czerwca 2020 r. Abderrahim Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. | |
| 13. | Aiub Vakhaevich KATAEV
  (alias Ayubkhan Vakhaevich KATAEV) | Аюб Вахаевич КАТАЕВ
  (alias Аюбхан Вахаевич КАТАЕВ) (pisownia rosyjska) | Stanowisko(-a): szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej
  Data urodzenia: 1.12.1980 lub 1.12.1984
  Obywatelstwo: rosyjskie
  Płeć: mężczyzna | Szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w Argunie Aiub Kataev nadzoruje działania miejscowych służb bezpieczeństwa państwowego i policji. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa. Aiub Kataev i podległe mu służby są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe. | |
| | | | | Według licznych świadków Aiub Kataev osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu. | |
| 14. | Abuzaid (Abuzayed) Dzhandarovich VISMURADOV | Абузайд Джандарович ВИСМУРАДОВ (pisownia rosyjska) | Stanowisko(-a): dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa
  Data urodzenia: 24.12.1975
  Miejsce urodzenia: Achmat-Jurt/Chosi-Jurt, była Czeczeńsko-Inguska Autonomiczna Socjalistyczna Republika Radziecka (ASSR), obecnie Republika Czeczeńska (Federacja Rosyjska)
  Obywatelstwo: rosyjskie
  Płeć: mężczyzna | Dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa.
  Abuzaid Vismuradov jest dowódcą jednostki „Terek” w ramach SOBR od maja 2012 r. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa. | 22.3.2021 |
| | | | | Abuzaid Vismuradov i podległa mu jednostka „Terek” są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe.
  Według licznych świadków Abuzaid Vismuradov osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu. Jest on bliskim współpracownikiem Ramzana Kadyrowa, szefa Republiki Czeczeńskiej, który od wielu lat prowadzi kampanię represji wobec swoich przeciwników politycznych. | |
| 15. | Gabriel Moses LOKUJO | - | Stanowisko(-a): generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF)
  Obywatelstwo: południowosudańskie
  Płeć: mężczyzna | Generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF).
  Gabriel Moses Lokujo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Sudanie Południowym, w szczególności za egzekucje pozasądowe.
  W maju 2020 r. trzech oficerów Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA-IO) zostało uprowadzonych i straconych na rozkaz generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo. | 22.3.2021” |
| | | | | We wrześniu 2020 r. generał dywizji Gabriel Moses Lokujo przeszedł z SPLA-IO na stronę SSPDF i jest odpowiedzialny za starcia, które wskutek tej decyzji wywiązały się na terenie i wokół ośrodka szkoleniowego Moroto na południu stanu Ekwatoria Środkowa. W ich wyniku w ostatnim kwartale 2020 r. po obu stronach wiele osób zostało zabitych lub rannych; doszło też do przemieszczenia się ludności cywilnej, zwłaszcza w okolicach Kajo-Keji w stanie Ekwatoria Środkowa. Siły generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo pozostały na tym obszarze; są doniesienia o dalszych licznych starciach, a bezpieczeństwo ludności cywilnej jest nadal zagrożone. | |

c)

dodaje się wpisy w brzmieniu:

Imię i nazwisko (transliteracja na alfabet łaciński)

Imię i nazwisko

Informacje identyfikacyjne

Powody umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„5.

ZHU Hailun

朱海仑 (pisownia chińska)

Stanowisko(-a): były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)

Data urodzenia: styczeń 1958 r.

Miejsce urodzenia: Lianshui, Jiangsu (Chiny)

Obywatelstwo: chińskie

Płeć: mężczyzna

Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR) i były zastępca sekretarza Komitetu Partii regionu XUAR (2016–2019). Były wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.).

22.3.2021

Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (2016–2019) Zhu Hailun był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Zhu Hailuna opisuje się jako „architekta” tego programu. Dlatego też jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

Jako wiceprzewodniczący zgromadzenia przedstawicieli ludowych XIII kadencji regionu XUAR (od 2019 r. do lutego 2021 r.) Zhu Hailun nadal miał decydujący głos w regionie XUAR, w którym nadal trwa zakrojony na szeroką skalę program nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

6.

WANG Junzheng

王君正 (pisownia chińska)

Stanowisko(-a): sekretarz partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) i zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur; komisarz polityczny XPCC i dyrektor generalny China Xinjian Group

Data urodzenia: maj 1963 r.

Miejsce urodzenia: Linyi, Szantung (Chiny)

Obywatelstwo: chińskie

Płeć: mężczyzna

Sekretarz Partii w Korpusie Produkcyjno-Budowlanym Sinciangu (XPCC) oraz zastępca sekretarza Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) od kwietnia 2020 r., a od maja 2020 r. także komisarz polityczny XPCC. Były sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.). Wang Junzheng sprawował też inne wysokie stanowiska w XPCC.

XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną w regionie XUAR, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu.

22.3.2021

Jako sekretarz partii i komisarz polityczny XPCC od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii realizowanych przez XPCC. Z racji swojego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

Jest także odpowiedzialny za systematyczne wykorzystywanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny.

Jako zastępca sekretarza Komitetu Partii w regionie XUAR od 2020 r., Wang Junzheng uczestniczy w nadzorowaniu wszystkich strategii dotyczących bezpieczeństwa realizowanych w Sinciangu, w tym wspomnianego powyżej programu wymierzonego w Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR (luty 2019 r. – wrzesień 2020 r.) Wang Junzheng był odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odegrał kluczową polityczną rolę w monitorowaniu i realizowaniu wspomnianego powyżej programu.

7.

WANG Mingshan

王明山 (pisownia chińska)

Stanowisko(-a): członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR

Data urodzenia: styczeń 1964 r.

Miejsce urodzenia: Wuwei, Gansu (Chiny)

Obywatelstwo: chińskie

Płeć: mężczyzna

Członek Stałego Komitetu Komitetu Partii w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (XUAR) oraz sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r. Były dyrektor i zastępca sekretarza partii Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) między 2017 r. a styczniem 2021 r.

22.3.2021

Jako sekretarz Komitetu ds. Politycznych i Prawnych regionu XUAR od września 2020 r., Wang Mingshan jest odpowiedzialny za utrzymanie bezpieczeństwa wewnętrznego i ochronę porządku publicznego w tym regionie. Z tego względu odgrywa kluczową polityczną rolę w monitorowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych.

Jako były dyrektor i zastępca sekretarza partii XPSB (2017 r. – styczeń 2021 r.) sprawował kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i był bezpośrednio odpowiedzialny za realizowanie wspomnianego powyżej programu. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych.

Na obecnym stanowisku i z racji wcześniej pełnionych funkcji Wang Mingshan jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań.

8.

CHEN Mingguo

陈明国

(pisownia chińska)

Stanowisko(-a): dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR)

Data urodzenia: październik1966 r.

Miejsce urodzenia: Yilong, Syczuan (Chiny)

Obywatelstwo: chińskie

Płeć: mężczyzna

Dyrektor Biura Bezpieczeństwa Publicznego Sinciangu (XPSB) od stycznia 2021 r. i wiceprzewodniczący rządu ludowego Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur (XUAR).

22.3.2021

Jako dyrektor XPSB Chen Mingguo sprawuje kluczową funkcję w aparacie bezpieczeństwa Sinciangu i bezpośrednio uczestniczy w realizowaniu zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych. W szczególności XPSB uruchomiło zintegrowaną platformę wspólnych działań, czyli dużą bazę danych, wykorzystywaną do monitorowania milionów Ujgurów zamieszkujących region Sinciang i oznaczenia w niej tych, którzy zostali uznani za „potencjalnie niebezpiecznych”, w celu wysłania ich do obozów detencyjnych. Z tego względu Chen Mingguo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań.

9.

JONG Kyong-thaek (alias CHO’NG Kyo’ng-t’aek)

정경택

(pisownia koreańska)

Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)

Data urodzenia: między 1.1.1961 a 31.12.1963

Obywatelstwo: północnokoreańskie

Płeć: mężczyzna

Jong Kyong-thaek od 2017 r. jest ministrem bezpieczeństwa państwowego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD).

Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego KRLD to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, skupiających się na identyfikowaniu i tłumieniu sprzeciwu politycznego, „wywrotowych” informacji napływających z zagranicy oraz wszelkich innych zachowań uznawanych za poważne zagrożenie polityczne dla ustroju politycznego i jego przywództwa.

22.3.2021

Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Jong Kyong-thaek jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet.

10.

RI Yong Gil

(alias RI Yong Gi, RI Yo’ng-kil, YI Yo’ng-kil)

리영길

(pisownia koreańska)

Stanowisko(-a): minister bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)

Data urodzenia: 1955

Obywatelstwo: północnokoreańskie

Płeć: mężczyzna

Ri Yong Gil od stycznia 2021 r. jest ministrem bezpieczeństwa społecznego Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD), a w okresie między 2018 r. a styczniem 2021 r. pełnił funkcję szefa sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej.

Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego KRLD (wcześniejsze nazwy: Ministerstwo Bezpieczeństwa Ludności lub Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego) to jedna z czołowych instytucji zajmujących się realizacją represyjnych strategii bezpieczeństwa KRLD, w tym przesłuchiwaniem i karaniem osób „nielegalnie” uciekających z KRLD. W szczególności Ministerstwo Bezpieczeństwa Społecznego jest odpowiedzialne – za pośrednictwem swojego Biura Więziennictwa – za prowadzenie kolonii karnych i obozów pracy związanych z krótkoterminowym zatrzymaniem, w których to koloniach i obozach więźniowie/zatrzymani są rozmyślnie głodzeni i poddawani innym formom nieludzkiego traktowania.

22.3.2021

Jako szef Ministerstwa Bezpieczeństwa Społecznego Ri Yong Gil jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, jak również za szeroko zakrojoną pracę przymusową i przemoc seksualną wobec kobiet.

Jako były szef sztabu generalnego Koreańskiej Armii Ludowej Ri Yong Gil jest także odpowiedzialny za powszechne poważne pogwałcenia praw człowieka, których dopuściła się Koreańska Armia Ludowa.

11.

Mohammed Khalifa AL-KANI (alias Mohamed Khalifa Abderrahim Shaqaqi AL-KANI, Mohammed AL-KANI, Muhammad Omar AL-KANI)

الكاني خليفة محمد (pisownia arabska)

Stanowisko(-a): przywódca milicji Kaniyat

Data urodzenia: 3.5.1979

Obywatelstwo: libijskie

Numer paszportu: F86JKFJF

Płeć: mężczyzna

Mohammed Khalifa Al-Kani jest przywódcą milicji Kaniyat, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Z racji piastowanego stanowiska nadzoruje wszystkie działania milicji Kaniyat. Jako przywódca milicji Kaniyat jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie.

Na początku czerwca 2020 r. Mohammed Khalifa Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat.

22.3.2021

12.

Abderrahim AL-KANI (alias Abdul-Rahim AL-KANI, Abd-al-Rahim AL-KANI)

الرحيم الكاني عبد (pisownia arabska)

Stanowisko(-a): członek milicji Kaniyat

Data urodzenia: 7.9.1997

Obywatelstwo: libijskie

Numer paszportu: PH3854LY

Numer dowodu tożsamości: 119970331820

Płeć: mężczyzna

Abderrahim Al-Kani jest jednym z kluczowych członków milicji Kaniyat, a także bratem przywódcy tej milicji, Mohammeda Khalify Al-Khaniego. Milicja Kaniyat sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r.

Abderrahim Al-Kani w ramach milicji Kaniyat odpowiada za bezpieczeństwo wewnętrzne. Z racji piastowania tego stanowiska jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w Libii, w szczególności za egzekucje pozasądowe i wymuszone zaginięcia w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. w Tarhunie.

22.3.2021

Na początku czerwca 2020 r. Abderrahim Al-Kani i członkowie milicji Kaniyat zbiegli z Tarhuny na wschód Libii. Potem w Tarhunie odkryto liczne masowe groby przypisywane milicji Kaniyat.

13.

Aiub Vakhaevich KATAEV

(alias Ayubkhan Vakhaevich KATAEV)

Аюб Вахаевич КАТАЕВ

(alias Аюбхан Вахаевич КАТАЕВ) (pisownia rosyjska)

Stanowisko(-a): szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej

Data urodzenia: 1.12.1980 lub 1.12.1984

Obywatelstwo: rosyjskie

Płeć: mężczyzna

Szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w mieście Argun w Republice Czeczeńskiej.

22.3.2021

Jako szef wydziału w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Federacji Rosyjskiej w Argunie Aiub Kataev nadzoruje działania miejscowych służb bezpieczeństwa państwowego i policji. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa. Aiub Kataev i podległe mu służby są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe.

Według licznych świadków Aiub Kataev osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu.

14.

Abuzaid (Abuzayed) Dzhandarovich VISMURADOV

Абузайд Джандарович ВИСМУРАДОВ (pisownia rosyjska)

Stanowisko(-a): dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa

Data urodzenia: 24.12.1975

Miejsce urodzenia: Achmat-Jurt/Chosi-Jurt, była Czeczeńsko-Inguska Autonomiczna Socjalistyczna Republika Radziecka (ASSR), obecnie Republika Czeczeńska (Federacja Rosyjska)

Obywatelstwo: rosyjskie

Płeć: mężczyzna

Dowódca jednostki „Terek” w ramach Specjalnego Oddziału Szybkiego Reagowania (SOBR); wicepremier Republiki Czeczeńskiej, nieoficjalny ochroniarz szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa.

Abuzaid Vismuradov jest dowódcą jednostki „Terek” w ramach SOBR od maja 2012 r. Z racji piastowanego stanowiska osobiście nadzoruje szeroko zakrojone i systematyczne prześladowania w Czeczenii, które rozpoczęły się w 2017 r. Prześladowania te wymierzone są w lesbijki, gejów, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne (LGBTI), osoby uważane za osoby LGBTI, oraz inne osoby podejrzewane o przynależność do opozycji wobec szefa Republiki Czeczeńskiej Ramzana Kadyrowa.

22.3.2021

Abuzaid Vismuradov i podległa mu jednostka „Terek” są odpowiedzialni za poważne pogwałcenia praw człowieka w Rosji, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie, a także za arbitralne aresztowania i zatrzymania oraz egzekucje pozasądowe.

Według licznych świadków Abuzaid Vismuradov osobiście nadzorował torturowanie zatrzymanych i uczestniczył w ich torturowaniu. Jest on bliskim współpracownikiem Ramzana Kadyrowa, szefa Republiki Czeczeńskiej, który od wielu lat prowadzi kampanię represji wobec swoich przeciwników politycznych.

15.

Gabriel Moses LOKUJO

-

Stanowisko(-a): generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF)

Obywatelstwo: południowosudańskie

Płeć: mężczyzna

Generał dywizji Sił Zbrojnych Sudanu Południowego (SSPDF).

Gabriel Moses Lokujo jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Sudanie Południowym, w szczególności za egzekucje pozasądowe.

W maju 2020 r. trzech oficerów Opozycyjnej Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu (SPLA-IO) zostało uprowadzonych i straconych na rozkaz generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo.

22.3.2021”

We wrześniu 2020 r. generał dywizji Gabriel Moses Lokujo przeszedł z SPLA-IO na stronę SSPDF i jest odpowiedzialny za starcia, które wskutek tej decyzji wywiązały się na terenie i wokół ośrodka szkoleniowego Moroto na południu stanu Ekwatoria Środkowa. W ich wyniku w ostatnim kwartale 2020 r. po obu stronach wiele osób zostało zabitych lub rannych; doszło też do przemieszczenia się ludności cywilnej, zwłaszcza w okolicach Kajo-Keji w stanie Ekwatoria Środkowa. Siły generała dywizji Gabriela Mosesa Lokujo pozostały na tym obszarze; są doniesienia o dalszych licznych starciach, a bezpieczeństwo ludności cywilnej jest nadal zagrożone.

| 2) | w wykazie osób prawnych, podmiotów i organów zamieszczonym w sekcji B („Osoby prawne, podmioty i organy”) dodaje się wpisy w brzmieniu: | Nazwa (transliteracja na alfabet łaciński) | Nazwa | Informacje identyfikacyjne | Powody umieszczenia w wykazie | Data umieszczenia w wykazie |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| „1. | Xinjiang Production and Construction Corps Public Security Bureau (Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu) | 新疆生产建设兵团公安局
  (pisownia chińska) | Adres: 106 Guangming Road, Urumqi, Xinjiang Uyghur Autonomous Region (XUAR), China
  Numer telefonu: +86 991 598 8114 | Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu (XPCC) jest odpowiedzialne za realizowanie wszystkich strategii XPCC dotyczących kwestii bezpieczeństwa, w tym za zarządzanie ośrodkami detencyjnymi. XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną działającą w chińskim Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu. | 22.3.2021 |
| | | | | Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania muzułmańskich mniejszości etnicznych.
  W ramach wyżej wspomnianego programu XPCC wykorzystuje Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny. Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za systematyczne korzystanie z pracy przymusowej. | |
| 2. | Central Public Prosecutor’s Office (alias Office of the Prosecutor of the DPRK) Prokuratura Centralna (alias Biuro Prokuratora Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD)) | 조선민주주의인민공화국 중앙검찰소 (pisownia koreańska) | | Prokuratura Centralna jest instytucją, która nadzoruje wszystkie postępowania karne w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), w tym postępowanie przygotowawcze, przesłuchanie, tymczasowe aresztowanie i proces. | 22.3.2021 |
| | | | | Prokuratura Centralna jest wykorzystywana do ścigania i karania osób za przestępstwa polityczne po przeprowadzeniu z gruntu nierzetelnych procesów sądowych. Ponosi ona też odpowiedzialność instytucjonalną za poważne pogwałcenia praw człowieka, do jakich dochodzi w zwykłych więzieniach i ośrodkach detencyjnych, w których przeprowadza się przesłuchania, gdyż nie dba o egzekwowanie praw osób tymczasowo aresztowanych ani skazanych więźniów. Z racji ścisłej współpracy z Ministerstwem Bezpieczeństwa Państwowego i Ministerstwem Bezpieczeństwa Społecznego ponosi odpowiedzialność za poważne pogwałcenia praw człowieka, jakich dopuszcza się aparat bezpieczeństwa KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, i takie działania legitymizuje. | |
| 3. | Milicja Kaniyat (znana wcześniej jako 7. Brygada, 7. Brygada z Tarhuny, Brygada z Tarhuny); (alias 9. Brygada, Milicja Al-Kani, Al-Kaniyat, Brygada Kani, Kaniat, Kaniyat, Kanyat) | مليشيا كانيات (pisownia arabska) | | Milicja Kaniyat to libijska zbrojna milicja, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Po tym, jak w czerwcu 2020 r. członkowie milicji zbiegli na wschód Libii, w Tarhunie odkryto masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. Milicja Kaniyat jest odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka, w szczególności egzekucje pozasądowe oraz wymuszone zaginięcia. | 22.3.2021 |
| 4. | National Security Office (alias National Security Agency) of the Government of Eritrea (Urząd Bezpieczeństwa Narodowego/Agencja Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei) | - | Na czele organu stoi generał dywizji Abraha Kassa | Na czele Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego/Agencji Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei stoi generał dywizji Abraha Kassa; organ jest nadzorowany przez Urząd Prezydenta. W skład Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego wchodzi sześć biur, z których każde podzielone jest na trzy sekcje odpowiedzialne, odpowiednio, za wywiad, aresztowania i przesłuchania. Urząd Bezpieczeństwa Narodowego jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Erytrei, w szczególności za arbitralne aresztowania, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz tortury, których dopuszczają się jego funkcjonariusze. | 22.3.2021” |

2)

w wykazie osób prawnych, podmiotów i organów zamieszczonym w sekcji B („Osoby prawne, podmioty i organy”) dodaje się wpisy w brzmieniu:

Nazwa (transliteracja na alfabet łaciński)

Nazwa

Informacje identyfikacyjne

Powody umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„1.

Xinjiang Production and Construction Corps Public Security Bureau (Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu)

新疆生产建设兵团公安局

(pisownia chińska)

Adres: 106 Guangming Road, Urumqi, Xinjiang Uyghur Autonomous Region (XUAR), China

Numer telefonu: +86 991 598 8114

Biuro Bezpieczeństwa Publicznego Korpusu Produkcyjno-Budowlanego Sinciangu (XPCC) jest odpowiedzialne za realizowanie wszystkich strategii XPCC dotyczących kwestii bezpieczeństwa, w tym za zarządzanie ośrodkami detencyjnymi. XPCC jest państwową organizacją gospodarczą i paramilitarną działającą w chińskim Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, która sprawuje władzę administracyjną i kontroluje działalność gospodarczą w Sinciangu.

22.3.2021

Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za poważne pogwałcenia praw człowieka w Chinach, w szczególności za masowe arbitralne zatrzymania i poniżające traktowanie Ujgurów i osób należących do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, a także za systematyczne pogwałcenia ich wolności religii lub przekonań, związane między innymi z realizowaniem przez XPCC zakrojonego na szeroką skalę programu nadzorowania, zatrzymywania i indoktrynowania muzułmańskich mniejszości etnicznych.

W ramach wyżej wspomnianego programu XPCC wykorzystuje Ujgurów i osoby należące do innych muzułmańskich mniejszości etnicznych do pracy przymusowej, w szczególności na polach bawełny. Jako organizacja zajmująca się strategiami bezpieczeństwa w ramach XPCC, Biuro Bezpieczeństwa Publicznego XPCC jest odpowiedzialne za systematyczne korzystanie z pracy przymusowej.

2.

Central Public Prosecutor’s Office (alias Office of the Prosecutor of the DPRK) Prokuratura Centralna (alias Biuro Prokuratora Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (KRLD))

조선민주주의인민공화국 중앙검찰소 (pisownia koreańska)

Prokuratura Centralna jest instytucją, która nadzoruje wszystkie postępowania karne w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (KRLD), w tym postępowanie przygotowawcze, przesłuchanie, tymczasowe aresztowanie i proces.

22.3.2021

Prokuratura Centralna jest wykorzystywana do ścigania i karania osób za przestępstwa polityczne po przeprowadzeniu z gruntu nierzetelnych procesów sądowych. Ponosi ona też odpowiedzialność instytucjonalną za poważne pogwałcenia praw człowieka, do jakich dochodzi w zwykłych więzieniach i ośrodkach detencyjnych, w których przeprowadza się przesłuchania, gdyż nie dba o egzekwowanie praw osób tymczasowo aresztowanych ani skazanych więźniów. Z racji ścisłej współpracy z Ministerstwem Bezpieczeństwa Państwowego i Ministerstwem Bezpieczeństwa Społecznego ponosi odpowiedzialność za poważne pogwałcenia praw człowieka, jakich dopuszcza się aparat bezpieczeństwa KRLD, w szczególności za tortury i inne okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz arbitralne aresztowania lub zatrzymania, i takie działania legitymizuje.

3.

Milicja Kaniyat (znana wcześniej jako 7. Brygada, 7. Brygada z Tarhuny, Brygada z Tarhuny); (alias 9. Brygada, Milicja Al-Kani, Al-Kaniyat, Brygada Kani, Kaniat, Kaniyat, Kanyat)

مليشيا كانيات (pisownia arabska)

Milicja Kaniyat to libijska zbrojna milicja, która sprawowała kontrolę nad libijskim miastem Tarhuna w okresie między 2015 r. a czerwcem 2020 r. Po tym, jak w czerwcu 2020 r. członkowie milicji zbiegli na wschód Libii, w Tarhunie odkryto masowe groby przypisywane milicji Kaniyat. Milicja Kaniyat jest odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka, w szczególności egzekucje pozasądowe oraz wymuszone zaginięcia.

22.3.2021

4.

National Security Office (alias National Security Agency) of the Government of Eritrea (Urząd Bezpieczeństwa Narodowego/Agencja Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei)

-

Na czele organu stoi generał dywizji Abraha Kassa

Na czele Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego/Agencji Bezpieczeństwa Narodowego Rządu Erytrei stoi generał dywizji Abraha Kassa; organ jest nadzorowany przez Urząd Prezydenta. W skład Urzędu Bezpieczeństwa Narodowego wchodzi sześć biur, z których każde podzielone jest na trzy sekcje odpowiedzialne, odpowiednio, za wywiad, aresztowania i przesłuchania. Urząd Bezpieczeństwa Narodowego jest odpowiedzialny za poważne pogwałcenia praw człowieka w Erytrei, w szczególności za arbitralne aresztowania, egzekucje pozasądowe, wymuszone zaginięcia oraz tortury, których dopuszczają się jego funkcjonariusze.

22.3.2021”

---

| 22.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | LI 99/37 |
| --- | --- | --- | --- |

22.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 99/37

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2021/482

z dnia 22 marca 2021 r.

zmieniająca decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/184/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/184/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie.

| (2) | W dniu 22 lutego 2021 r. Rada przyjęła konkluzje, w których z całą surowością potępiła wojskowy zamach stanu przeprowadzony w Mjanmie/Birmie w dniu 1 lutego 2021 r. Wezwała w nich do deeskalacji kryzysu poprzez natychmiastowe zakończenie stanu wyjątkowego, przywrócenie prawowitego rządu cywilnego i otwarcie nowo wybranego parlamentu. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 22 lutego 2021 r. Rada przyjęła konkluzje, w których z całą surowością potępiła wojskowy zamach stanu przeprowadzony w Mjanmie/Birmie w dniu 1 lutego 2021 r. Wezwała w nich do deeskalacji kryzysu poprzez natychmiastowe zakończenie stanu wyjątkowego, przywrócenie prawowitego rządu cywilnego i otwarcie nowo wybranego parlamentu.

| (3) | Rada wezwała również władze wojskowe do uwolnienia prezydenta, radczyni stanu oraz wszystkich osób zatrzymanych lub aresztowanych w związku z zamachem stanu. Rada podkreśliła, że należy zapewnić niezakłóconą telekomunikację, zagwarantować wolność wypowiedzi, zrzeszania się i zgromadzeń oraz dostęp do informacji, a także zapewnić poszanowanie praworządności i praw człowieka. Potępiła represje wojskowe i policyjne wobec uczestników pokojowych demonstracji, wzywając jednocześnie do jak największej powściągliwości ze strony władz oraz apelując do wszystkich stron o powstrzymanie się od przemocy, zgodnie z prawem międzynarodowym. |
| --- | --- |

(3)

Rada wezwała również władze wojskowe do uwolnienia prezydenta, radczyni stanu oraz wszystkich osób zatrzymanych lub aresztowanych w związku z zamachem stanu. Rada podkreśliła, że należy zapewnić niezakłóconą telekomunikację, zagwarantować wolność wypowiedzi, zrzeszania się i zgromadzeń oraz dostęp do informacji, a także zapewnić poszanowanie praworządności i praw człowieka. Potępiła represje wojskowe i policyjne wobec uczestników pokojowych demonstracji, wzywając jednocześnie do jak największej powściągliwości ze strony władz oraz apelując do wszystkich stron o powstrzymanie się od przemocy, zgodnie z prawem międzynarodowym.

| (4) | W konkluzjach Rady podkreślono gotowość Unii do przyjęcia środków ograniczających w odpowiedzi na zamach stanu. |
| --- | --- |

(4)

W konkluzjach Rady podkreślono gotowość Unii do przyjęcia środków ograniczających w odpowiedzi na zamach stanu.

| (5) | Ze względu na powagę sytuacji Rada stwierdza, że należy zmienić kryteria umieszczenia w wykazie, tak by móc stosować ukierunkowane środki ograniczające wobec osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których działania podważają demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także wobec osób prawnych, podmiotów i organów będących własnością lub znajdujących się pod kontrolą sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub generujących dochody lub zapewniających wsparcie dla sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub osiągających korzyści od sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), a tym samym przyczyniających się do działań podważających demokrację i praworządność lub do poważnych pogwałceń praw człowieka w Mjanmie/Birmie lub osiągających dzięki nim korzyści. |
| --- | --- |

(5)

Ze względu na powagę sytuacji Rada stwierdza, że należy zmienić kryteria umieszczenia w wykazie, tak by móc stosować ukierunkowane środki ograniczające wobec osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których działania podważają demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także wobec osób prawnych, podmiotów i organów będących własnością lub znajdujących się pod kontrolą sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub generujących dochody lub zapewniających wsparcie dla sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub osiągających korzyści od sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), a tym samym przyczyniających się do działań podważających demokrację i praworządność lub do poważnych pogwałceń praw człowieka w Mjanmie/Birmie lub osiągających dzięki nim korzyści.

| (6) | Uwzględniając sytuację w Mjanmie/Birmie, należy zmienić tytuł decyzji 2013/184/WPZiB. |
| --- | --- |

(6)

Uwzględniając sytuację w Mjanmie/Birmie, należy zmienić tytuł decyzji 2013/184/WPZiB.

| (7) | Należy w związku z tym odpowiednio zmienić decyzję 2013/184/WPZiB, |
| --- | --- |

(7)

Należy w związku z tym odpowiednio zmienić decyzję 2013/184/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2013/184/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

| 1) | tytuł otrzymuje brzmienie:

  „Decyzja Rady 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Mjanmie/Birmie”; |
| --- | --- |

1)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Decyzja Rady 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Mjanmie/Birmie”;

| 2) | art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 5

  1.   Państwa członkowskie stosują niezbędne środki, by uniemożliwić wjazd na ich terytorium lub przejazd przez ich terytorium:






  a) | osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Mjanmie/Birmie; |
| --- | --- | --- |

2)

art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 5

1.   Państwa członkowskie stosują niezbędne środki, by uniemożliwić wjazd na ich terytorium lub przejazd przez ich terytorium:

a)

osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Mjanmie/Birmie;

| b) | osób fizycznych, których działalność, polityki lub działania podważają demokrację lub praworządność w Mjanmie/Birmie lub które uczestniczą w działalności zagrażającej pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy lub które zapewniają wsparcie takiej działalności; |
| --- | --- |

b)

osób fizycznych, których działalność, polityki lub działania podważają demokrację lub praworządność w Mjanmie/Birmie lub które uczestniczą w działalności zagrażającej pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy lub które zapewniają wsparcie takiej działalności;

| c) | osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za utrudnianie świadczenia pomocy humanitarnej na rzecz ludności cywilnej, która tej pomocy potrzebuje; |
| --- | --- |

c)

osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za utrudnianie świadczenia pomocy humanitarnej na rzecz ludności cywilnej, która tej pomocy potrzebuje;

| d) | osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za utrudnianie prowadzenia niezależnych dochodzeń w sprawie domniemanych poważnych pogwałceń lub naruszeń praw człowieka: lub |
| --- | --- |

d)

osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za utrudnianie prowadzenia niezależnych dochodzeń w sprawie domniemanych poważnych pogwałceń lub naruszeń praw człowieka: lub

| e) | osób fizycznych związanych z osobami fizycznymi, o których mowa w lit. a)–d), |
| --- | --- |

e)

osób fizycznych związanych z osobami fizycznymi, o których mowa w lit. a)–d),

zgodnie z wykazem zamieszczonym w załączniku.”;

| 3) | art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

  „Artykuł 6

  1.   Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące w posiadaniu, będące własnością, będące we władaniu lub znajdujące się pod kontrolą następujących osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów:






  a) | osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Mjanmie/Birmie; |
| --- | --- | --- |

3)

art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

1.   Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące w posiadaniu, będące własnością, będące we władaniu lub znajdujące się pod kontrolą następujących osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów:

a)

osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za poważne pogwałcenia praw człowieka w Mjanmie/Birmie;

| b) | osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów, których działalność, polityki lub działania podważają demokrację lub praworządność w Mjanmie/Birmie lub które uczestniczą w działalności zagrażającej pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy lub zapewniają wsparcie takiej działalności; |
| --- | --- |

b)

osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów, których działalność, polityki lub działania podważają demokrację lub praworządność w Mjanmie/Birmie lub które uczestniczą w działalności zagrażającej pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy lub zapewniają wsparcie takiej działalności;

| c) | osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za utrudnianie świadczenia pomocy humanitarnej na rzecz ludności cywilnej, która tej pomocy potrzebuje; |
| --- | --- |

c)

osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za utrudnianie świadczenia pomocy humanitarnej na rzecz ludności cywilnej, która tej pomocy potrzebuje;

| d) | osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za utrudnianie prowadzenia niezależnych dochodzeń w sprawie domniemanych poważnych pogwałceń lub naruszeń praw człowieka; |
| --- | --- |

d)

osób fizycznych należących do sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), sił policyjnych Mjanmy oraz Policji Granicznej, odpowiedzialnych za utrudnianie prowadzenia niezależnych dochodzeń w sprawie domniemanych poważnych pogwałceń lub naruszeń praw człowieka;

| e) | osób prawnych, podmiotów lub organów będących własnością lub znajdujących się pod kontrolą sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub generujących dochody lub zapewniających wsparcie dla sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub osiągających korzyści od sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw); lub |
| --- | --- |

e)

osób prawnych, podmiotów lub organów będących własnością lub znajdujących się pod kontrolą sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub generujących dochody lub zapewniających wsparcie dla sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) lub osiągających korzyści od sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw); lub

| f) | osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów powiązanych z osobami, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a)–e), |
| --- | --- |

f)

osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów powiązanych z osobami, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a)–e),

zgodnie z wykazem zamieszczonym w załączniku.”;

| 4) | dodaje się artykuł w brzmieniu:

  „Artykuł 6a

  1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych należących do osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku, na warunkach, jakie te właściwe organy uznają za stosowne, po ustaleniu, że przekazanie takich środków finansowych lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do celów humanitarnych, takich jak świadczenie lub ułatwianie świadczenia pomocy, w tym dostarczanie artykułów medycznych i żywności, przewóz pracowników organizacji humanitarnej oraz udzielanie związanej z tym pomocy, lub na potrzeby ewakuacji z Mjanmy/Birmy.


  2.   Odnośne państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o zezwoleniach wydanych na mocy niniejszego artykułu w terminie czterech tygodni od wydania zezwolenia.”. |
| --- | --- |

4)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 6a

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1 i 2 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych należących do osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku, na warunkach, jakie te właściwe organy uznają za stosowne, po ustaleniu, że przekazanie takich środków finansowych lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do celów humanitarnych, takich jak świadczenie lub ułatwianie świadczenia pomocy, w tym dostarczanie artykułów medycznych i żywności, przewóz pracowników organizacji humanitarnej oraz udzielanie związanej z tym pomocy, lub na potrzeby ewakuacji z Mjanmy/Birmy.

2.   Odnośne państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o zezwoleniach wydanych na mocy niniejszego artykułu w terminie czterech tygodni od wydania zezwolenia.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

W imieniu Rady

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2013/184/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie oraz uchylająca decyzję 2010/232/WPZiB (Dz.U. L 111 z 23.4.2013, s. 75).

1

---

| 22.3.2021 | PL | Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej | LI 99/40 |
| --- | --- | --- | --- |

22.3.2021

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 99/40

---

DECYZJA RADY (WPZiB) 2021/483

z dnia 22 marca 2021 r.

zmieniająca decyzję 2013/184/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

| (1) | W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/184/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie. |
| --- | --- |

(1)

W dniu 22 kwietnia 2013 r. Rada przyjęła decyzję 2013/184/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie.

| (2) | W dniu 22 lutego 2021 r. Rada przyjęła konkluzje, w których z całą surowością potępiła wojskowy zamach stanu przeprowadzony w Mjanmie/Birmie w dniu 1 lutego 2021 r. Wezwała w nich do deeskalacji kryzysu poprzez natychmiastowe zakończenie stanu wyjątkowego, przywrócenie prawowitego rządu cywilnego i otwarcie nowo wybranego parlamentu. |
| --- | --- |

(2)

W dniu 22 lutego 2021 r. Rada przyjęła konkluzje, w których z całą surowością potępiła wojskowy zamach stanu przeprowadzony w Mjanmie/Birmie w dniu 1 lutego 2021 r. Wezwała w nich do deeskalacji kryzysu poprzez natychmiastowe zakończenie stanu wyjątkowego, przywrócenie prawowitego rządu cywilnego i otwarcie nowo wybranego parlamentu.

| (3) | Rada wezwała również władze wojskowe do uwolnienia prezydenta, radczyni stanu oraz wszystkich osób zatrzymanych lub aresztowanych w związku z zamachem stanu. Rada podkreśliła, że należy zapewnić niezakłóconą telekomunikację, zagwarantować wolność wypowiedzi, zrzeszania się i zgromadzeń oraz dostęp do informacji, a także zapewnić poszanowanie praworządności i praw człowieka. Potępiła represje wojskowe i policyjne wobec uczestników pokojowych demonstracji, wzywając jednocześnie do jak największej powściągliwości ze strony władz oraz apelując do wszystkich stron o powstrzymanie się od przemocy, zgodnie z prawem międzynarodowym. |
| --- | --- |

(3)

Rada wezwała również władze wojskowe do uwolnienia prezydenta, radczyni stanu oraz wszystkich osób zatrzymanych lub aresztowanych w związku z zamachem stanu. Rada podkreśliła, że należy zapewnić niezakłóconą telekomunikację, zagwarantować wolność wypowiedzi, zrzeszania się i zgromadzeń oraz dostęp do informacji, a także zapewnić poszanowanie praworządności i praw człowieka. Potępiła represje wojskowe i policyjne wobec uczestników pokojowych demonstracji, wzywając jednocześnie do jak największej powściągliwości ze strony władz oraz apelując do wszystkich stron o powstrzymanie się od przemocy, zgodnie z prawem międzynarodowym.

| (4) | W konkluzjach Rady podkreślono gotowość Unii do przyjęcia środków ograniczających w odpowiedzi na zamach stanu. |
| --- | --- |

(4)

W konkluzjach Rady podkreślono gotowość Unii do przyjęcia środków ograniczających w odpowiedzi na zamach stanu.

| (5) | W dniu 28 lutego 2021 r., po gwałtownym stłumieniu pokojowych protestów odbywających się w całym kraju, Wysoki Przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa potępił brutalne represje i wezwał władze wojskowe do natychmiastowego zaprzestania używania siły przeciwko cywilom i do umożliwienia obywatelom korzystania z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi i zgromadzeń. |
| --- | --- |

(5)

W dniu 28 lutego 2021 r., po gwałtownym stłumieniu pokojowych protestów odbywających się w całym kraju, Wysoki Przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa potępił brutalne represje i wezwał władze wojskowe do natychmiastowego zaprzestania używania siły przeciwko cywilom i do umożliwienia obywatelom korzystania z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi i zgromadzeń.

| (6) | W tym kontekście, i z uwagi na utrzymującą się poważną sytuację w Mjanmie/Birmie, do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku do decyzji 2013/184/WPZiB należy dodać 11 osób. |
| --- | --- |

(6)

W tym kontekście, i z uwagi na utrzymującą się poważną sytuację w Mjanmie/Birmie, do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku do decyzji 2013/184/WPZiB należy dodać 11 osób.

| (7) | Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2013/184/WPZiB, |
| --- | --- |

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2013/184/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 2013/184/WPZiB zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 marca 2021 r.

W imieniu Rady

J. BORRELL FONTELLES

Przewodniczący

---

(1)  Decyzja Rady 2013/184/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie oraz uchylająca decyzję 2010/232/WPZiB (Dz.U. L 111 z 23.4.2013, s. 75).

1

---

ZAŁĄCZNIK

Następujące osoby dodaje się do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów zamieszczonego w załączniku do decyzji 2013/184/WPZiB:

| | Imię i nazwisko | Informacje identyfikacyjne | Przyczyny | Data umieszczenia |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| „15. | Min Aung Hlaing | Data urodzenia: 3 lipca 1956 r.
  Miejsce urodzenia: Tawè, Mjanma/Birma
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Krajowy numer identyfikacyjny: 12/SAKHANA(N)020199
  Płeć: mężczyzna | Min Aung Hlaing jest od 2011 r. głównodowodzącym sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest przewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy/Birmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu. | 22.3.2021 |
| Koncentrując całą władzę i jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
  Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej przyjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako głównodowodzący Tatmadaw od 2011 r. Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 16. | Myint Swe | Data urodzenia: 24 maja 1951 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Myint Swe jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i był zastępcą głównodowodzącego Tatmadaw do dnia 1 lutego 2021 r. Tego dnia Myint Swe wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Naruszono procedurę ogłoszenia stanu wyjątkowego, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.
  Przyjmując funkcję pełniącego obowiązki prezydenta i przekazując władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił zbrojnych, Myint Swe przyczynił się do obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| 17. | Soe Win | Data urodzenia: 1 marca 1960 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Soe Win jest od 2011 r. zastępcą głównodowodzącego sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest wiceprzewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu. | 22.3.2021 |
| Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
  Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako zastępca głównodowodzącego Tatmadaw od 2011 r. Soe Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 18. | Sein Win | Data urodzenia: 24 lipca 1956 r.
  Miejsce urodzenia: Pyin U Lwin, Mjanma/Birma
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Sein Win jest członkiem Tatmadaw i był ministrem obrony (od 24 sierpnia 2015 r. do 1 lutego 2021 r.). W dniu 1 lutego wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Procedura ogłoszenia stanu wyjątkowego była nielegalna, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.
  Uczestnicząc w posiedzeniu Krajowej Rady Administracji Publicznej, podczas którego podjęto decyzję o ogłoszeniu stanu wyjątkowego i o przekazaniu władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej, Sein Win przyczynił się do nieuznania wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako minister obrony od dnia 24 sierpnia 2015 r. do dnia 1 lutego 2021 r. Sein Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 19. | Thein Soe
  (alias U Thein Soe) | Data urodzenia: 23 stycznia 1952 r.
  Miejsce urodzenia: Kani, Mjanma/Birma
  Płeć: mężczyzna
  Obywatelstwo: Mjanmy | Thein Soe został w dniu 2 lutego 2021 r. mianowany przewodniczącym Związkowej Komisji Wyborczej. Przyjmując tę nominację po wojskowym zamachu stanu z dnia 1 lutego 2021 r., i przez swoje działania jako przewodniczący Związkowej Komisji Wyborczej, przede wszystkim przez unieważnienie wyników wyborów bez żadnego potwierdzonego dowodu oszustw, Thein Soe został bezpośrednio zaangażowany w działania podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| 20. | Mya Tun Oo | Data urodzenia: 4 lub 5 maja 1961 r.
  Płeć: mężczyzna
  Obywatelstwo: Mjanmy | Generał Mya Tun Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 1 lutego 2021 r. został mianowany ministrem obrony, jest też członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.
  W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Od sierpnia 2016 r. do czasu mianowania ministrem obrony Mya Tun Oo był szefem połączonych sztabów sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), numerem trzy w Tatmadaw. Jako szef sztabu nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan i koordynował różne rodzaje sił zbrojnych, w tym wojska lądowe, marynarkę wojenną i siły powietrzne oraz stosowanie artylerii. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 21. | Dwe Aung Lin | Data urodzenia:
  31 maja 1962 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Dwe Aung Lin jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Generał broni Dwe Aung Lin został mianowany sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. i wydawał rozkazy w imieniu Rady. Między innymi zarządził usunięcie z biur osób mianowanych przez legalnie wybrany rząd oraz zmienił skład komisji wyborczej Mjanmy.
  Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| 22. | Ye Win Oo | Data urodzenia: 21 lutego 1966 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Ye Win Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu. | 22.3.2021 |
| Generał broni Ye Win Oo został mianowany współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.
  Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły bezpieczeństwa Mjanmy i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| 23. | Maung Maung Kyaw | Data urodzenia: 23 lipca 1964 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał Maung Maung Kyaw jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka. |
| 24. | Moe Myint Tun | Data urodzenia: 24 maja 1968 r.
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Moe Myint Tun jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie. | 22.3.2021 |
| Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.
  Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.
  W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Generał broni Moe Myint Tun służył jako dowódca biura operacji specjalnych nr 6 i do 2019 r. był szefem sztabu (wojska lądowe) sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Na tym stanowisku nadzorował operacje w stanie Arakan. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja. |
| 25. | Than Hlaing | Data urodzenia:
  Obywatelstwo: Mjanmy
  Płeć: mężczyzna | Generał broni Than Hlaing jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 2 lutego 2021 r. został mianowany wiceministrem spraw wewnętrznych i komendantem głównym policji.
  W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.
  Mianowany przez Krajową Radę Administracji Publicznej, generał broni Than Hlaing jest zaangażowany w działania i polityki podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy wspierał takie działania. | 22.3.2021” |
| Ponadto siły policyjne pod kierownictwem generała broni Than Hlainga popełniają od dnia 1 lutego 2021 r. akty poważnie naruszające prawa człowieka: zabójstwa cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczanie wolności zgromadzeń i wypowiedzi, arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu. Jako wiceminister spraw wewnętrznych i komendant główny policji generał broni Than Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących strategii represji i brutalnych działań policji wobec uczestników pokojowych demonstracji, a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji w Mjanmie/Birmie. |

Imię i nazwisko

Informacje identyfikacyjne

Przyczyny

Data umieszczenia

„15.

Min Aung Hlaing

Data urodzenia: 3 lipca 1956 r.

Miejsce urodzenia: Tawè, Mjanma/Birma

Obywatelstwo: Mjanmy

Krajowy numer identyfikacyjny: 12/SAKHANA(N)020199

Płeć: mężczyzna

Min Aung Hlaing jest od 2011 r. głównodowodzącym sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest przewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy/Birmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

22.3.2021

Koncentrując całą władzę i jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej przyjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako przewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej głównodowodzący Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako głównodowodzący Tatmadaw od 2011 r. Min Aung Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

16.

Myint Swe

Data urodzenia: 24 maja 1951 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Myint Swe jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i był zastępcą głównodowodzącego Tatmadaw do dnia 1 lutego 2021 r. Tego dnia Myint Swe wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Naruszono procedurę ogłoszenia stanu wyjątkowego, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.

Przyjmując funkcję pełniącego obowiązki prezydenta i przekazując władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił zbrojnych, Myint Swe przyczynił się do obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

17.

Soe Win

Data urodzenia: 1 marca 1960 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Soe Win jest od 2011 r. zastępcą głównodowodzącego sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Jest wiceprzewodniczącym Krajowej Rady Administracji Publicznej i członkiem Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

22.3.2021

Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej, zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako wiceprzewodniczący Krajowej Rady Administracji Publicznej zastępca głównodowodzącego Soe Win jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako zastępca głównodowodzącego Tatmadaw od 2011 r. Soe Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

18.

Sein Win

Data urodzenia: 24 lipca 1956 r.

Miejsce urodzenia: Pyin U Lwin, Mjanma/Birma

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Sein Win jest członkiem Tatmadaw i był ministrem obrony (od 24 sierpnia 2015 r. do 1 lutego 2021 r.). W dniu 1 lutego wziął udział, wraz z innymi członkami Tatmadaw, w posiedzeniu Krajowej Rady Bezpieczeństwa i Obrony. Przeprowadzenie tego posiedzenia było niezgodne z konstytucją, gdyż nie wzięli w nim udziału cywilni członkowie Rady. Podczas tego posiedzenia Myint Swe został ogłoszony pełniącym obowiązki prezydenta. Myint Swe ogłosił następnie stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej Minowi Aungowi Hlaingowi. Procedura ogłoszenia stanu wyjątkowego była nielegalna, gdyż zgodnie z konstytucją tylko prezydent jest władny ogłosić taki stan.

Uczestnicząc w posiedzeniu Krajowej Rady Administracji Publicznej, podczas którego podjęto decyzję o ogłoszeniu stanu wyjątkowego i o przekazaniu władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej, Sein Win przyczynił się do nieuznania wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenia demokratycznie wybranego rządu. Jest zatem odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Jako minister obrony od dnia 24 sierpnia 2015 r. do dnia 1 lutego 2021 r. Sein Win jest odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

19.

Thein Soe

(alias U Thein Soe)

Data urodzenia: 23 stycznia 1952 r.

Miejsce urodzenia: Kani, Mjanma/Birma

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: Mjanmy

Thein Soe został w dniu 2 lutego 2021 r. mianowany przewodniczącym Związkowej Komisji Wyborczej. Przyjmując tę nominację po wojskowym zamachu stanu z dnia 1 lutego 2021 r., i przez swoje działania jako przewodniczący Związkowej Komisji Wyborczej, przede wszystkim przez unieważnienie wyników wyborów bez żadnego potwierdzonego dowodu oszustw, Thein Soe został bezpośrednio zaangażowany w działania podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

20.

Mya Tun Oo

Data urodzenia: 4 lub 5 maja 1961 r.

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: Mjanmy

Generał Mya Tun Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 1 lutego 2021 r. został mianowany ministrem obrony, jest też członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Mya Tun Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Od sierpnia 2016 r. do czasu mianowania ministrem obrony Mya Tun Oo był szefem połączonych sztabów sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw), numerem trzy w Tatmadaw. Jako szef sztabu nadzorował operacje wojskowe prowadzone w stanie Arakan i koordynował różne rodzaje sił zbrojnych, w tym wojska lądowe, marynarkę wojenną i siły powietrzne oraz stosowanie artylerii. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

21.

Dwe Aung Lin

Data urodzenia:

31 maja 1962 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Dwe Aung Lin jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Generał broni Dwe Aung Lin został mianowany sekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. i wydawał rozkazy w imieniu Rady. Między innymi zarządził usunięcie z biur osób mianowanych przez legalnie wybrany rząd oraz zmienił skład komisji wyborczej Mjanmy.

Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek i sekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Dwe Aung Lin jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

22.

Ye Win Oo

Data urodzenia: 21 lutego 1966 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Ye Win Oo jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

22.3.2021

Generał broni Ye Win Oo został mianowany współsekretarzem Krajowej Rady Administracji Publicznej w dniu 2 lutego 2021 r. Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły bezpieczeństwa Mjanmy i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek i współsekretarz Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Ye Win Oo jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

23.

Maung Maung Kyaw

Data urodzenia: 23 lipca 1964 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał Maung Maung Kyaw jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał Maung Maung Kyaw jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

24.

Moe Myint Tun

Data urodzenia: 24 maja 1968 r.

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Moe Myint Tun jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw) i członkiem Krajowej Rady Administracji Publicznej.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił w dniu 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej, generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio zaangażowany w podejmowanie decyzji dotyczących funkcji państwowych – i jest odpowiedzialny za takie decyzje – a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie.

22.3.2021

Ponadto Krajowa Rada Administracji Publicznej podjęła decyzje ograniczające prawo do wolności wypowiedzi, w tym dostęp do informacji, oraz prawo do wolności pokojowego zgromadzania się. Siły wojskowe i władze działające pod kontrolą Krajowej Rady Administracji Publicznej dokonują od dnia 1 lutego 2021 r. aktów poważnego naruszania praw człowieka: zabójstw cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczania wolności zgromadzeń i wypowiedzi, w tym poprzez ograniczanie dostępu do internetu oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu.

Jako członek Krajowej Rady Administracji Publicznej generał broni Moe Myint Tun jest bezpośrednio odpowiedzialny za te decyzje nakładające represje i za poważne naruszenia praw człowieka.

W 2018 r. ONZ oraz międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego zgłosiły poważne naruszenia praw człowieka i poważne pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego, których od 2011 r. dopuszczają się w stanach Kaczin, Arakan i Szan siły wojskowe i policyjne, i których celem jest ludność Rohingja. ONZ i organizacje międzynarodowe uznają, że wiele z tych naruszeń to najcięższe zbrodnie w świetle prawa międzynarodowego. Generał broni Moe Myint Tun służył jako dowódca biura operacji specjalnych nr 6 i do 2019 r. był szefem sztabu (wojska lądowe) sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). Na tym stanowisku nadzorował operacje w stanie Arakan. Jest zatem odpowiedzialny za te poważne naruszenia i nadużycia dotykające ludność Rohingja.

25.

Than Hlaing

Data urodzenia:

Obywatelstwo: Mjanmy

Płeć: mężczyzna

Generał broni Than Hlaing jest członkiem sił zbrojnych Mjanmy (Tatmadaw). W dniu 2 lutego 2021 r. został mianowany wiceministrem spraw wewnętrznych i komendantem głównym policji.

W dniu 1 lutego 2021 r. siły zbrojne Mjanmy (Tatmadaw), pod wodzą głównodowodzącego Mina Aunga Hlainga dokonały zamachu stanu w Mjanmie przez nieuznanie wyników wyborów z dnia 8 listopada 2020 r. i obalenie demokratycznie wybranego rządu. W ramach zamachu wiceprezydent Myint Swe, działając jako pełniący obowiązki prezydenta, ogłosił 1 lutego stan wyjątkowy i przekazał władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą w kraju głównodowodzącemu sił obrony narodowej generałowi Minowi Aungowi Hlaingowi. W dniu 2 lutego ustanowiono Krajową Radę Administracji Publicznej i oddano jej władzę, uniemożliwiając demokratycznie wybranemu rządowi wykonywanie jego mandatu.

Mianowany przez Krajową Radę Administracji Publicznej, generał broni Than Hlaing jest zaangażowany w działania i polityki podważające demokrację i praworządność w Mjanmie/Birmie, a także działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mjanmy/Birmy wspierał takie działania.

22.3.2021”

Ponadto siły policyjne pod kierownictwem generała broni Than Hlainga popełniają od dnia 1 lutego 2021 r. akty poważnie naruszające prawa człowieka: zabójstwa cywilów i nieuzbrojonych protestujących, ograniczanie wolności zgromadzeń i wypowiedzi, arbitralne aresztowania i zatrzymania przywódców opozycji i przeciwników zamachu stanu. Jako wiceminister spraw wewnętrznych i komendant główny policji generał broni Than Hlaing jest bezpośrednio odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących strategii represji i brutalnych działań policji wobec uczestników pokojowych demonstracji, a zatem jest odpowiedzialny za podważanie demokracji w Mjanmie/Birmie.

---