----

----

I Ανακοινώσεις

Δικαστήριο

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

----

Αίτηση προς έκδοση γνωμοδοτήσεως υποβαλλόμενη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δυνάμει του άρθρου 300 παράγραφος 6 της συνθήκης ΕΚ

(Γνωμοδότηση 1/04)

(2004/C 118/01)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο από τους R. Passos, H. Duintjer Tebbens και N. Lorenz, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 21 Απριλίου 2004 αίτηση προς έκδοση γνωμοδοτήσεως.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί από το Δικαστήριο να δώσει απάντηση στις ακόλουθες ερωτήσεις:

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-372/97: Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Οδικές μεταφορές εμπορευμάτων - Επιπτώσεις στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και στρέβλωση του ανταγωνισμού - Προϋποθέσεις αποκλίσεως από την απαγόρευση του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 87 παράγραφος 1 EΚ) - Υφιστάμενες ή νέες ενισχύσεις - Αρχές της αναλογικότητας και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Αιτιολογία)

(2004/C 118/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-372/97, Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: I. M. Braguglia, επικουρούμενος από τον O. Fiumara) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι P. Nemitz και P. Stancanelli, επικουρούμενοι από τον M. Moretto, που έχει ως αντικείμενο τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 98/182/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 1997, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από την Περιφέρεια Friuli-Venezia Giulia (Iταλία) στις επιχειρήσεις οδικής μεταφοράς εμπορευμάτων της περιφέρειας (ΕΕ L 66, 1998, σ. 18), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή προεδρεύοντα του έκτου τμήματος J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 387 της 20.12.1997.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-387/99: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1)

(«Προσφυγή λόγω παραβάσεως - Άρθρα 30 και 36 της συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ) - Οδηγία 65/65/ΕΟΚ - Παρασκευάσματα διατροφής με περιεκτικότητα σε βιταμίνες τριπλάσια από τη συνιστώμενη ημερήσια δόση - Παρασκευάσματα νομίμως διατιθέμενα στο εμπόριο ως συμπληρώματα διατροφής εντός του κράτους μέλους εξαγωγής - Παρασκευάσματα κατατασσόμενα ως φάρμακα εντός του κράτους μέλους εισαγωγής - Έννοια του φαρμάκου - Εμπόδιο - Δικαιολογία - Δημόσια υγεία - Αναλογικότητα - Παραδεκτό της προσφυγής»)

(2004/C 118/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-387/99, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: C. Schmidt) κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωπος: W.-D. Plessing, επικουρούμενος από τον J. Sedemund, Rechtsanwalt), υποστηριζομένης από το Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: J. Molde), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, και από τη Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä και E. Bygglin), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, κατατάσσοντας ως φάρμακα τα βιταμινούχα παρασκευάσματα και τα παρασκευάσματα που περιέχουν ανόργανα άλατα, τα οποία νομίμως παράγονται ή διατίθενται στο εμπόριο ως συμπληρώματα διατροφής εντός των άλλων κρατών μελών, όταν τα παρασκευάσματα αυτά έχουν περιεκτικότητα σε βιταμίνες και ανόργανα άλατα τριπλάσια από την ημερήσια δόση που συνιστά ο Deutsche Gesellschaft für Ernährung, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ (νυν κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 28 ΕΚ), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, R. Schintgen, F. Macken (εισηγήτρια) και N. Colneric, δικαστές,, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 1994 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 366 της 18.12.1999.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-496/99 PV, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Cas Succhi di Frutta SpA (1)

(«Αίτηση αναιρέσεως - Κοινή γεωργική πολιτική - Επισιτιστική βοήθεια - Διαδικασία μειοδοτικού διαγωνισμού - Απόφαση της Επιτροπής τροποποιούσα τους όρους μετά την κατακύρωση μειοδοτικού διαγωνισμού - Πληρωμή των μειοδοτών με φρούτα διαφορετικά από τα προβλεπόμενα στην προκήρυξη του διαγωνισμού»)

(2004/C 118/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-496/99 P, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι αρχικώς ο F. Ruggeri Laderchi, στη συνέχεια οι T. van Rijn και L. Visaggio, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro), που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) στις 14 Οκτωβρίου 1999, T-191/96 και T-106/97, CAS Succhi di Frutta κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-3181), με σκοπό τη μερική ακύρωση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος είναι η CAS Succhi di Frutta SpA, με έδρα το Castagnaro (Ιταλία) (εκπρόσωποι αρχικώς οι A. Tizzano, G. M. Roberti και F. Sciaudone, στη συνέχεια οι G. M. Roberti και F. Sciaudone), το δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (εισηγητή) και F. Macken, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 79 της 18.3.2000.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-150/00: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)

(«Προσφυγή λόγω παραβάσεως - Άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ - Οδηγία 65/65/ΕΟΚ - Παρασκευάσματα διατροφής περιέχοντα βιταμίνες A, D ή K ή ανόργανα άλατα της ομάδας των χρωμικών αλάτων ή με περιεκτικότητα σε άλλες βιταμίνες ή άλλα ανόργανα άλατα υπερβαίνουσα την ημερήσια δόση - Παρασκευάσματα νομίμως διατιθέμενα στο εμπόριο ως συμπληρώματα διατροφής εντός του κράτους μέλους εξαγωγής - Παρασκευάσματα κατατασσόμενα ως φάρμακα εντός του κράτους μέλους εισαγωγής - Έννοια του φαρμάκου - Εμπόδιο - Δικαιολογία - Δημόσια υγεία - Αναλογικότητα»)

(2004/C 118/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-150/00, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. C. Schieferer), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (εκπρόσωποι: αρχικώς, H. Dossi και, στη συνέχεια, C. Pesendorfer), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υποστηριζομένης από το Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωπος: J. Molde), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, και από τη Δημοκρατία της Φινλανδίας (εκπρόσωποι: T. Pynnä και E. Bygglin) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, κατατάσσοντας ως φάρμακα παρασκευάσματα που έχουν ως βάση βιταμίνες και ανόργανα άλατα, όταν η ποσότητα του βιταμινούχου συστατικού υπερβαίνει την απλή ημερήσια δόση και, γενικότερα, όταν τα παρασκευάσματα αυτά περιέχουν βιταμίνες A, D ή K ή ανόργανα άλατα της ομάδας των χρωμικών αλάτων, χωρίς να διευκρινίζει ότι η αυξημένη δόση βιταμινών που περιέχουν ή το γεγονός ότι περιέχουν ορισμένες βιταμίνες ή ανόργανα άλατα συνιστούν σοβαρό κίνδυνο για την υγεία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 ΕΚ, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, F. Macken (εισηγήτρια) και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 163 της 10.6.2000.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-277/00: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Απόφαση 2000/567/ΕΚ - Ενίσχυση χορηγηθείσα από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέρ της System Microelectronic Innovation GmbH, Frankfurt/Oder (Βρανδεμβούργο) - Άρθρο 88 παράγραφος 2, ΕΚ - Δικαιώματα άμυνας - Συμβατότητα με την κοινή αγορά - Άρθρο 87 παράγραφος 1, ΕΚ - Ανάκτηση των παράνομων ενισχύσεων - Ανάκτηση από επιχειρήσεις εκτός του αρχικού δικαιούχου)

(2004/C 118/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-277/00, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωπος: W.-D. Plessing, επικουρούμενος από τον M. Schütte) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K.-D. Borchardt και V. Di Bucci), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, που έχει ως αντικείμενο αίτηση περί ακυρώσεως της αποφάσεως 2000/567/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Απριλίου 2000, σχετικά με την κρατική ενίσχυση της Γερμανίας υπέρ της εταιρείας System Microelectronic Innovation GmbH, Frankfurt/Oder (Βρανδεμβούργο) (ΕΕ L 238, σ. 50), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή (εισηγητή), προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 273 της 23.9.2000.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-278/00: Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Κρατικές ενισχύσεις - Ρυθμίσεις χρεών γεωργικών συνεταιρισμών από τις δημόσιες αρχές»)

(2004/C 118/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Στην υπόθεση C-278/00, Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Ι. Χαλκιάς και Χ. Τσιαβού) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Flett και Δ. Τριανταφύλλου) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 2002/458/ΕΚ της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2000, για τα καθεστώτα ενισχύσεως τα οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ελλάδα με σκοπό τη ρύθμιση χρεών γεωργικών συνεταιρισμών κατά τα έτη 1992 και 1994, συμπεριλαμβανομένων των ενισχύσεων για την αναδιοργάνωση της γαλακτοκομικής συνεταιριστικής επιχειρήσεως ΑΓΝΟ (ΕΕ L 159, 2002, σ. 1), ή, επικουρικώς, του άρθρου 2 της ίδιας αποφάσεως, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 259 της 9.9.2000.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-298/00 P, Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Impresa Edo Collorigh κ.λπ. (1)

(Αναίρεση - Κρατικές ενισχύσεις - Οδικές μεταφορές εμπορευμάτων - Επιπτώσεις στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και στρέβλωση του ανταγωνισμού - Υφιστάμενες ή νέες ενισχύσεις - Αρχές της αναλογικότητας και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης - Αιτιολογία)

(2004/C 118/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-298/00 P, Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: I. Braguglia, επικουρούμενος από τον G. Aiello), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 15ης Ιουνίου 2000, T-298/97, T-312/97, T-313/97, T-315/97, T-600/97 έως T-607/97, T-1/98, T-3/98 έως T-6/98, και T-23/98, Alzetta κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 2000, σ. II-2319), με την οποία ζητήθηκε η εξαφάνιση της εν λόγω αποφάσεως, όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωπος: V. Di Bucci), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, Impresa Edo Collorigh κ.λπ. (εκπρόσωπος: V. Cinque), Mauro Alzetta κ.λπ., Masotti Srl κ.λπ., Impresa Anna Maria Baldo κ.λπ., SUTES SpA κ.λπ., Ditta Pietro Stagno κ.λπ., Ditta Carlo Fabris & C. Snc, Ditta Franco D'Odorico, Ditta Fiorindo Birri, Ditta Maria Cecilia Framalicco, Autotrasporti Claudio Di Viola & C. Snc και Impresa Amedeo Musso, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 285 της 7.10.2000.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-470/00 P, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Carlo Ripa di Meana (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Προσωρινό συνταξιοδοτικό καθεστώς - Προθεσμία υποβολής της αιτήσεως εντάξεως στο εν λόγω καθεστώς - Προηγούμενη γνώση - Παρεμπίπτουσα αναίρεση - Υπολογισμός εξόδων - Απαράδεκτο)

(2004/C 118/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-470/00 P, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: αρχικώς, A. Caiola και G. Ricci, εν συνεχεία, οι τελευταίοι, επικουρούμενοι από τον F. Capelli), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2000, T-83/99 έως T-85/99, Ripa di Meana κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 2000, σ. IΙ-3493), με την οποία ζητήθηκε η μερική εξαφάνιση της εν λόγω αποφάσεως, όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν: ο Carlo Ripa di Meana, πρώην βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Montecastello di Vibio (Ιταλία), ο Leoluca Orlando, πρώην βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Παλέρμο (Ιταλία), και ο Gastone Parigi, πρώην βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Pordenone (Ιταλία), εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους W. Viscardini και G. Donà, avvocati, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, προσφεύγοντες πρωτοδίκως, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas και A. La Pergola, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 79 της 10.3.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-17/01 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Finanzamt Sulingen κατά Walter Sudholz (1)

(Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως 2000/186/ΕΚ - Κατ' αποκοπήν περιορισμός του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ επί αυτοκινήτων οχημάτων που δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικώς για επαγγελματικούς σκοπούς - Αναδρομική έγκριση εθνικού φορολογικού μέτρου)

(2004/C 118/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-17/01, με αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Finanzamt Sulingen και Walter Sudholz, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς το κύρος των άρθρων 2 και 3 της αποφάσεως 2000/186/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2000, που εξουσιοδοτεί την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να εφαρμόσει μέτρα κατά παρέκκλιση των άρθρων 6 και 17 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ενιαία φορολογική βάση (ΕΕ L 59, σ. 12), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans και S. νon Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 79 της 10.3.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-77/01 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunal Central Administratiνo): Empresa de Desenνolνimento Mineiro SGPS SA (EDM) κατά Fazenda Pública (1)

(Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 2, 4, παράγραφος 2, 13, B, στοιχείο δ), και 19, παράγραφος 2 - Έννοια των «οικονομικών δραστηριοτήτων» - Έννοια των «παρεπομένων χρηματοδοτικών πράξεων» - Παροχές υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας)

(2004/C 118/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Στην υπόθεση C-77/01, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunal Central Administratiνo (Πορτογαλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Empresa de Desenνolνimento Mineiro SGPS SA (EDM), πρώην Empresa de Desenνolνimento Mineiro SA (EDM), και Fazenda Pública, παρισταμένου του: Ministério Público, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 2, 4, παράγραφος 2, 13, B, στοιχείο δ), και 19, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/EOK του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 118 της 21.4.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-91/01: Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Κρατικές ενισχύσεις - Σύσταση σχετική με τον ορισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων - Πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις - Κριτήριο ανεξαρτησίας - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Νομική ασφάλεια»)

(2004/C 118/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-91/01, Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωπος: I. Μ. Braguglia, επικουρούμενος από τον D. Del Gaizo), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: v. Di Bucci και J. Μ. Flett),με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως 2001/779/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Νοεμβρίου 2000, σχετικά με την ενίσχυση που προτίθεται να χορηγήσει η Ιταλία υπέρ της εταιρίας Solar Tech SRL (ΕΕ L 292, 2001, σ. 45), στο μέτρο που με αυτήν δεν έγινεδεκτή η δυνατότητα εφαρμογής επί της ενισχύσεως αυτής της προσαυξήσεως του 15 % σε ακαθάριστο ισοδύναμο επιδοτήσεως για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas και S. von Bahr (εισηγητής), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 1994 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 118 της 21.4.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-106/01 [αίτηση του Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]: The Queen, αιτήσει της: Novartis Pharmaceuticals UK Ltd κατά The licensing Authority established by the Medicines Act 1968 (εκπροσωπούμενης από την The Medicines Control Agency), παρισταμένων των: SangStat UK Ltd και Imtix-SangStat UK Ltd (1)

(«Φάρμακα - Άδεια κυκλοφορίας - Διαδικασία σχετική με ουσιαστικώς παρεμφερή προϊόντα»)

(2004/C 118/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στην υπόθεση C-106/01, με αντικείμενο αίτηση του Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ The Queen, αιτήσει της: Novartis Pharmaceuticals UK Ltd και The licensing Authority established by the Medicines Act 1968 (εκπροσωπούμενης από την The Medicines Control Agency), παρισταμένων των: SangStat UK Ltd και Imtix-SangStat UK Ltd, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4 τρίτο εδάφιο, σημείο 8 στοιχείο α), της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1965, περί της προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα φάρμακα (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/001, σ. 25), όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες 87/21/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986 (ΕΕ L 15, 1987, σ. 36), 89/341/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989 (ΕΕ L 142, σ. 11), και 93/39/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993 (ΕΕ L 214, σ. 22), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J.-N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet και R. Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 173 της 16.6.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-159/01: Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Μερική απαλλαγή από τις επιβαρύνσεις επί ανόργανων ουσιών υπέρ της καλλιέργειας σε θερμοκήπιο ή σε υποκατάστατο εδάφους)

(2004/C 118/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Στην υπόθεση C-159/01, Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωπος: J. van Bakel) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Δ. Τριανταφύλλου και H. van Vliet) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2001/371/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την εισφοροαπαλλαγή ανόργανων ουσιών την οποία σκοπεύουν να παραχωρήσουν οι Κάτω Χώρες με βάση τον νόμο περί λιπασμάτων (ΕΕ 2001, L 130, σ. 42, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 212 της 28.7.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-162/01 P και C-163/01 P : Edouard Bouma και Bernard M. J. B. Beusmans κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Αγωγή αποζημιώσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη - Γάλα - Συμπληρωματική εισφορά - Ποσότητα αναφοράς - Παραγωγοί που έχουν αναλάβει δέσμευση μη εμπορίας - Παραγωγοί SLOM 1983 - Μη επανέναρξη της παραγωγής κατά τη λήξη της ισχύος της δεσμεύσεως»)

(2004/C 118/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C–162/01 P και C-163/01 P, Edouard Bouma, κάτοικος Rutten (Κάτω Χώρες), και Bernard M. J. B. Beusmans, κάτοικος Noorbeek (Κάτω Χώρες), (δικηγόρος: E.H. Pijnacker Hordijk), που έχουν ως αντικείμενο δύο αιτήσεις αναιρέσεως που έχουν ασκηθεί κατά των αποφάσεων του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα), της 31ης Ιανουαρίου 2001, T-533/93, Bouma κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. II-203), και T-73/94, Beusmans κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. II-223), και με τις οποίες ζητείται η ακύρωση των αποφάσεων αυτών, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωπος: A.-M. Colaert) και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: Τ. Van Rijn), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet και R. Schintgen και την N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: F. Contet, κύρια διοικητική υπάλληλος, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 227 της 11.8.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-194/01 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)

(Παράβαση κράτους - Οδηγία 75/442/ΕΟΚ - Έννοια αποβλήτου - Ευρωπαϊκός κατάλογος αποβλήτων - Οδηγία 91/689/ΕΟΚ - Κατάλογος επικίνδυνων αποβλήτων)

(2004/C 118/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-194/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: G. zur Hausen) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας (εκπροσωπούμενης από τον H. Dossi) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί αποβλήτων (ΕΕ L 194, σ. 39), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L 78, σ. 32), και από την οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ L 377, σ. 20), όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 94/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1994 (ΕΕ L 168, σ. 28), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 200 της 14.7.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-199/01 P και C-200/01: IPK-München GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Αίτηση αναιρέσεως - Απόφαση με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε την καταβολή του υπολοίπου χρηματοδοτικής συνδρομής»)

(2004/C 118/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-199/01 P και C-200/01 P, IPK-München GmbH, με έδρα το Μόναχο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον H.-J. Prieß, Rechtsanwalt, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Grunwald), με αντικείμενο δύο αιτήσεις αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) της 6ης Μαρτίου 2001, Τ-331/94, ΙPK-München κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. ΙΙ-779), με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως αυτής, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα),συγκείμενο από τον Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, τους J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet και R. Schintgen, και την F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mischo, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1) EE C 212 της 28.7.2001.

 EE C 289 της 13.10.2001

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-222/01 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): British American Tobacco Manufacturing BV κατά Hauptzollamt Krefeld (1)

(«Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση - Προσωρινή απομάκρυνση των παραστατικών διαμετακομίσεως και μεταφοράς - Ρήξη των σφραγίδων και μερική εκφόρτωση του εμπορεύματος - Διαφυγή του εμπορεύματος από την τελωνειακή επιτήρηση - Γένεση τελωνειακής οφειλής κατά την εισαγωγή - Παρουσία τελωνειακών υπαλλήλων που ενεργούν μυστική έρευνα χωρίς να έχουν προκαλέσει υποψίες - Ιδιαίτερες περιστάσεις που δικαιολογούν τη διαγραφή χρέους εισαγωγικών δασμών ή την επιστροφή τους - Ευθύνη του κυρίως υποχρέου σε περίπτωση δόλου ή προφανούς αμέλειας των προσώπων που χρησιμοποίησε»)

(2004/C 118/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-222/01, με αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ British American Tobacco Manufacturing BV και Hauptzollamt Krefeld, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των κοινοτικών διατάξεων που ρυθμίζουν τη γένεση της τελωνειακής οφειλής, τη διαγραφή του σχετικού χρέους και την επιστροφή των καταβληθέντων ποσών, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τον C. W. A. Timmermans (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 245 της 1.9.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-240/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Ειδικοί φόροι καταναλώσεως επί των πετρελαιοειδών - Οδηγία 92/81/ΕΟΚ - Πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα θερμάνσεως)

(2004/C 118/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-240/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και K. Gross), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωποι: W.-D. Plessing και M. Lumma), που έχει ως αντικείμενο να αναγνωρισθεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εφαρμόζοντας το άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 2, στοιχείο b, του Mineralölsteuergesetz (νόμου περί του φόρου επί των πετρελαιοειδών), της 21ης Δεκεμβρίου 1992 (BGBl. I, σ. 2185, ber. 1993 I, σ. 169), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή (EE L 316, σ. 12), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 94/74/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994 (EE L 365, σ. 46), καθόσον το εν λόγω κράτος μέλος δεν επέβαλε ειδικούς φόρους καταναλώσεως επί όλων των πετρελαιοειδών τα οποία προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα θερμάνσεως, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή (εισηγητή), προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και F. Macken, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 245 της 1.9.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-308/01 (αίτηση του VAT and Duties Tribunal, London για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): GIL Insurance Ltd κ.λπ. κατά Commissioners of Customs & Excise (1)

(«Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Φόρος επί των ασφαλίστρων - Αυξημένος συντελεστής εφαρμοζόμενος σε ορισμένες συμβάσεις ασφαλίσεως - Ασφαλίσεις συνδεόμενες με τη μίσθωση ή την πώληση ηλεκτρικών οικιακών συσκευών - Κρατικές ενισχύσεις»)

(2004/C 118/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στην υπόθεση C-308/01, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του VAT and Duties Tribunal, London (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ GIL Insurance Ltd, UK Consumer Electronics Ltd, Consumer Electronics Insurance Co. Ltd, Direct Vision Rentals Ltd, Homecare Insurance Ltd, Pinnacle Insurance plc και Commissioners of Customs & Excise, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία, αφενός, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), και, αφετέρου, των άρθρων 87 ΕΚ και 88 ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 303 της 27.10.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

Στην υπόθεση C-338/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)

(Οδηγία 2001/44/ΕΚ - Επιλογή της νομικής βάσεως)

(2004/C 118/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στην υπόθεση C-338/01, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: R. Lyal), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, υποστηριζόμενη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: R. Passos και A. Baas), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Μ. Sims-Robertson και F. Florindo Gijón), υποστηριζομένου από την Ιρλανδία (εκπρόσωπος: D. O'Hagan, επικουρούμενος από τον E. Fitzsimons, SC, και τους K. Maguire και D. Moloney, BL), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, από το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωπος: J. Faltz), από την Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Fernandes, V. Guimarães και Â. Seiça Neves), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, και από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωπος: J. E. Collins, επικουρούμενος από τον D. Wyatt, QC), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της οδηγίας 2001/44/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2001, που τροποποιεί την οδηγία 76/308/ΕΟΚ για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, καθώς και από γεωργικές εισφορές και τελωνειακούς δασμούς και από τον φόρο προστιθέμενης αξίας και ορισμένους ειδικούς φόρους κατανάλωσης (ΕΕ L 175, σ. 17), και, αφετέρου, τη διατήρηση των αποτελεσμάτων της οδηγίας αυτής μέχρι τη θέση σε ισχύ της οδηγίας που θα εκδοθεί επί της ορθής νομικής βάσεως, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (εισηγητή) και F. Macken, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: S. Alber, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε, στις 29 Απριλίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 303 της 27.10.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-341/01 (αίτηση του Landesgericht Korneuburg για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Plato Plastik Robert Frank GmbH κατά Caropack Handelsgesellschaft mbH (1)

(Οδηγία 94/62/ΕΚ - Συσκευασίες και απορρίμματα συσκευασίας - Πλαστικές σακούλες με χειρολαβή - Εθνική νομοθεσία περί συλλογής και ανακτήσεως των χρησιμοποιημένων συσκευασιών και των απορριμμάτων συσκευασίας - Συλλογή και ανάκτηση των χρησιμοποιημένων συσκευασιών και των απορριμμάτων συσκευασίας - Υποχρέωση χρησιμοποιήσεως εξουσιοδοτημένης επιχειρήσεως ή οργανώσεως συστήματος συλλογής - Παραδεκτόν)

(2004/C 118/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-341/01, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Landesgericht Korneuburg (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Plato Plastik Robert Frank GmbH και Caropack Handelsgesellschaft mbH, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3, σημείο 1, της οδηγίας 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1994, για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (EE L 365, σ. 10) καθώς και άλλων κοινοτικών διατάξεων, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Leger, γραμματέας: Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 331 της 24.11.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-359/01 P, British Sugar plc κατά Tate & Lyle plc, Napier Brown & Co. Ltd, και Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Αγορά ζάχαρης - Άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 81 παράγραφος 1 ΕΚ) - Σύμπραξη - Επιπτώσεις στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών - Πρόστιμο - Αναλογικότητα»)

(2004/C 118/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στην υπόθεση C-359/01 P, British Sugar plc, με έδρα το Peterborough (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τους T. Sharpe, QC, και D. Jowell, barrister, καθώς και τον A. Nourry, solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 12 Ιουλίου 2001 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στις υποθέσεις T-202/98, T-204/98 και T-207/98, Tate & Lyle κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. II-2035), και με την οποία ζητεί την εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν οι: Tate & Lyle plc, με έδρα το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), Napier Brown & Co. Ltd, με έδρα το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: K. Wiedner, επικουρούμενος από τον N. Khan, barrister), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 317 της 10.11.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-387/01 (αίτηση του Verwaltungsgerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Harald Weigel και Ingrid Weigel κατά Finanzlandesdirektion für Vorarlberg (1)

(«Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Εισαγωγή αυτοκινήτου - Φόρος επί της μέσης καταναλώσεως (“Normverbrauchsabgabe”) - Δασμοί και φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος - Φόροι που συνεπάγονται δυσμενή διάκριση - Έκτη οδηγία περί ΦΠΑ - Φόρος κύκλου εργασιών»)

(2004/C 118/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-387/01, με αντικείμενο αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Harald Weigel, Ingrid Weigel και Finanzlandesdirektion für Vorarlberg, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 12 ΕΚ, 23 ΕΚ, 25 ΕΚ, 39 ΕΚ και 90 ΕΚ, καθώς και της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), όπως ισχύει κατόπιν της εκδόσεως της οδηγίας 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τη συμπλήρωση του κοινού συστήματος φόρου προστιθεμένης αξίας και την τροποποίηση, ενόψει της κατάργησης των φορολογικών συνόρων, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ (EE L 376, σ. 1), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και την N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 369 της 22.12.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-418/01 (αίτηση του Landgericht Frankfurt am Main για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): IMS Health GmbH & Co. OHG κατά NDC Health GmbH & Co. KG (1)

(«Ανταγωνισμός - Άρθρο 82 ΕΚ - Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως - Δομή μωσαϊκού για την παροχή δεδομένων επί των περιφερειακών πωλήσεων φαρμακευτικών προϊόντων εντός κράτους μέλους - Δικαίωμα του δημιουργού - Άρνηση χορηγήσεως αδείας εκμεταλλεύσεως»)

(2004/C 118/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-418/01, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Landgericht Frankfurt am Main (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ IMS Health GmbH & Co. OHG και NDC Health GmbH & Co. KG, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 82 ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1) EE C 3 5.1.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-456/01 P και C-457/0 P, Henkel KGaA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Άρθρο 7, παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Ταμπλέτες σε τρισδιάστατο σχήμα για πλυντήρια ρούχων ή πλυντήρια πιάτων - Απόλυτος λόγος αρνήσεως της καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας)

(2004/C 118/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-456/01 P και C-457/0 P, Henkel KGaA, με έδρα το Ντύσελντορφ (Γερμανία), (εκπρόσωπος: C. Osterrieth), με αντικείμενο δύο αιτήσεις αναιρέσεως κατά των αποφάσεων του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 19ης Σεπτεμβρίου 2001, T 335/99, Henkel κατά ΓΕΕΑ (ορθογώνια ταμπλέτα κόκκινου και λευκού χρώματος (Συλλογή 2001, σ. II-2589), με τις οποίες ζητείται η εξαφάνιση των αποφάσεων αυτών, όπου ο έτερος διάδικος ήταν το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: D. Schennen και S. Laitinen), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, και F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 29 Απριλίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 84 της 6.4.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-468/01 P έως C-472/01 P, Procter & Gamble Company (1)

(«Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Ταμπλέτες σε τρισδιάστατο σχήμα για πλυντήρια ρούχων ή πλυντήρια πιάτων - Απόλυτος λόγος αρνήσεως της καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας»)

(2004/C 118/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-468/01 P έως C-472/01 P, Procter & Gamble Company, με έδρα το Cincinnati (Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής), εκπροσωπούμενη από τους C. van Nispen και G. Kuipers, advocaten, με αντικείμενο πέντε αιτήσεις αναιρέσεως κατά των αποφάσεων του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 19ης Σεπτεμβρίου 2001, T-117/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη ταμπλέτα χρώματος λευκού και ανοιχτού πρασίνου), Συλλογή 2001, σ. II-2723, T-118/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη λευκή ταμπλέτα με στίγματα χρώματος πρασίνου και ανοικτού πρασίνου), Συλλογή 2001, σ. II-2731, T-119/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη λευκή ταμπλέτα με κίτρινα και μπλε στίγματα), Συλλογή 2001, σ. II-2761, T-120/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη λευκή ταμπλέτα με μπλε στίγματα), Συλλογή 2001, σ. II-2769, και T-121/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη λευκή ταμπλέτα με πράσινα και μπλε στίγματα), Συλλογή 2001, σ. II-2777, με τις οποίες ζητήθηκε η εξαφάνιση των αποφάσεων αυτών, όπου ο έτερος διάδικος ήταν το: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι D. Schennen και C. Røhl Søber), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen και την F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: Μ. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 68 της 16.3.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-473/01 P και C-474/0 P, Procter & Gamble Company κατά Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)

(Αναίρεση - Κοινοτικό σήμα - Άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Ταμπλέτες σε τρισδιάστατο σχήμα για πλυντήρια ρούχων ή πλυντήρια πιάτων - Απόλυτος λόγος αρνήσεως της καταχωρίσεως - Διακριτικός χαρακτήρας)

(2004/C 118/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-473/01 P και C-474/0 P, Procter & Gamble Company, με έδρα το Cincinnati (Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) (εκπρόσωποι: C. van Nispen και G. Kuipers, με αντικείμενο δύο αιτήσεις αναιρέσεως κατά των αποφάσεων του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 19ης Σεπτεμβρίου 2001, T-128/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη ταμπλέτα με επικάλυψη) (Συλλογή 2001, σ. ΙI-2785), και T-128/00, Procter & Gamble κατά ΓΕΕΑ (τετράγωνη ταμπλέτα με επικάλυψη) (Συλλογή 2001, σ. II-2793), με αίτημα την εξαφάνιση των αποφάσεων αυτών, όπου ο έτερος διάδικος ήταν το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: D. Schennen και C. Røhl Søberg), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, και F. Macken (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 29 Απριλίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 68 της 16.3.2002.

ΕΕ 84 της 6.4.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-476/01 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Amtsgericht Frankenthal): Felix Kapper (1)

(Οδηγία 91/439/ΕΟΚ - Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως - Προϋπόθεση διαμονής - Άρθρο 8 παράγραφος 4 - Συνέπειες της αφαιρέσεως της αδείας ή ακύρωση της προγενέστερης αδείας οδηγήσεως - Αναγνώριση νέας αδείας που εξέδωσε άλλο κράτος μέλος)

(2004/C 118/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-476/01, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Amtsgericht Frankenthal (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Felix Kapper, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδηγήσεως (ΕΕ L 237, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/26/ΕΚ του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1997 (ΕΕ L 150, σ. 41), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του πέμπτου τμήματος, A. Rosas (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 56 της 2.3.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-482/01 και C-493/01 (αιτήσεις του Verwaltungsgericht Stuttgart για την έκδοση προδικαστικών αποφάσεων): Γιώργος Ορφανόπουλος κ.λπ. κατά Land Baden-Württemberg και Raffaele Oliveri κατά Land Baden-Württemberg (1)

(«Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δημόσια τάξη - Οδηγία 64/221/ΕΟΚ - Απόφαση περί απελάσεως λόγω παραβάσεων της ποινικής νομοθεσίας - Συνεκτίμηση της διάρκειας της διαμονής και της προσωπικής καταστάσεως - Θεμελιώδη δικαιώματα - Προστασία της οικογενειακής ζωής - Συνεκτίμηση των περιστάσεων που προέκυψαν κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της τελευταίας διοικητικής αποφάσεως και της εκτιμήσεως της νομιμότητας της αποφάσεως αυτής από διοικητικό δικαστήριο - Δικαίωμα του ενδιαφερομένου να προβάλει ισχυρισμούς σκοπιμότητας ενώπιον γνωμοδοτικής αρχής»)

(2004/C 118/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C 482/01 και C 493/01, με αντικείμενο αιτήσεις του Verwaltungsgericht Stuttgart (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Γιώργου Ορφανόπουλου, Νατάσας Ορφανοπούλου, Μελίνας Ορφανοπούλου, Σοφίας Ορφανοπούλου, και Land Baden-Württemberg (C-482/01), και μεταξύ Raffaele Oliveri και Land Baden-Württemberg (C-493/01), η έκδοση προδικαστικών αποφάσεων ως προς την ερμηνεία των άρθρων 39, παράγραφος 3, ΕΚ και 9, παράγραφος 1, της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 16) (C-482/01), και των άρθρων 39 ΕΚ και 3 της εν λόγω οδηγίας (C-493/01), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 56 της 2.3.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-487/01 και C-7/02 (αιτήσεις του Hoge Raad der Nederlanden για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Gemeente Leusden (C-487/01) και Holin Groep BV cs (C-7/02) κατά Staatssecretaris van Financiën (1)

(«Φόροι προστιθεμένης αξίας - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας - Άρθρο 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ - Έκπτωση του φόρου εισροών - Τροποποίηση της εθνικής νομοθεσίας καταργούσα τη δυνατότητα να επιλεγεί η φορολόγηση της μισθώσεως ακινήτων - Διακανονισμός των εκπτώσεων - Εφαρμογή στις υπό εκτέλεση συμβάσεις»)

(2004/C 118/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-487/01 και C 7/02, με αντικείμενο αιτήσεις του Hoge Raad der Nederlanden (Ολλανδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με τις οποίες ζητήθηκε, στο πλαίσιο των διαφορών που εκκρεμούν ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ, αφενός, Gemeente Leusden (C-487/01) και Holin Groep BV cs (C-7/02) και, αφετέρου, Staatssecretaris van Financiën, η έκδοση προδικαστικών αποφάσεων ως προς την ερμηνεία των άρθρων 5 παράγραφος 7 στοιχείο α), 17 και 20, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), καθώς και γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, πρoεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 44 της 16.2.2002.

ΕΕ C 109 της 4.5.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-102/02 (αίτηση του Verwaltungsgericht Stuttgart για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ingeborg Beuttenmüller κατά Land Baden-Württemberg (1)

(Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Αναγνώριση διπλωμάτων - Οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ - Επάγγελμα εκπαιδευτικού στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση - Κάτοχος διπλώματος μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας δύο ετών - Προϋποθέσεις για την άσκηση του επαγγέλματος)

(2004/C 118/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-102/02, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Verwaltungsgericht Stuttgart (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Ingeborg Beuttenmüller και Land Baden-Württemberg, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν εκπαιδευτική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ L 19, 1989, σ. 16), και 92/51/EOK του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48 (ΕΕ L 209, σ. 25), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans, A. Rosas (εισηγητή), A. La Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 144 της 15.6.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-111/02 P, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Patrick Reynolds (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Υπάλληλοι - Απόσπαση σε πολιτική ομάδα του Κοινοβουλίου - Τερματισμός της αποσπάσεως - Δικαιώματα υπερασπίσεως)

(2004/C 118/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-111/02 P, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο από τους H. von Hertzen και D. Moore, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο τμήμα) της 23ης Ιανουαρίου 2002, T-237/00, Reynolds κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 2002, σ. II-163), με την οποία ζητήθηκε η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος ήταν ο: Patrick Reynolds, υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους P. Legros και S. Rodrigues, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, A. La Pergola και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 156 της 29.6.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-117/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλίας (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 85/337/ΕΟΚ - Εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων στο περιβάλλον - Κατασκευή παραθεριστικών οικισμών και ξενοδοχειακών συγκροτημάτων - Παράλειψη υποβολής στη διαδικασία εκτιμήσεως ενός σχεδίου κατασκευής ξενοδοχειακού συγκροτήματος)

(2004/C 118/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Στην υπόθεση C-117/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: A. Caeiros), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Δημοκρατίας της Πορτογαλίας (εκπρόσωποι: L. Fernandes, Telles Romão και João Lois), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Δημοκρατία της Πορτογαλίας, πρoβαίνoντας στην έγκριση ενός σχεδίoυ τoυριστικών εγκαταστάσεων, πoυ περιλαμβάνoυν συγκροτήματα κατοικιών, ξενoδoχεία και γήπεδα γκoλφ, κειμένων στη ζώνη της Ponta do Abano, χωρίς να έχει γίνει κατάλληλη εκτίμηση των περιβαλλoντικών τoυ επιπτώσεων, παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από το άρθρο 2 παράγραφος 1 της oδηγίας 85/337/ΕΟΚ τoυ Συμβoυλίoυ, της 27ης Ioυνίoυ 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων oρισμένων σχεδίων δημoσίων και ιδιωτικών έργων στo περιβάλλoν (ΕΕ L 175, σ. 40), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 156 της 29.6.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-137/02 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Finanzamt Offenbach am Main-Land και Faxworld Vorgründungsgesellschaft Peter Hünninghausen und Wolfgang Klein GbR (1)

(Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως - Ερμηνεία της έκτης οδηγίας ΦΠΑ - Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισροών ο οποίος καταβλήθηκε από Vorgründungsgesellschaft (αστική εταιρεία με αντικείμενο την προπαρασκευή των μέσων που απαιτούνται για την άσκηση δραστηριότητας εκ μέρους της υπό ίδρυση ανώνυμης εταιρείας) - Μεταβίβαση, εξ επαχθούς αιτίας, του συνόλου των εν λόγω μέσων προς την ανώνυμη εταιρεία αμέσως μετά την ίδρυσή της - Μεταβίβαση μη υποκείμενη στον ΦΠΑ, κατόπιν ασκήσεως, από το οικείο κράτος μέλος, του (κατά το άρθρο 5 παράγραφος 8 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ) δικαιώματος επιλογής)

(2004/C 118/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-137/02, με αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Finanzamt Offenbach am Main-Land και Faxworld Vorgründungsgesellschaft Peter Hünninghausen und Wolfgang Klein GbR, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 17 παράγραφος 2 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995 (EE L 102, σ. 18), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τον P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. Rosas και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Προσωπική εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε με μοναδικό σκοπό την ίδρυση κεφαλαιουχικής εταιρείας, δικαιούται εκπτώσεως του φόρου επί των εισροών για την απόκτηση αγαθών και υπηρεσιών, στην περίπτωση που, σύμφωνα με τον εταιρικό της σκοπό, η μοναδική της πράξη εκροής υπήρξε η μεταβίβαση των αποκτηθέντων, με πράξη εξ επαχθούς αιτίας, στην εν λόγω κεφαλαιουχική εταιρεία μετά την ίδρυση της τελευταίας, το δε οικείο κράτος μέλος έκανε χρήση των ευχερειών που παρέχουν το άρθρο 5, παράγρα- φος 8, και το άρθρο 6 παράγραφος 5 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, όπως η οδηγία αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία 95/7/ΕΚ του Συμβουλίου, της 10ης Απριλίου 1995, οπότε θεωρείται ότι, κατά τη μεταβίβαση συνόλου αγαθών, ουδεμία παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται.

----

(1)EE C 169 της 13.7.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-152/02 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Bundesfinazhof): Terra Baubedarf-Handel GmbH κατά Finanzamt Osterholz-Scharmbeck (1)

(Έκτη οδηγία ΦΠΑ - Άρθρα 17, παράγραφος 1, και 18, παράγραφοι 1 και 2 - Δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ επί των εισαγωγών - Προϋποθέσεις ασκήσεως)

(2004/C 118/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-152/02, με αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Terra Baubedarf-Handel GmbH και Finanzamt Osterholz-Scharmbeck, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 17 και 18 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ L 145, σ. 1), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, A. La Pergola και S. von Bahr (εισηγητή), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: M. Mugica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Όσον αφορά την κατά το άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α), της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, το άρθρο 18, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας έχει την έννοια ότι το δικαίωμα εκπτώσεως πρέπει να ασκείται κατά την περίοδο δηλώσεως κατά την οποία συντρέχουν οι δύο προϋποθέσεις που προβλέπει η διάταξη αυτή, δηλαδή να έχει πραγματοποιηθεί η παράδοση των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών και ο υποκείμενος στον φόρο να έχει στην κατοχή του το τιμολόγιο ή έγγραφο, το οποίο κατά τα κριτήρια που έχει καθορίσει το οικείο κράτος μέλος, επέχει θέση τιμολογίου.

----

(1)ΕΕ C 156 της 29.6.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(ολομέλεια)

της 27ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-159/02, Gregory Paul Turner κατά Felix Fareed Ismail Grovit, Harada Ltd, Changepoint SA (1)

(Σύμβαση των Βρυξελλών - Δίκη που κινήθηκε σε συμβαλλόμενο κράτος - Δίκη που κινήθηκε σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος από τον εναγόμενο στην ήδη εκκρεμή δίκη - Εναγόμενος που ενεργεί κακοβούλως με σκοπό να παρεμποδίσει την εκκρεμή δίκη - Συμβιβαστό με τη σύμβαση της έκδοσης απόφασης με την οποία απαγορεύεται στον εναγόμενο να συνεχίσει τη δίκη στο άλλο συμβαλλόμενο κράτος)

(2004/C 118/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στην υπόθεση C-159/02, με αντικείμενο αίτηση του House of Lords (Ηνωμένο Βασίλειο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του Πρωτοκόλλου της 3ης Ιουνίου 1971 για την ερμηνεία από το Δικαστήριο της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Gregory Paul Turner και Felix Fareed Ismail Grovit, Harada Ltd, Changepoint SA, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της προαναφερθείσας Σύμβασης της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 (ΕΕ L 388, 1982, σ. 7), όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 περί προσχωρήσεως του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (ΕΕ L 388, 1982, σ. 24), με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΕΕ L 388, 1982, σ. 1) και με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας (ΕΕ L 285, σ. 1), το Δικαστήριο (ολομέλεια), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann (εισηγητή), C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues, A. Rosas, προέδρους τμήματος, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Η Σύμβαση της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 περί προσχωρήσεως του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και με τη Σύμβαση της 26ης Μαΐου 1989 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας, πρέπει να ερμηνευτεί υπό την έννοια ότι αντίκειται στην έκδοση διαταγής με την οποία το δικαστήριο συμβαλλομένου κράτους απαγορεύει σε διάδικο σε εκκρεμή ενώπιόν του δίκη να κινήσει ή να συνεχίσει δίκη ενώπιον δικαστηρίου άλλου συμβαλλομένου κράτους ακόμα και αν ο διάδικος αυτός ενεργεί κακοβούλως με σκοπό να παρεμποδίσει την εξέλιξη της εκκρεμούς δίκης.

----

(1)EE C 169 της 13.7.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τέταρτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-160/02 (αίτηση του Oberster Gerichtshof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Friedrich Skalka κατά Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft (1)

(Κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων - Αυστριακό σύστημα του αντισταθμιστικού συμπληρώματος συντάξεων - Χαρακτηρισμός των παροχών και επιτρεπτό της προϋποθέσεως κατοικίας έναντι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71)

(2004/C 118/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-160/02, με αντικείμενο αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Friedrich Skalka και Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 2α, και 10α, καθώς και του παραρτήματος ΙΙα, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως έχει τροποποιηθεί και ενημερωθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996 (ΕΕ L 28, 1997, σ. 1), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet (εισηγητή) και F. Macken, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: M.-F. Contet, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το εξής διατακτικό:

Οι διατάξεις του άρθρου 10α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των τις οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως έχει τροποποιηθεί και ενημερωθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, και εκείνες του παραρτήματος IΙα του κανονισμού αυτού έχουν την έννοια ότι το αντισταθμιστικό συμπλήρωμα σύμφωνα με τον Gewerbliche Sozialversicherungsgesetz (αυστριακό ομοσπονδιακό νόμο περί της κοινωνικής ασφαλίσεως των αυτοτελώς απασχολουμένων στον τομέα του εμπορίου) εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής τού εν λόγω κανονισμού και, ως εκ τούτου, συνιστά ειδική παροχή χωρίς συνεισφορά υπό την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 2α, του ίδιου κανονισμού, οπότε από την 1η Ιανουαρίου 1995, ήτοι από την ημερομηνία εντάξεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η περίπτωση ατόμου το οποίο πληροί, μετά την 1η Ιουνίου 1992, τις προϋποθέσεις χορηγήσεως της παροχής αυτής διέπεται αποκλειστικά από τη συντονιστική ρύθμιση που θεσπίζει το εν λόγω άρθρο 10α.

----

(1)ΕΕ C 169 της 13.7.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-171/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (1)

(«Άρθρα 39 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ - Οδηγία 92/51/ΕΟΚ - Γενικό σύστημα αναγνωρίσεως της επαγγελματικής εκπαιδεύσεως - Δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας - Μέτρα κράτους μέλους επιβάλλοντα ως προϋπόθεση, για να μπορεί να ασκήσει μια αλλοδαπή επιχείρηση δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας, να έχει την έδρα της εταιρείας ή εγκατάσταση στην πορτογαλική επικράτεια, να έχει τη μορφή νομικού προσώπου, να έχει ορισμένο εταιρικό κεφάλαιο και να προσκομίσει δικαιολογητικά και εγγυήσεις που έχει ήδη προσκομίσει στο κράτος μέλος προελεύσεως - Μη πρόβλεψη της αναγνωρίσεως των επαγγελματικών προσόντων στον τομέα των υπηρεσιών ιδιωτικής ασφάλειας»)

(2004/C 118/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Στην υπόθεση C-171/02, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Πατακιά και A. Caeiros) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωπος: L. Fernandes, επικουρούμενος από τον J. Calheiros) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι:

----

(1)ΕΕ C 169 της 13.7.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-181/02 Ρ: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Kvaerner Warnow Werft GmbH (1)

(«Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Ναυπηγικές εργασίες - Αποφάσεις της Επιτροπής εγκρίνουσες τις ενισχύσεις - Όρος - Τήρηση ορίου κατασκευαστικής ικανότητας - Έννοια»)

(2004/C 118/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-181/02 Ρ, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K-D. Borchardt και V. Kreuschitz) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα) της 28ης Φεβρουαρίου 2002, T-227/99 και T-134/00, Kvaerner Warnow Werft κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. II-1205), με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος είναι η Kvaerner Warnow Werft GmbH, με έδρα το Rostock-Warnemünde (Γερμανία) (εκπρόσωπος: Μ. Schütte) με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τον M. C. W. A. Timmermans, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, A. La Pergola (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: M. Arzamendi, διοικητικός υπάλληλος, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 169 της 13.7.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πέμπτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

Στην υπόθεση C-224/02 [αίτηση του Korkein oikeus για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]: Heikki Antero Pusa κατά Osuuspankkien Keskinäinen (1)

(«Ιθαγένεια της Ένωσης - Άρθρο 18 ΕΚ - Δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στα κράτη μέλη - Κατάσχεση αποδοχών - Λεπτομέρειες»)

(2004/C 118/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Στην υπόθεση C-224/02, με αντικείμενο αίτηση του Korkein oikeus (Φινλανδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του δικαστηρίου αυτού μεταξύ Heikki Antero Pusa και Osuuspankkien Keskinäinen, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 18 ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann, προεδρεύοντα του πέμπτου τμήματος, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, A. La Pergola (εισηγητή) και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 202 της 24.8.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(έκτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-371/02 (αίτηση του Svea hovrätt για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Björnekulla Fruktindustrier AB κατά Procordia Food AB (1)

(«Σήματα - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο α' - Έκπτωση από τα δικαιώματα εκ του σήματος - Σήμα που κατέστη συνήθης εμπορική ονομασία - Κρίσιμοι για την εκτίμηση κύκλοι ενδιαφερομένων»)

(2004/C 118/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Στην υπόθεση C-371/02, με αντικείμενο αίτηση του Svea hovrätt (Σουηδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μεταξύ Björnekulla Fruktindustrier AB και Procordia Food AB, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 12 παράγραφος 2 στοιχείο α', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 40, 1989, σ. 1), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet και R. Schintgen, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: H. von Holstein, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Το άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο α', της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που παρεμβάλλονται ενδιάμεσοι στη διανομή προς τον καταναλωτή ή προς τον τελικό χρήστη ενός προϊόντος καλυπτομένου από καταχωρισμένο σήμα, οι κύκλοι των ενδιαφερομένων των οποίων η γνώμη πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για να εκτιμηθεί αν το εν λόγω σήμα κατέστη η συνήθης εμπορική ονομασία του οικείου προϊόντος περιλαμβάνουν όλους τους καταναλωτές ή τους τελικούς χρήστες και, αναλόγως των χαρακτηριστικών της αγοράς του οικείου προϊόντος, όλους τους επαγγελματίες που παρεμβάλλονται στην εμπορία του προϊόντος αυτού.

----

(1)EE C 305 της 7.12.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τμήμα μείζονος συνθέσεως)

της 28ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-373/02 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Oberster Gerichtshof): Sakir Öztürk κατά Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter (1)

(Άρθρο 9 της Συμφωνίας Συνδέσεως ΕΟΚ–Τουρκίας - Άρθρο 3 της αποφάσεως αριθ. 3/80 - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Άρθρο 45 παράγραφος 1 του κανονισμού (EOK) αριθ. 1408/71 - Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων - Σύνταξη γήρατος - Πρόωρη συνταξιοδότηση σε περίπτωση ανεργίας - Προϋπόθεση σύμφωνα με την οποία ο εργαζόμενος πρέπει να έχει λάβει παροχές ανεργίας στο οικείο κράτος μέλος)

(2004/C 118/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-373/02, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Sakir Öztürk και Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 9 της Συμφωνίας περί Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, η οποία υπεγράφη στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 στην Άγκυρα από τη Δημοκρατία της Τουρκίας, αφενός, καθώς και από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ και από την Κοινότητα, αφετέρου, και η οποία συνήφθη, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1963 (ΕΕ ειδ. έκδ. 11/001, σ. 48), και του άρθρου 45 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996 (ΕΕ L 28, 1997, σ. 1), το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann και J. N. Cunha Rodrigues, προέδρους τμημάτων, και από τους J.-P. Puissochet, R. Schintgen (εισηγητή), F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

Το άρθρο 3 παράγραφος 1 της αποφάσεως αριθ. 3/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, περί της εφαρμογής των καθεστώτων κοινωνικής ασφαλίσεως των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζομένους και στα μέλη των οικογενειών τους, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει την εφαρμογή νομοθεσίας κράτους μέλους η οποία εξαρτά τη θεμελίωση του δικαιώματος λήψεως πρόωρης συντάξεως γήρατος λόγω ανεργίας από την προϋπόθεση να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος, κατά τη διάρκεια ορισμένης περιόδου πριν από την υποβολή της αιτήσεως για τη χορήγηση συντάξεως, παροχές ανεργίας μόνον από το εν λόγω κράτος μέλος.

----

(1)ΕΕ C 7 της 11.1.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τέταρτο τμήμα)

της 5ης Απριλίου 2003

στην υπόθεση C-3/02 (αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως του Tribunale administativo regionale per il Veneto), Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegneri di Verona κατά Sopridendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia — Ministero per i Beni et le Attività Culturali (1)

(«Άρθρο 104 του κανονισμού διαδικασίας - Οδηγία 85/384/ΕΟΚ - Αμοιβαία αναγνώριση τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής - Άρθρα 10 και 11, στοιχείο γ) - Εθνική ρύθμιση με την οποία αναγνωρίζεται η ισοτιμία των τίτλων σπουδών του αρχιτέκτονα και του πολιτικού μηχανικού, αλλά επιτρέπει μόνο στους αρχιτέκτονες την ανάληψη έργων σχετικών με κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί μέρος της καλλιτεχνικής κληρονομιάς - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Κατάσταση αποκλειστικώς εσωτερική του κράτους μέλους»)

(2004/C 118/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-3/02, με αντικείμενο την αίτηση που υπέβαλε στο Δικαστήριο κατ' εφαρμογή του άρθρου 234 ΕΚ το Tribunale administativo regionale per il Veneto (Ιταλία) με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ενώπιόν του διαφοράς μεταξύ των Alessandro Mosconi, Ordine degli Ingegneri di Verona και Sopridendenza per i Beni Ambientali e Architettonici di Venezia — Ministero per i Beni et le Attività Culturali), παρισταμένων των Comune di San Marino Buon Albergo (VR), Consiglio Nazionale degli Archtetti, Planificatori, Paegisti e Conservatori, Ordine degli Architetti di Verona και Consiglio nazionale delgin Ingegneri, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί της ερμηνείας της οδηγίας 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (ΕΕ L 223, σ. 15), ιδίως δε των άρθρων 10 και 11, στοιχείο γ), αυτής, καθώς και της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) συγκείμενο από τους C.W.A Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο του τμήματος, A. La Pergola και S. Von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Leger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 5 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Όταν πρόκειται για κατάσταση αποκλειστικώς εσωτερική ενός κράτους μέλους, ούτε η οδηγία 85/384/ΕΟΚ, της 10ης Ιουνίου 1985, για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, ιδίως τα άρθρα 10 και 11, στοιχείο γ), αυτής, ούτε η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως αντίκεινται σε εθνική ρύθμιση με την οποία αναγνωρίζεται καταρχήν η ισοτιμία των τίτλων σπουδών του αρχιτέκτονα και του πολιτικού μηχανικού, αλλά επιτρέπεται μόνο στους αρχιτέκτονες η ανάληψη έργων που αφορούν κυρίως κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί μέρος της καλλιτεχνικής κληρονομιάς.

----

(1)ΕΕ C 56 της 2.3.2002.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τρίτο τμήμα)

της 30ής Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-172/02 (αίτηση του Cour de cassation για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Robert Bourgard κατά Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti) (1)

(«Άρθρο 104 παράγραφος 3 του Κανονισμού Διαδικασίας - Κοινωνική πολιτική - Ίση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως - Οδηγία 79/7/ΕΟΚ - Αυτοαπασχολούμενοι εργαζόμενοι - Επιτρεπόμενη παρέκκλιση σε θέματα καθορισμού της ηλικίας συνταξιοδοτήσεως - Δυνατότητα των ανδρών εργαζομένων να διεκδικήσουν δικαίωμα πρόωρης συνταξιοδοτήσεως - Περιορισμός αποκλειστικά στις διακρίσεις που συνδέονται αναγκαίως και αντικειμενικώς με τη διαφορά της ηλικίας συνταξιοδοτήσεως - Τρόπος υπολογισμού - Μείωση λόγω του πρόωρου χαρακτήρα»)

(2004/C 118/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-172/02, με αντικείμενο αίτηση του Cour de cassation (Βέλγιο) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 της Συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Robert Bourgard και Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο α', της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (EE ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και N. Colneric, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 30 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α', της ίδιας οδηγίας, έχει την έννοια ότι επιτρέπει σε κράτος μέλος, αφ' ης στιγμής η κανονιστική ρύθμισή του διατήρησε διαφορά ηλικίας συνταξιοδοτήσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών εργαζομένων, υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, να υπολογίζει το ύψος της συντάξεως διαφορετικά, ανάλογα με το φύλο του εργαζομένου, και να εφαρμόζει στους άνδρες εργαζομένους, οι οποίοι και μόνον έχουν το δικαίωμα να ζητούν το πλεονέκτημα της χορηγήσεως πρόωρης συντάξεως εντός των πέντε ετών που προηγούνται της κανονικής ηλικίας συνταξιοδοτήσεως, μείωση κατά 5 % ανά έτος πρόωρης συνταξιοδοτήσεως.

----

(1)EE C 156 της 29.6.2002.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τρίτο τμήμα)

της 27ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-358/02 (αίτηση του Tribunal du travail de Bruxelles για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Yamina Haddad κατά État belge (1)

(Άρθρο 104 παράγραφος 3 του Κανονισμού Διαδικασίας - Συμφωνία Συνεργασίας ΕΟΚ-Μαρόκου - Άρθρο 41 παράγραφος 1 - Προσωπικό πεδίο εφαρμογής - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως - Επίδομα αναπήρων)

(2004/C 118/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-358/02, με αντικείμενο αίτηση του Tribunal du travail de Bruxelles προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 EK, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Yamina Haddad και État belge, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 41 παράγραφος 1 της Συμφωνίας Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου του Μαρόκου, που υπογράφηκε στο Ραμπάτ στις 27 Απριλίου 1976 και εγκρίθηκε στο όνομα της Κοινότητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2211/78 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1978 (ΕΕ ειδ. έκδ. 11/010, σ. 130), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή) και K. Schiemann, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 27 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Το άρθρο 41 παράγραφος 1 της Συμφωνίας Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου του Μαρόκου, που υπογράφηκε στο Ραμπάτ στις 27 Απριλίου 1976 και εγκρίθηκε στο όνομα της Κοινότητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2211/78 του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1978, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση φοιτήτριας μαροκινής ιθαγενείας, μη εργαζομένης, συζύγου επίσης μη εργαζομένου Μαροκινού υπηκόου, σε περίπτωση που κατοικούν και οι δύο στο έδαφος κράτους μέλους το οποίο δεν δέχεται τη χορήγηση στην ενδιαφερομένη επιδόματος αναπήρων, ενώ το ζεύγος καλύπτεται από προαιρετική υγειονομική ασφάλιση στο πλαίσιο του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους αυτού, όταν δεν αποδεικνύεται ότι η ενδιαφερομένη κατοικεί με εργαζόμενο μαροκινής ιθαγενείας με τον οποίο έχει στενή συγγενική σχέση.

----

(1)ΕΕ C 305 της 7.12.2002.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τρίτο τμήμα)

της 30ής Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-446/02 (αίτηση του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Hauptzollamt Hamburg-Jonas κατά Gouralnik & Partner GmbH1

(Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας - Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγορών - Επιστροφές κατά την εξαγωγή - Ανακριβής διασάφηση - Συνέπειες επί του κύρους της διασαφήσεως)

(2004/C 118/47)

Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί στη «Συλλογή της νομολογίας του Δικαστηρίου»

Στηv υπόθεση C-446/02, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Hauptzollamt Hamburg-Jonas και Gouralnik & Partner GmbH, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της ισχύουσας για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή κανονιστικής ρυθμίσεως, το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και N. Colneric, δικαστές· γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 30 Απριλίου 2004 διάταξη με τo ακόλoυθo διατακτικό:

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 22ας Μαρτίου 2004

στην υπόθεση T-231/02, Sgaravatti Mediterranean Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4253/88 - Αρχή ne bis in idem - ΕΓΤΠΕ - Ακύρωση χρηματοδοτικής συνδρομής - Αναίρεση εν μέρει προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει προδήλως αβάσιμη)

(2004/C 118/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-455/02, Sgaravatti Mediterranean Srl, με έδρα την Capoterra (Ιταλία), εκποσωπούμενη από τους M. Merola και P. Ferrari, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και L. Visaggio, επικουρούμενοι από τον M. Moretto), που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) της 26ης Σεπτεμβρίου 2002, T-199/99, Sgaravatti Mediterranean Srl κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-3731), με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως αυτής, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο του τμήματος, και τους A. Rosas, S. von Bahr, K. Lenaerts και K. Schiemann, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 22 Μαρτίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 44 της 22.2.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τέταρτο τμήμα)

της 28ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-3/03 P: Matratzen Concord GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)

(«Αίτηση αναιρέσεως - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Ομοιότητα μεταξύ δύο σημάτων - Κίνδυνος συγχύσεως - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού εικονιστικού σήματος που περιέχει τη λέξη “Matratzen” - Προγενέστερο λεκτικό σήμα MATRATZEN»)

(2004/C 118/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-3/03 P, Matratzen Concord GmbH, πρώην Matratzen Concord AG, με έδρα την Κολωνία (Γερμανία), (δικηγόρος: W.-W. Wodrich), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) της 23ης Οκτωβρίου 2002, T-6/01, Matratzen Concord κατά ΓΕΕΑ — Hukla Germany (Matratzen) (Συλλογή 2002, σ. II-4335), με την οποία ζητήθηκε η αναίρεση της αποφάσεως αυτής, με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 31ης Οκτωβρίου 2000, περί μη καταχωρίσεως ενός εικονιστικού σήματος ως κοινοτικού σήματος (συνεξετασθείσες υποθέσεις R 728/1999-2 και R 792/1999-2), όπου ο έτερος διάδικος ήταν: το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και G. Schneider), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον J. N. Cunha Rodrigues, πρόεδρος τμήματος, F. Macken (εισηγήτρια) και K. Lenaerts, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 70 της 22.3.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τρίτο τμήμα)

της 1ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-47/03 Ρ: Michael Cwik κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Αναίρεση - Υπάλληλοι - Διοικητική αναδιάρθρωση της Επιτροπής - Ανατοποθέτηση - Συμφέρον της υπηρεσίας - Κατάχρηση εξουσίας - Καθήκον αρωγής - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως απαράδεκτη»)

(2004/C 118/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση C-47/03 Ρ, Michael Cwik, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Tervuren (Βέλγιο), (δικηγόρος: N. Lhoëst), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τον D. Waelbroeck) που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα) της 26ης Νοεμβρίου 2002, Τ-103/01, Cwik κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ. Υπ. 2001, σ. Ι-Α-229 και Ι-1137), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή) και την N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε τηn 1η Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 200 της 14.7.2001.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τέταρτο τμήμα)

της 31ης Μαρτίου 2004

στην υπόθεση C-51/03 (αίτηση του Amtsgericht Löbau για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Nicoleta Maria Georgescu (1)

(«Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 - Χώρες για τις οποίες η κατάργηση της υποχρεώσεως θεωρήσεως αναστέλλεται μέχρι νεότερης αποφάσεως του Συμβουλίου - Έκταση της αναστολής - Αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου»)

(2004/C 118/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-51/03, με αντικείμενο αίτηση του Amtsgericht Löbau (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της ποινικής δίκης που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Nicoleta Maria Georgescu, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (EE L 81, σ. 1), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και F. Macken, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 31 Μαρτίου 2004 διάταξη με το εξής διατακτικό:

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι προδήλως αναρμόδιο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Amtsgericht Löbau (Γερμανία) με διάταξη της 21ης Οκτωβρίου 2002.

----

(1)ΕΕ C 112 της 10.5.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τμήμα μείζονος συνθέσεως)

της 12ης Μαρτίου 2004

στην υπόθεση C-54/03 (αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Austroplant-Arzneimittel GmbH κατά Αυστριακής Δημοκρατίας (1)

(«Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 104, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας - Αίτημα προς το εθνικό δικαστήριο περί παροχής διευκρινίσεων - Απαράδεκτο της αιτήσεως προς έκδοση προδικαστικής αποφάσεως»)

(2004/C 118/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-54/03, με αντικείμενο αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Austroplant-Arzneimittel GmbH και Αυστριακής Δημοκρατίας, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και τη κάλυψη του κόστους των στα πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας (ΕΕ L 40, σ. 8), το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A.Timmermans, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues και A. Rosas, προέδρους τμημάτων, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr και R. Silva de Lapuerta (εισηγητή), δικαστές, εξέδωσε στις 12 Μαρτίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Η υποβληθείσα με διάταξη της 29ης Ιανουαρίου 2003 αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien προς έκδοση προδικαστικής αποφάσεως είναι προδήλως απαράδεκτη.

----

(1)EE C 112 της 10.5.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(πρώτο τμήμα)

της 1ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-156/03 P: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Les Laboratoires Servier SA (1)

(«Οδηγίες 65/65/ΕΟΚ και 75/319/ΕΟΚ - Φαρμακευτικά πρoϊόvτα για αvθρώπιvη χρήση - Δεξφαιvφλoυραμίvη και φαιvφλoυραμίvη - Αvάκληση άδειας κυκλoφoρίας - Αρμoδιότητα της Επιτρoπής - Συνθήκες ανάκλησης - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη»)

(2004/C 118/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στην υπόθεση C-156/03 P, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. B. Wainwright και H. Støvlbæk), που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 28 Ιανουαρίου 2003 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα), T-147/00, Laboratoires Servier κατά Επιτροπής (Συλλογή 2003, σ. II-85), με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος είναι Les Laboratoires Servier SA, με έδρα το Neuilly-sur-Seine (Γαλλία), (δικηγόροι: I. S. Forrester, QC, και J. Killick, barrister), το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Rosas, A. La Pergola, R. Silva de Lapuerta και K. Lenaerts, δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 146 της 21.6.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τέταρτο τμήμα)

της 1ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-184/03 (αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Helmut Fröschl κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας (1)

(«Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας - Πιστοποιητικό ικανότητας απαιτούμενο για την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας - Ισοτιμία - Προϋποθέσεις - Επαγγελματική πείρα κτηθείσα εντός άλλου κράτους μέλους - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών»)

(2004/C 118/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-184/03, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Helmut Fröschl και Δημοκρατίας της Αυστρίας, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 12 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους. J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, F. Macken και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: D. Ruiz-Jarabo Colomer, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Τα άρθρα 12 ΕΚ, 43 ΕΚ και 49 ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν εμποδίζουν την εφαρμογή κανονιστικής ρυθμίσεως κράτους μέλους η οποία, σε καταστάσεις όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, δεν αναγνωρίζει μια επαγγελματική πείρα ως ισότιμη με την κατοχή πιστοποιητικού ικανότητας το οποίο απαιτείται για την άσκηση δραστηριότητας φωτογράφου ως ανεξάρτητου επαγγελματία, με μόνη αιτιολογία ότι η εν λόγω πείρα κτήθηκε στο κράτος μέλος εγκαταστάσεως και όχι σε άλλο κράτος μέλος.

----

(1)ΕΕ C 47 της 21.2.2004.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-187/03 P, Ζήσης Δρούβης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Αίτηση αναιρέσεως - Υπάλληλοι - Συντάξεις - Διορθωτικός συντελεστής - Άρθρο 82 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως - Ελευθερία κυκλοφορίας και εγκαταστάσεως των εργαζομένων - Αναίρεση προδήλως αβάσιμη»)

(2004/C 118/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Στην υπόθεση C-187/03 P, Ζήσης Δρούβης, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Αμαρουσίου Αττικής (Ελλάδα), (δικηγόρος: Ι. Σταμούλης), με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) της 26ης Φεβρουαρίου 2003, T-184/00, Δρούβης κατά Επιτροπής (που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη Συλλογή), με την οποία ζητήθηκε η αναίρεση αυτής της αποφάσεως, όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν: η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τον δικηγόρο Π. Ανέστη) και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Δ. Ζαχαρίου και A. Pilette), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C.W.A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen (εισηγητή), F. Macken και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 171 της 19.7.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τέταρτο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-202/03 (αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Sezione staccata di Brescia, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): DAC SpA κατά Azienda Ospedaliere «Spedali Civili» di Brescia (1)

(«Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας - Οδηγία 89/665/ΕΟΚ - Διαδικασίες προσφυγής στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων - Προσωρινά μέτρα ante causam»)

(2004/C 118/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση C-202/03, με αντικείμενο αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Sezione staccata di Brescia, προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ DAC SpA και Azienda Ospedaliere «Spedali Civili» di Brescia, παρισταμένης της Pellegrini SpA, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 3, και 2, παράγραφος 1, στοιχείο α), της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων (ΕΕ L 395 σ. 33), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (ΕΕ L 209, σ. 1), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και K. Lenaerts, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο α), της οδηγίας 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, έχει την έννοια ότι τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να παρέχουν στα αρμόδια για την εκδίκαση των σχετικών προσφυγών όργανα την εξουσία λήψεως κάθε προσωρινού μέτρου, ανεξάρτητα από την προηγούμενη άσκηση προσφυγής επί της ουσίας, περιλαμβανομένων των μέτρων που αναστέλλουν την επίμαχη διαδικασία συνάψεως δημόσιας συμβάσεως ή επιτρέπουν την αναστολή της.

----

(1)ΕΕ L 171 της 19.7.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τρίτο τμήμα)

της 1ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-216/03 (αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): DLD Trading Company Import-Export, spol. s.r.o. κατά Republik Österreich (1)

(Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως - Απαράδεκτο)

(2004/C 118/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-216/03, με αντικείμενο αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ DLD Trading Company Import-Export, spol. s.r.o. και Republik Österreich, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, αφενός, ως προς το κύρος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3316/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 355/94 με τη θέσπιση προσωρινού μέτρου παρέκκλισης υπέρ της Αυστρίας όσον αφορά τις τελωνειακές ατέλειες (ΕΕ L 350, σ. 12), και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2744/98 του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1998, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 355/94 και την παράταση των προσωρινών μέτρων παρέκκλισης που εφαρμόζονται στη Γερμανία και την Αυστρία (ΕΕ L 345, σ. 9), έναντι των «κοινοτικών κανόνων περί τελωνειακών ατελειών, ιδίως έναντι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 918/83 [του Συμβουλίου, της 28ης Μαρτίου 1983, για τη θέσπιση του κοινοτικού καθεστώτος τελωνειακών ατελειών (EE L 105, σ. 1)], και της αρχής της τελωνειακής ενώσεως», καθώς και έναντι των αρχών της ασφαλείας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, και αφετέρου, ως προς το κύρος της οδηγίας 69/169/EOK του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1969, περί εναρμόνισης των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις εκπτώσεις φόρου κύκλου εργασιών και τους δασμούς που καταβάλλονται κατά την εισαγωγή στα πλαίσια της διεθνούς διακίνησης επιβατών (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 17), καθώς και των «εθνικών εκτελεστικών διατάξεων» έναντι του «σκοπού της εναρμονίσεως των φόρων κύκλου εργασιών και των φόρων καταναλώσεως στα κράτη μέλη, της ελευθερώσεως ή διευκολύνσεως της κυκλοφορίας ταξιδιωτών μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών και της εναρμονίσεως των διατάξεων της τελωνειακής και της φορολογικής νομοθεσίας κατά την κυκλοφορία ταξιδιωτών», το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή), και N. Colneric, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien με διάταξη της 7ης Απριλίου 2003 είναι απαράδεκτη.

----

(1)ΕΕ C 251 της 18.10.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

(τρίτο τμήμα)

της 1ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση C-229/03 (αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Monika Herbstrith κατά Republik Österreich (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Απαράδεκτο)

(2004/C 118/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση C-229/03, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Monika Herbstrith και Republik Österreich, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, αφενός, ως προς το άμεσο αποτέλεσμα της «κοινοτικής νομοθεσίας περί ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών στον επαγγελματικό τομέα και, ειδικότερα, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου», της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/002, σ. 70), ή ως προς τους όρους υπό τους οποίους θεμελιώνεται ευθύνη κράτους μέλους για αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν ιδιώτες από παραβάσεις των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου και, αφετέρου, ως προς τους «περί κατανομής του βάρους αποδείξεως κανόνες του άρθρου 4 της οδηγίας 97/80/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997», σχετικά με το βάρος απόδειξης σε περιπτώσεις διακριτικής μεταχείρισης λόγω φύλου (ΕΕ L 14, 1998, σ. 6), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen (εισηγητή) και N. Colneric, δικαστές· γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε, με διάταξη της 7ης Απριλίου 2003, το Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien είναι απαράδεκτη.

----

(1)ΕΕ C 47 της 21.2.2004.

----

----

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με τη διάταξη του Bundesfinanzhof της 3ης Φεβρουαρίου 2004, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ των Deutsches Milch-Kontor GmbH κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas Sachen

(Υπόθεση C-136/04)

(2004/C 118/59)

Το Bundesfinanzhof, με διάταξη της 3ης Φεβρουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Μαρτίου 2004, υποβάλλει προς το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ των Deutsches Milch-Kontor GmbH και Hauptzollamt Hamburg-Jonas Sachen, το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

Έχει την έννοια ο κανονισμός (ΕΟΚ ) αριθ. 3445/89 (1) και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1706/89 (2) ότι τυρί της διακρίσεως 0406 90 της συνδυασμένης ονοματολογίας, το οποίο σύμφωνα με την ιδιότητά του προορίζεται για επεξεργασία σε τρίτη χώρα και, επομένως, πρέπει να υπαχθεί από δασμολογικής απόψεως στη διάκριση 0406 90 11 της συνδυασμένης ονοματολογίας όπως διατυπώνεται στον κανονισμό (ΕΟΚ ) αριθ. 2886/89 (3), αποκλείεται της χορηγήσεως επιστροφής λόγω εξαγωγής;

----

(1)EE L 336, 1989, σ. 1.

(2)ΕΕ L 166, 1989, σ. 36.

(3)EE L 282, 1989, σ. 1.

----

----

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε η Commissione Tributaria Provinciale di Genova με διάταξη της 11ης Φεβρουαρίου 2004, στην υπόθεση Unicredito Italiano SpA κατά Agenzia Entrate Ufficio Genova 1

(Υπόθεση C-148/04)

(2004/C 118/60)

Με διάταξη της 11ης Φεβρουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 23 Μαρτίου 2004, υπέβαλε η Commissione Tributaria Provinciale di Genova, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Unicredito Italiano SpA και Agenzia Entrate Ufficio Genova 1, που εκκρεμεί ενώπιόν της, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής προδικαστικών ερωτημάτων:

----

(1)ΕΕ L 184 της 2002, σ. 27.

(2)ΕΕ L 83 της 1999, σ. 1.

----

----

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Diνision (Administratiνe Court), με διάταξη της 17ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση 1) Alliance for Natural Health 2) Nutri-Link κατά Secretary of State for Health

(Υπόθεση C-154/04)

(2004/C 118/61)

Με διάταξη της 17ης Μαρτίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων στις 26 Μαρτίου 2004, τo High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Diνision (Administratiνe Court) ζητεί από τo Δικαστήριo των Ευρωπαϊκών Κoινoτήτων, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1) Alliance for Natural Health 2) Nutri-Link και Secretary of State for Health που εκκρεμεί ενώπιόν του, να απoφανθεί επί του εξής πρoδικαστικού ερωτήματος:

«Πάσχουν τα άρθρα 3, 4, παράγραφος 1, και 15, στοιχείο β, της οδηγίας 2002/46/ΕΚ (1), ακυρότητα επειδή:

----

(1)  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2002, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί των συμπληρωμάτων διατροφής (ΕΕ L 183, της 12.7.2002, σ. 51).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, περί του καθεστώτος εισαγωγών και κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 518/94 (ΕΕ L 349, της 31.12.1994, σ. 126).

----

----

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court), με διάταξη της 17ης Μαρτίου 2004 στην υπόθεση 1) National Association of Health Stores 2) Health Food Manufacturers Ltd κατά 1) Secretary of State for Health 2) National Assembly for Wales

(Υπόθεση C-155/04)

(2004/C 118/62)

Με διάταξη της 17ης Μαρτίου 2004, η oπoία περιήλθε στη Γραμματεία τoυ Δικαστηρίoυ τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv στις 26 Μαρτίου 2004, τo High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) ζητεί από τo Δικαστήριo τωv Ευρωπαϊκώv Κoιvoτήτωv, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ 1) National Association of Health Stores 2) Health Food Manufacturers Ltd και 1) Secretary of State for Health 2) National Assembly for Wales που εκκρεμεί ενώπιόν του, vα απoφαvθεί επί πρoδικαστικού ερωτήματος παρόμοιου με αυτό στην υπόθεση Τ-154/04 (1).

----

(1)  Βλέπε σ. 34 της Επίσημης Εφημερίδας.

----

----

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 22ας Ιανουαρίου 2004 στην υπόθεση Franz Werner κατά Finanzamt Cloppenburg.

(Υπόθεση C-163/04)

(2004/C 118/63)

Με διάταξη της 22ας Ιανουαρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 31 Μαρτίου 2004, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Franz Werner και Finanzamt Cloppenburg που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:

Έχει τη δυνατότητα ο κάτοχος γεωργικής εκμεταλλεύσεως να χρησιμοποιήσει, μέσω μισθώσεως, εδαφική έκταση την οποία αυτός χρησιμοποιούσε μέχρι τούδε για την πραγματοποίηση πράξεων υποκειμένων στο κατ' αποκοπήν καθεστώς γεωργών (άρθρο 25 της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών 77/388/ΕΟΚ (1)) για άσκηση δραστηριότητας υποκείμενης σε κανονικό φόρο κύκλου εργασιών και να εκπέσει τον φόρο επί των εισροών όσον αφορά εγκατάσταση εκτροφής πουλερικών που ανήγειρε επί της εδαφικής αυτής εκτάσεως;

----

(1)  ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.

----

----

Προσφυγή του Βασιλείου του Βελγίου κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 14 Απριλίου 2004

(Υπόθεση C-176/04)

(2004/C 118/64)

Το Βασίλειο του Βελγίου, εκπροσωπούμενο από τον A. Goldman, επικουρούμενο από τον H. Gilliams, άσκησε στις 14 Απριλίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Το Βασίλειο του Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι δύο παραβάσεις που καταλογίζει το Βασίλειο του Βελγίου στην Επιτροπή, ήτοι οι ελλιπείς διοικητικοί έλεγχοι και η καθυστέρηση γνωστοποιήσεως των γραφικών παραστάσεων για τα οικεία έτη εσοδείας, στηρίζονται στην πραγματικότητα σε εσφαλμένη εκ μέρους της Επιτροπής εφαρμογή των εφαρμοζομένων κοινοτικών διατάξεων. Επομένως, εσφαλμένα η Επιτροπή επέβαλε κατ' αποκοπή διόρθωση έναντι του προσφεύγοντος.

----

(1)ΕΕ L 40 της 10.02.2004, σ. 31.

----

----

Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που ασκήθηκε στις 14 Απριλίου 2004

(Υπόθεση C-177/04)

(2004/C 118/65)

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους G. Valero Jordana και B. Stromsky, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 14 Απριλίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 2002 προϋπέθετε την τροποποίηση των διατάξεων του γαλλικού αστικού κώδικα που δεν είναι συμβατές με την οδηγία 85/374. Επομένως, η Γαλλική Δημοκρατία όφειλε να ξεκινήσει αμέσως μετά την έκδοση της αποφάσεως την αναγκαία προς τούτο νομοθετική διαδικασία. Οι τροποποιήσεις όμως δεν έχουν ακόμη θεσπιστεί. Η επιβολή χρηματικής ποινής 137 150 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστερήσεως εκτελέσεως της αποφάσεως του Δικαστηρίου είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της παραβάσεως και λαμβάνει υπόψη την ανάγκη επιβολής αποτελεσματικής κυρώσεως.

----

(1)  Οδηγία 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων (ΕΕ L 210 της 7.8.1985, σ. 29).

(2)  Συλλογή τόμος 2002, σ. Ι-3827.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-49/03 (1)

(2004/C 118/66)

Με διάταξη της 26ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-49/03 (αίτηση του Cour d'appel de rennes για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Alain Rousseau κατά Association Comité économique régional fruits et légumes de Bretagne (CERAFEL).

----

(1)ΕΕ C 70 της 22.3.2003.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-56/03 (1)

(2004/C 118/67)

Με διάταξη της 23ης Μαρτίου 2004 ο πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-56/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

----

(1)ΕΕ C 83 της 5.4.2003.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-63/03 (1)

(2004/C 118/68)

Με διάταξη της 24ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-63/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών.

----

(1)EE C 83 της 5.4.2003.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-304/03 (1)

(2004/C 118/69)

Με διάταξη της 26ης Απριλίου 2004 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-304/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά PROSECOM – Protecção, Segurança e Comunicações, Lda.

----

(1)ΕΕ C 213 της 6.9.2003.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-326/03 (1)

(2004/C 118/70)

Με διάταξη της 25ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέταξε τη διαγραφή της υποθέσεως C-326/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας.

----

(1)ΕΕ C 226 της 20.9.2003.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-381/03 (1)

(2004/C 118/71)

Με διάταξη της 18ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-381/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.

----

(1)EE C 264 της 1.11.2003.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-392/03 (1)

(2004/C 118/72)

Με διάταξη της 19ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-392/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.

----

(1)EE C 264 της 1.11.2003.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-493/03 (1)

(2004/C 118/73)

Με διάταξη της 30ής Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-493/03 (αίτηση του Cour d'appel de Bordeaux για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): Ministère public κατά André Rochus Hiebeler.

----

(1)EE C 21 της 24.1.2004.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως C-20/04 (1)

(2004/C 118/74)

Με διάταξη της 29ης Απριλίου 2004 ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-20/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας.

----

(1)ΕΕ C 59 της 6.3.2004.

----

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ

της 21ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση Τ-172/01, Μ. κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Πρώην σύζυγος ήδη αποβιώσαντος πρώην μέλους κοινοτικού οργάνου - Διατροφή - Προφορική συμφωνία μεταξύ των πρώην συζύγων - Δίκαιο που εφαρμόζεται ως προς τον τύπο της συμβάσεως και το παραδεκτό των μέσων αποδείξεως της υπάρξεώς της»)

(2004/C 118/75)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση T-172/01, M., κάτοικος Αθηνών (Ελλάδα), εκπροσωπούμενη από τους G. Vandersanden και Χ. Ταγαρά, δικηγόρους, κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπροσωπούμενου από τον M. Schauss, επικουρούμενο από την Θ. Παπαζήση), με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αρνήσεως χορηγήσεως στην προσφεύγουσα συντάξεως επιζώντος λόγω θανάτου του πρώην συζύγου της, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους A.W.H. Meij, Πρόεδρο, και N.J. Forwood και H. Legal, δικαστές· γραμματέας: Ι. Νάτσινας, εξέδωσε στις 21 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 317 της 10.11.2001.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 21ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση T-313/01, R. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Υπάλληλοι - Κοινωνική ασφάλιση - Άρνηση προηγουμένης εγκρίσεως μιας χειρουργικής επεμβάσεως - Άρνηση αιτιολογηθείσα από τον αποκλειστικά αισθητικό χαρακτήρα που η διοίκηση απέδωσε στην εγχείρηση - Παράβαση των κανονιστικών διατάξεων»)

(2004/C 118/76)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Στην υπόθεση T-313/01, R., υπάλληλος της Επιτροπής, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενης από τον Χ. Ταγαρά, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και L. Lozano Palacios, επικουρούμενοι από τον Π. Ανέστη, δικηγόρο), με αντικείμενο, αφενός, αίτημα ακυρώσεως της απορριπτικής αποφάσεως περί προηγουμένης εγκρίσεως μιας χειρουργικής επεμβάσεως και, αφετέρου, αίτημα επιστροφής των εξόδων για την επίδικη εγχείρηση, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, την V. Tiili και τον M. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: I. Νάτσινας (υπάλληλος διοικήσεως), εξέδωσε στις 21 Απριλίου 2004 απόφαση με το εξής διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 44 της 16.2.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 31ης Μαρτίου 2004

στην υπόθεση T-10/02, Marie-Claude Girardot κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Υπαλληλική - Άρθρο 29 παράγραφος 1 του ΚΥΚ - Οργανική θέση αμειβόμενη από τις πιστώσεις για έρευνες και επενδύσεις - Έκτακτος υπάλληλος υπό την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο δ), του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού - Απόρριψη υποψηφιότητας - Απουσία συγκριτικής εξετάσεως των προσόντων - Παρεμπίπτουσα απόφαση»)

(2004/C 118/77)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση T-10/02, Marie-Claude Girardot, κάτοικος L'Haÿ-les-Roses (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον N. Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων το Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: αρχικώς οι κυρίες F. Clotuche-Cuvieusart και L. Lozano Palacios, στη συνέχει οι κυρίες Clotuche-Duvieusart και Ε. Τσερέπα-Lacombe, με αντικείμενο, πρώτον, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίoυ 2001, με την oπoία απoρρίφθηκε η αίτηση της πρoσφεύγoυσας να διοριστεί σε επτά οργανικές θέσεις αμειβόμενες από τις πιστώσεις για την έρευνα, δεύτερον, αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίoυ 2001, με την oπoία απoρρίφθηκε η αίτηση της πρoσφεύγoυσας για την κάλυψη οργανικής θέσεως αμειβομένης από τις πιστώσεις για την έρευνα και, τρίτον, αίτηση περί ακυρώσεως των αποφάσεων της Επιτροπής για τους διορισμούς που πραγματοποιήθηκαν στις εν λόγω θέσεις, το Πρωτοδικείο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, και τους H. Legal και E. Martins Ribeiro, δικαστές· γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 31 Μαρτίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 68 της 16.3.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 28ης Απριλίου 2004

στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-124/02 και T-156/02, The Sunrider Corp. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)

(«Κοινοτικό σήμα - Κανονισμοί (EK) αριθ. 40/94 και (ΕΚ) αριθ. 2868/95 - Έξοδα διαδικασίας ανακοπής - Μερική ανάκληση της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος - Ανάκληση της ανακοπής - Επιστροφή του τέλους προσφυγής - Υποχρέωση αιτιολογήσεως»)

(2004/C 118/78)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-124/02 και T-156/02, The Sunrider Corp., με έδρα το Torrance, Καλιφόρνια (Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής), εκπροσωπούμενη από τον A. Kockläuner, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: G. Schneider), με λοιπούς διαδίκους κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), τις Vitakraft-Werke Wührmann & Sohn, με έδρα τη Βρέμη (Γερ-μανία), στην υπόθεση Τ-124/02, και Friesland Brands BV, με έδρα το Leeuwarden (Κάτω Χώρες), στην υπόθεση T-156/02, με αντικείμενο τις προσφυγές που ασκήθηκαν, στην υπόθεση T-124/02, κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 17ης Ιανουαρίου 2002 (υπόθεση R-386/2000-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Vitakraft-Werke και Wührmann & Sohn και της The Sunrider Corp., και, στην υπόθεση T-156/02, κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 21ης Φεβρουαρίου 2002 (υπόθεση R-34/2000-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Friesland Brands BV και της The Sunrider Corp, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους N.J. Forwood, πρόεδρο, και τους J. Pirrung και Α.W.H. Meij, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor (βοηθός γραμματέας), εξέδωσε στις 28 Απριλίου 2004 απόφαση με το εξής διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 156 της 29.6.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 21ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση T-127/02, Concept-Anlagen u. Geräte nach «GMP» für Produktion u. Labor GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)

(«Κοινοτικό σήμα - Παραστατικό σήμα περιλαμβάνον το στοιχείο “ECΑ” - Απόλυτος λόγος αρνήσεως - Έμβλημα διεθνούς διακυβερνητικού οργανισμού - Άρθρο 7 παράγραφος 1, στοιχείο η), του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 6 τρις της Συμβάσεως των Παρισίων»)

(2004/C 118/79)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση Τ-127/02, Concept — Anlagen u. Geräte nach «GMP» für Produktion u. Labor GmbH, με έδρα τη Χαϊδελβέργη (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον G. Hodapp, δικηγόρο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: G. Schneider), με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 18ης Φεβρουαρίου 2002 (υπόθεση R 466/2000-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως παραστατικού σήματος περιλαμβάνοντος το λεκτικό στοιχείο «ECA» ως κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές· γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε, στις 21 Απριλίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 144 της 15.6.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 31ης Μαρτίου 2004

στην υπόθεση T-216/02, Fieldturf Inc. κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)

(«Κοινοτικό σήμα - Λεκτικό σήμα LOOKS LIKE GRASS ... FEELS LIKE GRASS ... PLAYS LIKE GRASS - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β), και άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 - Άρνηση καταχωρίσεως»)

(2004/C 118/80)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στην υπόθεση T-216/02, Fieldturf Inc., με έδρα στο Montréal (Καναδάς), εκπροσωπούμενη από τον  P. Baronikians, δικηγόρο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: O. Waelbroeck), με αντικείμενο προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ) της 15ης Μαΐου 2002 (υπόθεση R 462/2001-1), που αφορά την καταχώριση του λεκτικού σήματος LOOKS LIKE GRASS... FEELS LIKE GRASS... PLAYS LIKE GRASS ως κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 31 Μαρτίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 233 της 28.9.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 28ης Απριλίου 2003

στην υπόθεση T-277/02, Athanacia-Nancy Pascall κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)

(«Υπάλληλοι - Γενικός διαγωνισμός - Προφορική δοκιμασία - Μη εγγραφή στον εφεδρικό πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις - Προσφυγή ακυρώσεως»)

(2004/C 118/81)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση T-277/02, Athanacia-Nancy Pascall, υπάλληλος της Επιτροπής, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους J.-N. Louis, E. Marchal και A. Coolen, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: F. Anton και Δ. Ζαχαρίου), που έχει ως αντικείμενο αίτημα για την ακύρωση της αποφάσεως της εξεταστικής επιτροπής του διαγωνισμού Συμβούλιο/Α/393, για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις κυρίων υπαλλήλων ελληνικής γλώσσας, να βαθμολογήσει την προσφεύγουσα με βαθμό χαμηλότερο από τον απαιτούμενο για την προφορική δοκιμασία, και να μην την εγγράψει στον εφεδρικό πίνακα για μελλοντικές προσλήψεις, το Πρωτοδικείο (δικάζον ως μονομελές), συγκείμενο από τον J. Pirrung, γραμματέας: Ι. Νάτσινας (υπάλληλος της διοικήσεως), εξέδωσε στις 28 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 274 της 9.1.2002.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 22ας Απριλίου 2003

στην υπόθεση T-343/02, Roland Schintgen κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Υπάλληλοι - Επιτροπή προσωπικού των εργαζομένων της Επιτροπής στο Λουξεμβούργο - Εκλογές για την ανάδειξη της επιτροπής προσωπικού του Λουξεμβούργου - Εκλογικό σύστημα - Αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της δημοκρατίας»)

(2004/C 118/82)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση Τ-343/02, Roland Schintgen, υπάλληλος της Επιτροπής, κάτοικος Keispelt (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τον L. Vogel, avocat, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Curral και V. Joris), με αντικείμενο αίτημα για την ακύρωση της αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, της 16ης Ιουλίου 2002, η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 6 Αυγούστου 2002 και με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, με την οποία αυτός ζητούσε, κατ' ουσίαν, την ακύρωση των εκλογών του Νοεμβρίου 2001, για την ανάδειξη της τοπικής επιτροπής προσωπικού της Επιτροπής στο Λουξεμβούργο, και του διορισμού των μελών της επιτροπής, καθώς και της παραλείψεως της Επιτροπής να ακυρώσει τις εκλογές αυτές, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, και τους M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen (κυρία υπάλληλος), εξέδωσε στις 22 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 19 της 25.1.2003.

----

----

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

(δεύτερο τμήμα)

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση T-399/02, Eurocermex SA κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στα Πλαίσια της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)

(«Κοινοτικό σήμα - Τρισδιάστατο σήμα - Μορφή φιάλης - Φιάλη με μακρύ στόμιο στο οποίο έχει ενσφηνωθεί μια φέτα λεμόνι - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94»)

(2004/C 118/83)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση T-399/02, Eurocermex SA, με έδρα το Evere (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους A. Bertrand και T. Reisch, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στα πλαίσια της Εσωτερικής Αγοράς (Εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), εκπροσωπουμένου από την S. Laitinen και τον A. Rassat, που έχει ως αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Οκτωβρίου 2002 (υπόθεση R 188/2002-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος (φιάλη με μακρύ στόμιο στο οποίο έχει ενσφηνωθεί μία φέτα λεμόνι) ως κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, Πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio González, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 44 της 22.2.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ

της 23ης Μαρτίου 2004

στην υπόθεση Τ-216/99, Ter Huurne's Handelsmaatschappij B.V., υποστηριζόμενη από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Αδράνεια του προσφεύγοντος - Κατάργηση της δίκης)

(2004/C 118/84)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Στην υπόθεση T-216/99, Ter Huurne's Handelsmaatschappij BV, με έδρα το Haaksbergen (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενη από τον H.C. van der Sijs, δικηγόρο, υποστηριζόμενη από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενο από τον M. Fierstra και την L. Cuelenaere, εν συνεχεία από την L. Cuelenaere και τον V. Koningsberger και, τέλος, από την H.G. Sevenster, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπροσωπούμενης αρχικώς από τους G. Rozet και H. Speyart, εν συνεχεία δε από τους G. Rozet και H. van Vliet), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως 1999/705/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1999, περί κρατικής ενισχύσεως χορηγηθείσας από τις Κάτω Χώρες σε 633 ολλανδικά πρατήρια βενζίνης στα σύνορα με τη Γερμανία (ΕΕ L 280, σ. 87), το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (δεύτερο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, Πρόεδρο, V. Tiili, A.W.H. Meij, Μ. Βηλαράς και N.J. Forwood, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 23 Μαρτίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 6 της 8.1.2000.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 19ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση Τ-321/01 DEP, Internationaler Hilfsfonds eV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Διαδικασία - Προσδιορισμός δικαστικών εξόδων)

(2004/C 118/85)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Στην υπόθεση T-321/01 DEP, Internationaler Hilfsfonds eV με έδρα το Rosbach (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο H. Kaltenecker, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: M.-J. Jonczy και S. Fries), με αντικείμενο αίτημα προσδιορισμού των δικαστικών εξόδων κατόπιν της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 18ης Σεπτεμβρίου 2003, Τ-321/01, Internationaler Hilfsfonds eV κατά Επιτροπής (μη δημοσιευθείσας ακόμη στη Συλλογή), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, και M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 19 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

Καθορίζει το σύνολο των δικαστικών εξόδων που πρέπει να επιστρέψει η Επιτροπή στην προσφεύγουσα στην υπόθεση Τ-321/01 σε 6 750 ευρώ.

----

(1)ΕΕ C 56 της 2.3.2002.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 15ης Μαρτίου 2004

στην υπόθεση T-66/02, Ιδιωτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης Ν. Αυγερινόπουλου Αναγνωρισμένες Τεχνικές Ιδιωτικές Επαγγελματικές Σχολές ΑΕ, Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης και Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικής Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(«Διαρθρωτικά ταμεία - Κοινοτικό πλαίσιο στήριξης - Επιχειρησιακό πρόγραμμα - Αίτηση τροποποιήσεως - Προσφυγή κατά παραλείψεως - Λήψη θέσεως τερματίζουσα την παράλειψη - Κατάργηση της δίκης»)

(2004/C 118/86)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Στην υπόθεση T-66/02, Ιδιωτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης Ν. Αυγερινόπουλου Αναγνωρισμένες Τεχνικές Ιδιωτικές Επαγγελματικές Σχολές ΑΕ, Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης και Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικής Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, με έδρα την Αθήνα, εκπροσωπούμενες από τη Θ. Αντωνίου και τον Χ. Τσιλιώτη, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Μ. Κοντού-Durande και L. Flynn), με αντικείμενο προσφυγή κατά παραλείψεως βάσει του άρθρου 232 ΕΚ, με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων για τα διαρθρωτικά ταμεία (ΕΕ L 161, σ. 1), και από τη συνθήκη ΕΚ, παραλείποντας να απαλείψει την παράνομη διάκριση μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων ινστιτούτων επαγγελματικής κατάρτισης στην Ελλάδα, η οποία προκύπτει από το ότι μόνο τα δημόσια ινστιτούτα χρηματοδοτούνται από το τρίτο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης και, ειδικότερα, από το επιχειρησιακό πρόγραμμα «Εκπαίδευση και αρχική επαγγελματική κατάρτιση», το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 15 Μαρτίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)EE C 109 της 4.5.2002.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 15ης Μαρτίου 2004

στην υπόθεση T-139/02, Ιδιωτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης Ν. Αυγερινόπουλου Αναγνωρισμένες Τεχνικές Ιδιωτικές Επαγγελματικές Σχολές ΑΕ, Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης και Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικής Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Διαρθρωτικά ταμεία - Κοινοτικό πλαίσιο στήριξης - Επιχειρησιακό πρόγραμμα - Απάντηση της Επιτροπής σε αίτηση τροποποιήσεως αποφάσεως περί εγκρίσεως επιχειρησιακού προγράμματος - Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξη θίγουσα άμεσα τον προσφεύγοντα - Απαράδεκτο»)

(2004/C 118/87)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Στην υπόθεση T-139/02, Ιδιωτικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης Ν. Αυγερινόπουλου Αναγνωρισμένες Τεχνικές Ιδιωτικές Επαγγελματικές Σχολές ΑΕ, Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης και Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικής Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, με έδρα την Αθήνα, εκπροσωπούμενες από τη Θ. Αντωνίου και τον Χ. Τσιλιώτη, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, (εκπρόσωποι: Μ. Κοντού-Durande και L. Flynn), με αντικείμενο αίτημα περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 27ης Φεβρουαρίου 2002 να μην απαλείψει την παράνομη διάκριση μεταξύ ιδιωτικών και δημοσίων φορέων επαγγελματικής κατάρτισης στην Ελλάδα, όσον αφορά την πρόσβασή τους στη χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία που προβλέπει το τρίτο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης και, ειδικότερα, το επιχειρησιακό πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Αρχική Επαγγελματική Κατάρτιση», το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους  H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 15 Μαρτίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 169 της 13.7.2002.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 2ας Απριλίου 2003

στην υπόθεση T-231/02, Pierro Gonnelli και Associazione Italiana Frantoiani Oleari (AIFO) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Προσφυγή ακυρώσεως - Φυσικά ή νομικά πρόσωπα - Πράξεις που τα αφορούν ατομικώς - Κανονισμός - Προδιαγραφές εμπορίας του ελαιολάδου - Απαράδεκτη)

(2004/C 118/88)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Στην υπόθεση T-231/02, Pierro Gonnelli, κάτοικος Reggello (Ιταλία) και Associazione Italiana Frantoiani Oleari (AIFO), με έδρα τη Ρώμη (Ιταλία), εκπροσωπούμενοι από τον U. Scuro, avocat, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Cattabriga και C. Loggi), που έχει ως αντικείμενο αίτημα για την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 1019/2002 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2002, για τις προδιαγραφές εμπορίας του ελαιολάδου (ΕΕ L 155, σ. 27), το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, και τους M. Jaeger και F. Dehousse, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 2 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 331 της 24.11.2001.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 29ης Απριλίου 2004

στην υπόθεση Τ-308/02, SGL Carbon AG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Σύμπραξη - Πρόστιμο - Απόρριψη αιτήσεως για τη χορήγηση διευκολύνσεων πληρωμής - Προσφυγή ακυρώσεως - Απαράδεκτο)

(2004/C 118/89)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση Τ-308/02, SGL Carbon AG, εδρεύουσα στο Wiesbaden (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον M. Klusmann, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: G. Wilms και W. Mölls), με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 24ης Ιουλίου 2002 καθόσον απέρριψε την αίτηση της προσφεύγουσας για τη χορήγηση διευκολύνσεων πληρωμής του προστίμου που της επεβλήθη στο πλαίσιο διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 ΕΚ (COMP/E-1/36.490 — Ηλεκτρόδια γραφίτη) εντόκως προς επιτόκιο άνω του 6,04  %, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, και W. W. H. Meij και J. Forwood, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 29 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 31 της 8.2.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΈΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 23ης Ιανουαρίου 2004

στην υπόθεση T-248/03, Société de Produits Nestlé S.A. κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Ανακοπή - Εξώδικος συμβιβασμός - Κατάργηση δίκης)

(2004/C 118/90)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Στην υπόθεση T-248/03, Société de Produits Nestlé S.A., με έδρα το Vevey (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τον J.-J. Evrard, δικηγόρο, κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: O. Montaldo και I. de Medrano Caballero), όπου ο αντίδικος στη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) είναι ο Grupo Kalise Menorquina S.A., με έδρα το Palau de Plegamans (Ισπανία), που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 28ης Απριλίου 2003 (υπόθεση R 732/2001-2) σχετικά με διαδικασία ανακοπής, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τον H. Legal, πρόεδρο, και την V. Tiili και τον Μ. Βηλαρά, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 23 Ιανουαρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)  ΕΕ C 239 της 4.10.2003.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ

της 2ας Απριλίου 2004

στην υπόθεση Τ-337/03, Luis Bertelli Gálvez κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)

(Προσφυγή κατά παραλείψεως - Διαδικασία του άρθρου 7 ΕΕ - Καταγγελία λόγω υποτιθέμενων παραβιάσεων από τις ισπανικές δικαστικές αρχές των διαλαμβανόμενων στο άρθρο 6, παράγραφος 1, ΕΕ αρχών - Πρόδηλη αναρμοδιότητα)

(2004/C 118/91)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Στην υπόθεση Τ-337/03, Luis Bertelli Gálvez, κάτοικος Μαδρίτης (Ισπανία), εκπροσωπούμενος από τον J. Puche Rodríguez-Acosta, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή δυνάμει του άρθρου 232, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να κινήσει κατά του Βασιλείου της Ισπανίας την προβλεπόμενη στο άρθρο 7 ΕΕ διαδικασία, κατόπιν καταγγελίας του προσφεύγοντος λόγω υποτιθέμενων παραβιάσεων από τις δικαστικές αρχές αυτού του κράτους μέλους, όσον αφορά τον ίδιο, των διαλαμβανόμενων στο άρθρο 6, παράγραφος 1, ΕΕ αρχών της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και του κράτους δικαίου, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την P. Lindh, Πρόεδρο, και τους R. García-Valdecasas και J.D. Cooke, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 2 Απριλίου 2004 διάταξη της οποίας το διατακτικό έχει ως εξής:

----

(1)  Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΈΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 30ής Απριλίου 2004

στην υπόθεση Τ-412/03 R, Angelo Wille κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Διαδικασία διαγωνισμού - Αναστολή εκτελέσεως και αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Παραδεκτό)

(2004/C 118/92)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση Τ-412/03 R, Angelo Wille, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον δικηγόρο D. Rogalla, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: J. de Wachter και N. Lorenz), με αντικείμενο, πρώτον, να επιτραπεί στον προσφεύγοντα να μετάσχει στις δοκιμασίες του διαγωνισμού EUR/A/167/02, δεύτερον, να ακυρωθεί η διαδικασία τού εν λόγω διαγωνισμού και να επαναληφθεί με συμμετοχή του προσφεύγοντος και, τρίτον, να απαγορευθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταρτίσει πίνακα επιτυχόντων και να προβεί σε προσλήψεις με βάση τα αποτελέσματα του διαγωνισμού αυτού, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 30 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 94 της 17.4.2004.

----

----

ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΈΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ

της 30ής Απριλίου 2004

στην υπόθεση Τ-439/03 R, Ulrike Eppe κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1)

(Ασφαλιστικά μέτρα - Διαδικασία διαγωνισμού - Αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων - Παραδεκτό)

(2004/C 118/93)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Στην υπόθεση Τ-439/03 R, Ulrike Eppe, κάτοικος Αννοβέρου (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο D. Rogalla, κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (εκπρόσωποι: J. de Wachter και N. Lorenz), με κύριο αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της διαδικασίας του διαγωνισμού EUR/A/167/02, καθώς και επαναλήψεως της διαδικασίας με συμμετοχή της προσφεύγουσας, και, επικουρικά, αίτημα να απαγορευθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταρτίσει πίνακα επιτυχόντων και να προβεί σε προσλήψεις με βάση τα αποτελέσματα του διαγωνισμού αυτού, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 30 Απριλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:

----

(1)ΕΕ C 94 της 17.4.2004.

----

----

Αγωγή του Jamal Ouariachi κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2004

(Υπόθεση T-82/04)

(2004/C 118/94)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Jamal Ouariachi, κάτοικος Rabat (Mαρόκο), εκπροσωπούμενος από τον France Blanmailland, δικηγόρο, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 25 Φεβρουαρίου 2004, αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο ενάγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα:

Ο ενάγων, μαροκινής και ισπανικής ιθαγενείας, κάτοικος Μαρόκου, είναι διαζευγμένος από το 2000 και έχει δικαίωμα επισκέψεως των δύο τέκνων του, η επιμέλεια των οποίων έχει ανατεθεί στη μητέρα τους. Το 2002, η μητέρα μετέβη με τα τέκνα στο Σουδάν όπου, σύμφωνα με τον ενάγοντα, είχε σκοπό την από κοινού συμβίωση με έναν υπάλληλο της Επιτροπής, ο οποίος εργαζόταν κατά τον χρόνο εκείνο στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στο Χαρτούμ, Σουδάν.

Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι, για να επιτραπεί στα τέκνα η απομάκρυνσή τους από τον πατέρα και η έξοδός τους από το έδαφος του Μαρόκου, η πρώην σύζυγός του χρησιμοποίησε μια πρόσκληση προερχόμενη από την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στο Χαρτούμ βάσει της οποίας το προξενείο του Σουδάν τους χορήγησε θεώρηση εισόδου.

Περαιτέρω, ο ενάγων ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω υπάλληλος πλαστογράφησε την υπογραφή του ενάγοντος στις σχολικές εκθέσεις βαθμολογίας των δύο τέκνων.

----

----

Προσφυγή της Marta Cristina Moren Abat κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 4 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση Τ-92/04)

(2004/C 118/95)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η Marta Cristina Moren Abat, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον δικηγόρο G. Lebitsch, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή στις 4 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα είναι αντίστοιχοι προς τους προβαλλόμενους στην υπόθεση Τ-91/04 (Just κατά Επιτροπής).

----

----

Προσφυγή της AC-Treuhand AG κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 16 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση T-99/04)

(2004/C 118/96)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η ανώνυμη εταιρία AC-Treuhand-AG, με έδρα τη Ζυρίχη (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους M. Karl, C. Steinle και J. Drolshammer, άσκησε στις 16 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα και πέντε άλλες επιχειρήσεις ή ενώσεις επιχειρήσεων παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, διότι μετέσχαν σε διάφορες συμφωνίες και εναρμονισμένες πρακτικές εντός της αγοράς οργανικών υπεροξειδίων. Στην προσφεύγουσα επιβλήθηκε πρόστιμο 1 000 ευρώ.

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ούτε παράγει ούτε εμπορεύεται οργανικά υπεροξείδια και ότι ποτέ δεν δρούσε στην αγορά την οποία αφορά η παράνομη συμπεριφορά. Με την προσφυγή της βάλλει κατά της διαπιστώσεως της Επιτροπής ότι παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ λόγω των υπηρεσιών που παρέσχε για τους τρεις παραγωγούς οργανικών υπεροξειδίων. Η εσφαλμένη νομική εκτίμηση της Επιτροπής βασίζεται σε εσφαλμένη διαπίστωση πραγματικών περιστατικών. Η Επιτροπή επανέλαβε τους εσφαλμένους αυτούς ισχυρισμούς χωρίς να τους εξετάσει, επειδή κατά τη φάση της έρευνας της υποθέσεως από την Επιτροπή δεν δόθηκε στην προσφεύγουσα καμία δυνατότητα να εκφράσει την άποψή της επ' αυτών. Επομένως, η Επιτροπή πρόσβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας και το θεμελιώδες δικαίωμα για δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας.

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι, αν και η Επιτροπή τής επέβαλε πρόστιμο συμβολικού απλώς ύψους, είναι αναγκασμένη να ασκήσει προσφυγή κατά της αποφάσεως, ώστε να υπάρχει ασφάλεια δικαίου για τις συναλλαγές της. Η προσβαλλόμενη απόφαση αποτελεί, κατά τη δήλωση της ίδιας της Επιτροπής, νομικό προηγούμενο, καθόσον η Επιτροπή ασχολείται για πρώτη φορά με το σχετικό θέμα. Αν η εν λόγω απόφαση καταστεί οριστική και απρόσβλητη, θα υπάρχει ο κίνδυνος να απαγορεύονται στο μέλλον, με απειλή επιβολής προστίμου, οι νόμιμες μέχρι σήμερα παροχές υπηρεσιών της προσφεύγουσας, οι οποίες δεν περιορίζουν τον ανταγωνισμό.

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή nullum crimen, nulla poena sine lege, διότι η ίδια ούτε μετέσχε ως επιχείρηση στη συμφωνία που περιόριζε τον ανταγωνισμό ούτε αποτελεί ένωση επιχειρήσεων. Η νομική εκτίμηση της Επιτροπής σε σχέση με την προσφεύγουσα είναι όχι μόνο εσφαλμένη, αλλά και ασαφέστατη και αντιφατική. Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει επίσης στην επιταγή της σαφήνειας, στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και στην αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

----

----

Προσφυγή της Peroxid-Chemie GmbH & Co. KG κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 16 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση Τ-104/04)

(2004/C 118/97)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η Peroxid-Chemie GmbH & Co. KG, Pullach (Γερμανία), άσκησε προσφυγή, στις 16 Μαρτίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τους M. Karl και C. Steinle, Rechtsanwälte.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Προβαλλόμενοι με την προσφυγή λόγοι και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα και πέντε ακόμη επιχειρήσεις (μεταξύ των οποίων και η Akzo) ή ενώσεις επιχειρήσεων παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, καθόσον συμμετέσχαν σε σειρά συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών εντός της αγοράς των οργανικών υπεροξειδίων. Στην προσφεύγουσα επιβλήθηκαν δύο πρόστιμα. Στην Akzo δεν επιβλήθηκε πρόστιμο.

Η προσφεύγουσα, με την προσφυγή της, πλήττει όχι την απόφαση ως σύνολο, αλλά αποκλειστικώς τα πρόστιμα που της επιβλήθηκαν με αυτή. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να της επιβάλει δύο πρόστιμα λόγω της συμπράξεως της προσφεύγουσας στην παράβαση των διατάξεων περί ανταγωνισμού εντός της αγοράς των οργανικών υπεροξειδίων. Η Επιτροπή παρέβη είτε τις διατάξεις περί παραγραφής είτε την απαγόρευση της διπλής ποινής. Σε περίπτωση που τα δύο πρόστιμα επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα ένεκα δύο διαφορετικών παραβάσεων, η πρώτη από αυτές τις παραβάσεις της προσφεύγουσας (διαπραχθείσα από το 1971 έως τα τέλη Αυγούστου 1992) έχει ήδη παραγραφεί. Αντιθέτως, σε περίπτωση που αμφότερα τα πρόστιμα επιβλήθηκαν ένεκα μιας και της αυτής κατ' εξακολούθηση παραβάσεως της προσφεύγουσας, πρόκειται για διπλή ποινή η οποία απαγορεύεται.

Η προσφεύγουσα διατείνεται περαιτέρω ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το ανώτατο όριο του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού αριθ. 17, καθόσον τα επιβληθέντα στην προσφεύγουσα πρόστιμα υπερβαίνουν εμφανώς το 10 % του συνολικού κύκλου εργασιών της κατά την τελευταία χρήση πριν από την έκδοση της αποφάσεως. Πέραν αυτού, η Επιτροπή δεν θεώρησε την προσφεύγουσα ως υπότροπο, ως εκ τούτου δε, δεν εδικαιούτο να προσαυξήσει κατά 50 % το βασικό ποσό των επιβληθέντων στην προσφεύγουσα προστίμων. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η Επιτροπή προσέβαλε το τεκμήριο αθωότητας και τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.

Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε τη θεμελιώδη αρχή της ίσης μεταχειρίσεως και την ανακοίνωση του 1996 περί επιεικείας προς τους μεταμεληθέντες, καθόσον δεν επέβαλε πρόστιμο στην Akzo, μολονότι η επιχείρηση αυτή αποδεδειγμένως διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στη διάπραξη της παραβάσεως. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η Επιτροπή παρέσχε προς τον κύριο ανταγωνιστή της προσφεύγουσας αδικαιολόγητο οικονομικό πλεονέκτημα αποτιμώμενο σε τριψήφιο αριθμό εκατομμυρίων, πράγμα που αφορά την προσφεύγουσα άμεσα και ατομικά.

----

----

Αγωγή αποζημιώσεως των Atlantic Container Line AB, Grupo TMM SA De CV, Hanjin Shipping Co Ltd, Hyundai Merchant Marine Co Ltd, Mediterranean Shipping Co SA, Neptune Orient Lines Ltd, Orient Overseas Container Line (UK) Ltd, P&O Nedlloyd Container Line Limited και Sea-Land Service, Inc κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 19 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση Τ-113/04)

(2004/C 118/98)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Οι Atlantic Container Line AB, με έδρα το Γκέτεμπροργκ (Σουηδία), Grupo TMM SA De CV, με έδρα το Tlalpan (Μεξικό), Hanjin Shipping Co Ltd, με έδρα τη Σεούλ (Νότια Κορέα), Hyundai Merchant Marine Co Ltd, με έδρα τη Σεούλ (Νότια Κορέα), Mediterranean Shipping Co SA, με έδρα τη Γενεύη (Ελβετία), Neptune Orient Lines Ltd, με έδρα τη Σιγκαπούρη (Δημοκρατία της Σιγκαπούρης), Orient Overseas Container Line (UK) Ltd, με έδρα το Levington (Ηνωμένο Βασίλειο), P&O Nedlloyd Container Line Limited, με έδρα το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο) και Sea-Land Service, Inc, με έδρα το Jacksonville (ΗΠΑ), εκπροσωπούμενες από τους J. Pheasant, M. Levitt και K. Nicholson, sollicitors, άσκησαν στις 19 Μαρτίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή αποζημιώσεως κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Στις 16 Οκτωβρίου 1998, η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμο στις ενάγουσες για δύο παραβάσεις του άρθρου 82 ΕΚ με απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2003 (1), το Πρωτοδικείο ακύρωσε πλήρως τα πρόστιμα αυτά.

Οι ενάγουσες ισχυρίζονται ότι υπέστησαν σημαντική οικονομική ζημία, η οποία οφείλεται ευθέως στην παράνομη επιβολή προστίμων από την Επιτροπή. Σύμφωνα με τις ενάγουσες, η ζημία αυτή αφορά τις δαπάνες με τις οποίες επιβαρύνθηκαν οι ενάγουσες για την παροχή τραπεζικής εγγυήσεως έναντι της καταβολής των παρανόμως επιβληθέντων προστίμων και για τη διατήρηση των εγγυήσεων αυτών σε ισχύ από την ημερομηνία συνάψεώς τους μέχρι την ημερομηνία της ανακλήσεώς τους. Η καταβολή των ποσών που αντιστοιχούν στις δαπάνες αυτές είναι αναγκαία, προκειμένου να αποκατασταθεί η έννομη κατάσταση στην οποία οι ενάγουσες θα βρίσκονταν, εάν η Επιτροπή δεν είχε παρανόμως επιβάλει τα πρόστιμα αυτά.

Οι ενάγουσες ζητούν από την Επιτροπή να λάβει τα «αναγκαία μέτρα» δυνάμει του άρθρου 233 ΕΚ, προκειμένου να συμμορφωθεί προς την ως άνω απόφαση, καταβάλλοντας στις ενάγουσες ποσό ίσο με τις δαπάνες στην οποία υποβλήθηκε η κάθε ενάγουσα αντίστοιχα για την παροχή τραπεζικής εγγυήσεως, πλέον εύλογου τόκου.

----

(1)  Απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2003, συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-191/98 και Τ-212/98 έως Τ-214/98, Atlantic Container κ.λπ. κατά Επιτροπής (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή).

----

----

Προσφυγή της Wieland-Werke Aktiengesellschaft κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση Τ-116/04)

(2004/C 118/99)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Η Wieland-Werke Aktiengesellschaft, Ulm (Γερμανία), άσκησε προσφυγή, στις 24 Μαρτίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τους R. Bechtold και U. Soltész., Rechtsanwälte.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Προβαλλόμενοι με την προσφυγή λόγοι και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα και πέντε ακόμη επιχειρήσεις, συμμετέχοντας σε σειρά συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών με αντικείμενο τον καθορισμό των τιμών και την κατανομή αγορών στον τομέα των βιομηχανικών σωλήνων, παρέβησαν το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ, καθώς και, από την 1η Ιανουαρίου 1994, το άρθρο 53, παράγραφος 1, της συμφωνίας ΕΟΧ. Η Επιτροπή επέβαλε πρόστιμα στις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις.

Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, κατά τον καθορισμό του προστίμου, δεν έλαβε προσηκόντως υπόψη το μέγεθος των εμπλεκομένων επιχειρήσεων. Το επιβληθέν στην προσφεύγουσα πρόστιμο είναι δυσανάλογα υψηλό σε σχέση με τον συνολικό κύκλο εργασιών της. Κατ' αυτόν τον τρόπο παραβιάζονται η θεμελιώδης αρχή της αναλογικότητας και οι κατευθυντήριες γραμμές της ίδιας της Επιτροπής. Περαιτέρω, η μέθοδος αυτή συνεπάγεται χειροτέρευση της θέσεως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και, επομένως, προσκρούει στη γενική αρχή της ισότητας καθώς και στη θεμελιώδη αρχή της ατομικής επιμετρήσεως των προστίμων.

Η προσφεύγουσα διατείνεται, ακολούθως, ότι, κατά τον καθορισμό του προστίμου, δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη η οικονομική σημασία της παραβάσεως, καθόσον η Επιτροπή δεν υπολόγισε ορθώς το μέγεθος της αγοράς. Περαιτέρω, η επιβληθείσα από την Επιτροπή προσαύξηση 10 % ανά έτος, λόγω της διάρκειας της παραβάσεως, στηρίχθηκε επί εσφαλμένης αιτιολογίας.

Η προσφεύγουσα προβάλλει ακόμη ότι η χρησιμοποιούμενη από την Επιτροπή μέθοδος καθορισμού των προστίμων δεν συνάδει προς την απορρέουσα από την αρχή του κράτους δικαίου επιταγή της ειδικότητας. Ιδίως, ο καθορισμός του βασικού ποσού, ο οποίος διενεργείται κατά τρόπο πλήρως ανεξάρτητο από τις συγκεκριμένες οικονομικές συνθήκες της εμπλεκομένης επιχειρήσεως και από την οικονομική σημασία της παραβάσεως, παρέχει στην Επιτροπή πρακτικώς απεριόριστη διακριτική ευχέρεια. Το άρθρο 15 του κανονισμού αριθ. 17/62 δεν συνάδει πλέον προς την απαίτηση της ειδικότητας και, ως εκ τούτου, προς το υπέρτερης ισχύος κοινοτικό δίκαιο. Τέλος, η Επιτροπή, εφαρμόζοντας τη ρύθμιση του 1996 περί επιεικείας προς τους μεταμεληθέντες, υπέβαλε την προσφεύγουσα σε δυσμενέστερη έναντι άλλων επιχειρήσεων μεταχείριση, χωρίς προφανή λόγο.

----

----

Προσφυγή των Vereniging Werkgroep Commerciële Jachthavens Zuidelijke Randmeren κ.λπ. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση T-117/04)

(2004/C 118/100)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Οι Vereniging Werkgroep Commerciële Jachthavens Zuidelijke Randmeren, εγκατεστημένη στο Zeewolde (Κάτω Χώρες), Jachthaven Zijl Zeewolde B.V., εγκατεστημένη στο Zeewolde (Κάτω Χώρες), Maatschappij tot exploitatie van onroerende goederen Wolderwijd II B.V., εγκατεστημένη στο Zeewolde (Κάτω Χώρες), Jachthaven Strand-Horst B.V., εγκατεστημένη στο Ermelo (Κάτω Χώρες), Recreatiegebied Erkemederstrand V.O.F., εγκατεστημένη στο Zeewolde (Κάτω Χώρες), Jachthaven- en Campingbedrijf Nieuwboer B.V., εγκατεστημένη στο Bunschoten-Spakenburg (Κάτω Χώρες) και Jachthaven Naarden B.V., εγκατεστημένη Naarden (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενες από τους δικηγόρους T.R. Ottervanger και. A.S. Bijleveld, άσκησαν στις 24 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την προσβαλλομένη απόφαση η Επιτροπή έκρινε ότι, όσον αφορά τους επίμαχους λιμένες αναψυχής, δεν πρόκειται περί κρατικής ενισχύσεως, υπό την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Κατά την Επιτροπή, όσον αφορά τον λιμένα αναψυχής του Wieringermeer δεν παρέχεται πλεονέκτημα και όσον αφορά τους λιμένες αναψυχής του Enkhuizen και του Nijkerk το μέτρο ενισχύσεως δεν επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.

Οι προσφεύγουσες, προς στήριξη της προσφυγής τους, ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε και ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, πρώτον, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως θεωρώντας ότι το μέτρο ενισχύσεως ως προς τους λιμένες αναψυχής του Enkhuizen και του Nijkerk δεν επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών. Κατά τις προσφεύγουσες, οι δραστηριότητες των λιμένων αναψυχής εμπίπτουν σε έναν τομέα διεθνούς τουρισμού και δεν έχουν καμία αυστηρώς τοπική λειτουργία.

Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η Επιτροπή υπέπεσε επίσης σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως κατά τον υπολογισμό του ποσού της κρατικής ενισχύσεως προς τον λιμένα αναψυχής του Nijkerk. Κατά τις προσφεύγουσες, η Επιτροπή κακώς έλαβε ως αφετηρία το ότι η κατ' εκτίμηση αξία του λιμένα αναψυχής ορίστηκε με βάση το ότι ο λιμένας δεν έχει υποστεί ρύπανση και τυγχάνει της προσήκουσας συντηρήσεως.

Κατά τις προσφεύγουσες, πρόκειται περί κρατικής ενισχύσεως και προς τον λιμένα αναψυχής του Wieringermeer.

Οι προσφεύγουσες προβάλλουν, τέλος, παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ.

----

----

Προσφυγή του Giuseppe Caló κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 26 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση Τ-118/04)

(2004/C 118/101)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Giuseppe Caló, κάτοικος Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενος από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Ο προσφεύγων στην παρούσα υπόθεση βάλλει κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ με την οποία τοποθετήθηκε, μαζί με άλλους τέσσερις διευθυντές της ΓΔ ESTAT, διατηρώντας τη θέση του, ως κύριος σύμβουλος παρά τω γενικώ διευθυντή της ΓΔ όπου είναι τοποθετημένος, καθώς και κατά της αποφάσεως με την οποία κινήθηκε διαδικασία πληρώσεως των θέσεων των διευθυντών στις διευθύνσεις ESTAT/B, ESTAT/C, ESTAT/D, ESTAT/E και ESTAT/F, δυνάμει των άρθρων 29, παράγραφος 1, στοιχεία α) και γ), και 29, παράγραφος 2, του ΚΥΚ.

Οι αποφάσεις αυτές ελήφθησαν κατόπιν της διαπιστώσεως ατασθαλιών στη Στατιστική Υπηρεσία.

Προς στήριξη των αιτημάτων του, ο προσφεύγων επικαλείται:

Τέλος, οι προσβαλλόμενες αποφάσεις θίγουν την επαγγελματική αξιοπρέπεια και την τιμή του προσφεύγοντος.

----

----

Προσφυγή της Peróxidos Orgánicos, S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 22 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση T-120/04)

(2004/C 118/102)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Η Peróxidos Orgánicos, S.A., με έδρα τη Βαρκελώνη, (Ισπανία), εκπροσωπούμενη από τον A. Creus και τον B. Uriarte, δικηγόρους, άσκησε στις 22 Μαρτίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή έκρινε ότι ο προσφεύγων, μαζί με άλλους, παρέβη το άρθρο 81 της συνθήκης ΕΚ συμμετέχοντας σε μια δέσμη συμπράξεων και σε εναρμονισμένες πρακτικές στον τομέα των οργανικών υπεροξειδίων από την 1η Ιανουαρίου 1971 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999. Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή επέβαλε στον προσφεύγοντα πρόστιμο 500 000 ευρώ.

Προς στήριξη της προσφυγής του ο προσφεύγων επικαλείται ότι η αξίωση εναντίον του παραγράφτηκε βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74 (1), εφόσον η συμμετοχή του στην παράβαση έπαυσε τον Ιανουάριο του 1997 και από τότε μέχρι την άσκηση των πρώτων αγωγών από την Επιτροπή για την επίδικη υπόθεση παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των πέντε ετών.

----

(1)  Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2988/74 του Συμβουλίου της 26ης Νοεμβρίου 1974 περί παραγραφής του δικαιώματος διώξεως και εκτελέσεως των αποφάσεων στους τομείς του δικαίου των μεταφορών και του ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ L 319 της 29.11.1974, σ. 1-3).

----

----

Αγωγή του Henri Boquien και 12 άλλων εναγόντων κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση Τ-121/04)

(2004/C 118/103)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Henri Boquien και 12 άλλοι ενάγοντες, όλοι κάτοικοι Γαλλίας, εκπροσωπούμενοι από τον Jean-François Péricaud, δικηγόρο, άσκησαν στις 26 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αγωγή κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι ενάγοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα ταυτίζονται με τους ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα στην υπόθεση Τ-440/03, Arizmendi κ.λπ. κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (1).

----

(1)ΕΕ C 59 της 6.3.2004, σ. 31.

----

----

Προσφυγή των Outokumpu OYJ και Outokumpu Copper Products OY κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 29 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση T-122/04)

(2004/C 118/104)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Οι Outokumpu OYJ και Outokumpu Copper Products OY, Espoo (Φινλανδία), εκπροσωπούμενες από τους J. Ratliff, Barrister, και F. Distefano και J. Louostarinen, lawyers, άσκησαν στις 29 Μαρτίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αυξάνοντας το πρόστιμο που είχε επιβληθεί στις προσφεύγουσες λόγω υποτροπής, στηριζόμενη στην απόφαση της Επιτροπής της 18ης Ιουλίου 1990 περί πλατέων προϊόντων ψυχρής ελάσεως ανοξείδωτου χάλυβα (1). Οι προσφεύγουσες προβάλλουν παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού αριθ. 17/62 (2) και των κατευθυντήριων γραμμών του 1998 σχετικά με την επιβολή προστίμων (3), καθώς και παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως. Υποστηρίζουν επίσης ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.

Περαιτέρω, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο αυξάνοντας το πρόστιμο προκειμένου αυτό να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Κατά τις προσφεύγουσες, το πρόστιμο δεν κατέστη υψηλότερο σε σχέση με εκείνο που επιβλήθηκε στις λοιπές εμπλεκόμενες επιχειρήσεις παρά στο τέλος της παραβάσεως ή μετά την παράβαση και, ως εκ τούτου, δεν είχαν, σε εκείνη τη χρονική στιγμή, τους αυξημένους πόρους ή τη μεγαλύτερη οικονομική ισχύ που η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι διέθεταν. Οι προσφεύγουσες επικαλούνται, επίσης, παραβίαση των θεμελιωδών αρχών που οριοθετούν τη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής, καθότι αυτή έλαβε υπόψη της μόνον τον συνολικό κύκλο εργασιών κατά την αξιολόγηση του αποτρεπτικού χαρακτήρα.

Τέλος, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική τιμή, περιλαμβανομένης της τιμής για το μέταλλο, δηλαδή όχι μόνον το περιθώριο μετατροπής του παραγωγού για τη μεταποίηση χαλκού σε βιομηχανικούς σωλήνες, αλλά και το σχετικό συνολικό κύκλο εργασιών για τον χαλκό για τον οποίο δεν υπήρξε ουδεμία παράνομη συνεργασία.

----

(1)  90/417/ΕΚΑΧ: Απόφαση της Επιτροπής, της 18ης Ιουλίου 1990, σχετικά με τη διαδικασία του άρθρου 65 της συνθήκης ΕΚΑΧ που αφορά συμφωνία και εναρμονισμένες πρακτικές μεταξύ ευρωπαίων παραγωγών πλατέων προϊόντων ψυχρής ελάσεως ανοξείδωτου χάλυβα (ΕΕ L 220, σ. 28).

(2)  ΕΟΚ Συμβούλιο: Κανονισμός αριθ. 17: Πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25).

(3)  Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των προστίμων που επιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού αριθ. 17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της συνθήκης ΕΚΑΧ (EE C 9, σ. 3).

----

----

Αγωγή του Jamal Ouariachi κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Απριλίου 2004

(Υπόθεση T-124/04)

(2004/C 118/105)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Jamal Ouariachi, κάτοικος Rabat, (Μαρόκο), εκπροσωπούμενος από τον France Blanmailland, δικηγόρο, άσκησε την 1η Απριλίου 2004 αγωγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο ενάγων ζητεί από το Δικαστήριο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Ο ενάγων έχει Μαροκινή και Ισπανική ιθαγένεια και κατοικεί στο Μαρόκο. Με την παρούσα αγωγή, ζητεί ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη από το γεγονός ότι η πρώην σύζυγός του εγκατέλειψε το Μαρόκο μαζί με τα δύο παιδιά τους, στερώντας τον έτσι από το δικαίωμα να επισκέπτεται τα παιδιά του. Η πρώην σύζυγος του ενάγοντος μετέβη στο Σουδάν για συναντήσει εκεί έναν υπάλληλο της Επιτροπής, ο οποίος την εφοδίασε με μια πρόσκληση της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Σουδάν για να μπορέσει να λάβει θεώρηση εισόδου.

Ο ενάγων προβάλλει επίσης ότι ο εν λόγω υπάλληλος υπέγραψε, κατ' επανάληψη, τα σχολικά δελτία των παιδιών καταχρώμενος έτσι της ιδιότητάς του.

----

----

Προσφυγή του Patrick Rousseaux κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση Τ-125/04)

(2004/C 118/106)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Patrick Rousseaux, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 28 Μαρτίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Ο προσφεύγων στην παρούσα διαφορά, ο οποίος είχε καταταγεί στον βαθμό Α7, κλιμάκιο 3, κατά τον διορισμό του, τον Οκτώβριο του 1991, αντιτίθεται στην απόφαση της ΑΔΑ περί κατατάξεώς του, κατόπιν επανεξετάσεως, στον βαθμό Α6, κλιμάκιο 2, και όχι στον βαθμό Α6, κλιμάκιο 3, περί μη αποκαταστάσεως της βλάβης που υπέστη στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας του και περί περιορισμού της ισχύος της αποφάσεως ανακατατάξεως, όσον αφορά τα αποτελέσματα οικονομικής φύσεως, μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 1995.

Προς στήριξη των ισχυρισμών του, προβάλλει τα εξής:

----

----

Προσφυγή-αγωγή του Willem Goris κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 24 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση T-126/04)

(2004/C 118/107)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Willem Goris, κάτοικος Strassen (Λουξεμβούργο), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 24 Μαρτίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Ο προσφεύγων στην παρούσα διαφορά, έχοντας καταταγεί στον βαθμό B5, κλιμάκιο 3, κατά την πρόσληψή του τον Σεπτέμβριο του 1994, στρέφεται κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ να τον ανακατατάξει στο κλιμάκιο 2 του βαθμού B4 αντί για το κλιμάκιο 3 του ίδιου βαθμού, να μην αποκαταστήσει τη σταδιοδρομία του και να ορίσει ως ημερομηνία έναρξης ισχύος της σχετικής με την κατάταξή του αποφάσεως την 5η Οκτωβρίου 1995.

Οι προβαλλόμενοι λόγοι ακυρώσεως είναι όμοιοι με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση T-125/04, Rousseaux κατά Επιτροπής.

----

----

Προσφυγή της Carla Piccinni-Leopardi κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ασκηθείσα στις 29 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση T-128/04)

(2004/C 118/108)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Η Carla Piccinni-Leopardi, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τους Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis και Etienne Marchal, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 29 Μαρτίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Οι λόγοι ακυρώσεως στην παρούσα υπόθεση συμπίπτουν με τους λόγους ακυρώσεως που προβάλλονται στην υπόθεση Τ-402/03, Καταλαγαριανάκης κατά Επιτροπής (ΕΕ C 35, 2004, σ. 17).

----

----

Προσφυγή του Gerhard Frauerwieser κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Απριλίου 2004

(Υπόθεση T-130/04)

(2004/C 118/109)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Gerhard Frauerwieser, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Gilles Bounéou και Frédéric Frabetti, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε την 1η Απριλίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση των αξιολογήσεων για το έτος 2001-2002 κατά το μέρος που τον αφορά και στρέφεται κατά της αρνήσεως της ΑΔΑ (αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής) να δεχθεί το αίτημά του να συμπληρωθεί ο ατομικός του φάκελος καταρτίζοντας, αφενός, την έκθεση για το πέρας της περιόδου δοκιμασίας και, αφετέρου, τις ελλείπουσες εκθέσεις βαθμολογίας. Επικουρικώς, ζητεί επίσης την ακύρωση της εκθέσεως εξελίξεως της σταδιοδρομίας του για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.

Προς στήριξη των ισχυρισμών του προβάλλει τα εξής:

----

----

Προσφυγή του Luc Jacobs κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 26 Μαρτίου 2004

(Υπόθεση Τ-131/04)

(2004/C 118/110)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο Luc Jacobs, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τον Nicolas Lhoëst, avocat, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 26 Μαρτίου 2004 προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:

Ο προσφεύγων στην παρούσα διαφορά, ο οποίος είχε καταταγεί στον βαθμό Β5, κλιμάκιο 3, κατά τον διορισμό του, τον Ιανουάριο του 1991, αντιτίθεται στην απόφαση της ΑΔΑ περί κατατάξεώς του, κατόπιν επανεξετάσεως, στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 2, και όχι στον βαθμό Β4, κλιμάκιο 3, περί μη αποκαταστήσεως της βλάβης που υπέστη στη βαθμολογική του εξέλιξη και περί περιορισμού της ισχύος της αποφάσεως ανακατατάξεως, όσον αφορά τα αποτελέσματα οικονομικής φύσεως, μέχρι τις 5 Οκτωβρίου 1995.

Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί ταυτίζονται με αυτούς της υποθέσεως Τ-125/04, Rousseaux κατά Επιτροπής.

----

----

Προσφυγή της Cementir Cementerie del Tirreno SpA κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που ασκήθηκε στις 7 Απριλίου 2004

(Υπόθεση Τ-138/04)

(2004/C 118/111)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Η Cementir Cementerie del Tirreno SpA, εκπροσωπούμενη από τους Denis Fosselard και Piero Fattori, δικηγόρους, άσκησε στις 7 Απριλίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή εφάρμοσε σταθερό επιτόκιο 7,25 % κατά τον υπολογισμό των τόκων υπερημερίας που οφείλονται επί του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στην Cementir με απόφαση της Επιτροπής της 30ής Νοεμβρίου 1994, όπως αυτό τροποποιήθηκε από το Πρωτοδικείο με απόφαση της 15ης Μαρτίου 2000 και, στη συνέχεια, επικυρώθηκε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 2004.

Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής και επικαλείται δύο λόγους ακυρώσεως.

Με τον πρώτο λόγο, επικαλείται παραβίαση των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου και, ειδικότερα, του δικαιώματος σε αποτελεσματική δικαστική προστασία, δεδομένου ότι η εφαρμογή σταθερού επιτοκίου 7,25 % για περίοδο εννέα ετών οδήγησε στον καθορισμό ενός ποσού τόκων υπερβολικού και ιδιαίτερα επαχθούς. Κατά την προσφεύγουσα, η προσφυγή σε σταθερό επιτόκιο, υπολογιζόμενο βάσει της καταστάσεως που επικρατούσε στην αγορά το 1995, είναι απολύτως παράλογη αν η εφαρμογή του αφορά πολύ μεγάλη περίοδο, όπως ένα χρονικό διάστημα εννέα ολοκλήρων ετών. Εξάλλου, κατά την κρίσιμη περίοδο, τα επιτόκια της αγοράς μειώθηκαν σημαντικά, πράγμα που δημιούργησε μια κατάσταση στην οποία το δικαίωμα της Cementir σε δικαστική προστασία μπορεί να ασκηθεί υπό ιδιαίτερα επαχθείς όρους.

Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να ακυρώσει την απόφαση που περιλαμβάνεται στην επιστολή της 28ης Ιανουαρίου 2004 λόγω παραβιάσεως της αρχής της αναλογικότητας που καθιερώνει το άρθρο 3, στοιχείο Β, της συνθήκης ΕΚ. Η Cementir υποστηρίζει, συγκεκριμένα, ότι η εφαρμογή εντός μεταβλητού επιτοκίου (προσαυξημένου κατά ένα εύλογο ποσοστό) θα αποτελούσε εξίσου αποτελεσματικό μέσο για την επίτευξη των σκοπών που επιδιώκει η Επιτροπή, χωρίς να συνεπάγεται αδικαιολόγητους περιορισμούς του δικαιώματος σε πλήρη δικαστική προστασία.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως T-248/99 (1)

(2004/C 118/112)

(Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)

Με διάταξη της 23ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του δευτέρου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-248/99, Autobedrijf Diepenmaat VOF, υποστηριζόμενη από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

----

(1)ΕΕ C 6 της 8.1.2000.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως T-253/99 (1)

(2004/C 118/113)

(Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)

Με διάταξη της 23ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του δευτέρου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-253/99, Oliehandel Van den Belt BV, υποστηριζόμενη από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

----

(1)ΕΕ C 6 της 8.1.2000.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως T-320/99 (1)

(2004/C 118/114)

(Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)

Με διάταξη της 23ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του δευτέρου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-320/99, W. F. Milder, υποστηριζόμενος από το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

----

(1)ΕΕ C 63 της 4.3.2000.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως T-246/01 (1)

(2004/C 118/115)

(Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)

Με διάταξη της 24ης Μαρτίου 2004 ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-246/01, GrafTech International Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

----

(1)ΕΕ C 17 της 19.1.2002.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως T-409/03 (1)

(2004/C 118/116)

(Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)

Με διάταξη της 27ης Απριλίου 2004 ο Πρόεδρος του τρίτου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-409/03, Manoel Simões dos Santos κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς.

----

(1)ΕΕ C 59 της 6.3.2004.

----

----

Διαγραφή της υποθέσεως T-82/04 (1)

(2004/C 118/117)

(Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)

Με διάταξη της 1ης Απριλίου 2004 ο Πρόεδρος του δευτέρου τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-82/04, Jamal Ouariachi κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

----

(1)  Μη δημοσιευθείσα ακόμη στην ΕΕ.

----

III Πληροφορίες

----

(2004/C 118/118)

Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΕΕ C 106 της 30.4.2004

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 94 της 17.4.2004

ΕΕ C 85 της 3.4.2004

ΕΕ C 71 της 20.3.2004

ΕΕ C 59 της 6.3.2004

ΕΕ C 47 της 21.2.2004

ΕΕ C 35 της 7.2.2004

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:

----