# Publicatieblad C 84E/2004

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 84E |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 47e jaargang3 april 2004 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 84E

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

47e jaargang3 april 2004

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | I   Mededelingen |
| | EUROPEES PARLEMENT |
| | SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (Eerste deel) |
| 2004/C 084E/1 | P-0021/03 van Vitaliano Gemelli aan de CommissieBetreft: Benoeming van leidinggevende ambtenaren van de Europese Commissie: medische dienst | 1 |
| 2004/C 084E/2 | E-0335/03 van Maria Sanders-ten Holte aan de CommissieBetreft: Een nieuwe generatie huursoldaten | 2 |
| 2004/C 084E/3 | E-0561/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Hongerstaking van de heer Jebali | 3 |
| 2004/C 084E/4 | E-0646/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Lastercampagne tegen Mohammed Charfi | 3 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0561/03 en E-0646/03 |
| 2004/C 084E/5 | E-0620/03 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm aan de CommissieBetreft: Vrijheid van vestiging en verkrijging van vergunning voor het verrichten van technische inspecties van voertuigen in Duitsland (Aanvullend antwoord) | 4 |
| 2004/C 084E/6 | P-0759/03 van Vitaliano Gemelli aan de CommissieBetreft: De medische dienst van de Europese Commissie | 5 |
| 2004/C 084E/7 | E-0844/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Contracten met bedrijfsconsultants (Aanvullend antwoord) | 6 |
| 2004/C 084E/8 | E-1350/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Investeringen in andere lidstaten | 8 |
| 2004/C 084E/9 | P-1595/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende betalingen in euro’s (Aanvullend antwoord) | 9 |
| 2004/C 084E/0 | E-1728/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Bestrijding van misbruik van mensen en seksueel misbruik van minderjarigen | 10 |
| 2004/C 084E/1 | E-1940/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Programma vrijstelling van zegelrecht | 12 |
| 2004/C 084E/2 | E-1941/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Programma vrijstelling van het zegelrecht | 12 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1940/03 en E-1941/03 |
| 2004/C 084E/3 | P-1974/03 van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou aan de CommissieBetreft: Rehabilitatie van de slachtoffers van de aardbevingen in Attica | 13 |
| 2004/C 084E/4 | P-2103/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende investeringen | 14 |
| 2004/C 084E/5 | E-2141/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Duitse wegenbelasting | 14 |
| 2004/C 084E/6 | P-2243/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Mededingingsverstoringen door Duitse vrachtwagenheffing | 15 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2141/03 en P-2243/03 |
| 2004/C 084E/7 | E-2195/03 van Michael Cashman aan de RaadBetreft: Namaak en roof van intellectuele eigendom | 15 |
| 2004/C 084E/8 | E-2210/03 van Claude Moraes aan de RaadBetreft: Vorderingen op het gebied van asiel in Thessaloniki | 16 |
| 2004/C 084E/9 | E-2258/03 van Erik Meijer aan de RaadBetreft: Het weren van nieuwe vluchtelingen uit het grondgebied van de EU door middel van de bouw van opvangkampen in toekomstige lidstaten of op grotere afstand | 16 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2210/03 en E-2258/03 |
| 2004/C 084E/0 | P-2302/03 van Miguel Martínez Martínez aan de RaadBetreft: Moord in Equatoriaal-Guinea op de jonge Spaanse ontwikkelingswerker Ana Isabel Sánchez Torralba | 17 |
| 2004/C 084E/1 | P-2373/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Beoordeling van de gemeenschappelijk marktordening (GMO) voor tabak | 18 |
| 2004/C 084E/2 | E-2419/03 van Lucio Manisco aan de RaadBetreft: Uitzetting van Al Sahri door Italië en zijn executie in Syrië | 20 |
| 2004/C 084E/3 | E-2433/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Suikerquota in de autonome regio van de Azoren | 21 |
| 2004/C 084E/4 | E-2434/03 van Ilda Figueiredo aan de RaadBetreft: Sancties tegen Portugese boeren | 22 |
| 2004/C 084E/5 | E-2444/03 van Proinsias De Rossa aan de RaadBetreft: VS-marinebasis in Guantanamo Bay | 23 |
| 2004/C 084E/6 | E-2449/03 van Georges Berthu aan de CommissieBetreft: Bescherming van hagen | 24 |
| 2004/C 084E/7 | E-2455/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Eurostat: Kasstromen-audit en value for money-onderzoek als aanvullende maatregelen om de gang van zaken op te helderen en herhaling te voorkomen | 24 |
| 2004/C 084E/8 | E-2477/03 van Miet Smet aan de RaadBetreft: Vrouwenrechten in Afghanistan | 26 |
| 2004/C 084E/9 | E-2482/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de RaadBetreft: Bescherming van de bossen tegen brand: Verordening (EEG) nr. 2158/92 | 27 |
| 2004/C 084E/0 | E-2498/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Investeringen | 28 |
| 2004/C 084E/1 | E-2515/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Advies van het OLAF-Comité van toezicht inzake de Eurostat-task force | 28 |
| 2004/C 084E/2 | E-2516/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Eurostat-task force en de onafhankelijkheid van OLAF | 29 |
| 2004/C 084E/3 | P-2530/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Task force Eurostat | 29 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2515/03, E-2516/03 en P-2530/03 |
| 2004/C 084E/4 | E-2562/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Zijn de schendingen door het Soedanese dictatoriale regime wel verenigbaar met de overeenkomst die de Europese Unie met Soedan heeft gesloten? | 31 |
| 2004/C 084E/5 | P-2609/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Producten waarvan de premie-uitbetaling rechtstreeks gekoppeld is aan de opbrengst per hectare | 32 |
| 2004/C 084E/6 | E-2624/03 van Michel-Ange Scarbonchi aan de RaadBetreft: Oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps | 32 |
| 2004/C 084E/7 | E-2665/03 van Daniel Hannan aan de CommissieBetreft: Financiering van het Europese burgerschap | 34 |
| 2004/C 084E/8 | E-2680/03 van Olivier Dupuis aan de RaadBetreft: Oprichting van een voorlopig bestuur van de Verenigde Naties in Tsjetsjenië | 35 |
| 2004/C 084E/9 | E-2735/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: De kosten van het gebruik van Microsoftprogrammatuur | 36 |
| 2004/C 084E/0 | E-2760/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Beschermde oorsprongsbenaming (BOB) Mexillón de Galicia | 36 |
| 2004/C 084E/1 | E-2764/03 van Mihail Papayannakis aan de RaadBetreft: Turks nationaal kadaster en eigendommen op Imvros | 37 |
| 2004/C 084E/2 | E-2778/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Criteria voor het komen, vertrekken en onvindbaar worden van ambtenaren met de status van speciaal adviseur | 38 |
| 2004/C 084E/3 | E-2808/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Risico’s hormoontherapieën | 39 |
| 2004/C 084E/4 | E-2902/03 van Miet Smet aan de RaadBetreft: Opschorting van samenwerkingsovereenkomsten en uitstel van de ondertekening van samenwerkingsakkoorden | 40 |
| 2004/C 084E/5 | E-2942/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Meerjarig oriëntatieprogramma (MOP): Inkrimping van de communautaire vissersvloot | 41 |
| 2004/C 084E/6 | E-2945/03 van Dana Scallon aan de RaadBetreft: Specifiek programma voor onderzoek | 42 |
| 2004/C 084E/7 | E-2952/03 van Maurizio Turco en Marco Cappato aan de RaadBetreft: Veroordeling tot de dood door steniging | 43 |
| 2004/C 084E/8 | E-3014/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Europese markt van autoverzekeringen | 43 |
| 2004/C 084E/9 | E-3015/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Wettelijke aansprakelijkheid (WA) auto’s — nieuw verkeersreglement | 44 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3014/03 en E-3015/03 |
| 2004/C 084E/0 | P-3036/03 van Niall Andrews aan de RaadBetreft: Bestrijding van de honger in de wereld | 44 |
| 2004/C 084E/1 | E-3041/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Ernstige tekortkomingen in Griekse ambulances (Aanvullend antwoord) | 45 |
| 2004/C 084E/2 | E-3050/03 van Koenraad Dillen aan de RaadBetreft: Veroordeling Turkije door Europees Hof voor de Mensenrechten | 47 |
| 2004/C 084E/3 | P-3053/03 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: HIV/AIDS en China | 48 |
| 2004/C 084E/4 | E-3060/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Kostprijs van een mogelijke toetreding van Turkije | 48 |
| 2004/C 084E/5 | E-3064/03 van Bernd Lange en Wilhelm Piecyk aan de CommissieBetreft: Emissies van voertuigen buiten de testcyclus | 49 |
| 2004/C 084E/6 | E-3104/03 van Marianne Eriksson, Piia-Noora Kauppi en Joke Swiebel aan de RaadBetreft: Financiering van EQUAL-projecten en discriminatie op grond van seksuele gerichtheid | 49 |
| 2004/C 084E/7 | E-3115/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Verspreiding van foutieve wetenschappelijke berichten over de doeltreffendheid van condooms in de strijd tegen AIDS door hoge vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad | 50 |
| 2004/C 084E/8 | E-3116/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Illegale import van textiel uit China | 52 |
| 2004/C 084E/9 | E-3121/03 van Nelly Maes aan de RaadBetreft: BTW-verlaging voor geluidsdragers | 53 |
| 2004/C 084E/0 | E-3127/03 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Bankrekeningen en de vrijheid van beweging | 53 |
| 2004/C 084E/1 | E-3146/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Cultuurtoeristische waterweg tussen Zwitserland en de Adriatische Zee | 54 |
| 2004/C 084E/2 | E-3191/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Verdenking van overtreding van de communautaire vennootschapsregels door Telecom Italia in de affaire Telekom Serbia | 55 |
| 2004/C 084E/3 | E-3214/03 van Jillian Evans aan de CommissieBetreft: Vluchtelingen uit Noord-Korea | 57 |
| 2004/C 084E/4 | P-3333/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Noordkoreaanse vluchtelingen in China | 57 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3214/03 en P-3333/03 |
| 2004/C 084E/5 | E-3234/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Export van loterijbriefjes van het ene land naar het andere | 58 |
| 2004/C 084E/6 | E-3359/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Bijvangsten in verband met garnalenvisserij | 59 |
| 2004/C 084E/7 | E-3387/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Hoge premies autoverzekeringen en bronnen | 60 |
| 2004/C 084E/8 | E-3448/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Steengroeven in beschermd gebied | 62 |
| 2004/C 084E/9 | E-3491/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Het voorstel voor één enkele betaling in het kader van de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor olijfolie | 63 |
| 2004/C 084E/0 | E-3504/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Informatie over de hoogte van de aan Rijnland-Palz van januari 1997 tot en met december 2002 toegekende EU-subsidies (Aanvullend antwoord) | 65 |
| 2004/C 084E/1 | E-3524/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Stelsel van ecopunten in Oostenrijk | 65 |
| 2004/C 084E/2 | P-3539/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Windmolenparken in speciale beschermingszones in de Europese Unie | 66 |
| 2004/C 084E/3 | P-3563/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Transportprotocol bij het Alpenverdrag | 67 |
| 2004/C 084E/4 | P-3594/03 van Wolfgang Kreissl-Dörfler aan de CommissieBetreft: Verordening (EG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten; het in de handel brengen van noni in de Europese Unie | 68 |
| 2004/C 084E/5 | E-3597/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Europees Jaar van de Gehandicapten | 70 |
| 2004/C 084E/6 | E-3599/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Internet tegen betaling | 71 |
| 2004/C 084E/7 | P-3619/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de luchthaven van Son Sant Joan (Palma de Mallorca — Balearen) | 72 |
| 2004/C 084E/8 | E-3628/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: TGV-verbinding tussen Galicië en Portugal in het kader van het Europese groei-initiatief | 73 |
| 2004/C 084E/9 | E-3629/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: TGV-verbinding tussen Galicië en de rest van Spanje en de Franse grens | 74 |
| 2004/C 084E/0 | E-3643/03 van Salvador Jové Peres aan de CommissieBetreft: Herziening van de GMO voor olijfolie | 75 |
| 2004/C 084E/1 | P-3653/03 van Jean-Louis Bernié aan de CommissieBetreft: Interpretatiegids voor de vogelrichtlijn | 76 |
| 2004/C 084E/2 | E-3655/03 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Vervalsing van eurobiljetten en -muntstukken | 77 |
| 2004/C 084E/3 | E-3668/03 van María Sornosa Martínez en María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Aantasting flora en fauna door uitbreiding van de haven van Altea | 78 |
| 2004/C 084E/4 | E-3669/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Apenboerderij van Camarles | 79 |
| 2004/C 084E/5 | E-3673/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Communautaire steun voor de multinational Gerry Weber | 80 |
| 2004/C 084E/6 | E-3677/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Prato. | 81 |
| 2004/C 084E/7 | E-3678/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Terni. | 82 |
| 2004/C 084E/8 | E-3679/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pesaro | 82 |
| 2004/C 084E/9 | E-3680/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Florence. | 82 |
| 2004/C 084E/0 | E-3681/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pisa | 83 |
| 2004/C 084E/1 | E-3682/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Ancona | 83 |
| 2004/C 084E/2 | E-3683/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Carrara | 83 |
| 2004/C 084E/3 | E-3684/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Livorno | 84 |
| 2004/C 084E/4 | E-3685/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Macerata. | 84 |
| 2004/C 084E/5 | E-3686/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Massa | 84 |
| 2004/C 084E/6 | E-3687/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pistoia | 85 |
| 2004/C 084E/7 | E-3688/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Perugia | 85 |
| 2004/C 084E/8 | E-3689/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Siena | 85 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3677/03, E-3678/03, E-3679/03, E-3680/03, E-3681/03, E-3682/03, E-3683/03, E-3684/03, E-3685/03, E-3686/03, E-3687/03, E-3688/03 en E-3689/03 |
| 2004/C 084E/9 | E-3704/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Terni | 86 |
| 2004/C 084E/0 | E-3705/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Ancona. | 87 |
| 2004/C 084E/1 | E-3706/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Carrara. | 87 |
| 2004/C 084E/2 | E-3707/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Firenze. | 87 |
| 2004/C 084E/3 | E-3708/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Livorno. | 88 |
| 2004/C 084E/4 | E-3709/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Macerata | 88 |
| 2004/C 084E/5 | E-3710/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Massa | 88 |
| 2004/C 084E/6 | E-3711/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Perugia. | 89 |
| 2004/C 084E/7 | E-3712/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pesaro | 89 |
| 2004/C 084E/8 | E-3713/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pisa | 89 |
| 2004/C 084E/9 | E-3714/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Prato | 90 |
| 2004/C 084E/0 | E-3715/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Siena | 90 |
| 2004/C 084E/1 | E-3716/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pistoia | 90 |
| 2004/C 084E/2 | E-3717/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Massa | 91 |
| 2004/C 084E/3 | E-3721/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Carrara | 91 |
| 2004/C 084E/4 | E-3722/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Firenze | 91 |
| 2004/C 084E/5 | E-3723/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Livorno | 92 |
| 2004/C 084E/6 | E-3724/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Macerata. | 92 |
| 2004/C 084E/7 | E-3725/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Ancona | 92 |
| 2004/C 084E/8 | E-3726/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pesaro | 93 |
| 2004/C 084E/9 | E-3727/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pisa | 93 |
| 2004/C 084E/0 | E-3728/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pistoia | 93 |
| 2004/C 084E/1 | E-3729/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Prato | 94 |
| 2004/C 084E/2 | E-3730/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Siena | 94 |
| 2004/C 084E/3 | E-3731/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Terni | 94 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3704/03, E-3705/03, E-3706/03, E-3707/03, E-3708/03, E-3709/03, E-3710/03, E-3711/03, E-3712/03, E-3713/03, E-3714/03, E-3715/03, E-3716/03, E-3717/03, E-3721/03, E-3722/03, E-3723/03, E-3724/03, E-3725/03, E-3726/03, E-3727/03, E-3728/03, E-3729/03, E-3730/03 en E-3731/03 |
| 2004/C 084E/4 | E-3719/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Evaluatie gevaar zink | 95 |
| 2004/C 084E/5 | E-3778/03 van Jürgen Zimmerling aan de CommissieBetreft: bescherming recht op privacy | 96 |
| 2004/C 084E/6 | E-3779/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Terni | 97 |
| 2004/C 084E/7 | E-3780/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Carrara | 97 |
| 2004/C 084E/8 | E-3781/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Florence | 97 |
| 2004/C 084E/9 | E-3782/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Livorno | 98 |
| 2004/C 084E/0 | E-3783/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Macerata | 98 |
| 2004/C 084E/1 | E-3784/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Massa | 98 |
| 2004/C 084E/2 | E-3785/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Perugia | 99 |
| 2004/C 084E/3 | E-3786/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pesaro | 99 |
| 2004/C 084E/4 | E-3787/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pisa | 99 |
| 2004/C 084E/5 | E-3788/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pistoia | 100 |
| 2004/C 084E/6 | E-3789/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Prato | 100 |
| 2004/C 084E/7 | E-3790/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Siena | 100 |
| 2004/C 084E/8 | E-3791/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Ancona | 101 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3779/03, E-3780/03, E-3781/03, E-3782/03, E-3783/03, E-3784/03, E-3785/03, E-3786/03, E-3787/03, E-3788/03, E-3789/03, E-3790/03 en E-3791/03 |
| 2004/C 084E/9 | E-3817/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Betaling van tolgeld op de Attiki-weg in Athene | 101 |
| 2004/C 084E/0 | E-3822/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Ernstige gevolgen voor habitats en soorten van communautair belang op Mallorca | 102 |
| 2004/C 084E/1 | E-3828/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: De werf van Izar de Fene in Galicië en eventuele hernieuwing van de vergunning om koopvaardijschepen te bouwen | 104 |
| 2004/C 084E/2 | P-3831/03 van André Brie aan de CommissieBetreft: Lopende onderhandelingen tussen Europa en Amerika over de inzetbaarheid van Galileo | 105 |
| 2004/C 084E/3 | E-3842/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Schending van de democratie in Mauritanië | 106 |
| 2004/C 084E/4 | P-3865/03 van Marie Isler Béguin aan de CommissieBetreft: Sectoraal wegenplan voor de Balearen | 107 |
| 2004/C 084E/5 | E-3869/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Gevolgen van bepaalde stedenbouwkundige projecten voor gebied van communautair belang LIC ES 5223037 | 108 |
| 2004/C 084E/6 | E-3887/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Bestrijding legionella | 109 |
| 2004/C 084E/7 | E-3895/03 van Paul Rübig aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdigheden tussen doelstellingen van richtlijnen inzake water, niet-eindige energievormen en emissiehandel, en continuïteit van de voorziening, aan de hand van het voorbeeld Oostenrijk | 110 |
| 2004/C 084E/8 | E-3898/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Otters in rivieren van het Verenigd Koninkrijk | 111 |
| 2004/C 084E/9 | E-3904/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Europees Satellietagentschap-programma-Galileo | 112 |
| 2004/C 084E/0 | E-3906/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Enige munt en levensduurte | 114 |
| 2004/C 084E/1 | P-3909/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Kaderrichtlijn | 115 |
| 2004/C 084E/2 | E-3912/03 van Ole Krarup aan de CommissieBetreft: Oliewinning op de Noordzee | 117 |
| 2004/C 084E/3 | E-3928/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Bossen en bouwcoöperaties in Griekenland | 117 |
| 2004/C 084E/4 | P-3930/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Behoud van de voorrechten van de Landbouwbank van Griekenland | 118 |
| 2004/C 084E/5 | P-3931/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Herstel van het gebied dat in de zomer van 2003 in Portugal door brand is verwoest (Aanvullend antwoord) | 119 |
| 2004/C 084E/6 | E-3934/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Amerikaanse visumbepalingen die leiden tot weigering van terugkeer van Europeanen die beschikken over een vaste woonplaats en een vaste werkplek in de Verenigde Staten | 120 |
| 2004/C 084E/7 | E-3939/03 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Overschrijding van de rij- en rusttijden door chauffeurs van vuilnis- en strooiwagens bij het uitvoeren van overheidstaken | 121 |
| 2004/C 084E/8 | E-3952/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Normen voor het leggen van gasleidingen | 122 |
| 2004/C 084E/9 | E-3963/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Geroi Sevastopolya - veiligheid op zee | 122 |
| 2004/C 084E/0 | E-3969/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Justitieel onderzoek van de Procura van Catania naar verduistering van 5 miljoen euro ten koste van de Europese Unie | 124 |
| 2004/C 084E/1 | E-3983/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Voltooiing van het Multiregionale Operatieve Programma Watervoorziening van doelstelling I — Italië — communautair bestek voor bijstandsverlening 1994-1999 | 125 |
| 2004/C 084E/2 | E-3985/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Herkomst van het voor de renovatie van de Commissiegebouwen bestemde hout | 126 |
| 2004/C 084E/3 | E-3986/03 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Berging van radioactief afval op Sicilië | 127 |
| 2004/C 084E/4 | E-3987/03 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Galileo | 127 |
| 2004/C 084E/5 | P-3990/03 van Diana Wallis aan de CommissieBetreft: Postale verzending en bezorging van aanbestedingsbescheiden | 128 |
| 2004/C 084E/6 | P-4002/03 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Schending van de privacy op de internationale Top over de informatiesamenleving | 129 |
| 2004/C 084E/7 | E-4006/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: (Problemen bij het verkrijgen van) verblijfsvergunningen | 130 |
| 2004/C 084E/8 | E-4015/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Toxische sites | 131 |
| 2004/C 084E/9 | E-4021/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun voor onderzoek in Portugal | 132 |
| 2004/C 084E/0 | E-4026/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Richtlijn edele metalen | 133 |
| 2004/C 084E/1 | E-4028/03 van Juan Naranjo Escobar aan de CommissieBetreft: Waardering van de burgers voor de euro | 133 |
| 2004/C 084E/2 | E-4029/03 van Juan Naranjo Escobar aan de CommissieBetreft: Wisselkoers euro/dollar | 134 |
| 2004/C 084E/3 | E-4032/03 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Bijdrage Verenigd Koninkrijk aan de EU-begroting | 135 |
| 2004/C 084E/4 | E-4033/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Het schrappen van het woord condoom uit de officiële persverklaring van de Europese Commissie naar aanleiding van de Wereldaidsdag op verzoek van het kabinet van de heer Prodi | 135 |
| 2004/C 084E/5 | P-4034/03 van Kyösti Virrankoski aan de CommissieBetreft: Bescherming van mensen en huisdieren tegen wolven en beren | 136 |
| 2004/C 084E/6 | E-4036/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: NVF-Verordening (EG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen, noni-producten | 137 |
| 2004/C 084E/7 | E-4037/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Hervorming van de gezondheidszorg en natuurgeneesmiddelen in Duitsland | 139 |
| 2004/C 084E/8 | E-4057/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Trans-Europese telecommunicatienetwerken | 139 |
| 2004/C 084E/9 | E-4061/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vliegtuiglawaai op de luchthaven Eleftherios Venizelos | 141 |
| 2004/C 084E/0 | E-4067/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Cofinanciering waterleiding Júcar-Vinalopó en milieuvoorwaarden | 142 |
| 2004/C 084E/1 | E-4070/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Conventies, Handvest en grondwet. Kosten | 143 |
| 2004/C 084E/2 | P-0074/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: De Europese Conventie | 144 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-4070/03 en P-0074/04 |
| 2004/C 084E/3 | E-4075/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Overeenkomsten van artsen die voor de Griekse elektriciteitsmaatschappij werken | 145 |
| 2004/C 084E/4 | E-4085/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Praktische toepassingsproblemen met betrekking tot richtlijn 1999/44/EG | 145 |
| 2004/C 084E/5 | E-0009/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het beschermen van de Nederlandse export van verklikkers van snelheidscontroles door deze apparaten uit te zonderen van een binnenlands verbod | 147 |
| 2004/C 084E/6 | E-0010/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het door de EU hanteren van een lager beschermingsniveau tegen de invloed van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) op rundvlees uit Amerika dan geldt voor Japan, Rusland en andere staten | 148 |
| 2004/C 084E/7 | E-0017/04 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Aanpassing Richtlijn 92/58/EEG inzake veiligheids- en/of gezondheidssignalering | 150 |
| 2004/C 084E/8 | P-0019/04 van Juan Ferrández Lezaun aan de CommissieBetreft: Project Júcar - Vinalopó | 151 |
| 2004/C 084E/9 | E-0020/04 van Fiorella Ghilardotti, Massimo Carraro en Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Brug over de Straat van Messina | 151 |
| 2004/C 084E/0 | E-0021/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Dringende goedkeuring van richtlijn over de veiligheid van vliegtuigen via strenge en uniforme controles. | 153 |
| 2004/C 084E/1 | P-0038/04 van Juan Izquierdo Collado aan de CommissieBetreft: Illegale invoer van dolfijnen | 153 |
| 2004/C 084E/2 | E-0042/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Weggevallen betalingsverplichtingen van de structuurfondsen in Schotland | 154 |
| 2004/C 084E/3 | E-0062/04 van Giorgio Calò en Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Discriminatie van EU-promovendi in Duitsland | 156 |
| 2004/C 084E/4 | E-0070/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Vestiging van een galvaniseerbedrijf in Tabaçô, Arcos de Valdevez | 157 |
| 2004/C 084E/5 | P-0075/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Controles op de veiligheid van het luchtverkeer | 157 |
| 2004/C 084E/6 | E-0078/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Schengen-informatiesysteem en vermiste personen | 158 |
| 2004/C 084E/7 | E-0082/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Richtlijn klinische proeven | 159 |
| 2004/C 084E/8 | P-0084/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Verbod op het vervoer van olie in enkelwandige tankers en op goedkope vlaggen | 160 |
| 2004/C 084E/9 | E-0088/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het door Nederlandse ziektekostenverzekeraars laten betalen van veel hogere premies door verzekerden in buurstaten om tekorten in Amerika te compenseren | 161 |
| 2004/C 084E/0 | E-0098/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: De uitlevering van de heer Sok Yoeun | 162 |
| 2004/C 084E/1 | E-0100/04 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Talenregeling Europa-webstek | 163 |
| 2004/C 084E/2 | E-0122/04 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Schuldenlast Europees betaald voetbal | 164 |
| 2004/C 084E/3 | E-0128/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Toepassing van de leeftijdsgrenzen voor de aanwerving van tijdelijke ambtenaren die reeds gedurende vele jaren werkzaam zijn in Griekse openbare diensten | 165 |
| 2004/C 084E/4 | E-0138/04 van Kathalijne Buitenweg aan de CommissieBetreft: Gebruik passagiersgegevens voor testen CAPPS II | 166 |
| 2004/C 084E/5 | E-0139/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Financiële steun voor onderzeese kabelverbinding van optische vezels met de eilanden Flores en Corvo | 167 |
| 2004/C 084E/6 | E-0151/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Gebrek aan eenheden intensieve zorgen in Griekenland (Aanvullend antwoord) | 168 |
| 2004/C 084E/7 | P-0159/04 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Berechting van vrouwen wegens illegale abortussen in Portugal | 169 |
| 2004/C 084E/8 | P-0160/04 van Uma Aaltonen aan de CommissieBetreft: Het gebruik van honden voor het opsporen van explosieven in de instellingen van de Europese Unie | 169 |
| 2004/C 084E/9 | E-0179/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Nationale migratieplannen | 170 |
| 2004/C 084E/0 | E-0180/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/78 in Griekenland | 171 |
| 2004/C 084E/1 | P-0192/04 van Philip Bradbourn aan de CommissieBetreft: Terugbetalingen krachtens de n+2-regel | 172 |
| 2004/C 084E/2 | E-0195/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Toegang tot medische behandeling in de lidstaten | 172 |
| 2004/C 084E/3 | E-0196/04 van Ward Beysen aan de CommissieBetreft: Richtlijn inzake uitzendkrachten | 173 |
| 2004/C 084E/4 | E-0197/04 van Ward Beysen aan de CommissieBetreft: Het gebruik van staatsfondsen om de elektriciteitsprijzen voor industriële gebruikers te reduceren | 174 |
| 2004/C 084E/5 | E-0200/04 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Het programma Bob en verkeersongevallen | 175 |
| 2004/C 084E/6 | E-0219/04 van Dominique Souchet aan de CommissieBetreft: Toetreding van Malta en veiligheid van de scheepvaart | 176 |
| 2004/C 084E/7 | E-0225/04 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Voedselveiligheid en ontwikkelingslanden | 177 |
| 2004/C 084E/8 | E-0238/04 van Joachim Wuermeling aan de CommissieBetreft: Omzetting van de richtlijn over de veiligheid van kabelbanen | 178 |
| 2004/C 084E/9 | E-0242/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Huidige situatie in verband met de ziekte van Parkinson | 179 |
| 2004/C 084E/0 | P-0244/04 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Spaans Nationaal Waterbeheersplan (NWB) — kosten en waterprijs | 180 |
| 2004/C 084E/1 | P-0245/04 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Effectrapportage beslissingen OPTA | 181 |
| 2004/C 084E/2 | E-0250/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Pensioenleeftijd van voetbalscheidsrechters | 182 |
| 2004/C 084E/3 | E-0251/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Etikettering voor brood | 183 |
| 2004/C 084E/4 | P-0256/04 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Uitnodiging tot het indienen van voorstellen VP/2002/6 in het kader van het communautaire actieprogramma betreffende de gelijkekansenstrategie (2001-2005) | 184 |
| 2004/C 084E/5 | E-0257/04 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Openbare oproep tot het indienen van voorstellen VP/2002/6 in het kader van het Actieprogramma van de Gemeenschap in verband met de communautaire strategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005) | 185 |
| 2004/C 084E/6 | E-0258/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Liquidatie van politieke tegenstanders in Cambodja | 186 |
| 2004/C 084E/7 | E-0260/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Blue tongue en de bescherming van veetelers in Latium | 186 |
| 2004/C 084E/8 | E-0261/04 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Spaans verbod op motorfietsen met aanhanger | 188 |
| 2004/C 084E/9 | E-0262/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Afvalwaterzuiveringsinstallaties | 189 |
| 2004/C 084E/0 | P-0263/04 van Matti Wuori aan de CommissieBetreft: Veiligheidssituatie van de kerncentrale van Sosnovy Bor | 189 |
| 2004/C 084E/1 | E-0269/04 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Verbruikskrediet | 190 |
| 2004/C 084E/2 | E-0278/04 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Problemen contractsonderhandelingen zesde kaderprogramma | 191 |
| 2004/C 084E/3 | P-0281/04 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Wärtsilä en Italiaanse overheidssubsidies | 192 |
| 2004/C 084E/4 | E-0287/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Misleidende etikettering van zeehondenolie in de Europese Unie | 193 |
| 2004/C 084E/5 | P-0294/04 van Herman Vermeer aan de CommissieBetreft: Openbare tarievenstructuur voor het Central European Pipeline System | 194 |
| 2004/C 084E/6 | E-0295/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Discriminatie op grond van leeftijd bij het verstrekken van goederen en diensten | 194 |
| 2004/C 084E/7 | E-0299/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Prijzen van compact discs in de Europese Unie | 195 |
| 2004/C 084E/8 | P-0303/04 van Michael Cashman aan de CommissieBetreft: Koop van reisbiljetten in een ander land | 196 |
| 2004/C 084E/9 | P-0304/04 van Pietro-Paolo Mennea aan de CommissieBetreft: Situatie van gevangenisbewaarders in Italië | 196 |
| 2004/C 084E/0 | E-0315/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Taalprogramma voor minderheidstalen | 197 |
| 2004/C 084E/1 | E-0316/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Europese vrijwilligers- en solidariteitsdienst | 198 |
| 2004/C 084E/2 | E-0317/04 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Bijproducten van varkens | 199 |
| 2004/C 084E/3 | P-0338/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Voedselveiligheid | 199 |
| 2004/C 084E/4 | P-0340/04 van Benedetto Della Vedova aan de CommissieBetreft: Verenigbaarheid van de Italiaanse wet nr. 69 van 3 februari 1963 met het vrij verkeer van werknemers binnen de Europese Gemeenschap | 200 |
| 2004/C 084E/5 | P-0342/04 van Dirk Sterckx aan de CommissieBetreft: Beperkingen op openstelling Belgische spoorwegmarkt | 201 |
| 2004/C 084E/6 | P-0359/04 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Effect van het ontbreken van normen voor de gezondheidszorg op het vrije verkeer van werknemers en burgers | 202 |
| 2004/C 084E/7 | E-0366/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: De rechten van klanten in Ierland krachtens het Gemeenschapsrecht | 203 |
| 2004/C 084E/8 | E-0370/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de arbeidstijdenrichtlijn naar de daarvan uitgesloten sectoren | 204 |
| 2004/C 084E/9 | P-0376/04 van Luciana Sbarbati aan de CommissieBetreft: Crisis in de staalindustrie in Terni | 204 |
| 2004/C 084E/0 | P-0388/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Sluiting van de elektrostaalfabriek van Thyssen-Krupp in Terni | 205 |
| 2004/C 084E/1 | P-0445/04 van Mario Mastella aan de CommissieBetreft: Crisis bij de Ast-fabriek in Terni | 206 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-0376/04, P-0388/04 en P-0445/04 |
| 2004/C 084E/2 | E-0381/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Opvangklassen — tweede operationeel programma Onderwijs en primaire beroepsopleiding | 208 |
| 2004/C 084E/3 | E-0383/04 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Posttarieven | 209 |
| 2004/C 084E/4 | E-0393/04 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: De Dierlijke Bijproductenverordening | 210 |
| 2004/C 084E/5 | P-0514/04 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Vervolgvraag (op schriftelijke vraag E-2133/02) leeftijdsdiscriminatie internationale voetbalscheidsrechters. | 211 |
| 2004/C 084E/6 | E-0580/04 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Verordening (EG) nr. 1774/2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten | 212 |
| | SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (2de deel) |
| 2004/C 084E/7 | E-0225/03 van Guido Podestà aan de CommissieBetreft: AIDS in Oost-Europa | 213 |
| 2004/C 084E/8 | P-2374/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Aanbestedingen en onderaanbestedingen voor diensten in opdracht van de Europese Commissie (Aanvullend antwoord) | 214 |
| 2004/C 084E/9 | E-2454/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Eurostat: Wijziging van standpunt Commissie met betrekking tot erkenning en aanpak van fraude en gevolgen voor onafhankelijk onderzoek door OLAF | 214 |
| 2004/C 084E/0 | E-2573/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Schendingen van de verplichtingen uit hoofde van de OVSE ten aanzien van de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst door Armenië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, Georgië, Kazakstan, Rusland, Turkmenistan en Oezbekistan | 215 |
| 2004/C 084E/1 | E-2688/03 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Verlaging BTW-tarief voor arbeidsintensieve branches | 217 |
| 2004/C 084E/2 | E-2837/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Oprichting van een nieuwe luchtvaartmaatschappij door Olympic Airways (Aanvullend antwoord) | 218 |
| 2004/C 084E/3 | E-3075/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Vrijheid en pluralisme in de informatie | 219 |
| 2004/C 084E/4 | E-3114/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Verspreiding van foutieve wetenschappelijke berichten over de doeltreffendheid van condooms in de strijd tegen AIDS door hoge vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad | 220 |
| 2004/C 084E/5 | E-3122/03 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: BTW-verlaging voor geluidsdragers | 221 |
| 2004/C 084E/6 | E-3123/03 van Olivier Dupuis aan de RaadBetreft: Uitzetting van Tsjetsjenen | 222 |
| 2004/C 084E/7 | E-3139/03 van Peter Liese aan de RaadBetreft: Paraatheid van de EU bij biologische aanval | 223 |
| 2004/C 084E/8 | E-3148/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun aan organisaties die met vrouwelijke en jonge slachtoffers van prostitutie werken | 223 |
| 2004/C 084E/9 | E-3206/03 van Antonio Tajani aan de RaadBetreft: Huiszoeking in de Romeinse kantoren van de krant Il Giornale: schending van de persvrijheid in Italië. | 224 |
| 2004/C 084E/0 | E-3242/03 van Jan Wiersma aan de RaadBetreft: De Buy American Act in de Amerikaanse defensiebegroting | 225 |
| 2004/C 084E/1 | P-3246/03 van Cristiana Muscardini aan de RaadBetreft: Somalië: interne situatie, vluchtelingen en terrorisme | 226 |
| 2004/C 084E/2 | E-3248/03 van Anna Karamanou aan de RaadBetreft: Mogelijkheid tot het volgen van gebruikers van mobiele telefoons | 227 |
| 2004/C 084E/3 | E-3251/03 van Baroness Sarah Ludford aan de RaadBetreft: Internationaal tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië (ICTY) | 228 |
| 2004/C 084E/4 | E-3267/03 van Christopher Huhne aan de RaadBetreft: Besluiten bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen | 228 |
| 2004/C 084E/5 | P-3282/03 van Anne André-Léonard aan de RaadBetreft: Harmonisatie van de Europese wetgeving op het gebied van vaarbewijzen voor pleziervaartuigen | 233 |
| 2004/C 084E/6 | P-3313/03 van Hans-Peter Martin aan de RaadBetreft: Onderhandelingen over het ontwerp van de Europese grondwet | 233 |
| 2004/C 084E/7 | E-3349/03 van Koenraad Dillen aan de RaadBetreft: Opiniepeiling Eurobarometer | 234 |
| 2004/C 084E/8 | E-3354/03 van Stavros Xarchakos aan de RaadBetreft: Taalminderheden in Griekenland en officiële statistieken | 235 |
| 2004/C 084E/9 | E-3358/03 van Chris Davies aan de RaadBetreft: Bijvangsten in verband met garnalenvisserij | 236 |
| 2004/C 084E/0 | P-3414/03 van Marianne Eriksson aan de RaadBetreft: Estland en richtlijn gelijke behandeling | 237 |
| 2004/C 084E/1 | P-3415/03 van Francesco Rutelli aan de RaadBetreft: Verklaringen van het Voorzitterschap tijdens de top EU-Rusland op 7 november 2003 | 238 |
| 2004/C 084E/2 | P-3473/03 van Daniel Cohn-Bendit aan de RaadBetreft: Verklaringen van het voorzitterschap tijdens de top EU-Rusland op 7 november 2003 | 238 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3415/03 en P-3473/03 |
| 2004/C 084E/3 | E-3440/03 van Koenraad Dillen aan de RaadBetreft: Mensenrechten in China | 239 |
| 2004/C 084E/4 | E-3441/03 van Koenraad Dillen aan de RaadBetreft: EU-actie tegen Guantánamo-gevangenis | 240 |
| 2004/C 084E/5 | E-3451/03 van Ioannis Marínos aan de RaadBetreft: Cijfers van Eurobarometer over de euro en de inflatie | 241 |
| 2004/C 084E/6 | E-3468/03 van Bart Staes, Phillip Whitehead, Catherine Stihler en Margrietus van den Berg aan de RaadBetreft: Post-poliosysndroom | 242 |
| 2004/C 084E/7 | E-3495/03 van José Ribeiro e Castro aan de RaadBetreft: Colombia - Gegijzelden | 242 |
| 2004/C 084E/8 | E-3499/03 van José Ribeiro e Castro aan de RaadBetreft: Romano Prodi - manifest | 243 |
| 2004/C 084E/9 | E-3525/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Grootte van appels | 244 |
| 2004/C 084E/0 | P-3526/03 van Jens-Peter Bonde aan de RaadBetreft: Verschil tussen stemming met eenparigheid van stemmen en bij consensus | 245 |
| 2004/C 084E/1 | E-3531/03 van Rijk van Dam aan de RaadBetreft: Uitspraken voorzitter Raad (Vervoer) na afloop informele transportraad Verona | 246 |
| 2004/C 084E/2 | E-3533/03 van Christine De Veyrac aan de RaadBetreft: Europees ruimtevaartbeleid - begroting | 246 |
| 2004/C 084E/3 | E-3572/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Lloyds of London | 247 |
| 2004/C 084E/4 | E-3575/03 van Michl Ebner aan de RaadBetreft: Europese gehandicaptenkaart | 248 |
| 2004/C 084E/5 | E-3621/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Clofeen in levensmiddelen uit verschillende Griekse regio’s (Aanvullend antwoord) | 249 |
| 2004/C 084E/6 | E-3661/03 van Konrad Schwaiger en Karl von Wogau aan de CommissieBetreft: Invoer van champignonconserven uit China | 250 |
| 2004/C 084E/7 | E-3812/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Programma Tempus in Roemenië | 250 |
| 2004/C 084E/8 | E-3829/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Het melkquotasysteem na de EU-uitbreiding: toegestane productie in Galicië | 251 |
| 2004/C 084E/9 | E-3854/03 van Samuli Pohjamo aan de CommissieBetreft: Hervorming door de Commissie van de regelgeving inzake overheidssteun | 252 |
| 2004/C 084E/0 | E-3855/03 van Michl Ebner en Paolo Pastorelli aan de CommissieBetreft: Veiligheid in de luchthavens | 253 |
| 2004/C 084E/1 | E-3856/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Aanbestedingscontracten in het kader van het VIIIe EOF | 254 |
| 2004/C 084E/2 | E-3858/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Invaliditeitspensioenen in de Europese Unie | 255 |
| 2004/C 084E/3 | E-3866/03 van Robert Sturdy aan de CommissieBetreft: Vogelvangst | 256 |
| 2004/C 084E/4 | E-3876/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Overschrijding van de bezaaide oppervlakten voor maïs in 2003 en overeenkomstige sancties | 256 |
| 2004/C 084E/5 | E-3883/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: Europese financiering van telecommunicatietechnologie (Aanvullend antwoord) | 257 |
| 2004/C 084E/6 | E-3885/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: controle op het gebruik van subsidies van de Europese Unie (Aanvullend antwoord) | 258 |
| 2004/C 084E/7 | E-3897/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Bijvangsten en duurzaamheid van de visserij | 260 |
| 2004/C 084E/8 | E-3900/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Spoorlijn Trieste-Divaca | 261 |
| 2004/C 084E/9 | E-3968/03 van Amalia Sartori aan de CommissieBetreft: Trans-Europees vervoersnetwerk | 261 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3900/03 en E-3968/03 |
| 2004/C 084E/0 | E-3905/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Eurostat-onderzoeken: ontbinding van de OLAF-task force | 262 |
| 2004/C 084E/1 | E-3907/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Voorstel van de Europese Commissie om de visvangst in 2004 in de Galicische wateren en, meer in het algemeen, de wateren van het Iberisch schiereiland te verminderen | 263 |
| 2004/C 084E/2 | E-3914/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Uitbreiding luchthaven Palma de Mallorca | 265 |
| 2004/C 084E/3 | E-3921/03 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Illegale praktijken bij het gebruik van water uit het stroomgebied van de Segura (Murcia, Spanje) | 266 |
| 2004/C 084E/4 | E-3923/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Namaak | 266 |
| 2004/C 084E/5 | E-3938/03 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Inschakeling van door de overheid aangestelde landmeetkundige bureaus voor de bepaling van arealen bij deelname aan EU-braakleggingsprogramma’s | 268 |
| 2004/C 084E/6 | E-3940/03 van Daniel Hannan aan de CommissieBetreft: Distorsies in de suikerhandel | 269 |
| 2004/C 084E/7 | E-3941/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Discriminatie bij verkrijgen woonvergunning in Rotterdam | 270 |
| 2004/C 084E/8 | E-3944/03 van Dominique Souchet aan de CommissieBetreft: Plannen voor herstel van de visbestanden | 271 |
| 2004/C 084E/9 | E-3945/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Gebruik van Europese middelen door terroristische organisaties en controle op de middelen bestemd voor de Palestijnse Nationale Autoriteit (PNA) | 271 |
| 2004/C 084E/0 | E-3947/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Subsidies voor innovatieve zonne-installaties | 273 |
| 2004/C 084E/1 | E-3961/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Jules Muis - Functioneren van de Commissie | 274 |
| 2004/C 084E/2 | E-3962/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Portugal - snelwegentol voor ruimtewagens | 277 |
| 2004/C 084E/3 | E-3979/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Amnestie voor illegaal gebouwde woningen in Eivissa | 278 |
| 2004/C 084E/4 | E-3988/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Manipulaties bij de uitwisseling van informatie tussen commissaris Solbes en Eurostat | 279 |
| 2004/C 084E/5 | E-3994/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Programma cultuur en taal | 280 |
| 2004/C 084E/6 | E-3995/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Projecten in verband met de informatiemaatschappij | 280 |
| 2004/C 084E/7 | E-3996/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Nieuwe werkmethoden en de ontwikkeling van de elektronische handel | 281 |
| 2004/C 084E/8 | E-4003/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Diepte van de vaargeul in de Donau bij Straubing-Vilshofen | 281 |
| 2004/C 084E/9 | E-4007/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Preventie van aardbevingsgevaar | 282 |
| 2004/C 084E/0 | E-4017/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: EU-publicaties voor blinden en slechtzienden in de Gemeenschap | 284 |
| 2004/C 084E/1 | E-4018/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Uniform gebruik van de Europese vlag op vliegtuigen van EU-luchtvaartmaatschappijen | 285 |
| 2004/C 084E/2 | E-4020/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Stroomgebied Congo-rivier | 286 |
| 2004/C 084E/3 | P-4035/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Toepassing in Portugal van de verordening betreffende distributie van auto’s | 287 |
| 2004/C 084E/4 | E-4045/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Vervuiling van grondwater in Catalonië | 288 |
| 2004/C 084E/5 | E-4046/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Filtersoftware en -diensten | 289 |
| 2004/C 084E/6 | E-4047/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Veilig gebruik van het Internet | 290 |
| 2004/C 084E/7 | P-4048/03 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Budgettering van het EDF | 291 |
| 2004/C 084E/8 | E-4054/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Nationale wateren binnen de EEZ van de Europese Unie | 292 |
| 2004/C 084E/9 | E-4065/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (EUMC) | 292 |
| 2004/C 084E/0 | E-4078/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Galileo | 293 |
| 2004/C 084E/1 | E-0006/04 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Toestemming voordelig belastingstelsel voor Sicilië | 294 |
| 2004/C 084E/2 | E-0016/04 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Bedrijf Grefacsa en verwerking dierlijke afval | 295 |
| 2004/C 084E/3 | E-0031/04 van Astrid Lulling aan de CommissieBetreft: De praktijken van sommige Luxemburgse verzekeringsmaatschappijen | 296 |
| 2004/C 084E/4 | E-0035/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Tekort aan openbaarheid van beschikbare gegevens over de onveiligheid van luchtvaartmaatschappijen op grond van commerciële belangen | 297 |
| 2004/C 084E/5 | E-0039/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Omvang van de wetgeving van de Europese Unie | 298 |
| 2004/C 084E/6 | E-0043/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Invloed van de euro op het handelsverkeer | 298 |
| 2004/C 084E/7 | E-0045/04 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Ontbreken van voorafgaande controle en milieueffectbeoordeling i.v.m. het vastgoedproject van Impregilo SpA langs de kust van Sa Sea — Tentizzos, Bosa, op Sardinië (Italië) | 299 |
| 2004/C 084E/8 | E-0046/04 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Europese personeelsadvertenties waarbij Engels als moedertaal geëist wordt | 301 |
| 2004/C 084E/9 | E-0086/04 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Taalvoorwaarden bij aanwervingen in de Europese Unie | 301 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0046/04 en E-0086/04 |
| 2004/C 084E/0 | E-0051/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de brief van zes lidstaten aan de Commissie na het echec van de Intergouvernementele Conferentie van Brussel | 302 |
| 2004/C 084E/1 | E-0063/04 van Alexander de Roo en Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Verbranding van spoorbielzen | 303 |
| 2004/C 084E/2 | P-0066/04 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Faillissement Parmalat | 304 |
| 2004/C 084E/3 | P-0093/04 van Martin Kastler aan de CommissieBetreft: Mensenhandel en prostitutie in het Duits-Tsjechisch grensgebied | 305 |
| 2004/C 084E/4 | E-0112/04 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Dolfijnen | 306 |
| 2004/C 084E/5 | E-0121/04 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Geïntegreerd afvalbeheer in de gemeente Casale sul Sile (Treviso) | 307 |
| 2004/C 084E/6 | E-0123/04 van Dorette Corbey en Jan Wiersma aan de CommissieBetreft: Containers met arseenpentoxide op zee | 308 |
| 2004/C 084E/7 | E-0131/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Tragedie met Albanese emigranten | 309 |
| 2004/C 084E/8 | E-0132/04 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Verbetering van de veiligheid in de luchtvaart door uitbreiding van de informatievoorziening | 311 |
| 2004/C 084E/9 | P-0133/04 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Agentschap voor visserijcontrole te Vigo | 312 |
| 2004/C 084E/0 | P-0134/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: De financiële ineenstorting van Parmalat en het ontoereikende toezicht door de Bankitalia | 312 |
| 2004/C 084E/1 | P-0135/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: De melkcentrale van Rome: behoud van arbeidsplaatsen en bescherming van veetelers | 313 |
| 2004/C 084E/2 | E-0136/04 van Jillian Evans aan de CommissieBetreft: Invoer van gen-voedsel en -gewassen | 314 |
| 2004/C 084E/3 | E-0140/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Toegang tot de media in de ultraperifere regio’s van de Azoren en Madeira | 315 |
| 2004/C 084E/4 | E-0141/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Inzet van minderjarige arbeidskrachten | 316 |
| 2004/C 084E/5 | E-0145/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Internationaal Jaar van de Rijst | 317 |
| 2004/C 084E/6 | P-0149/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Inkomsten uit privatiseringen gebruikt ter dekking van lopende uitgaven | 319 |
| 2004/C 084E/7 | E-0153/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Verwijzing naar de Tsjetsjeense verbindingen zonder enige aantoonbare betrokkenheid van Tsjetsjenen | 319 |
| 2004/C 084E/8 | E-0155/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Benadeling van categorieën passagiers door verdergaande inperking van de verkoop van spoorkaartjes vanuit Nederland naar bestemmingen elders in Europa | 320 |
| 2004/C 084E/9 | P-0156/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 321 |
| 2004/C 084E/0 | E-0161/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 322 |
| 2004/C 084E/1 | E-0162/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 322 |
| 2004/C 084E/2 | E-0163/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 322 |
| 2004/C 084E/3 | E-0164/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 323 |
| 2004/C 084E/4 | E-0165/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 323 |
| 2004/C 084E/5 | E-0166/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 323 |
| 2004/C 084E/6 | E-0167/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 324 |
| 2004/C 084E/7 | E-0168/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 324 |
| 2004/C 084E/8 | E-0169/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 324 |
| 2004/C 084E/9 | E-0170/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 325 |
| 2004/C 084E/0 | E-0171/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 325 |
| 2004/C 084E/1 | E-0172/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 325 |
| 2004/C 084E/2 | E-0173/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 325 |
| 2004/C 084E/3 | E-0174/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 326 |
| 2004/C 084E/4 | E-0175/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 326 |
| 2004/C 084E/5 | E-0176/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 326 |
| 2004/C 084E/6 | E-0177/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie | 326 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-0156/04, E-0161/04, E-0162/04, E-0163/04, E-0164/04, E-0165/04, E-0166/04, E-0167/04, E-0168/04, E-0169/04, E-0170/04, E-0171/04, E-0172/04, E-0173/04, E-0174/04, E-0175/04, E-0176/04 en E-0177/04 |
| 2004/C 084E/7 | E-0184/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Tarieven voor Eircom telefoon huurlijnen in Ierland | 329 |
| 2004/C 084E/8 | E-0191/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Beurskrach Parmalat: bescherming van de kleine spaarder en oprichting van een toezichtorgaan | 330 |
| 2004/C 084E/9 | E-0201/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Discriminatie op grond van taal bij aankondigingen van vacatures | 332 |
| 2004/C 084E/0 | E-0210/04 van Markus Ferber aan de CommissieBetreft: Discriminatie op grond van taal in personeelsadvertenties | 332 |
| 2004/C 084E/1 | E-0236/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Vacatures voor moedertaalsprekers | 332 |
| 2004/C 084E/2 | E-0241/04 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Taaldiscriminatie moedertaalsprekers | 333 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0201/04, E-0210/04, E-0236/04 en E-0241/04 |
| 2004/C 084E/3 | E-0203/04 van Alexander de Roo en Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Spaanse wet op brandstofkwaliteit — Koninklijk Besluit 1700/2000 | 334 |
| 2004/C 084E/4 | E-0211/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Klachten over confiscatie van de eigendom van bouwcorporaties in Griekenland | 335 |
| 2004/C 084E/5 | E-0227/04 van Ewa Hedkvist Petersen aan de CommissieBetreft: Alcolocks: anti-startsystemen voor voertuigen bij overmatig alcoholgebruik | 335 |
| 2004/C 084E/6 | E-0228/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Tijdige ontwikkeling en productie van middelen ter bestrijding van een samengaan van vogelgriepvirus H5N1 met een bij mensen optredend influenza A | 336 |
| 2004/C 084E/7 | E-0235/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Schending van de mensenrechten van de Cacarica-gemeenschappen in Colombië | 338 |
| 2004/C 084E/8 | E-0237/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Inschrijvingsgeld Europese Scholen | 339 |
| 2004/C 084E/9 | E-0239/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vervolging van christenen en boeddhisten in de democratische volksrepubliek Laos | 340 |
| 2004/C 084E/0 | E-0240/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Kwijtschelding omvangrijke schuldenlast DS-partij in strijd met vrije mededingingsregels | 341 |
| 2004/C 084E/1 | E-0243/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bedrijfsverplaatsingen en werkloosheid (Aanvullend antwoord) | 342 |
| 2004/C 084E/2 | E-0264/04 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Communautaire financiering van het nationaal kadaster in Griekenland | 344 |
| 2004/C 084E/3 | E-0265/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Propaganda in met communautaire middelen medegefinancierde verkiezingsboodschappen in Griekenland | 345 |
| 2004/C 084E/4 | E-0274/04 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Arseenzuur | 346 |
| 2004/C 084E/5 | E-0277/04 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Participatie van EU in bouw evenementenhal Brussel | 348 |
| 2004/C 084E/6 | E-0279/04 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Onderzoek aan embryo’s en stamcellen | 349 |
| 2004/C 084E/7 | P-0280/04 van Rijk van Dam aan de CommissieBetreft: Vertegenwoordiging Europese Commissie in Delhi | 350 |
| 2004/C 084E/8 | P-0282/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Omschrijving en opneming van de ultraperifere gebieden in de officiële lijsten van de Gemeenschap | 351 |
| 2004/C 084E/9 | P-0283/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Overheidsaankoopbeleid voor hout | 352 |
| 2004/C 084E/0 | E-0285/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Vuilnisstortplaatsen op Malta | 353 |
| 2004/C 084E/1 | E-0290/04 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Reikwijdte van richtlijn 97/11/EG | 354 |
| 2004/C 084E/2 | E-0291/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Verkeersongelukken in de lidstaten van de Europese Unie | 354 |
| 2004/C 084E/3 | P-0293/04 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Güe-bronnen in gevaar door aanleg van het traject van Puente del Arco naar El Condado (Asturië, Spanje) van de snelweg AS-17 | 355 |
| 2004/C 084E/4 | E-0298/04 van Bob van den Bos aan de CommissieBetreft: Betrekkingen tussen EU en Libië en mensenrechten in Libië | 356 |
| 2004/C 084E/5 | E-0307/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Genetisch gemodificeerde gewassen | 357 |
| 2004/C 084E/6 | E-0308/04 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: De Franse taal bij de Commissie | 358 |
| 2004/C 084E/7 | E-0311/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het binnen twee jaar beëindigen van de activiteiten van goederentransporteur Ikea Rail en de status van de voor dit experiment ontvangen EU-subsidie van 500000 EUR. | 359 |
| 2004/C 084E/8 | P-0324/04 van W.G. van Velzen aan de CommissieBetreft: Nieuwe Belgische heffing aan Nederlandse en Duitse stroomdistributeurs voor het gebruik van het Belgische hoogspanningsnet bij de invoer van stroom uit Frankrijk | 360 |
| 2004/C 084E/9 | E-0325/04 van Willi Piecyk aan de CommissieBetreft: Omzetting van richtlijn 2002/25/EG | 361 |
| 2004/C 084E/0 | E-0329/04 van Jillian Evans en Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Endometriose | 362 |
| 2004/C 084E/1 | E-0332/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het vanwege fouten in een nieuwe eenduidige aanduiding van gevaarlijke chemische stoffen door Nederland verkeerd etiketteren van arseenzuur als pentoxide | 363 |
| 2004/C 084E/2 | P-0336/04 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Embryo-onderzoek ten laste van de EU-begroting | 364 |
| 2004/C 084E/3 | P-0339/04 van Jean-Louis Bernié aan de CommissieBetreft: Windmolens | 365 |
| 2004/C 084E/4 | E-0344/04 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Conseillers hors classe | 366 |
| 2004/C 084E/5 | E-0345/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Trans-Europese vervoersnetwerken | 367 |
| 2004/C 084E/6 | E-0346/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Prijsverschillen | 368 |
| 2004/C 084E/7 | E-0349/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Ernstige onregelmatigheden, met betrokkenheid van de EU, bij de oprichting van de particuliere universiteit van Formello (Rome) | 369 |
| 2004/C 084E/8 | E-0353/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Mogelijkheden voor het financieren van een project voor virtuele gezondheidsvoorlichting | 370 |
| 2004/C 084E/9 | E-0354/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Subsidie voor de oprichting van een multifunctioneel centrum | 371 |
| 2004/C 084E/0 | E-0355/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Subsidies voor jonge kunstenaars | 372 |
| 2004/C 084E/1 | E-0356/04 van Pasqualina Napoletano, Giorgio Ruffolo, Guido Sacconi en Walter Veltroni aan de CommissieBetreft: Crisis in de staalsector van Terni | 372 |
| 2004/C 084E/2 | E-0390/04 van Francesco Rutelli aan de CommissieBetreft: De sluiting van de magnetische afdeling van de AST in Terni | 373 |
| 2004/C 084E/3 | E-0395/04 van Antonio Tajani aan de CommissieBetreft: Maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de hoogovens in Terni niet dichtgaan | 373 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0356/04, E-0390/04 en E-0395/04 |
| 2004/C 084E/4 | P-0360/04 van Benedetto Della Vedova aan de CommissieBetreft: Uitsluiting van de dienst telefoongidsen van de verplichtingen van de universele dienst | 374 |
| 2004/C 084E/5 | E-0361/04 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Fluoridering van het Ierse drinkwater | 375 |
| 2004/C 084E/6 | E-0363/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Klacht P2000/4974 | 376 |
| 2004/C 084E/7 | E-0364/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Richtlijn betreffende verpakkingsafval en Ierland | 377 |
| 2004/C 084E/8 | E-0365/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Scheiding van de jaarrekeningenrichtlijnen | 377 |
| 2004/C 084E/9 | E-0367/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Dierproeven in Ierland | 378 |
| 2004/C 084E/0 | E-0368/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Door de Ierse regering in rekening gebrachte kosten en de Seveso II-richtlijn | 379 |
| 2004/C 084E/1 | E-0369/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Raadpleging van het publiek bij de opstelling van noodplannen krachtens de Seveso II-richtlijn | 379 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0368/04 en E-0369/04 |
| 2004/C 084E/2 | E-0372/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Ondervraging van de uitgever Alexander Podrabinek | 380 |
| 2004/C 084E/3 | P-0375/04 van Martin Kastler aan de CommissieBetreft: Maatregelen om de consumptie van zogenaamde alcopops door jongeren tegen te gaan | 381 |
| 2004/C 084E/4 | E-0379/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Ontslag wegens zwangerschap | 382 |
| 2004/C 084E/5 | E-0380/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Contractanten bij de brandweer | 383 |
| 2004/C 084E/6 | P-0385/04 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Commerciële activiteiten van Ordnance Survey | 383 |
| 2004/C 084E/7 | P-0386/04 van Jean Saint-Josse aan de CommissieBetreft: Windmolens | 385 |
| 2004/C 084E/8 | P-0387/04 van Yves Butel aan de CommissieBetreft: Windmolens | 386 |
| 2004/C 084E/9 | E-0391/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Haarverf en kans op kanker | 386 |
| 2004/C 084E/0 | P-0392/04 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: De EU kan het zich veroorloven grote contingenten immigranten uit derdewereldlanden te blijven opnemen | 388 |
| 2004/C 084E/1 | E-0405/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Uitbraak vogelgriep | 389 |
| 2004/C 084E/2 | E-0415/04 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Herziening betreffende het besluit over Norrmejerier (een zuivelbedrijf) | 390 |
| 2004/C 084E/3 | P-0417/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Ontslagen in de fabriek van de Finex-groep (Aanvullend antwoord) | 390 |
| 2004/C 084E/4 | E-0421/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Het intrekken van de tijdelijke beperking op het gebruik van vismeel in diervoeder | 391 |
| 2004/C 084E/5 | E-0422/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: De HSL-lijn tussen Lubián en Orense in Galicië | 393 |
| 2004/C 084E/6 | E-0428/04 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Toekomst van regionale luchthavens in openbaar bezit na het recent besluit over de luchthaven van Charleroi in België en Ryanair | 393 |
| 2004/C 084E/7 | E-0431/04 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Plannen van de Commissie voor de bouw van vliegtuigen die verticaal kunnen landen en opstijgen | 394 |
| 2004/C 084E/8 | E-0432/04 van Helle Thorning-Schmidt aan de CommissieBetreft: Passief roken | 395 |
| 2004/C 084E/9 | P-0433/04 van Seán Ó Neachtain aan de CommissieBetreft: De status van Gaeilge bij de aanwerving van personeel voor EU-instellingen | 397 |
| 2004/C 084E/0 | E-0434/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 0 | 398 |
| 2004/C 084E/1 | E-0435/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 1 | 398 |
| 2004/C 084E/2 | E-0436/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 2 | 398 |
| 2004/C 084E/3 | E-0437/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 5 | 399 |
| 2004/C 084E/4 | E-0438/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 6 | 399 |
| 2004/C 084E/5 | E-0439/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Grenswaarden voor de emissie van stikstofoxiden | 400 |
| 2004/C 084E/6 | E-0440/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Grenswaarden voor de emissie van deeltjes | 400 |
| 2004/C 084E/7 | E-0441/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Deeltjesfilter | 400 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0434/04, E-0435/04, E-0436/04, E-0437/04, E-0438/04, E-0439/04, E-0440/04 en E-0441/04 |
| 2004/C 084E/8 | E-0453/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Uitbuiting Portugese werknemers in Frankrijk | 402 |
| 2004/C 084E/9 | P-0455/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Illegale visserij - Azoren en Madeira | 403 |
| 2004/C 084E/0 | E-0456/04 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Toename van het aantal grieven en klachten van de consumenten in Griekenland | 404 |
| 2004/C 084E/1 | E-0458/04 van Brian Simpson en Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Vogelpest en het verbod op pluimvee uit Thailand | 405 |
| 2004/C 084E/2 | E-0459/04 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Sluiting van een productieafdeling van Thyssen Krupp in Terni (Italië) | 406 |
| 2004/C 084E/3 | E-0460/04 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: België Europees koploper inzake salmonellabesmettingen — pasteuriseren van eieren | 407 |
| 2004/C 084E/4 | E-0464/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Brax - Ontslagen en delokalisering | 408 |
| 2004/C 084E/5 | E-0467/04 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Dienstreiskostenvergoedingen | 409 |
| 2004/C 084E/6 | E-0471/04 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Misbruik Europees model gehandicaptenparkeerkaart (GPK) | 409 |
| 2004/C 084E/7 | E-0475/04 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Taaldiscriminatie bij vacatures | 410 |
| 2004/C 084E/8 | E-0538/04 van Kathalijne Buitenweg aan de CommissieBetreft: Taaldiscriminatie bij vacatures — English mother tongue or native speaker | 411 |
| 2004/C 084E/9 | E-0710/04 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Publicaties van vacatures voor kandidaten met moedertaal Engels | 411 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0475/04, E-0538/04 en E-0710/04 |
| 2004/C 084E/0 | P-0476/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Auto’s van de Commissie | 412 |
| 2004/C 084E/1 | E-0478/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Dienstwagens van de Commissie | 412 |
| 2004/C 084E/2 | E-0480/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Vergelijkende onderzoeken van de Commissie | 413 |
| 2004/C 084E/3 | P-0490/04 van Harlem Désir aan de CommissieBetreft: Gevangenhouding van de Pakistaanse journalist Chawar Mehdi Rizvi, aangehouden in Karachi op 14 december 2003 samen met de Franse journalisten Marc Epstein en Jean-Paul Guilloteau van het weekblad L’Express | 414 |
| 2004/C 084E/4 | P-0494/04 van Carlos Carnero González aan de CommissieBetreft: Werkzaamheden aan de M30 door de regionale regering van Madrid zijn vrijgesteld van milieueffectrapportage | 415 |
| 2004/C 084E/5 | E-0496/04 van María Sornosa Martínez en María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Onderzoek naar studiebeurzen van het Spaanse Ministerie van Arbeid | 416 |
| 2004/C 084E/6 | E-0497/04 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Discriminatie van communautaire minderjarigen bij de inschrijving bij sportfederaties in Spanje | 416 |
| 2004/C 084E/7 | E-0503/04 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Nationale belemmeringen bij toepassing van richtlijn 98/5/EG | 417 |
| 2004/C 084E/8 | E-0504/04 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Verbranding diermeel | 418 |
| 2004/C 084E/9 | E-0505/04 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Gebruik van diermeel in diervoeder | 419 |
| 2004/C 084E/0 | E-0507/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Ultraperifere regio’s | 420 |
| 2004/C 084E/1 | P-0515/04 van Luís Queiró aan de CommissieBetreft: Wetenschappelijke en technische adviezen voor het beheer van het communautaire visbestand | 421 |
| 2004/C 084E/2 | P-0524/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: De grondwet | 421 |
| 2004/C 084E/3 | E-0530/04 van Bernd Lange, Karin Scheele en Johannes Swoboda aan de CommissieBetreft: Euronorm-regels en roetuitstoot van dieselvoertuigen | 422 |
| 2004/C 084E/4 | P-0531/04 van Elisabeth Schroedter aan de CommissieBetreft: Bouw van een zoutwaterzwembad en lozing van het gebruikte zoute water op de Spree zonder milieueffectrapportage | 424 |
| 2004/C 084E/5 | P-0532/04 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Kernonderzeeërs op het eiland Santo Stefano (Sardinië) | 425 |
| 2004/C 084E/6 | E-0535/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Erkenning van de status van gehandicapte over de gehele Europese Unie | 426 |
| 2004/C 084E/7 | E-0537/04 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: De mogelijke bijdrage van het Esperanto bij het garanderen van gelijkwaardigheid van de talen | 427 |
| 2004/C 084E/8 | E-0561/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Ierland en de nitraatrichtlijn | 428 |
| 2004/C 084E/9 | E-0563/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Implementatie van de nitraatrichtlijn in Ierland | 428 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0561/04 en E-0563/04 |
| 2004/C 084E/0 | E-0565/04 van Martin Callanan aan de CommissieBetreft: Reikwijdte van de richtlijn pleziervaartuigen | 429 |
| 2004/C 084E/1 | P-0567/04 van Marie-Arlette Carlotti aan de CommissieBetreft: Beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden | 430 |
| 2004/C 084E/2 | E-0569/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Programma Leonardo da Vinci | 431 |
| 2004/C 084E/3 | E-0586/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Paardenpaspoorten | 432 |
| 2004/C 084E/4 | E-0597/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer | 433 |
| 2004/C 084E/5 | E-0601/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Wapenvergunningen | 434 |
| 2004/C 084E/6 | E-0603/04 van Saïd El Khadraoui aan de CommissieBetreft: Snelverkoop voedingsproducten | 435 |
| 2004/C 084E/7 | E-0604/04 van Saïd El Khadraoui aan de CommissieBetreft: Verkoop vervallen voedingsproducten | 435 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0603/04 en E-0604/04 |
| 2004/C 084E/8 | E-0605/04 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Vervolgvraag op E-3005/02 betreffende de Europese Scheepsbouwsector | 436 |
| 2004/C 084E/9 | E-0625/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Mocht de Franse staat de kandidaatstelling van Jean-Marie Le Pen belemmeren, dan is dit een grove schending van artikel 6 van het Verdrag van de Europese Unie | 437 |
| 2004/C 084E/0 | P-0633/04 van Saïd El Khadraoui aan de CommissieBetreft: Integratie van de Commissie in Brussel | 438 |
| 2004/C 084E/1 | P-0635/04 van W.G. van Velzen aan de CommissieBetreft: De oprichting van een Europees Agentschap voor Netwerk en Informatie veiligheid (ENISA) | 439 |
| 2004/C 084E/2 | P-0641/04 van Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf aan de CommissieBetreft: Testresultaten inzake de aanwezigheid van GGO in zaaigoed sinds 2000 | 440 |
| 2004/C 084E/3 | P-0644/04 van Harald Ettl aan de CommissieBetreft: Precisering van de vraag over overdraagbaarheid aanvullende pensioenaanspraken | 441 |
| 2004/C 084E/4 | P-0645/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Deskundig advies in de sector Justitie en Binnenlandse Zaken | 441 |
| 2004/C 084E/5 | P-0653/04 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Vraag E-0760/03 betreffende exploitatievoorwaarden voor verbrandingsinstallaties overeenkomstig verordening (EG) nr. 1774/2002 | 442 |
| 2004/C 084E/6 | E-0656/04 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Mobiele steriliseereenheden | 443 |
| 2004/C 084E/7 | P-0704/04 van Guido Sacconi aan de CommissieBetreft: Vervoer van pluimvee | 443 |
| 2004/C 084E/8 | P-0709/04 van Pasqualina Napoletano aan de CommissieBetreft: Alcatel-crisis (Rieti) | 444 |
| 2004/C 084E/9 | E-0717/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Ziekte van Johne | 445 |
| 2004/C 084E/0 | E-0728/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Ansaldo-Breda: eventuele controle op financiering door de Europese Unie | 446 |
| 2004/C 084E/1 | P-0734/04 van Philip Bushill-Matthews aan de CommissieBetreft: Veiligheid en standaardisering van skipistes | 446 |
| 2004/C 084E/2 | P-0769/04 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Beveiliging van openbare gebouwen in gebieden met een hoog aardbevingsrisico | 447 |
| 2004/C 084E/3 | E-0787/04 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Problemen in verband met de omzetting in nationale regelgeving van richtlijn 2002/2/EG betreffende het verkeer van mengvoeders | 448 |
| 2004/C 084E/4 | P-0799/04 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Omzetting van richtlijn 2000/78/EG in het Verenigd Koninkrijk | 449 |
| 2004/C 084E/5 | P-0823/04 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Erkenning diploma’s en weigering tot aanstelling | 450 |
| 2004/C 084E/6 | P-0824/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Vaccinatie van hobbydieren | 451 |
| 2004/C 084E/7 | P-0849/04 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Betalingsachterstand bij handelstransacties | 452 |
| 2004/C 084E/8 | E-0865/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Europese subsidies ten gunste van de Vlaamse Gemeenschap | 453 |
| 2004/C 084E/9 | E-1064/04 van André Brie aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdigheden bij de aanleg van de regionale weg S 282 A in de vrijstaat Saksen | 454 |
| | SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (3de deel) |
| 2004/C 084E/0 | E-3897/02 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: De kosten van de uitbreiding en de nationale bijdragen van de huidige lidstaten | 455 |
| 2004/C 084E/1 | E-0160/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Vertragingen bij de erkenning van diploma’s wegens technische problemen | 456 |
| 2004/C 084E/2 | E-0162/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Douanetarieven voor tonijnconserven uit Azië | 457 |
| 2004/C 084E/3 | E-0496/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Haat tast voetbal aan in Palestina | 458 |
| 2004/C 084E/4 | E-0501/03 van Evelyne Gebhardt aan de CommissieBetreft: Resolutie van het Europees Parlement over het memorandum van de Commissie aan de Raad betreffende inkomstenbelasting en gelijke behandeling van mannen en vrouwen (A2-0055/1985) | 459 |
| 2004/C 084E/5 | P-0661/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Invoertarieven voor tonijnconserven uit Thailand en de Filipijnen | 460 |
| 2004/C 084E/6 | E-0806/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Schending van het communautair recht in de lidstaten van de Europese Unie | 461 |
| 2004/C 084E/7 | E-0857/03 van David Bowe aan de CommissieBetreft: Overname van Corus door Outokumpu | 462 |
| 2004/C 084E/8 | E-0907/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Azerbajdzjan | 462 |
| 2004/C 084E/9 | E-0911/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Vertragingen van diploma’s wegens technische problemen | 464 |
| 2004/C 084E/0 | E-0947/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Normen van de Italiaanse regering inzake verontreiniging door elektromagnetische velden | 465 |
| 2004/C 084E/1 | E-1271/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Detentie Juan Carlos Gonzalez Leiva op Cuba | 467 |
| 2004/C 084E/2 | E-1306/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Verdere ontwikkeling van Europese wetgeving inzake uitlaatgassen van personenauto’s | 467 |
| 2004/C 084E/3 | E-1367/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Landbouwsteun van de EU en uitschakeling van plaatselijke producenten | 468 |
| 2004/C 084E/4 | P-1511/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Financiële correcties | 470 |
| 2004/C 084E/5 | E-1570/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Kritiek op de actieve betrokkenheid van de Vlaamse overheid bij milieusanering die strijdig zou zijn met de bevordering van vrije concurrentie | 471 |
| 2004/C 084E/6 | E-1571/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Oplossingen voor de problemen van de Vlaamse milieusanering zonder toenemende afhankelijkheid van particuliere bedrijven | 472 |
| 2004/C 084E/7 | E-1671/03 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Vervolgvraag op E-3529/02 betreffende wettelijke regeling vakantiegeld | 473 |
| 2004/C 084E/8 | P-1696/03 van Danielle Darras aan de CommissieBetreft: Europese steun en onderaanneming | 474 |
| 2004/C 084E/9 | E-1697/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Fokken van katten voor de verkoop van hun huiden — misleiding van de consumenten | 475 |
| 2004/C 084E/0 | E-1700/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Financiële correcties | 475 |
| 2004/C 084E/1 | E-1731/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Overtreding door Denemarken van de artikelen 82 en 86 van het EG-Verdrag | 476 |
| 2004/C 084E/2 | E-1736/03 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Deelneming van een vertegenwoordiger van de Commissie aan het Vijfde Wereldavocadocongres | 477 |
| 2004/C 084E/3 | E-1830/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Brieven aan de Griekse regering betreffende het gebruik van communautaire middelen en de omzetting van EU-wetgeving (regionaal beleid) | 478 |
| 2004/C 084E/4 | E-1857/03 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Bescherming van slots voor regionale luchtvaarttrajecten | 478 |
| 2004/C 084E/5 | P-1886/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Cultureel erfgoed van Irak | 479 |
| 2004/C 084E/6 | E-1936/03 van Anne Jensen aan de CommissieBetreft: Veiligheid van havens | 479 |
| 2004/C 084E/7 | P-2007/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vietnam: voortdurende gevangenschap van de Eerwaarde Thich Quang Do | 480 |
| 2004/C 084E/8 | P-2154/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Vertraging bij de uitbetaling van MKB-projecten (Aanvullend antwoord) | 481 |
| 2004/C 084E/9 | P-2158/03 van Danielle Darras aan de CommissieBetreft: Onderaanneming, Europese steun en Isbergues | 482 |
| 2004/C 084E/0 | E-2257/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Schendingen van de godsdienstvrijheid van de leden van de Pinkstergemeente in Georgië | 483 |
| 2004/C 084E/1 | E-2280/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Waarschuwingssignalen van treinen | 484 |
| 2004/C 084E/2 | E-2297/03 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Rechtsgrondslag van de richtlijn over nucleaire veiligheid | 485 |
| 2004/C 084E/3 | E-2332/03 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: Niet-naleving van artikel 43 van het EG-Verdrag door de Italiaanse republiek | 486 |
| 2004/C 084E/4 | P-2341/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Brieven aan de Griekse overheid betreffende het correcte gebruik van communautaire middelen in het regionaal beleid | 487 |
| 2004/C 084E/5 | P-2350/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Bescherming van de Darwin Mounds | 487 |
| 2004/C 084E/6 | E-2413/03 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Subsidies voor uitwisselingen van kinderzangkoren | 488 |
| 2004/C 084E/7 | E-2421/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Brulkikkers | 489 |
| 2004/C 084E/8 | E-2431/03 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: AIDS in de landen van Centraal-Azië | 489 |
| 2004/C 084E/9 | E-2445/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Illegale import van uit het oerwoud afkomstig vlees | 492 |
| 2004/C 084E/0 | E-2496/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Afwijkingen op de mondiale lopende rekening | 493 |
| 2004/C 084E/1 | E-2503/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Autoverhuurbedrijven | 493 |
| 2004/C 084E/2 | E-2526/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Eierproducenten in de Europese Unie | 494 |
| 2004/C 084E/3 | E-2572/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Schendingen van de godsdienstvrijheid van leden van de pinkstergemeente, baptisten, katholieken, orthodoxen en getuigen van Jehova in Georgië | 495 |
| 2004/C 084E/4 | E-2681/03 van Robert Goebbels aan de CommissieBetreft: Homologatie in België van in Luxemburg behaalde einddiploma’s secundair onderwijs | 496 |
| 2004/C 084E/5 | P-2817/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Nieuwe Griekse luchtvaartmaatschappij | 497 |
| 2004/C 084E/6 | E-2861/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Genetisch gemodificeerde gewassen | 498 |
| 2004/C 084E/7 | E-3042/03 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Plaatsing van telecommunicatiemasten | 499 |
| 2004/C 084E/8 | P-3109/03 van Phillip Whitehead aan de CommissieBetreft: Gehydrogeneerde vetten | 501 |
| 2004/C 084E/9 | E-3170/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Problemen bij de aanleg van de sneltram in Attika | 501 |
| 2004/C 084E/0 | E-3171/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Aanleg van de tram in Athene | 502 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3170/03 en E-3171/03 |
| 2004/C 084E/1 | E-3297/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Angola - plan voedselrantsoenering | 503 |
| 2004/C 084E/2 | E-3330/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Import van met gifstoffen verontreinigde verpakte levensmiddelen en sluipwegen om deze alsnog binnen te brengen in lidstaten met de strengste controles | 504 |
| 2004/C 084E/3 | E-3363/03 van Samuli Pohjamo aan de CommissieBetreft: Socio-economische gevolgen van de mijnbouw in Noord-Europa | 506 |
| 2004/C 084E/4 | E-3409/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Aanwerving van een adviseur voor de privatisering van de Postbank | 507 |
| 2004/C 084E/5 | E-3512/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Mogelijke gevolgen van de staking van de werknemers van het Nationaal Bureau voor de Statistiek van Griekenland voor de publicatie van Europese indicatoren | 508 |
| 2004/C 084E/6 | E-3586/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Eu-geld voor een Italiaans bedrijf waar Romano Prodi iets mee van doen heeft | 508 |
| 2004/C 084E/7 | E-3852/03 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: Benoemingen en transparantie in de Commissie | 509 |
| 2004/C 084E/8 | E-3884/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: vermoedelijke overtreding van de regels voor gebruikmaking van EU-subsidies (Aanvullend antwoord) | 510 |
| 2004/C 084E/9 | P-3930/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Behoud van de voorrechten van de Landbouwbank van Griekenland (Aanvullend antwoord) | 511 |
| 2004/C 084E/0 | E-3955/03 van Heide Rühle aan de CommissieBetreft: Interpretatie van de richtlijnen inzake milieu-informatie | 512 |
| 2004/C 084E/1 | E-3964/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Stoffen met hormonale werking in drinkwater — i.v.m. antwoord van Commissie op schriftelijke vraag E-2565/03 | 513 |
| 2004/C 084E/2 | E-3976/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Problemen bij de vereenvoudiging van het acquis communautaire | 515 |
| 2004/C 084E/3 | P-3999/03 van Alejo Vidal-Quadras Roca aan de CommissieBetreft: Interne controlenorm 5 gevoelige posten — modaliteiten betreffende de tenuitvoerlegging van verplichte mobiliteit | 516 |
| 2004/C 084E/4 | E-4043/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Totaal toegestane vangsten (TAC) en quota voor 2004 | 517 |
| 2004/C 084E/5 | E-4069/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Europees Agentschap voor maritieme veiligheid | 519 |
| 2004/C 084E/6 | E-4071/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Opnieuw het Groei- en stabiliteitspact | 520 |
| 2004/C 084E/7 | E-4076/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vergaande uitdroging van pijnbomen in Griekenland | 521 |
| 2004/C 084E/8 | E-4079/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Vogelvangst op Cyprus | 522 |
| 2004/C 084E/9 | P-0001/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties voor de export naar Vaticaanstad (Aanvullend antwoord) | 522 |
| 2004/C 084E/0 | E-0011/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Top van Tunis - immigratiebeleid | 525 |
| 2004/C 084E/1 | E-0015/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Appelboomgaarden | 526 |
| 2004/C 084E/2 | E-0022/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Solidariteit met de strijdende producenten uit de Po-vlakte | 527 |
| 2004/C 084E/3 | E-0033/04 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing door invoering regionale premies | 527 |
| 2004/C 084E/4 | E-0048/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Europees Agentschap voor de controle op de visserij — vestiging in Galicië | 529 |
| 2004/C 084E/5 | E-0056/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: De verklaringen van Prodi over de noodzaak dat een of meer lidstaten het initiatief nemen om via nauwere samenwerking sneller voortgang te boeken voor het geval dat de ontwerpgrondwet niet wordt aangenomen | 529 |
| 2004/C 084E/6 | E-0059/04 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Aspect van dierbescherming bij premiebetalingen na de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid | 530 |
| 2004/C 084E/7 | E-0079/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Voorstel beperking vluchtduur en taken - COM(2002)0030 | 531 |
| 2004/C 084E/8 | P-0094/04 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Herziening van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor tabak | 531 |
| 2004/C 084E/9 | E-0099/04 van Pietro-Paolo Mennea, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Lucio Manisco, Mario Borghezio, Roberto Bigliardo, Luisa Morgantini, Carlo Fatuzzo, Giovanni Fava, Marco Pannella, Generoso Andria, Vitaliano Gemelli, Gianfranco Dell’Alba, Sebastiano Musumeci, Pasqualina Napoletano, Amalia Sartori, Giovanni Pittella, Mariotto Segni, Luigi Cocilovo, Walter Veltroni, Giorgio Ruffolo, Raffaele Costa, Luigi Cesaro, Paolo Pastorelli, Adriana Poli Bortone, Fiorella Ghilardotti, Giovanni Procacci, Claudio Martelli, Mauro Nobilia, Antonio Mussa, Renato Brunetta en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Birma | 532 |
| 2004/C 084E/0 | E-0102/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Tarifering van water | 533 |
| 2004/C 084E/1 | E-0103/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Drinkwater | 534 |
| 2004/C 084E/2 | E-0105/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Vreemde praktijken van de Griekse regering ten aanzien van de beurs | 535 |
| 2004/C 084E/3 | P-0111/04 van Minerva Malliori aan de CommissieBetreft: Dioxines in kweekzalm | 536 |
| 2004/C 084E/4 | E-0119/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Onderdrukking van de Lao-Hmong-bevolking in het gebied Saysomboune (Laos) | 537 |
| 2004/C 084E/5 | P-0127/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Communautaire begroting en de Financiële Vooruitzichten | 538 |
| 2004/C 084E/6 | E-0129/04 van Lord Inglewood aan de CommissieBetreft: Agressieve exoten | 539 |
| 2004/C 084E/7 | E-0130/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Fluoridering van drinkwater | 540 |
| 2004/C 084E/8 | E-0152/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Verzamelen van biometrische gegevens op de luchthaven El. Venizelos, verwerking van de gegevens door een extern medewerker en besluit van de Griekse dienst voor de bescherming van persoonsgegevens | 541 |
| 2004/C 084E/9 | E-0186/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Schending van de godsdienstvrijheid in Italië, Spanje en Portugal | 542 |
| 2004/C 084E/0 | E-0189/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Repressieve maatregelen van het Tunesische regime jegens mensenrechtenactivisten | 543 |
| 2004/C 084E/1 | E-0190/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Klaarheid over de ware eigenaars van het bedrijf Italtrend, dat voor miljoenen aan consultingopdrachten van de Europese Commissie heeft binnengehaald | 544 |
| 2004/C 084E/2 | E-0194/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Beperking van vlieg- en diensttijden voor lijnvluchtpiloten | 546 |
| 2004/C 084E/3 | P-0198/04 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Instelling van een communautair orgaan voor de studie van onbekende atmosferische verschijnselen | 546 |
| 2004/C 084E/4 | P-0199/04 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Etnische telling | 547 |
| 2004/C 084E/5 | E-0204/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Financiële verslaglegging | 548 |
| 2004/C 084E/6 | E-0205/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Bescherming MKB’s tegen multinationals: de zaak van de Ford-concessiehouders in Italië | 549 |
| 2004/C 084E/7 | E-0209/04 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Selectieprocedures van het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk | 550 |
| 2004/C 084E/8 | E-0212/04 van Simon Murphy aan de CommissieBetreft: Drijfnetten | 550 |
| 2004/C 084E/9 | E-0220/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Risico’s voor de economie van Padania ten gevolge van de steeds groter wordende kloof tussen de euro en de dollar | 552 |
| 2004/C 084E/0 | P-0222/04 van María Ayuso González aan de CommissieBetreft: Katoen | 552 |
| 2004/C 084E/1 | P-0230/04 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Absorptie communautaire middelen in EU-lidstaten eind 2003 (Aanvullend antwoord) | 553 |
| 2004/C 084E/2 | E-0232/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Euro | 554 |
| 2004/C 084E/3 | E-0246/04 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Begin van de werkzaamheden van het Ebro-wateroverhevelingsproject | 555 |
| 2004/C 084E/4 | E-0247/04 van Elisabeth Jeggle en Peter Liese aan de CommissieBetreft: Herziening Verordening (EG) 2571/97 (verkoop van boter tegen verlaagde prijs en steun voor room, boter en boterconcentraat bestemd voor banketbakkerswerk, consumptie-ijs e.d.) | 556 |
| 2004/C 084E/5 | E-0252/04 van Raquel Cardoso aan de CommissieBetreft: Financiering van het netwerk Natura 2000 | 557 |
| 2004/C 084E/6 | E-0255/04 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Wegenplan op het eiland Mallorca | 557 |
| 2004/C 084E/7 | E-0259/04 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Tolheffing op rijksweg 47 door de Valsugana | 559 |
| 2004/C 084E/8 | E-0271/04 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Namaak van euromuntstukken en -biljetten | 560 |
| 2004/C 084E/9 | E-0273/04 van Stefano Zappalà aan de CommissieBetreft: Automar srl — dealer van motorvoertuigen van het merk Mercedes-Benz | 561 |
| 2004/C 084E/0 | E-0275/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Handvest van de grondrechten van de Europese Unie | 563 |
| 2004/C 084E/1 | E-0276/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Luchtvervuiling | 564 |
| 2004/C 084E/2 | E-0286/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Experimenten met apen in de Europese Unie | 565 |
| 2004/C 084E/3 | E-0289/04 van Marco Cappato, Marco Pannella, Maurizio Turco, Emma Bonino, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Culturele genocide in China | 565 |
| 2004/C 084E/4 | E-0292/04 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Scheepsbouw in Italië | 567 |
| 2004/C 084E/5 | E-0296/04 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Voorlopige procedure voor staatssteun in de toetredende landen | 567 |
| 2004/C 084E/6 | E-0297/04 van Theodorus Bouwman aan de CommissieBetreft: Mogelijke inbreuken van de Spaanse mijnbouwonderneming UMINSA op de EU-wetgeving en mogelijke fraudes | 569 |
| 2004/C 084E/7 | E-0301/04 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Zweedse kernenergie en de interne markt | 570 |
| 2004/C 084E/8 | P-0305/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Aanvraag om bescherming oorsprongsbenaming rijst SantAndrea Piemonte | 571 |
| 2004/C 084E/9 | P-0323/04 van Werner Langen aan de CommissieBetreft: Stand van het onderzoek naar het territoriaal monopolie van Duitse schoorsteenvegers | 572 |
| 2004/C 084E/0 | E-0327/04 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Het graafschap Clare en doelstelling 1 van de structuurfondsen | 573 |
| 2004/C 084E/1 | E-0348/04 van Robert Sturdy aan de CommissieBetreft: Schokkend materiaal op websites in de lidstaten | 574 |
| 2004/C 084E/2 | E-0357/04 van Ewa Hedkvist Petersen aan de CommissieBetreft: Dunbevolkte gebieden in het toekomstige regionaal beleid | 575 |
| 2004/C 084E/3 | E-0371/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Het uitblijven van boetes voor ozonlaag afbrekende stoffen in Ierland | 576 |
| 2004/C 084E/4 | E-0373/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Ansaldo-Breda: overtreding van de milieubeschermingsnormen | 577 |
| 2004/C 084E/5 | E-0389/04 van Gianfranco Dell’Alba, Olivier Dupuis, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Marco Pannella, Maurizio Turco en Emma Bonino aan de CommissieBetreft: Afrikaans Hof voor mensen- en volkenrechten | 579 |
| 2004/C 084E/6 | E-0394/04 van Francesco Fiori, Giorgio Lisi en Georges Garot aan de CommissieBetreft: Initiatief tegen de honger in de Europese Unie | 580 |
| 2004/C 084E/7 | E-0398/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Netwerken van kinderslavernij | 581 |
| 2004/C 084E/8 | E-0399/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Geheime detentie in de Verenigde Staten van vreemdelingen die verdacht worden van terroristische activiteiten omdat zij niet in het bezit van een geldig visum zijn | 582 |
| 2004/C 084E/9 | E-0402/04 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Grenshospitaal in La Cerdanya | 582 |
| 2004/C 084E/0 | P-0416/04 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Jacht op ganzen in Zeeland | 583 |
| 2004/C 084E/1 | E-0420/04 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Fluoridering van drinkwater | 584 |
| 2004/C 084E/2 | E-0423/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Sluiting van de Brax-fabriek in Portugal | 585 |
| 2004/C 084E/3 | E-0424/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Behoud van het teenwerkersambacht op Madeira | 587 |
| 2004/C 084E/4 | E-0426/04 van Samuli Pohjamo en Mikko Pesälä aan de CommissieBetreft: Tijdschema voor de behandeling van plattelandsontwikkelingsprojecten | 588 |
| 2004/C 084E/5 | E-0444/04 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Naleving wetgeving veiligheid en gezondheid op het werk | 590 |
| 2004/C 084E/6 | E-0451/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Programma voor voedselhulp en voedselveiligheid | 591 |
| 2004/C 084E/7 | E-0457/04 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Overbelasting van centrale verkeersaders | 591 |
| 2004/C 084E/8 | E-0469/04 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Gezondheidswaarschuwingen in het luchtverkeer | 592 |
| 2004/C 084E/9 | E-0470/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: De Zuivelcentrale in Rome: verzoek om opheldering over een geval van staatssteun | 592 |
| 2004/C 084E/0 | P-0472/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk buitentarief | 594 |
| 2004/C 084E/1 | E-0473/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Hervorming van de pensioenen | 596 |
| 2004/C 084E/2 | E-0474/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Afschaffing van de taalafdelingen bij de Europese scholen | 597 |
| 2004/C 084E/3 | E-0477/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Handel in bananen | 599 |
| 2004/C 084E/4 | E-0482/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Eurostat | 599 |
| 2004/C 084E/5 | E-0483/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Plattelandsontwikkeling: jeugdige landbouwers | 600 |
| 2004/C 084E/6 | E-0484/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Plattelandsontwikkeling: achterstandsgebieden | 601 |
| 2004/C 084E/7 | E-0485/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Bossenstrategie van de EU: Forest Focus | 602 |
| 2004/C 084E/8 | E-0486/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en rechtstreekse steun aan nieuwe lidstaten | 603 |
| 2004/C 084E/9 | E-0488/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: De zuivelsector in de EU: melkquota en uitbreiding | 604 |
| 2004/C 084E/0 | E-0489/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Gendergeweld in de EU: noodzaak van Europese regelgeving | 605 |
| 2004/C 084E/1 | E-0491/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Wet uitvoering bestemmingsplannen in Valencia - LRAU | 606 |
| 2004/C 084E/2 | E-0499/04 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Terugvordering steun bij industrievestiging | 607 |
| 2004/C 084E/3 | E-0509/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Venezuela - honger en de Portugese gemeenschap | 608 |
| 2004/C 084E/4 | E-0512/04 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Programma Daphne | 609 |
| 2004/C 084E/5 | E-0519/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Overeenkomst EG-Zwitserland inzake vrij verkeer van personen | 610 |
| 2004/C 084E/6 | P-0520/04 van Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Voorstel voor een verordening technische visserijmaatregelen Middellandse Zee | 611 |
| 2004/C 084E/7 | E-0522/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Bedriegelijke brieven over zogenaamd gewonnen prijzen | 612 |
| 2004/C 084E/8 | P-0523/04 van Emmanouil Mastorakis aan de CommissieBetreft: Tweede en derde communautair bestek (Aanvullend antwoord) | 613 |
| 2004/C 084E/9 | E-0528/04 van Guido Sacconi, Vincenzo Lavarra en Pasqualina Napoletano aan de CommissieBetreft: Wijziging Verordening 753/2002 betreffende de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten | 614 |
| 2004/C 084E/0 | E-0529/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Toegang tot de viswateren van de Autonome Regio der Azoren | 616 |
| 2004/C 084E/1 | E-0533/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Paspoorten voor paarden | 617 |
| 2004/C 084E/2 | E-0540/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Financiële Vooruitzichten na 2006 | 617 |
| 2004/C 084E/3 | E-0543/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: De afnemende bijdrage van EU-gelden aan het overleven van kleine boeren bij lage consumentenprijzen en lage wereldmarktprijzen (Aanvullend antwoord) | 618 |
| 2004/C 084E/4 | E-0544/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Nagestreefde wijziging in verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf, een plafond in de steun per bedrijf en beperking van nadelen voor derde landen (Aanvullend antwoord) | 620 |
| 2004/C 084E/5 | E-0546/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Betrokkenheid van de EU bij een ontwikkelingsproject in de Mexicaanse deelstaat Chiapas dat aanleiding geeft tot hervatting van oorlogshandelingen | 621 |
| 2004/C 084E/6 | E-0547/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Voortzetting van een belasting in Duitsland die op grond van een EU-richtlijn in 2004 niet meer zou kunnen bestaan en de besteding van de opbrengst | 623 |
| 2004/C 084E/7 | P-0549/04 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Gelijke behandeling in arbeid en beroep | 624 |
| 2004/C 084E/8 | P-0550/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Het feit dat de Europese Commissie als adviseur een ideoloog van het radicale islamitisme in dienst heeft | 625 |
| 2004/C 084E/9 | E-0551/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Implementatie van de Richtlijn inzake milieueffectbeoordeling in Ierland | 626 |
| 2004/C 084E/0 | E-0552/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Recht op collectieve acties | 626 |
| 2004/C 084E/1 | E-0553/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Wijziging van de richtlijn inzake werkneemsters tijdens de zwangerschap | 627 |
| 2004/C 084E/2 | E-0554/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Betaald vaderschapsverlof | 627 |
| 2004/C 084E/3 | E-0555/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Analfabetisme en sociale uitsluiting | 627 |
| 2004/C 084E/4 | E-0556/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Definitie van de criteria voor de erkenning van een handicap | 627 |
| 2004/C 084E/5 | E-0557/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Richtlijn betreffende sociale bescherming voor nieuwe vormen van werkgelegenheid | 628 |
| 2004/C 084E/6 | E-0558/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Richtlijn betreffende individuele ontslagen | 628 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0552/04, E-0553/04, E-0554/04, E-0555/04, E-0556/04, E-0557/04 en E-0558/04 |
| 2004/C 084E/7 | E-0566/04 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Muziekcensuur in China | 629 |
| 2004/C 084E/8 | E-0570/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Commissie-ambtenaren op verlof | 630 |
| 2004/C 084E/9 | E-0576/04 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Verkiezingsactiviteiten Romano Prodi | 631 |
| 2004/C 084E/0 | E-0581/04 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Betrekkingen tussen de media en productiemaatschappijen | 632 |
| 2004/C 084E/1 | E-0588/04 van Antonio Tajani, Giuseppe Gargani en Stefano Zappalà aan de CommissieBetreft: Benoeming en bevordering van hoge functionarissen bij de Europese Commissie | 633 |
| 2004/C 084E/2 | E-0589/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de luchthaven van de politieke en administratieve hoofdstad van Spanje. gebruik van de voor Spanje bestemde kredieten van het Cohesiefonds voor infrastructuur in Madrid | 634 |
| 2004/C 084E/3 | E-0592/04 van Helle Thorning-Schmidt aan de CommissieBetreft: Steun aan stoeterijen | 635 |
| 2004/C 084E/4 | E-0610/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Ierse hengstenhouderijen | 635 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0592/04 en E-0610/04 |
| 2004/C 084E/5 | E-0607/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Seizoenarbeid | 636 |
| 2004/C 084E/6 | E-0612/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun aan mastersstudenten in Portugal | 636 |
| 2004/C 084E/7 | E-0613/04 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Myanmar | 637 |
| 2004/C 084E/8 | E-0614/04 van Harlem Désir aan de CommissieBetreft: Sluiting van de DHL-vestiging (280 werknemers) in Blanc Mesnil, Frankrijk | 637 |
| 2004/C 084E/9 | E-0619/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Schade door de extreme weersomstandigheden in Griekenland | 639 |
| 2004/C 084E/0 | E-0622/04 van Karin Riis-Jørgensen aan de CommissieBetreft: Inreisverbod naar Rusland voor Deense journaliste | 640 |
| 2004/C 084E/1 | E-0627/04 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Niet-naleving van de communautaire wetgeving bij grenscontroles door dierenartsen in Spanje | 640 |
| 2004/C 084E/2 | E-0628/04 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Onregelmatigheden met betrekking tot documenten voor producten uit derde landen bij Spaanse grenscontroles | 641 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0627/04 en E-0628/04 |
| 2004/C 084E/3 | E-0632/04 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Hongerstaking van de Tunesische journalist Abdallah Zouari | 642 |
| 2004/C 084E/4 | P-0634/04 van Giovanni Procacci aan de CommissieBetreft: Mogelijke schending van het Gemeenschapsrecht door de Italiaanse Republiek | 643 |
| 2004/C 084E/5 | E-0636/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Europa en de toekomst van jongeren | 644 |
| 2004/C 084E/6 | E-0642/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Overlevingskansen kleine gemeentes in Italië | 645 |
| 2004/C 084E/7 | E-0643/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: De nieuwe ontwikkelingen in de kwestie van de verdenking van schending van de regels voor openbare aanbesteding door de ATAC in Rome | 646 |
| 2004/C 084E/8 | P-0646/04 van Mario Mauro aan de CommissieBetreft: Slachting in Lira (noorden van Oeganda) | 646 |
| 2004/C 084E/9 | E-0650/04 van Mauro Nobilia aan de CommissieBetreft: Afschaffing van het onderscheid tussen verpakkingen en verpakkingsafval enerzijds en tussen goederen en goederenafval anderzijds | 648 |
| 2004/C 084E/0 | E-0651/04 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Positie van het Frans binnen de Europese instellingen | 649 |
| 2004/C 084E/1 | E-0652/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Europese Commissie tegenstander van de elementaire regels van maritieme veiligheid | 649 |
| 2004/C 084E/2 | E-0659/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Financiering van de civil society en de NGO’s — de Europese Conventie | 650 |
| 2004/C 084E/3 | E-0671/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verzuim van Ierland om verslag uit te brengen inzake CO2-emissies van nieuwe personenauto’s | 651 |
| 2004/C 084E/4 | E-0672/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Erkenning van beroepskwalificaties van apothekers | 651 |
| 2004/C 084E/5 | E-0673/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Kosten van het hoger onderwijs voor EU-staatsburgers | 652 |
| 2004/C 084E/6 | E-0679/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Bushmeat - grenscontroles | 653 |
| 2004/C 084E/7 | E-0680/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Bushmeat - overdracht van de ziekte | 653 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0679/04 en E-0680/04 |
| 2004/C 084E/8 | P-0688/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Toepassing van artikel 10, lid 3 van verordening nr. 1788/2003 | 654 |
| 2004/C 084E/9 | E-0691/04 van Dominique Souchet aan de CommissieBetreft: Systemische insecticiden | 655 |
| 2004/C 084E/0 | E-0696/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Financiering met middelen van het programma Cultuur 2000 van boeken of vertalingen van boeken waarin nationalistisch beleid en autocratisch optreden worden verheerlijkt | 656 |
| 2004/C 084E/1 | E-0700/04 van Benedetto Della Vedova aan de CommissieBetreft: Besteding van middelen uit het Europees Sociaal Fonds voor het Edunet-project | 657 |
| 2004/C 084E/2 | P-0702/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Herstelplan voor de zwarte heilbot: buitengewone maatregelen van de Europese Commissie | 658 |
| 2004/C 084E/3 | P-0703/04 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Bijdragen van de lidstaten aan de Gemeenschapsbegroting | 659 |
| 2004/C 084E/4 | E-0707/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Een vuilstort in het natuurgebied Monte Catillo bij Tivoli | 660 |
| 2004/C 084E/5 | E-0711/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: De typische eigenschappen van de berggebieden en het communautaire beleid | 661 |
| 2004/C 084E/6 | E-0716/04 van Luis Berenguer Fuster en Anna Terrón i Cusí aan de CommissieBetreft: Alarm via radio | 662 |
| 2004/C 084E/7 | E-0720/04 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Exportsubsidies voor haver | 663 |
| 2004/C 084E/8 | P-0722/04 van María Herranz García aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie | 664 |
| 2004/C 084E/9 | E-0726/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Steun aan visserijorganisaties | 665 |
| 2004/C 084E/0 | E-0727/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over toekennen van een beloning aan de regio Lazio | 665 |
| 2004/C 084E/1 | E-0735/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Financiering van projecten voor het overbrengen van water van het bekken van de Ebro naar regio’s in het oosten en het zuiden van Spanje | 666 |
| 2004/C 084E/2 | E-0736/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Steunverlening aan regio’s die vanwege het statistisch effect niet meer onder doelstelling 1 van de structuurfondsen zullen vallen | 667 |
| 2004/C 084E/3 | E-0737/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Deelneming van studenten aan Erasmus | 667 |
| 2004/C 084E/4 | E-0739/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Toekomstig regionaal beleid van de EU ten aanzien van de meest perifere mediterrane regio’s | 668 |
| 2004/C 084E/5 | P-0766/04 van Giorgio Celli aan de CommissieBetreft: Financiering van het leidingensysteem Llubí-Crestaxt-Pollença (Balearen) | 669 |
| 2004/C 084E/6 | P-0768/04 van Ole Sørensen aan de CommissieBetreft: Uitlevering van oorlogsmisdadigers aan Denemarken | 670 |
| 2004/C 084E/7 | P-0770/04 van Seán Ó Neachtain aan de CommissieBetreft: Staatsburgerschap van de Europese Unie | 671 |
| 2004/C 084E/8 | E-0792/04 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: De teruggave van eigendommen door Turkije | 672 |
| 2004/C 084E/9 | E-0796/04 van Michel Hansenne aan de CommissieBetreft: Veiligheid in liften | 673 |
| 2004/C 084E/0 | E-0802/04 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Oneerlijke concurrentie door grote verschillen in destructietarieven | 673 |
| 2004/C 084E/1 | E-0803/04 van Markus Ferber aan de CommissieBetreft: Subsidieaanvraag van de heer Doriano Cataffo | 674 |
| 2004/C 084E/2 | P-0809/04 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: TETRA-masten (terrestrische bundelradiomasten) | 675 |
| 2004/C 084E/3 | E-0812/04 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Schending van de Europese regelgeving inzake fytosanitaire producten in de Abac-zaak (Valencia) | 676 |
| 2004/C 084E/4 | E-0827/04 van María Sornosa Martínez en Bárbara Dührkop Dührkop aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de luchthaven van San Sebastián | 678 |
| 2004/C 084E/5 | P-0836/04 van Regina Bastos aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector | 679 |
| 2004/C 084E/6 | P-0837/04 van Joaquim Piscarreta aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector | 680 |
| 2004/C 084E/7 | P-0838/04 van Raquel Cardoso aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector | 680 |
| 2004/C 084E/8 | P-0839/04 van João Gouveia aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector | 681 |
| 2004/C 084E/9 | P-0840/04 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector | 682 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-0836/04, P-0837/04, P-0838/04, P-0839/04 en P-0840/04 |
| 2004/C 084E/0 | E-0846/04 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Opname in Gemeenschapsrecht van artikel 2 van het Schengenverdrag | 684 |
| 2004/C 084E/1 | P-0857/04 van Vasco Graça Moura aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector | 685 |
| 2004/C 084E/2 | P-0858/04 van Teresa Almeida Garrett aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector | 685 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-0857/04 en P-0858/04 |
| 2004/C 084E/3 | P-0859/04 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Haarkleurstoffen en ernstige gezondheidsproblemen | 687 |
| 2004/C 084E/4 | P-0860/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: De grondwet en EU-financiering | 688 |
| 2004/C 084E/5 | P-0870/04 van Wolfgang Ilgenfritz aan de CommissieBetreft: Werkvergunning voor uitzendkrachten in Italië | 689 |
| 2004/C 084E/6 | P-0871/04 van José Pacheco Pereira aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector | 690 |
| 2004/C 084E/7 | P-0872/04 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Voorzorgsbeginsel | 692 |
| 2004/C 084E/8 | E-0875/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Schendingen van de mensenrechten in het noorden van Oeganda | 693 |
| 2004/C 084E/9 | E-0885/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Lijst van diepzeesoorten, pelagische soorten en demersale soorten | 694 |
| 2004/C 084E/0 | E-0887/04 van Bob van den Bos aan de CommissieBetreft: Gevolgen voor de volksgezondheid van de invoer van siervogels | 694 |
| 2004/C 084E/1 | P-0892/04 van Véronique De Keyser aan de CommissieBetreft: Europese supercommissaris | 695 |
| 2004/C 084E/2 | E-0900/04 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Borstvoeding in openbare plaatsen | 696 |
| 2004/C 084E/3 | P-0928/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gelijke behandeling bij schriftelijk examen in vergelijkend onderzoek COM/A/3/02, gebied 2 | 696 |
| 2004/C 084E/4 | P-0934/04 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Spreiding van EU-personeel over de rangen A, B, C en D | 697 |
| 2004/C 084E/5 | P-0949/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Moeilijkheden voor de Italiaanse staalindustrie | 698 |
| 2004/C 084E/6 | P-0957/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: De beoogde sluiting van Sorefame-Bombardier | 699 |
| 2004/C 084E/7 | P-0966/04 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Monopolie van schoorsteenvegers | 700 |
| 2004/C 084E/8 | P-0974/04 van Guido Sacconi aan de CommissieBetreft: Overeenkomsten EU-Zwitserland en toepassing van de Ronfeldt-Thévenon-rechtspraak | 702 |
| 2004/C 084E/9 | P-1040/04 van Enrico Ferri aan de CommissieBetreft: Voorwaarden voor inschrijving in het dekhengstenregister — omzetting communautaire wetgeving | 703 |
| 2004/C 084E/0 | E-1222/04 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Toegang tot rivieren | 704 |
| | SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (4de deel) |
| 2004/C 084E/1 | E-3150/02 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Uitvoering van het Stabiliteitspact | 705 |
| 2004/C 084E/2 | P-3201/02 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Nationaal waterbouwkundig plan in Spanje: overhevelingsproject Júcar Vinalopó | 706 |
| 2004/C 084E/3 | P-3821/02 van Elena Paciotti aan de CommissieBetreft: Schending van het recht op asiel in de Unie | 707 |
| 2004/C 084E/4 | P-3826/02 van Giuseppe Di Lello Finuoli aan de CommissieBetreft: Uitzetting van het gezin Al-Shari uit Italië | 707 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3821/02 en P-3826/02 |
| 2004/C 084E/5 | E-3867/02 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Berging veerboot Le Joola | 708 |
| 2004/C 084E/6 | E-3868/02 van Ria Oomen-Ruijten en Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Wet op de Nederlandse studiefinanciering | 709 |
| 2004/C 084E/7 | E-0797/04 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Studiefinanciering en vrij verkeer van personen | 710 |
| Gecombineerd Aanvullend antwoord op de schritftelijke vragen E-3868/02 en E-0797/04 |
| 2004/C 084E/8 | E-0017/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Steun aan Afghanistan | 711 |
| 2004/C 084E/9 | E-0093/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Vermogenswinstbelasting in Duitsland | 712 |
| 2004/C 084E/0 | E-0129/03 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Radioprogramma’s Voice of America en Radio Free Asia in Phnom Penh uit de ether genomen | 712 |
| 2004/C 084E/1 | E-0182/03 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: De vrouwenrechten in Iran | 713 |
| 2004/C 084E/2 | E-0199/03 van Margot Keßler aan de CommissieBetreft: Westelijke Sahara — Bezoek van de ad hoc delegatie mensenrechten van het Europees Parlement | 714 |
| 2004/C 084E/3 | E-0243/03 van Nirj Deva aan de CommissieBetreft: Kenia Westlands - Aanleg St Austins Road | 715 |
| 2004/C 084E/4 | E-0453/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Boris Shikhmuradov | 716 |
| 2004/C 084E/5 | E-0562/03 van Juan Ojeda Sanz aan de CommissieBetreft: Arrestatie van journalisten in Gibraltar | 717 |
| 2004/C 084E/6 | E-0587/03 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Suiker uit de Balkanlanden | 717 |
| 2004/C 084E/7 | E-1040/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanwending door de gemeente Perugia van subsidies uit hoofde van het programma Leader+ | 719 |
| 2004/C 084E/8 | E-1046/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanwending door de gemeente Terni van subsidies uit hoofde van het programma Leader+ | 719 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1040/03 en E-1046/03 |
| 2004/C 084E/9 | E-1163/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanwending door de gemeente Terni van de subsidies uit hoofde van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw | 720 |
| 2004/C 084E/0 | P-1396/03 van Margie Sudre aan de CommissieBetreft: Eenvormige BTW met verlaagd tarief voor de horecasector | 721 |
| 2004/C 084E/1 | P-1398/03 van Arie Oostlander aan de CommissieBetreft: Verschijning tweewekelijks informatieblad Europa van Morgen | 722 |
| 2004/C 084E/2 | P-1437/03 van Armin Laschet aan de CommissieBetreft: Directe EU-begrotingssteun ten bedrage van 10 miljoen euro per maand aan de Palestijnse Autoriteit | 723 |
| 2004/C 084E/3 | E-1457/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Euratom/verstoring van de elektriciteitsmarkt | 724 |
| 2004/C 084E/4 | E-1500/03 van Florence Kuntz aan de CommissieBetreft: Het redden van het archeologisch erfgoed in Irak | 724 |
| 2004/C 084E/5 | P-1509/03 van Lucio Manisco aan de CommissieBetreft: Plundering van het Iraakse culturele en artistieke erfgoed — Rol van de Europese Unie | 725 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1500/03 en P-1509/03 |
| 2004/C 084E/6 | P-1510/03 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: Financiële steun aan de Palestijnse Nationale Autoriteit | 726 |
| 2004/C 084E/7 | E-1525/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Privatisering van kunstschatten als gevolg van grootschalige diefstallen uit musea en tekortschietende controle op de internationale kunsthandel | 726 |
| 2004/C 084E/8 | E-1939/03 van Giles Chichester aan de CommissieBetreft: Driemaandelijkse voorlichtingsbijeenkomsten van de Commissie en Small Business Europe: deelname van door de regering gefinancierde nationale instanties aan voorlichtingsbijeenkomsten van de Commissie | 727 |
| 2004/C 084E/9 | E-1983/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Bouw van een school voor voortgezet lager onderwijs in het dorp Rizokarpaso op het bezette gedeelte van Cyprus | 728 |
| 2004/C 084E/0 | E-2033/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Heropening van de Griekse middelbare school in Rizokarpasso | 729 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1983/03 en E-2033/03 |
| 2004/C 084E/1 | P-2376/03 van Lucio Manisco aan de CommissieBetreft: Uitzetting van Al Sahri door Italië en zijn executie in Syrië | 729 |
| 2004/C 084E/2 | E-2748/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Lagere school in Rizokarpasso | 730 |
| 2004/C 084E/3 | E-3129/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Guinee-Bissau - steun van de Commissie | 731 |
| 2004/C 084E/4 | P-3142/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Carrièrebewegingen van directeuren-generaal | 732 |
| 2004/C 084E/5 | E-3311/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Rotatieprincipe directoraten-generaal | 732 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3142/03 en E-3311/03 |
| 2004/C 084E/6 | P-3154/03 van Michael Cashman aan de CommissieBetreft: Veiligheid van mobiele telefoons (Aanvullend antwoord) | 733 |
| 2004/C 084E/7 | E-3325/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Communautaire uitgaven | 734 |
| 2004/C 084E/8 | E-3464/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Het gebruik van de Tetrapol-technologie in de Europese Unie | 735 |
| 2004/C 084E/9 | E-3470/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Gevaar voor de gezondheid door het gebruik van tetrapol | 736 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3464/03 en E-3470/03 |
| 2004/C 084E/0 | E-3471/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Bouwwerkzaamheden op Es Trenc-Salobrar de Campos | 736 |
| 2004/C 084E/1 | E-3514/03 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Cursus gefinancierd uit Structuurfondsen (Aanvullend antwoord) | 737 |
| 2004/C 084E/2 | E-3574/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Europese Overeenkomst inzake het verzenden van verzoeken om rechtsbijstand | 738 |
| 2004/C 084E/3 | E-3625/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Standaardisering van nationale identiteitsbewijzen | 738 |
| 2004/C 084E/4 | E-3748/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Prato | 739 |
| 2004/C 084E/5 | E-3832/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Global Drug Facility | 740 |
| 2004/C 084E/6 | E-3840/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Discriminatierichtlijn (2000/43/EG) | 741 |
| 2004/C 084E/7 | E-3870/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Debiet van de Júcar en overheveling Júcar-Vinalopó | 741 |
| 2004/C 084E/8 | P-3924/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Mag de Geroi Sevastopolya varen? | 742 |
| 2004/C 084E/9 | E-3948/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het door de Verenigde Staten of andere staten straffen of belonen van Europese bedrijven als middel om de volgzaamheid van hun EU-lidstaat van vestiging af te dwingen | 744 |
| 2004/C 084E/0 | E-3980/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: De Joekos-zaak | 745 |
| 2004/C 084E/1 | E-4055/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Hernieuwbare energie | 746 |
| 2004/C 084E/2 | E-4056/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van het milieu-acquis | 747 |
| 2004/C 084E/3 | E-4066/03 van Juan Naranjo Escobar aan de CommissieBetreft: Biometrische paspoorten | 748 |
| 2004/C 084E/4 | E-4068/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Onterechte tolheffing voor de autosnelweg Turijn-Milaan | 749 |
| 2004/C 084E/5 | E-0003/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Handel in vederwild | 750 |
| 2004/C 084E/6 | E-0023/04 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Gebrekkige informatie aan de Commissie in verband met de Botniaspoorlijn | 751 |
| 2004/C 084E/7 | E-0030/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vuilstortplaatsen en grindafgravingen | 752 |
| 2004/C 084E/8 | E-0044/04 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Val Jumela | 752 |
| 2004/C 084E/9 | E-0050/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Het conflict tussen de papierpulpfabriek Celulosas de Pontevedra van Ence in Galicië, en de bevolking en het gemeentebestuur van Pontevedra wegens milieuverontreiniging door de fabriek | 753 |
| 2004/C 084E/0 | E-0053/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Stilvallen van de werkzaamheden op de scheepswerven van Inzar in Fene (Galicië) wegens het verbod op de bouw van nieuwe vrachtschepen — optreden van de Europese Commissie en de Spaanse regering | 755 |
| 2004/C 084E/1 | E-0054/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Uitvoering van het Protocol van Kyoto door Spanje | 756 |
| 2004/C 084E/2 | E-0068/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Internationale Conventie inzake de bescherming van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden | 757 |
| 2004/C 084E/3 | E-0071/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Stuwdam in de rivier de Narla in Lugo, Galicië, in het kader van het Nationale waterbeheersplan van Spanje, die is gepland in een gebied van communautair belang in het netwerk Natura 2000 | 758 |
| 2004/C 084E/4 | E-0077/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Behandeling van afvalwater in Ierland | 759 |
| 2004/C 084E/5 | E-0080/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Reumatiek en Biomed-programma | 759 |
| 2004/C 084E/6 | E-0081/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van de richtlijn geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging | 760 |
| 2004/C 084E/7 | E-0092/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van de stroomprijzen, investeringen in de energiesector | 760 |
| 2004/C 084E/8 | E-0101/04 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Positie van MKB in EU-onderzoeksfinanciering | 761 |
| 2004/C 084E/9 | P-0110/04 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Wettigheid van bepaalde EU-besluiten na de mislukking het Protocol van Kyoto | 764 |
| 2004/C 084E/0 | E-0181/04 van Charlotte Cederschiöld aan de CommissieBetreft: Netwerk- en informatiebeveiliging | 765 |
| 2004/C 084E/1 | E-0182/04 van Charlotte Cederschiöld aan de CommissieBetreft: Netwerk- en informatiebeveiliging | 766 |
| 2004/C 084E/2 | E-0183/04 van Charlotte Cederschiöld aan de CommissieBetreft: Netwerk- en informatiebeveiliging | 766 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0181/04, E-0182/04 en E-0183/04 |
| 2004/C 084E/3 | E-0267/04 van Juan Ferrández Lezaun aan de CommissieBetreft: Alternatieven voor het NWB | 767 |
| 2004/C 084E/4 | E-0300/04 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: financiering van nieuwe luchthaven van Athene (Aanvullend antwoord) | 768 |
| 2004/C 084E/5 | E-0309/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Uitbreiding werkingsgebied TAEIX tot de westelijke Balkan | 769 |
| 2004/C 084E/6 | P-0313/04 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: erbrandingsinstallatie in Galway | 770 |
| 2004/C 084E/7 | E-0319/04 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Financiering van onderzoeksactiviteiten, waarbij menselijke embryonale stamcellen worden gebruikt | 771 |
| 2004/C 084E/8 | E-0326/04 van Willi Piecyk aan de CommissieBetreft: Subsidies voor nieuwe visnetten | 772 |
| 2004/C 084E/9 | E-0328/04 van Marco Cappato, Maurizio Turco, Marco Pannella, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis en Emma Bonino aan de CommissieBetreft: Chinese nieuwjaarsoptocht in Parijs | 773 |
| 2004/C 084E/0 | E-0331/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Oprichting van een regionaal coördinatiecentrum voor sociaal beleid voor de Balkan | 773 |
| 2004/C 084E/1 | E-0334/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De ongewijzigde situatie op het gebied van mensenrechten en democratie in China en Hongkong, de dreiging naar Taiwan en de noodzaak van het wapenembargo | 774 |
| 2004/C 084E/2 | E-0335/04 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Verlenging bedrijfsvergunning kernenergiecentrale Sosnovy Bor | 775 |
| 2004/C 084E/3 | P-0337/04 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Subsidies voor het concern Parmalat | 776 |
| 2004/C 084E/4 | E-0347/04 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Het gebruik van ACT bij de handeling van malaria | 777 |
| 2004/C 084E/5 | E-0350/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Reisbureaus: gevolgen van de crisis van Alitalia voor de werkgelegenheid | 779 |
| 2004/C 084E/6 | E-0351/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Reisbureaus: ernstige problemen voor bureaus en de consument | 779 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0350/04 en E-0351/04 |
| 2004/C 084E/7 | P-0358/04 van Werner Langen aan de CommissieBetreft: Procedure in verband met de Duitse statiegeldregeling voor blikjes | 781 |
| 2004/C 084E/8 | P-0377/04 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Duurzaam beheer visbestanden Middellandse Zee — Maatregelen ter bestrijding illegale visserij | 781 |
| 2004/C 084E/9 | E-0396/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Een Guantanamo aan de Theems? | 783 |
| 2004/C 084E/0 | E-0397/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Legalisering van migrerende werknemers zonder documenten in de Unie | 783 |
| 2004/C 084E/1 | P-0407/04 van Hugues Martin aan de CommissieBetreft: Communautaire CRAFT-programma’s | 784 |
| 2004/C 084E/2 | P-0408/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Implementatie richtlijn Omgevingslawaai in Nederland | 786 |
| 2004/C 084E/3 | E-0410/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Aer Rianta | 787 |
| 2004/C 084E/4 | E-0412/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Regelgeving op de uitvoer van hout in Indonesië | 787 |
| 2004/C 084E/5 | E-0414/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Behandeling van Noord-Koreaanse vluchtelingen in de Chinese Volksrepubliek | 788 |
| 2004/C 084E/6 | E-0418/04 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Veiligheid van eurocheque-kaarten | 789 |
| 2004/C 084E/7 | E-0447/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Turfexport naar Italië | 790 |
| 2004/C 084E/8 | E-0448/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Onderzoek op primaten in Münster (Duitsland) | 791 |
| 2004/C 084E/9 | E-0450/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Valse bankbiljetten | 792 |
| 2004/C 084E/0 | E-0452/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Programma Info 2000 | 793 |
| 2004/C 084E/1 | E-0462/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Guinee-Bissau - Steun van de Commissie | 794 |
| 2004/C 084E/2 | E-0463/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Europa - Terrorisme | 795 |
| 2004/C 084E/3 | E-0468/04 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Concurrentie in de gassector | 797 |
| 2004/C 084E/4 | E-0479/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Vergelijkende onderzoeken van de Commissie | 798 |
| 2004/C 084E/5 | E-0481/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Blue Dragon | 800 |
| 2004/C 084E/6 | E-0487/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: De zuivelsector in de EU: Argentinië en de vredesclausule van de Wereldhandelsorganisatie | 800 |
| 2004/C 084E/7 | E-0498/04 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Communautaire waarschuwing over de Spaanse productiviteit | 801 |
| 2004/C 084E/8 | E-0508/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Portugal - kernafval | 802 |
| 2004/C 084E/9 | E-0511/04 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Steunverlening aan Zuid-Afrika | 804 |
| 2004/C 084E/0 | P-0525/04 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Aardappelringrot | 805 |
| 2004/C 084E/1 | E-0541/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Medewerking aan Amerikaanse druk op luchtvaartmaatschappijen om vooruitlopend op een eventueel verdrag onbeperkt passagiersgegevens te verstrekken | 806 |
| 2004/C 084E/2 | E-0548/04 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Ophokplicht pluimvee | 808 |
| 2004/C 084E/3 | E-0562/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Het blauwebabysyndroom in EU-lidstaten | 809 |
| 2004/C 084E/4 | E-0564/04 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Overpompen van olie van schip naar schip | 810 |
| 2004/C 084E/5 | P-0568/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Afsluitend verslag Eurostat | 811 |
| 2004/C 084E/6 | E-0573/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Begin van de bouw van de basistunnel onder de Brennerpas | 811 |
| 2004/C 084E/7 | E-0575/04 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Verkiezingsactiviteiten mevrouw Diamantopoulou | 812 |
| 2004/C 084E/8 | E-0579/04 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Lagune van Vasova | 813 |
| 2004/C 084E/9 | E-0582/04 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Toepassing van boekhoudnorm IAS 32 op coöperatieve bedrijven | 814 |
| 2004/C 084E/0 | E-0595/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Prijzen bij paardenraces in Griekenland | 815 |
| 2004/C 084E/1 | P-0600/04 van Generoso Andria aan de CommissieBetreft: Vergoedingen voor bestuurders van het amateurvoetbal | 816 |
| 2004/C 084E/2 | E-0602/04 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Algemene evaluatie van het grote wateroverhevelingsproject van de Ebro | 817 |
| 2004/C 084E/3 | P-0608/04 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: De politieke bedoelingen van de Commissie met de GGO’s | 818 |
| 2004/C 084E/4 | E-0611/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Terrorisme: een Europese richtlijn inzake de aanwezigheid van air marshals | 819 |
| 2004/C 084E/5 | P-0615/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: De rol van certificaten bij oorsprongsregels | 820 |
| 2004/C 084E/6 | E-0618/04 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Besluit van het Nederlandse Tweede Kamer inzake de uitzetting van duizenden migranten | 822 |
| 2004/C 084E/7 | P-0621/04 van Karin Riis-Jørgensen aan de CommissieBetreft: Herziening van het TEN-T | 822 |
| 2004/C 084E/8 | E-0623/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vluchtschema’s van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen | 823 |
| 2004/C 084E/9 | E-0629/04 van Willi Piecyk, Gerhard Schmid en Johannes Swoboda aan de CommissieBetreft: Trans-Europese vervoersnetten - Verbetering van de Donau | 824 |
| 2004/C 084E/0 | E-0630/04 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Officiële ontwikkelingshulp van de Unie: geld van de lidstaten, acties in de Balkan en toepassing van de voorwaardelijkheidsclausule en communautaire voorschriften | 825 |
| 2004/C 084E/1 | E-0631/04 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Afschaffing van rentesubsidies in de grensregio’s in Griekenland | 826 |
| 2004/C 084E/2 | E-0637/04 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdigheden in communautair douanewetboek (CDW) | 827 |
| 2004/C 084E/3 | E-0639/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: De Mácara-stroomversnellingen in de rivier Ulha (Galicië): drie stroomversnellingen van buitengewone waarde dreigen door een stuwdam te verdwijnen | 829 |
| 2004/C 084E/4 | E-0647/04 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Behandeling van stedelijk afvalwater in Benidorm (Alicante, Spanje) | 830 |
| 2004/C 084E/5 | E-0648/04 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Onjuiste omzetting in nationaal recht van Richtlijn 89/391/EEG in Spanje | 831 |
| 2004/C 084E/6 | P-0654/04 van Reinhold Messner aan de CommissieBetreft: Brenner-as | 832 |
| 2004/C 084E/7 | E-0655/04 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in Algerije | 833 |
| 2004/C 084E/8 | E-0657/04 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Fout brandstofgebruik bij motorvoertuigen | 834 |
| 2004/C 084E/9 | E-0662/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het streven naar eenvormige en transparante regels voor de waardebepaling van de bezittingen van financiële instellingen en de tegenstand van EFR tegen IASB | 835 |
| 2004/C 084E/0 | P-0663/04 van Samuli Pohjamo aan de CommissieBetreft: Maatregelen om concentraties van wolven in Finland tegen te gaan | 837 |
| 2004/C 084E/1 | P-0664/04 van Encarnación Redondo Jiménez aan de CommissieBetreft: Wetgeving over yoghurt | 838 |
| 2004/C 084E/2 | E-0668/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verzuim van de Ierse regering om mee te werken aan het Lough Ree-onderzoek | 839 |
| 2004/C 084E/3 | E-0683/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Medische getuigschriften | 840 |
| 2004/C 084E/4 | E-0685/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Tegenstelling tussen een gemeenschappelijke buitenlandse politiek en het door derde staten zoals Amerika en Rusland verschillend behandelen van EU-lidstaten | 840 |
| 2004/C 084E/5 | E-0689/04 van Harald Ettl aan de CommissieBetreft: Omzetting van Richtlijn 2003/41/EG, bevoegdheid van de lidstaten bij het vaststellen van bedrijfs-pensioenen | 842 |
| 2004/C 084E/6 | E-0690/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Beschuldigingen betreffende belemmeringen van het recht op eigendom van bouwcoöperaties in Griekenland | 843 |
| 2004/C 084E/7 | E-0692/04 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Schending van de privacy op de Wereldtop over de informatiemaatschappij (WSIS) | 844 |
| 2004/C 084E/8 | E-0693/04 van Johanna Boogerd-Quaak, Ieke van den Burg en Joke Swiebel aan de CommissieBetreft: Voorstel COM(2003) 657 en Richtlijn 86/378/EG | 845 |
| 2004/C 084E/9 | E-0694/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Audit van externe acties van de Commissie | 846 |
| 2004/C 084E/0 | E-0697/04 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Staatssteun aan kredietcoöperaties | 846 |
| 2004/C 084E/1 | E-0698/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Conserven en olijfolie | 847 |
| 2004/C 084E/2 | E-0699/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Conserven en olijfolie | 848 |
| 2004/C 084E/3 | E-0701/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Gebruik van benamingen als vintage en tawny door derde landen | 848 |
| 2004/C 084E/4 | P-0705/04 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Oprichting van een Waarnemingspost maffia en andere vormen van georganiseerde misdaad in de Europese Unie | 850 |
| 2004/C 084E/5 | E-0706/04 van Jaime Valdivielso de Cué aan de CommissieBetreft: Wijn | 852 |
| 2004/C 084E/6 | E-0712/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Verhoging van de suikerquota voor Portugal | 854 |
| 2004/C 084E/7 | P-0713/04 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Risicoanalyse van zink | 855 |
| 2004/C 084E/8 | P-0714/04 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Ombouw van de energiecentrale Valdaliga Nord te Civitavecchia door het Italiaanse elektriciteitsbedrijf ENEL | 856 |
| 2004/C 084E/9 | E-0719/04 van Ieke van den Burg aan de CommissieBetreft: Inzet O & O-fondsen in Nederland in het kader van de Lissabon-strategie | 857 |
| 2004/C 084E/0 | E-0729/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Gezins- en sociale assistentie voor de politie | 859 |
| 2004/C 084E/1 | E-0731/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Gezins- en sociale assistentie voor de politie | 860 |
| 2004/C 084E/2 | E-0732/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bouw van stuwdammen in het internationale deel van de rivier de Minho | 861 |
| 2004/C 084E/3 | E-0738/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Regio’s die in de toekomst niet meer onder doelstelling 1 van de structuurfondsen zullen vallen | 861 |
| 2004/C 084E/4 | E-0741/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Fiscale stimuleringsmaatregelen ter bevordering van de werkgelegenheid | 862 |
| 2004/C 084E/5 | E-0743/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: MEDA-programma en regio’s | 863 |
| 2004/C 084E/6 | E-0745/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Bevordering van de toegang van het MKB tot risicofondsen | 864 |
| 2004/C 084E/7 | E-0746/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Hervorming van de sector groente en fruit | 865 |
| 2004/C 084E/8 | E-0748/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Synergie tussen de Europese financieringsplannen | 866 |
| 2004/C 084E/9 | E-0750/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Mogelijkheid om van rating-kantoren in Europa te registreren | 867 |
| 2004/C 084E/0 | E-0751/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Rationalisatie van de coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten door de Europese Commissie | 868 |
| 2004/C 084E/1 | E-0752/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Verbetering van het imago van de euro en de Europese Unie bij derde landen | 868 |
| 2004/C 084E/2 | E-0753/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Bevordering van de internationale rol van de euro bij transacties tussen landen van de eurozone en derde landen | 869 |
| 2004/C 084E/3 | E-0754/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: De invoering van een eventueel Europees juridisch kader voor de risicodekkingsfondsen | 870 |
| 2004/C 084E/4 | E-0755/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Statistieken betreffende het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen in Europa | 871 |
| 2004/C 084E/5 | E-0757/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Versterking van de rol van de marktdeelnemers in het proces van integratie van de Europese financiële markten | 872 |
| 2004/C 084E/6 | E-0758/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Verlies aan vertrouwen bij de spaarders ten gevolge van de recente financiële schandalen | 873 |
| 2004/C 084E/7 | E-0759/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Algemeen kader om de stabiliteit op de Europese financiële markten te waarborgen | 874 |
| 2004/C 084E/8 | E-0761/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Het Europees paspoort en de verkoop van financiële producten in Europa | 874 |
| 2004/C 084E/9 | P-0767/04 van Brian Crowley aan de CommissieBetreft: Actieplan eEurope 2005 | 875 |
| 2004/C 084E/0 | P-0771/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: La Brena II-dam - Compenserende maatregelen | 876 |
| 2004/C 084E/1 | E-0780/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Schending van de godsdienstvrijheid in het Verenigd Koninkrijk | 877 |
| 2004/C 084E/2 | E-0781/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Liberalisering van de markt voor elektrische stroom — concessies voor de afleiding van waterstromen | 878 |
| 2004/C 084E/3 | E-0782/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Liberalisering van de markt voor elektrische stroom — bijzondere beschermingsmaatregelen | 879 |
| 2004/C 084E/4 | E-0785/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Uitwijzing van ouders van Ierse/EU burgers | 880 |
| 2004/C 084E/5 | E-0791/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Aanslagen op Natuurpark Ria Formosa (Natura 2000) | 881 |
| 2004/C 084E/6 | E-0807/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het ongeldig worden van een vliegbrevet voor de burgerluchtvaart bij gebruik in een andere lidstaat of na vernieuwing van de regels voor ATPL-brevetten | 882 |
| 2004/C 084E/7 | E-0816/04 van Stefano Zappalà aan de CommissieBetreft: Erkenning diploma | 883 |
| 2004/C 084E/8 | E-0818/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Slibstort in de Ingensche Waarden | 884 |
| 2004/C 084E/9 | E-0819/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Europaschool in Amsterdam | 886 |
| 2004/C 084E/0 | P-0825/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Advies van de juridische dienst van de Raad in antwoord op een vraag van de Europese Commissie | 886 |
| 2004/C 084E/1 | E-0829/04 van Mario Mauro aan de CommissieBetreft: Parmatour: de toeristische afdeling van het bedrijf van de familie Tanzi, tot zijn nek betrokken bij de Parmalat crash | 888 |
| 2004/C 084E/2 | E-0831/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Radarinstallatie op de Pico do Areeiro — milieueffectonderzoek | 889 |
| 2004/C 084E/3 | E-0832/04 van Anne Ferreira, Ioannis Souladakis en Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Gebarentolken in het theater en slechthorende toeschouwers | 889 |
| 2004/C 084E/4 | E-0834/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Negen jaar gevangenisstraf voor verkoop van 0,5 gram methadon in Rusland | 890 |
| 2004/C 084E/5 | P-0842/04 van Daniela Raschhofer aan de CommissieBetreft: Grondslag voor groeiprognose | 891 |
| 2004/C 084E/6 | P-0843/04 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Gunstig advies van de regio Friuli-Venezia Giulia over de aanleg van het hogesnelheidslijntracé Ronchi sud-Triëst in het kader van Corridor 5 | 892 |
| 2004/C 084E/7 | P-0844/04 van Ulpu Iivari aan de CommissieBetreft: Steun voor scheepswerven in strijd met EU-wetgeving | 894 |
| 2004/C 084E/8 | P-0851/04 van Gianni Vattimo aan de CommissieBetreft: Welzijn van dieren | 895 |
| 2004/C 084E/9 | E-0855/04 van Jean-Maurice Dehousse aan de CommissieBetreft: Veiligheid in Brussel | 896 |
| 2004/C 084E/0 | E-0856/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bescherming traditionele industrieën | 896 |
| 2004/C 084E/1 | E-0866/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Europese subsidies ten gunste van de Vlaamse Gemeenschap | 897 |
| 2004/C 084E/2 | E-0869/04 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: ECHO en Tsjetsjenië | 898 |
| 2004/C 084E/3 | E-0879/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Romano Prodi - Nieuwe centrumpartij | 899 |
| 2004/C 084E/4 | E-0880/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1954/2003 | 900 |
| 2004/C 084E/5 | E-0886/04 van Piia-Noora Kauppi aan de CommissieBetreft: Wegenbelasting | 901 |
| 2004/C 084E/6 | E-0888/04 van Bob van den Bos aan de CommissieBetreft: Slachthuizen in Griekenland | 901 |
| 2004/C 084E/7 | E-0890/04 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Onderwijsbevoegdheid vliegerexamens | 902 |
| 2004/C 084E/8 | E-0891/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Sluiting van de fabriek van de groep Valeo in Portugal | 903 |
| 2004/C 084E/9 | E-0893/04 van Werner Langen aan de CommissieBetreft: Kosten van grensoverschrijdende overmakingen | 904 |
| 2004/C 084E/00 | P-0895/04 van Jan Andersson aan de CommissieBetreft: Geschil over belasting in de haven van Helsingborg | 905 |
| 2004/C 084E/01 | E-0897/04 van Monica Frassoni, Caroline Lucas, Jean Lambert, Patricia McKenna, Giorgio Celli, Kathalijne Buitenweg, Pasqualina Napoletano, Marco Cappato, Giovanni Procacci en Chris Davies aan de CommissieBetreft: Onjuiste omzetting van de richtlijnen 1999/74/EG en 2002/4/EG voor de bescherming van legkippen in Italië | 906 |
| 2004/C 084E/02 | E-0898/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Intimidatie van publiek bekende Israëlische gewetensbezwaarden tegen de bezetting van Palestijns gebied door ze te onderwerpen aan langdurige en herhaalde opsluiting | 907 |
| 2004/C 084E/03 | P-0903/04 van Ingo Friedrich aan de CommissieBetreft: Beëindiging van het speciale abonnement op het Publicatieblad van de EG/EU (uitgave op papier) van de Europese Documentatiecentra (EDC) | 908 |
| 2004/C 084E/04 | E-0906/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Hogere salariëring voor Britse leraren aan Europese scholen | 909 |
| 2004/C 084E/05 | E-0907/04 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: Bescherming van het beroep van optometrist | 910 |
| 2004/C 084E/06 | E-0909/04 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: To Serve and Protect - Nederlandse Spoorwegen | 911 |
| 2004/C 084E/07 | E-0910/04 van Ingo Friedrich aan de CommissieBetreft: Subsidie voor olijven, gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor olijven | 911 |
| 2004/C 084E/08 | E-0912/04 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Richtlijn 2001/83/EG en de vereisten inzake braille | 912 |
| 2004/C 084E/09 | E-0915/04 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Richtlijn 2001/83/EG en grensproducten | 913 |
| 2004/C 084E/10 | E-0923/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Handelsregeling inzake broeikasgasemissierechten | 914 |
| 2004/C 084E/11 | E-0925/04 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: Medische behandeling hemofiliepatiënten | 914 |
| 2004/C 084E/12 | E-0926/04 van Claude Turmes aan de CommissieBetreft: Gezondheid en veiligheid in de Europese instellingen | 915 |
| 2004/C 084E/13 | E-0927/04 van Claude Turmes aan de CommissieBetreft: Praktijk van het prototype bij het Publicatiebureau | 916 |
| 2004/C 084E/14 | E-0931/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Voorschriften voor draagbare houders voor vloeibare zuurstof | 918 |
| 2004/C 084E/15 | E-0932/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Bijdrage van de visserij aan de Europese economie | 919 |
| 2004/C 084E/16 | P-0936/04 van Jens-Peter Bonde aan de CommissieBetreft: Economische EU-steun voor positieve publiciteit | 919 |
| 2004/C 084E/17 | E-0944/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Kleine stukjes speelgoed in levensmiddelen | 920 |
| 2004/C 084E/18 | E-0951/04 van Angelika Niebler aan de CommissieBetreft: Interpretatienota’s inzake de omzetting van de elektriciteits- en gasmarkt in de Europese Unie | 921 |
| 2004/C 084E/19 | E-0952/04 van Benedetto Della Vedova aan de CommissieBetreft: Procedure artikel 24 van verordening (EG) nr. 4253/88 | 922 |
| 2004/C 084E/20 | E-0953/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Discriminerende praktijken in Roemenië | 923 |
| 2004/C 084E/21 | E-0960/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Taaldiscriminatie bij recrutering voor Europese instellingen | 924 |
| 2004/C 084E/22 | E-0962/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De toenemende gevaren voor volksgezondheid en milieu die worden veroorzaakt door toenemende uitstoot van kleine roetdeeltjes door automotoren | 925 |
| 2004/C 084E/23 | E-0963/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het door de Euro-4-normen opwerpen van beperkingen voor de inbouw van roetfilters tegen de uitstoot van kleine roetdeeltjes door automotoren | 925 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0962/04 en E-0963/04 |
| 2004/C 084E/24 | E-0968/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Norm voor elektromagnetische compatibiliteit | 927 |
| 2004/C 084E/25 | P-1001/04 van Ulla Sandbæk aan de CommissieBetreft: Kritische dialoog met de Iraanse theocratische regering over minderheden | 928 |
| 2004/C 084E/26 | E-1011/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Ernstige toestand van de rechten van de mens in Vietnam en Laos | 929 |
| 2004/C 084E/27 | E-1020/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: De ijzerhoudende metalenmarkt verkeert in een noodsituatie | 929 |
| 2004/C 084E/28 | E-1024/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Olympic Airways | 930 |
| 2004/C 084E/29 | P-1026/04 van Joachim Wuermeling aan de CommissieBetreft: Weging per as van vrachtwagens aan de Duits-Tsjechische grens | 931 |
| 2004/C 084E/30 | E-1033/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Pleidooi tegen leenrecht in Portugese bibliotheken | 932 |
| 2004/C 084E/31 | E-1034/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Onregelmatigheden bij de vergelijkende onderzoeken van de Europese Commissie | 933 |
| 2004/C 084E/32 | P-1041/04 van W.G. van Velzen aan de CommissieBetreft: Nummerportabiliteit van mobiele telefonie | 934 |
| 2004/C 084E/33 | E-1042/04 van Roger Helmer en Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Pensioenen: discriminatie van particuliere pensioenen | 935 |
| 2004/C 084E/34 | E-1057/04 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: De gevolgen van bepaalde handelspraktijken van China voor de communautaire textielsector | 936 |
| 2004/C 084E/35 | P-1062/04 van Christine De Veyrac aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de uitbreiding van de Europese Unie in termen van economie en migratie | 937 |
| 2004/C 084E/36 | P-1063/04 van Marie-Françoise Duthu aan de CommissieBetreft: Russisch-Tsjetsjeens conflict — EU-bemiddeling tussen de regeringen van Vladimir Poetin en Aslan Maschadov | 938 |
| 2004/C 084E/37 | E-1072/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Historisch tafereel van de eerste levende kerststal in het stadje Greccio | 939 |
| 2004/C 084E/38 | P-1082/04 van Adeline Hazan aan de CommissieBetreft: Besluit van Nederland om meer dan 26000 afgewezen asielzoekers het land uit te zetten | 940 |
| 2004/C 084E/39 | P-1084/04 van Richard Howitt aan de CommissieBetreft: Mogelijke inbreuk op de richtlijn betreffende een Europese ondernemingsraad bij de door FLS Aerospace aangekondigde ontslagen | 941 |
| 2004/C 084E/40 | P-1088/04 van Arlene McCarthy aan de CommissieBetreft: Mogelijke inbreuk op de richtlijn betreffende een Europese ondernemingsraad bij de door FLS Aerospace aangekondigde ontslagen | 941 |
| Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-1084/04 en P-1088/04 |
| 2004/C 084E/41 | P-1085/04 van Paul Lannoye aan de CommissieBetreft: Beoordeling van gewasbeschermingsmiddelen in het kader van richtlijn 91/414/EEG | 942 |
| 2004/C 084E/42 | P-1087/04 van Kyösti Virrankoski aan de CommissieBetreft: Onduidelijkheden over het Natura 2000-net in Finland | 944 |
| 2004/C 084E/43 | P-1093/04 van Armin Laschet aan de CommissieBetreft: Internationale wedstrijden van de Duitse voetbalclub TSV Alemannia Aachen in het stadion van Kerkrade | 944 |
| 2004/C 084E/44 | P-1106/04 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Vaccin tegen blue tongue | 945 |
| 2004/C 084E/45 | P-1107/04 van Dirk Sterckx aan de CommissieBetreft: Administratieve last voor het opmaken van een subsidiedossier | 946 |
| 2004/C 084E/46 | P-1108/04 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Gasboringen in de Waddenzee | 947 |
| 2004/C 084E/47 | E-1109/04 van Paul Rübig aan de CommissieBetreft: Beperking van fiscaal aftrekbare bedragen bij inkomsten in het buitenland | 948 |
| 2004/C 084E/48 | E-1115/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/78/EG over discriminatie op het werk in Ierland | 949 |
| 2004/C 084E/49 | P-1116/04 van Uma Aaltonen aan de CommissieBetreft: Seksuele voorlichting aan kinderen en jongeren in een groeiende Unie | 950 |
| 2004/C 084E/50 | P-1127/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Gasboringen significante bedreiging voor Waddenzee | 951 |
| 2004/C 084E/51 | E-1136/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Inperking van het kiesrecht voor het Europees Parlement in Noord-Ierland met tot nu toe 16,5 % door een gecompliceerde jaarlijkse individuele kiezersregistratie | 952 |
| 2004/C 084E/52 | P-1151/04 van Elizabeth Lynne aan de CommissieBetreft: Verkrijgen van medische behandeling in het buitenland | 952 |
| 2004/C 084E/53 | P-1167/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Verordening (EG) nr. 1954/2003: visserijactiviteiten in de Exclusieve Economische Zone (EEZ) van de Azoren | 953 |
| 2004/C 084E/54 | P-1170/04 van Manuel dos Santos aan de CommissieBetreft: Bouw van Amoreiras-tunnel in Lissabon | 955 |
| 2004/C 084E/55 | P-1203/04 van Gianfranco Dell’Alba aan de CommissieBetreft: Vermeende onregelmatigheden bij het beheer van de middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), bestemd voor project 8.ACP.PNG.003 | 956 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

I   Mededelingen

EUROPEES PARLEMENT

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (Eerste deel)

2004/C 084E/1

P-0021/03 van Vitaliano Gemelli aan de CommissieBetreft: Benoeming van leidinggevende ambtenaren van de Europese Commissie: medische dienst

1

2004/C 084E/2

E-0335/03 van Maria Sanders-ten Holte aan de CommissieBetreft: Een nieuwe generatie huursoldaten

2

2004/C 084E/3

E-0561/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Hongerstaking van de heer Jebali

3

2004/C 084E/4

E-0646/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Lastercampagne tegen Mohammed Charfi

3

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0561/03 en E-0646/03

2004/C 084E/5

E-0620/03 van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm aan de CommissieBetreft: Vrijheid van vestiging en verkrijging van vergunning voor het verrichten van technische inspecties van voertuigen in Duitsland (Aanvullend antwoord)

4

2004/C 084E/6

P-0759/03 van Vitaliano Gemelli aan de CommissieBetreft: De medische dienst van de Europese Commissie

5

2004/C 084E/7

E-0844/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Contracten met bedrijfsconsultants (Aanvullend antwoord)

6

2004/C 084E/8

E-1350/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Investeringen in andere lidstaten

8

2004/C 084E/9

P-1595/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende betalingen in euro’s (Aanvullend antwoord)

9

2004/C 084E/0

E-1728/03 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Bestrijding van misbruik van mensen en seksueel misbruik van minderjarigen

10

2004/C 084E/1

E-1940/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Programma vrijstelling van zegelrecht

12

2004/C 084E/2

E-1941/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Programma vrijstelling van het zegelrecht

12

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1940/03 en E-1941/03

2004/C 084E/3

P-1974/03 van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou aan de CommissieBetreft: Rehabilitatie van de slachtoffers van de aardbevingen in Attica

13

2004/C 084E/4

P-2103/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Grensoverschrijdende investeringen

14

2004/C 084E/5

E-2141/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Duitse wegenbelasting

14

2004/C 084E/6

P-2243/03 van Christoph Konrad aan de CommissieBetreft: Mededingingsverstoringen door Duitse vrachtwagenheffing

15

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2141/03 en P-2243/03

2004/C 084E/7

E-2195/03 van Michael Cashman aan de RaadBetreft: Namaak en roof van intellectuele eigendom

15

2004/C 084E/8

E-2210/03 van Claude Moraes aan de RaadBetreft: Vorderingen op het gebied van asiel in Thessaloniki

16

2004/C 084E/9

E-2258/03 van Erik Meijer aan de RaadBetreft: Het weren van nieuwe vluchtelingen uit het grondgebied van de EU door middel van de bouw van opvangkampen in toekomstige lidstaten of op grotere afstand

16

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2210/03 en E-2258/03

2004/C 084E/0

P-2302/03 van Miguel Martínez Martínez aan de RaadBetreft: Moord in Equatoriaal-Guinea op de jonge Spaanse ontwikkelingswerker Ana Isabel Sánchez Torralba

17

2004/C 084E/1

P-2373/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Beoordeling van de gemeenschappelijk marktordening (GMO) voor tabak

18

2004/C 084E/2

E-2419/03 van Lucio Manisco aan de RaadBetreft: Uitzetting van Al Sahri door Italië en zijn executie in Syrië

20

2004/C 084E/3

E-2433/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Suikerquota in de autonome regio van de Azoren

21

2004/C 084E/4

E-2434/03 van Ilda Figueiredo aan de RaadBetreft: Sancties tegen Portugese boeren

22

2004/C 084E/5

E-2444/03 van Proinsias De Rossa aan de RaadBetreft: VS-marinebasis in Guantanamo Bay

23

2004/C 084E/6

E-2449/03 van Georges Berthu aan de CommissieBetreft: Bescherming van hagen

24

2004/C 084E/7

E-2455/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Eurostat: Kasstromen-audit en value for money-onderzoek als aanvullende maatregelen om de gang van zaken op te helderen en herhaling te voorkomen

24

2004/C 084E/8

E-2477/03 van Miet Smet aan de RaadBetreft: Vrouwenrechten in Afghanistan

26

2004/C 084E/9

E-2482/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de RaadBetreft: Bescherming van de bossen tegen brand: Verordening (EEG) nr. 2158/92

27

2004/C 084E/0

E-2498/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Investeringen

28

2004/C 084E/1

E-2515/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Advies van het OLAF-Comité van toezicht inzake de Eurostat-task force

28

2004/C 084E/2

E-2516/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Eurostat-task force en de onafhankelijkheid van OLAF

29

2004/C 084E/3

P-2530/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Task force Eurostat

29

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2515/03, E-2516/03 en P-2530/03

2004/C 084E/4

E-2562/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Zijn de schendingen door het Soedanese dictatoriale regime wel verenigbaar met de overeenkomst die de Europese Unie met Soedan heeft gesloten?

31

2004/C 084E/5

P-2609/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Producten waarvan de premie-uitbetaling rechtstreeks gekoppeld is aan de opbrengst per hectare

32

2004/C 084E/6

E-2624/03 van Michel-Ange Scarbonchi aan de RaadBetreft: Oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps

32

2004/C 084E/7

E-2665/03 van Daniel Hannan aan de CommissieBetreft: Financiering van het Europese burgerschap

34

2004/C 084E/8

E-2680/03 van Olivier Dupuis aan de RaadBetreft: Oprichting van een voorlopig bestuur van de Verenigde Naties in Tsjetsjenië

35

2004/C 084E/9

E-2735/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: De kosten van het gebruik van Microsoftprogrammatuur

36

2004/C 084E/0

E-2760/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Beschermde oorsprongsbenaming (BOB) Mexillón de Galicia

36

2004/C 084E/1

E-2764/03 van Mihail Papayannakis aan de RaadBetreft: Turks nationaal kadaster en eigendommen op Imvros

37

2004/C 084E/2

E-2778/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Criteria voor het komen, vertrekken en onvindbaar worden van ambtenaren met de status van speciaal adviseur

38

2004/C 084E/3

E-2808/03 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Risico’s hormoontherapieën

39

2004/C 084E/4

E-2902/03 van Miet Smet aan de RaadBetreft: Opschorting van samenwerkingsovereenkomsten en uitstel van de ondertekening van samenwerkingsakkoorden

40

2004/C 084E/5

E-2942/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Meerjarig oriëntatieprogramma (MOP): Inkrimping van de communautaire vissersvloot

41

2004/C 084E/6

E-2945/03 van Dana Scallon aan de RaadBetreft: Specifiek programma voor onderzoek

42

2004/C 084E/7

E-2952/03 van Maurizio Turco en Marco Cappato aan de RaadBetreft: Veroordeling tot de dood door steniging

43

2004/C 084E/8

E-3014/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Europese markt van autoverzekeringen

43

2004/C 084E/9

E-3015/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Wettelijke aansprakelijkheid (WA) auto’s — nieuw verkeersreglement

44

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3014/03 en E-3015/03

2004/C 084E/0

P-3036/03 van Niall Andrews aan de RaadBetreft: Bestrijding van de honger in de wereld

44

2004/C 084E/1

E-3041/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Ernstige tekortkomingen in Griekse ambulances (Aanvullend antwoord)

45

2004/C 084E/2

E-3050/03 van Koenraad Dillen aan de RaadBetreft: Veroordeling Turkije door Europees Hof voor de Mensenrechten

47

2004/C 084E/3

P-3053/03 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: HIV/AIDS en China

48

2004/C 084E/4

E-3060/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Kostprijs van een mogelijke toetreding van Turkije

48

2004/C 084E/5

E-3064/03 van Bernd Lange en Wilhelm Piecyk aan de CommissieBetreft: Emissies van voertuigen buiten de testcyclus

49

2004/C 084E/6

E-3104/03 van Marianne Eriksson, Piia-Noora Kauppi en Joke Swiebel aan de RaadBetreft: Financiering van EQUAL-projecten en discriminatie op grond van seksuele gerichtheid

49

2004/C 084E/7

E-3115/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Verspreiding van foutieve wetenschappelijke berichten over de doeltreffendheid van condooms in de strijd tegen AIDS door hoge vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad

50

2004/C 084E/8

E-3116/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Illegale import van textiel uit China

52

2004/C 084E/9

E-3121/03 van Nelly Maes aan de RaadBetreft: BTW-verlaging voor geluidsdragers

53

2004/C 084E/0

E-3127/03 van Jean Lambert aan de CommissieBetreft: Bankrekeningen en de vrijheid van beweging

53

2004/C 084E/1

E-3146/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Cultuurtoeristische waterweg tussen Zwitserland en de Adriatische Zee

54

2004/C 084E/2

E-3191/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Verdenking van overtreding van de communautaire vennootschapsregels door Telecom Italia in de affaire Telekom Serbia

55

2004/C 084E/3

E-3214/03 van Jillian Evans aan de CommissieBetreft: Vluchtelingen uit Noord-Korea

57

2004/C 084E/4

P-3333/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Noordkoreaanse vluchtelingen in China

57

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3214/03 en P-3333/03

2004/C 084E/5

E-3234/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Export van loterijbriefjes van het ene land naar het andere

58

2004/C 084E/6

E-3359/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Bijvangsten in verband met garnalenvisserij

59

2004/C 084E/7

E-3387/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Hoge premies autoverzekeringen en bronnen

60

2004/C 084E/8

E-3448/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Steengroeven in beschermd gebied

62

2004/C 084E/9

E-3491/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Het voorstel voor één enkele betaling in het kader van de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor olijfolie

63

2004/C 084E/0

E-3504/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Informatie over de hoogte van de aan Rijnland-Palz van januari 1997 tot en met december 2002 toegekende EU-subsidies (Aanvullend antwoord)

65

2004/C 084E/1

E-3524/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Stelsel van ecopunten in Oostenrijk

65

2004/C 084E/2

P-3539/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Windmolenparken in speciale beschermingszones in de Europese Unie

66

2004/C 084E/3

P-3563/03 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Transportprotocol bij het Alpenverdrag

67

2004/C 084E/4

P-3594/03 van Wolfgang Kreissl-Dörfler aan de CommissieBetreft: Verordening (EG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten; het in de handel brengen van noni in de Europese Unie

68

2004/C 084E/5

E-3597/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Europees Jaar van de Gehandicapten

70

2004/C 084E/6

E-3599/03 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Internet tegen betaling

71

2004/C 084E/7

P-3619/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de luchthaven van Son Sant Joan (Palma de Mallorca — Balearen)

72

2004/C 084E/8

E-3628/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: TGV-verbinding tussen Galicië en Portugal in het kader van het Europese groei-initiatief

73

2004/C 084E/9

E-3629/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: TGV-verbinding tussen Galicië en de rest van Spanje en de Franse grens

74

2004/C 084E/0

E-3643/03 van Salvador Jové Peres aan de CommissieBetreft: Herziening van de GMO voor olijfolie

75

2004/C 084E/1

P-3653/03 van Jean-Louis Bernié aan de CommissieBetreft: Interpretatiegids voor de vogelrichtlijn

76

2004/C 084E/2

E-3655/03 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Vervalsing van eurobiljetten en -muntstukken

77

2004/C 084E/3

E-3668/03 van María Sornosa Martínez en María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Aantasting flora en fauna door uitbreiding van de haven van Altea

78

2004/C 084E/4

E-3669/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Apenboerderij van Camarles

79

2004/C 084E/5

E-3673/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Communautaire steun voor de multinational Gerry Weber

80

2004/C 084E/6

E-3677/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Prato.

81

2004/C 084E/7

E-3678/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Terni.

82

2004/C 084E/8

E-3679/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pesaro

82

2004/C 084E/9

E-3680/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Florence.

82

2004/C 084E/0

E-3681/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pisa

83

2004/C 084E/1

E-3682/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Ancona

83

2004/C 084E/2

E-3683/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Carrara

83

2004/C 084E/3

E-3684/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Livorno

84

2004/C 084E/4

E-3685/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Macerata.

84

2004/C 084E/5

E-3686/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Massa

84

2004/C 084E/6

E-3687/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pistoia

85

2004/C 084E/7

E-3688/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Perugia

85

2004/C 084E/8

E-3689/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Siena

85

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3677/03, E-3678/03, E-3679/03, E-3680/03, E-3681/03, E-3682/03, E-3683/03, E-3684/03, E-3685/03, E-3686/03, E-3687/03, E-3688/03 en E-3689/03

2004/C 084E/9

E-3704/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Terni

86

2004/C 084E/0

E-3705/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Ancona.

87

2004/C 084E/1

E-3706/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Carrara.

87

2004/C 084E/2

E-3707/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Firenze.

87

2004/C 084E/3

E-3708/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Livorno.

88

2004/C 084E/4

E-3709/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Macerata

88

2004/C 084E/5

E-3710/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Massa

88

2004/C 084E/6

E-3711/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Perugia.

89

2004/C 084E/7

E-3712/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pesaro

89

2004/C 084E/8

E-3713/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pisa

89

2004/C 084E/9

E-3714/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Prato

90

2004/C 084E/0

E-3715/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Siena

90

2004/C 084E/1

E-3716/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pistoia

90

2004/C 084E/2

E-3717/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Massa

91

2004/C 084E/3

E-3721/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Carrara

91

2004/C 084E/4

E-3722/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Firenze

91

2004/C 084E/5

E-3723/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Livorno

92

2004/C 084E/6

E-3724/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Macerata.

92

2004/C 084E/7

E-3725/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Ancona

92

2004/C 084E/8

E-3726/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pesaro

93

2004/C 084E/9

E-3727/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pisa

93

2004/C 084E/0

E-3728/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pistoia

93

2004/C 084E/1

E-3729/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Prato

94

2004/C 084E/2

E-3730/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Siena

94

2004/C 084E/3

E-3731/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Terni

94

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3704/03, E-3705/03, E-3706/03, E-3707/03, E-3708/03, E-3709/03, E-3710/03, E-3711/03, E-3712/03, E-3713/03, E-3714/03, E-3715/03, E-3716/03, E-3717/03, E-3721/03, E-3722/03, E-3723/03, E-3724/03, E-3725/03, E-3726/03, E-3727/03, E-3728/03, E-3729/03, E-3730/03 en E-3731/03

2004/C 084E/4

E-3719/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Evaluatie gevaar zink

95

2004/C 084E/5

E-3778/03 van Jürgen Zimmerling aan de CommissieBetreft: bescherming recht op privacy

96

2004/C 084E/6

E-3779/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Terni

97

2004/C 084E/7

E-3780/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Carrara

97

2004/C 084E/8

E-3781/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Florence

97

2004/C 084E/9

E-3782/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Livorno

98

2004/C 084E/0

E-3783/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Macerata

98

2004/C 084E/1

E-3784/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Massa

98

2004/C 084E/2

E-3785/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Perugia

99

2004/C 084E/3

E-3786/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pesaro

99

2004/C 084E/4

E-3787/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pisa

99

2004/C 084E/5

E-3788/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pistoia

100

2004/C 084E/6

E-3789/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Prato

100

2004/C 084E/7

E-3790/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Siena

100

2004/C 084E/8

E-3791/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Ancona

101

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3779/03, E-3780/03, E-3781/03, E-3782/03, E-3783/03, E-3784/03, E-3785/03, E-3786/03, E-3787/03, E-3788/03, E-3789/03, E-3790/03 en E-3791/03

2004/C 084E/9

E-3817/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Betaling van tolgeld op de Attiki-weg in Athene

101

2004/C 084E/0

E-3822/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Ernstige gevolgen voor habitats en soorten van communautair belang op Mallorca

102

2004/C 084E/1

E-3828/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: De werf van Izar de Fene in Galicië en eventuele hernieuwing van de vergunning om koopvaardijschepen te bouwen

104

2004/C 084E/2

P-3831/03 van André Brie aan de CommissieBetreft: Lopende onderhandelingen tussen Europa en Amerika over de inzetbaarheid van Galileo

105

2004/C 084E/3

E-3842/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Schending van de democratie in Mauritanië

106

2004/C 084E/4

P-3865/03 van Marie Isler Béguin aan de CommissieBetreft: Sectoraal wegenplan voor de Balearen

107

2004/C 084E/5

E-3869/03 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Gevolgen van bepaalde stedenbouwkundige projecten voor gebied van communautair belang LIC ES 5223037

108

2004/C 084E/6

E-3887/03 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Bestrijding legionella

109

2004/C 084E/7

E-3895/03 van Paul Rübig aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdigheden tussen doelstellingen van richtlijnen inzake water, niet-eindige energievormen en emissiehandel, en continuïteit van de voorziening, aan de hand van het voorbeeld Oostenrijk

110

2004/C 084E/8

E-3898/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Otters in rivieren van het Verenigd Koninkrijk

111

2004/C 084E/9

E-3904/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Europees Satellietagentschap-programma-Galileo

112

2004/C 084E/0

E-3906/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Enige munt en levensduurte

114

2004/C 084E/1

P-3909/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Kaderrichtlijn

115

2004/C 084E/2

E-3912/03 van Ole Krarup aan de CommissieBetreft: Oliewinning op de Noordzee

117

2004/C 084E/3

E-3928/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Bossen en bouwcoöperaties in Griekenland

117

2004/C 084E/4

P-3930/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Behoud van de voorrechten van de Landbouwbank van Griekenland

118

2004/C 084E/5

P-3931/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Herstel van het gebied dat in de zomer van 2003 in Portugal door brand is verwoest (Aanvullend antwoord)

119

2004/C 084E/6

E-3934/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Amerikaanse visumbepalingen die leiden tot weigering van terugkeer van Europeanen die beschikken over een vaste woonplaats en een vaste werkplek in de Verenigde Staten

120

2004/C 084E/7

E-3939/03 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Overschrijding van de rij- en rusttijden door chauffeurs van vuilnis- en strooiwagens bij het uitvoeren van overheidstaken

121

2004/C 084E/8

E-3952/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Normen voor het leggen van gasleidingen

122

2004/C 084E/9

E-3963/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Geroi Sevastopolya - veiligheid op zee

122

2004/C 084E/0

E-3969/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Justitieel onderzoek van de Procura van Catania naar verduistering van 5 miljoen euro ten koste van de Europese Unie

124

2004/C 084E/1

E-3983/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Voltooiing van het Multiregionale Operatieve Programma Watervoorziening van doelstelling I — Italië — communautair bestek voor bijstandsverlening 1994-1999

125

2004/C 084E/2

E-3985/03 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Herkomst van het voor de renovatie van de Commissiegebouwen bestemde hout

126

2004/C 084E/3

E-3986/03 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Berging van radioactief afval op Sicilië

127

2004/C 084E/4

E-3987/03 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Galileo

127

2004/C 084E/5

P-3990/03 van Diana Wallis aan de CommissieBetreft: Postale verzending en bezorging van aanbestedingsbescheiden

128

2004/C 084E/6

P-4002/03 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Schending van de privacy op de internationale Top over de informatiesamenleving

129

2004/C 084E/7

E-4006/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: (Problemen bij het verkrijgen van) verblijfsvergunningen

130

2004/C 084E/8

E-4015/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Toxische sites

131

2004/C 084E/9

E-4021/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun voor onderzoek in Portugal

132

2004/C 084E/0

E-4026/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Richtlijn edele metalen

133

2004/C 084E/1

E-4028/03 van Juan Naranjo Escobar aan de CommissieBetreft: Waardering van de burgers voor de euro

133

2004/C 084E/2

E-4029/03 van Juan Naranjo Escobar aan de CommissieBetreft: Wisselkoers euro/dollar

134

2004/C 084E/3

E-4032/03 van Geoffrey Van Orden aan de CommissieBetreft: Bijdrage Verenigd Koninkrijk aan de EU-begroting

135

2004/C 084E/4

E-4033/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Het schrappen van het woord condoom uit de officiële persverklaring van de Europese Commissie naar aanleiding van de Wereldaidsdag op verzoek van het kabinet van de heer Prodi

135

2004/C 084E/5

P-4034/03 van Kyösti Virrankoski aan de CommissieBetreft: Bescherming van mensen en huisdieren tegen wolven en beren

136

2004/C 084E/6

E-4036/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: NVF-Verordening (EG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen, noni-producten

137

2004/C 084E/7

E-4037/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Hervorming van de gezondheidszorg en natuurgeneesmiddelen in Duitsland

139

2004/C 084E/8

E-4057/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Trans-Europese telecommunicatienetwerken

139

2004/C 084E/9

E-4061/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vliegtuiglawaai op de luchthaven Eleftherios Venizelos

141

2004/C 084E/0

E-4067/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Cofinanciering waterleiding Júcar-Vinalopó en milieuvoorwaarden

142

2004/C 084E/1

E-4070/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Conventies, Handvest en grondwet. Kosten

143

2004/C 084E/2

P-0074/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: De Europese Conventie

144

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-4070/03 en P-0074/04

2004/C 084E/3

E-4075/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Overeenkomsten van artsen die voor de Griekse elektriciteitsmaatschappij werken

145

2004/C 084E/4

E-4085/03 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Praktische toepassingsproblemen met betrekking tot richtlijn 1999/44/EG

145

2004/C 084E/5

E-0009/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het beschermen van de Nederlandse export van verklikkers van snelheidscontroles door deze apparaten uit te zonderen van een binnenlands verbod

147

2004/C 084E/6

E-0010/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het door de EU hanteren van een lager beschermingsniveau tegen de invloed van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) op rundvlees uit Amerika dan geldt voor Japan, Rusland en andere staten

148

2004/C 084E/7

E-0017/04 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Aanpassing Richtlijn 92/58/EEG inzake veiligheids- en/of gezondheidssignalering

150

2004/C 084E/8

P-0019/04 van Juan Ferrández Lezaun aan de CommissieBetreft: Project Júcar - Vinalopó

151

2004/C 084E/9

E-0020/04 van Fiorella Ghilardotti, Massimo Carraro en Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Brug over de Straat van Messina

151

2004/C 084E/0

E-0021/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Dringende goedkeuring van richtlijn over de veiligheid van vliegtuigen via strenge en uniforme controles.

153

2004/C 084E/1

P-0038/04 van Juan Izquierdo Collado aan de CommissieBetreft: Illegale invoer van dolfijnen

153

2004/C 084E/2

E-0042/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Weggevallen betalingsverplichtingen van de structuurfondsen in Schotland

154

2004/C 084E/3

E-0062/04 van Giorgio Calò en Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Discriminatie van EU-promovendi in Duitsland

156

2004/C 084E/4

E-0070/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Vestiging van een galvaniseerbedrijf in Tabaçô, Arcos de Valdevez

157

2004/C 084E/5

P-0075/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Controles op de veiligheid van het luchtverkeer

157

2004/C 084E/6

E-0078/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Schengen-informatiesysteem en vermiste personen

158

2004/C 084E/7

E-0082/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Richtlijn klinische proeven

159

2004/C 084E/8

P-0084/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Verbod op het vervoer van olie in enkelwandige tankers en op goedkope vlaggen

160

2004/C 084E/9

E-0088/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het door Nederlandse ziektekostenverzekeraars laten betalen van veel hogere premies door verzekerden in buurstaten om tekorten in Amerika te compenseren

161

2004/C 084E/0

E-0098/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: De uitlevering van de heer Sok Yoeun

162

2004/C 084E/1

E-0100/04 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Talenregeling Europa-webstek

163

2004/C 084E/2

E-0122/04 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Schuldenlast Europees betaald voetbal

164

2004/C 084E/3

E-0128/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Toepassing van de leeftijdsgrenzen voor de aanwerving van tijdelijke ambtenaren die reeds gedurende vele jaren werkzaam zijn in Griekse openbare diensten

165

2004/C 084E/4

E-0138/04 van Kathalijne Buitenweg aan de CommissieBetreft: Gebruik passagiersgegevens voor testen CAPPS II

166

2004/C 084E/5

E-0139/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Financiële steun voor onderzeese kabelverbinding van optische vezels met de eilanden Flores en Corvo

167

2004/C 084E/6

E-0151/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Gebrek aan eenheden intensieve zorgen in Griekenland (Aanvullend antwoord)

168

2004/C 084E/7

P-0159/04 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Berechting van vrouwen wegens illegale abortussen in Portugal

169

2004/C 084E/8

P-0160/04 van Uma Aaltonen aan de CommissieBetreft: Het gebruik van honden voor het opsporen van explosieven in de instellingen van de Europese Unie

169

2004/C 084E/9

E-0179/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Nationale migratieplannen

170

2004/C 084E/0

E-0180/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/78 in Griekenland

171

2004/C 084E/1

P-0192/04 van Philip Bradbourn aan de CommissieBetreft: Terugbetalingen krachtens de n+2-regel

172

2004/C 084E/2

E-0195/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Toegang tot medische behandeling in de lidstaten

172

2004/C 084E/3

E-0196/04 van Ward Beysen aan de CommissieBetreft: Richtlijn inzake uitzendkrachten

173

2004/C 084E/4

E-0197/04 van Ward Beysen aan de CommissieBetreft: Het gebruik van staatsfondsen om de elektriciteitsprijzen voor industriële gebruikers te reduceren

174

2004/C 084E/5

E-0200/04 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Het programma Bob en verkeersongevallen

175

2004/C 084E/6

E-0219/04 van Dominique Souchet aan de CommissieBetreft: Toetreding van Malta en veiligheid van de scheepvaart

176

2004/C 084E/7

E-0225/04 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Voedselveiligheid en ontwikkelingslanden

177

2004/C 084E/8

E-0238/04 van Joachim Wuermeling aan de CommissieBetreft: Omzetting van de richtlijn over de veiligheid van kabelbanen

178

2004/C 084E/9

E-0242/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Huidige situatie in verband met de ziekte van Parkinson

179

2004/C 084E/0

P-0244/04 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Spaans Nationaal Waterbeheersplan (NWB) — kosten en waterprijs

180

2004/C 084E/1

P-0245/04 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Effectrapportage beslissingen OPTA

181

2004/C 084E/2

E-0250/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Pensioenleeftijd van voetbalscheidsrechters

182

2004/C 084E/3

E-0251/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Etikettering voor brood

183

2004/C 084E/4

P-0256/04 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Uitnodiging tot het indienen van voorstellen VP/2002/6 in het kader van het communautaire actieprogramma betreffende de gelijkekansenstrategie (2001-2005)

184

2004/C 084E/5

E-0257/04 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Openbare oproep tot het indienen van voorstellen VP/2002/6 in het kader van het Actieprogramma van de Gemeenschap in verband met de communautaire strategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005)

185

2004/C 084E/6

E-0258/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Liquidatie van politieke tegenstanders in Cambodja

186

2004/C 084E/7

E-0260/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Blue tongue en de bescherming van veetelers in Latium

186

2004/C 084E/8

E-0261/04 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Spaans verbod op motorfietsen met aanhanger

188

2004/C 084E/9

E-0262/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Afvalwaterzuiveringsinstallaties

189

2004/C 084E/0

P-0263/04 van Matti Wuori aan de CommissieBetreft: Veiligheidssituatie van de kerncentrale van Sosnovy Bor

189

2004/C 084E/1

E-0269/04 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Verbruikskrediet

190

2004/C 084E/2

E-0278/04 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Problemen contractsonderhandelingen zesde kaderprogramma

191

2004/C 084E/3

P-0281/04 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Wärtsilä en Italiaanse overheidssubsidies

192

2004/C 084E/4

E-0287/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Misleidende etikettering van zeehondenolie in de Europese Unie

193

2004/C 084E/5

P-0294/04 van Herman Vermeer aan de CommissieBetreft: Openbare tarievenstructuur voor het Central European Pipeline System

194

2004/C 084E/6

E-0295/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Discriminatie op grond van leeftijd bij het verstrekken van goederen en diensten

194

2004/C 084E/7

E-0299/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Prijzen van compact discs in de Europese Unie

195

2004/C 084E/8

P-0303/04 van Michael Cashman aan de CommissieBetreft: Koop van reisbiljetten in een ander land

196

2004/C 084E/9

P-0304/04 van Pietro-Paolo Mennea aan de CommissieBetreft: Situatie van gevangenisbewaarders in Italië

196

2004/C 084E/0

E-0315/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Taalprogramma voor minderheidstalen

197

2004/C 084E/1

E-0316/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Europese vrijwilligers- en solidariteitsdienst

198

2004/C 084E/2

E-0317/04 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Bijproducten van varkens

199

2004/C 084E/3

P-0338/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Voedselveiligheid

199

2004/C 084E/4

P-0340/04 van Benedetto Della Vedova aan de CommissieBetreft: Verenigbaarheid van de Italiaanse wet nr. 69 van 3 februari 1963 met het vrij verkeer van werknemers binnen de Europese Gemeenschap

200

2004/C 084E/5

P-0342/04 van Dirk Sterckx aan de CommissieBetreft: Beperkingen op openstelling Belgische spoorwegmarkt

201

2004/C 084E/6

P-0359/04 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Effect van het ontbreken van normen voor de gezondheidszorg op het vrije verkeer van werknemers en burgers

202

2004/C 084E/7

E-0366/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: De rechten van klanten in Ierland krachtens het Gemeenschapsrecht

203

2004/C 084E/8

E-0370/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de arbeidstijdenrichtlijn naar de daarvan uitgesloten sectoren

204

2004/C 084E/9

P-0376/04 van Luciana Sbarbati aan de CommissieBetreft: Crisis in de staalindustrie in Terni

204

2004/C 084E/0

P-0388/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Sluiting van de elektrostaalfabriek van Thyssen-Krupp in Terni

205

2004/C 084E/1

P-0445/04 van Mario Mastella aan de CommissieBetreft: Crisis bij de Ast-fabriek in Terni

206

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-0376/04, P-0388/04 en P-0445/04

2004/C 084E/2

E-0381/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Opvangklassen — tweede operationeel programma Onderwijs en primaire beroepsopleiding

208

2004/C 084E/3

E-0383/04 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Posttarieven

209

2004/C 084E/4

E-0393/04 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: De Dierlijke Bijproductenverordening

210

2004/C 084E/5

P-0514/04 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Vervolgvraag (op schriftelijke vraag E-2133/02) leeftijdsdiscriminatie internationale voetbalscheidsrechters.

211

2004/C 084E/6

E-0580/04 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Verordening (EG) nr. 1774/2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten

212

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (2de deel)

2004/C 084E/7

E-0225/03 van Guido Podestà aan de CommissieBetreft: AIDS in Oost-Europa

213

2004/C 084E/8

P-2374/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Aanbestedingen en onderaanbestedingen voor diensten in opdracht van de Europese Commissie (Aanvullend antwoord)

214

2004/C 084E/9

E-2454/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Eurostat: Wijziging van standpunt Commissie met betrekking tot erkenning en aanpak van fraude en gevolgen voor onafhankelijk onderzoek door OLAF

214

2004/C 084E/0

E-2573/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Schendingen van de verplichtingen uit hoofde van de OVSE ten aanzien van de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst door Armenië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, Georgië, Kazakstan, Rusland, Turkmenistan en Oezbekistan

215

2004/C 084E/1

E-2688/03 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Verlaging BTW-tarief voor arbeidsintensieve branches

217

2004/C 084E/2

E-2837/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Oprichting van een nieuwe luchtvaartmaatschappij door Olympic Airways (Aanvullend antwoord)

218

2004/C 084E/3

E-3075/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Vrijheid en pluralisme in de informatie

219

2004/C 084E/4

E-3114/03 van Maurizio Turco aan de RaadBetreft: Verspreiding van foutieve wetenschappelijke berichten over de doeltreffendheid van condooms in de strijd tegen AIDS door hoge vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad

220

2004/C 084E/5

E-3122/03 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: BTW-verlaging voor geluidsdragers

221

2004/C 084E/6

E-3123/03 van Olivier Dupuis aan de RaadBetreft: Uitzetting van Tsjetsjenen

222

2004/C 084E/7

E-3139/03 van Peter Liese aan de RaadBetreft: Paraatheid van de EU bij biologische aanval

223

2004/C 084E/8

E-3148/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun aan organisaties die met vrouwelijke en jonge slachtoffers van prostitutie werken

223

2004/C 084E/9

E-3206/03 van Antonio Tajani aan de RaadBetreft: Huiszoeking in de Romeinse kantoren van de krant Il Giornale: schending van de persvrijheid in Italië.

224

2004/C 084E/0

E-3242/03 van Jan Wiersma aan de RaadBetreft: De Buy American Act in de Amerikaanse defensiebegroting

225

2004/C 084E/1

P-3246/03 van Cristiana Muscardini aan de RaadBetreft: Somalië: interne situatie, vluchtelingen en terrorisme

226

2004/C 084E/2

E-3248/03 van Anna Karamanou aan de RaadBetreft: Mogelijkheid tot het volgen van gebruikers van mobiele telefoons

227

2004/C 084E/3

E-3251/03 van Baroness Sarah Ludford aan de RaadBetreft: Internationaal tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië (ICTY)

228

2004/C 084E/4

E-3267/03 van Christopher Huhne aan de RaadBetreft: Besluiten bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen

228

2004/C 084E/5

P-3282/03 van Anne André-Léonard aan de RaadBetreft: Harmonisatie van de Europese wetgeving op het gebied van vaarbewijzen voor pleziervaartuigen

233

2004/C 084E/6

P-3313/03 van Hans-Peter Martin aan de RaadBetreft: Onderhandelingen over het ontwerp van de Europese grondwet

233

2004/C 084E/7

E-3349/03 van Koenraad Dillen aan de RaadBetreft: Opiniepeiling Eurobarometer

234

2004/C 084E/8

E-3354/03 van Stavros Xarchakos aan de RaadBetreft: Taalminderheden in Griekenland en officiële statistieken

235

2004/C 084E/9

E-3358/03 van Chris Davies aan de RaadBetreft: Bijvangsten in verband met garnalenvisserij

236

2004/C 084E/0

P-3414/03 van Marianne Eriksson aan de RaadBetreft: Estland en richtlijn gelijke behandeling

237

2004/C 084E/1

P-3415/03 van Francesco Rutelli aan de RaadBetreft: Verklaringen van het Voorzitterschap tijdens de top EU-Rusland op 7 november 2003

238

2004/C 084E/2

P-3473/03 van Daniel Cohn-Bendit aan de RaadBetreft: Verklaringen van het voorzitterschap tijdens de top EU-Rusland op 7 november 2003

238

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3415/03 en P-3473/03

2004/C 084E/3

E-3440/03 van Koenraad Dillen aan de RaadBetreft: Mensenrechten in China

239

2004/C 084E/4

E-3441/03 van Koenraad Dillen aan de RaadBetreft: EU-actie tegen Guantánamo-gevangenis

240

2004/C 084E/5

E-3451/03 van Ioannis Marínos aan de RaadBetreft: Cijfers van Eurobarometer over de euro en de inflatie

241

2004/C 084E/6

E-3468/03 van Bart Staes, Phillip Whitehead, Catherine Stihler en Margrietus van den Berg aan de RaadBetreft: Post-poliosysndroom

242

2004/C 084E/7

E-3495/03 van José Ribeiro e Castro aan de RaadBetreft: Colombia - Gegijzelden

242

2004/C 084E/8

E-3499/03 van José Ribeiro e Castro aan de RaadBetreft: Romano Prodi - manifest

243

2004/C 084E/9

E-3525/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Grootte van appels

244

2004/C 084E/0

P-3526/03 van Jens-Peter Bonde aan de RaadBetreft: Verschil tussen stemming met eenparigheid van stemmen en bij consensus

245

2004/C 084E/1

E-3531/03 van Rijk van Dam aan de RaadBetreft: Uitspraken voorzitter Raad (Vervoer) na afloop informele transportraad Verona

246

2004/C 084E/2

E-3533/03 van Christine De Veyrac aan de RaadBetreft: Europees ruimtevaartbeleid - begroting

246

2004/C 084E/3

E-3572/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Lloyds of London

247

2004/C 084E/4

E-3575/03 van Michl Ebner aan de RaadBetreft: Europese gehandicaptenkaart

248

2004/C 084E/5

E-3621/03 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Clofeen in levensmiddelen uit verschillende Griekse regio’s (Aanvullend antwoord)

249

2004/C 084E/6

E-3661/03 van Konrad Schwaiger en Karl von Wogau aan de CommissieBetreft: Invoer van champignonconserven uit China

250

2004/C 084E/7

E-3812/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Programma Tempus in Roemenië

250

2004/C 084E/8

E-3829/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Het melkquotasysteem na de EU-uitbreiding: toegestane productie in Galicië

251

2004/C 084E/9

E-3854/03 van Samuli Pohjamo aan de CommissieBetreft: Hervorming door de Commissie van de regelgeving inzake overheidssteun

252

2004/C 084E/0

E-3855/03 van Michl Ebner en Paolo Pastorelli aan de CommissieBetreft: Veiligheid in de luchthavens

253

2004/C 084E/1

E-3856/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Aanbestedingscontracten in het kader van het VIIIe EOF

254

2004/C 084E/2

E-3858/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Invaliditeitspensioenen in de Europese Unie

255

2004/C 084E/3

E-3866/03 van Robert Sturdy aan de CommissieBetreft: Vogelvangst

256

2004/C 084E/4

E-3876/03 van Francesco Fiori aan de CommissieBetreft: Overschrijding van de bezaaide oppervlakten voor maïs in 2003 en overeenkomstige sancties

256

2004/C 084E/5

E-3883/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: Europese financiering van telecommunicatietechnologie (Aanvullend antwoord)

257

2004/C 084E/6

E-3885/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: controle op het gebruik van subsidies van de Europese Unie (Aanvullend antwoord)

258

2004/C 084E/7

E-3897/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Bijvangsten en duurzaamheid van de visserij

260

2004/C 084E/8

E-3900/03 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Spoorlijn Trieste-Divaca

261

2004/C 084E/9

E-3968/03 van Amalia Sartori aan de CommissieBetreft: Trans-Europees vervoersnetwerk

261

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3900/03 en E-3968/03

2004/C 084E/0

E-3905/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Eurostat-onderzoeken: ontbinding van de OLAF-task force

262

2004/C 084E/1

E-3907/03 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Voorstel van de Europese Commissie om de visvangst in 2004 in de Galicische wateren en, meer in het algemeen, de wateren van het Iberisch schiereiland te verminderen

263

2004/C 084E/2

E-3914/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Uitbreiding luchthaven Palma de Mallorca

265

2004/C 084E/3

E-3921/03 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Illegale praktijken bij het gebruik van water uit het stroomgebied van de Segura (Murcia, Spanje)

266

2004/C 084E/4

E-3923/03 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Namaak

266

2004/C 084E/5

E-3938/03 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Inschakeling van door de overheid aangestelde landmeetkundige bureaus voor de bepaling van arealen bij deelname aan EU-braakleggingsprogramma’s

268

2004/C 084E/6

E-3940/03 van Daniel Hannan aan de CommissieBetreft: Distorsies in de suikerhandel

269

2004/C 084E/7

E-3941/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Discriminatie bij verkrijgen woonvergunning in Rotterdam

270

2004/C 084E/8

E-3944/03 van Dominique Souchet aan de CommissieBetreft: Plannen voor herstel van de visbestanden

271

2004/C 084E/9

E-3945/03 van Marco Pannella, Maurizio Turco, Marco Cappato, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Gebruik van Europese middelen door terroristische organisaties en controle op de middelen bestemd voor de Palestijnse Nationale Autoriteit (PNA)

271

2004/C 084E/0

E-3947/03 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Subsidies voor innovatieve zonne-installaties

273

2004/C 084E/1

E-3961/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Jules Muis - Functioneren van de Commissie

274

2004/C 084E/2

E-3962/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Portugal - snelwegentol voor ruimtewagens

277

2004/C 084E/3

E-3979/03 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Amnestie voor illegaal gebouwde woningen in Eivissa

278

2004/C 084E/4

E-3988/03 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Manipulaties bij de uitwisseling van informatie tussen commissaris Solbes en Eurostat

279

2004/C 084E/5

E-3994/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Programma cultuur en taal

280

2004/C 084E/6

E-3995/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Projecten in verband met de informatiemaatschappij

280

2004/C 084E/7

E-3996/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Nieuwe werkmethoden en de ontwikkeling van de elektronische handel

281

2004/C 084E/8

E-4003/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Diepte van de vaargeul in de Donau bij Straubing-Vilshofen

281

2004/C 084E/9

E-4007/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Preventie van aardbevingsgevaar

282

2004/C 084E/0

E-4017/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: EU-publicaties voor blinden en slechtzienden in de Gemeenschap

284

2004/C 084E/1

E-4018/03 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Uniform gebruik van de Europese vlag op vliegtuigen van EU-luchtvaartmaatschappijen

285

2004/C 084E/2

E-4020/03 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Stroomgebied Congo-rivier

286

2004/C 084E/3

P-4035/03 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Toepassing in Portugal van de verordening betreffende distributie van auto’s

287

2004/C 084E/4

E-4045/03 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Vervuiling van grondwater in Catalonië

288

2004/C 084E/5

E-4046/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Filtersoftware en -diensten

289

2004/C 084E/6

E-4047/03 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Veilig gebruik van het Internet

290

2004/C 084E/7

P-4048/03 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Budgettering van het EDF

291

2004/C 084E/8

E-4054/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Nationale wateren binnen de EEZ van de Europese Unie

292

2004/C 084E/9

E-4065/03 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (EUMC)

292

2004/C 084E/0

E-4078/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Galileo

293

2004/C 084E/1

E-0006/04 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Toestemming voordelig belastingstelsel voor Sicilië

294

2004/C 084E/2

E-0016/04 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Bedrijf Grefacsa en verwerking dierlijke afval

295

2004/C 084E/3

E-0031/04 van Astrid Lulling aan de CommissieBetreft: De praktijken van sommige Luxemburgse verzekeringsmaatschappijen

296

2004/C 084E/4

E-0035/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Tekort aan openbaarheid van beschikbare gegevens over de onveiligheid van luchtvaartmaatschappijen op grond van commerciële belangen

297

2004/C 084E/5

E-0039/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Omvang van de wetgeving van de Europese Unie

298

2004/C 084E/6

E-0043/04 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Invloed van de euro op het handelsverkeer

298

2004/C 084E/7

E-0045/04 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Ontbreken van voorafgaande controle en milieueffectbeoordeling i.v.m. het vastgoedproject van Impregilo SpA langs de kust van Sa Sea — Tentizzos, Bosa, op Sardinië (Italië)

299

2004/C 084E/8

E-0046/04 van Jan Dhaene aan de CommissieBetreft: Europese personeelsadvertenties waarbij Engels als moedertaal geëist wordt

301

2004/C 084E/9

E-0086/04 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Taalvoorwaarden bij aanwervingen in de Europese Unie

301

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0046/04 en E-0086/04

2004/C 084E/0

E-0051/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de brief van zes lidstaten aan de Commissie na het echec van de Intergouvernementele Conferentie van Brussel

302

2004/C 084E/1

E-0063/04 van Alexander de Roo en Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Verbranding van spoorbielzen

303

2004/C 084E/2

P-0066/04 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Faillissement Parmalat

304

2004/C 084E/3

P-0093/04 van Martin Kastler aan de CommissieBetreft: Mensenhandel en prostitutie in het Duits-Tsjechisch grensgebied

305

2004/C 084E/4

E-0112/04 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Dolfijnen

306

2004/C 084E/5

E-0121/04 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Geïntegreerd afvalbeheer in de gemeente Casale sul Sile (Treviso)

307

2004/C 084E/6

E-0123/04 van Dorette Corbey en Jan Wiersma aan de CommissieBetreft: Containers met arseenpentoxide op zee

308

2004/C 084E/7

E-0131/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Tragedie met Albanese emigranten

309

2004/C 084E/8

E-0132/04 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Verbetering van de veiligheid in de luchtvaart door uitbreiding van de informatievoorziening

311

2004/C 084E/9

P-0133/04 van Rosa Miguélez Ramos aan de CommissieBetreft: Agentschap voor visserijcontrole te Vigo

312

2004/C 084E/0

P-0134/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: De financiële ineenstorting van Parmalat en het ontoereikende toezicht door de Bankitalia

312

2004/C 084E/1

P-0135/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: De melkcentrale van Rome: behoud van arbeidsplaatsen en bescherming van veetelers

313

2004/C 084E/2

E-0136/04 van Jillian Evans aan de CommissieBetreft: Invoer van gen-voedsel en -gewassen

314

2004/C 084E/3

E-0140/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Toegang tot de media in de ultraperifere regio’s van de Azoren en Madeira

315

2004/C 084E/4

E-0141/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Inzet van minderjarige arbeidskrachten

316

2004/C 084E/5

E-0145/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Internationaal Jaar van de Rijst

317

2004/C 084E/6

P-0149/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Inkomsten uit privatiseringen gebruikt ter dekking van lopende uitgaven

319

2004/C 084E/7

E-0153/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Verwijzing naar de Tsjetsjeense verbindingen zonder enige aantoonbare betrokkenheid van Tsjetsjenen

319

2004/C 084E/8

E-0155/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Benadeling van categorieën passagiers door verdergaande inperking van de verkoop van spoorkaartjes vanuit Nederland naar bestemmingen elders in Europa

320

2004/C 084E/9

P-0156/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

321

2004/C 084E/0

E-0161/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

322

2004/C 084E/1

E-0162/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

322

2004/C 084E/2

E-0163/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

322

2004/C 084E/3

E-0164/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

323

2004/C 084E/4

E-0165/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

323

2004/C 084E/5

E-0166/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

323

2004/C 084E/6

E-0167/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

324

2004/C 084E/7

E-0168/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

324

2004/C 084E/8

E-0169/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

324

2004/C 084E/9

E-0170/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

325

2004/C 084E/0

E-0171/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

325

2004/C 084E/1

E-0172/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

325

2004/C 084E/2

E-0173/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

325

2004/C 084E/3

E-0174/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

326

2004/C 084E/4

E-0175/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

326

2004/C 084E/5

E-0176/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

326

2004/C 084E/6

E-0177/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Boekhoudsystemen van de Commissie

326

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-0156/04, E-0161/04, E-0162/04, E-0163/04, E-0164/04, E-0165/04, E-0166/04, E-0167/04, E-0168/04, E-0169/04, E-0170/04, E-0171/04, E-0172/04, E-0173/04, E-0174/04, E-0175/04, E-0176/04 en E-0177/04

2004/C 084E/7

E-0184/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Tarieven voor Eircom telefoon huurlijnen in Ierland

329

2004/C 084E/8

E-0191/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Beurskrach Parmalat: bescherming van de kleine spaarder en oprichting van een toezichtorgaan

330

2004/C 084E/9

E-0201/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Discriminatie op grond van taal bij aankondigingen van vacatures

332

2004/C 084E/0

E-0210/04 van Markus Ferber aan de CommissieBetreft: Discriminatie op grond van taal in personeelsadvertenties

332

2004/C 084E/1

E-0236/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Vacatures voor moedertaalsprekers

332

2004/C 084E/2

E-0241/04 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Taaldiscriminatie moedertaalsprekers

333

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0201/04, E-0210/04, E-0236/04 en E-0241/04

2004/C 084E/3

E-0203/04 van Alexander de Roo en Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Spaanse wet op brandstofkwaliteit — Koninklijk Besluit 1700/2000

334

2004/C 084E/4

E-0211/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Klachten over confiscatie van de eigendom van bouwcorporaties in Griekenland

335

2004/C 084E/5

E-0227/04 van Ewa Hedkvist Petersen aan de CommissieBetreft: Alcolocks: anti-startsystemen voor voertuigen bij overmatig alcoholgebruik

335

2004/C 084E/6

E-0228/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Tijdige ontwikkeling en productie van middelen ter bestrijding van een samengaan van vogelgriepvirus H5N1 met een bij mensen optredend influenza A

336

2004/C 084E/7

E-0235/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Schending van de mensenrechten van de Cacarica-gemeenschappen in Colombië

338

2004/C 084E/8

E-0237/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Inschrijvingsgeld Europese Scholen

339

2004/C 084E/9

E-0239/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vervolging van christenen en boeddhisten in de democratische volksrepubliek Laos

340

2004/C 084E/0

E-0240/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Kwijtschelding omvangrijke schuldenlast DS-partij in strijd met vrije mededingingsregels

341

2004/C 084E/1

E-0243/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bedrijfsverplaatsingen en werkloosheid (Aanvullend antwoord)

342

2004/C 084E/2

E-0264/04 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Communautaire financiering van het nationaal kadaster in Griekenland

344

2004/C 084E/3

E-0265/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Propaganda in met communautaire middelen medegefinancierde verkiezingsboodschappen in Griekenland

345

2004/C 084E/4

E-0274/04 van Johanna Boogerd-Quaak aan de CommissieBetreft: Arseenzuur

346

2004/C 084E/5

E-0277/04 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Participatie van EU in bouw evenementenhal Brussel

348

2004/C 084E/6

E-0279/04 van Elly Plooij-van Gorsel aan de CommissieBetreft: Onderzoek aan embryo’s en stamcellen

349

2004/C 084E/7

P-0280/04 van Rijk van Dam aan de CommissieBetreft: Vertegenwoordiging Europese Commissie in Delhi

350

2004/C 084E/8

P-0282/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Omschrijving en opneming van de ultraperifere gebieden in de officiële lijsten van de Gemeenschap

351

2004/C 084E/9

P-0283/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Overheidsaankoopbeleid voor hout

352

2004/C 084E/0

E-0285/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Vuilnisstortplaatsen op Malta

353

2004/C 084E/1

E-0290/04 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Reikwijdte van richtlijn 97/11/EG

354

2004/C 084E/2

E-0291/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Verkeersongelukken in de lidstaten van de Europese Unie

354

2004/C 084E/3

P-0293/04 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Güe-bronnen in gevaar door aanleg van het traject van Puente del Arco naar El Condado (Asturië, Spanje) van de snelweg AS-17

355

2004/C 084E/4

E-0298/04 van Bob van den Bos aan de CommissieBetreft: Betrekkingen tussen EU en Libië en mensenrechten in Libië

356

2004/C 084E/5

E-0307/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Genetisch gemodificeerde gewassen

357

2004/C 084E/6

E-0308/04 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: De Franse taal bij de Commissie

358

2004/C 084E/7

E-0311/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het binnen twee jaar beëindigen van de activiteiten van goederentransporteur Ikea Rail en de status van de voor dit experiment ontvangen EU-subsidie van 500000 EUR.

359

2004/C 084E/8

P-0324/04 van W.G. van Velzen aan de CommissieBetreft: Nieuwe Belgische heffing aan Nederlandse en Duitse stroomdistributeurs voor het gebruik van het Belgische hoogspanningsnet bij de invoer van stroom uit Frankrijk

360

2004/C 084E/9

E-0325/04 van Willi Piecyk aan de CommissieBetreft: Omzetting van richtlijn 2002/25/EG

361

2004/C 084E/0

E-0329/04 van Jillian Evans en Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Endometriose

362

2004/C 084E/1

E-0332/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het vanwege fouten in een nieuwe eenduidige aanduiding van gevaarlijke chemische stoffen door Nederland verkeerd etiketteren van arseenzuur als pentoxide

363

2004/C 084E/2

P-0336/04 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Embryo-onderzoek ten laste van de EU-begroting

364

2004/C 084E/3

P-0339/04 van Jean-Louis Bernié aan de CommissieBetreft: Windmolens

365

2004/C 084E/4

E-0344/04 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Conseillers hors classe

366

2004/C 084E/5

E-0345/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Trans-Europese vervoersnetwerken

367

2004/C 084E/6

E-0346/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Prijsverschillen

368

2004/C 084E/7

E-0349/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Ernstige onregelmatigheden, met betrokkenheid van de EU, bij de oprichting van de particuliere universiteit van Formello (Rome)

369

2004/C 084E/8

E-0353/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Mogelijkheden voor het financieren van een project voor virtuele gezondheidsvoorlichting

370

2004/C 084E/9

E-0354/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Subsidie voor de oprichting van een multifunctioneel centrum

371

2004/C 084E/0

E-0355/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Subsidies voor jonge kunstenaars

372

2004/C 084E/1

E-0356/04 van Pasqualina Napoletano, Giorgio Ruffolo, Guido Sacconi en Walter Veltroni aan de CommissieBetreft: Crisis in de staalsector van Terni

372

2004/C 084E/2

E-0390/04 van Francesco Rutelli aan de CommissieBetreft: De sluiting van de magnetische afdeling van de AST in Terni

373

2004/C 084E/3

E-0395/04 van Antonio Tajani aan de CommissieBetreft: Maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de hoogovens in Terni niet dichtgaan

373

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0356/04, E-0390/04 en E-0395/04

2004/C 084E/4

P-0360/04 van Benedetto Della Vedova aan de CommissieBetreft: Uitsluiting van de dienst telefoongidsen van de verplichtingen van de universele dienst

374

2004/C 084E/5

E-0361/04 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Fluoridering van het Ierse drinkwater

375

2004/C 084E/6

E-0363/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Klacht P2000/4974

376

2004/C 084E/7

E-0364/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Richtlijn betreffende verpakkingsafval en Ierland

377

2004/C 084E/8

E-0365/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Scheiding van de jaarrekeningenrichtlijnen

377

2004/C 084E/9

E-0367/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Dierproeven in Ierland

378

2004/C 084E/0

E-0368/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Door de Ierse regering in rekening gebrachte kosten en de Seveso II-richtlijn

379

2004/C 084E/1

E-0369/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Raadpleging van het publiek bij de opstelling van noodplannen krachtens de Seveso II-richtlijn

379

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0368/04 en E-0369/04

2004/C 084E/2

E-0372/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Ondervraging van de uitgever Alexander Podrabinek

380

2004/C 084E/3

P-0375/04 van Martin Kastler aan de CommissieBetreft: Maatregelen om de consumptie van zogenaamde alcopops door jongeren tegen te gaan

381

2004/C 084E/4

E-0379/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Ontslag wegens zwangerschap

382

2004/C 084E/5

E-0380/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Contractanten bij de brandweer

383

2004/C 084E/6

P-0385/04 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Commerciële activiteiten van Ordnance Survey

383

2004/C 084E/7

P-0386/04 van Jean Saint-Josse aan de CommissieBetreft: Windmolens

385

2004/C 084E/8

P-0387/04 van Yves Butel aan de CommissieBetreft: Windmolens

386

2004/C 084E/9

E-0391/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Haarverf en kans op kanker

386

2004/C 084E/0

P-0392/04 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: De EU kan het zich veroorloven grote contingenten immigranten uit derdewereldlanden te blijven opnemen

388

2004/C 084E/1

E-0405/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Uitbraak vogelgriep

389

2004/C 084E/2

E-0415/04 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Herziening betreffende het besluit over Norrmejerier (een zuivelbedrijf)

390

2004/C 084E/3

P-0417/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Ontslagen in de fabriek van de Finex-groep (Aanvullend antwoord)

390

2004/C 084E/4

E-0421/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Het intrekken van de tijdelijke beperking op het gebruik van vismeel in diervoeder

391

2004/C 084E/5

E-0422/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: De HSL-lijn tussen Lubián en Orense in Galicië

393

2004/C 084E/6

E-0428/04 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Toekomst van regionale luchthavens in openbaar bezit na het recent besluit over de luchthaven van Charleroi in België en Ryanair

393

2004/C 084E/7

E-0431/04 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Plannen van de Commissie voor de bouw van vliegtuigen die verticaal kunnen landen en opstijgen

394

2004/C 084E/8

E-0432/04 van Helle Thorning-Schmidt aan de CommissieBetreft: Passief roken

395

2004/C 084E/9

P-0433/04 van Seán Ó Neachtain aan de CommissieBetreft: De status van Gaeilge bij de aanwerving van personeel voor EU-instellingen

397

2004/C 084E/0

E-0434/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 0

398

2004/C 084E/1

E-0435/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 1

398

2004/C 084E/2

E-0436/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 2

398

2004/C 084E/3

E-0437/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 5

399

2004/C 084E/4

E-0438/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: EURO 6

399

2004/C 084E/5

E-0439/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Grenswaarden voor de emissie van stikstofoxiden

400

2004/C 084E/6

E-0440/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Grenswaarden voor de emissie van deeltjes

400

2004/C 084E/7

E-0441/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Deeltjesfilter

400

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0434/04, E-0435/04, E-0436/04, E-0437/04, E-0438/04, E-0439/04, E-0440/04 en E-0441/04

2004/C 084E/8

E-0453/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Uitbuiting Portugese werknemers in Frankrijk

402

2004/C 084E/9

P-0455/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Illegale visserij - Azoren en Madeira

403

2004/C 084E/0

E-0456/04 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Toename van het aantal grieven en klachten van de consumenten in Griekenland

404

2004/C 084E/1

E-0458/04 van Brian Simpson en Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Vogelpest en het verbod op pluimvee uit Thailand

405

2004/C 084E/2

E-0459/04 van Armando Cossutta aan de CommissieBetreft: Sluiting van een productieafdeling van Thyssen Krupp in Terni (Italië)

406

2004/C 084E/3

E-0460/04 van Bart Staes aan de CommissieBetreft: België Europees koploper inzake salmonellabesmettingen — pasteuriseren van eieren

407

2004/C 084E/4

E-0464/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Brax - Ontslagen en delokalisering

408

2004/C 084E/5

E-0467/04 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Dienstreiskostenvergoedingen

409

2004/C 084E/6

E-0471/04 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Misbruik Europees model gehandicaptenparkeerkaart (GPK)

409

2004/C 084E/7

E-0475/04 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Taaldiscriminatie bij vacatures

410

2004/C 084E/8

E-0538/04 van Kathalijne Buitenweg aan de CommissieBetreft: Taaldiscriminatie bij vacatures — English mother tongue or native speaker

411

2004/C 084E/9

E-0710/04 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Publicaties van vacatures voor kandidaten met moedertaal Engels

411

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0475/04, E-0538/04 en E-0710/04

2004/C 084E/0

P-0476/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Auto’s van de Commissie

412

2004/C 084E/1

E-0478/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Dienstwagens van de Commissie

412

2004/C 084E/2

E-0480/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Vergelijkende onderzoeken van de Commissie

413

2004/C 084E/3

P-0490/04 van Harlem Désir aan de CommissieBetreft: Gevangenhouding van de Pakistaanse journalist Chawar Mehdi Rizvi, aangehouden in Karachi op 14 december 2003 samen met de Franse journalisten Marc Epstein en Jean-Paul Guilloteau van het weekblad L’Express

414

2004/C 084E/4

P-0494/04 van Carlos Carnero González aan de CommissieBetreft: Werkzaamheden aan de M30 door de regionale regering van Madrid zijn vrijgesteld van milieueffectrapportage

415

2004/C 084E/5

E-0496/04 van María Sornosa Martínez en María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Onderzoek naar studiebeurzen van het Spaanse Ministerie van Arbeid

416

2004/C 084E/6

E-0497/04 van María Valenciano Martínez-Orozco aan de CommissieBetreft: Discriminatie van communautaire minderjarigen bij de inschrijving bij sportfederaties in Spanje

416

2004/C 084E/7

E-0503/04 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Nationale belemmeringen bij toepassing van richtlijn 98/5/EG

417

2004/C 084E/8

E-0504/04 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Verbranding diermeel

418

2004/C 084E/9

E-0505/04 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Gebruik van diermeel in diervoeder

419

2004/C 084E/0

E-0507/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Ultraperifere regio’s

420

2004/C 084E/1

P-0515/04 van Luís Queiró aan de CommissieBetreft: Wetenschappelijke en technische adviezen voor het beheer van het communautaire visbestand

421

2004/C 084E/2

P-0524/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: De grondwet

421

2004/C 084E/3

E-0530/04 van Bernd Lange, Karin Scheele en Johannes Swoboda aan de CommissieBetreft: Euronorm-regels en roetuitstoot van dieselvoertuigen

422

2004/C 084E/4

P-0531/04 van Elisabeth Schroedter aan de CommissieBetreft: Bouw van een zoutwaterzwembad en lozing van het gebruikte zoute water op de Spree zonder milieueffectrapportage

424

2004/C 084E/5

P-0532/04 van Nelly Maes aan de CommissieBetreft: Kernonderzeeërs op het eiland Santo Stefano (Sardinië)

425

2004/C 084E/6

E-0535/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Erkenning van de status van gehandicapte over de gehele Europese Unie

426

2004/C 084E/7

E-0537/04 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: De mogelijke bijdrage van het Esperanto bij het garanderen van gelijkwaardigheid van de talen

427

2004/C 084E/8

E-0561/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Ierland en de nitraatrichtlijn

428

2004/C 084E/9

E-0563/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Implementatie van de nitraatrichtlijn in Ierland

428

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0561/04 en E-0563/04

2004/C 084E/0

E-0565/04 van Martin Callanan aan de CommissieBetreft: Reikwijdte van de richtlijn pleziervaartuigen

429

2004/C 084E/1

P-0567/04 van Marie-Arlette Carlotti aan de CommissieBetreft: Beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden

430

2004/C 084E/2

E-0569/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Programma Leonardo da Vinci

431

2004/C 084E/3

E-0586/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Paardenpaspoorten

432

2004/C 084E/4

E-0597/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vrij verkeer

433

2004/C 084E/5

E-0601/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Wapenvergunningen

434

2004/C 084E/6

E-0603/04 van Saïd El Khadraoui aan de CommissieBetreft: Snelverkoop voedingsproducten

435

2004/C 084E/7

E-0604/04 van Saïd El Khadraoui aan de CommissieBetreft: Verkoop vervallen voedingsproducten

435

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0603/04 en E-0604/04

2004/C 084E/8

E-0605/04 van Albert Maat aan de CommissieBetreft: Vervolgvraag op E-3005/02 betreffende de Europese Scheepsbouwsector

436

2004/C 084E/9

E-0625/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Mocht de Franse staat de kandidaatstelling van Jean-Marie Le Pen belemmeren, dan is dit een grove schending van artikel 6 van het Verdrag van de Europese Unie

437

2004/C 084E/0

P-0633/04 van Saïd El Khadraoui aan de CommissieBetreft: Integratie van de Commissie in Brussel

438

2004/C 084E/1

P-0635/04 van W.G. van Velzen aan de CommissieBetreft: De oprichting van een Europees Agentschap voor Netwerk en Informatie veiligheid (ENISA)

439

2004/C 084E/2

P-0641/04 van Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf aan de CommissieBetreft: Testresultaten inzake de aanwezigheid van GGO in zaaigoed sinds 2000

440

2004/C 084E/3

P-0644/04 van Harald Ettl aan de CommissieBetreft: Precisering van de vraag over overdraagbaarheid aanvullende pensioenaanspraken

441

2004/C 084E/4

P-0645/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Deskundig advies in de sector Justitie en Binnenlandse Zaken

441

2004/C 084E/5

P-0653/04 van Elisabeth Jeggle aan de CommissieBetreft: Vraag E-0760/03 betreffende exploitatievoorwaarden voor verbrandingsinstallaties overeenkomstig verordening (EG) nr. 1774/2002

442

2004/C 084E/6

E-0656/04 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Mobiele steriliseereenheden

443

2004/C 084E/7

P-0704/04 van Guido Sacconi aan de CommissieBetreft: Vervoer van pluimvee

443

2004/C 084E/8

P-0709/04 van Pasqualina Napoletano aan de CommissieBetreft: Alcatel-crisis (Rieti)

444

2004/C 084E/9

E-0717/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Ziekte van Johne

445

2004/C 084E/0

E-0728/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Ansaldo-Breda: eventuele controle op financiering door de Europese Unie

446

2004/C 084E/1

P-0734/04 van Philip Bushill-Matthews aan de CommissieBetreft: Veiligheid en standaardisering van skipistes

446

2004/C 084E/2

P-0769/04 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Beveiliging van openbare gebouwen in gebieden met een hoog aardbevingsrisico

447

2004/C 084E/3

E-0787/04 van Marianne Thyssen aan de CommissieBetreft: Problemen in verband met de omzetting in nationale regelgeving van richtlijn 2002/2/EG betreffende het verkeer van mengvoeders

448

2004/C 084E/4

P-0799/04 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Omzetting van richtlijn 2000/78/EG in het Verenigd Koninkrijk

449

2004/C 084E/5

P-0823/04 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Erkenning diploma’s en weigering tot aanstelling

450

2004/C 084E/6

P-0824/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Vaccinatie van hobbydieren

451

2004/C 084E/7

P-0849/04 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Betalingsachterstand bij handelstransacties

452

2004/C 084E/8

E-0865/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Europese subsidies ten gunste van de Vlaamse Gemeenschap

453

2004/C 084E/9

E-1064/04 van André Brie aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdigheden bij de aanleg van de regionale weg S 282 A in de vrijstaat Saksen

454

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (3de deel)

2004/C 084E/0

E-3897/02 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: De kosten van de uitbreiding en de nationale bijdragen van de huidige lidstaten

455

2004/C 084E/1

E-0160/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Vertragingen bij de erkenning van diploma’s wegens technische problemen

456

2004/C 084E/2

E-0162/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Douanetarieven voor tonijnconserven uit Azië

457

2004/C 084E/3

E-0496/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Haat tast voetbal aan in Palestina

458

2004/C 084E/4

E-0501/03 van Evelyne Gebhardt aan de CommissieBetreft: Resolutie van het Europees Parlement over het memorandum van de Commissie aan de Raad betreffende inkomstenbelasting en gelijke behandeling van mannen en vrouwen (A2-0055/1985)

459

2004/C 084E/5

P-0661/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Invoertarieven voor tonijnconserven uit Thailand en de Filipijnen

460

2004/C 084E/6

E-0806/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Schending van het communautair recht in de lidstaten van de Europese Unie

461

2004/C 084E/7

E-0857/03 van David Bowe aan de CommissieBetreft: Overname van Corus door Outokumpu

462

2004/C 084E/8

E-0907/03 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Azerbajdzjan

462

2004/C 084E/9

E-0911/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Vertragingen van diploma’s wegens technische problemen

464

2004/C 084E/0

E-0947/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Normen van de Italiaanse regering inzake verontreiniging door elektromagnetische velden

465

2004/C 084E/1

E-1271/03 van Hanja Maij-Weggen aan de CommissieBetreft: Detentie Juan Carlos Gonzalez Leiva op Cuba

467

2004/C 084E/2

E-1306/03 van Bernd Lange aan de CommissieBetreft: Verdere ontwikkeling van Europese wetgeving inzake uitlaatgassen van personenauto’s

467

2004/C 084E/3

E-1367/03 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Landbouwsteun van de EU en uitschakeling van plaatselijke producenten

468

2004/C 084E/4

P-1511/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Financiële correcties

470

2004/C 084E/5

E-1570/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Kritiek op de actieve betrokkenheid van de Vlaamse overheid bij milieusanering die strijdig zou zijn met de bevordering van vrije concurrentie

471

2004/C 084E/6

E-1571/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Oplossingen voor de problemen van de Vlaamse milieusanering zonder toenemende afhankelijkheid van particuliere bedrijven

472

2004/C 084E/7

E-1671/03 van Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Vervolgvraag op E-3529/02 betreffende wettelijke regeling vakantiegeld

473

2004/C 084E/8

P-1696/03 van Danielle Darras aan de CommissieBetreft: Europese steun en onderaanneming

474

2004/C 084E/9

E-1697/03 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Fokken van katten voor de verkoop van hun huiden — misleiding van de consumenten

475

2004/C 084E/0

E-1700/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Financiële correcties

475

2004/C 084E/1

E-1731/03 van Freddy Blak aan de CommissieBetreft: Overtreding door Denemarken van de artikelen 82 en 86 van het EG-Verdrag

476

2004/C 084E/2

E-1736/03 van Jorge Hernández Mollar aan de CommissieBetreft: Deelneming van een vertegenwoordiger van de Commissie aan het Vijfde Wereldavocadocongres

477

2004/C 084E/3

E-1830/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Brieven aan de Griekse regering betreffende het gebruik van communautaire middelen en de omzetting van EU-wetgeving (regionaal beleid)

478

2004/C 084E/4

E-1857/03 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Bescherming van slots voor regionale luchtvaarttrajecten

478

2004/C 084E/5

P-1886/03 van Emmanouil Bakopoulos aan de CommissieBetreft: Cultureel erfgoed van Irak

479

2004/C 084E/6

E-1936/03 van Anne Jensen aan de CommissieBetreft: Veiligheid van havens

479

2004/C 084E/7

P-2007/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Vietnam: voortdurende gevangenschap van de Eerwaarde Thich Quang Do

480

2004/C 084E/8

P-2154/03 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Vertraging bij de uitbetaling van MKB-projecten (Aanvullend antwoord)

481

2004/C 084E/9

P-2158/03 van Danielle Darras aan de CommissieBetreft: Onderaanneming, Europese steun en Isbergues

482

2004/C 084E/0

E-2257/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Schendingen van de godsdienstvrijheid van de leden van de Pinkstergemeente in Georgië

483

2004/C 084E/1

E-2280/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Waarschuwingssignalen van treinen

484

2004/C 084E/2

E-2297/03 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Rechtsgrondslag van de richtlijn over nucleaire veiligheid

485

2004/C 084E/3

E-2332/03 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: Niet-naleving van artikel 43 van het EG-Verdrag door de Italiaanse republiek

486

2004/C 084E/4

P-2341/03 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Brieven aan de Griekse overheid betreffende het correcte gebruik van communautaire middelen in het regionaal beleid

487

2004/C 084E/5

P-2350/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Bescherming van de Darwin Mounds

487

2004/C 084E/6

E-2413/03 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Subsidies voor uitwisselingen van kinderzangkoren

488

2004/C 084E/7

E-2421/03 van Kathleen Van Brempt aan de CommissieBetreft: Brulkikkers

489

2004/C 084E/8

E-2431/03 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: AIDS in de landen van Centraal-Azië

489

2004/C 084E/9

E-2445/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Illegale import van uit het oerwoud afkomstig vlees

492

2004/C 084E/0

E-2496/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Afwijkingen op de mondiale lopende rekening

493

2004/C 084E/1

E-2503/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Autoverhuurbedrijven

493

2004/C 084E/2

E-2526/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Eierproducenten in de Europese Unie

494

2004/C 084E/3

E-2572/03 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Schendingen van de godsdienstvrijheid van leden van de pinkstergemeente, baptisten, katholieken, orthodoxen en getuigen van Jehova in Georgië

495

2004/C 084E/4

E-2681/03 van Robert Goebbels aan de CommissieBetreft: Homologatie in België van in Luxemburg behaalde einddiploma’s secundair onderwijs

496

2004/C 084E/5

P-2817/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Nieuwe Griekse luchtvaartmaatschappij

497

2004/C 084E/6

E-2861/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Genetisch gemodificeerde gewassen

498

2004/C 084E/7

E-3042/03 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Plaatsing van telecommunicatiemasten

499

2004/C 084E/8

P-3109/03 van Phillip Whitehead aan de CommissieBetreft: Gehydrogeneerde vetten

501

2004/C 084E/9

E-3170/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Problemen bij de aanleg van de sneltram in Attika

501

2004/C 084E/0

E-3171/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Aanleg van de tram in Athene

502

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3170/03 en E-3171/03

2004/C 084E/1

E-3297/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Angola - plan voedselrantsoenering

503

2004/C 084E/2

E-3330/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Import van met gifstoffen verontreinigde verpakte levensmiddelen en sluipwegen om deze alsnog binnen te brengen in lidstaten met de strengste controles

504

2004/C 084E/3

E-3363/03 van Samuli Pohjamo aan de CommissieBetreft: Socio-economische gevolgen van de mijnbouw in Noord-Europa

506

2004/C 084E/4

E-3409/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Aanwerving van een adviseur voor de privatisering van de Postbank

507

2004/C 084E/5

E-3512/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Mogelijke gevolgen van de staking van de werknemers van het Nationaal Bureau voor de Statistiek van Griekenland voor de publicatie van Europese indicatoren

508

2004/C 084E/6

E-3586/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Eu-geld voor een Italiaans bedrijf waar Romano Prodi iets mee van doen heeft

508

2004/C 084E/7

E-3852/03 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: Benoemingen en transparantie in de Commissie

509

2004/C 084E/8

E-3884/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Alcatel Italië: vermoedelijke overtreding van de regels voor gebruikmaking van EU-subsidies (Aanvullend antwoord)

510

2004/C 084E/9

P-3930/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Behoud van de voorrechten van de Landbouwbank van Griekenland (Aanvullend antwoord)

511

2004/C 084E/0

E-3955/03 van Heide Rühle aan de CommissieBetreft: Interpretatie van de richtlijnen inzake milieu-informatie

512

2004/C 084E/1

E-3964/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Stoffen met hormonale werking in drinkwater — i.v.m. antwoord van Commissie op schriftelijke vraag E-2565/03

513

2004/C 084E/2

E-3976/03 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Problemen bij de vereenvoudiging van het acquis communautaire

515

2004/C 084E/3

P-3999/03 van Alejo Vidal-Quadras Roca aan de CommissieBetreft: Interne controlenorm 5 gevoelige posten — modaliteiten betreffende de tenuitvoerlegging van verplichte mobiliteit

516

2004/C 084E/4

E-4043/03 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Totaal toegestane vangsten (TAC) en quota voor 2004

517

2004/C 084E/5

E-4069/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Europees Agentschap voor maritieme veiligheid

519

2004/C 084E/6

E-4071/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Opnieuw het Groei- en stabiliteitspact

520

2004/C 084E/7

E-4076/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vergaande uitdroging van pijnbomen in Griekenland

521

2004/C 084E/8

E-4079/03 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Vogelvangst op Cyprus

522

2004/C 084E/9

P-0001/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Restituties voor de export naar Vaticaanstad (Aanvullend antwoord)

522

2004/C 084E/0

E-0011/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Top van Tunis - immigratiebeleid

525

2004/C 084E/1

E-0015/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Appelboomgaarden

526

2004/C 084E/2

E-0022/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Solidariteit met de strijdende producenten uit de Po-vlakte

527

2004/C 084E/3

E-0033/04 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing door invoering regionale premies

527

2004/C 084E/4

E-0048/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Europees Agentschap voor de controle op de visserij — vestiging in Galicië

529

2004/C 084E/5

E-0056/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: De verklaringen van Prodi over de noodzaak dat een of meer lidstaten het initiatief nemen om via nauwere samenwerking sneller voortgang te boeken voor het geval dat de ontwerpgrondwet niet wordt aangenomen

529

2004/C 084E/6

E-0059/04 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Aspect van dierbescherming bij premiebetalingen na de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

530

2004/C 084E/7

E-0079/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Voorstel beperking vluchtduur en taken - COM(2002)0030

531

2004/C 084E/8

P-0094/04 van Adriana Poli Bortone aan de CommissieBetreft: Herziening van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor tabak

531

2004/C 084E/9

E-0099/04 van Pietro-Paolo Mennea, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Lucio Manisco, Mario Borghezio, Roberto Bigliardo, Luisa Morgantini, Carlo Fatuzzo, Giovanni Fava, Marco Pannella, Generoso Andria, Vitaliano Gemelli, Gianfranco Dell’Alba, Sebastiano Musumeci, Pasqualina Napoletano, Amalia Sartori, Giovanni Pittella, Mariotto Segni, Luigi Cocilovo, Walter Veltroni, Giorgio Ruffolo, Raffaele Costa, Luigi Cesaro, Paolo Pastorelli, Adriana Poli Bortone, Fiorella Ghilardotti, Giovanni Procacci, Claudio Martelli, Mauro Nobilia, Antonio Mussa, Renato Brunetta en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Birma

532

2004/C 084E/0

E-0102/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Tarifering van water

533

2004/C 084E/1

E-0103/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Drinkwater

534

2004/C 084E/2

E-0105/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Vreemde praktijken van de Griekse regering ten aanzien van de beurs

535

2004/C 084E/3

P-0111/04 van Minerva Malliori aan de CommissieBetreft: Dioxines in kweekzalm

536

2004/C 084E/4

E-0119/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Onderdrukking van de Lao-Hmong-bevolking in het gebied Saysomboune (Laos)

537

2004/C 084E/5

P-0127/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Communautaire begroting en de Financiële Vooruitzichten

538

2004/C 084E/6

E-0129/04 van Lord Inglewood aan de CommissieBetreft: Agressieve exoten

539

2004/C 084E/7

E-0130/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Fluoridering van drinkwater

540

2004/C 084E/8

E-0152/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Verzamelen van biometrische gegevens op de luchthaven El. Venizelos, verwerking van de gegevens door een extern medewerker en besluit van de Griekse dienst voor de bescherming van persoonsgegevens

541

2004/C 084E/9

E-0186/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Schending van de godsdienstvrijheid in Italië, Spanje en Portugal

542

2004/C 084E/0

E-0189/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Repressieve maatregelen van het Tunesische regime jegens mensenrechtenactivisten

543

2004/C 084E/1

E-0190/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Klaarheid over de ware eigenaars van het bedrijf Italtrend, dat voor miljoenen aan consultingopdrachten van de Europese Commissie heeft binnengehaald

544

2004/C 084E/2

E-0194/04 van Avril Doyle aan de CommissieBetreft: Beperking van vlieg- en diensttijden voor lijnvluchtpiloten

546

2004/C 084E/3

P-0198/04 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Instelling van een communautair orgaan voor de studie van onbekende atmosferische verschijnselen

546

2004/C 084E/4

P-0199/04 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Etnische telling

547

2004/C 084E/5

E-0204/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Financiële verslaglegging

548

2004/C 084E/6

E-0205/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Bescherming MKB’s tegen multinationals: de zaak van de Ford-concessiehouders in Italië

549

2004/C 084E/7

E-0209/04 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Selectieprocedures van het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk

550

2004/C 084E/8

E-0212/04 van Simon Murphy aan de CommissieBetreft: Drijfnetten

550

2004/C 084E/9

E-0220/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Risico’s voor de economie van Padania ten gevolge van de steeds groter wordende kloof tussen de euro en de dollar

552

2004/C 084E/0

P-0222/04 van María Ayuso González aan de CommissieBetreft: Katoen

552

2004/C 084E/1

P-0230/04 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Absorptie communautaire middelen in EU-lidstaten eind 2003 (Aanvullend antwoord)

553

2004/C 084E/2

E-0232/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Euro

554

2004/C 084E/3

E-0246/04 van Joan Colom i Naval aan de CommissieBetreft: Begin van de werkzaamheden van het Ebro-wateroverhevelingsproject

555

2004/C 084E/4

E-0247/04 van Elisabeth Jeggle en Peter Liese aan de CommissieBetreft: Herziening Verordening (EG) 2571/97 (verkoop van boter tegen verlaagde prijs en steun voor room, boter en boterconcentraat bestemd voor banketbakkerswerk, consumptie-ijs e.d.)

556

2004/C 084E/5

E-0252/04 van Raquel Cardoso aan de CommissieBetreft: Financiering van het netwerk Natura 2000

557

2004/C 084E/6

E-0255/04 van Joan Vallvé aan de CommissieBetreft: Wegenplan op het eiland Mallorca

557

2004/C 084E/7

E-0259/04 van Giacomo Santini aan de CommissieBetreft: Tolheffing op rijksweg 47 door de Valsugana

559

2004/C 084E/8

E-0271/04 van Brice Hortefeux aan de CommissieBetreft: Namaak van euromuntstukken en -biljetten

560

2004/C 084E/9

E-0273/04 van Stefano Zappalà aan de CommissieBetreft: Automar srl — dealer van motorvoertuigen van het merk Mercedes-Benz

561

2004/C 084E/0

E-0275/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

563

2004/C 084E/1

E-0276/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: Luchtvervuiling

564

2004/C 084E/2

E-0286/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: Experimenten met apen in de Europese Unie

565

2004/C 084E/3

E-0289/04 van Marco Cappato, Marco Pannella, Maurizio Turco, Emma Bonino, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova en Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Culturele genocide in China

565

2004/C 084E/4

E-0292/04 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: Scheepsbouw in Italië

567

2004/C 084E/5

E-0296/04 van Theresa Villiers aan de CommissieBetreft: Voorlopige procedure voor staatssteun in de toetredende landen

567

2004/C 084E/6

E-0297/04 van Theodorus Bouwman aan de CommissieBetreft: Mogelijke inbreuken van de Spaanse mijnbouwonderneming UMINSA op de EU-wetgeving en mogelijke fraudes

569

2004/C 084E/7

E-0301/04 van Olle Schmidt aan de CommissieBetreft: Zweedse kernenergie en de interne markt

570

2004/C 084E/8

P-0305/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Aanvraag om bescherming oorsprongsbenaming rijst SantAndrea Piemonte

571

2004/C 084E/9

P-0323/04 van Werner Langen aan de CommissieBetreft: Stand van het onderzoek naar het territoriaal monopolie van Duitse schoorsteenvegers

572

2004/C 084E/0

E-0327/04 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Het graafschap Clare en doelstelling 1 van de structuurfondsen

573

2004/C 084E/1

E-0348/04 van Robert Sturdy aan de CommissieBetreft: Schokkend materiaal op websites in de lidstaten

574

2004/C 084E/2

E-0357/04 van Ewa Hedkvist Petersen aan de CommissieBetreft: Dunbevolkte gebieden in het toekomstige regionaal beleid

575

2004/C 084E/3

E-0371/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Het uitblijven van boetes voor ozonlaag afbrekende stoffen in Ierland

576

2004/C 084E/4

E-0373/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Ansaldo-Breda: overtreding van de milieubeschermingsnormen

577

2004/C 084E/5

E-0389/04 van Gianfranco Dell’Alba, Olivier Dupuis, Marco Cappato, Benedetto Della Vedova, Marco Pannella, Maurizio Turco en Emma Bonino aan de CommissieBetreft: Afrikaans Hof voor mensen- en volkenrechten

579

2004/C 084E/6

E-0394/04 van Francesco Fiori, Giorgio Lisi en Georges Garot aan de CommissieBetreft: Initiatief tegen de honger in de Europese Unie

580

2004/C 084E/7

E-0398/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Netwerken van kinderslavernij

581

2004/C 084E/8

E-0399/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Geheime detentie in de Verenigde Staten van vreemdelingen die verdacht worden van terroristische activiteiten omdat zij niet in het bezit van een geldig visum zijn

582

2004/C 084E/9

E-0402/04 van Concepció Ferrer aan de CommissieBetreft: Grenshospitaal in La Cerdanya

582

2004/C 084E/0

P-0416/04 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Jacht op ganzen in Zeeland

583

2004/C 084E/1

E-0420/04 van Brian Simpson aan de CommissieBetreft: Fluoridering van drinkwater

584

2004/C 084E/2

E-0423/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Sluiting van de Brax-fabriek in Portugal

585

2004/C 084E/3

E-0424/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Behoud van het teenwerkersambacht op Madeira

587

2004/C 084E/4

E-0426/04 van Samuli Pohjamo en Mikko Pesälä aan de CommissieBetreft: Tijdschema voor de behandeling van plattelandsontwikkelingsprojecten

588

2004/C 084E/5

E-0444/04 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Naleving wetgeving veiligheid en gezondheid op het werk

590

2004/C 084E/6

E-0451/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Programma voor voedselhulp en voedselveiligheid

591

2004/C 084E/7

E-0457/04 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Overbelasting van centrale verkeersaders

591

2004/C 084E/8

E-0469/04 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Gezondheidswaarschuwingen in het luchtverkeer

592

2004/C 084E/9

E-0470/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: De Zuivelcentrale in Rome: verzoek om opheldering over een geval van staatssteun

592

2004/C 084E/0

P-0472/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk buitentarief

594

2004/C 084E/1

E-0473/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Hervorming van de pensioenen

596

2004/C 084E/2

E-0474/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Afschaffing van de taalafdelingen bij de Europese scholen

597

2004/C 084E/3

E-0477/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Handel in bananen

599

2004/C 084E/4

E-0482/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Eurostat

599

2004/C 084E/5

E-0483/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Plattelandsontwikkeling: jeugdige landbouwers

600

2004/C 084E/6

E-0484/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Plattelandsontwikkeling: achterstandsgebieden

601

2004/C 084E/7

E-0485/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Bossenstrategie van de EU: Forest Focus

602

2004/C 084E/8

E-0486/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en rechtstreekse steun aan nieuwe lidstaten

603

2004/C 084E/9

E-0488/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: De zuivelsector in de EU: melkquota en uitbreiding

604

2004/C 084E/0

E-0489/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Gendergeweld in de EU: noodzaak van Europese regelgeving

605

2004/C 084E/1

E-0491/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Wet uitvoering bestemmingsplannen in Valencia - LRAU

606

2004/C 084E/2

E-0499/04 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Terugvordering steun bij industrievestiging

607

2004/C 084E/3

E-0509/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Venezuela - honger en de Portugese gemeenschap

608

2004/C 084E/4

E-0512/04 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Programma Daphne

609

2004/C 084E/5

E-0519/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Overeenkomst EG-Zwitserland inzake vrij verkeer van personen

610

2004/C 084E/6

P-0520/04 van Giovanni Fava aan de CommissieBetreft: Voorstel voor een verordening technische visserijmaatregelen Middellandse Zee

611

2004/C 084E/7

E-0522/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Bedriegelijke brieven over zogenaamd gewonnen prijzen

612

2004/C 084E/8

P-0523/04 van Emmanouil Mastorakis aan de CommissieBetreft: Tweede en derde communautair bestek (Aanvullend antwoord)

613

2004/C 084E/9

E-0528/04 van Guido Sacconi, Vincenzo Lavarra en Pasqualina Napoletano aan de CommissieBetreft: Wijziging Verordening 753/2002 betreffende de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten

614

2004/C 084E/0

E-0529/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Toegang tot de viswateren van de Autonome Regio der Azoren

616

2004/C 084E/1

E-0533/04 van Bill Newton Dunn aan de CommissieBetreft: Paspoorten voor paarden

617

2004/C 084E/2

E-0540/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Financiële Vooruitzichten na 2006

617

2004/C 084E/3

E-0543/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: De afnemende bijdrage van EU-gelden aan het overleven van kleine boeren bij lage consumentenprijzen en lage wereldmarktprijzen (Aanvullend antwoord)

618

2004/C 084E/4

E-0544/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Nagestreefde wijziging in verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf, een plafond in de steun per bedrijf en beperking van nadelen voor derde landen (Aanvullend antwoord)

620

2004/C 084E/5

E-0546/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Betrokkenheid van de EU bij een ontwikkelingsproject in de Mexicaanse deelstaat Chiapas dat aanleiding geeft tot hervatting van oorlogshandelingen

621

2004/C 084E/6

E-0547/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Voortzetting van een belasting in Duitsland die op grond van een EU-richtlijn in 2004 niet meer zou kunnen bestaan en de besteding van de opbrengst

623

2004/C 084E/7

P-0549/04 van Baroness Sarah Ludford aan de CommissieBetreft: Gelijke behandeling in arbeid en beroep

624

2004/C 084E/8

P-0550/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Het feit dat de Europese Commissie als adviseur een ideoloog van het radicale islamitisme in dienst heeft

625

2004/C 084E/9

E-0551/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Implementatie van de Richtlijn inzake milieueffectbeoordeling in Ierland

626

2004/C 084E/0

E-0552/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Recht op collectieve acties

626

2004/C 084E/1

E-0553/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Wijziging van de richtlijn inzake werkneemsters tijdens de zwangerschap

627

2004/C 084E/2

E-0554/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Betaald vaderschapsverlof

627

2004/C 084E/3

E-0555/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Analfabetisme en sociale uitsluiting

627

2004/C 084E/4

E-0556/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Definitie van de criteria voor de erkenning van een handicap

627

2004/C 084E/5

E-0557/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Richtlijn betreffende sociale bescherming voor nieuwe vormen van werkgelegenheid

628

2004/C 084E/6

E-0558/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Richtlijn betreffende individuele ontslagen

628

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0552/04, E-0553/04, E-0554/04, E-0555/04, E-0556/04, E-0557/04 en E-0558/04

2004/C 084E/7

E-0566/04 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Muziekcensuur in China

629

2004/C 084E/8

E-0570/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Commissie-ambtenaren op verlof

630

2004/C 084E/9

E-0576/04 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Verkiezingsactiviteiten Romano Prodi

631

2004/C 084E/0

E-0581/04 van Glyn Ford aan de CommissieBetreft: Betrekkingen tussen de media en productiemaatschappijen

632

2004/C 084E/1

E-0588/04 van Antonio Tajani, Giuseppe Gargani en Stefano Zappalà aan de CommissieBetreft: Benoeming en bevordering van hoge functionarissen bij de Europese Commissie

633

2004/C 084E/2

E-0589/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de luchthaven van de politieke en administratieve hoofdstad van Spanje. gebruik van de voor Spanje bestemde kredieten van het Cohesiefonds voor infrastructuur in Madrid

634

2004/C 084E/3

E-0592/04 van Helle Thorning-Schmidt aan de CommissieBetreft: Steun aan stoeterijen

635

2004/C 084E/4

E-0610/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Ierse hengstenhouderijen

635

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0592/04 en E-0610/04

2004/C 084E/5

E-0607/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Seizoenarbeid

636

2004/C 084E/6

E-0612/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Steun aan mastersstudenten in Portugal

636

2004/C 084E/7

E-0613/04 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Myanmar

637

2004/C 084E/8

E-0614/04 van Harlem Désir aan de CommissieBetreft: Sluiting van de DHL-vestiging (280 werknemers) in Blanc Mesnil, Frankrijk

637

2004/C 084E/9

E-0619/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Schade door de extreme weersomstandigheden in Griekenland

639

2004/C 084E/0

E-0622/04 van Karin Riis-Jørgensen aan de CommissieBetreft: Inreisverbod naar Rusland voor Deense journaliste

640

2004/C 084E/1

E-0627/04 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Niet-naleving van de communautaire wetgeving bij grenscontroles door dierenartsen in Spanje

640

2004/C 084E/2

E-0628/04 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Onregelmatigheden met betrekking tot documenten voor producten uit derde landen bij Spaanse grenscontroles

641

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0627/04 en E-0628/04

2004/C 084E/3

E-0632/04 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Hongerstaking van de Tunesische journalist Abdallah Zouari

642

2004/C 084E/4

P-0634/04 van Giovanni Procacci aan de CommissieBetreft: Mogelijke schending van het Gemeenschapsrecht door de Italiaanse Republiek

643

2004/C 084E/5

E-0636/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Europa en de toekomst van jongeren

644

2004/C 084E/6

E-0642/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Overlevingskansen kleine gemeentes in Italië

645

2004/C 084E/7

E-0643/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: De nieuwe ontwikkelingen in de kwestie van de verdenking van schending van de regels voor openbare aanbesteding door de ATAC in Rome

646

2004/C 084E/8

P-0646/04 van Mario Mauro aan de CommissieBetreft: Slachting in Lira (noorden van Oeganda)

646

2004/C 084E/9

E-0650/04 van Mauro Nobilia aan de CommissieBetreft: Afschaffing van het onderscheid tussen verpakkingen en verpakkingsafval enerzijds en tussen goederen en goederenafval anderzijds

648

2004/C 084E/0

E-0651/04 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Positie van het Frans binnen de Europese instellingen

649

2004/C 084E/1

E-0652/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Europese Commissie tegenstander van de elementaire regels van maritieme veiligheid

649

2004/C 084E/2

E-0659/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Financiering van de civil society en de NGO’s — de Europese Conventie

650

2004/C 084E/3

E-0671/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verzuim van Ierland om verslag uit te brengen inzake CO2-emissies van nieuwe personenauto’s

2

651

2004/C 084E/4

E-0672/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Erkenning van beroepskwalificaties van apothekers

651

2004/C 084E/5

E-0673/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Kosten van het hoger onderwijs voor EU-staatsburgers

652

2004/C 084E/6

E-0679/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Bushmeat - grenscontroles

653

2004/C 084E/7

E-0680/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Bushmeat - overdracht van de ziekte

653

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0679/04 en E-0680/04

2004/C 084E/8

P-0688/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Toepassing van artikel 10, lid 3 van verordening nr. 1788/2003

654

2004/C 084E/9

E-0691/04 van Dominique Souchet aan de CommissieBetreft: Systemische insecticiden

655

2004/C 084E/0

E-0696/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Financiering met middelen van het programma Cultuur 2000 van boeken of vertalingen van boeken waarin nationalistisch beleid en autocratisch optreden worden verheerlijkt

656

2004/C 084E/1

E-0700/04 van Benedetto Della Vedova aan de CommissieBetreft: Besteding van middelen uit het Europees Sociaal Fonds voor het Edunet-project

657

2004/C 084E/2

P-0702/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Herstelplan voor de zwarte heilbot: buitengewone maatregelen van de Europese Commissie

658

2004/C 084E/3

P-0703/04 van Helena Torres Marques aan de CommissieBetreft: Bijdragen van de lidstaten aan de Gemeenschapsbegroting

659

2004/C 084E/4

E-0707/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Een vuilstort in het natuurgebied Monte Catillo bij Tivoli

660

2004/C 084E/5

E-0711/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: De typische eigenschappen van de berggebieden en het communautaire beleid

661

2004/C 084E/6

E-0716/04 van Luis Berenguer Fuster en Anna Terrón i Cusí aan de CommissieBetreft: Alarm via radio

662

2004/C 084E/7

E-0720/04 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Exportsubsidies voor haver

663

2004/C 084E/8

P-0722/04 van María Herranz García aan de CommissieBetreft: Gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie

664

2004/C 084E/9

E-0726/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Steun aan visserijorganisaties

665

2004/C 084E/0

E-0727/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Informatie over toekennen van een beloning aan de regio Lazio

665

2004/C 084E/1

E-0735/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Financiering van projecten voor het overbrengen van water van het bekken van de Ebro naar regio’s in het oosten en het zuiden van Spanje

666

2004/C 084E/2

E-0736/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Steunverlening aan regio’s die vanwege het statistisch effect niet meer onder doelstelling 1 van de structuurfondsen zullen vallen

667

2004/C 084E/3

E-0737/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Deelneming van studenten aan Erasmus

667

2004/C 084E/4

E-0739/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Toekomstig regionaal beleid van de EU ten aanzien van de meest perifere mediterrane regio’s

668

2004/C 084E/5

P-0766/04 van Giorgio Celli aan de CommissieBetreft: Financiering van het leidingensysteem Llubí-Crestaxt-Pollença (Balearen)

669

2004/C 084E/6

P-0768/04 van Ole Sørensen aan de CommissieBetreft: Uitlevering van oorlogsmisdadigers aan Denemarken

670

2004/C 084E/7

P-0770/04 van Seán Ó Neachtain aan de CommissieBetreft: Staatsburgerschap van de Europese Unie

671

2004/C 084E/8

E-0792/04 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: De teruggave van eigendommen door Turkije

672

2004/C 084E/9

E-0796/04 van Michel Hansenne aan de CommissieBetreft: Veiligheid in liften

673

2004/C 084E/0

E-0802/04 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Oneerlijke concurrentie door grote verschillen in destructietarieven

673

2004/C 084E/1

E-0803/04 van Markus Ferber aan de CommissieBetreft: Subsidieaanvraag van de heer Doriano Cataffo

674

2004/C 084E/2

P-0809/04 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: TETRA-masten (terrestrische bundelradiomasten)

675

2004/C 084E/3

E-0812/04 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Schending van de Europese regelgeving inzake fytosanitaire producten in de Abac-zaak (Valencia)

676

2004/C 084E/4

E-0827/04 van María Sornosa Martínez en Bárbara Dührkop Dührkop aan de CommissieBetreft: Uitbreiding van de luchthaven van San Sebastián

678

2004/C 084E/5

P-0836/04 van Regina Bastos aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

679

2004/C 084E/6

P-0837/04 van Joaquim Piscarreta aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

680

2004/C 084E/7

P-0838/04 van Raquel Cardoso aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

680

2004/C 084E/8

P-0839/04 van João Gouveia aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

681

2004/C 084E/9

P-0840/04 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

682

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-0836/04, P-0837/04, P-0838/04, P-0839/04 en P-0840/04

2004/C 084E/0

E-0846/04 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Opname in Gemeenschapsrecht van artikel 2 van het Schengenverdrag

684

2004/C 084E/1

P-0857/04 van Vasco Graça Moura aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

685

2004/C 084E/2

P-0858/04 van Teresa Almeida Garrett aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

685

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-0857/04 en P-0858/04

2004/C 084E/3

P-0859/04 van Torben Lund aan de CommissieBetreft: Haarkleurstoffen en ernstige gezondheidsproblemen

687

2004/C 084E/4

P-0860/04 van Eluned Morgan aan de CommissieBetreft: De grondwet en EU-financiering

688

2004/C 084E/5

P-0870/04 van Wolfgang Ilgenfritz aan de CommissieBetreft: Werkvergunning voor uitzendkrachten in Italië

689

2004/C 084E/6

P-0871/04 van José Pacheco Pereira aan de CommissieBetreft: Concurrentievervalsing in de wijnsector

690

2004/C 084E/7

P-0872/04 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Voorzorgsbeginsel

692

2004/C 084E/8

E-0875/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Schendingen van de mensenrechten in het noorden van Oeganda

693

2004/C 084E/9

E-0885/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Lijst van diepzeesoorten, pelagische soorten en demersale soorten

694

2004/C 084E/0

E-0887/04 van Bob van den Bos aan de CommissieBetreft: Gevolgen voor de volksgezondheid van de invoer van siervogels

694

2004/C 084E/1

P-0892/04 van Véronique De Keyser aan de CommissieBetreft: Europese supercommissaris

695

2004/C 084E/2

E-0900/04 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Borstvoeding in openbare plaatsen

696

2004/C 084E/3

P-0928/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Gelijke behandeling bij schriftelijk examen in vergelijkend onderzoek COM/A/3/02, gebied 2

696

2004/C 084E/4

P-0934/04 van Mogens Camre aan de CommissieBetreft: Spreiding van EU-personeel over de rangen A, B, C en D

697

2004/C 084E/5

P-0949/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Moeilijkheden voor de Italiaanse staalindustrie

698

2004/C 084E/6

P-0957/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: De beoogde sluiting van Sorefame-Bombardier

699

2004/C 084E/7

P-0966/04 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Monopolie van schoorsteenvegers

700

2004/C 084E/8

P-0974/04 van Guido Sacconi aan de CommissieBetreft: Overeenkomsten EU-Zwitserland en toepassing van de Ronfeldt-Thévenon-rechtspraak

702

2004/C 084E/9

P-1040/04 van Enrico Ferri aan de CommissieBetreft: Voorwaarden voor inschrijving in het dekhengstenregister — omzetting communautaire wetgeving

703

2004/C 084E/0

E-1222/04 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Toegang tot rivieren

704

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (4de deel)

2004/C 084E/1

E-3150/02 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Uitvoering van het Stabiliteitspact

705

2004/C 084E/2

P-3201/02 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: Nationaal waterbouwkundig plan in Spanje: overhevelingsproject Júcar Vinalopó

706

2004/C 084E/3

P-3821/02 van Elena Paciotti aan de CommissieBetreft: Schending van het recht op asiel in de Unie

707

2004/C 084E/4

P-3826/02 van Giuseppe Di Lello Finuoli aan de CommissieBetreft: Uitzetting van het gezin Al-Shari uit Italië

707

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3821/02 en P-3826/02

2004/C 084E/5

E-3867/02 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Berging veerboot Le Joola

708

2004/C 084E/6

E-3868/02 van Ria Oomen-Ruijten en Bartho Pronk aan de CommissieBetreft: Wet op de Nederlandse studiefinanciering

709

2004/C 084E/7

E-0797/04 van Ria Oomen-Ruijten aan de CommissieBetreft: Studiefinanciering en vrij verkeer van personen

710

Gecombineerd Aanvullend antwoord op de schritftelijke vragen E-3868/02 en E-0797/04

2004/C 084E/8

E-0017/03 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Steun aan Afghanistan

711

2004/C 084E/9

E-0093/03 van Peter Skinner aan de CommissieBetreft: Vermogenswinstbelasting in Duitsland

712

2004/C 084E/0

E-0129/03 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Radioprogramma’s Voice of America en Radio Free Asia in Phnom Penh uit de ether genomen

712

2004/C 084E/1

E-0182/03 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: De vrouwenrechten in Iran

713

2004/C 084E/2

E-0199/03 van Margot Keßler aan de CommissieBetreft: Westelijke Sahara — Bezoek van de ad hoc delegatie mensenrechten van het Europees Parlement

714

2004/C 084E/3

E-0243/03 van Nirj Deva aan de CommissieBetreft: Kenia Westlands - Aanleg St Austins Road

715

2004/C 084E/4

E-0453/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Boris Shikhmuradov

716

2004/C 084E/5

E-0562/03 van Juan Ojeda Sanz aan de CommissieBetreft: Arrestatie van journalisten in Gibraltar

717

2004/C 084E/6

E-0587/03 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Suiker uit de Balkanlanden

717

2004/C 084E/7

E-1040/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanwending door de gemeente Perugia van subsidies uit hoofde van het programma Leader+

719

2004/C 084E/8

E-1046/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanwending door de gemeente Terni van subsidies uit hoofde van het programma Leader+

719

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1040/03 en E-1046/03

2004/C 084E/9

E-1163/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Aanwending door de gemeente Terni van de subsidies uit hoofde van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw

720

2004/C 084E/0

P-1396/03 van Margie Sudre aan de CommissieBetreft: Eenvormige BTW met verlaagd tarief voor de horecasector

721

2004/C 084E/1

P-1398/03 van Arie Oostlander aan de CommissieBetreft: Verschijning tweewekelijks informatieblad Europa van Morgen

722

2004/C 084E/2

P-1437/03 van Armin Laschet aan de CommissieBetreft: Directe EU-begrotingssteun ten bedrage van 10 miljoen euro per maand aan de Palestijnse Autoriteit

723

2004/C 084E/3

E-1457/03 van Hiltrud Breyer aan de CommissieBetreft: Euratom/verstoring van de elektriciteitsmarkt

724

2004/C 084E/4

E-1500/03 van Florence Kuntz aan de CommissieBetreft: Het redden van het archeologisch erfgoed in Irak

724

2004/C 084E/5

P-1509/03 van Lucio Manisco aan de CommissieBetreft: Plundering van het Iraakse culturele en artistieke erfgoed — Rol van de Europese Unie

725

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1500/03 en P-1509/03

2004/C 084E/6

P-1510/03 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: Financiële steun aan de Palestijnse Nationale Autoriteit

726

2004/C 084E/7

E-1525/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Privatisering van kunstschatten als gevolg van grootschalige diefstallen uit musea en tekortschietende controle op de internationale kunsthandel

726

2004/C 084E/8

E-1939/03 van Giles Chichester aan de CommissieBetreft: Driemaandelijkse voorlichtingsbijeenkomsten van de Commissie en Small Business Europe: deelname van door de regering gefinancierde nationale instanties aan voorlichtingsbijeenkomsten van de Commissie

727

2004/C 084E/9

E-1983/03 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Bouw van een school voor voortgezet lager onderwijs in het dorp Rizokarpaso op het bezette gedeelte van Cyprus

728

2004/C 084E/0

E-2033/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Heropening van de Griekse middelbare school in Rizokarpasso

729

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-1983/03 en E-2033/03

2004/C 084E/1

P-2376/03 van Lucio Manisco aan de CommissieBetreft: Uitzetting van Al Sahri door Italië en zijn executie in Syrië

729

2004/C 084E/2

E-2748/03 van Konstantinos Hatzidakis aan de CommissieBetreft: Lagere school in Rizokarpasso

730

2004/C 084E/3

E-3129/03 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Guinee-Bissau - steun van de Commissie

731

2004/C 084E/4

P-3142/03 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Carrièrebewegingen van directeuren-generaal

732

2004/C 084E/5

E-3311/03 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Rotatieprincipe directoraten-generaal

732

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3142/03 en E-3311/03

2004/C 084E/6

P-3154/03 van Michael Cashman aan de CommissieBetreft: Veiligheid van mobiele telefoons (Aanvullend antwoord)

733

2004/C 084E/7

E-3325/03 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Communautaire uitgaven

734

2004/C 084E/8

E-3464/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Het gebruik van de Tetrapol-technologie in de Europese Unie

735

2004/C 084E/9

E-3470/03 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Gevaar voor de gezondheid door het gebruik van tetrapol

736

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-3464/03 en E-3470/03

2004/C 084E/0

E-3471/03 van Miquel Mayol i Raynal aan de CommissieBetreft: Bouwwerkzaamheden op Es Trenc-Salobrar de Campos

736

2004/C 084E/1

E-3514/03 van Giovanni Pittella aan de CommissieBetreft: Cursus gefinancierd uit Structuurfondsen (Aanvullend antwoord)

737

2004/C 084E/2

E-3574/03 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Europese Overeenkomst inzake het verzenden van verzoeken om rechtsbijstand

738

2004/C 084E/3

E-3625/03 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Standaardisering van nationale identiteitsbewijzen

738

2004/C 084E/4

E-3748/03 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Prato

739

2004/C 084E/5

E-3832/03 van Nicholas Clegg aan de CommissieBetreft: Global Drug Facility

740

2004/C 084E/6

E-3840/03 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Discriminatierichtlijn (2000/43/EG)

741

2004/C 084E/7

E-3870/03 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Debiet van de Júcar en overheveling Júcar-Vinalopó

741

2004/C 084E/8

P-3924/03 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Mag de Geroi Sevastopolya varen?

742

2004/C 084E/9

E-3948/03 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het door de Verenigde Staten of andere staten straffen of belonen van Europese bedrijven als middel om de volgzaamheid van hun EU-lidstaat van vestiging af te dwingen

744

2004/C 084E/0

E-3980/03 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: De Joekos-zaak

745

2004/C 084E/1

E-4055/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Hernieuwbare energie

746

2004/C 084E/2

E-4056/03 van Elspeth Attwooll aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van het milieu-acquis

747

2004/C 084E/3

E-4066/03 van Juan Naranjo Escobar aan de CommissieBetreft: Biometrische paspoorten

748

2004/C 084E/4

E-4068/03 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Onterechte tolheffing voor de autosnelweg Turijn-Milaan

749

2004/C 084E/5

E-0003/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Handel in vederwild

750

2004/C 084E/6

E-0023/04 van Jonas Sjöstedt aan de CommissieBetreft: Gebrekkige informatie aan de Commissie in verband met de Botniaspoorlijn

751

2004/C 084E/7

E-0030/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Vuilstortplaatsen en grindafgravingen

752

2004/C 084E/8

E-0044/04 van Monica Frassoni aan de CommissieBetreft: Val Jumela

752

2004/C 084E/9

E-0050/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Het conflict tussen de papierpulpfabriek Celulosas de Pontevedra van Ence in Galicië, en de bevolking en het gemeentebestuur van Pontevedra wegens milieuverontreiniging door de fabriek

753

2004/C 084E/0

E-0053/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Stilvallen van de werkzaamheden op de scheepswerven van Inzar in Fene (Galicië) wegens het verbod op de bouw van nieuwe vrachtschepen — optreden van de Europese Commissie en de Spaanse regering

755

2004/C 084E/1

E-0054/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Uitvoering van het Protocol van Kyoto door Spanje

756

2004/C 084E/2

E-0068/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Internationale Conventie inzake de bescherming van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden

757

2004/C 084E/3

E-0071/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Stuwdam in de rivier de Narla in Lugo, Galicië, in het kader van het Nationale waterbeheersplan van Spanje, die is gepland in een gebied van communautair belang in het netwerk Natura 2000

758

2004/C 084E/4

E-0077/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Behandeling van afvalwater in Ierland

759

2004/C 084E/5

E-0080/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Reumatiek en Biomed-programma

759

2004/C 084E/6

E-0081/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van de richtlijn geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging

760

2004/C 084E/7

E-0092/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Ontwikkeling van de stroomprijzen, investeringen in de energiesector

760

2004/C 084E/8

E-0101/04 van Marjo Matikainen-Kallström aan de CommissieBetreft: Positie van MKB in EU-onderzoeksfinanciering

761

2004/C 084E/9

P-0110/04 van Eija-Riitta Korhola aan de CommissieBetreft: Wettigheid van bepaalde EU-besluiten na de mislukking het Protocol van Kyoto

764

2004/C 084E/0

E-0181/04 van Charlotte Cederschiöld aan de CommissieBetreft: Netwerk- en informatiebeveiliging

765

2004/C 084E/1

E-0182/04 van Charlotte Cederschiöld aan de CommissieBetreft: Netwerk- en informatiebeveiliging

766

2004/C 084E/2

E-0183/04 van Charlotte Cederschiöld aan de CommissieBetreft: Netwerk- en informatiebeveiliging

766

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0181/04, E-0182/04 en E-0183/04

2004/C 084E/3

E-0267/04 van Juan Ferrández Lezaun aan de CommissieBetreft: Alternatieven voor het NWB

767

2004/C 084E/4

E-0300/04 van Roberto Bigliardo aan de CommissieBetreft: financiering van nieuwe luchthaven van Athene (Aanvullend antwoord)

768

2004/C 084E/5

E-0309/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Uitbreiding werkingsgebied TAEIX tot de westelijke Balkan

769

2004/C 084E/6

P-0313/04 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: erbrandingsinstallatie in Galway

770

2004/C 084E/7

E-0319/04 van Dana Scallon aan de CommissieBetreft: Financiering van onderzoeksactiviteiten, waarbij menselijke embryonale stamcellen worden gebruikt

771

2004/C 084E/8

E-0326/04 van Willi Piecyk aan de CommissieBetreft: Subsidies voor nieuwe visnetten

772

2004/C 084E/9

E-0328/04 van Marco Cappato, Maurizio Turco, Marco Pannella, Gianfranco Dell’Alba, Benedetto Della Vedova, Olivier Dupuis en Emma Bonino aan de CommissieBetreft: Chinese nieuwjaarsoptocht in Parijs

773

2004/C 084E/0

E-0331/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Oprichting van een regionaal coördinatiecentrum voor sociaal beleid voor de Balkan

773

2004/C 084E/1

E-0334/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De ongewijzigde situatie op het gebied van mensenrechten en democratie in China en Hongkong, de dreiging naar Taiwan en de noodzaak van het wapenembargo

774

2004/C 084E/2

E-0335/04 van Astrid Thors aan de CommissieBetreft: Verlenging bedrijfsvergunning kernenergiecentrale Sosnovy Bor

775

2004/C 084E/3

P-0337/04 van Gabriele Stauner aan de CommissieBetreft: Subsidies voor het concern Parmalat

776

2004/C 084E/4

E-0347/04 van Glenys Kinnock aan de CommissieBetreft: Het gebruik van ACT bij de handeling van malaria

777

2004/C 084E/5

E-0350/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Reisbureaus: gevolgen van de crisis van Alitalia voor de werkgelegenheid

779

2004/C 084E/6

E-0351/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Reisbureaus: ernstige problemen voor bureaus en de consument

779

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0350/04 en E-0351/04

2004/C 084E/7

P-0358/04 van Werner Langen aan de CommissieBetreft: Procedure in verband met de Duitse statiegeldregeling voor blikjes

781

2004/C 084E/8

P-0377/04 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Duurzaam beheer visbestanden Middellandse Zee — Maatregelen ter bestrijding illegale visserij

781

2004/C 084E/9

E-0396/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Een Guantanamo aan de Theems?

783

2004/C 084E/0

E-0397/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: Legalisering van migrerende werknemers zonder documenten in de Unie

783

2004/C 084E/1

P-0407/04 van Hugues Martin aan de CommissieBetreft: Communautaire CRAFT-programma’s

784

2004/C 084E/2

P-0408/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Implementatie richtlijn Omgevingslawaai in Nederland

786

2004/C 084E/3

E-0410/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Aer Rianta

787

2004/C 084E/4

E-0412/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Regelgeving op de uitvoer van hout in Indonesië

787

2004/C 084E/5

E-0414/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Behandeling van Noord-Koreaanse vluchtelingen in de Chinese Volksrepubliek

788

2004/C 084E/6

E-0418/04 van Gerhard Schmid aan de CommissieBetreft: Veiligheid van eurocheque-kaarten

789

2004/C 084E/7

E-0447/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Turfexport naar Italië

790

2004/C 084E/8

E-0448/04 van Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Onderzoek op primaten in Münster (Duitsland)

791

2004/C 084E/9

E-0450/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Valse bankbiljetten

792

2004/C 084E/0

E-0452/04 van Raffaele Costa aan de CommissieBetreft: Programma Info 2000

793

2004/C 084E/1

E-0462/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Guinee-Bissau - Steun van de Commissie

794

2004/C 084E/2

E-0463/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Europa - Terrorisme

795

2004/C 084E/3

E-0468/04 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Concurrentie in de gassector

797

2004/C 084E/4

E-0479/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Vergelijkende onderzoeken van de Commissie

798

2004/C 084E/5

E-0481/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Blue Dragon

800

2004/C 084E/6

E-0487/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: De zuivelsector in de EU: Argentinië en de vredesclausule van de Wereldhandelsorganisatie

800

2004/C 084E/7

E-0498/04 van Salvador Garriga Polledo aan de CommissieBetreft: Communautaire waarschuwing over de Spaanse productiviteit

801

2004/C 084E/8

E-0508/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Portugal - kernafval

802

2004/C 084E/9

E-0511/04 van Sérgio Marques aan de CommissieBetreft: Steunverlening aan Zuid-Afrika

804

2004/C 084E/0

P-0525/04 van Ian Hudghton aan de CommissieBetreft: Aardappelringrot

805

2004/C 084E/1

E-0541/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Medewerking aan Amerikaanse druk op luchtvaartmaatschappijen om vooruitlopend op een eventueel verdrag onbeperkt passagiersgegevens te verstrekken

806

2004/C 084E/2

E-0548/04 van Jan Mulder aan de CommissieBetreft: Ophokplicht pluimvee

808

2004/C 084E/3

E-0562/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Het blauwebabysyndroom in EU-lidstaten

809

2004/C 084E/4

E-0564/04 van Caroline Jackson aan de CommissieBetreft: Overpompen van olie van schip naar schip

810

2004/C 084E/5

P-0568/04 van Herbert Bösch aan de CommissieBetreft: Afsluitend verslag Eurostat

811

2004/C 084E/6

E-0573/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Begin van de bouw van de basistunnel onder de Brennerpas

811

2004/C 084E/7

E-0575/04 van Philip Claeys aan de CommissieBetreft: Verkiezingsactiviteiten mevrouw Diamantopoulou

812

2004/C 084E/8

E-0579/04 van Mihail Papayannakis aan de CommissieBetreft: Lagune van Vasova

813

2004/C 084E/9

E-0582/04 van Richard Corbett aan de CommissieBetreft: Toepassing van boekhoudnorm IAS 32 op coöperatieve bedrijven

814

2004/C 084E/0

E-0595/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Prijzen bij paardenraces in Griekenland

815

2004/C 084E/1

P-0600/04 van Generoso Andria aan de CommissieBetreft: Vergoedingen voor bestuurders van het amateurvoetbal

816

2004/C 084E/2

E-0602/04 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Algemene evaluatie van het grote wateroverhevelingsproject van de Ebro

817

2004/C 084E/3

P-0608/04 van Patricia McKenna aan de CommissieBetreft: De politieke bedoelingen van de Commissie met de GGO’s

818

2004/C 084E/4

E-0611/04 van Mario Borghezio aan de CommissieBetreft: Terrorisme: een Europese richtlijn inzake de aanwezigheid van air marshals

819

2004/C 084E/5

P-0615/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: De rol van certificaten bij oorsprongsregels

820

2004/C 084E/6

E-0618/04 van Anna Karamanou aan de CommissieBetreft: Besluit van het Nederlandse Tweede Kamer inzake de uitzetting van duizenden migranten

822

2004/C 084E/7

P-0621/04 van Karin Riis-Jørgensen aan de CommissieBetreft: Herziening van het TEN-T

822

2004/C 084E/8

E-0623/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Vluchtschema’s van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen

823

2004/C 084E/9

E-0629/04 van Willi Piecyk, Gerhard Schmid en Johannes Swoboda aan de CommissieBetreft: Trans-Europese vervoersnetten - Verbetering van de Donau

824

2004/C 084E/0

E-0630/04 van Antonios Trakatellis aan de CommissieBetreft: Officiële ontwikkelingshulp van de Unie: geld van de lidstaten, acties in de Balkan en toepassing van de voorwaardelijkheidsclausule en communautaire voorschriften

825

2004/C 084E/1

E-0631/04 van Ioannis Marínos aan de CommissieBetreft: Afschaffing van rentesubsidies in de grensregio’s in Griekenland

826

2004/C 084E/2

E-0637/04 van Toine Manders aan de CommissieBetreft: Tegenstrijdigheden in communautair douanewetboek (CDW)

827

2004/C 084E/3

E-0639/04 van Camilo Nogueira Román aan de CommissieBetreft: De Mácara-stroomversnellingen in de rivier Ulha (Galicië): drie stroomversnellingen van buitengewone waarde dreigen door een stuwdam te verdwijnen

829

2004/C 084E/4

E-0647/04 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Behandeling van stedelijk afvalwater in Benidorm (Alicante, Spanje)

830

2004/C 084E/5

E-0648/04 van María Bergaz Conesa aan de CommissieBetreft: Onjuiste omzetting in nationaal recht van Richtlijn 89/391/EEG in Spanje

831

2004/C 084E/6

P-0654/04 van Reinhold Messner aan de CommissieBetreft: Brenner-as

832

2004/C 084E/7

E-0655/04 van Robert Evans aan de CommissieBetreft: Mensenrechten in Algerije

833

2004/C 084E/8

E-0657/04 van Chris Davies aan de CommissieBetreft: Fout brandstofgebruik bij motorvoertuigen

834

2004/C 084E/9

E-0662/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het streven naar eenvormige en transparante regels voor de waardebepaling van de bezittingen van financiële instellingen en de tegenstand van EFR tegen IASB

835

2004/C 084E/0

P-0663/04 van Samuli Pohjamo aan de CommissieBetreft: Maatregelen om concentraties van wolven in Finland tegen te gaan

837

2004/C 084E/1

P-0664/04 van Encarnación Redondo Jiménez aan de CommissieBetreft: Wetgeving over yoghurt

838

2004/C 084E/2

E-0668/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Verzuim van de Ierse regering om mee te werken aan het Lough Ree-onderzoek

839

2004/C 084E/3

E-0683/04 van Christopher Heaton-Harris aan de CommissieBetreft: Medische getuigschriften

840

2004/C 084E/4

E-0685/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Tegenstelling tussen een gemeenschappelijke buitenlandse politiek en het door derde staten zoals Amerika en Rusland verschillend behandelen van EU-lidstaten

840

2004/C 084E/5

E-0689/04 van Harald Ettl aan de CommissieBetreft: Omzetting van Richtlijn 2003/41/EG, bevoegdheid van de lidstaten bij het vaststellen van bedrijfs-pensioenen

842

2004/C 084E/6

E-0690/04 van Stavros Xarchakos aan de CommissieBetreft: Beschuldigingen betreffende belemmeringen van het recht op eigendom van bouwcoöperaties in Griekenland

843

2004/C 084E/7

E-0692/04 van Marco Cappato aan de CommissieBetreft: Schending van de privacy op de Wereldtop over de informatiemaatschappij (WSIS)

844

2004/C 084E/8

E-0693/04 van Johanna Boogerd-Quaak, Ieke van den Burg en Joke Swiebel aan de CommissieBetreft: Voorstel COM(2003) 657 en Richtlijn 86/378/EG

845

2004/C 084E/9

E-0694/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Audit van externe acties van de Commissie

846

2004/C 084E/0

E-0697/04 van Bill Miller aan de CommissieBetreft: Staatssteun aan kredietcoöperaties

846

2004/C 084E/1

E-0698/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Conserven en olijfolie

847

2004/C 084E/2

E-0699/04 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna aan de CommissieBetreft: Conserven en olijfolie

848

2004/C 084E/3

E-0701/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Gebruik van benamingen als vintage en tawny door derde landen

848

2004/C 084E/4

P-0705/04 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Oprichting van een Waarnemingspost maffia en andere vormen van georganiseerde misdaad in de Europese Unie

850

2004/C 084E/5

E-0706/04 van Jaime Valdivielso de Cué aan de CommissieBetreft: Wijn

852

2004/C 084E/6

E-0712/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Verhoging van de suikerquota voor Portugal

854

2004/C 084E/7

P-0713/04 van Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Risicoanalyse van zink

855

2004/C 084E/8

P-0714/04 van Antonio Di Pietro aan de CommissieBetreft: Ombouw van de energiecentrale Valdaliga Nord te Civitavecchia door het Italiaanse elektriciteitsbedrijf ENEL

856

2004/C 084E/9

E-0719/04 van Ieke van den Burg aan de CommissieBetreft: Inzet O & O-fondsen in Nederland in het kader van de Lissabon-strategie

857

2004/C 084E/0

E-0729/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Gezins- en sociale assistentie voor de politie

859

2004/C 084E/1

E-0731/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Gezins- en sociale assistentie voor de politie

860

2004/C 084E/2

E-0732/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bouw van stuwdammen in het internationale deel van de rivier de Minho

861

2004/C 084E/3

E-0738/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Regio’s die in de toekomst niet meer onder doelstelling 1 van de structuurfondsen zullen vallen

861

2004/C 084E/4

E-0741/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Fiscale stimuleringsmaatregelen ter bevordering van de werkgelegenheid

862

2004/C 084E/5

E-0743/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: MEDA-programma en regio’s

863

2004/C 084E/6

E-0745/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Bevordering van de toegang van het MKB tot risicofondsen

864

2004/C 084E/7

E-0746/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Hervorming van de sector groente en fruit

865

2004/C 084E/8

E-0748/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Synergie tussen de Europese financieringsplannen

866

2004/C 084E/9

E-0750/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Mogelijkheid om van rating-kantoren in Europa te registreren

867

2004/C 084E/0

E-0751/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Rationalisatie van de coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten door de Europese Commissie

868

2004/C 084E/1

E-0752/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Verbetering van het imago van de euro en de Europese Unie bij derde landen

868

2004/C 084E/2

E-0753/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Bevordering van de internationale rol van de euro bij transacties tussen landen van de eurozone en derde landen

869

2004/C 084E/3

E-0754/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: De invoering van een eventueel Europees juridisch kader voor de risicodekkingsfondsen

870

2004/C 084E/4

E-0755/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Statistieken betreffende het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen in Europa

871

2004/C 084E/5

E-0757/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Versterking van de rol van de marktdeelnemers in het proces van integratie van de Europese financiële markten

872

2004/C 084E/6

E-0758/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Verlies aan vertrouwen bij de spaarders ten gevolge van de recente financiële schandalen

873

2004/C 084E/7

E-0759/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Algemeen kader om de stabiliteit op de Europese financiële markten te waarborgen

874

2004/C 084E/8

E-0761/04 van José García-Margallo y Marfil aan de CommissieBetreft: Het Europees paspoort en de verkoop van financiële producten in Europa

874

2004/C 084E/9

P-0767/04 van Brian Crowley aan de CommissieBetreft: Actieplan eEurope 2005

875

2004/C 084E/0

P-0771/04 van Caroline Lucas aan de CommissieBetreft: La Brena II-dam - Compenserende maatregelen

876

2004/C 084E/1

E-0780/04 van Maurizio Turco aan de CommissieBetreft: Schending van de godsdienstvrijheid in het Verenigd Koninkrijk

877

2004/C 084E/2

E-0781/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Liberalisering van de markt voor elektrische stroom — concessies voor de afleiding van waterstromen

878

2004/C 084E/3

E-0782/04 van Michl Ebner aan de CommissieBetreft: Liberalisering van de markt voor elektrische stroom — bijzondere beschermingsmaatregelen

879

2004/C 084E/4

E-0785/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Uitwijzing van ouders van Ierse/EU burgers

880

2004/C 084E/5

E-0791/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Aanslagen op Natuurpark Ria Formosa (Natura 2000)

881

2004/C 084E/6

E-0807/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het ongeldig worden van een vliegbrevet voor de burgerluchtvaart bij gebruik in een andere lidstaat of na vernieuwing van de regels voor ATPL-brevetten

882

2004/C 084E/7

E-0816/04 van Stefano Zappalà aan de CommissieBetreft: Erkenning diploma

883

2004/C 084E/8

E-0818/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Slibstort in de Ingensche Waarden

884

2004/C 084E/9

E-0819/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Europaschool in Amsterdam

886

2004/C 084E/0

P-0825/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Advies van de juridische dienst van de Raad in antwoord op een vraag van de Europese Commissie

886

2004/C 084E/1

E-0829/04 van Mario Mauro aan de CommissieBetreft: Parmatour: de toeristische afdeling van het bedrijf van de familie Tanzi, tot zijn nek betrokken bij de Parmalat crash

888

2004/C 084E/2

E-0831/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Radarinstallatie op de Pico do Areeiro — milieueffectonderzoek

889

2004/C 084E/3

E-0832/04 van Anne Ferreira, Ioannis Souladakis en Catherine Stihler aan de CommissieBetreft: Gebarentolken in het theater en slechthorende toeschouwers

889

2004/C 084E/4

E-0834/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Negen jaar gevangenisstraf voor verkoop van 0,5 gram methadon in Rusland

890

2004/C 084E/5

P-0842/04 van Daniela Raschhofer aan de CommissieBetreft: Grondslag voor groeiprognose

891

2004/C 084E/6

P-0843/04 van Luigi Vinci aan de CommissieBetreft: Gunstig advies van de regio Friuli-Venezia Giulia over de aanleg van het hogesnelheidslijntracé Ronchi sud-Triëst in het kader van Corridor 5

892

2004/C 084E/7

P-0844/04 van Ulpu Iivari aan de CommissieBetreft: Steun voor scheepswerven in strijd met EU-wetgeving

894

2004/C 084E/8

P-0851/04 van Gianni Vattimo aan de CommissieBetreft: Welzijn van dieren

895

2004/C 084E/9

E-0855/04 van Jean-Maurice Dehousse aan de CommissieBetreft: Veiligheid in Brussel

896

2004/C 084E/0

E-0856/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Bescherming traditionele industrieën

896

2004/C 084E/1

E-0866/04 van Miet Smet aan de CommissieBetreft: Europese subsidies ten gunste van de Vlaamse Gemeenschap

897

2004/C 084E/2

E-0869/04 van Esko Seppänen aan de CommissieBetreft: ECHO en Tsjetsjenië

898

2004/C 084E/3

E-0879/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Romano Prodi - Nieuwe centrumpartij

899

2004/C 084E/4

E-0880/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1954/2003

900

2004/C 084E/5

E-0886/04 van Piia-Noora Kauppi aan de CommissieBetreft: Wegenbelasting

901

2004/C 084E/6

E-0888/04 van Bob van den Bos aan de CommissieBetreft: Slachthuizen in Griekenland

901

2004/C 084E/7

E-0890/04 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: Onderwijsbevoegdheid vliegerexamens

902

2004/C 084E/8

E-0891/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Sluiting van de fabriek van de groep Valeo in Portugal

903

2004/C 084E/9

E-0893/04 van Werner Langen aan de CommissieBetreft: Kosten van grensoverschrijdende overmakingen

904

2004/C 084E/00

P-0895/04 van Jan Andersson aan de CommissieBetreft: Geschil over belasting in de haven van Helsingborg

905

2004/C 084E/01

E-0897/04 van Monica Frassoni, Caroline Lucas, Jean Lambert, Patricia McKenna, Giorgio Celli, Kathalijne Buitenweg, Pasqualina Napoletano, Marco Cappato, Giovanni Procacci en Chris Davies aan de CommissieBetreft: Onjuiste omzetting van de richtlijnen 1999/74/EG en 2002/4/EG voor de bescherming van legkippen in Italië

906

2004/C 084E/02

E-0898/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Intimidatie van publiek bekende Israëlische gewetensbezwaarden tegen de bezetting van Palestijns gebied door ze te onderwerpen aan langdurige en herhaalde opsluiting

907

2004/C 084E/03

P-0903/04 van Ingo Friedrich aan de CommissieBetreft: Beëindiging van het speciale abonnement op het Publicatieblad van de EG/EU (uitgave op papier) van de Europese Documentatiecentra (EDC)

908

2004/C 084E/04

E-0906/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Hogere salariëring voor Britse leraren aan Europese scholen

909

2004/C 084E/05

E-0907/04 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: Bescherming van het beroep van optometrist

910

2004/C 084E/06

E-0909/04 van Margrietus van den Berg aan de CommissieBetreft: To Serve and Protect - Nederlandse Spoorwegen

911

2004/C 084E/07

E-0910/04 van Ingo Friedrich aan de CommissieBetreft: Subsidie voor olijven, gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor olijven

911

2004/C 084E/08

E-0912/04 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Richtlijn 2001/83/EG en de vereisten inzake braille

912

2004/C 084E/09

E-0915/04 van John Bowis aan de CommissieBetreft: Richtlijn 2001/83/EG en grensproducten

913

2004/C 084E/10

E-0923/04 van Roger Helmer aan de CommissieBetreft: Handelsregeling inzake broeikasgasemissierechten

914

2004/C 084E/11

E-0925/04 van Franz Turchi aan de CommissieBetreft: Medische behandeling hemofiliepatiënten

914

2004/C 084E/12

E-0926/04 van Claude Turmes aan de CommissieBetreft: Gezondheid en veiligheid in de Europese instellingen

915

2004/C 084E/13

E-0927/04 van Claude Turmes aan de CommissieBetreft: Praktijk van het prototype bij het Publicatiebureau

916

2004/C 084E/14

E-0931/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Voorschriften voor draagbare houders voor vloeibare zuurstof

918

2004/C 084E/15

E-0932/04 van Graham Watson aan de CommissieBetreft: Bijdrage van de visserij aan de Europese economie

919

2004/C 084E/16

P-0936/04 van Jens-Peter Bonde aan de CommissieBetreft: Economische EU-steun voor positieve publiciteit

919

2004/C 084E/17

E-0944/04 van Paulo Casaca aan de CommissieBetreft: Kleine stukjes speelgoed in levensmiddelen

920

2004/C 084E/18

E-0951/04 van Angelika Niebler aan de CommissieBetreft: Interpretatienota’s inzake de omzetting van de elektriciteits- en gasmarkt in de Europese Unie

921

2004/C 084E/19

E-0952/04 van Benedetto Della Vedova aan de CommissieBetreft: Procedure artikel 24 van verordening (EG) nr. 4253/88

922

2004/C 084E/20

E-0953/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: Discriminerende praktijken in Roemenië

923

2004/C 084E/21

E-0960/04 van Jules Maaten aan de CommissieBetreft: Taaldiscriminatie bij recrutering voor Europese instellingen

924

2004/C 084E/22

E-0962/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: De toenemende gevaren voor volksgezondheid en milieu die worden veroorzaakt door toenemende uitstoot van kleine roetdeeltjes door automotoren

925

2004/C 084E/23

E-0963/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Het door de Euro-4-normen opwerpen van beperkingen voor de inbouw van roetfilters tegen de uitstoot van kleine roetdeeltjes door automotoren

925

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-0962/04 en E-0963/04

2004/C 084E/24

E-0968/04 van Christopher Huhne aan de CommissieBetreft: Norm voor elektromagnetische compatibiliteit

927

2004/C 084E/25

P-1001/04 van Ulla Sandbæk aan de CommissieBetreft: Kritische dialoog met de Iraanse theocratische regering over minderheden

928

2004/C 084E/26

E-1011/04 van Olivier Dupuis aan de CommissieBetreft: Ernstige toestand van de rechten van de mens in Vietnam en Laos

929

2004/C 084E/27

E-1020/04 van Cristiana Muscardini aan de CommissieBetreft: De ijzerhoudende metalenmarkt verkeert in een noodsituatie

929

2004/C 084E/28

E-1024/04 van Alexandros Alavanos aan de CommissieBetreft: Olympic Airways

930

2004/C 084E/29

P-1026/04 van Joachim Wuermeling aan de CommissieBetreft: Weging per as van vrachtwagens aan de Duits-Tsjechische grens

931

2004/C 084E/30

E-1033/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Pleidooi tegen leenrecht in Portugese bibliotheken

932

2004/C 084E/31

E-1034/04 van Ilda Figueiredo aan de CommissieBetreft: Onregelmatigheden bij de vergelijkende onderzoeken van de Europese Commissie

933

2004/C 084E/32

P-1041/04 van W.G. van Velzen aan de CommissieBetreft: Nummerportabiliteit van mobiele telefonie

934

2004/C 084E/33

E-1042/04 van Roger Helmer en Charles Tannock aan de CommissieBetreft: Pensioenen: discriminatie van particuliere pensioenen

935

2004/C 084E/34

E-1057/04 van María Sornosa Martínez aan de CommissieBetreft: De gevolgen van bepaalde handelspraktijken van China voor de communautaire textielsector

936

2004/C 084E/35

P-1062/04 van Christine De Veyrac aan de CommissieBetreft: Gevolgen van de uitbreiding van de Europese Unie in termen van economie en migratie

937

2004/C 084E/36

P-1063/04 van Marie-Françoise Duthu aan de CommissieBetreft: Russisch-Tsjetsjeens conflict — EU-bemiddeling tussen de regeringen van Vladimir Poetin en Aslan Maschadov

938

2004/C 084E/37

E-1072/04 van Roberta Angelilli aan de CommissieBetreft: Historisch tafereel van de eerste levende kerststal in het stadje Greccio

939

2004/C 084E/38

P-1082/04 van Adeline Hazan aan de CommissieBetreft: Besluit van Nederland om meer dan 26000 afgewezen asielzoekers het land uit te zetten

940

2004/C 084E/39

P-1084/04 van Richard Howitt aan de CommissieBetreft: Mogelijke inbreuk op de richtlijn betreffende een Europese ondernemingsraad bij de door FLS Aerospace aangekondigde ontslagen

941

2004/C 084E/40

P-1088/04 van Arlene McCarthy aan de CommissieBetreft: Mogelijke inbreuk op de richtlijn betreffende een Europese ondernemingsraad bij de door FLS Aerospace aangekondigde ontslagen

941

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-1084/04 en P-1088/04

2004/C 084E/41

P-1085/04 van Paul Lannoye aan de CommissieBetreft: Beoordeling van gewasbeschermingsmiddelen in het kader van richtlijn 91/414/EEG

942

2004/C 084E/42

P-1087/04 van Kyösti Virrankoski aan de CommissieBetreft: Onduidelijkheden over het Natura 2000-net in Finland

944

2004/C 084E/43

P-1093/04 van Armin Laschet aan de CommissieBetreft: Internationale wedstrijden van de Duitse voetbalclub TSV Alemannia Aachen in het stadion van Kerkrade

944

2004/C 084E/44

P-1106/04 van Sebastiano Musumeci aan de CommissieBetreft: Vaccin tegen blue tongue

945

2004/C 084E/45

P-1107/04 van Dirk Sterckx aan de CommissieBetreft: Administratieve last voor het opmaken van een subsidiedossier

946

2004/C 084E/46

P-1108/04 van Dorette Corbey aan de CommissieBetreft: Gasboringen in de Waddenzee

947

2004/C 084E/47

E-1109/04 van Paul Rübig aan de CommissieBetreft: Beperking van fiscaal aftrekbare bedragen bij inkomsten in het buitenland

948

2004/C 084E/48

E-1115/04 van Proinsias De Rossa aan de CommissieBetreft: Tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/78/EG over discriminatie op het werk in Ierland

949

2004/C 084E/49

P-1116/04 van Uma Aaltonen aan de CommissieBetreft: Seksuele voorlichting aan kinderen en jongeren in een groeiende Unie

950

2004/C 084E/50

P-1127/04 van Alexander de Roo aan de CommissieBetreft: Gasboringen significante bedreiging voor Waddenzee

951

2004/C 084E/51

E-1136/04 van Erik Meijer aan de CommissieBetreft: Inperking van het kiesrecht voor het Europees Parlement in Noord-Ierland met tot nu toe 16,5 % door een gecompliceerde jaarlijkse individuele kiezersregistratie

952

2004/C 084E/52

P-1151/04 van Elizabeth Lynne aan de CommissieBetreft: Verkrijgen van medische behandeling in het buitenland

952

2004/C 084E/53

P-1167/04 van José Ribeiro e Castro aan de CommissieBetreft: Verordening (EG) nr. 1954/2003: visserijactiviteiten in de Exclusieve Economische Zone (EEZ) van de Azoren

953

2004/C 084E/54

P-1170/04 van Manuel dos Santos aan de CommissieBetreft: Bouw van Amoreiras-tunnel in Lissabon

955

2004/C 084E/55

P-1203/04 van Gianfranco Dell’Alba aan de CommissieBetreft: Vermeende onregelmatigheden bij het beheer van de middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), bestemd voor project 8.ACP.PNG.003

956

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Mededelingen

EUROPEES PARLEMENT

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (Eerste deel)

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/1 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/1

---

(2004/C 84 E/0001)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0021/03

van Vitaliano Gemelli (PPE-DE) aan de Commissie

(13 januari 2003)

Betreft:   Benoeming van leidinggevende ambtenaren van de Europese Commissie: medische dienst

In aanbeveling nr. 112 van de ILO (Internationale Arbeidsorganisatie) van 24 juni 1959 inzake de organisatie van bedrijfsgeneeskundige diensten in de onderneming, wordt bepaald dat de „volledige onafhankelijkheid van de arts, zowel ten aanzien van zijn beroep als op het morele vlak”, jegens alle betrokkenen, een van de professionele waarborgen is voor een vertrouwelijke verhouding tussen de ondernemers, de werknemers en hun bedrijfsarts.

Het Europees Parlement van zijn kant erkent in zijn resolutie van 1 juli 1960 inzake bedrijfsveiligheid en arbeidshygiëne dat de bedrijfsgeneeskunde haar concrete uitdrukkingsvorm vindt in de bedrijfsgeneeskundige diensten van de ondernemingen en in de werkzaamheden van de bedrijfsartsen.

In de aanbeveling van 20 juli 1962 met betrekking tot de bedrijfsgeneeskunde in de ondernemingen (1), verzoekt de Commissie de lidstaten om deze bedrijfsgeneeskunde formeel te erkennen en benadrukt zij onder andere dat „de diensten bij voorkeur, waar dat mogelijk is, onder leiding dienen te staan van” fulltime „bedrijfsartsen”.

Kan de Commissie verklaren waarom zij het nodig achtte de grondbeginselen van de aanbeveling van de ILO, van de resolutie van het Europees Parlement en van haar eigen aanbevelingen aan de lidstaten te negeren door een niet-medisch geschoolde ambtenaar te benoemen tot hoofd van haar medische dienst?

Vindt de Commissie niet dat dergelijke beslissingen haar geloofwaardigheid ten opzichte van de instellingen en de Europese burgers ernstig kunnen schaden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(14 februari 2003)

In tegenstelling tot wat het geachte parlementslid uit de tot zijn beschikking staande informatie meent te kunnen opmaken, heeft de Commissie geen van haar eigen aanbevelingen aan de lidstaten over het belang van bedrijfsgeneeskundige diensten genegeerd.

Na de pensionering van het vorige hoofd van de medische dienst is het besluit van de Commissie in 2002 met name genomen om haar medische dienst in Brussel te versterken door grotere aandacht te besteden aan het management van deze dienst door de benoeming van twee personeelsleden om deze dienst te leiden. De post van hoofd van de eenheid is toegekend aan een administrateur met een degelijke managementervaring en er is een nieuwe functie van medisch raadadviseur — met volledige verantwoordelijkheid voor de medische aspecten van de dienst — gecreëerd. Deze post is toegewezen aan een arts met een degelijke ervaring op het gebied van de bedrijfsgeneeskunde. De medisch raadadviseur is niet lager in rang of status dan enige andere persoon in de medische dienst.

De Commissie heeft zich bij haar besluit laten leiden door kennis over de wijze waarop in sommige lidstaten het ziekenhuismanagement wordt georganiseerd.

De Commissie is er zeker van dat het geachte parlementslid de indruk zal willen corrigeren die verkeerdelijk is gewekt door zijn vraag dat „een niet-medisch geschoolde ambtenaar” in strijd met de aanbevelingen van de ILO door de Commissie tot het hoofd van haar medische dienst is benoemd.

---

(1)  PB Β 80 van 31.8.1962, blz. 2181.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/2 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/2

---

(2004/C 84 E/0002)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0335/03

van Maria Sanders-ten Holte (ELDR) aan de Commissie

(10 februari 2003)

Betreft:   Een nieuwe generatie huursoldaten

Hoewel het systeem van huursoldaten oude stijl nog niet geheel verdwenen is, is er een nieuw soort huursoldaten aan het ontstaan bij conflicten op het Afrikaanse continent. Deze soldaten bieden militaire diensten aan, waaronder zelfs operaties om de vrede te handhaven of toezicht te houden op het handhaven van een wapenstilstand. De belangrijkste ontwikkeling daarbij is het ontstaan van kleine militaire groepen die hun diensten aan regeringen en commerciële bedrijven aanbieden.

| 1. | Heeft de Commissie gegevens over de activiteiten van buitenlandse soldaten in Afrikaanse conflicten? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie gegevens over de activiteiten van buitenlandse soldaten in Afrikaanse conflicten?

| 2. | Kan de Commissie in het bijzonder de rol aangeven die dergelijke soldaten spelen bij de grensoorlogen in West-Afrika? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie in het bijzonder de rol aangeven die dergelijke soldaten spelen bij de grensoorlogen in West-Afrika?

| 3. | In hoeverre houdt de EU rekening met dit nieuwe fenomeen bij zijn strategieën om in Afrika vrede te stichten en conflicten te bezweren? |
| --- | --- |

3.

In hoeverre houdt de EU rekening met dit nieuwe fenomeen bij zijn strategieën om in Afrika vrede te stichten en conflicten te bezweren?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(19 maart 2003)

| 1. | De Commissie weet dat er in de pers en in kringen van in Afrika wonende buitenlanders berichten circuleren over huursoldaten die bij Afrikaanse conflicten betrokken zouden zijn. De Commissie is op een ad hoc-basis ervan in kennis gesteld dat huurlingen in sommige gevallen hun diensten aan regeringen en/of handelsondernemingen aanbieden. Zij is evenwel niet bij machte om anders dan op incidentele basis informatie hierover te krijgen van gespecialiseerde inlichtingendiensten. |
| --- | --- |

1.

De Commissie weet dat er in de pers en in kringen van in Afrika wonende buitenlanders berichten circuleren over huursoldaten die bij Afrikaanse conflicten betrokken zouden zijn. De Commissie is op een ad hoc-basis ervan in kennis gesteld dat huurlingen in sommige gevallen hun diensten aan regeringen en/of handelsondernemingen aanbieden. Zij is evenwel niet bij machte om anders dan op incidentele basis informatie hierover te krijgen van gespecialiseerde inlichtingendiensten.

| 2. | Er zijn geruchten en ooggetuigenverslagen dat gedemobiliseerde soldaten uit Sierra Leone deelnemen aan activiteiten van de rebellen in Liberia en in het westelijk gedeelte van Ivoorkust. |
| --- | --- |

2.

Er zijn geruchten en ooggetuigenverslagen dat gedemobiliseerde soldaten uit Sierra Leone deelnemen aan activiteiten van de rebellen in Liberia en in het westelijk gedeelte van Ivoorkust.

| 3. | De Commissie steunt initiatieven in het kader van het vredesproces van Rabat voor de Mano River Union en van de Internationale Contactgroep voor Liberia om te bereiken dat er een staakt-het-vuren wordt ingesteld en vredesbesprekingen op gang worden gebracht tussen de regering van Liberia en de rebellen die zich ophouden in het noordwesten van Liberia. De Commissie verleent ook steun om ervoor te zorgen dat de oudstrijders uit Sierra Leone weer in de samenleving worden opgenomen. |
| --- | --- |

3.

De Commissie steunt initiatieven in het kader van het vredesproces van Rabat voor de Mano River Union en van de Internationale Contactgroep voor Liberia om te bereiken dat er een staakt-het-vuren wordt ingesteld en vredesbesprekingen op gang worden gebracht tussen de regering van Liberia en de rebellen die zich ophouden in het noordwesten van Liberia. De Commissie verleent ook steun om ervoor te zorgen dat de oudstrijders uit Sierra Leone weer in de samenleving worden opgenomen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/3 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/3

---

(2004/C 84 E/0003)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0561/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(27 februari 2003)

Betreft:   Hongerstaking van de heer Jebali

De heer Hamadi Jebali, oud-hoofdredacteur van het weekblad Al Fajr, is sinds 13 januari 2003, ofwel 36 dagen, in hongerstaking. Volgens de internationale vereniging voor steun aan politieke gevangenen zou de heer Jebali op 12 februari jongstleden zijn overgebracht naar de spoeddienst van een ziekenhuis in Bizerte. Ondanks de talrijke oproepen tot vrijlating van de heer Jebali, zowel in Tunesië als in de rest van de wereld, hebben de Tunesische overheden nog altijd niet gereageerd. Het verzoek van een lid van Journalisten zonder Grenzen om de heer Jebali in de gevangenis van Nador, in Bizerte (Noord-Tunesië) te bezoeken, werd op 6 februari door de gevangenisdirectie geweigerd. De advocaat, meester Mohamed Nouri, en de echtgenote van de heer Jebali hebben trouwens vernomen dat de heer Jebali door leden van de staatsveiligheid onder enorme druk wordt gezet om zijn hongerstaking te beëindigen. De echtgenote en de dochters van de journalist, van wie het huis momenteel streng wordt bewaakt, werd hun paspoort ontnomen. De heer Jebali werd in 1992 door de militaire rechtbank van Tunis veroordeeld tot 16 jaar hechtenis wegens „lidmaatschap van een illegale organisatie”. Hij had toen net een gevangenisstraf van een jaar uitgezeten voor het publiceren van een artikel waarin hij het systeem van de militaire rechtbanken bekritiseerde.

Welke stappen heeft de Commissie reeds ondernomen om de heer Jebali te helpen? Heeft de Commissie via haar delegatie in Tunis rechtstreeks inlichtingen kunnen verkrijgen over de gevangenisomstandigheden en de gezondheidstoestand van de heer Jebali, na meer dan een maand hongerstaking? Heeft de Commissie bij de Tunesische autoriteiten de kwestie aangekaart van algemene amnestie voor delicten van meningsuiting die tussen 1980 en 1990 werden gepleegd, en zo ja, wat was hun reactie?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/3 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/3

---

(2004/C 84 E/0004)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0646/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(4 maart 2003)

Betreft:   Lastercampagne tegen Mohammed Charfi

Mohammed Charfi, eminent professor privaatrecht en voormalig voorzitter van de Tunesische Liga voor de rechten van de mens (1988-1989), is de laatste dagen het slachtoffer geworden van bedreigingen die werden geuit door de iman van Kairouan, Abdehrrame Khlif (afgevaardigde voor de Tunesische regeringspartij 1989-1994). De bedreigingen, die werden geuit tijdens een heftige en fanatieke preek in juni 2002, zijn destijds op video opgenomen en onlangs uitgezonden. Zij zijn gebaseerd op een bespottelijke verdraaiing van de woorden van de heer Charfi en roepen rechtstreeks op tot geweld. De heer Charfi was minister van onderwijs van 1989-1994, heeft een prijs ontvangen van de Unesco en is o.a. auteur van het essay „Islam et liberté”, dat in 1998 in Frankrijk werd gepubliceerd en aanvankelijk verboden was in Tunesië. Na opheffing van dat verbod, het vorig jaar, werd de heer Charfi in de regeringsgetrouwe pers belasterd en vernederd.

Is de Commissie op de hoogte van de situatie waarin Mohammed Charfi zich bevindt en heeft zij uitleg gevraagd aan de Tunesische autoriteiten over deze voortdurende bestokingen en lastercampagne, waarvan hij in het openbaar het slachtoffer is? Kan de Commissie, terwijl de onderdrukking van de islambeweging En Nahdha door de regering van Ben Ali als voorwendsel wordt gebruikt om de systematische aantastingen van de vrijheden goed te praten, onverschillig blijven voor de binnen de regering bestaande oorzaken en verstandhoudingen die de intolerante en fundamentalistische banvloeken van de imam van Kairouan mogelijk maken? Is de Commissie niet van mening dat zij verplicht is zich openlijk, met alle politieke en diplomatieke middelen, op te stellen tegen de repressieve koers die het Tunesische bewind is gaan varen, in naam van de democratische waarden waarop de Associatie-overeenkomst EU-Tunesië is gebaseerd?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0561/03 en E-0646/03

(21 maart 2003)

De Commissie volgt met grote aandacht de hongerstaking van de heer Hamadi Jebali en andere gedetineerden in dezelfde situatie. Het geachte parlementslid is op de hoogte gebracht van het standpunt van de Unie en van de Commissie, in het bijzonder met betrekking tot de gevangenisomstandigheden in Tunesië en de instrumenten waarover wij beschikken om de situatie van met name politieke gevangenen te verbeteren (cf. de antwoorden van de Commissie op de schriftelijke vragen van het geachte parlementslid E-0250/03 en E-0263/03 (1), E-3031/02 (2), en E-2526/02, E-2597/02 en E-2629/02 (3)).

De Unie blijft via de hoofden van de vertegenwoordigingen in Tunis de hongerstakingen in de Tunesische gevangenissen volgen, met inbegrip van de situatie van de heer Jebali.

De algemene amnestie voor politieke gevangenen uit de periode 1980-1990 is door de Commissie niet met de Tunesische autoriteiten besproken.

Wat de heer Mohammed Charfi betreft, heeft de Commissie geen informatie ontvangen over de feiten waarvan het geachte parlementslid melding maakt. Ze is dan ook niet op de hoogte van het optreden en de uitlatingen die worden toegeschreven aan de religieuze autoriteiten van Kairouan, maar ze zal trachten informatie in te winnen via haar delegatie in Tunis.

Wat betreft de eerbiediging van de democratische beginselen die een essentieel element van de associatieovereenkomst zijn, zet het voorzitterschap van de Unie, evenals de Commissie, die met het voorzitterschap samenwerkt op de gebieden waaronder deze kwesties vallen, de politieke dialoog met de Tunesische autoriteiten verder ter wille van de concrete toepassing daarvan in Tunesië.

---

(1)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 202.

(2)  PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 90.

(3)  PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 26.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/4 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/4

---

(2004/C 84 E/0005)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0620/03

van Carles-Alfred Gasòliba i Böhm (ELDR) aan de Commissie

(3 maart 2003)

Betreft:   Vrijheid van vestiging en verkrijging van vergunning voor het verrichten van technische inspecties van voertuigen in Duitsland

Beperkingen van de vrijheid van vestiging voor onderdanen van een lidstaat op het grondgebied van een andere lidstaat zijn verboden krachtens artikel 43 van het EG-Verdrag, tenzij dit gerechtvaardigd is om redenen van algemeen belang. Dergelijke beperkingen zijn door het Europese Hof van Justitie zodanig geïnterpreteerd dat hieronder ook maatregelen of voorschriften kunnen worden verstaan die zowel op nationale onderdanen als op onderdanen van derde landen van toepassing zijn, doch die in de praktijk voor onderdanen van het derde land vestiging in een ander land moeilijk of althans minder interessant maken.

Bijlage VIII b van de „Strassenverkehrs-Zulassungs-Ordnung” van 28 september 1988, beschrijft de eisen waaraan instanties die in Duitsland technische inspecties van voertuigen willen verrichten moeten voldoen om de noodzakelijke vergunning te krijgen van de betrokken deelstaat. Volgens deze voorschriften is voor erkenning van de bevoegde autoriteiten indiening vereist van een reeks documenten en moet worden aangetoond dat wordt voldaan aan bepaalde feitelijke voorwaarden, waaronder de voorwaarde dat de aanvragende organisatie bestaat uit tenminste zestig onafhankelijke deskundigen, waarvan een minimum aantal deskundigen hun sociale zetel heeft op het grondgebied waarvoor erkenning wordt aangevraagd.

Is de Commissie niet van oordeel dat deze feitelijke voorwaarde voor een vergunning de vrijheid van vestiging belemmert, aangezien hieraan alleen kan worden voldaan als vooraf investeringen worden verricht en een bedrijfsrisico wordt aangegaan, en daar in de praktijk een ontmoedigende werking van uitgaat voor een onderdaan van een derde land die zich in Duitsland wil vestigen voor het uitvoeren van technische inspecties van motorvoertuigen?

Is de Commissie niet van oordeel dat de vereisten zoals vastgelegd in de Duitse wetgeving een buitensporig restrictief effect hebben op de vrijheid van vestiging, ook al zouden deze beperkingen gerechtvaardigd kunnen worden door motieven van algemeen belang?

Is de Commissie niet van oordeel dat voldoende Duitse wetgeving niet te verenigen is met de algemene beginselen die ten grondslag liggen aan richtlijn 96/96/EG van de Raad (1) van 20 december 1996 betreffende het onderling op elkaar afstemmen van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de technische inspectie van motorvoertuigen en aanhangwagens?

Aanvullend antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 maart 2004)

Naar aanleiding van schriftelijke vraag 620/03 (2) van het geachte parlementslid over de voorwaarden voor de vestiging van een centrum voor technische inspectie van voertuigen in Duitsland en de mondelinge vragen 150/03 (3) en 153/03 (3) van de geachte parlementsleden Valdivielso de Cué en Vidal-Quadras Roca heeft de Commissie een onderzoek uitgevoerd naar de bepalingen van bijlage VIII b van de „Strassen-verkehrs-Zulassungs-Ordnung” (StVZO) van 28 september 1998.

Uit dat onderzoek is gebleken dat rechtspersonen die in Duitsland technische inspecties van voertuigen willen uitvoeren, in elke bondsstaat een vergunning moeten aanvragen en aan een lange reeks voorwaarden moeten voldoen. Dergelijke rechtspersonen moeten met name bestaan uit en worden beheerd door minstens 60 deskundigen, waarvan een voldoende aantal de functie van ingenieur-controleur moet uitoefenen, en moeten gevestigd zijn in een gebied dat onder de goedkeuring valt.

Krachtens artikel 43 van het EG-Verdrag zijn alle maatregelen die de vrijheid van vestiging disproportioneel beperken, verboden. Volgens de jurisprudentie zijn niet alleen discriminatie op basis van nationaliteit (4) en verborgen vormen van discriminatie (5) in strijd met het EG-Verdrag, maar ook „elke nationale regeling (...) die, zelfs wanneer zij zonder discriminatie op grond van nationaliteit van toepassing is, toch de uitoefening van de in het Verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden door gemeenschapsonderdanen, met inbegrip van de onderdanen van de lidstaat die de regeling heeft getroffen, kan belemmeren of minder aantrekkelijk maken (6)”. Een beperking kan desondanks verenigbaar zijn met het EG-Verdrag als ze „haar rechtvaardiging zou vinden in dwingende redenen van algemeen belang (zie in deze zin arrest van 28 april 1977, 71/76, Thieffty, Jurispr. 1977, blz. 765, r.o. 12 en 15). In een dergelijk geval zou echter de toepassing van de betrokken nationale regeling ook geschikt moeten zijn om de verwezenlijking van het nagestreefde doel te waarborgen, en zou zij niet verder mogen gaan dan nodig is voor het bereiken van dat doel” (6)Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, 31 maart 1993, Kraus, C-19/92, punt 32..

Volgens de informatie van de Duitse autoriteiten hebben de bepalingen van de StVZO ten doel te garanderen dat de organen die technische inspecties uitvoeren onafhankelijk en doeltreffend zijn en dat ze beschikken over een goed presterende en transparante interne structuur op het grondgebied dat onder de goedkeuring valt.

Hoewel het gerechtvaardigd is dat de lidstaten alle nodige maatregelen nemen om te waken over de kwaliteit en de uitvoeringswijze van de technische inspecties van voertuigen teneinde de verkeersveiligheid te garanderen, moeten zij hiertoe middelen aanwenden die in verhouding staan tot het nagestreefde doel. De Commissie betwijfelt of de bepalingen van de StVZO in verhouding staan tot het nagestreefde doel. Deze schriftelijke vraag zal dan ook worden geregistreerd als klacht in het kader van de procedure waarin is voorzien bij artikel 226 van het EG-Verdrag.

---

(1)  PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1.

(2)  PB C 222 E van 18.9.2003.

(3)  Zitting van april 2003.

(4)  Hofvan Justitie van de Europese Gemeenschappen, 30 maart 1993, Konstantidinis, 168/91, punt 12.

(5)  Hofvan Justitie van de Europese Gemeenschappen, 13 juli 1993, Commerzbank, C-330/91, punt 14.

(6)  Hofvan Justitie van de Europese Gemeenschappen, 31 maart 1993, Kraus, C-19/92, punt 32.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/5 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/5

---

(2004/C 84 E/0006)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0759/03

van Vitaliano Gemelli (PPE-DE) aan de Commissie

(6 maart 2003)

Betreft:   De medische dienst van de Europese Commissie

In het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-0021/03 (1) staat te lezen dat de benoeming aan de top van de medische dienst heeft plaatsgevonden op basis van een onjuiste verwijzing naar de manier waarop in sommige lidstaten ziekenhuizen worden bestuurd. De vergissing bestaat erin dat men de preventieve en controlerende taken van een medische dienst in een bedrijf niet gelijk mag stellen met de hoofdzakelijk verplegende taken van een ziekenhuis.

De Commissie en de andere communautaire instellingen waren zich hier altijd van bewust en hebben de medische diensten altijd onder gezag van een medicus geplaatst en zich daarmee gehouden aan letter en geest van de aanbevelingen van de Internationale Arbeids Organisatie en van de Commissie zelf.

De vraag aan de Commissie luidt of zij, in het licht van het bovenstaande, niet van mening is dat de nieuwe organisatie van haar medische dienst, waarbij het niet begrijpelijk is welke aspecten zo anders zijn dan de „zuiver medische” dat er terecht een ambtenaar aan de top is benoemd, wel verenigbaar is met de eis van een goed beheer van middelen en dat het gevaar bestaat dat getornd wordt aan het beginsel van wederzijds vertrouwen dat altijd ten grondslag moet liggen aan de betrekkingen tussen de instelling en haar ambtenaren.

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zij heeft genomen om te voorkomen dat het afdelingshoofd — die geen enkele kennis heeft van medische zaken — zelfs maar ongewild kennis kan nemen van zuiver medische gegevens die te vinden zijn in de door de medische dienst behandelde dossiers en of deze maatregelen, overeenkomstig artikel 27 van verordening (EG) nr. 45/2001 (2) van het Europees Parlement en van de Raad van 18 december 2000, wel zijn doorgegeven aan de Europese Ombudsman?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(8 april 2003)

De Commissie benadrukt nogmaals, zoals in het antwoord op vraag nr. P-0021/03 (3) van het geachte parlementslid, dat het medische aspect van de Medische Dienst volledig onder gezag staat van de Medisch Raadadviseur, wiens kwaliteiten en ervaring buiten alle twijfel staan.

Het administratieve hoofd, die het voorwerp uitmaakt van de vraag van het geachte parlementslid, heeft geen toegang tot medische gegevens. De Commissie merkt ook op dat artikel 17 van het Statuut, waar in artikel 49 van Verordening nr. 45/2001 (4) naar wordt verwezen, de bescherming van de vertrouwelijkheid van persoonlijke gegevens waarborgt. Krachtens dat artikel is het secretariaatspersoneel van de Medische Dienst, dat inzage heeft in medische gegevens tot de meest strikte geheimhouding verplicht.

Artikel 10 (3) van Verordening nr. 45/2001 bepaalt dat „(...) die gegevens worden verwerkt door een aan het beroepsgeheim onderworpen gezondheidswerker of door een ander voor wie een gelijkwaardige geheimhoudingsplicht geldt”.

Er is in voorzien dat alle verwerkingen die bijzondere risico's kunnen inhouden voor de rechten en vrijheden van de betrokkenen, met het oog op artikel 27 ter kennis worden gebracht van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zodra deze in functie is getreden.

De verwijzing naar de manier waarop ziekenhuizen worden bestuurd in het vorige antwoord was niet „onjuist” en had louter tot doel bestuurlijke methoden in grote organisaties ten behoeve van het geachte parlementslid te illustreren. Ziekenhuizen en andere medische diensten hebben, zoals het geachte parlementslid opmerkt, „hoofdzakelijk verplegende taken”. Zij moeten organisatorisch echter ook efficiënt worden beheerd. Een ambtenaar de leiding geven over de administratie stelt de medicus in staat zich uitsluitend op de cruciale medische taken van de dienst te concentreren.

---

(1)  Zieblz. 1.

(2)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

(3)  Zieblz. 1.

(4)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB L 8 van 12.1.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/6 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/6

---

(2004/C 84 E/0007)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0844/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(18 maart 2003)

Betreft:   Contracten met bedrijfsconsultants

De afgelopen tijd hebben bedrijfsconsultants als Andersen Consulting en Ernst & Young het nieuws gehaald wegens beweerde gebrekkige advisering. Andersen kwam onder vuur te liggen door het Enron-schandaal; Ernst & Young ziet zich wegens beweerde gebrekkige dienstverlening aan de „Banque cantonale de Genève” thans met een door het bestuur van Genève ingediende claim van 3 miljard CHF geconfronteerd.

Kan de Commissie mededelen

| — | hoeveel contracten zij in 2002 met bedrijfsconsultants heeft gesloten en om welk totaal bedrag het bij deze contracten gaat; |
| --- | --- |

—

hoeveel contracten zij in 2002 met bedrijfsconsultants heeft gesloten en om welk totaal bedrag het bij deze contracten gaat;

| — | of zij ooit heeft moeten constateren dat er sprake was van een gebrekkige advisering, en welke criteria zij hanteert bij de beoordeling van de prestaties van een consultantsbureau; |
| --- | --- |

—

of zij ooit heeft moeten constateren dat er sprake was van een gebrekkige advisering, en welke criteria zij hanteert bij de beoordeling van de prestaties van een consultantsbureau;

| — | of haar ooit schade uit hoofde van een contract met een consultant is berokkend; |
| --- | --- |

—

of haar ooit schade uit hoofde van een contract met een consultant is berokkend;

| — | zo ja, hoe hoog deze schade was, of er schadevergoeding werd verlangd, en zo nee, waarom niet; |
| --- | --- |

—

zo ja, hoe hoog deze schade was, of er schadevergoeding werd verlangd, en zo nee, waarom niet;

| — | waarom in verband met individuele adviseringsprojecten een beroep wordt gedaan op consultants in plaats van op ambtenaren van de Commissie? |
| --- | --- |

—

waarom in verband met individuele adviseringsprojecten een beroep wordt gedaan op consultants in plaats van op ambtenaren van de Commissie?

Aanvullend antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(3 februari 2004)

| 1. | Bij dienstverleningscontracten hanteert de Commissie momenteel een model dat meer dan tien clausules omvat waarin de beoordeling van en de kwaliteitscontrole op consultancydiensten geregeld worden. De belangrijkste clausule heeft betrekking op het voorwerp van het contract en daarmee op de technische specificaties in de oproep tot het indienen van voorstellen en op de offerte zelf. De contractant moet zijn taken volgens de strengste regels van het vak uitvoeren. Met het oog op de naleving van deze verplichtingen bevat de clausule ook een tijdschema voor tussentijdse verslagen en audits. Tussentijdse en eindbetalingen worden alleen verricht als er technische verslagen zijn ingediend en deze zijn goedgekeurd.
  Als de contractant zijn verplichtingen niet nakomt, wordt de vergoeding verlaagd, worden sancties opgelegd en wordt het contract eventueel ontbonden. De contractant mag zonder toestemming vooraf geen subcontractant inhuren, moet personeel vervangen dat niet aan de hoogste eisen voldoet, moet volledige geheimhouding in acht nemen en meewerken aan controles en audits van de Commissie, de Europese Rekenkamer en het Europees Bureau voor fraudebestrijding. |
| --- | --- |

1.

Bij dienstverleningscontracten hanteert de Commissie momenteel een model dat meer dan tien clausules omvat waarin de beoordeling van en de kwaliteitscontrole op consultancydiensten geregeld worden. De belangrijkste clausule heeft betrekking op het voorwerp van het contract en daarmee op de technische specificaties in de oproep tot het indienen van voorstellen en op de offerte zelf. De contractant moet zijn taken volgens de strengste regels van het vak uitvoeren. Met het oog op de naleving van deze verplichtingen bevat de clausule ook een tijdschema voor tussentijdse verslagen en audits. Tussentijdse en eindbetalingen worden alleen verricht als er technische verslagen zijn ingediend en deze zijn goedgekeurd.

Als de contractant zijn verplichtingen niet nakomt, wordt de vergoeding verlaagd, worden sancties opgelegd en wordt het contract eventueel ontbonden. De contractant mag zonder toestemming vooraf geen subcontractant inhuren, moet personeel vervangen dat niet aan de hoogste eisen voldoet, moet volledige geheimhouding in acht nemen en meewerken aan controles en audits van de Commissie, de Europese Rekenkamer en het Europees Bureau voor fraudebestrijding.

| 2. | Voor het beheer van de contracten zijn de lokale contractbeheerders van een directoraat-generaal verantwoordelijk. Deze gedecentraliseerde aanpak is de meest efficiënte vorm van beheer gebleken, aangezien beheerders ter plaatse het best zijn geïnformeerd over de voorwaarden en de context voor de uitvoering van een contract.
  Zoals het geachte parlementslid mogelijkerwijs al weet, heeft de Commissie onder de heer Prodi besloten tot de oprichting van een centrale gegevensbank over contracten en contractanten (het zogeheten „Interactive Contracts Network Database”, afgekort ICON-DB). De werkzaamheden hiervoor verlopen voorspoedig. De gegevensbank zal centrale gegevens verschaffen en overeenkomstig actie 74 van het witboek over de hervorming van de Commissie (1) ook gedetailleerde informatie bevatten over de kandidaten en inschrijvers op wie een situatie, zoals beschreven in de artikelen 93 en 94 van het Financieel Reglement, van toepassing is. Er zullen dus op termijn sneller dan tot nu toe gecentraliseerde en geconsolideerde gegevens, uitgesplitst naar dienst van de Commissie, beschikbaar zijn.
  Toch kan de Commissie al aan de hand van een analyse van haar rekeningen centrale gegevens leveren. In 2002 is voor een bedrag van ongeveer 31 miljoen euro aan betalingen verricht aan de vijf belangrijkste internationale consultancybedrijven voor aan de Commissie geleverde diensten (waaronder beheers-adviezen).
  Aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement worden rechtstreeks twee overzichtstabellen toegezonden waarin de betalingen zijn opgenomen voor alle diensten die de vijf voornaamste consultancybedrijven aan de Commissie hebben geleverd. |
| --- | --- |

2.

Voor het beheer van de contracten zijn de lokale contractbeheerders van een directoraat-generaal verantwoordelijk. Deze gedecentraliseerde aanpak is de meest efficiënte vorm van beheer gebleken, aangezien beheerders ter plaatse het best zijn geïnformeerd over de voorwaarden en de context voor de uitvoering van een contract.

Zoals het geachte parlementslid mogelijkerwijs al weet, heeft de Commissie onder de heer Prodi besloten tot de oprichting van een centrale gegevensbank over contracten en contractanten (het zogeheten „Interactive Contracts Network Database”, afgekort ICON-DB). De werkzaamheden hiervoor verlopen voorspoedig. De gegevensbank zal centrale gegevens verschaffen en overeenkomstig actie 74 van het witboek over de hervorming van de Commissie (1) ook gedetailleerde informatie bevatten over de kandidaten en inschrijvers op wie een situatie, zoals beschreven in de artikelen 93 en 94 van het Financieel Reglement, van toepassing is. Er zullen dus op termijn sneller dan tot nu toe gecentraliseerde en geconsolideerde gegevens, uitgesplitst naar dienst van de Commissie, beschikbaar zijn.

Toch kan de Commissie al aan de hand van een analyse van haar rekeningen centrale gegevens leveren. In 2002 is voor een bedrag van ongeveer 31 miljoen euro aan betalingen verricht aan de vijf belangrijkste internationale consultancybedrijven voor aan de Commissie geleverde diensten (waaronder beheers-adviezen).

Aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement worden rechtstreeks twee overzichtstabellen toegezonden waarin de betalingen zijn opgenomen voor alle diensten die de vijf voornaamste consultancybedrijven aan de Commissie hebben geleverd.

| 3. | Bij een onbevredigende dienstverlening is sprake van niet-nakoming van contractuele verplichtingen. Derhalve is deze onder artikel 93, onder f), van het Financieel Reglement genoemde reden tot uitsluiting een van de kenmerken die in de ICON-DB zullen worden opgeslagen. Op dit moment wordt geen van de vijf bedrijven genoemd in het waarschuwingssyteem van de Commissie. |
| --- | --- |

3.

Bij een onbevredigende dienstverlening is sprake van niet-nakoming van contractuele verplichtingen. Derhalve is deze onder artikel 93, onder f), van het Financieel Reglement genoemde reden tot uitsluiting een van de kenmerken die in de ICON-DB zullen worden opgeslagen. Op dit moment wordt geen van de vijf bedrijven genoemd in het waarschuwingssyteem van de Commissie.

| 4. | Bij een invorderingsopdracht heeft de ordonnateur vastgesteld dat de Commissie een zekere, vaststaande en invorderbare vordering heeft op een debiteur. Dit betekent niet per definitie dat de debiteur het contract op onbevredigende wijze heeft uitgevoerd. Het kan ook gaan om een invordering van een voorschot (voorfinanciering) dat is betaald voor een dienst die oorspronkelijk wel zou worden geleverd, maar uiteindelijk niet is geleverd.
  Er zijn invorderingsopdrachten ingesteld tegen:






  — | Coopers and Lybrand (Verenigd Koninkrijk) voor een bedrag van 43 892,66 EUR, dat na verrekening met andere vorderingen is betaald (opdracht 3240014022 van 1997, verrekend in 1999); |
| --- | --- | --- |

4.

Bij een invorderingsopdracht heeft de ordonnateur vastgesteld dat de Commissie een zekere, vaststaande en invorderbare vordering heeft op een debiteur. Dit betekent niet per definitie dat de debiteur het contract op onbevredigende wijze heeft uitgevoerd. Het kan ook gaan om een invordering van een voorschot (voorfinanciering) dat is betaald voor een dienst die oorspronkelijk wel zou worden geleverd, maar uiteindelijk niet is geleverd.

Er zijn invorderingsopdrachten ingesteld tegen:

—

Coopers and Lybrand (Verenigd Koninkrijk) voor een bedrag van 43 892,66 EUR, dat na verrekening met andere vorderingen is betaald (opdracht 3240014022 van 1997, verrekend in 1999);

| — | Deloitte and Touche (Griekenland) voor een bedrag van 26145,53 EUR (opdracht 3240402821 van 2003), dat zal worden verrekend; |
| --- | --- |

—

Deloitte and Touche (Griekenland) voor een bedrag van 26145,53 EUR (opdracht 3240402821 van 2003), dat zal worden verrekend;

| — | Ernst and Young (Verenigd Koninkrijk) voor een bedrag van 103 346,41 EUR (opdracht 3240016239 van 1999), dat is betaald. |
| --- | --- |

—

Ernst and Young (Verenigd Koninkrijk) voor een bedrag van 103 346,41 EUR (opdracht 3240016239 van 1999), dat is betaald.

| 5. | Met de inschakeling van management consultants verzekert men zich van de diensten van zeer deskundige specialisten die waarschijnlijk al vergelijkbare taken in andere publieke of particuliere organisaties hebben uitgevoerd. Door hun vakkennis kunnen zij nieuwe en andere perspectieven openen die voor bepaalde dossiers nuttig en noodzakelijk zijn.
  Als lid van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement is het geachte parlementslid mogelijkerwijs ook op de hoogte van de schaarste aan personele middelen in de Commissie. |
| --- | --- |

5.

Met de inschakeling van management consultants verzekert men zich van de diensten van zeer deskundige specialisten die waarschijnlijk al vergelijkbare taken in andere publieke of particuliere organisaties hebben uitgevoerd. Door hun vakkennis kunnen zij nieuwe en andere perspectieven openen die voor bepaalde dossiers nuttig en noodzakelijk zijn.

Als lid van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement is het geachte parlementslid mogelijkerwijs ook op de hoogte van de schaarste aan personele middelen in de Commissie.

---

(1)  In het witboek (deel II, COM(2000) 200 def) staat onder actie 74, contractendatabank: „Alle door de Commissie gesloten contracten en financieringsovereenkomsten moeten worden verwerkt in een centrale gegevensbank. Voortaan zal de Commissie geen voorstellen tot het aangaan van betalingsverplichtingen meer aannemen voordat alle gegevens over de beoogde contractant in de gegevensbank zijn ingevoerd. De gegevensbank zal alle relevante informatie bevatten over het voorwerp van het contract, de contractant, de begunstigden (met inbegrip van belangrijke onrechtstreeks begunstigden) en de tenuitvoerlegging”.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/8 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/8

---

(2004/C 84 E/0008)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1350/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(10 april 2003)

Betreft:   Investeringen in andere lidstaten

Is de Commissie van mening dat de invoering van de euro de investeringen in andere deelnemende lidstaten heeft doen toenemen? Kan ze de cijfers actualiseren die ze me in antwoord op eerdere parlementaire vragen meegedeeld heeft, waaruit een opvallende verhoging van de investeringen in andere lidstaten van de eurozone blijkt, in een orde van grootte die boven de verhoging voor de EU-lidstaten ligt die niet meedoen met de euro? Kan ze ook afzonderlijke cijfers geven voor de vijf grootste lidstaten van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(22 mei 2003)

Gegevens over de instroom van buitenlandse directe investeringen voor de 15 EU-lidstaten, opgedeeld in lidstaten die tot de eurozone behoren en lidstaten die er niet toe behoren, worden, samen met hun aandeel in het totaal voor de 15 EU-lidstaten, naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd. De gegevens voor de eurozone zijn vanaf 1997 beschikbaar. Ook de jaarlijkse groeicijfers worden vermeld. (Eerste reeks tabellen)

De instroom van buitenlandse directe investeringen voor de vijf grootste lidstaten, het aandeel van het Verenigd Koninkrijk in het totaal van de 15 EU-lidstaten en de jaarlijkse groeicijfers worden eveneens vermeld. (Tweede reeks tabellen)

Uit de beschikbare gegevens voor buitenlandse directe investeringen blijkt dat de invoering van de euro voor de deelnemende lidstaten een gunstige invloed had op grensoverschrijdende investeringen.

Uit de Eurostatgegevens blijkt dat de instroom van buitenlandse directe investeringen in 1999 en 2000 veel groter was in de eurozone dan in de andere lidstaten. Hieruit kan worden geconcludeerd dat de Economische en Monetaire Unie (EMU) een positieve invloed heeft gehad op grensoverschrijdende directe investeringen. Er zij echter op gewezen dat de EMU slechts één van de factoren is die de stromen van buitenlandse directe investeringen in de eurozone tijdens de afgelopen jaren hebben beïnvloed. In de afgelopen twee jaar waren deze stromen met name sterk onderhevig aan cyclische schommelingen. De vertraging van de fusieactiviteit en de zwakke economie hadden in 2001 een scherpe daling van de instroom van buitenlandse directe investeringen tot gevolg, zowel in de eurozone als in de andere lidstaten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/9 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/9

---

(2004/C 84 E/0009)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1595/03

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft:   Grensoverschrijdende betalingen in euro's

Naar aanleiding van mijn vraag van 31 januari jl. (P-0327/03) (1), waarop het antwoord van de Commissie niet duidelijk was, zou ik graag opheldering willen over het feit of een in Portugal afgegeven bankkaart, die zowel krediet- als debetkaart is, tevens als kredietkaart kan fungeren in de andere eurolanden.

Met een in Portugal afgegeven bankkaart kan men bij geldautomaten gratis euro's opnemen en in andere landen van het eurogebied kan dezelfde dienst worden verleend, maar zo'n opname wordt dan, zonder voorafgaande kennisgeving, als een „cashvoorschot” beschouwd waarvoor commissie moet worden betaald.

Kan de Commissie mij tevens meedelen wat zij verstaat onder „kaarten met uitgestelde debitering”, zoals geformuleerd in punt 23 van de beschikking van de Commissie (2002/914/EG (2)) van 24 juli 2002, en welk voordeel de consument van deze mogelijkheid heeft?

Aanvullend antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 juli 2003)

Volgens Verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro's (3), moeten de kosten voor kaarthouders die bij geldautomaten contanten in euro's opnemen, sinds 1 juli 2002 dezelfde zijn, ongeacht of de betaalautomaat zich in het land bevindt waar de kaart is afgegeven, dan wel in een andere lidstaat.

Volgens artikel 3 van de verordening geldt het beginsel van gelijke kosten voor „soortgelijke betalingen”.

Voor betaalkaarten met zowel een debet- als kredietfunctie (de zogenaamde „multifunctionele kaarten”) (4), betekent dit het volgende:

| — | wanneer de debetfunctie in de Unie gebruikt wordt voor de opname van contanten in euro's buiten het land waar de kaart is afgegeven, moeten de daaraan verbonden kosten dezelfde zijn als wanneer met de kaart contanten in euro's worden opgenomen in het land waar de kaart is afgegeven (5); |
| --- | --- |

—

wanneer de debetfunctie in de Unie gebruikt wordt voor de opname van contanten in euro's buiten het land waar de kaart is afgegeven, moeten de daaraan verbonden kosten dezelfde zijn als wanneer met de kaart contanten in euro's worden opgenomen in het land waar de kaart is afgegeven (5);

| — | en ook wanneer de kredietfunctie (6) wordt gebruikt, moeten de kosten dezelfde zijn als voor dezelfde functie in het land van afgifte. |
| --- | --- |

—

en ook wanneer de kredietfunctie (6) wordt gebruikt, moeten de kosten dezelfde zijn als voor dezelfde functie in het land van afgifte.

Het geval waar de geachte afgevaardigde op doelt, betreft een in Portugal afgegeven multifunctionele kaart.

Op grond van de door verschillende instanties verstrekte informatie beoordeelt de Commissie de feiten als volgt:

| — | Houders van een dergelijke multifunctionele kaart hebben, wanneer de kaart in Portugal wordt gebruikt, de keuze tussen het opnemen van geld bij geldautomaten onder gebruikmaking van de debetfunctie (onmiddellijke debitering van de rekening zonder bijkomende kosten) of van de kredietfunctie (cashvoorschot, wat neerkomt op uitgestelde debitering van de rekening en kosten van gemiddeld 4 %); |
| --- | --- |

—

Houders van een dergelijke multifunctionele kaart hebben, wanneer de kaart in Portugal wordt gebruikt, de keuze tussen het opnemen van geld bij geldautomaten onder gebruikmaking van de debetfunctie (onmiddellijke debitering van de rekening zonder bijkomende kosten) of van de kredietfunctie (cashvoorschot, wat neerkomt op uitgestelde debitering van de rekening en kosten van gemiddeld 4 %);

| — | Wanneer in Portugal afgegeven multifunctionele kaarten in andere lidstaten worden gebruikt, is de debetfunctie niet bruikbaar en kan voor de opname van geld bij geldautomaten alleen de kredietfunctie worden gebruikt. De kosten zijn in dat geval dezelfde als bij het gebruik van de kredietfunctie in Portugal. |
| --- | --- |

—

Wanneer in Portugal afgegeven multifunctionele kaarten in andere lidstaten worden gebruikt, is de debetfunctie niet bruikbaar en kan voor de opname van geld bij geldautomaten alleen de kredietfunctie worden gebruikt. De kosten zijn in dat geval dezelfde als bij het gebruik van de kredietfunctie in Portugal.

De Commissie komt tot de volgende conclusies:

| — | Wat de opname van contant geld met de kredietfunctie betreft, zijn de kosten van grensoverschrijdende en binnenlandse transacties dezelfde, zulks conform het begrip „soortgelijke betalingen”. |
| --- | --- |

—

Wat de opname van contant geld met de kredietfunctie betreft, zijn de kosten van grensoverschrijdende en binnenlandse transacties dezelfde, zulks conform het begrip „soortgelijke betalingen”.

| — | De opname van contanten in het buitenland is mogelijk. Buiten Portugal kan de debetfunctie echter niet worden gebruikt. In Portugal afgegeven multifunctionele kaarten zijn daarom niet volledig bruikbaar in andere lidstaten onder dezelfde voorwaarden als in Portugal. Er kan met name worden geconcludeerd dat de opname van contanten in euro's binnen en buiten Portugal niet onder dezelfde voorwaarden mogelijk is. Dit verschil in keuzemogelijkheden lijkt op het eerste gezicht niet in overeenstemming met de geest van Verordening (EG) nr. 2560/2001. |
| --- | --- |

—

De opname van contanten in het buitenland is mogelijk. Buiten Portugal kan de debetfunctie echter niet worden gebruikt. In Portugal afgegeven multifunctionele kaarten zijn daarom niet volledig bruikbaar in andere lidstaten onder dezelfde voorwaarden als in Portugal. Er kan met name worden geconcludeerd dat de opname van contanten in euro's binnen en buiten Portugal niet onder dezelfde voorwaarden mogelijk is. Dit verschil in keuzemogelijkheden lijkt op het eerste gezicht niet in overeenstemming met de geest van Verordening (EG) nr. 2560/2001.

Volgens de door de Portugese banken verstrekte informatie zijn er naast de betaalkaarten met een gecombineerde debet- en kredietfunctie zoals hierboven beschreven, ook nog „zuivere” debetkaarten (met alleen de functie van onmiddellijke debitering), waarmee de kaarthouder gratis in Portugal en in andere lidstaten contanten in euro's kan opnemen. De Commissie zal van de Portugese autoriteiten gegevens trachten te krijgen over het relatieve gebruik van multifunctionele kaarten ten opzichte van zuivere debetkaarten, teneinde de omvang van het probleem te beoordelen.

Ook zij opgemerkt dat volgens artikel 4 van Verordening (EG) nr. 2560/2001 kaarthouders vooraf moeten worden geïnformeerd over de kosten die voor grensoverschrijdende en binnenlandse betalingen in rekening worden gebracht. Bovendien bepaalt artikel 3, lid 3, van Aanbeveling 97/489/EG van de Commissie van 30 juli 1997 betreffende transacties die met een elektronisch betaalinstrument worden verricht, in het bijzonder inzake de betrekking tussen uitgever en houder (7) dat de voorwaarden van de overeenkomst tussen een kaarthouder en zijn bank ten minste „een beschrijving van het elektronisch betaalinstrument (...), en van de wijze waarop daarvan gebruik mag worden gemaakt, waaronder begrepen de eventuele financiële limieten” moeten inhouden. Kaarthouders die multifunctionele kaarten buiten Portugal gebruiken, moeten daarom worden geïnformeerd over de dienstverlening en de daaraan verbonden kosten.

De Commissie zal met de Portugese autoriteiten in contact blijven om vast te stellen of Verordening (EG) nr. 2560/2001 door de Portugese banken correct wordt toegepast, ook met betrekking tot de verplichte voorafgaande informatie.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 354.

(2)  PB L 318 van 22.11.2002, blz. 17.

(3)  PB L 344 van 28.12.2001.

(4)  In Europa gaat het bij de kredietfunctie veelal om uitgestelde debitering, wat betekent dat de houder zijn rekening tot een bepaald maximumbedrag kan laten debiteren. Met een uitgestelde-debiteringskaart kan de kaarthouder aankopen betalen, maar beschikt hij niet over uitgebreid krediet, aangezien na afloop van een bepaalde periode het volledige verschuldigde bedrag moet worden betaald. Wanneer zulke kaarten voor de opname van contant geld worden gebruikt (het zogenaamde „cashvoorschot”), wordt het geld na afloop van de periode van de rekening van de kaarthouder afgeboekt.

(5)  Wanneer de debetfunctie van een kaart wordt gebruikt voor de opname van contanten, wordt het geld onmiddellijk van de rekening van de kaarthouder afgeboekt.

(6)  Wanneer de kredietfunctie van een kaart wordt gebruikt voor de opname van contanten, wordt het geld na afloop van een bepaalde periode van de rekening van de kaarthouder afgeboekt.

(7)  PB L 208 van 2.8.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/10 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/10

---

(2004/C 84 E/0010)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1728/03

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft:   Bestrijding van misbruik van mensen en seksueel misbruik van minderjarigen

De afgelopen dagen is door de Italiaanse politie en magistratuur een belangrijke operatie voltooid: men is een verontrustend netwerk op het spoor gekomen van handel in prostituees en kinderen voor pedofilie en transplantatie van organen door een Oekraïense bende. Een belangrijke magistraat in Lecce is aangeklaagd vanwege sekstoeristische activiteiten.

Welke informatie kan de Commissie verstrekken over de initiatieven in het kader van gemeenschappelijke actie 97/154/GAI voor bestrijding van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen?

Welke gegevens kan zij overleggen over de resultaten van de programma's Daphne 2000-2003 en STOP (1996-2000)?

Is zij ook niet van mening dat het zich enkel laten leiden door doelstelling 5 van Agis-programma 2003 voor multidisciplinaire strategie in deze materie, waar een schamele 800 000 EUR voor is uitgetrokken, in feite betekent dat de waakzaamheid is teruggeschroefd ten opzichte van verschijnselen als pedofilie, mensenhandel voor seksuele doeleinden en orgaantransplantatie? Deze verschijnselen zijn juist in opmars mede door niet-gereglementeerd gebruik van Internet.

Kan de Commissie met meer inzet gaan optreden tegen misbruik van mensen en seksuele omgang met minderjarigen? Kan zij een gedetailleerd onderzoek instellen in alle landen die op enigerlei wijze betrekkingen onderhouden met de EU dat zover gaat dat zij eventueel door sancties kunnen worden gestraft of dat de uitbreidingsprocedures worden opgeschort?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(23 juni 2003)

Op basis van het Verdrag van Maastricht heeft de Raad in februari 1997 een gemeenschappelijk optreden goedgekeurd voor acties tegen mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (97/154/JBZ). In het kader van het gemeenschappelijk optreden hebben de lidstaten hun bestaande wetgeving herzien om er aldus voor te zorgen dat mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen worden beschouwd als strafbare feiten.

Hoewel de lidstaten op wetgevend en beleidsvlak vooruitgang hebben geboekt, was het op basis van het toenmalige rechtskader moeilijk om op dat gebied een doeltreffende justitiële en politiële samenwerking te ontwikkelen. Daarom heeft de Commissie in haar mededeling van 21 december 2000 aan de Raad en het Parlement betreffende bestrijding van mensenhandel en bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie gewezen op de noodzaak van verdere wetgevingsmaatregelen. Op basis van voorstellen van de Commissie (1) heeft de Raad op 19 juli 2002 het kaderbesluit inzake bestrijding van mensenhandel aangenomen en op 15 oktober 2002 politieke overeenstemming bereikt over een kaderbesluit inzake bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie. Dit besluit zal worden aangenomen zodra de parlementaire voorbehouden in sommige lidstaten zullen zijn ingetrokken.

Lidstaten dienen de maatregelen te nemen die nodig zijn om uiterlijk op 1 augustus 2004 aan het kaderbesluit inzake bestrijding van mensenhandel te voldoen. De Raad zal uiterlijk tegen 1 augustus 2005 beoordelen in hoeverre de lidstaten deze maatregelen hebben genomen. Met het oog daarop moet de Commissie de Raad eerst een schriftelijk verslag toezenden, dat is gebaseerd op de door de lidstaten verstrekte informatie. Een soortgelijke procedure is vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van het kaderbesluit inzake bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie.

Beide kaderbesluiten gaan deel uitmaken van het acquis van de Unie en dienen ook in de kandidaatlidstaten te worden uitgevoerd. De Verklaring van Brussel vormt de agenda van de Commissie voor de bestrijding van mensenhandel in de nabije toekomst. Uit de oprichting van een deskundigengroep mensenhandel door de Commissie (2) en regelmatige workshops inzake mensenhandel en seksuele uitbuiting in het kader van het Europees Forum voor de preventie van georganiseerde misdaad blijkt de vastberadenheid van de Commissie om deze vormen van misdaad blijvend te bestrijden.

Daphne-programma

De doelstelling van het Daphne-programma (2000-2003) is de bestrijding van alle vormen van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen. Mensenhandel met het oog op seksuele uitbuiting of enige andere uitbuiting, zoals dwangarbeid, valt onder de werkingssfeer van het programma en was het voorwerp van verschillende gefinancierde projecten. Deze projecten zijn in veel Europese landen ten uitvoer gelegd, waaronder een aantal Midden- en Oost-Europese landen, waaruit de slachtoffers afkomstig zijn. Het verslag van de Commissie over het Daphne-programma (3) bevat een tussentijdse grondige analyse van het programma. Eind 2003 zal de Commissie een alomvattende impactanalyse van het volledige programma hebben verricht.

STOP-programma en AGIS-programma

Op 29 november 1996 heeft de Raad een stimulerings- en uitwisselingsprogramma voor personen verantwoordelijk voor het bestrijden van mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen (STOP) aangenomen om maatregelen te ondersteunen zoals opleidingen, uitwisselingsprogramma's, organisatie van multidisciplinaire bijeenkomsten en seminars, studies en onderzoekingen alsmede verspreiding van informatie. Er werd een tweede fase van het programma vastgesteld, die loopt van 2001 tot 2002, in het kader waarvan bijzondere aandacht werd besteed aan de betrokkenheid van de kandidaat-lidstaten.

Tabellen met nadere gegevens over de programma's STOP en STOP II worden rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement.

Op 22 juli 2002 heeft de Raad het AGIS-kaderprogramma voor politiële en justitiële samenwerking in strafzaken aangenomen. In het kader van AGIS wordt onder meer ook beoogd projecten ter bestrijding van mensenhandel en van seksuele uitbuiting van kinderen financieel te ondersteunen. Dergelijke projecten kunnen evenwel onder verschillende doelstellingen van de jaarprogramma's vallen (opleiding van politiemensen en magistraten, preventieve acties ten opzichte van derde landen, studies en systemen voor de uitwisseling van informatie en verzameling van statistieken op dit specifieke gebied). De financiële steun voor dergelijke projecten in 2003 is bijgevolg niet strikt beperkt tot 0,8 miljoen euro. Het exacte bedrag zal worden vastgesteld rekening houdend met de aard en de kwaliteit van alle ontvangen aanvragen.

---

(1)  PB C 62 E van 27.2.2001.

(2)  PB L 79 van 26.3.2003.

(3)  COM(2002)169 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/12 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/12

---

(2004/C 84 E/0011)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1940/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Programma vrijstelling van zegelrecht

Kan de Commissie toelichten waarom zij bij haar goedkeuring van het programma voor vrijstelling van het zegelrecht in achterstandsgebieden in het Verenigd Koninkrijk, zoals aangekondigd in DN; PP/03/8.9 van 21 januari 2003, gebieden waar meer dan een vijfde deel van de bevolking van het Verenigd Koninkrijk woonachtig is, heeft bestempeld als „kleine gebieden met ernstige tekortkomingen”? Wat zijn de rapportageverplichtingen en de daarvoor geldende tijdschema's voor de Britse autoriteiten betreffende de uitvoering van de plannen voor het herstel van de geografische gebieden die voor dit programma in aanmerking komen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/12 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/12

---

(2004/C 84 E/0012)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1941/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Programma vrijstelling van het zegelrecht

| 1. | Zal de Commissie de brief van de Britse autoriteiten gedateerd op 21 december 2001 en geregistreerd door de Commissie op 9 januari 2002 publiceren? |
| --- | --- |

1.

Zal de Commissie de brief van de Britse autoriteiten gedateerd op 21 december 2001 en geregistreerd door de Commissie op 9 januari 2002 publiceren?

| 2. | Welke stukken en wat voor bewijs hebben de Britse autoriteiten overgelegd in reactie op de twijfels die de Commissie heeft geuit in het Publicatieblad van 27 april 2002, over de vraag of de lijst van „aangewezen achterstandsgebieden” in feite niet zou leiden tot een aanzienlijke uitbreiding van de Britse regionale-steunkaart? Wat heeft de twijfels van de Commissie gesust over de vraag of de verkoop van onroerend goed voor zakelijk gebruik en het aangaan van nieuwe huurcontracten voor dergelijk onroerend goed onder alle omstandigheden kan worden beschouwd als een „initiële investering” zoals gedefinieerd in de richtsnoeren? Wat heeft de twijfel van de Commissie gesust over de vraag of de steunintensiteit met dit programma wel onder de 4 procent zal blijven? Wat heeft de twijfels van de Commissie gesust over de vraag of de steun volgens de richtlijnen van de kaderregeling achtergestelde stadswijken wel beperkt zou blijven tot uitsluitend kleine ondernemingen die hun voornaamste economische activiteit voortzetten in een gebied dat is aangewezen als een achtergestelde stadswijk en die ten minste 20 procent van de nieuw te creëren arbeidsplaatsen reserveren voor werknemers die woonachtig zijn in de achtergestelde stadswijk? |
| --- | --- |

2.

Welke stukken en wat voor bewijs hebben de Britse autoriteiten overgelegd in reactie op de twijfels die de Commissie heeft geuit in het Publicatieblad van 27 april 2002, over de vraag of de lijst van „aangewezen achterstandsgebieden” in feite niet zou leiden tot een aanzienlijke uitbreiding van de Britse regionale-steunkaart? Wat heeft de twijfels van de Commissie gesust over de vraag of de verkoop van onroerend goed voor zakelijk gebruik en het aangaan van nieuwe huurcontracten voor dergelijk onroerend goed onder alle omstandigheden kan worden beschouwd als een „initiële investering” zoals gedefinieerd in de richtsnoeren? Wat heeft de twijfel van de Commissie gesust over de vraag of de steunintensiteit met dit programma wel onder de 4 procent zal blijven? Wat heeft de twijfels van de Commissie gesust over de vraag of de steun volgens de richtlijnen van de kaderregeling achtergestelde stadswijken wel beperkt zou blijven tot uitsluitend kleine ondernemingen die hun voornaamste economische activiteit voortzetten in een gebied dat is aangewezen als een achtergestelde stadswijk en die ten minste 20 procent van de nieuw te creëren arbeidsplaatsen reserveren voor werknemers die woonachtig zijn in de achtergestelde stadswijk?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Monti namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1940/03 en E-1941/03

(14 juli 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat haar beschikking betreffende de steunmaatregel „Vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor zakelijk gebruik in achterstandsgebieden” is gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (1). De beschikking van de Commissie bevat een gedetailleerd antwoord op de twee hierboven vermelde schriftelijke vragen. Derhalve verwijst de Commissie naar deze beschikking.

Wat betreft de aanmelding van de steunmaatregel, die op 21 december 2001 door de Britse autoriteiten was toegezonden, deelt de Commissie het geachte parlementslid mede dat Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (nu artikel 88) van het EG-Verdrag (2) niet voorziet in de bekendmaking van aanmeldingen van de lidstaten in het Publicatieblad van de Europese Unie. Een beschrijving van de feiten die in de aanmelding zijn opgenomen, is te vinden in afdeling II (beschrijving van de steunmaatregel) van de beschikking van de Commissie „Vrijstelling van zegelrecht voor onroerend goed voor zakelijk gebruik in achterstandsgebieden.”

---

(1)  PB L 149 van 17.6.2003.

(2)  PB L 83 van 27.3.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/13 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/13

---

(2004/C 84 E/0013)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1974/03

van Rodi Kratsa-Tsagaropoulou (PPE-DE) aan de Commissie

(5 juni 2003)

Betreft:   Rehabilitatie van de slachtoffers van de aardbevingen in Attica

In de regio's in Attica die in 1999 door aardbevingen werden getroffen, doen er zich ernstige sociale problemen voor, met name op het gebied van huisvesting en werkloosheid. Het nationale actieplan voor sociale integratie voorzag in acties voor alternatieve opleiding ter bevordering van de werkgelegenheid van slachtoffers die reeds werkloos waren of hun baan hebben verloren ten gevolge van schade na de aardbevingen van 1999. Bovendien hadden werkloze slachtoffers van de aardbevingen recht op hogere uitkeringen bij deelname aan het programma voor nieuwe banen.

Kan de Commissie mededelen in welke mate deze programma's zijn uitgevoerd en welke de resultaten van de acties zijn? Weet de Commissie hoeveel personen die een opleiding hebben gevolgd, vervolgens een baan hebben gevonden? Acht zij het beleid van de Griekse overheid bevredigend?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(4 juli 2003)

Om de twee jaar wordt in het kader van de open coördinatiemethode door elke lidstaat een nationaal actieplan voor sociale integratie opgesteld. Het is bedoeld om alle acties die ten doel hebben sociale uitsluiting tot een minimum te beperken en de integratie van kansarmen te bevorderen, in een algemene strategie onder te brengen.

Daarom is dit actieplan geen programma in de zin van de Structuurfondsen en wordt het ook niet door de Unie gecofinancierd, hoewel sommige acties daaruit wel gecofinancierd kunnen worden als zij opgenomen zijn in een programma van het lopende communautair bestek (CB).

De acties inzake beroepsopleiding en inzetbaarheidssteun voor de slachtoffers van de aardbeving van 1999 in Athene, die werden gecofinancierd door het Europees Sociaal Fonds (ESF), waren opgenomen in het programma „Sociale uitsluiting” van het tweede communautair bestek (CB II) 1994-1999. Dit programma is afgesloten met een bestedingsgraad van 97,77 %.

Een evaluatie achteraf is gaande. Die zal uitwijzen of de doelstellingen bereikt zijn en in hoeverre de gefinancierde acties effect hebben gesorteerd.

Zodra de resultaten van deze evaluatie beschikbaar zijn, zal de Commissie deze aan de geachte afgevaardigde doen toekomen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/14 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/14

---

(2004/C 84 E/0014)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2103/03

van Olle Schmidt (ELDR) aan de Commissie

(18 juni 2003)

Betreft:   Grensoverschrijdende investeringen

Is de Europese Commissie van mening dat de invoering van de euro bevorderlijk geweest is voor de grensoverschrijdende investeringen in de deelnemende landen? Kan ze de cijfers voor Zweden geven?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(2 juli 2003)

Zoals uiteengezet in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-1350/03 (1) van het geachte parlementslid, blijkt uit de beschikbare gegevens inzake Directe Buitenlandse Investeringen (DBI) dat de invoering van de euro voor de deelnemende lidstaten een gunstige invloed had op grensoverschrijdende investeringen. Uit de Eurostatgegevens blijkt dat de instroom van buitenlandse directe investeringen in 1999 en 2000 veel groter was in de eurozone dan in de andere lidstaten. Hieruit kan worden geconcludeerd dat de Economische en Monetaire Unie (EMU) een positieve invloed heeft gehad op grensoverschrijdende directe investeringen. Er zij echter op gewezen dat de EMU slechts één van de factoren is die de stromen van buitenlandse directe investeringen in de eurozone tijdens de afgelopen jaren hebben beïnvloed. De vertraging van de fusieactiviteit en de zwakke economie hadden in 2001 een scherpe daling van de instroom van buitenlandse directe investeringen tot gevolg, zowel in de eurozone als in de andere lidstaten.

Voor Zweden zijn de gegevens inzake directe buitenlandse investeringen (2) als volgt:

| (ín miljoen euro) |
| --- |
| | 1999 (3) | 2000 | 2001 |
| Van EU-15 naar Zweden | 45185 | 12061 | 8 646 |
| Van eurozone naar Zweden | 8839 | 8496 | 7 090 |
| Van niet-eurozone naar Zweden | 36 346 | 3 565 | 1 556 |
| Van buiten EU-15 naar Zweden | 5 370 | 8 280 | 2715 |

(ín miljoen euro)

1999 (3)

2000

2001

Van EU-15 naar Zweden

45185

12061

8 646

Van eurozone naar Zweden

8839

8496

7 090

Van niet-eurozone naar Zweden

36 346

3 565

1 556

Van buiten EU-15 naar Zweden

5 370

8 280

2715

---

(1)  Zie blz. 8.

(2)  Herinvesteerde winsten niet inbegrepen.

(3)  De fusie van Astra en Zeneca en de overname door Ford van Volvo Personvagnar heeft de DBI-instroom in Zweden in 1999 met ongeveer 34 062 miljoen euro (300 miljard SEK) doen stijgen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/14 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/14

---

(2004/C 84 E/0015)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2141/03

van Olle Schmidt (ELDR) aan de Commissie

(26 juni 2003)

Betreft:   Duitse wegenbelasting

Op 1 september wordt in Duitsland een wegenbelasting (LKW-Maut) van 11,45 DKK per 10 km. ingevoerd voor zware vrachtwagens. De wegenbelasting heeft o.m. voor Zweden en Denemarken gevolgen doordat deze landen in vergelijking tot hun Europese collega's in een slechtere concurrentiepositie worden geplaatst.

De wegenbelasting druist klaarblijkelijk in tegen de mededingingsvoorschriften van de EU. Welke maatregelen overweegt de Commissie om het probleem op te lossen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/15 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/15

---

(2004/C 84 E/0016)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2243/03

van Christoph Konrad (PPE-DE) aan de Commissie

(30 juni 2003)

Betreft:   Mededingingsverstoringen door Duitse vrachtwagenheffing

| 1. | Is de Commissie van mening dat de hoogte van de vanaf eind augustus in Duitsland geldende vrachtwagenheffing inderdaad is afgestemd op de investeringen die nodig zijn in de wegenbouw? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat de hoogte van de vanaf eind augustus in Duitsland geldende vrachtwagenheffing inderdaad is afgestemd op de investeringen die nodig zijn in de wegenbouw?

| 2. | Wat is de reactie van de Commissie op de mededingingverstoringen die voor de Duitse vervoersector (en ook andere economische sectoren) het gevolg zijn van de duidelijke verhoging van de vervoerkosten door deze nieuwe vrachtwagenheffing? |
| --- | --- |

2.

Wat is de reactie van de Commissie op de mededingingverstoringen die voor de Duitse vervoersector (en ook andere economische sectoren) het gevolg zijn van de duidelijke verhoging van de vervoerkosten door deze nieuwe vrachtwagenheffing?

| 3. | Blijft de Commissie bij haar afwijzing van het plan van de bondsregering om de kosten van de vrachtwagenheffing voor Duitse vervoerondernemingen te compenseren door deze in mindering te brengen op de belasting op minerale oliën? |
| --- | --- |

3.

Blijft de Commissie bij haar afwijzing van het plan van de bondsregering om de kosten van de vrachtwagenheffing voor Duitse vervoerondernemingen te compenseren door deze in mindering te brengen op de belasting op minerale oliën?

| 4. | Is de Commissie van oordeel dat er problemen verbonden zijn met een onmiddellijke verlaging van de wegenbelasting voor vrachtwagens in Duitsland tot het EU-minimumtarief? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie van oordeel dat er problemen verbonden zijn met een onmiddellijke verlaging van de wegenbelasting voor vrachtwagens in Duitsland tot het EU-minimumtarief?

| 5. | Is de Commissie van oordeel dat er tegen de achtergrond van de nieuwe regeling betreffende een heffing voor vrachtwagens sprake is van benadeling van niet-Duitse vervoerondernemingen bij transitovervoer door Duitsland? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie van oordeel dat er tegen de achtergrond van de nieuwe regeling betreffende een heffing voor vrachtwagens sprake is van benadeling van niet-Duitse vervoerondernemingen bij transitovervoer door Duitsland?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw de Palacio namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2141/03 en P-2243/03

(6 augustus 2003)

Duitsland heeft de Commissie zijn plannen bekendgemaakt om een tolsysteem in te voeren samen met een kilometergerelateerde belasting voor vrachtwagens die van de snelweg gebruik maken. In dit verband wijzen wij de geachte parlementsleden op het besluit van de Commissie van 23 juli 2003 om de procedure in te leiden zoals bedoeld in artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/15 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/15

---

(2004/C 84 E/0017)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2195/03

van Michael Cashman (PSE) aan de Raad

(2 juli 2003)

Betreft:   Namaak en roof van intellectuele eigendom

Volgens de voorspellingen zullen namaak en roof van intellectuele eigendom de EU-bedrijven die op internationale schaal werken tussen de 400 en 800 miljoen euro per jaar kosten op de interne markt, en 2000 miljoen op de internationale markten. Bovendien lijden de EU-lidstaten enorme inkomstenverliezen door het smokkelverkeer met accijnsplichtige goederen. Kan de Raad de verzekering geven dat er op de eerstvolgende vergaderingen van de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken en voor de Iinterne Markt gesproken wordt over samenwerking om het probleem te lijf te gaan?

Antwoord

(8 maart 2004)

In februari 2003 is bij de Raad en het Europees Parlement een voorstel voor een richtlijn ingediend betreffende de maatregelen en procedures om de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten te waarborgen (2003/0024(COD)).

In afwachting van het standpunt van het Europees Parlement in eerste lezing, dat gepland is voor november 2003, wordt het voorstel op dit ogenblik door de instanties van de Raad grondig besproken. De Raad kan u verzekeren dat hij dit voorstel zal blijven behandelen met de voorrang die het verdient.

In dit verband zij opgemerkt dat de Raad op 22 juli 2003 ook een verordening heeft aangenomen inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (1). Deze verordening past in de meer algemene context van de samenwerking en wederzijdse bijstand op communautair niveau tussen de douaneautoriteiten.

---

(1)  PB L 196 van 2.8.2003, blz. 7.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/16 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/16

---

(2004/C 84 E/0018)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2210/03

van Claude Moraes (PSE) aan de Raad

(2 juli 2003)

Betreft:   Vorderingen op het gebied van asiel in Thessaloniki

Wat is het standpunt van de Raad over de vorderingen die zijn gemaakt op het gebied van asiel op de Top van Thessaloniki, met name met betrekking tot de Britse voorstellen voor het instellen van „beschermingszones” waar asielaanvragen verwerkt worden, op of aan de grenzen van landen waar vluchtelingen vandaan komen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/16 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/16

---

(2004/C 84 E/0019)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2258/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Raad

(8 juli 2003)

Betreft:   Het weren van nieuwe vluchtelingen uit het grondgebied van de EU door middel van de bouw van opvangkampen in toekomstige lidstaten of op grotere afstand

| 1. | Kan de Raad bevestigen dat reeds voordat op 20 juni 2003 in Porto Karras bij Thessaloniki werd besloten om enkele EU-lidstaten in de gelegenheid te stellen om als experiment asielzoekers onder te brengen buiten het EU-grondgebied, is begonnen met werkzaamheden voor het aanbrengen van elektriciteit, waterleiding en afvalwaterlozing ten behoeve van 13 barakken op de voormalige legerbasis bij het dorp Trstenik in Kroatië? |
| --- | --- |

1.

Kan de Raad bevestigen dat reeds voordat op 20 juni 2003 in Porto Karras bij Thessaloniki werd besloten om enkele EU-lidstaten in de gelegenheid te stellen om als experiment asielzoekers onder te brengen buiten het EU-grondgebied, is begonnen met werkzaamheden voor het aanbrengen van elektriciteit, waterleiding en afvalwaterlozing ten behoeve van 13 barakken op de voormalige legerbasis bij het dorp Trstenik in Kroatië?

| 2. | Blijft naar de opvatting van de Raad het onderbrengen in Trstenik beperkt tot tijdelijke huisvesting voor 800 asielzoekers die zich willen vestigen in Groot-Brittannië en gaat het uitsluitend om het daarheen transporteren van mensen die afkomstig zijn uit Balkanstaten die zich aanmelden bij havens of luchthavens van het Verenigd Koninkrijk? |
| --- | --- |

2.

Blijft naar de opvatting van de Raad het onderbrengen in Trstenik beperkt tot tijdelijke huisvesting voor 800 asielzoekers die zich willen vestigen in Groot-Brittannië en gaat het uitsluitend om het daarheen transporteren van mensen die afkomstig zijn uit Balkanstaten die zich aanmelden bij havens of luchthavens van het Verenigd Koninkrijk?

| 3. | Bestaan er ook soortgelijke afspraken vanuit de EU of haar afzonderlijke lidstaten voor de bouw van vluchtelingenkampen in Rusland, Belarus, Roemenië, Bulgarije, Oekraïne en Albanië, en plannen voor kampen op grotere afstand van het EU-gebied in een ring rond de landen van herkomst in Zuidwest-Azië en Noordoost-Afrika? |
| --- | --- |

3.

Bestaan er ook soortgelijke afspraken vanuit de EU of haar afzonderlijke lidstaten voor de bouw van vluchtelingenkampen in Rusland, Belarus, Roemenië, Bulgarije, Oekraïne en Albanië, en plannen voor kampen op grotere afstand van het EU-gebied in een ring rond de landen van herkomst in Zuidwest-Azië en Noordoost-Afrika?

| 4. | Is het de bedoeling om de vluchtelingen duurzaam buiten het grondgebied van de EU te houden? Betekent dit dat dergelijke opvangkampen met de daarin aanwezige bewoners zullen worden verplaatst op het moment dat Roemenië, Bulgarije en Kroatië toetreden tot de EU? |
| --- | --- |

4.

Is het de bedoeling om de vluchtelingen duurzaam buiten het grondgebied van de EU te houden? Betekent dit dat dergelijke opvangkampen met de daarin aanwezige bewoners zullen worden verplaatst op het moment dat Roemenië, Bulgarije en Kroatië toetreden tot de EU?

| 5. | Hoe wordt verhinderd dat mensenhandelaren rijk worden door deze mensen vanuit de kampen alsnog op gevaarlijke wijze de EU binnen te loodsen? |
| --- | --- |

5.

Hoe wordt verhinderd dat mensenhandelaren rijk worden door deze mensen vanuit de kampen alsnog op gevaarlijke wijze de EU binnen te loodsen?

| 6. | Hoe verhoudt deze gang van zaken zich tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (Raad van Europa) en het Vluchtelingenverdrag van 1951? Moeten deze verdragen naar het oordeel van de Raad worden gewijzigd om het mogelijk te maken dat op grondslag van afspraken met staten die (nog) geen lid van de EU zijn asielaanvragers het recht wordt ontzegd hun procedure binnen de EU af te wachten? |
| --- | --- |

6.

Hoe verhoudt deze gang van zaken zich tot het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (Raad van Europa) en het Vluchtelingenverdrag van 1951? Moeten deze verdragen naar het oordeel van de Raad worden gewijzigd om het mogelijk te maken dat op grondslag van afspraken met staten die (nog) geen lid van de EU zijn asielaanvragers het recht wordt ontzegd hun procedure binnen de EU af te wachten?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen E-2210/03 en E-2258/03

(8 maart 2004)

De Europese Raad heeft de Commissie tijdens zijn bijeenkomst in Thessaloniki (19 en 20 juni 2003) verzocht alle parameters te onderzoeken om te zorgen voor een beter gereguleerde en beheerste inreis in de EU van personen die internationale bescherming behoeven, en methoden en middelen te onderzoeken om de beschermingscapaciteit van de regio's van oorsprong op te voeren, zulks met het oog op een vóór juni 2004 aan de Raad voor te leggen compleet verslag waarin maatregelen worden voorgesteld en ook ingegaan wordt op de juridische implicaties.

De Europese Raad heeft er nota van genomen dat een aantal lidstaten, als onderdeel van dit proces, voornemens is om samen met de UNHCR na te gaan hoe vluchtelingen een betere bescherming kan worden geboden in hun regio van oorsprong. De Europese Raad was van oordeel dat dit moet gebeuren in volledig partnerschap met de betrokken landen op basis van aanbevelingen van de UNHCR.

De Raad heeft hierover tot dusver geen enkele afspraak gemaakt met toetredende of derde landen. Wat mogelijke acties van individuele lidstaten betreft, verzoekt de Raad de geachte parlementsleden zich rechtstreeks tot die lidstaten te wenden.

De Raad buigt zich intussen over een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende minimumnormen voor de erkenning en de status van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en over een voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus. De Europese Raad, zo is bekend, heeft in Thessaloniki sterk aangedrongen op aanneming van beide voorstellen vóór eind 2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/17 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/17

---

(2004/C 84 E/0020)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2302/03

van Miguel Martínez Martínez (PSE) aan de Raad

(8 juli 2003)

Betreft:   Moord in Equatoriaal-Guinea op de jonge Spaanse ontwikkelingswerker Ana Isabel Sánchez Torralba

Van verschillende ontwikkelingswerkers in Equatoriaal-Guinea hebben wij de bevestiging gekregen van het droevige bericht van het overlijden van een jonge Spaanse vrouw in dit land. Zij stierf onder dramatische omstandigheden als gevolg van een actie van militairen uit Equatoriaal-Guinea. Ana Isabel Sánchez Torralba was 22 jaar, afkomstig uit Ocaña in Castillië-La Mancha en zij werkte pas enkele dagen in Afrika in het kader van een solidariteitsactie van het zendelingengenootschap Misioneras Escolapias. Zij zat met andere burgers en een paar collega's in een bus die op weg was naar de plaats Aconibe, toen deze bij het passeren van een controle op onverklaarbare wijze onder vuur werd genomen door militairen van het Equatoriaal-Guinese leger, met de bekende fatale afloop.

In verband met deze ernstige feiten zou ik als landgenoot van de vermoorde vrouw, die de smart en verontwaardiging van haar familie en vrienden deelt, de Raad de volgende vragen willen stellen:

| — | Kent de Raad de bovengenoemde feiten of is hij voornemens om concrete informatie te verzoeken? |
| --- | --- |

—

Kent de Raad de bovengenoemde feiten of is hij voornemens om concrete informatie te verzoeken?

| — | De moord op deze voorbeeldige Europese jonge vrouw is thans bevestigd. Is de Raad voornemens hierop te reageren en de autoriteiten van Equatoriaal-Guinea ter verantwoording te roepen? |
| --- | --- |

—

De moord op deze voorbeeldige Europese jonge vrouw is thans bevestigd. Is de Raad voornemens hierop te reageren en de autoriteiten van Equatoriaal-Guinea ter verantwoording te roepen?

| — | Is de Raad van mening dat maatregelen moeten worden genomen in het kader van de door Equatoriaal-Guinea ondertekende partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan om ervoor te zorgen dat nu eindelijk eens de in deze overeenkomst bedoelde sancties worden ingesteld tegen degenen die dit land met een dermate grote minachting voor de mensenrechten en de rechtsstaat regeren? |
| --- | --- |

—

Is de Raad van mening dat maatregelen moeten worden genomen in het kader van de door Equatoriaal-Guinea ondertekende partnerschapsovereenkomst tussen de Europese Unie en de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan om ervoor te zorgen dat nu eindelijk eens de in deze overeenkomst bedoelde sancties worden ingesteld tegen degenen die dit land met een dermate grote minachting voor de mensenrechten en de rechtsstaat regeren?

Antwoord

(8 maart 2004)

De Raad neemt nota van de informatie over de moord op de Spaanse onderdaan Ana Isabel Sánchez Torralba in Equatoriaal-Guinea. De Raad betreurt alle gewelddaden en misdaden; deze zouden niet alleen moeten worden aangepakt wanneer het gaat om feiten ten aanzien van EU-burgers, maar ook in een algemene context.

De EU is uiterst bezorgd over de verslechtering van de interne politieke toestand in Equatoriaal-Guinea wat de mensenrechten en het democratiseringsproces betreft. Na de verkiezingen van vorig jaar (december 2002) uitte de EU haar bezorgdheid over de politieke ontwikkeling in het land en in het bijzonder over het toegenomen aantal schendingen van de mensenrechten. De EU drong er bij de regering en de politieke oppositie op aan om een alomvattende politieke dialoog te houden over het proces dat tot democratisering moet leiden en over het geven van garanties dat de mensenrechten worden geëerbiedigd. De EU zal dit blijven doen en zal zich in haar contacten met de bevoegde autoriteiten blijven beijveren om situaties zoals die waarnaar het geachte parlementslid in zijn vraag verwijst, te voorkomen en op te helderen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/18 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/18

---

(2004/C 84 E/0021)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2373/03

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Beoordeling van de gemeenschappelijk marktordening (GMO) voor tabak

| — | Krachtens verordening (EG) nr. 1636/98 (1) is artikel 26 van Verordening (EEG) nr. 2075/92 (2) houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak als volgt gewijzigd: „Vóór 1 april 2002 dient de Commissie bij het Europees Parlement en bij de Raad een verslag in over de werking van de gemeenschappelijke marktordening in de sector ruwe tabak.” |
| --- | --- |

—

Krachtens verordening (EG) nr. 1636/98 (1) is artikel 26 van Verordening (EEG) nr. 2075/92 (2) houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector ruwe tabak als volgt gewijzigd: „Vóór 1 april 2002 dient de Commissie bij het Europees Parlement en bij de Raad een verslag in over de werking van de gemeenschappelijke marktordening in de sector ruwe tabak.”

| — | In februari 2002 heeft de Commissie middels een aanbesteding aan het bedrijf Cogea de opdracht gegeven om de GMO voor ruwe tabak door te lichten. Deze opdracht, die voor oktober 2002 voltooid zou moeten zijn, loopt nog steeds. |
| --- | --- |

—

In februari 2002 heeft de Commissie middels een aanbesteding aan het bedrijf Cogea de opdracht gegeven om de GMO voor ruwe tabak door te lichten. Deze opdracht, die voor oktober 2002 voltooid zou moeten zijn, loopt nog steeds.

| — | Het bedrijf Cogea heeft reeds in december 2002 een volledig eerste ontwerp van het opgedragen document ingediend. |
| --- | --- |

—

Het bedrijf Cogea heeft reeds in december 2002 een volledig eerste ontwerp van het opgedragen document ingediend.

| 1. | Kan de Commissie mededelen om welke redenen bij het toezenden van de documenten aan het Parlement zoveel achterstand is opgelopen in verhouding tot de termijn die in de verordening is vastgelegd, en wanneer de indiening van het definitieve document is gepland? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen om welke redenen bij het toezenden van de documenten aan het Parlement zoveel achterstand is opgelopen in verhouding tot de termijn die in de verordening is vastgelegd, en wanneer de indiening van het definitieve document is gepland?

| 2. | Is de Commissie van mening dat zij zich aan het vastgelegde tijdsbestek heeft gehouden door het toesturen van haar eigen document van 8 november 2002 en, indien ja, om welke redenen zij dan nog aan een externe deskundige een onderzoek in opdracht heeft gegeven waaraan zij grote waarde hecht? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van mening dat zij zich aan het vastgelegde tijdsbestek heeft gehouden door het toesturen van haar eigen document van 8 november 2002 en, indien ja, om welke redenen zij dan nog aan een externe deskundige een onderzoek in opdracht heeft gegeven waaraan zij grote waarde hecht?

| 3. | Op basis van welke bekwaamheden en ervaring in de sector tabak is deze aanbesteding aan Cogea toegewezen en welk bedrag is met deze aanbesteding gemoeid? |
| --- | --- |

3.

Op basis van welke bekwaamheden en ervaring in de sector tabak is deze aanbesteding aan Cogea toegewezen en welk bedrag is met deze aanbesteding gemoeid?

| 4. | Welke samenstelling heeft het stuurcomité dat de werkzaamheden van Cogea heeft gevolgd en is het waar dat tot de leden ook ambtenaren van de Eenheid tabak van het directoraat-generaal Landbouw behoren, aangezien volgens de aanbesteding ook hun werk moet worden doorgelicht? Is het waar dat genoemd comité, naast het toezicht dat de werkzaamheden van Cogea binnen het tijdsbestek en volgens de methoden van de aanbesteding worden verricht, ook om belangrijke wijzigingen van het document heeft verzocht waardoor de autonomie van de externe beoordelaar wordt ingeperkt? |
| --- | --- |

4.

Welke samenstelling heeft het stuurcomité dat de werkzaamheden van Cogea heeft gevolgd en is het waar dat tot de leden ook ambtenaren van de Eenheid tabak van het directoraat-generaal Landbouw behoren, aangezien volgens de aanbesteding ook hun werk moet worden doorgelicht? Is het waar dat genoemd comité, naast het toezicht dat de werkzaamheden van Cogea binnen het tijdsbestek en volgens de methoden van de aanbesteding worden verricht, ook om belangrijke wijzigingen van het document heeft verzocht waardoor de autonomie van de externe beoordelaar wordt ingeperkt?

| 5. | Is het, in afwachting van het definitieve document en gezien de korte termijnen, mogelijk dat het Parlement de beschikking krijgt over de tussentijdse documenten van het stuurcomité en het eerste ontwerp van het document van Cogea, dat in december 2002 is ingediend, alsmede over de daaropvolgende bijwerkingen? |
| --- | --- |

5.

Is het, in afwachting van het definitieve document en gezien de korte termijnen, mogelijk dat het Parlement de beschikking krijgt over de tussentijdse documenten van het stuurcomité en het eerste ontwerp van het document van Cogea, dat in december 2002 is ingediend, alsmede over de daaropvolgende bijwerkingen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 september 2003)

Zoals het geachte parlementslid opmerkt, is op 6 november 2002 inderdaad een verslag van de Commissie aan het Parlement en de Raad bekendgemaakt onder documentnummer SEC(2002) 1183. Het gaat om een overzicht dat beantwoordt aan de voorschriften van de verordening waarin bepaald is dat een verslag over de werking van de gemeenschappelijk marktordening (GMO) voor ruwe tabak moet worden ingediend. De Commissie heeft naast dit door haar diensten opgestelde verslag ook opdracht gegeven tot een doorlichting van de GMO voor ruwe tabak. Deze opdracht is in februari 2002 toegewezen aan de firma COGEA, die in december 2002 een ontwerp-verslag heeft ingediend.

Hierna volgen punt voor punt de antwoorden op de vragen van het geachte parlementslid.

Het door COGEA in december 2002 ingediende verslag is door het met het oog op deze doorlichting opgerichte stuurcomité niet aanvaard. Er zijn twee herziene versies van het verslag ingediend, het ene op 1 april 2003, het andere op 1 juli 2003.

Een van de belangrijkste aanvullingen betrof de opname van gegevens over de oogst 2001, waardoor een periode vanaf de hervorming van de GMO in 1998 van drie in plaats van twee jaar kon worden onderzocht. De betrokken gegevens zijn aan COGEA verstrekt zodra deze einde 2002 beschikbaar waren. In het oorspronkelijke bestek is hiervan geen sprake, maar toch zijn deze gegevens in gemeenschappelijk overleg tussen de opdrachtnemer en het stuurcomité in aanmerking genomen omdat de doorlichting hierdoor aanzienlijk verbeterd werd.

De versie van 1 juli 2003 is de eindversie, die officieel aanvaard is op 25 juli 2003. De betaling en verspreiding ervan zijn reeds aan de gang. Uiteraard zal het Parlement een exemplaar van dit verslag ontvangen. Het stuurcomité is ook van plan voor te stellen het document mogelijk nog in september 2003 op internet bekend te maken.

Het verslag van de Commissie aan het Parlement en de Raad, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is op 6 november 2002 verschenen onder document nr. SEC(2002) 1183. Zoals hierboven reeds gezegd, wordt met dit verslag gevolg gegeven aan de verordening waarin bepaald is dat een verslag over de werking van de GMO voor ruwe tabak moet worden ingediend. Het omvat hoofdzakelijk een feitelijk overzicht.

Met de doorlichting door COGEA worden andere doelstellingen nagestreefd: op grond van het bestek moet naast de toepassing van de GMO met name het inkomen van de tabakstelers, het effect op de plaatstelijk economie en de gevolgen van de GMO voor de volksgezondheid en het milieu worden onderzocht. De doorlichting past bovendien in de reeks evaluaties die de Commissie en het DG Landbouw voor elke GMO afzonderlijk doorvoert. Voor nadere gegevens wordt het geachte parlementslid verwezen naar het desbetreffende bestek. Een afschrift daarvan wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement gezonden.

Volgens de algemene voorwaarden van de aanbesteding worden bij de keuze van de opdrachtnemer meerdere criteria gehanteerd, namelijk uitsluitings-, selectie- en toewijzing scriteria. Wat de selectiecriteria betreft, moest de gegadigde bewijzen dat hij reeds ervaring had in het evalueren van beleidssectoren en in het maken van analyses op economisch en landbouwgebied. Ervaring op het gebied van tabak was wel een pluspunt, maar geen absolute vereiste. De volgende toewijzingscriteria golden voor de gegadigden: kwaliteit van de offerte (inzicht in de aard van de opdracht en in de context ervan, structuur van het teamwerk, arbeidstijdverdeling en taakverdeling onder de leden van het team, samenstelling van het team), de technische waarde van de offerte (voorgestelde strategie voor het uitvoeren van de opdracht, voorgestelde methodologische en technische aanpak van de vijf hoofdthema's van de doorlichting) en de prijs.

Na onderzoek heeft een selectiecomité van zeven personen de offerte van COGEA aanvaard, omdat deze, rekening houdend met de in de algemene voorwaarden vermelde criteria, het voordeligst werd bevonden. Het comité was samengesteld uit vertegenwoordigers van het DG Begroting, het DG Gezondheid en consumentenbescherming en het DG Landbouw (eenheden tabak, informatienet inzake landbouwbedrijfsboekhoudingen (ILB) en evaluatie). Voor de ondertekening van het contract heeft het Raadgevend Comité voor aankopen en contracten (RCAC) een gunstig advies over de toewijzing uitgebracht.

Het contract is toegewezen aan de firma COGEA, die de opdracht wou uitvoeren in 455 werkdagen en voor een totaalbedrag van 310 250 EUR. Voor nadere gegevens wordt het geachte parlementslid verwezen naar het bericht van toewijzing van het contract dat onder nr. 69716-2002 (3) op 8 mei 2002 in nr. 89 van serie S van het Publicatieblad van de Europese Unie verschenen is.

Het stuurcomité voor de doorlichting van de tabakssector bestond uit vertegenwoordigers van verscheidene directoraten-generaal van de Commissie, namelijk DG Begroting (eenheid GLB en eenheid Evaluatie), DG Concurrentie, DG Economische en financiële zaken, DG Gezondheid en consumentenbescherming en DG Landbouw. DG Landbouw werd vertegenwoordigd door de volgende eenheden: producten van bijzondere teelten (bevoegd voor het beheer van het GMO voor tabak), analyses en algemene visie, ILB, begrotingsbeheer, audit en controle, alsook de eenheid Evaluatie. Het voorzitterschap en het secretariaat van het comité worden waargenomen door de eenheid Evaluatie van DG Landbouw, die ressorteert onder een horizontaal directoraat dat losstaat van de marktbeheerseenheden. Het stuurcomité heeft ten doel personen samen te brengen die een dossier vanuit een uiteenlopende invalshoek behandelen, waarbij eenieder met zijn eigen vaardigheden en kanttekeningen bijdraagt aan het werk van de groep. De met het beheer van de GMO voor tabak belaste eenheid maakte deel uit van het stuurcomité wegens haar deskundigheid en haar kennis van de marktgegevens die met het oog op de analyse van nut konden zijn. Toch vormde deze eenheid maar een minderheid in het stuurcomité. Door de verscheidenheid in het comité konden uiteenlopende adviezen worden uitgebracht en werd een onafhankelijk onderzoek door de opdrachtnemer begunstigd. Het stuurcomité hoeft het niet noodzakelijk eens te zijn met de adviezen van de consultant. Het evaluatieverslag is een werkdocument dat niet algemeen bindend is.

Voor nadere inlichtingen over de werkwijze bij de sturing van de marktevaluaties van DG Landbouw wordt het geachte parlementslid verwezen naar de volgende internetsite: (http://europa.eu.int/comm/ agriculture/eval/guide/cmo_en.pdf).

Zoals hierboven reeds is opgemerkt, heeft het stuurcomité het verslag van december 2002 niet aanvaard en heeft het verscheidene aanvullende analyses verlangd. De op 1 juli 2003 ontvangen eindversie is officieel aanvaard op 25 juli 2003. Zodra de interne procedure voor registratie en verspreiding afgewikkeld, zal het stuurcomité ook voorstellen het document op internet bekend te maken. Het evaluatieverslag zou vanaf september 2003 ingezien kunnen worden.

De toezending van tussentijdse documenten en van een onvolledige versie van het verslag lijkt derhalve niet nodig te zijn, temeer omdat de toezending van dergelijke documenten de discussie niet zou verhelderen.

---

(1)  PB L 210 van 28.7.1998, blz. 23.

(2)  PB L 215 van 30.7.1992, blz. 70.

(3)  Zie (http://ted.publications.eu.int).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/20 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/20

---

(2004/C 84 E/0022)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2419/03

van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Raad

(21 juli 2003)

Betreft:   Uitzetting van Al Sahri door Italië en zijn executie in Syrië

Op 23 november 2002 kwam Mohamad Al Sahri, die door de Syrische gerechtelijke autoriteiten ter dood was veroordeeld en zich sinds 1983 in ballingschap bevond, aan op de Milanese luchthaven Malpensa; vijf dagen later werd de nieuwe Bossi-Fini-wet ten uitvoer gelegd en werd hij tegen zijn wil uitgezet naar Syrië. Op 9 juli 2003 deelde Christopher Hein, voorzitter van de Italiaanse vluchtelingenraad, mee dat Al Sahri op 28 februari 2003 in Syrië was geëxecuteerd. De Italiaanse immigratieautoriteiten kwamen met het ongeloofwaardige verhaal dat de heer Al Sahri zelf had mogen kiezen of hij naar Jordanië of naar Syrië zou worden uitgezet, en zijn voorkeur had uitgesproken voor het laatstgenoemde land, waar hij ter dood was veroordeeld.

Is de Raad van oordeel dat de Italiaanse regering in dit geval niet alleen haar eigen grondwet heeft overtreden, maar ook heeft gehandeld in strijd met artikel 19 van het Handvest van de grondrechten en letter en geest van alle richtlijnen die door de EU worden gevolgd met betrekking tot politiek asiel, in het kader waarvan geen buitenlandse burgers worden uitgezet naar landen waar zij wellicht ter dood worden gebracht?

Welke maatregelen is de Raad van plan tegen de Italiaanse autoriteiten te nemen wegens een dergelijke flagrante schending van de rechten van de mens en van de meest fundamentele juridische en humanitaire beginselen van de Europese Unie?

Antwoord

(8 maart 2004)

Het geachte parlementslid zij verwezen naar het gecombineerd antwoord van de Raad op de vragen P-3822/02 en E-3843/02. De Raad memoreert bovendien dat hij niet bevoegd is om te interveniëren in concrete dossiers betreffende asielverzoeken in de lidstaten.

De Raad kan het geachte parlementslid wel meedelen dat de heer Al Sahri volgens de meest recente gegevens waarover hij beschikt, op 13 oktober jl. voorwaardelijk zou zijn vrijgelaten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/21 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/21

---

(2004/C 84 E/0023)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2433/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 juli 2003)

Betreft:   Suikerquota in de autonome regio van de Azoren

De Sinaga, een bedrijf dat in de ultraperifere regio van de Azoren suiker van suikerbieten produceert, maakt momenteel moeilijke tijden door gezien de steeds nijpender problemen rond de vermindering van de productiequota. In het toetredingsverdrag van Portugal tot de Europese Unie werd de suikerproductie voor de Azoren op 20 000 ton (quota A + B) gesteld, d.w.z. hetzij van verwerkte suikerbiet, hetzij geraffineerd, waarbij de rest „binnen de grenzen van een in witte suiker uitgedrukte hoeveelheid die gelijk is aan het verschil tussen de werkelijke productie die heeft plaatsgevonden in het kader van de A- en B-quota en 20 000 ton” werd bepaald.

Intussen zijn de Azoren op grond van verordening (EG) nr. 1101/95 (1) van de Raad van de lijst geschrapt en hebben daarmee het recht verloren om 20 000 ton suiker te verwerken, zodat ze nog slechts 10 000 ton mogen produceren. Nu schijnt de Europese Commissie volgens het concern Sinaga opnieuw het raffineren van witte suiker langs bestuurlijke weg te willen verminderen door de productie van de autonome regio van de Azoren tot 6 500 ton per jaar te beperken, hoewel de productie van suiker van suikerbieten volgens de normen van Poseima niet toereikend is om het toegestane maximum van 10 000 ton witte suiker te bereiken. Als deze maatregel doorgaat komt de toekomst van dit bedrijf op de helling te staan. Sinaga heeft inmiddels ruwe suiker uit Duitsland betrokken (suiker van het C-quotum).

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| 1. | Welke maatregelen zij zal treffen om erop toe te zien dat SINEGA in bedrijf blijft omdat dit concern van groot belang is voor de ontwikkeling van de ultraperifere regio van de Azoren. |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen zij zal treffen om erop toe te zien dat SINEGA in bedrijf blijft omdat dit concern van groot belang is voor de ontwikkeling van de ultraperifere regio van de Azoren.

| 2. | Of zij van zins is het recht van de autonome regio van de Azoren te erkennen om tot 10 000 ton witte suiker per jaar te produceren, zoals in het Poseima-prog ramma is vastgelegd, en deze eilandengroep toestemming te geven om dit jaar nog eens 2 500 ton suiker te importeren omdat de suikerbietproductie slechts 1 000 ton zal bedragen. |
| --- | --- |

2.

Of zij van zins is het recht van de autonome regio van de Azoren te erkennen om tot 10 000 ton witte suiker per jaar te produceren, zoals in het Poseima-prog ramma is vastgelegd, en deze eilandengroep toestemming te geven om dit jaar nog eens 2 500 ton suiker te importeren omdat de suikerbietproductie slechts 1 000 ton zal bedragen.

| 3. | Of het mogelijk is de autonome regio van de Azoren de mogelijkheid te bieden haar productie op de traditionele markt af te zetten, d.w.z. circa 4 000 ton witte suiker uit te voeren? |
| --- | --- |

3.

Of het mogelijk is de autonome regio van de Azoren de mogelijkheid te bieden haar productie op de traditionele markt af te zetten, d.w.z. circa 4 000 ton witte suiker uit te voeren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 september 2003)

| 1. | De Commissie is van oordeel dat het overleven van de suikersector van groot belang is voor de landbouweconomie van de Azoren. In de archipel worden van oudsher suikerbieten geproduceerd, en het bestaan van een verwerkingsinstallatie voor suikerbieten is noodzakelijk voor de afzet ervan.
  Op basis van deze vaststellingen heeft de Commissie zowel autonoom als via voorstellen voor specifieke maatregelen aan de Raad, gezorgd voor continuïteit in de productie van suikterbieten en suiker in de Azoren.
  In de loop van de laatste jaren heeft de Commissie:






  — | (in 1997) de voor Sinaga bestemde steun voor de verwerking van in de Azoren geteelde suikerbieten tot suiker van 100 EUR/ton op 270 EUR/ton gebracht; |
| --- | --- | --- |

1.

De Commissie is van oordeel dat het overleven van de suikersector van groot belang is voor de landbouweconomie van de Azoren. In de archipel worden van oudsher suikerbieten geproduceerd, en het bestaan van een verwerkingsinstallatie voor suikerbieten is noodzakelijk voor de afzet ervan.

Op basis van deze vaststellingen heeft de Commissie zowel autonoom als via voorstellen voor specifieke maatregelen aan de Raad, gezorgd voor continuïteit in de productie van suikterbieten en suiker in de Azoren.

In de loop van de laatste jaren heeft de Commissie:

—

(in 1997) de voor Sinaga bestemde steun voor de verwerking van in de Azoren geteelde suikerbieten tot suiker van 100 EUR/ton op 270 EUR/ton gebracht;

| — | (in 2000) de Raad voorgesteld de steun voor suikerbietenarealen te verhogen met 66 %, dat wil zeggen van 500 tot 800 EUR/hectare; de Raad heeft het voorstel van de Commissie bekrachtigd bij Verordening (EG) nr. 1453/2001 (2). |
| --- | --- |

—

(in 2000) de Raad voorgesteld de steun voor suikerbietenarealen te verhogen met 66 %, dat wil zeggen van 500 tot 800 EUR/hectare; de Raad heeft het voorstel van de Commissie bekrachtigd bij Verordening (EG) nr. 1453/2001 (2).

| 2. | De Commissie moedigt de suikersector in de Azoren aan door maatregelen die eerder uitzonderlijk zijn vergeleken met de mechanismen die in de rest van de Gemeenschap in het kader van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor suiker worden toegepast. Zo mogen suikerbietentelers en suikerbedrijven in de Azoren per jaar tot 9953 ton suiker uit in de Azoren geteelde suikerbieten produceren, en mogen suikerfabrieken in het kader van de specifieke voorzieningsregeling met restitutie of op de wereldmarkt aangekochte ruwe suiker uit suikerbieten raffineren binnen de grenzen van het verbruik in de archipel, dat op 6500 ton per jaar wordt geschat.
  De Commissie betreurt dat de productie van suiker uit in de Azoren geteelde suikerbieten ondanks haar in de sector geleverde inspanningen in 2002 niet meer dan 700 ton bedroeg. |
| --- | --- |

2.

De Commissie moedigt de suikersector in de Azoren aan door maatregelen die eerder uitzonderlijk zijn vergeleken met de mechanismen die in de rest van de Gemeenschap in het kader van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor suiker worden toegepast. Zo mogen suikerbietentelers en suikerbedrijven in de Azoren per jaar tot 9953 ton suiker uit in de Azoren geteelde suikerbieten produceren, en mogen suikerfabrieken in het kader van de specifieke voorzieningsregeling met restitutie of op de wereldmarkt aangekochte ruwe suiker uit suikerbieten raffineren binnen de grenzen van het verbruik in de archipel, dat op 6500 ton per jaar wordt geschat.

De Commissie betreurt dat de productie van suiker uit in de Azoren geteelde suikerbieten ondanks haar in de sector geleverde inspanningen in 2002 niet meer dan 700 ton bedroeg.

| 3. | Uit in de Azoren geteelde suikerbieten gewonnen suiker mag vrij op andere markten dan die van de archipel worden afgezet.
  In de Azoren geraffineerde suiker daarentegen, die aan Sinaga is geleverd in het kader van de specifieke voorzieningsregeling, is bestemd om te voorzien in de behoeften van de archipel en mag niet uit de archipel worden uitgevoerd, noch verzonden, met uitzondering van de traditionele hoeveelheden. Het Hof van Justitie heeft recentelijk uitspraak gedaan over het begrip „traditionele hoeveelheden” (in Zaak C-282/00) en de gegrondheid van de methode van de Commissie bevestigd waarbij de verzendingen en de uitvoer die het gemiddelde vormen van de handelsstromen in de drie aan de inwerkingtreding van de Poseima-regeling (1992) voorafgaande jaren, d.w.z. 1989, 1990 en 1991, als traditionele hoeveelheden worden beschouwd. Het Hof van Justitie heeft namelijk voor recht verklaard dat het moest gaan om verzendingen die „actueel waren en regelmatig en in een zekere omvang” ... „bij de uitvoering van het Poseima-programma”, en gepreciseerd dat „sporadische verzendingen van geringe omvang in het verleden (...) immers niet (kunnen) voldoen aan die voorwaarden”.
  Met betrekking tot de toekomstige ontwikkeling van de suikersector in de Gemeenschap zal de Commissie in het laatste kwartaal 2003 een mededeling betreffende de hervorming van de GMO in de sector voorleggen. Bij deze initiatieven zal de Commissie rekening houden met de specifieke situatie van de suikerproductie in de ultraperifere gebieden, zodat het nieuwe evenwicht in productie en voorziening in de Unie geen verslechtering inhoudt voor de betrokken gebieden.
  Daarnaast komt er een beraad over de instrumenten voor steun aan verwerkingsbedrijven in ultraperifere gebieden, inclusief de Azoren, in het kader van het verslag betreffende een algehele globale strategie voor duurzame ontwikkeling van de ultraperifere gebieden, dat de Commissie vóór eind 2003 moet goedkeuren. |
| --- | --- |

3.

Uit in de Azoren geteelde suikerbieten gewonnen suiker mag vrij op andere markten dan die van de archipel worden afgezet.

In de Azoren geraffineerde suiker daarentegen, die aan Sinaga is geleverd in het kader van de specifieke voorzieningsregeling, is bestemd om te voorzien in de behoeften van de archipel en mag niet uit de archipel worden uitgevoerd, noch verzonden, met uitzondering van de traditionele hoeveelheden. Het Hof van Justitie heeft recentelijk uitspraak gedaan over het begrip „traditionele hoeveelheden” (in Zaak C-282/00) en de gegrondheid van de methode van de Commissie bevestigd waarbij de verzendingen en de uitvoer die het gemiddelde vormen van de handelsstromen in de drie aan de inwerkingtreding van de Poseima-regeling (1992) voorafgaande jaren, d.w.z. 1989, 1990 en 1991, als traditionele hoeveelheden worden beschouwd. Het Hof van Justitie heeft namelijk voor recht verklaard dat het moest gaan om verzendingen die „actueel waren en regelmatig en in een zekere omvang” ... „bij de uitvoering van het Poseima-programma”, en gepreciseerd dat „sporadische verzendingen van geringe omvang in het verleden (...) immers niet (kunnen) voldoen aan die voorwaarden”.

Met betrekking tot de toekomstige ontwikkeling van de suikersector in de Gemeenschap zal de Commissie in het laatste kwartaal 2003 een mededeling betreffende de hervorming van de GMO in de sector voorleggen. Bij deze initiatieven zal de Commissie rekening houden met de specifieke situatie van de suikerproductie in de ultraperifere gebieden, zodat het nieuwe evenwicht in productie en voorziening in de Unie geen verslechtering inhoudt voor de betrokken gebieden.

Daarnaast komt er een beraad over de instrumenten voor steun aan verwerkingsbedrijven in ultraperifere gebieden, inclusief de Azoren, in het kader van het verslag betreffende een algehele globale strategie voor duurzame ontwikkeling van de ultraperifere gebieden, dat de Commissie vóór eind 2003 moet goedkeuren.

---

(1)  PB L 110 van 17.5.1995, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 1453/2001 van de Raad van 28 juni 2001 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 1600/92 (Poseima), PB L 198 van 21.7.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/22 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/22

---

(2004/C 84 E/0024)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2434/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Raad

(22 juli 2003)

Betreft:   Sancties tegen Portugese boeren

Tijdens een recente bijeenkomst met melkproducenten in het noorden van Portugal werd ik gewezen op een onrechtvaardige sanctie die Portugese boeren treft die hun melkquota in de periode tot eind maart jl. hebben overschreden.

Deze melkproducenten hebben namelijk boetes opgelegd gekregen, terwijl onlangs in Italië bekend is geworden dat er een overeenkomst is gesloten waarmee de problemen van Italiaanse boeren die zich in een soortgelijke situatie bevinden, zijn opgelost.

Kan de Commissie mededelen welke specifieke voorwaarden de Italiaanse overeenkomst omvat en welke maatregelen zij denkt te treffen om deze onrechtvaardigheid waarvan de Portugese boeren het slachtoffer zijn, uit de weg te ruimen.

Antwoord

(8 maart 2004)

Bij Verordening (EEG) nr. 856/84 van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 804/68 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten is een regeling van extra heffingen in die sector ingesteld. De regeling is meermaals verlengd, met name bij Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad tot instelling van een extra heffing in de zuivelsector. Alle lidstaten zijn verplicht hun respectieve referentiehoeveelheid in acht te nemen en moeten aan de Gemeenschap, als extra heffing, een bedrag betalen dat overeenstemt met de boven de referentiehoeveelheid geproduceerde hoeveelheden.

De specifieke voorwaarden van de beschikking van de Raad van 16 juli 2003, waarbij de steun die de Italiaanse Republiek aan haar melkproducenten wil verlenen verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard, staan in de tekst van een beschikking die bekendgemaakt is (1). Die voorwaarden zijn:

| — | de Italiaanse regering schiet het bedrag voor dat deze producenten aan de Gemeenschap verschuldigd zijn op grond van de extra heffing op melk en zuivelproducten voor de periode 1995/1996 tot en met 2001/2002, |
| --- | --- |

—

de Italiaanse regering schiet het bedrag voor dat deze producenten aan de Gemeenschap verschuldigd zijn op grond van de extra heffing op melk en zuivelproducten voor de periode 1995/1996 tot en met 2001/2002,

| — | uitstel van betaling van de renteloze schuld, af te lossen in jaarlijkse termijnen van gelijke omvang over een periode van ten hoogste 14 jaar. |
| --- | --- |

—

uitstel van betaling van de renteloze schuld, af te lossen in jaarlijkse termijnen van gelijke omvang over een periode van ten hoogste 14 jaar.

Deze specifieke beschikking, gebaseerd op artikel 88, lid 2, derde alinea, van het EG-Verdrag, is unaniem goedgekeurd door de Raad, die heeft geoordeeld dat bij de maatregel waarom de Italiaanse regering verzoekt sprake is van uitzonderlijke omstandigheden. De toepassing ervan in andere, eventueel vergelijkbaar geachte gevallen moet door de Raad op ad hoc-basis worden beoordeeld.

De Raad verwijst het geachte parlementslid tevens naar de conclusies van de Europese Raad te Brussel bijeen op 16 en 17 oktober, en meer bepaald naar punt 38, waarin de Europese Raad verklaart ingenomen te zijn met het voorstel van de Commissie om de regeling in verband met de problemen bij de ontwikkeling van de melkproductie op de Azoren te verlengen, en hij de Raad verzoekt dit voorstel zo spoedig mogelijk te bespreken.

---

(1)  PB L 184 van 23.7.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/23 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/23

---

(2004/C 84 E/0025)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2444/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Raad

(22 juli 2003)

Betreft:   VS-marinebasis in Guantanamo Bay

Kan de Raad in verband met mondelinge vraag 11-0036/02 (1) over de omstandigheden waarin personen die tijdens de oorlog in Afghanistan gevangen zijn genomen door de Verenigde Staten in Guantanamo Bay worden vastgehouden, een overzicht geven van alle burgers van lidstaten die aldaar worden vastgehouden? Kan de Raad mededelen of de omstandigheden waarin deze gevangenen worden vastgehouden en de duur van hun gevangenschap overeenkomen met de voorwaarden van het Verdrag van Genève inzake krijgsgevangenen? Kan de Raad mededelen op welke grondslag de door de VS voorgestelde krijgsraden overeenkomen met de internationaal aanvaarde normen voor een eerlijk proces? Kan de Raad mededelen welke maatregelen hij neemt om ervoor te zorgen dat de VS de Verdragen van Genève volledig naleven en welke reacties hij in dit opzicht van de VS-autoriteiten ontvangt?

Antwoord

(8 maart 2004)

De Raad kan geen nadere gegevens verstrekken over de namen van de burgers die in Guantanamo Bay worden vastgehouden, of over de omstandigheden en de duur van hun detentie. Zoals de Raad in zijn antwoord op schriftelijke vraag E-1420/03 heeft gesteld, is de bescherming van de rechten en belangen van de onderdanen van de lidstaten in het buitenland krachtens het Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen een zaak van de afzonderlijke betrokken lidstaten. Deze lidstaten moeten derhalve de maatregelen treffen die zij nodig achten om te waarborgen dat de rechten van hun burgers geëerbiedigd worden. De regering van de Verenigde Staten moet harerzijds waarborgen dat de gedetineerden worden vastgehouden in omstandigheden die geen schending betekenen van het internationaal recht, alsmede dat de door haar ingestelde gerechten voldoen aan de internationaal aanvaarde normen voor een eerlijk proces en aan het internationaal recht.

---

(1)  Schriftelijk antwoord, 6.2.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/24 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/24

---

(2004/C 84 E/0026)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2449/03

van Georges Berthu (NI) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Bescherming van hagen

Het behoud van hagen blijkt zeer dikwijls het algemeen belang te dienen, want ze beschermen de biodiversiteit, houden waterafvloeiing en bodemerosie tegen, enz. In Frankrijk geven de departementen tegenwoordig subsidie voor het heraanplanten van hagen.

Maar naast de aanplanting is er het probleem van het onderhoud, dat vandaag de dag een soort gratis dienstverlening van de boeren aan de gemeenschap vertegenwoordigt.

Acht de Commissie het mogelijk om de last te vergoeden door steunmaatregelen voor het onderhoud van hagen uit te werken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 september 2003)

De maatregelen in het kader van het nationaal programma voor plattelandsontwikkeling voor Frankrijk omvatten met name milieumaatregelen in de landbouw. In dat programma is een lijst opgenomen van maatregelen die ten uitvoer kunnen worden gelegd door elke regio die dat wenst. Het planten, het heraanplanten en het onderhouden van hagen zijn opgenomen in de lijst van maatregelen die in aanmerking komen voor steun uit de Europese Fondsen. Steunmaatregelen voor het onderhoud van hagen bestaan dus reeds.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/24 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/24

---

(2004/C 84 E/0027)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2455/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Eurostat: „Kasstromen-audit” en „value for money”-onderzoek als aanvullende maatregelen om de gang van zaken op te helderen en herhaling te voorkomen

| 1. | Komt het onder de verantwoordelijkheid van de Commissie plaatsvindende onderzoek van de Internal Audit Service naar fraude bij Eurostat in de plaats van het onafhankelijke OLAF-onderzoek of wordt dit eerste onderzoek volledig op de oorspronkelijk bedoelde wijze afgerond? Wat is het verschil in status tussen het aangekondigde onderzoek van de Internal Audit Service en dat van OLAF? In welk opzicht vullen zij elkaar eventueel aan? |
| --- | --- |

1.

Komt het onder de verantwoordelijkheid van de Commissie plaatsvindende onderzoek van de Internal Audit Service naar fraude bij Eurostat in de plaats van het onafhankelijke OLAF-onderzoek of wordt dit eerste onderzoek volledig op de oorspronkelijk bedoelde wijze afgerond? Wat is het verschil in status tussen het aangekondigde onderzoek van de Internal Audit Service en dat van OLAF? In welk opzicht vullen zij elkaar eventueel aan?

| 2. | Wordt het onderzoek van de Internal Audit Service aan beperkingen onderworpen? Maakt een „value for money”-studie daarvan wel of niet deel uit? Wat mag eventueel niet worden onderzocht? Is de Commissie bereid om alle door middel van dit onderzoek verkregen informatie ter beschikking te stellen van het Europees Parlement? |
| --- | --- |

2.

Wordt het onderzoek van de Internal Audit Service aan beperkingen onderworpen? Maakt een „value for money”-studie daarvan wel of niet deel uit? Wat mag eventueel niet worden onderzocht? Is de Commissie bereid om alle door middel van dit onderzoek verkregen informatie ter beschikking te stellen van het Europees Parlement?

| 3. | Zou een „kasstromen-audit”, zoals voorgesteld door voormalig hoofd-rekenplichtige mevrouw Andreasen maar ontraden door directeur-generaal Mingasson, niet al veel eerder het bestaan van zwarte kassen hebben aangetoond? Is invoering van een dergelijke audit inmiddels op komst? |
| --- | --- |

3.

Zou een „kasstromen-audit”, zoals voorgesteld door voormalig hoofd-rekenplichtige mevrouw Andreasen maar ontraden door directeur-generaal Mingasson, niet al veel eerder het bestaan van zwarte kassen hebben aangetoond? Is invoering van een dergelijke audit inmiddels op komst?

| 4. | Hebben de onderzochte personen zich regelmatig naar hun kantoor begeven sinds hun overplaatsing en is het mogelijk dat zij na hun overplaatsing documenten hebben versnipperd of meegenomen omdat hun de toegang tot Eurostat-gebouwen niet is ontzegd? Waarom behielden zij vrije toegang, hoewel weigering van toegang tot Commissiegebouwen wel werd toegepast op de voormalige hoofd-reken-plichtige? Is het mogelijk definitief verdwijnen van documenten een reden om nu snel in te grijpen? Had dit om die reden, gezien de nu bij de Commissie beschikbare kennis, niet veel eerder moeten gebeuren? |
| --- | --- |

4.

Hebben de onderzochte personen zich regelmatig naar hun kantoor begeven sinds hun overplaatsing en is het mogelijk dat zij na hun overplaatsing documenten hebben versnipperd of meegenomen omdat hun de toegang tot Eurostat-gebouwen niet is ontzegd? Waarom behielden zij vrije toegang, hoewel weigering van toegang tot Commissiegebouwen wel werd toegepast op de voormalige hoofd-reken-plichtige? Is het mogelijk definitief verdwijnen van documenten een reden om nu snel in te grijpen? Had dit om die reden, gezien de nu bij de Commissie beschikbare kennis, niet veel eerder moeten gebeuren?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(30 september 2003)

Zowel in de resolutie van het Parlement over fraudebestrijding als in het besluit van het Parlement over het verlenen van kwijting voor 2001 wordt de Commissie verzocht om een auditverslag over Eurostat. Op 11 juni 2003 heeft de Commissie de Dienst Interne Audit (IAS) de opdracht gegeven een steekproef van 400 contracten en subsidies (geselecteerd volgens een overeengekomen procedure) te onderzoeken. Het onderzoek vervangt geenszins het lopende onafhankelijke onderzoek van het Bureau voor fraudebestrijding (OLAF). Krachtens het besluit van de Commissie moet het onderzoek de aandacht vooral richten op de vraag of een aantal tussen 1999 en 2002 gesloten contracten wettig zijn en aan de voorschriften voldoen. Het onderzoek richt zich dus niet op eventuele fraude: dat is de taak van OLAF. De twee onderzoeken vullen elkaar bijgevolg aan.

Het besluit van de Commissie om de IAS opdracht te geven een steekproef van contracten en subsidies te onderzoeken in plaats van de interne controles van Eurostat aan een volledige audit te onderwerpen was ingegeven door de beperkte tijd en middelen. Bij navraag van de IAS heeft vice-voorzitter Kinnock bevestigd dat ook de uitvoering van contracten of subsidies onderzocht mocht worden. Mocht uit de voorafgaande analyse van de IAS blijken dat er goede redenen zijn om de uitvoering van contracten of subsidies te onderzoeken, dan beslist de interne controleur daarover in overleg met de secretaris-generaal van de Commissie als coördinator van het optreden van de Commissie in het Eurostat-onderzoek. Gezien de beperkte middelen en de noodzaak voor de IAS zijn opdracht binnen de deadline uit te voeren is het echter onmogelijk om de uitvoering van alle contracten en subsidies uit de steekproef te onderzoeken.

In juli 2003 werd de conferentie van voorzitters meegedeeld dat het eerste interne-auditverslag van de IAS betrekking heeft op zowel de gunningsprocedures als de uitvoering van de contracten.

Een „kasstromen-audit” maakt geen deel uit van het lopende IAS-onderzoek. Een „kasstromen-audit” van de financiering van de EG-begroting zou de zwarte rekeningen niet aan het licht hebben gebracht.

De Commissie heeft er steeds naar gestreefd het door het Parlement gevraagde auditmateriaal tijdig ter beschikking te stellen.

Bovendien heeft de Commissie op 8 juli 2003 maatregelen genomen om bepaalde archieven in de gebouwen van Eurostat bij wijze van voorzorgsmaatregel te beveiligen.

We zouden het geachte parlementslid ook willen verwijzen naar het antwoord op schriftelijke vraag E-2204/03 van mevrouw Stauner (1).

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 234.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/26 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/26

---

(2004/C 84 E/0028)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2477/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Raad

(24 juli 2003)

Betreft:   Vrouwenrechten in Afghanistan

De machtsovername van de Taliban in 1996 ging gepaard met een spectaculaire achteruitgang van de positie van de Afghaanse vrouw. Vrouwen werden onderworpen aan extreme psychologische en lichamelijke repressie doordat hun gedeeltelijk of volledig medische bijstand, onderwijs, mogelijkheden om de kost te verdienen en bewegingsvrijheid werden ontzegd.

Velen hadden gehoopt dat het einde van het Talibantijdperk een nieuwe periode zou inluiden voor de Afghaanse vrouwen. In de resolutie van het Europees Parlement van 5 september 2002 (1) onderstrepen de parlementsleden dat absolute prioriteit moet worden gegeven aan de situatie van de vrouwen in Afghanistan. Bovendien vragen ze dat een nieuwe Afghaanse regering effectieve maatregelen goedkeurt en ten uitvoer legt ter verbetering van de situatie van de vrouwen. De Europese Unie wil daaraan zelf meewerken en voorziet dat een deel van de Europese steun aan Afghanistan rechtstreeks besteed wordt aan specifieke vrouwenprojecten.

Maar anderhalf jaar na de conferentie van Bonn is de balans voor de vrouwen weinig positief. Op het platteland, waar drie vierden van de Afghanen leven, is er nog niets veranderd voor de vrouwen. Dit wordt bevestigd door parlementsleden die deel uitmaakten van de EP-delegatie naar Afghanistan: sedert de val van de Taliban zijn de vrouwenrechten enkel in Kaboel verder ontwikkeld en in het gehele land gaat slechts 30 % van de meisjes naar school.

Hoe reageert de EU op de voortdurende schendingen van de vrouwenrechten? Welke specifieke vrouwenprojecten worden door de Europese Unie gefinancierd in Afghanistan? Neemt de EU, naast het steunen van specifieke vrouwenprojecten, nog andere maatregelen om de situatie van de vrouwen te verbeteren? Welk deel van de Europese begroting voor Afghanistan komt integraal ten goede aan de vrouwen?

Antwoord

(8 maart 2004)

| 1. | De EU besteedt bijzondere aandacht aan de eerbiediging van de mensenrechten van vrouwen in Afghanistan. De EU heeft in haar contacten met het Afghaanse overgangsbestuur voortdurend op alle niveaus benadrukt dat de rechten van de Afghaanse vrouwen en de bevordering van hun volledige en gelijke deelneming aan alle aspecten van het openbare leven een belangrijk criterium vormen bij de beoordeling van de prestaties van het Afghaanse overgangsbestuur en bij de bepaling van het verdere EU-beleid ten aanzien van Afghanistan. |
| --- | --- |

1.

De EU besteedt bijzondere aandacht aan de eerbiediging van de mensenrechten van vrouwen in Afghanistan. De EU heeft in haar contacten met het Afghaanse overgangsbestuur voortdurend op alle niveaus benadrukt dat de rechten van de Afghaanse vrouwen en de bevordering van hun volledige en gelijke deelneming aan alle aspecten van het openbare leven een belangrijk criterium vormen bij de beoordeling van de prestaties van het Afghaanse overgangsbestuur en bij de bepaling van het verdere EU-beleid ten aanzien van Afghanistan.

| 2. | De EU heeft er bij de leden van de Afghaanse constitutionele commissie op aangedrongen dat zij, overeenkomstig de internationale normen, de gendergelijkheid eerbiedigt in de toekomstige grondwet die de constitutionele Loya Jirga over een paar maanden zal aannemen. De EU zal haar uiterste best doen om er ook voor te zorgen dat de nieuwe grondwet een bepaling bevat waarin wordt vastgesteld dat het internationaal recht, in het bijzonder de VN-verdragen inzake mensenrechten, voorrang heeft boven de nationale wetgeving, met inbegrip van de sharia. |
| --- | --- |

2.

De EU heeft er bij de leden van de Afghaanse constitutionele commissie op aangedrongen dat zij, overeenkomstig de internationale normen, de gendergelijkheid eerbiedigt in de toekomstige grondwet die de constitutionele Loya Jirga over een paar maanden zal aannemen. De EU zal haar uiterste best doen om er ook voor te zorgen dat de nieuwe grondwet een bepaling bevat waarin wordt vastgesteld dat het internationaal recht, in het bijzonder de VN-verdragen inzake mensenrechten, voorrang heeft boven de nationale wetgeving, met inbegrip van de sharia.

| 3. | Op 14 april 2003 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin onder meer het belang van de integratie van genderaspecten in het beleid van het Afghaanse overgangsbestuur werd benadrukt en waarin werd aangedrongen op de totstandbrenging van een grondwettelijk kader voor de bevordering en bescherming van de mensenrechten, in het bijzonder die van vrouwen en meisjes. De Raad onderstreepte tevens dat aandacht voor de genderproblematiek een van de beleidsaspecten dient te zijn van de regering die op basis van vrije en eerlijke verkiezingen uiterlijk in juni 2004 moet worden gevormd. De Afghaanse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Abdullah, die dezelfde dag de EU-ministers heeft onmoet, was het eens met deze conclusies. De genderproblematiek staat hoog op de agenda van de missie van de EU-trojka op het niveau van de staatssecretarissen, die in oktober naar Afghanistan zal vertrekken. |
| --- | --- |

3.

Op 14 april 2003 heeft de Raad conclusies aangenomen waarin onder meer het belang van de integratie van genderaspecten in het beleid van het Afghaanse overgangsbestuur werd benadrukt en waarin werd aangedrongen op de totstandbrenging van een grondwettelijk kader voor de bevordering en bescherming van de mensenrechten, in het bijzonder die van vrouwen en meisjes. De Raad onderstreepte tevens dat aandacht voor de genderproblematiek een van de beleidsaspecten dient te zijn van de regering die op basis van vrije en eerlijke verkiezingen uiterlijk in juni 2004 moet worden gevormd. De Afghaanse minister van Buitenlandse Zaken, de heer Abdullah, die dezelfde dag de EU-ministers heeft onmoet, was het eens met deze conclusies. De genderproblematiek staat hoog op de agenda van de missie van de EU-trojka op het niveau van de staatssecretarissen, die in oktober naar Afghanistan zal vertrekken.

| 4. | Sedert de val van de Taliban zijn er enige tekenen van verbetering: meer meisjes gaan naar school en in de grotere stedelijke centra volgen zij ook hoger onderwijs, de ministeries nemen vrouwen in dienst en over het algemeen gaan veel vrouwen opnieuw buitenshuis werken. Een uitermate positieve stap was de bekrachtiging van het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen op 5 maart 2003.
  De Raad is het evenwel met het geachte parlementslid eens dat de situatie van vrouwen onaanvaardbaar blijft wat betreft onderwijs- en arbeidsmogelijkheden, rechtsbescherming en hun volledige en gelijke deelneming aan het openbare leven. Bovendien zijn vrouwen de voornaamste slachtoffers van de onveiligheid, die hun leven en hun waardigheid bedreigt. Er is nog veel werk aan de winkel, waarvoor voldoende middelen beschikbaar moeten worden gesteld. |
| --- | --- |

4.

Sedert de val van de Taliban zijn er enige tekenen van verbetering: meer meisjes gaan naar school en in de grotere stedelijke centra volgen zij ook hoger onderwijs, de ministeries nemen vrouwen in dienst en over het algemeen gaan veel vrouwen opnieuw buitenshuis werken. Een uitermate positieve stap was de bekrachtiging van het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen op 5 maart 2003.

De Raad is het evenwel met het geachte parlementslid eens dat de situatie van vrouwen onaanvaardbaar blijft wat betreft onderwijs- en arbeidsmogelijkheden, rechtsbescherming en hun volledige en gelijke deelneming aan het openbare leven. Bovendien zijn vrouwen de voornaamste slachtoffers van de onveiligheid, die hun leven en hun waardigheid bedreigt. Er is nog veel werk aan de winkel, waarvoor voldoende middelen beschikbaar moeten worden gesteld.

| 5. | Voor nadere gegevens betreffende specifieke g endergerichte programma's zou het geachte parlementslid zich tot de Commissie en de bevoegde ministeries van de lidstaten kunnen richten. |
| --- | --- |

5.

Voor nadere gegevens betreffende specifieke g endergerichte programma's zou het geachte parlementslid zich tot de Commissie en de bevoegde ministeries van de lidstaten kunnen richten.

---

(1)  P5-TA(2002)0407.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/27 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/27

---

(2004/C 84 E/0029)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2482/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Raad

(24 juli 2003)

Betreft:   Bescherming van de bossen tegen brand: Verordening (EEG) nr. 2158/92

De geldigheidsduur van Verordening (EEG) nr. 2158/92 (1), in het kader waarvan maatregelen ter voorkoming van bosbranden werden gefinancierd, is op 31 december 2002 verstreken. Dat deze verordening een stimulerend effect had op het regionale en nationale beleid op het gebied van de preventie van brandgevaar is de laatste tien jaar duidelijk gebleken. In deze periode is het gemiddelde oppervlak dat bij elke brand verkoolde in het zuiden van Frankrijk, in Spanje en in Portugal gedaald. Het nieuwe voorstel voor een verordening van de Commissie, Forest Focus, en de nieuwe regeling inzake plattelandsontwikkeling betekenen echter een renationalisering van het beleid ten aanzien van bosbranden en het verdwijnen van de communautaire financieringsmaatregelen voor de preventie van bosbranden uit hoofde van Verordening (EEG) nr. 2158/92. Bovendien strookt dit voorstel niet met de opstelling van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, dat het beleid ter bescherming van de bossen tegen brand beschouwt als een communautair beleid in het kader van het milieubeleid dat ten laste van de EU-begroting gefinancierd moet worden.

Kan de Raad gezien bovenstaande overwegingen antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Beseft de Raad dat het voorstel voor een verordening van de Commissie Forest Focus niet strookt met de recente jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, dat zich verzet tegen een renationalisatie van het beleid ter bestrijding van bosbranden en pleit voor de vaststelling van dit beleid via de medebeslissingsprocedure? Welke argumenten had de Raad voor zijn verwerping in eerste lezing van alle amendementen waarmee het EP het beleid ter voorkoming van bosbranden opnieuw in het kader van het communautaire milieubeleid wilde plaatsen, volgens de lijn van het Hof van Justitie? |
| --- | --- |

1.

Beseft de Raad dat het voorstel voor een verordening van de Commissie Forest Focus niet strookt met de recente jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, dat zich verzet tegen een renationalisatie van het beleid ter bestrijding van bosbranden en pleit voor de vaststelling van dit beleid via de medebeslissingsprocedure? Welke argumenten had de Raad voor zijn verwerping in eerste lezing van alle amendementen waarmee het EP het beleid ter voorkoming van bosbranden opnieuw in het kader van het communautaire milieubeleid wilde plaatsen, volgens de lijn van het Hof van Justitie?

| 2. | Is de Raad zich bewust van de schadelijke gevolgen die het voorstel voor een verordening Forest Focus voor de bestrijding van bosbranden op communautair niveau kan hebben? |
| --- | --- |

2.

Is de Raad zich bewust van de schadelijke gevolgen die het voorstel voor een verordening Forest Focus voor de bestrijding van bosbranden op communautair niveau kan hebben?

| 3. | Is de Raad voornemens zijn opstelling te wijzigen en in tweede lezing in te gaan op de wensen van het EP ter zake, met name ten aanzien van het herstel van de specifieke middelen die in de oude verordening waren uitgetrokken voor de bescherming en het beheer van de bossen tegen brand? |
| --- | --- |

3.

Is de Raad voornemens zijn opstelling te wijzigen en in tweede lezing in te gaan op de wensen van het EP ter zake, met name ten aanzien van het herstel van de specifieke middelen die in de oude verordening waren uitgetrokken voor de bescherming en het beheer van de bossen tegen brand?

Antwoord

(8 maart 2004)

De Raad verzoekt het geachte parlementslid kennis te nemen van de openbare beraadslaging die in de zitting van de Raad op 6 november jongstleden heeft plaatsgevonden over de ontwerpverordening „Forest Focus”, en van de conclusies waartoe die beraadslaging heeft geleid. Zo hechtte de Raad zijn goedkeuring aan de in tweede lezing door het Europees Parlement aangenomen amendementen op het voorstel voor een verordening inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap. Aangezien de amendementen van het EP overeenstemmen met een door de Raad bereikt compromisakkoord, wordt de verordening vastgesteld in de vorm van het aldus geamendeerde gemeenschappelijk standpunt van de Raad.

De verordening biedt een meerjarig kader, dat aanvankelijk geldt voor een periode van zes jaar, van 2003 tot en met 2008. Doel is het toepassingsgebied van de bestaande Verordeningen (EEG) nr. 3528/86 en (EEG) nr. 2158/92 aan te passen teneinde tot een flexibele bewakingsactie te komen en zodoende de gesteldheid van bosecosystemen in een bredere context te evalueren. Tevens worden met dit voorstel de bestaande activiteiten vereenvoudigd door elementen uit beide verordeningen te hergroeperen in een enkele kaderverordening die zowel op de bescherming als op de bewaking betrekking heeft.

---

(1)  PB L 217 van 31.7.1992, blz. 3.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/28 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/28

---

(2004/C 84 E/0030)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2498/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(25 juli 2003)

Betreft:   Investeringen

Is de Commissie, in aansluiting op haar uiterst interessante antwoord van 22 mei 2003 op mijn vraag E-1350/03 (1) over rechtstreekse buitenlandse investeringen in de landen van de eurozone en niet tot de eurozone behorende lidstaten van de EU, thans in staat de cijfers die zij in haar tabellen geeft bij te werken tot en met het afgelopen jaar (2002)? Zo niet, wanneer is zij hiertoe wel in staat?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(3 september 2003)

De bijgewerkte tabellen worden rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd. Bij de cijfers voor 2002 gaat het om voorlopige schattingen die de lidstaten in juni 2003 samen met de herziene cijfers voor 2001 naar Eurostat hebben gezonden. Voor Denemarken en de Spanje omvatten de gegevens geen ingehouden winsten, en voor Griekenland en Zweden in sommige gevallen evenmin. Er zijn geen voorlopige gegevens voor 2002 en herziene gegevens voor 2001 beschikbaar voor de handelspartner „Eurozone-landen”.

---

(1)  Zie blz. 8.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/28 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/28

---

(2004/C 84 E/0031)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2515/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Advies van het OLAF-Comité van toezicht inzake de Eurostat-task force

De Commissie heeft op 9 juli 2003 in verband met de beschuldigingen tegen Eurostat besloten een task force in te stellen. Deze task force heeft tot taak vaart te zetten achter het intern en extern onderzoek dat tot dusver door OLAF (Bureau voor fraudebestrijding) alleen werd uitgevoerd.

Daarmee wordt inbreuk gemaakt op de onafhankelijke onderzoeksbevoegdheden van OLAF, die het Parlement en de Raad in verordening (EG) nr. 1073/1999 (1) van 25 mei 1999 expliciet hebben gegarandeerd.

Hebben de directeur en/of de Commissie vóór de beslissing d.d. 9 juli 2003 advies ingewonnen van het OLAF-Comité van toezicht, dat tot taak heeft toe te zien op de onafhankelijkheid van genoemd Bureau?

Zo neen, waarom niet?

---

(1)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/29 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/29

---

(2004/C 84 E/0032)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2516/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Eurostat-task force en de onafhankelijkheid van OLAF

Op 9 juli 2003 heeft de Commissie in verband met de beschuldigingen tegen Eurostat besloten een task force in te stellen. In perscommuniqué IP/03/979 van de Commissie wordt daarin letterlijk opgemerkt: „Er wordt een multidisciplinaire task force ingesteld die vaart moet zetten achter het intern en extern onderzoek dat momenteel door OLAF alleen wordt ingesteld. Deze task force zal verder een omvangrijk administratief onderzoek instellen om opheldering te verschaffen over de persoonlijke verantwoordelijkheid van andere, bij eventuele financiële onregelmatigheden betrokken personeelsleden. De task force zal onder leiding staan van Peter Zangl, momenteel plaatsvervangend directeur-generaal van DG Informatiemaatschappij, en F.-H. Brüner, directeur-generaal van OLAF”.

Deze beslissing is in strijd met het besluit van de Commissie d.d. 28 april 1999 houdende oprichting van het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (1), waarbij de Commissie haar bevoegdheden tot instelling van een intern en extern administratief onderzoek gedelegeerd heeft aan OLAF (art. 2 van dit besluit). De beslissing van de Commissie is verder in strijd met artikel 3 van genoemd besluit, waarin de onafhankelijkheid van OLAF bij het uitoefenen van onderzoeksbevoegdheden expliciet wordt gegarandeerd. Met name de benoeming van een niet tot OLAF behorende ambtenaar tot hoofd van de task force is in strijd met de bepaling dat de directeur van OLAF geen instructies van de Commissie mag aanvaarden.

Heeft de Commissie tegen deze achtergrond het risico geëvalueerd dat ambtenaren en bedrijven in verband waarmee door de task force onderzoek wordt ingesteld, de rechtmatigheid van dat onderzoek zullen aanvechten?

Welke conclusies trekt de Commissie in dit verband uit recente arresten van het Hof van Justitie in de zaken C-11/00 en C-15/00, waarin gewezen wordt op het speciale belang van onafhankelijk onderzoek door OLAF?

---

(1)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 20.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/29 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/29

---

(2004/C 84 E/0033)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2530/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(22 juli 2003)

Betreft:   Task force Eurostat

In verband met de tegen Eurostat geuite beschuldigingen heeft de Commissie op 9 juli 2003 op initiatief van vice-voorzitter Kinnock besloten een task force in te stellen die het tot dusver door OLAF uitgevoerde interne en externe onderzoek moet overnemen. Overeenkomstig dit besluit van de Commissie staat deze task force onder leiding van Peter Zangl, een ambtenaar die geen deel uitmaakt van OLAF, maar plaatsvervangend directeur-generaal van DG Informatiemaatschappij is.

Kan de Commissie verklaren waarom zij, overeenkomstig de voorstellen van haar vice-voorzitter, op deze wijze in de door de communautaire wetgever (verordening nr. 1073/1999 (1) van het Europees Parlement en de Raad) en door haarzelf (besluit van de Commissie 1999/352/EG (2)) gegarandeerde onafhankelijkheid van OLAF heeft ingegrepen?

Kan de Commissie met name uiteenzetten hoe de directeur van OLAF bij haar besluit van 9 juli 2003 werd betrokken en in hoeverre haar optreden te verenigen valt met de bepaling dat de directeur van OLAF bij de uitoefening van de bevoegdheid tot het instellen van onderzoek door OLAF noch de Commissie om instructies mag verzoeken, noch van haar instructies mag aanvaarden?

In zijn arresten d.d. 10 juli 2003 in de zaken C-11/00 en C-15/00 heeft het Hof van Justitie op het bijzondere belang van onafhankelijk onderzoek door OLAF gewezen.

Heeft de Commissie tegen deze achtergrond het risico geëvalueerd dat ambtenaren of bedrijven in verband waarmee de task force onderzoek instelt, de rechtmatigheid van een dergelijk onderzoek zullen aanvechten?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Kinnock namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-2515/03, E-2516/03 en P-2530/03

(8 oktober 2003)

Het zal de geachte parlementsleden bekend zijn dat de Commissie op elk ogenblik controles, verificaties en ad-hocanalyses van de financiële activiteiten van haar diensten kan uitvoeren om na te gaan of deze in overeenstemming zijn met het Financieel Reglement en de interne regels inzake goede administratieve praktijken. Door middel van dergelijke controles en verificaties kan de Commissie tekortkomingen in het systeem opsporen en de nodige organisatorische consequenties daaruit trekken.

In het kader van de follow-up van de kwijting voor de uitvoering van de begroting — en op verzoek van het Parlement — onderzoekt de Commissie thans een aantal contracten die Eurostat met particuliere ondernemingen heeft gesloten, teneinde de aard en omvang van de betrokken contractuele betrekkingen vast te stellen. Het onderzoek omvat bepaalde contracten uit het verleden en contracten waarvan de looptijd nog niet was verstreken.

In dit verband werd voorts op 9 juli 2003 de multidisciplinaire task force opgericht waarvan het mandaat op 23 juli door de Commissie in detail werd vastgesteld. De task force moet over de volgende zaken verslag uitbrengen:

| — | de financiële circuits bij Eurostat; |
| --- | --- |

—

de financiële circuits bij Eurostat;

| — | de goedkeuringsprocedures; |
| --- | --- |

—

de goedkeuringsprocedures;

| — | de gebruikelijke procedures voor de omgang met externe contractanten; |
| --- | --- |

—

de gebruikelijke procedures voor de omgang met externe contractanten;

| — | de instructies van het management betreffende corrigerende maatregelen en reeds ondernomen stappen. |
| --- | --- |

—

de instructies van het management betreffende corrigerende maatregelen en reeds ondernomen stappen.

De task force heeft uitdrukkelijk tot taak de Commissie de vereiste gegevens te verschaffen, zodat deze de nodige bestuurlijke en organisatorische maatregelen kan treffen om ervoor te zorgen dat het Financieel Reglement en de aanverwante regels inzake goede administratieve praktijken worden nageleefd. Het was en is geenszins de bedoeling van de Commissie om de onafhankelijkheid van OLAF in het gedrang te brengen.

De rol en doelstellingen van de task force zijn dus niet gelijk aan die van OLAF. Overeenkomstig artikel 1, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding, heeft OLAF tot taak om binnen de instellingen, organen en instanties, opgericht bij de Verdragen of op basis daarvan, „ernstige feiten in verband met de uitoefening van werkzaamheden in dienstverband die onverenigbaar kunnen zijn met de plichten van de ambtenaren en andere personeelsleden van de Gemeenschappen en aanleiding kunnen geven tot disciplinaire en, in voorkomend geval, strafrechtelijke sancties, dan wel onverenigbaar kunnen zijn met de analoge verplichtingen van de leden van instellingen, organen en instanties ...” op te sporen. Niets belet OLAF echter om van het werk van de task force gebruik te maken, voor zover dit een aanvulling op zijn eigen onderzoek vormt.

Krachtens artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1073/1999 moet de Commissie OLAF in kennis stellen van eventuele fraude- of corruptiegevallen of over elke andere onwettige activiteit.

Hieruit volgt dat de activiteiten van de task force de bevoegdheden van OLAF niet aantasten noch de onafhankelijkheid van zijn onderzoek in het gedrang brengen. In elk geval onderhouden de directeur van OLAF en het hoofd van de task force regelmatig contact met elkaar en is de directeur van OLAF bevoegd om de onafhankelijkheid van OLAF ten volle te vrijwaren.

De Commissie ziet derhalve niet in hoe de oprichting van de task force in de weg staat van de uitoefening van de bevoegdheden van OLAF of een gevaar is voor de onafhankelijkheid van zijn directeur-generaal, aan wie de Commissie geen instructies heeft gegeven, maar die met de nodige verbinding tussen de task force en OLAF heeft ingestemd. De Commissie ziet niet in welk gevaar de oprichting en werkzaamheden van de task force kunnen meebrengen voor de wettigheid van het onderzoek van OLAF.

OLAF heeft de Commissie ervan in kennis gesteld dat zijn Comité van toezicht onmiddellijk na het besluit van de Commissie door de directeur-generaal van OLAF is geraadpleegd. Deze raadpleging loopt nog altijd.

---

(1)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1.

(2)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 20.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/31 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/31

---

(2004/C 84 E/0034)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2562/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Raad

(4 augustus 2003)

Betreft:   Zijn de schendingen door het Soedanese dictatoriale regime wel verenigbaar met de overeenkomst die de Europese Unie met Soedan heeft gesloten?

Volgens het persbureau MISNA hebben bij botsingen tussen rebellen en de regering van Khartoem de afgelopen weken Antonov-toestellen van de Soedanese luchtmacht 25 dorpen bestookt in het noordwesten van de westelijke deelstaat Darfur, waarbij zij niet nader omschreven „gifgassen” hebben gebruikt. Er zouden 300 doden en meer dan 200 gewonden te betreuren zijn.

De regering van president-generaal Omar Hassan Al Bashir heeft tot dusver niet gereageerd op de beschuldiging dat hij de burgerbevolking van Darfur wil treffen (het volksbevrijdingsleger van Soedan (Siarn) is met deze beschuldiging gekomen). De vredesbesprekingen tussen de regering van Soedan en de Sla-m zijn voor de zoveelste keer in het slop geraakt. Het begin van de besprekingen dat voor deze week op het programma stond, is uitgesteld tot 3 augustus.

Op 11 juli jl. heeft de regeringsdelegatie geweigerd om verder te onderhandelen op basis van de kaderovereenkomst die is opgesteld door de bemiddelaars van de Igad (Intergouvernementele ontwikkelingsautoriteit), het regionaal orgaan van de landen van de Hoorn van Afrika dat zich bezighoudt met de onderhandelingen, nadat de delegatie van de Sla-m zich uitdrukkelijk tevreden had verklaard over dit document. Sinds in juli vorig jaar een voorlopig protocol is gesloten tussen de partijen, is een verder follow-up uitgebleven. Het lijkt wel of de regering van Khartoem absoluut niet van plan is om hoe dan ook de controle uit handen te geven of zelfs maar te delen over de aardoliegebieden in het zuiden en de inkomsten hieruit alsook over de nieuwe strijdkrachten die een instrument zijn waarmee het regime van dictator Al-Bashir al jaren lang Soedan in de ellende stort.

Kan de Raad meedelen of hij:

| — | in het licht van deze feiten voornemens is om de overeenkomst die op 10 december jl. met de regering in Khartoem is gesloten, op te zeggen zolang de Soedanese regering ongebreideld haar militair arsenaal blijft inzetten en geen blijk geeft van ook maar enige intentie om de Overeenkomst van Machakos van juli jl. in praktijk te brengen? |
| --- | --- |

—

in het licht van deze feiten voornemens is om de overeenkomst die op 10 december jl. met de regering in Khartoem is gesloten, op te zeggen zolang de Soedanese regering ongebreideld haar militair arsenaal blijft inzetten en geen blijk geeft van ook maar enige intentie om de Overeenkomst van Machakos van juli jl. in praktijk te brengen?

| — | van mening is dat het dictatoriale regime van Al-Bashir dat zich schuldig maakt aan een echte genocide ten opzichte van de niet-islamitische bevolking, wel kan instaan voor vrede, welzijn en veiligheid in Soedan? |
| --- | --- |

—

van mening is dat het dictatoriale regime van Al-Bashir dat zich schuldig maakt aan een echte genocide ten opzichte van de niet-islamitische bevolking, wel kan instaan voor vrede, welzijn en veiligheid in Soedan?

| — | een unitaire actie van de Europese Unie mogelijk acht op alle multilaterale fora, te beginnen met de Verenigde Naties, op de internationale druk op te voeren op de regering van Khartoem zodat de bloeddorstige dictator kan worden geïsoleerd? |
| --- | --- |

—

een unitaire actie van de Europese Unie mogelijk acht op alle multilaterale fora, te beginnen met de Verenigde Naties, op de internationale druk op te voeren op de regering van Khartoem zodat de bloeddorstige dictator kan worden geïsoleerd?

Antwoord

(8 maart 2004)

Ingevolge het EU-besluit van 1999 om een hernieuwde politieke dialoog met de regering van Soedan aan te gaan, vinden er in Khartoem vergaderingen plaats. Doel van deze vergaderingen is toetsing van de vooruitgang met betrekking tot de thema's van de dialoog (mensenrechten, democratie, rechtsstaat en het vredesproces). De laatste tijd is met name het vredesproces besproken. De resultaten van deze besprekingen zijn weergegeven in een gezamenlijk communiqué EU-Soedan, dat door het geachte parlementslid in zijn vraag wordt genoemd als de overeenkomst van 10 december 2002.

Op 3 september hebben de regering van Soedan en het Soedanees Bevrijdingsleger (SLA) onder de auspiciën van de president van Tsjaad in Darfur een staakt-het-vuren gesloten. Met betrekking tot de botsingen tussen de rebellen en de strijdkrachten van de regering van Soedan in Darfur, heeft de Raad geen informatie over het gebruik van „gifgassen”. De Raad beseft evenwel dat de gevechten in deze regio zijn uitgelopen op een humanitaire ramp.

Ondanks onderbrekingen tijdens de zomer zijn de vredesonderhandelingen ondertussen gevorderd en werd op 24 september een overeenkomst inzake veiligheidsregelingen bereikt tussen de regering van Soedan en het SLA. De twee partijen kwamen ook overeen om het memorandum van overeenstemming inzake de beëindiging van de vijandelijkheden tot 30 november 2003 te verlengen. De EU moedigde beide partijen aan geen vaart te minderen, om zo spoedig mogelijk een definitieve en integrale overeenkomst te bereiken.

De EU coördineert haar diplomatieke activiteiten vooral met de IGAD, en binnen het partnerforum van de IGAD, met de VN en de VS, overeenkomstig haar benadering ten aanzien van Soedan; deze houdt in dat alle internationale actoren dienen samen te werken om de kansen op een integrale vredesovereenkomst zo groot mogelijk te maken.

De Raad ziet onderhandelingen over een integrale vredesovereenkomst tussen de regering van Soedan en het SLA als het enige middel om het 20 jaar durende conflict te beëindigen. Hij zal Soedan blijven begeleiden op de weg naar vredesopbouw, eerbiediging van de mensenrechten, democratie en ontwikkeling.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/32 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/32

---

(2004/C 84 E/0035)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2609/03

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(25 augustus 2003)

Betreft:   Producten waarvan de premie-uitbetaling rechtstreeks gekoppeld is aan de opbrengst per hectare

De gevolgen van de aanhoudende droogte in Europa worden steeds duidelijker. De Europese landbouw-opbrengsten blijven hierdoor fors achter bij het jaarlijks gemiddelde. Is de Commissie bereid, vooruitlopend op de ontkoppeling in 2004 voor die producten waar de premie-uitbetaling rechtstreeks is gekoppeld aan de opbrengst per hectare (zoals fabrieksaardappelen), deze premie niet te laten afhangen van de opbrengst per hectare, maar uit te betalen op basis van de gemiddelde opbrengst van de afgelopen jaren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 september 2003)

De hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid die in juni 2003 door de Raad is goedgekeurd, zal met ingang van 2005 in werking treden.

De specifieke bepalingen betreffende de ontkoppeling, waarvan de uitvoeringsbepalingen momenteel worden voorbereid met het oog op een besluit van de Commissie, kunnen bijgevolg niet vóór die datum worden toegepast.

Er zij op gewezen dat voor alle akkerbouwgewassen, met uitzondering van zetmeelaardappelen, reeds een hectaresteun wordt toegepast die is losgekoppeld van de werkelijke opbrengst.

De Commissie kan niet ingaan op het voorstel van de geachte afgevaardigde om vooruit te lopen op de besluiten inzake de ontkoppeling voor zetmeelaardappelen; de premies voor landbouwers zouden hierdoor weliswaar kunnen worden verhoogd, maar landbouwers die in de voorgaande jaren weinig of niets hebben geproduceerd, zouden ernstig worden benadeeld.

Voorts moet worden opgemerkt dat de Commissie had voorgesteld de hervorming reeds met ingang van 2004 toe te passen; de Raad heeft er echter op aangedrongen de maatregel nog een jaar op te schorten en eventueel te verlengen tot en met 2007.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/32 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/32

---

(2004/C 84 E/0036)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2624/03

van Michel-Ange Scarbonchi (GUE/NGL) aan de Raad

(2 september 2003)

Betreft:   Oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps

De recente branden die Europa hebben geteisterd en die enkele duizenden hectaren vegetatie hebben verwoest, hebben duidelijk gemaakt dat er een chronisch gebrek is aan middelen voor de preventie en controle van bosbranden. De Commissie moet zo spoedig mogelijk reageren op dergelijke rampen.

Hoewel het bestaan van een Europees centrum voor burgerbescherming, waarbij alle EU-lidstaten, alsmede IJsland, Noorwegen en Liechtenstein zijn aangesloten, alsmede de oprichting op 18 augustus 2002 van een Europees solidariteitsfonds hoopvol stemmen, moeten de bestrijdingsmiddelen worden uitgebreid en moeten er op Europees niveau nieuwe regels worden vastgesteld op het vlak van preventie en bestrijding vanwege de dramatische gevolgen van bosbranden voor de bevolking en de plaatselijke overheden en de schade die zij veroorzaken aan het milieu en de economische bedrijvigheid, zoals bosbouw en toerisme.

Het beheer van de natuurreservaten, beschermde landschappen en bosgebieden die 60 miljoen hectare in 25 landen van het Middellandse Zee-bekken bedekken, moet zowel een economische als een sociale prioriteit blijven. De oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps zou dan ook de meest efficiënte manier zijn om de dergelijke rampen het hoofd te bieden.

Er zijn talrijke argumenten die pleiten voor een nieuwe administratieve en technische eenheid die onder het toezicht van het Europees Parlement zou kunnen worden geplaatst en onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde autoriteiten van de landen van de Unie zou moeten opereren, aangezien de burgerbescherming onder de bevoegdheid van de lidstaten valt.

Aan de vooravond van de uitbreiding van de Europese Unie zou zo een duidelijk signaal worden afgegeven ten gunste van het Europa van de bossen. Welk standpunt neemt de Raad in met betrekking tot dit voorstel? Is hij in staat te pleiten voor een Europees burgerbeschermingskorps?

Antwoord

(8 maart 2004)

| 1. | Evenals het geachte parlementslid betreurt de Raad de omvangrijke bosbranden die tijdens de zomer van 2003 in Spanje, Frankrijk, Italië en vooral Portugal, tienduizenden hectaren bos in de as hebben gelegd. In dit verband merkt de Raad op dat de bosbranden de lidstaten hebben aangezet tot ongekende blijken van concrete solidariteit. |
| --- | --- |

1.

Evenals het geachte parlementslid betreurt de Raad de omvangrijke bosbranden die tijdens de zomer van 2003 in Spanje, Frankrijk, Italië en vooral Portugal, tienduizenden hectaren bos in de as hebben gelegd. In dit verband merkt de Raad op dat de bosbranden de lidstaten hebben aangezet tot ongekende blijken van concrete solidariteit.

| 2. | De Raad memoreert met betrekking tot de oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps voor de bescherming van de bossen dat het in principe aan de lidstaten is passende maatregelen te treffen. |
| --- | --- |

2.

De Raad memoreert met betrekking tot de oprichting van een Europees burgerbeschermingskorps voor de bescherming van de bossen dat het in principe aan de lidstaten is passende maatregelen te treffen.

| 3. | Niettemin zijn op communautair niveau een aantal maatregelen genomen: ten eerste heeft de Raad in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid Verordening nr. 2158/92 aangenomen als communautaire bijdrage tot de bescherming van bossen tegen bosbranden. Tevens erkent de Raad samen met het geachte parlementslid de positieve bijdrage die het waarnemings- en informatiecentrum van de Commissie, dat is opgericht krachtens de beschikking van de Raad betreffende een communautair mechanisme in het kader van civiele bescherming (1), levert tot het mobiliseren van de middelen die nodig zijn voor dergelijke interventies. In dit verband hebben de lidstaten al civiele beschermingsmiddelen aangewezen die voor elk afzonderlijk geval ter beschikking kunnen worden gesteld. Die middelen omvatten bijstandsinterventieteams en evaluatie- en coördinatieteams die een gemeenschappelijke opleiding ontvangen (2). Gelet op de beperkte mogelijkheden die het centrum momenteel heeft om noodsituaties van uitzonderlijke omvang tegemoet te treden, is de Raad ingenomen met het voornemen van de Commissie om haar vermogen om het hoofd te kunnen bieden aan natuurrampen en technologische rampen verder te ontwikkelen, en in het bijzonder om de gegevensbank van het mechanisme betreffende de voor brandbestrijding beschikbare middelen op het gebied van civiele bescherming te actualiseren.
  Tot slot hebben het Parlement en de Raad een besluit en een begrotingswijziging aangenomen waardoor aan Portugal (bosbranden) een bedrag van 48,539 miljoen euro uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie kan worden uitgekeerd.
  Bovendien zal de Commissie naar verwachting tijdens één van de komende maanden een mededeling indienen over een gemeenschappelijke aanpak voor de evaluatie, de preventie en de beheersing van de gevolgen van natuurlijke of door de mens veroorzaakte gevaren.
  Zoals hierboven al is vermeld, wordt in het kader van de Raad gewerkt aan een verbetering van de huidige stand van zaken. |
| --- | --- |

3.

Niettemin zijn op communautair niveau een aantal maatregelen genomen: ten eerste heeft de Raad in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid Verordening nr. 2158/92 aangenomen als communautaire bijdrage tot de bescherming van bossen tegen bosbranden. Tevens erkent de Raad samen met het geachte parlementslid de positieve bijdrage die het waarnemings- en informatiecentrum van de Commissie, dat is opgericht krachtens de beschikking van de Raad betreffende een communautair mechanisme in het kader van civiele bescherming (1), levert tot het mobiliseren van de middelen die nodig zijn voor dergelijke interventies. In dit verband hebben de lidstaten al civiele beschermingsmiddelen aangewezen die voor elk afzonderlijk geval ter beschikking kunnen worden gesteld. Die middelen omvatten bijstandsinterventieteams en evaluatie- en coördinatieteams die een gemeenschappelijke opleiding ontvangen (2). Gelet op de beperkte mogelijkheden die het centrum momenteel heeft om noodsituaties van uitzonderlijke omvang tegemoet te treden, is de Raad ingenomen met het voornemen van de Commissie om haar vermogen om het hoofd te kunnen bieden aan natuurrampen en technologische rampen verder te ontwikkelen, en in het bijzonder om de gegevensbank van het mechanisme betreffende de voor brandbestrijding beschikbare middelen op het gebied van civiele bescherming te actualiseren.

Tot slot hebben het Parlement en de Raad een besluit en een begrotingswijziging aangenomen waardoor aan Portugal (bosbranden) een bedrag van 48,539 miljoen euro uit het Solidariteitsfonds van de Europese Unie kan worden uitgekeerd.

Bovendien zal de Commissie naar verwachting tijdens één van de komende maanden een mededeling indienen over een gemeenschappelijke aanpak voor de evaluatie, de preventie en de beheersing van de gevolgen van natuurlijke of door de mens veroorzaakte gevaren.

Zoals hierboven al is vermeld, wordt in het kader van de Raad gewerkt aan een verbetering van de huidige stand van zaken.

---

(1)  Beschikking 2001/792/EG, Euratom, van 23 oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming, PB L 297 van 15.11.2001, blz. 7.

(2)  Doc. 11625/03 PE-QE 336 en 5657/2/03 OE-HQ 24 REV 2.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/34 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/34

---

(2004/C 84 E/0037)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2665/03

van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Financiering van het Europese burgerschap

Het voorstel voor een besluit van de Raad tot instelling van een communautair actieprogramma ter bevordering van actief Europees burgerschap (civic participation) (door de Commissie ingediend — C5-0321/03) noemt een aantal wegen waarlangs de Commissie financiële steun heeft verleend aan het idee van een „Europees burgerschap”.

In dit document wordt gesteld dat de Commissie zal verklaren:

| — | welke „commissies van deskundigen op het gebied van Europese integratie en van organisaties die zich inzetten voor de Europese integratie” zij heeft gefinancierd uit hoofde van begrotingspost A-3021, |
| --- | --- |

—

welke „commissies van deskundigen op het gebied van Europese integratie en van organisaties die zich inzetten voor de Europese integratie” zij heeft gefinancierd uit hoofde van begrotingspost A-3021,

| — | aan welke „verenigingen en bonden met Europese doelstellingen” zij uit hoofde van begrotingspost A-3024 medefinanciering heeft verstrekt, |
| --- | --- |

—

aan welke „verenigingen en bonden met Europese doelstellingen” zij uit hoofde van begrotingspost A-3024 medefinanciering heeft verstrekt,

| — | en welke „Europese denktanks” van medefinanciering van de Commissie hebben geprofiteerd uit hoofde van begrotingspost A-3026? |
| --- | --- |

—

en welke „Europese denktanks” van medefinanciering van de Commissie hebben geprofiteerd uit hoofde van begrotingspost A-3026?

Kan de Commissie tevens verklaren welke organisaties financiering zullen ontvangen uit hoofde van de drie hoofdstukken in deel Β van de begroting, welke organisaties tot het „platform van NGO's van de sociale sector” behoren en hoeveel medefinanciering elk van deze organisaties zal ontvangen uit hoofde van begrotingsposten B3-4105 en B5-803?

Ten slotte: „Het merendeel van deze interventies had tot nu toe geen wettelijke grondslag”. Wat zijn de implicaties van transacties door de Commissie „zonder wettelijke grondslag”?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(20 oktober 2003)

De Commissie heeft financiële steun verleend aan organisaties die zich inzetten voor de Europese integratie (begrotingspost A-3021), aan Europese denktanks die onderzoek voeren naar het Europees integratiebeleid (begrotingspost A-3026) en aan verenigingen en bonden met Europese doelstellingen (begrotingspost A-3024). Een lijst van de organisaties die in 2003 financiële steun van de Gemeenschap genieten wordt de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegestuurd.

De lijst van begunstigden van deze subsidies in 2002 vindt u op: (http://europa.eu.int/comm/ secretariat_general/sgc/info_subv/commun/rap-pe_2002_en.pdf).

In haar ontwerp-rechtsgrondslag inzake actief Europees burgerschap (civic participation) stelt de Commissie voor om organisaties te financieren die in het kader van deel B van de begroting financiering hebben ontvangen met het oog op de verdere bevordering van een permanente dialoog met maatschappelijke organisaties over de opbouw van Europa en teneinde bij te dragen tot de invoering van de nieuwe vorm van governance waarvoor de agenda voor het sociale beleid pleit die te Nice is goedgekeurd. Het gaat enerzijds om niet-gouvernementele organisaties (NGO's), verenigingen en bonden met Europese doelstellingen en sectoroverschrijdende vakbonden. Anderzijds worden de organisaties beoogd die actief zijn in de bevordering van fundamentele sociale rechten en de bestrijding en preventie van sociale uitsluiting en discriminatie die in het „platform van Europese NGO's van de sociale sector” zijn vertegenwoordigd.

De lijst van de leden van het platform van Europese NGO's van de sociale sector (en de financiering die ze in het kader van de begrotingsposten B3-4105 en B5-803 hebben ontvangen) wordt de geachte afgevaardigde en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegestuurd.

Vroeger was er voor deze verrichtingen geen rechtsgrondslag aangezien de kredieten onder deel A van de begroting waren ingeschreven en als administratieve uitgaven werden beschouwd, waarvoor geen rechtsgrondslag nodig is. Doordat deel A van de begroting door de invoering van „activity based budgeting” (ABB) is verdwenen, moeten verrichtingen die niet meer als administratieve uitgaven kunnen worden beschouwd vanaf 2004 over een rechtsgrondslag beschikken; tot op dat ogenblik was een rechtsgrondslag juridisch niet noodzakelijk om deze kredieten te gebruiken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/35 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/35

---

(2004/C 84 E/0038)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2680/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Raad

(10 september 2003)

Betreft:   Oprichting van een voorlopig bestuur van de Verenigde Naties in Tsjetsjenië

Een ambitieus rapport (An Agenda for Renewal U.S. — Russian Relations 2000) van Carnegie Endowment (VS) bevestigt dat „er geen oplossing is” voor het conflict in Tsjetsjenië omdat een terugtrekking van de Russische troepen, wat „het enige scenario is om een einde te maken aan de oorlog”, volgens de auteurs van het rapport zou neerkomen op een overwinning „van de radicaal-extremistische Tsjetsjenen en de internationale moudjahidin — een scenario dat indruist tegen het belang van de Verenigde Staten”, en „desastreus” zou zijn voor de volkeren in het noorden van de Kaukasus. Met andere woorden, zowel president Poetin als sommige „denktanks” die dicht aanleunen bij de Democraten beweren dat Rusland geen andere optie heeft dan zijn genocide-oorlog in Tsjetsjenië voort te zetten. Door beiden zou een terugtrekking van de Russische troepen immers worden ervaren als een nederlaag ten opzichte van de Tsjetsjeense strijdkrachten en zou Tsjetsjenië hierdoor uitgroeien tot „een basis van de Tsjetsjeense extremisten en het internationaal terrorisme”. Er bestaat evenwel een alternatief voor deze schijnalterna-tieven. Op 15 maart 2003 heeft de Tsjetsjeense minister van Buitenlandse Zaken, de heer Ilyas Akhmadov, immers een nieuw vredesplan voorgesteld, dat voorziet in de oprichting van een voorlopig bestuur van de Verenigde Naties in Tsjetsjenië. Vervolgens werd dit voorstel toegestuurd aan de ministers van Buitenlandse Zaken van de lidstaten van de Europese Unie en van de kandidaat-lidstaten, alsook aan de Hoge Vertegenwoordiger voor het buitenlands beleid, de heer Javier Solana, en aan de Commissaris voor externe betrekkingen, de heer Chris Patten. Onlangs nog heeft de Moskouse radiozender Echo Mosky een programma gewijd aan de oprichting van een voorlopig bestuur van de Verenigde Naties in Tsjetsjenië, waarbij maar liefst 75 % van de personen die hun mening te kennen hebben gegeven, zich voorstander toonden van de door minister Akhmadov voorgestelde oplossing. Ook al is dit geen wetenschappelijke peiling, het is ontegensprekelijk een nieuwe indicator van wat er bij de Russische bevolking leeft.

Wat is het oordeel van de Raad over het vredesplan van de Tsjetsjeense minister van Buitenlandse Zaken, dat voorziet in de oprichting van een voorlopig bestuur van de Verenigde Naties in Tsjetsjenië? Deelt de Raad de mening van president Poetin en van sommige denktanks, met name dat het enige alternatief voor de huidige genocide-oorlog de oprichting is in Tsjetsjenië „van een basis van de Tsjetsjeense extremisten en het internationaal terrorisme”? Meent de Raad soms niet dat een voorlopig bestuur van de Verenigde Naties, zoals in Kosovo, in de loop van enkele jaren de rechtsstaat en de democratie ingang zou kunnen doen vinden en hierdoor zou kunnen bijdragen aan het beste tegengif voor eventuele extremistische ontsporingen?

Antwoord

(8 maart 2004)

De Raad is niet op de hoogte van de precieze inhoud van het door de „Tsjetsjeense minister van Buitenlandse Zaken” voorgestelde vredesplan dat voorziet in de oprichting van een voorlopig bestuur van de Verenigde Naties in Tsjetsjenië.

De Raad maakt zich ernstig zorgen over de toestand in Tsjetsjenië en wijst bij ontmoetingen met de Russische autoriteiten regelmatig op de noodzaak van een waarachtige verzoening. De Raad gelooft in een vreedzame regeling van het conflict in Tsjetsjenië via herstel van de rechtsstaat en volledige eerbiediging van de mensenrechten.

De Raad heeft de Russische autoriteiten er samen met de internationale organisaties diverse malen toe aangemoedigd in Tsjetsjenië een proces gericht op de totstandbrenging van een politieke regeling te ontwikkelen en te implementeren.

Op 8 oktober laatstleden heeft het voorzitterschap namens de EU een verklaring over de presidentsverkiezingen in Tsjetsjenië afgelegd, waarin ernstige twijfel werd uitgesproken omtrent het eerlijke verloop van het verkiezingsproces en de omstandigheden waarin deze verkiezingen hebben plaatsgevonden.

De Unie is voornemens om de Russische autoriteiten ook in de toekomst te blijven wijzen op haar bezorgdheid over de toestand in Tsjetsjenië.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/36 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/36

---

(2004/C 84 E/0039)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2735/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(11 september 2003)

Betreft:   De kosten van het gebruik van Microsoftprogrammatuur

Kan de Commissie de totale jaarlijkse kosten mededelen van het werken met computersystemen die Microsoftprogrammatuur gebruiken, en kan zij bevestigen dat zij het gebruik van Linux Open Office in overweging heeft genomen, een systeem dat geldbesparend zou kunnen werken en de veiligheid verbeteren, aangezien Microsoftprogramma's geleverd worden met een achterpoortje („backdoor”) gebruikt door de inlichtingendiensten van de Verenigde Staten?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(31 oktober 2003)

De Commissie raamt de totale jaarlijkse uitgaven aan producten van Microsoft voor haar centrale kantoorautomatiseringsinfrastructuur op 226 EUR per gebruiker.

Zij wijst het geachte parlementslid erop dat dit circa 7 % is van de totale jaarlijkse kosten van 3 173 EUR per gebruiker die nodig zijn voor de werking van de kantoorautomatiseringsomgeving; de overige 93 % betreft software van andere ontwikkelaars, hardware, netwerkverbindingen en de infrastructuur die nodig is om de informatiesystemen met elkaar te verbinden.

Opgemerkt zij dat Microsoft zijn producten niet rechtstreeks verkoopt, maar via zogenaamde Large Account Resellers (LAR's) die onderling concurreren. De uitgaven van de Commissie op dit gebied worden dan ook betaald aan een volgens de communautaire richtlijnen inzake overheidsopdrachten geselecteerde LAR, en niet aan Microsoft. De lopende LAR-opdracht is gegund aan Siemens, maar momenteel is een aanbesteding uitgeschreven voor de selectie van de volgende LAR van de Commissie (en enkele andere instellingen).

De ontwikkeling van software met open broncode in het algemeen, en die voor kantoorautomatisering in het bijzonder, wordt door de Commissie, in samenwerking met de andere instellingen, op de voet gevolgd. Momenteel voert zij een proefproject op het gebied van kantoorautomatisering uit. Een uitvoerige uiteenzetting van de activiteiten van de Commissie op dit terrein wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gezonden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/36 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/36

---

(2004/C 84 E/0040)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2760/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(16 september 2003)

Betreft:   Beschermde oorsprongsbenaming (BOB) „Mexillón de Galicia”

Jaarlijkse wordt tussen de 260 en 300 miljoen kilo mosselen van bijzonder goede kwaliteit op de markt gebracht ter waarde van meer dan 400 miljoen euro. Rechtstreeks betrokken bij de mosselkweek zijn 2 400 gezinnen en 13 000 arbeidsplaatsen — waarvan ongeveer 8 500 vast en 7 000 indirect. De Galicische mosselkweek is daarmee een belangrijke bedrijfstak die Galicië heeft gemaakt tot de grootste producent ter wereld van gekweekte mosselen voor menselijke consumptie. Daarbij komt nog dat de inkomsten uit deze productieve bedrijvigheid over een breed maatschappelijke vlak worden gespreid en ook weer in hetzelfde gebied worden geïnvesteerd, doordat ook de besluitvorming ter plaatste geschiedt. Dit zorgt in de plaatselijke economie voor een multiplier-effect en voorts heeft het een stabiliserende sociaal-economische werking. De sector levert ongeveer 50 % van de totale mosselproductie in de Europese Unie, waarvan ongeveer 35 % naar de markt voor verse producten gaat, ongeveer 41 % naar de traditionele conservenindustrie en 24 % naar de nieuwe verwerkende industrie die voortdurend groeit. Het Productschap voor de mosselkweek van de „Mexillón de Galicia” heeft verzocht om een Beschermde Benaming van oorsprong (BOB) voor dit product, hetgeen een wereldprimeur zou zijn omdat dit de eerste BOB zou zijn voor een uit zee afkomstig product. In zijn antwoord van 30.10.2002 op mijn parlementaire vraag E-3117/02 (1) deelde het Commissielid, de heer Fischler, mij mede: „Het Wetenschappelijk comité heeft al een aantal werkvergaderingen aan het onderzoek van de aanvraag om registratie van de benaming,Mejillones de Galicia' gewijd en heeft ook extra informatie gevraagd. (...) De volgende vergadering is gepland voor begin januari 2003.”

| 1. | Kan de Commissie thans meedelen hoever het staat met de procedure voor goedkeuring en registratie van genoemde BOB? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie thans meedelen hoever het staat met de procedure voor goedkeuring en registratie van genoemde BOB?

| 2. | Wat zijn de redenen voor de vertraging en de eventuele beletsels voor goedkeuring? |
| --- | --- |

2.

Wat zijn de redenen voor de vertraging en de eventuele beletsels voor goedkeuring?

| 3. | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of denkt zij te nemen om de goedkeuring van genoemde BOB voor de „Mexillón de Galicia” te bevorderen en te bespoedigen en wanneer verwacht zij dat de procedure voor goedkeuring en registratie is afgerond? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of denkt zij te nemen om de goedkeuring van genoemde BOB voor de „Mexillón de Galicia” te bevorderen en te bespoedigen en wanneer verwacht zij dat de procedure voor goedkeuring en registratie is afgerond?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 november 2003)

Het verzoek om registratie als beschermde oorsprongsbenaming (BOB) van de benaming „Mejillón de Galicia” is ingediend op 19 februari 2001. Dit verzoek verwees naar een productdossier met twee soorten opmaak: verse mosselen en verwerkte mosselen (die een warmtebehandeling hebben ondergaan en vervolgens zijn diepgevroren of gekoeld).

Het ontvangen dossier bevatte niet alle elementen om aan te tonen dat de registratie-aanvraag aan de voorwaarden van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (2) voldeed.

De Commissie heeft om bijkomende gegevens verzocht om de gegrondheid van het verzoek te kunnen nagaan. Aangezien het met de ontvangen antwoorden niet mogelijk bleek de twijfels ten opzichte van bepaalde elementen van deze vraag weg te nemen, is het Wetenschappelijk Comité voor beschermde oorsprongsbenamingen (BOB), beschermde geografische aanduidingen (BGA) en gegarandeerde traditionele specialiteiten (GTS) ingeschakeld om een advies uit te brengen.

In april 2003 heeft het Wetenschappelijk Comité verklaard dat de warmtebehandeling en het diepvriezen de fysieke en organoleptische kenmerken van het verse product wijzigen. Deze verandering doet het verband tussen de kwaliteit van het verse product en het geografische productiegebied verdwijnen. De beschreven behandelingen lijken dus niet verenigbaar met het begrip oorsprongsbenaming. Bijgevolg heeft het comité een negatief advies uitgebracht wat betreft de registratie als beschermde oorsprongsbenaming van de benaming „Mejillón de Galicia” met een productdossier voor de opmaak als verwerkt product („procesada”). Het heeft daarentegen een gunstig advies uitgebracht voor de registratie van de benaming „Mejillón de Galicia” met een productdossier beperkt tot de opmaak als vers product.

Rekening houdende met het advies van het Wetenschappelijk Comité, het bestaan van verschillende kwaliteitsaanduidingen (beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen) en de reputatie van de mosselen van Galicia (Galicië) zijn de Spaanse administratieve diensten verzocht om samen met de diensten van de Commissie, naar de beste oplossing voor dit verzoek te zoeken.

---

(1)  PB C 110 E van 8.5.2003, blz. 167.

(2)  PB L 208 van 24.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/37 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/37

---

(2004/C 84 E/0041)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2764/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Raad

(16 september 2003)

Betreft:   Turks nationaal kadaster en eigendommen op Imvros

De vereniging van Imvriërs in Athene beschuldigt Turkije ervan dat de uitvoering van het Turks nationaal kadaster op het eiland Imvros heeft geleid tot het verlies van de meeste Griekse eigendommen, die arbitrair als eigendom van de Turkse staat werden geregistreerd. Bij de kadastertelling van juni 2003 werd in Agridio, een uitsluitend Grieks dorp, alle braakliggende grond als eigendom van de Turkse staat geregistreerd, ondanks het feit dat de Grieken wettelijke eigendomstitels op deze grond bezitten. In een eerdere verklaring heeft de Raad evenwel benadrukt dat de betrekkingen tussen Turkije en de EU gebaseerd moeten zijn op een duidelijke naleving van de verplichtingen inzake de eerbiediging van het recht en de internationale overeenkomsten. Bovendien voorziet het Verdrag van Lausanne in zelfbestuur voor de Griekse bewoners van Imvros en Tenedos, met specifieke privileges voor de eerbiediging van taal, religie en bezittingen, en is Turkije kandidaat om toe te treden tot de EU. Kan de Raad mededelen hoe hij bij de Turkse autoriteiten denkt tussenbeide te komen om ervoor te zorgen dat de bescherming van de eigendommen van de Grieken op Imvros wordt gewaarborgd?

Antwoord

(8 maart 2004)

| 1. | De Raad is er zich ten volle van bewust dat Turkije krachtens het Verdrag van Lausanne tegenover de niet-moslimminderheden verplichtingen heeft op het gebied van de bescherming van personen en eigendom. |
| --- | --- |

1.

De Raad is er zich ten volle van bewust dat Turkije krachtens het Verdrag van Lausanne tegenover de niet-moslimminderheden verplichtingen heeft op het gebied van de bescherming van personen en eigendom.

| 2. | De Raad verwacht van alle landen die lid van de EU wensen te worden, dat zij het internationale recht en hun verdragsrechtelijke verplichtingen nakomen, met name wat de mensenrechten betreft. Voorts zou Turkije de hervormingen volledig en effectief moeten implementeren om ervoor te zorgen dat zijn onderdanen mensenrechten en fundamentele vrijheden, met inbegrip van burger- en eigendomsrechten, genieten die in overeenstemming zijn met de Europese normen. Turkije wordt hier regelmatig op gewezen, zoals ook blijkt uit de desbetreffende prioriteit in het herziene toetredingspartnerschap, waarin Turkije wordt verzocht om „nakoming van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden”. |
| --- | --- |

2.

De Raad verwacht van alle landen die lid van de EU wensen te worden, dat zij het internationale recht en hun verdragsrechtelijke verplichtingen nakomen, met name wat de mensenrechten betreft. Voorts zou Turkije de hervormingen volledig en effectief moeten implementeren om ervoor te zorgen dat zijn onderdanen mensenrechten en fundamentele vrijheden, met inbegrip van burger- en eigendomsrechten, genieten die in overeenstemming zijn met de Europese normen. Turkije wordt hier regelmatig op gewezen, zoals ook blijkt uit de desbetreffende prioriteit in het herziene toetredingspartnerschap, waarin Turkije wordt verzocht om „nakoming van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden”.

| 3. | De Raad volgt deze aangelegenheid van nabij en zal deze kwestie aan de orde blijven stellen. Het periodiek verslag van de Commissie voor 2003 over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding (november 2003), (zal) een volledige evaluatie (bevatten) van de naleving van de toetredingsvoorwaarden door Turkije. De mensenrechten — met inbegrip van het nalevingsaspect — zullen in dit verslag een belangrijke plaats innemen. |
| --- | --- |

3.

De Raad volgt deze aangelegenheid van nabij en zal deze kwestie aan de orde blijven stellen. Het periodiek verslag van de Commissie voor 2003 over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding (november 2003), (zal) een volledige evaluatie (bevatten) van de naleving van de toetredingsvoorwaarden door Turkije. De mensenrechten — met inbegrip van het nalevingsaspect — zullen in dit verslag een belangrijke plaats innemen.

| 4. | Een concreet optreden in verband met de door het geachte parlementslid genoemde feiten wordt voorshands niet overwogen. |
| --- | --- |

4.

Een concreet optreden in verband met de door het geachte parlementslid genoemde feiten wordt voorshands niet overwogen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/38 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/38

---

(2004/C 84 E/0042)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2778/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 september 2003)

Betreft:   Criteria voor het komen, vertrekken en onvindbaar worden van ambtenaren met de status van speciaal adviseur

| 1. | Op grond van welke criteria komen uw ambtenaren die tijdelijk van hun functie ontheven zijn terecht in het organigram van „speciale adviseurs”, „chief advisers” of „adviseurs hors classe” van DG Admin? |
| --- | --- |

1.

Op grond van welke criteria komen uw ambtenaren die tijdelijk van hun functie ontheven zijn terecht in het organigram van „speciale adviseurs”, „chief advisers” of „adviseurs hors classe” van DG Admin?

| 2. | Op grond van welke criteria verdwijnen uw ambtenaren uit het in vraag 1 bedoelde organigram? Betekent dit dat zij inmiddels in een andere, meer duurzame functie zijn aangesteld? Of kan het ook betekenen dat zij ontslagen zullen worden? |
| --- | --- |

2.

Op grond van welke criteria verdwijnen uw ambtenaren uit het in vraag 1 bedoelde organigram? Betekent dit dat zij inmiddels in een andere, meer duurzame functie zijn aangesteld? Of kan het ook betekenen dat zij ontslagen zullen worden?

| 3. | Acht u het, mede gezien de problemen rond Eurostat en eerdere meldingen van ongewenste ontwikkelingen bij het beheer van EU-financiën, wenselijk dat de in deze bijzondere categorie opgenomen ambtenaren met financiële kennis voor de EU behouden blijven, althans voor zover zij zich niet schuldig hebben gemaakt aan fraude, maar integendeel hun afkeer van fraude hebben aangetoond? |
| --- | --- |

3.

Acht u het, mede gezien de problemen rond Eurostat en eerdere meldingen van ongewenste ontwikkelingen bij het beheer van EU-financiën, wenselijk dat de in deze bijzondere categorie opgenomen ambtenaren met financiële kennis voor de EU behouden blijven, althans voor zover zij zich niet schuldig hebben gemaakt aan fraude, maar integendeel hun afkeer van fraude hebben aangetoond?

| 4. | Welke betekenis dient in dit verband te worden toegekend aan het thans in dit organigram ontbreken van uw voormalige hoofdrekenplichtige, mevrouw Marta Andreasen? Sinds wanneer is zij daaruit verdwenen, voor hoe lang en waarom? |
| --- | --- |

4.

Welke betekenis dient in dit verband te worden toegekend aan het thans in dit organigram ontbreken van uw voormalige hoofdrekenplichtige, mevrouw Marta Andreasen? Sinds wanneer is zij daaruit verdwenen, voor hoe lang en waarom?

| 5. | Kan de geheimzinnigheid die tot nu toe bestond rond de instroming of uitstroming van de tot de categorie speciale adviseurs behorende ambtenaren op korte termijn worden omgezet in een voor de openbaarheid beschikbare regeling, die geen aanleiding kan geven tot geruchten of verwijten van willekeur? |
| --- | --- |

5.

Kan de geheimzinnigheid die tot nu toe bestond rond de instroming of uitstroming van de tot de categorie speciale adviseurs behorende ambtenaren op korte termijn worden omgezet in een voor de openbaarheid beschikbare regeling, die geen aanleiding kan geven tot geruchten of verwijten van willekeur?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(4 november 2003)

| 1. | Krachtens de bepalingen van het statuut kan de Commissie, in haar hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag, op elk ogenblik beslissen een ambtenaar uit een managementpositie herin te delen in een niet-managementpositie indien zij van oordeel is dat dit in het belang van de dienst is. Directeurs kunnen worden heringedeeld in een functie van „bijzonder raadadviseur”. Voor directeurs-generaal en plaatsvervangende directeurs-generaal is de overeenkomstige niet-managementfunctie „buitengewoon raadadviseur”.
  „Bijzondere adviseurs” zijn mensen die op grond van hun ervaring en kwalificaties bij een Commissielid worden gedetacheerd. Het kan gaan om externe deskundigen of gepensioneerde (hoge) ambtenaren van de Commissie. Deze laatsten hebben enkel recht op een onkostenvergoeding. Bijzondere adviseurs bij de Commissie zijn geen ambtenaren van de Commissie (meer) en oefenen dus geen managementfunctie uit. Zij worden ook niet opgenomen in het organisatieschema. |
| --- | --- |

1.

Krachtens de bepalingen van het statuut kan de Commissie, in haar hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag, op elk ogenblik beslissen een ambtenaar uit een managementpositie herin te delen in een niet-managementpositie indien zij van oordeel is dat dit in het belang van de dienst is. Directeurs kunnen worden heringedeeld in een functie van „bijzonder raadadviseur”. Voor directeurs-generaal en plaatsvervangende directeurs-generaal is de overeenkomstige niet-managementfunctie „buitengewoon raadadviseur”.

„Bijzondere adviseurs” zijn mensen die op grond van hun ervaring en kwalificaties bij een Commissielid worden gedetacheerd. Het kan gaan om externe deskundigen of gepensioneerde (hoge) ambtenaren van de Commissie. Deze laatsten hebben enkel recht op een onkostenvergoeding. Bijzondere adviseurs bij de Commissie zijn geen ambtenaren van de Commissie (meer) en oefenen dus geen managementfunctie uit. Zij worden ook niet opgenomen in het organisatieschema.

| 2. | „Bijzondere raadadviseurs” of „buitengewone raadadviseurs” worden wel in het organisatieschema-opgenomen. Ze kunnen voor een korte of lange periode in deze functie worden aangesteld; hun verantwoordelijkheden worden door het tot aanstelling bevoegd gezag vastgesteld. |
| --- | --- |

2.

„Bijzondere raadadviseurs” of „buitengewone raadadviseurs” worden wel in het organisatieschema-opgenomen. Ze kunnen voor een korte of lange periode in deze functie worden aangesteld; hun verantwoordelijkheden worden door het tot aanstelling bevoegd gezag vastgesteld.

| 3. | De Commissie vindt het inderdaad wenselijk dat ambtenaren aan wie een dergelijke status is toegekend, ten dienste van de instellingen blijven, tenzij dit niet in het belang van de dienst is. |
| --- | --- |

3.

De Commissie vindt het inderdaad wenselijk dat ambtenaren aan wie een dergelijke status is toegekend, ten dienste van de instellingen blijven, tenzij dit niet in het belang van de dienst is.

| 4. | Mevrouw Andreasen is niet verwijderd uit het organisatieschema, dat ter informatie wordt opgesteld en geen enkele rechtsgeldigheid heeft. Haar naam is opgenomen in de recentste versie (16 september 2003) van het organisatieschema van het Directoraat-generaal Personeelszaken en administratie en in het bijgewerkte jaarboek dat onlangs op IntraComm, het intranet van de Commissie, is gepubliceerd. |
| --- | --- |

4.

Mevrouw Andreasen is niet verwijderd uit het organisatieschema, dat ter informatie wordt opgesteld en geen enkele rechtsgeldigheid heeft. Haar naam is opgenomen in de recentste versie (16 september 2003) van het organisatieschema van het Directoraat-generaal Personeelszaken en administratie en in het bijgewerkte jaarboek dat onlangs op IntraComm, het intranet van de Commissie, is gepubliceerd.

| 5. | „Bijzondere adviseurs” zijn geen ambtenaren maar vallen onder de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. Zoals aangegeven in punt 1 zijn ze bij een Commissielid gedetacheerd op basis van de deskundige capaciteiten die ze ten dienste van de instelling kunnen stellen. De Commissie heeft geen weet van „geruchten of verwijten van willekeur”, noch van tekenen die wijzen op willekeur bij de selectie van deze personen. |
| --- | --- |

5.

„Bijzondere adviseurs” zijn geen ambtenaren maar vallen onder de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. Zoals aangegeven in punt 1 zijn ze bij een Commissielid gedetacheerd op basis van de deskundige capaciteiten die ze ten dienste van de instelling kunnen stellen. De Commissie heeft geen weet van „geruchten of verwijten van willekeur”, noch van tekenen die wijzen op willekeur bij de selectie van deze personen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/39 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/39

---

(2004/C 84 E/0043)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2808/03

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(19 september 2003)

Betreft:   Risico's hormoontherapieën

Begin augustus publiceerde het Britse tijdschrift The Lancet een onderzoek waarin het verband tussen bepaalde hormoontherapieën en borstkanker werd aangetoond. Het ging hierbij met name om hormoontherapieën tegen overgangsproblemen of botontkalking op basis van oestrogenen en het synthetische hormoon tibolon en om combinatiepreparaten met oestrogenen en progestagenen.

Bovendien blijkt uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen dat hormoongebruik na de overgang eveneens de kans op hart- en vaatziekten kan vergroten, terwijl men er tot nu toe van uitging dat hormoontherapieën juist bescherming zouden bieden tegen hart- en vaatziekten en botontkalking.

Welke acties onderneemt de Commissie om de burgers van de Unie en consumenten van dergelijke producten te beschermen tegen en te informeren over deze onlangs aangetoonde risico's?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 oktober 2003)

Hormoonsubstitutietherapie (HST) is toegestaan ter behandeling van menopauzesymptomen. Sommige HST-producten mogen ook worden gebruikt om osteoporose te voorkomen.

Het is al enige tijd bekend dat HST de kans op borstkanker verhoogt. Onlangs zijn nieuwe gegevens over de kans op borstkanker beschikbaar gekomen en ook gegevens die wijzen op een verhoogde kans op harten vaatziekten.

Binnen de Groep ter bevordering van de wederzijdse erkenning (MRFG) heeft een Werkgroep HST met deskundigen uit de lidstaten de afgelopen jaren aan een Europees model voor de samenvatting van de productkenmerken (SPC) gewerkt. Een SPC heeft twee functies: ze maakt deel uit van de vergunning voor het in de handel brengen van een product en ze is een document om de medische sector in te lichten over een bepaald product en hoe het veilig kan worden gebruikt. Daar de meeste HST-producten nationaal worden toegelaten, werd een Europees SPC-model opgesteld. De lidstaten gebruiken dit als basis voor de nationale HST-SPC's. Het Europese SPC-model bevat duidelijke waarschuwingen over de kans op borstkanker en hart- en vaatziekten. Deze waarschuwingen staan dus ook in de nationale SPC's. De Werkgroep HST van de MRFG komt bijeen bij het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (EMEA) en vraagt advies aan de Werkgroep geneesmiddelenbewaking van het Comité voor farmaceutische specialiteiten (CFS).

In het licht van de nieuwe gegevens over de risico's van HST hebben de bevoegde instanties in de lidstaten de medische sector en de HST-gebruikers informatie over deze risico's verstrekt. Op Europees niveau heeft het EMEA middelen ter beschikking gesteld voor een nieuwe speciale Werkgroep HST van het CFS. Deze werkgroep bouwt voort op het werk van de MRFG-werkgroep en adviseert het CFS over eventuele maatregelen om de EU-burgers tegen de risico's van HST te beschermen. Daarnaast heeft de Gemeenschap in het kader van haar drie opeenvolgende „Europa tegen kanket”-programma's geholpen bij de totstandkoming van een toezichtsysteem voor kanker via het Europees Netwerk voor kankerregistratie (ENCR) en van een groot Europees prospectief onderzoek naar kanker en voeding (EPIC), waarin bij 522 000 vrijwilligers, van wie ongeveer 320 000 vrouwen, met voeding, leefstijl en lichaamsbeweging verband houdende risicofactoren voor kanker worden onderzocht. Dit onderzoek moet ook gegevens verschaffen over het relatieve borstkankerrisico van HST.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/40 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/40

---

(2004/C 84 E/0044)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2902/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Raad

(1 oktober 2003)

Betreft:   Opschorting van samenwerkingsovereenkomsten en uitstel van de ondertekening van samenwerking sakkoorden

In zijn antwoord op mijn vraag E-0520/03 (1) van 13 februari 2003 omtrent de eerbiediging van de vrouwenrechten in Pakistan, informeerde de Raad me dat tot op heden geen enkele overeenkomst met een derde land waarin een mensenrechtenclausule als „essentieel element” was opgenomen, werd opgeschort.

Wel schortte de EU in een aantal gevallen waarbij de essentiële elementen van de overeenkomst werden geschonden, sommige bepalingen van de overeenkomst op. Dit was het geval voor de financiële bepalingen van het akkoord van Cotonou met Zimbabwe (2002), de Comoren (2000), Ivoorkust (2000), Fiji (2000), Haïti (2000) en Liberia (2001). Welke schendingen van de essentiële elementen vonden in deze zes verschillende landen plaats?

In het geval van Kroatië (1995), Pakistan (1999), Algerije (1998) en Rusland (1995) werd de ondertekening van de samenwerkingsakkoorden uitgesteld vanwege bezorgdheid op het gebied van de mensenrechten. Mensenrechten is natuurlijk een breed begrip. Over welke schendingen van de mensenrechten ging het hier in deze vier landen?

Antwoord

(8 maart 2004)

| 1. | De Raad verwijst het geachte parlementslid naar de besluiten van de Raad waarin wordt toegelicht op welke gronden de EU besloot tot opschorting van een aantal bepalingen van de Overeenkomst van Cotonou met Zimbabwe (2002), de Comoren (2000), Ivoorkust (2000), Fiji (2000), Haïti (2000) en Liberia (2001). De Raad stelt de voorzitter van het Europees Parlement langs schriftelijke weg officieel in kennis van elk besluit van de Raad tot inleiding of beëindiging van overleg in het kader van de Overeenkomst van Cotonou. |
| --- | --- |

1.

De Raad verwijst het geachte parlementslid naar de besluiten van de Raad waarin wordt toegelicht op welke gronden de EU besloot tot opschorting van een aantal bepalingen van de Overeenkomst van Cotonou met Zimbabwe (2002), de Comoren (2000), Ivoorkust (2000), Fiji (2000), Haïti (2000) en Liberia (2001). De Raad stelt de voorzitter van het Europees Parlement langs schriftelijke weg officieel in kennis van elk besluit van de Raad tot inleiding of beëindiging van overleg in het kader van de Overeenkomst van Cotonou.

| 2. | Het geachte parlementslid wordt voor de exacte bewoordingen van deze besluiten verwezen naar de volgende documenten:






  — | Besluit van de Raad van 18 februari 2002 houdende afsluiting van het overleg met Zimbabwe krachtens artikel 96 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst, |
| --- | --- | --- |

2.

Het geachte parlementslid wordt voor de exacte bewoordingen van deze besluiten verwezen naar de volgende documenten:

—

Besluit van de Raad van 18 februari 2002 houdende afsluiting van het overleg met Zimbabwe krachtens artikel 96 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst,

| — | Besluit van de Raad van 14 februari 2000 inzake de beëindiging van het overeenkomstig artikel 366 bis van de Overeenkomst van Lomé met de Comoren gevoerde overleg en de tenuitvoerlegging van passende maatregelen, |
| --- | --- |

—

Besluit van de Raad van 14 februari 2000 inzake de beëindiging van het overeenkomstig artikel 366 bis van de Overeenkomst van Lomé met de Comoren gevoerde overleg en de tenuitvoerlegging van passende maatregelen,

| — | Besluit van de Raad van 25 juni 2001 houdende afsluiting van de overlegprocedure met Ivoorkust in het kader van artikel 96 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst, |
| --- | --- |

—

Besluit van de Raad van 25 juni 2001 houdende afsluiting van de overlegprocedure met Ivoorkust in het kader van artikel 96 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst,

| — | Besluit van de Raad van 9 april 2001 tot afsluiting van het overleg met de Republiek der Fiji-eilanden krachtens artikel 96 van de partnerschapsovereenkomst ACS-EG, |
| --- | --- |

—

Besluit van de Raad van 9 april 2001 tot afsluiting van het overleg met de Republiek der Fiji-eilanden krachtens artikel 96 van de partnerschapsovereenkomst ACS-EG,

| — | Besluit van de Raad van 29 januari 2001 houdende afsluiting van de overlegprocedure met Haïti in het kader van artikel 96 van de partnerschapsovereenkomst ACS-EG, |
| --- | --- |

—

Besluit van de Raad van 29 januari 2001 houdende afsluiting van de overlegprocedure met Haïti in het kader van artikel 96 van de partnerschapsovereenkomst ACS-EG,

| — | Besluit van de Raad van 25 maart 2002 houdende afsluiting van de overlegprocedure met Liberia in het kader van de artikelen 96 en 97 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst. |
| --- | --- |

—

Besluit van de Raad van 25 maart 2002 houdende afsluiting van de overlegprocedure met Liberia in het kader van de artikelen 96 en 97 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst.

| 3. | Wat de andere door het geachte parlementslid genoemde gevallen betreft, memoreert de Raad dat het Europees Parlement de bezorgdheid van de Raad over de mensenrechten deelde. Deze bezorgdheid lag ten grondslag aan het uitstel van de ondertekening van de samenwerkingsovereenkomsten. |
| --- | --- |

3.

Wat de andere door het geachte parlementslid genoemde gevallen betreft, memoreert de Raad dat het Europees Parlement de bezorgdheid van de Raad over de mensenrechten deelde. Deze bezorgdheid lag ten grondslag aan het uitstel van de ondertekening van de samenwerkingsovereenkomsten.

| 4. | De Raad onderstreept dat de Unie in de context van de bevordering en de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden refereert aan een reeks welomschreven verplichtingen op grond waarvan zij, niet alleen in het algemeen, maar in specifieke of individuele gevallen kan optreden, telkens wanneer daarom wordt verzocht en zulks mogelijk is. |
| --- | --- |

4.

De Raad onderstreept dat de Unie in de context van de bevordering en de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden refereert aan een reeks welomschreven verplichtingen op grond waarvan zij, niet alleen in het algemeen, maar in specifieke of individuele gevallen kan optreden, telkens wanneer daarom wordt verzocht en zulks mogelijk is.

---

(1)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 62.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/41 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/41

---

(2004/C 84 E/0045)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2942/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(8 oktober 2003)

Betreft:   Meerjarig oriëntatieprogramma (MOP): Inkrimping van de communautaire vissersvloot

Voor elke EU-lidstaat bestaat een meerjarig oriëntatieprogramma (MOP) waarin de doelstellingen inzake inkrimping van de vissersvloot zijn vastgesteld teneinde de visserijinspanning aan de bestaande bestanden aan te passen. In december 1979 werd de vierde generatie meerjarige oriëntatieprogramma's goedgekeurd. Daarin zijn de doelstellingen voor de periode 1979-2001 vastgesteld. Deze periode werd tot eind 2002 verlengd. Sinds 1 juli 2002 is steun voor de bouw van vissersschepen niet meer mogelijk in de segmenten van de MOP IV die op de genoemde datum niet aan de doelstellingen ervan voldoen.

Kan de Commissie, nadat de looptijd van de MOP's is verstreken, meedelen welke lidstaten nog niet in alle vlootsegmenten hebben voldaan aan de in deze programma's vastgestelde doelstellingen en de stand van de uitvoering per lidstaat aangeven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 oktober 2003)

Met het oog op de controle van de tenuitvoerlegging van het verbod om met ingang van 1 juli 2002 staatssteun te verlenen aan segmenten die de doelstellingen niet halen, heeft de Commissie het „Verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de tussentijdse resultaten van de meerjarige oriëntatieprogramma's voor de vissersvloten op 30 juni 2002 (1)” opgesteld, waarin de segmenten die op die datum de doelstellingen niet hadden bereikt, werden geïdentificeerd.

Voorts is na het aflopen van de meerjarige oriëntatieprogramma's van de vierde generatie (MOP IV) het „Jaarlijks verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de resultaten van de meerjarige oriëntatieprogramma's voor de vissersvloten aan het einde van 2002 (2)” uitgebracht, waarin voor elke lidstaat wordt nagegaan in hoeverre de doelstellingen van die programma's voor alle vlootsegmenten zijn gehaald.

Beide verslagen zullen per separate post aan het geachte parlementslid worden toegezonden.

---

(1)  COM(2002)483 def.

(2)  COM(2003) 508 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/42 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/42

---

(2004/C 84 E/0046)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2945/03

van Dana S callon (PPE-DE) aan de Raad

(8 oktober 2003)

Betreft:   Specifiek programma voor onderzoek

In de toelichting bij het voorstel voor een Beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikking 2002/834/EG tot vaststelling van een specifiek programma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie: „Integratie en versterking van de Europese onderzoekruimte” (2002-2006) (1), wordt gesteld dat in het kader van de ethische toetsing zal worden onderzocht of de donoren vrijwillig, uitdrukkelijk en op basis van adequate informatie toestemming hebben verleend.

Het is blijkbaar de bedoeling om stamcellen voor onderzoek te winnen uit menselijke embryo's in een vroege ontwikkelingsfase. Kan de Raad verduidelijken:

| — | wie de donoren zijn van stamcellen, uit wie stamcellen worden gewonnen? |
| --- | --- |

—

wie de donoren zijn van stamcellen, uit wie stamcellen worden gewonnen?

| — | hoe de toestemming voor het winnen van stamcellen kan worden verkregen van menselijke wezens die in een ontwikkelingsfase verkeren waarin ze nog niet in staat zijn om mondeling of schriftelijk te communiceren? |
| --- | --- |

—

hoe de toestemming voor het winnen van stamcellen kan worden verkregen van menselijke wezens die in een ontwikkelingsfase verkeren waarin ze nog niet in staat zijn om mondeling of schriftelijk te communiceren?

Antwoord

(8 maart 2004)

De Raad acht het van groot belang dat bij de uitvoering van het specifieke onderzoekprogramma waaraan de geachte afgevaardigde refereert de ethische grondbeginselen worden nageleefd. In dit verband wordt in het Besluit 2002/834/EG (2) van de Raad van 30 september 2002 onder andere het volgende bepaald: „In voorkomend geval vragen de deelnemers aan onderzoeksprojecten voordat zij aan de OTO-activiteiten kunnen beginnen toestemming aan de bevoegde nationale of plaatselijke ethische comités. Bij voorstellen op ethisch gevoelige terreinen vindt systematisch een door de Commissie uitgevoerde ethische evaluatie plaats, in het bijzonder bij voorstellen die het gebruik van menselijke embryo's en menselijke embryonale stamcellen inhouden.”

Wat het Commissievoorstel tot wijziging van het in de vraag genoemde specifieke programma betreft, verwijst de Raad de geachte afgevaardigde naar de conclusies van zijn zitting van 3 december 2003, waarin de voorzitter, na afloop van de besprekingen constateerde dat geen overeenstemming kon worden bereikt over het Commissievoorstel zoals gewijzigd in het licht van het advies van het Europees Parlement van november en evenmin over de tekst die het voorzitterschap ter bespreking had voorgelegd.

---

(1)  COM(2003) 390 def.

(2)  PB L 294 van 29.10.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/43 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/43

---

(2004/C 84 E/0047)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2952/03

van Maurizio Turco (NI) en Marco Cappato (NI) aan de Raad

(8 oktober 2003)

Betreft:   Veroordeling tot de dood door steniging

Jibrin Babaji, een Nigeriaans staatsburger van 20 jaar, is veroordeeld tot de dood door steniging op beschuldiging van seksuele betrekkingen met drie minderjarige jongens. De veroordeling is uitgesproken op dinsdag 23 september 2003 door een islamitische rechtbank van de deelstaat Bauchi op basis van het strafrecht van de Sharia.

Beschikt de Raad over nadere informatie dienaangaande? Wat is hij, in het kader van het Europees beleid ter bevordering van een moratorium voor de doodstraf op wereldschaal, van plan om te voorkomen dat de doodstraf in dit geval wordt uitgevoerd?

Antwoord

(8 maart 2004)

| 1. | De Raad onderstreept dat de EU en haar lidstaten in internationale fora, zoals de Commissie voor de rechten van de mens, voortdurend ijveren voor de aanneming van rechtsinstrumenten waarin de doodstraf wordt veroordeeld. |
| --- | --- |

1.

De Raad onderstreept dat de EU en haar lidstaten in internationale fora, zoals de Commissie voor de rechten van de mens, voortdurend ijveren voor de aanneming van rechtsinstrumenten waarin de doodstraf wordt veroordeeld.

| 2. | Het specifieke probleem dat in de vraag aan de orde gesteld wordt, namelijk de afschaffing van de doodstraf in het algemeen en de terdoodveroordeling door steniging in het bijzonder, blijft een onderwerp van de dialoog met Nigeria. De missiehoofden van de EU in Abuja is gevraagd stappen te ondernemen met betrekking tot de terdoodveroordeling door steniging van Jibril Babaji, alsmede van Fatima Ousmane en Amadou Brahim, waarvan de Raad onlangs kennis heeft gekregen. |
| --- | --- |

2.

Het specifieke probleem dat in de vraag aan de orde gesteld wordt, namelijk de afschaffing van de doodstraf in het algemeen en de terdoodveroordeling door steniging in het bijzonder, blijft een onderwerp van de dialoog met Nigeria. De missiehoofden van de EU in Abuja is gevraagd stappen te ondernemen met betrekking tot de terdoodveroordeling door steniging van Jibril Babaji, alsmede van Fatima Ousmane en Amadou Brahim, waarvan de Raad onlangs kennis heeft gekregen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/43 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/43

---

(2004/C 84 E/0048)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3014/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Europese markt van autoverzekeringen

Er wordt al jaren lang gesleuteld aan de interne markt. In sommige sectoren is het werk al voltooid, maar de interne markt voor autoverzekeringen, en meer in het bijzonder de verplichte, zoals de Wettelijke Aansprakelijkheid (WA), lijkt nog ver weg. Zo bijvoorbeeld kan men tot op heden een voertuig niet verkeren bij een maatschappij met zetel in een andere lidstaat dan die van de eigenaar van het voertuig.

| 1. | Welke initiatieven heeft de Commissie genomen met het oog op de harmonisatie van de interne markt van autoverzekeringen? |
| --- | --- |

1.

Welke initiatieven heeft de Commissie genomen met het oog op de harmonisatie van de interne markt van autoverzekeringen?

| 2. | Wat is de Commissie van plan te doen aan het probleem van de onmogelijkheid om een voertuig te verzekeren in een andere lidstaat dan die van de eigenaar van het voertuig? |
| --- | --- |

2.

Wat is de Commissie van plan te doen aan het probleem van de onmogelijkheid om een voertuig te verzekeren in een andere lidstaat dan die van de eigenaar van het voertuig?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/44 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/44

---

(2004/C 84 E/0049)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3015/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 oktober 2003)

Betreft:   Wettelijke aansprakelijkheid (WA) auto's — nieuw verkeersreglement

De recente invoering in Italië van nieuwe straffen bij verkeersovertredingen heeft het rijgedrag van de Italianen radicaal veranderd. Wat daarbij het meeste opvalt is de drastische vermindering van het aantal aangiftes van schadegevallen.

Vier Italiaanse consumentenbonden (Adic, Codacons, Adusbef en Federconsumatori) wijzen erop dat de forse daling van het aantal schadegevallen — volgens de verzekeraars de hoofdoorzaak van de prijsstijgingen voor WA-verzekeringen — normaliter moet leiden tot een vermindering van de kosten van de WA auto's. Door het nieuwe verkeersreglement is het aantal ongevallen met 20 % en het aantal gewonden met 40 % teruggelopen, met als gevolg dat de kosten voor de verzekeraars ook naar verhouding zijn gedaald.

Maar tegen alle logica in blijven de prijzen van de verzekeringen in Italië stijgen, terwijl de tarieven van de WA-verzekeringen in de andere EU-lidstaten gemiddeld 20 % lager liggen.

Meent de Commissie niet dat de prijsstijgingen voor de (verplichte) WA-verzekeringen in Italië ongerechtvaardigd zijn?

Is de Commissie bereid er bij de Italiaanse regering op aan te dringen dat zij dringend de ongerechtvaardigd hoge tarieven van de WA-verzekering voor auto's in Italië laat dalen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Bolkestein namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3014/03 en E-3015/03

(11 november 2003)

Het geachte parlementslid zij verwezen naar het antwoord van de Commissie op de schriftelijke vragen P-0592/02 van mevrouw Thyssen (1), E-1522/03 van het geachte parlementslid (2) en E-2405/03, E-2406/03 en E-2407/03 van de heer Staes (3). Die antwoorden blijven geldig.

---

(1)  PB C 301 E van 5.12.2002, blz. 47.

(2)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 128.

(3)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 405.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/44 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/44

---

(2004/C 84 E/0050)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3036/03

van Niall Andrews (UEN) aan de Raad

(8 oktober 2003)

Betreft:   Bestrijding van de honger in de wereld

Kan de Raad zeggen wat zijn prioriteiten zijn tijdens het Italiaans voorzitterschap voor de bestrijding van het blijvende en aanzienlijke probleem van honger en armoede in de wereld en voor het uitroeien van ziekten die jonge mensen treffen?

Antwoord

(8 maart 2004)

De Raad deelt de opvattingen van het geachte parlementslid over ontwikkelingssamenwerking met als hoofddoel de vermindering van de armoede teneinde deze op termijn uit te roeien. De Raad bevestigt zijn voornemen om in de komende maanden en jaren deze doelstelling na te streven, met name door middel van steun voor duurzame economische, sociale en milieuontwikkeling en de geleidelijke integratie van de ontwikkelingslanden in de wereldeconomie. De Raad herinnert in dit verband aan het belang van voedselzekerheid en duurzame plattelandsontwikkeling als een van de zes prioriteiten voor de activiteiten van de Europese Gemeenschap op het stuk van ontwikkelingshulp.

De bestrijding van armoede is een van de ontwikkelingsdoelstellingen die zijn omschreven in de door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in september 2000 aangenomen Millenniumverklaring, die beoogt armoede, honger en met armoede verband houdende ziekten zoals HIV/AIDS, malaria en tuberculose tegen 2015 met de helft te verminderen. Het communautaire ontwikkelingssamenwerkings-beleid hangt derhalve nauw samen met de op internationaal niveau aangegane verbintenissen.

De Raad herinnert eraan dat hij de conclusies van de conferentie van de Verenigde Naties van Monterrey heeft goedgekeurd. Ter gelegenheid van de Europese Raad van Barcelona in maart 2002 hebben de lidstaten zich er collectief toe verbonden hun officiële ontwikkelingshulp te verhogen zodat deze in 2006 0,39 % van het BNP bereikt, hetgeen een belangrijke eerste stap zou inhouden op weg naar verwezenlijking van de doelstelling van de Verenigde Naties om 0,7 % van het BNP voor officiële ontwikkelingshulp uit te trekken. In dit verband zij eraan herinnerd dat de Europese Unie en haar lidstaten reeds meer dan 50 % van de totale ontwikkelingshulp financieren.

In de conclusies van de Raad van mei 2002 kwam de Europese Unie overeen dat een belangrijk deel van deze verhoging van het volume van de officiële ontwikkelingshulp moet worden besteed aan steun voor de sociale ontwikkeling in de ontwikkelingslanden, door meer in het bijzonder de nadruk te leggen op verbetering van gezondheidszorg en onderwijs, onder andere ten aanzien van de drie voornaamste overdraagbare ziekten.

Tot slot had de EU in de Derde Commissie van de 58e Algemene Vergadering van de Verenigde Naties die op 6 oktober van start ging een resolutie over de rechten van het kind opgesteld waarin de punten armoede en gezondheid van kinderen aan de orde komen.

In deze ontwerp-resolutie erkent de EU dat grotere beschikbaarheid en doeltreffende toewijzing van middelen nodig zijn om ervoor te zorgen dat alle doelstellingen op het gebied van ontwikkeling en armoedevermindering zoals genoemd in de Millenniumverklaring van de Verenigde Naties, binnen de daarvoor vastgestelde termijn worden verwezenlijkt en om de uitoefening van de rechten van het kind te bevorderen.

De EU streeft in deze tekst ook naar bevordering van de verwezenlijking van de hoogst bereikbare norm van gezondheid, onder meer door middel van de ontwikkeling van duurzame gezondheidszorg stelsels en sociale dienstverlening, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan de voorkoming van ziekte, ondervoeding, handicaps en zuigelingen- en kindersterfte, prenatale en postnatale gezondheidszorg, bijzondere behoeften van jongeren, reproductieve en seksuele gezondheidszorg en bedreigingen ten gevolge van drugsmisbruik en geweld, en waarbij gezorgd wordt voor toegang tot dergelijke stelsels en diensten. Tevens wordt gewezen op de noodzaak van doeltreffende preventie van HIV-infecties, waarbij steun en revalidatie aan door HIV/AIDS getroffen kinderen en hun families worden verleend en door HIV/AIDS getroffen kinderen worden beschermd tegen alle vormen van discriminatie, stigmatisering, misbruik en verwaarlozing.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/45 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/45

---

(2004/C 84 E/0051)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3041/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Ernstige tekortkomingen in Griekse ambulances

De partij „Nieuwe Democratie” heeft in het Griekse parlement herhaaldelijk de aandacht gevestigd op het thema van de aanschaf van ambulances voor het Centrum voor eerste hulp (EKAB), de voorschriften waaraan deze ambulances dienen te voldoen, de transparantie van de selectieprocedure voor deze ambulances en de uitrusting waarover ze dienen te beschikken voor hun moeilijke taak.

De werknemers van het EKAB hebben er reeds vaak op gewezen dat deze ambulances niet over de noodzakelijke draagbare apparatuur voor kunstmatige beademing beschikken (waarmee slachtoffers de eerste zuurstof wordt toegediend), noch over defibrillatie-apparatuur voor het toedienen van elektroshocks aan patiënten met een hartstilstand.

De partij „Nieuwe Democratie” heeft in de persoon van Nikitas Kaklamanis (bevoegd coördinator voor sociale zaken en voormalig lid van het Europees Parlement) ook reeds meerdere malen gewezen op het punt van de transparantie van de selectieprocedures voor de ambulances (die van tijd tot tijd gekocht worden met steun van middelen van het tweede en derde communautair bestek).

Kan de Commissie mij meedelen welke de precieze bedragen zijn die de EU tussen 1994 en nu ter beschikking heeft gesteld voor de aankoop van ambulances en andere mobiele eenheden voor eerste hulp, en via welke operationele programma's (communautair bestek of communautaire initiatieven) dit is gebeurd? Is de Commissie op de hoogte van de hierboven vermelde tekortkomingen op het gebied van uitrusting? Wat is het standpunt van de Commissie ten aanzien van de beschuldiging van de werknemers van het EKAB dat een stad als Athene (met 5 miljoen inwoners) over slechts 72 ambulances beschikt, d.w.z. 1 ambulance voor 70 000 inwoners, met ernstige incidenten tot gevolg, zoals op 30 september jl, toen een gewond geraakte motorrijder twee uur op straat heeft gelegen voordat er een ambulance beschikbaar was om hem naar het ziekenhuis te vervoeren?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(10 maart 2004)

Het geachte parlementslid wordt in kennis gesteld van het navolgende met betrekking tot de vierde alinea van zijn vraag:

| 1. | Afgaande op de Griekse autoriteiten zijn de navolgende ambulances en andere transporteenheden voor medische noodhulp tussen 1994 en 2003 door de EU medegefinancierd:






  — | CSF II (operationeel programma „gezondheid en welzijn”):






  — | 1997-1998: 60 mobiele eenheden voor medische zorg — ongeveer 4 798 000 EUR |
| --- | --- | --- | --- |

1.

Afgaande op de Griekse autoriteiten zijn de navolgende ambulances en andere transporteenheden voor medische noodhulp tussen 1994 en 2003 door de EU medegefinancierd:

—

CSF II (operationeel programma „gezondheid en welzijn”):

—

1997-1998: 60 mobiele eenheden voor medische zorg — ongeveer 4 798 000 EUR

| — | 2001: 116 ambulances - ongeveer 4 672 000 EUR |
| --- | --- |

—

2001: 116 ambulances - ongeveer 4 672 000 EUR

| — | 1994-1999: 5 helicopters - ongeveer 17 757 000 EUR |
| --- | --- |

—

1994-1999: 5 helicopters - ongeveer 17 757 000 EUR

| — | CSF III (operationeel programma „gezondheid en welzijn”):






  — | 2004: 100 ambulances - ongeveer 5 391 000 EUR |
| --- | --- | --- |

—

CSF III (operationeel programma „gezondheid en welzijn”):

—

2004: 100 ambulances - ongeveer 5 391 000 EUR

| — | 2004: 25 mobiele eenheden voor medische zorg — ongeveer 2 578 000 EUR |
| --- | --- |

—

2004: 25 mobiele eenheden voor medische zorg — ongeveer 2 578 000 EUR

Deze aankopen dienen tegen de zomer van 2004 afgerond te zijn.

Tussen 1999 en halfweg 2004 zal de EU het verwerven van ambulances en andere transporteenheden voor medische noodhulp ten belope van in totaal 35 159 000 EUR (EU-bijdrage: 26 397 000 EUR) hebben medebekostigd.

| 2. | Afgaande op de Griekse autoriteiten is de toestand inzake de uitrusting van deze ziekenwagens en mobiele eenheden als volgt:






  — | De twee lopende aankopen, die tegen halfweg 2004 moeten zijn afgerond, zijn gebaseerd op de CEN, EN1789:1999:EN1865:1999, type Β (ambulances) en type C (mobiele eenheden), de standaarden van de Europese specificaties. Deze zullen derhalve compleet zijn uitgerust. |
| --- | --- | --- |

2.

Afgaande op de Griekse autoriteiten is de toestand inzake de uitrusting van deze ziekenwagens en mobiele eenheden als volgt:

—

De twee lopende aankopen, die tegen halfweg 2004 moeten zijn afgerond, zijn gebaseerd op de CEN, EN1789:1999:EN1865:1999, type Β (ambulances) en type C (mobiele eenheden), de standaarden van de Europese specificaties. Deze zullen derhalve compleet zijn uitgerust.

| — | De ambulances en mobiele eenheden die door het CSF II zijn medegefinancierd, zijn afgezien van het ontbreken van defibrillatoren in de ambulances, toereikend uitgerust. De nevensgaande Bijlage beschrijft in bijzonderheden de uitrusting van elke ambulance en elke mobiele eenheid. Wat het ontbreken van defibrillatoren in ambulances betreft, heeft het bestuur van de Administratie van het nationale noodhulpcentrum (EKAV) op zijn 15e bijeenkomst op 27 november 2003 beslist om elke ambulance tegen half 2004 met één defibrillator uit te rusten. |
| --- | --- |

—

De ambulances en mobiele eenheden die door het CSF II zijn medegefinancierd, zijn afgezien van het ontbreken van defibrillatoren in de ambulances, toereikend uitgerust. De nevensgaande Bijlage beschrijft in bijzonderheden de uitrusting van elke ambulance en elke mobiele eenheid. Wat het ontbreken van defibrillatoren in ambulances betreft, heeft het bestuur van de Administratie van het nationale noodhulpcentrum (EKAV) op zijn 15e bijeenkomst op 27 november 2003 beslist om elke ambulance tegen half 2004 met één defibrillator uit te rusten.

| 3. | Ten aanzien van de vraag naar het aantal beschikbare ziekenwagens/mobiele eenheden en of zij toereikend zijn om de behoeften van Athene (of enig ander deel van Griekenland) te dekken, zij het geachte parlementslid gezegd dat dit uitsluitend een verantwoordelijkheid van de betrokken lidstaat is. |
| --- | --- |

3.

Ten aanzien van de vraag naar het aantal beschikbare ziekenwagens/mobiele eenheden en of zij toereikend zijn om de behoeften van Athene (of enig ander deel van Griekenland) te dekken, zij het geachte parlementslid gezegd dat dit uitsluitend een verantwoordelijkheid van de betrokken lidstaat is.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/47 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/47

---

(2004/C 84 E/0052)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3050/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Raad

(17 oktober 2003)

Betreft:   Veroordeling Turkije door Europees Hof voor de Mensenrechten

Op 31 juli van dit jaar werd Turkije voor de tweede keer veroordeeld door het Europees Hof voor de Mensenrechten in Straatsburg wegens schendingen van de mensenrechten op Cyprus. De veroordeling wegens schending van het recht op eerbiediging van de woonplaats volgde na een klacht van twee Grieks-Cyprioten, Eugenia Michaelidou en Michael Tymvios, die sedert de wederrechtelijke bezetting van Noord-Cyprus door Turkije, niet meer naar hun woonplaats kunnen. Volgens het Hof is hier sprake van een manifeste schending van artikel 1 van protocol nummer 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM).

Turkije werd als waarnemer en kandidaat-lidstaat toegelaten op de IGC die momenteel plaatsvindt in Rome.

Acht de Raad het billijk dat een kandidaat-lidstaat die manifest en herhaaldelijk de principes van het EVRM schendt, toegelaten wordt als waarnemer op de IGC? Boet de IGC, die nota bene discussieert over de opname in de Europese Grondwet van de grondrechten van de burgers, niet aan democratische legitimiteit in wanneer een staat die de mensenrechten schendt, mag optreden als waarnemer?

Hoe zal de Raad erop toezien dat Turkije tijdens de toetredingsonderhandelingen van de volgende jaren niet alleen lippendienst bewijst aan de naleving van de mensenrechten, maar ze ook daadwerkelijk als leidraad neemt in de politiek?

Zal de Raad druk uitoefenen op Turkije om ervoor te zorgen dat Ankara, naar aanleiding van deze concrete veroordeling door het Europees Hof voor de Mensenrechten, er zorg voor draagt dat de veroordelingen niet zonder gevolg blijven?

Zal de Raad met andere woorden druk uitoefenen op Turkije zodat Eugenia Michaelidou en Michael Tymvios in hun rechten hersteld worden?

Antwoord

(8 maart 2004)

| 1. | Zoals het geachte parlementslid aangeeft en ook vermeld staat in het Periodiek verslag 2003 van de Commissie over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding, heeft Turkije nog steeds een twijfelachtige reputatie wat betreft de uitvoering van de arresten van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Uit het Periodiek verslag 2003 blijkt dat het EHRM sinds oktober 2002 92 arresten betreffende Turkije heeft gewezen en dat het Hof in 43 zaken heeft geoordeeld dat Turkije het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (EVRM) had geschonden. |
| --- | --- |

1.

Zoals het geachte parlementslid aangeeft en ook vermeld staat in het Periodiek verslag 2003 van de Commissie over de vorderingen van Turkije op de weg naar toetreding, heeft Turkije nog steeds een twijfelachtige reputatie wat betreft de uitvoering van de arresten van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Uit het Periodiek verslag 2003 blijkt dat het EHRM sinds oktober 2002 92 arresten betreffende Turkije heeft gewezen en dat het Hof in 43 zaken heeft geoordeeld dat Turkije het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (EVRM) had geschonden.

| 2. | De Raad verwacht van alle landen die lid van de EU willen worden, dat zij het internationale recht naleven en hun verdragsrechtelijke verplichtingen nakomen, in het bijzonder wat de mensenrechten betreft. In het herziene partnerschap voor de toetreding met Turkije wordt dat tot uitdrukking gebracht in de desbetreffende prioriteit, waarin bij Turkije wordt aangedrongen op de „nakoming van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, met name nakoming van de uitspraken van het EHRM”. De Raad spreekt Turkije bij iedere passende gelegenheid aan over dit punt, in het bijzonder in de context van de politieke dialoog. |
| --- | --- |

2.

De Raad verwacht van alle landen die lid van de EU willen worden, dat zij het internationale recht naleven en hun verdragsrechtelijke verplichtingen nakomen, in het bijzonder wat de mensenrechten betreft. In het herziene partnerschap voor de toetreding met Turkije wordt dat tot uitdrukking gebracht in de desbetreffende prioriteit, waarin bij Turkije wordt aangedrongen op de „nakoming van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, met name nakoming van de uitspraken van het EHRM”. De Raad spreekt Turkije bij iedere passende gelegenheid aan over dit punt, in het bijzonder in de context van de politieke dialoog.

| 3. | Specifieke maatregelen in verband met het door het geachte parlementslid genoemde arrest worden in dit stadium niet overwogen. Zoals bekend heeft de Europese Raad van Kopenhagen beslist dat toetredingsonderhandelingen met Turkije zullen worden geopend als de Europese Raad in december 2004 besluit dat Turkije aan de politieke criteria van Kopenhagen voldoet, die met name vereisen dat de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten in dat land worden gegarandeerd. |
| --- | --- |

3.

Specifieke maatregelen in verband met het door het geachte parlementslid genoemde arrest worden in dit stadium niet overwogen. Zoals bekend heeft de Europese Raad van Kopenhagen beslist dat toetredingsonderhandelingen met Turkije zullen worden geopend als de Europese Raad in december 2004 besluit dat Turkije aan de politieke criteria van Kopenhagen voldoet, die met name vereisen dat de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten in dat land worden gegarandeerd.

| 4. | Tenslotte ligt het niet op de weg van de Raad zich uit te spreken over de beslissing van de Europese Raad van Thessaloniki om Turkije als waarnemer tot de IGC toe te laten. |
| --- | --- |

4.

Tenslotte ligt het niet op de weg van de Raad zich uit te spreken over de beslissing van de Europese Raad van Thessaloniki om Turkije als waarnemer tot de IGC toe te laten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/48 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/48

---

(2004/C 84 E/0053)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3053/03

van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(9 oktober 2003)

Betreft:   HIV/AIDS en China

Human Rights Watch (HRW) heeft op 8 september jl. het rapport Gesloten Deuren gepubliceerd: de mensenrechten in verband met HIV/AIDS in China; daarin staat te lezen dat discriminatie, gebrek aan informatie, het in de doofpot stoppen en het ontbreken van een goede behandeling voor veel patiënten ertoe leidt dat HIV/AIDS in China in hoog tempo om zich heen grijpt.

Het Spaanse dagblad El País heeft op 30 september aandacht geschonken aan het dramatische verhaal van Zhang Xiaqing, een seropositief meisje van elf jaar, dat door een bloedtransfusie in 1995 op 9-jarige leeftijd besmet is geraakt met HIV/AIDS. Haar ouders kunnen de behandeling niet bekostigen en zij is niet toegelaten op school. Volgens Beijing is dit een van de meer dan 250 000 gevallen van mensen — volgens de organisaties die tegen deze ziekte strijden zijn het er zelfs meer dan 1 miljoen — die in de jaren '90 besmet zijn geraakt bij de bloedtransfusiedienst van Henan.

Hoewel China heeft erkend dat zich bij de bloedtransfusie een drama heeft afgespeeld en er enige maatregelen zijn genomen, gaat het volgens HRW nog steeds om een in de doofpot stoppen door provinciale en plaatselijke overheden die NGO's en journalisten hinderen wanneer zij een bezoek willen brengen aan de door HIV/AIDS getroffen dorpen. Volgens HRW is geen enkele verantwoordelijke voor het schandaal tot dusver voor de rechter gebracht, maar wel zijn er aanhoudingen verricht wegens het onthullen van staatsgeheimen onder diegenen die deze berichten naar buiten hebben gebracht.

De VN hebben gewaarschuwd dat, wanneer er niet op korte termijn maatregelen worden genomen het aantal door aids besmette personen in het jaar 2010 zal zijn opgelopen tot 10 miljoen.

Denkt de Commissie deze zaak op de agenda te plaatsen van de vijfde Top EU/China eind oktober? Het gaat om de mensenrechten van deze patiënten en om op zijn minst processen waarbij kan worden vastgesteld waar de verantwoordelijkheid ligt zodat er sprake kan zijn van schadeloosstelling, want anders zijn de getroffenen onverbiddelijk veroordeeld tot een lijdensweg en de dood door het ontbreken van een goede behandeling.

Antwoord van de heer Patten Namens de Commissie

(7 november 2003)

Zoals vermeld in haar recente Mededeling over de betrekkingen tussen de Unie en China is de Commissie van mening dat de huidige ontwikkelingen op het gebied van AIDS in dat land een ernstige bedreiging vormen voor de ontwikkeling van China op de lange termijn en dat er gericht actie ondernomen dient te worden. De Commissie is betrokken bij de strijd tegen deze epidemie doordat zij sinds 1997 een programma financiert dat wordt gecoördineerd door het Instituut voor medische microbiologie van de Universiteit van Regensburg en dat gericht is op het testen van nieuwe vaccins.

De Commissie deelt de zorgen van het geachte parlementslid over de situatie waarin AIDS-slachtoffers in China zich bevinden. Tijdens de 6e Top EU/China die op 30 oktober 2003 te Peking gehouden is, heeft de Unie de kans gekregen om de algemene mensenrechtensituatie nogmaals ter sprake te brengen. De bilaterale dialoog over de mensenrechten die de Unie sinds 1996 met China voert en waarvan de volgende sessie op 25 en 26 november 2003 zal plaatsvinden, lijkt echter het meest geëigende kader om in te gaan op de concrete kwestie van de AIDS-slachtoffers.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/48 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/48

---

(2004/C 84 E/0054)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3060/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Kostprijs van een mogelijke toetreding van Turkije

Het in München gevestigde Osteuropa-Institut berekende dat een eventuele toetreding van Turkije tot de Europese Unie bij het begin van het EU-lidmaatschap jaarlijks 5,2 miljard euro zou kosten. Dat bedrag zou aangroeien tot jaarlijks 14 miljard euro tegen de tijd dat Turkije volledig geïntegreerd is in de Unie.

Is de Commissie in het bezit van de (voorlopige) resultaten van de betreffende studie?

Heeft de Commissie eigen berekeningen gemaakt van de kostprijs van een mogelijke toetreding van Turkije? Zo ja, wat zijn de bevindingen? Hoe verhoudt de kostprijs van de eventuele toetreding van Turkije zich tot die van de tien toekomstige lidstaten?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(7 november 2003)

De Commissie is op de hoogte van de studie waar het geachte parlementslid naar verwijst maar heeft de gedetailleerde resultaten ervan nog niet ingezien. Ramingen als deze zijn afhankelijk van een groot aantal vooronderstellingen, zoals het tijdstip van toetreding, het tempo van de economische ontwikkeling en de resultaten van de toetredingsonderhandelingen. Het lijkt de Commissie niet mogelijk tot in bijzonderheden een aantal hypothesen vast te stellen die voor dit soort berekeningen noodzakelijk zijn.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/49 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/49

---

(2004/C 84 E/0055)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3064/03

van Bernd Lange (PSE) en Wilhelm Piecyk (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Emissies van voertuigen buiten de testcyclus

Metingen van schadelijke stoffen door het „Umweltbundesamt” (milieu-instantie van de Bondsrepubliek) hebben aangetoond dat auto's, die gewoonlijk bijzonder milieuvriendelijk zijn, de strenge EU-emis-sielimieten slechts tot een snelheid van maximaal 120 km/uur naleven. Daarboven stijgen de waarden echter met een veelvoud, waardoor de goede milieubalans weer teniet wordt gedaan.

Is de Commissie dit fenomeen bekend?

Is de Commissie voornemens in haar verwachte voorstel voor een toekomstige limiet voor uitlaatgassen „Euro V” voor personenauto's rekening te houden met de emissieniveau buiten de testcyclus en een overschrijding van de thans geldende grenswaarden te beperken?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(14 november 2003)

De Commissie is ervan op de hoogte dat de emissieprestaties van sommige motorvoertuigen kunnen veranderen in bepaalde rijomstandigheden die niet onder de huidige emissietests voor typegoedkeuring vallen.

Emissies buiten de testcyclus is een van de onderwerpen op de agenda van de werkgroep Euro 5-normen, die in het kader van de werkgroep Emissies van motorvoertuigen is opgericht.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/49 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/49

---

(2004/C 84 E/0056)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3104/03

van Marianne Eriksson (GUE/NGL), Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) en Joke Swiebel (PSE) aan de Raad

(22 oktober 2003)

Betreft:   Financiering van EQUAL-projecten en discriminatie op grond van seksuele gerichtheid

Artikel 13 van het EG-Verdrag, artikel 21 van het Handvest van de grondrechten en artikel 1 van Richtlijn 2000/78/EG (1) tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep verbieden discriminatie op grond van seksuele gerichtheid. Op communautair niveau bestaat er een geïntegreerde strategie om discriminatie en sociale uitsluiting te bestrijden. Meer bepaald voor wat betreft de arbeidsmarkt, maakt EQUAL deel uit van die strategie. De lidstaten moeten hun strategie met betrekking tot EQUAL kenbaar maken op basis van een thematische indeling binnen de vier pijlers van de Europese werkgelegenheidsstrategie. Binnen deze thema's moeten de lidstaten ervoor zorgen dat hun voorstellen vooral personen ten goede komen die het slachtoffer zijn van de belangrijkste vormen van discriminatie (op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid) en ongelijkheid.

Er werd ons meegedeeld dat onder het huidige EQUAL-programma slechts vier van de 1 400 partnerschappen betrekking hebben op discriminatie op grond van seksuele gerichtheid. Kan de Raad aangeven of deze informatie correct is?

Kan de Raad ook aangeven of alle lidstaten discriminatie op grond van seksuele gerichtheid hebben opgenomen in hun oproepen tot het indienen van projectvoorstellen onder het huidige EQUAL-programma? Zo niet, kan de Raad voor elk van de lidstaten verduidelijken waarom ze dit niet hebben gedaan?

Het volgende EQUAL-programma zal in de lente van 2004 van start gaan. Kan de Raad meedelen of de lidstaten en de kandidaat-lidstaten voornemens zijn om discriminatie op grond van seksuele gerichtheid uitdrukkelijk te vermelden in de nationale oproepen tot het indienen van projectvoorstellen? Zo niet, welke actie zal de Raad ondernemen om het aantal aanvragen die betrekking hebben op seksuele gerichtheid, te doen toenemen?

Antwoord

(8 maart 2004)

| 1. | Aan het EQUAL-initiatief wordt uitvoering gegeven in het kader van de verordeningen betreffende Structuurfondsen en, meer in het bijzonder, via het Europees Sociaal Fonds.
  De Raad attendeert de geachte parlementsleden erop dat, krachtens Verordening (EG) nr. 1260/1999 (2) van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, het beheer van deze fondsen en bijgevolg ook de communautaire initiatieven onder de gedeelde verantwoordelijkheid vallen van de Europese Commissie en van de regeringen van de lidstaten, die hierbij nauw met elkaar samenwerken. |
| --- | --- |

1.

Aan het EQUAL-initiatief wordt uitvoering gegeven in het kader van de verordeningen betreffende Structuurfondsen en, meer in het bijzonder, via het Europees Sociaal Fonds.

De Raad attendeert de geachte parlementsleden erop dat, krachtens Verordening (EG) nr. 1260/1999 (2) van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, het beheer van deze fondsen en bijgevolg ook de communautaire initiatieven onder de gedeelde verantwoordelijkheid vallen van de Europese Commissie en van de regeringen van de lidstaten, die hierbij nauw met elkaar samenwerken.

| 2. | Ingevolge de richtsnoeren en Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad is de Commissie, en niet de Raad, verantwoordelijk voor het toezicht op, de uitvoering van en de evaluatie van de interventies die onder EQUAL vallen. Derhalve kan de Raad niet bevestigen of de door de geachte parlementsleden gemelde informatie correct is en stelt hij voor dat zij hun vraag rechtstreeks tot de Commissie richten. |
| --- | --- |

2.

Ingevolge de richtsnoeren en Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad is de Commissie, en niet de Raad, verantwoordelijk voor het toezicht op, de uitvoering van en de evaluatie van de interventies die onder EQUAL vallen. Derhalve kan de Raad niet bevestigen of de door de geachte parlementsleden gemelde informatie correct is en stelt hij voor dat zij hun vraag rechtstreeks tot de Commissie richten.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

(2)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/50 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/50

---

(2004/C 84 E/0057)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3115/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   Verspreiding van foutieve wetenschappelijke berichten over de doeltreffendheid van condooms in de strijd tegen AIDS door hoge vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 10 oktober 2003 publiceerde de Britse krant „The Guardian” onder de titel „We have faith in condoms” (wij geloven in condooms) een artikel volgens welk de leiding van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoei, alias Vaticaanstad het gebruik van condooms ter bescherming tegen AIDS ontraadt omdat het HIV-virus door de poriën van de latex zou dringen, waardoor het condoom zijn beschermende functie zou verliezen. |
| --- | --- |

—

Op 10 oktober 2003 publiceerde de Britse krant „The Guardian” onder de titel „We have faith in condoms” (wij geloven in condooms) een artikel volgens welk de leiding van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoei, alias Vaticaanstad het gebruik van condooms ter bescherming tegen AIDS ontraadt omdat het HIV-virus door de poriën van de latex zou dringen, waardoor het condoom zijn beschermende functie zou verliezen.

| — | In het artikel wordt ook een interview voor de daaropvolgende zondag aangekondigd van het BBC-programma „Panorama” met Kardinaal Alfonso Lopez Trujillo, voorzitter van de Pauselijke Raad voor het Gezin, die aan de Engelse journalisten heeft verklaard dat „het virus 450 keer kleiner is dan een spermatozoïde en dus gemakkelijk 'door de mazen van het net” kan glippen ... Deze onzekerheidsmarge zou de ministeries van volksgezondheid en alle organisaties die het gebruik van condooms aanraden ertoe moeten aanzetten het probleem aan te pakken zoals zij dat doen met sigaretten, namelijk erop te vermelden dat zij gevaarlijk zijn. |
| --- | --- |

—

In het artikel wordt ook een interview voor de daaropvolgende zondag aangekondigd van het BBC-programma „Panorama” met Kardinaal Alfonso Lopez Trujillo, voorzitter van de Pauselijke Raad voor het Gezin, die aan de Engelse journalisten heeft verklaard dat „het virus 450 keer kleiner is dan een spermatozoïde en dus gemakkelijk 'door de mazen van het net” kan glippen ... Deze onzekerheidsmarge zou de ministeries van volksgezondheid en alle organisaties die het gebruik van condooms aanraden ertoe moeten aanzetten het probleem aan te pakken zoals zij dat doen met sigaretten, namelijk erop te vermelden dat zij gevaarlijk zijn.

| — | De Wereldgezondheidsorganisatie heeft op deze beweringen als volgt gereageerd: „Deze foutieve beweringen over condooms en het HIV-virus zijn uitermate gevaarlijk, vooral op een moment waarop zich een ware globale epidemie voordoet, waarbij al meer dan 20 miljoen mensen zijn omgekomen en momenteel 42 miljoen mensen besmet zijn geraakt”. |
| --- | --- |

—

De Wereldgezondheidsorganisatie heeft op deze beweringen als volgt gereageerd: „Deze foutieve beweringen over condooms en het HIV-virus zijn uitermate gevaarlijk, vooral op een moment waarop zich een ware globale epidemie voordoet, waarbij al meer dan 20 miljoen mensen zijn omgekomen en momenteel 42 miljoen mensen besmet zijn geraakt”.

| — | De campagne van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad is uitgerekend vooral gericht op landen van de derde wereld, waarvan de bevolking door AIDS wordt uitgeroeid en waar de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad een aanzienlijke machtspositie bekleedt bij de verdeling van geneesmiddelen en medische apparatuur en dus voor een regelrechte ramp kan zorgen. |
| --- | --- |

—

De campagne van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad is uitgerekend vooral gericht op landen van de derde wereld, waarvan de bevolking door AIDS wordt uitgeroeid en waar de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad een aanzienlijke machtspositie bekleedt bij de verdeling van geneesmiddelen en medische apparatuur en dus voor een regelrechte ramp kan zorgen.

De Europese Unie onderhoudt institutionele en diplomatieke betrekkingen met de Heilige Stoel.

Kan de Commissie mij meedelen:

| — | of zij meent dat, op basis van de wetenschappelijke informatie waarover zij beschikt, de beweringen van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad over de condooms juist zijn; |
| --- | --- |

—

of zij meent dat, op basis van de wetenschappelijke informatie waarover zij beschikt, de beweringen van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad over de condooms juist zijn;

| — | welke initiatieven zij van plan is te nemen op het vlak van het verzamelen van informatie, de preventie, sancties en diplomatieke acties als antwoord op deze beweringen en om een eind te maken aan de gewetenloze campagne van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad, die alle Europese en internationale inspanningen om de verspreiding van AIDS in te dijken en het aantal slachtoffers van AIDS en andere seksueel overdraagbare aandoeningen in Europa en de rest van de wereld te verminderen dreigt te ondermijnen; |
| --- | --- |

—

welke initiatieven zij van plan is te nemen op het vlak van het verzamelen van informatie, de preventie, sancties en diplomatieke acties als antwoord op deze beweringen en om een eind te maken aan de gewetenloze campagne van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad, die alle Europese en internationale inspanningen om de verspreiding van AIDS in te dijken en het aantal slachtoffers van AIDS en andere seksueel overdraagbare aandoeningen in Europa en de rest van de wereld te verminderen dreigt te ondermijnen;

| — | of zij het niet nodig acht artikel 51 van het ontwerp van Europese Grondwet te herzien om te vermijden dat wij door de „erkenning van (de) identiteit en (de) specifieke bijdrage” van kerken gedwongen zijn om door vooroordelen ingegeven beweringen als „wetenschappelijk” aan te nemen? |
| --- | --- |

—

of zij het niet nodig acht artikel 51 van het ontwerp van Europese Grondwet te herzien om te vermijden dat wij door de „erkenning van (de) identiteit en (de) specifieke bijdrage” van kerken gedwongen zijn om door vooroordelen ingegeven beweringen als „wetenschappelijk” aan te nemen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(10 december 2003)

Uitgaand van onderzoek van de afgelopen 15 jaar, dat gedeeltelijk werd gefinancierd door de Gemeenschap, kan worden gesteld dat condooms bij juist gebruik een efficiënt middel zijn om overdracht van het HIV-virus (human immunodeficiency virus) te voorkomen. De efficiëntiegraad is bijna 100 %. De Commissie heeft kortgeleden een perscommuniqué uitgebracht over dit onderwerp (1).

Deze bevindingen stroken met die van vooraanstaande internationale organisaties op het gebied van de volksgezondheid, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie en de Nationale Volksgezondheidsinstituten van de Verenigde Staten.

Wat de voorlichting en preventie betreft, hebben DG (directoraat-generaal) Ontwikkeling en DG Onderzoek in bovengenoemd perscommuniqué van 20 oktober 2003 het standpunt van de Commissie uiteengezet en gewezen op de gevaren die worden opgeroepen door de beweringen van de vertegenwoordigers van de Heilige Stoel. De Commissie is bezorgd over het mogelijk negatieve effect van deze beweringen.

De Gemeenschap is vanaf het begin van de HIV/AIDS-epidemie actief geweest in de bevordering van de toegang tot efficiënte preventiemethoden. In 2000 heeft de Gemeenschap haar aanpak voor de strijd van HIV/AIDS, malaria en tuberculose breder opgezet en een meer strategisch karakter gegeven. De raadplegingen ter gelegenheid van de Ronde Tafel op hoog niveau van september 2000 zijn uitgemond in het „Actieprogramma: versnelde actie ter bestrijding van HIV/AIDS, malaria en tuberculose in het kader van de armoedebestrijding” (2), waarmee de Gemeenschap een breed opgezet en coherent antwoord geeft voor de periode 2001-2006. De in de mededeling uiteengezette baanbrekende strategie bouwt voort op de ervaringen met een coherente, allesomvattende aanpak, op het beginsel van een door het betrokken land zelf geleid ontwikkelingsproces — ownership — en op de onderlinge band tussen gezondheid en armoede en de gevolgen daarvan voor het macro-economisch beleid en de ontwikkeling. In deze strategie zijn de cruciale, globale elementen van partnerschappen op het gebied van ontwikkeling, handel en onderzoek opgenomen.

De Commissie ziet geen enkele band tussen het toepassingsgebied en de draagwijdte van de ontwerp-Grondwet en de persoonlijke mening van een lid van een kerk.

In artikel 51 van de Europese ontwerp-Grondwet, waarin sprake is van de status van kerken en niet-confessionele organisaties, staat het volgende:

| 1. | De Unie eerbiedigt de status die kerken en religieuze verenigingen en gemeenschappen volgens het nationale recht in de lidstaten hebben, en doet daaraan geen afbreuk. |
| --- | --- |

1.

De Unie eerbiedigt de status die kerken en religieuze verenigingen en gemeenschappen volgens het nationale recht in de lidstaten hebben, en doet daaraan geen afbreuk.

| 2. | De Unie eerbiedigt tevens de status van levensbeschouwelijke en niet-confessionele organisaties. |
| --- | --- |

2.

De Unie eerbiedigt tevens de status van levensbeschouwelijke en niet-confessionele organisaties.

| 3. | De Unie voert een open, transparante en regelmatige dialoog met die kerken en organisaties, onder erkenning van hun identiteit en hun specifieke bijdrage. |
| --- | --- |

3.

De Unie voert een open, transparante en regelmatige dialoog met die kerken en organisaties, onder erkenning van hun identiteit en hun specifieke bijdrage.

---

(1)  (http://europa.eu.int/rapid/start/cgi/guesten.ksh?p_action.gettxt=gt&doc=IP/03/1410|0|RAPID&lg=EN&display=).

(2)  COM(2001)96 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/52 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/52

---

(2004/C 84 E/0058)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3116/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Raad

(22 oktober 2003)

Betreft:   Illegale import van textiel uit China

Op 10 oktober 2003 uitte de Associazione Tessili van Barletta (Italië) met een protestactie haar grote ongerustheid over de illegale import van textielproducten uit China en drong zij bij de Europese Unie aan op concrete maatregelen.

| — | Over welke informatie beschikt de Raad met betrekking tot de controles aan de grenzen en op het grondgebied van de Unie op alle vormen van overtredingen (ontduiking, belastingvlucht, namaak), de naleving van de internationale overeenkomsten betreffende invoer uit niet-EU-landen, in het bijzonder het Verre Oosten, en de betaling van de voorgeschreven heffingen? Welke initiatieven is de Raad van plan te nemen om die controles te intensiveren? |
| --- | --- |

—

Over welke informatie beschikt de Raad met betrekking tot de controles aan de grenzen en op het grondgebied van de Unie op alle vormen van overtredingen (ontduiking, belastingvlucht, namaak), de naleving van de internationale overeenkomsten betreffende invoer uit niet-EU-landen, in het bijzonder het Verre Oosten, en de betaling van de voorgeschreven heffingen? Welke initiatieven is de Raad van plan te nemen om die controles te intensiveren?

| — | Wat is de Raad voornemens om ervoor te zorgen dat in de landen van het Verre Oosten erop wordt toegezien of zij de internationale verdragen inzake de mensenrechten en de beloning van de werknemers naleven? |
| --- | --- |

—

Wat is de Raad voornemens om ervoor te zorgen dat in de landen van het Verre Oosten erop wordt toegezien of zij de internationale verdragen inzake de mensenrechten en de beloning van de werknemers naleven?

Antwoord

(8 maart 2004)

| 1. | De import waarop het geachte parlementslid doelt, valt onder dezelfde EG-voorschriften als elke andere import in de EG. Tijdens de top EU-China op 30 oktober 2003 in Peking spraken beide partijen de hoop uit spoedig een douanesamenwerkingsovereenkomst te kunnen sluiten. Zij wensten op zeer korte termijn met de onderhandelingen te beginnen, in het gezamenlijk streven de overeenkomst in de eerste helft van 2004 te sluiten. Zij kwamen overeen dat een dergelijke overeenkomst betrekking moet hebben op wederzijdse administratieve bijstand inzake douaneaangelegenheden, en met name bij de strijd tegen handelsfraude, waaronder de namaak van producten. |
| --- | --- |

1.

De import waarop het geachte parlementslid doelt, valt onder dezelfde EG-voorschriften als elke andere import in de EG. Tijdens de top EU-China op 30 oktober 2003 in Peking spraken beide partijen de hoop uit spoedig een douanesamenwerkingsovereenkomst te kunnen sluiten. Zij wensten op zeer korte termijn met de onderhandelingen te beginnen, in het gezamenlijk streven de overeenkomst in de eerste helft van 2004 te sluiten. Zij kwamen overeen dat een dergelijke overeenkomst betrekking moet hebben op wederzijdse administratieve bijstand inzake douaneaangelegenheden, en met name bij de strijd tegen handelsfraude, waaronder de namaak van producten.

| 2. | Op de tweede vraag van het geachte parlementslid luidt het antwoord dat de Raad op dit ogenblik geen verdere specifieke maatregelen overweegt om de naleving van internationale verdragen inzake mensenrechten in de landen van het Verre Oosten te bevorderen. |
| --- | --- |

2.

Op de tweede vraag van het geachte parlementslid luidt het antwoord dat de Raad op dit ogenblik geen verdere specifieke maatregelen overweegt om de naleving van internationale verdragen inzake mensenrechten in de landen van het Verre Oosten te bevorderen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/53 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/53

---

(2004/C 84 E/0059)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3121/03

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Raad

(22 oktober 2003)

Betreft:   BTW-verlaging voor geluidsdragers

Op de recente Ecofin-Raad in Luxemburg (7.10.2003) verdedigde Commissaris Bolkestein namens de Commissie het standpunt om geen verlaging voor geluidsdragers en cd's in het bijzonder toe te staan omdat dit marktverstorende effecten zou doen ontstaan. Een minderheid van de leden van de Raad was voorstander van zulk een verlaging.

Wil de Raad, tegen de achtergrond van de actuele discussie in de Unesco om een internationaal juridisch instrument ter waarborging van de culturele diversiteit te creëren, onderzoeken of een verlaging van de BTW voor cd's van beginnende artiesten en/of in de lokale of regionale taal zingende artiesten en/of voor muzikanten van eigen bodem (al of niet in eigen taal zingend) en/of voor bepaalde muziekgenres mogelijk en wenselijk is? Bij de opening van de recente Unesco-vergadering zei president Ciampi dat Italië voorstander is van invoering van een juridisch instrument op het gebied van de culturele diversiteit zodat elk land zijn historische identiteit en het unieke karakter van zijn natuurlijk en onaantastbaar cultureel erfgoed kan beschermen.

Is de Raad bereid een partiële invoering van een verlaging van het BTW-tarief voor cd's toe te staan met als specifiek doel het bewaren van de culturele diversiteit?

Zo ja, welke stappen zal de Raad zetten om dit spoedig te realiseren?

Zo neen, welke stappen ter bescherming van de culturele diversiteit ziet de Raad dan als meer prioritair?

Antwoord

(8 maart 2004)

Het Commissievoorstel betreffende het verlaagd BTW-tarief wordt momenteel door de Raad besproken.

Zolang deze werkzaamheden niet zijn afgerond, kan de Raad zich niet uitspreken over de vragen van het geachte parlementslid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/53 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/53

---

(2004/C 84 E/0060)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3127/03

van Jean Lambert (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Bankrekeningen en de vrijheid van beweging

Is de Commissie bekend met de spanningen die er ontstaan tussen zwartgeldbestrijdingsregelingen en de vrijheid voor EU-burgers om in een andere lidstaat te werken?

Ik ben erop geattendeerd dat EU-burgers die trachten een bankrekening te openen in het Verenigd Koninkrijk, op uitzonderlijke, zo niet onoverkoombare, moeilijkheden stuiten doordat identificatiedocumenten vereist zijn. Zij krijgen vaak geen rekening bij een Britse bank omdat zij geen permanent adres hebben en daardoor geen rekeningen van water en elektra kunnen overleggen. Anderzijds krijgen zij geen permanent adres omdat zij geen bankrekening hebben. Deze regels zijn een heimelijke belemmering voor EU-burgers die willen gaan werken in het Verenigd Koninkrijk.

Wat kan de Commissie aanbevelen om te helpen deze moeilijkheden te overwinnen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(21 november 2003)

De Commissie is bekend met een aantal gevallen waarbij EU-burgers die niet woonachtig zijn in het Verenigd Koninkrijk moeilijkheden hebben om een bankrekening te openen.

Artikel 3, lid 1, van de Richtlijn ter voorkoming van het witwassen van geld (1) bepaalt dat banken hun cliënten moeten identificeren op basis van „bewijsstukken”.

De Britse banken zijn bijgevolg op grond van de richtlijn verplicht hun cliënten te identificeren en passende due diligence-procedures toe te passen. Banken zijn uiterst stipt wat de identificatie van cliënten betreft daar het niet doorvoeren van passende witwasbestrijdingscontroles voor hen heel ernstige gevolgen kan hebben. De Britse wetgeving bevat evenwel geen bepaling die banken belet een rekening te openen voor een cliënt die niet woonachtig is in het Verenigd Koninkrijk of die bezig is van woonland te veranderen.

De Britse banken dienen zich te houden aan de richtsnoeren van de Joint Money Laundering Steering Group. Daarin worden de aanbevolen procedures beschreven die dienen te worden gevolgd bij het openen van een bankrekening. Het feit dat een persoon die zich in het Verenigd Koninkrijk komt vestigen er nog geen permanent adres heeft, mag geen reden zijn om hem een bankrekening te weigeren. De Commissie raadt aan dat personen die moeilijkheden ondervinden om een bankrekening te openen, de richtsnoeren raadplegen.

Er dient evenwel te worden opgemerkt dat met betrekking tot deze materie in het Verenigd Koninkrijk contractvrijheid bestaat en dat een bank er niet toe verplicht kan worden om contractuele betrekkingen aan te gaan met een cliënt als zij dat niet wenst.

---

(1)  Richtlijn 91/308/EEG van de Raad van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld, PB L 166 van 28.6.1991 zoals gewijzigd bij Richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001, PB L 344 van 28.12.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/54 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/54

---

(2004/C 84 E/0061)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3146/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Cultuurtoeristische waterweg tussen Zwitserland en de Adriatische Zee

De Commissie is ongetwijfeld op de hoogte van de plannen voor het opnieuw in gebruik nemen van de waterverbinding Locamo — Milaan — Pavia — Venetië, plannen die door de regio Lombardije zijn goedgekeurd met instemming van de regio Piëmont en Zwitserland. Het programma Interreg III A 2000-2006 Italië Zwitserland is inderdaad al opgestart wat de restauratie van de kanalen betreft. Het project omvat het herstel van de waterwegen en de vervanging van de bruggen over de Naviglio Grande en het kanaal van Pavia op Milanees grondgebied. Deze werkzaamheden, die gericht zijn op het realiseren van de multifunctionaliteit van de kanalen en de instandhouding van monumenten hebben betrekking op het oudste bevaarbare kanaal van Europa (Naviglio Grande) en het modernste van alle Milanese kanalen, het Naviglio di Pavia. Dit laatste is het belangrijkste voorbeeld van de kanaalarchitectuur in Europa aan het begin van de negentiende eeuw. Er is een totaal bedrag mee gemoeid van rond de 40 miljoen euro.

| 1. | Kan de Commissie mij meedelen voor welk bedrag het programma Interreg III A tussenbeide komt? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mij meedelen voor welk bedrag het programma Interreg III A tussenbeide komt?

| 2. | Is de Commissie, gezien het verregaande culturele en toeristische belang van het opnieuw in gebruik nemen van de verbinding tussen Sesto Calende en Pavia langs de hierboven genoemde kanalen, zich bewust van het essentiële belang van het herstel van deze infrastructuurwerken voor de totstandbrenging van een bevaarbare waterweg tussen Locamo en Venetië? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie, gezien het verregaande culturele en toeristische belang van het opnieuw in gebruik nemen van de verbinding tussen Sesto Calende en Pavia langs de hierboven genoemde kanalen, zich bewust van het essentiële belang van het herstel van deze infrastructuurwerken voor de totstandbrenging van een bevaarbare waterweg tussen Locamo en Venetië?

| 3. | Acht de Commissie de verwezenlijking van waterverbindingen, met respect voor het milieu en het landschap, niet even belangrijk als de grote spoorweg- en autowegprojecten? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie de verwezenlijking van waterverbindingen, met respect voor het milieu en het landschap, niet even belangrijk als de grote spoorweg- en autowegprojecten?

| 4. | Is de Commissie bereid genoemde herstelwerkzaamheden te financieren in de mate en op de wijze als bepaald voor de diverse programma's? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid genoemde herstelwerkzaamheden te financieren in de mate en op de wijze als bepaald voor de diverse programma's?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(2 december 2003)

De Commissie is van oordeel dat investeringen in de infrastructuur van de waterwegen nuttig zijn om te zorgen voor een goede doorstroming van de verschillende vervoermiddelen (rivier/weg, spoorlijn en zee) en een goede werking daarvan te garanderen. De Commissie heeft werken aan de waterenwegen gecofinancierd, met name in het kader van de trans-Europese netwerken en de Structuurfondsen.

Voorts deelt de Commissie het geachte parlementslid mede dat de totale kredieten vastgesteld in het programma Interreg III A Italië-Zwitserland 74 442 644 miljoen EUR bedragen, waarvoor het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) een bijdrage van 25 560 000 miljoen EUR levert.

Wat het respect voor het milieu en de natuurbescherming betreft, maakt de toeristisch-culturele waterweg Locarno-Milaan (vak Sesto Calende-Lonate Pozzolo) deel uit van het programma Interreg III A Italië-Zwitserland (as 2: ontwikkeling van de samenwerkingsmaatregelen voor het beheer van het grondgebied en bescherming van het milieu en het cultuurpatrimonium; maatregel 2.3: integratie en verbetering van de infrastructuur en de vervoerssystemen). Een van de belangrijkste doelstellingen van deze as en deze maatregel is de steun voor alternatieve vervoermiddelen en het ontwikkelen van het gemeenschappelijk toeristisch potentieel.

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat het programmeringscomité van het programma Interreg III A Italië-Zwitserland twee projecten heeft goedgekeurd betreffende de scheepvaart tussen Locarno en Milaan. Het eerste project betreft de studie van de lijn Locarno-Milaan, terwijl het tweede betrekking heeft op de feitelijke aanleg van het vak Sesto Calende-Lonate Pozzolo, dat het subsidiabele deel van deze lijn vormt in het kader van de onder het programma vallende zones. De totale kosten van de twee projecten bedragen 1 250 000 EUR en de EFRO-bijdrage 346 500 EUR.

De Commissie past de beheersbepalingen toe van de maatregelen die het resultaat zijn van de verordeningen betreffende de Structuurfondsen. Alle procedures betreffende de analyse, de evaluatie en de selectie van concrete projecten in het kader van ieder programma vallen onder de bevoegdheid van de nationale en regionale autoriteiten die door de lidstaten zijn aangewezen als beheersautoriteiten en leden van de follow-up- of stuurcomités van de programma's. De Commissie neemt slechts deel op het niveau van de algemene programmering en heeft binnen de comités slechts een raadgevende functie. Deze projecten dienen de selectieprocedures te respecteren en zich te houden aan de subsidiabiliteitscriteria die in het programma zijn vastgesteld.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/55 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/55

---

(2004/C 84 E/0062)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3191/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 oktober 2003)

Betreft:   Verdenking van overtreding van de communautaire vennootschapsregels door Telecom Italia in de affaire Telekom Serbia

Telecom Italia heeft 29 % verworven van de vennootschap Telekom Serbia. Dit is een aanschaf die Italië veel narigheid heeft opgeleverd en lijkt ook in strijd met de communautaire vennootschapsrechtregels ten aanzien van de verantwoordelijkheid van bestuurders ten opzichte van aandeelhouders. Degene die ten tijde van de overname president-directeur was, is namelijk verantwoordelijk voor een schadelijke deal. Hoewel hij zich volledig bewust was van de grote verliezen die zouden worden veroorzaakt, heeft hij nagelaten de nodige stappen te zetten om dit verlies naar behoren te evalueren. Het aandelenpakket werd verworven voor een waarde die veel te hoog ligt zonder dat het risico werd ingeschat van een investering in een land met een buitengewoon laag BNP (1 900 EUR), gierende inflatie, een niet-convertibele munt waardoor het 1 van de 21 landen is met een zogeheten „instabiliteitsrisico”. Er is een boete betaald van 16 % omdat de deal te laat is gesloten en een commissie van ongeveer 15 000 EUR aan de Engelse broker. Het aandelenpakket is twee jaar later doorverkocht, voor meer dan 50 % en met een schade voor de Italiaanse aandeelhouder die wordt berekend op 99,1 % van de aankoopprijs, d.w.z. ongeveer 450 miljoen euro. Een van de vele vreemde aspecten aan deze affaire is bijvoorbeeld de omstandigheid dat de toenmalige president en de gedelegeerd administrateur van de Stet (waar Telecom Italia onder valt) zich krachtig tegen de deal hebben verzet. Zij gaven de voorkeur aan een particuliere deal in plaats van de gebruikelijke openbare inschrijving. De noodzakelijke zorgvuldigheid is niet in acht genomen die toch nodig is in een zaak van deze omvang. Een binnen Telecom Italia ingestelde task force verving Stet International, de controlerende onderneming, bij het sluiten van de deal.

In het licht van het bovenstaande en gezien de beginselen die ten grondslag liggen aan de 12 richtlijnen over vennootschapsrecht alsook artikel 14 van de voorgestelde vijfde richtlijn COM(1990)629 (1) en de mededeling van de Commissie over aanpassing van het vennootschapsrecht (2) luidt de vraag of de Commissie kan meedelen:

| 1. | of zij niet van mening is dat deze deal in strijd was met de beginselen en regels voor verantwoordelijkheid van de bestuurders ten aanzien van transparantie en bescherming van de rechten van aandeelhouders? |
| --- | --- |

1.

of zij niet van mening is dat deze deal in strijd was met de beginselen en regels voor verantwoordelijkheid van de bestuurders ten aanzien van transparantie en bescherming van de rechten van aandeelhouders?

| 2. | of zij niet van mening is dat de toenmalige Italiaanse regering verantwoordelijkheid draagt? |
| --- | --- |

2.

of zij niet van mening is dat de toenmalige Italiaanse regering verantwoordelijkheid draagt?

| 3. | of zij in het kader van haar bevoegdheden een diepgaand onderzoek naar deze zaak heeft ingesteld of wil gaan instellen? |
| --- | --- |

3.

of zij in het kader van haar bevoegdheden een diepgaand onderzoek naar deze zaak heeft ingesteld of wil gaan instellen?

Antrwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 december 2003)

In antwoord op de drie vragen van het geachte parlementslid meent de Commissie de volgende opmerkingen te moeten formuleren:

| — | De bestaande richtlijnen inzake vennootschapsrecht waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zeggen bijzonder weinig over aansprakelijkheid en sancties. |
| --- | --- |

—

De bestaande richtlijnen inzake vennootschapsrecht waarnaar het geachte parlementslid verwijst, zeggen bijzonder weinig over aansprakelijkheid en sancties.

| — | De schaarse bepalingen terzake hebben in de meeste gevallen betrekking op de bekendmaking van een aantal gegevens, met name financiële gegevens (jaarrekeningen en geconsolideerde rekeningen). Uit geen enkel element van de vraag van het geachte parlementslid moet worden geconcludeerd dat de beschreven operatie de bepalingen van de richtlijnen inzake vennootschapsrecht in verband met de bekendmaking van een aantal gegevens heeft geschonden. |
| --- | --- |

—

De schaarse bepalingen terzake hebben in de meeste gevallen betrekking op de bekendmaking van een aantal gegevens, met name financiële gegevens (jaarrekeningen en geconsolideerde rekeningen). Uit geen enkel element van de vraag van het geachte parlementslid moet worden geconcludeerd dat de beschreven operatie de bepalingen van de richtlijnen inzake vennootschapsrecht in verband met de bekendmaking van een aantal gegevens heeft geschonden.

| — | Twee richtlijnen inzake vennootschapsrecht bevatten bepalingen die de lidstaten vragen ten minste de civielrechtelijke aansprakelijkheid van de leden van het bestuurs- of leidinggevende orgaan te regelen voor fouten die leden van dit orgaan hebben begaan bij de voorbereiding en de totstandkoming van bepaalde operaties, namelijk de fusie van vennootschappen (Derde richtlijn (3)) en de splitsing van vennootschappen (Zesde richtlijn (4)). Aangezien de door het geachte parlementslid beschreven operatie een aankoop betreft, zijn deze twee richtlijnen niet van toepassing. |
| --- | --- |

—

Twee richtlijnen inzake vennootschapsrecht bevatten bepalingen die de lidstaten vragen ten minste de civielrechtelijke aansprakelijkheid van de leden van het bestuurs- of leidinggevende orgaan te regelen voor fouten die leden van dit orgaan hebben begaan bij de voorbereiding en de totstandkoming van bepaalde operaties, namelijk de fusie van vennootschappen (Derde richtlijn (3)) en de splitsing van vennootschappen (Zesde richtlijn (4)). Aangezien de door het geachte parlementslid beschreven operatie een aankoop betreft, zijn deze twee richtlijnen niet van toepassing.

| — | De Commissie heeft in 1972 een voorstel voor een vijfde richtlijn inzake vennootschapsrecht ingediend met betrekking tot de structuur van naamloze vennootschappen en de bevoegdheden en plichten van hun organen. Dit voorstel is jarenlang besproken en het is meermaals gewijzigd, maar er is nooit overeenstemming over bereikt. In december 2001 heeft de Commissie het uiteindelijk ingetrokken. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft in 1972 een voorstel voor een vijfde richtlijn inzake vennootschapsrecht ingediend met betrekking tot de structuur van naamloze vennootschappen en de bevoegdheden en plichten van hun organen. Dit voorstel is jarenlang besproken en het is meermaals gewijzigd, maar er is nooit overeenstemming over bereikt. In december 2001 heeft de Commissie het uiteindelijk ingetrokken.

| — | Uit wat voorafgaat blijkt dat de bestaande richtlijnen inzake vennootschapsrecht geen enkele regel in verband met de aansprakelijkheid van de beheerders bevatten die door de door het geachte parlementslid beschreven operatie zou zijn overtreden. |
| --- | --- |

—

Uit wat voorafgaat blijkt dat de bestaande richtlijnen inzake vennootschapsrecht geen enkele regel in verband met de aansprakelijkheid van de beheerders bevatten die door de door het geachte parlementslid beschreven operatie zou zijn overtreden.

| — | Wat de eventuele aansprakelijkheid van de Italiaanse regering van die tijd betreft, kan de Commissie alleen zeggen dat het niet aan haar is om zich uit te spreken over de eventuele politieke verantwoordelijkheid van de regering van een lidstaat in een specifiek dossier. |
| --- | --- |

—

Wat de eventuele aansprakelijkheid van de Italiaanse regering van die tijd betreft, kan de Commissie alleen zeggen dat het niet aan haar is om zich uit te spreken over de eventuele politieke verantwoordelijkheid van de regering van een lidstaat in een specifiek dossier.

| — | Wat een eventueel diepgaand onderzoek naar deze zaak betreft, bevestigt de Commissie dat zij noch een onderzoek heeft ingesteld, noch van plan is dat te doen, aangezien de elementen waarvan zij in kennis is gesteld geen indicaties bevatten dat de communautaire regels inzake vennootschapsrecht zouden zijn overtreden. |
| --- | --- |

—

Wat een eventueel diepgaand onderzoek naar deze zaak betreft, bevestigt de Commissie dat zij noch een onderzoek heeft ingesteld, noch van plan is dat te doen, aangezien de elementen waarvan zij in kennis is gesteld geen indicaties bevatten dat de communautaire regels inzake vennootschapsrecht zouden zijn overtreden.

---

(1)  PB C 7 van 11.1.1991, blz. 4.

(2)  COM(2003)284.

(3)  Derde Richtlijn 78/855/EEG van de Raad van 9 oktober 1978 betreffende fusies van naamloze vennootschappen, PB L 295 van 20.10.1978.

(4)  Zesde Richtlijn 82/891/EEG van de Raad van 17 december 1982 betreffende splitsingen van naamloze vennootschappen, PB L 378 van 31.12.1982.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/57 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/57

---

(2004/C 84 E/0063)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3214/03

van Jillian Evans (Verts/ALE) aan de Commissie

(30 oktober 2003)

Betreft:   Vluchtelingen uit Noord-Korea

Mij is ter ore gekomen dat naar China gevluchte Noord-Koreanen gedwongen worden naar hun land terug te keren. Sommigen van hen lopen het reële gevaar in Noord-Korea gevangen en gemarteld te worden.

Artikel 33 van de VN-vluchtelingenconventie stelt dat een staat een vluchteling die ernstig gevaar loopt niet mag terugsturen.

Welk beleid voert de Commissie ten opzichte van haar betrekkingen met Noord-Korea en wat kan zij doen opdat vluchtelingen uit Noord-Korea in China niet worden gedwongen terug te keren naar Noord-Korea wanneer dit voor hen gevaar meebrengt?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/57 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/57

---

(2004/C 84 E/0064)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3333/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(6 november 2003)

Betreft:   Noordkoreaanse vluchtelingen in China

Is de Commissie op de hoogte van de huidige situatie waarin de Noordkoreaanse vluchtelingen in China verkeren die terug worden gestuurd naar de Volksrepubliek Noord-Korea?

Welke maatregelen neemt zij in verband hiermee? Heeft zij het probleem ter sprake gebracht bij de Chinese regering en haar gewezen op haar verplichtingen uit hoofde van het VN-Verdrag van 1951 inzake de status van vluchtelingen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3214/03 en P-3333/03

(28 november 2003)

Noord-Korea is een grote bron van zorg voor de internationale gemeenschap, waaronder de EU. De Commissie beschikt over verschillende kanalen voor ontmoetingen met vertegenwoordigers van de Noord-Koreaanse regering en om haar bezorgdheid duidelijk te maken. Mensenrechtenvraagstukken, waaronder de situatie van Noord-Koreaanse vluchtelingen aan de grens met China, worden systematisch ter sprake gebracht gedurende deze regelmatige politieke contacten. De Commissie heeft tegenover de Noord-Koreaanse autoriteiten haar bezorgdheid geuit over de behandeling van deze mensen nadat ze door China teruggestuurd zijn naar de Democratische Volksrepubliek Korea. De Commissie drong er bij Noord-Korea op aan dat de grondrechten van deze burgers te respecteren.

Tijdens de recente vergadering van de mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties (UNHCR) in Genève diende de Europese Unie een resolutie in met betrekking tot de mensenrechtensituatie in Noord-Korea, die op 16 april 2003 door de UNHCR goedgekeurd. In deze resolutie werd verwezen naar de Noord-Koreaanse vluchtelingen in China.

In het kader van haar politieke dialoog met China heeft de Europese Unie haar bezorgdheid uitgesproken over de gedwongen repatriëring van Noord-Koreaanse asielzoekers naar Noord-Korea. De kwestie is ook besproken in het kader van de mensenrechtendialoog tussen de Europese Unie en China. De Europese Unie zal het onderwerp wederom ter sprake brengen tijdens de volgende ronde van deze dialoog, die op 27 en 28 november 2003 in Peking zal plaatsvinden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/58 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/58

---

(2004/C 84 E/0065)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3234/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(3 november 2003)

Betreft:   Export van loterijbriefjes van het ene land naar het andere

Indien, conform de wens van sommige lidstaten, loten van de respectieve nationale loterijen in de handel worden gebracht, zowel in andere EU-lidstaten als buiten de EU-grenzen, dan impliceert dit dat de export van loterijbriefjes niet langer als sluikhandel mag worden beschouwd.

Bij sommige van deze loterijen zijn de prijzen uiterst attractief, en de burgers van andere lidstaten zouden dan ook gaarne de loterijbriefjes in eigen land kopen.

Kan de Commissie aangeven welke communautaire regelgeving kan worden toegepast op het vrij in de handel brengen van loten van nationale loterijen in de hele EU, zodat de verkoop ervan in andere lidstaten dan de lidstaat waar ze zijn uitgegeven niet meer als een vorm van sluikhandel moet worden beschouwd?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(10 december 2003)

Overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie moet het in de handel brengen van loten van nationale loterijen worden onderzocht in het licht van artikel 49 van het EG-Verdrag (vrij verkeer van diensten): in de zaak Schindler (C-275/92) oordeelde het Hof immers dat het aanbieden in een lidstaat van reclamemateriaal en loten van een nationale loterij van een andere lidstaat als een „dienst” moet worden beschouwd in de zin van het EG-Verdrag.

Het is niet helemaal duidelijk of hiermee beperkingen zijn bedoeld die in de lidstaat van oorsprong bestaan ten aanzien van de export van loten van de nationale loterij (in dit geval kan het ook nuttig zijn om per analogie te verwijzen naar arrest C-34/93 van het Hof in de zaak Alpine in verband met financiële diensten) en/of beperkingen die in de lidstaat van invoer bestaan ten aanzien van de invoer van vreemde loten (zoals het geval was in de zaak Schindler).

Een volledige juridische evaluatie van deze vraag kan alleen geval per geval worden gedaan, rekening houdend met de specifieke omstandigheden van elke situatie. Toch kan worden opgemerkt dat de bestaande jurisprudentie er niet op wijst dat dergelijke praktijken op zich onwettig zouden zijn, zoals het geachte parlementslid suggereert.

Algemeen gesproken is het correct dat het Hof in de zaak Schindler heeft erkend dat de nationale overheden met het oog op de bescherming van de consument, en, meer in het algemeen, in het licht van de sociale en culturele karakteristieken van elke lidstaat, met het oog op het handhaven van een zekere maatschappelijke orde inzake de werking van de loterijen, de hoogte van het prijzengeld en de toekenning ervan, een zekere vrijheid kunnen hebben om beperkingen op te leggen op de verkoop van loten van uitheemse nationale loterijen.

In voornoemde zaak moet echter worden opgemerkt dat de betrokken nationale autoriteit geen nationale loterij beheerde en de beperking zonder onderscheid op alle diensten van dien aard van toepassing was. Het Hof heeft overigens recentelijk zijn jurisprudentie in deze aangelegenheid verfijnd. Verwezen zij naar de zaak Gambelli (C-243/01), waar is vastgesteld dat de beperkingen op het gebied van gokken erop gericht moeten zijn om deze activiteit op een consistente en systematische manier in te perken, en naar de zaak Lindman (C-42/02), waar is gewezen op de verplichting van elke lidstaat om de gepastheid en proportionaliteit van dergelijke beperkingen aan te tonen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/59 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/59

---

(2004/C 84 E/0066)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3359/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Bijvangsten in verband met garnalenvisserij

Na uitgebreid onderzoek is de Environmental Justice Foundation (Stichting rechtvaardigheid inzake het milieu) tot de slotsom gekomen dat de omvangrijke bijvangsten in verband met de garnalenvisserij op mondiale schaal achteruitgang van het milieu veroorzaken. Volgens de FAO komt een derde van de teruggegooide vangst voor rekening van de garnalenvisserij, hoewel deze slechts 2 % van de vis produceren. Ofschoon de garnalenvisserij in bijzondere mate niet-selectief is, beperkt het probleem van de bijvangsten zich niet tot dit soort visserij. Ieder jaar worden in verband met een grote verscheidenheid van vangstmethoden miljoenen tonnen vis gevangen als bijvangst, voor het grootste deel met treilers, kiewnetten en beuglijnen. Zonder sturing zullen deze vormen van visserij ongetwijfeld tot gevolg hebben dat de biodiversiteit in de zee en de productiviteit teruglopen en dat werkloosheid en armoede in kustgebieden toenemen. In 1994 heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties verklaard dat bijvangsten en het teruggooien van vis in verband met visserijactiviteiten door de internationale gemeenschap met grote aandacht dienen te worden gevolgd, maar er zijn onvoldoende maatregelen genomen om tot een oplossing te komen voor deze overbevissing. Om het probleem van de bijvangsten op mondiaal niveau aan te pakken beveelt EJF aan een „internationaal actieprogramma inzake beperking van bijvangsten” vast te stellen onder auspiciën van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN. EJF zou gaarne zien dat de EU bij de eerstkomende gelegenheid die kans op succes biedt het voortouw neemt en aandringt op dit IABB. Dit voorstel zou, daar de EU onlangs haar gemeenschappelijk visserijbeleid zodanig heeft hervormd dat voorrang wordt gegeven aan behoud en duurzame exploitatie van visbestanden, aansluiten op de huidige Europese doelen. Een IABB zou de EU niet alleen helpen haar eigen niveau van bijvangsten aan te pakken (o.m. indien deze verband houden met de diepzeevloot), maar het zou eveneens het internationaal beleid vooruit helpen met betrekking tot beperking van door de visserij veroorzaakt afval.

| 1. | Via welke initiatieven wordt momenteel de beperking van bijvangsten (en niet uitsluitend de beperking van de hoeveelheden teruggegooide vis) in Europese wateren aangepakt, alsook de beperking van door de diepzeevloten in de wateren van derde landen als bijvangst gevangen hoeveelheden vis? |
| --- | --- |

1.

Via welke initiatieven wordt momenteel de beperking van bijvangsten (en niet uitsluitend de beperking van de hoeveelheden teruggegooide vis) in Europese wateren aangepakt, alsook de beperking van door de diepzeevloten in de wateren van derde landen als bijvangst gevangen hoeveelheden vis?

| 2. | Op welke wijze controleert de EU de omvang van de bijvangsten en de gevolgen van bijvangsten voor het ecosysteem in de zee? |
| --- | --- |

2.

Op welke wijze controleert de EU de omvang van de bijvangsten en de gevolgen van bijvangsten voor het ecosysteem in de zee?

| 3. | Is de EU bereid het voortouw te nemen en aan te dringen op een „internationaal actieprogramma inzake beperking van bijvangsten” van de FAO van de VN? |
| --- | --- |

3.

Is de EU bereid het voortouw te nemen en aan te dringen op een „internationaal actieprogramma inzake beperking van bijvangsten” van de FAO van de VN?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 januari 2004)

De Commissie is zich bewust van het ernstige probleem dat door de omvangrijke bijvangsten in bepaalde takken van visserij wordt veroorzaakt, en van de daarmee gepaard gaande achteruitgang van de mariene biodiversiteit en de productiviteit. De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid en is het met hem eens dat het probleem dringend op mondiaal niveau moet worden aangepakt.

Zoals het geachte parlementslid aangeeft, wordt in het nieuwe gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) voorrang gegeven aan de instandhouding en de duurzame exploitatie van visbestanden. In hoofdstuk II van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (1) is in het kader van het hervormde gemeenschappelijk visserijbeleid voorzien in „specifieke maatregelen om de gevolgen van visserijactiviteiten voor mariene ecosystemen en niet-doelsoorten te beperken” en in „stimulansen, met inbegrip van economische stimulansen, vast te stellen om een selectievere visserij of een visserij met minder nadelige consequenties te bevorderen”.

Het gemeenschappelijk visserijbeleid omvat een aantal initiatieven om de bijvangsten door de eigen visserijvloot te beperken,

waaronder:

| — | het actieplan inzake teruggooi (2). Met dit actieplan wordt het probleem van de teruggooi van vis door de communautaire visserijvloten in alle viswateren aangepakt. Het heeft tot doel de omvang van de teruggooiproblematiek duidelijk te maken, de biologische en economische gevolgen van het teruggooien te schetsen en aan te geven wat de mogelijkheden zijn voor het verminderen van de teruggegooide hoeveelheden door een vermindering van de visserij-inspanning en door de ontwikkeling van selectiever vistuig; |
| --- | --- |

—

het actieplan inzake teruggooi (2). Met dit actieplan wordt het probleem van de teruggooi van vis door de communautaire visserijvloten in alle viswateren aangepakt. Het heeft tot doel de omvang van de teruggooiproblematiek duidelijk te maken, de biologische en economische gevolgen van het teruggooien te schetsen en aan te geven wat de mogelijkheden zijn voor het verminderen van de teruggegooide hoeveelheden door een vermindering van de visserij-inspanning en door de ontwikkeling van selectiever vistuig;

| — | het bevorderen van selectieve vistechnieken door middel van de financiële stimulansen voor het gebruik van selectief vistuig die worden geboden door Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (3), en het financieren van studies naar bijvangsten en mogelijke beperkende maatregelen. |
| --- | --- |

—

het bevorderen van selectieve vistechnieken door middel van de financiële stimulansen voor het gebruik van selectief vistuig die worden geboden door Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (3), en het financieren van studies naar bijvangsten en mogelijke beperkende maatregelen.

Een voorbeeld op dit gebied is een specifiek driejarig onderzoeksproject dat in 2003 is begonnen, en dat wordt afgerond in het kader van het zesde kaderprogramma om het milieu ontziende soortselectieve vistuigen te ontwikkelen en om alternatieve tactieken te formuleren om de effecten voor de soorten waarop niet wordt gevist, te beperken. De potentiële communautaire bijdrage ligt tussen de 3 en 4 miljoen euro;

| 1. | de invoering van maatregelen ter controle van de visserij-inspanning om bij de gemengde visserij bijvangsten van ernstig uitgeputte visbestanden te verminderen (zoals bijvoorbeeld kabeljauw in de Noordzee en ten westen van Schotland).
  Voor de diepzeevloten in de wateren van derde landen bevatten de visserijovereenkomsten soms maatregelen om de bijvangsten te verminderen, bijvoorbeeld door quota voor bijvangsten vast te stellen. |
| --- | --- |

1.

de invoering van maatregelen ter controle van de visserij-inspanning om bij de gemengde visserij bijvangsten van ernstig uitgeputte visbestanden te verminderen (zoals bijvoorbeeld kabeljauw in de Noordzee en ten westen van Schotland).

Voor de diepzeevloten in de wateren van derde landen bevatten de visserijovereenkomsten soms maatregelen om de bijvangsten te verminderen, bijvoorbeeld door quota voor bijvangsten vast te stellen.

| 2. | Wat het toezicht betreft, is in de verordening betreffende de verzameling van gegevens (4) de verplichting opgenomen toezicht te houden op de teruggooi van specifieke bestanden; voor andere, minder belangrijke, bestanden moeten proefonderzoeken worden verricht. Ook is toezicht verplicht op de bijvangsten van beschermde soorten van de Habitatrichtlijn (5). |
| --- | --- |

2.

Wat het toezicht betreft, is in de verordening betreffende de verzameling van gegevens (4) de verplichting opgenomen toezicht te houden op de teruggooi van specifieke bestanden; voor andere, minder belangrijke, bestanden moeten proefonderzoeken worden verricht. Ook is toezicht verplicht op de bijvangsten van beschermde soorten van de Habitatrichtlijn (5).

| 3. | De Commissie vindt de suggestie van de Environmental Justice Foundation (EJF) (Stichting voor rechtvaardigheid inzake het milieu) om te vragen om een „internationaal actieprogramma inzake de beperking van bijvangsten” van de Landbouw- en voedselorganisatie van de VN een zeer waardevol idee en is bereid dit steunen. Vanwege de hoge werkdruk in verband met het in punt 1 bedoelde eigen Actieplan inzake teruggooi van de Commissie, in het kader waarvan volgend jaar een aantal specifieke initiatieven zal worden genomen, heeft de Commissie echter geen mogelijkheid het voortouw te nemen bij het voorbereiden van andere initiatieven op internationaal niveau. |
| --- | --- |

3.

De Commissie vindt de suggestie van de Environmental Justice Foundation (EJF) (Stichting voor rechtvaardigheid inzake het milieu) om te vragen om een „internationaal actieprogramma inzake de beperking van bijvangsten” van de Landbouw- en voedselorganisatie van de VN een zeer waardevol idee en is bereid dit steunen. Vanwege de hoge werkdruk in verband met het in punt 1 bedoelde eigen Actieplan inzake teruggooi van de Commissie, in het kader waarvan volgend jaar een aantal specifieke initiatieven zal worden genomen, heeft de Commissie echter geen mogelijkheid het voortouw te nemen bij het voorbereiden van andere initiatieven op internationaal niveau.

---

(1)  PB L 358 van 31.12.2002.

(2)  COM(2002)656 def.

(3)  PB L 337 van 30.12.1999.

(4)  Verordening (EG) nr. 1543/2000 van de Raad van 29 juni 2000 tot instelling van een communautair kader voor het verzamelen en beheren van gegevens die essentieel zijn voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, PB L 176 van 15.7.2000.

(5)  Verordening (EEG) nr. 43/92 van de Commissie van of 9 januari 1992 tot vaststelling van de uiterste datum voor de indiening van de regioplannen door de lidstaten, PB L 5 van 10.1.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/60 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/60

---

(2004/C 84 E/0067)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3387/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 november 2003)

Betreft:   Hoge premies autoverzekeringen en bronnen

In aansluiting op mijn schriftelijke vraag E-1522/03 (1) aan de Commissie van 23 april 2003 en het antwoord van commissaris Bolkestein, dat ik heb ontvangen op 15 juli 2003, wil ik erop wijzen dat mijn cijfers over prijsverhogingen van autoverzekeringen in Italië uit betrouwbare bron komen.

In zijn antwoord betwist de heer Bolkestein namens de Commissie de door mij genoemde cijfers waaruit een onevenredige prijsverhoging van de polissen in de laatste 12 maanden blijkt, en komt hij met andere getallen. In haar antwoord noemt de Commissie als bron voor haar cijfers het Comité Européen des Assurances (CEA). Dit comité is naar eigen zeggen het „orgaan dat de belangen van de particuliere Europese verzekeraars behartigt” en het is dan ook allerminst onpartijdig. De cijfers die ik geef komen daarentegen rechtstreeks van de Italiaanse mededingingsautoriteit, een orgaan dat boven de partijen staat.

| 1. | Hoe kan de Commissie cijfers van een partijdig orgaan aanvoeren om andere cijfers te weerleggen die duidelijk niet beïnvloed zijn door particuliere belangen? |
| --- | --- |

1.

Hoe kan de Commissie cijfers van een partijdig orgaan aanvoeren om andere cijfers te weerleggen die duidelijk niet beïnvloed zijn door particuliere belangen?

| 2. | Zou het deontologisch niet juister zijn dat de Commissie gebruik maakt van haar eigen gegevens? |
| --- | --- |

2.

Zou het deontologisch niet juister zijn dat de Commissie gebruik maakt van haar eigen gegevens?

| 3. | Kan de Commissie gezien bovenstaande feiten een nieuw, herzien antwoord geven op mijn schriftelijke vraag E-1522/03 over ongerechtvaardigde premieverhogingen voor WA-autoverzekeringen? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie gezien bovenstaande feiten een nieuw, herzien antwoord geven op mijn schriftelijke vraag E-1522/03 over ongerechtvaardigde premieverhogingen voor WA-autoverzekeringen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Commissie is op de hoogte van de ongerustheid over de recente zeer aanzienlijke stijging van de premies voor autoverzekeringen in Italië.

Het geachte parlementslid wijst er terecht op dat de gegevens die door de Italiaanse mededingingsautoriteit (Autorità Garante della concorrenza e del mercato) verstrekt zijn, en die overeenkomen met de gegevens van Eurostat, een sterkere stijging van de premies in Italië laten zien dan de gegevens van Europees Verzekeringscomité (CEA). Uit de gegevens van Eurostat blijkt dat in Italië de autoverzekeringspremies in de periode van januari 1995 tot oktober 2003 gemiddeld met 135,3 % gestegen zijn, terwijl de gemiddelde stijging in de Unie 29,3 % was. Andere lidstaten hebben in diezelfde periode echter ook sterkte stijgingen gezien, te weten Ierland (een stijging van 59,3 %) en het Verenigd Koninkrijk (84,5 % sinds januari 1996).

Daarbij dient echter onderstreept te worden dat een dergelijke vergelijking tussen landen niet gemakkelijk of eenvoudig is. Zoals ook uiteengezet is in het onderzoek van de Italiaanse mededingingsautoriteit, is een betrouwbare vergelijking tussen lidstaten zeer moeilijk te maken omdat bepaalde aspecten van de onderzochte gegevens verschillen van de ene lidstaat tot de andere, ten gevolge van lokale omstandigheden (zoals verschillende soorten auto's, verschillende dekking die de verzekeringspolissen bieden, etc). Bovendien zijn de onderzoeken van de Italiaanse mededingingsautoriteit (evenals die van andere openbare of particuliere instellingen zoals het Europees Verzekering scomité CEA, dat de Europese verzekeringsbranche vertegenwoordigt) gebaseerd op steekproeven die kunnen verschillen wat betreft de leeftijd van de bestuurders of het geslacht van de verzekerde personen (zo zijn de statistieken van de Italiaanse mededingingsautoriteit alleen gebaseerd op gegevens over mannen). Bovendien wordt de vergelijkbaarheid van de statistische gegevens beïnvloed door andere kostenfactoren, zoals de prijs van reparaties van voertuigen en verschillende vergoedingsstelsels in de diverse landen.

Ten slotte moet bij de beoordeling van de premiestijgingen in Italië ook rekening gehouden worden met het feit dat de premies van autoverzekeringen tot de liberalisering op grond van Europese richtlijnen in 1994 door de Italiaanse overheid werden vastgesteld. Volgens de informatie die de Commissie tot haar beschikking heeft, lagen de schadevergoedingen plus kosten voor verzekeringsmaatschappijen in Italië jarenlang hoger dan de premie-inkomsten, zelfs na de liberalisering van de premies. Dit wordt ook bevestigd in de analyse door de Italiaanse mededingingsautoriteit, waaruit blijkt dat pas in 2000 de premieinkomsten hoger lagen dan de kosten van schadevergoedingen. In 2000 en 2001 lijkt het inkomen uit autoverzekeringen voor verzekeringsmaatschappijen nog steeds negatief te zijn geweest, met name vanwege hoge beheerskosten.

In de analyse door de Italiaanse mededingingsautoriteit wordt echter ook onderstreept dat er weinig concurrentie op de Italiaanse verzekeringsmarkt is vanwege afspraken tussen verzekeraars onderling en tussen verzekeringsmaatschappijen en schade-experts. Wat dit specifieke punt betreft, wenst de Commissie te benadrukken dat zij niet beschikt over aanwijzingen dat er mogelijk sprake zou zijn concurrentiebeperkende overeenkomsten of collusie tussen verzekeraars op de Italiaanse markt die in strijd met de Europese mededingingswetgeving zouden zijn (artikel 81 van het EG-Verdrag).

De analyse door de Mededingingsautoriteit wijst bovendien uit dat andere factoren van buiten de verzekeringsbranche hebben bijgedragen aan de premieverhogingen en hun hoge niveau, zoals de aanzienlijke kosten van vergoedingen voor letselschade en de vage criteria voor het vaststellen van dergelijke vergoedingen in Italië.

Pas in 2002 bereikten de meeste verzekeringsmaatschappijen de situatie waarin inkomsten uit autoverzekeringspremies hoger waren dan de schadevergoedingen plus overige kosten. In 2003 begonnen de premies voor sommige categorieën van bestuurders kennelijk te dalen, zo blijkt uit de gegevens van de Italiaanse autoriteit voor toezicht op de verzekeringsbranche (Isvap).

In de conclusies van het Isvap-verslag over 2002 staat met betrekking tot het onderzoek van de Italiaanse mededingingsautoriteit vermeld dat het Italiaanse systeem niet geheel vergelijkbaar is met dat in landen als Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk. Verzekeraars in deze lidstaten mogen al vele jaren zelf hun premies bepalen en zij hoefden, in tegenstelling tot hun Italiaanse collega's, niet alle polishouders dekking te bieden.

Naast de bovenstaande overwegingen, zou het geachte parlementslid ook de relatief hoge kosten en frequentie van ongevallen in Italië in overweging kunnen nemen, zoals door de Commissie is aangegeven in haar antwoord op vraag E-1522/03.

Volgens de Europese verzekeringswetgeving moeten de premies voor autoverzekeringen worden bepaald door marktwerking. De Commissie gelooft dat een meer concurrerende en efficiënte Europese verzekeringsmarkt in de toekomst zal leiden tot meer concurrerende premies, wat de consument in de Unie ten goede zal komen.

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 128.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/62 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/62

---

(2004/C 84 E/0068)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3448/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 november 2003)

Betreft:   Steengroeven in beschermd gebied

Het biotopencomplex Strophylia-Kotychi in het westen van de Peloponnesos (departementen Achea en Ilia) wordt beschermd door de Ramsarconventie en Richtlijn 79/409 (1) en is opgenomen in het netwerk Natura 2000 (nr. 128, code GR 2320001). In het noordoosten van dit gebied in de streek „Zwarte Bergen” (Mavra Vouna) (het punt waar deze biotoop van zoet water wordt voorzien en waar onder meer niet minder dan 100 soorten vogels wonen, waarvan er 27 soorten beschermd worden door communautaire richtlijn) werken sedert 1964 steengroeven die de laatste jaren hun activiteiten hebben opgedreven en zodoende ernstige schade toebrengen aan de Mavra Vouna en de lagune van Kalogria. Bovendien maken zij het leven in het nabij liggende Araxos ondraaglijk (dagelijks vanaf vier uur in de ochtend vele honderden langsrijdende vrachtwagens, stofwolken, aangezien de vrachtwagens meestal niet zijn afgedekt, hels lawaai, vernieling van de elementaire infrastructuur van de woningen). Dit alles betekent een veelvoudige schending van het communautair recht en van talrijke nationale bepalingen.

Is de Commissie op de hoogte van deze feiten, die zijn aangeklaagd door de bewoners, niet-gouvernementele milieuorganisaties en de gemeentebesturen? Zal zij controleren in hoeverre de hoger genoemde richtlijnen worden nageleefd, of deze groeven over vergunningen beschikken, of de milieuvoor-waarden zijn goedgekeurd en worden nageleefd? Welke maatregelen zullen worden getroffen zodat de wet wordt nageleefd in de periode tot 2005, datum waarop deze groeven vermoedelijk definitief zullen sluiten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 januari 2004)

De biotopen van Strophylia en Kotychi zijn door Griekenland geclassificeerd als speciale beschermingszones (codes GR2320001 en GR2330009) volgens Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) en voorgesteld als gebieden van communautair belang (codes GR2320001 en GR2330006) in overeenstemming met Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3).

Met het oog op artikel 7 en artikel 6, lid 2, van Richtlijn 92/43/EEG dienen de Griekse autoriteiten erop toe te zien dat de in die zone ondernomen activiteiten geen verslechtering van de habitats in het gebied met zich meebrengen en geen significante storende factoren voor de aanwezige soorten vormen. Bovendien verplicht artikel 4, leden 1 en 2, van Richtlijn 79/409/EEG de lidstaten om de bedoelde speciale beschermingszones een passende juridisch beschermde status te verlenen.

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat zij op grond van de in vraag E-3204/01 van de heer Papayannakis (4) genoemde feiten op eigen initiatief een onderzoek heeft geopend om onder meer te onderzoeken of er een beschermingsregeling voor de gebieden bestaat. Het onderzoek van de zaak heeft aangetoond dat Griekenland niet de noodzakelijke maatregelen had getroffen voor het instellen en uitvoeren van een samenhangende, specifieke en volledige juridische regeling waarmee het duurzame beheer, het behoud en de doeltreffende bescherming van de gebieden kunnen worden gewaarborgd, gelet op de behoudsdoelstellingen van de Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG. Gelet op het feit dat Griekenland niet had voldaan aan de hem opgelegde verplichtingen uit hoofde van artikel 4, leden 1 en 2, van Richtlijn 79/409/EEG en artikel 7 en artikel 6, lid 2, van Richtlijn 92/43/EEG, heeft de Commissie in oktober 2003 de inbreukprocedure ingeleid als bedoeld in artikel 226 van het EG-Verdrag.

Uit het voorafgaande blijkt dat de Griekse autoriteiten een passende regeling voor de bescherming en het beheer van de gebieden moeten instellen. Daarin moeten de voorwaarden worden vastgesteld waaronder de verschillende bestaande of nieuwe activiteiten in de beschermde gebieden kunnen worden uitgeoefend, gelet op de behoudsdoelstellingen van de Richtlijnen 79/409/EEG en 92/43/EEG. Volgens de Griekse wetgeving behelst een dergelijke regeling de goedkeuring van een specifieke milieustudie (beheersplan), de aanname van een gemeenschappelijk ministerieel besluit waarin de aangepaste milieubeschermingsmaatregelen zijn opgenomen, en de uitvoering daarvan door het oprichten van een beheersinstelling.

Na kennis te hebben genomen van de opmerkingen van de Griekse autoriteiten, zal de Commissie onderzoeken of er sprake is van enige onverenigbaarheid met voornoemde communautaire bepalingen en alle noodzakelijke maatregelen treffen met het oog op de naleving van de communautaire milieuwetgeving.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

(4)  PB C 160 E van 4.7.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/63 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/63

---

(2004/C 84 E/0069)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3491/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Het voorstel voor één enkele betaling in het kader van de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor olijfolie

In de Mededeling van de Commissie over „de totstandbrenging van een duurzaam landbouwmodel voor Europa via het hervormde Gemeenschappelijk Landbouwbeleid — de sectoren tabak, olijfolie, katoen en suiker” (1), wordt verklaard dat het hanteren van een systeem van één enkele betaling per bedrijf ter vervanging van de huidige productiesteunmaatregelen in de olijfoliesector, de producentenregio's in staat zou stellen om bij een dalende productie hun algemene inkomensniveau te handhaven. In de mededeling staat echter tevens dat deze enkele betaling problemen kan veroorzaken voor bepaalde traditionele productieregio's en dat sprake zou zijn van het aanzienlijke risico dat de olijfteelt wordt gestaakt, met name in regio's waar de plaatselijke economie sterk afhankelijk is van de olijfoliesector. Reeds bij eerdere hervormingspogingen heeft de Commissie geprobeerd een einde te maken aan de huidige productiesteun, tegen de wil en tegen het verzet van de producentenlanden in. Deze landen hebben altijd gewezen op het hoge risico dat de teelt en de productie van olijven zou worden gestaakt. Het huidige voorstel, dat onderdeel uitmaakt van de recente hervorming van het GLB, gaat nog verder doordat er een ontkoppeling wordt geïntroduceerd tussen steun en productie.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Welke gevolgen denkt de Commissie dat haar voorstel heeft voor Portugal, met name voor wat betreft de productie van olijven in traditionele productieregio's? Is de Commissie niet van oordeel dat het beëindigen van de productiesteun zal leiden tot een enorme vermindering en een sterke concentratie van de olijfproductie, met alle maatschappelijke en milieugevolgen vandien? |
| --- | --- |

1.

Welke gevolgen denkt de Commissie dat haar voorstel heeft voor Portugal, met name voor wat betreft de productie van olijven in traditionele productieregio's? Is de Commissie niet van oordeel dat het beëindigen van de productiesteun zal leiden tot een enorme vermindering en een sterke concentratie van de olijfproductie, met alle maatschappelijke en milieugevolgen vandien?

| 2. | Hoe denkt de Commissie bij een gedeeltelijke ontkoppeling van de steun op basis van hectare of per boom te garanderen dat de landbouwers hetzelfde bedrag zullen blijven ontvangen als in het verleden? |
| --- | --- |

2.

Hoe denkt de Commissie bij een gedeeltelijke ontkoppeling van de steun op basis van hectare of per boom te garanderen dat de landbouwers hetzelfde bedrag zullen blijven ontvangen als in het verleden?

| 3. | Welke balans maakt de Commissie op van de beëindiging van de gedifferentieerde steun voor kleine producenten, in het kader van de vorige hervorming? Hoe staat de Commissie tegenover de invoering van een compensatiesteun voor kleine producenten? |
| --- | --- |

3.

Welke balans maakt de Commissie op van de beëindiging van de gedifferentieerde steun voor kleine producenten, in het kader van de vorige hervorming? Hoe staat de Commissie tegenover de invoering van een compensatiesteun voor kleine producenten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 december 2003)

Nu reeds is de verkoop van olijfolie de belangrijkste inkomstenbron voor de telers, terwijl de steun van de Gemeenschap gemiddeld slechts een derde van hun inkomen uitmaakt. Bijgevolg is niet de productiesteun, maar veeleer de markt de belangrijkste factor die de olijventelers ertoe aanzet hun bomen te onderhouden en de olijven te plukken. De voorgestelde hervorming verstoort dit evenwicht niet en de Commissie verwacht dan ook geen aanzienlijke vermindering van de productie. Met de nieuwe steun voor de instandhouding van olijfgaarden zullen de lidstaten bovendien de steun vooral kunnen toekennen waar dit op grond van de maatschappelijke en ecologische waarde van de olijfgaarden het noodzakelijkste is.

Ook is in de algemene bepalingen van Verordening (EG) nr. 1782/2003 (2) de inachtneming van de eisen inzake goede landbouwpraktijken en milieu vermeld als randvoorwaarde voor de betaling van rechtstreekse steun. De lidstaten kunnen de toekenning van rechtstreekse steun derhalve afhankelijk stellen van het in goede conditie houden van de olijfgaarden, zonder dat zij echter kunnen verlangen dat de olijven geoogst worden.

Overeenkomstig de beginselen van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) blijft de totale steun voor de olijfoliesector in elke lidstaat onveranderd ten opzichte van de referentieperiode. Het voorstel garandeert de individuele telers via de bedrijfstoeslag minstens 60 % van de in de referentieperiode ontvangen steun. Deze van de productie losgekoppelde steun zal bijdragen tot de stabilisering van het inkomen van de olijventelers. De in gebieden met een geringe productie vaak voorkomende productieschommelingen zullen het steunbedrag niet langer beïnvloeden. De steun voor de instandhouding van de olijfgaarden zal derhalve niet langer op grond van historische criteria worden toegekend, maar wel op grond van de betekenis van deze olijfgaarden voor maatschappij en milieu.

Door de afschaffing van de forfaitaire betalingen aan de kleine producenten is in 1998, zoals door de Commissie gewenst werd, een einde gekomen aan de frauduleuze dubbele betalingen.

Volgens het voorstel van de Commissie zal voor telers met minder dan 0,3 hectare de in de referentieperiode ontvangen steun geheel in de bedrijfstoeslag worden opgenomen, waardoor zij minder administratieve formaliteiten zullen moeten vervullen en hun huidige inkomensniveau behouden blijft. Bovendien zullen deze kleine producenten onder dezelfde voorwaarden als de overige olijventelers aanspraak kunnen maken op de steun voor de instandhouding van de olijfgaarden.

---

(1)  COM(2003)554 def.

(2)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (CEE) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, PB L 270 van 21.10.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/65 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/65

---

(2004/C 84 E/0070)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3504/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Informatie over de hoogte van de aan Rijnland-Palz van januari 1997 tot en met december 2002 toegekende EU-subsidies

| 1. | Voor welke maatregelen zijn in de jaren 1997 tot en met 2002 EU-middelen aan Rijnland-Palz toegewezen en hoe hoog waren de bedragen uit






  a) | het Europees Sociaal Fonds, |
| --- | --- | --- |

1.

Voor welke maatregelen zijn in de jaren 1997 tot en met 2002 EU-middelen aan Rijnland-Palz toegewezen en hoe hoog waren de bedragen uit

a)

het Europees Sociaal Fonds,

| b) | het vijfde kaderprogramma voor onderzoek, |
| --- | --- |

b)

het vijfde kaderprogramma voor onderzoek,

| c) | het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, |
| --- | --- |

c)

het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling,

| d) | de programma's van de Europese Unie op het gebied van milieu en energie, |
| --- | --- |

d)

de programma's van de Europese Unie op het gebied van milieu en energie,

| e) | het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Afdeling oriëntatie en afdeling garantie, |
| --- | --- |

e)

het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw — Afdeling oriëntatie en afdeling garantie,

| f) | andere programma's van de EU? |
| --- | --- |

f)

andere programma's van de EU?

| 2. | Hoeveel geld is van de desbetreffende programma's en fondsen terecht gekomen in grensoverschrijdende projecten met Rijnland-Palz cq. Luxemburg, België, Lotharingen en Elzas? Om welke projecten ging het daarbij? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel geld is van de desbetreffende programma's en fondsen terecht gekomen in grensoverschrijdende projecten met Rijnland-Palz cq. Luxemburg, België, Lotharingen en Elzas? Om welke projecten ging het daarbij?

Aanvullend antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(29 maart 2004)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/65 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/65

---

(2004/C 84 E/0071)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3524/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Stelsel van ecopunten in Oostenrijk

Wat het probleem van de transit van vrachtwagens door Oostenrijk en het stelsel van ecopunten betreft: nadat de laatste poging om het standpunt van Oostenrijk en dat van de andere lidstaten van de Europese Unie tot elkaar te brengen mislukt was, is de behandeling van deze kwestie uitgesteld tot 25 november en wordt een nieuwe poging ondernomen om tot een akkoord te komen.

Naar is vernomen, schijnt er een nieuw probleem te zijn gerezen dat moet worden toegeschreven aan de houding van Duitsland en Frankrijk, die in tegenstelling tot hun standpunten in het verleden thans voor een verlenging van het stelsel van de ecopunten tot na de termijn van 31 december 2003 schijnen te zijn. In het bemiddelingscomité heeft de Italiaanse regering bij monde van staatssecretaris Paolo Uggè gewezen op het standpunt van het Europees Parlement en de EG-Commissie, die zich twee maal hebben uitgesproken voor de opheffing van het ecopuntenstelsel.

Italië wilde een akkoord bereiken met Oostenrijk door in te stemmen met de instandhouding gedurende nog één jaar van 20 % van de ecopunten voor vrachtwagens van categorie EURO 1 en EURO 2 en met een vrije doortocht voor categorie EURO 3. Frankrijk en Duitsland, die een versleten en oud bedrijfswagenpark hebben met veel sterk vervuilende vrachtwagens, hebben zich niet bij dit akkoord willen aansluiten.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van deze nieuwe moeilijkheden bij het bereiken van een akkoord en wat denkt zij van de houding van de Oostenrijkse autoriteiten? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van deze nieuwe moeilijkheden bij het bereiken van een akkoord en wat denkt zij van de houding van de Oostenrijkse autoriteiten?

| 2. | Wat denkt de Commissie te doen om een akkoord over het ecopuntenstelsel te bewerkstelligen? |
| --- | --- |

2.

Wat denkt de Commissie te doen om een akkoord over het ecopuntenstelsel te bewerkstelligen?

| 3. | Heeft de Commissie een evaluatie gemaakt van de economische schade die de Europese transportbedrijven ondervinden ten gevolge van deze nieuwe vertraging bij de oplossing van dit Europese probleem? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie een evaluatie gemaakt van de economische schade die de Europese transportbedrijven ondervinden ten gevolge van deze nieuwe vertraging bij de oplossing van dit Europese probleem?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 januari 2004)

De Commissie heeft in december 2001 een voorstel tot verlenging van het stelsel van ecopunten gepresenteerd voor de transit van vrachtwagens door Oostenrijk. Sinds die tijd heeft zij onophoudelijk de nodige inspanningen geleverd om de partijen te helpen tot een akkoord te komen. Dat akkoord is tijdens de bijeenkomst van het bemiddelingscomité van 25 november 2003 bereikt. Het geachte parlementslid weet dat veertien lidstaten en de afvaardiging van het Parlement zich hebben uitgesproken voor een door de Commissie voorgestelde optie. De definitieve verordening is op 22 december 2003 aangenomen (1).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2327/2003, PB L 345 van 31.12.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/66 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/66

---

(2004/C 84 E/0072)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3539/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(24 november 2003)

Betreft:   Windmolenparken in speciale beschermingszones in de Europese Unie

De aanleg van windmolenparken voor elektriciteitsopwekking kan aanzienlijke en permanente schade aanrichten aan kwetsbare habitats, zoals hoger gelegen veengronden. Transportwegen moeten worden aangelegd en diepe kuilen moeten worden gevuld met een hoeveelheid beton die tot 300 ton kan bedragen, om de nieuwe generatie windmolens een stevige ondergrond te bieden.

Er heerst ook bezorgdheid over het feit dat de aanwezigheid van windmolens op sommige locaties de dood van een groot aantal zeldzame vogelsoorten tot gevolg kan hebben.

De meeste lidstaten beschikken over een uitgebreid aantal maatregelen om het energieverbruik terug te dringen en de toelevering van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen te vergroten. Bovendien levert elk windmolenpark afzonderlijk gewoonlijk een heel beperkte bijdrage tot het nationale elektriciteitsverbruik. De aanleg van windmolenparken in speciale beschermingszones kan bijgevolg door eender welke lidstaat moeilijk worden gerechtvaardigd met het argument dat deze parken van het allergrootste nationale belang zijn.

Onder welke omstandigheden zijn er volgens de Commissie redenen om de aanleg van een of meer windmolenparken in de speciale beschermingszones van de EU aan te vechten op grond van het feit dat ze een inbreuk op de habitatrichtlijn inhouden?

Welke eventuele richtsnoeren terzake heeft de Commissie uitgevaardigd?

De meeste speciale beschermingszones moeten nog door de Commissie worden vastgesteld, maar in vele lidstaten worden reeds in snel tempo windmolenparken aangelegd. Welke stappen kunnen worden genomen om te voorkomen dat er onherstelbare schade wordt aangericht voordat een gebied de status van speciale beschermingszone krijgt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie kan niet alle denkbare omstandigheden omschrijven waarin de bouw van een of meer windmolenparken in een speciale beschermingszone een inbreuk zou vormen op Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1).

Volgens de bepalingen van artikel 6 van de richtlijn moet voor elk plan of project dat aanzienlijke gevolgen kan hebben voor de natuurbehoudswaarden met het oog waarop het gebied in Natura 2000 is opgenomen, een passende beoordeling plaatsvinden. Als een dergelijke beoordeling uitwijst dat een gebied aanzienlijke schade zal oplopen, mag een lidstaat dergelijke ontwikkelingen alleen goedkeuren als er geen haalbare alternatieven beschikbaar zijn en kan worden aangetoond dat er sprake is van groot openbaar belang. In dergelijke gevallen moeten er echter compensatiemaatregelen worden genomen door elders habitats te creëren of te verbeteren ten einde het Natura 2000-netwerk intact te houden.

De Commissie heeft geen sectorspecifieke richtsnoeren verstrekt betreffende de toepassing van de bepalingen van artikel 6. Er is echter wel een juridische en technische gids samengesteld en een aparte methodologische gids waarin wordt ingegaan op de toepassing van de bepalingen van dit artikel. Deze documenten zijn te raadplegen op de website van de Commissie (2). De inhoud van de documenten geldt ook voor windenergieplannen en -projecten.

Hoewel de lijst met gebieden van communautair belang nog niet voor alle delen van de Unie volledig is vastgesteld, blijken de lidstaten meestal bereid de waarborgen van artikel 6 van de richtlijn toe te passen op gebieden die ze hebben voorgedragen ter verkrijging van de voorgestelde status van speciale beschermingszone. In gevallen waarin de Commissie aanwijzingen heeft dat deze waarborgen niet worden toegepast, heeft zij gebruik gemaakt van haar bevoegdheden uit hoofde van het EG-verdrag om de kwestie aan de orde te stellen en is zij bereid dit ook in de toekomst te doen om ervoor te zorgen dat de doelstellingen van de richtlijn op het gebied van natuurbehoud niet in gevaar komen.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

(2)  (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/natura_articles.htm).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/67 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/67

---

(2004/C 84 E/0073)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3563/03

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Transportprotocol bij het Alpenverdrag

Op vrijdag 14 januari van dit jaar heeft de Italiaanse senaat het Alpenverdrag aangenomen en op voorstel van de regering uit de lijst van protocols bij het Verdrag het transportprotocol geschrapt.

Het verslag van de werkgroep op hoog niveau voor de transeuropese vervoernetwerken stelt, voor de tunnel onder de voet van de Brenner en de verbinding Turijn-Lyon dat de rendabiliteit van de tunnel en zijn aanvoerlijnen afhankelijk is van een geïntegreerd transportbeleid dat intermodaliteit aanmoedigt in de geest van het transportprotocol bij het Alpenverdrag. Het zal nodig zijn om de uitbouw van nieuwe vervoercapaciteit op de concurrerende lijnen te beperken en de politiek van heffingen op de infrastructuur aan te passen, zodat de wegentol van de concurrerende verbindingen de tunnel kan helpen financieren, in het kader van partnerschap tussen privé en overheidsinstanties.

Het besluit van de senaat, dat de aanleg van grote autowegen door de Alpen mogelijk maakt, betekent in de praktijk dat de investeringen en de doorgangstunnels voor het spoorverkeer onderbenut zullen worden, zodat ze dus niet economisch verantwoord zijn.

| 1. | Brengt het besluit van de Italiaanse senaat, en dus de bereidheid van de Italiaanse regering om zich in te zetten voor grote verbindingsautowegen door de Alpen, in schril contrast met de conclusies van het document-Van Miert, de investeringen die van de Italiaanse regering gevergd worden voor de spoorwegen door de Alpen, niet in gevaar? |
| --- | --- |

1.

Brengt het besluit van de Italiaanse senaat, en dus de bereidheid van de Italiaanse regering om zich in te zetten voor grote verbindingsautowegen door de Alpen, in schril contrast met de conclusies van het document-Van Miert, de investeringen die van de Italiaanse regering gevergd worden voor de spoorwegen door de Alpen, niet in gevaar?

| 2. | Denkt de Commissie, gezien het senaatsbesluit haar eigen besluiten voor de financiering van de Italiaanse spoorlijnen door de Alpen, die op Europees niveau aangenomen zijn, aan herziening te onderwerpen? |
| --- | --- |

2.

Denkt de Commissie, gezien het senaatsbesluit haar eigen besluiten voor de financiering van de Italiaanse spoorlijnen door de Alpen, die op Europees niveau aangenomen zijn, aan herziening te onderwerpen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(7 januari 2004)

Het voorstel van de Commissie inzake richtsnoeren voor trans-Europese netwerken, waarin in grote lijnen de aanbevelingen van een werkgroep op hoog niveau voor het trans-Europese vervoersnetwerk worden overgenomen, heeft tot doel te komen tot een gemeenschappelijke markt, een geslaagde uitbreiding en een overgang naar vervoerswijzen met minder opstoppingen en milieuproblemen. Grensoverschrijdende trajecten en trajecten waarbij natuurlijke barrières worden gepasseerd, zijn als twee belangrijke gebieden geïdentificeerd. In het voorstel wordt dan ook veel aandacht besteed aan investeringen in spoorwegen door de Alpen.

In een nieuw voorstel tot wijziging van de zogenaamde Eurovignet-richtlijn wordt een geharmoniseerde methode voorgesteld waarbij de volledige kosten van infrastructuur aan zware vrachtauto's worden doorberekend. Volgens dit voorstel kunnen hogere lasten worden geheven in milieutechnisch gevoelige gebieden als de Alpen, zodat hiermee investeringen in alternatieve vervoersvormen kunnen worden gefinancierd.

Uit recente onderzoeken is gebleken dat in het geval van de Alpen, waar de vervoerscapaciteit gering is, verbeterde spoordiensten naar aanleiding van overeenkomstige verbeteringen van de infrastructuur een geringere belasting van het wegennet tot gevolg zouden hebben. Anderzijds zouden heffingen voor het weggebruik tevens een grotere vraag naar spoorwegen tot gevolg hebben.

In het voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003 worden de Europese prioritaire projecten genoemd, onder meer de Β renner-tunnel en de tunnel Turijn-Lyon. Het voorstel van de Commissie wordt momenteel besproken in de Raad en in het Parlement.

De Commissie kan niet tussenbeide komen in een besluit dat op nationaal niveau wordt genomen, zoals de beslissing het transportprotocol bij het Alpenverdrag te ratificeren. Als echter moet worden beoordeeld of voorstellen van lidstaten voor projectfinanciering in aanmerking komen, moeten zowel de financiële haalbaarheid als de strategische milieu-effecten worden onderzocht. Er wordt daarom rekening gehouden met parallelle projecten die op nationaal niveau worden ontwikkeld en die van invloed zijn op de rentabiliteit van de spoortunnels.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/68 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/68

---

(2004/C 84 E/0074)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3594/03

van Wolfgang Kreissl-Dörfler (PSE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Verordening (EG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten; het in de handel brengen van noni in de Europese Unie

Volgens het bepaalde in artikel 1, lid 2, onder e) van verordening (EG) nr. 258/97 (1) is deze verordening niet van toepassing op voedingsmiddelen en voedselingrediënten indien deze uit planten bestaan en uit planten geïsoleerd zijn, volgens traditionele vermeerderings- of teeltmethodes verkregen zijn en sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden worden gebruikt. Overeenkomstig artikel 3, lid 4 van de verordening is een vereenvoudigde kennisgevingsprocedure als bedoeld in artikel 5 van de verordening van toepassing indien een voedingsmiddel of een voedselingrediënt als wezenlijk gelijkwaardig kan worden beschouwd aan een reeds krachtens de verordening tot de markt toegelaten voedingsmiddel. De EU heeft het product nonisap van de firma Morinda als nieuw voedingsmiddel tot de markt toegelaten. Ten aanzien van andere uit de nonivrucht verkregen producten werd de principieel bestaande mogelijke van wezenlijke gelijkwaardigheid aan het toegelaten sap tot dusver echter steeds van de hand gewezen.

De kostenintensieve toelatingsprocedure waarin de verordening voorziet, is voor kleine en middelgrote bedrijven een belemmering om nieuwe natuurproducten in de EU in te voeren. Voor grote concerns wordt daardoor in feit een monopolie gecreëerd aangezien alleen grote bedrijven over toereikende middelen beschikken dergelijke procedures te doorlopen.

| 1. | Op welke criteria berust in dit verband het begrip „die sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden worden gebruikt” en welke instantie beslist of een voedingsmiddel of voedselingrediënt als „sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden” kan worden aangemerkt? |
| --- | --- |

1.

Op welke criteria berust in dit verband het begrip „die sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden worden gebruikt” en welke instantie beslist of een voedingsmiddel of voedselingrediënt als „sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden” kan worden aangemerkt?

| 2. | Welke juridische weg kan een handelsbedrijf bewandelen om te laten vaststellen dat een voedingsmiddel of voedselingrediënt als sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden kan worden aangemerkt? |
| --- | --- |

2.

Welke juridische weg kan een handelsbedrijf bewandelen om te laten vaststellen dat een voedingsmiddel of voedselingrediënt als sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden kan worden aangemerkt?

| 3. | Welke eisen stelt de Commissie aan het bewijs dat een voedingsmiddel of een voedselingrediënt als sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden kan worden aangemerkt? |
| --- | --- |

3.

Welke eisen stelt de Commissie aan het bewijs dat een voedingsmiddel of een voedselingrediënt als sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden kan worden aangemerkt?

| 4. | Welke juridische weg kan een handelsbedrijf bewandelen indien de nationaal bevoegde instantie als bedoeld in artikel 4, lid 3 van de verordening weigert advies uit te brengen in die zin dat een voedingsmiddel of voedselingrediënt wezenlijk gelijkwaardig is aan een reeds tot de handel toegelaten voedingsmiddel? |
| --- | --- |

4.

Welke juridische weg kan een handelsbedrijf bewandelen indien de nationaal bevoegde instantie als bedoeld in artikel 4, lid 3 van de verordening weigert advies uit te brengen in die zin dat een voedingsmiddel of voedselingrediënt wezenlijk gelijkwaardig is aan een reeds tot de handel toegelaten voedingsmiddel?

| 5. | Waarop is de constatering van de EU-werkgroep gebaseerd dat alleen een ander sap wezenlijk gelijkwaardig kan zijn aan het tot de handel toegelaten nonisap? |
| --- | --- |

5.

Waarop is de constatering van de EU-werkgroep gebaseerd dat alleen een ander sap wezenlijk gelijkwaardig kan zijn aan het tot de handel toegelaten nonisap?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 januari 2004)

Alle lidstaten en de Commissie zijn het erover eens dat producten bereid uit de noni (Morinda citrifolia) nieuwe voedingsmiddelen in de zin van Verordening (EG) nr. 258/97 (2) zijn, aangezien ze in de handel zijn gebracht na de inwerkingtreding van de verordening. Daarom wordt het in de handel brengen van noniproducten voordat een vergunning uit hoofde van de verordening is afgegeven in alle lidstaten als illegaal beschouwd. Om ervoor te zorgen dat noniproducten in de gehele Gemeenschap op dezelfde manier worden behandeld, zijn de lidstaten overeengekomen passende stappen te nemen om de lopende handel in noniproducten op hun grondgebied te beëindigen (zie ook het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-0325/2002 van mevrouw Müller (3)).

De werkingssfeer van de vergunning die bij Beschikking 2003/426/EG (4) van de Commissie is verleend, is beperkt tot het sap van de vrucht van Morinda citrifolia als een ingrediënt in gepasteuriseerde vruchtensappen en strekt zich niet uit tot ander gebruik van dit product. Andere delen van de plant en/of ander gebruik van het sap vallen derhalve niet onder de vergunning.

Met het oog op de bescherming van de volksgezondheid wordt in Verordening (EG) nr. 258/97 een communautaire procedure vastgesteld voor een uniforme veiligheidscontrole van nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten voordat zij in de handel worden gebracht. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor handhaving en controle hiervan. Het is derhalve de taak van de nationale autoriteiten, waarschijnlijk met hulp van de bevoegde instanties voor de beoordeling van levensmiddelen, om te beoordelen of voor een bepaald voedingsmiddel afdoende is aangetoond dat het sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden wordt gebruikt. De verordening vermeldt geen criteria aan de hand waarvan wordt vastgesteld of voedingsmiddelen „sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden worden gebruikt”. Teneinde te verzekeren dat de veiligheid van nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten uniform wordt beoordeeld, maken de lidstaten gebruik van de criteria en voorschriften in Aanbeveling 97/618/EG (5) van de Commissie.

De toets of een product sinds lang veilig voor voedingsdoeleinden wordt gebruikt, is in het geval van Morinda citrifolia niet van toepassing, omdat Beschikking 2003/42 6/EG van de Commissie inhoudt dat het om een nieuw voedingsmiddel gaat. Voor andere voedingsmiddelen en voedselingrediënten kan uit hoofde van artikel 1, lid 3 van de verordening in een beschikking volgens de procedure van artikel 13 worden vastgesteld of een voedingsmiddel of voedselingrediënt onder de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 258/97/EG valt.

De lidstaten en de Commissie zijn het erover eens dat een verzoek om een advies of een voedingsmiddel „wezenlijk gelijkwaardig” is, niet mag worden afgewezen. In het onwaarschijnlijke geval dat een nationale autoriteit een dergelijk verzoek afwijst, is het aanwenden van rechtsmiddelen een kwestie van nationaal bestuursrecht.

De vereenvoudigde procedure is echter uitsluitend van toepassing op producten die wezenlijk gelijkwaardig zijn aan bestaande voedingsmiddelen en voedselingrediënten, waaronder voedingsmiddelen die over een vergunning krachtens de verordening nieuwe voedingsmiddelen beschikken. Vanzelfsprekend dienen de aangegeven gebruiksvoorwaarden daarbij in acht te worden genomen.

Tot slot wijst de Commissie het geachte parlementslid erop dat Verordening (EG) nr. 258/97/EG in de loop van 2004 herzien zal worden, teneinde eventuele problemen bij de toepassing van de verordening te verhelpen, de rechtszekerheid te waarborgen en duidelijkheid te scheppen voor de sector en de overheid.

---

(1)  PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten, PB L 43 van 14.2.1997.

(3)  PB C 160 E van 4.7.2002.

(4)  Beschikking 2003/426/EG van de Commissie van 5 juni 2003 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van „nonisap” (sap van de vrucht van Morinda citrifolia L.) als nieuw voedselingrediënt krachtens Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad, PB L 144 van 12.6.2003.

(5)  Aanbeveling 97/618/EG van de Commissie van 29 juli 1997 betreffende de wetenschappelijke aspecten en de presentatie van de informatie die nodig is om aanvragen voor het in de handel brengen van nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten te ondersteunen alsmede het opstellen van de verslagen van de eerste beoordeling uit hoofde van Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad, PB L 253 van 16.9.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/70 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/70

---

(2004/C 84 E/0075)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3597/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Europees Jaar van de Gehandicapten

De in Islington gevestigde gehandicaptenorganisatie SCOPE heeft mij gevraagd hoe de Commissie het succes van het Europees Jaar van Gehandicapten beoordeelt, nu dit jaar ten einde loopt.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 februari 2004)

Alle overheidsovereenkomsten die een lidstaat aangaat onder bezwarende titel zijn onderworpen aan de EU-richtlijnen inzake overheidsopdrachten (1) wanneer de waarde die zij vertegenwoordigen een in de betreffende richtlijn gestelde drempel te boven gaat. Daaronder vallen opdrachten gefinancierd met bilaterale ontwikkelingshulp verleend door de lidstaten waartoe de aanbestedende diensten behoren en onder wier financiële verantwoordelijkheid de aanbesteding wordt georganiseerd.

Naar aanleiding van een klacht heeft de Europese Commissie een uitgebreid onderzoek ingesteld naar de aanbestedingspraktijken van alle 15 lidstaten met betrekking tot met ontwikkelingshulp gefinancierde aanschaffingen, hetgeen in een aantal gevallen aanleiding is geweest voor het in gang zetten van een procedure wegens schending van het Gemeenschapsrecht. Het bleek namelijk dat sommige lidstaten gewoon waren de hulp aan ontwikkelingslanden afhankelijk te stellen van de afname van goederen, diensten of werken van leveranciers in het donorland („gekoppelde hulp”). Na het onderzoek van de Commissie zijn momenteel nog slechts vier lidstaten bezig met het nemen van maatregelen om een eind te maken aan de schending van de wetgeving inzake overheidsopdrachten.

Voor ontwikkelingshulp verstrekt door de Commissie zelf gelden specifieke bepalingen overeenkomstig het Financieel Reglement (2), de uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement (3), de algemene voorschriften voor door het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) gefinancierde opdrachten voor diensten, leveringen en werken (4) en het financieel reglement van toepassing op het 9e EOF (5). In dit kader gelden uitvoerige bepalingen voor bij overheidsopdrachten te volgen controleprocedures.

Wat betreft humanitaire hulp verleend door de lidstaten zijn de Commissie tot nu toe geen problemen bekend met de wijze waarop lidstaten hun aanbestedingsprocedures organiseren. Wat betreft humanitaire hulp verleend door de Gemeenschap heeft de Commissie overeenkomstig artikel 238, lid 3, van de uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement specifieke procedures vastgesteld voor het plaatsen van overheidsopdrachten. Deze procedures zijn opgenomen in bijlage V van de kaderpartnerschapsover-eenkomst inzake humanitaire acties, en beogen net als andere externe acties een efficiënt gebruik van de middelen (economisch voordeligste inschrijving, beste prijs-kwaliteitverhouding, afwezigheid van belangenconflict). Wel hebben zij gezorgd voor een zekere mate van flexibiliteit die samenhangt met de specifieke aard van humanitaire hulpverlening. Deze nieuwe regels zijn gunstig ontvangen door de niet-gouvernementele organisaties (NGO's), die er een grote verbetering ten opzichte van de voordien bestaande praktijken in zagen.

---

(1)  Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, PB L 209 van 24.7.1992, Richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, PB L 199 van 9.8.1993, en Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, PB L 199 van 9.8.1993.

(2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002, PB L 248 van 16.9.2002.

(3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002, PB L 357 van 31.12.2002.

(4)  Besluit nr. 2/2002 van de ACS-EG-Raad van ministers van 7 oktober 2002, PB L 320 van 23.11.2002.

(5)  Verordening van de Raad van 27 maart 2003, PB L 83 van 1.4.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/71 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/71

---

(2004/C 84 E/0076)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3599/03

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Internet tegen betaling

Sinds 11 november jl. zijn de internet- en e-maildiensten van een van de grootste Internetbedrijven in Italië niet meer gratis; degenen die van deze diensten gebruik willen blijven maken, zullen hiervoor voortaan rond 30 EUR per jaar moeten gaan betalen.

Hieruit blijkt — en dit is maar al te verontrustend — welke richting de Internetproviders op gaan. Een en ander duidt op privatisering van het net, hetgeen in tegenspraak is met het programma van de Raad van Lissabon. Bovendien kon de gebruiker pas vaststellen dat een nieuw systeem was ingevoerd, toen hem de toegang tot zijn eigen gegevens werd geweigerd en om betaling van de dienstverlening werd gevraagd, zonder dat dit van tevoren door de provider was aangekondigd.

| 1. | Welke maatregelen is de Commissie voornemens te treffen om ervoor te zorgen dat de toegang tot het Internet voor de Europese burgers kosteloos blijft? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen is de Commissie voornemens te treffen om ervoor te zorgen dat de toegang tot het Internet voor de Europese burgers kosteloos blijft?

| 2. | Is de Commissie niet van oordeel dat het hierboven omschreven optreden van de Italiaanse provider neerkomt op misbruik ten nadele van de burgers die deze provider in het volste vertrouwen voor het beheer van hun privé-correspondentie hebben gekozen? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie niet van oordeel dat het hierboven omschreven optreden van de Italiaanse provider neerkomt op misbruik ten nadele van de burgers die deze provider in het volste vertrouwen voor het beheer van hun privé-correspondentie hebben gekozen?

| 3. | Is de Commissie niet van oordeel dat dit optreden in tegenspraak is met de voorstellen van de Raad van Lissabon betreffende de totstandbrenging van een kenniseconomie? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie niet van oordeel dat dit optreden in tegenspraak is met de voorstellen van de Raad van Lissabon betreffende de totstandbrenging van een kenniseconomie?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(21 januari 2004)

| 1. | De Commissie is van mening dat efficiënte en ongehinderde toegang tot nieuwe elektronische communicatiediensten, waaronder internetdiensten, in eerste instantie het best bereikt kan worden via het opzetten van een open en concurrerende markt voor dergelijke diensten. Dit is voor een deel ook de onderliggende motivatie voor het gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten dat vorig jaar is goedgekeurd en nu in de lidstaten ten uitvoer wordt gelegd. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is van mening dat efficiënte en ongehinderde toegang tot nieuwe elektronische communicatiediensten, waaronder internetdiensten, in eerste instantie het best bereikt kan worden via het opzetten van een open en concurrerende markt voor dergelijke diensten. Dit is voor een deel ook de onderliggende motivatie voor het gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten dat vorig jaar is goedgekeurd en nu in de lidstaten ten uitvoer wordt gelegd.

| 2. | Internet is grotendeels het resultaat van particuliere investeringen, en hetzelfde geldt voor de inhoud en de via internet aangeboden diensten. Het valt redelijkerwijs te verwachten dat particuliere ondernemingen er bij deze investeringen, net als bij alle andere investeringen, naar streven een bepaald rendement te behalen. Internet heeft het mogelijk gemaakt dat er een reeks commerciële en non-commerciële modellen naast elkaar bestaan. Bij sommige van deze modellen is er sprake van directe betaling door klanten, terwijl sommige andere worden gefinancierd uit reclameopbrengsten. Het is niet ongebruikelijk dat dienstverleners hun voorwaarden wijzigen en dit kan gepaard gaan met het in rekening brengen van een bepaalde dienst. Als dit echter op een verkeerde manier gebeurt, bijvoorbeeld zonder gepaste waarschuwing vooraf, kan de zaak gemeld worden aan de lokale autoriteiten voor consumentenbescherming. |
| --- | --- |

2.

Internet is grotendeels het resultaat van particuliere investeringen, en hetzelfde geldt voor de inhoud en de via internet aangeboden diensten. Het valt redelijkerwijs te verwachten dat particuliere ondernemingen er bij deze investeringen, net als bij alle andere investeringen, naar streven een bepaald rendement te behalen. Internet heeft het mogelijk gemaakt dat er een reeks commerciële en non-commerciële modellen naast elkaar bestaan. Bij sommige van deze modellen is er sprake van directe betaling door klanten, terwijl sommige andere worden gefinancierd uit reclameopbrengsten. Het is niet ongebruikelijk dat dienstverleners hun voorwaarden wijzigen en dit kan gepaard gaan met het in rekening brengen van een bepaalde dienst. Als dit echter op een verkeerde manier gebeurt, bijvoorbeeld zonder gepaste waarschuwing vooraf, kan de zaak gemeld worden aan de lokale autoriteiten voor consumentenbescherming.

| 3. | De Commissie merkte in haar bijdrage aan de Europese Raad van Lissabon op dat de hoge kosten van internettoegang een belangrijke factor waren. De verwachting was echter dat deze kosten door toenemende concurrentie zouden dalen. Hoewel het doel inderdaad was dat het internet voor iedereen toegankelijk zou zijn, werd hiermee niet bedoeld dat deze toegang per se gratis dient te zijn. |
| --- | --- |

3.

De Commissie merkte in haar bijdrage aan de Europese Raad van Lissabon op dat de hoge kosten van internettoegang een belangrijke factor waren. De verwachting was echter dat deze kosten door toenemende concurrentie zouden dalen. Hoewel het doel inderdaad was dat het internet voor iedereen toegankelijk zou zijn, werd hiermee niet bedoeld dat deze toegang per se gratis dient te zijn.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/72 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/72

---

(2004/C 84 E/0077)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3619/03

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 december 2003)

Betreft:   Uitbreiding van de luchthaven van Son Sant Joan (Palma de Mallorca — Balearen)

De huidige Spaanse regering heeft in 2001 via haar Ministerie van Algemene Zaken het Richtplan voor de luchthaven van Son Sant Joan (Palma de Mallorca — Balearen) goedgekeurd. Het gemeentebestuur van Palma heeft vervolgens het Algemeen Plan voor Palma aangepast aan het Richtplan voor de luchthaven, dat een uitbreiding van de installaties en de landingsbanen impliceert, teneinde het luchtverkeer op de Balearen op te voeren. De totale capaciteit zou aldus, volgens ramingen, kunnen stijgen tot 38 miljoen passagiers in 2015.

Is de Commissie op de hoogte van de voorgenomen uitbreiding van deze luchthaven?

Is de Commissie niet van oordeel dat deze plannen in strijd zijn met de beginselen van duurzaamheid en adequate beoordeling van het effect op de mensen, de cultuur, het landschap, het milieu, het erfgoed en de levenskwaliteit, zoals die zijn vastgelegd in de artikelen van het Verdrag van Nice inzake duurzame ontwikkeling -artikelen 2 en 6- en richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's?

Welke maatregelen is de Commissie van plan eventueel te treffen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 januari 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar een wijziging van het Algemeen Plan voor Palma, waarin de bepalingen van het Masterplan voor de luchthaven van Son Sant Joan op Palma de Mallorca zijn opgenomen. De Commissie is niet op de hoogte van dit programma of van de goedgekeurde wijzigingen.

In de wetgeving van de Unie wordt momenteel niet geëist dat lidstaten een strategische milieubeoordeling (SEA — Strategic Environmental Assessment) voor hun conceptplannen of -programma's of voorgestelde wijzigingen uitvoeren. Deze situatie verandert op 21 juli 2004, de datum waarop de lidstaten de omzetting van Richtlijn 2001/42/EG, de zogenaamde SEA-richtlijn, moeten hebben afgerond (1). Na deze datum moeten de lidstaten een milieubeoordeling uitvoeren voor plannen en programma's die aan de definitie van de richtlijn voldoen. In sommige gevallen is een beoordeling ook vereist voor plannen of programma's die voor 21 juli 2004 van start zijn gegaan maar pas na 21 juli 2006 worden aangenomen.

Anderzijds heeft Richtlijn 85/337/EEG van de Raad (de EIA-richtlijn), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, betrekking op de milieubeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2). Hierin is voorgeschreven dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat bij projecten die aanzienlijke gevolgen voor het milieu kunnen hebben, onder andere vanwege hun aard, omvang of ligging, de effecten voor het milieu worden beoordeeld voordat toestemming voor de ontwikkeling wordt gegeven. Deze projecten worden gedefinieerd in artikel 4, dat verwijst naar bijlage I en II van de richtlijn. Alle wijzigingen of uitbreidingen van projecten die in bijlage I of II worden genoemd, vallen onder bijlage II, punt 13 van de EIA-richtlijn. Dit schijnt het geval te zijn bij uitbreidingen van de genoemde installaties en start-/landingsbanden. De Spaanse autoriteiten moeten in dit geval bepalen, door de zaak per geval te onderzoeken of aan de hand van drempelwaarden of criteria, of voor het project een beoordeling moet worden uitgevoerd vanwege de mogelijke aanzienlijke gevolgen voor het milieu, met inachtneming van de relevante selectiecriteria zoals uiteengezet in bijlage III van de richtlijn.

Op grond van de verschafte informatie kan niet duidelijk worden vastgesteld of toestemming voor de ontwikkeling van de genoemde projecten is aangevraagd. De Spaanse autoriteiten zullen in ieder geval moeten voldoen aan de bovengenoemde bepalingen van de EIA-richtlijn.

De Commissie heeft op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie geen reden aan te nemen dat de wetgeving van de Unie niet correct wordt toegepast. Als het geachte parlementslid aanvullende informatie over de toekomstige ontwikkeling van dit plan wil verstrekken, zal de Commissie deze zaak verder onderzoeken.

---

(1)  Richtlijn 2001/42/EG van het Parlement en van de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's, PB L 197 van 21.7.2001.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/73 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/73

---

(2004/C 84 E/0078)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3628/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   TGV-verbinding tussen Galicië en Portugal in het kader van het Europese groei-initiatief

De afdeling prioritaire projecten „quick start” voor TGV-spoorverbindingen, in het kader van het Europees groei-initiatief, omvat het gedeeltelijke project Vigo-Oporto, zonder begindatum maar met als einddatum 2010, en de lijn La Coruña-Lissabon-Sines, zonder begin- en einddatum.

Wat zijn de reële vooruitzichten voor de verwezenlijking van beide projecten? Wat zijn de begin- en einddata van de gedeeltelijke projecten Sines-Lissabon-Oporto en Oporto-Vigo, en van het totale project tussen Sines en La Coruña? Welke invloed heeft het desbetreffende akkoord tussen Portugal en Spanje op 8/9 november jl. gehad op de vooruitzichten voor de verwezenlijking van de projecten?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 februari 2004)

Het verslag inzake het groei-initiatief van de voorzitter van de Commissie dat door de Commissie op 11 november 2003 bij de Raad is ingediend, omvat een „quick star”-programma. Het programma bestaat, wat vervoer betreft, uit de grensoverschrijdende trajecten van de prioritaire projecten die door de Commissie op 1 oktober 2003 zijn voorgesteld in het kader van de wijziging van de beschikking betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees netwerk (TEN).

De projecten van het „quick start”-programma voldoen aan de volgende vier criteria:

| 1. | ze kunnen onmiddellijk worden gestart, waarbij het de bedoeling is dat voor het einde van 2006 aanzienlijke investeringen plaatsvinden, |
| --- | --- |

1.

ze kunnen onmiddellijk worden gestart, waarbij het de bedoeling is dat voor het einde van 2006 aanzienlijke investeringen plaatsvinden,

| 2. | ze hebben een sterk grensoverschrijdend effect, |
| --- | --- |

2.

ze hebben een sterk grensoverschrijdend effect,

| 3. | ze leveren positieve resultaten op qua groei en werkgelegenheid en |
| --- | --- |

3.

ze leveren positieve resultaten op qua groei en werkgelegenheid en

| 4. | ze hebben voordelen op het gebied van de milieubescherming. Het „quick start”-prog ramma is een werkinstrument en is in geen geval van invloed op het voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003 betreffende communautaire richtsnoeren voor TEN's, dat via de medebeslissingsprocedure zal worden aangenomen. |
| --- | --- |

4.

ze hebben voordelen op het gebied van de milieubescherming. Het „quick start”-prog ramma is een werkinstrument en is in geen geval van invloed op het voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003 betreffende communautaire richtsnoeren voor TEN's, dat via de medebeslissingsprocedure zal worden aangenomen.

Het project Vigo-Porto, dat deel uitmaakt van prioritair project 19 „Interoperabiliteit van hogesnelheids-spoorlijnen op het Iberisch schiereiland”, is in dit programma opgenomen. In het akkoord dat tijdens de recente top van de Portugese en Spaanse regering op 8 en 9 november 2003 is gesloten, wordt als einddatum van de werkzaamheden het jaar 2009 genoemd, hetgeen een vervroeging inhoudt ten opzichte van de prognoses die eerder aan de Commissie zijn gemeld (2010).

Wat de verwijzing naar de lijn Sines — Lissabon — Porto betreft, wijst de Commissie erop dat alleen de verbinding Lissabon/Porto — Madrid in bovengenoemd programma voorkomt in het kader van prioritair project 3 „Hogesnelheidstrein Zuid”.

Het akkoord dat tijdens de recente top van de Portugese en Spaanse regering op 8 en 9 november 2003 is gesloten, heeft het mogelijk gemaakt het tracé van de verbinding Lissabon/Porto — Madrid vast te leggen, een belangrijke stap in de richting van de aanleg van het trans-Europees vervoersnetwerk. Het akkoord was overigens een voorwaarde voor de opname van de verbinding in het „quick start”-programma. Volgens het Spaans-Portugese akkoord zal de verbinding Lissabon — Madrid vóór 2010 klaar zijn en de verbinding Aveiro — Salamanca in 2015.

Afgezien van het feit dat er projecten in het groei-initiatief zijn opgenomen, heeft de Commissie tegenover het geachte parlementslid overigens verschillende keren kunnen bevestigen dat alle projecten die Galicië betreffen onder de communautaire richtsnoeren vallen welke op 1 oktober 2003 door de Commissie zijn voorgesteld en die momenteel door het Parlement en de Raad worden bestudeerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/74 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/74

---

(2004/C 84 E/0079)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3629/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   TGV-verbinding tussen Galicië en de rest van Spanje en de Franse grens

De TGV-spoorverbinding tussen Galicië en de rest van Spanje en de Franse grens komt niet voor in de afdeling prioritaire projecten „quick start” voor TGV-spoorverbindingen van het Europees groei-initiatief, ondanks het feit dat de Spaanse en de Galicische regering systematisch beweren dat de werkzaamheden in 2010 klaar zullen zijn.

Hoe komt het dat dit TGV-project ontbreekt op de lijst van prioritaire „quick start” TGV-projecten? Wat zijn de vooruitzichten die de Spaanse regering aan de Europese Unie heeft meegedeeld? In welke financiering voorziet de Commissie, en op welke termijn?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 februari 2004)

Het verslag inzake het groei-initiatief van de voorzitter van de Commissie dat door de Commissie op 11 november 2003 bij de Raad is ingediend, omvat inderdaad een „quick start”-programma. Het programma bestaat, wat vervoer betreft, uit de grensoverschrijdende trajecten van de prioritaire projecten die door de Commissie op 1 oktober 2003 zijn voorgesteld in het kader van de wijziging van de richtsnoeren voor het trans-Europees netwerk (TEN).

De projecten van het „quick start”-programma voldoen aan de volgende vier criteria:

| 1. | ze kunnen onmiddellijk worden gestart, waarbij het de bedoeling is dat voor het einde van 2006 aanzienlijke investeringen plaatsvinden, |
| --- | --- |

1.

ze kunnen onmiddellijk worden gestart, waarbij het de bedoeling is dat voor het einde van 2006 aanzienlijke investeringen plaatsvinden,

| 2. | ze hebben een sterk grensoverschrijdend effect, |
| --- | --- |

2.

ze hebben een sterk grensoverschrijdend effect,

| 3. | ze leveren positieve resultaten op qua groei en werkgelegenheid en |
| --- | --- |

3.

ze leveren positieve resultaten op qua groei en werkgelegenheid en

| 4. | ze hebben voordelen op het gebied van de milieubescherming. Het „quick start”-programma is een werkinstrument en is in geen geval van invloed op het voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003 betreffende communautaire richtsnoeren voor TEN's, dat via de medebeslissingsprocedure zal worden aangenomen. |
| --- | --- |

4.

ze hebben voordelen op het gebied van de milieubescherming. Het „quick start”-programma is een werkinstrument en is in geen geval van invloed op het voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003 betreffende communautaire richtsnoeren voor TEN's, dat via de medebeslissingsprocedure zal worden aangenomen.

De „corredor Norte-Noroeste met inbegrip van Vigo-Porto”, die deel uitmaakt van prioritair project 19 „Interoperabiliteit van hogesnelheidsspoorlijnen op het Iberisch schiereiland”, zoals dit op 1 oktober 2003 is voorgesteld, is opgenomen in dit programma. De „corredor Norte-Noroeste” omvat de spoorwegverbindingen tussen Galicië en de rest van Spanje en zal aansluiting geven op het project Madrid-Vitoria-Dax. De gegevens die in het kader van het bovengenoemde programma werden verzameld, zijn door de lidstaten meegedeeld.

Wat de verbindingen tussen Spanje en Frankrijk betreft, deelt de Commissie het geachte parlementslid mede dat het traject Figueras-Perpignan in het kader van prioritair project 3 „Hogesnelheidstrein Zuid” ook in het „quick start”-prog ramma is opgenomen.

Afgezien van het feit dat er projecten in het groei-initiatief zijn opgenomen, heeft de Commissie tegenover het geachte parlementslid overigens verschillende keren kunnen bevestigen dat alle TEN-projecten die Galicië betreffen onder de communautaire richtsnoeren vallen welke op 1 oktober 2003 door de Commissie zijn voorgesteld en die momenteel door het Parlement en de Raad worden bestudeerd.

Bij de communautaire financiering worden de geldende budgettaire verordeningen en toewijzingen aangehouden. In deze context omvatten de voorstellen die de Commissie op 1 oktober 2003 heeft gedaan, een voorstel tot herziening van de richtsnoeren en de begeleidende financiële regels betreffende trans-Europese Netwerken (TEN-T) en met name een voorstel om het maximale bijdragepercentage van het TEN-budget in de kosten van de werkzaamheden voor grensoverschrijdende projecten van 10 % naar 30 % te verhogen. De Raad van ministers van financiën die op 25 november 2003 is bijeengekomen, heeft een politiek akkoord bereikt door een verhoging tot 20 % te accepteren en tegelijkertijd het toepassingsgebied van deze maximale bijdrage van 20 % uit te breiden tot projecten in natuurlijke barrières. Deze bepalingen kunnen worden toegepast zodra ze definitief zijn vastgesteld.

Het Europese groei-initiatief wordt overigens ondersteund door vernieuwende financieringsmethoden. Zo bereidt de Commissie een nieuw garantiemechanisme voor dat tot doel heeft de specifieke commerciële risico's van TEN-projecten in de fase na de bouw af te dekken.

De Europese Investeringsbank (EIB) neemt ook actief deel aan het groei-initiatief middels haar mechanisme voor investeringen in de TEN. Bovendien heeft zij inmiddels de beslissingen genomen die noodzakelijk zijn om het gestructureerde financieringsmechanisme te versterken waarmee zij risico's financiert van projecten die niet door de traditionele leningsinstrumenten zouden worden gedekt. De EIB verhoogt tevens de hulp die zij in de vorm van risicokapitaal biedt en stelt vernieuwende en originele instrumenten voor, zoals de „effectisering sstructuren”.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/75 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/75

---

(2004/C 84 E/0080)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3643/03

van Salvador Jové Peres (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Herziening van de GMO voor olijfolie

De Raad heeft in 1998 nationale garantiehoeveelheden voor olijfolie ingesteld aan de hand van cijfers die door de Commissie zelf en door de Rekenkamer in zijn speciaal verslag 2/98 in twijfel werden getrokken. De herziening van de GMO in 1998 had onder meer tot doel betrouwbare informatie te verkrijgen over de werkelijke productie. De overschrijding van de nationale garantiehoeveelheden betekende sancties die in mindering werden gebracht op de steun die in de periode 2000-2002 werd ontvangen. In haar huidige voorstel stelt de Commissie voor genoemde periode als uitgangspunt te nemen voor de berekening van de toekomstige steun.

Meent de Commissie niet dat het gebruik van inlichtingen die zijzelf als weinig betrouwbaar aanmerkt, voor distorsie zal zorgen bij de toekomstige verdeling van de steun? Welke inspanningen heeft de Commissie zich getroost om de informatie te verifiëren die is gebruikt voor de vaststelling van de nationale garantiehoeveelheden in 1998? Wat heeft dat opgeleverd?

Op de vergadering van de Internationale Olijfolieraad in november 1996 werden minimale wijzigingen aangebracht die neerkwamen op een productievermindering met 8 % en een vermindering van de voorraden met 63 % voor Griekenland, een vermindering van de voorraden met 54 % en een stijging van de productie met 3 % voor Italië en een geringe productievermindering voor Spanje. Dit zou een veel grotere consumptie van olijfolie in Italië en Griekenland betekenen zonder dat dit zou zijn ontdekt. Hoe verklaart Commissie de aanpassingen tijdens de vergadering van de Internationale Olijfolieraad in november 1996? Zijn andere verklaringen op basis van de geringe betrouwbaarheid van de gebruikte productiecijfers voor de vaststelling van de nationale garantiehoeveelheden niet veel waarschijnlijker?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 januari 2004)

De door de Raad in 1998 vastgestelde verdeling van de nationale gegarandeerde hoeveelheden (NGH's) was onder andere gebaseerd op de productie in de laatste vijf jaren, met uitzondering van de jaren met een extreme productie, alsook op de situatie van de sector in de verschillende lidstaten.

De in het kader van de onafhankelijke onderzoeken „Olistat” en „Oliarea” verkregen gegevens hebben bevestigd dat de verdeling van de NGH's in overeenstemming was met de productiestructuur in 1998.

Evenals voor de andere, in het eerste hervormingspakket behandelde sectoren, stelt de Commissie voor om de nationale maxima te berekenen op basis van het gemiddelde van de door de producenten in de referentieperiode (de verkoopseizoenen 2000/2001 tot en met 2002/2003) ontvangen betalingen. Deze referentieperiode is een essentieel element van de hervorming en garandeert een coherente budgettaire behandeling van de diverse sectoren van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB).

Op verzoek van de Commissie heeft de Internationale Olijfolieraad (IOR) zijn statistische reeksen over de lidstaten opnieuw onderzocht om de coherentie tussen de diverse gegevens en met name de marktprijzen te verbeteren.

Uit de analyse van de voor de verwerking van de gegevens gebruikte methoden is gebleken dat in bepaalde lidstaten uitsluitend het gebruik van olijfolie voor menselijke consumptie in aanmerking is genomen, en niet het industriële gebruik, noch de verliezen. Voorts is vastgesteld dat in bepaalde lidstaten de nauwkeurigheidsgraad van een groot aantal gegevens vanwege de afzetstructuren hooguit slechts 12 % bedroeg.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/76 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/76

---

(2004/C 84 E/0081)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3653/03

van Jean-Louis Bernié (EDD) aan de Commissie

(2 december 2003)

Betreft:   Interpretatiegids voor de vogelrichtlijn

In haar antwoord van 22 mei 2003 op schriftelijke vraag P-1495/03 (1) zegde Commissaris Wallström toe mij de Franse interpretatiegids van de vogelrichtlijn te doen toekomen.

Wanneer kan ik deze gids verwachten?

Wanneer zal deze gids worden aangeboden aan de Commissie milieubeheer, het Europees Parlement en de Interfractiewerkgroep „jacht, visserij en milieu” van het Europees Parlement?

Wanneer en hoe zal deze gids van toepassing zijn, mede in het licht van het jongste arrest van het Europese Hof van Justitie betreffende derogaties inzake de jacht?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 januari 2004)

De Commissie is zich terdege bewust van haar toezegging de gids aan het Parlement te doen toekomen zodra deze is afgerond. Zij is in deze taak vertraagd door de noodzaak hierbij het oordeel te betrekken van het Hofvan Justitie in zaak C-182/02 (voorlopig arrest inzake de interpretatie van artikel 9, lid 1, onder c), van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2), op vraag van de Franse Conseil d'Etat).

Het gedeelte van de gids waarin wordt ingegaan op de bepalingen van artikel 7 van Richtlijn 79/409/EEG is al in drie talen beschikbaar op de volgende website: (http://europa.eu.int/comm/environment/nature/ sustainable_hunting.htm).

Nu het arrest in deze zaak is gewezen, rondt de Commissie de gids verder af. Er wordt nu nog gewerkt aan een technische en juridische herziening van de tekst en een vertaling, in eerste instantie in het Frans en het Duits. De Commissie streeft ernaar de gids begin 2004 beschikbaar te kunnen stellen aan de Milieucommissie van het Parlement, de gemengde groep „Veldsporten, visserij & natuurbehoud” en afzonderlijke leden van het Parlement die om het document hebben gevraagd.

De gids heeft tot doel lidstaten en andere betrokkenen te helpen bij de implementatie van de jachtbepalingen van de richtlijn. De gids is een weergave van alle relevante arresten van het Hof van Justitie over dit onderwerp, met inbegrip van het recentste arrest inzake de bepalingen van artikel 9, lid 1, onder c).

---

(1)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 73.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/77 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/77

---

(2004/C 84 E/0082)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3655/03

van Ioannis Marinos (PPE-DE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Vervalsing van eurobiljetten en -muntstukken

Volgens berichten in de pers duiken er in de landen van de eurozone regelmatig valse eurobiljetten op. In Griekenland zijn er bovendien al valse muntstukken van 2 EUR aangetroffen. Volgens dezelfde berichten bevindt er zich in Bulgarije een werkplaats waar eurobiljetten worden nagemaakt, en in Turkije een voor valse muntstukken. In Eurobarometer nr. 58 zijn overigens de resultaten van een opiniepeiling bekendgemaakt waaruit blijkt dat een groot deel van de bevolking in de eurozone zich psychologisch nog steeds vereenzelvigt met de oude nationale munten, terwijl de euro verder verantwoordelijk wordt geacht voor afrondingen van de prijzen naar boven toe. Tot slot heeft de Europese centrale bank medegedeeld dat zij, samen met de belangrijkste instanties die bevoegd zijn voor de uitgifte van bankbiljetten, de zogenaamde Groep van centrale banken ter voorkoming van vervalsing („C.B.C.D.G.”) heeft opgericht.

Acht de Commissie de getroffen voorbereidingen voor de invoering van de euro en voor de tijdige voorkoming van vervalsing toereikend?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(2 februari 2004)

Het feit dat de invoering van de euro zo weinig problemen heeft opgeleverd bewijst dat de getroffen voorbereidingen, niet alleen door de Commissie maar door alle partijen, inderdaad toereikend waren. In de Mededeling van de Commissie aan de Europese Raad genaamd Balans van de invoering van de chartale euro (1) wordt het zo geformuleerd: „Dit grote succes is te danken aan de kwaliteit en de uiterste zorgvuldigheid van de voorbereidingen van de lidstaten, de Europese instellingen (ECB en Europese Commissie), de nationale centrale banken, de financiële instellingen, de winkels, de politie en de geldtransporteurs en aan de actieve en enthousiaste deelneming van de burgers, zonder wie het welslagen van de operatie en de snelle verspreiding van de euro niet mogelijk waren geweest.” (2).

De Commissie neemt de publieke perceptie van de introductie van de euro serieus. Zij zal in 2004 haar communicatie over de euro en de Economische en Monetaire Unie intensiveren. Haar inspanningen op dit gebied zullen gedeeltelijk gericht zijn op het ontkrachten van de onjuiste beleving dat de euro tot prijsstijgingen geleid heeft, en gedeeltelijk op de verspreiding van goed nieuws zoals de verlaging van de kosten voor grensoverschrijdende betalingen.

De Commissie, de Europese Centrale Bank (ECB), Europol en de lidstaten hebben een groot aantal maatregelen genomen die gericht zijn op betere bescherming van de eurobiljetten en -munten tegen valsemunterij.

Dit zijn o.a:

| — | Het opzetten van een juridisch kader en mechanismen voor betere samenwerking tussen alle bevoegde autoriteiten op het gebied van de strijd tegen valsemunterij (wetshandhavingsdiensten, centrale banken waaronder die van toetredende en derde landen, ministeries van Financiën enz.) op het niveau van lidstaten en Europese Instellingen; |
| --- | --- |

—

Het opzetten van een juridisch kader en mechanismen voor betere samenwerking tussen alle bevoegde autoriteiten op het gebied van de strijd tegen valsemunterij (wetshandhavingsdiensten, centrale banken waaronder die van toetredende en derde landen, ministeries van Financiën enz.) op het niveau van lidstaten en Europese Instellingen;

| — | Verhoging van de straffen voor valsemunterij; |
| --- | --- |

—

Verhoging van de straffen voor valsemunterij;

| — | Intensieve training voor alle betrokken partijen, algemeen en gespecialiseerd, op nationaal, communautair en international niveau. Het belangrijkste instrument hiervoor is het specifieke programma Pericles, een programma inzake uitwisselingen, bijstand en opleiding, dat door de Commissie wordt beheerd; |
| --- | --- |

—

Intensieve training voor alle betrokken partijen, algemeen en gespecialiseerd, op nationaal, communautair en international niveau. Het belangrijkste instrument hiervoor is het specifieke programma Pericles, een programma inzake uitwisselingen, bijstand en opleiding, dat door de Commissie wordt beheerd;

| — | voortdurende controle op de tenuitvoerlegging van specifieke wetgeving door de lidstaten; en zo nodig rapportage en indiening van voorstellen. |
| --- | --- |

—

voortdurende controle op de tenuitvoerlegging van specifieke wetgeving door de lidstaten; en zo nodig rapportage en indiening van voorstellen.

De maatregelen op Europees en nationaal niveau om valsemunterij te voorkomen en te bestraffen hebben over het algemeen geleid tot betere bescherming en meer zekerheid voor de burger.

Deze maatregelen zijn genomen vóór de invoering van de eurobiljetten en -munten. Zo is in het bijzonder het mandaat van Europol in 1999 uitgebreid tot de bestrijding van valsemunterij, is de strafrechtelijke bescherming in mei 2000 verbeterd door het vaststellen van minimumsancties en door uitbreiding van de reikwijdte van strafbare feiten (3), en is Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad (4) tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij in juni 2001 aangenomen.

---

(1)  COM(2002)124 def.

(2)  Europaper nr. 44 van april 2002.

(3)  Kaderbesluit van 29 mei 2000, PB L 140 van 14.6.2000.

(4)  Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, PB L 181 van 4.7.2001. Uitgebreid tot de lidstaten die de euro niet als munteenheid hebben aangenomen in Verordening (EG) nr. 1339/2001 van de Raad van 28 juni 2001, PB L 181 van 4.7.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/78 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/78

---

(2004/C 84 E/0083)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3668/03

van María Sornosa Martínez (PSE) en María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aantasting flora en fauna door uitbreiding van de haven van Altea

Verscheidene universiteiten, milieu- en burgerverenigingen alsmede ondergetekenden hebben de Commissie gewaarschuwd voor de ernstige gevolgen die de uitbreidingswerkzaamheden aan de haven van Campomanes in Altea zullen hebben voor met name de posidonia-velden en de dolfijnenpopulatie. De Europese Commissie, die zich rechtstreeks in verbinding heeft gesteld met de Spaanse autoriteiten teneinde deze zaak te onderzoeken, weet dat de Catalaanse regering van plan is de 40 hectare posidonia-velden die door de werkzaamheden worden bedreigd, over te brengen naar een andere locatie. Deze optie is echter door de meeste deskundigen van de hand gewezen als „onuitvoerbaar”, gezien de moeilijkheden van overplanting van posidonia en het feit dat de zich momenteel rond deze posidonia-velden bevindende dolfijnenpopulatie sterk van deze velden afhankelijk is.

In haar antwoord op schriftelijke vraag P-1450/03 (1) van 23 mei dit jaar kondigde de Commissie aan dat zij de zaak nog steeds in behandeling had en binnenkort een besluit zou nemen:

Kan de Commissie nader aangeven wat de conclusies zijn van haar onderzoek naar de milieuschade van de uitbreidingswerkzaamheden aan de haven van Altea?

Kan de Commissie aangeven welke besluiten tot nog toe zijn genomen in deze kwestie?

Zijn de deskundigen van de Commissie het eens met het universitaire standpunt, volgens welk de door de Catalaanse regering voorgestelde oplossing van verplaatsing van de posidonia-velden in de praktijk „onuitvoerbaar” is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

Na analyse van de beschikbare informatie heeft de Commissie besloten dat de Spaanse autoriteiten de bepalingen van het communautaire milieurecht in het geval van het uitbreidingsproject voor de jachthaven van Altea correct hebben toegepast. De Commissie heeft namelijk geconstateerd dat voor het genoemde project een milieu-effectbeoordelingsprocedure is uitgevoerd. Uit de resultaten van deze beoordeling blijkt geen significant effect voor het gebied van communautair belang (GCB) dat zich in de nabijheid bevindt en dat door de Spaanse autoriteiten is voorgesteld in het kader van de totstandkoming van het Natura 2000-netwerk. Het project is overigens slechts van invloed op 1 % (tussen de 10 en 15 hectaren) van de prioritaire habitat van communautair belang (de posidonia-velden) die zich in dit gebied bevindt.

Voor zover het genoemde project geen significante gevolgen voor het gebied heeft, zijn compensatiemaatregelen volgens de communautaire wetgeving niet noodzakelijk. Hoewel de Commissie zich bewust is van de technische moeilijkheden waarmee de overplanting van de posidonia-velden gepaard gaat, kan zij zich dus niet uitspreken over de haalbaarheid van een dergelijke actie, of een oordeel vellen over de zin van andere maatregelen die door de Spaanse autoriteiten worden overwogen om de gevolgen van het project voor het milieu tot een minimum te beperken.

Zoals reeds is uiteengezet, hebben de Spaanse autoriteiten naar aanleiding van een milieu-effectbeoordeling, waarbij in het bijzonder rekening is gehouden met artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2), vastgesteld dat het project geen significante gevolgen heeft voor het gebied. In de gegeven omstandigheden en uit hoofde van het genoemde artikel 6, lid 3, mogen de Spaanse autoriteiten het project dus goedkeuren zonder dat er compensatiemaatregelen hoeven te worden getroffen. Elke maatregel die later door de Spaanse autoriteiten wordt getroffen om het gebied te beschermen, zou buiten de toepassing van het communautaire recht vallen.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 716.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/79 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/79

---

(2004/C 84 E/0084)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3669/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Apenboerderij van Camarles

Het bedrijf „Centre de recherche primatologique Ltd.” heeft onlangs in Spanje 298 makaken geïmporteerd die bestemd waren voor een experimentele apenboerderij, gelegen in Camarles (Tarragona), waarover de Commissie reeds schriftelijke vraag E-2259/02 (1) werd gesteld. Deze apen zijn door het departement Milieu van de regering van Catalonië in voorlopige bewaring gesteld zolang geen waarborgen zijn verkregen over de veiligheid van deze apen met betrekking tot mogelijke besmetting en het gevaar van ziekten voor de bevolking, en totdat is vastgesteld dat de activiteiten van de apenboerderij van Camarles verenigbaar zijn met de Catalaanse wetgeving.

De Spaanse autoriteiten hebben momenteel de vergunningen voor de apenboerderij voorlopig opgeschort in afwachting van een definitief besluit door de autonome regering van Catalonië.

| — | Is de Commissie desondanks niet van oordeel dat op grond van artikel 22 van richtlijn 86/609/EEG (2) betreffende onnodige duplicatie van dierproeven de aandacht van de Spaanse autoriteiten zou moeten worden gevestigd op het functioneren van de geplande installaties, ten einde te waarborgen dat, indien de boerderij zijn activiteiten hervat, genoemde richtlijn wordt geëerbiedigd? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie desondanks niet van oordeel dat op grond van artikel 22 van richtlijn 86/609/EEG (2) betreffende onnodige duplicatie van dierproeven de aandacht van de Spaanse autoriteiten zou moeten worden gevestigd op het functioneren van de geplande installaties, ten einde te waarborgen dat, indien de boerderij zijn activiteiten hervat, genoemde richtlijn wordt geëerbiedigd?

| — | Is de Commissie bereid onderzoek te verrichten naar de maatregelen die door het betrokken bedrijf en door de Spaanse autoriteiten zijn gepland om te zorgen voor correcte naleving van de artikelen 5, 14 en 15 van genoemde richtlijn? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid onderzoek te verrichten naar de maatregelen die door het betrokken bedrijf en door de Spaanse autoriteiten zijn gepland om te zorgen voor correcte naleving van de artikelen 5, 14 en 15 van genoemde richtlijn?

| — | Is de Commissie ervan op de hoogte dat een groot deel van de geïmporteerde makaken van de soort „macaca fascicularis” zijn, die voorkomt op de Rode Lijst van het CITES met de aanduiding „bijna |
| --- | --- |

—

Is de Commissie ervan op de hoogte dat een groot deel van de geïmporteerde makaken van de soort „macaca fascicularis” zijn, die voorkomt op de Rode Lijst van het CITES met de aanduiding „bijna

bedreigd”? Weet de Commissie dat de landen van herkomst van de „macaca fascicularis” (in het bijzonder Maleisië en de Filippijnen), indertijd de export van deze apen hebben verboden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 januari 2004)

De Commissie beschikt niet over aanwijzingen dat niet wordt voldaan aan de bepalingen van artikel 22 van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt.

De toepassing van de artikelen 5, 14 en 15, inzake de huisvesting en algemene verzorging van de dieren, de opleiding en scholing van medewerkers en de voorwaarden voor goedkeuring van fokinstellingen en toeleverende instellingen, valt onder de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten. De Commissie heeft vooralsnog geen aanwijzingen dat aan de betreffende bepalingen niet wordt voldaan en beschikt aldus niet over een grond voor een onderzoek.

De Commissie is ervan op de hoogte dat de betreffende apensoort, Macaca fascicularis, is opgenomen in bijlage II van de CITES en de daarmee corresponderende bijlage B van Richtlijn (EG) 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (3). De invoer van dergelijke soorten in de Gemeenschap is uitsluitend toegestaan als het land van herkomst een geldige uitvoervergunning kan overleggen (zodat het verbod op uitvoer waar bepaalde landen toe hebben besloten, geëerbiedigd kan worden) en als de betreffende lidstaat, zo nodig in overleg met andere lidstaten, van mening is dat de invoer geen bedreiging vormt voor het behoud van de soort. In het onderhavige geval blijkt uit de gegevens die de Commissie ter beschikking staan dat de apen niet aan een wilde populatie worden onttrokken. Derhalve vormt de invoer, mits een uitvoervergunning is verstrekt, geen inbreuk op de CITES en evenmin op Verordening (EG) nr. 338/97.

---

(1)  PB C 309 E van 12.12.2002, blz. 214.

(2)  PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.

(3)  PB L 61 van 3.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/80 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/80

---

(2004/C 84 E/0085)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3673/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Communautaire steun voor de multinational Gerry Weber

Ondanks communautaire steun sloot de Duitse multinational Gerry Weber begin dit jaar een confectiedochter in Figueiró dos Vinhos (Portugal), waar een 150-tal mensen werkten.

Inmiddels zijn de installaties opgekocht door een ander bedrijf en zijn de activiteiten in september opnieuw opgestart.

Kan de Commissie mij meedelen:

| 1. | of Gerry Weber communautaire steun heeft ontvangen voor de productie van confectieartikelen in Figueiró dos Vinhos (Portugal); |
| --- | --- |

1.

of Gerry Weber communautaire steun heeft ontvangen voor de productie van confectieartikelen in Figueiró dos Vinhos (Portugal);

| 2. | zo ja, welke maatregelen heeft de Commissie genomen of denkt zij te nemen naar aanleiding van het besluit van de leiding van Gerry Weber om de Portugese confectieafdeling te sluiten? |
| --- | --- |

2.

zo ja, welke maatregelen heeft de Commissie genomen of denkt zij te nemen naar aanleiding van het besluit van de leiding van Gerry Weber om de Portugese confectieafdeling te sluiten?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(12 februari 2004)

| 1. | De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de multinational Gerry Weber in het kader van het communautaire bestek (CB II) (1994-1999) onder het programma Beroepsopleiding en werkgelegenheid (1) financiële steun van de Gemeenschap ontvangen heeft. Uit hoofde van het Europees Sociaal Fonds (ESF) is met name een bedrag van 226 525,26 EUR verstrekt.
  De Commissie wijst er voorts op dat de toekenning van financiële steun uit het ESF niet afhankelijk is van het voortbestaan van een bedrijf, maar veeleer van de vraag of op het moment dat de steun uit het ESF wordt toegekend, voldaan is aan de toekennings- en subsidiabiliteitscriteria uit de van kracht zijnde regelgeving.
  De onderneming heeft daarnaast ook steun ontvangen van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO). Het ging daarbij om medefinanciering ten bedrage van 809 823, 86 EUR in het kader van twee goedgekeurde projecten in het PNICIAP-programma (2) 1988 (BB I) en het programma voor de modernisering van de economische structuur 1994 (BB II).
  De richtsnoeren die bepalen dat gefinancierde activa vanaf het moment van de investeringen waarvoor steun is toegezegd nog minimaal vijf jaar moeten blijven bestaan, zijn pas na 10 maart 1998 door de Commissie goedgekeurd. |
| --- | --- |

1.

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de multinational Gerry Weber in het kader van het communautaire bestek (CB II) (1994-1999) onder het programma Beroepsopleiding en werkgelegenheid (1) financiële steun van de Gemeenschap ontvangen heeft. Uit hoofde van het Europees Sociaal Fonds (ESF) is met name een bedrag van 226 525,26 EUR verstrekt.

De Commissie wijst er voorts op dat de toekenning van financiële steun uit het ESF niet afhankelijk is van het voortbestaan van een bedrijf, maar veeleer van de vraag of op het moment dat de steun uit het ESF wordt toegekend, voldaan is aan de toekennings- en subsidiabiliteitscriteria uit de van kracht zijnde regelgeving.

De onderneming heeft daarnaast ook steun ontvangen van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO). Het ging daarbij om medefinanciering ten bedrage van 809 823, 86 EUR in het kader van twee goedgekeurde projecten in het PNICIAP-programma (2) 1988 (BB I) en het programma voor de modernisering van de economische structuur 1994 (BB II).

De richtsnoeren die bepalen dat gefinancierde activa vanaf het moment van de investeringen waarvoor steun is toegezegd nog minimaal vijf jaar moeten blijven bestaan, zijn pas na 10 maart 1998 door de Commissie goedgekeurd.

| 2. | De Commissie herinnert eraan dat in verscheidene richtlijnen van de Gemeenschap voorlichting s- en raadplegingsprocedures voor de vertegenwoordigers van het personeel voorzien zijn, die in het geval van bedrijfssluitingen van toepassing kunnen zijn. Het gaat daarbij met name om Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (3), Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (4) en Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (5). De eerste twee richtlijnen zijn in de nationale wetgeving van de lidstaten omgezet. Het is dan ook aan de bevoegde nationale autoriteiten, incl. de nationale rechter om van geval tot geval te bekijken of de richtlijnen op correcte en effectieve wijze worden toegepast. De laatstgenoemde richtlijn hoeft uiterlijk pas op 23 maart 2005 door de lidstaten te worden omgezet. |
| --- | --- |

2.

De Commissie herinnert eraan dat in verscheidene richtlijnen van de Gemeenschap voorlichting s- en raadplegingsprocedures voor de vertegenwoordigers van het personeel voorzien zijn, die in het geval van bedrijfssluitingen van toepassing kunnen zijn. Het gaat daarbij met name om Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (3), Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (4) en Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (5). De eerste twee richtlijnen zijn in de nationale wetgeving van de lidstaten omgezet. Het is dan ook aan de bevoegde nationale autoriteiten, incl. de nationale rechter om van geval tot geval te bekijken of de richtlijnen op correcte en effectieve wijze worden toegepast. De laatstgenoemde richtlijn hoeft uiterlijk pas op 23 maart 2005 door de lidstaten te worden omgezet.

---

(1)  Beschikking C (1994) 379 van 25 februari 1994.

(2)  Programa Nacional de Interesse Comunitário de Incentivo a Actividade Produtiva (Nationaal programma van communautair belang voor de stimulering van de productie).

(3)  PB L 225 van 12.8.1998.

(4)  PB L 254 van 30.9.1994.

(5)  PB L 80 van 23.3.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/81 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/81

---

(2004/C 84 E/0086)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3677/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Prato

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1114/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Prato projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad zich kandidaat heeft gesteld, maar niet is geselecteerd voor subsidieverlening.

Kan de Commissie meedelen waarom de projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/82 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/82

---

(2004/C 84 E/0087)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3678/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Terni

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1116/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Florence projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad zich kandidaat heeft gesteld, maar niet is geselecteerd voor subsidieverlening.

Kan de Commissie meedelen waarom de projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/82 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/82

---

(2004/C 84 E/0088)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3679/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pesaro

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1111/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pesaro projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Pesaro sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/82 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/82

---

(2004/C 84 E/0089)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3680/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Florence

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1106/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Florence projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad zich kandidaat heeft gesteld, maar niet is geselecteerd voor subsidieverlening.

Kan de Commissie meedelen waarom de projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/83 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/83

---

(2004/C 84 E/0090)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3681/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pisa

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1112/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pisa projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Pisa sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/83 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/83

---

(2004/C 84 E/0091)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3682/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Ancona

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1104/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Ancona projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Ancona sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/83 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/83

---

(2004/C 84 E/0092)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3683/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Carrara

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1105/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Carrara projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Carrara sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/84 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/84

---

(2004/C 84 E/0093)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3684/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Livorno

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1107/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Livorno projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Livorno sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/84 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/84

---

(2004/C 84 E/0094)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3685/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Macerata

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1108/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Macerata projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Macerata sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/84 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/84

---

(2004/C 84 E/0095)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3686/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Massa

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1109/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Massa projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Massa sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/85 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/85

---

(2004/C 84 E/0096)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3687/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Pistoia

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1113/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pistoia projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad tot 1999 geen enkele subsidie is toegekend.

Kan de Commissie meedelen of de gemeente Pistoia sindsdien projectvoorstellen heeft ingediend, daarvoor subsidie heeft ontvangen en de eventuele subsidies heeft gebruikt in de periode na het genoemde begrotingsjaar?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/85 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/85

---

(2004/C 84 E/0097)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3688/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Perugia

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1110/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Perugia projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad zich tot dusver in 1997 en 1998 kandidaat heeft gesteld, maar in geen van beide jaren subsidies heeft ontvangen.

Kan de Commissie meedelen waarom deze projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/85 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/85

---

(2004/C 84 E/0098)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3689/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Aanpassing van de subsidies uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture voor de gemeente Siena

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1115/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Siena projectvoorstellen had ingediend en daarvoor subsidies had ontvangen uit hoofde van het programma Ecos-Ouverture, heeft de Commissie laten weten dat de stad zich tot dusver in 1999 kandidaat heeft gesteld met twee projecten, maar in geen van beide gevallen subsidies heeft ontvangen.

Kan de Commissie meedelen waarom deze projecten niet voor subsidiëring in aanmerking kwamen?

Heeft de Commissie de beoordeling van de eindverslagen waarover in haar antwoord wordt gesproken afgerond en kan zij, indien dit het geval is, nadere informatie verschaffen over de resultaten?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Barnier namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3677/03, E-3678/03, E-3679/03, E-3680/03, E-3681/03, E-3682/03, E-3683/03, E-3684/03, E-3685/03, E-3686/03, E-3687/03, E-3688/03 en E-3689/03

(15 januari 2004)

In het kader van het programma Ecos-Ouverture werden respectievelijk in 1997 en 1998 twee oproepen tot het indienen van voorstellen gepubliceerd. Daarna is er geen enkele andere oproep gepubliceerd. Geen van de acht genoemde lokale overheden — te weten Ancona, Carrara, Livorno, Macerata, Massa, Pesaro, Pisa en Pistoia — konden derhalve in het kader van dit programma na 1999 voor financiering in aanmerking komen.

In reactie op deze twee oproepen heeft de Commissie meer dan 300 aanvragen ontvangen. De selectieprocedure was gebaseerd op de in de oproepen gepubliceerde criteria. Op die basis werden de 63 beste projecten geselecteerd (31 in 1997 en 32 in 1998).

De projecten die door de in de hiervoor genoemde schriftelijke vragen bedoelde bestuurslichamen waren ingediend, werden afgewezen, en wel om de volgende redenen

| — | Gemeente Florence: het project Innocenters werd niet geselecteerd vanwege zwakke punten in de beschrijving van het partnerschap, het werkprogramma en de begroting; |
| --- | --- |

—

Gemeente Florence: het project Innocenters werd niet geselecteerd vanwege zwakke punten in de beschrijving van het partnerschap, het werkprogramma en de begroting;

| — | Gemeente Prato: het project Ecotex werd niet geselecteerd vanwege zwakke punten in de beschrijving van het werkprogramma en de begroting; |
| --- | --- |

—

Gemeente Prato: het project Ecotex werd niet geselecteerd vanwege zwakke punten in de beschrijving van het werkprogramma en de begroting;

| — | Gemeente Siena: het project Femeco werd niet geselecteerd vanwege zwakke punten in de beschrijving van het partnerschap, het werkprogramma en de begroting; |
| --- | --- |

—

Gemeente Siena: het project Femeco werd niet geselecteerd vanwege zwakke punten in de beschrijving van het partnerschap, het werkprogramma en de begroting;

| — | Provincie Siena: het project Thermal Management voldeed niet aan de minimum geschiktheidscriteria in verband met de rechtspositie en de financiële betrokkenheid van de partners; |
| --- | --- |

—

Provincie Siena: het project Thermal Management voldeed niet aan de minimum geschiktheidscriteria in verband met de rechtspositie en de financiële betrokkenheid van de partners;

| — | Provincies Perugia en Terni (met de regio Umbria): het project Womanenterprise kan niet gefinancierd worden omdat het MEDA-fonds zich terugtrok uit de cofinanciering van het programma en het derhalve onmogelijk was de projecten, die voorgelegd waren door een partnerschap van bestuurslichamen van de Unie en van MEDA-landen, te cofinancieren; |
| --- | --- |

—

Provincies Perugia en Terni (met de regio Umbria): het project Womanenterprise kan niet gefinancierd worden omdat het MEDA-fonds zich terugtrok uit de cofinanciering van het programma en het derhalve onmogelijk was de projecten, die voorgelegd waren door een partnerschap van bestuurslichamen van de Unie en van MEDA-landen, te cofinancieren;

| — | Regio Umbria: het project Record voldeed niet aan de minimum geschiktheidscriteria die zijn vastgesteld voor het niveau van confinancering dat voor de fondsen EFRO en Phare toegelaten is; |
| --- | --- |

—

Regio Umbria: het project Record voldeed niet aan de minimum geschiktheidscriteria die zijn vastgesteld voor het niveau van confinancering dat voor de fondsen EFRO en Phare toegelaten is;

| — | Regionaal kantoor „Bioregionalisme” gevestigd in Perugia: het project Bioregional Sudira werd niet geselecteerd vanwege zwakke punten in de beschrijving van het partnerschap, het werkprogramma en de begroting. |
| --- | --- |

—

Regionaal kantoor „Bioregionalisme” gevestigd in Perugia: het project Bioregional Sudira werd niet geselecteerd vanwege zwakke punten in de beschrijving van het partnerschap, het werkprogramma en de begroting.

Het programma Ecos-Ouverture zal wellicht afgerond worden in het eerste kwartaal van 2004. Thans wordt de financiering van de interregionale samenwerking voor de gehele periode 2000-2006 ten laste genomen door het communautaire initiatief Interreg.

---

(1)  PB C 11 E van 15.1.2004, blz. 139.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/86 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/86

---

(2004/C 84 E/0099)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3704/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Terni

In antwoord op vraag E-0973/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Terni projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/87 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/87

---

(2004/C 84 E/0100)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3705/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Ancona

In antwoord op vraag E-0961/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Ancona projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/87 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/87

---

(2004/C 84 E/0101)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3706/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Carrara

In antwoord op vraag E-0962/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Carrara projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/87 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/87

---

(2004/C 84 E/0102)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3707/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Firenze

In antwoord op vraag E-0963/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Firenze projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/88 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/88

---

(2004/C 84 E/0103)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3708/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Livorno

In antwoord op vraag E-0964/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Livorno projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/88 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/88

---

(2004/C 84 E/0104)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3709/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Macerata

In antwoord op vraag E-0965/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Macerata projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/88 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/88

---

(2004/C 84 E/0105)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3710/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Massa

In antwoord op vraag E-0966/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Massa projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/89 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/89

---

(2004/C 84 E/0106)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3711/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Perugia

In antwoord op vraag E-0967/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Perugia projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/89 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/89

---

(2004/C 84 E/0107)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3712/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pesaro

In antwoord op vraag E-0968/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pesaro projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/89 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/89

---

(2004/C 84 E/0108)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3713/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pisa

In antwoord op vraag E-0969/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pisa projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/90 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/90

---

(2004/C 84 E/0109)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3714/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Prato

In antwoord op vraag E-0971/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Prato projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten van die gemeente heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/90 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/90

---

(2004/C 84 E/0110)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3715/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Siena

In antwoord op vraag E-0972/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Siena projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat geen enkel voorstel van die gemeente is ingediend.

Kan de Commissie mij meedelen of na de datum van haar antwoord (25 april 2003) nog projecten zijn ingediend?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/90 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/90

---

(2004/C 84 E/0111)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3716/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het Altener II-programma voor de gemeente Pistoia

In antwoord op vraag E-0970/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pistoia projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het Altener II-programma, heeft de Commissie meegedeeld dat een voorstel van die gemeente is ingediend maar niet voor subsidiëring in aanmerking is genomen.

Kan de Commissie mij meedelen om welke reden het project van subsidiëring is uitgesloten en of zij achteraf andere projecten heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/91 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/91

---

(2004/C 84 E/0112)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3717/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Massa

In antwoord op vraag E-0966/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Massa projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Heeft de Commissie tussen deze datum en vandaag van de gemeente Massa projecten voor SAVE II ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/91 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/91

---

(2004/C 84 E/0113)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3721/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Carrara

In antwoord op vraag E-0962/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Carrara projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/91 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/91

---

(2004/C 84 E/0114)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3722/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Firenze

In antwoord op vraag E-0963/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Firenze projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/92 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/92

---

(2004/C 84 E/0115)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3723/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Livorno

In antwoord op vraag E-0964/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Livorno projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/92 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/92

---

(2004/C 84 E/0116)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3724/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Macerata

In antwoord op vraag E-0965/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Macerata projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/92 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/92

---

(2004/C 84 E/0117)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3725/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Ancona

In antwoord op vraag E£-0961/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Ancona projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/93 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/93

---

(2004/C 84 E/0118)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3726/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pesaro

In antwoord op vraag E-0968/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pesaro projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/93 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/93

---

(2004/C 84 E/0119)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3727/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pisa

In antwoord op vraag E-0969/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pisa projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/93 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/93

---

(2004/C 84 E/0120)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3728/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Pistoia

In antwoord op vraag E-0970/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Pistoia projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/94 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/94

---

(2004/C 84 E/0121)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3729/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Prato

In antwoord op vraag E-0971/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Prato projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/94 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/94

---

(2004/C 84 E/0122)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3730/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Siena

In antwoord op vraag E-0972/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Siena projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/94 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/94

---

(2004/C 84 E/0123)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3731/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Nieuwste situatie van de subsidies in het kader van het SAVE II-programma voor de gemeente Terni

In antwoord op vraag E-0973/03 (1), waarin werd gevraagd of de gemeente Terni projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen uit hoofde van het SAVE II-programma, heeft de Commissie op 25 april 2003 meegedeeld dat zij geen enkel voorstel van die gemeente heeft ontvangen.

Kan de Commissie mij meedelen of zij na de datum van haar antwoord van die gemeente nog projecten voor SAVE II heeft ontvangen?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw de Palacio namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3704/03, E-3705/03, E-3706/03, E-3707/03, E-3708/03, E-3709/03, E-3710/03, E-3711/03, E-3712/03, E-3713/03, E-3714/03, E-3715/03, E-3716/03, E-3717/03, E-3721/03, E-3722/03, E-3723/03, E-3724/03, E-3725/03, E-3726/03, E-3727/03, E-3728/03, E-3729/03, E-3730/03 en E-3731/03

(28 januari 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid in verband met de 25 schriftelijke vragen inzake de gemeenten Ancona, Carrara, Firenze, Livorno, Macerata, Massa, Perugia, Pesaro, Pisa, Pistoia, Prato, Siena en Terni mede dat Altener II en SAVE II beide geëindigd zijn in 2002, hetgeen betekent dat er sinds april 2003 uitnodigingen tot het indienen van voorstellen zijn gepubliceerd en er ook geen projecten meer zijn voorgesteld.

In verband met schriftelijke vraag E-3716/03, heeft de stad Pistoia een voorstel ingediend voor het Altener II-programma in de uitnodiging tot het indienen van voorstellen 2001. Dit voorstel „Resred” heeft het niet gehaaid en kreeg geen steun, omdat onderzoek van onafhankelijke deskundigen had uitgewezen dat het voorstel niet voldoende meerwaarde op Europees niveau bood en niet genoeg tot navolging zou aansporen, omdat het zich richtte op voorlopige haalbaarheidsstudies in voornamelijk Italiaanse en Griekse gemeenten; verder hebben ook andere problemen inzake de voorgestelde aanpak, projectteam, begroting enz. tot dit negatieve resultaat geleid.

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 169.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/95 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/95

---

(2004/C 84 E/0124)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3719/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Evaluatie gevaar zink

De zinksector wacht al jaren op het verslag betreffende de evaluatie van de risico's van zink, overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 793/93 (1) en Verordening (EG) nr. 1488/94 (2), waarin de principes ervan worden vastgesteld. In haar antwoord op mijn vorige vraag over hetzelfde onderwerp (29 oktober 2001), meldde de Commissie dat vanaf september 2001 de technische vergadering van de Commissie een termijn van 18 maanden had vastgesteld voor het inzamelen van verdere informatie en/of bewijsmateriaal, die dan in het verslag over de risicobeoordeling zouden worden opgenomen. Inmiddels zijn die 18 maanden voorbij en de vertraging begint ernstige economische schade te berokkenen aan de betrokken sector.

Kan de Commissie mij meedelen:

| — | welke factoren de afwikkeling van dit dossier belemmeren; |
| --- | --- |

—

welke factoren de afwikkeling van dit dossier belemmeren;

| — | wanneer het dossier eindelijk zal kunnen worden afgerond? |
| --- | --- |

—

wanneer het dossier eindelijk zal kunnen worden afgerond?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(26 januari 2004)

De zinksector heeft zijn aanvullend onderzoek inzake de evaluatie van de risico's van zink afgerond overeenkomstig de planning die daarvoor was overeengekomen tijdens de in september 2001 gehouden technische vergadering van het Europees Bureau voor Chemische Producten over bestaande stoffen (Verordening (EEG) 793/93 van 23 maart 1993). De resultaten van dit onderzoek werden in maart 2003 gepresenteerd.

Zowel de „rapporteur” voor het zinkdossier, Nederland, als deskundigen uit de lidstaten hebben weliswaar hun waardering uitgesproken voor deze inspanningen, maar hadden meer tijd nodig om de volledige inhoud van alle onderzoeksverslagen te kunnen bestuderen. Vervolgens is er tijdens de technische vergaderingen verscheidene malen gesproken over de manier waarop de onderzoeksresultaten inzake de biologische beschikbaarheid van zink in het definitieve risicobeoordelingsrapport moeten worden aangewend en opgenomen. Tijdens de meest recente technische vergadering, in december 2003, werd deze discussie afgerond. De „rapporteur” komt begin 2004 met een uitgebreid risicobeoordelingsrapport; de bespreking daarvan staat op de agenda voor de volgende technische vergadering in maart 2004. De Commissie gaat ervan uit dat de lidstaten hun besprekingen over het zinkdossier op die vergadering zullen kunnen afronden.

---

(1)  PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1.

(2)  PB L 161 van 29.6.1994, blz. 3.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/96 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/96

---

(2004/C 84 E/0125)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3778/03

van Jürgen Zimmerling (PPE-DE) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   bescherming recht op privacy

De bescherming van de privésfeer is binnen de EU zeer verschillend geregeld. Zo ligt bijvoorbeeld in sommige lidstaten de bewijslast voor uitlatingen die de privésfeer schenden bij de (rechts-of natuurlijke) persoon die zulke uitlatingen verspreidt, in andere lidstaten is dit niet het geval. In sommige lidstaten moet de bescherming van de privésfeer, indien het gaat om „publieke figuren die van grote invloed zijn voor het tijdsgebeuren” bijna volledig wijken voor de vrije nieuwsgaring (een dergelijk geval is thans aanhangig voor het Europese hof voor de rechten van de mens).

Acht de Europese commissie het noodzakelijk en acht zij zich in staat voorstellen te doen voor een adequaat beschermingsniveau in alle lidstaten? Is de Commissie van mening dat het — voortbouwend op artikel 7 van het voorstel voor een verordening inzake niet-contractuele aansprakelijkheid — zinvol is om rechtsbepalingen voor te stellen die voorzien in een adequate boete op schending van het recht op privacy?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(30 januari 2004)

De Commissie is het met de geachte afgevaardigde eens dat zich op het gebied van het materieel burgerlijk recht in de lidstaten aanzienlijke verschillen voordoen wat betreft inbreuken op de persoonlijke levenssfeer en op de persoonlijkheidsrechten.

De Commissie is voorlopig niet voornemens een harmonisatie voor te stellen van de materiële rechtsregels van de lidstaten inzake wettelijke aansprakelijkheid met betrekking tot de persoonlijkheidsrechten, waarbij het in hoofdzaak om immateriële schade gaat, waarvan de beoordeling door de rechter in grote mate afhankelijk is van de plaatselijke sociaal-economische situatie. Tijdens de besprekingen in de Raad over het voorstel van de Commissie voor een verordening betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (Rome II), is bovendien gebleken dat communautaire initiatieven die met persvrijheid te maken hebben, bijzonder gevoelig liggen gezien de nauwe band van deze materie met de openbare orde en de grondwettelijke beginselen van de lidstaten.

Ook al wordt met Rome II geen harmonisatie van het materiële recht beoogd, toch wordt de gelijke behandeling van slachtoffers van inbreuken op de persoonlijkheidsrechten beter gewaarborgd, omdat hetzelfde recht van toepassing is, ongeacht in welke lidstaat het geding aanhangig wordt gemaakt. Tevens is dit voorstel erop gericht de rechtszekerheid van de slachtoffers in grensoverschrijdende geschillen te vergroten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/97 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/97

---

(2004/C 84 E/0126)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3779/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Terni

Op mijn eerdere vraag E-1103/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Terni in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/97 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/97

---

(2004/C 84 E/0127)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3780/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Carrara

Op mijn eerdere vraag E-1092/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Carrara in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/97 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/97

---

(2004/C 84 E/0128)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3781/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Florence

Op mijn eerdere vraag E-1094/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Florence in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/98 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/98

---

(2004/C 84 E/0129)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3782/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Livorno

Op mijn eerdere vraag E-1093/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Livorno in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/98 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/98

---

(2004/C 84 E/0130)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3783/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Macerata

Op mijn eerdere vraag E-1095/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Macerata in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/98 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/98

---

(2004/C 84 E/0131)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3784/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Massa

Op mijn eerdere vraag E-1096/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Massa in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/99 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/99

---

(2004/C 84 E/0132)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3785/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Perugia

Op mijn eerdere vraag E-1097/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Perugia in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/99 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/99

---

(2004/C 84 E/0133)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3786/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pesaro

Op mijn eerdere vraag E-1098/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Pesaro in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/99 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/99

---

(2004/C 84 E/0134)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3787/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pisa

Op mijn eerdere vraag E-1099/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Pisa in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/100 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/100

---

(2004/C 84 E/0135)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3788/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Pistoia

Op mijn eerdere vraag E-1100/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Pistoia in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/100 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/100

---

(2004/C 84 E/0136)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3789/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Prato

Op mijn eerdere vraag E-1101/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Prato in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/100 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/100

---

(2004/C 84 E/0137)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3790/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Siena

Op mijn eerdere vraag E-1102/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Siena in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/101 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/101

---

(2004/C 84 E/0138)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3791/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Laatste ontwikkelingen rond subsidies uit hoofde van het actieprogramma voor civiele bescherming voor de gemeente Ancona

Op mijn eerdere vraag E-1091/03 (1), waarin ik vroeg of de gemeente Ancona in het kader van het actieprogramma voor civiele bescherming projecten heeft ingediend en subsidies heeft ontvangen, antwoordde de Commissie op 22 april 2003 dat er geen projecten waren voorgesteld.

Kan de Commissie meedelen of na genoemde datum nog projecten zijn ingediend en met welk resultaat?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3779/03, E-3780/03, E-3781/03, E-3782/03, E-3783/03, E-3784/03, E-3785/03, E-3786/03, E-3787/03, E-3788/03, E-3789/03, E-3790/03 en E-3791/03

(26 januari 2004)

De Commissie verwijst naar haar gecombineerd antwoord van 22 april 2003 (1) op de schriftelijke vragen E-0829/03, E-0889/03, E-1091/03, E-1092/03, E-1093/03, E-1094/03, E-1095/03, E-1096/03, E-1097/03, E-1098/03, E-1099/03, E-1100/03, E-1101/03, E-1102/03 en E-1103/03 van het geachte parlementslid.

Op 8 augustus 2003 is in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) een oproep geplaatst tot het indienen van voorstellen in het kader van communautaire samenwerking voor civiele bescherming. Van de vijfentwintig ontvangen voorstellen werden er vijf geselecteerd, waarvan er één was ingediend door de gemeente Rome. Geen van de andere Italiaanse gemeenten heeft voorstellen bij de Commissie ingediend.

De eerstvolgende oproep tot het indienen van voorstellen in dit verband wordt eind februari 2004 gepubliceerd. Het geachte parlementslid wordt geadviseerd zich te wenden tot internetpagina (http://europa.eu.int/comm/environment/funding/intro_en.htm), waarop deze laatste oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van het communautaire actieprogramma voor civiele bescherming zal worden aangekondigd.

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 144.

(2)  PB C 188 van 8.8.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/101 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/101

---

(2004/C 84 E/0139)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3817/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Betaling van tolgeld op de Attiki-weg in Athene

De Griekse premier Simitis heeft op een partijmanifestatie van 30 november 2003 het voorlaatste stuk (zo is althans aangekondigd) van de Attiki-weg plechtig geopend. Deze weg wordt het afgelopen anderhalf jaar stukje bij beetje geopend en er wordt steeds meer tolgeld gevraagd. Op 1 december 2003 is de prijs opgelopen tot 2 EUR voor privé-auto's en er is aangekondigd dat de prijs na de Olympische Spelen zal worden verhoogd tot 2,8 EUR.

In de Griekse kranten wordt de Attiki-weg terecht de duurste weg van Europa genoemd. Er is geen enkele andere weg waarvan het gebruik zo duur is en voorts moet erop worden gewezen dat er geen differentiatie is van de kostprijs naargelang van de afgelegde kilometers. Een gebruiker die bijvoorbeeld 40 km aflegt op de Attiki-weg betaalt precies evenveel als een andere gebruiker die bijvoorbeeld slechts 3 km aflegt.

Wat denkt de Commissie over het bedrag van het tolgeld en het forfaitair karakter ervan? Is de hoger genoemde regeling in overeenstemming met de bepalingen van de communautaire wetgeving? Wie int het tolgeld op de Attiki-weg? Wie heeft de kostprijs ervan begroot en hoeveel heeft het project uiteindelijk gekost? Wat is het totaal bedrag van de communautaire bijdrage (leningen, kredieten van het derde communautair bestek voor steunverlening, enz.) aan de uitvoering van het project?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 februari 2004)

In Richtlijn 1999/62/EG (1) worden de belastingen op voertuigen, tolgelden en gebruiksrechten die worden geheven op vrachtwagens van 12 ton en meer behandeld. De lidstaten die tolgelden heffen op voertuigen van minder dan 12 ton waaronder personenauto's dienen de bepalingen van Richtlijn 1999/62/EG niet na te leven.

Bovendien vormt de richtlijn geen beletsel voor de toepassing van heffingen op stadsverkeer of regulerende heffingen om tijd- en plaatsgebonden verkeersopstoppingen tegen te gaan. De Attika autosnelweg is een stedelijke autosnelweg die ten doel heeft de verschillende plaatsen in Attika met elkaar te verbinden en zo bij te dragen aan de vermindering van de verkeersdrukte in het hoofdstedelijk gebied. De heffing van een vast tolgeld is geen inbreuk op de bepalingen van de richtlijn.

Volgens de gegevens die de Griekse autoriteiten ter beschikking hebben gesteld van de Commissie is het tolgeld naar verhouding van de kosten voor de aanleg en de uitbating van de autosnelweg door de aannemer die via een openbare aanbestedingsprocedure werd gekozen. Er wordt ook op gewezen dat de concessieperiode tijdens welke de aannemer de tolgelden int beperkt is tot 23 jaar en dat de maximumtol voor passagiersauto's in juni 1994 werd vastgesteld op 1,56 EUR. Na inflatie komt dit momenteel overeen met een maximumtol van ongeveer 3 EUR (inclusief BTW).

De Europese Investeringsbank heeft de concessiehouder van Attiki Odos een lening toegestaan van 645 miljoen euro. Deze lening werd door de concessiehouder aangewend als de in de concessieovereenkomst vastgestelde bijdrage van de particuliere sector aan het project.

Middelen uit de begroting voor de Transeuropese Netwerken (TEN) van de Europese Unie ten bedrage van 34 miljoen euro werden aangewend voor de cofinanciering van de studie van „Attiki Odos”.

In het kader van de regionale operationele programma's 1989-1993 en 1994-1999 voor Attika werd een totaal bedrag van 53 miljoen euro uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor Attiki Odos bijgedragen. In het kader van het operationele programma „Hoofdwegen 1994-1999” werd voor cofinanciering van Attiki Odos uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 135 miljoen euro uitgetrokken.

De Commissie heeft van de Griekse autoriteiten een verzoek ontvangen om bevestiging van de cofinanciering van Attiki Odos uit het EFRO in het kader van het operationeel programma „hoofdwegen, havens, stedelijke ontwikkeling 2000-2006”. De Commissie onderzoek momenteel dit verzoek.

---

(1)  Richlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, PB L 187 van 20.7.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/102 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/102

---

(2004/C 84 E/0140)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3822/03

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Ernstige gevolgen voor habitats en soorten van communautair belang op Mallorca

De regionale regering van Mallorca (Conseil de Mallorca) heeft besloten het sectorale infrastructuurplan voor het wegennet te wijzigen. De geplande wijzigingen omvatten de aanleg van een weg (Inca — Manacor) en twee autosnelwegen (Inca — Sa Pobla en Llucmajor), de verbreding van de autosnelweg Palma — Inca met een derde rijstrook en de aanleg van een tweede ringweg in Palma. Deze wijzigingen zijn aangekondigd in het officiële publicatieblad van de Balearen, nr. 141, van 11 oktober 2003.

Een aantal van deze projecten zal aanzienlijke gevolgen hebben voor natuurlijke habitats van communautair belang als bedoeld in de bijlagen I en II van Richtlijn 97/62/EG tot aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang van Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), zoals bossen van wilde olijfbomen (Oleo ceratonion — Natura 2000 code 9320) of steeneiken (Quercion ilicis — 9340), of voor dieren- en plantensoorten van communautair belang, zoals de Griekse landschildpad (Testudo hermanni) of bepaalde insecten (Cerambyx cerdo). Daarbij moet worden opgemerkt dat een aantal van deze habitats beschermd zijn op grond van de regionale regelgeving. Ook dient te worden gewezen op de grote diversiteit aan dieren- en plantensoorten in deze natuurlijke habitats, waarvan een groot aantal zijn opgenomen in de Nationale Lijst van bedreigde diersoorten (Koninklijk Besluit 439/90 van 30 maart 1990). Een aantal van de getroffen bossen van wilde olijfbomen en steeneiken zijn de laatste die in het centrale deel van het eiland Mallorca overblijven.

Het gewijzigde infrastructuurplan voorziet ook niet in een behoorlijke milieu-effectbeoordeling, hoewel bekend is dat het plan ernstige landschappelijke, ecologische, sociale en economische gevolgen zal hebben en onder meer een groot landelijk gebied zal vernietigen.

Is de Commissie op de hoogte van de gevolgen die dit plan heeft voor habitats en dieren- en plantensoorten van communautair belang?

Meent de Commissie niet dat een aantal van deze habitats moet worden opgenomen in de lijst van gebieden van communautair belang?

Is de Commissie voornemens maatregelen te nemen en zo ja, welke?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 februari 2004)

Het geachte parlementslid stelt de negatieve gevolgen voor het milieu aan de kaak van de wijziging van het wegennet op het eiland Mallorca, zoals deze door de eilandregering (Conseil de Mallorca) wordt voorgesteld, evenals de afwezigheid van een milieu-effectbeoordeling terzake.

Ten eerste wijst de Commissie op haar recente antwoorden op vraag E-3346/03 van het geachte parlementslid (2) en op vraag E-3865/03 van mevrouw Isler Béguin (3), die ook betrekking hebben op deze wijziging van het wegennet van het eiland Mallorca, in de autonome regio van de Balearen in Spanje.

In haar antwoorden heeft de Commissie uitgelegd dat Richtlijn 2001/42/EG van het Parlement en van de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (4) niet van toepassing is omdat de omzettingstermijn op 21 juli 2004 verstrijkt. Anderzijds is Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (5) wel van toepassing, maar uitsluitend op concrete wegenbouwkundige projecten die zullen worden ontwikkeld.

Het geachte parlementslid stelt in deze geschreven vraag dat de wijziging van het wegennet negatieve gevolgen zal hebben voor diverse habitats en soorten van communautair belang op het eiland Mallorca. Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (6) zou in dat geval van toepassing kunnen zijn.

De Commissie heeft contact opgenomen met de Spaanse autoriteiten teneinde hen te vragen hun opmerkingen mee te delen met betrekking tot de toepassing van de genoemde richtlijnen in dit bijzondere geval, en ten einde vast te stellen of dit plan een aanzienlijk effect heeft op een gebied van communautair belang (GCB), gelet op de doelstellingen van Richtlijn 92/43/EEG, in welk geval de procedure van artikel 6 van deze richtlijn van toepassing zou zijn.

De Commissie zal als hoedster van de verdragen hoe dan ook de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het communautaire recht in dit bijzondere geval wordt nageleefd.

---

(1)  PB L 305 van 8.11.1997, blz. 42.

(2)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 804.

(3)  Zie blz. 107.

(4)  PB L 197 van 21.7.2001.

(5)  PB L 175 van 5.7.1985.

(6)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/104 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/104

---

(2004/C 84 E/0141)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3828/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   De werf van Izar de Fene in Galicië en eventuele hernieuwing van de vergunning om koopvaardijschepen te bouwen

De Europese Commissie heeft recentelijk maatregelen getroffen om bepaalde vormen van steun aan de Europese scheepsbouwsector te kunnen verlenen teneinde het hoofd te kunnen bieden aan de oneerlijke concurrentie van de Zuid-Koreaanse scheepswerven. Daarnaast heeft het Europees Parlement een verslag goedgekeurd over de ramp met de Prestige, met inbegrip van een resolutie waarin gepleit wordt voor de bouw van olietankers in regio's zoals Galicië die ernstig door dit soort schipbreuken worden getroffen.

Welk motief ligt in het licht van het voorafgaande ten grondslag aan het verbod dat de werf van Izar de Fene in Galicië is opgelegd om koopvaardijschepen te bouwen? Heeft de Spaanse centrale regering een verzoek ingediend zodat bij Izar de Fene (het vroegere ASTANO) opnieuw van dit soort schepen kunnen worden gebouwd? Wat is het standpunt van de Europese Commissie in dezen gezien het feit dat in het district Ferrol, waar Izar de Fene gevestigd is, ten gevolge van bovengenoemd verbod duizenden arbeidsplaatsen verloren zijn gegaan omdat er nu alleen nog maar off-shoreplatforms gebouwd mogen worden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 februari 2004)

De Commissie heeft in 1997 haar goedkeuring gehecht aan steun voor herstructurering van de Spaanse openbare scheepswerven ten bedrage van 1,377 miljard euro (1). In dit besluit werd aangegeven dat de jaarlijkse productie van de Spaanse werven in een periode van 10 jaar niet boven 210 000 gbt (gecompenseerde brutotonnage) zou mogen liggen om de mogelijke verstoring van de markt door de steun tot een minimum te beperken. Bovendien werd in de beschikking aangegeven dat de werf Astano (tegenwoordig Fene genoemd) niet heropend zou mogen worden voor scheepsbouw (deze werf had zijn scheepsbouwactiviteiten al beëindigd vanwege eerder goedgekeurde steun aan de Spaanse scheepsbouw).

Het besluit om Fene (het voormalige Astano) gesloten te houden, was bedoeld om de productie in de Spaanse scheepsbouw beperkt te houden en was dus een tegenprestatie voor de herstructureringssteun die in 1997 werd goedgekeurd. Bovendien verzocht de Raad in zijn Verordening (EG) nr. 1013/97 van 2 juni 1997 betreffende de steunverlening aan bepaalde scheepswerven die worden geherstructureerd (2), waarop de bovengenoemd besluit van de Commissie gebaseerd was, Fene gesloten te houden voor scheepsbouw-activiteiten.

De Commissie kan vooraf niet zeggen wat haar mening zou zijn over eventueel aan Fene te verlenen toestemming om weer met scheepsbouw te beginnen.

---

(1)  PB C 354 van 21.11.1997.

(2)  PB L 148 van 6.6.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/105 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/105

---

(2004/C 84 E/0142)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3831/03

van André Brie (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 december 2003)

Betreft:   Lopende onderhandelingen tussen Europa en Amerika over de inzetbaarheid van Galileo

Volgens mededelingen in de pers (o.m. in de Frankrfurter Rundschau van 3.12.2003) hebben de Amerikaanse strijdkrachten niet alleen het recht het door satellieten ondersteunde Galileosysteem ingeval van crises en geschillen buiten werking te stellen, maar ook om het Galileosignaal te verzwakken en de kwaliteit te verminderen. Kan de Commissie, dit in overweging nemend, mededelen of deze gegevens in overeenstemming zijn met de waarheid?

Tegelijkertijd wil ik de Commissie herinneren aan de resolutie van het Europees Parlement over de bijeenkomst van ministers van het Europees Ruimte-Agentschap (15 mei 2003), waarin er onder meer op wordt gewezen dat Europa autonoom toegang moet hebben tot de ruimte, en waarin het gezamenlijke Europese belang in dezen wordt beklemtoond.

De zware kosten voor de ontwikkeling van dit systeem, die ten minste voor de helft voor rekening van de belastingbetaler komen, zijn niet in de laatste plaats verantwoord door te wijzen op de onafhankelijkheid van Europa ten opzichte van Amerika.

Kan de Commissie voorts mededelen of (en hoe) zij er tijdens de volgende onderhandelingsronde in Washington (in januari 2004) naar zal streven dat de Europese belangen niet worden opgeofferd aan die van de VS-strijdkrachten en van bepaalde bedrijfstakken (in de Verenigde Staten)?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 januari 2004)

De overeenkomst met de Verenigde Staten waarover momenteel wordt onderhandeld, beoogt de compatibiliteit en interoperabiliteit tussen het globale positioneringssysteem (GPS) en Galileo te waarborgen, tot wederzijds voordeel van alle gebruikers, die er qua precisie en betrouwbaarheid op vooruit zullen gaan.

Met dat doel is het met name raadzaam een structuur van door het systeem Galileo uitgezonden signalen tot stand te brengen waarbij de nationale veiligheidseisen van zowel de Verenigde Staten als Europa met elkaar in overeenstemming kunnen worden gebracht.

Er is reeds overeenstemming bereikt over het door de overheid gereguleerde signaal van Galileo (Public Regulated Service (PRS) genoemd), zonder dat de kwaliteit daarvan noch de autoriteit van Europa ten aanzien van de continuïteit van die dienst in het geding zijn geweest.

De besprekingen gaan nu over de andere diensten die Europa eveneens volledig onder controle wil houden en optimaal wil doen blijven presteren.

Eveneens dient opgemerkt te worden dat de Europeanen geweigerd hebben aan de Verenigde Staten een vetorecht toe te kennen over eventuele aan de signaalstructuur van Galileo aan te brengen verbeteringen.

Het doel van de Commissie en de lidstaten is derhalve de autonomie van Europa te behouden en daarbij de gebruikers de voordelen van interoperabiliteit tussen het GPS en Galileo te garanderen.

In dat kader zijn de kosten van Galileo — die overeenkomen met de kosten van 150 kilometer stadssnelweg — geenszins buitensporig, gezien de economische, sociale en maatschappelijke voordelen die eruit voortvloeien.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/106 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/106

---

(2004/C 84 E/0143)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3842/03

van Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Schending van de democratie in Mauritanië

Gezien de volgende feiten:

| — | In Mauritanië werden op 7 november 2003 presidentsverkiezingen gehouden. |
| --- | --- |

—

In Mauritanië werden op 7 november 2003 presidentsverkiezingen gehouden.

| — | Nadat zij in eerste instantie alle onafhankelijke waarnemers hadden geweigerd, hebben de Mauritaanse autoriteiten eenzijdig termijn vastgesteld, tegen de beginselen van de transparantie en de wetten van het land in, en in een klimaat van repressie. |
| --- | --- |

—

Nadat zij in eerste instantie alle onafhankelijke waarnemers hadden geweigerd, hebben de Mauritaanse autoriteiten eenzijdig termijn vastgesteld, tegen de beginselen van de transparantie en de wetten van het land in, en in een klimaat van repressie.

| — | Volgens de officiële resultaten werd uittredend president Maaouyia Ould Taya, die al 19 jaar aan de macht is, na de eerste ronde met een tweederde meerderheid voor 6 jaar herverkozen. |
| --- | --- |

—

Volgens de officiële resultaten werd uittredend president Maaouyia Ould Taya, die al 19 jaar aan de macht is, na de eerste ronde met een tweederde meerderheid voor 6 jaar herverkozen.

| — | De drie voornaamste kandidaten van de oppositie hebben een verzoek tot nietigverklaring van de verkiezingen ingediend en dringen aan op nieuwe verkiezingen omdat de vorige ongeldig zijn wegens massale fraude en gerechtelijke pesterijen ten aanzien van de voornaamste tegenkandidaat en voorganger van de uittredende president Mohamed Khouna Ould Haidallah, die de vooravond van de verkiezingen is aangehouden tezamen met de directeur van zijn bedrijf, de afgevaardigde Ismael Ould Amar, wiens parlementaire onschendbaarheid door de autoriteiten is opgeheven tegen de Grondwet en het reglement van de Nationale Vergadering in. |
| --- | --- |

—

De drie voornaamste kandidaten van de oppositie hebben een verzoek tot nietigverklaring van de verkiezingen ingediend en dringen aan op nieuwe verkiezingen omdat de vorige ongeldig zijn wegens massale fraude en gerechtelijke pesterijen ten aanzien van de voornaamste tegenkandidaat en voorganger van de uittredende president Mohamed Khouna Ould Haidallah, die de vooravond van de verkiezingen is aangehouden tezamen met de directeur van zijn bedrijf, de afgevaardigde Ismael Ould Amar, wiens parlementaire onschendbaarheid door de autoriteiten is opgeheven tegen de Grondwet en het reglement van de Nationale Vergadering in.

| — | Naast Mohamed Khouna Ould Haidallah zijn in dezelfde maand ook de volgende personen gearresteerd: zijn familieleden Sidi Ahmed Ould Haidalla, Bazra genoemd, de derde van de maand; Sidi Mohammed Ould Haildalla, de 4de; Yakoub Ould Haidalla, de 9de; Abdoulaye Barro, Wazir genoemd, de 8ste; zijn medewerkers Ely Ould Sneiba, Mohammed El-Hafedh Ould Mohamed Vall, Haba genoemd, Mohamed Yedhih Ould Breideleil en Davaly Ould Cerne, de 6de; Ismael Ould Seigua, Mohamed El-Hacen Ould Lebatt en Sid'Ahmed Ould Ahmed Kerkoub, de 9de; Cheikh El Mokhtar Ould Horma Ould Bebana, de 16de; Saïd Ould Elarby Ould Zergane en Cheikh Diko, de 17de; de militanten Mohamed Vadel Ould Radhi, Abdel Khader Ould Mohamed en de 13 de Mohamed Lemine Ould Bellamech. |
| --- | --- |

—

Naast Mohamed Khouna Ould Haidallah zijn in dezelfde maand ook de volgende personen gearresteerd: zijn familieleden Sidi Ahmed Ould Haidalla, Bazra genoemd, de derde van de maand; Sidi Mohammed Ould Haildalla, de 4de; Yakoub Ould Haidalla, de 9de; Abdoulaye Barro, Wazir genoemd, de 8ste; zijn medewerkers Ely Ould Sneiba, Mohammed El-Hafedh Ould Mohamed Vall, Haba genoemd, Mohamed Yedhih Ould Breideleil en Davaly Ould Cerne, de 6de; Ismael Ould Seigua, Mohamed El-Hacen Ould Lebatt en Sid'Ahmed Ould Ahmed Kerkoub, de 9de; Cheikh El Mokhtar Ould Horma Ould Bebana, de 16de; Saïd Ould Elarby Ould Zergane en Cheikh Diko, de 17de; de militanten Mohamed Vadel Ould Radhi, Abdel Khader Ould Mohamed en de 13 de Mohamed Lemine Ould Bellamech.

| — | Mohamed Ould Baba is als gijzelaar meegenomen in de plaats van zijn broer Sid'Ahmed Ould Baba die gezocht wordt. |
| --- | --- |

—

Mohamed Ould Baba is als gijzelaar meegenomen in de plaats van zijn broer Sid'Ahmed Ould Baba die gezocht wordt.

| — | De gearresteerden zijn tot nu toe in het geheim en in afzondering vastgehouden in de gevangenis van Beila, in de buitenwijken van Naoukchott. Zij hebben niet het recht bezoek te ontvangen en met hun advocaten contact te hebben. |
| --- | --- |

—

De gearresteerden zijn tot nu toe in het geheim en in afzondering vastgehouden in de gevangenis van Beila, in de buitenwijken van Naoukchott. Zij hebben niet het recht bezoek te ontvangen en met hun advocaten contact te hebben.

| — | Op 1 december is met een spoedprocedure het proces tegen de arrestanten geopend. Zij worden beschuldigd van bedreiging van de staatsveiligheid, collaboratie met vreemde mogendheden, hierdoor Mauritanië in staat van oorlog te hebben gebracht en de constitutionele orde te hebben verstoord. |
| --- | --- |

—

Op 1 december is met een spoedprocedure het proces tegen de arrestanten geopend. Zij worden beschuldigd van bedreiging van de staatsveiligheid, collaboratie met vreemde mogendheden, hierdoor Mauritanië in staat van oorlog te hebben gebracht en de constitutionele orde te hebben verstoord.

De Europese Gemeenschap heeft Mauritanië voor de periode 2001-2007 voor 104 miljoen euro steun toegekend, zonder enige tegenprestatie op het vlak van de mensenrechten, de rechtstaat en de democratie. Is de Commissie van deze feiten op de hoogte en welke maatregelen is zij van plan hiertegen te nemen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(19 februari 2004)

Evenals de geachte parlementsleden is de Commissie ongerust over de ontwikkeling van de politieke situatie in Mauritanië. Zij is volkomen op de hoogte van de vermelde feiten en volgt de situatie op de voet. De Commissie heeft zich altijd uitgesproken voor een versterking van de politieke dialoog met de Mauritanische autoriteiten, om hen te sensibiliseren voor het belang dat de Unie hecht aan vraagstukken in verband met de eerbiediging van de rechtsstaat. Samen met de lidstaten en zoals bepaald is door de overeenkomst van Cotonou (artikel 8) zal er, om deze kwesties te kunnen behandelen, een gestructureerde politieke dialoog met de regering worden gevoerd.

In het kader van de landenstrategie 2002-2007 ten gunste van Mauritanië, heeft de tweede concentratiesector van de hulp bovendien betrekking op de versterking van de capaciteiten, en in het bijzonder de versterking van de rechtsstaat en de democratie en de structurering van de burgermaatschappij, waarvan de uitdrukkingsmiddelen soms beperkt zijn.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/107 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/107

---

(2004/C 84 E/0144)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3865/03

van Marie Isler Béguin (Verts/ALE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Sectoraal wegenplan voor de Balearen

De Raad van Mallorca (Conseil Insular de Mallorca) wil door een „gerichte wijziging” van het bij decreet 87 van 16 oktober 1998 goedgekeurde „sectoraal richtplan voor het wegennet op de Balearen” een nieuw wegenplan ten uitvoer leggen.

Het wijzigingsvoorstel, dat op 1 december 2003 door de Raad van Mallorca zal worden goedgekeurd, voorziet in de aanleg van een autoweg Inca-Manacor.

Het milieueffect van dit project is aanzienlijk. De autoweg Inca-Manacor zal op sommige punten van zijn tracé over beschermde natuurgebieden lopen.

De maatschappelijke pertinentie van het wijzigingsvoorstel werd onvoldoende onderzocht. Het wijzigingsvoorstel steunt uitsluitend op verslagen over de densiteit en de snelheid van het verkeer. Andere aspecten, zoals de mobiliteit of mogelijke alternatieven, werden niet in aanmerking genomen. Er werd evenmin rekening gehouden met het effect van de ingebruikneming van de spoorverbinding Palma-Manacor, die een deel van het verkeer in deze zone voor haar rekening zal nemen. Dat deze studies niet voorhanden zijn is uiterst bedenkelijk. De noodzaak van het project werd immers niet aangetoond. Het traject Inca-Manacor via de autoweg zou zelfs langer en duurder zijn dan via de huidige weg, indien deze wordt verdubbeld, wat een goed alternatief zou zijn.

Het nieuwe wegenplan dat de Conseil Insular wil goedkeuren stuit op grote maatschappelijke weerstand. Er werden 23 000 bezwaarschriften ingediend, die werden afgewezen zonder dat alternatieve oplossingen serieus in overweging werden genomen. Wij vrezen trouwens dat in het kader van de milieueffectrapportage voor dit project, die na goedkeuring van het nieuwe wegenplan zal worden verricht, evenmin alternatieve mogelijkheden zullen worden onderzocht.

Is de Commissie niet van oordeel dat het tracé van de autoweg Inca-Manacor waarin in de „gerichte wijziging van het sectoraal richtplan voor het wegennet op de Balearen” is voorzien, dient te worden onderworpen aan een milieueffectrapportage waarin alle reële alternatieven worden onderzocht, inclusief een verdubbeling van de huidige weg en het bevorderen van andere, meer verantwoorde vervoermiddelen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 februari 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar een wijziging van de „specifieke wijziging van het sectoraal richtplan voor het wegennet op de Balearen” dat is goedgekeurd bij decreet 87/1998 van 16 oktober 2003. De Conseil Insular de Mallorca zal deze wijziging, die een voorstel voor een nieuw wegenplan bevat, op 1 december 2003 goedkeuren. De voorgestelde wijziging voorziet in de aanleg van een autoweg Inca-Manacor. Er was al eerder een soortgelijke vraag E-3346/03 ingediend door de heer Miquel Mayol i Raynal (1).

Momenteel is er geen bepaling in de communautaire wetgeving inzake milieueffectrapportage die van lidstaten eist dat zij een strategische milieurapportage uitvoeren (SMR) van hun conceptplannen of programma's of van voorgestelde wijzigingen. Deze situatie gaat veranderen per 21 juli 2004, datum waarop de lidstaten Richtlijn 2001/42/EG (de zogenaamde SMR-richtlijn (2)) moeten hebben omgezet in nationale wetgeving; deze richtlijn is niet van toepassing op plannen en programma's die medegefinancierd zijn onder de huidige respectieve programmaperiodes voor Verordeningen van de Raad (EG) nr. 1260/1999 (3) en (EG) nr. 1257/1999 (4). Daarna moeten de lidstaten een milieurapportage uitvoeren voor plannen en programma's die voldoen aan de definitie van de richtlijn. Het milieurapport dat deel uitmaakt van de milieu/evaluatieprocedure moet de informatie bevatten die vereist wordt in artikel 5 en bijlage I, en moet ook redelijke alternatieven bevatten, evenals een opsomming van de redenen om de voorgestelde alternatieven te kiezen. In bepaalde omstandigheden kan het ook nodig zijn om voor plannen of programma's die vóór 21 juli 2004 een aanvang hebben genomen maar die pas na 21 juli 2006 worden goedgekeurd een evaluatie uit te voeren.

Zodra het verzoek voor de bouw of aanleg van de specifieke projecten is ingediend, is Richtlijn 85/337/EEG van de Raad (de MEB-richtlijn) zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 (5) en die betrekking heeft op de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, van toepassing. Deze richtlijn bepaalt dat lidstaten ervoor moeten zorgen dat, voordat zij toestemming voor ontwikkeling geven, projecten die zeer aanzienlijke effecten kunnen hebben op het milieu, onder meer vanwege hun aard, omvang of ligging, onderworpen moeten worden aan een onderzoek naar de gevolgen voor het milieu. Deze projecten worden gedefinieerd in artikel 4, dat verwijst naar bijlage I en II van de richtlijn. De aanleg van autowegen valt onder bijlage I punt 7, onder b), waarvoor een verplichte milieueffectrapportage moet worden uitgevoerd. Op andere projecten, zoals de aanpassing van een bestaande autoweg, is bijlage II van toepassing. In dit geval moeten de nationale autoriteiten beslissen, via afzonderlijk onderzoek of afhankelijk van drempels of criteria, of het project uitgevoerd moet worden dan wel of het eerst geëvalueerd moet worden omdat het aanzienlijke gevolgen voor het milieu kan hebben op grond van de relevante selectiecriteria die worden genoemd in bijlage III van de richtlijn.

Kwesties inzake natuurbehoud vallen in de Europese wetgeving onder andere onder Richtlijn van de Raad 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora (6) (de Habitatrichtlijn) en 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand (7) (de Vogelrichtlijn). Met de toepassing van beide richtlijnen wordt gestreefd naar een samenhangend Europees ecologisch netwerk van speciale beschermingszones dat gecreëerd wordt onder de naam Natura 2000.

Het is niet mogelijk om op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie een nauwkeurige beoordeling te geven van de effecten van de geplande autoweg Inca-Manacor op de voorgestelde Natura 2000-zones op de Balearen, omdat men daarvoor moet kunnen beschikken over kaarten met gedetailleerde informatie over de gekozen route. De kaartinformatie waarover de Commissie op dit moment beschikt, geeft alleen zeer algemene informatie over de mogelijke effecten op sommige als gebieden van communautair belang voorgestelde gebieden conform de bepalingen van Richtlijn van de Raad 92/43/EEG. Indien dat het geval is, moeten de Spaanse autoriteiten kunnen aantonen dat zij de bepalingen van artikel 6 van de Habitatrichtlijn hebben nageleefd.

Aangezien nadere informatie nodig is, heeft de Commissie een brief gestuurd waarin zij de Spaanse autoriteiten verzoekt om opmerkingen over deze kwestie en de eventuele toepassing van voornoemde richtlijnen van de Unie. De Commissie zal niet aarzelen de nodige stappen te ondernemen om ervoor te zorgen dat deze wetgeving volledig wordt nageleefd.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 804.

(2)  Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's, PB L 197 van 21.7.2001 (artikel 3, lid 9).

(3)  Verordening van de Raad (EG) nr. 1260/1999 van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

(4)  Verordening van de Raad (EG) nr. 1257/1999 van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

(5)  PB L 73 van 14.3.1997.

(6)  PB L 206 van 22.7.1992.

(7)  PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/108 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/108

---

(2004/C 84 E/0145)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3869/03

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Gevolgen van bepaalde stedenbouwkundige projecten voor gebied van communautair belang LIC ES 5223037

In haar antwoord op vraag E-3156/03 (1) over bouwprojecten in de Serra de la Renegà en de gevolgen hiervan voor de zone van communautair belang (LIC) „Oropesa-Benicàssim”, verklaarde de Commissie dat zij zich in verbinding had gesteld met de Spaanse autoriteiten om zich ervan te vergewissen dat deze voldeden aan het vereiste van artikel 3 van richtlijn 92/43/EEG (2), betreffende de evaluatie van de indirecte gevolgen van bepaalde projecten voor beschermde gebieden, en aan de beschermingsdoelstellingen.

Kan de Commissie aangeven of de Spaanse autoriteiten overeenkomstig deze richtlijn redenen hebben aangevoerd voor het ontbreken van alternatieven voor dit project? Is het juist dat de Spaanse autoriteiten van oordeel zijn dat de bouw van 1 000 chalets en 2 hotels in dit gebied absoluut noodzakelijk is „omdat het hier gaat om een project van openbaar belang”? Is de Commissie op de hoogte gesteld van de compensatiemaatregelen die de Spaanse autoriteiten zullen treffen om ervoor te zorgen dat in dit geval geen negatieve gevolgen zullen optreden voor het netwerk Natura 2000?

De Commissie heeft daarnaast niet geantwoord op de vragen van ondergetekende over de onder de vogelrichtlijn (79/409/EEG (3)) vallende vogelsoorten die in deze gebieden voorkomen.

Is de Commissie niet van oordeel dat de bouw van chalets en toeristencomplexen duidelijk in strijd is met het bepaalde in de vogelrichtlijn vanwege de negatieve gevolgen die deze bouwprojecten zullen hebben voor beschermde soorten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 januari 2004)

De Spaanse autoriteiten hebben nog niet gereageerd op het verzoek om inlichtingen van de Commissie betreffende het project voor stedelijke en toeristische ontwikkeling in Serra de la Renegà. De Commissie heeft derhalve nog geen conclusies getrokken in het kader van haar onderzoek naar de vraagstukken die hier aan de orde zijn gesteld.

Wel kan de Commissie aangeven dat Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (4) naar haar oordeel niet van toepassing is op het onderhavige geval. De Spaanse autoriteiten hebben dit gebied immers niet als speciale beschermingszone aangewezen en het is evenmin opgenomen in de wetenschappelijke lijst van belangrijke vogelgebieden.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 477.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(4)  PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/109 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/109

---

(2004/C 84 E/0146)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3887/03

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Bestrijding legionella

Op 22 oktober jl. heeft de Commissaris voor Gezondheid- en Consumentenbescherming, de heer Byrne, namens de Commissie gereageerd op een door mij ingediende schriftelijke vraag inzake de bestrijding van legionella (E-2797/03 (1)). Ik heb moeten vaststellen dat deze reactie geen enkel antwoord bevat op de vier door mij gestelde vragen.

| 1. | Is de Commissie bereid schriftelijke vraag E-2797/03 en het antwoord daarop nog eens goed te lezen en genoemde vraag precies te beantwoorden? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bereid schriftelijke vraag E-2797/03 en het antwoord daarop nog eens goed te lezen en genoemde vraag precies te beantwoorden?

| 2. | Kan de Commissie zich voorstellen dat niet alleen de vragensteller, maar ook degenen die met legionella besmet zijn of worden zich ongaarne met een kluitje in het riet laten sturen? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie zich voorstellen dat niet alleen de vragensteller, maar ook degenen die met legionella besmet zijn of worden zich ongaarne met een kluitje in het riet laten sturen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 februari 2004)

De Commissie bevestigt het volgende:

| 1. | Er zijn geen bindende richtlijnen betreffende de onder de aandacht gebrachte kwestie. De Europese werkgroep voor het netwerk inzake legionella-infecties (Ewglinet) en de richtlijnen betreffende de werking van het netwerk zijn volledig vrijwillig en er zijn geen bindende voorschriften terzake voor de lidstaten of voor organisaties in de Unie. |
| --- | --- |

1.

Er zijn geen bindende richtlijnen betreffende de onder de aandacht gebrachte kwestie. De Europese werkgroep voor het netwerk inzake legionella-infecties (Ewglinet) en de richtlijnen betreffende de werking van het netwerk zijn volledig vrijwillig en er zijn geen bindende voorschriften terzake voor de lidstaten of voor organisaties in de Unie.

| 2. | Uiteraard is het wenselijk dat reisorganisaties zo compleet mogelijke informatie verstrekken over ziekten die van belang kunnen zijn voor degenen aan wie zij diensten verstrekken. |
| --- | --- |

2.

Uiteraard is het wenselijk dat reisorganisaties zo compleet mogelijke informatie verstrekken over ziekten die van belang kunnen zijn voor degenen aan wie zij diensten verstrekken.

Wat de vragen betreft over de indiening van voorstellen over de kwestie door de Commissie, zij erop gewezen dat die betrekking hebben op het initiatiefrecht van de Commissie en volledig aan bod zijn gekomen in het antwoord dat reeds is verstrekt op schriftelijke vraag E-2797/03 van het geachte parlementslid.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 756.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/110 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/110

---

(2004/C 84 E/0147)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3895/03

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Tegenstrijdigheden tussen doelstellingen van richtlijnen inzake water, niet-eindige energievormen en emissiehandel, en continuïteit van de voorziening, aan de hand van het voorbeeld Oostenrijk

Terwijl het aandeel van niet-eindige energievormen tot 2010 van 70 naar 78,1 % moet stijgen, hetgeen via de nieuwe emissiehandelrichtlijn wordt ondersteund door de belasting op de thermische productie, valt door de omzetting van de kaderrichtlijn inzake water volgens de raming van de Oostenrijkse reguleringsinstantie voor de stroom- en gasmarkt, E-Control, 5 à 15 % van de huidige productie door waterkracht weg. Daardoor loopt het aandeel van niet-eindige energievormen aan de stroomproductie in Oostenrijk met ca. 1,5 tot 4,5 TWh/a terug, hetgeen slechts gedeeltelijk wordt gecompenseerd door de alleen via grootscheepse subsidiëring mogelijk gemaakte uitbreiding van eco-energie.

Wanneer wordt uitgegaan van een gematigde toename van het stroomverbruik van 1,7 tot 3 % per jaar, ontstaat door de als gevolg van de CO2-allocatie verminderde thermische productie een voorzieningslacune van 16 tot 25 TWh/a, die door middel van invoer moet worden gedekt, hetgeen gezien de nog steeds niet gesloten leemten in het 380-kV-hoogspanningsnet in Stiermarken en Salzburg zeer nadelig zal zijn voor de waarborging van een grote voorzieningszekerheid. Een bijna-black-out in augustus heeft dit duidelijk aangetoond. Het aandeel van niet-eindige energievormen in de dekking van het stroomverbruik in Oostenrijk zou daardoor aanzienlijk afnemen.

Hoe moeten volgens de Commissie bij de omzetting van genoemde richtlijnen en de doelstellingen van het eindverslag over het Groenboek „Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening” prioriteiten worden gesteld, en hoe blijft de nagestreefde algemene visie en handelwijze bij deze tegenstrijdigheden omzetbaar?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(25 februari 2004)

De Commissie erkent dat een duurzame aanpak met het oog op een continue energievoorziening impliceert dat de energiedoelstellingen verenigbaar moeten zijn met verplichtingen op andere beleidsterreinen, zoals milieu en concurrentie. Dat was een van de hoofdthema's van het Groenboek van de Commissie betreffende een continue energievoorziening (1). Zoals vermeld in haar eindverslag over het Groenboek (2), is de Commissie van mening dat een intensievere coördinatie van de maatregelen die gevolgen hebben voor de continue energievoorziening de meest doeltreffende manier is om die uitdagingen aan te gaan.

De Commissie is zich ervan bewust dat de toezeggingen van Oostenrijk i.v.m. duurzame energie ambitieus zijn. Grotere hoeveelheden duurzame energie en het daaruit voortvloeiende gunstige effect op de vermindering van koolstofdioxide-emissies (CO2) zijn belangrijke milieudoelstellingen. Er zijn echter ook andere milieuaspecten waarmee tezelfder tijd rekening moet worden gehouden. De Kaderrichtlijn Water (3) wordt momenteel ten uitvoer gelegd (milieu- en economische analyse, opstelling van de stroomgebiedsbeheersplannen). Het is op dit ogenblik dan ook te vroeg om de vermindering van de elektriciteitsproductie te kwantificeren. In hun recente verslag over de uitvoering van de richtlijn betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen (4) in Oostenrijk, vestigden de Oostenrijkse autoriteiten de aandacht van de Commissie op de implicaties van de Kaderrichtlijn Water betreffende de productie van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in Oostenrijk. De Commissie volgt die zaak op de voet en zal de dialoog met de lidstaten verder kracht bijzetten om de milieudoelstellingen van beide beleidslijnen te verwezenlijken zonder een van beide milieuaspecten ondergeschikt te maken aan het andere.

Wat infrastructuur betreft, beogen de recente voorstellen van de Commissie inzake de investeringen in elektriciteitsinfrastructuur (5) in een grotere behoefte aan interconnecties op de tot stand komende interne energiemarkt te voldoen. Zulke investeringen zullen niet alleen het vermogen om een echt concurrerende markt tot stand te brengen verhogen, maar zullen ook een bijdrage leveren aan de voorzieningszekerheid. De Oostenrijkse netverzwaring wordt beschouwd als een van de centrale projecten op dat gebied. De voorstellen bepleiten eveneens een duidelijke strategie betreffende het evenwicht tussen vraag en aanbod die door de lidstaten moet worden ontwikkeld.

---

(1)  COM(2000) 769 def.

(2)  COM(2002) 321 def.

(3)  Richtlijn 2000/60/EG van het Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

(4)  Richtlijn 2001/77/EG van het Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt, PB L 283 van 27.10.2001.

(5)  COM(2003) 739 def. en COM(2003) 740 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/111 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/111

---

(2004/C 84 E/0148)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3898/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Otters in rivieren van het Verenigd Koninkrijk

Naar verluidt zijn voor het eerst sinds tientallen jaren in een groot aantal rivieren in het Verenigd Koninkrijk weer otters gesignaleerd, hetgeen vooral het gevolg is van de verbeterde waterkwaliteit en het stopzetten van de jacht op otters.

Kan de Commissie een lijst geven van de onderdelen van de EU-wetgeving, waarvan de uitvoering door het Verenigd Koninkrijk ongetwijfeld heeft bijgedragen tot deze positieve ontwikkeling?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(29 januari 2004)

De Otter Lutra lutra valt zowel onder de bepalingen inzake de bescherming van het gebied als van de soort van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora (1). Aangezien de soort is opgenomen in de lijst van bijlage II bij de richtlijn, zijn de lidstaten verplicht om speciale gebieden aan te wijzen voor het behoud van deze dieren. De soort zal waarschijnlijk ook indirect profiteren van het behoud van watergebieden in Natura 2000 voor andere soorten en habitattypes van gemeenschappelijk belang. De vermelding in de lijst van bijlage IV bij de richtlijn betekent dat de lidstaten verplicht zijn om voor deze soort een strikt beschermingssysteem op te stellen, dat onder andere alle vormen van opzettelijke vangst of doden van de soort verbiedt, evenals verslechtering of vernieling van de broed- of rustplaatsen. De Gemeenschap ondersteunt eveneens het behoud van otters in het Verenigd Koninkrijk via het „LIFE in UK rivers” demonstratieproject (2) in het kader van de LIFE-verordening (3).

Verbetering van de waterkwaliteit is ook het onderwerp van uitgebreide communautaire waterwetgeving. De eerste serie richtlijnen was gericht op specifiek watergebruik zoals viswater (Richtlijn 78/659/EEG (4)), schelpdierwater (Richtlijn 79/923/EEG (5)) en water voor de productie van drinkwater (Richtlijn 75/440/EEG (6)) of specifieke verontreinigende stoffen (Richtlijn 76/464/EEG (7)). Later richtte het communautaire waterbeleid zich vooral op het reguleren van belangrijke bronnen van verontreiniging, zoals stedelijk afvalwater (Richtlijn 91/271/EEG (8)), nitraten afkomstig van agrarische bronnen (Richtlijn 91/676/EEG (9)) en industriële verontreiniging (IPPC-Richtlijn 96/61/EG (10)). De combinatie van deze en andere maatregelen die voor een deel betrekking hebben op waterkwaliteit hebben bijgedragen tot de aanzienlijke verbetering van de waterkwaliteit die de afgelopen 30 jaar in heel Europa kon worden vastgesteld. Er zijn echter nog steeds een aantal gebieden waar de waterkwaliteit nog niet het niveau heeft bereikt waarmee een duurzame werking van het ecosysteem gegarandeerd kan worden. Het Europees Milieuagentschap heeft onlangs een overzicht van de trends en de huidige stand van zaken gepubliceerd (11).

De nieuwe kaderrichtlijn Water 2000/60/EG (12) zorgt voor een verdere verbetering van deze positieve trend door coördinatie van het beheer van rivierbekkens voor te schrijven teneinde ambitieuze milieudoelstellingen te bereiken inzake de ecologische en chemische kwaliteit van oppervlaktewateren.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

(2)  (http://www.english-nature.org.uk/lifeinukrivers/index.html).

(3)  Verordening (EG) Nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het Financieringsinstrument voor het milieu (LIFE), PB L 192 van 28.7.2000.

(4)  Richtlijn 78/659/EEG van de Raad van 18 juli 1978 betreffende de kwaliteit van zoet water dat bescherming of verbetering behoeft ten einde geschikt te zijn voor het leven van vissen, PB L 222 van 14.8.1978.

(5)  Richtlijn 79/923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater, PB L 281 van 10.11.1979.

(6)  Richtlijn 75/440/EEG van de Raad van 16 juni 1975 betreffende de vereiste kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor productie van drinkwater in de Lid-Staten, PB L 194 van 25.7.1975.

(7)  Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd, PB L 129 van 18.5.1976.

(8)  Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, PB L 135 van 30.5.1991.

(9)  Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, PB L 375 van 31.12.1991.

(10)  Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, PB L 257 van 10.10.1996.

(11)  Het water in Europa: een evaluatie op basis van indicatoren, Topic report Nr 1/2003:

(http://reports.eea.eu.int/topic_report_2003_l/en).

(12)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/112 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/112

---

(2004/C 84 E/0149)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3904/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Europees Satellietagentschap-programma-Galileo

Naar aanleiding van twee eerdere vragen over het Europees Satellietagentschap heeft de Commissie op 23 juli 2002 (in haar antwoord P-1940/02 (1)) laten weten dat het beheer van de fases van de verdere ontplooiing en exploitatie van het programma-Galileo na de preliminaire ontwikkelingsfase, beheerd door een gemeenschappelijke onderneming, na een door de gemeenschappelijke onderneming uit te schrijven aanbesteding via een concessie aan een particuliere instantie zal worden opgedragen. Op dat ogenblik was nog geen enkel besluit genomen over de eventuele oprichting van een Europees Agentschap voor multimodale satellietnavigatie. Uiteraard was dus ook niet bekend waar dat zou worden gevestigd, welke middelen daarvoor zouden worden uitgetrokken en aan hoeveel personen daarmee werkgelegenheid zou kunnen worden geboden. Op 25 februari 2003 antwoordde de Commissie op de tweede door mij gestelde vraag (E-3919/02 (2)) dat de particuliere concessiehouder van Galileo verantwoordelijk wordt voor de fasen van realisatie en exploitatie van het systeem en dat hij dan zelf op basis van zijn eigen criteria (efficiëntie, kosten, enz.) een beslissing zal nemen over de vestigingsplaats van zijn maatschappelijke zetel en zijn exploitatiecentrum. De Commissie verklaarde bovendien dat ze in de tweede helft van 2003 bij de Raad en het Parlement een voorstel zou indienen met het oog op de oprichting van een openbare structuur waarvan de zetel daarna zou worden vastgelegd.

Nu de keuze van de zetel nadert, bestaat in Italië opnieuw belangstelling om het agentschap in Italië te vestigen. Om de kandidatuur van Rome te ondersteunen, hebben de bestuurders van de regio Lazio, de provincie en de stad Rome, de belangstellende ondernemers en onderzoekers zich verenigd om een resolutie te ondertekenen om de kandidatuur van de hoofdstad van Italië opnieuw naar voren te schuiven.

Kan de Commissie, in het licht van wat voorafgaat, de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Heeft ze bij de Raad en het Parlement al een voorstel ingediend om een openbare structuur op te richten? Wanneer zal de aanbesteding worden gepubliceerd? |
| --- | --- |

1.

Heeft ze bij de Raad en het Parlement al een voorstel ingediend om een openbare structuur op te richten? Wanneer zal de aanbesteding worden gepubliceerd?

| 2. | Mag worden aangenomen dat Rome voldoet aan alle eisen om aan de aanbesteding deel te nemen en welke andere Europese steden zijn kandidaat? |
| --- | --- |

2.

Mag worden aangenomen dat Rome voldoet aan alle eisen om aan de aanbesteding deel te nemen en welke andere Europese steden zijn kandidaat?

| 3. | Wat is de uiterste datum voor het besluit over de aanwijzing van de vestigingsplaats van het Europees Satellietag ent schap? |
| --- | --- |

3.

Wat is de uiterste datum voor het besluit over de aanwijzing van de vestigingsplaats van het Europees Satellietag ent schap?

| 4. | Hoeveel bedragen de middelen voor het project? |
| --- | --- |

4.

Hoeveel bedragen de middelen voor het project?

| 5. | Wat zijn de vooruitzichten op het gebied van werkgelegenheid? |
| --- | --- |

5.

Wat zijn de vooruitzichten op het gebied van werkgelegenheid?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 februari 2004)

Op 31 juli 2003 heeft de Commissie bij de Raad en het Parlement een voorstel voor een verordening ingediend inzake de beheersstructuren van het Europees programma voor radionavigatie per satelliet (3), dat momenteel binnen de twee genoemde instellingen wordt besproken. Dit voorstel voorziet in de oprichting van een toezichtautoriteit die als openbare concessieverlener voor het systeem zou optreden.

De gemeenschappelijke onderneming Galileo, die sinds medio 2003 actiefis, heeft in november 2003 een aanbesteding uitgeschreven met het oog op de selectie van een particuliere concessiehouder die verantwoordelijk zou zijn voor de fasen van realisatie en exploitatie van het programma.

De Commissie stelt voor dat de toezichthouder Brussel als vestigingsplaats krijgt, maar hier is nog geen definitieve beslissing over genomen. Aangezien de particuliere concessiehouder nog niet is gekozen, kan er ook nog geen indicatie worden gegeven van de vestigingsplaats.

De Commissie hoopt dat het voorstel voor een verordening inzake de toekomstige beheerstructuur tijdens het Ierse voorzitterschap zal worden aangenomen, zodat de toezichthouder vervolgens zo snel mogelijk in functie kan treden.

De financiering van de realisatie- en exploitatiefasen van Galileo staat nog niet definitief vast omdat deze met name afhangt van de onderdelen waarvoor respectievelijk de particuliere sector en de toekomstige concessiehouder verantwoordelijk zullen zijn.

De toezichthouder zou een beperkt aantal personen (minder dan vijftig) in dienst moeten nemen. Wat de concessiehouder betreft, kan in dit stadium nog geen indicatie worden gegeven.

---

(1)  PB C 301 E van 5.12.2002, blz. 249.

(2)  PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 146.

(3)  COM(2003)471 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/114 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/114

---

(2004/C 84 E/0150)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3906/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Enige munt en levensduurte

De invoering van de enige Europese munt was niet alleen een belangrijke stap in de consolidering van de economische en financiële wisselwerking in de EU, maar heeft ook bijgedragen aan een aanzienlijke stijging van de prijzen. Dat wordt in Italië bevestigd door de resultaten van door vele gezaghebbende instituten voor de statistiek (waaronder ISTAT) uitgevoerde enquêtes en door een aantal grondige controles die de fiscale opsporingsdienst heeft uitgevoerd. Het lijdt geen twijfel dat dezelfde situatie in meer of mindere mate zich ook in de andere landen van de Europese Unie voordoet. Om de prijsstijgingen op te vangen, heeft de Italiaanse regering drastische maatregelen genomen, waarvan de meest opvallende (artikel 23, D.L. 269/2003) de instelling is van een „speciaal fonds ten bedrage van 5 miljoen euro voor 2003 en 20 miljoen euro voor 2004, bestemd voor de financiering van de initiatieven die de gemeenten en Kamers van Koophandel in onderling overleg nemen om de samenstelling van korven van algemeen en op grote schaal geconsumeerde goederen te bevorderen en te ondersteunen, en om het publiek, ook door telematica, op de hoogte te brengen van de lijsten van handelszaken waar zulke korven geheel of gedeeltelijk verkrijgbaar zijn en die wegens de gevraagde prijzen kunnen worden aanbevolen (...)”. Als fungerend voorzitter van de Raad van ministers van Economische Zaken en Financiën heeft minister Tremonti voorgesteld bankbiljetten van 1 en 2 EUR in te voeren ter vervanging van de huidige muntstukken van die waarde. De ECB heeft op dat voorstel, waarmee — dat dient te worden onderstreept — vele landen, waaronder Frankrijk, het eens zijn, zeer voorzichtig gereageerd en het enthousiasme getemperd door erop te wijzen dat zulke nieuwe eurobankbiljetten, als we die willen, pas in de tweede fase van de productie van de euro, met andere woorden pas over drie jaar, kunnen worden ingevoerd.

Kan de Commissie, in het licht van wat voorafgaat, de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Bestaat er op dit ogenblik communautair beleid om de inflatie, die hoger uitvalt dan verwacht, in toom te houden? |
| --- | --- |

1.

Bestaat er op dit ogenblik communautair beleid om de inflatie, die hoger uitvalt dan verwacht, in toom te houden?

| 2. | Bestaan er voorbeelden van goede praktijken op dat gebied? |
| --- | --- |

2.

Bestaan er voorbeelden van goede praktijken op dat gebied?

| 3. | Bestaan er Europese programma's en financiële steun — of zijn die gepland — om de overheidsinstellingen, plaatselijke besturen en consumentenverenigingen te helpen om de stijging van de levensduurte tegen te gaan? |
| --- | --- |

3.

Bestaan er Europese programma's en financiële steun — of zijn die gepland — om de overheidsinstellingen, plaatselijke besturen en consumentenverenigingen te helpen om de stijging van de levensduurte tegen te gaan?

| 4. | Wat doet de Commissie om de burgers van de Unie over dat fenomeen te informeren? |
| --- | --- |

4.

Wat doet de Commissie om de burgers van de Unie over dat fenomeen te informeren?

| 5. | Is de Commissie, aangezien uit vele peilingen is gebleken dat het grootste deel van de Europese burgers voorstander is van de vervanging van bepaalde muntstukken door bankbiljetten van dezelfde waarde, bereid daarvoor bij de ECB en de bevoegde communautaire instellingen te pleiten? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie, aangezien uit vele peilingen is gebleken dat het grootste deel van de Europese burgers voorstander is van de vervanging van bepaalde muntstukken door bankbiljetten van dezelfde waarde, bereid daarvoor bij de ECB en de bevoegde communautaire instellingen te pleiten?

| 6. | Bestaat er voor de uitgifte van bankbiljetten van 1 en 2 EUR een vast tijdschema? |
| --- | --- |

6.

Bestaat er voor de uitgifte van bankbiljetten van 1 en 2 EUR een vast tijdschema?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(30 januari 2004)

| l.en | 2. De Commissie wil het geachte parlementslid eraan herinneren dat de Europese Centrale Bank (ECB) verantwoordelijk is voor handhaving van de prijsstabiliteit in de gehele eurozone, terwijl het aan de lidstaten is om een te hoge nationale inflatie aan te pakken.
  Uit de meest recente gegevens blijkt dat de inflatie van de consumptieprijzen, zoals weergegeven door het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen, voor de gehele eurozone 2,2 % bedroeg tussen november 2002 en november 2003. In november 2003 bedroeg het jaarlijkse geharmoniseerde inflatieindexcijfer in Italië 2,8 %, de op twee na hoogste inflatie van alle lidstaten. Alhoewel deze cijfers wat hoger liggen dan een paar maanden geleden verwacht werd, voorspellen de laatste economische prognoses van de Commissie dat de inflatie in de loop van 2004 geleidelijk zal dalen. In de discussie over de inflatie en de mogelijke invloed van de invoering van de euro hierop, mag ook niet vergeten worden dat er aanzienlijke verschillen bestaan tussen de gevoelsmatige en de werkelijke inflatie na de invoer van de euro in de diverse lidstaten. |
| --- | --- |

l.en

2. De Commissie wil het geachte parlementslid eraan herinneren dat de Europese Centrale Bank (ECB) verantwoordelijk is voor handhaving van de prijsstabiliteit in de gehele eurozone, terwijl het aan de lidstaten is om een te hoge nationale inflatie aan te pakken.

Uit de meest recente gegevens blijkt dat de inflatie van de consumptieprijzen, zoals weergegeven door het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen, voor de gehele eurozone 2,2 % bedroeg tussen november 2002 en november 2003. In november 2003 bedroeg het jaarlijkse geharmoniseerde inflatieindexcijfer in Italië 2,8 %, de op twee na hoogste inflatie van alle lidstaten. Alhoewel deze cijfers wat hoger liggen dan een paar maanden geleden verwacht werd, voorspellen de laatste economische prognoses van de Commissie dat de inflatie in de loop van 2004 geleidelijk zal dalen. In de discussie over de inflatie en de mogelijke invloed van de invoering van de euro hierop, mag ook niet vergeten worden dat er aanzienlijke verschillen bestaan tussen de gevoelsmatige en de werkelijke inflatie na de invoer van de euro in de diverse lidstaten.

| 3. | De Commissie draagt in het kader van de voorwaarden van artikel 153 van het EG-Verdrag bij aan de bescherming van de economische belangen van consumenten en aan het bevorderen en het doen naleven van de regelgeving op het gebied van consumentenbescherming. De maatregelen die met het oog hierop worden genomen kunnen weliswaar van invloed zijn op de prijzen van goederen en diensten, maar zij kunnen niet worden bezien vanuit het oogpunt van handhaving van de prijsstabiliteit, hetgeen, zoals hierboven al is aangeduid, een taak van de ECB is.
  Wat betreft de invoering van de eurobiljetten en -munten, heeft de Commissie een aantal initiatieven gestimuleerd om consumenten voor te bereiden zodat zij de overgang naar de nieuwe munt beter aan zouden kunnen. Daarbij werd speciale aandacht geschonken aan groepen die zich in een moeilijke positie bevinden (ouderen, minder validen, mensen in perifere regio's etc). In het kader van het programma „De gemakkelijke euro” werden specifieke acties gefinancierd om overheden en consumentenverenigingen te laten inspelen op mogelijke problemen bij de invoering van de nieuwe bankbiljetten en munten. Deze initiatieven droegen bij aan het succes van de overgang naar de nieuwe munteenheid. |
| --- | --- |

3.

De Commissie draagt in het kader van de voorwaarden van artikel 153 van het EG-Verdrag bij aan de bescherming van de economische belangen van consumenten en aan het bevorderen en het doen naleven van de regelgeving op het gebied van consumentenbescherming. De maatregelen die met het oog hierop worden genomen kunnen weliswaar van invloed zijn op de prijzen van goederen en diensten, maar zij kunnen niet worden bezien vanuit het oogpunt van handhaving van de prijsstabiliteit, hetgeen, zoals hierboven al is aangeduid, een taak van de ECB is.

Wat betreft de invoering van de eurobiljetten en -munten, heeft de Commissie een aantal initiatieven gestimuleerd om consumenten voor te bereiden zodat zij de overgang naar de nieuwe munt beter aan zouden kunnen. Daarbij werd speciale aandacht geschonken aan groepen die zich in een moeilijke positie bevinden (ouderen, minder validen, mensen in perifere regio's etc). In het kader van het programma „De gemakkelijke euro” werden specifieke acties gefinancierd om overheden en consumentenverenigingen te laten inspelen op mogelijke problemen bij de invoering van de nieuwe bankbiljetten en munten. Deze initiatieven droegen bij aan het succes van de overgang naar de nieuwe munteenheid.

| 4. | Zowel de Commissie als de ECB houden de economische situatie in de eurozone voortdurend in het oog. Naast de standaardonderzoeken naar de reële en nominale economische aspecten, houdt dat ook diepgaander onderzoek naar ad-hoconderwerpen in, om licht te werpen op actuele aandachtsterreinen zoals de inflatie in de eurozone en de perceptie van inflatie. |
| --- | --- |

4.

Zowel de Commissie als de ECB houden de economische situatie in de eurozone voortdurend in het oog. Naast de standaardonderzoeken naar de reële en nominale economische aspecten, houdt dat ook diepgaander onderzoek naar ad-hoconderwerpen in, om licht te werpen op actuele aandachtsterreinen zoals de inflatie in de eurozone en de perceptie van inflatie.

| 5. | De laatste eurobarometer (gepubliceerd op 15 december 2003) geeft aan dat slechts een minderheid (31 %) van de bevolking van de eurozone voorstander is van een ééneurobiljet. Een dergelijk bankbiljet krijgt voornamelijk steun uit twee lidstaten waar een meerderheid (70 % in Griekenland en 76 % in Italië) de invoering van een ééneurobiljet zou toejuichen. In de overige tien landen van de eurozone is echter een ruime meerderheid (meer dan 60 % en in een aantal lidstaten zelfs bijna 90 %) tegen de invoering van zo'n extra bankbiljet. |
| --- | --- |

5.

De laatste eurobarometer (gepubliceerd op 15 december 2003) geeft aan dat slechts een minderheid (31 %) van de bevolking van de eurozone voorstander is van een ééneurobiljet. Een dergelijk bankbiljet krijgt voornamelijk steun uit twee lidstaten waar een meerderheid (70 % in Griekenland en 76 % in Italië) de invoering van een ééneurobiljet zou toejuichen. In de overige tien landen van de eurozone is echter een ruime meerderheid (meer dan 60 % en in een aantal lidstaten zelfs bijna 90 %) tegen de invoering van zo'n extra bankbiljet.

| 6. | Overeenkomstig het EG-Verdrag moeten alle beslissingen over de coupures van de eurobiljetten genomen worden door de ECB, die het alleenrecht heeft machtiging te geven tot de uitgifte van eurobiljetten. De ECB heeft besloten de uitgifte van bankbiljetten met een zeer lage waarde in het najaar van 2004 opnieuw in overweging te nemen, wanneer er binnen en buiten de eurozone meer ervaring is opgedaan met het gebruik van eurobiljetten en -munten. Indien er een bankbiljet met zeer lage waarde zou worden uitgegeven, dan zou dat gebeuren in het kader van de tweede reeks eurobiljetten die tegen het einde van dit decennium wordt uitgegeven. |
| --- | --- |

6.

Overeenkomstig het EG-Verdrag moeten alle beslissingen over de coupures van de eurobiljetten genomen worden door de ECB, die het alleenrecht heeft machtiging te geven tot de uitgifte van eurobiljetten. De ECB heeft besloten de uitgifte van bankbiljetten met een zeer lage waarde in het najaar van 2004 opnieuw in overweging te nemen, wanneer er binnen en buiten de eurozone meer ervaring is opgedaan met het gebruik van eurobiljetten en -munten. Indien er een bankbiljet met zeer lage waarde zou worden uitgegeven, dan zou dat gebeuren in het kader van de tweede reeks eurobiljetten die tegen het einde van dit decennium wordt uitgegeven.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/115 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/115

---

(2004/C 84 E/0151)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3909/03

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Kaderrichtlijn

Gelet op artikel 7 en de overwegingen 36 en 37 van kaderrichtlijn 2002/21/EG (1) wilde ik de Commissie vragen op welke manier de transparantie van de activiteit van deze organen is gewaarborgd, zodat interactie met de industrie en een duidelijke omschrijving van de bevoegdheden met het oog op de harmonisatie mogelijk worden.

Het nieuwe kader voorziet inderdaad in een louter raadgevende bevoegdheid voor de ERG, terwijl met het oog op een coherente toepassing van het nieuwe kader en geheel volgens het Verdrag de Europese Commissie de sleutelrol zou moeten blijven spelen. Welke maatregelen heeft de Commissie met betrekking tot de ERG genomen om er zeker van te zijn dat zij haar rol kan blijven spelen en dat het nieuwe kader op een coherente manier wordt toegepast, conform de doelstellingen van de communautaire methode?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(28 januari 2004)

Artikel 7 van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) is gericht tot de nationale regelgevende instanties van de lidstaten; zij worden daarin ontslagen van hun plicht tot ex ante regelgeving in het kader van de wetgeving voor elektronische communicatie. In artikel 7 wordt bepaald dat de nationale regelgevende instanties met elkaar moeten samenwerken „op transparante wijze (...) om te zorgen voor de consistente toepassing in alle lidstaten van deze richtlijn”. Zoals het geachte parlementslid heeft opgemerkt, vereisen de desbetreffende wetgevende bepalingen transparantie van de communautaire regelgevende instanties.

Bovendien bepalen de in de kaderrichtlijn vastgelegde procedures, voor zover het gaat om interactie met de bedrijfstak, duidelijk dat de belanghebbenden betrokken moeten worden bij de voorgestelde maatregelen die door de nationale regelgevende instanties moeten worden goedgekeurd. Voordat er enige actie ondernomen wordt die aanzienlijke gevolgen zal hebben voor de desbetreffende markt, bijvoorbeeld het aanwijzen van ondernemingen met aanzienlijke marktmacht, moet een nationale regelgevende instantie gedurende een redelijke periode een openbare raadpleging uitvoeren, zoals bepaald in artikel 6 van de Kaderrichtlijn. Gedurende deze periode krijgen de betrokken ondernemingen en andere belanghebbenden de gelegenheid om commentaar te geven op de maatregel. Van de lidstaten wordt verlangd dat zij één informatiepunt oprichten, waar inzage verkregen kan worden in alle lopende raadplegingsprocedures.

Zoals bedoeld in overweging 36 en 37 heeft de Commissie de Europese Groep van regelgevende instanties (EGR) opgericht, waarin de nationale regelgevende instanties van de lidstaten verenigd zijn. De EGR is een instrument dat bijdraagt tot een coherente en geharmoniseerde toepassing van de communautaire verworvenheden. In dit verband moet ook worden erkend dat de leden van de EGR onafhankelijke regelgevende instanties zijn met hun eigen recht en dat zij belast zijn met de dagelijkse toepassing van de nieuwe wetgeving, in de zin dat ze bevoegd zijn om te handelen op grond van nationale wetgeving waarmee de communautaire wetgeving wordt toegepast.

Op grond van artikel 211 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het EG-Verdrag is de Commissie verplicht ervoor te zorgen dat de bepalingen van de verdragen en maatregelen die getroffen zijn door de uitvoerende instanties (zoals vastgestelde richtlijnen) worden toegepast. De rol van de Commissie met betrekking tot de communautaire wetgeving is daarom het toezien op de juiste toepassing van de regels; zij dient niet als vervanging van de nationale regelgevende instanties zelf.

De Europese Groep van regelgevende instanties maakt deel uit van de institutionele infrastructuur zoals bedoeld door de nieuwe kaderwetgeving inzake elektronische communicatie, die ervoor moet zorgen dat de relevante regelgeving consequent in alle lidstaten wordt toegepast. De groep is door de Commissie opgericht om haar te adviseren en bij te staan door onder andere een schakel te vormen tussen nationale autoriteiten en de Commissie, en op die manier bij te dragen tot de ontwikkeling van de interne markt, wat een van de belangrijkste doelstellingen is van het EG-Verdrag, en om samenwerking tussen de Commissie en nationale regelgevende instanties op transparante wijze mogelijk te maken, zodat de wetgeving consequent wordt toegepast. De EGR dient als een instantie voor „reflectie, discussie en advies” op het gebied van elektronische communicatie (2). Het is daarom duidelijk dat de EGR een adviesgroep voor de Commissie is en geen uitvoerende instantie met eigen rechten. De belangrijkste rol is het adviseren van de Commissie en het bieden van bijstand bij de consequente toepassing van de wetgeving. Dit betekent dat de EGR actief bijdraagt tot de voorbereiding van aanvullende maatregelen, zoals aanbevelingen met betrekking tot de nieuwe wetgeving, door deskundigenadvies te geven aan de Commissie. De verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving blijft echter een taak voor de Commissie, zoals vastgelegd in het EG-Verdrag.

De mogelijkheid die de EGR heeft om activiteiten in eigen naam uit te voeren, zoals het publiceren van consultatiedocumenten en een werkprogramma, betekent geenszins een aantasting van de taakverdeling en het institutionele evenwicht. Laatstgenoemde activiteiten zijn eenvoudig een gevolg van het feit dat de EGR de taak uitvoert waarvoor hij in het leven is geroepen. De EGR is opgericht naar aanleiding van een besluit van de Commissie en handelt binnen het kader van dat besluit.

De oprichting van de EGR doet geen afbreuk aan de door de Commissie uitgevoerde controle van en toezicht op de toepassing van het nieuwe regelgevingskader, en evenmin aan het recht van initiatief dat de Commissie heeft op grond van het EG-Verdrag.

De bevoegdheden en plichten van de Commissie op grond van de communautaire wetgeving vloeien voort uit de bepalingen van het EG-Verdrag dat de Commissie verplicht om ervoor te zorgen dat de communautaire wetgeving correct wordt toegepast en dat op de juiste wijze op naleving ervan wordt toegezien. Werken met de EGR betekent niet dat bepaalde bevoegdheden die het Verdrag aan de Commissie toekent met betrekking tot het toezien op de naleving van de communautaire wetgeving worden overgedragen aan de EGR. De Commissie is daarom van mening dat haar rol als hoedster van de communautaire wetgeving niet in gevaar wordt gebracht door het werk van de EGR en door deelname van de Commissie hierin. Verder zorgt de Commissie ervoor dat de communautaire wetgeving en met name het nieuwe kader consequent wordt toegepast, conform de doelstellingen die in de communautaire wetgeving zelf zijn vastgelegd.

---

(1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

(2)  Besluit van de Commissie van 29 juli 2002 tot oprichting van de Europese Groep van regelgevende instanties voor elektronische communicatienetwerken en -diensten, PB L 200 van 30.7.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/117 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/117

---

(2004/C 84 E/0152)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3912/03

van Ole Krarup (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Oliewinning op de Noordzee

Kan de Commissie met betrekking tot het contract van de Deense regering met A.P. Møller en Dansk Undergrund Consortium inzake de voorwaarden voor de oliewinning op de Noordzee in de komende 40 jaar meedelen of van de in het contract opgenomen clausule die de concessiehouders van verdere belastingheffing vrijwaart, overeenkomstig artikel 88, lid 3 van het Verdrag kennis is gegeven als staatssteun? Kan de Commissie, als zij niet van het contract in kennis is gesteld, meedelen of contracten tussen regeringen en particuliere concessiehouders die deze concessiehouders voor langere tijd fiscaal begunstigen, als staatssteun moeten worden aangemerkt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie wil er in de eerste plaats op wijzen dat het contract waarnaar het geachte parlementslid verwijst, niet het voorwerp is van een officiële kennisgeving uit hoofde van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag. De Deense autoriteiten hebben de Commissie echter zojuist een gedetailleerde documentatie omtrent het contract bezorgd. Deze documentatie wordt momenteel onderworpen aan een onderzoek door de Commissie die zich, in dit stadium, niet kan uitspreken over de kwalificatie van de maatregel.

In het algemeen, wil de Commissie erop wijzen dat de fiscale vrijstellingen die beperkt zijn tot bepaalde activiteiten of bepaalde ondernemingen, de staatsteun kunnen vormen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/117 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/117

---

(2004/C 84 E/0153)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3928/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Bossen en bouwcoöperaties in Griekenland

Commissaris Wallström antwoordde mij in reactie op mijn vraag E-3196/03 dat de Commissie „niet op de hoogte is van statistieken of informatie in verband met illegale bouwactiviteiten in de verschillende lidstaten” en dat zij derhalve „niet in staat is de omvang van de illegale bouwactiviteiten in Griekenland te beoordelen”. Ook merkt zij op dat de Commissie „nooit informatie van de Griekse autoriteiten heeft ontvangen in verband met de bouwkundige normen betreffende de illegale woningen”. In hetzelfde antwoord stelt de commissaris dat de verordening „Forest Focus”, die onlangs werd goedgekeurd, definities bevat van „bos” en „ander bebost land” en dat deze van toepassing zijn op de in de verordening bedoelde acties. Tot slot zegt ze met betrekking tot de leden van bouwcoöperaties die nog geen perceel bouwgrond hebben verworven, hoewel ze bijdragen aan de bouwcoöperaties betalen, dat dit „een zaak van de nationale autoriteiten is en als zodanig onder de nationale wetgeving valt”.

Ik stel helaas vast dat het antwoord van de (zeer actieve) commissaris onvolledig is, aangezien met betrekking tot de illegale woningen op 5 december 2003 in de Griekse pers berichten verschenen waarin Staat dat hun gebrekkige constructie „Athene bij een aardbeving met een kracht van zes op de schaal van Richter met doodkisten zal vullen”. Op dezelfde dag wijzen bijna alle grote media in Griekenland met een beschuldigende vinger naar de regering in verband met de goedkeuring van een wet die een bedreiging vormt voor de weinige nog overgebleven bossen in het land. Verbazingwekkend is verder dat de Commissie klaarblijkelijk warm noch koud wordt van het feit dat duizenden Griekse burgers — vaak reeds decennia lang — bijdragen aan bouwcoöperaties betalen zonder enige tegenprestatie.

Is er in dit dossier op grond van de communautaire wetgeving al dan niet sprake van inbreuken op rechten en uitbuiting van duizenden onderdanen van de Unie? Waarom vraagt de Commissie, aangezien de Griekse autoriteiten geen enkele informatie over de illegale woningen geven, zelf niet om gedetailleerde informatie omtrent deze bouwactiviteiten? Kan commissaris Wallström mij meedelen welke definities van „bos” en „ander bebost land” in de door haar genoemde verordening zijn vastgesteld?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 februari 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat zij niet op de hoogte was van de inhoud van berichten over illegale bouwactiviteiten in Griekenland, die op 5 december 2003 in de Griekse pers verschenen. Zoals gezegd in haar eerdere antwoord op schriftelijke vraag E-3196/03 (1) van 4 december 2003 van het geachte parlementslid, beschikt de Commissie niet over statistieken of informatie in verband met illegale bouwactiviteiten in verschillende lidstaten. Aangezien er geen bindende communautaire wetgeving bestaat over bouwactiviteiten en -normen, worden de procedures voor het verlenen van bouwvergunningen uitsluitend geregeld door de nationale wetgeving. De kwestie valt dan ook onder de bevoegdheid van de Griekse autoriteiten. Daarom heeft de Commissie niet het voornemen meer informatie te vragen over de normen van vakmanschap die worden toegepast op illegale (niet-toegestane) gebouwen in Griekenland.

Met betrekking tot de definitie van bos en beboste gebieden heeft de Commissie in haar eerste antwoord aangegeven dat de bosbouwstrategie van de Unie geen definitie van bos en beboste gebieden bevat die voor de gehele Unie gelden. De nationale definities van bossen en beboste gebieden zijn van toepassing op communautaire wetgeving en financiële instrumenten. De Commissie wil erop wijzen dat artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus) (2) definities geeft van „bos”, „andere beboste gebieden” en „andere gebieden”. Deze definities moeten worden gehanteerd en ten uitvoer worden gelegd door de lidstaten in het kader van bovengenoemde verordening en om het toezicht uit te voeren dat door de Verordening wordt ondersteund. De toepassing ervan is echter uitsluitend verbonden met deze verordening.

Wat de kwestie betreft van burgers die bijdragen betalen aan bouwcoöperaties zonder daar enig voordeel van te hebben, handhaaft de Commissie haar standpunt dat de Gemeenschap hieromtrent niet bevoegd is en dat de kwestie geregeld wordt door nationale wetgeving.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 788.

(2)  PB L 324 van 11.12.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/118 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/118

---

(2004/C 84 E/0154)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3930/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Behoud van de voorrechten van de Landbouwbank van Griekenland

Volgens artikel 26, lid 4, van wet nr. 1914/1990 blijven na de conversie van de Landbouwbank van Griekenland (ATE) tot naamloze vennootschap „alle bijzondere regelingen met betrekking tot de Landbouwbank van Griekenland, met name die welke betrekking hebben op haar voorrechten, substantieel en procedureel, op haar fiscale en andere vrijstellingen, op haar schuldtitels, op de waarborging van haar schuldtitels en in het algemeen op haar persoon als subject van rechten en verplichtingen”, van kracht en worden zij onveranderd toegepast. Op grond van deze bepaling past de ATE in de transacties met haar klanten de voorrechten toe die haar zijn toegekend krachtens wet nr. 4332/1929, artikelen 8-15 en artikel 34, lid 8, en waarmee de juridische, met name de procedurele en substantiële garanties van de klanten van de ATE en met name haar debiteurs, opzij worden geschoven. Over dit onderwerp heeft de Commissie ook een klacht ontvangen van de onderneming „Typopiitiria Thivas A.E.” (antwoord van DG Landbouw reg. nr. 31427/24.11.2003).

Het behoud en de toepassing door de ATE van haar voorrechten, die in strijd zijn met het communautair recht, dringt de klanten van de bank in een nadelige positie en ontneemt hun van elk recht op verdediging. Wat denkt de Commissie te doen om een eind te maken aan de schending van de rechten van de klanten van de ATE en de distorsie van de mededingingsregels ten aanzien van de andere kredietinstellingen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 januari 2004)

De Commissie bevestigt dat zij pas een klacht betreffende de Landbouwbank van Griekenland heeft ontvangen en dat zij derhalve een grondig onderzoek verricht naar het door het geachte parlementslid onder de aandacht gebrachte probleem. Zij zal het geachte parlementslid zo spoedig mogelijk op de hoogte brengen van het resultaat van het onderzoek.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/119 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/119

---

(2004/C 84 E/0155)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3931/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Herstel van het gebied dat in de zomer van 2003 in Portugal door brand is verwoest

De bosbranden van afgelopen zomer in Portugal hebben een gebied van 410 000 ha verwoest, d.w.z. 5 % van het totale grondgebied en 12 % van het bosbestand van Portugal. In uitgerekend een van de kwetsbaarste en armste plattelandsgebieden van Portugal verwoestten de branden talrijke zones van het Natura 2000-netwerk, een groot areaal van kurkeiken, steeneiken en groene eiken; mensen kwamen om en huizen, dieren en teelten werden de prooi van de vlammen.

De financiële steun uit het Solidariteitsfonds was weliswaar zeer nuttig maar beantwoordt in de verste verte niet aan de titanische uitdaging van het herstel van een natuurlijk erfgoed van onschatbare waarde en de bescherming van een plattelandseconomie tegen volledige verdwijning.

In het kader van het debat over de bijdrage uit het Solidariteitsfonds aan Portugal op de vergadering van de Begrotingscommissie werd gezegd dat een krediet van 180 miljoen euro uit de structuurfondsen zou worden gebruikt om aan deze enorme uitdaging het hoofd te bieden.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Om welke redenen kunnen de kredieten die bestemd waren voor de structuurfondsen van 2000 tot 2003 en nog niet zijn uitgegeven, niet voor het herstel van de brandramp worden herbestemd? |
| --- | --- |

1.

Om welke redenen kunnen de kredieten die bestemd waren voor de structuurfondsen van 2000 tot 2003 en nog niet zijn uitgegeven, niet voor het herstel van de brandramp worden herbestemd?

| 2. | Heeft de Portugese overheid al concrete voorstellen ingediend om die 180 miljoen euro een nieuwe bestemming te geven en dient dit krediet voor het herstel van het natuurlijke erfgoed en de plattelandseconomie van de door de ramp getroffen gebieden? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Portugese overheid al concrete voorstellen ingediend om die 180 miljoen euro een nieuwe bestemming te geven en dient dit krediet voor het herstel van het natuurlijke erfgoed en de plattelandseconomie van de door de ramp getroffen gebieden?

| 3. | Aan welke andere manieren denkt de Commissie om dat herstel te ondersteunen, gelet op het feit dat dit probleem behalve Portugal de rest van Europa minder rechtstreeks aangaat? |
| --- | --- |

3.

Aan welke andere manieren denkt de Commissie om dat herstel te ondersteunen, gelet op het feit dat dit probleem behalve Portugal de rest van Europa minder rechtstreeks aangaat?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(25 februari 2004)

Los van de dringende maatregelen om in eerste levensbehoeften te voorzien die ten belope van van 48,5 miljoen euro uit het Solidariteitsfonds gefinancierd werden kunnen het herstel van de infrastructuren — alsook de wederopbouw van het bos- en landbouwpotentieel dat in de zomer van 2003 in Portugal door brand is verwoest, door herprogrammering van de Structuurfondsen of door het Cohesiefonds gecofinancierd worden. Het is aan de autoriteiten die met het beheer van de programma's in de getroffen zones belast zijn om voorstellen in die richting te doen. In het kader van de tussentijdse herziening van de communautaire bestekken (CB's) van Portugal hebben de Portugese autoriteiten bovendien hun voornemen bevestigd om ongeveer 180 miljoen euro uit de prestatiereserve beschikbaar te stellen om de door de branden veroorzaakte schade te verhelpen en de preventiemaatregelen te versterken.

Op dit moment worden hierover onderhandelingen gevoerd met de Portugese autoriteiten. De Commissie kan in dit stadium dus geen volledige informatie verstrekken over de desbetreffende programma's en maatregelen.

De Commissie hecht in dit verband veel belang aan de acties die bedoeld zijn voor de preventie van natuurrampen. Wat het voorkomen van branden betreft zouden er diverse maatregelen ondersteund kunnen worden: versterking van de interventiemogelijkheden op het gebied van de brandbestrijding, vaststelling van middelen om branden op te sporen en te voorkomen, bestrijding van erosie, bebossing in overeenstemming met de normen terzake, enz.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/120 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/120

---

(2004/C 84 E/0156)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3934/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Amerikaanse visumbepalingen die leiden tot weigering van terugkeer van Europeanen die beschikken over een vaste woonplaats en een vaste werkplek in de Verenigde Staten

| 1. | Is het de Commissie bekend dat personen met de nationaliteit van een der lidstaten van de EU weliswaar zonder visum als bezoeker toegang hebben tot de Verenigde Staten van Amerika, maar dat dit sinds 2003 niet meer geldt voor Europeanen die in de VS wonen en werken omdat zij bij terugkeer uit het buitenland over een zakenvisum moeten beschikken, terwijl zij bovendien net als andere bezoekers afstand moeten doen van het recht op steun van een advocaat in rechtszaken tegen de overheid? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat personen met de nationaliteit van een der lidstaten van de EU weliswaar zonder visum als bezoeker toegang hebben tot de Verenigde Staten van Amerika, maar dat dit sinds 2003 niet meer geldt voor Europeanen die in de VS wonen en werken omdat zij bij terugkeer uit het buitenland over een zakenvisum moeten beschikken, terwijl zij bovendien net als andere bezoekers afstand moeten doen van het recht op steun van een advocaat in rechtszaken tegen de overheid?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat Europeanen die reeds langdurig in de VS wonen of gehuwd zijn met een persoon met de Amerikaanse nationaliteit bij terugkeer in Amerika door de Amerikaanse douane als bezoeker kunnen worden geweigerd met het argument dat zij onder valse voorwendselen op een illegale wijze proberen de VS binnen te komen, en dat zij dan onvrijwillig het land kunnen worden uitgezet met de bepaling dat zij niet binnen vijf jaar mogen terugkeren? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat Europeanen die reeds langdurig in de VS wonen of gehuwd zijn met een persoon met de Amerikaanse nationaliteit bij terugkeer in Amerika door de Amerikaanse douane als bezoeker kunnen worden geweigerd met het argument dat zij onder valse voorwendselen op een illegale wijze proberen de VS binnen te komen, en dat zij dan onvrijwillig het land kunnen worden uitgezet met de bepaling dat zij niet binnen vijf jaar mogen terugkeren?

| 3. | Heeft de Commissie reeds aanwijzingen dat deze weigering van terugkeer een instrument is of wordt om Europeanen in Amerika te dwingen om hun woningen en bedrijven voor een zo laag mogelijk bedrag te verkopen en ontslag te nemen uit hun functies, ten gunste van personen die de Amerikaanse nationaliteit bezitten? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie reeds aanwijzingen dat deze weigering van terugkeer een instrument is of wordt om Europeanen in Amerika te dwingen om hun woningen en bedrijven voor een zo laag mogelijk bedrag te verkopen en ontslag te nemen uit hun functies, ten gunste van personen die de Amerikaanse nationaliteit bezitten?

| 4. | Hebben de lidstaten van de EU overeenkomstige middelen om inwoners met de nationaliteit van de VS het recht op vestiging, terugkeer of arbeid te ontzeggen? Wordt dit recht ook in de praktijk toegepast en worden op die grond Amerikanen zonder dat zij zich hebben schuldig gemaakt aan criminele activiteiten uitgezet en langdurig buiten Europa gehouden? |
| --- | --- |

4.

Hebben de lidstaten van de EU overeenkomstige middelen om inwoners met de nationaliteit van de VS het recht op vestiging, terugkeer of arbeid te ontzeggen? Wordt dit recht ook in de praktijk toegepast en worden op die grond Amerikanen zonder dat zij zich hebben schuldig gemaakt aan criminele activiteiten uitgezet en langdurig buiten Europa gehouden?

| 5. | Op welke wijze worden op grondslag van wederkerigheid de rechten, plichten en uitsluitingen van Europeanen in Amerika en van Amerikanen in Europa gelijkgetrokken? Wanneer gebeurt dat? |
| --- | --- |

5.

Op welke wijze worden op grondslag van wederkerigheid de rechten, plichten en uitsluitingen van Europeanen in Amerika en van Amerikanen in Europa gelijkgetrokken? Wanneer gebeurt dat?

Bron: TV Nederland 2, Twee Vandaag, 9 december 2003.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(25 februari 2004)

De Commissie heeft niet vernomen dat de autoriteiten van de Verenigde Staten de terugkeer zouden weigeren van EU-burgers die in het bezit zijn van een geldige Amerikaanse verblijfsvergunning en voldoen aan de eisen voor legale toegang tot en verblijf in dat land. Bovendien heeft de Commissie geen enkele aanwijzing dat de autoriteiten van de Verenigde Staten gepoogd hebben te komen tot de hun door het geachte parlementslid toegedichte praktijk.

Met het oog op recente incidenten die de aandacht van de media hebben getrokken wenst de Commissie echter op te merken dat de meeste EU-burgers die in het bezit zijn van een machineleesbaar paspoort vrijgesteld zijn van de Amerikaanse visumplicht indien hun kortdurende verblijf voor toeristische of zakelijke doeleinden is. Voor alle andere doelstellingen, zoals gezinshereniging, is een visum nodig dat in principe vooraf aangevraagd dient te worden bij het verantwoordelijke Amerikaanse consulaat in het buitenland of door het familielid dat onderdaan van de Verenigde Staten is. Personen die een visum van een consulaat hebben gekregen, hebben het recht om in beroep te gaan bij een immigratierechter indien er zich bij terugkeer problemen voordoen bij de immigratieprocedure.

Een andere zaak betreft personen die nog geen uitsluitsel over hun aangevraagde visum hebben gekregen of die van tevoren geen visum hebben aangevraagd, bijv. omdat zij ervan overtuigd waren dat zij vrijgesteld waren van de visumplicht. De Amerikaanse autoriteiten kunnen deze personen weigeren als zij onder valse voorwendselen in de VS proberen te verblijven of als zij de immigratieregels in het verleden niet hebben nageleefd. Zij kunnen door de Amerikaanse immigratieautoriteiten op de plaats van binnenkomst onmiddellijk worden teruggestuurd zonder de mogelijkheid om in deze fase rechtsmiddelen aan te wenden, zelfs al is een andere immigratieprocedure of visumaanvraag nog hangende. Geschillen dienen vanuit het buitenland met de hulp van de consulaire diensten te worden beslecht.

In principe passen de lidstaten gelijkaardige systemen toe om ervoor te zorgen dat aanvragen voor immigratie of verblijf vooraf bij consulaten in het buitenland worden ingediend en afgehandeld. Grensposten verstrekken slechts onder zeer uitzonderlijke omstandigheden visa. Lidstaten hebben de mogelijkheid om een onderdaan van een derde land toegang of verblijf te weigeren indien hij of zij niet voldoet aan de voorwaarden voor toegang of verblijf. Dit geldt ook voor personen uit derde landen, zoals uit de Verenigde Staten, die zijn vrijgesteld van de verplichting een visum voor kort verblijf aan te vragen als zij de buitengrenzen van de Unie passeren. Als de autoriteiten bijvoorbeeld ontdekken dat het doel van de binnenkomst niet overeenkomt met de vrijstelling van de visumplicht, dan kan de desbetreffende persoon geweigerd worden. De mogelijkheid om juridische stappen tegen een dergelijk besluit te ondernemen, verschilt van lidstaat tot lidstaat.

Als iemand langer dan de visumvrije termijn van drie maanden in de Unie verblijft, kan bovendien een uitzettingsprocedure ingeleid worden. Tenslotte kan een persoon die de immigratiewetgeving overtreden heeft legale terugkeer op grond van het nationale recht geweigerd worden. De duur van deze weigering is ook afhankelijk van de nationale wetgeving.

De Commissie heeft geen concrete cijfers over Amerikaanse onderdanen tegen wie een uitzettingsprocedure in de lidstaten is ingeleid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/121 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/121

---

(2004/C 84 E/0157)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3939/03

van Elisabeth Jeggle (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Overschrijding van de rij- en rusttijden door chauffeurs van vuilnis- en strooiwagens bij het uitvoeren van overheidstaken

In de kerst- en wintertijd komt het nu eenmaal voor dat de chauffeurs van vuilnis- en strooiwagens, die in de lidstaat Duitsland voor een deel taken in overheidsdienst vervullen, zich niet aan de wettelijk voorgeschreven rij- en rusttijden voor vrachtautochauffeurs houden.

Daaruit vloeien voor de overheidswerkgevers en de betrokken werknemers in de lidstaat Duitsland de volgende vragen voort, die de Commissie verzocht wordt te beantwoorden:

| — | Is er sprake van een uitzondering van de wettelijk voorgeschrven rij- en rusttijden als de chauffeurs voor het uitvoeren van overheidstaken onderweg zijn? |
| --- | --- |

—

Is er sprake van een uitzondering van de wettelijk voorgeschrven rij- en rusttijden als de chauffeurs voor het uitvoeren van overheidstaken onderweg zijn?

| — | Zo ja, met hoeveel uur mogen de rijtijden dan concreet voor het uitvoeren van overheidstaken worden overschreden? |
| --- | --- |

—

Zo ja, met hoeveel uur mogen de rijtijden dan concreet voor het uitvoeren van overheidstaken worden overschreden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(10 februari 2004)

De Verordening die de rijtijd en rustperiodes voor chauffeurs bepaalt, Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer (1), bevat in artikel 4 een lijst met uitzonderingen. In artikel 4, lid 6, is bepaald dat de verordening niet van toepassing is op voertuigen die gebruikt worden voor onderhoud aan snelwegen en controle, evenals voertuigen voor gemeentereiniging en vuilnisophaling. Hieruit kan worden afgeleid dat de verordening niet van toepassing is op deze voertuigen voor de periode waarin deze voertuigen die activiteiten uitvoeren. De verordening is derhalve niet van toepassing op chauffeurs van de twee genoemde categorieën voertuigen — vuilniswagens en strooiwagens.

Zo zijn slechts enkele bepalingen van de algemene werktijdrichtlijn (Richtlijn van de Raad 93/104/EG van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (2), zoals gewijzigd bij Richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000 (3)) van toepassing op deze mobiele werkers, zoals onder meer de eis dat ze voldoende rusttijd moeten krijgen en dat ze gemiddeld 48 uur per week moeten werken, binnen een referentieperiode van vier maanden, die door de betreffende lidstaat kan worden uitgebreid tot maximaal 12 maanden.

Verder kunnen lidstaten nationale regels opstellen die betrekking hebben op deze speciale groep chauffeurs.

---

(1)  PB L 370 van 31.12.1985.

(2)  PB L 307 van 13.12.1993.

(3)  PB L 195 van 1.8.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/122 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/122

---

(2004/C 84 E/0158)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3952/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Normen voor het leggen van gasleidingen

Kan de Commissie mededelen welke normen in Europa gelden voor het leggen van gasleidingen op particuliere terreinen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 februari 2004)

De Commissie is niet bevoegd voor de kwestie van het verlenen van rechten voor het leggen van gasleidingen op particuliere terreinen; dit valt volledig onder de bevoegdheid van de lidstaten. De Commissie heeft dan ook geen informatie over normen in dit verband die in Europa van kracht zouden zijn.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/122 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/122

---

(2004/C 84 E/0159)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3963/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   „Geroi Sevastopolya” — veiligheid op zee

De tanker „Geroi Sevastopolya” (Helden van Sebastopol), een enkelwandig tankschip van 24 jaar oud vaart momenteel met 50 000 ton olie aan boord ongeveer dezelfde route als de „Prestige”, die een jaar geleden voor de Spaanse kust een milieuramp veroorzaakte. De volgende dagen koerst het in de internationale wateren langs Denemarken, Duitsland, Nederland, België, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Spanje en Portugal.

Het Russische schip is gecharterd door het Californische bedrijf Westport Petroleum en brengt in ongeveer vier weken tijd een lading van Letland via de Straat van Gibraltar, de Middellandse Zee en het Suezkanaal naar Singapore.

Door de Commissie aangewezen inspecteurs die het schip hebben gecontroleerd kwamen tot het besluit dat het zeewaardig was.

De Portugese en Spaanse marine hebben meegedeeld dat zij de olietanker „Geroi Sevastopolya” geen vrije doorgang door de respectieve Exclusieve Economische Zones zouden toestaan.

De Commissie verklaarde dat zij de koers van de tanker op de voet wilde volgen, zelfs indien het schip zich in de internationale wateren ophoudt, en deed op de jongste raad van transportministers een oproep tot de toetredingskandidaten om onmiddellijk, dus nog voor 1 mei 2004, alle enkelwandige schepen te weren.

Vandaar de volgende vragen aan de Commissie:

| — | Over welke informatie beschikt de Commissie over de huidige koers van de „Geroi Sevastopolya”? |
| --- | --- |

—

Over welke informatie beschikt de Commissie over de huidige koers van de „Geroi Sevastopolya”?

| — | Blijft zij bij haar mening dat het schip beantwoordt aan de minimum zeevaardigheidseisen? |
| --- | --- |

—

Blijft zij bij haar mening dat het schip beantwoordt aan de minimum zeevaardigheidseisen?

| — | Welke controle- en noodmaatregelen heeft de Commissie te nemen of is zij van plan te nemen? |
| --- | --- |

—

Welke controle- en noodmaatregelen heeft de Commissie te nemen of is zij van plan te nemen?

| — | Welk antwoord heeft zij gekregen op haar oproep tot de kandidaat-lidstaten? |
| --- | --- |

—

Welk antwoord heeft zij gekregen op haar oproep tot de kandidaat-lidstaten?

| — | Welke stappen heeft zij de laatste tijd bij de lidstaten en andere landen ondernomen om ervoor te zorgen dat overleg plaatsvindt en dat strengere en effectievere maritieme veiligheidsregels worden toegepast? |
| --- | --- |

—

Welke stappen heeft zij de laatste tijd bij de lidstaten en andere landen ondernomen om ervoor te zorgen dat overleg plaatsvindt en dat strengere en effectievere maritieme veiligheidsregels worden toegepast?

Antwoord door mevrouw de Palacio namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie is gewezen op het geval van de enkelwandige Russische olietanker „Geroi Sevastopolya” die vanuit de haven van Ventspils in Letland met een lading van ongeveer 50 000 ton zware stookolie langs een groot deel van de Europese kust zou varen, op weg naar Singapore.

Op 6 december 2003 heeft het schip de haven van Ventspils verlaten en koers gezet naar de territoriale wateren van Denemarken, waar een zeeloods aan boord is gegaan en waar een patrouillevaartuig van de Deense marine het op 9 december 2003 heeft begeleid naar het noordelijke punt van Denemarken, in Skagen. Vervolgens is het schip de Noordzee opgevaren, over de Duitse en Nederlandse territoriale wateren. Op 11 december 2003 is het schip door het Nauw van Calais naar het Kanaal gevaren, de zone die onder Britse bevoegdheid valt. Het schip heeft in de loop van de avond van 12 december 2002 het Kanaal verlaten en is onder bevoegdheid van de préfecture maritime de l'Atlantique de open zee opgegaan bij het systeem voor gescheiden vaarroutes (TSS — Traffic Separation Scheme) van Ouessant. De „Geroi Sevastopolya” heeft daarna koers gezet naar Kaap de Goede Hoop, omdat het schip liever via de zuidelijke route naar Azië voer dan via de Straat van Gibraltar en het Suezkanaal. Op 18 december 2003 heeft de „Geroi Sevastopolya” de Europese wateren verlaten.

Een team van inspecteurs uit diverse landen van de Unie, gecoördineerd door het Europees agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA), heeft het schip voordat het uit Ventspils vertrok een bezoek gebracht. Het team van inspecteurs is tot de conclusie gekomen dat er geen aanleiding was om het schip door de Letse autoriteiten te laten stilleggen.

Bij de Commissie en de EMSA is een crisiscentrum ingericht van waaruit het schip gevolgd werd vanaf zijn vertrek uit de haven van Ventspils tot aan zijn vertrek uit de Europese wateren. De EMSA heeft permanent contact onderhouden met de bevoegde maritieme autoriteiten van de landen die bij de vaarroute van het schip betrokken waren en die regelmatig aan het agentschap verslag uitbrachten over de situatie en de exacte positie van het schip.

Over de toetredende landen die betrokken waren bij de kwestie omtrent de „Geroi Sevastopolya” — met name de Baltische staten en dan vooral Letland — kan het volgende worden opgemerkt: de Letse autoriteiten hebben hun volledige medewerking verleend aan het werk van het door de EMSA gecoördineerde inspectieteam. Dit team, dat met steun en onder de verantwoordelijkheid van de Letse inspecteurs heeft gehandeld, heeft het schip bezocht als zijnde een controle door de havenstaat. Verder hebben de ministers van Milieuzaken van de drie Baltische Republieken op basis van een voorstel van Estland een voorstel ingediend voor de vervroegde tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1726/03 (1), die op 21 oktober 2003 in de Unie van kracht geworden is en het transport van zware stookolie door enkelwandige schepen verbiedt.

De Commissie wil de communautaire wetgeving betreffende de maritieme veiligheid versterken, enerzijds door maatregelen als gevolg van het ongeval met de Prestige vast te stellen, en anderzijds door tegen de helft van 2004 een nieuwe reeks maatregelen voor te bereiden om de maritieme veiligheid te verhogen. De Unie zal bovendien in de internationale maritieme organisatie (IMO) actie blijven voeren om de maritieme veiligheid op wereldniveau te verhogen. Ingevolge een voorstel van de Unie, waaraan de toetredende landen unaniem hun steun hebben verleend, heeft het IMO in december 2003 een amendement op de Marpol-conventie aanvaard, dat op internationaal niveau soortgelijke bepalingen bevat als bovengenoemde Verordening (EG) nr. 1726/03.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1726/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 417/2002 betreffende het versneld invoeren van de vereisten inzake een dubbelwandige uitvoering of een gelijkwaardig ontwerp voor enkelwandige olietankschepen, PB L 249 van 1.10.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/124 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/124

---

(2004/C 84 E/0160)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3969/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Justitieel onderzoek van de Procura van Catania naar verduistering van 5 miljoen euro ten koste van de Europese Unie

Op 12 december 2003 is in het dagblad „La Sicilia” een artikel verschenen onder de titel „Catania, EU-fraude voor 5 miljoen euro”. In dit artikel wordt beweerd dat:

| — | de marechaussee van de provinciale afdeling van de fiscale politie van Catania ontdekt heeft dat een bedrijf uit Catania heeft gefraudeerd voor een bedrag van 5 miljoen euro om op illegale wijze EU-geld binnen te halen; |
| --- | --- |

—

de marechaussee van de provinciale afdeling van de fiscale politie van Catania ontdekt heeft dat een bedrijf uit Catania heeft gefraudeerd voor een bedrag van 5 miljoen euro om op illegale wijze EU-geld binnen te halen;

| — | dit bedrijf heeft overeenkomstig de Italiaanse wet 488/92 een bijdrage ontvangen om op het industrieterrein van Catania een nieuwe fabriek op te zetten voor de productie van medisch-chirurgisch materiaal; |
| --- | --- |

—

dit bedrijf heeft overeenkomstig de Italiaanse wet 488/92 een bijdrage ontvangen om op het industrieterrein van Catania een nieuwe fabriek op te zetten voor de productie van medisch-chirurgisch materiaal;

| — | het bedrijf heeft de afgelopen jaren meermalen de eigen vennootschapsstructuur gewijzigd, maar is in feite nog steeds niet-operationeel; zodra de financiering binnen was, zijn de Italiaanse vennoten van het toneel verdwenen en is het eigendom overgegaan naar twee maatschappijen die gevestigd zijn in Liechtenstein en Luxemburg; |
| --- | --- |

—

het bedrijf heeft de afgelopen jaren meermalen de eigen vennootschapsstructuur gewijzigd, maar is in feite nog steeds niet-operationeel; zodra de financiering binnen was, zijn de Italiaanse vennoten van het toneel verdwenen en is het eigendom overgegaan naar twee maatschappijen die gevestigd zijn in Liechtenstein en Luxemburg;

| — | het project betrof investeringsuitgaven waarvan 90 % is opgegaan aan de aanschaf van speciale machines die volgens de eigenaars alleen konden worden geleverd door een in Liechtenstein gevestigd bedrijf (een constructie van een Spaanse onderneming). Beide ondernemingen bleken banden te onderhouden met de maatschappijen die het kapitaal beheerden van de firma uit Catania; |
| --- | --- |

—

het project betrof investeringsuitgaven waarvan 90 % is opgegaan aan de aanschaf van speciale machines die volgens de eigenaars alleen konden worden geleverd door een in Liechtenstein gevestigd bedrijf (een constructie van een Spaanse onderneming). Beide ondernemingen bleken banden te onderhouden met de maatschappijen die het kapitaal beheerden van de firma uit Catania;

| — | een gedetailleerde reconstructie van de bewegingen van de goederen heeft een werkelijkheid aan het licht gebracht die wel heel erg verschilt van wat werd voorgespiegeld: de machines die geboekt staan voor een waarde van ongeveer 9 miljoen euro, zijn in werkelijkheid ongeveer 1,5 miljoen euro waard en zijn direct aangeschaft bij de productiecentra in Modena en Varese; |
| --- | --- |

—

een gedetailleerde reconstructie van de bewegingen van de goederen heeft een werkelijkheid aan het licht gebracht die wel heel erg verschilt van wat werd voorgespiegeld: de machines die geboekt staan voor een waarde van ongeveer 9 miljoen euro, zijn in werkelijkheid ongeveer 1,5 miljoen euro waard en zijn direct aangeschaft bij de productiecentra in Modena en Varese;

| — | om de sporen van hun herkomst uit te wissen, was de machine vervoerd naar de haven van Barcelona en, na daar een tijdje gestaan te hebben, overgebracht naar Catania. Doordat de passagebrieven over het eerste vervoer ontbraken, leek het te gaan om een uit Spanje ingevoerd product; |
| --- | --- |

—

om de sporen van hun herkomst uit te wissen, was de machine vervoerd naar de haven van Barcelona en, na daar een tijdje gestaan te hebben, overgebracht naar Catania. Doordat de passagebrieven over het eerste vervoer ontbraken, leek het te gaan om een uit Spanje ingevoerd product;

| — | om de niet gemaakte kosten te rechtvaardigen, zijn er facturen uitgeschreven voor niet bestaande operaties tegen een waarde van ongeveer 9,5 miljoen euro. |
| --- | --- |

—

om de niet gemaakte kosten te rechtvaardigen, zijn er facturen uitgeschreven voor niet bestaande operaties tegen een waarde van ongeveer 9,5 miljoen euro.

Kan de Commissie meedelen of zij met het bovenstaande bekend is en welke maatregelen zij heeft genomen of denkt te nemen? Is OLAF op de hoogte gesteld en heeft OLAF een onderzoek ingesteld of gaat dit nog gebeuren?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(10 februari 2004)

De Commissie kan het geachte parlementslid mededelen dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) op de hoogte is van het justitieel onderzoek van de Italiaanse autoriteiten naar een bedrijf dat wordt beschuldigd van verduistering van EU-gelden.

Het parket van Catania heeft al een gerechtelijke procedure aangespannen. De gerechtelijke autoriteiten kunnen te allen tijde de hulp inroepen van OLAF, indien gewenst.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/125 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/125

---

(2004/C 84 E/0161)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3983/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(6 januari 2004)

Betreft:   Voltooiing van het Multiregionale Operatieve Programma „Watervoorziening” van doelstelling I — Italië — communautair bestek voor bijstandsverlening 1994-1999

Gezien de volgende feiten:

| — | Bij schrijven van 31 maart, 29 april en 25 november 2003 heeft de indiener van deze vraag — op basis van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie — het DG Regionaal Beleid verzocht toegang te krijgen tot het definitieve evaluatieverslag over het Multiregionale Operatieve Programma „Watervoorziening” in de regio's van doelstelling I, verordening (EEG) nr. 2081/93 — communautair bestek voor bijstandsverlening 1994/1999. |
| --- | --- |

—

Bij schrijven van 31 maart, 29 april en 25 november 2003 heeft de indiener van deze vraag — op basis van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie — het DG Regionaal Beleid verzocht toegang te krijgen tot het definitieve evaluatieverslag over het Multiregionale Operatieve Programma „Watervoorziening” in de regio's van doelstelling I, verordening (EEG) nr. 2081/93 — communautair bestek voor bijstandsverlening 1994/1999.

| — | De Commissie heeft steeds geantwoord te willen wachten op de afsluiting van het programma alvorens de documenten toegankelijk te maken en dat het dus nog even zal duren, omdat de termijn januari 2004 is. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft steeds geantwoord te willen wachten op de afsluiting van het programma alvorens de documenten toegankelijk te maken en dat het dus nog even zal duren, omdat de termijn januari 2004 is.

| — | Op 19 november 2002 heeft de Rekenkamer via de persmededeling nr. 47/2002 over het Bijzonder verslag 1/2002 betreffende het „Multiregionale Operatieve Programma Watervoorziening” — communautair bestek voor bijstandsverlening 1994-1999 — opgemerkt dat er, in afwachting van de geplande vaststelling van het uitgavensaldo die in 2002 zou worden afgerond, twee niet onaanzienlijke resultaten waren bereikt, nl. de volledige besteding van de communautaire gelden en de tenuitvoerlegging van de geplande maatregelen. |
| --- | --- |

—

Op 19 november 2002 heeft de Rekenkamer via de persmededeling nr. 47/2002 over het Bijzonder verslag 1/2002 betreffende het „Multiregionale Operatieve Programma Watervoorziening” — communautair bestek voor bijstandsverlening 1994-1999 — opgemerkt dat er, in afwachting van de geplande vaststelling van het uitgavensaldo die in 2002 zou worden afgerond, twee niet onaanzienlijke resultaten waren bereikt, nl. de volledige besteding van de communautaire gelden en de tenuitvoerlegging van de geplande maatregelen.

Kan de Commissie mededelen:

| — | wanneer de Italiaanse Republiek het definitieve evaluatieverslag heeft verzonden, ofwel welke termijn was voorzien voor de definitieve voltooiing van het programma? |
| --- | --- |

—

wanneer de Italiaanse Republiek het definitieve evaluatieverslag heeft verzonden, ofwel welke termijn was voorzien voor de definitieve voltooiing van het programma?

| — | of en hoe vaak de Commissie om uitleg over en correcties van het definitieve verslag heeft verzocht? |
| --- | --- |

—

of en hoe vaak de Commissie om uitleg over en correcties van het definitieve verslag heeft verzocht?

| — | of het normaal is dat een programma dat in 1999 voltooid had moeten zijn, pas vier jaar later wordt afgesloten en dat er een jaar na de afsluiting nog geen definitief verslag beschikbaar is? |
| --- | --- |

—

of het normaal is dat een programma dat in 1999 voltooid had moeten zijn, pas vier jaar later wordt afgesloten en dat er een jaar na de afsluiting nog geen definitief verslag beschikbaar is?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat zij op 24 november 2003 het definitieve evaluatieverslag van de nationale autoriteiten heeft ontvangen.

Het geachte parlementslid heeft het in zijn tweede vraag over het „definitieve verslag” en niet meer over het „definitieve evaluatieverslag”. Het gaat hier feitelijk om twee verschillende documenten.

Het „definitieve verslag”, dat vereist is om het programma te kunnen afsluiten, is op 7 maart 2003 door de Italiaanse autoriteiten verzonden, binnen de in artikel 52, paragraaf 5, tweede lid van Verordening (EG) nr. 1260/1999 (2) vastgestelde termijn.

De Commissie heeft bij schrijven van 12 mei 2003 om aanvullende informatie over dit „definitieve verslag” verzocht, waarop de lidstaat per brief, die op 24 november 2003 is ontvangen, uitvoerig heeft geantwoord.

Op grond daarvan heeft de Commissie de lidstaat op 4 december 2003 een voorstel tot afsluiting toegezonden, waarmee de Italiaanse autoriteiten hebben ingestemd, hetgeen op 16 januari 2004 is bekendgemaakt.

Wat de laatste vraag van het geachte parlementslid betreft is het programma afgesloten volgens de procedures van Verordening (EG) nr. 1260/1999.

---

(1)  PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.

(2)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161 van 26.6.1999).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/126 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/126

---

(2004/C 84 E/0162)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3985/03

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 januari 2004)

Betreft:   Herkomst van het voor de renovatie van de Commissiegebouwen bestemde hout

Wat voor soort hout wordt er bij de renovatie van het Berlaymont-gebouw gebruikt?

Kan de Commissie meedelen welke bedrijven dit hout hebben geleverd en welke bewijzen door haar zijn gevraagd en door de leveranciers zijn verstrekt om te bevestigen dat al het gebruikte hout uit legale en duurzame bronnen afkomstig is?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(5 maart 2004)

Overeenkomstig het milieuzorgbeleid van de Commissie staat in de specificaties voor de technische gebouwen van de Commissie dat al het hout dat wordt gebruikt bij de renovatie van gebouwen die eigendom zijn van de Commissie, uit duurzaam beheerde bossen moet komen. Het bewijs hiervan kan worden geleverd door certificeringssystemen voor bossen zoals de labels PEFC (Pan European Forest Certification) en FSC (Forest Stewardship Council).

Wat de renovatie van het Berlaymont-gebouw betreft, heeft de Commissie expliciet van de NV Berlaymont 2000 (de beheermaatschappij die in handen is van de Belgische staat) geëist dat hout zoals hierboven beschreven wordt gebruikt.

Aangezien de NV Berlaymont 2000 de aanbestedende dienst is voor alle aanbestedingen in verband met deze renovatie, heeft de Commissie de lijst van de bedrijven die het hout hebben geleverd momenteel niet ter beschikking.

De Commissie zal bij de oplevering van het gebouw nagaan of de voorschriften in verband met de herkomst van het hout zijn nageleefd; zij zal vragen dat aan de hand van documenten wordt aangetoond dat aan de wettelijke en contractuele voorschriften is voldaan.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/127 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/127

---

(2004/C 84 E/0163)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3986/03

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(6 januari 2004)

Betreft:   Berging van radioactief afval op Sicilië

Op Sicilië maakt men zich ernstig zorgen over de lokaties voor de berging van radioactief afval, met name de mijnen van Pasquasia (provincie Enna) en Realmonte (provincie Agrigento).

ENEA zou deze plaatsen geschikt achten en ze zouden op een lijst staan die door de Europese Unie is opgesteld.

De bewuste terreinen liggen niet alleen in aardbevingsgebieden, maar hebben ook een agrarische en toeristische bestemming en zijn daardoor absoluut ongeschikt om er zeer toxisch afval op te slaan.

Kan de Commissie mededelen

| 1. | welk wetenschappelijk onderzoek vooraf is verricht om uit te maken welke lokaties voor opslag in aanmerking komen; |
| --- | --- |

1.

welk wetenschappelijk onderzoek vooraf is verricht om uit te maken welke lokaties voor opslag in aanmerking komen;

| 2. | of zij niet van mening is dat Sicilië, dat een heel andere bestemming heeft, ongeschikt is voor de opslag van radioactief afval aangezien het al een zeer hoge milieuprijs heeft betaald doordat het de grootste petrochemische industrie van Europa herbergt? |
| --- | --- |

2.

of zij niet van mening is dat Sicilië, dat een heel andere bestemming heeft, ongeschikt is voor de opslag van radioactief afval aangezien het al een zeer hoge milieuprijs heeft betaald doordat het de grootste petrochemische industrie van Europa herbergt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(10 februari 2004)

De Commissie wil er nogmaals op wijzen dat elke lidstaat verantwoordelijk is voor het beheer van alle gebruikte splijtstof en radioactief afval dat onder zijn jurisdictie valt.

Wat de bestemming van een locatie voor de berging van radioactief afval in Italië betreft, merkt de Commissie op dat de Italiaanse regering een commissie van deskundigen heeft opgedragen mogelijke locaties te zoeken en te beoordelen.

De Commissie is niet betrokken bij het opstellen van een specifieke lijst van locaties voor de berging van radioactief afval in Italië. De Commissie kan daarom ook niet zeggen welk wetenschappelijk onderzoek is uitgevoerd met betrekking tot de locaties die door het geachte parlementslid zijn genoemd.

De Commissie wil het geachte parlementslid ook wijzen op de antwoorden die de Commissie heeft gegeven op de schriftelijke vragen P-3519/03 van de heer Turco (1) en P-3657/03 van de heer Procacci (2).

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 570.

(2)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 846.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/127 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/127

---

(2004/C 84 E/0164)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3987/03

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Galileo

In de Duitse pers (o.a. het programma „Tagesschau” van de ARD van 29 november 2003) wordt gemeld dat het satellietnavigatiesysteem Galileo een frequentie zal gaan gebruiken die door het Amerikaanse leger te allen tijde kan worden gestoord. Zonder overleg met Europa zou de VS Galileo in crisis- en conflictsituaties kunnen uitschakelen. Daarnaast, aldus de berichten, zouden de Amerikanen verlangen dat het open Galileosignaal wordt afgezwakt en kwalitatief wordt verslechterd.

Kan de Commissie desbetreffend antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Strookt deze informatie met de feiten? |
| --- | --- |

1.

Strookt deze informatie met de feiten?

| 2. | Zo ja, wat vindt de Commissie ervan en welke maatregelen denkt ze te gaan nemen? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, wat vindt de Commissie ervan en welke maatregelen denkt ze te gaan nemen?

Antwoord door mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 februari 2004)

| 1. | Het is niet juist dat niet-Europese autoriteiten de uitzending van signalen van het Galileosysteem zouden kunnen onderbreken of de kwaliteit ervan kunnen verminderen. |
| --- | --- |

1.

Het is niet juist dat niet-Europese autoriteiten de uitzending van signalen van het Galileosysteem zouden kunnen onderbreken of de kwaliteit ervan kunnen verminderen.

| 2. | Satellietnavigatiesystemen leveren signalen die alle gebruikers kunnen ontvangen (bij Galileo heet dit „open service”) en beveiligde signalen (die bij Galileo „Public Regulated Service” genoemd worden). Technisch gezien is het mogelijk om alle navigatiesignalen te versleutelen, ongeacht de frequentie ervan. Het is eveneens mogelijk om alleen de open signalen te versleutelen, waarbij de toegang tot de beveiligde signalen gehandhaafd blijft, aangezien deze een andere frequentie hebben.
  Wat de prestaties van de open signalen van Galileo betreft, zijn er besprekingen met de Verenigde Staten gaande om te bepalen welke standaard de beste prestaties levert voor de open signalen van Galileo en de toekomstige GPS III, om betere service aan de gebruikers te kunnen bieden. Deze besprekingen zijn uitsluitend bedoeld om een volledige onderlinge operabiliteit tussen de twee systemen te bewerkstelligen en zullen leiden tot een wereldstandaard voor satellietnavigatie. Het feit dat de Verenigde Staten bereid zijn om dezelfde frequenties voor open en commerciële signalen te gebruiken als Galileo verdient waardering, aangezien het Europees programma hiermee verzekerd is van mondiale toepassing. |
| --- | --- |

2.

Satellietnavigatiesystemen leveren signalen die alle gebruikers kunnen ontvangen (bij Galileo heet dit „open service”) en beveiligde signalen (die bij Galileo „Public Regulated Service” genoemd worden). Technisch gezien is het mogelijk om alle navigatiesignalen te versleutelen, ongeacht de frequentie ervan. Het is eveneens mogelijk om alleen de open signalen te versleutelen, waarbij de toegang tot de beveiligde signalen gehandhaafd blijft, aangezien deze een andere frequentie hebben.

Wat de prestaties van de open signalen van Galileo betreft, zijn er besprekingen met de Verenigde Staten gaande om te bepalen welke standaard de beste prestaties levert voor de open signalen van Galileo en de toekomstige GPS III, om betere service aan de gebruikers te kunnen bieden. Deze besprekingen zijn uitsluitend bedoeld om een volledige onderlinge operabiliteit tussen de twee systemen te bewerkstelligen en zullen leiden tot een wereldstandaard voor satellietnavigatie. Het feit dat de Verenigde Staten bereid zijn om dezelfde frequenties voor open en commerciële signalen te gebruiken als Galileo verdient waardering, aangezien het Europees programma hiermee verzekerd is van mondiale toepassing.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/128 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/128

---

(2004/C 84 E/0165)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3990/03

van Diana Wallis (ELDR) aan de Commissie

(18 december 2003)

Betreft:   Postale verzending en bezorging van aanbestedingsbescheiden

Is het de Commissie bekend dat het aanbestedingsstelsel waarvan zij gebruikmaakt, bijvoorbeeld voor vertaalwerk, discriminerend is voor inschrijvers die actief zijn in een land zonder nationaal postbedrijf dat de mogelijkheid van aangetekend verzenden biedt? Inschrijvingen die aangetekend worden verzonden, worden aanvaard op basis van de datum waarop zij door het postbedrijf zijn aangenomen. Waar deze mogelijk niet bestaat, zoals in het Verenigd Koninkrijk, is alleen de datum van bezorging bij de geadresseerde aanvaardbaar. Dit leidt tot ongelijke behandeling en ongelijke kansen voor inschrijvers, waarbij bepalend is of zij hun bescheiden al dan niet aangetekend kunnen versturen. Wanneer een inschrijver deze mogelijkheid niet heeft, is persoonlijke bezorging het enige absoluut veilige alternatief. Heeft de Commissie voorstellen om aan deze ongelijkheid een einde te maken?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(6 februari 2004)

Gaarne wijst de Commissie erop dat ingevolge artikel 89, lid 1, van het Financieel Reglement bij alle geheel of gedeeltelijk uit de begroting gefinancierde overheidsopdrachten de beginselen van transparantie, evenredigheid, gelijke behandeling en non-discriminatie in acht moeten worden genomen (1).

In artikel 143 van de uitvoeringsvoorschriften van dit reglement wordt voor de door de Commissie gehanteerde procedures voor het plaatsen van een opdracht vermeld hoe de inschrijvers hun offerte kunnen indienen:

| a) | per post, in welk geval in de inschrijvingsdocumenten wordt vermeld dat de datum van aangetekende verzending zal gelden, waarbij het poststempel als bewijs dient, dan wel: |
| --- | --- |

a)

per post, in welk geval in de inschrijvingsdocumenten wordt vermeld dat de datum van aangetekende verzending zal gelden, waarbij het poststempel als bewijs dient, dan wel:

| b) | door indiening bij de diensten van de instelling, rechtstreeks of door een gemachtigde van de inschrijver, met inbegrip van besteldiensten, in welk geval de inschrijvingsdocumenten, naast de in artikel 130, lid 2, onder a), bedoelde informatie, de dienst vermelden waar de offertes tegen gedateerd en ondertekend ontvangstbewijs moeten worden afgegeven. |
| --- | --- |

b)

door indiening bij de diensten van de instelling, rechtstreeks of door een gemachtigde van de inschrijver, met inbegrip van besteldiensten, in welk geval de inschrijvingsdocumenten, naast de in artikel 130, lid 2, onder a), bedoelde informatie, de dienst vermelden waar de offertes tegen gedateerd en ondertekend ontvangstbewijs moeten worden afgegeven.

Door de inschrijver de vrije keus te laten, is de naleving van de bovengenoemde beginselen gewaarborgd. Daarnaast biedt de universele dienst die de postrichtlijn voorschrijft (2) de consument in alle lidstaten de mogelijkheid om een zending aangetekend te versturen.

De Royal Mail, een naamloze vennootschap in handen van de overheid, is contractueel verplicht om een dienst te leveren die vergelijkbaar is met het aangetekend versturen van post. Deze dienst heet „registered (signed for) delivery)”, waarbij een bewijs van verzending wordt verstrekt, en wordt in ieder Brits postkantoor aangeboden voor zendingen binnen het Verenigd Koninkrijk en naar het buitenland.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 357 van 31.12.2002.

(2)  Richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging, PB L 176 van 5.7.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/129 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/129

---

(2004/C 84 E/0166)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4002/03

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Schending van de privacy op de internationale Top over de informatiesamenleving

Van 10 tot en met 12 december 2003 is in het Palexpo in Genève de Wereldtop gehouden over de informatiesamenleving.

Drie onderzoekers hebben geklaagd: Alberto Escudero-Pascual (het Koninklijk Instituut voor Technologie in Stockholm), Stephane Koch (voorzitter van Internet Society in Genève) en George Danezis (wetenschappelijk onderzoeker aan de Universiteit van Cambridge). Hun klacht luidde dat in de badges die hun werden aangereikt bij de inschrijving voor de Top, chips met een radiofrequentie (RFID) bevestigd waren aan de hand waarvan men kon volgen waar elk van de congresgangers zich in het Palexpo bevond.

Afgaande op de klacht van de drie onderzoekers zouden het gebruik van deze chips en het ontbreken van een privacybeleid door de WSIS een schending betekenen van de Europese privacyrichtlijn, de richtlijnen van de Verenigde Naties over het gebruik van persoonlijke dossiers alsook de Zwitserse wetgeving over bescherming van persoonlijke data.

Was het de Commissie bekend dat deze chips in de badges waren ingebracht?

Wil de Commissie de organisatoren van de Top en de Zwitserse regering om formele opheldering verzoeken en aandringen op onmiddellijke totale vernietiging van de op illegale wijze verkregen persoonlijke gegevens?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(28 januari 2004)

Op de wereldtop over de informatiemaatschappij die van 10 tot 12 december 2003 in Genève is gehouden, werd kennelijk gebruik gemaakt van op RFID-technologie gebaseerde badges om de toegang tot bepaalde beperkt toegankelijke zones op de plaats waar de top gehouden werd, te controleren.

Hoewel de Commissie in principe voorstander is van het gebruik van nieuwe, innovatieve technologie zoals RFID, moeten toepassingen die op dergelijke technologie gebaseerd zijn de principes respecteren die van toepassing zijn op de verwerking van persoonsgegevens van burgers van de Europese Unie die vanuit de Unie naar een derde land worden verzonden.

Naar verluidt werkte het RFID-systeem gedeeltelijk met persoonsgegevens van deelnemers die zich voor de top in hun eigen land online hadden ingeschreven.

De Commissie zal nader informeren of en hoe op RFID gebaseerde toepassingen gebruikt zijn met betrekking tot de persoonsgegevens die vanuit de Unie zijn verstuurd, om te beoordelen of de verwerking met inachtneming van de communautaire wetgeving is gebeurd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/130 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/130

---

(2004/C 84 E/0167)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4006/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(8 januari 2004)

Betreft:   (Problemen bij het verkrijgen van) verblijfsvergunningen

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat EU-burgers die in een andere dan hun eigen lidstaat wonen zich bij de plaatselijke autoriteiten moeten inschrijven en een verblijfsvergunning moeten aanvragen en dat de procedure voor het verkrijgen van zo'n vergunning allesbehalve eenvoudig is?

Zo moet bijvoorbeeld een Britse vrouw die in Melilla (Spanje) woont, om een verblijfsvergunning te krijgen gedetailleerde gegevens overleggen betreffende haar werk, alsook haar adres en vingerafdrukken; de desbetreffende procedure duurt reeds zes maanden.

Naar verluidt bevorderen wij het vrije verkeer van personen binnen de EU. Het lijkt absurd dat de EU-burger in feite toestemming moet vragen om in een andere lidstaat te mogen wonen. Dit maakt de bepalingen in het Verdrag inzake het vrije verkeer van personen tot een farce.

Is de Commissie bereid deze zaak aan te kaarten bij de bevoegde Spaanse autoriteiten?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(11 februari 2004)

Overeenkomstig het Gemeenschapsrecht inzake vrij verkeer en verblijf moeten de lidstaten het verblijfsrecht toekennen aan EU-burgers die langer dan drie maanden in het land willen blijven, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan. Zo moeten de betrokkenen aantonen dat zij als werknemer of zelfstandige een beroep uitoefenen of, als dat niet het geval is, een ziektekostenverzekering hebben die alle risico's dekt, en over genoeg middelen beschikken om te voorkomen dat zij ten laste komen van het socialezekerheids-stelsel van het gastland in de periode dat ze er verblijven. Derhalve mogen lidstaten voordat een verblijfskaart wordt afgegeven, EU-burgers om bewijsstukken vragen waaruit blijkt dat zij aan deze voorwaarden voldoen.

Ook moet overeenkomstig het Gemeenschapsrecht zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk zes maanden na de aanvraag, een besluit worden genomen over de toekenning van een verblijfskaart. In het verleden heeft de Commissie na klachten van burgers contact opgenomen met de Spaanse autoriteiten over vertragingen bij de afgifte of verlenging van de kaart.

Verder wil de Commissie het geachte parlementslid erop wijzen dat in het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende het recht van de burgers van de Unie en hun familieleden om zich vrij op het grondgebied van de lidstaten te verplaatsen en er vrij te verblijven (1), waarover de Raad op 5 december 2003 een gemeenschappelijk standpunt heeft vastgesteld en dat is doorgezonden naar het Parlement, verblijfskaarten voor onderdanen van de EU worden afgeschaft. Volgens het voorstel mogen de gastlanden nog wel van EU-onderdanen eisen dat ze zich laten inschrijven, maar worden de formaliteiten sterk vereenvoudigd, en wordt ter plekke een inschrijvingsbewijs afgegeven. Verder verwerven de onderdanen na een legaal verblijf van vijf jaar in een lidstaat een duurzaam verblijfsrecht en kunnen ze een duurzame verblijfskaart aanvragen.

In de Spaanse wetgeving waarin de huidige Gemeenschapswetgeving inzake het verblijfsrecht van EU-onderdanen is omgezet (2), is de eis om een verblijfskaart te verwerven, afgeschaft voor EU-onderdanen die als werknemer of zelfstandige een beroep uitoefenen, voor studenten en voor degenen die het verblijfsrecht genieten. Volgens aanvullende informatie van het geachte parlementslid is de Britse klaagster naar wie hij in zijn schriftelijke vraag verwijst, een werkneemster van het Spaanse ministerie van Onderwijs. Als zodanig hoeft zij geen verblijfskaart te verwerven, maar als zij toch zo'n kaart wil hebben, heeft zij daar recht op.

De klaagster heeft de Commissie inmiddels medegedeeld dat zij op 8 januari 2004 een verblijfskaart voor vijf jaar heeft ontvangen. Toch wil de Commissie met de Spaanse autoriteiten contact opnemen over de te lange tijd die de verlenging van haar verblijfskaart in beslag heeft genomen.

---

(1)  COM(2003)199 def.

(2)  Koninklijk Besluit 178/2003 van 14 februari inzake de inreis en het verblijf in Spanje van onderdanen van de EU-lidstaten en van andere landen die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, (artikel 6), B.O.E, nummer 46 van 22 februari 2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/131 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/131

---

(2004/C 84 E/0168)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4015/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Toxische sites

Kan de Commissie aangeven of er communautaire wetgeving bestaat met beperkingen betreffende de sanering van toxische sites?

Kan de Commissie aangeven of er communautaire wetgeving in de pijplijn zit met een verbod op of beperkingen voor het saneren en opnieuw bebouwen van toxische sites?

Zo ja, kan de Commissie aangeven waarom zij van mening is dat een dergelijk verbod/beperkingen nodig is/zijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 februari 2004)

Op dit moment bestaat er geen communautaire wetgeving die specifiek betrekking heeft op de sanering van verontreinigde terreinen. Er zijn echter wel enkele bepalingen met betrekking tot de sanering en verwerking van verontreinigde grond te vinden in de wetgeving inzake afval en met name in de gewijzigde Kaderrichtlijn Afvalstoffen 75/442/EEG (1). Verder is de Commissie momenteel bezig met de ontwikkeling van een thematische strategie voor duurzaam gebruik en bescherming van de bodem, die onder andere betrekking zal hebben op bodemverontreiniging. Deze strategie omvat voorstellen voor actie op het gebied van preventie en sanering van verontreinigde terreinen.

In het algemeen vallen maatregelen die betrekking hebben op het grondgebruik en de planning daarvan in de eerste plaats onder de bevoegdheid van een lidstaat; het subsidiariteitsbeginsel is dan van toepassing. Het is onwaarschijnlijk dat er een uitgebreide, gestandaardiseerde aanpak voor de gehele EU ontwikkeld zal worden, aangezien elk stuk grond en elk terrein uniek is en de oplossingen die nodig zijn om duurzaam bodemgebruik te bereiken op maat gemaakt moeten worden. Het is echter duidelijk dat bepaalde vormen van aanpak niet duurzaam zijn en dan ook ontmoedigd moeten worden. Via haar fondsenprogramma wil de EU de duurzame aanpak van verontreinigde terreinen bevorderen. In de verordeningen en richtsnoeren met betrekking tot de Structuurfondsen over de periode 2000-2006 (2) wordt bijvoorbeeld de noodzaak uiteengezet van een duurzame aanpak van het gebruik van stedelijke grond, ondermeer de voorrang die gegeven moet worden aan „het herstel van vervallen industriële locaties (,brownfields') boven de ontwikkeling van „greenfields””. Het Urban II-initiatief ondersteunt „gemengd gebruik en milieuvriendelijke herontwikkeling van „brownfields”, wat verminderde druk op de ontwikkeling van „greenfields” met zich meebrengt en het uitdijen van de stad voorkomt”. Interreg heeft soortgelijke mogelijkheden geboden. De toekomstige thematische strategie voor het stadsmilieu kan ook aanbevelingen omvatten voor de lidstaten ter bevordering van het herstel van „brownfields” die ervoor zouden kunnen zorgen dat deze terreinen, indien ze verontreinigd mochten blijken, eerst gesaneerd worden voordat er tot ontwikkeling wordt overgegaan.

---

(1)  Richtlijn van de Raad 75/442/EEG van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, PB L 194 van 25.7.1975, zoals gewijzigd bij Richtlijn van de Raad 91/156/EEG van 18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, PB L 78 van 26.3.1991.

(2)  Mededeling van de Commissie betreffende de Structuurfondsen, het Cohesiefonds en de coördinatie ervan. Richtlijnen voor programma's in de periode 2000-2006, PB C 267 van 22.9.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/132 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/132

---

(2004/C 84 E/0169)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4021/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Steun voor onderzoek in Portugal

Het beleidsplan voor wetenschappen, technologie en innovatie is de belangrijkste financieringsbron voor O & O-projecten in Portugal. Bijna de helft van de middelen komt van de Gemeenschap.

De Portugese onderzoeksinstellingen en -centra die afhankelijk zijn van een regelmatige kredietverstrekking voor de ontwikkeling van onderzoeksactiviteiten, goedgekeurd door de Stichting voor wetenschap en technologie, verkeren momenteel in een uiterst benarde situatie omdat zij de communautaire kredietoverschrijvingen niet hebben ontvangen.

Kan de Commissie, gezien de ernst van de situatie en het enorme gebrek aan onderzoeksprojecten in Portugal, de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Welke steun voor onderzoek en ontwikkeling is Portugal toegekend in het kader van het Derde communautaire bestek en de bestaande communautaire programma's? |
| --- | --- |

1.

Welke steun voor onderzoek en ontwikkeling is Portugal toegekend in het kader van het Derde communautaire bestek en de bestaande communautaire programma's?

| 2. | Is er sprake van een vertraging bij de kredietoverschrijvingen? Zo ja, waarom? |
| --- | --- |

2.

Is er sprake van een vertraging bij de kredietoverschrijvingen? Zo ja, waarom?

| 3. | Welke maatregelen kunnen overwogen worden om onderzoeksprojecten en investeringen op dit gebied in Portugal te steunen? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen kunnen overwogen worden om onderzoeksprojecten en investeringen op dit gebied in Portugal te steunen?

Antwoord van de heer Barnier Namens de Commissie

(2 maart 2004)

In het kader van het derde communautair bestek (CSF) wordt de belangrijkste financieringsbron voor Onderzoek & Ontwikkeling in Portugal gevormd door het Operationeel programma voor Wetenschap, Technologie en Innovatie (POCTI), gevolgd door het Operationeel programma voor de Informatiemaatschappij (POSI).

Nadat nationale en communautaire audits bepaalde onregelmatigheden bij het beheer van het POCTI-Programma aan het licht brachten, hebben de Portugese autoriteiten besloten tot opschorting van de goedkeuring van betalingen die in het kader van dit programma moeten worden voorgelegd aan de Commissie, in afwachting van corrigerende maatregelen.

Wegens het belang van onderzoeksactiviteiten in het kader van regionale ontwikkeling is momenteel overleg gaande tussen de Portugese autoriteiten en de Commissie — in het kader van de tussentijdse herziening van het communautair bestek voor Portugal — over mogelijke aanpassingen om de innovatieaspecten van het CSF te versterken.

Buiten het CSF kan O & O ook gefinancierd worden uit de O & O-kaderprogramma's. De financiële middelen van de kaderprogramma's worden niet toegekend door de lidstaten maar op grond van concurrerende aanbestedingen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/133 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/133

---

(2004/C 84 E/0170)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4026/03

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Richtlijn edele metalen

Kan de Commissie, gezien het feit dat de Raad tijdens het Italiaanse voorzitterschap geen overeenstemming bereikt over de richtlijn edelmetaal, meedelen of zij haar voorstel over werken van edelmetaal (1) intrekt? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 februari 2004)

Het Comité van permanente vertegenwoordigers achtte het onderwerp op 19 november 2003 niet klaar voor bespreking in de Raad.

Aangezien er in de Raad nog steeds meningsverschillen zijn over de voorgestelde richtlijn, zal de Commissie zich over haar standpunt beraden en het geachte parlementslid van de verdere stappen op de hoogte stellen.

---

(1)  COM(93)322 - PB C 318 van 25.11.1993, blz. 5.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/133 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/133

---

(2004/C 84 E/0171)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4028/03

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Waardering van de burgers voor de euro

In januari is het twee jaar geleden dat de euro in omloop werd gebracht.

Volgens het laatste Eurobarometer-onderzoek dat op 15 december 11. werd gepubliceerd, zijn 59 % van de burgers van de Unie en 67 % van de burgers van de eurozone voorstander van de eenheidsmunt. Dit is een daling met respectievelijk 7 en 8 procentpunten in vergelijking met het eerste halfjaar van 2003.

Meent de Commissie dat de economische achteruitgang in een of andere lidstaat van de eurozone invloed heeft op de manier waarop de burgers de voor- en nadelen van de eenheidsmunt ervaren?

Meent de Commissie dat deze negatieve trend zich zal doorzetten? Welke maatregelen denkt de Commissie daartegen te nemen?

Meent de Commissie dat de besluiten van de Ecofin-raad van 25 november met betrekking tot het Stabiliteitspact de geloofwaardigheid van de euro kunnen aantasten?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(12 februari 2004)

Uit de Eurobarometer-gegevens (Standard Eurobarometer 60 van 15 december 2003) waarnaar het geachte parlementslid verwijst, blijkt inderdaad dat de steun voor de euro is afgenomen tot 67 % in de eurozone en 59 % in de EU als geheel. Logischerwijs zou men verwachten dat de economische situatie in de eurozone van invloed is op het beeld dat het publiek heeft van de euro en de voordelen van de monetaire unie als zodanig. Tegelijkertijd spelen talrijke andere aspecten een rol. Zo was de steun voor de euro het grootst tussen het voorjaar van 2002 en van 2003 (zie bladzijde 9 van de enquête), een periode die gekenmerkt werd door een relatief lage groei. Bovendien blijkt uit breder onderzoek over de periode 1998-2003 dat de steun voor de euro steeds vrij stabiel is gebleven en zowel in de eurozone als in de EU als geheel tussen de 60 % en 75 % schommelt. Derhalve is het nog te vroeg om duidelijke conclusies te trekken uit de afkalvende steun die in het najaar van 2003 is gemeten.

De enquête waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is tussen 1 oktober en 7 november 2003 uitgevoerd. Derhalve kan het publieke debat over het stabiliteits- en groeipact (SGP) dat aan het besluit van de Ecofin-Raad van 25 november 2003 voorafging, de resultaten van 15 december 2003 zeker hebben beïnvloed. De gegevens van de Flash Eurobarometer 153 (ook op 15 december 2003 gepubliceerd) over het SGP wijzen op een mogelijk verband tussen het debat over het pact en de beeldvorming over de euro, omdat een duidelijke meerderheid (71 %) van de burgers in de eurozone het eens is met de stelling dat het SGP een nuttig instrument is en dat de euro dankzij het pact een stabiele en sterke munt is.

De Commissie blijft ervan overtuigd dat gezonde overheidsfinanciën en begrotingsdiscipline zoals het EG-Verdrag en het SGP deze voorschrijven, van essentieel belang zijn. Derhalve zal de Commissie zich volledig blijven kwijten van haar taak op het gebied van begrotingstoezicht in het kader van het SGP. De gebeurtenissen van 25 november 2003 tonen echter ook aan dat weer een stap voorwaarts moet worden gezet. Momenteel bereidt de Commissie een nieuw initiatief voor om het kader voor economisch beleid in de Unie te versterken. Een betere uitvoering van het SGP maakt deel uit van dit initiatief.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/134 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/134

---

(2004/C 84 E/0172)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4029/03

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Wisselkoers euro/dollar

De koersstijging van de euro in verhouding tot de dollar heeft een zodanig niveau bereikt dat het schuchtere herstel van de economische groei in de Europese Unie in het gedrang komt. Dat de Duitse export in oktober meer dan 6 % lager lag dan in september, wordt door analisten beschouwd als een rechtstreeks gevolg van de stijgende eurokoers.

Een aantal experts meent dat de ECB de rentevoeten zal moeten verlagen indien de euro verder in waarde toeneemt. De Commissie zag zich in haar laatste ramingen in het najaar verplicht de vooruitzichten voor de economische groei in de Unie naar beneden bij te stellen tot 0,8 % voor 2003 en 2 % voor 2004.

Meent de Commissie dat de koers van de euro ook in de komende maanden zal blijven stijgen? Is er een bepaalde wisselkoers euro/dollar die volgens de Commissie de actuele stand van de Europese en Noord-Amerikaanse economie weerspiegelt? Zijn de laatste ramingen van de Commissie met betrekking tot de economische groei voor de komende twee jaar nog steeds geldig?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(11 februari 2004)

Volgens de Commissie is een stabiele wisselkoers in het belang van Europa. De Commissie deelt ook de bezorgdheid van de ministers van Financiën uit de eurozone en de president van de ECB betreffende buitensporige wisselkoersschommelingen (zoals vermeld in de verklaring van de Eurogroep van 19 januari 2004).

De euro heeft een waardevermeerdering van ongeveer 25 procent ondergaan ten opzichte van de dollar sinds het begin van 2003. Toch is de reële effectieve wisselkoers van de eurozone — die belangrijk is voor de concurrentiepositie — sindsdien slechts toegenomen met 8 procent (gedefleerd met de nominale arbeidskosten per eenheid). De reële effectieve wisselkoers is gebaseerd op de ontwikkeling van de euro ten opzichte van een mand van valuta's, gewogen volgens hun belang in de buitenlandse handel van de eurozone. Hij houdt eveneens rekening met verschillen in inflatie.

Zowel de onderzoeksgegevens als de vaste indicatoren bevestigen dat de najaarsprognose 2003 van de Commissie nog steeds opgaat. Het is inderdaad zo dat de reële effectieve wisselkoers van de eurozone slechts met ongeveer 41⁄2 procent gestegen is sinds de publicatie van de prognose. Ook opmerkenswaardig is dat de laatst beschikbare (januari 2004) consensusvoorspelling van de particuliere sector voor de groei van het BBP in de eurozone, overeenstemt met de prognose van de diensten van de Commissie — 1.8 %.

Over de verdere ontwikkeling van de euro in de komende maanden, heeft de Commissie nog geen officieel standpunt ingenomen. En over de vraag welke wisselkoers van de euro in verhouding tot de dollar het best de economische basisvoorwaarden van de eurozone en van de Verenigde Staten weerspiegelt, heeft de Commissie evenmin een officieel standpunt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/135 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/135

---

(2004/C 84 E/0173)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4032/03

van Geoffrey Van Orden (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Bijdrage Verenigd Koninkrijk aan de EU-begroting

Wat is de bruto-bijdrage van het VK aan de EU-begroting sinds het in 1973 lid werd?

Hoeveel geld heeft het VK uit de EU-begroting ontvangen sinds het in 1973 lid werd?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(30 januari 2004)

Het antwoord op deze vragen wordt rechtstreeks naar de geachte afgevaardigde en naar het secretariaat van het Parlement gezonden in de vorm van een tabel die de onderstaande gegevens bevat:

| — | de brutobijdrage van het Verenigd Koninkrijk in de Gemeenschapsbegroting over de periode 1973-2002 (totaalbedrag van de door het Verenigd Koninkrijk verrichte betalingen, na aftrek van de compensatie voor het Verenigd Koninkrijk); |
| --- | --- |

—

de brutobijdrage van het Verenigd Koninkrijk in de Gemeenschapsbegroting over de periode 1973-2002 (totaalbedrag van de door het Verenigd Koninkrijk verrichte betalingen, na aftrek van de compensatie voor het Verenigd Koninkrijk);

| — | het totaalbedrag van de middelen die het Verenigd Koninkrijk over de periode 1985-2002 uit de Gemeenschapsbegroting heeft ontvangen, en |
| --- | --- |

—

het totaalbedrag van de middelen die het Verenigd Koninkrijk over de periode 1985-2002 uit de Gemeenschapsbegroting heeft ontvangen, en

| — | het bedrag van de correctie voor het Verenigd Koninkrijk per jaar over de periode 1985-2002. |
| --- | --- |

—

het bedrag van de correctie voor het Verenigd Koninkrijk per jaar over de periode 1985-2002.

De gegevens over het totaalbedrag van de middelen die het Verenigd Koninkrijk uit de Gemeenschapsbegroting heeft ontvangen, zijn pas beschikbaar vanaf 1985, het jaar waarin het correctiemechanisme ten behoeve van het Verenigd Koninkrijk in werking is getreden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/135 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/135

---

(2004/C 84 E/0174)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4033/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Het schrappen van het woord „condoom” uit de officiële persverklaring van de Europese Commissie naar aanleiding van de Wereldaidsdag op verzoek van het kabinet van de heer Prodi

In het nummer van het weekblad European Voice van 11/17 december 2003 is een artikel verschenen met als titel „Prodi verbiedt condooms bij de Commissie” volgens welk op het moment dat de persdienst van het dagelijks bestuur van de EU de officiële persverklaring voor Wereldaidsdag zou laten uitgaan, in een telefoontje van het kabinet van voorzitter Prodi het bevel werd gegeven om het woord „condoom” uit de verklaring te schrappen.

In zijn antwoord van 10 december 2003 op vraag E-3115/03 (1) verklaart commissaris Christopher Patten: „Op basis van tijdens de afgelopen vijftien jaar verricht onderzoek dat gedeeltelijk door de Europese Gemeenschap is gefinancierd, kan worden gesteld dat condooms, indien zij op de juiste wijze worden gebruikt, een doeltreffend middel zijn om de overbrenging van het HIV-virus te voorkomen met een doeltreffendheid van bijna 100 %”.

| — | Kan de Commissie mededelen of het bericht van de European Voice klopt? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie mededelen of het bericht van de European Voice klopt?

| — | Indien dit bericht klopt, om welke redenen heeft het kabinet van voorzitter Prodi het woord „condoom” uit de verklaring laten schrappen? |
| --- | --- |

—

Indien dit bericht klopt, om welke redenen heeft het kabinet van voorzitter Prodi het woord „condoom” uit de verklaring laten schrappen?

| — | Indien het kabinet Prodi niet over wetenschappelijk onderzoek beschikt dat de bevindingen van de Commissie tegenspreekt, op basis van welke politieke overwegingen is dan het woord „condoom” uit een persverklaring naar aanleiding van Wereldaidsdag geschrapt? |
| --- | --- |

—

Indien het kabinet Prodi niet over wetenschappelijk onderzoek beschikt dat de bevindingen van de Commissie tegenspreekt, op basis van welke politieke overwegingen is dan het woord „condoom” uit een persverklaring naar aanleiding van Wereldaidsdag geschrapt?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(6 februari 2004)

De Commissie vond het niet de moeite waard om het bericht in deze krant tegen te spreken omdat haar mening over deze zaak al lange tijd duidelijk is.

Zij wijst in dit verband haar antwoord op schriftelijke vraag E-3115/03 van de heer Turco (2) en op haar persbericht van 2 oktober 2003 getiteld „HIV/AIDS: Europees onderzoek bewijst duidelijk dat het HIV-virus niet door condooms kan dringen” (3). Dit document, dat direct aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement gestuurd wordt, geeft een overzicht van het door DG Onderzoek (OTO) gefinancierde onderzoek in de afgelopen 15 jaar. Alle beschikbare gegevens bevestigen dat condooms bijzonder doeltreffend zijn om de overdracht van het HIV-virus te voorkomen.

---

(1)  Zie blz. 50.

(2)  Zie blz. 50.

(3)  (http://europa.eu.int/rapid/start/cgi/guesten.ksh?p_action.gettxt=gt&doc=IP/03/1410/0/RAPID&lg=EN&display=).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/136 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/136

---

(2004/C 84 E/0175)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4034/03

van Kyösti Virrankoski (ELDR) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Bescherming van mensen en huisdieren tegen wolven en beren

Wolven en beren worden in de EU zeer streng beschermd. In Finland komen deze roofdieren in bepaalde gebieden echter in aanzienlijke aantallen voor, en ze vormen daar dan ook echt een gevaar voor mensen, met name voor kinderen. Ook huisdieren lopen gevaar, omdat er geen goede manieren zijn om roofdieren uit de buurt te houden.

Vooral roofdieren die gewend zijn aan de nabijheid van mensen zijn gevaarlijk. Er zijn bijvoorbeeld in Noord-Karelië in Finland troepen wolven die abnormaal gedrag vertonen. Ze mijden mensen niet meer, maar zoeken voedsel aan de randen van menselijke bewoning. Dit jaar is al een tiental runderen, schapen en honden door wolven verscheurd. Kinderen durven niet meer overal naar school te lopen, maar moeten door hun ouders of met schoolbussen worden gebracht.

De populaties van grote roofdieren in Noord-Karelië zijn uitzonderlijk groot, omdat vanuit de natuurgebieden in Russisch Karelië aan de andere kant van de Finse oostgrens voortdurend nieuwe roofdieren de grens over komen, en de grote meren een verdere verspreiding naar het westen verhinderen. Los daarvan nemen in heel Finland de grote roofdieren in aantal toe.

Vergunningen voor het afschieten van wolven en beren worden uiterst zelden verstrekt, maar worden afgegeven op basis van de gemiddelde populatie van roofdieren in heel Finland. Aan het roofdierbestand aan de grens met Rusland wordt hierbij op geen enkele wijze bijzondere rekening gehouden. De politie moest dan ook onlangs een roofdier midden in een woongebied afmaken met het oog op de openbare veiligheid, omdat de bevoegde autoriteiten niet in staat waren daarvoor een vergunning te verstrekken.

| 1. | Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om de veiligheid van mensen en huisdieren te waarborgen in gebieden waar wolven en beren te sterk in aantal zijn toegenomen? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen om de veiligheid van mensen en huisdieren te waarborgen in gebieden waar wolven en beren te sterk in aantal zijn toegenomen?

| 2. | Op welke wijze kan de hoeveelheid jachtvergunnningen worden verhoogd al naargelang het roofdierbestand in bepaalde gebieden? |
| --- | --- |

2.

Op welke wijze kan de hoeveelheid jachtvergunnningen worden verhoogd al naargelang het roofdierbestand in bepaalde gebieden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

Diverse grote carnivoren, zoals de wolf, de bruine beer en de lynx, zijn beschermd bij Richtlijn van de Raad 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora (1), bijlage IV, onder a). Voor deze soorten geldt dus het strikte beschermingsprogramma dat onder andere vereist dat opzettelijk doden ervan verboden is. De richtlijn erkent echter dat er in bepaalde situaties een noodzaak bestaat om af te wijken van deze algemene regel van strikte bescherming. Deze gronden, waaronder de openbare veiligheid en het voorkomen van ernstige schade aan vee, worden genoemd in artikel 16 van de richtlijn. De lidstaten mogen deze afwijkingen toepassen, mits er geen bevredigend alternatief is en mits afwijking van de regel niet schadelijk is voor de instandhouding van de populaties van de betroffen soort in een gunstige staat van instandhouding in hun natuurlijke verspredingsgebied.

Het aantal beren in Finland (830 in 2002) is volgens de autoriteiten stabiel en neemt niet toe. De jachtquota voor 2003 voor beren in Finland was 90 exemplaren, wat niet als gering beschouwd kan worden. Het aantal wolven bedraagt 130, wat nog steeds zou betekenen dat de staat van instandhouding niet gunstig is. Bij de vaststelling van de nationale staat van instandhouding van deze soorten is rekening gehouden met de invloed van Rusland, en de niveaus zijn overeenkomstig naar beneden bijgesteld: beren van werkelijk „kwetsbaar” (vaarantunut) naar „bijna bedreigd” (silmälläpidettävä) en wolven uit de groep „ernstig bedreigd” (äärimmäisen uhanalainen) naar „bedreigd” (erittäin uhanalainen).

De Commissie beseft dat de Finse autoriteiten bij het verlenen van vergunningen om op beren te jagen de regionale quota's aanpast aan de populatie in de betroffen gebieden. Wat de wolven betreft zijn specifieke vergunningen verleend voor het afmaken van exemplaren die een probleem geworden waren zoals bedoeld in de gronden als genoemd in de richtlijn.

De Commissie is daarom van mening dat de richtlijn genoeg ruimte laat voor een passend beheer van de soorten om te zorgen dat er geen problemen van openbare veiligheid en schade aan landbouwbelangen ontstaan. In gesprekken met de Finse autoriteiten heeft de Commissie verzocht om deze maatregelen in een beheersplan op te nemen dat de behoudsdoelstellingen van de soorten bevat, evenals de kwestie van populatiebeheersing en de aanpak waarmee rekening moet worden gehouden om het naast elkaar bestaan van grote carnivoren en menselijke populaties te bevorderen. Het is duidelijk dat er in de lidstaten veel ervaring op dit gebied bestaat. Een onlangs gehouden conferentie over de specifieke kwestie van de wolf, „Living with the Wolf”, georganiseerd door de Commissie in samenwerking met de Spaanse autoriteiten en met deelnemers uit alle lidstaten met wolfpopulaties, was de eerste in een reeks acties die de Commissie aanbiedt met de bedoeling dergelijke positieve samenwerking tussen de lidstaten te bevorderen.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/137 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/137

---

(2004/C 84 E/0176)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4036/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   NVF-Verordening (EG) nr. 258/97 betreffende nieuwe voedingsmiddelen, noni-producten

Twee jaar geleden werd het bedrijf Pharmos Naturkosmetik und Heilmittel GmbH een verbod opgelegd voor de handel in capsules die met zuiver noni-poeder waren gevuld. De bevoegde instantie van het district motiveert het verbod met het feit dat noni-producten vallen onder de verordening betreffende nieuwe voedingsmiddelen (NFV 258/97) (1). Aan het verzoek van het Amerikaanse bedrijf Morinda om noni-producten te mogen verkopen heeft de Commissie inmiddels gevolg gegeven.

| 1. | Waarom is de toelating van noni-sap van de firma Morinda niet in gelijke mate van toepassing op analytisch identieke noni-producten van het poeder van de gedroogde noni-vrucht? |
| --- | --- |

1.

Waarom is de toelating van noni-sap van de firma Morinda niet in gelijke mate van toepassing op analytisch identieke noni-producten van het poeder van de gedroogde noni-vrucht?

| 2. | Is de Commissie op de hoogte van gevallen waarin een gedroogd levensmiddelproduct, zoals bijv. de gedroogde noni-vrucht, de gezondheid van de consument kan schaden, in tegenstelling tot een analytisch identiek sap? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie op de hoogte van gevallen waarin een gedroogd levensmiddelproduct, zoals bijv. de gedroogde noni-vrucht, de gezondheid van de consument kan schaden, in tegenstelling tot een analytisch identiek sap?

| 3. | Na het van kracht worden van Verordening nr. 1829/2003 (2) over genetisch gemodificeerde levensmiddelen wordt de NFV overbodig, omdat deze uitsluitend voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen werd vastgesteld. Wat doet de Commissie eraan om de verordening weer op te heffen? |
| --- | --- |

3.

Na het van kracht worden van Verordening nr. 1829/2003 (2) over genetisch gemodificeerde levensmiddelen wordt de NFV overbodig, omdat deze uitsluitend voor genetisch gemodificeerde levensmiddelen werd vastgesteld. Wat doet de Commissie eraan om de verordening weer op te heffen?

| 4. | De kosten voor een toelating conform de NFV, die de firma Morinda moest betalen, kan een middenstander zich niet permitteren. Wat doet de Commissie eraan om de middenstand en exporterende ontwikkelingslanden te helpen om een toelating te krijgen voor levensmiddelen van planten die door de verordening als „Novel Food” worden geclassificeerd? |
| --- | --- |

4.

De kosten voor een toelating conform de NFV, die de firma Morinda moest betalen, kan een middenstander zich niet permitteren. Wat doet de Commissie eraan om de middenstand en exporterende ontwikkelingslanden te helpen om een toelating te krijgen voor levensmiddelen van planten die door de verordening als „Novel Food” worden geclassificeerd?

| 5. | Waarom moeten ecologisch gecertificeerde levensmiddelen van planten, die wereldwijd met succes ter preventie van ziekten worden geconsumeerd, in Europa door giftige dierproeven worden getest, hoewel de onschadelijkheid door miljoenen mensen is aangetoond? |
| --- | --- |

5.

Waarom moeten ecologisch gecertificeerde levensmiddelen van planten, die wereldwijd met succes ter preventie van ziekten worden geconsumeerd, in Europa door giftige dierproeven worden getest, hoewel de onschadelijkheid door miljoenen mensen is aangetoond?

| 6. | Wanneer worden dierproeven voor dit soort onderzoeken verboden? |
| --- | --- |

6.

Wanneer worden dierproeven voor dit soort onderzoeken verboden?

| 7. | Is de Commissie zich ervan bewust dat het afgeven van een vergunning volgens de huidige interpretatie van de NFV door de Commissie volledig in strijd is met de monopoliewetten van de EU? Is de Commissie door het vormen van dit soort monopolies niet strafbaar? |
| --- | --- |

7.

Is de Commissie zich ervan bewust dat het afgeven van een vergunning volgens de huidige interpretatie van de NFV door de Commissie volledig in strijd is met de monopoliewetten van de EU? Is de Commissie door het vormen van dit soort monopolies niet strafbaar?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 maart 2004)

Verordening (EG) nr. 258/97 (3) betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten was er onder meer op gericht de voedselveiligheid te vergroten door beoordeling van de veiligheid van nieuwe voedingsmiddelen en voedselingrediënten voor ze in de EU in de handel worden gebracht. Deze verordening is niet beperkt tot voedingsmiddelen of voedselingrediënten die geheel of gedeeltelijk uit genetisch gemodificeerde organismen bestaan of daarmee zijn geproduceerd. Intussen is bij Verordening (EG) nr. 1829/2003 (4) inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders een specifieke communautaire procedure ingesteld voor de verlening van vergunningen voor voedingsmiddelen die geheel of gedeeltelijk uit genetisch gemodificeerde organismen bestaan of daarmee zijn geproduceerd. Vanaf 18 april 2004 geldt Verordening (EG) nr. 258/97 daarom alleen voor nieuwe voedingsmiddelen die niet geheel of gedeeltelijk uit genetisch gemodificeerde organismen bestaan of daarmee zijn geproduceerd.

Daar noniproducten bij de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 258/97 op 15 mei 1997 nog niet in de Gemeenschap in de handel waren, zijn ze krachtens de verordening vergunningplichtig.

De vergunning voor sap van Morinda citrifolia (Beschikking 2003/426/EG van de Commissie) geldt alleen voor gebruik als nieuw voedselingrediënt in gepasteuriseerde vruchtendranken. Voor ander gebruik is een nieuwe beoordeling nodig.

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 258/97 wordt de veiligheid van nieuwe voedingsmiddelen volgens relevante normen beoordeeld door de bevoegde instanties van de lidstaten. De Commissie is het ermee eens dat dierproeven voor deze beoordeling zoveel mogelijk moeten worden vermeden.

Verordening (EG) nr. 258/97 voorziet in een vereenvoudigde procedure waardoor nieuwe producten die wezenlijk gelijkwaardig zijn aan bestaande producten na een eenvoudige mededeling aan de Commissie in de handel kunnen worden gebracht. Deze procedure is bijzonder geschikt voor kleine en middelgrote bedrijven. De Commissie heeft van vijf bedrijven zo'n mededeling gekregen en de lidstaten daarvan in kennis gesteld. Deze bedrijven mogen hun nonisap nu in de EU in de handel brengen. Verordening (EG) nr. 258/97 leidt dus niet tot monopolies ten gunste van enkele bedrijven.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid ook naar haar antwoord op schriftelijke vraag P-3594/03 van Wolfgang Kreissl-Dörfler (5).

---

(1)  PB L 43 van 14.2.1997, blz. 1.

(2)  PB L 268 van 18.10.2003, blz. 1.

(3)  PB L 43 van 14.2.1997.

(4)  PB L 268 van 18.10.2003.

(5)  Zie blz. 69.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/139 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/139

---

(2004/C 84 E/0177)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4037/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Hervorming van de gezondheidszorg en natuurgeneesmiddelen in Duitsland

In het kader van de hervorming van de gezondheidszorg heeft Duitsland bij wet de concurrentie tussen geneesmiddelen van de conventionele farmaceutische industrie en natuurgeneesmiddelen in feite verboden. Hoewel deskundigen jarenlang gewerkt hebben aan een positieve lijst van geneesmiddelen, waaronder natuurlijke geneeskunde, homeopathie en antroposofische geneeskunde, is nu in het kader van de zogenaamde hervorming van de gezondheidszorg van de Duitse Bondsregering elk natuurgeneesmiddel uitgesloten van vergoeding door het ziekenfonds. Zo ontstaat met behulp van de hervorming van de gezondheidszorg concurrentievervalsing ten gunste van geneesmiddelen uit de farmaceutische industrie. Vele patiënten gebruiken natuurlijke geneeswijzen en geneesmiddelen en in vele gevallen was het resultaat beter dan bij de conventionele procedures. Deze successen mogen niet door concurrentie tussen conventionele, door de farmaceutische industrie geproduceerde producten en natuurgeneesmiddelen ten gunste van eerstgenoemde worden uitgeschakeld. Naast een slechtere behandeling van patiënten die gebruik maken van natuurlijke geneesmiddelen worden vooral de kleine producenten van natuurgeneesmiddelen bedreigd door insolventie.

Wat vindt de Commissie uit oogpunt van mededingingsrecht van deze regeling?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(10 februari 2004)

Volgens vaste rechtspraak van het Europees Hof doet het Gemeenschapsrecht geen afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten om hun socialezekerheidsstelsels naar eigen inzicht te organiseren (1). Dit geldt met name voor de vaststelling van voorschriften om het gebruik van geneesmiddelen zodanig te sturen dat de financiële stabiliteit van de vergoedingsregelingen voor ziektekosten positief wordt beïnvloed. Afgaande op de beschrijving van het geachte parlementslid heeft de Commissie geen reden om aan te nemen dat de juridische voorschriften van de Duitse wetgever om niet-receptplichtige geneesmiddelen van vergoeding door het ziekenfonds uit te sluiten, een inbreuk op de Europese mededingingswetgeving vormen.

---

(1)  Zie bijvoorbeeld het arrest van het Hofvan 7 februari 1984 in zaak 238/82, Duphar BV e.a./Nederland, Jurispr. 1984, blz. 523.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/139 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/139

---

(2004/C 84 E/0178)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4057/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Trans-Europese telecommunicatienetwerken

Welk deel van de plattelandsbewoners in de EU beschikt over een breedbandinternetaansluiting en hoe verhoudt dit zich tot de stedelijke gebieden? Welke gevolgen voor de economische groei zou een uitbreiding van de toegang tot breedbandinternet in plattelandsgebieden kunnen hebben?

Welke rol speelt het beleid inzake trans-Europese telecommunicatienetwerken in de verspreiding van de breedbandinternetaansluiting in plattelandsgebieden? Hoe zou deze rol in de toekomst kunnen worden vergroot, en is de Commissie voornemens om beleidsinitiatieven te ontwikkelen en goed te keuren die specifiek tot doel hebben de voorziening van breedbandinternetaansluiting in plattelandsgebieden te verbeteren, met name in het licht van de in haar werkprogramma aangegane verbintenis om te blijven investeren in netwerken en kennis? Heeft de Commissie plannen om nieuwe technologieën als Galileo in deze context te gebruiken?

Antwoord door de heer Liikanen namens de Commissie

(17 februari 2004)

Hoewel breedbandinternet zich sterk aan het uitbreiden is in de Unie, blijkt de toename van het aantal aansluitingen vooral in stedelijke gebieden plaats te vinden. In vrijwel alle 15 lidstaten heeft meer dan 90 % van de bevolking in stedelijke gebieden toegang tot een breedbandverbinding via een Digital Subscriber Line (DSL); dit is echter niet het geval in plattelandsgebieden, waar het Europese gemiddelde minder dan 50 % bedraagt.

Deze situatie zal echter waarschijnlijk snel wijzigen. Uitwisselingen van goede praktijken, met name op Europees niveau (zoals in de workshop van 15 december 2003 over lokale en regionale initiatieven op het gebied van breedband) hebben immers aangetoond dat de plaatselijke openbare actoren zich steeds actiever inzetten voor de ontwikkeling van infrastructuur voor elektronische communicatie op hun grondgebied, met name in gebieden waar de marktdeelnemers niet vanzelf zullen komen. Verder hebben de lidstaten zich ingezet om vóór eind 2003 een nationale strategie op te stellen voor de ontwikkeling van breedband. De Commissie zal verslag uitbrengen aan de Raad en aan het Europees Parlement over deze nationale strategieën en zij zal in mei 2004 aanbevelingen doen voor de implementatie ervan.

De Commissie stelt vast dat een breedbandnetwerk meer en meer beschouwd wordt als een aantrekkingsfactor voor een gebied. Zo hebben diverse onderzoeken onder kleine en middelgrote bedrijven aangetoond dat in bepaalde gebieden waar tot op de dag van vandaag geen aansluitingsmogelijkheden zijn, meer dan 30 % van de bedrijven van plan is te verhuizen indien er binnen drie jaar geen breedbandinter-netverbinding aanwezig is (onderzoek van de regionale waarneming spost van telecommunicatie in Frankrijk). Informatie- en communicatietechnologie wordt tegenwoordig beschouwd als een concurren-tiefactor die niet alleen uitermate belangrijk is voor de handhaving en ontwikkeling van bedrijfsactiviteit en werkgelegenheid, maar ook voor het vermogen om nieuwe diensten te ontwikkelen (eGovernment, eHealth, eLearning, eBusiness, enz).

Het groei-initiatief dat betrekking heeft op de ontwikkeling van trans-Europese netwerken en dat in december 2003 is goedgekeurd, wijdt een van zijn snelstartprogramma's aan het verkleinen van de digitale kloof door de levering van breedbandaansluitingen in afgelegen gebieden en op het platteland door gebruik te maken van diverse technologische toepassingen. De herziening van de programmeringsdocumenten van de communautaire structuurfondsen (CSF) die dit jaar zal plaatsvinden, moet eveneens leiden tot meer overheidsinvesteringen in de ontwikkeling van infrastructuur, door met name te steunen op de richtsnoeren met betrekking tot criteria en gebruiksvoorwaarden van de structuurfondsen ten behoeve van elektronische communicatie, aangenomen door de Commissie in juli 2003. De structuurfondsen hebben meer dan 4,7 miljard euro uitgetrokken voor de bevordering van de informatiemaatschappij, waaronder de telecommunicatie-infrastructuur, voor minder begunstigde regio's (Doelstelling 1) gedurende de periode 2000-2006. Verder is er nog eens 1 miljard vrijgemaakt voor regio's die niet onder Doelstelling 1 vallen op hetzelfde gebied gedurende dezelfde periode. Bovendien is het Europees Regionaal Ontwikkelingsfonds medefinancier van regionale programma's voor innovatieve acties met meer dan 70 regionale overheden die zich richten op de informatiemaatschappij, met het doel nieuwe middelen te onderzoeken waarmee efficiënt gebruik gemaakt kan worden van informatie- en communicatietechnologie om regionale ontwikkeling te bevorderen. Zo is bijvoorbeeld het Andalusische programma „Guadalinfo” bedoeld voor plattelandsgemeenten met minder dan 20 000 inwoners (1).

De totale investering zal worden bepaald aan de hand van de toezeggingen van de lidstaten die ermee hebben ingestemd een nationale strategie op te stellen voor de ontwikkeling van breedband, op basis waarvan de Commissie een verslag aan de telecomraad van juni 2004 zal presenteren. Verder start de Commissie in maart 2004 een forum over de digitale kloof (Digital Divide Forum) waarin zij alle betrokkenen uitnodigt om ideeën uit te wisselen over deze kwesties van toegang en samenhang.

Al deze informatie en maatregelen worden genoemd in de Mededeling „Snelle verbindingen voor Europa: recente ontwikkelingen in de sector elektronische communicatie” die op 3 februari 2004 door de Commissie is aangenomen.

Het Galileo-programma voor satellietnavigatie en -positionering is weliswaar niet in de eerste plaats bedoeld voor telecommunicatietoepassingen, maar biedt deze sector talloze voordelen, met name door bij te dragen aan een efficiëntere transmissie via breedbandsystemen. Verder bieden de Galileo-ontvangers een uiterst geschikt platform voor een groot aantal toekomstige toepassingen, zoals mobiele telefoons met navigatiesysteem of positioneringsontvangers (bijvoorbeeld in de auto) met geïntegreerd alarmnummersysteem, 112 in Europa.

---

(1)  (http://www.guadalinfo.net/).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/141 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/141

---

(2004/C 84 E/0179)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4061/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Vliegtuiglawaai op de luchthaven Eleftherios Venizelos

Het lawaai van opstijgende en landende vliegtuigen op de internationale luchthaven Eleftherios Venizelos in Athene veroorzaakt ernstige overlast voor de vierhonderdduizend omwonenden.

Het stadsbestuur van de stad Vari, hierin gesteund door de Griekse Ombudsman, beschuldigt de bevoegde instanties (de burgerluchtvaartdienst en het luchthavenbestuur) er unaniem van dat ze toelaten dat de vliegtuigen, om zoveel mogelijk tijd en brandstof te besparen, over dichtbevolkte gebieden vliegen in plaats van 5 tot 10 kilometer verderop over de zee te vliegen, dit ondanks totaal andere aanbevelingen van bevoegde luchtvaartorganisaties, en dat de luchthaven de ganse nacht open is, waarbij vaak luidruchtige toestellen worden toegelaten, wat in strijd is met Richtlijn 2002/30/EG (1).

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij kan nemen om:

| 1. | ervoor te zorgen dat wordt gekozen voor de geschikte basisprocedures voor het opstijgen en landen, dat de lawaaihinder afneemt en dat de vluchtroutes worden vastgelegd die de overlast van overvliegende vliegtuigen beperken; |
| --- | --- |

1.

ervoor te zorgen dat wordt gekozen voor de geschikte basisprocedures voor het opstijgen en landen, dat de lawaaihinder afneemt en dat de vluchtroutes worden vastgelegd die de overlast van overvliegende vliegtuigen beperken;

| 2. | op basis van het beginsel „de vervuiler betaalt” de controletoren lawaaidetectiesystemen te doen gebruiken om een boete op te leggen aan maatschappijen die met luidruchtige toestellen de luchthaven aandoen; |
| --- | --- |

2.

op basis van het beginsel „de vervuiler betaalt” de controletoren lawaaidetectiesystemen te doen gebruiken om een boete op te leggen aan maatschappijen die met luidruchtige toestellen de luchthaven aandoen;

| 3. | de nachtvluchten tot het strikt noodzakelijke te beperken, wat overigens voor veel grote luchthavens in Europa geldt? |
| --- | --- |

3.

de nachtvluchten tot het strikt noodzakelijke te beperken, wat overigens voor veel grote luchthavens in Europa geldt?

Antwoord door mevrouw de Palacio namens de Commissie

(17 februari 2004)

Richtlijn 2002/30/EG (2) bevat geen bepaling waarmee een maximumdrempel wordt ingevoerd voor geluid afkomstig van overvliegende vliegtuigen.

De doelstelling van deze richtlijn is het vastleggen van de voorwaarden en procedures waaraan voldaan moet zijn vooraleer er operationele procedures voor lawaaibestrijding worden ingevoerd.

Het toepassingsgebied van de richtlijn is het vastleggen van regels voor de uitdienstneming van de meest lawaaiige vliegtuigen van hoofdstuk 3 van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, evenals voor de invoering van gedeeltelijke exploitatiebeperkingen, die de exploitatie van civiele subsonische vliegtuigen over de betrokken periode aan banden leggen.

De richtlijn stelt weliswaar een referentiekader voor dat nageleefd moet worden bij de invoering van exploitatiebeperkingen, maar legt niet uitsluitend normen op voor het geluidsniveau dat van vliegtuigen afkomstig is.

De Commissie is van mening dat er bij de vastlegging van vliegroutes voor landen en opstijgen rekening gehouden moet worden met de plaatselijke situatie van elke luchthaven. Vanuit dit standpunt en gezien de grote diversiteit van de lokale situaties, is het meer voor de hand liggend dat besluiten op dit gebied op lokaal/nationaal niveau worden genomen.

Gezien het antwoord op de vorige vraag moet het daarom als de taak van de lokale/nationale instanties gezien worden om het optimale aantal en de plaats van de betrokken toestellen te bepalen door metingen van geluidsniveaus.

Zoals gezegd in de eerste alinea's van dit antwoord, beschikken de lidstaten met Richtlijn 2002/30/EG over het instrument dat nodig is voor de invoering, mochten zij daartoe beslissen, van een beperking van het aantal nachtvluchten, waarbij zij een minimum aan geharmoniseerde regels moeten naleven.

Aangezien de situatie inzake geluidsoverlast per luchthaven verschilt, moet rekening gehouden worden met het aantal mensen dat daadwerkelijk hinder ondervindt van het geluid en met het resultaat van een kosten-batenanalyse, om de economische en sociale gevolgen van een dergelijke maatregel te beoordelen.

Meer in het algemeen zal de Europese wetgeving in de toekomst geluidsproblemen rondom luchthavens aanpakken binnen een breder kader, conform de bepalingen van Richtlijn 2002/49/EG inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (3). Deze Richtlijn stelt dat bevoegde autoriteiten in lidstaten verplicht zijn om geluidskaarten rond belangrijke luchthavens op te stellen (4) (uiterlijk op 30 juni 2007), om het publiek te informeren over blootstelling aan geluid en de effecten daarvan, en om actieplannen uit te werken (uiterlijk op 18 juli 2008) om daar waar nodig het geluid te reduceren en daar waar de geluidssituatie goed is, de kwaliteit van het omgevingslawaai te handhaven.

---

(1)  PB L 85 van 28.3.2002, blz. 40.

(2)  Richtlijn 2002/30/EG van het Parlement en van de Raad van 26 maart 2002 betreffende de vaststelling van regels en procedures met betrekking tot de invoering van geluidgerelateerde exploitatiebeperkingen op luchthavens in de Gemeenschap.

(3)  Richtlijn 2002/49/EG van het Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai van PB L 189 van 18.7.2002.

(4)  Civiele luchthavens waarop meer dan 50 000 vliegtuigbewegingen per jaar plaatsvinden — zowel opstijgen als landen zijn bewegingen — met uitzondering van oefenvluchten met lichte vliegtuigen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/142 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/142

---

(2004/C 84 E/0180)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4067/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Cofinanciering waterleiding Júcar-Vinalopó en milieuvoorwaarden

De Europese Commissie heeft op 18 december 2003 def het groene licht gegeven voor medefinanciering van het wateroverhevelingsproject Júcar-Vinalopó. Voorwaarden waaraan de Spaanse autoriteiten moeten voldoen om de financiële steun te ontvangen zijn: het verrichten van studies om het ecologisch debiet van de Júcar vast te stellen alvorens hieruit water wordt overgeheveld naar de Vinalopó, instandhouding van een ecologisch debiet voor wetlands aan de kustgebieden, zoals la Albufera, de garantie dat water van dit Valenciaanse riviertje niet wordt vermengd met water van de Ebro, en dat water van de Ebro niet zal dienen ter compensatie van eventuele tekorten als gevolg van overheveling naar Alicante, en tenslotte naleving van de kaderrichtlijn voor water (met inbegrip van volledige integratie van de kosten en bij de vaststelling van de waterprijs).

Eveneens op 18 december 2003 heeft de staatssecretaris voor Waterstaat, Pascual Fernández, in Zaragoza verklaard dat uitsluitend een verbod geldt voor het gebruik van de leidingen tussen de Júcar en de Vinalopó om water vanuit de Ebro te transporteren en dat in het stroomgebied van de Júcar sowieso een heleboel andere riviertjes stromen en dat in het goedkeuringsdocument van de EU uitsluitend wordt gesproken over de rivier de Júcar en niet over het gehele stroombekken van de Júcar (Heraldo de Aragón, 18.12.2003).

De vertegenwoordiger van het Spaanse Ministerie van Milieu wilde geen opheldering verschaffen over de vraag of gepland wordt water naar de Júcar over te hevelen, waarbij hij verwees naar artikel 17 van de over de wet betreffende het Nationaal Plan voor Waterbeheer, waarin de toevoer vanuit de Ebro naar de verschillende ontvangende stroomgebieden wordt geregeld (315 kubieke hectometer voor het stroomgebied van de Júcar). „De verdeling van deze watertoevoer en stroomgebied zal geschieden wanneer de overheveling is afgerond”, zo voegde hij hieraan toe.

| 1. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat voldaan wordt aan alle bovengenoemde voorwaarden voor het toekennen van de communautaire middelen? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat voldaan wordt aan alle bovengenoemde voorwaarden voor het toekennen van de communautaire middelen?

| 2. | Kan de Commissie garanderen dat effectieve uitbetaling van de kredieten alleen plaats zal vinden als de Spaanse autoriteiten op legale en concrete wijze aan deze voorwaarden hebben voldaan? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie garanderen dat effectieve uitbetaling van de kredieten alleen plaats zal vinden als de Spaanse autoriteiten op legale en concrete wijze aan deze voorwaarden hebben voldaan?

| 3. | Wat vindt de Commissie van de uitlatingen van de heer Fernández ten aanzien van de mogelijkheid van overheveling van water vanuit de Ebro naar het stroomgebied van de Júcar, zonder gebruik te maken van de leiding tussen de Júcar en de Vinalopó? |
| --- | --- |

3.

Wat vindt de Commissie van de uitlatingen van de heer Fernández ten aanzien van de mogelijkheid van overheveling van water vanuit de Ebro naar het stroomgebied van de Júcar, zonder gebruik te maken van de leiding tussen de Júcar en de Vinalopó?

| 4. | Is de Commissie bereid de financiering stop te zetten totdat de Spaanse regering duidelijkheid heeft verschaft over haar precieze bedoelingen? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid de financiering stop te zetten totdat de Spaanse regering duidelijkheid heeft verschaft over haar precieze bedoelingen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(9 maart 2004)

Met betrekking tot de financieringsaanvragen voor de overheveling van Ebro-water zal de Commissie erop toezien dat alle relevante voorschriften en procedures voor de beoordeling en de toewijzing van en het toezicht op de projecten in acht worden genomen.

Wat het verband tussen de overheveling van Ebro-water en het overhevelingsproject Júcar-Vinalopó betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar het antwoord op schriftelijke vraag P-0019/04 van de heer Ferrandez Lezaun (1).

---

(1)  Zie blz. 151.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/143 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/143

---

(2004/C 84 E/0181)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4070/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Conventies, Handvest en grondwet. Kosten

Op Europees niveau zijn er talloze initiatieven ontplooid om onder de naam „Grondwet voor Europa” een nieuw ontwerpverdrag op te stellen. Hetzelfde gebeurde al eerder met het Handvest van de grondrechten dat nu deel II van de grondwet vormt.

Ik verwijs hier met name naar:

| — | de twee conventies |
| --- | --- |

—

de twee conventies

| — | de voorlichtingsactiviteiten binnen de Europese Unie, met de publicatie van deze documenten. |
| --- | --- |

—

de voorlichtingsactiviteiten binnen de Europese Unie, met de publicatie van deze documenten.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende meedelen:

| — | Is de Commissie in staat inlichtingen te verstrekken over de totale en per sector uitgesplitste kosten die de voorbereiding en presentatie van het Handvest en de grondwet met zich mee hebben gebracht voor de Gemeenschapsbegroting van 2000, 2001, 2003 en 2003? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie in staat inlichtingen te verstrekken over de totale en per sector uitgesplitste kosten die de voorbereiding en presentatie van het Handvest en de grondwet met zich mee hebben gebracht voor de Gemeenschapsbegroting van 2000, 2001, 2003 en 2003?

| — | Kan zij een analytisch overzicht van deze kosten geven, uitgesplitst per jaar en met een specificatie van enerzijds de kosten voor het direct functioneren van de twee conventies en anderzijds van alle eventuele andere bedragen die de EU-organen hebben moeten betalen voor met name voorlichtings- of andere acties? |
| --- | --- |

—

Kan zij een analytisch overzicht van deze kosten geven, uitgesplitst per jaar en met een specificatie van enerzijds de kosten voor het direct functioneren van de twee conventies en anderzijds van alle eventuele andere bedragen die de EU-organen hebben moeten betalen voor met name voorlichtings- of andere acties?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/144 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/144

---

(2004/C 84 E/0182)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0074/04

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   De Europese Conventie

Kan de Commissie mij meedelen wat de totale kosten van de Europese Conventie voor de Europese belastingbetaler zullen zijn, met inbegrip van personeelskosten, reiskosten, vertalingen, kantoorbenodigdheden, administratie, de geraamde kosten voor de kantoren en alle andere uitgaven?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Schreyer namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-4070/03 en P-0074/04

(20 februari 2004)

De kosten van de eerste conventie, die het Handvest van de grondrechten heeft opgesteld, hielden voornamelijk verband met tolkdiensten voor de bijeenkomsten. De drie instellingen die bij de opstelling van het handvest waren betrokken, hebben deze kosten gedeeld. De logies- en verblijfskosten van de nationale vertegenwoordigers zijn niet ten laste gekomen van de Gemeenschapsbegroting.

Voor de financiering van de conventie die de ontwerp-grondwet voor Europa heeft opgesteld, is bij besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen (1), een fonds ingesteld. Daarnaast hebben het Parlement, de Raad en de Commissie een interinstitutioneel akkoord gesloten over de financiering van deze conventie (2).

Overeenkomstig artikel 13 van voornoemd besluit is de functie van ordonnateur uitgeoefend door de secretaris van de conventie, die onder het secretariaat-generaal van de Raad ressorteerde.

De Commissie heeft in het kader van de kwijting van de rekeningen van de conventie kunnen vaststellen dat de uitgaven voor 2002 als volgt waren samengesteld:

| (in euro) |
| --- |
| Reiskosten leden van het presidium | 2180,52 |
| Logies- en verblijfskosten | 108 100,00 |
| Bezoldigingen | 194478,22 |
| Dienstreizen | 92806,17 |
| Representatiekosten | 30 538,07 |
| Studies, hoorzittingen en forum | 041 943,00 |
| Infrastructuur en overige kosten | 24 294,07 |
| Aanpassingen | 6 052,03 |
| Totaal | 500 392,08 |

(in euro)

Reiskosten leden van het presidium

2180,52

Logies- en verblijfskosten

108 100,00

Bezoldigingen

194478,22

Dienstreizen

92806,17

Representatiekosten

30 538,07

Studies, hoorzittingen en forum

041 943,00

Infrastructuur en overige kosten

24 294,07

Aanpassingen

6 052,03

Totaal

500 392,08

Verder zijn overeenkomstig artikel 7 van het interinstitutioneel akkoord betreffende de financiering van de conventie (3) de vertegenwoordigers van het Parlement op gezette tijden in kennis gesteld van de betalingsverplichtingen die zijn aangegaan door het secretariaat van de conventie.

Ook zijn overeenkomstig artikel 20 van het besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van 21 februari 2002 (4) de jaarrekening en de balans toegezonden aan het Parlement, dat ermee moest instemmen dat het secretariaat-generaal van de conventie kwijting werd verleend voor de uitvoering van de begroting.

Het geachte parlementslid kan gedetailleerdere informatie verkrijgen bij het secretariaat-generaal van de Raad, dat het secretariaat van de twee conventies heeft verzorgd.

---

(1)  Besluit 2002/176/EU van 21 februari 2002, PB L 60 van 1.3.2002.

(2)  Interinstitutioneel akkoord van 28 februari 2002, PB C 54 van 1.3.2002.

(3)  PB C 54 van 1.3.2002.

(4)  PB L 60 van 1.3.2002, blz. 56.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/145 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/145

---

(2004/C 84 E/0183)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4075/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Overeenkomsten van artsen die voor de Griekse elektriciteitsmaatschappij werken

De Commissie heeft onlangs een klacht ontvangen van artsen die voor de openbare Griekse elektriciteitsmaatschappij (DEI) werken in verband met de voorwaarden die zij moeten accepteren om voor de DEI te werken. Deze artsen, die verschillende specialisaties hebben, werkten gedurende vele jaren met een „overeenkomst voor het verstrekken van onafhankelijke diensten”. Na een aantal gerechtelijke uitspraken werd hun arbeidsovereenkomst gewijzigd in een „overeenkomst voor deeltijdse onafhankelijke arbeid voor onbepaalde duur”. Maar volgens de bepalingen van deze nieuwe overeenkomst die de DEI hen heeft medegedeeld, vallen zij niet onder dezelfde regelingen van de DEI inzake het vaste en tijdelijke personeel en worden zij uitgesloten van de loonsverhogingen ten gevolge van promoties, alsook van toeslagen, kerstpremies en andere prestaties waarin wordt voorzien door de collectieve arbeidsovereenkomsten en de wet.

Kan de Commissie zeggen of de voorwaarden die aan de artsen van de DEI zijn medegedeeld inzake de nieuwe arbeidsovereenkomst zoals hoger genoemd, niet in strijd is met richtlijn 97/81 (1) en met name het non-discriminatiebeginsel, dat wordt vastgelegd in clausule 4 en dat stelt dat „met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden deeltijdwerkers niet minder gunstig behandeld worden dan vergelijkbare voltijdwerkers”?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(24 februari 2004)

Met zijn schriftelijke vraag wenst het geachte parlementslid te vernemen of de sluiting van speciale arbeidsovereenkomsten zonder bepaalde aanvullende voordelen die normaal aan werknemers worden toegekend, een inbreuk vormt op de richtlijn inzake deeltijdarbeid (2).

Griekenland heeft de richtlijn inzake deeltijdarbeid correct omgezet bij artikel 2 van Wet nr. 2369 van 1 september 1998. De Griekse wetgeving is van toepassing op de gehele particuliere sector en de arbeidsverhoudingen met overheidsbedrijven en andere overheidsinstanties.

De Commissie heeft geen soortgelijke klachten ontvangen met betrekking tot de schending van het non-discriminatiebeginsel van de richtlijn inzake deeltijdarbeid in Griekenland.

Elke vermeende inbreuk op bovengenoemde Griekse wetgeving moet in eerste instantie door de bevoegde Griekse autoriteiten worden behandeld en het is de Commissie inderdaad bekend dat de zaak in kwestie voor de Griekse rechter is gebracht.

---

(1)  PB L 14 van 20.1.1998, blz. 9.

(2)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EW gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Bijlage: Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, PB L 14 van 20.1.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/145 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/145

---

(2004/C 84 E/0184)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4085/03

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Praktische toepassingsproblemen met betrekking tot richtlijn 1999/44/EG

Richtlijn 1999/44/EG (1) van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen voorziet in een harmonisering van de reglementering van de lidstaten met betrekking tot bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen. Op grond van de richtlijn is de verkoper van een product aansprakelijk voor elk gebrek dat zich manifesteert in een goed, en dit vanaf de levering tot twee jaar daarna. De koper kan bepaalde garanties inroepen, zoals kosteloos herstel, vervanging van het goed, een passende prijsvermindering of ontbinding van de verkoopovereenkomst. Manifesteert een gebrek zich binnen zes maanden na levering, dan geldt overeenkomstig artikel 5, lid 3 een weerlegbaar vermoeden dat dit gebrek reeds bestond op het tijdstip van levering, tenzij dit vermoeden onverenigbaar is met de aard van het goed of met de aard van het gebrek aan overeenstemming.

De nieuwe regels betreffende de garantie zijn van toepassing op alle lichamelijke roerende goederen, wat inhoudt dat de garantieregeling in beginsel ook van toepassing is op bloemen, planten en voedingsproducten, goederen die inherent een beperkte houdbaarheid hebben. Indien een koper een van deze producten binnen zes maanden na aankoop zou terugbrengen naar de verkoper (bijv. omdat deze niet (meer) vers zijn), dan zal de verkoper het bijna onmogelijke tegenbewijs moeten leveren dat deze producten op het moment van de levering toch vers waren, om aan de garantieverplichtingen van de richtlijn te ontsnappen.

Is de Commissie zich bewust van de problemen die de toepassing van de richtlijn kan veroorzaken voor bloemen, planten of voedingsproducten, en ontving zij hierover al klachten? Kan de Commissie meedelen op welke manier de lidstaten die de richtlijn al in hun wetgeving hebben omgezet met dit probleem zijn omgegaan, en of deze producten in aanmerking komen voor de uitzondering voorzien in artikel 5, lid 3 van de richtlijn? Meent de Commissie niet dat ten gevolge van de rechtsonzekerheid die dit meebrengt, er nood is aan een uitzondering of beperking op de garantieregels voor deze producten, en zo ja, wanneer denkt de Commissie hiervoor passende voorstellen in te dienen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 februari 2004)

Richtlijn 1999/44/EG van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen heeft betrekking op „consumptiegoederen” als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), namelijk alle roerende lichamelijke zaken, behoudens enkele die voor het onderhavige geval niet van belang zijn. In die zin is de stelling van het geachte parlementslid correct dat ook roerende lichamelijke zaken met een korte levensduur, zoals bloemen, planten en levensmiddelen, onder de richtlijn vallen.

Ook is het juist dat volgens artikel 5, lid 3, ieder gebrek aan overeenstemming dat zich binnen een termijn van zes maanden vanaf de aflevering van de goederen manifesteert, geacht wordt al te hebben bestaan op het tijdstip van aflevering, tenzij het tegendeel wordt bewezen. Dit systeem komt in de praktijk neer op een omkering van de bewijslast ten gunste van de consument. Dit is een van de belangrijke voordelen van de richtlijn voor de Europese consument. Deze omkering van de bewijslast is terecht; door zijn kennis van en toegang tot informatie over de goederen kan de verkoper immers veel gemakkelijker bewijzen dat de goederen met het contract in overeenstemming waren, dan dat de consument het tegendeel kan bewijzen: hij beschikt namelijk niet altijd over de nodige expertise of toegang tot de relevante informatie om zijn aanspraken te onderbouwen. Er is evenwel een uitzondering op de toepassing van dit vermoeden, namelijk wanneer het vermoeden onverenigbaar is met de aard van de goederen. Deze uitzondering werd opgenomen met het oog op de door het geachte parlementslid bedoelde bederfelijke waar. Deze kwestie werd tijdens de medebeslissingsprocedure in het Parlement en de Raad besproken. De Commissie is derhalve niet van mening dat er in het geval van bloemen, planten en levensmiddelen sprake is van juridische onzekerheid, en zij heeft ook nog geen klachten over dergelijke goederen ontvangen.

De Commissie is nog niet in staat een volledig overzicht van de omzetting in de lidstaten te geven omdat België, Frankrijk en Luxemburg de omzettingsmaatregelen nog niet hebben meegedeeld. Pas in 2006 is een volledig verslag over de toepassing van de richtlijn aan de orde.

---

(1)  PB L 171 van 7.7.1999, blz. 12.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/147 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/147

---

(2004/C 84 E/0185)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0009/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Het beschermen van de Nederlandse export van verklikkers van snelheidscontroles door deze apparaten uit te zonderen van een binnenlands verbod

| 1. | Is het de Commissie bekend dat met ingang van 1 januari 2004 in Nederland het bezit, de verkoop, de opslag en de productie van radardetectoren, waarmee automobilisten onderweg tijdig kunnen constateren of hun snelheidsovertredingen door middel van „flitspalen” of mobiele waarnemingsposten ten behoeve van de politie worden geregistreerd, verboden is? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat met ingang van 1 januari 2004 in Nederland het bezit, de verkoop, de opslag en de productie van radardetectoren, waarmee automobilisten onderweg tijdig kunnen constateren of hun snelheidsovertredingen door middel van „flitspalen” of mobiele waarnemingsposten ten behoeve van de politie worden geregistreerd, verboden is?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat op het in vraag 1 bedoelde verbod een uitzondering geldt voor apparaten waarvan kan worden aangetoond dat ze bestemd zijn voor handel met andere lidstaten van de EU? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat op het in vraag 1 bedoelde verbod een uitzondering geldt voor apparaten waarvan kan worden aangetoond dat ze bestemd zijn voor handel met andere lidstaten van de EU?

| 3. | Is het gebruikelijk dat EU-lidstaten de export van in eigen land verboden en ongewenst geachte producten naar andere EU-lidstaten op een dergelijke wijze beschermen? |
| --- | --- |

3.

Is het gebruikelijk dat EU-lidstaten de export van in eigen land verboden en ongewenst geachte producten naar andere EU-lidstaten op een dergelijke wijze beschermen?

| 4. | Wordt bezit en gebruik van radardetectoren in andere EU-lidstaten die maximumsnelheden hanteren niet als een probleem ervaren? Is in andere EU-lidstaten dan Nederland daartegen geen wetgeving van kracht of in voorbereiding? |
| --- | --- |

4.

Wordt bezit en gebruik van radardetectoren in andere EU-lidstaten die maximumsnelheden hanteren niet als een probleem ervaren? Is in andere EU-lidstaten dan Nederland daartegen geen wetgeving van kracht of in voorbereiding?

| 5. | Gaat ditzelfde probleem zich straks opnieuw voordoen indien de radardetector wordt opgevolgd door het gratis „downloaden” van waarnemingsposten via internet en toepassing van een „GPS-locator”, waardoor het mogelijk wordt dat automobilisten worden gewaarschuwd indien ze binnen 500 meter van een waarnemingspunt komen? |
| --- | --- |

5.

Gaat ditzelfde probleem zich straks opnieuw voordoen indien de radardetector wordt opgevolgd door het gratis „downloaden” van waarnemingsposten via internet en toepassing van een „GPS-locator”, waardoor het mogelijk wordt dat automobilisten worden gewaarschuwd indien ze binnen 500 meter van een waarnemingspunt komen?

| 6. | Geeft deze gang van zaken de Commissie aanleiding om in overleg met de lidstaten te streven naar een betere afstemming van de controleerbaarheid van snelheidsbeperkingen binnen de EU? |
| --- | --- |

6.

Geeft deze gang van zaken de Commissie aanleiding om in overleg met de lidstaten te streven naar een betere afstemming van de controleerbaarheid van snelheidsbeperkingen binnen de EU?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 27.12.2003.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 februari 2004)

Nederland heeft bij de Commissie een kennisgeving ingediend voor het wetsontwerp waarin het bezit van bepaalde detectoren voor radarapparatuur die voor wegcontroles wordt gebruikt, wordt verboden. Net als in verschillende andere lidstaten lopen de gebruikers van deze apparaten in Nederland het risico van strenge straffen, waarbij zelfs het voertuig in beslag kan worden genomen. De Commissie is van mening dat dit verbod met het oog op de verkeersveiligheid gerechtvaardigd is. Een te hoge snelheid is namelijk nog steeds een van de belangrijkste oorzaken van verkeersongelukken en speelt bij bijna de helft van de ongelukken met dodelijke afloop een rol.

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, hebben niet alle lidstaten een wettelijk verbod van radardetectoren ingevoerd. Zolang er geen geharmoniseerde voorschriften op communautair niveau bestaan, is het dan ook begrijpelijk dat een lidstaat in zijn nationale wetgeving de vervaardiging van apparatuur die niet bestemd is om op zijn grondgebied te worden gebruikt, niet verbiedt.

Het komt vaker voor dat landen wel het gebruik van radardetectoren of andere producten verbieden, maar niet de fabricage daarvan. Er is niets op tegen dat de lidstaten die het gebruik van deze apparatuur op hun grondgebied verbieden, de fabricage van deze apparaten om die te verkopen in landen waar het gebruik daarvan wel is toegestaan, toelaten.

Tot de landen die wetgeving hebben ingevoerd waarin het gebruik van radardetectoren wordt verboden of beperkt, behoren met name België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg, Finland en Zweden. De straffen voor overtredingen lopen echter sterk uiteen.

Er komen geregeld nieuwe middelen op de markt om de apparatuur voor snelheidscontroles te omzeilen. Deze apparaten kunnen vaak via het internet worden aangeschaft bij verkopers die in derde landen gevestigd zijn en de nationale wetgeving kunnen ontduiken, met name doordat zij een product aanprijzen voor een andere toepassing dan de belemmering van politiecontroles. Ook de controleapparatuur wordt echter steeds geavanceerder en de straffen voor de ontduiking daarvan worden steeds strenger. Voor iemand die een radardetector in zijn bezit heeft, zijn de gevolgen zodanig dat deze op den duur een afschrikkende werking zullen hebben.

In elk geval heeft de Commissie op 21 oktober 2003 Aanbeveling C/2003/3861 inzake de handhaving van de regelgeving op het gebied van de verkeersveiligheid vastgesteld. In de aanbeveling worden de lidstaten onder andere opgeroepen doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties voor overtredingen vast te stellen en sancties vast te stellen voor pogingen om de toepassing van de verkeersregels te verhinderen of te omzeilen. De Commissie heeft toegezegd dat zij om de twee jaar een verslag over de uitvoering van de aanbeveling zal samenstellen en bij onvoldoende vooruitgang een voorstel voor een richtlijn zal indienen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/148 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/148

---

(2004/C 84 E/0186)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0010/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Het door de EU hanteren van een lager beschermingsniveau tegen de invloed van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) op rundvlees uit Amerika dan geldt voor Japan, Rusland en andere staten

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat van de jaarlijkse import van 500 000 ton rundvlees in de EU 800 ton afkomstig is uit de Verenigde Staten en Canada, waarbij deze import beperkt blijft tot vlees van niet door groeihormonen besmette dieren? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat van de jaarlijkse import van 500 000 ton rundvlees in de EU 800 ton afkomstig is uit de Verenigde Staten en Canada, waarbij deze import beperkt blijft tot vlees van niet door groeihormonen besmette dieren?

| 2. | Verwacht de Commissie dat de import van Amerikaans en Canadees rundvlees in de EU sterk zou toenemen vanaf het moment dat dit vlees gegarandeerd vrij zou zijn van groeihormomen, of is dit vanwege de prijs en de kwaliteit ook onder die omstandigheden niet waarschijnlijk? |
| --- | --- |

2.

Verwacht de Commissie dat de import van Amerikaans en Canadees rundvlees in de EU sterk zou toenemen vanaf het moment dat dit vlees gegarandeerd vrij zou zijn van groeihormomen, of is dit vanwege de prijs en de kwaliteit ook onder die omstandigheden niet waarschijnlijk?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat het optreden van gekkekoeienziekte (BSE) in de Amerikaanse deelstaat Washington voor Japan, Rusland, China, Zuid-Korea, Mexico, Argentinië en andere staten reden is om over te gaan tot een algeheel importverbod voor delen van Amerikaanse runderen? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat het optreden van gekkekoeienziekte (BSE) in de Amerikaanse deelstaat Washington voor Japan, Rusland, China, Zuid-Korea, Mexico, Argentinië en andere staten reden is om over te gaan tot een algeheel importverbod voor delen van Amerikaanse runderen?

| 4. | Waarom beperkt de EU zich onveranderd tot de reeds sinds 1999 als voorzorgsmaatregel tegen het risico van een uitbraak van BSE bestaande maatregelen tegen import van hersenen en wervelkolommen van geslachte Amerikaanse runderen, en worden de verdergaande beschermingsmaatregelen van andere staten nog niet nagevolgd? |
| --- | --- |

4.

Waarom beperkt de EU zich onveranderd tot de reeds sinds 1999 als voorzorgsmaatregel tegen het risico van een uitbraak van BSE bestaande maatregelen tegen import van hersenen en wervelkolommen van geslachte Amerikaanse runderen, en worden de verdergaande beschermingsmaatregelen van andere staten nog niet nagevolgd?

| 5. | Heeft de EU bijzondere redenen om Amerika thans terwille te zijn op het gebied van exportbelangen, bijv. om een hernieuwde export van Europees staal naar de VS mogelijk te maken? Bestaat de mogelijkheid dat op grond van economische overwegingen grotere risico's voor de voedselveiligheid worden genomen dan anders het geval zou zijn? |
| --- | --- |

5.

Heeft de EU bijzondere redenen om Amerika thans terwille te zijn op het gebied van exportbelangen, bijv. om een hernieuwde export van Europees staal naar de VS mogelijk te maken? Bestaat de mogelijkheid dat op grond van economische overwegingen grotere risico's voor de voedselveiligheid worden genomen dan anders het geval zou zijn?

| 6. | Onder welke omstandigheden en/of op welk tijdstip wordt het EU-importverbod uitgebreid tot het niveau van een aantal niet-EU-staten die van oordeel zijn dat strengere maatregelen noodzakelijk zijn? |
| --- | --- |

6.

Onder welke omstandigheden en/of op welk tijdstip wordt het EU-importverbod uitgebreid tot het niveau van een aantal niet-EU-staten die van oordeel zijn dat strengere maatregelen noodzakelijk zijn?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 27.12.2003.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(24 februari 2004)

| l.en | 2. Volgens de gegevens van de Commissie werd in 2002 uit de Verenigde Staten 250 ton en uit Canada 350 ton rundvlees geïmporteerd.
  Het meeste rundvlees uit deze landen wordt geproduceerd met behulp van groeihormonen en mag daarom niet in de Gemeenschap worden geïmporteerd.
  De invoer uit de Verenigde Staten is evenwel toegestaan volgens het Non Hormone Treated Cattle (NHTC) Programme. Krachtens dit programma wordt rundvee van speciaal goedgekeurde bedrijven/weidegronden op het slachthuis afgeleverd met een attest van de teler waarin deze verklaart dat de dieren niet met groeihormonen zijn behandeld. De dieren of het vlees worden op het slachthuis gescheiden en zodanig verwerkt dat zij niet met andere runderen of ander rundvlees in aanraking komen. Bovendien worden bij de slacht weefselmonsters genomen en in een erkend laboratorium onderzocht voordat de Amerikaanse regering voor dit product een uitvoercertificaat afgeeft.
  Tegen deze achtergrond en ondanks het preferentieel invoercontingent van 11 500 ton kwaliteitsrundvlees dat uit hoofde van het WTO-programma aan de Verenigde Staten en aan Canada is toegewezen, verwacht de Commissie niet dat de invoer van rundvlees uit deze twee landen in de toekomst fors zal toenemen. Dit is echter ook duidelijk afhankelijk van valutafactoren en andere commerciële overwegingen, die snel kunnen veranderen. |
| --- | --- |

l.en

2. Volgens de gegevens van de Commissie werd in 2002 uit de Verenigde Staten 250 ton en uit Canada 350 ton rundvlees geïmporteerd.

Het meeste rundvlees uit deze landen wordt geproduceerd met behulp van groeihormonen en mag daarom niet in de Gemeenschap worden geïmporteerd.

De invoer uit de Verenigde Staten is evenwel toegestaan volgens het Non Hormone Treated Cattle (NHTC) Programme. Krachtens dit programma wordt rundvee van speciaal goedgekeurde bedrijven/weidegronden op het slachthuis afgeleverd met een attest van de teler waarin deze verklaart dat de dieren niet met groeihormonen zijn behandeld. De dieren of het vlees worden op het slachthuis gescheiden en zodanig verwerkt dat zij niet met andere runderen of ander rundvlees in aanraking komen. Bovendien worden bij de slacht weefselmonsters genomen en in een erkend laboratorium onderzocht voordat de Amerikaanse regering voor dit product een uitvoercertificaat afgeeft.

Tegen deze achtergrond en ondanks het preferentieel invoercontingent van 11 500 ton kwaliteitsrundvlees dat uit hoofde van het WTO-programma aan de Verenigde Staten en aan Canada is toegewezen, verwacht de Commissie niet dat de invoer van rundvlees uit deze twee landen in de toekomst fors zal toenemen. Dit is echter ook duidelijk afhankelijk van valutafactoren en andere commerciële overwegingen, die snel kunnen veranderen.

| 3. | De Commissie heeft onmiddellijk gereageerd op de ontdekking van een geval van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) in de Verenigde Staten en heeft in nauwe samenwerking met de bevoegde autoriteiten in de lidstaten snel een regelmatige informatiestroom met de Verenigde Staten op gang gebracht en in stand gehouden. Ook heeft zij zich op de hoogte gesteld van de door andere handelspartners genomen maatregelen. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft onmiddellijk gereageerd op de ontdekking van een geval van boviene spongiforme encefalopathie (BSE) in de Verenigde Staten en heeft in nauwe samenwerking met de bevoegde autoriteiten in de lidstaten snel een regelmatige informatiestroom met de Verenigde Staten op gang gebracht en in stand gehouden. Ook heeft zij zich op de hoogte gesteld van de door andere handelspartners genomen maatregelen.

| 4. | Sinds april 2001 beschikt de Unie over een aantal beschermende maatregelen die moeten garanderen dat er uit de Verenigde Staten geen risicomateriaal van runderen wordt geïmporteerd. Deze maatregelen zijn het resultaat van een wetenschappelijke risicobeoordelingsprocedure, waarin de Verenigde Staten met nog een groot aantal andere landen worden aangemerkt ais een land waar kans op een BSE-uitbraak bestaat. Deze risicobeoordelingen zijn uitgevoerd voor een aantal grote exporteurs en de voorspelling dat in landen waar zich eerder geen inheemse gevallen van BSE hadden voorgedaan, zoals Canada en Japan, ook BSE voorkomt, is uitgekomen.
  Op het ogenblik zijn de importvoorwaarden in verband met BSE neergelegd in Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (1). Ten aanzien van landen met een BSE-risico en die waar zich al een BSE-uitbraak heeft voorgedaan gelden dezelfde voorwaarden. Daarom hoeven er na de melding van het eerste BSE-geval in de Verenigde Staten geen aanvullende gezondheidseisen gesteld te worden.
  De importvoorwaarden schrijven voor dat de ingevoerde producten niet mogen zijn afgeleid van bepaald materiaal van runderen dat een potentieel BSE-risico kan opleveren, en dergelijk materiaal ook niet mogen bevatten. De lijst is niet beperkt tot hersenen en wervelkolommen en omvat een groot aantal andere delen van runderen.
  Deze maatregelen zijn in overeenstemming met de beginselen van de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie. |
| --- | --- |

4.

Sinds april 2001 beschikt de Unie over een aantal beschermende maatregelen die moeten garanderen dat er uit de Verenigde Staten geen risicomateriaal van runderen wordt geïmporteerd. Deze maatregelen zijn het resultaat van een wetenschappelijke risicobeoordelingsprocedure, waarin de Verenigde Staten met nog een groot aantal andere landen worden aangemerkt ais een land waar kans op een BSE-uitbraak bestaat. Deze risicobeoordelingen zijn uitgevoerd voor een aantal grote exporteurs en de voorspelling dat in landen waar zich eerder geen inheemse gevallen van BSE hadden voorgedaan, zoals Canada en Japan, ook BSE voorkomt, is uitgekomen.

Op het ogenblik zijn de importvoorwaarden in verband met BSE neergelegd in Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (1). Ten aanzien van landen met een BSE-risico en die waar zich al een BSE-uitbraak heeft voorgedaan gelden dezelfde voorwaarden. Daarom hoeven er na de melding van het eerste BSE-geval in de Verenigde Staten geen aanvullende gezondheidseisen gesteld te worden.

De importvoorwaarden schrijven voor dat de ingevoerde producten niet mogen zijn afgeleid van bepaald materiaal van runderen dat een potentieel BSE-risico kan opleveren, en dergelijk materiaal ook niet mogen bevatten. De lijst is niet beperkt tot hersenen en wervelkolommen en omvat een groot aantal andere delen van runderen.

Deze maatregelen zijn in overeenstemming met de beginselen van de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Wereldhandelsorganisatie.

| 5. | De importvoorwaarden in verband met BSE ten aanzien van de Verenigde Staten zijn dezelfde als die welke ten aanzien van andere derde landen met BSE-gevallen of een BSE-risico gelden. Derde landen waar het BSE-risico volgens een wetenschappelijke beoordeling verwaarloosbaar wordt geacht, zijn van die importvoorwaarden vrijgesteld. Ondergeschikte handelskwesties hebben geen invloed op de maatregelen inzake consumentenveiligheid, volksgezondheid en diergezondheid. |
| --- | --- |

5.

De importvoorwaarden in verband met BSE ten aanzien van de Verenigde Staten zijn dezelfde als die welke ten aanzien van andere derde landen met BSE-gevallen of een BSE-risico gelden. Derde landen waar het BSE-risico volgens een wetenschappelijke beoordeling verwaarloosbaar wordt geacht, zijn van die importvoorwaarden vrijgesteld. Ondergeschikte handelskwesties hebben geen invloed op de maatregelen inzake consumentenveiligheid, volksgezondheid en diergezondheid.

| 6. | De Commissie houdt de situatie met betrekking tot BSE in Noord-Amerika nauwlettend in het oog, net als voor andere delen van de wereld, en zal tijdig beschermende maatregelen treffen indien en wanneer zulks gerechtvaardigd is. |
| --- | --- |

6.

De Commissie houdt de situatie met betrekking tot BSE in Noord-Amerika nauwlettend in het oog, net als voor andere delen van de wereld, en zal tijdig beschermende maatregelen treffen indien en wanneer zulks gerechtvaardigd is.

---

(1)  PB L 147 van 31.5.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/150 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/150

---

(2004/C 84 E/0187)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0017/04

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Aanpassing Richtlijn 92/58/EEG inzake veiligheids- en/of gezondheidssignalering

Richtlijn 92/58/EEG (1) bevat minimumvoorschriften inzake veiligheids- en/of gezondheidssignalering op het werk. De door de richtlijn voorgeschreven signaleringswijzen zijn inmiddels echter achterhaald. Lidstaten gebruiken inmiddels een aantal nieuwe signaleringstekens. Het resultaat is dat de tekens niet meer uniform worden toegepast en aan kwaliteit hebben ingeboet.

Artikel 9 van de richtlijn bevat de bepaling dat de bijlagen waarin de specifieke voorschriften inzake de signaleringstekens zijn opgenomen aan nieuwe ontwikkelingen dienen te worden aangepast.

| 1. | Is de Commissie met mij van mening dat bovenstaande richtlijn m.b.t. de signaleringstekens om genoemde redenen dient te worden aangepast? Zo ja, is de Commissie van plan terzake voorstellen in te dienen? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie met mij van mening dat bovenstaande richtlijn m.b.t. de signaleringstekens om genoemde redenen dient te worden aangepast? Zo ja, is de Commissie van plan terzake voorstellen in te dienen? Zo nee, waarom niet?

| 2. | Is aanpassing van de richtlijn niet des te meer urgent vanwege de aanstaande toetreding van tien nieuwe lidstaten tot de EU? |
| --- | --- |

2.

Is aanpassing van de richtlijn niet des te meer urgent vanwege de aanstaande toetreding van tien nieuwe lidstaten tot de EU?

| 3. | Is de Commissie niet verontrust over de situatie omdat het doel van de richtlijn door gebrek aan „onderhoud” niet meer bereikt wordt? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie niet verontrust over de situatie omdat het doel van de richtlijn door gebrek aan „onderhoud” niet meer bereikt wordt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 maart 2004)

| 1. | De Commissie heeft altijd veel belang gehecht aan de bijwerking en aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de richtlijnen betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers op het werk en in het bijzonder van Richtlijn 92/58/EEG van de Raad van 24 juni 1992 betreffende de minimumvoorschriften voor de veiligheids- en/of gezondheidssignalering op het werk (2).
  In dit verband is aan het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats (3) de vraag voorgelegd of Richtlijn 92/58/EEG moet worden gewijzigd.
  Tijdens de 61e plenaire vergadering van het Raadgevend Comité, op 19 december 2000, heeft de Commissie het comité verzocht zich uit te spreken over de vraag of zich in de diverse lidstaten moeilijkheden voordeden bij de toepassing van Richtlijn 92/58/EEG en over de noodzaak van een eventuele wijziging van die richtlijn.
  Hoewel het comité wees op de noodzaak van systematischer verzameling van gegevens over problemen met de leesbaarheid en/of het begrip van signalen, beschouwde het de herziening van Richtlijn 92/58/EEG niet als prioritair. In het advies terzake hebben de drie belangengroepen (overheid, werkgevers en werknemers) aangegeven dat zich bepaalde problemen voordeden in verband met het begrip van het ontruimingssignaal bij brand of andere ongelukken, maar dat zij wijziging van de richtlijn niet dringend noodzakelijk achtten; wel achtten zij het nodig aanvullende gegevens te verzamelen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft altijd veel belang gehecht aan de bijwerking en aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de richtlijnen betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers op het werk en in het bijzonder van Richtlijn 92/58/EEG van de Raad van 24 juni 1992 betreffende de minimumvoorschriften voor de veiligheids- en/of gezondheidssignalering op het werk (2).

In dit verband is aan het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats (3) de vraag voorgelegd of Richtlijn 92/58/EEG moet worden gewijzigd.

Tijdens de 61e plenaire vergadering van het Raadgevend Comité, op 19 december 2000, heeft de Commissie het comité verzocht zich uit te spreken over de vraag of zich in de diverse lidstaten moeilijkheden voordeden bij de toepassing van Richtlijn 92/58/EEG en over de noodzaak van een eventuele wijziging van die richtlijn.

Hoewel het comité wees op de noodzaak van systematischer verzameling van gegevens over problemen met de leesbaarheid en/of het begrip van signalen, beschouwde het de herziening van Richtlijn 92/58/EEG niet als prioritair. In het advies terzake hebben de drie belangengroepen (overheid, werkgevers en werknemers) aangegeven dat zich bepaalde problemen voordeden in verband met het begrip van het ontruimingssignaal bij brand of andere ongelukken, maar dat zij wijziging van de richtlijn niet dringend noodzakelijk achtten; wel achtten zij het nodig aanvullende gegevens te verzamelen.

| 2. | Nee. De tien nieuwe lidstaten moeten de bestaande richtlijn omzetten en toepassen. |
| --- | --- |

2.

Nee. De tien nieuwe lidstaten moeten de bestaande richtlijn omzetten en toepassen.

| 3. | De Commissie is van mening dat het doel van de richtlijn, namelijk betere voorlichting van werknemers over de gezondheids- en veiligheidsrisico's waaraan zij worden blootgesteld, ongeacht de verschillende talen en culturen van de werknemers, nog steeds wordt bereikt. |
| --- | --- |

3.

De Commissie is van mening dat het doel van de richtlijn, namelijk betere voorlichting van werknemers over de gezondheids- en veiligheidsrisico's waaraan zij worden blootgesteld, ongeacht de verschillende talen en culturen van de werknemers, nog steeds wordt bereikt.

---

(1)  PB L 245 van 26.8.1992, blz. 23.

(2)  PB L 245 van 26.8.1992.

(3)  Besluit 74/325/EEG van de Raad van 27 juni 1974, PB L 185 van 9.7.1974, blz. 15, ingetrokken bij het Besluit van de Raad van 22 juli 2003 tot oprichting van een Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats, PB C 218 van 13.9.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/151 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/151

---

(2004/C 84 E/0188)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0019/04

van Juan Ferrández Lezaun (Verts/ALE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Project Júcar — Vinalopó

Op 16 december j.l. verklaarden de commissarissen Barnier en Wallström in het Europees Parlement dat goedkeuring was verleend aan het waterbeheersproject Júcar — Vinalopó, op voorwaarde dat dit volledig los zou komen te staan van het overhevelingsproject van de Ebro en de kader-Waterrichtlij n zou worden geëerbiedigd.

Twee dagen later antwoordde Pascual Fernández, de Spaanse staatssecretaris voor Waterstaat, tijdens een perconferentie op de vraag naar zijn uitleg van deze goedkeuring dat uitsluitend een verbod gold voor „gebruikmaking van de leidingen tussen de Júcar en de Vinalopó voor wateroverheveling vanuit de Ebro” en dat „in het stroomgebied van de Júcar talloze andere riviertjes stromen en dat in het communautaire document uitsluitend over de Júcar werd gesproken, niet over het gehele stroomgebied”.

Wat vindt de Commissie van deze zienswijze? Is het juist dat de mogelijkheid bestaat dat met communautaire middelen wateroverheveling vanuit het Ebro-bekken naar het stroomgebied van de Júcar wordt gefinancierd?

Antwoord van Mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

De Commissie heeft het standpunt van de Spaanse autoriteiten opnieuw bekeken en kan bevestigen dat er geen wateroverheveling zal plaatsvinden van de Ebro-rivier naar het stroomgebied/rivierbekken van de Jucar-rivier. Volgens de planning zal er echter wel via de voorgestelde Ebro-overheveling water gaan naar het district van het Jucar-rivierbekken, waar behalve de Jucar-rivier nog talloze andere riviertjes stromen. De verwarring over dit onderwerp komt voort uit het door elkaar gebruiken van de term „het stroomgebied/rivierbekken van de Jucar” die betrekking heeft op de Jucar en de zijrivieren daarvan en de term „district van het Jucar-rivierbekken” die duidt op een groep rivierbekkens die om administratieve redenen onder één noemer zijn samengebracht.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/151 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/151

---

(2004/C 84 E/0189)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0020/04

van Fiorella Ghilardotti (PSE), Massimo Carraro (PSE) en Giovanni Fava (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Brug over de Straat van Messina

In een interview in „Il Sole 24 Ore” van 17 december 2003 stelt de Italiaanse minister van Infrastructuur dat Europees commissaris Loyola de Palacio heeft verklaard dat de Commissie bereid is financiële steun te verstrekken voor de bouw van de brug over de Straat van Messina.

Als dit klopt, is de Commissie er dan zeker van dat deze brug aan alle vereisten voldoet om communautaire steun te genieten?

Is de Commissie met name niet van mening dat het mede vanuit economisch en ecologisch oogpunt zinniger zou zijn om voor de verbinding van Sicilië met het vasteland een andere oplossing te steunen dan de brug, waarbij met name moet worden gedacht aan de „zeesnelwegen” („autostrade del mare”)?

Is de Commissie niet van mening dat dit project, in tegenstelling tot wat de regering-Berlusconi beweert, te duur is om particuliere investeerders aan te trekken en uiteindelijk alleen ten laste van de Italiaanse staatskas zal komen?

Vindt de Commissie ook dat de brug over de Straat van Messina geen „transeuropees” project is in de zin van het Commissievoorstel en de bevindingen van het comité-Van Miert?

Heeft de Commissie van de Italiaanse regering reeds alle garanties gekregen dat het project vanuit milieuoogpunt verantwoord is?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(3 maart 2004)

Het project van de brug over de Straat van Messina is een van de 29 prioritaire projecten die vastgesteld zijn in het voorstel van de Commissie tot herziening van de communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (TEN-V) (1). Met de opneming van dat project in de prioriteitslijst als onderdeel van project nr. 1, met name „de gemengde spoorlijn Berlin-Verona/Milano-Bologna-Napoli-Messina-Palermo” wordt gevolg gegeven aan de aanbeveling van de groep op hoog niveau onder voorzitterschap van de heer Van Miert. De tenuitvoerlegging van dat project gebeurt echter onder Italiaanse verantwoordelijkheid.

In het kader van de programmering van de Structuurfondsen voor 2000-2006 is de bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) bestemd voor medefinanciering van de hogesnelheidsspoorverbinding Rome-Napels-Salerno, de technologische modernisering van de verbindingen Salerno-Reggio Calabria en Messina-Palermo en de verdubbeling van de lijn Messina-Palermo. Tot op heden hebben de Italiaanse autoriteiten geen financiering aangevraagd voor de aanleg van de hogesnelheidslijn op de verbindingen Salerno-Reggio Calabria en Messina-Palermo.

De zeeroutes zijn een nieuw concept dat de ontwikkeling van transnationale zeeverbindingen tussen de lidstaten beoogt te ondersteunen. In dat opzicht kunnen de zeeroutes niet worden beschouwd als een alternatief voor de brug over de Straat van Messina, die de infrastructuur kan verschaffen voor een betere spreiding van het spoor- en wegverkeer tussen Italië en Sicilië.

Particuliere financiering kan deels tegemoet komen aan de financieringsbehoeften voor de aanleg van dit project. De Commissie is echter nog niet in staat de omvang van de vereiste overheidsfinanciering te bepalen.

De Commissie wenst te onderstrepen dat de brug over de Straat van Messina geen particulier initiatief is maar een belangrijke verbinding tussen het grootste en dichtst bevolkte eiland van de Middellandse Zee en het vasteland.

Na goedkeuring van het voorstel van de Commissie door de Raad en het Parlement zal elk verzoek van de Italiaanse regering inzake de financiering van de aanleg van de brug over de Straat van Messina uit de begroting van het trans-Europese vervoersnet een grondig onderzoek door de Commissie vereisen. Daarbij zal met name moeten worden gelet op de geldende milieuvoorschriften als bedoeld in artikel 8 van de TEN-V-richtsnoeren, alsmede op andere criteria die worden vermeld in Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad van 18 september 1995 (2) inzake het verlenen van financiële bijstand aan trans-Europese netwerken, zoals de economische levensvatbaarheid.

Het project van de brug over de Straat van Messina valt onder de bepalingen van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (3) betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (4). Bovendien zal eveneens een passende beoordeling vanuit een oogpunt van natuurbehoud moeten worden uitgevoerd, overeenkomstig de bepalingen van artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (5). Deze beoordeling kan in het raam van bovenvermelde milieueffectbeoordeling of als een afzonderlijke beoordeling worden uitgevoerd.

De Commissie heeft een klacht geregistreerd betreffende de toepassing van bovenvermelde richtlijnen op dit specifieke project. Die klacht zal zorgvuldig onderzocht worden om de naleving van het toepasselijke Gemeenschapsrecht na te gaan.

---

(1)  COM(2003) 564.

(2)  PB L 228 van 23.9.1995.

(3)  PB L 175 van 5.7.1985.

(4)  PB L 73 van 14.3.1997.

(5)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/153 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/153

---

(2004/C 84 E/0190)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0021/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Dringende goedkeuring van richtlijn over de veiligheid van vliegtuigen via strenge en uniforme controles

Sinds 1997 bestaat een voorstel voor een richtlijn waarmee de lidstaten worden verplicht de resultaten van hun nationale inspectie van vliegtuigen mee te delen wanneer defecten worden vastgesteld, en die ook voorziet in verplichte inspectie wanneer over de veiligheidssituatie van een vliegtuig zelfs maar de minste onzekerheid bestaat, maar deze richtlijn is nog steeds niet goedgekeurd.

Kan de Commissie meedelen waarom de richtlijn nog steeds niet is goedgekeurd?

Is zij daarnaast niet van mening dat de lidstaten ertoe moeten worden verplicht ervoor te zorgen dat de controles in alle lidstaten voldoen aan dezelfde criteria op het gebied van precisie en grondigheid?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 maart 2004)

De Richtlijn van het Parlement en de Raad inzake de veiligheid van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruik maken van luchthavens in de Gemeenschap zal binnenkort worden goedgekeurd.

Het oorspronkelijke voorstel van de Commissie van 1997 kon niet worden goedgekeurd binnen de door het EG-Verdrag gestelde termijnen vanwege meningsverschillen binnen de Raad. Zodra de problemen waren opgelost, diende de Commissie in januari 2002 een nieuw voorstel in. Op basis van die tekst zal bovenvermelde richtlijn worden goedgekeurd.

De bepalingen van die richtlijn voorzien in de mogelijkheid maatregelen te nemen om onder meer de inspectieprocedures aan te passen hetgeen de kwaliteit van de controles zal kunnen waarborgen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/153 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/153

---

(2004/C 84 E/0191)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0038/04

van Juan Izquierdo Collado (PSE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Illegale invoer van dolfijnen

In 2001 verbood de Portugese regering ter toepassing van de verordening van de Raad (EG) nr. 338/97 (1) (CITES) de invoer van in hun natuurlijke omgeving gevangen dolfijnen (Tursiops Truncatus). Spanje is momenteel het enige land dat de invoer van dolfijnen uit Cuba toestaat. Eenmaal in Spanje kunnen deze in de rest van de Europese Unie vrij circuleren. Gebleken is dat de dierentuin van Lissabon de Portugese autoriteiten toestemming heeft gevraagd om dolfijnen te kopen van het oceanografisch instituut in Valencia. Het gaat om dolfijnen afkomstig uit Cuba waarvan de rechtstreekse invoer naar Portugal verboden is.

Wanneer denkt de Commissie een gecoördineerd beleid van de EU-lidstaten terzake op te zetten om te voorkomen dat Spanje uitgroeit tot de toegangspoort naar Europa voor diersoorten waarvan de handel in de rest van de EU verboden is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 februari 2004)

De Commissie kan het niet eens zijn met de stelling dat er een gebrek aan coördinatie zou bestaan met betrekking tot het beleid inzake de handel in wilde dieren of dat Spanje een doorgeefluik zou zijn voor soorten die zijn afgewezen door andere lidstaten. De bepalingen die in Spanje van kracht zijn, zijn niet minder strikt dan die in de andere lidstaten. Wat de handel in bedreigde soorten in flora en fauna betreft, zijn alle lidstaten gehouden aan de bepalingen van Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1997, inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (2). Deze verordening is bedoeld om ervoor te zorgen dat de CITES in alle lidstaten wordt toegepast en de in dit geval vastgestelde fout is niet te wijten aan een gebrekkige formulering van bepalingen.

Tuimelaars (Tursiops truncatus) staan op de lijst van bijlage A van de verordening. Dit betekent dat de invoer van wilde dolfijnen alleen is toegestaan indien het doel hoofdzakelijk niet-commercieel is — zoals kweken, onderwijs of onderzoek. Zelfs dan moet worden vastgesteld dat de invoer geen schadelijk effect zal hebben op de staat van instandhouding van de soort en — in het geval van levende dieren — dat ze in geschikte omstandigheden zijn ondergebracht. Een dier mag alleen naar een andere lidstaat worden overgebracht indien deze laatste lidstaat eveneens heeft gecontroleerd of het bedoelde gebruik niet-commercieel is en dat er geschikte accommodatie is.

In dit geval is het zo dat indien Portugal het verzoek om invoer heeft afgewezen omdat het bedoelde gebruik commercieel was of dat de bedoelde accommodatie voor de soort ongeschikt was, deze overwegingen ook van toepassing zijn indien het dier wordt overgebracht vanuit Spanje. Indien Portugal de overdracht op deze gronden had willen voorkomen, dan had het op grond van dit systeem de nodige bevoegdheden daarvoor.

Als een lidstaat de invoer verbiedt op grond van het feit dat deze invoer een nadelig effect op de instandhouding zal hebben, is hij verplicht de Commissie hiervan op de hoogte te brengen. De Commissie brengt de beslissing vervolgens onder de aandacht van de wetenschappelijke studiegroep die in het leven is geroepen bij artikel 17 van de Verordening. Deze groep bekrachtigt de beslissing of wijst ze af, op basis van het gezamenlijk advies van de deskundigen van de lidstaten. In dit geval was de Commissie niet op de hoogte gebracht van een besluit van Portugal om een verzoek om invoer van tuimelaars uit Cuba op deze gronden af te wijzen. Als gevolg daarvan was Spanje vrij zelf over deze kwestie te oordelen.

---

(1)  PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1.

(2)  Laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1497/2003 van de Commissie van 18 augustus 2003, PB L 215 van 27.8.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/154 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/154

---

(2004/C 84 E/0192)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0042/04

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Weggevallen betalingsverplichtingen van de structuurfondsen in Schotland

In antwoord op schriftelijke vraag P-2263/03 over steunverlening door de structuurfondsen (1) zegt de Commissie dat ze pas na 31 december 2003 de mogelijke omvang van de betalingsverplichtingen volgens het speciaal overgangsprogramma voor de hooglanden en de eilanden zal kunnen vaststellen die wegvallen volgens de regel N+2. Kan de Commissie die informatie nu verstrekken?

Is ze daarnaast al in staat om informatie te geven over betalingsverplichtingen die weggevallen zijn als gevolg van de programma's van de structuurfondsen voor Schotland in de periode 1994-1999?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(4 maart 2004)

In artikel 31, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (2) is bepaald dat de Commissie elk gedeelte van een betalingsverplichting voor een jaar „n” waarvoor aan het einde van het jaar „n+2” geen voorschot is betaald of waarvoor zij geen enkele ontvankelijke betalingsaanvraag heeft ontvangen, annuleert.

Het speciale overgangsprogramma voor de regio Highlands and Islands (Schotse Hooglanden en eilanden) voldeed eind 2002 voor alle Structuurfondsen aan de „n+2”-regel, behalve voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), waarvoor de voorschotten of de ingediende ontvankelijke betalingsaanvragen voor bijstand lager waren dan het bedrag waarvoor in 2000 betalingsverplichtingen waren aangegaan. Het niet-gebruikte deel van die betalingsverplichting moest derhalve worden geannuleerd.

Na raadpleging van de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk heeft de Commissie vastgesteld dat het betrokken bedrag van de betalingsverplichting voor 2000 voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw 2 026 960,77 EUR bedraagt.

De financiële tabellen van het enkelvoudig programmeringsdocument zijn dienovereenkomstig gewijzigd bij Beschikking C (2003) 5280 van 19 december 2003, om rekening te houden met een dergelijke annulering van de bijstand van het EOGFL.

Wat de betalingsverplichtingen voor 2001 van het speciale overgangsprogramma voor de regio Highlands and Islands betreft, wordt voor geen van de Structuurfondsen annulering op grond van de „n+2”-regel verwacht.

Wat de programmeringsperiode 1994-1999 betreft, heeft de Commissie de Schotse autoriteiten op 22 augustus 2003 en op 24 oktober 2003 geschreven dat zij de annulering voorstelde van een bedrag uit het Europees Fonds voor de Regionale Ontwikkeling (EFRO) van 82 882 223,64 EUR, dat overeenkomt met het ongebruikte deel van de vastleggingskredieten voor de Schotse programma's, naar aanleiding van voorlopige berekeningen op basis van de ingediende aanvragen om saldobetaling. Ook volgens de Schotse autoriteiten was dit het correcte cijfer. Het bovenstaande bedrag is geannuleerd.

Dit geannuleerde bedrag wordt als volgt over de verschillende programma's verdeeld:

| (in euro) |
| --- |
| EFRO-nr. | Benaming | Bedrag van de annulering |
| 970913004 | EPD WESTELIJK SCHOTLAND STRATHCLYDE DLST2 97-99 | 34 131448,00 |
| 970913003 | EPD OOSTELIJK SCHOTLAND DLST2 97-99 | 16 742 618,00 |
| 940913009 | GRAMPIAN (DLST5B) | 206 849,00 |
| 940913018 | EPD WESTELIJK SCHOTLAND STRATHCLYDE DLST2 | 31801 308,64 |
| Totaal | 82 882 223,64 |

(in euro)

EFRO-nr.

Benaming

Bedrag van de annulering

970913004

EPD WESTELIJK SCHOTLAND STRATHCLYDE DLST2 97-99

34 131448,00

970913003

EPD OOSTELIJK SCHOTLAND DLST2 97-99

16 742 618,00

940913009

GRAMPIAN (DLST5B)

206 849,00

940913018

EPD WESTELIJK SCHOTLAND STRATHCLYDE DLST2

31801 308,64

Totaal

82 882 223,64

Bovendien is bij de afsluiting van het programma voor Oostelijk Schotland in het kader van doelstelling 2 voor de periode 1994-1996 bovenop bovenstaand bedrag nog eens 1 040 915,25 EUR aan bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling geannuleerd.

Sinds de Commissie schriftelijke vraag P-2263/03 van de geachte Afgevaardigde heeft beantwoord, zijn geen andere Schotse programma's meer afgesloten. Daarom kan de Commissie pas na de beoordeling van alle documenten, met inbegrip van de accountantsverklaringen, en na voltooiing van de afsluitingsprocedure, het totaal van de aan Schotland toegewezen te annuleren bedragen vaststellen.

Die afsluiting laat echter eventuele latere besluiten tot schrapping of vermindering van de bijstand en tot terugvordering van ten onrechte uitbetaalde bedragen onverlet. Dergelijke besluiten kunnen nodig zijn op grond van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/1988 (3), zoals gewijzigd, of als gevolg van inbreukprocedures die geopend zijn overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag, staatssteunprocedures en correcties die nodig kunnen blijken op grond van bevindingen van toekomstige audits van de gedeclareerde uitgaven.

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 240.

(2)  PB L 161 van 26.6.1999, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1105/2003 van 26 mei 2003, PB L 158 van 27.6.2003.

(3)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, PB L 374 van 31.12.1988.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/156 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/156

---

(2004/C 84 E/0193)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0062/04

van Giorgio Calò (ELDR) en Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Discriminatie van EU-promovendi in Duitsland

In Duitsland hebben buitenlandse doctoraatsstudenten, anders dan hun Duitse collega's, krachtens de interne regels van het Max Planck-instituut, geen reguliere arbeidsovereenkomst BAT IIa/2, maar ontvangen zij een studiebeurs („Stipendium”), die belastingvrij is, maar waarvoor evenmin sociale bijdragen worden afgedragen.

Deze discriminatie treft honderden buitenlandse promovendi, voor het merendeel uit de Europese Unie. Het ligt voor de hand dat dit aanzienlijke gevolgen heeft voor hun verzekering en rechten in het kader van de sociale zekerheid, met name inzake geneeskundige verzorging.

Het Max Planck-instituut, dat voor 80 % met overheidsgeld wordt gefinancierd, dient zich te houden aan de constitutionele principes die ten grondslag liggen aan het verdrag inzake non-discriminatie, vrij verkeer en verblijf van personen, vrijheid van vestiging en gelijke kansen.

Kan de Commissie optreden tegen de flagrante schending van deze beginselen en onverwijld maatregelen nemen om een einde te maken aan deze overduidelijke discriminatie waaronder EU-promovendi in Duitsland te lijden hebben?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(23 februari 2004)

Ingezetenen van de EU hebben het recht in andere lidstaten te werken (artikel 39 van het EG-Verdrag). Dit recht op vrij verkeer van werknemers omvat het recht op een gelijke toegang tot de arbeidsmarkt en een gelijke behandeling wat betreft arbeidsomstandigheden als onderdanen van de ontvangende lidstaat hebben.

Op grond van artikel 39 moeten onderdanen van andere lidstaten derhalve in staat worden gesteld op dezelfde wijze als Duitse onderdanen te solliciteren naar een post als onderzoeker bij het Duitse Max Planck-instituut, waarvoor een arbeidscontract wordt aangeboden (zoals BAT IIa/2, waarnaar in de schriftelijke vraag wordt verwezen).

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zijn onderdanen van andere lidstaten evenzeer gerechtigd te solliciteren naar een post als onderzoeker (bv. Doktorandenstellen). In de vacatures voor Doktorandenstellen die onlangs op de website van het Max Planck-instituut zijn geplaatst (23 januari 2004) wordt geen voorwaarde inzakede nationaliteit gesteld.

Teneinde de Commissie in staat te stellen nader te beoordelen of de in de schriftelijke vraag genoemde feiten een inbreuk op communautaire wetgeving inhouden, wordt de geachte parlementsleden dan ook verzocht de Commissie (directoraat-generaal Werkgelegenheid en sociale zaken) meer informatie te sturen, met inbegrip van informatie over de gevallen van niet-Duitse EU-onderdanen die op grond van hun nationaliteit niet gerechtigd waren te solliciteren naar een dergelijke Doktorandenstelle of die weliswaar een aanstelling hebben gekregen, maar zonder de arbeidsvoorwaarden die gelden voor werknemers met een arbeidsovereenkomst BAT IIa/2.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/157 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/157

---

(2004/C 84 E/0194)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0070/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Vestiging van een galvaniseerbedrijf in Tabaçô, Arcos de Valdevez

Naar aanleiding van vraag (E-2437/03 (1)) die op 11.7.2003 werd ingediend en het antwoord dat op 23.9.2003 over een mogelijke vestiging van een milieuvervuilende fabriek in Tabaçô, Arcos de Valdevez, Portugal, werd ontvangen, dreigt volgens de Vereniging van natuurbeschermers van Valdevez het risico dat het galvaniseerbedrijf van Serraliber binnenkort, in de loop van de maand januari, gaat draaien.

Zoals bekend loopt er een inbreukprocedure (nr. Co./000830/03) wegens overtreding van de bepalingen van decreet nr. 69/2000 van 3 mei wegens het feit, dat de fabriek werd gebouwd, zonder dat een milieueffectstudie werd verricht.

Kan de Commissie derhalve meedelen welke maatregelen zij eventueel na het antwoord van september 2003 heeft genomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(26 februari 2004)

In aansluiting op het antwoord van de Commissie van 23 september 2003 op de vraag E-2437/03 (1) van het geachte parlementslid die hetzelfde onderwerp betreft, kan de Commissie het geachte parlementslid meedelen dat de Portugese autoriteiten de brief van de Commissie waarin verzocht wordt opheldering te verschaffen betreffende de uitvoering van het bedoelde project voor de bouw van een fabriek intussen beantwoord hebben.

Het antwoord van de Portugese autoriteiten wordt momenteel door de Commissie onderzocht. Achteraf zal de situatie worden geanalyseerd tijdens een vergadering die tussen de bedoelde autoriteiten en de bedoelde diensten moet plaatsvinden om tot een stellingname betreffende de bovengenoemde klachten te komen.

Tijdens de bovenbedoelde vergadering zal de Commissie de Portugese autoriteiten zeker vragen stellen over het verloop van de effectrapportage voor het plan en in het bijzonder over de situatie die door het geachte parlementslid gesignaleerd werd in de vraag.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/157 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/157

---

(2004/C 84 E/0195)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0075/04

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Controles op de veiligheid van het luchtverkeer

Zoals bekend heeft de Europese Unie bij monde van het Europees Parlement, de Commissie en de Raad op verscheidene manieren bij de lidstaten aangedrongen op efficiënte controles op de veiligheid van het luchtverkeer. De jongste tragische gebeurtenissen hebben eens te meer het belang van de veiligheid onderstreept. Acht de Europese Unie het niet nuttig de lidstaten om inlichtingen te verzoeken betreffende de technische controles die zij uitvoeren op vliegtuigen en de bevindingen daarvan? Zijn er controles uitgevoerd op bepaalde toestellen, hoeveel en welke controles zijn in de diverse lidstaten onaangekondigd uitgevoerd, zowel op toestellen bestemd voor lijnvluchten als voor chartervluchten? Is het probleem aan bod gekomen van de mogelijke relatie tussen lage tarieven en beheerskosten en van gewoon en buitengewoon onderhoud van de toestellen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(25 februari 2004)

De lidstaten voeren controles uit op buitenlandse vliegtuigen die op hun grondgebied landen en deelnemen aan een coördinatieprogramma dat werd opgesteld onder auspiciën van de Europese Burgerluchtvaartconferentie, met name het SAFA-programma (Safety Assessment of Foreign Aircraft). De pers heeft uitvoerig aandacht besteed aan die controles en aan het SAFA programma na het ongeluk met de Boeing 737 van de maatschappij Flash Airline in Sharm-El-Sheikh op 3 januari 2004. De omstandigheden waarin dat toestel gecontroleerd werd hebben de beperkingen van dat programma aangetoond.

Het voorstel voor een richtlijn van het Parlement en de Raad inzake de veiligheid van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruik maken van de luchthavens in de Gemeenschap (1) moet het mogelijk maken de zwakke punten van het SAFA-programma te corrigeren, met name door controles verplicht te maken, door gezamenlijk op te treden ten aanzien van maatschappijen of landen die op het gebied van de veiligheid in gebreke blijven en door een jaarverslag over de inspecties te publiceren. Wanneer die richtlijn door de lidstaten zal worden toegepast, zal de Commissie over uitvoerige informatie beschikken over alle controles die op de communautaire luchthavens worden verricht.

Op dit ogenblik beschikt de Commissie over de volgende informatie: in 2002 voerden de Europese lidstaten die deelnamen aan het SAFA-programma 3234 controles uit op luchtvaartuigen die geëxploiteerd werden door 529 luchtvaartmaatschappijen uit 127 verschillende landen.

De Commissie wijst erop dat de certificering van de luchtvaartmaatschappijen en de individuele certificering van ieder toestel wordt verleend door de nationale burgerluchtvaartautoriteit van het land waarin de maatschappij gevestigd is of waarin het toestel registreerd is overeenkomstig de geldende voorschriften van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO). Het is de taak van die nationale autoriteit na te gaan of de internationale veiligheidsnormen in acht genomen worden, afgezien van het verband tussen de prijzen, de kosten en het onderhoud van de toestellen. Elke maatschappij dient de inspecties van de bevoegde instanties te ondergaan. De nationale registratriediensten zijn onderworpen aan de accountantscontroles.

---

(1)  PB C 103 E van 30.4.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/158 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/158

---

(2004/C 84 E/0196)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0078/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Schengen-informatiesysteem en vermiste personen

In antwoord op mijn schriftelijke vraag nr. E-3222/03 (1) deelt de Commissie in verband met de aanbeveling die in september 2002 in Brussel is gedaan tijdens de Europese Conferentie ter voorkoming en bestrijding van de mensenhandel, te weten uitvoering van een haalbaarheidsonderzoek inzake de oprichting van een Europees gegevensbestand van vermiste personen, een aanbeveling die door het Europees Parlement is herhaald in zijn resolutie over het DAPHNE II-programma (P5_TA(2003)0366) — A5-0280/2003), mede dat het in het kader van het Schengen-informatiesysteem (SIS) reeds mogelijk is te zoeken naar vermiste personen en met name kinderen en dat deze mogelijkheid gehandhaafd blijft in het kader van de ontwikkeling van de tweede generatie van het SIS.

Kan de Commissie mededelen welke lidstaten van deze faciliteit gebruik maken en welke conclusies zijn getrokken ten aanzien van de doelmatigheid ervan?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 februari 2004)

Artikel 97 van de Overeenkomst ter uitvoering van het op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord (2) (hierna „de overeenkomst” genoemd) bepaalt: „Gegevens over vermiste personen of personen die ter bescherming van zichzelf of ter voorkoming van gevaar op last van de bevoegde autoriteit of van de bevoegde rechter van de signalerende overeenkomstsluitende partij voorlopig in bewaring moeten worden gesteld, worden opgenomen, opdat de politieautoriteiten aan de signalerende overeenkomstsluitende partij de verblijfplaats mededelen, dan wel de persoon in bewaring kunnen stellen, teneinde verdere doorreis te beletten, voorzover dit op grond van het nationale recht is toegestaan. Dit geldt in het bijzonder voor minderjarigen en voor personen die op last van een bevoegde autoriteit tegen hun wil in een inrichting moeten worden opgenomen. Bij vermiste meerderjarigen is voor mededeling de instemming van de betrokken persoon vereist.”

Ingevolge artikel 101 van de overeenkomst krijgen uitsluitend de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor grenscontroles en voor andere politie- en douanecontroles in het binnenland, en de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de coördinatie van dergelijke controles, toegang tot deze gegevens.

Aangezien de overeenkomstsluitende partijen verantwoordelijk zijn voor het beheer van het Schengen-informatiesysteem (SIS), zijn zij degenen die dit systeem op de doeltreffendheid ervan kunnen beoordelen. Wel weet de Commissie dat eind 2003 rond de 33 000 mensen in het kader van artikel 97 van de overeenkomst in het SIS geregistreerd waren. In ongeveer de helft van de gevallen ging het om minderjarigen. Alle Schengen-landen, maar vooral Duitsland, Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal hebben gebruikgemaakt van de mogelijkheid om op basis van artikel 97 informatie over vermiste personen door te geven.

De Raad heeft in zijn conclusies van 8 mei 2003 inzake de verklaring van Brussel betreffende de preventie en bestrijding van mensenhandel (3) de Europese gegevensbank voor vermiste personen aan de orde gesteld en daarbij rekening gehouden met de ontwikkeling van het Schengeninformatiesysteem II (SIS II). De Commissie kan bevestigen dat in SIS II ook gegevens over vermiste personen kunnen worden opgenomen.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 493.

(2)  PB L 239 van 22.9.2000.

(3)  PB C 137 van 12.6.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/159 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/159

---

(2004/C 84 E/0197)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0082/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Richtlijn klinische proeven

Welk standpunt hebben de vertegenwoordigers van de Ierse regering, in aansluiting van het antwoord op de vragen E-3209/03 en E-3215/03 (1) over de tenuitvoerlegging van richtlijn 2001/20/EG (2), ingenomen op de bijeenkomst van 15 mei 2003 van het Geneesmiddelencomité? Welke vooruitgang is geboekt bij de opstelling van de tenuitvoerleggingsrichtsnoeren voor deze richtlijn in de lidstaten?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(23 februari 2004)

De Commissie werkt momenteel met de lidstaten aan de voorbereiding van de uitvoeringsrichtsnoeren voor deze richtlijn. De Ierse bevoegde instantie heeft de Commissie in dit verband medegedeeld dat binnenkort een specifieke leidraad voor de toepassing van klinische proeven zal worden opgesteld en gepubliceerd.

Tijdens de bijeenkomst van het Permanent Comité van 23 juli 2003 heeft de Commissie een eerste versie van de uitvoeringsrichtsnoeren met de lidstaten besproken. Het is bij die gelegenheid niet gelukt overeenstemming te bereiken. De nieuwe versie van de uitvoeringsrichtsnoeren is nog in behandeling bij de Commissie.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004.

(2)  PB L 121 van 1.5.2001, blz. 34.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/160 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/160

---

(2004/C 84 E/0198)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0084/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Verbod op het vervoer van olie in enkelwandige tankers en op „goedkope vlaggen”

Jaar voor jaar gebeuren er dodelijke ongelukken met schepen die onder goedkope vlag varen en brengen zij schade toe aan het mariene milieu.

In verordening (EG) nr. 1726/2003 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2003 tot wijziging van verordening (EG) nr. 417/2002 (2) betreffende het versneld invoeren van de vereisten inzake een dubbelwandige uitvoering of een gelijkwaardig ontwerp voor enkelwandige olietankschepen wordt de intentie tot uitdrukking gebracht het vervoer van zware stookolie in enkelwandige tankschepen naar of vanuit havens in de lidstaten te verbieden.

| — | Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zijn getroffen om de praktijk van schepen die onder goedkope vlag varen te beperken, te reguleren of uit te roeien en de eigenaars van deze schepen rekenschap te laten afleggen? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zijn getroffen om de praktijk van schepen die onder goedkope vlag varen te beperken, te reguleren of uit te roeien en de eigenaars van deze schepen rekenschap te laten afleggen?

| — | Kan de Commissie mededelen wanneer zij denkt dat een volledig verbod op enkelwandige tankers die olie vervoeren in Europese kustwateren zal worden uitgevaardigd, en welke stappen totnogtoe in deze richting zijn genomen? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie mededelen wanneer zij denkt dat een volledig verbod op enkelwandige tankers die olie vervoeren in Europese kustwateren zal worden uitgevaardigd, en welke stappen totnogtoe in deze richting zijn genomen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 februari 2004)

De vaststelling van de maatregelenpakketten ERIKA-I en ERIKA-II en de vooruitgang die is geboekt op het gebied van de maatregelen welke naar aanleiding van het ongeluk met de Prestige zijn voorgesteld, vormen een zeer belangrijke stap in de richting van de invoering van doelmatige voorschriften voor een betere veiligheid op zee en de bestrijding van praktijken die samenhangen met goedkope vlaggen. Dankzij deze maatregelen is er voor zeeschepen die niet aan de normen voldoen of die in slechte staat verkeren, geen plaats meer in de Europese wateren.

Op internationaal niveau heeft de Commissie de internationale maritieme organisatie (IMO) voortdurend om inspanningen gevraagd en deze inspanningen vervolgens ondersteund, met het oog op het opstellen van regelgeving voor vlaggestaten, evenals een systeemmodel voor verplichte controles dat moet garanderen dat vlaggestaten de verplichtingen nakomen die hen door internationale conventies worden opgelegd. Dank zij de vastbeslotenheid van de Commissie en de lidstaten heeft de IMO aanzienlijke vooruitgang kunnen boeken bij de ontwikkeling van het kader en de voorwaarden voor de invoering van een systeemmodel voor verplichte controles in november 2003.

De voorwaarden van de invoering in de Unie van het controlemodel van de IMO voor vlaggestaten worden onderzocht in het licht van de nieuwe maritieme veiligheidsmaatregelen die onlangs door de Commissie in het Parlement zijn aangekondigd (pakket ERIKA-III).

Verordening 1726/2003/EG is op 21 oktober jongstleden in werking getreden. Vanaf deze datum krijgen enkelwandige olietankers die zware stookolie vervoeren, geen toegang meer tot de havens en de wateren die onder de jurisdictie van de lidstaten vallen. Bovendien stelt de verordening dat schepen van dit type volledig moeten verdwijnen volgens een versneld tijdschema voor buitengebruikstelling dat tot 2015 loopt.

De verordening is echter niet van toepassing op enkelwandige tankers die wel in de nabijheid van de kusten van de Unie varen, maar niet in de zones terechtkomen die onder de jurisdictie van de lidstaten vallen. Op verzoek van de Commissie en de lidstaten heeft de IMO in december 2003 de internationale conventie Marpol gewijzigd door op internationaal niveau de voorschriften op het gebied van dubbelwandigheid in te voeren die in Verordening 1726/03/EG worden bepaald. Volgens de procedures van de IMO treden deze nieuwe voorschriften op het gebied van dubbelwandigheid pas in april 2005 in werking.

De Commissie onderzoekt met de landen die aan de Unie grenzen, en met name met de Russische Federatie en de mediterrane landen, of de nieuwe regels van de IMO vervroegd kunnen worden toegepast teneinde met onmiddellijke ingang de risico's te voorkomen die voortvloeien uit bewegingen van enkelwandige tankers in de buurt van de Europese kusten.

---

(1)  PB L 249 van 1.10.2003, blz. 1.

(2)  PB L 64 van 7.3.2002, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/161 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/161

---

(2004/C 84 E/0199)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0088/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(21 januari 2004)

Betreft:   Het door Nederlandse ziektekostenverzekeraars laten betalen van veel hogere premies door verzekerden in buurstaten om tekorten in Amerika te compenseren

| 1. | Is het de Commissie bekend dat Nederlandse ziektekostenverzekeraars aan particulier verzekerden in toenemende mate een hogere premie in rekening brengen als zij wonen buiten de staatsgrenzen van Nederland, zoals bijvoorbeeld blijkt uit de buitenlandvergoeding die verzekeraar VGZ op 1 januari 2004 heeft ingevoerd waarbij per maand 35 EUR meer moet worden betaald door een volwassene en 17,50 EUR voor elk kind? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat Nederlandse ziektekostenverzekeraars aan particulier verzekerden in toenemende mate een hogere premie in rekening brengen als zij wonen buiten de staatsgrenzen van Nederland, zoals bijvoorbeeld blijkt uit de buitenlandvergoeding die verzekeraar VGZ op 1 januari 2004 heeft ingevoerd waarbij per maand 35 EUR meer moet worden betaald door een volwassene en 17,50 EUR voor elk kind?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat voor deze buitenlandvergoeding geen onderscheid wordt gemaakt tussen woonadressen dicht bij de grens van Nederland, woonadressen op andere plaatsen binnen de EU of woonadressen in andere delen van de wereld? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat voor deze buitenlandvergoeding geen onderscheid wordt gemaakt tussen woonadressen dicht bij de grens van Nederland, woonadressen op andere plaatsen binnen de EU of woonadressen in andere delen van de wereld?

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat als gevolg van dit systeem Nederlanders die wonen in België, waar de zorgkosten vergelijkbaar zijn met die in Nederland, moeten meebetalen voor Nederlandse verzekerden die wonen in Amerika waar de zorgkosten vijf keer hoger zijn? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat als gevolg van dit systeem Nederlanders die wonen in België, waar de zorgkosten vergelijkbaar zijn met die in Nederland, moeten meebetalen voor Nederlandse verzekerden die wonen in Amerika waar de zorgkosten vijf keer hoger zijn?

| 4. | Is het de ziektekostenverzekeraars toegestaan om binnen de EU zulke toeslagen in rekening te brengen en verschillen te maken tussen binnenlandse en buitenlandse verzekerden, om daarmee kosten te dekken die worden gemaakt buiten de EU? |
| --- | --- |

4.

Is het de ziektekostenverzekeraars toegestaan om binnen de EU zulke toeslagen in rekening te brengen en verschillen te maken tussen binnenlandse en buitenlandse verzekerden, om daarmee kosten te dekken die worden gemaakt buiten de EU?

| 5. | Indien vraag 4 bevestigend wordt beantwoord, is de Commissie dan voornemens om hierin verandering te brengen door voor te schrijven dat de binnen de EU door zieketekostenverzekeraars in rekening te brengen premies in beginsel gelijk dienen te zijn en dat toeslagen alleen zijn toegestaan bij aantoonbaar omvangrijke kostenverhogende factoren bij het gebruik van zorgvoorzieningen in de betrokken EU-lidstaat? |
| --- | --- |

5.

Indien vraag 4 bevestigend wordt beantwoord, is de Commissie dan voornemens om hierin verandering te brengen door voor te schrijven dat de binnen de EU door zieketekostenverzekeraars in rekening te brengen premies in beginsel gelijk dienen te zijn en dat toeslagen alleen zijn toegestaan bij aantoonbaar omvangrijke kostenverhogende factoren bij het gebruik van zorgvoorzieningen in de betrokken EU-lidstaat?

Bron: Het Nederlandse dagblad „BN-De Stem” van 7.1.2004.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 maart 2004)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat in het kader van de wetgeving die door de Unie in de verzekeringssector met het oog op de totstandbrenging van de interne markt is goedgekeurd, een regeling is ingevoerd die gebaseerd is op het vrij bepalen van de verzekeringsvoorwaarden en tarieven. Het Hof van Justitie heeft in zaak C-59/01 Commissie t/Italië (1) gepreciseerd dat het beginsel van tariefvrijheid van toepassing is in de schadeverzekeringsbranche. Het heeft tevens verklaard dat het beginsel o.a. geldt voor de verplichte verzekering zoals de wettelijke-aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen. Voorts heeft het Hof gepreciseerd dat het algemeen belang niet kan worden ingeroepen om deze tariefvrijheid te beknotten.

Wat de hogere premies betreft die bepaalde Nederlandse ziektekostenverzekeraars aan hun klanten in rekening zouden brengen als zij buiten de staatsgrenzen van Nederland wonen, dient erop te worden gewezen dat de verzekeringspremie in overeenstemming moet zijn met het gedekte risico. Het is mogelijk dat Nederlandse verzekeringsondernemingen waarvan sommige klanten in het buitenland wonen, van oordeel zijn dat dit een factor is die het gedekte risico vergroot omdat de door het verzekeringscontract bestreken medische kosten hoger zouden zijn dan die welke hen worden gefactureerd in Nederland. De administratieve en beheerskosten voor verzekeringscontracten die betrekking hebben op grensoverschrijdende risico's, zijn immers over het algemeen hoger dan die welke gelden voor interne risico's. Verschillende aspecten, zoals afspraken tussen ziektekostenverzekeraars en ziekenhuizen en de medische beroepsgroep in Nederland hebben dit verschil in kosten van de verzekeraars in het buitenland tot gevolg. Dankzij deze afspraken kunnen de Nederlandse verzekeraars de kosten in verband met contracten die risico's buiten Nederland dekken, op een zodanig niveau handhaven dat zij minder hoge verzekeringspremies kunnen aanbieden dan die welke zij zouden kunnen aanrekenen voor contracten die in het buitenland gelegen risico's dekken waarvoor dergelijke afspraken met ziekenhuizen en de medische beroepsgroep niet bestaan. Tariefverschillen die gebaseerd zijn op objectieve overwegingen, zijn derhalve aanvaardbaar.

Aangezien de zorgkosten variëren tussen de lidstaten moet dit in de verzekeringspremie tot uiting komen zodat het risico dat door het verzekeringscontract wordt gedekt, op adequate wijze wordt weergegeven. Voorts dient erop te worden gewezen dat, hoewel de premie hoger kan zijn omdat de verzekerde niet in Nederland woont deze niet gehouden is bepaalde toeslagen te betalen die een aanzienlijk deel van de totale prijs (premie en belastingen) vertegenwoordigen. Deze toeslagen gelden voor verzekeringscontracten die betrekking hebben op in Nederland wonende verzekerden.

Aangezien zij niet bevoegd is om toezicht uit te oefenen op verzekeringsondernemingen kan de Commissie niet oordelen of de aan in het buitenland wonende klanten in rekening gebrachte verhoogde premies enkel tot doel hebben de zorgkosten van in de Verenigde Staten wonende verzekerden te compenseren. De op het gebied van het toezicht op verzekeringsondernemingen bevoegde autoriteiten in de lidstaten kunnen aangeven of deze verhogingen tot doel hebben de kosten betreffende in de Verenigde Staten wonende verzekerden te doen meebetalen door alle buitenlandse verzekerden.

De Commissie kan niet eisen dat de premies in de Unie gelijk dienen te zijn en dat toeslagen alleen zijn toegestaan wanneer er in de betrokken lidstaat elementen zijn die aanleiding geven tot een sterke verhoging van de zorgkosten.

---

(1)  Jurispr. 2003, blz. I-(...).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/162 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/162

---

(2004/C 84 E/0200)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0098/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   De uitlevering van de heer Sok Yoeun

Op 28 november 2003 heeft een Thaise rechtbank, volgens methodes die zeer weinig in overeenstemming zijn met de internationaal geldende normen, een vonnis uitgesproken volgens hetwelk de heer Sok Yoeun, 72 jaar, uitgeleverd moet worden aan Cambodja „na een periode van meer dan vijftien dagen maar minder dan drie3 maanden”. De uitlevering van de heer Sok Yoeun werd verzocht door bepaalde kringen die willen aantonen dat er een complot bestaat tot de fysieke uitschakeling van eerste minister Hun Sen, waarin de heer Sam Rainsy, leider van de Cambodjaanse oppositie, betrokken zou zijn.

De Hoge Commissaris voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties heeft het statuut van politiek vluchteling toegekend aan de heer Yoeun en de Finse autoriteiten hebben zich bereid verklaard om hem politiek asiel te verlenen. De beslissing van de Thaise rechtbank is zeer ernstig in de zin dat ze openlijk het internationaal recht schendt door een zeer gevaarlijk precedent te creëren voor alle personen die in Thailand onder de bescherming van het UNHCR leven. Bovendien draagt deze beslissing bij tot het goedkeuren van overduidelijke politieke machinatie van de partij van eerste minister Hun Sen en ook, op langere termijn, tot het destabiliseren van het Koninkrijk Cambodja.

Is de Commissie op de hoogte van de situatie van de heer Sok Yoeun? Zo ja, heeft ze dan officieel gereageerd en op welke manier? Wat zijn de stappen die ze ondernomen heeft of denkt te ondernemen, eventueel in overleg met de Finse autoriteiten, om de uitlevering van de heer Yoeun van Thailand naar Phnom Penh te beletten? Welke initiatieven denkt de Commissie bovendien te ondernemen om de Thaise autoriteiten ervan te overtuigen om, zoals ze gewend waren, de internationale verdragen te respecteren waar Thailand deel van uitmaakt en in het bijzonder de verdragen betreffende het statuut van politieke vluchtelingen? Wat is in het algemeen de mening van de Commissie over de zoveelste politieke machinatie, bedacht door bepaalde in Phnom Penh welbekende kringen, die het vernietigen van de democratische oppositie en daarmee van de vooruitzichten op het versterken van de democratie en de rechtstaat in Cambodja, tot doel heeft?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(19 februari 2004)

De Commissie heeft via haar delegaties in Cambodja en in Thailand en samen met de vertegenwoordigers van de lidstaten en de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties (UNHCR) de ontwikkelingen in de zaak van de heer Sok Yoeun met de verantwoordelijke regeringsinstanties gevolgd.

De Commissie heeft bijzondere aandacht gehad voor de verwerping door het Thaise Gerechtshof op 28 november 2003 van het beroep van dhr. Sok Yoeun tegen het besluit hem naar Cambodja uit te wijzen.

Volgens de laatste gegevens waarover de Commissie beschikt hebben de Cambodjaanse autoriteiten in beginsel ermee ingestemd een verzoek om uitlevering van de heer Sok Yoeun niet langer door te zetten. De regering van Thailand zou het nodige doen om hem naar zijn familie in Finland te laten gaan, in overeenstemming met de wetsvoorschriften en het procesrecht van Thailand.

Wat de meer algemene vraag van de politieke situatie in Cambodja betreft kan de Commissie het geachte parlementslid verzekeren dat zij er bij alle politieke groeperingen in Cambodja bij zal aandringen zich voor een vreedzame oplossing in de huidige politieke impasse in te spannen, waarmee de vorming van een nieuwe democratisch verkozen regering mogelijk moet worden. Een van de belangrijkste taken van de nieuwe regering na haar installatie zal de hervorming van de wetgevende en de rechterlijke macht zijn.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/163 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/163

---

(2004/C 84 E/0201)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0100/04

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Talenregeling Europa-webstek

De Europa-webstek (http://europa.eu.int) is een communicatiemedium met de Europese burger en zal, gelet op de evolutie van de elektronische media, in de toekomst de communicatie domineren. Helaas maakt dit medium steeds vaker gebruik van slechts drie talen: het Frans, het Engels en het Duits. Weliswaar opent de webstek in alle elf officiële talen maar zodra de belangrijke bladen met specifieke en actuele gegevens worden opgeroepen, verandert het taalregister. Op een zo consequente wijze dat van een „beleid” sprake lijkt te zijn.

Ik ben niet op de hoogte van een beslissing van een beperking tot drie talen, noch van het feit dat het om een tijdelijke praktische maatregel gaat. Meer zelfs, dit beleid is mijns inziens strijdig met Verordening nr. 1 van 1958 (1) over het taalgebruik door de instellingen en met het Verdrag. Beide rechtsbronnen bepalen immers dat de Europese burgers zich in de officiële EU-talen tot de instellingen kunnen richten en een antwoord moeten krijgen in dezelfde taal. Als Parlementslid ontvang ik op deze situatie hoe langer hoe meer commentaar en negatieve reacties. Vandaar mijn vraag.

Vindt de Commissie het niet belangrijk om, gelet op het toenemend gebruik van elektronische communicatie, in haar contacten met de Europese burgers via de Europa-webstek in alle talen van de Unie te werken? Tegen wanneer zal de Commissie er voor zorgen dat zij in haar contact met de Europese burger via de Europa-webstek wél in alle talen van de Unie werkt?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(26 februari 2004)

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat de Europa website zowel de geest als de letter van de Verdragen en van Verordening nr. 1 van 1958 eerbiedigt. Alle wetgevingsdocumenten zijn op de website in alle officiële talen van de Unie beschikbaar. Dit geldt tevens voor de pagina's die algemene informatie bevatten en eerder tot het grote publiek gericht zijn. De Commissie levert hier een aanzienlijke inspanning, die uniek is in de wereld, en zij zal dit blijven doen na de uitbreiding van de Unie per 1 mei 2004 wanneer het aantal officiële talen nagenoeg verdubbeld zal zijn.

Het geachte parlementslid heeft echter gelijk wanneer zij vaststelt dat de Europa website, afgezien van de hierboven genoemde gevallen, niet volledig in alle officiële talen van de Unie beschikbaar is. Dit is echter geen nieuwe situatie en het gaat zeker niet om een wijziging van het talenbeleid ten aanzien van de voorlichting van de burger, maar om een rationeel gebruik van de beperkte beschikbare middelen. Vooral de pagina's die eerder gericht zijn tot deskundigen of betrekking hebben op de actualiteit en zeer snel beschikbaar moeten zijn, worden vaak enkel in een beperkt aantal talen gepubliceerd. Zij worden zo snel mogelijk in de beschikbare talen gepubliceerd om de betrokken doelgroep tijdig te kunnen informeren.

---

(1)  PB 17 van 6.10.1958, blz. 385.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/164 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/164

---

(2004/C 84 E/0202)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0122/04

van Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Schuldenlast Europees betaald voetbal

Uit onderzoek van het Duitse voetbalmagazine Kicker is gebleken dat de Europese betaaldvoetbalsector gebukt gaat onder een schuldenlast van liefst 7 miljard euro.

Volgens de cijfers bestaan er grote verschillen tussen de landen. Zo staan Italiaanse en Spaanse betaaldvoetbalorganisaties elk voor ruim 2 miljard euro in het rood, terwijl de totale schuldenlast van de hoogste divisie in Nederland 80 miljoen euro bedroeg in 2002. Hieruit blijkt de effectiviteit van het Nederlandse licentiesysteem dat sedert jaren van kracht is. De onder druk van de Europese Commissie tot stand gebrachte Europese invoering van een licentiesysteem voor betaaldvoetbalorganisaties is dan ook toe te juichen.

Aan de andere kant kan de exorbitante omvang van de schuldenlast van betaaldvoetbalclubs ongeoorloofde praktijken van staatssteun in de hand werken, welke vaak onder druk van de lokale publieke opinie wordt gegeven.

Een mogelijkheid om aan de problemen in de sector tegemoet te komen is het opzetten van een EU-competitie, waaraan slechts voetbalclubs deelnemen uit de lidstaten van de EU. Dit draagt enerzijds bij tot de verdere vervolmaking van de interne markt; betaald voetbal kan immers beschouwd worden als een dienst. Anderzijds biedt dit de mogelijkheid om de op de voetbalsector van toepassing zijnde Europese regelgeving op slagvaardige en uniforme wijze toe te passen. Eén juridisch kader voor de hele Europese betaaldvoetbalsector leidt immers tot vergroting van de rechtszekerheid voor álle betrokken partijen. De jaarlijkse finale van de EU-competitie kan dan bijvoorbeeld gespeeld worden in Brussel, waardoor de EU-competitie ook nog positief bijdraagt aan het imago van de EU.

| 1. | Is de Commissie bekend met de bovengenoemde schuldenlast van het betaalde voetbal in Europa? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met de bovengenoemde schuldenlast van het betaalde voetbal in Europa?

| 2. | Is de Commissie het met mij eens dat de hieruit voortvloeiende verslechtering van de solvabiliteit van betaaldvoetbalorganisaties gemeenschapssteun in de hand kan werken die tegen het Gemeenschapsrecht indruist? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie het met mij eens dat de hieruit voortvloeiende verslechtering van de solvabiliteit van betaaldvoetbalorganisaties gemeenschapssteun in de hand kan werken die tegen het Gemeenschapsrecht indruist? Zo nee, waarom niet?

| 3. | Is de Commissie bereid om maatregelen te nemen om de aangegeven problematiek van het Europese betaald voetbal aan te pakken? Zo ja, welke? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid om maatregelen te nemen om de aangegeven problematiek van het Europese betaald voetbal aan te pakken? Zo ja, welke? Zo nee, waarom niet?

| 4. | Is de Commissie bereid om de mogelijkheden te onderzoeken tot het opzetten van een EU-competitie zoals hierboven geopperd? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid om de mogelijkheden te onderzoeken tot het opzetten van een EU-competitie zoals hierboven geopperd? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 maart 2004)

Het is de Commissie bekend dat sommige betaaldvoetbalclubs financiële problemen hebben die, zoals het geachte parlementslid aangeeft, van land tot land aanzienlijk kunnen verschillen.

Het is mogelijk dat de roep om overheidssteun voor clubs in financiële moeilijkheden steeds vaker klinkt. Betaaldvoetbalclubs oefenen echter een economische activiteit uit en moeten dus worden beschouwd als ondernemingen in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag (hoewel men zich kan afvragen of en in hoeverre subsidies aan voetbalclubs het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloeden, met name als de betrokken club een plaatselijke club is die waarschijnlijk niet zal deelnemen aan competities met clubs uit andere lidstaten). Voorzover het handelsverkeer tussen de lidstaten wordt beïnvloed, moeten voetbalclubs in het kader van de staatssteunregels als elke andere onderneming worden behandeld. Er zijn nauwkeurig omschreven regels voor de toekenning van staatssteun, bijvoorbeeld de richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun, die van toepassing zouden zijn. De lidstaten moeten elke steunmaatregel bij de Commissie aanmelden voordat steun wordt toegekend. Steun die niet verenigbaar met de interne markt wordt bevonden, moet met rente worden terugbetaald.

De Commissie heeft onlangs een formele onderzoeksprocedure ingeleid met betrekking tot een steunmaatregel van de Italiaanse regering voor betaaldvoetbalclubs.

De Commissie volgt de situatie van het betaald voetbal nauwlettend en zal zo nodig actie ondernemen op de gebieden die onder haar verantwoordelijkheid vallen. Het probleem van de financiële moeilijkheden waarin sommige voetbalclubs verkeren, kan op verschillende manieren worden aangepakt. De nationale en internationale sportorganisaties hebben ook een bijzondere verantwoordelijkheid voor het scheppen van een gezond klimaat waarin het voetbal kan gedijen. Het is de Commissie bekend dat de UEFA (Europese voetbalfederatie) bijvoorbeeld plannen heeft om een licentiesysteem voor clubs in te voeren om ervoor te zorgen dat in deze sector beter verantwoording wordt afgelegd.

Het opzetten van een Europese voetbalcompetitie wordt door de Commissie niet overwogen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/165 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/165

---

(2004/C 84 E/0203)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0128/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Toepassing van de leeftijdsgrenzen voor de aanwerving van tijdelijke ambtenaren die reeds gedurende vele jaren werkzaam zijn in Griekse openbare diensten

Volgens richtlijn 2000/78/EG (1) mag er inzake arbeid geen discriminatie op grond van leeftijd zijn, maar zijn verschillen in behandeling wel gerechtvaardigd indien het doel van de arbeid daarmee wordt gediend of voor andere objectieve redenen die verband houden met de aard van de beroepsactiviteit. In de Griekse openbare sector zijn er tijdelijke ambtenaren die al tientallen jaren voor dezelfde werknemer en op dezelfde post werken. Deze ambtenaren, die meestal niet meer van de jongste zijn, kunnen evenwel niet eisen dat zij worden aangeworven op de vaste arbeidsplaatsen of arbeidsplaatsen van onbepaalde duur die worden gepubliceerd door de werknemer waarbij zij reeds vele jaren werken omdat zij de leeftijdsgrens die in de aanwervingsvoorwaarden wordt gesteld, overschreden hebben.

Typisch is bijvoorbeeld dat de tijdelijke artsen-specialisten die al meer dan 10 jaar voor de Griekse elektriciteitsmaatschappij (DEI) werken, van de aanwerving door de DEI van vast personeel voor de desbetreffende specialisaties worden uitgesloten wegens het feit dat hun leeftijd op het ogenblik van de bekendmaking van de vacatures de leeftijdsgrens die was vastgelegd, overschreed.

Is de praktijk die hier wordt gevolgd, namelijk dat werknemers die al vele jaren met een contract van bepaalde duur hebben gewerkt worden uitgesloten van de mogelijkheid van een vaste aanwerving door dezelfde werkgever, met de leeftijdsgrens als voorwendsel, in overeenstemming met richtlijn 2000/78/EG en richtlijn 1999/70/EG (2)?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(24 februari 2004)

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep verschaft een kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, en verbiedt discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst of overtuiging, en seksuele geaardheid. De richtlijn heeft betrekking op de toegang tot arbeid, beloning, arbeidsvoorwaarden, ontslag, opleiding enz, en betreft zowel directe als indirecte discriminatie. De lidstaten moesten de richtlijn voor 2 december 2003 in nationaal recht omzetten en als dat eenmaal is gebeurd moeten gevallen waarin in strijd met de richtlijn wordt gehandeld, voor de nationale rechter worden gebracht.

Artikel 6 van de richtlijn biedt de mogelijkheid verschillen in behandeling op grond van leeftijd in bepaalde omstandigheden toe te staan, zolang zij objectief kunnen worden gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn. Dergelijke verschillen kunnen onder meer omvatten het creëren van bijzondere voorwaarden voor toegang tot arbeid en beroepsopleiding voor jongeren en oudere werknemers, de vaststelling van minimumvoorwaarden met betrekking tot leeftijd, beroepservaring of -anciënniteit in een functie voor toegang tot de arbeid of bepaalde daaraan verbonden voordelen, en de vaststelling van een maximumleeftijd voor aanwerving, gebaseerd op de opleidingseisen.

Het geachte parlementslid maakt geen gewag van de door de Griekse elektriciteitsmaatschappij gehanteerde leeftijdsgrens voor aanwerving. Uit de verstrekte informatie wordt niet duidelijk of de door het geachte parlementslid beschreven verschillen in behandeling op grond van leeftijd uit hoofde van artikel 6 van Richtlijn 2000/78/EG te rechtvaardigen zijn.

Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EW, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd bepaalt dat de werkgevers werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in kennis stellen van vacatures teneinde hun dezelfde kans op een vaste betrekking te garanderen als andere werknemers. Het hanteren van een leeftijdsgrens voor aanstelling op de vacante post is echter niet in strijd met Richtlijn 1999/70/EG. Een andere kwestie is dat het op grond van deze richtlijn niet toegestaan is jaren achtereen gebruik te maken van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd. De Commissie heeft contact opgenomen met de Griekse autoriteiten om de uit het gebruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd voortvloeiende problemen op te lossen.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

(2)  PB L 175 van 10.7.1999, blz. 43.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/166 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/166

---

(2004/C 84 E/0204)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0138/04

van Kathalijne Buitenweg (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Gebruik passagiersgegevens voor testen CAPPS II

De ontwerpovereenkomst over de overdracht van PNR-data aan de Amerikaanse autoriteiten, die commissaris Bolkestein op 16 december 2003 aan het Europees Parlement presenteerde, staat toe dat de persoonsgegevens van Europese burgers gebruikt worden voor het testen van het omstreden CAPPS II-systeem. De Amerikanen zouden zich hebben verplicht de gegevens niet operationeel te gebruiken, ze onmiddellijk na de testfase te wissen en ze niet door te geven aan derden.

Op 12 januari berichtte de Washington Post dat het de Amerikaanse autoriteiten niet lukt een binnenlandse luchtvaartmaatschappij te vinden die vrijwillig wil meewerken aan het testen van CAPPS II. Eerder vorig jaar staakten twee Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen hun medewerking, na protesten van voorvechters van burgerrechten en een dreigende consumentenboycot.

| 1. | Is het waar dat de ontwerpovereenkomst toestaat dat de persoonsgegevens van Europese burgers gebruikt worden voor het testen van CAPPS II? Hoe kan de Commissie garanderen dat de Amerikaanse autoriteiten inderdaad de gegevens niet operationeel gebruiken, ze onmiddellijk na de testfase wissen en ze niet doorgeven aan derden? |
| --- | --- |

1.

Is het waar dat de ontwerpovereenkomst toestaat dat de persoonsgegevens van Europese burgers gebruikt worden voor het testen van CAPPS II? Hoe kan de Commissie garanderen dat de Amerikaanse autoriteiten inderdaad de gegevens niet operationeel gebruiken, ze onmiddellijk na de testfase wissen en ze niet doorgeven aan derden?

| 2. | Deelt de Commissie de mening dat het een zware stap is om medewerking toe te zeggen aan het testen van een systeem dat op gespannen voet staat met Europese principes en regels van privacybescherming en dat in principe geheel buiten de overeenkomst had kunnen blijven? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de mening dat het een zware stap is om medewerking toe te zeggen aan het testen van een systeem dat op gespannen voet staat met Europese principes en regels van privacybescherming en dat in principe geheel buiten de overeenkomst had kunnen blijven?

| 3. | Uit het bericht in de Washington Post valt op te maken dat de Amerikanen dringend op zoek waren naar passagiersgegevens om CAPPS II te testen. Was de toezegging van de Europese Commissie op dit punt een voorwaarde voor de bescheiden tegemoetkomingen die de Amerikanen op andere onderdelen van de overeenkomst hebben gedaan en die het bereiken van de overeenkomst mogelijk maakten? |
| --- | --- |

3.

Uit het bericht in de Washington Post valt op te maken dat de Amerikanen dringend op zoek waren naar passagiersgegevens om CAPPS II te testen. Was de toezegging van de Europese Commissie op dit punt een voorwaarde voor de bescheiden tegemoetkomingen die de Amerikanen op andere onderdelen van de overeenkomst hebben gedaan en die het bereiken van de overeenkomst mogelijk maakten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 maart 2004)

| 1. | In het kader van haar onderhandelingen met de VS-autoriteiten over de doorgifte van passagiers-gegevens (PNR) heeft de Commissie toegestaan dat PNR-gegevens uit de EU worden gebruikt voor het testen van CAPPS II, zij het onder heel strikte en beperkende voorwaarden. Naast de door het geachte parlementslid genoemde voorwaarden moeten alle gevoelige gegevens zijn gewist voordat er kan worden getest. In zijn brief van 18 december 2003 aan de heer Ridge, secretaris van het Department of Homeland Security — deze brief staat op de website (1) van de Commissie — maakt de commissaris voor de interne markt duidelijk dat de Commissie in principe bereid is om met het Department of Homeland Security aan CAPPS II mee te werken, mits het systeem in de VS zelf de nodige vergunningen heeft verkregen. De VS-autoriteiten hebben ons bevestigd dat dergelijke tests met passagiersgegevens op dit ogenblik in geen geval plaatsvinden. Volgens de Commissie kunnen we erop rekenen dat de aangegane politieke verbintenissen om de overeengekomen voorwaarden te vervullen, zullen worden nagekomen. |
| --- | --- |

1.

In het kader van haar onderhandelingen met de VS-autoriteiten over de doorgifte van passagiers-gegevens (PNR) heeft de Commissie toegestaan dat PNR-gegevens uit de EU worden gebruikt voor het testen van CAPPS II, zij het onder heel strikte en beperkende voorwaarden. Naast de door het geachte parlementslid genoemde voorwaarden moeten alle gevoelige gegevens zijn gewist voordat er kan worden getest. In zijn brief van 18 december 2003 aan de heer Ridge, secretaris van het Department of Homeland Security — deze brief staat op de website (1) van de Commissie — maakt de commissaris voor de interne markt duidelijk dat de Commissie in principe bereid is om met het Department of Homeland Security aan CAPPS II mee te werken, mits het systeem in de VS zelf de nodige vergunningen heeft verkregen. De VS-autoriteiten hebben ons bevestigd dat dergelijke tests met passagiersgegevens op dit ogenblik in geen geval plaatsvinden. Volgens de Commissie kunnen we erop rekenen dat de aangegane politieke verbintenissen om de overeengekomen voorwaarden te vervullen, zullen worden nagekomen.

| 2. | Het CAPPS II-programma betreft het geautomatiseerd screenen van passagiers vóór de vlucht met als doel het onderzoek op de plaats van vertrek te concentreren op die passagiers die een daadwerkelijk risico opleveren. Het Department of Homeland Security acht dit van bijzonder belang om de veiligheid van de burgerluchtvaart te kunnen garanderen en een herhaling van de gebeurtenissen van 11 september te vermijden. De Commissie vindt het voorbarig om te zeggen dat dit programma „op gespannen voet staat met Europese principes en regels van privacybescherming”, ten eerste omdat CAPPS II in de VS nog in ontwikkeling is en ten tweede omdat de Commissie deze problemen pas zal gaan bestuderen als het systeem in de VS zelf over alle vergunningen beschikt. In de beschrijvingen van CAPPS II, die de VS-autoriteiten met name op 15 januari en 31 juli 2003 hebben gepubliceerd, zijn immers specifieke problemen aan het licht gekomen en voor elk toekomstig potentieel gebruik van EU-gegevens door dit systeem zullen uiteraard passende garanties worden geëist. De Commissie heeft er overigens ook kennis van genomen dat het General Accounting Office (GAO) in zijn door het Congres opgedragen onderzoek van februari 2004 heeft geconcludeerd dat CAPPS II nog steeds problemen in verband met gegevensbescherming oplevert. |
| --- | --- |

2.

Het CAPPS II-programma betreft het geautomatiseerd screenen van passagiers vóór de vlucht met als doel het onderzoek op de plaats van vertrek te concentreren op die passagiers die een daadwerkelijk risico opleveren. Het Department of Homeland Security acht dit van bijzonder belang om de veiligheid van de burgerluchtvaart te kunnen garanderen en een herhaling van de gebeurtenissen van 11 september te vermijden. De Commissie vindt het voorbarig om te zeggen dat dit programma „op gespannen voet staat met Europese principes en regels van privacybescherming”, ten eerste omdat CAPPS II in de VS nog in ontwikkeling is en ten tweede omdat de Commissie deze problemen pas zal gaan bestuderen als het systeem in de VS zelf over alle vergunningen beschikt. In de beschrijvingen van CAPPS II, die de VS-autoriteiten met name op 15 januari en 31 juli 2003 hebben gepubliceerd, zijn immers specifieke problemen aan het licht gekomen en voor elk toekomstig potentieel gebruik van EU-gegevens door dit systeem zullen uiteraard passende garanties worden geëist. De Commissie heeft er overigens ook kennis van genomen dat het General Accounting Office (GAO) in zijn door het Congres opgedragen onderzoek van februari 2004 heeft geconcludeerd dat CAPPS II nog steeds problemen in verband met gegevensbescherming oplevert.

| 3. | De Commissie heeft geen commentaar op het artikel in de Washington Post, behalve dat diverse hinderpalen nog uit de weg moeten worden geruimd voordat passagiersgegevens van VS-luchtvaart-maatschappijen en vervolgens passagiersgegevens uit de EU kunnen worden gebruikt om CAPPS II te testen.
  De Commissie vindt het interessant dat de Transportation Security Administration (TSA) CAPPS II met zowel Amerikaanse als niet-Amerikaanse gegevens gaat testen, omdat het er voor de EU vooral om gaat dat het systeem naar behoren functioneert en dat niet-Amerikaanse burgers niet worden gediscrimineerd. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft geen commentaar op het artikel in de Washington Post, behalve dat diverse hinderpalen nog uit de weg moeten worden geruimd voordat passagiersgegevens van VS-luchtvaart-maatschappijen en vervolgens passagiersgegevens uit de EU kunnen worden gebruikt om CAPPS II te testen.

De Commissie vindt het interessant dat de Transportation Security Administration (TSA) CAPPS II met zowel Amerikaanse als niet-Amerikaanse gegevens gaat testen, omdat het er voor de EU vooral om gaat dat het systeem naar behoren functioneert en dat niet-Amerikaanse burgers niet worden gediscrimineerd.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/internal_market/privacy/docs/adequacy/pnr. 2003-12-18-letter-bolkestein_en.pdf).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/167 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/167

---

(2004/C 84 E/0205)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0139/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Financiële steun voor onderzeese kabelverbinding van optische vezels met de eilanden Flores en Corvo

De onderzeese kabel van optische vezels, die mede is gefinancierd met communautaire middelen, verbindt nu alle delen van Portugal, met uitzondering van de eilanden Flores en Corvo, in de autonome regio van de Azoren. Deze situatie betekent een ernstige discriminatie van de bewoners van deze eilanden in de ultraperifere regio van de Azoren.

Kan de Commissie informatie geven over de mogelijkheden van een communautaire steun, met name financiële steun voor een onderzeese kabelverbinding van optische vezels met de eilanden Flores en Corvo?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(23 februari 2004)

De onderzeese kabel van optische vezels die de archipel van de Azoren met het vasteland verbindt, en de onderzeese kabel van optische vezels tussen de eilanden (behalve Flores en Corvo) werden gecofinancierd uit het communautaire programma REGIS II. De eerste kabel kostte ongeveer 16,6 miljoen euro, de tweede ongeveer 12,5 miljoen euro. Deze projecten ontvingen een cofinanciering van respectievelijk 12,5 en 9,35 miljoen euro uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO). Het programma REGIS II was een communautair initiatief voor de periode 1994-1999.

De indiening van de voorstellen en het besluit betreffende de toewijzing van de bedragen vielen onder de bevoegdheid van de regionale autoriteiten, die ernaar streefden zoveel mogelijk projecten zo efficiënt mogelijk te ontwikkelen. De twee eilanden Flores en Corvo hebben samen een bevolking van 4 400 inwoners en liggen op een afstand van 140 zeemijlen (ongeveer 200 km) van Faial, het dichtstbijzijnde eiland, en op ongeveer 500 km van het dichtst bevolkte eiland (Saint Miguel). Vanwege de hoge kosten van een kabelverbinding van optische vezels met deze beide eilanden, werd besloten gebruik te maken van alternatieve technische middelen (straalzenders en satelliet).

Dit soort project zou in het kader van het operationele programma POSI uitgevoerd kunnen worden, maar bij de beslissing over de projecten moet ook met hun rentabiliteit met betrekking tot het bestaande en te verwachten verkeer rekening worden gehouden, alsook met de resultaten van de bestaande alternatieve oplossingen. Voor de goedkeuring van de ingediende projecten zijn de programmabeheerder en de beheerseenheid (op nationaal niveau) bevoegd; deze moeten met name rekening houden met de vastgestelde prioriteiten, de gekozen selectiecriteria, de economische levensvatbaarheid van het project, om het operationele programma, met inachtneming van de geldende voorschriften, met name inzake concurrentie, zo doeltreffend mogelijk te kunnen uitvoeren.

De Commissie houdt zich momenteel overigens bezig met de kwestie van de verbinding van de ultraperifere regio's met de rest van de Unie, en onderzoekt de middelen om het gebrek aan toegankelijkheid van deze regio's te verminderen, als antwoord op het memorandum dat Portugal, Frankrijk en Spanje in juni 2003 aan de Commissie hebben toegezonden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/168 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/168

---

(2004/C 84 E/0206)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0151/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 januari 2004)

Betreft:   Gebrek aan eenheden intensieve zorgen in Griekenland

In Griekenland is er een groot gebrek aan eenheden voor intensieve zorgen. Maatregel 1.1 van het subprogramma „gezondheid” van het programma „gezondheid en voorzorg” van het tweede communautair bestek voor bijstandsverlening voorziet in middelen voor de modernisering van de bestaande eenheden en de oprichting van nieuwe eenheden intensieve zorgen.

| 1. | Hoeveel nieuwe eenheden intensieve zorgen waren gepland toen het programma „gezondheid en voorzorg” van het tweede communautair bestek werd ingediend? Hoeveel zijn er effectief opgericht en hoeveel daarvan zijn er momenteel actief? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel nieuwe eenheden intensieve zorgen waren gepland toen het programma „gezondheid en voorzorg” van het tweede communautair bestek werd ingediend? Hoeveel zijn er effectief opgericht en hoeveel daarvan zijn er momenteel actief?

| 2. | Welke eenheden die waren gepland in het kader van het tweede communautair bestek, werden niet voltooid? |
| --- | --- |

2.

Welke eenheden die waren gepland in het kader van het tweede communautair bestek, werden niet voltooid?

| 3. | Welke van de voltooide eenheden zijn niet actief, en waarom niet? |
| --- | --- |

3.

Welke van de voltooide eenheden zijn niet actief, en waarom niet?

Aanvullend antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(5 maart 2004)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat het programma „gezondheid en voorzorg” van het tweede communautair bestek (CB) geen maatregel bevat in het kader waarvan middelen zijn uitgetrokken voor de modernisering van de bestaande eenheden intensieve zorgen en voor de oprichting van nieuwe.

In het kader van maatregel 1.1 van dat operationeel programma zijn middelen uitgetrokken voor:

| — | de ontwikkeling van infrastructuur en uitrusting voor het postuniversitair onderwijs en het beroepsonderwijs binnen ziekenhuizen, |
| --- | --- |

—

de ontwikkeling van infrastructuur en uitrusting voor het postuniversitair onderwijs en het beroepsonderwijs binnen ziekenhuizen,

| — | ziekenhuisvoorzieningen en andere wetenschappelijke uitrusting voor ziekenhuizen waarvan de (nieuwe of gemoderniseerde) infrastructuur in het kader van de regionale operationele programma's werd gefinancierd, |
| --- | --- |

—

ziekenhuisvoorzieningen en andere wetenschappelijke uitrusting voor ziekenhuizen waarvan de (nieuwe of gemoderniseerde) infrastructuur in het kader van de regionale operationele programma's werd gefinancierd,

| — | uitrusting voor de psychiatrische afdelingen van nieuwe ziekenhuizen waarvan de infrastructuur in het kader van de regionale operationele programma's werd gefinancierd, alsmede voor de psychiatrische eenheden die in bestaande centra voor eerstelijnsgezondheidszorg werden ontwikkeld. |
| --- | --- |

—

uitrusting voor de psychiatrische afdelingen van nieuwe ziekenhuizen waarvan de infrastructuur in het kader van de regionale operationele programma's werd gefinancierd, alsmede voor de psychiatrische eenheden die in bestaande centra voor eerstelijnsgezondheidszorg werden ontwikkeld.

Aan de hand van de door de Griekse autoriteiten verstrekte informatie kunnen met betrekking tot het aantal eenheden intensieve zorgen in Griekenland de volgende gegevens worden verstrekt: eind 1993 telden de eenheden intensieve zorgen van alle ziekenhuizen in Griekenland samen 789 bedden. Vandaag bedraagt dat aantal 1360 bedden. Op enkele uitzonderingen na zijn alle bedden bezet. Eind juni 2004 zullen die eenheden 1466 bedden tellen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/169 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/169

---

(2004/C 84 E/0207)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0159/04

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Berechting van vrouwen wegens illegale abortussen in Portugal

In de stad Aveiro in Portugal is een rechtzaak gaande tegen vrouwen die abortus hebben laten plegen. Ondanks de verzoeken en resoluties van het Europees Parlement, dat de regeringen van de lidstaten oproept in geen enkel geval vervolging in te stellen tegen vrouwen die zich illegaal hebben laten aborteren, blijft Portugal bij handhaving van het verbod (in het strafrecht) op abortussen, hoewel het plegen van abortus één van de elementaire vrijheden van vrouwen is.

Zowel tussen de lidstaten, als binnen lidstaten bestaan verschillen op het gebied van de seksuele en reproductieve gezondheid en de daarmee verband houdende rechten. De onderscheiden zijn met name groot wat betreft de toegang tot reproductieve gezondheidsdiensten, anticonceptiemiddelen en vrijwillige zwangerschapsonderbreking. Kan de Commissie, in de wetenschap dat mannen en vrouwen in alle vrijheid terdege gefundeerde beslissingen moeten kunnen nemen met betrekking tot hun seksuele en reproductieve gezondheid en seksuele en reproductieve rechten, aangeven welke maatregelen zij van plan is te nemen om abortus uit het strafrecht te halen in de EU, zodat vrouwen niet langer in gerechtelijke procedures verwikkeld raken in verband met onderwerpen die verband houden met hun lichamelijke en geestelijke integriteit?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 februari 2004)

Ik moge het geachte parlementslid verwijzen naar aanbeveling 13 van het in juli 2002 door het Parlement goedgekeurde verslag-Van Lancker inzake seksuele en reproductieve rechten, volgens welke het strafrecht van toepassing op illegale abortussen geheel onder de nationale bevoegdheid van de lidstaten valt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/169 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/169

---

(2004/C 84 E/0208)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0160/04

van Uma Aaltonen (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Het gebruik van honden voor het opsporen van explosieven in de instellingen van de Europese Unie

Recentelijk zijn de veiligheidsmiddelen van de instellingen van de EU omzeild doordat een aantal hooggeplaatste functionarissen bombrieven heeft ontvangen.

Tot nu toe is gelukkig niemand ernstig gewond geraakt. De vraag is echter of in de toekomst het geluk tussenbeide zal blijven komen wanneer bombrieven arriveren. Kunnen werknemers die post openen dit in alle rust blijven doen?

Het is verbijsterend dat poststukken op de bureaus terecht kunnen komen zonder dat ze onderweg zijn gecontroleerd door een werkelijk deskundige: een hond die explosieven kan opsporen.

Aan de doeltreffendheid en nauwkeurigheid van een goed getrainde hond kan geen röntgenapparaat of ander technisch hulpmiddel tippen. Er worden bijvoorbeeld goede resultaten met honden geboekt bij de opsporing van niet-ontplofte bommen en mijnen.

Ik heb diepgaand onderzoek verricht naar deze kwestie en heb mij inmiddels ontfermd over de gepensioneerde labrador retriever Amanda, die in Bosnië en Herzegovina mijnen heeft opgespoord. Ik heb de volgende vragen aan de Commissie:

| — | Wie zijn verantwoordelijk voor de veiligheidsmaatregelen en de verwezenlijking daarvan in de instellingen van de EU? |
| --- | --- |

—

Wie zijn verantwoordelijk voor de veiligheidsmaatregelen en de verwezenlijking daarvan in de instellingen van de EU?

| — | Worden voor het waarborgen van de veiligheid honden gebruikt die zijn getraind in de opsporing van explosieven? |
| --- | --- |

—

Worden voor het waarborgen van de veiligheid honden gebruikt die zijn getraind in de opsporing van explosieven?

| — | Is de Commissie voornemens de controles op te voeren, met name door op bovengenoemde wijze poststukken te controleren? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie voornemens de controles op te voeren, met name door op bovengenoemde wijze poststukken te controleren?

| — | Kan ik erop vertrouwen dat ik in mijn werkkamer in het Parlement net zo veilig ben als thuis? |
| --- | --- |

—

Kan ik erop vertrouwen dat ik in mijn werkkamer in het Parlement net zo veilig ben als thuis?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(24 februari 2004)

Elke Instelling is verantwoordelijk voor haar eigen veiligheidssystemen en het functioneren daarvan. Een interinstitutionele werkgroep inzake veiligheid zorgt voor de uitwisseling van relevante informatie.

De Commissie laat zich niet uit over de veiligheidsmaatregelen van andere Instellingen. Het geachte parlementslid dient de kwestie van haar persoonlijke veiligheid bij de autoriteiten van het Parlement aan te kaarten indien zij reden heeft om aan te nemen dat die in het geding is.

Bij de Commissie zijn de veiligheidsmaatregelen bij de behandeling van poststukken voornamelijk gebaseerd op technische detectiesystemen, omdat die voor dit soort controles het meest effectief zijn gebleken. Hoewel de Commissie voor het controleren van poststukken geen algemeen gebruik maakt van honden, kan het gebruik van getrainde honden nuttig zijn voor andere controles, zoals het opsporen van explosieven in het kader van de beveiliging van gebouwen en kantoren. Deze werkmethode is door de Commissie in samenwerking met de lidstaten regelmatig toegepast.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/170 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/170

---

(2004/C 84 E/0209)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0179/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Nationale migratieplannen

De Commissie heeft stappen ondernomen voor de realisatie van de besluiten van de Raad van Tampere in 1999 in verband met een gemeenschappelijk asiel- en migratiebeleid en heeft de lidstaten gevraagd dat zij nationale immigratieplannen uitwerken en indienen.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Hebben de lidstaten hun nationale migratieplannen ingediend? |
| --- | --- |

1.

Hebben de lidstaten hun nationale migratieplannen ingediend?

| 2. | Heeft de Griekse regering het Griekse migratieplan ingediend? En zo ja, heeft de Commissie commentaar op dit plan? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Griekse regering het Griekse migratieplan ingediend? En zo ja, heeft de Commissie commentaar op dit plan?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 februari 2004)

In haar mededeling aan de Raad en het Parlement over een open coördinatiemethode voor het communautaire immigratiebeleid (1), maakte de Commissie haar voorstellen bekend in verband met de aanpassingen van de open coördinatiemethode op het gebied van het migratiebeleid.

Het geachte parlementslid wijst er terecht op dat de instrumenten en methoden die in deze mededeling (hoofdstuk 4) worden voorgesteld, onder meer de opstelling en jaarlijkse herziening van nationale actieplannen inzake immigratie omvatten.

Aangezien de Raad het voorstel van de Commissie tot het invoeren van een open coördinatiemethode voor het communautaire immigratiebeleid nog niet heeft goedgekeurd, is deze methode nog niet operationeel en is de lidstaten nog niet verzocht nationale actieplannen inzake immigratie in te dienen.

In het kader van een in 2003 door de Commissie geïnitieerde toename van de uitwisseling van gegevens over het nationaal integratiebeleid, heeft Griekenland echter een nationaal verslag in verband met de integratie van immigranten ingediend. In de onlangs verschenen mededeling van de Commissie over immigratie, integratie en werkgelegenheid (2) werd dit document vermeld en besproken.

---

(1)  COM(2001)387 def.

(2)  COM(2003)336 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/171 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/171

---

(2004/C 84 E/0210)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0180/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/78 in Griekenland

In artikel 18 van de richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, wordt bepaald dat de lidstaten uiterlijk op 2 december 2003 deze richtlijn moeten uitvoeren. Indien er evenwel bijzondere omstandigheden zijn en indien nodig beschikken zij over drie extra jaren vanaf 2 december 2003, ofwel een totaal van maximaal 6 jaar, om de bepalingen met betrekking tot discriminatie op grond van leeftijd en handicap uit te voeren.

Kan de Commissie zeggen wat zij voor het uitstellen van de uitvoering van de richtlijn bedoelt met „bijzondere omstandigheden en indien nodig”? Welke lidstaten hebben gevraagd de uitvoering van de richtlijn uit te stellen? Wanneer moeten de andere bepalingen van de richtlijn, behalve deze inzake discriminatie op grond van leeftijd en handicap, door de lidstaten worden uitgevoerd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 maart 2004)

Krachtens artikel 18 van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, kunnen de lidstaten, indien nodig en teneinde met bijzondere omstandigheden rekening te houden, beschikken over drie extra jaren om de bepalingen van de richtlijn met betrekking tot discriminatie op grond van leeftijd en handicap uit te voeren. In de richtlijn wordt niet gedefinieerd wat met „bijzondere omstandigheden” of „indien nodig” wordt bedoeld.

België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk hebben de Commissie laten weten van deze bepaling gebruik te zullen maken. De redenen die ze daarvoor opgeven, lopen uiteen, maar het gaat bijvoorbeeld om het feit dat het concept „redelijke aanpassingen” momenteel niet door het nationale recht wordt erkend, om de mogelijke gevolgen voor de pensioenleeftijd en de bedrijfspensioenen enz. De lidstaten die van de extra termijn gebruik maken, zijn verplicht de Commissie jaarlijks op de hoogte te brengen van de stappen die ze in de strijd tegen discriminatie ondernemen en de voortgang die ze in het kader van de volledige omzetting van de richtlijn boeken.

Alle andere bepalingen van de richtlijn moesten uiterlijk op 2 december 2003 in nationaal recht zijn omgezet. De Commissie is al begonnen met de eerste fase van de inbreukprocedure tegen de lidstaten die nog geen kennis hebben gegeven van hun nationale wetgeving of die niet alle verplichte wetten hebben goedgekeurd (België, Denemarken, Duitsland, Griekenland, Ierland, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Finland en het Verenigd Koninkrijk).

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/172 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/172

---

(2004/C 84 E/0211)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0192/04

van Philip Bradbourn (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Terugbetalingen krachtens de n+2-regel

Kan de Commissie een zo nauwkeurig mogelijke schatting geven van de bedragen die het Verenigd Koninkrijk krachtens de n+2 regel per regio voor het begrotingsjaar 2003 moet terugbetalen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(1 maart 2004)

Artikel 31, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1) bepaalt dat de Commissie ambtshalve het gedeelte van een betalingsverplichting annuleert waarvoor op het einde van het tweede jaar na het jaar waarin de betalingsverplichting is aangegaan geen voorschot is betaald of geen ontvankelijke betalingsaanvraag is ingediend. Er zijn bepaalde uitzonderingen in geval van een rechterlijke procedure of een administratief beroep.

Op dit ogenblik heeft de Commissie de verwerking van de betalingsverklaringen betreffende 2001 nog niet voltooid, zodat zij niet in staat is de door het geachte parlementslid gevraagde informatie te verstrekken. De Commissie heeft zich ertoe verbonden de lidstaten tegen eind februari 2004 in te lichten over eventuele automatische annuleringen als gevolg van de toepassing van de „n+2”-regel voor de periode die afloopt op 31 december 2003.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/172 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/172

---

(2004/C 84 E/0212)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0195/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Toegang tot medische behandeling in de lidstaten

Kan de Commissie bevestigen dat, krachtens jurisprudentie van de EU-rechtbanken, patiënten die in hun eigen land binnen een redelijke termijn geen toegang krijgen tot een onontbeerlijke medische behandeling, het recht hebben een dergelijke behandeling in andere lidstaten te ondergaan, en dat hun eigen land de rekening voor die behandeling moet voldoen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie bevestigt dat het Hof van Justitie in de zaken Smits en Peerbooms (1) en Müller-Fauré/van Riet (2) heeft aangegeven dat de toestemming om een medische behandeling in een andere lidstaat te ondergaan krachtens artikel 49 van het EG-Verdrag niet kan worden geweigerd als de patiënt niet tijdig in zijn eigen lidstaat een identieke of even doeltreffende behandeling kan ondergaan.

Het Hof van Justitie heeft gepreciseerd dat „teneinde te bepalen of bij een instelling waarmee het ziekenfonds van de verzekerde een overeenkomst heeft gesloten, tijdig een voor de patiënt even doeltreffende behandeling kan worden verkregen, moeten de nationale autoriteiten rekening houden met alle omstandigheden van het concrete geval, door niet alleen de gezondheidstoestand van de patiënt op het moment waarop de toestemming wordt gevraagd, en eventueel de mate van pijn of de aard van de handicap van de patiënt, waardoor het bijvoorbeeld onmogelijk of bijzonder moeilijk is beroepswerkzaamheden te verrichten, maar ook diens antecedenten naar behoren in aanmerking te nemen” (arrest Müller-Fauré/van Riet, punt 90).

Het Hof van Justitie heeft tevens gepreciseerd dat een weigering van voorafgaande toestemming die uitsluitend is ingegeven door het feit dat er op het nationale grondgebied wachtlijsten bestaan voor de desbetreffende behandeling in een ziekenhuis, zonder dat rekening wordt gehouden met de concrete omstandigheden die de medische toestand van de patiënt kenmerken, geen gerechtvaardigde belemmering van het vrij verkeer van diensten is.

Wanneer een patiënt in een andere lidstaat een medische behandeling ondergaat waarvoor hij toestemming heeft gekregen, komen de kosten van deze behandeling krachtens artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (3) ten laste van de bevoegde instelling van de lidstaat waar hij bij de sociale zekerheid is aangesloten. Dit geschiedt overeenkomstig de beginselen van deze verordening (toepassing van de voorwaarden van het land waar de prestatie wordt uitgevoerd). De onderlinge vergoeding van deze kosten tussen de sociale-zekerheidsinstellingen is geregeld bij artikel 36 van deze verordening. Er zij op gewezen dat het Hof van Justitie in het arrest Vanbraekel (4) heeft geoordeeld dat deze verordening „zich geenszins tegen een vergoeding door de lidstaten van de kosten van een behandeling in een andere lidstaat volgens de tarieven van de bevoegde lidstaat verzet (zie arrest van 28 april 1998, Kohll, C-1 58/96, Jurispr. blz. I-1931, punt 27), wanneer de wettelijke regeling van de lidstaat van aansluiting in die vergoeding voorziet en de krachtens deze wettelijke regeling toegepaste tarieven voordeliger blijken dan de tarieven in de lidstaat op het grondgebied waarvan de behandeling heeft plaatsgevonden”.

---

(1)  Arrest Smits en Peerbooms, zaak C-157/99 van 12.7.2001, Jurisprudentie 2001, blz. I-05473.

(2)  Arrest V.G. Müller-Fauré tegen Onderlinge Waarborgmaatschappij OZ Zorgverzekeringen UA en E.E.M. van Riet tegen Onderlinge Waarborgmaatschappij ZAO Zorgverzekeringen. Zaak C-385/99 van 13.5.2003, Jurisprudentie 2003, blz. I-04509.

(3)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971, bijgewerkt bij Verordening (EG) 118/97, PB L 28 van 30.1.1997.

(4)  Arrest Vanbraekel, zaak C-368/98 van 12.7.2001, Jurisprudentie 2001, blz. I-05363.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/173 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/173

---

(2004/C 84 E/0213)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0196/04

van Ward Beysen (NI) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Richtlijn inzake uitzendkrachten

Sluit de definitie van „loon” pensioenen, andere financiële uitkeringen en overuren uit? Zo ja, is de Commissie dan van plan om deze elementen duidelijk van het richtlijnvoorstel uit te sluiten?

Indien bovengenoemde elementen niet duidelijk van het richtlijnvoorstel zijn uitgesloten, is het dan de bedoeling dat hun toepassing (of uitsluiting) door de lidstaten of in collectieve overeenkomsten wordt vastgelegd? Indien ja, is de Commissie dan van plan om dit oogmerk duidelijk in de voorgestelde richtlijn vast te leggen?

Wil de Commissie de vergelijking van de basisarbeidsvoorwaarden veeleer gebaseerd zien op een algemene vergelijking dan op een elementsgewijze vergelijking?

Is de Commissie van plan om in de voorgestelde richtlijn duidelijk te maken dat tijdelijke krachten betaald moeten worden volgens hun kwalificaties, vakkennis en de aard van de baan — hetgeen in sommige omstandigheden betekent dat tijdelijke krachten lager betaald zouden worden dan vaste werknemers?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

Het geachte parlementslid heeft de Commissie vragen gesteld over bepaalde bepalingen in het voorstel voor een richtlijn inzake uitzendkrachten.

Wat de definitie van loon betreft heeft de Commissie geconstateerd dat de lidstaten het tijdens het overleg bij de Raad inderdaad belangrijk vonden om te preciseren dat het niet-discriminatiebeginsel niet van toepassing is op bedrijfsregelingen op het gebied van de sociale zekerheid, met inbegrip van bedrijfspensioenregelingen, bedrijfsregelingen voor ziektekostenverzekeringen en financiële participatieregelingen. Het is daarentegen altijd duidelijk geweest dat overuren onder de definitie van loon vallen. Er is op geen enkel ogenblik overwogen om in het tegengestelde te voorzien of om een dergelijke afwijking toe te staan.

Wat de algemene arbeidsvoorwaarden betreft dient het gewijzigde voorstel van de Commissie als uitgangspunt genomen te worden. Het niet-discriminatiebeginsel is nu zo geformuleerd dat er geen vergelijking meer hoeft te worden gemaakt. Het is zaak de belangrijkste arbeidsvoorwaarden toe te passen op de uitzendkracht, die voor hem of haar zouden hebben gegolden als hij of zij voor dezelfde baan rechtstreeks door het inlenende bedrijf zou zijn aangeworven. Het referentiepunt is voortaan de baan die de uitzendkracht heeft. Er hoeft niet langer een vergelijking te worden gemaakt met een eventueel vergelijkbare werknemer van het inlenende bedrijf. Er moet daarentegen worden vastgesteld welke wezenlijke arbeidsvoorwaarden het inlenende bedrijf had moeten toepassen, als het bedrijf besloten had om geen uitzendkracht aan te stellen, maar om iemand voor onbepaalde tijd rechtstreeks voor diezelfde baan aan te werven.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/174 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/174

---

(2004/C 84 E/0214)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0197/04

van Ward Beysen (NI) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Het gebruik van staatsfondsen om de elektriciteitsprijzen voor industriële gebruikers te reduceren

De allernieuwste cijfers van Eurostat tonen aan dat de neerwaartse tendens in de elektriciteitskosten voor industriële gebruikers ten einde loopt. Met dit gegeven in het achterhoofd, neem ik nota van de verklaringen afkomstig uit Groot-Brittannië waarin voorgesteld wordt de elektriciteitsprijzen voor industriële klanten met behulp van middelen uit de staatskas met liefst 10 % te subsidiëren.

Op basis van gegevens in mijn bezit blijkt dat deze verklaring in overleg met de Europese Commissie is afgegeven.

Gezien het essentiële belang van de industriële elektriciteitsprijzen voor het aantrekken van interne investeringen, had ik graag de mening van de Europese Commissie gehoord over deze benaderingswijze. Daarnaast zou ik ook willen weten of zij van plan is dit middel voor alle lidstaten beschikbaar te stellen.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(10 maart 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van een Brits voorstel waarover het geachte parlementslid het in zijn schriftelijke vraag heeft, om industriële gebruikers een staatssubsidie van 10 % op elektriciteitsprijzen toe te kennen.

De Commissie volgt de ontwikkelingen op de energiemarkt van nabij. Zij zal de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk om informatie verzoeken met het oog op een onderzoek van de beweerde subsidie. De Commissie zal niet nalaten de nodige maatregelen te treffen, mochten inbreuken op de desbetreffende communautaire wetgeving aan het licht komen.

Mocht het geachte parlementslid de Commissie meer gedetailleerde informatie over dergelijke voorstellen kunnen meedelen, dan zal de Commissie die met de nodige aandacht verder onderzoeken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/175 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/175

---

(2004/C 84 E/0215)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0200/04

van Ioannis Marinos (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Het programma „Bob” en verkeersongevallen

In het voorwoord van het „Financieel Verslag 2002” van de EU schrijft de voor begroting bevoegde commissaris Michaele Schreyer dat in 2000 in de Europese Unie 40 000 mensen om het leven zijn gekomen bij verkeersongelukken en meer dan 1,7 miljoen gewond geraakt (blz. 57 van het document). De Europese Commissie steunt het programma „Bob”, dat tot doel heeft mensen die per auto reizen ertoe aan te moedigen voor de terugrit een chauffeur te kiezen die niet drinkt en ervoor zorgt dat de anderen veilig thuiskomen. Op blz. 57 wordt gezegd dat dit programma voor het eerst in België is toegepast in 1995 en dat het vervolgens door andere lidstaten is overgenomen met verschillende namen (bijv. „Lince” in Spanje, „Joker” in Portugal, enz), terwijl het in Nederland en Griekenland ook de naam „Bob” kreeg.

Welke cijfers heeft de Commissie over de resultaten van het programma in Griekenland? Is het aantal verkeersongevallen teruggelopen in dit land dat in de Unie op de eerste plaats staat inzake het aantal dodelijk ongevallen in verhouding tot het bevolkingsaantal, en zo ja met hoeveel procent? Welke middelen heeft de Griekse overheid ontvangen voor het uitvoeren van het programma en hoe zijn deze gebruikt?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 februari 2004)

Tussen 2001 en 2003 heeft de Commissie in Griekenland zoals in verschillende lidstaten verkeers-veiligheidscampagnes over het thema „aangewezen bestuurder” of „wie rijdt, drinkt niet” gesteund.

Het maximumbedrag van de aan Griekenland toegekende subsidies bedroeg respectievelijk 174 000 EUR, 163 000 EUR en 72 000 EUR, d.i. een percentage tussen 22 en 7 % van het totaalbedrag aan uitgekeerde subsidies.

Deze financiering werd aangewend om de Belgische Bobcampagne af te stemmen op de Griekse culturele werkelijkheid. De campagne werd concreet uitgewerkt in de vorm van affiches, televisie- en radiospots, reclamebijlagen in de pers, een pedagogische video, een website, een opleidingsprogramma voor jonge bestuurders en samenwerking met autorijscholen.

Een van de doelstellingen van de campagne in Griekenland was in drie jaar tijd het aantal verkeersongevallen te wijten aan alcohol te verminderen met 15 %. Uit de nog voorlopige statistieken voor 2003 blijkt dat het totale aantal verkeersdoden tussen 2000 en 2003 met 22 % gedaald is.

Op 27 mei 2003 heeft de Commissie in Brussel een openbaar seminar gehouden om met alle organisatoren de doeltreffendheid van de campagnes te evalueren. Informatie over de uiteenzettingen, waaronder de uiteenzetting over de campagne in Griekenland kan op de website van het directoraat-generaal Energie en Vervoer (1) geraadpleegd worden.

---

(1)  (http://europa.eu.int/comm/transport/road/roadsafety/behaviour/alcohol/conf_designated_drivers_en.htm).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/176 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/176

---

(2004/C 84 E/0216)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0219/04

van Dominique Souchet (NI) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Toetreding van Malta en veiligheid van de scheepvaart

Tot de Maltese handelsvloot, de derde grootste ter wereld, behoren een groot aantal tankschepen. De Erika stond op Malta geregistreerd. Maar nu onmiddellijk vóór de toetreding van Malta tot de Europese Unie staat de Maltese vlag nog altijd op de zwarte lijst van de intentieverklaring van Parijs.

Het is dan ook geen wonder dat het algemeen toezichtsverslag van 5 november 11. over de voorbereidselen van Malta op zijn toetreding (1) erkent dat Malta gevaar loopt om op het ogenblik van zijn toetreding niet aan de voorwaarden te voldoen waar de lidstaten zich aan te houden hebben in de scheepvaart.

Is het zeevaartbestuur van Malta ondanks al zijn inspanningen wel in staat om toezicht te houden op de schepen die op Malta geregistreerd staan en richtlijn 94/57 van de Raad uit te voeren, terwijl die schepen in overgrote meerderheid eigendom van buitenlandse reders zijn?

Is, in dezelfde gedachtegang, het zeevaartbestuur van Malta in staat om na te gaan of de instanties waar het de inspectie, het onderzoek en de veiligheidskeuring van de schepen aan toevertrouwt, wel degelijk aan de erkenningsvoorwaarden voldoen?

Mocht Malta zijn inspectie- en veiligheidsverplichtingen niet op een bevredigende manier nakomen, dreigt dat dan geen aanleiding te geven tot aanzienlijke en onevenredige lasten en verantwoordelijkheid voor de havenstaten die lid van de Europese Unie zijn? Denkt de Europese Commissie dat de betreffende landen over de nodige regelgeving en financiële middelen beschikken om zo'n toestand aan te kunnen?

Het aantal schepen onder Maltese vlag dat in de havens van de Europese Unie aan de ketting ligt, is onrustwekkend; hoe denkt de Europese Commissie dan de toestand van schepen te behandelen die op een paar maanden tijd al meerdere keren aan de ketting gelegd zijn?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(10 maart 2004)

De Commissie is het met het geachte parlementslid eens over het belang van de naleving van de communautaire normen inzake maritieme veiligheid door de toekomstige leden van de Unie. In het uitgebreide monitoringverslag over de voorbereidingen op het lidmaatschap dat op 5 november 2003 gepubliceerd werd, heeft de Commissie Malta er nogmaals op gewezen dat zij zich ernstig zorgen maakte over met name de vlaggenstaatcontrole en dat een dringende verbetering noodzakelijk was. De Commissie merkt op dat de problemen aanhouden hoewel ze constateert dat Malta vooruitgang heeft geboekt sinds de publicatie van het monitoringverslag, vooral wat de aanpassing betreft van zijn wetgeving aan het „acquis communautaire” inzake maritieme veiligheid. De Commissie blijft het verloop van de situatie op de voet volgen.

In dit verband zal de Commissie erop toezien dat de Maltese autoriteiten hun inspanningen om voldoende gekwalificeerd personeel aan te werven voortzetten teneinde aan de voorschriften inzake controle door de vlaggenstaat te voldoen.

Wat de toepassing van richtlijn 94/57/EG (2) betreft, is wie eigenaar is van de schepen geen beslissende factor aangezien de richtlijn voornamelijk een inspectie- en controleregeling beoogt te verzekeren overeenkomstig de bepalingen van de bedoelde internationale verdragen, wat zich concretiseert in het al dan niet afgeven van de betreffende certificaten.

Vanaf het ogenblik van de toetreding, kan de Maltese overheid zich voor die taken alleen wenden tot op Europees niveau erkende organisaties in overeenstemming met de bepalingen van de richtlijn. Bovendien moeten de constructie- en onderhoudsnormen die van toepassing zijn op de Maltese handelsvloot aan de voorschriften voldoen die door de genoemde organisaties werden vastgelegd. Bijgevolg zal de veiligheid van de Maltese vloot door de toetreding worden vergroot aangezien de communautaire mechanismen die ervoor zorgen dat de classificatiebureaus goed functioneren daarop integraal van toepassing zijn. De Commissie wil zich ervan verzekeren dat de Maltese autoriteiten, zoals iedere andere delegerende Staat de verplichting nakomen de organisaties waaraan zij de desbetreffende bevoegdheden hebben gelegedeerd om de twee jaar te controleren.

Bovendien onderstreept de Commissie het feit dat Malta op de zwarte lijst van het Memorandum van Parijs vermeld blijft, hoewel ze de afgelopen jaren een gestage en duidelijke vermindering van het percentage aan de ketting gelegde Maltese schepen constateerde. De Commissie wenst hoe dan ook te preciseren dat de gevolgen van het vasthouden onder Maltese vlag varende schepen niet veranderen met de toetreding van Malta tot de Unie. Schepen onder Maltese vlag „die in de loop van de voorgaande vierentwintig maanden meer dan tweemaal zijn vastgehouden in een haven van een staat die het memorandum van overeenstemming van Parijs ondertekend heeft” wordt namelijk de toegang geweigerd tot de havens van de lidstaten overeenkomstig de bepalingen van richtlijn 2001/106/EG (3) tot wijziging van de regeling van de havenstaatcontrole.

De Commissie acht het van groot belang dat de vlaggenstaat zijn verplichtingen nakomt en herinnert het geachte parlementslid eraan dat een wetgevingsvoorstel over de tenuitvoerlegging van de internationale instrumenten door de vlaggenstaten binnen de Gemeenschap wordt voorbereid in het kader van een nieuw wetgevingspakket dat door de Commissie moet worden voorgesteld.

---

(1)  SEC(2003) 1206 def.

(2)  Richtlijn 94/57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties, PB L 319 van 12.12.1994.

(3)  Richtlijn 2001/106/EG van het Parlement en de Raad van 19 december 2001 houdende wijziging van Richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruikmaken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole), PB L 19 van 22.1.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/177 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/177

---

(2004/C 84 E/0217)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0225/04

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Voedselveiligheid en ontwikkelingslanden

Op mijn eerdere parlementaire vraag (E-3176/03 (1)) ontving ik een teleurstellend en ontoereikend antwoord van de Commissie.

Kan de Commissie aangeven of het voor ontwikkelingslanden eenvoudiger of moeilijker wordt hun producten af te zetten op de EU-markt als gevolg van de nieuwe regels inzake voedselveiligheid?

Heeft de Commissie reacties ontvangen van derde landen? Zo ja, hoe luidden die reacties?

Zijn er pogingen gedaan een inschatting te maken van de gevolgen voor ontwikkelingslanden? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Commissie vindt het jammer dat het geachte parlementslid haar antwoord op schriftelijke vraag E-3176/03 teleurstellend en ontoereikend acht. Zij heeft immers getracht een zo volledig mogelijk beeld te geven van de gevolgen van de nieuwe wetgeving inzake voedselveiligheid voor de handel met ontwikkelingslanden. Zij heeft erop gewezen dat het beeld niet volledig kan zijn omdat het in- en uitvoerhoofdstuk van de Algemene Levensmiddelenwetgeving nog niet van toepassing is en de voorstellen voor het hygiënepakket en voor een verordening over levensmiddelen- en diervoedercontrole nog ter discussie staan. Het standpunt van de Commissie was dat als gevolg van de nieuwe wetgeving de productie- en controlestructuren in exporterende derde landen misschien moesten worden aangepast en dat vanwege deze aanpassing de uitvoer voor ontwikkelingslanden op korte termijn wellicht kon worden bemoeilijkt. De Commissie verwachtte echter ook dat deze moeilijkheden met EU-steun op het gebied van de handel en door capaciteitsopbouw konden worden overwonnen. Wat er specifiek moet worden gedaan, is een vraag die moet worden beantwoord in het kader van de dialoog tussen de EG en haar ontwikkelingspartners.

De Commissie heeft de voorstellen voor nieuwe wetgeving op het gebied van voedselveiligheid ter kennis gebracht van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Van de ontwikkelingslanden heeft alleen Brazilië op het hygiënepakket gereageerd. Brazilië had geen fundamentele bezwaren tegen de aanpak van dit voorstel, maar formuleerde opmerkingen over technische en procedurekwesties en over financiële en tijdsproblemen met de uitvoering van bepaalde aspecten. Tijdens de vergaderingen van de commissie voor sanitaire en fytosanitaire maatregelen (SPS) van de Wereldhandelsorganisatie is er geen reactie gekomen van de ontwikkelingslanden.

Inmiddels zijn de besprekingen bij de Raad en het Parlement voortgezet. Het effect van het voorstel voor een verordening inzake officiële controles van diervoeders en levensmiddelen (2) op de ontwikkelingslanden was een van de gespreksthema's. Volgens de lidstaten zou artikel 50 van dit voorstel de Commissie moeten verplichten om via het communautaire ontwikkelings- en samenwerkingsbeleid ontwikkelingslanden te steunen bij hun algemeen voedselveiligheidsbeleid en bij de opbouw van hun institutionele capaciteit om aan de EG-eisen te voldoen. De lidstaten stelden ook voor om in de tekst de eis van een controleplan in exporterende derde landen als voorwaarde voor import in de EU te schrappen. In plaats daarvan zou de Commissie derde landen informatie kunnen vragen over hun controlesystemen en op basis daarvan zouden dan specifieke maatregelen kunnen worden genomen. Uit deze besprekingen is ook gebleken dat sommige ontwikkelingslanden in bepaalde sectoren zoals de tuinbouw nog geen controlestructuren hebben opgezet. Deze kwesties komen aan bod in de interinstitutionele dialoog met het oog op een snelle goedkeuring van het voorstel. Met de instrumenten die de definitieve tekst zou verstrekken, zoals de vaststelling van overgangsperioden, zal naar verwachting de bestaande handel kunnen worden voortgezet, ook al is er voor een bepaalde sector in een derde land geen bevoegde controle-instantie, want er kunnen inspanningen worden geleverd om de institutionele capaciteit van deze landen te vergroten.

De Commissie legt momenteel de laatste hand aan haar interne procedures voor het verrichten van een studie om het potentiële effect van de voorgestelde verordening over de controle van levensmiddelen en diervoeders op de handel met de landen in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (de ACS-landen) te beoordelen en aanbevelingen te krijgen over de vraag hoe steun op handelsgebied de ontwikkelingslanden kan helpen om hun systemen aan te passen. In verband met bovengenoemde studie onderhoudt de Commissie nauwe contacten met de ACS-landen.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004.

(2)  COM(2003) 52.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/178 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/178

---

(2004/C 84 E/0218)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0238/04

van Joachim Wuermeling (PPE-DE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Omzetting van de richtlijn over de veiligheid van kabelbanen

De Europese Unie heeft onlangs een richtlijn over de veiligheid van kabelbanen afgekondigd. Momenteel zetten de lidstaten deze richtlijn om in nationale wetgeving.

In de Bondsrepubliek Duitsland zijn de deelstaten bevoegd voor de bepalingen inzake eisen aan kabelbanen. Tot de Duitse deelstaten behoren ook stadstaten als Hamburg, Bremen of Berlijn en vlakke kustgebieden als Mecklenburg-Vorpommern of Schleswig-Holstein.

Kloppen de berichten in de pers dat de Commissie onder dreiging van een dwangsom ook deelstaten wil dwingen om ter uitvoering van de richtlijn een wet inzake kabelbanen vast te stellen, hoewel in deze deelstaten om topografische redenen nooit kabelbanen geïnstalleerd kunnen worden?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(3 maart 2004)

Volgens artikel 21 van Richtlijn 2000/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende kabelbaaninstallaties voor personenvervoer (1) hadden de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen moeten aannemen om uiterlijk op 3 mei 2002 aan de richtlijn te voldoen.

Duitsland had dus de nodige maatregelen moeten nemen om de richtlijn binnen de voorgeschreven termijn in intern recht om te zetten. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, is dat nog niet helemaal gebeurd: alleen de deelstaten Baden-Würtemberg, Beieren, Brandenburg, Noord-Rijnland-West-falen, Saarland, Saksen-Anhalt en Thüringen hebben voornoemde bepalingen aangenomen.

Bijgevolg heeft de Commissie overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag, nadat zij Duitsland in de gelegenheid had gesteld zijn opmerkingen te maken (brief van 16 september 2002) en dienaangaande een met redenen omkleed advies had uitgebracht (19 december 2002), de zaak op 16 oktober 2003 aanhangig gemaakt bij het Hof van Justitie, omdat zij van oordeel is dat Duitsland de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen door de voor de omzetting noodzakelijke bepalingen niet te hebben goedgekeurd.

Enerzijds zij erop gewezen dat de richtlijn niet de exploitatie zelf van de installaties beoogt. Het doel ervan is de essentiële veiligheidseisen vast te stellen die van toepassing zijn op het ontwerp, de bouw en de inbedrijfstelling van de installaties. Het gaat hier om een richtlijn die gebaseerd is op artikel 95 van het EG-Verdrag en die ook bedoeld is om alle hinderpalen voor het vrije verkeer van subsystemen en veiligheidscomponenten van kabelbaaninstallaties die vanaf 3 mei 2004 op de interne markt zullen worden gebracht door een fabrikant die waar dan ook in de Gemeenschap kan zijn gevestigd, inclusief in regio's waar geen kabelbaaninstallaties bestaan, uit de weg te ruimen.

Anderzijds blijkt uit de rechtspraak van het Hof dat een lidstaat zich niet kan beroepen op het feit dat een bepaalde activiteit waarop een richtlijn betrekking heeft, in die lidstaat niet bestaat om de niet-omzetting van die richtlijn binnen de voorgeschreven termijnen te rechtvaardigen (2).

Ten slotte lijkt de bouw van kabelbaaninstallaties in geen enkele deelstaat bij voorbaat uitgesloten, aangezien dit type installatie niet alleen in toeristische centra in de bergen kan worden gebruikt, maar ook voor stadsvervoer, zoals in de eerste overweging van de richtlijn staat vermeld.

---

(1)  PB L 106 van 3.5.2000.

(2)  Zie in dit verband de arresten van het Hof van 15 maart 1990 in zaak C-339/87, Commissie/Nederland, Jurispr. 1990, blz. I-851, punt 22, en van 16 november 2000 in zaak C-214/98, Commissie/Griekenland, Jurispr. 2000, blz. I-9601, punt 22.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/179 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/179

---

(2004/C 84 E/0219)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0242/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Huidige situatie in verband met de ziekte van Parkinson

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie lijden vier miljoen mensen in de wereld aan de ziekte van Parkinson. In Europa ligt het aantal gevallen bij gemiddeld 1,6 op de honderd inwoners van ouder dan 65. Eén persoon op 500 krijgt de ziekte, die thans qua verspreiding de vierde aandoening van het zenuwstelsel op rij is na epilepsie, cerebrovasculaire aandoeningen en de ziekte van Alzheimer. Met de vergrijzing van de bevolking zal de situatie alleen maar erger worden. In 2020 zal in Europa het aantal bejaarden van ouder dan vijfenzeventig jaar met 40 % zijn toegenomen in vergelijking met 1990, zodat de ziekte van Parkinson een prioritaire kwestie voor de volksgezondheid wordt met een aanzienlijke verhoging van de medische kosten. Eén van de doeltreffendste chirurgische ingrepen is de diepe hersenstimulatie. Een apparaatje, vergelijkbaar met een pacemaker, wordt ingeplant om elektrische impulsen af te geven in een bepaald diep gelegen deel van de hersenen om de nadelige symptomen van de ziekte te behandelen, De stimulatiegraad kan worden bijgesteld en de effecten zijn omkeerbaar. Het percentage patiënten dat tot deze vernieuwende behandeling toegang heeft, is helaas zeer klein. In Zwitserland ligt dit percentage bijvoorbeeld op 29,4 %, in Frankrijk op 9,8 %, in Spanje op 8,4 %, in Duitsland op 5,2 % en in het Verenigd Koninkrijk op 4,6 %. In Italië ligt dit percentage op 5 %.

| 1. | Heeft de Commissie weet van bovengenoemde cijfers die een noodsituatie op gezondheidsgebied in Europa te zien geven? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie weet van bovengenoemde cijfers die een noodsituatie op gezondheidsgebied in Europa te zien geven?

| 2. | Is zij bereid om in samenwerking met de instanties voor de volksgezondheid van de lidstaten toezicht te houden op het voorkomen van de ziekte van Parkinson onder de Europese bevolking? |
| --- | --- |

2.

Is zij bereid om in samenwerking met de instanties voor de volksgezondheid van de lidstaten toezicht te houden op het voorkomen van de ziekte van Parkinson onder de Europese bevolking?

| 3. | Acht de Commissie het niet noodzakelijk een voorlichtingscampagne over Parkinson op gang te brengen in het licht van de wenselijkheid van een snelle behandeling om het voortschrijden van de ziekte af te remmen? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie het niet noodzakelijk een voorlichtingscampagne over Parkinson op gang te brengen in het licht van de wenselijkheid van een snelle behandeling om het voortschrijden van de ziekte af te remmen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 februari 2004)

| 1. | De prevalentie van de ziekte van Parkinson is 0,6 % op de leeftijd van 65 jaar en loopt op tot 3,5 % op de leeftijd van 8 5 jaar en meer, zonder grote verschillen tussen mannen en vrouwen. Het is een van de meest voorkomende neurodegeneratieve ziekten bij bejaarden. De verschillen tussen de lidstaten lijken niet significant (gegevens beschikbaar voor Spanje, Frankrijk, Italië en Nederland, 1997) (Bron: L'Etat de santé de la population dans l'Union Européenne, Sanco C, 2003).
  Er is geen enkel overtuigend bewijs van verschillen tussen de Europese landen wat de incidentie van de ziekte betreft. Volgens schattingen zouden in de EU circa 400 000 mannen en 540 000 vrouwen van 65 jaar en ouder aan de ziekte van Parkinson lijden. Veel patiënten die daaraan lijden, zijn echter nog niet opgespoord.
  In 1998 heeft de Commissie trouwens een onderzoek gefinancierd van de gegevens over de ziekenhuisontslagen in een aantal EU-lidstaten voor de ziekte van Alzheimer en andere neurodegeneratieve aandoeningen (waaronder Parkinson), zij het over verschillende perioden. Uit de resultaten blijkt dat er voor de ziekte van Parkinson maar heel weinig ziekenhuisopnamen zijn.
  De ziekte van Parkinson creëert een ernstige situatie op gezondheidsgebied, wat trouwens ook geldt voor alle andere invaliderende ziekten die met de vergrijzing van de bevolking te maken hebben. „Vergrijzing en gezondheid” is overigens een van de prioritaire thema's in het werkprogramma voor 2004, deel 1 — Gezondheidsinformatie, van het communautaire programma voor volksgezondheid. |
| --- | --- |

1.

De prevalentie van de ziekte van Parkinson is 0,6 % op de leeftijd van 65 jaar en loopt op tot 3,5 % op de leeftijd van 8 5 jaar en meer, zonder grote verschillen tussen mannen en vrouwen. Het is een van de meest voorkomende neurodegeneratieve ziekten bij bejaarden. De verschillen tussen de lidstaten lijken niet significant (gegevens beschikbaar voor Spanje, Frankrijk, Italië en Nederland, 1997) (Bron: L'Etat de santé de la population dans l'Union Européenne, Sanco C, 2003).

Er is geen enkel overtuigend bewijs van verschillen tussen de Europese landen wat de incidentie van de ziekte betreft. Volgens schattingen zouden in de EU circa 400 000 mannen en 540 000 vrouwen van 65 jaar en ouder aan de ziekte van Parkinson lijden. Veel patiënten die daaraan lijden, zijn echter nog niet opgespoord.

In 1998 heeft de Commissie trouwens een onderzoek gefinancierd van de gegevens over de ziekenhuisontslagen in een aantal EU-lidstaten voor de ziekte van Alzheimer en andere neurodegeneratieve aandoeningen (waaronder Parkinson), zij het over verschillende perioden. Uit de resultaten blijkt dat er voor de ziekte van Parkinson maar heel weinig ziekenhuisopnamen zijn.

De ziekte van Parkinson creëert een ernstige situatie op gezondheidsgebied, wat trouwens ook geldt voor alle andere invaliderende ziekten die met de vergrijzing van de bevolking te maken hebben. „Vergrijzing en gezondheid” is overigens een van de prioritaire thema's in het werkprogramma voor 2004, deel 1 — Gezondheidsinformatie, van het communautaire programma voor volksgezondheid.

| 2. | Afgezien van de bovengenoemde initiatieven zijn de neurodegeneratieve ziekten (met uitzondering van de ziekte van Alzheimer) in het vorige programma voor gezondheidsmonitoring weinig of niet aan bod gekomen.
  Het nieuwe communautaire actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) voorziet in het opzetten van een systeem voor voorlichting over en surveillance van ziekten. Zo is er al een specifieke werkgroep voor ernstige en chronische ziekten opgericht, die zich onder meer met neurodegeneratieve ziekten zal bezighouden. |
| --- | --- |

2.

Afgezien van de bovengenoemde initiatieven zijn de neurodegeneratieve ziekten (met uitzondering van de ziekte van Alzheimer) in het vorige programma voor gezondheidsmonitoring weinig of niet aan bod gekomen.

Het nieuwe communautaire actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) voorziet in het opzetten van een systeem voor voorlichting over en surveillance van ziekten. Zo is er al een specifieke werkgroep voor ernstige en chronische ziekten opgericht, die zich onder meer met neurodegeneratieve ziekten zal bezighouden.

| 3. | Het communautaire volksgezondheidsprogramma biedt de mogelijkheid acties te financieren om de beoogde doelstellingen te bereiken. Eerstdaags zal een oproep tot het indienen van voorstellen worden gepubliceerd. |
| --- | --- |

3.

Het communautaire volksgezondheidsprogramma biedt de mogelijkheid acties te financieren om de beoogde doelstellingen te bereiken. Eerstdaags zal een oproep tot het indienen van voorstellen worden gepubliceerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/180 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/180

---

(2004/C 84 E/0220)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0244/04

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(27 januari 2004)

Betreft:   Spaans Nationaal Waterbeheersplan (NWB) — kosten en waterprijs

In wet 10/2001 van 5 juli 2001 is in het NWB voorzien in een waterprijs die sterk afwijkt van de gemiddelde prijs die wordt genoemd in onafhankelijke studies, zoals la Fundación Nueva Cultura del Agua (Nieuwe Stichting Watercultuur). Laatstgenoemde stichting geeft als gemiddelde kostprijs voor de gebruiker 0,45 EUR per kubieke meter, terwijl de Spaanse overheid, die zich altijd heeft beroepen op de economische en milieutechnische levensvatbaarheid van dit project, op een prijs komt van 0,205 EUR.

Naar aanleiding van deze verschillende ramingen heeft de Commissie de Spaanse regering om meer informatie gevraagd over de kostprijs van het water van de overheveling uit de Ebro.

Is de Commissie van oordeel dat de Spaanse regering heeft gerechtvaardigd waarom de kostprijs per kubieke meter water uit het Ebro-overhevelingsproject in Murcia of Almería — na het passeren van honderden kilometers leidingen en verscheidene oppompcentrales — lager is dan die in Barcelona? Acht de Commissie de prijzen en kosten in de economische analyse van het NWB correct of meent zij dat deze neerkomen op een verkapte subsidiëring van economische activiteiten in een bepaalde communautaire regio en daarmee op oneerlijke concurrentie ten opzichte van andere regio's?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(3 maart 2004)

Wat de geraamde kosten betreft van het water dat moet worden geleverd door de voorgestelde overheveling van water uit de Ebro, is de Commissie zich bewust van de verschillen tussen de kostenramingen opgesteld door de Spaanse regering enerzijds en door organisaties zoals de Stichting voor een nieuwe watercultuur anderzijds.

De Commissie is er zich ook van bewust dat de geraamde waterprijs die door particuliere gebruikers in Barcelona moet worden betaald, aanzienlijk hoger kan liggen dan de prijs van het water dat wordt geleverd aan landbouwers in Almeria en Murcia. Over het algemeen is de prijs die de individuele waterconsumenten binnen de EU betalen aanzienlijk hoger dan de prijzen die landbouwers betalen.

Artikel 9 van de Kaderrichtlijn Water (Richtlijn 2000/60/EG van het Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (1)) legt de lidstaten de verplichting op het beginsel van de ko stenterugwinning voor waterdiensten in acht te nemen, gebruik te maken van prijsprikkels om efficiënt watergebruik te bevorderen en een billijke omslag van de kosten over de verschillende watergebruikers te bewerkstelligen. Bij de besluitvorming over hun prijsregelingen mogen de lidstaten echter rekening houden met sociale en economische overwegingen alsmede geografische en klimatologische omstandigheden.

In december 2003 ontving de Commissie vier afzonderlijke maar gerelateerde aanvragen voor Gemeenschapsmiddelen om de aanleg van de infrastructuur voor de overheveling van water uit de Ebro te ondersteunen. Momenteel evalueert de Commissie die aanvragen in het licht van de regels en procedures die van toepassing zijn op de structuurfondsen en het cohesiefonds. Een deel van die evaluatie omvat een beoordeling van de economische en financiële verantwoording voor de projecten.

---

(1)  PB L 327 van 22.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/181 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/181

---

(2004/C 84 E/0221)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0245/04

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(27 januari 2004)

Betreft:   Effectrapportage beslissingen OPTA

Momenteel vindt in Nederland de implementatie plaats van het Europese Telecompakket in een nieuwe telecomwet. In deze nieuwe wet krijgt de OPTA, de Nederlandse telecomtoezichthouder, meer macht.

In november 2003 heeft de Tweede Kamer een amendement aangenomen dat leidt tot controle ex ante op de beslissingen van de OPTA. De OPTA zal iedere ingrijpende beslissing moeten voorzien van een uitgebreide effectrapportage, waarin moet worden aangegeven wat de gevolgen zijn van een maatregel voor een bedrijf en wat de alternatieven zijn.

Controle ex post op de OPTA bestaat reeds, doordat elk bedrijf een beslissing van de OPTA kan aanvechten bij de rechter. Bovendien moet de OPTA zijn beslissingen voorleggen aan de andere Europese telecomtoezichthouders.

| 1. | Is de Commissie van mening dat, mede gezien de reeds bestaande controle op de OPTA, dit een onnodige bewijslast betreft, die beslissingen van de OPTA zal vertragen en haar mogelijkheden zal beperken? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat, mede gezien de reeds bestaande controle op de OPTA, dit een onnodige bewijslast betreft, die beslissingen van de OPTA zal vertragen en haar mogelijkheden zal beperken?

| 2. | Is de Commissie van mening dat deze vertragingen kordaat optreden door de OPTA bemoeilijken en daardoor gunstig zijn voor dominante partijen en leiden tot het langer uitoefenen van een monopolie? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van mening dat deze vertragingen kordaat optreden door de OPTA bemoeilijken en daardoor gunstig zijn voor dominante partijen en leiden tot het langer uitoefenen van een monopolie?

| 3. | Acht de Commissie deze bepaling strijdig met enige bepaling uit het Telecompakket en de intentie van de onderhavige richtlijnen, welke de lidstaten in hun nationale wetgeving moeten implementeren? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie deze bepaling strijdig met enige bepaling uit het Telecompakket en de intentie van de onderhavige richtlijnen, welke de lidstaten in hun nationale wetgeving moeten implementeren?

| 4. | Zo ja, welke stappen is de Commissie voornemens te gaan ondernemen? |
| --- | --- |

4.

Zo ja, welke stappen is de Commissie voornemens te gaan ondernemen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(3 maart 2004)

Zoals het geval was naar aanleiding van het antwoord van de Commissie op de vorige vraag van het geachte parlementslid betreffende een nauwverwant onderwerp (P-2753/03 (1)) heeft de Commissie van de Nederlandse autoriteiten geen notificatie ontvangen van wettelijke maatregelen die het nieuwe regelgevende kader betreffende electronische communicatie omzetten.

Behalve de in antwoord op de bovenvermelde schriftelijke vraag verstrekte informatie is op 17 december 2003 de tweede fase van de inbreukprocedure krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag ingeleid tegen Nederland wegens onder meer niet-mededeling van zijn omzettingsmaatregelen (2). Aangezien de Commissie van de Nederlandse autoriteiten geen notificatie heeft ontvangen van de omzettingsmaatregelen kan nog niet worden bepaald of de wetgeving die het nieuwe kader in Nederland omzet hiermee in overeenstemming is, inclusief ten aanzien van de discretionaire bevoegdheden van de nationale regelgevende autoriteit (NRA).

De Commissie zal de wettelijke maatregelen die het nieuwe kader in Nederland omzetten analyseren zodra deze zijn genotificeerd en kan, bij niet-nakoming, de inleiding van een inbreukprocedure voorstellen. Bij persisterende niet-nakoming van de bepalingen van de richtlijn kan de Commissie besluiten zich tot het Hof van Justitie te wenden na het uitbrengen van een met redenen omkleed advies. Zoals het geachte parlementslid zich zal herinneren is alleen het Hof bevoegd om uitspraak te doen over het al of niet rechtmatig zijn van een omzettingsmaatregel.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 755.

(2)  IP/03/1750 van 17.12.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/182 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/182

---

(2004/C 84 E/0222)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0250/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Pensioenleeftijd van voetbalscheidsrechters

Pierluigi Collina is de beste voetbalscheidsrechter in de wereld en werd zes keer verkozen tot beste arbiter. Hij zal in 2005 echter geen scheidsrechter meer kunnen zijn want 45 jaar is de officiële pensioenleeftijd voor zijn beroep in Italië. Andere lidstaten hebben ook een pensioenleeftijd van 45 jaar voor voetbalscheidsrechters.

Deelt de Commissie het standpunt dat deze regel leeftijdsdiscriminatie inhoudt in het kader van de EU-wetgeving?

Deelt de Commissie ook het standpunt dat deze regel een schending is van de EU-arbeidswetgeving?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

Op basis van de informatie van het geachte parlementslid kan de Commissie met betrekking tot dit specifieke geval geen standpunt innemen aangezien:

| — | de regel op alle categorieën van arbiters lijkt te worden toegepast en we moeten weten of het om een zuivere sportregel gaat. Om de toepasbaarheid van Europese regels te rechtvaardigen, is economische impact vereist (1); |
| --- | --- |

—

de regel op alle categorieën van arbiters lijkt te worden toegepast en we moeten weten of het om een zuivere sportregel gaat. Om de toepasbaarheid van Europese regels te rechtvaardigen, is economische impact vereist (1);

| — | er geen bewijs is van de mogelijke argumenten die sportorganisaties gebruiken om de instelling van een dergelijke leeftijdsgrens te rechtvaardigen. |
| --- | --- |

—

er geen bewijs is van de mogelijke argumenten die sportorganisaties gebruiken om de instelling van een dergelijke leeftijdsgrens te rechtvaardigen.

De Commissie kan daarom alleen herhalen dat Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2) discriminatie op het gebied van arbeid op grond van, onder meer, leeftijd verbiedt en uiterlijk op 2 december 2003 in nationaal recht moet zijn omgezet. Bovendien kunnen de lidstaten indien nodig een bijkomende periode van drie jaar krijgen, te rekenen vanaf 2 december 2003, om de bepalingen van de richtlijn inzake discriminatie op grond van leeftijd en handicap ten uitvoer te leggen. België, Duitsland, Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk hebben de Commissie laten weten dat zij van die extra periode van drie jaar gebruik zullen maken; Denemarken heeft één extra jaar gevraagd. Italië heeft Richtlijn 2000/78/EG omgezet bij Decreet nr. 216 van 13 augustus 2003, dat op 28 augustus 2003 in werking is getreden. Aangezien Italië de richtlijn heeft omgezet, moeten individuele klachten over discriminatie volgens de nationale wetgeving aan de nationale rechtbanken worden voorgelegd.

De Commissie herinnert er voorts aan dat verschillen in behandeling op grond van leeftijd volgens artikel 6 van de richtlijn in bepaalde omstandigheden kunnen worden gerechtvaardigd, indien zij objectief worden gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn. Het hanteren van vaste leeftijdsgrenzen mag alleen als deze objectief en redelijk worden gerechtvaardigd door een legitiem doel.

---

(1)  Gevoegde zaken „Deliège” C-51/96 en C-191/97.

(2)  PB L 303 van 2.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/183 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/183

---

(2004/C 84 E/0223)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0251/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Etikettering voor brood

De Italiaanse bakkers voeren de laatste tijd gezamenlijk actie om het bakkersvak te redden. Zij hebben een wetsvoorstel geformuleerd dat bepaalt dat het gebruik van de uitdrukking „vers brood” alleen nog gebruikt mag worden voor brood dat op traditionele wijze is gebakken en dat alleen op de dag van bereiding verkocht mag worden. „Bakker” mogen zich dan alleen noemen die bedrijven die het productieproces van begin tot eind uitvoeren en alleen zij mogen brood voorzien van de benaming „vers brood”. Bakkers in Italië, maar ook elders in Europa staan ai jaren onder druk van de concurrentie van supermarkten die brood verkopen. Meestal gaat het daarbij om een product dat in een broodfabriek wordt voorgebakken en vervolgens bevroren en naar de verkooppunten gebracht, waar het in een elektrische oven de kleur, het uiterlijk en de smaak van versgebakken brood krijgt. Door een dergelijke verlaging van de productiekosten kunnen de supermarkten het brood tegen concurrerende prijzen verkopen. Een bakker die zijn vak op traditionele wijze beoefent verricht zijn arbeid echter's nachts en betaalt daarom hogere arbeidskosten aan zijn personeel, wat wordt doorberekend in de hogere prijs van het verse brood. Zoals uit recente opiniepeilingen blijkt is de consument vanwege de prijs steeds meer geneigd om zijn brood in de supermarkt te kopen. Hij baseert zijn keuze echter vaak op de onjuiste veronderstelling dat het product dat hij koopt hetzelfde is als in een traditionele bakkerij en daar niet alleen op lijkt.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Is het mogelijk op Europees niveau een etiket in te voeren dat de kwaliteit en de versheid van het brood garandeert? |
| --- | --- |

1.

Is het mogelijk op Europees niveau een etiket in te voeren dat de kwaliteit en de versheid van het brood garandeert?

| 2. | Hoe beoordeelt de Commissie deze kwestie? |
| --- | --- |

2.

Hoe beoordeelt de Commissie deze kwestie?

| 3. | Welke maatregelen zijn volgens de Commissie het meest geëigend om het traditionele bakkersvak te behouden, onder meer in het licht van het feit dat vorig jaar meer dan 2000 bakkers in Duitsland hun deuren hebben moeten sluiten en in Zuid-Frankrijk brood vrijwel uitsluitend nog in de supermarkt wordt verkocht? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen zijn volgens de Commissie het meest geëigend om het traditionele bakkersvak te behouden, onder meer in het licht van het feit dat vorig jaar meer dan 2000 bakkers in Duitsland hun deuren hebben moeten sluiten en in Zuid-Frankrijk brood vrijwel uitsluitend nog in de supermarkt wordt verkocht?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 februari 2004)

De Gemeenschap kent een grote verscheidenheid aan bakkerijproducten, waaruit blijkt dat op dit gebied een groot aantal uiteenlopende regionale of lokale gebruiken en tradities bestaan.

Deze producten worden, zoals het geachte parlementslid naar voren brengt, meestal geheel of gedeeltelijk geproduceerd op de plaats waar ze verkocht worden. De handel met bakkerijproducten tussen de lidstaten is dan ook beperkt van omvang.

Hieruit volgt dat wetgeving ten aanzien van geharmoniseerde kwaliteitseisen voor bakkerijproducten op het niveau van de Gemeenschap moeilijk te realiseren valt en objectief gezien ook niet noodzakelijk is.

De lidstaten kunnen evenwel uit hoofde van het subsidiariteitsbeginsel in dit soort maatregelen op nationaal niveau voorzien op voorwaarde dat de bepalingen van artikel 28 tot en met artikel 30 van het EG-Verdrag in acht worden genomen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/184 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/184

---

(2004/C 84 E/0224)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0256/04

van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Uitnodiging tot het indienen van voorstellen VP/2002/6 in het kader van het communautaire actieprogramma betreffende de gelijkekansenstrategie (2001-2005)

In hoofdstuk 4, getiteld „Wie kunnen voorstellen indienen?” van de tekst van de uitnodiging tot het indienen van voorstellen in het kader van het communautaire actieprogramma betreffende de communautaire strategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005), wordt, enerzijds, aangegeven welke belangenbehartigingsinstanties een voorstel kunnen indienen, en, anderzijds, welke organisaties als partner bij een voorstel kunnen worden betrokken.

Voor wat betreft de participatie van NGO's als belangenbehartigingsinstanties zou uit de tekst van hoofdstuk 4 kunnen worden opgemaakt dat NGO's aan de volgende voorwaarden moeten voldoen:

| — | In paragraaf 1 wordt gesteld dat de NGO een organisatie op Europees niveau moet hebben. Aangezien er geen specifieke Europese verenigingswetgeving bestaat, kan een NGO haar „Europese dimensie” alleen aantonen door het hebben van vestigingen in drie of meer lidstaten. |
| --- | --- |

—

In paragraaf 1 wordt gesteld dat de NGO een organisatie op Europees niveau moet hebben. Aangezien er geen specifieke Europese verenigingswetgeving bestaat, kan een NGO haar „Europese dimensie” alleen aantonen door het hebben van vestigingen in drie of meer lidstaten.

| — | In paragraaf 4 wordt gesteld dat de belangenbehartigingsorganisatie een transnationaal netwerk van organisaties kan zijn dat wettig ergens is gevestigd of aan een soortgelijke eis voldoet. Deze voorwaarde leidt tot grote rechtsonzekerheid, aangezien een „transnationaal netwerk” als zodanig nergens in nationale wetgeving noch in Europese wetgeving is geregeld, en daardoor niet wettig ergens kan zijn gevestigd of „een soortgelijke status” kan hebben. |
| --- | --- |

—

In paragraaf 4 wordt gesteld dat de belangenbehartigingsorganisatie een transnationaal netwerk van organisaties kan zijn dat wettig ergens is gevestigd of aan een soortgelijke eis voldoet. Deze voorwaarde leidt tot grote rechtsonzekerheid, aangezien een „transnationaal netwerk” als zodanig nergens in nationale wetgeving noch in Europese wetgeving is geregeld, en daardoor niet wettig ergens kan zijn gevestigd of „een soortgelijke status” kan hebben.

Is de Commissie niet van oordeel dat deze beperking voor wat betreft de omvang en deze vaagheid obstakels kunnen vormen voor de participatie van vrouwenorganisaties als indieners van voorstellen of zelfs kan leiden tot het verdwijnen van vrouwenorganisaties in deze hoedanigheid?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 maart 2004)

Overeenkomstig het actieprogramma van de Gemeenschap betreffende de communautaire strategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005) (1), worden met het oog op de verwezenlijking van de met het programma beoogde doelstellingen communautaire acties in een transnationaal kader uitgevoerd. Deze acties zijn onderverdeeld in drie types; het derde type, „Capaciteitsopbouw”, voorziet in transnationale uitwisselingsacties waarbij talrijke actoren van ten minste drie lidstaten betrokken zijn. Deze acties „kunnen worden uitgevoerd door niet-gouvernementele organisaties (NGO's) of sociale partners op Europees niveau, transnationale netwerken van regionale of lokale autoriteiten of transnationale netwerken van organisaties die de bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen nastreven”.

Het is in dit kader dat de oproep tot het indienen van voorstellen (VP/2002/6) waaraan het geachte parlementslid in zijn vraag refereert, heeft plaatsgevonden. De Commissie heeft besloten het transnationale aspect van de acties die zij meefinanciert, te onderstrepen door acceptatie-, selectie- en gunningscriteria vast te stellen om NGO's, overheidsdiensten en vrouwenorganisaties, hoe klein deze organisaties ook zijn, ertoe aan te moedigen samenwerkingsvormen te zoeken waardoor de Europese toegevoegde waarde van hun projecten wordt versterkt.

---

(1)  Beschikking 2001/51/EG van de Raad van 20 december 2000 betreffende het programma in verband met de communautaire strategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005), PB L 17 van 19.1.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/185 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/185

---

(2004/C 84 E/0225)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0257/04

van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Openbare oproep tot het indienen van voorstellen VP/2002/6 in het kader van het Actieprogramma van de Gemeenschap in verband met de communautaire strategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005)

De Commissie wordt verzocht een lijst voor te leggen van de aanvragers die voorstellen hebben ingediend, alsmede een lijst van de aanvragers wier voorstel bij de openbare oproep van 2003 is gehonoreerd, met als doel kennis te nemen van de interpretatie van punt 4 en de gevolgen hiervan voor de deelname van vrouwenorganisaties.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

De lijst van de voorstellen die naar aanleiding van de openbare oproep tot het indienen van voorstellen VP/2002/6 zijn binnengekomen en de lijst van de projecten die in het kader van deze oproep voor subsidiëring in aanmerking komen, zijn naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gestuurd. De lijst van de in aanmerking genomen projecten wordt zo snel mogelijk bekendgemaakt op de website van de communautaire instellingen, overeenkomstig artikel 169, punt 1, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1).

Deze lijst is opgesteld aan de hand van de uitsluitings-, selectie- en gunningscriteria in de oproep tot het indienen van voorstellen.

---

(1)  PB L 357 van 31.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/186 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/186

---

(2004/C 84 E/0226)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0258/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Liquidatie van politieke tegenstanders in Cambodja

Op 22 januari 2004 is in het centrum van Phnom Penh op klaarlichte dag de Cambodjaanse vakbondsleider Chea Vichea vermoord. Hij was 36 jaar oud en voozitter van de onafhankelijke arbeidersbond van het koninkrijk Cambodja — een beweging die hij zelf opgericht had in 1996, samen met de oppositieleider Sam Rainsy; met meer dan 38 000 leden is het veruit de actiefste en belangrijkste vakbond van Cambodja. In juli van vorig jaar had Chea Vichea op zijn zaktelefoon doodsbedreigingen ontvangen, in de vorm van sms. De politie is erin geslaagd om de persoon te identificeren die het bericht gestuurd had, maar aangezien het om een bijzonder hooggeplaatste persoon gaat, had ze Chea Vichea meegedeeld dat ze hem niet kon beschermen en hem aangeraden om het land te verlaten. Chea Vichea heeft ook klacht ingediend over de feiten bij de dienst voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties. Het Amerkaanse Staatsdepartement heeft onmiddelijk en met kracht zijn veroordeling uitgesproken over de moord, voorlopig de laatste in een lange reeks politieke moorden en pogingen tot moord in de laatste weken en maanden tegen actieve leden van de partij van Sam Rainsy, de oppositiepartij die samen met de Funsinspec de Democratische Alliantie vormt. Zo is op 10 januari Lay Kong vermoord, op 15 januari ondergaan Chhin La en Keo Chan hetzelfde lot, en op 16 januari kan Chhoeum Chhoeung op wonderbaarlijke wijze aan een moordaanslag ontkomen door toevlucht te zoeken op het regionaal partijhoofdkwartier. Veel politieke analisten leggen de verantwoordelijkheid voor het klimaat van spanning en terreur bij eerste minister Hun Sen en zijn omgeving, die er gebruik van zouden maken om de oppositie bij de samenstelling van de nieuwe regering afhankelijk te maken van de willekeur van de eerste minister.

Heeft de Commissie officieel gereageerd op de moorden op politieke persoonlijkheden en actievoerders van de laatste weken in Cambodja? Welke initiatieven heeft ze genomen of denkt ze te nemen om eerste minister Hun Sen duidelijk te maken dat zijn methoden volkomen onaanvaardbaar zijn? Vindt ze niet dat een dergelijke toestand een krachtig en eendrachtig initiatief van de internationale gemeenschap verdient? Denkt ze daarom niet dat het geboden is om de Raad een gezamenlijk initiatief met de Verenigde Staten, Japan en Australië voor te stellen om samen vastberaden een politieke oplossing voor de ernstige crisis van dit ogenblik in Cambodja te helpen zoeken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie deelt volledig de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de recente gewelddaden en de sfeer van intimidatie en straffeloosheid die nog steeds in Cambodja heerst.

De Commissie hoopt oprecht dat de Cambojaanse autoriteiten de nodige stappen zullen ondernemen om, in overeenstemming met de wettelijk voorziene procedure, de recente gewelddaden aan te pakken. Voorts steunt zij de oproepen tot alle politieke partijen in Cambodja om op constructieve en vreedzame wijze de onderhandelingen voort te zetten die tot de snelle vorming van een nieuwe regering moeten leiden.

De Commissie en de lidstaten zullen via hun vertegenwoordigingen in Phnom Penh de situatie in Cambodja op de voet blijven volgen en blijven bereid verdere acties te overwegen die tot een oplossing van de politieke impasse kunnen leiden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/186 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/186

---

(2004/C 84 E/0227)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0260/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Blue tongue en de bescherming van veetelers in Latium

Naar aanleiding van de besmettingshaarden van catarrale koorts bij schapen in 2000 in Italië, Spanje, Griekenland en Frankrijk werden maatregelen goedgekeurd ter bestrijding en uitroeiing van de ziekte blue tongue.

Momenteel zijn er in Italië geen onweerlegbare gevallen van het voorkomen en de verspreiding van het virus bekend, die een jaarlijkse vaccinatie noodzakelijk maken. In de afgelopen jaren heeft de regio Latium enorme bedragen uitgegeven om tijdig aan de communautaire verplichtingen te voldoen. De veetelers in Latium hebben echter hun twijfels over het nut van een voortgezette vaccinatie van hun dieren, aangezien er geen wetenschappelijke zekerheid bestaat of deze wel onschadelijk is. Er is immers gebleken dat deze verplichte vaccinatie in de afgelopen jaren een duidelijke schade aan de dieren heeft toegebracht, met name een teruggang van de productie in het algemeen, een lagere melkproductie en een teruggang van het welzijn van de dieren in de bedrijven.

Bovendien bestaat er een concreet risico dat de meer dan twintigduizend veeteeltbedrijven in Latium hun productie drastisch zien dalen met ernstige sociale en economische gevolgen, aangezien zij de gevaccineerde dieren niet mogen verplaatsen ongeacht de gezondheidsstatus van het gebied van oorsprong.

| 1. | Zijn de Commissie wetenschappelijke onderzoeken bekend naar de bijverschijnselen, ook op de lange termijn? |
| --- | --- |

1.

Zijn de Commissie wetenschappelijke onderzoeken bekend naar de bijverschijnselen, ook op de lange termijn?

| 2. | Is de Commissie op de hoogte van de ongewenste effecten van het vaccin? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie op de hoogte van de ongewenste effecten van het vaccin?

| 3. | Acht de Commissie het niet wenselijk om, gezien de geconstateerde schadelijke uitwerkingen, over te gaan tot een herziening van de vigerende wetgeving, met name richtlijn 2000/75/EG (1) en beschikking van de Commissie 2001/783/EG (2)? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie het niet wenselijk om, gezien de geconstateerde schadelijke uitwerkingen, over te gaan tot een herziening van de vigerende wetgeving, met name richtlijn 2000/75/EG (1) en beschikking van de Commissie 2001/783/EG (2)?

| 4. | Welke financiële instrumenten zijn er voorhanden ter bescherming van de veetelers? |
| --- | --- |

4.

Welke financiële instrumenten zijn er voorhanden ter bescherming van de veetelers?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 februari 2004)

Het besluit om bij de bestrijding van de epidemie van bluetongue die in de afgelopen jaren in het gebied rond de Middellandse Zee heeft gewoed tot vaccinatie over te gaan, is met de nodige zorgvuldigheid genomen.

Het Wetenschappelijk Comité is om advies gevraagd, de gebruikte vaccins zijn op hun onschadelijkheid gecontroleerd en de beslissing om tot vaccinatie over te gaan is pas genomen na lange beraadslagingen, die in nauwe samenwerking met de desbetreffende nationale autoriteiten hebben plaatsgevonden.

Vanaf het moment dat een afdoende vaccinatiegraad bij de kuddes in de betrokken regio's bereikt was, hebben de vaccinatiecampagnes opmerkelijke resultaten te zien gegeven.

Door de vaccinatiecampagnes kon de ziekte op de Balearen snel worden uitgeroeid en werd een spectaculaire vermindering van het aantal haarden bereikt in regio's zoals Sardinië die in het bijzonder onder de epidemie te lijden hadden.

De Italiaanse autoriteiten hebben de Commissie regelmatig op de hoogte gesteld van de resultaten van de vaccinatiecampagnes. Een uitgebreide presentatie van de resultaten is gegeven op het symposium dat op initiatief van het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten in oktober 2003 in Taormina gehouden is.

Indien de Italiaanse autoriteiten ongewenste effecten van het vaccin geregistreerd hebben, dan waren die niet van dien aard dat ze opwogen tegen de gunstige effecten van de vaccinatie.

De beperkende maatregelen voor verplaatsingen van levende dieren uit besmette gebieden, die goedgekeurd waren in Beschikking 2001/783/EG, zijn voorts verscheidene malen gewijzigd. Om rekening te houden met de afgenomen viruscirculatie als gevolg van de vaccinatie zijn deze beperkende maatregelen uiteindelijk in Beschikking 2004/34/EG (3) versoepeld.

Ten aanzien van het financiële Commissie-instrument ter vergoeding van de schade van veehouders wier kuddes met bluetongue besmet waren, zij opgemerkt dat de Gemeenschap door Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1999 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (4) aanzienlijke financiële steun heeft kunnen geven. In begrotingsjaar 2000 (het enige begrotingsjaar dat nu toe afgesloten is) heeft de Gemeenschap een financiële bijdrage van 11 miljoen euro verleend.

De lidstaten kunnen eveneens overheidssteun verstrekken voor de schade die veehouders geleden hebben als gevolg van besmettelijke veeziekten, waarvoor op gemeenschappelijk, nationaal of regionaal niveau een preventie-, bestrijdings- en uitroeiingsprogramma is goedgekeurd. Overeenkomstig punt 11.4 van de communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector (5) kan de betrokken veehouders voor de volle honderd procent financiële steun voor hun schade worden verleend. Die steun moet overeenkomstig artikel 88, lid 3 van het EG-Verdrag wel aan de Commissie gemeld worden. Een aantal Italiaanse regio's hebben de Commissie op de hoogte gesteld van steunregelingen ter vergoeding van de geleden schade als gevolg van bluetongue.

---

(1)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 74.

(2)  PB L 293 van 10.11.2001, blz. 42.

(3)  2004/34/EG: Beschikking van de Commissie van 6 januari 2004 tot wijziging van Beschikking 2003/828/EG wat de verplaatsingen van gevaccineerde dieren uit beschermingsgebieden betreft (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 5306), PB L 7 van 13.1.2004.

(4)  PB L 224 van 18.8.1990.

(5)  PB C 28 van 1.2.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/188 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/188

---

(2004/C 84 E/0228)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0261/04

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Spaans verbod op motorfietsen met aanhanger

Kan de Commissie bevestigen dat motorfietsen in Spanje geen aanhangers mogen trekken? Is dit verbod toegestaan overeenkomstig de EU-wetgeving inzake o.m. vervoer en vrij verkeer, en zo ja, welke maatregelen overweegt de Commissie dan?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de omzetting van Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen (1) in Spaans recht in 1997 en 1998 de goedkeuring en de inschrijving in die lidstaat van twee- of driewielige voertuigen (motorfietsen) met koppelinrichtingen voor aanhangwagens of opleggers mogelijk heeft gemaakt. Het verbod op het rijden met motorfietsen die een aanhangwagen trekken, bleef echter bestaan in het Algemeen reglement inzake voertuigen.

De Commissie oordeelde dat het volledige verbod op het rijden met een motorfiets die een aanhangwagen trekt, een belemmering voor het vrije verkeer kon vormen, en daarom heeft ze in 1998 op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag een niet-nakomingsprocedure tegen Spanje ingesteld wegens schending van de artikelen 18, 28 en 49 betreffende het vrij verkeer van personen, goederen en het vrij verrichten van diensten. Deze procedure is momenteel aanhangig bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (zaak C-197/02).

Heel recentelijk hebben de Spaanse autoriteiten Koninklijk Besluit 1428/2003 van 21 november 2003 aangenomen tot goedkeuring van het Algemeen verkeersreglement voor de toepassing en de ontwikkeling van de tekst van de Wet op het verkeer, het rijden met motorvoertuigen en de verkeersveiligheid van 2 maart 1990. Dit nieuwe Algemeen verkeersreglement is op 23 januari 2004 in werking getreden en heeft het volledige verbod op het rijden in Spanje met motorfietsen die een aanhangwagen trekken, ingetrokken.

De Commissie wijst erop dat artikel 12 van het nieuwe reglement toestaat dat motorfietsen aanhangwagens of opleggers trekken indien het gewicht daarvan niet meer bedraagt dan 50 % van het gewicht van het trekkende voertuig. Voor het rijden met een aanhangwagen gelden bovendien bepaalde voorwaarden: het mag alleen overdag en in omstandigheden die een goede zichtbaarheid waarborgen, de snelheid van de motorfiets moet met 10 % worden verminderd ten opzichte van de toegestane snelheden, en in de aanhangwagen mogen in geen geval personen worden vervoerd.

Dit verbod zal echter ook moeten worden ingetrokken in het Algemeen reglement inzake voertuigen, dat momenteel wordt gewijzigd.

---

(1)  PB L 226 van 18.8.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/189 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/189

---

(2004/C 84 E/0229)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0262/04

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Afvalwaterzuiveringsinstallaties

Bedrijven die in de sector afvalwaterzuivering materieel willen verkopen in de republiek Ierland moeten hun producten laten goedkeuren door de Ierse toelatingsinstantie (Board of Agreement). Is de Commissie het met mij eens dat de kosten voor het verkrijgen van deze toelating een handelsbelemmering vormen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 maart 2004)

Het geachte parlementslid heeft niet aangegeven welk type afvalwaterzuiveringsinstallatie door de Ierse Board of Agreement moet worden goedgekeurd. Het is dan ook moeilijk te beoordelen of deze installatie onder het toepassingsgebied van Richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende machines (1) of onder dat van een andere communautaire richtlijn voor het vrije verkeer van dergelijke apparatuur valt. Het is al even moeilijk te beoordelen of de apparatuur in kwestie onder artikel 4, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van 21 december 1988 inzake voor de bouw bestemde producten (2) valt. Indien dit het geval is, moet de goedkeuringsregeling in het licht van de desbetreffende richtlijn worden onderzocht. Als de apparatuur moet voldoen aan voorschriften die op communautair niveau zijn vastgesteld, mag de Ierse Board of Agreement geen aanvullende toelatingsvoorwaarden stellen.

Als de apparatuur echter niet onder het toepassingsgebied van de relevante richtlijn(en) valt of als de voorschriften niet in deze richtlijn(en) zijn geregeld, moet de verplichting de apparatuur ter goedkeuring voor te leggen aan de Ierse Board of Agreement in het licht van de artikelen 28 tot en met 30 van het EG-Verdrag worden beoordeeld. Bij artikel 28 van het EG-Verdrag zijn maatregelen die dezelfde werking hebben als een kwantitatieve invoerbeperking verboden. Hiermee worden alle door de lidstaten vastgestelde handelsregels bedoeld die direct of indirect de intracommunautaire handel belemmeren of dit effect kunnen hebben. Dergelijke handelsbelemmeringen kunnen echter worden gerechtvaardigd bij artikel 30 van het EG-Verdrag of bij de door het Hof van Justitie aanvaarde verplichte voorschriften, voorzover ze noodzakelijk zijn en in verhouding staan tot de in artikel 30 vermelde of door het Hof van Justitie aanvaarde legitieme doelstellingen van openbaar belang.

---

(1)  PB L 207 van 23.7.1998.

(2)  PB L 40 van 11.2.1989.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/189 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/189

---

(2004/C 84 E/0230)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0263/04

van Matti Wuori (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Veiligheidssituatie van de kerncentrale van Sosnovy Bor

De kerncentrale van Sosnovy Bor bevindt zich aan de zuidelijke kust van de Finse Golf, op ongeveer 200 km van Helsinki. De vier reactors van de in 1973 gebouwde centrale zijn van hetzelfde RBMK-type als de reactor van de Tsjernobylramp.

De exploitatievergunning voor de oudste reactor van de kerncentrale is in 2003 verstreken. Het Russische Ministerie voor Atoomenergie, Minatom, is echter van plan de exploitatieperiode van de centrale te verlengen met wel 15 jaar. Van de voor nucleaire veiligheid verantwoordelijke Russische autoriteiten mag de oudste reactor klaarblijkelijk nog vijf jaar blijven draaien.

De Noorse milieuorganisatie Bellona rapporteerde onlangs over de veiligheids- en financiële problemen van de centrale van Sosnovy Bor. Volgens Bellona is de opslag voor gebruikte splijtstof al jarenlang vol, vinden dagelijks radioactieve lozingen in de Finse Golf plaats, heeft de centrale te maken met financiële malversaties en diefstal van apparatuur, zijn de veiligheidsvoorschriften stelselmatig genegeerd en laat de brandveiligheid van de centrale veel te wensen over. Volgens Bellona hebben de voor nucleaire veiligheid verantwoordelijke autoriteiten van Finland de veiligheidssituatie in Sosnovy Bor mooier voorgesteld dan die in werkelijkheid is. Nu het bestuur van de kerncentrale de omgeving heeft afgesloten onder het mom van terroristische dreigingen is het nog moeilijker om betrouwbare informatie te verkrijgen over de veiligheidssituatie van Sosnovy Bor.

De kerncentrale van Sosnovy Bor is een tikkende tijdbom. Een groep NGO's uit Rusland en de Oostzeeregio is daarom een campagne begonnen om sluiting van de centrale te bewerkstelligen.

Nucleaire veiligheid is een van de zwaartepunten in de betrekkingen tussen de EU en Rusland. Wat is de opvatting van de Commissie over de veiligheidssituatie van de kerncentrale van Sosnovy Bor? Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om de enorme veiligheidsrisico's van Sosnovy Bor uit de weg te ruimen? Zijn Tacis-middelen toegewezen aan Sosnovy Bor? Staat de veiligheidssituatie van Sosnovy Bor op de agenda van de dialoog tussen de EU en Rusland? Heeft de Commissie gehoor gegeven aan het verzoek van het Europees Parlement om de mogelijkheid te onderzoeken van de oprichting van een internationale instantie voor de controle op het gebied van milieu en non-proliferatie, die de hulp aan Rusland moet coördineren op het gebied van de verwerking van radioactief afval en het oplossen van de daardoor veroorzaakte milieuproblemen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 februari 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op mondelinge vraag nr. H-39/04 van mevrouw Aaltonen (1) tijdens de voltallige vergadering van februari 2004.

---

(1)  Schriftelijk antwoord van 10.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/190 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/190

---

(2004/C 84 E/0231)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0269/04

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Verbruikskrediet

Het verbruikskrediet in zijn verschillende vormen (persoonlijke leningen, krediet voor bepaalde aankopen, open kredietverlening, kredietkaarten, enz.) heeft vorig jaar een omvang van meer dan 510 miljard euro bereikt, of 13 % van het verbruik van de gezinnen in het eurogebied.

Sinds zijn ontstaan in 1987 heeft de sector een spectaculaire vlucht genomen, en de nieuwe soorten dienstverlening geven aanleiding tot vormen van nationale wetgeving die hoe langer hoe meer uit elkaar lopen, zodat het nodig wordt om het juridisch raamwerk te actualiseren. De pogingen van de Commissie om de wettelijke regelingen van de lidstaten te harmoniseren zijn dan ook zeer lofwaardig.

Verbruikskrediet kan de consumptie aanmoedigen, maar als er niet goed mee omgegaan wordt, kan het een situatie in de hand werken waarbij veel gezinnen die van de crisis te lijden hebben, te zware schulden aangaan, en daarmee kan het zelfs inwerken op de economische cyclus door de afname van economische activiteit te versterken omdat het verbruik op een verkeerd ogenblik afgeremd wordt.

Omdat de verbruiker in de tekst van de Commissie niet voldoende beschermd wordt, is het verslag in de plenaire vergadering verworpen en terug naar de parlementaire commissie verwezen; het Europees Parlement is namelijk van oordeel dat hij niet beantwoordt aan de nood van het ogenblik.

Denkt de Commissie bij zo'n stortvloed van kritiek haar standpunt te herzien?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie dankt het geachte parlementslid voor zijn vaststelling dat de harmonisatie-inspanningen van de Commissie op het vlak van het verbruikskrediet lofwaardig zijn. Deze inspanningen maken deel uit van het beleid van de Commissie op het gebied van consumentenbescherming, zoals vastgesteld in haar strategie 2002-2006 (1).

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid dat overkreditering een probleem vormt in de lidstaten. Hoewel het voorstel voor een richtlijn niet in de eerste plaats betrekking heeft op de strijd tegen overkreditering, bevat het toch bepalingen die kunnen bijdragen tot een oplossing voor dit probleem. Zo bevat het kwalitatief hoogstaande voorschriften voor informatieverstrekking aan de consumenten vóór, tijdens en na het sluiten van kredietcontracten. Deze voorschriften en de regels inzake de toekenning van leningen (zoals de regel waarbij de kredietgever moet nagaan of de klant solvabel is) helpen de consumenten overkreditering te vermijden.

Wat de opmerking van het geachte parlementslid over de door het Parlement gevolgde procedure betreft, verheugt de Commissie zich dat het Parlement in plenaire vergadering heeft bevestigd dat de Commissie Juridische Zaken en Interne Markt het voorstel zal bestuderen en een advies zal uitbrengen.

In afwachting van het resultaat van het debat en de stemming in plenaire vergadering, die gepland is voor de tweede zitting van maart 2004, verheugt de Commissie zich ook over de uitgebreide discussies die plaatshebben in het Parlement. De Commissie is voornemens om een gewijzigd voorstel in te dienen zodra het Parlement zijn amendementen in eerste lezing heeft goedgekeurd.

---

(1)  COM(2002) 208 def. — Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's — Strategie voor het consumentenbeleid 2002-2006.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/191 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/191

---

(2004/C 84 E/0232)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0278/04

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Problemen contractsonderhandelingen zesde kaderprogramma

De contractsonderhandelingen voor de eerste ronde van het zesde kaderprogramma voor onderzoek (KP 6) zijn in volle gang. De onderhandelingen verlopen zeer moeilijk en de eerste berichten van de projectcoördinatoren zijn buitengewoon kritisch. De scientific officers gebruiken tijdens de onderhandelingen andere regels dan die zijn gecommuniceerd tijdens de voorlichtingsdagen bij de start van KP 6. Het gevolg is dat de onzekerheid over de bedoeling van de nieuwe instrumenten groter wordt, ook al omdat bij de start reeds grote onzekerheid bestond. Veel partijen overwegen nu KP 6 te laten voor wat het is en zich uitsluitend te richten op de nationale programma's.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van de problemen die zich voordoen bij de contractsonderhandelingen voor de eerste ronde van KP 6? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van de problemen die zich voordoen bij de contractsonderhandelingen voor de eerste ronde van KP 6?

| 2. | Kan de Commissie mij vertellen welke regels voor de afsluiting van contracten nu worden gebruikt en waarom deze afwijken van de oorspronkelijke regels? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie mij vertellen welke regels voor de afsluiting van contracten nu worden gebruikt en waarom deze afwijken van de oorspronkelijke regels?

| 3. | Zijn de gehanteerde regels in overeenstemming met de regels zoals afgesproken tussen de Raad en het Parlement en vastgelegd in KP 6? |
| --- | --- |

3.

Zijn de gehanteerde regels in overeenstemming met de regels zoals afgesproken tussen de Raad en het Parlement en vastgelegd in KP 6?

| 4. | Wat heeft de Commissie ondernomen of is zij voornemens te gaan ondernemen om de hiervoor genoemde problemen op te lossen? |
| --- | --- |

4.

Wat heeft de Commissie ondernomen of is zij voornemens te gaan ondernemen om de hiervoor genoemde problemen op te lossen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(8 maart 2004)

| 1. | Er zijn inderdaad enige misverstanden geweest over de aard en de doelstellingen van de nieuwe instrumenten die in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek (KP 6) tot stand zijn gebracht. Dit betekent dat bij de onderhandelingen over projecten met de Commissie aan bepaalde (terecht of onterechte) verwachtingen van de kant van de deelnemers aan deze projecten niet geheel kon worden voldaan. Zo is de Commissie verplicht ervoor te zorgen dat de financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt verleend overeenkomstig de bepalingen en vereisten van het Financieel Reglement (1) en dat de juridische en financiële belangen van de Gemeenschap bij het aangaan van contracten met derden worden veilig gesteld.
  Wel moet worden gezegd dat richtsnoeren en informatie zijn verstrekt over de nieuwe instrumenten, evenals over de contractuele aspecten met betrekking tot de onderhandelingen over projecten aan zowel potentiële contractanten als aan de Commissie. Een groot deel van deze informatie is te vinden op de CORDIS-website of in het modelcontract op de website (http://europa.eu.int/comm/research/fp6/working-groups/model-contract/index_en.html). |
| --- | --- |

1.

Er zijn inderdaad enige misverstanden geweest over de aard en de doelstellingen van de nieuwe instrumenten die in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek (KP 6) tot stand zijn gebracht. Dit betekent dat bij de onderhandelingen over projecten met de Commissie aan bepaalde (terecht of onterechte) verwachtingen van de kant van de deelnemers aan deze projecten niet geheel kon worden voldaan. Zo is de Commissie verplicht ervoor te zorgen dat de financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt verleend overeenkomstig de bepalingen en vereisten van het Financieel Reglement (1) en dat de juridische en financiële belangen van de Gemeenschap bij het aangaan van contracten met derden worden veilig gesteld.

Wel moet worden gezegd dat richtsnoeren en informatie zijn verstrekt over de nieuwe instrumenten, evenals over de contractuele aspecten met betrekking tot de onderhandelingen over projecten aan zowel potentiële contractanten als aan de Commissie. Een groot deel van deze informatie is te vinden op de CORDIS-website of in het modelcontract op de website (http://europa.eu.int/comm/research/fp6/working-groups/model-contract/index_en.html).

| 2. | De regels voor deelneming, het daarop gebaseerde modelcontract en de bepalingen van het Financieel Regelement zijn allemaal van toepassing bij de onderhandelingen over contracten met geselecteerde consortia. Deze beginselen mogen niet verschillen van de oorspronkelijk aangekondigde. |
| --- | --- |

2.

De regels voor deelneming, het daarop gebaseerde modelcontract en de bepalingen van het Financieel Regelement zijn allemaal van toepassing bij de onderhandelingen over contracten met geselecteerde consortia. Deze beginselen mogen niet verschillen van de oorspronkelijk aangekondigde.

| 3. | Ja. |
| --- | --- |

3.

Ja.

| 4. | Zoals vermeld in punt 1 is veel informatie verstrekt door de Commissie om zowel aan potentiële contractanten als binnen de Commissie duidelijkheid te scheppen over de juridische, financiële en contractuele aspecten die van toepassing zijn op KP6. Als er specifieke gevallen zijn waarin de toegepaste praktijken afwijken van de vastgelegde regels, moeten deze onder de aandacht van de binnen de Commissie bevoegde diensten worden gebracht. |
| --- | --- |

4.

Zoals vermeld in punt 1 is veel informatie verstrekt door de Commissie om zowel aan potentiële contractanten als binnen de Commissie duidelijkheid te scheppen over de juridische, financiële en contractuele aspecten die van toepassing zijn op KP6. Als er specifieke gevallen zijn waarin de toegepaste praktijken afwijken van de vastgelegde regels, moeten deze onder de aandacht van de binnen de Commissie bevoegde diensten worden gebracht.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 357 van 31.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/192 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/192

---

(2004/C 84 E/0233)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0281/04

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Wärtsilä en Italiaanse overheidssubsidies

Motorenfabrikant Wärtsilä zet zijn productie van dieselmotoren stop in het Finse Turku en brengt de activiteit over naar het Italiaanse Triëst. In zijn antwoord op de vraag van EP-lid Theodorus J.J. Bouwman (P-3451/01 (1)) deelde commissaris Mario Monti mee dat een onderzoek wordt uitgevoerd naar het mogelijke misbruik van overheidssubsidies in verband met de sluiting van de Wärtsilä-vestiging in Zwolle. Aangezien nu opnieuw sprake is van sluiting door Wärtsilä van een rendabele vestiging in het ene land en de overbrenging van de activiteit naar een ander land, wordt het vermoeden sterker dat om de verkeerde redenen voor het voormalige Italiaanse staatsbedrijf is gekozen. Kan de Italiaanse commissaris voor mededinging meedelen of het in het antwoord op de vraag van Bouwman vermelde onderzoek af is, wat het met betrekking tot de mogelijke verstoring van de mededinging heeft opgeleverd en of Wärtsilä onterecht subsidies van de Italiaanse overheid heeft ontvangen en eventueel nog ontvangt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 februari 2004)

Het onderzoek waarnaar wordt verwezen in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-3451/01 van de heer Bouwman, is afgerond. De Italiaanse autoriteiten hebben bevestigd dat er geen staatssteun aan Wärtsilä is verleend en dat er geen overeenkomst is gesloten met de onderneming inzake haar overname van het bedrijf Grandi Motori di Trieste. Wel is er steun verleend uit het Europees Sociaal Fonds (ESF) als onderdeel van het Enkelvoudig Programmeringsdocument (EPD) voor 1997-1998 voor beroepsopleiding, zoals in het antwoord op de schriftelijk vraag van de heer Bouwman al is vermeld.

---

(1)  PB C 147 E van 20.6.2002, blz. 180.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/193 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/193

---

(2004/C 84 E/0234)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0287/04

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Misleidende etikettering van zeehondenolie in de Europese Unie

Is het de Commissie bekend dat er in veel lidstaten thans op de EU-markt producten worden gebracht die olie bevatten afkomstig van de Canadese zadelrobben en klapmutsen en dat deze olie misleidend wordt geëtiketteerd als „marine oil”, „fish oil” of „fat oil”?

Is de Commissie zich ervan bewust dat olie afkomstig van bovengenoemde Canadese robbensoorten thans door enkele Europese industrieën wordt gebruikt in enkele op ruime schaal gebruikte consumptieproducten zoals geneesmiddelen, toevoegingsstoffen aan menselijke voedingsmiddelen, huisdiervoeder en veevoeder, waarbij bovengenoemde misleidende termen op de etiketten worden gebruikt?

Kan de Commissie, gezien de bestaande strenge EU-wetgeving inzake de etikettering van producten, met name wat betreft de toegevoegde stoffen aan voedingsmiddelen, en ook gezien de strenge wetgeving op het gebied van bescherming van de consument en de volksgezondheid, de verzekering geven dat deze producten niet langer op de markten van de EU kunnen worden afgezet met de huidige misleidende etiketten? Kan de Commissie bovendien, gezien de ethische bezwaren van veel Europese burgers tegen de zeehondenjacht in Canada, ervoor zorgen dat van robben afkomstig olie geëtiketteerd wordt met de term „Canadese zeehondenolie” om te garanderen dat de consumenten een bewuste keus kunnen maken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(15 maart 2004)

De etiketteringsvoorschriften in de algemene wetgeving betreffende de etikettering van levensmiddelen (1) hebben ten doel de consumenten informatie te verschaffen over objectieve kenmerken van de producten, zoals de verkoopsbenaming, de ingrediënten, de hoeveelheid of de houdbaarheid.

Bij Richtlijn 2000/13/EG is bepaald dat de ingrediënten met hun specifieke naam op het etiket moeten worden aangeduid. Geraffineerde oliën mogen echter worden aangeduid met de term „olie”, aangevuld met hetzij de aanduiding „plantaardig” of „dierlijk”, hetzij de aanduiding van de specifieke plantaardige of dierlijke oorsprong.

Overeenkomstig deze bepalingen moet het ingrediënt „zeehondenolie” dan ook worden aangeduid met de termen „dierlijke olie” of „zeehondenolie”.

Aangezien de door het geachte parlementslid vermelde aanduidingen niet overeenstemmen met deze bepalingen, moeten de nationale toezichthoudende instanties maatregelen nemen om de naleving van de voorschriften te garanderen. De lidstaten zijn nogmaals ten overvloede hierop gewezen.

Ten slotte is het niet verplicht de oorsprong of herkomst van levensmiddelen te vermelden, behalve als de consument door het weglaten van deze vermelding kan worden misleid ten aanzien van de werkelijke oorsprong of herkomst van het levensmiddel.

---

(1)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, PB L 109 van 6.5.2000, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/89/EG, PB L 301 van 25.11.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/194 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/194

---

(2004/C 84 E/0235)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0294/04

van Herman Vermeer (ELDR) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Openbare tarievenstructuur voor het Central European Pipeline System

Is de Europese Commissie op de hoogte van het bestaan van CEPS (Central European Pipeline System)? Dit systeem is tijdens de Koude Oorlog tussen 1950 en 1989 aangelegd door de NAVO-bondgenoten om brandstof door te pompen ten tijde van oorlog. Dit militaire infrastructuursysteem wordt nu commercieel aangewend om de lopende onderhoudskosten van het systeem mee af te dekken. De tarieven die de NAVO echter in rekening brengt zijn voor de verschillende klanten van het systeem verre van transparant. Is de Commissie van mening dat deze lopende onderhoudskosten van het CEPS openbaar zouden moeten worden gemaakt en dat er een transparante transporttarievenstructuur aan gekoppeld zou moeten worden? Uiteindelijk biedt dit systeem een dienst aan op onze interne Europese transportmarkt en zouden de concurrenten graag inzage willen hebben in de tarieven die door dit met overheidsgeld gefinancierde transportsysteem op de Europese transportmarkt worden gehanteerd. Zou de Commissie afspraken willen maken op korte termijn met de logistieke dienst bij de NAVO om tot een transparant systeem van tarieven te komen? Ik zou zelf willen pleiten voor een systeem van een jaarlijkse rapportage van de lopende onderhoudskosten van CEPS en een minimum- en maximumtarief dat men hanteert om deze zo goed mogelijk mee af te dekken. Daarnaast zijn niet alle trajecten van het systeem even interessant voor commerciële exploitatie. Echter, worden de onderhoudskosten van deze trajecten ook in rekening gebracht?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie is op de hoogte van het bestaan van het pijpleidingnetwerk van de NAVO (NATO Pipeline System — NPS). Dit net bestaat uit negen afzonderlijke eenheden voor de opslag en distributie van brandstoffen en smeermiddelen. De grootste component van het net (Central European Pipeline System — CEPS) strekt zich uit over België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en Nederland. Het netwerk zorgt voor de verbinding van opslagplaatsen, luchtmachtbases, burgerluchthavens, tankstations en toegangspunten, en is ontworpen overeenkomstig de NAVO-bepalingen inzake petroleumproducten en de distributie ervan. Volgens cijfers van de NAVO neemt het CEPS-net het transport van 2 tot 3 % van de in de betrokken lidstaten vervoerde petroleumproducten voor zijn rekening.

Hoewel het netwerk vooral wordt gebruikt voor militaire doeleinden, zijn commerciële transacties niet uitgesloten. De tarieven worden gepubliceerd, zoals in Frankrijk, of worden in onderling overleg geval per geval afgesproken onder toezicht van een comité waarin alle leden van het netwerk zijn vertegenwoordigd.

Er bestaat geen specifieke communautaire wetgeving inzake tarieven of de toegang van derden tot oliepijplijnen. De Commissie is dan ook niet van plan om met de NAVO als internationale organisatie te onderhandelen over de vaststelling van dergelijke regels voor dit specifieke geval.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/194 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/194

---

(2004/C 84 E/0236)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0295/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Discriminatie op grond van leeftijd bij het verstrekken van goederen en diensten

In de kaderrichtlijn voor werkgelegenheid 2000/78/EG (1) (die door de lidstaten met ingang van 2 december 2003 in nationaal recht zou moeten zijn omgezet) wordt bevestigd dat de Europese Unie zich voorneemt discriminatie op gronden van leeftijd bij de tewerkstelling te bestrijden. Tot dusver heeft de Commissie echter nog niets in het werk gesteld om de kwestie van discriminatie naar leeftijd op andere gebieden dan dat van de tewerkstelling aan de kaak te stellen.

Er bestaan, in de vorm van anekdotes, aanwijzingen dat oudere burgers een autoverzekering wordt geweigerd op grond van hun leeftijd, hetgeen de noodzaak onderstreept van antidiscriminatiewetgeving op het gebied van de verstrekking van goederen en diensten. Is de Commissie van plan voorstellen te doen voor wetgeving ter bestrijding van de discriminatie op grond van leeftijd op andere gebieden dan de tewerkstelling? Zo ja, wanneer, en zo niet, waarom niet?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie is voorlopig niet van plan wetgeving voor te stellen betreffende gronden van discriminatie buiten de arbeidssfeer. De Commissie vindt dat een dergelijk voorstel voorbarig zou zijn; aangezien de omzettingsdatum voor Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep pas heel recentelijk is verstreken (december 2003), zal het effect van deze richtlijn op de nationale rechtsstelsels aanzienlijk zijn en zal een inventaris moeten worden opgemaakt van de ontwikkelingen op dit gebied.

De Commissie is echter wel van mening dat er in een breder perspectief moet worden nagedacht over de verschillende instrumenten op communautair niveau die tot doel hebben in de praktijk gelijkheid tot stand te brengen. In dit verband is de Commissie voornemens in het voorjaar 2004 een openbare raadpleging (groenboek) over de toekomstige strategie ter bestrijding van discriminatie te organiseren. In dat document zal de inventaris worden opgemaakt van de vooruitgang die is geboekt met het antidiscriminatiebeleid van de EU, en zullen thema's/vragen betreffende de ontwikkeling van toekomstig beleid aan de orde worden gesteld. Voorts zal aandacht worden besteed aan de nieuwe uitdagingen als gevolg van de uitbreiding van de EU, terwijl de raadpleging ook zal helpen om de koers uit te zetten voor de maatregelen die de EU de komende vijf jaar en eventueel daarna op het gebied van gelijkheid zal nemen.

Bovendien zal de Commissie in 2006 een verslag over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2000/78/EG bij het Parlement en de Raad indienen.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/195 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/195

---

(2004/C 84 E/0237)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0299/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Prijzen van compact discs in de Europese Unie

Naar ik verneem wordt de prijs van compact discs die worden geleverd aan een adres in het VK en Ierland verhoogd, daar bedrijven uitsluitend compact discs kunnen leveren die in de EU geproduceerd zijn, waardoor de productiekosten stijgen.

Kan de Commissie bevestigen dat alle compact discs die in het Verenigd Koninkrijk en Ierland worden verkocht en geleverd in Europa geproduceerd moeten zijn? Zo ja, uit hoofde van welke regelgeving is deze wetswijziging aangebracht?

Is de Commissie, als dit juist is, van mening dat zulks strijdig is met de mededingingsregels van de EU?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Commissie heeft geen weet van wetgeving die bepaalt dat alle in het VK en Ierland verkochte en geleverde compactdiscs in Europa moeten zijn gemaakt. Om een standpunt te kunnen innemen over de toepasselijkheid van de communautaire mededingingsregels zijn meer gegevens nodig.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/196 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/196

---

(2004/C 84 E/0238)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0303/04

van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Koop van reisbiljetten in een ander land

Is het de Commissie bekend dat het veelal onmogelijk is in een lidstaat van de EU een biljet de kopen voor een reis die begint in een ander land dan waar de biljetten worden geboekt? Air France staat bij voorbeeld niet toe dat het biljet voor een reis van Straatsburg naar Londen naar het Verenigd Koninkrijk wordt gestuurd. Het biljet kan uitsluitend worden bezorgd op een adres in Frankrijk.

Vaak is het moeilijk in België vliegbiljetten te kopen met een kredietkaart uit het VK. Bij een groot aantal on-line-diensten kunnen geen biljetten worden aangeschaft met een kredietkaart die niet is uitgegeven in het land waar de reis begint.

Kan de Commissie bevestigen dat deze problemen geen inbreuk vormen op de beginselen van vrijheid van verkeer die de EU tracht te verwezenlijken?

Kan de Commissie, indien zij van mening dat er sprake is van inbreuk, aangeven wat hier momenteel tegen gedaan wordt en op welke wijze ervoor wordt gezorgd dat deze discriminerende aanpak niet blijft voortduren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(27 februari 2004)

De Commissie heeft informatie ontvangen volgens welke bepaalde distributiekanalen vliegtuigtickets weigeren te verkopen aan personen die woonachtig zijn in andere lidstaten. In die gevallen kan de inwoner van de andere lidstaat zich nog altijd een ticket aanschaffen, maar uitsluitend via een ander distributiekanaal en vaak tegen een hogere prijs. Dat probleem is vooral duidelijk bij verkoop via het Internet.

Naar aanleiding van die informatie heeft de Commissie eind 2003 een reeks brieven gestuurd naar 18 Europese luchtvaartmaatschappijen, om nadere toelichtingen te vragen over die praktijken. De antwoorden worden verwacht in maart 2004. De Commissie zal de ontvangen informatie onderzoeken en indien nodig de passende maatregelen treffen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/196 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/196

---

(2004/C 84 E/0239)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0304/04

van Pietro-Paolo Mennea (NI) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Situatie van gevangenisbewaarders in Italië

Blijkens persberichten en meldingen uit het gevangeniswezen zelf bevindt het gevangenispersoneel in Italië zich in een kritieke situatie.

Het personeelsbestand wordt, afgaande op het desbetreffende budgetteringsbesluit van voormalig minister Fassino van 8.2.2001, momenteel geraamd op zo'n 45 000 mannen en vrouwen, verdeeld over meer dan 200 strafinrichtingen; daarvan bevinden er zich twaalf in Apulië, met een effectieve personeelsbezetting van 2850 mensen — d.w.z. ruim 500 te weinig — voor 3800 gevangenen, onder wie een aantal terroristen, leden van de Camorra en andere criminele organisaties.

Alsof de situatie nog niet ernstig genoeg was, heeft de Italiaanse minister van Justitie, Roberto Castelli, onlangs in het kader van een personeelsherschikking besloten tijdelijk een 300-tal personeelsleden van Zuid- naar Noord-Italië over te plaatsen, onder wie 77 uit Apulië, zonder overigens te voorzien in enigerlei dienstreisvergoeding, afgezien van een partiële tegemoetkoming van 12 EUR per dag.

Het is algemeen bekend dat de internationale georganiseerde criminaliteit en de Albanese maffia hun invloed in Zuid-Italië gestaag uitbreiden, zodat dit overplaatsingsbesluit de nodige verbijstering teweegbrengt, zoals ook moge blijken uit de reacties van de vakbondsorganisatie O.S.A.P.P.

Is de Commissie derhalve bereid stappen te ondernemen om na te gaan of een en ander niet ten koste kan gaan van de interne veiligheid in het gevangeniswezen in Italië, van de openbare orde en van de kwaliteit van het bestaan van het gevangenispersoneel en hun familieleden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(20 februari 2004)

De overplaatsing van gevangenispersoneel in Italië, waarvan het geachte parlementslid gewag maakt, moet worden beschouwd als een kwestie van handhaving van de openbare orde en de bescherming van de binnenlandse veiligheid in Italië. De Commissie kan zich niet mengen in deze aangelegenheid, omdat krachtens artikel 3 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie de lidstaten zelf verantwoordelijk zijn voor de handhaving van de openbare orde en de bescherming van hun binnenlandse veiligheid. Derhalve valt de overplaatsing van gevangenispersoneel in Italië niet onder politiële samenwerking of onder justitiële samenwerking in strafzaken in het kader van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/197 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/197

---

(2004/C 84 E/0240)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0315/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Taaiprogramma voor minderheidstalen

De Commissie publiceerde in juli 2003 een oproep tot het indienen van voorstellen (GD EAC/45/03) ter voorbereiding van de uitvoering van het actieplan voor het leren van talen en taaiverscheidenheid (1).

Tot de in de oproep uitdrukkelijk genoemde doelstellingen behoorde o.a. informatieverspreiding en bewustmaking over het potentieel van de bestaande programma's en activiteiten voor de bevordering van regionale talen en minderheidstalen. Na het verstrijken van de uiterste termijn voor de indiening van voorstellen eind september (!) werden 7 van de 33 ingediende voorstellen voor projecten goedgekeurd.

Is de Commissie van mening dat de gunning van de projecten voldoet aan de doelstellingen van het actieplan?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(3 maart 2004)

In antwoord op de vraag van het geachte parlementslid betreffende het actieplan voor het leren van talen en taaiverscheidenheid wijst de Commissie erop dat in het kader van de oproep tot het indienen van voorstellen EAC/45/03 de zeven beste projecten werden uitgekozen overeenkomstig de in punt 2 genoemde twee doelstellingen:

| 1. | informatieverspreiding en bewustmaking over het potentieel van de bestaande programma's en activiteiten voor de bevordering van regionale talen en minderheidstalen, en |
| --- | --- |

1.

informatieverspreiding en bewustmaking over het potentieel van de bestaande programma's en activiteiten voor de bevordering van regionale talen en minderheidstalen, en

| 2. | opzetten van netwerken ter voorbereiding van de uitvoering van het toekomstige actieplan voor het leren van talen en taaiverscheidenheid. |
| --- | --- |

2.

opzetten van netwerken ter voorbereiding van de uitvoering van het toekomstige actieplan voor het leren van talen en taaiverscheidenheid.

De Commissie is van oordeel dat de geselecteerde projecten beantwoorden aan de doelstellingen van het actieplan en zullen bijdragen tot diens uitvoering. Zoals de Commissie reeds in detail meedeelde in haar antwoord op schriftelijke vraag E-4031/03 van het geachte parlementslid (2), hebben drie van de zeven projecten rechtstreeks betrekking op regionale talen en minderheidstalen.

---

(1)  PB C 180 van 31.7.2003, blz. 34.

(2)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 681.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/198 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/198

---

(2004/C 84 E/0241)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0316/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Europese vrijwilligers- en solidariteitsdienst

Het is algemeen bekend dat de militaire dienst in de verschillende Europese landen geleidelijk wordt afgeschaft. Helaas zijn sommige landen in het kader van deze rationalisatie begonnen met het afschaffen van de vervangende dienstplicht. Vervangende dienstverlening betekent voor veel hulporganisaties een tijdelijke uitbreiding van het personeel en daarmee een grote steun bij de vele dagelijkse werkzaamheden.

Het zou zinvol zijn in Europees verband jongeren van beiderlei kunne een drie tot vier maanden durende basisopleiding op het gebied van eerste hulp, sociale dienstverlening en milieubescherming aan te bieden, zodat zij op iedere situatie zijn voorbereid en in geval van nood kunnen worden ingezet.

Mevrouw Reding, lid van de Commissie, heeft zich hierover reeds uitgesproken in een gedachtewisseling met de Commissie cultuur, jeugd, onderwijs, media en sport van het Parlement op 2 december 2003 en zij heeft in dit verband toegezegd dat in het volgende programma voor jongeren een speciaal deel aan de vrijwilligersdienst wordt gewijd.

Kan de Commissie deze toekomstplannen bevestigen en meedelen welke stappen zij in dit verband verder denkt te nemen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(9 maart 2004)

De Commissie is ervan overtuigd dat de deelname aan vrijwilligersactiviteiten en meer bepaald aan georganiseerde nationale of transnationale vrijwilligersdiensten voor jongeren een belangrijke mogelijkheid is om niet-formele leerervaring op te doen en hun actieve deelname aan de maatschappij bevordert. Daarnaast kan het nut daarvan voor de maatschappelijke samenhang niet worden betwist.

In het licht hiervan handhaaft de Commissie het Europees vrijwilligerswerk dat in het jaar 1996 is ingesteld en vandaag als actie 2 deel blijft uitmaken van het communautaire programma Jeugd (2000-2006) en streeft zij ernaar dit initiatief kwalitatief en kwantitatief verder te ontwikkelen. Uit de tussentijdse evaluatie van het communautaire programma Jeugd, die binnenkort wordt gepubliceerd, blijkt duidelijk de belangstelling die door het Europees vrijwilligerswerk wordt gewekt.

Het Europees vrijwilligerswerk biedt jongeren tussen 18 en 25 jaar de mogelijkheid om voor een periode tot 12 maanden voor een lokaal project op de meest verschillende gebieden in het buitenland te gaan werken. Opleidingsactiviteiten en pedagogische begeleiding maken integraal deel uit van het Europees vrijwilligerswerk. Het Europees vrijwilligerswerk beschikt in 2004 over een budget van 33 miljoen euro, waardoor de deelname van ongeveer 4000 jongeren mogelijk wordt gemaakt. Geografisch bestrijkt het programma Jeugd 30 Europese landen en enkele regio's van derde landen.

Zoals het voor onderwijs en cultuur bevoegde lid van de Commissie op 2 december 2003 verklaarde, is het de bedoeling om het Europees vrijwilligerswerk tot een vast onderdeel van de nieuwe generatie programma's vanaf 2007 te maken. De Gemeenschap heeft er in dit verband belang bij om het individuele karakter van het Europees vrijwilligerswerk aan te vullen met nieuwe, meer collectieve aspecten, waardoor de doeltreffendheid en zichtbaarheid ervan nog verder kunnen worden vergroot. Het voorstel voor een rechtsgrond ter zake wordt wellicht in 2004 ingediend en de Commissie is van plan om reeds in maart 2004 goedkeuring te hechten aan een mededeling over de nieuwe programma's op het gebied van jeugd, cultuur en audiovisuele zaken.

Ten slotte zij erop gewezen dat de Commissie in haar witboek „Een nieuw elan voor Europa's jeugd” vrijwilligersactiviteiten van jongeren als een prioriteit aanmerkt en momenteel werkt aan voorstellen voor gemeenschappelijke doelstellingen voor alle lidstaten op dit gebied.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/199 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/199

---

(2004/C 84 E/0242)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0317/04

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Bijproducten van varkens

Kan de Commissie meedelen of het juist is dat de EU voornemens is de verkoop te verbieden van alle bijproducten van varkens, tenzij zij zijn gekookt? Is de Commissie zich ervan bewust dat rauwe varkensproducten verteringsenzymen bevatten die een verlichtende werking hebben voor dieren met een enzymentekort, en die anders zouden lijden? Hoe kan de Commissie verzekeren dat rauwe varkensproducten beschikbaar blijven voor consumptie door dieren om medische redenen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(16 maart 2004)

Volgens artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (1) moet elk eiwit, op enkele uitzonderingen als melk en biest na, een warmtebehandeling ondergaan voordat het als voeder voor vee wordt gebruikt.

Bovendien verbiedt artikel 22 van die verordening hergebruik binnen dezelfde soort. Het voederen van een diersoort met verwerkte eiwitten die afkomstig zijn van dieren van dezelfde soort is dienovereenkomstig verboden. Dit verbod geldt ook voor varkens.

Onverminderd die verordening kunnen enzymen en micro-organismen echter zijn toegestaan overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (2).

Deze regels dienen om het risico van dierlijk materiaal voor de gezondheid van mensen en dieren zoveel mogelijk te beperken.

---

(1)  PB L 273 van 10.10.2002.

(2)  PB L 270 van 14.12.1970.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/199 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/199

---

(2004/C 84 E/0243)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0338/04

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft:   Voedselveiligheid

Is het juist dat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft ingestemd met het gebruik van GM-graan (NK603)? Heeft de EFSA nieuw en onpartijdig onderzoek uitgevoerd naar de veiligheid van voedsel? Hoeveel voor een veiligheidsevaluatie noodzakelijke gegevens zijn er eventueel verstrekt door bedrijven die een gevestigd belang hebben bij het product?

Hoe kan de EFSA waarborgen geven over de veiligheid van voedsel als zij zich baseert op experimenten van bedrijven die een gevestigd belang hebben bij het product?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(27 februari 2004)

Op verzoek van de Commissie heeft een onafhankelijk orgaan voor risico-evaluaties, namelijk de Europese autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) een wetenschappelijk advies gepubliceerd over genetisch gemodificeerde maïs (ΝΚ 603). In dat advies is geconcludeerd dat deze maïs even veilig is als conventionele maïs en dat de invoer ervan voor verdere verwerking in voeding en diervoeder naar alle waarschijnlijkheid geen schadelijke gevolgen voor de gezondheid van mens en dier heeft. De goedkeuring van maïs valt uit hoofde van Verordening (EG) Nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten (1) en Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (2) onder de verantwoordelijkheden van de Commissie.

In de verordening is bepaald dat de aanvrager de noodzakelijke gegevens voor de evaluatie van de veiligheid dient voor te leggen. Dit is de normale gang van zaken voor de goedkeuring van producten. Bij de opstelling van het advies van 25 november 2003 (3) had het Wetenschappelijk Panel voor genetisch gemodificeerde organismen, dat uit hooggekwalificeerde onafhankelijke deskundigen bestaat, niet alleen de beschikking over documentatie van de aanvrager, maar ook over onafhankelijke, aan peer reviews onderworpen studies. Deze studies zijn in de bevindingen van het advies gevloeid en worden als referenties genoemd.

---

(1)  PB L 43 van 14.2.1997.

(2)  PB L 106 van 17.4.2001.

(3)  (http://www.efsa.eu.int/pdf/gmo/opinion_gmo_02_final_en.pdf).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/200 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/200

---

(2004/C 84 E/0244)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0340/04

van Benedetto Della Vedova (NI) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft:   Verenigbaarheid van de Italiaanse wet nr. 69 van 3 februari 1963 met het vrij verkeer van werknemers binnen de Europese Gemeenschap

In mijn vraag P-3549/02 (1) van 4 december 2002 vestigde ik de aandacht van de Commissie op de zaak van de Franse beroepsjournalist Claude Marie Jeancolas, die op grond van de Italiaanse wetgeving inzake de uitoefening van het beroep van journalist de mogelijkheid werd ontzegd om in Italië de functie van directeur van een aantal tijdschriften te bekleden.

In deze vraag vroeg ik de Commissie of zij niet vond dat artikel 46 van wet nr. 69 van 3 februari 1963 (waarin de oprichting van de „Orde van journalisten” is vastgelegd) in strijd is met artikel 39 van het EG-Verdrag waarin het vrij verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap gewaarborgd wordt.

Op 9 april 2003 deelde mevrouw Anna Diamantopoulou mij, na een eerste voorlopig antwoord, in een aanvullend antwoord mede dat zij de Italiaanse autoriteiten om inlichtingen heeft gevraagd over de toepassing van de wettelijke regeling in kwestie en — wat belangrijk is — dat dit geval als vermoedelijke inbreuk op het Gemeenschapsrecht geregistreerd is.

Kan de Commissie, nu er sindsdien al geruime tijd verstreken is, zeggen welke verdere stappen zij heeft ondernomen met betrekking tot deze vermoedelijke inbreuk op het Gemeenschapsrecht?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 februari 2004)

In het verloop van de procedure in verband met een vermoedelijke inbreuk op het communautaire recht terzake (nr. 2003/2004) heeft de Commissie bij verschillende gelegenheden brieven aan de Italiaanse autoriteiten geschreven om uitleg te vragen over de toepassing van de wetgeving in kwestie en in het bijzonder over de verplichte inschrijving van journalisten in registers van beroepsbeoefenaren en de voorwaarden voor deze inschrijving die met name van toepassing zijn op journalisten uit de Gemeenschap.

De Commissie heeft evenwel geen reactie van de Italiaanse autoriteiten ontvangen. Binnenkort zal een laatste brief worden gestuurd.

---

(1)  PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 122.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/201 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/201

---

(2004/C 84 E/0245)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0342/04

van Dirk Sterckx (ELDR) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Beperkingen op openstelling Belgische spoorwegmarkt

Naar verluidt maken de Belgische Spoorwegen het een treinbestuurder moeilijk om over te stappen naar een andere spoorwegonderneming die treinen laat rijden in België. Het bevoegdheidsbewijs van de betrokkene wordt niet onmiddellijk overgedragen aan de nieuwe werkgever zodat het bevoegdheidsbewijs zijn geldigheid verliest en betrokkene opnieuw een examen moet afleggen. Anderzijds zou de Belgische spoorwetgeving de oprichting en erkenning van een bedrijf dat zelf geen spoorwegonderneming is, maar spoorpersoneel met een veiligheidsfunctie (treinbestuurders, rangeerder-wagenmeesters, ...) levert aan andere spoorwegondernemingen, in de weg staan.

Heeft de Commissie kennis van deze beperkingen op de openstelling van de markt en acht zij deze beperkingen verenigbaar met de Europese wetgeving terzake?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(26 februari 2004)

De Commissie heeft kennis van dergelijke beperkingen, die per land kunnen variëren naar gelang van de vigerende nationale wetgeving. In bepaalde gevallen kan er sprake zijn van inbreuk op de bestaande communautaire wetgeving. Het is dan aan de toezichtsinstanties als bedoeld in het eerste spoorwegpakket (1), met name in artikel 7, lid 3, van Richtlijn 2001/12/EG, die per 15 maart 2003 in alle lidstaten in nationale wetgeving moest zijn omgezet, om op te treden bij klachten van partijen die zich benadeeld achten.

Meer in het algemeen wordt het probleem van de certificatie van de bestuurders aangepakt in het tweede spoorwegpakket (2), in het bijzonder in de richtlijn inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen waarvoor het geachte parlementslid rapporteur is. De invoering van een communautair kader voor de certificatie van treinbestuurders overstijgt echter het veiligheidsaspect. Ook andere aspecten, zoals de interoperabiliteit, het arbeidsrecht, de mobiliteit van de werknemers van één spoorwegonderneming naar een andere en de erkenning van opleidingen en beroepservaring, moeten worden aangepakt. Gezien de complexiteit van deze problematiek, die duidelijk is geworden tijdens de bespreking van het tweede pakket, heeft de Commissie, in uitvoering van haar standpunt naar aanleiding van het politiek akkoord binnen de Raad van maart 2003, gewerkt aan een kaderrichtlijn inzake de certificatie van treinbestuurders en van al het personeel dat betrokken is bij taken die kritisch zijn voor de spoorwegveiligheid. Dit voorstel is een onderdeel van het derde spoorwegpakket (3) en zal in de loop van de eerste helft van 2004 worden ingediend bij het Europees Parlement en de Raad.

---

(1)  Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap, PB L 75 van 15.3.2001. Richtlijn 2001/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, PB L 75 van 15.3.2001. Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering, PB L 75 van 15.3.2001.

(2)  (http://europa.eu.int/comm/transport/rail/package/new_fr.htm).

(3)  De voorstellen voor het derde pakket worden verwacht in de eerste helft van het jaar 2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/202 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/202

---

(2004/C 84 E/0246)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0359/04

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Effect van het ontbreken van normen voor de gezondheidszorg op het vrije verkeer van werknemers en burgers

In de EU bestaan geen eenvormige normen voor de kwaliteit van de verzorging die een patiënt in een specifieke situatie nodig heeft (bijvoorbeeld een patiënt op intensieve zorgen of een patiënt die herstelt na een operatie voor een heupprothese), noch voorschriften betreffende de precieze minimumhoeveelheid gekwalificeerd personeel uit verschillende beroepscategorieën die nodig is per patiënt, een essentieel onderdeel van deze verzorging. Patiënten moeten er natuurlijk op kunnen vertrouwen dat hun veiligheid in de gezondheidszorg in de hele EU in geen enkele omstandigheid in gevaar komt. Evenzeer moeten personen die in de gezondheidszorg werken, weten dat het in hun redelijkerwijze mogelijk is de grote verantwoordelijkheid die met dit werk samenhangt, te dragen.

Deze kwestie houdt rechtstreeks verband met het vrije verkeer van werknemers en burgers: voor de veiligheid van de EU-burger is het immers belangrijk dat hij adequate verzorging krijgt, indien hij ze nodig heeft, waarheen hij in de Unie ook gaat. Op dezelfde manier moet voor het vrije verkeer van werknemers op voorhand zeker zijn dat bijvoorbeeld een verpleegster die in een andere lidstaat de taak van verpleegster op zich neemt, niet wordt belast met de verantwoordelijkheid van een arts of in het kader van welke taak ook, een te grote hoeveelheid werk krijgt. Een analogie is gemakkelijk te vinden, bijvoorbeeld in de EU-regelgeving inzake veiligheid op het werk met betrekking tot de verkeersveiligheid. Bovendien kan aan deze vereisten gemakkelijk worden voldaan, aangezien op dit terrein de erkenning van de beroepsbekwaamheid op EU-niveau met richtlijnen is geregeld.

Is de Commissie op de hoogte van het feit dat de normen van toepassing op het personeel in de gezondheidszorg, die rechtstreekse gevolgen hebben voor de veiligheid van de patiënt en de veiligheid op het werk, uiteenlopen van het ene EU-land tot het andere en ook binnen landen? Wat vindt de Commissie hiervan vanuit het oogpunt van de totstandbrenging van het vrije verkeer van werknemers en burgers?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(10 maart 2004)

De minimumnormen voor beroepskwalificaties van werknemers in de gezondheidszorg zijn vastgesteld in de volgende sectorale richtlijnen: 93/16/EEG (1) (artsen); 77/453/EEG (2) (ziekenverplegers); 78/686/EEG (3) (tandartsen); 80/155/EEG (4) (verloskundigen) en 85/432/EEG (5) (apothekers).

Desondanks bestaan er aanzienlijke verschillen in de praktijken en resultaten met betrekking tot gezondheidszorg in de Unie. Hoewel de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de organisatie en verstrekking van de gezondheidszorg, blijkt uit deze verschillen dat de uitwisseling van goede praktijken op Europees niveau praktische voordelen zou opleveren voor de patiënten en werknemers in de gezondheidszorg in de hele Unie. Uit het door de Commissie op gang gebrachte denkproces op hoog niveau over de mobiliteit van patiënten en de ontwikkelingen in de gezondheidszorg in de Europese Unie, waaraan ministers van volksgezondheid en andere belanghebbenden uit de gezondheidssector hebben deelgenomen, zijn aanbevelingen op een aantal gebieden voortgevloeid die ten doel hebben deze situatie te verbeteren: nagaan of samenwerking tussen Europese referentiecentra tot stand kan worden gebracht en netwerken tussen deze centra kunnen worden opgericht, versterken van de evaluatie van gezondheidstechnologie, ontwikkelen van een EU-kader voor gezondheidsinformatie, analyseren van communautaire activiteiten in het algemeen om na te gaan hoe deze beter kunnen bijdragen tot toegang en kwaliteit op het vlak van gezondheidszorg. De Commissie is voornemens in het voorjaar van 2004 een mededeling op te stellen met voorstellen die tegemoetkomen aan deze aanbevelingen.

---

(1)  Richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma's, certificaten en andere titels, PB L 165 van 7.7.1993.

(2)  Richtlijn 77/453/EEG van de Raad van 27 juni 1977 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, PB L 176 van 15.7.1977.

(3)  Richtlijn 78/686/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, PB L 233 van 24.8.1978.

(4)  Richtlijn 80/155/EEG van de Raad van 21 januari 1980 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van verloskundige, PB L 33 van 11.2.1980.

(5)  Richtlijn 85/432/EEG van de Raad van 16 september 1985 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied, PB L 253 van 24.9.1985.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/203 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/203

---

(2004/C 84 E/0247)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0366/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   De rechten van klanten in Ierland krachtens het Gemeenschapsrecht

Wat was het antwoord van de Ierse regering aan de Commissie op het met redenen omkleed advies dat in januari 2003 naar Ierland werd gestuurd, zoals aangekondigd in persbericht IP/03/3 van de Commissie, aangaande de omzetting in Ierland van de richtlijn inzake garanties (richtlijn 1999/44/EG (1)), die een aantal wettelijke minimumrechten bepaalt voor consumenten die binnen de EU goederen kopen?

Welke actie heeft de Commissie ondernomen, of is ze van plan te ondernemen in deze zaak?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(25 februari 2004)

Op 19 december 2002 heeft de Commissie Ierland een met redenen omkleed advies gestuurd wegens niet-omzetting van Richtlijn 1999/44/EG (2).

In antwoord op dit met redenen omkleed advies heeft de Ierse regering de Commissie op 10 februari 2003 in kennis gesteld van de „European Communities (Certain Aspects of the Sale of Consumer Goods and Associated Guarantees) Regulations 2003 — (S.I. No 11 of 2003)”, waarbij de richtlijn in kwestie in nationaal recht is omgezet.

Bijgevolg heeft de Commissie deze inbreukprocedure tegen Ierland op 9 juli 2003 gesloten.

---

(1)  PB L 171 van 7.7.1999, blz. 12.

(2)  Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, PB L 171 van 7.7.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/204 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/204

---

(2004/C 84 E/0248)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0370/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Uitbreiding van de arbeidstijdenrichtlijn naar de daarvan uitgesloten sectoren

Richtlijn 2000/34/EG (1) tot uitbreiding van de arbeidstijdenrichtlijn uit 1993 (Richtlijn 93/104/EG van de Raad (2)) moest vóór 1 augustus 2003 door alle lidstaten zijn omgezet (behalve de bepalingen betreffende artsen in opleiding, die vóór 1 augustus 2004 moeten worden omgezet).

Hoeveel werknemers zouden, volgens de Commissie, in Ierland onder deze richtlijn vallen, als deze ten volle zou worden toegepast door de Ierse regering?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

Zoals blijkt uit het „Witboek over de van de richtlijn betreffende de arbeidstijd uitgesloten sectoren en activiteiten” (3), raamde de Commissie de werkgelegenheid in alle van de toepassing van Richtlijn 93/104/EG uitgesloten sectoren en activiteiten, inclusief zelfstandigen, op 5,6 miljoen arbeidsplaatsen (circa 4 % van de totale werkgelegenheid in de EU), waarvan 3,5 miljoen (circa 2,5 % van de totale werkgelegenheid) in de sector van het wegtransport. Dit geeft een indicatie van de cijfers op communautair niveau. De Commissie beschikt niet over de uitsplitsing van deze cijfers per lidstaat.

---

(1)  PB L 195 van 1.8.2000, blz. 41.

(2)  PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.

(3)  COM(97)334 def, punt 18.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/204 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/204

---

(2004/C 84 E/0249)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0376/04

van Luciana Sbarbati (ELDR) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Crisis in de staalindustrie in Terni

Overwegende dat:

| — | de Europese Raad van Lissabon van maart 2000 de strategische doelstelling had aangenomen om voor 2010 de meest competitieve en meest dynamische kenniseconomie van de hele wereld te worden, met een duurzame economische groei, gekoppeld aan een kwantitatieve en kwalitatieve ontwikkeling van de werkgelegenheid en een grotere sociale samenhang; |
| --- | --- |

—

de Europese Raad van Lissabon van maart 2000 de strategische doelstelling had aangenomen om voor 2010 de meest competitieve en meest dynamische kenniseconomie van de hele wereld te worden, met een duurzame economische groei, gekoppeld aan een kwantitatieve en kwalitatieve ontwikkeling van de werkgelegenheid en een grotere sociale samenhang;

| — | het Groenboek (2001) van de Commissie over het maatschappelijk verantwoord ondernemen heeft bevestigd dat Europa daar wel degelijk belang in stelt; |
| --- | --- |

—

het Groenboek (2001) van de Commissie over het maatschappelijk verantwoord ondernemen heeft bevestigd dat Europa daar wel degelijk belang in stelt;

| — | de Commissie in haar mededeling van 2002 een strategie heeft vastgesteld met als doel een partnerschap te creëren voor de ontwikkeling van een Europees kader voor de bevordering van het maatschappelijk verantwoord ondernemen, waarin waarborgen worden geboden voor de werkgelegenheid door het versterken van de mededingingskracht, de sociale samenhang en de bescherming van het milieu; |
| --- | --- |

—

de Commissie in haar mededeling van 2002 een strategie heeft vastgesteld met als doel een partnerschap te creëren voor de ontwikkeling van een Europees kader voor de bevordering van het maatschappelijk verantwoord ondernemen, waarin waarborgen worden geboden voor de werkgelegenheid door het versterken van de mededingingskracht, de sociale samenhang en de bescherming van het milieu;

| — | de Commissie er nogmaals op heeft gewezen dat het maatschappelijk verantwoord ondernemen kan bijdragen aan de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van de Europese Unie, de ontwikkeling kan bevorderen en de algemene „governance” kan verbeteren door de bestaande beleidsinstrumenten en de sociale dialoog te integreren; |
| --- | --- |

—

de Commissie er nogmaals op heeft gewezen dat het maatschappelijk verantwoord ondernemen kan bijdragen aan de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van de Europese Unie, de ontwikkeling kan bevorderen en de algemene „governance” kan verbeteren door de bestaande beleidsinstrumenten en de sociale dialoog te integreren;

| — | de onderneming Thyssen Krupp, eigenaar van de staalfabriek „Ast” in Terni, er zich toe heeft verbonden van Terni het Europese technologische centrum voor elektrostaal met georiënteerde korrels te maken; |
| --- | --- |

—

de onderneming Thyssen Krupp, eigenaar van de staalfabriek „Ast” in Terni, er zich toe heeft verbonden van Terni het Europese technologische centrum voor elektrostaal met georiënteerde korrels te maken;

| — | de productiekosten van de fabriek van Terni een van de laagste van heel Europa zijn; |
| --- | --- |

—

de productiekosten van de fabriek van Terni een van de laagste van heel Europa zijn;

| — | de overheid enorme bedragen in de vestiging heeft geïnvesteerd, o.m. communautaire middelen in het kader van Doelstelling 2 en kredieten uit het Europees Sociaal Fonds (ontwikkeling lokale structuur en infrastructuur, beroepsopleiding), waar „Ast” direct of indirect van heeft kunnen profiteren. |
| --- | --- |

—

de overheid enorme bedragen in de vestiging heeft geïnvesteerd, o.m. communautaire middelen in het kader van Doelstelling 2 en kredieten uit het Europees Sociaal Fonds (ontwikkeling lokale structuur en infrastructuur, beroepsopleiding), waar „Ast” direct of indirect van heeft kunnen profiteren.

Kan de Commissie meedelen of, en zo ja, op welke manier zij van plan is op te treden om de sluiting te voorkomen van de afdeling elektrostaal van „Ast” in Terni, waarbij in de zone 900 arbeidsplaatsen verloren zouden gaan en ook de hele streek schade zou oplopen? Heeft de Commissie een precieze strategie om de negatieve effecten van de industriële herstructureringen te compenseren?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/205 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/205

---

(2004/C 84 E/0250)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0388/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Sluiting van de elektrostaalfabriek van Thyssen-Krupp in Terni

Thyssen-Krupp Electrical Steel, een Duitse multinational die elektrostaal produceert, heeft laten weten dat zij besloten heeft te stoppen met de productie van elektrostaal in haar Ast-fabriek in Terni.

De fabriek, die ook roestvrij staal produceert omdat zo de kosten van de smelterij gedeeld worden met de productie van elektrostaal, werd drie jaar geleden losgemaakt uit het bedrijf na de privatisering van het staatsbedrijf ILVA, waarbij al een aanzienlijk aantal arbeidsplaatsen verloren ging omdat het personeel slonk van zo'n 7000 tot 3000 werknemers.

Door de sluiting van deze activiteit zouden opnieuw zo'n 900 mensen hun baan verliezen, zowel werknemers van het bedrijf als personeel van toeleveranciers, zou per jaar 140 miljoen aan omzet en 90 000 ton hoogwaardig elektrostaal „met georiënteerde korrel” wegvallen, zou de grootste industriële onderneming van Terni en de hele regio verdwijnen en zou een vorm van bedrijvigheid worden stopgezet die, ook al vanwege de hooggespecialiseerde vakkennis, een aanzienlijke nationale strategische waarde vertegenwoordigt.

Het verlies van marktaandeel, dat mede het gevolg was van aperte commerciële en productiefouten, heeft Thyssen-Krupp doen besluiten de productie na een oppervlakkig marktonderzoek over te brengen naar Frankrijk en Duitsland. Verkoop werd helemaal niet in overweging genomen omdat dit de concurrentie in Italië in de kaart zou spelen, terwijl Italië 60 % van het in Europa geproduceerde elektrostaal koopt en gedwongen zal zijn dat nu uit het buitenland te halen.

Een en ander zou dus ernstige gevolgen hebben voor zowel de werkgelegenheid als de regionale en nationale economie. Stillegging van deze bedrijvigheid in Italië door Thyssen-Krupp zou bovendien het evenwicht op de Europese markt ernstig verstoren, terwijl de hoogwaardige vakkennis van de staalproductie in Terni voor Europa verloren zou gaan.

| 1. | Welke maatregelen kan de EU volgens de Commissie nemen om het lot van de werknemers in Terni en de economie van de regio te beschermen? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen kan de EU volgens de Commissie nemen om het lot van de werknemers in Terni en de economie van de regio te beschermen?

| 2. | Is het besluit van Thyssen-Krapp in overeenstemming met de Europese regelgeving inzake de sociale gevolgen van herstructurering van de industrie, zoals de Richtlijnen 98/59/EG (1) inzake collectief ontslag, 2001/23/EG (2) inzake de overgang van ondernemingen, 94/45/EG (3) en 2002/14/EG (4) inzake informatie en raadpleging van de werknemers? |
| --- | --- |

2.

Is het besluit van Thyssen-Krapp in overeenstemming met de Europese regelgeving inzake de sociale gevolgen van herstructurering van de industrie, zoals de Richtlijnen 98/59/EG (1) inzake collectief ontslag, 2001/23/EG (2) inzake de overgang van ondernemingen, 94/45/EG (3) en 2002/14/EG (4) inzake informatie en raadpleging van de werknemers?

| 3. | Is dit besluit in overeenstemming met de mededingingswetgeving, in het bijzonder ten aanzien van concentraties van ondernemingen en misbruik van een dominante positie in de zin van Verordening (EEG) nr. 4064/89 (5) en artikel 82 van het Verdrag, in de uitleg van het Hof van Justitie (zaken C 85/76 en C 70/89)? |
| --- | --- |

3.

Is dit besluit in overeenstemming met de mededingingswetgeving, in het bijzonder ten aanzien van concentraties van ondernemingen en misbruik van een dominante positie in de zin van Verordening (EEG) nr. 4064/89 (5) en artikel 82 van het Verdrag, in de uitleg van het Hof van Justitie (zaken C 85/76 en C 70/89)?

---

(1)  PB L 225 van 12.8.1998, blz. 16.

(2)  PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16.

(3)  PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.

(4)  PB L 80 van 23.3.2002, blz. 29.

(5)  PB L 395 van 30.12.1989, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/206 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/206

---

(2004/C 84 E/0251)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0445/04

van Mario Mastella (PPE-DE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Crisis bij de Ast-fabriek in Terni

ThyssenKrupp, de Duitse staalgigant, is eigenaar van de Ast-fabriek in Terni (Italië) en heeft enkele dagen geleden aangekondigd dat de magnetische afdeling van deze vestiging zal worden gesloten.

Bij dit besluit zijn, met inbegrip van toeleveraars, op zijn minst 900 arbeidsplaatsen gemoeid. De sluiting lijkt volstrekt onlogisch en heeft grote beroering gewekt alsook krachtige protesten uitgelokt bij de betrokken werknemers en de in het bedrijf aanwezige vakbonden. Wanneer deze vestiging wordt gesloten, zou dit namelijk leiden tot ontmanteling van een industriepool die geworteld is in het gebied en vooroploopt wat de structuur en de constructie betreft, vooral doordat het personeel sterk gespecialiseerd is. De gevolgen zouden zich op het maatschappelijk vlak doen gevoelen doordat er in de regio hoge werkloosheid bestaat met name onder jongeren.

De vraag aan de Commissie luidt:

| — | of zij kan verifiëren of men zich bij deze besluitvorming heeft gehouden aan de Europese richtlijnen voor bescherming van arbeidsplaatsen en i.c. of men zou kunnen vaststellen of verordening (EG) nr. 2204/2002 (1) van 12 december 2002 over het behoud van arbeidsplaatsen is overtreden? |
| --- | --- |

—

of zij kan verifiëren of men zich bij deze besluitvorming heeft gehouden aan de Europese richtlijnen voor bescherming van arbeidsplaatsen en i.c. of men zou kunnen vaststellen of verordening (EG) nr. 2204/2002 (1) van 12 december 2002 over het behoud van arbeidsplaatsen is overtreden?

| — | Om vast te stellen of tijdig overleg heeft plaatsgevonden tussen de bedrijfsleiding en vertegenwoordigers van de werknemers, zoals bepaald in artikel 2 van richtlijn 98/59/EG (2) van de Raad? |
| --- | --- |

—

Om vast te stellen of tijdig overleg heeft plaatsgevonden tussen de bedrijfsleiding en vertegenwoordigers van de werknemers, zoals bepaald in artikel 2 van richtlijn 98/59/EG (2) van de Raad?

| — | Om aan te geven met welke maatregelen men zou kunnen ingrijpen om deze 900 werknemers te beschermen, waar Italië nog steeds een van de hoogste werkloosheidspercentages in de Europese Unie vertoont? |
| --- | --- |

—

Om aan te geven met welke maatregelen men zou kunnen ingrijpen om deze 900 werknemers te beschermen, waar Italië nog steeds een van de hoogste werkloosheidspercentages in de Europese Unie vertoont?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-0376/04, P-0388/04 en P-0445/04

(5 maart 2004)

De Commissie is niet bij machte om de sluiting van een bedrijf of een vestiging daarvan te voorkomen of op te schorten. Het is aan de sociale partners en andere derden om met het bedrijf over een mogelijk alternatief te onderhandelen. De Commissie hoopt niettemin dat een aanvaardbare oplossing wordt gevonden om de zware gevolgen voor de door deze herstructurering getroffen regio te verzachten.

Wat eventuele steun uit de structuurfondsen betreft, bevestigt de Commissie aan de geachte parlementsleden dat de zone Terni in aanmerking komt voor steun uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling. Met name in het kader van de halftijdse herziening van het DOCUP Umbrië, die in 2004 zal plaatsvinden, kunnen de regionale overheden dus verzoeken om de financiering van reconversiemaat-regelen in de zone Terni om de gevolgen van de bedrijfssluiting op te vangen.

Wat de interventie van het Europees Sociaal Fonds (ESF) betreft, kan de Commissie de geachte parlementsleden meedelen dat het operationele programma voor de regio Umbrië beschikt over een ESF-budget van meer dan 97 miljoen euro, wat staat voor 45 % van het hele programma (de rest wordt met nationale middelen gefinancierd). Op 26 januari 2003 publiceerde de regio Umbrië een interregionale oproep tot het indienen van voorstellen voor de ijzer- en staalsector: regelingen voor de indiening van projecten in het kader van het regionale operationele programma voor doelstelling 3 voor de periode 2000-2006. De oproep wordt gefinancierd door de maatregelen A2, A3 en Dl van het regionale operationele programma voor doelstelling 3.

De maatregelen die werden en worden gefinancierd streven de volgende doelstellingen na:

| — | de introductie of herintroductie van jongeren en volwassenen in de arbeidsmarkt volgens een preventieve aanpak (maatregel A2, financiering van 350 000 EUR); |
| --- | --- |

—

de introductie of herintroductie van jongeren en volwassenen in de arbeidsmarkt volgens een preventieve aanpak (maatregel A2, financiering van 350 000 EUR);

| — | de introductie of herintroductie in de arbeidsmarkt van zowel mannen als vrouwen die gedurende meer dan zes of twaalf maanden werkloos waren (maatregel A3, financiering van 350 000 EUR); |
| --- | --- |

—

de introductie of herintroductie in de arbeidsmarkt van zowel mannen als vrouwen die gedurende meer dan zes of twaalf maanden werkloos waren (maatregel A3, financiering van 350 000 EUR);

| — | de ontwikkeling van levenslang leren, een flexibele arbeidsmarkt en concurrerende publieke en particuliere ondernemingen (maatregel Dl, financiering van 500 000 EUR). |
| --- | --- |

—

de ontwikkeling van levenslang leren, een flexibele arbeidsmarkt en concurrerende publieke en particuliere ondernemingen (maatregel Dl, financiering van 500 000 EUR).

Verschillende communautaire richtlijnen stellen procedures voor de informatie en de raadpleging van de werknemersvertegenwoordigers vast die bij de sluiting van ondernemingen kunnen gelden. Het betreft in het bijzonder Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, en Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de Europese ondernemingsraden. Op 11 maart 2002 hebben het Parlement en de Raad nog een andere richtlijn goedgekeurd om de communautaire regeling ter zake aan te vullen (Richtlijn 2002/14/EG tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap). De eerste twee richtlijnen zijn reeds in de nationale wetgeving van de lidstaten omgezet. De derde richtlijn moet pas op 23 maart 2005 zijn omgezet. Het is de taak van de bevoegde nationale overheden (met name de rechtbanken) om erop toe te zien dat deze nationale wetgeving steeds correct en daadwerkelijk wordt toegepast.

Belangrijk is dat Richtlijn 98/59/EG betreffende collectief ontslag bepaalt dat wanneer een werkgever overweegt tot collectief ontslag over te gaan, hij verplicht is de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig te raadplegen teneinde tot een akkoord te komen. De raadpleging moet ten minste betrekking hebben op de mogelijkheden om collectief ontslag te voorkomen of om de omvang ervan te verminderen, alsook op de mogelijkheid de gevolgen ervan te verzachten door het nemen van sociale begeleidingsmaat-regelen, meer bepaald om bij te dragen tot herplaatsing of omscholing van de ontslagen werknemers.

Gezien de grote bezorgdheid inzake herstructureringen en de sociale gevolgen daarvan, heeft de Commissie aangestuurd op een ruimer en diepgaander debat over hoe er op communautair niveau toe kan worden bijgedragen dat bij herstructureringen de nodige aandacht wordt besteed aan de sociale gevolgen. In 2002 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de eerste fase van de raadpleging van de sociale partners over „Vooruitlopen op en omgaan met veranderingen: een dynamische benadering van de sociale aspecten van bedrijfsherstructureringen.” Dit document pleit voor een positieve aanpak van bedrijfsherstructureringen waarbij een evenwicht wordt nagestreefd tussen de belangen van de bedrijven die worden geconfronteerd met veranderende omstandigheden waarin ze hun activiteit uitoefenen enerzijds en de belangen van de werknemers die hun werk dreigen te verliezen anderzijds.

In reactie op het document stemden de sociale partners ermee in om de mogelijkheden van een sociale dialoog hierover te onderzoeken. Zij namen dit thema op als één van de belangrijke punten van hun gezamenlijk werkprogramma dat in november 2002 werd goedgekeurd. Na een aantal seminars waar praktijkervaringen met herstructureringen werden onderzocht, dienden de sociale partners in oktober 2003 een gezamenlijke tekst bij de Commissie in: „Richtsnoeren voor het omgaan met veranderingen en de sociale gevolgen daarvan”. De Commissie is er ten zeerste mee ingenomen dat de sociale partners zich bereid hebben verklaard om de werkzaamheden rond dit thema voort te zetten in het kader van hun werkprogramma voor de periode 2003-2005.

Ook een aantal andere initiatieven van de Commissie zijn van belang voor bedrijfsherstructureringen:

| — | De follow-up van het groenboek over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven en de daaropvolgende mededeling van de Commissie (3). Het concept „sociale verantwoordelijkheid van bedrijven” impliceert dat bedrijven ertoe verplicht zijn zich steeds eerlijk en verantwoordelijk te gedragen, bij te dragen tot de economische ontwikkeling, en de levenskwaliteit van hun werknemers en hun gezinnen, alsook van de plaatselijke gemeenschap en de hele samenleving te verbeteren, eveneens in tijden van herstructurering en bij het vooruitlopen op verandering. |
| --- | --- |

—

De follow-up van het groenboek over de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven en de daaropvolgende mededeling van de Commissie (3). Het concept „sociale verantwoordelijkheid van bedrijven” impliceert dat bedrijven ertoe verplicht zijn zich steeds eerlijk en verantwoordelijk te gedragen, bij te dragen tot de economische ontwikkeling, en de levenskwaliteit van hun werknemers en hun gezinnen, alsook van de plaatselijke gemeenschap en de hele samenleving te verbeteren, eveneens in tijden van herstructurering en bij het vooruitlopen op verandering.

| — | De mededeling van de Commissie „De Europese sociale dialoog, een kracht voor modernisering en verandering” (4). In de mededeling onderstreept de Commissie dat de verwezenlijking van de te Lissabon bepaalde strategische doelstellingen — volledige werkgelegenheid en versterking van de sociale cohesie — sterk afhangt van de actie van de sociale partners, op alle niveaus. Daarom wordt de Europese sociale dialoog beschouwd als een zeer belangrijk instrument om ervoor te zorgen dat de verandering in goede banen wordt geleid, waardoor de voor de ondernemingen onmisbare flexibiliteit en de voor de werknemers noodzakelijke zekerheid verzoend kunnen worden, in het bijzonder bij een grote herstructurering. |
| --- | --- |

—

De mededeling van de Commissie „De Europese sociale dialoog, een kracht voor modernisering en verandering” (4). In de mededeling onderstreept de Commissie dat de verwezenlijking van de te Lissabon bepaalde strategische doelstellingen — volledige werkgelegenheid en versterking van de sociale cohesie — sterk afhangt van de actie van de sociale partners, op alle niveaus. Daarom wordt de Europese sociale dialoog beschouwd als een zeer belangrijk instrument om ervoor te zorgen dat de verandering in goede banen wordt geleid, waardoor de voor de ondernemingen onmisbare flexibiliteit en de voor de werknemers noodzakelijke zekerheid verzoend kunnen worden, in het bijzonder bij een grote herstructurering.

| — | Er is een Europees Waarnemingscentrum voor het veranderingsproces (EMCC) opgericht om toegankelijke en betrouwbare gegevens te verstrekken en mogelijkheden te bieden om standpunten, ideeën en praktijken uit te wisselen en de veranderingen zodoende beter te begrijpen, er beter op vooruit te lopen en er beter mee om te gaan. Het EMCC moet de belangrijkste actoren in het Europees sociaal beleid de instrumenten leveren om met meer kennis van zaken beleidsbeslissingen te nemen om de verandering in goede banen te leiden. |
| --- | --- |

—

Er is een Europees Waarnemingscentrum voor het veranderingsproces (EMCC) opgericht om toegankelijke en betrouwbare gegevens te verstrekken en mogelijkheden te bieden om standpunten, ideeën en praktijken uit te wisselen en de veranderingen zodoende beter te begrijpen, er beter op vooruit te lopen en er beter mee om te gaan. Het EMCC moet de belangrijkste actoren in het Europees sociaal beleid de instrumenten leveren om met meer kennis van zaken beleidsbeslissingen te nemen om de verandering in goede banen te leiden.

Wat de verificatie van een inbreuk op Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie (5) betreft, moet worden aangemerkt dat de Commissie niet beschikt over informatie dat Acciai Speciali Terni overeenkomstig deze verordening steun heeft ontvangen.

Uit de informatie die het geachte parlementslid verstrekt kan niet worden afgeleid dat de communautaire mededingingsregels, in het bijzonder Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad (6) en artikel 82 van het EG-Verdrag, zijn overtreden.

---

(1)  PB L 337 van 13.12.2002, blz. 3.

(2)  PB L 225 van 12.8.1998, blz. 16.

(3)  COM(2002) 347 def.

(4)  COM(2002) 341 def.

(5)  Verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun.

(6)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/208 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/208

---

(2004/C 84 E/0252)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0381/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Opvangklassen — tweede operationeel programma „Onderwijs en primaire beroepsopleiding”

In het Griekse tweede operationeel programma „onderwijs en primaire beroepsopleiding” en in subprogramma 1, maatregel 1, actie (a), „ondersteuning van de integratie van kinderen met bijzondere culturele en linguistische eigenschappen in het onderwijssysteem” is een bepaling opgenomen ter verbetering van de integratie in het onderwijssysteem van leerlingen uit bevolkingsgroepen die mogelijker minder goede opleidingskansen hebben, ten einde hun uitsluiting te voorkomen.

De opvangklassen in het verplicht onderwijs worden in het kader van voornoemde actie gefinancierd en dragen bij tot een probleemloze integratie van geïmmigreerde leerlingen in het onderwijssysteem. Voor het huidige schooljaar 2003/2004 hebben het Ministerie van Onderwijs en de regionale onderwijsinstanties niet het voor de opvangklassen benodigde personeel aangesteld, en in talrijke gevallen waarin wel personeel voorhanden was, is het onderwijs in de opvangklassen gestaakt, zodat die leerkrachten thans de vacante posten in het normale onderwijs bezetten. Volgens de informatie die het Ministerie van Onderwijs aan de kinderombudsman heeft verstrekt, functioneren nog slechts 295 van de 558 opvangklassen. Tegelijkertijd heeft het Ministerie van Binnenlandse Zaken een verbod ingesteld op aanmelding van kinderen van immigranten zonder verblijfsvergunning bij lagere scholen. Een en ander heeft tot gevolg dat kinderen van immigranten geen aanspraak kunnen maken op een van de grondrechten van kinderen, te weten het recht op onderwijs.

| 1. | Wat is de stand van zaken met betrekking tot genoemde actie in het kader van het tweede operationeel programma „onderwijs en primaire beroepsopleiding”? |
| --- | --- |

1.

Wat is de stand van zaken met betrekking tot genoemde actie in het kader van het tweede operationeel programma „onderwijs en primaire beroepsopleiding”?

| 2. | Kan de Commissie — gelet op hoofdstuk II, artikel 14 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — mededelen welke stappen zij overweegt te ondernemen ter bescherming van het recht van immigranten op onderwijs? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie — gelet op hoofdstuk II, artikel 14 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — mededelen welke stappen zij overweegt te ondernemen ter bescherming van het recht van immigranten op onderwijs?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 maart 2004)

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, draagt de eerste actie van maatregel 1.1 in het kader van het operationele programma „Onderwijs en initiële beroepsopleiding” inderdaad bij tot de „ondersteuning van de integratie van kinderen met bijzondere culturele en linguïstische eigenschappen in het onderwijssysteem”.

Het bovenvermelde operationele programma financiert geen klassen of de indienstneming van personeel, maar wel didactisch en technisch materieel, de opleiding van leerkrachten, het verstrekken van advies aan gezinnen, en de bewustmaking in nationale en lokale onderwijsinstanties.

Voor deze actie is een bedrag van 57,7 miljoen euro uitgetrokken, waarvan al 30 miljoen euro aan de uitvoering is besteed. Tot dusver zijn deze acties ten goede gekomen aan: 2 300 kinderen van immigranten in het basisonderwijs en 2 700 in het secundair onderwijs, 6 260 moslimleerlingen, hoofdzakelijk in het basisonderwijs, 6 780 Romaleerlingen in het basisonderwijs en 120 in het secundair onderwijs.

De Commissie is er niet van op de hoogte dat kinderen van immigranten die geen verblijfsvergunning hebben, de inschrijving in basisscholen wordt geweigerd. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, bepaalt wet 2910/2001 dat de toegang tot het verplichte onderwijs bij wijze van uitzondering ook aan die kinderen wordt verleend. De Commissie zal echter contact opnemen met de Griekse autoriteiten om nadere informatie over het besluit van het ministerie van Binnenlandse Zaken te verkrijgen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/209 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/209

---

(2004/C 84 E/0253)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0383/04

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Posttarieven

Welke maatregelen neemt de Commissie om te verzekeren dat de posttariefregelingen voor brieven die tussen de lidstaten onderling worden verzonden — met name voor de postzegels met de melding „E” — overal vergelijkbaar zijn, schommelingen in de wisselkoers buiten beschouwing gelaten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 maart 2004)

De vraag van het geachte parlementslid heeft betrekking op de vergelijkbaarheid van de posttariefregelingen voor brieven die tussen de lidstaten onderling worden verzonden, en met name voor E-postzegels.

Het communautaire kader voor postdiensten is vastgesteld in Postrichtlijn 97/67/EG (1), gewijzigd bij Richtlijn 2002/39 (2). Het geharmoniseerd regelgevingskader dat bij deze richtlijn wordt vastgesteld, is gebaseerd op algemene beginselen die toch de nodige bewegingsruimte laten aan de lidstaten, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel.

Wat de posttarieven betreft, zijn deze algemene beginselen uiteengezet in de artikelen 12 en 13 van Richtlijn 97/67/EG.

In artikel 12 wordt gesteld dat diensten die deel uitmaken van de levering van de universele dienst betaalbaar, op de kosten gebaseerd, transparant en niet-discriminerend moeten zijn. Overeenkomstig artikel 13 moeten de lidstaten, bij het vaststellen van de eindkosten, hun leveranciers van de universele dienst ertoe aanmoedigen de volgende beginselen na te leven: de eindkosten moeten worden vastgesteld in verhouding tot de kosten voor behandeling en distributie van inkomende grensoverschrijdende post, de vergoedingsniveaus moeten gerelateerd zijn aan de geleverde kwaliteit van de dienst en de eindkosten moeten transparant en niet-discriminerend zijn.

Deze beginselen zijn van toepassing op alle tarieven voor de universele dienst, met inbegrip van de tarieven voor elektronische postzegels.

Aangezien er in de praktijk verschillen kunnen zijn tussen de postbezorgingskosten in de lidstaten, kunnen er echter ook verschillen zijn tussen de tarieven voor grensoverschrijdende postbezorging en tussen de eindkosten (en dus ook tussen de prijzen van elektronische postzegels voor internationale postdiensten), zelfs als deze op de kosten zijn gebaseerd.

Met betrekking tot de eigenlijke organisatie van de reeks tarieven, zoals de E-postzegel, is in artikel 8 van de bovengenoemde richtlijn vastgesteld dat de lidstaten het recht hebben de uitgave van postzegels overeenkomstig hun nationale wetgeving te organiseren.

---

(1)  Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst, PB L 15 van 21.1.1998.

(2)  Richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 tot wijziging van Richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging, PB L 176 van 5.7.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/210 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/210

---

(2004/C 84 E/0254)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0393/04

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   De Dierlijke Bijproductenverordening

De bovenstaande verordening werd onlangs ingevoerd in Schotland, hetgeen tot verscheidene interpretaties leidde. Niemand is tegen de kerngedachte van deze wetgeving maar de toepassing ervan baart Schotland zorgen. Vele kleine éénmansbedrijfjes krijgen te maken met onaanvaardbaar hoge lastenkosten die hen uiteindelijk tot faillissement zullen dwingen.

Kan de Commissie meedelen of zij, toen ze deze verordening voorbereidde, een vastgestelde grenswaarde voorzien had waardoor kleine bedrijfjes buiten de werkingssfeer van de verordening vallen, of kan dit op lidstaatniveau geregeld worden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 maart 2004)

Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 (1), als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 808/2003 van de Commissie van 12 mei 2003 (2), stelt gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten vast. Zij is op 3 oktober 2002 aangenomen en op 10 oktober 2002 bekendgemaakt en zij is van toepassing vanaf 1 mei 2003.

De verordening heeft betrekking op kleine bedrijven voor zover het gaat om het verzamelen, vervoeren, opslaan, hanteren, verwerken en gebruiken of verwijderen, invoeren, uitvoeren en doorvoeren van dierlijke bijproducten om te voorkomen dat deze producten een risico voor de gezondheid van dier en mens opleveren. Er is niet voorzien in een grenswaarde waaronder kleine bedrijven niet onder de werkingssfeer van de verordening vallen, en de lidstaten kunnen van deze bepalingen niet afwijken.

Een fundamentele herziening van de communautaire regels die gelden voor dierlijke bijproducten was noodzakelijk in het licht van de recente voedselcrises (boviene spongiforme encefalopathie (BSE), dioxine, mond- en klauwzeer, enz.) en de uiteenlopende benaderingen in de lidstaten wat de financiële ondersteuning van de verwerking, verzameling, opslag en verwijdering van dierlijke bijproducten betreft.

Op grond van artikel 35 van de verordening in verband met nationale bepalingen is de lidstaten verzocht de Commissie in kennis te stellen van de genomen maatregelen om aan de verordening te voldoen en van de moeilijkheden die zij daarbij ondervinden. De Commissie moet vóór eind 2004 een verslag aan het Parlement en de Raad voorleggen dat zo nodig vergezeld moet gaan van wetgevingsvoorstellen die rekening houden met de door de lidstaten gemelde moeilijkheden.

Als bijzondere problemen voor kleinere bedrijven zijn ontstaan, wordt daarom verwacht dat de reacties van de lidstaten ingevolge artikel 35 de Commissie in staat zullen stellen om vóór eind 2004 oplossingen voor deze problemen voor te stellen.

---

(1)  PB L 273 van 10.10.2002.

(2)  PB L 117 van 13.5.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/211 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/211

---

(2004/C 84 E/0255)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0514/04

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Vervolgvraag (op schriftelijke vraag E-2133/02) leeftijdsdiscriminatie internationale voetbalscheidsrechters

Op 17 juli 2002 stelde ik een schriftelijke vraag (E-2133/02 (1)) met betrekking tot de leeftijdsdiscriminatie van internationale voetbalscheidsrechters. De Commissie stelde toen in haar antwoord dat „in het algemeen vaste leeftijdsgrenzen geen maatstaf zijn voor lichamelijke fitheid of geschiktheid” en dat „wanneer een bepaald niveau van lichamelijke fitheid vereist is voor de uitvoering van een bepaalde baan, bij de selectie van kandidaten passende tests kunnen worden uitgevoerd”. Verder gaf de Commissie aan dat Richtlijn 2000/78/EG (2) vóór 2 december 2003 moet zijn omgezet in nationaal recht, tenzij hiervoor een uitzondering van maximaal 3 jaar is aangevraagd. Onlangs werd in een persbericht bekend dat de bekende Italiaanse scheidsrechter P. Collina vanwege het feit dat hij 45 jaar wordt, moet stoppen met fluiten omdat de reglementen dat voorschrijven. Hieruit blijkt dat de UEFA op dit punt (artikel 4 van de FIFA) haar regelgeving dus nog niet heeft aangepast.

| 1. | Is de Europese Commissie van mening dat het feit dat de Italiaanse scheidsrechter Collina moet stoppen met het uitoefenen van zijn beroep aangezien hij 45 jaar is geworden, maar nog wel aan de fysieke tests voldoet, in strijd is met de bepalingen van Richtlijn 2000/78/EG? |
| --- | --- |

1.

Is de Europese Commissie van mening dat het feit dat de Italiaanse scheidsrechter Collina moet stoppen met het uitoefenen van zijn beroep aangezien hij 45 jaar is geworden, maar nog wel aan de fysieke tests voldoet, in strijd is met de bepalingen van Richtlijn 2000/78/EG?

| 2. | Zo ja, welke stappen zal de Commissie ondernemen tegen de FIFA, die een reglement kent dat strijdig is met de bepalingen in deze richtlijn? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, welke stappen zal de Commissie ondernemen tegen de FIFA, die een reglement kent dat strijdig is met de bepalingen in deze richtlijn?

| 3. | Welke maatregelen zal de Commissie nemen tegen lidstaten die hun onderdanen laten werken voor organisaties die bepalingen hebben opgesteld die strijdig zijn met het Europese, en dus ook nationale recht in Italië, hierbij in ogenschouw nemend dat Italië geen uitstel heeft aangevraagd voor de datum van inwerkingtreding van Richtlijn 2000/78/EG? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen zal de Commissie nemen tegen lidstaten die hun onderdanen laten werken voor organisaties die bepalingen hebben opgesteld die strijdig zijn met het Europese, en dus ook nationale recht in Italië, hierbij in ogenschouw nemend dat Italië geen uitstel heeft aangevraagd voor de datum van inwerkingtreding van Richtlijn 2000/78/EG?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie herinnert eraan dat Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep discriminatie in arbeid, onder meer op grond van leeftijd, verbiedt, en uiterlijk op 2 december 2003 in nationaal recht moet zijn omgezet. Indien nodig kunnen de lidstaten bovendien beschikken over drie extra jaren vanaf 2 december 2003 om de bepalingen met betrekking tot discriminatie op grond van leeftijd en handicap uit te voeren. Duitsland, België, het VK, Nederland en Zweden hebben aan de Commissie gemeld dat zij gebruik zullen maken van deze drie extra jaren, en Denemarken van één extra jaar.

Italië heeft Richtlijn 2000/78/EG omgezet bij Decreet nr. 216 van 13 augustus 2003, dat op 28 augustus 2003 in werking is getreden. Aangezien Italië de richtlijn heeft omgezet, dienen individuele klachten over discriminatie overeenkomstig het nationaal recht voor de nationale rechtbanken te worden gebracht.

De Commissie herinnert er eveneens aan dat artikel 6 van de richtlijn in bepaalde omstandigheden voorziet in de rechtvaardiging van verschillen in behandeling op grond van leeftijd, op voorwaarde dat zulks objectief en redelijk wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel, en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn. Een vaste leeftijdsgrens mag uitsluitend worden toegepast wanneer zulks objectief en redelijk wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel.

De Commissie kan onmogelijk advies verstrekken in dit individuele geval, aangezien het geachte parlementslid geen informatie heeft verstrekt over de argumenten van de FIFA (de internationale voetbalfederatie) om de vaststelling van een dergelijke leeftijdsgrens te rechtvaardigen.

Voorts wenst de Commissie te onderstrepen dat zij krachtens het EG-Verdrag alleen tegen een lidstaat kan optreden.

---

(1)  PB C 110 E van 8.5.2003, blz. 32.

(2)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/212 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/212

---

(2004/C 84 E/0256)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0580/04

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Verordening (EG) nr. 1774/2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten

Bovenbedoelde verordening (EG) nr. 1774/2002 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 is onlangs in Schotland van kracht geworden, en heeft aanleiding gegeven tot diverse interpretaties. Hoewel niemand tegen de geest van deze wetgeving is, wekt de tenuitvoerlegging in Schotland bezorgdheid. Talrijke kleine één-persoonsondernemingen zien zich geplaatst tegenover onaanvaardbare lasten, die tenslotte tot hun bankroet zullen leiden.

Graag zou ik willen weten of de Commissie bij het opstellen van deze wetgeving een grens heeft getrokken waarop kleine ondernemingen buiten de reikwijdte van de verordening vallen, of moet dit op het niveau van de lidstaten worden geregeld?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 april 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-0393/04 (2).

---

(1)  PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.

(2)  Zie blz. 210.

---

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (2de deel)

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/213 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/213

---

(2004/C 84 E/0257)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0225/03

van Guido Podestà (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2003)

Betreft:   AIDS in Oost-Europa

Eind 2001 was bij één miljoen volwassenen en kinderen in Oost-Europa AIDS geconstateerd. In deze regio, alsmede in Centraal-Azië, vertoont deze ziekte de snelste groei ter wereld. In slechts één jaar is het infectiepercentage in genoemde regio met 42 % toegenomen, en niets duidt op een daling ervan. Dit scenario wordt in de hand gewerkt door een aantal factoren: een economie die weliswaar groeit, maar instabiel is en een hoog werkeloosheidpercentage vertoont, de versoepeling van de sociale en culturele normen, en het slecht functioneren van de openbare gezondheidszorg.

Deze factoren creëren een reeks problemen die in hoge mate verantwoordelijk zijn voor de uitbreiding van de epidemie:

| — | Het aantal schoolverlaters is zeer hoog. Het gebrek aan werk verhoogt het risico dat de jongeren deel gaan uitmaken van kwetsbare groeperingen, zoals drugsgebruikers of de prostitutie. |
| --- | --- |

—

Het aantal schoolverlaters is zeer hoog. Het gebrek aan werk verhoogt het risico dat de jongeren deel gaan uitmaken van kwetsbare groeperingen, zoals drugsgebruikers of de prostitutie.

| — | De mensenhandel en de seksuele uitbuiting zijn toegenomen na de val van de Muur van Berlijn, alsook het drugsgebruik onder jongeren. |
| --- | --- |

—

De mensenhandel en de seksuele uitbuiting zijn toegenomen na de val van de Muur van Berlijn, alsook het drugsgebruik onder jongeren.

| — | Het gebrek aan informatie over seksualiteit en voortplanting brengt met zich mee dat de mensen zich absoluut niet bewust zijn van het infectierisico: programma's op het gebied van seksuele voorlichting zijn noodzakelijk om het publiek in te lichten over de geslachtsziekten en AIDS. Er moet meer druk uitgeoefend worden op de politieke gezagsdragers, opdat dezen ervoor zorgen dat er een eind komt aan de discriminatie jegens de met het virus besmette personen, en dat de AIDS-preventie wordt opgenomen in de gezondheidsprogramma's inzake seksualiteit en voortplanting. |
| --- | --- |

—

Het gebrek aan informatie over seksualiteit en voortplanting brengt met zich mee dat de mensen zich absoluut niet bewust zijn van het infectierisico: programma's op het gebied van seksuele voorlichting zijn noodzakelijk om het publiek in te lichten over de geslachtsziekten en AIDS. Er moet meer druk uitgeoefend worden op de politieke gezagsdragers, opdat dezen ervoor zorgen dat er een eind komt aan de discriminatie jegens de met het virus besmette personen, en dat de AIDS-preventie wordt opgenomen in de gezondheidsprogramma's inzake seksualiteit en voortplanting.

De nationale regeringen van deze regio beschikken vaak niet over de nodige middelen en deskundigheid om preventieprogramma's te lanceren. Er bestaat op dit punt een grote behoefte aan hulp.

Hoe denkt de Commissie een speciaal beleid uit te stippelen dat gericht is op versterking van de AIDS-preventie in Oost-Europa?

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om de nationale regeringen van deze regio te helpen bij het lanceren van programma's ter preventie en bestrijding van deze ziekte?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(11 maart 2003)

De bezorgdheid van de Commissie is benadrukt in een aantal beleidsdocumenten, met name de nationale strategiedocumenten 2002-2006. De indicatieve Tacis-programma's 2002-2003 en 2004-2006 noemen maatregelen die de Commissie van plan is te nemen om partnerregeringen bijstand te verlenen bij de voorkoming en bestrijding van HIV/aids.

Preventie en controle van HIV/aids vormen een bijzonder hoge prioriteit in onze samenwerking met Oekraïne en Rusland, inclusief Kaliningrad. In Oekraïne wordt sinds december 2000 een gezamenlijk HIV/aidspreventie- en voorlichtingsprogramma van de EU en de VS uitgevoerd en in 2003 gevolgd door een nieuw project voor HIV/aidspreventie onder jongeren. In Rusland zal een nieuw HIV/aidspreventie- en bestrijdingsproject gefinancierd worden uit hoofde van het nationale Tacis-programma 2002. In het kader daarvan wordt een uitgebreide publieke voorlichtings- en informatiecampagne gericht op het brede publiek ondersteund, met specifieke aandacht voor de zogenaamde „overbrengers”, die bijdragen tot de verspreiding van HIV/aids van de risicogroepen naar het grote publiek. Bovendien wordt een afzonderlijk HIV/aids- en tuberculosepreventieproject gelanceerd in Kaliningrad. In de andere landen van de regio omvatten gezondheids- en socialesectorprojecten gewoonlijk componenten gericht op HIV/aids. Omwille van de omvang van het HIV/aidsprobleem, worden de Commissieprojecten zorgvuldig gecoördineerd met de activiteiten van andere donoren, in het bijzonder het VN-fonds ter bestrijding van aids en door de Wereldbank gefinancierde aidsprogramma's. Naast deze grootschalige projecten cofinanciert de Commissie kleinere projecten in de gezondheids- en sociale sectoren, die worden uitgevoerd door Europese en plaatselijke niet-gouvernmentele organisaties.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/214 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/214

---

(2004/C 84 E/0258)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2374/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Aanbestedingen en onderaanbestedingen voor diensten in opdracht van de Europese Commissie

OLAF heeft onlangs een onderzoek ingesteld naar de vermoedelijke verduistering van ongeveer 900 000 EUR door de leiding van Eurostat. De Commissie heeft een proces op gang gebracht om het ontoereikend geacht boekhoudsysteem te herzien. Voorts heeft Eurostat bepaalde diensten onderaanbesteed aan Eurogramme, Eurocost en Planistat. Kan de Commissie mededelen welke diensten zijn aanbesteed of onderaanbesteed en welke kosten hiermee respectievelijk in de afgelopen vijf jaar gemoeid waren? Welke mechanismen worden gebruikt om deze diensten aan te besteden en op welke wijze worden de dienstverrichters geselecteerd?

Aanvullend antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(24 februari 2004)

| 1. | Olaf onderzoekt de beschuldiging dat Eurostat rekeningen hield buiten het officiële boekhoudsysteem. |
| --- | --- |

1.

Olaf onderzoekt de beschuldiging dat Eurostat rekeningen hield buiten het officiële boekhoudsysteem.

| 2. | De hervorming van het boekhoudsysteem — overeenkomstig het nieuwe Financieel Reglement — verloopt volgens het vastgestelde tijdschema. Zij heeft de volledige steun van de Europese Rekenkamer en zal de Commissie een voortrekkersrol bezorgen bij de modernisering van het boekhoudsysteem voor de overheidssector. |
| --- | --- |

2.

De hervorming van het boekhoudsysteem — overeenkomstig het nieuwe Financieel Reglement — verloopt volgens het vastgestelde tijdschema. Zij heeft de volledige steun van de Europese Rekenkamer en zal de Commissie een voortrekkersrol bezorgen bij de modernisering van het boekhoudsysteem voor de overheidssector.

| 3. | Het aanbesteden van diensten wordt in het Financieel Reglement geregeld. De contracten werden door DIA geverifieerd. Wat het aantal contracten betreft, verwijst de Commissie naar de schriftelijke vragen P-3457/02 van de heer Heaton-Harris (1), P-l705/03 van mevrouw Stauner (2), P-l724/03 van de heer Blak (3), P-1807/03 van de heer Bösch (2), P-1890/03 van de heer Heaton-Harris (4), P-1978/03 van mevrouw Stauner (2) en P-2453/03 van de heer Meijer (5) alsmede naar de inlichtingen die in 2003 rechtstreeks aan het Parlement werden verstrekt. |
| --- | --- |

3.

Het aanbesteden van diensten wordt in het Financieel Reglement geregeld. De contracten werden door DIA geverifieerd. Wat het aantal contracten betreft, verwijst de Commissie naar de schriftelijke vragen P-3457/02 van de heer Heaton-Harris (1), P-l705/03 van mevrouw Stauner (2), P-l724/03 van de heer Blak (3), P-1807/03 van de heer Bösch (2), P-1890/03 van de heer Heaton-Harris (4), P-1978/03 van mevrouw Stauner (2) en P-2453/03 van de heer Meijer (5) alsmede naar de inlichtingen die in 2003 rechtstreeks aan het Parlement werden verstrekt.

---

(1)  PB C 137 E van 12.6.2003.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 58.

(3)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 89.

(4)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 153.

(5)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 156.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/214 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/214

---

(2004/C 84 E/0259)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2454/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 juli 2003)

Betreft:   Eurostat: Wijziging van standpunt Commissie met betrekking tot erkenning en aanpak van fraude en gevolgen voor onafhankelijk onderzoek door OLAF

| 1. | Op grond waarvan heeft de Commissie inzake de contacten van Eurostat met dubieuze bedrijven en zwarte kassen tot nu toe het standpunt ingenomen dat zij niets kon ondernemen en geen inhoudelijk standpunt kon innemen voordat binnenkort het onderzoek van OLAF wordt gepubliceerd en heeft zij mij er op 3 juni 2003 in antwoord op mijn vraag H-0343/03 (1) nadrukkelijk aan herinnerd dat in principe iedereen geacht wordt onschuldig te zijn tot het tegendeel bewezen is? |
| --- | --- |

1.

Op grond waarvan heeft de Commissie inzake de contacten van Eurostat met dubieuze bedrijven en zwarte kassen tot nu toe het standpunt ingenomen dat zij niets kon ondernemen en geen inhoudelijk standpunt kon innemen voordat binnenkort het onderzoek van OLAF wordt gepubliceerd en heeft zij mij er op 3 juni 2003 in antwoord op mijn vraag H-0343/03 (1) nadrukkelijk aan herinnerd dat in principe iedereen geacht wordt onschuldig te zijn tot het tegendeel bewezen is?

| 2. | Wat is voor de Commissie de reden om vooruitlopend op de resultaten van het onderzoek van OLAF deze zaak met ingang van 7 juli 2003 nu toch in handen te leggen van de Internal Audit Service? Wat is voor de Commissie de reden om juist op dat door niemand vooraf verwachte tijdstip alsnog te erkennen dat er bij Eurostat sprake is van grootschalige fraude? Wat waren de redenen om nu, in afwijking van haar rol in vergelijkbare gevallen van verdenking van fraude, administraties in beslag te laten nemen? |
| --- | --- |

2.

Wat is voor de Commissie de reden om vooruitlopend op de resultaten van het onderzoek van OLAF deze zaak met ingang van 7 juli 2003 nu toch in handen te leggen van de Internal Audit Service? Wat is voor de Commissie de reden om juist op dat door niemand vooraf verwachte tijdstip alsnog te erkennen dat er bij Eurostat sprake is van grootschalige fraude? Wat waren de redenen om nu, in afwijking van haar rol in vergelijkbare gevallen van verdenking van fraude, administraties in beslag te laten nemen?

| 3. | Zou de Commissie verrast zijn als het Europees Parlement in haar optreden tot nu toe en de recente sterke veranderingen daarin aanleiding zou zien om ter afronding van deze kwestie te besluiten tot een parlementaire enquête met betrekking tot de wijze waarop in de loop der jaren is omgegaan met de opeenvolgend beschikbaar gekomen gegevens over mogelijke onregelmatigheden, de tijdigheid en toereikendheid van maatregelen om herhaling te voorkomen en de wijze waarop de informatie daarover in de verschillende stadia heeft plaatsgevonden? |
| --- | --- |

3.

Zou de Commissie verrast zijn als het Europees Parlement in haar optreden tot nu toe en de recente sterke veranderingen daarin aanleiding zou zien om ter afronding van deze kwestie te besluiten tot een parlementaire enquête met betrekking tot de wijze waarop in de loop der jaren is omgegaan met de opeenvolgend beschikbaar gekomen gegevens over mogelijke onregelmatigheden, de tijdigheid en toereikendheid van maatregelen om herhaling te voorkomen en de wijze waarop de informatie daarover in de verschillende stadia heeft plaatsgevonden?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(10 oktober 2003)

De Commissie heeft er bij herhaling op gewezen dat zij de volledige onafhankelijkheid van het Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) in acht wenst te nemen en niet wil vooruitlopen op de resultaten van lopend onderzoek. Dit betekent evenwel niet dat alle maatregelen verboden zouden zijn.

Op 11 juni 2003 heeft de Commissie, in het kader van de follow-up van de kwijting 2001 en op verzoek van het Parlement, de Interne auditdienst (IAS) opgedragen de Eurostat-contracten te onderzoeken. Op 7 juli 2003 ontving de Commissie een eerste tussentijds verslag van de IAS, alsmede een analyse die het Directoraat-generaal Begroting had gemaakt van de auditverslagen van de interne controlefunctie van Eurostat. Uit die analyse blijkt dat er, in ieder geval in de jaren negentig, sprake is geweest van een aantal ernstige inbreuken op het financieel reglement en dat het gevolg dat aan verscheidene belangrijke aspecten van de interne auditverslagen werd gegeven, wellicht ten achter bleef bij wat er qua omvang en rigorositeit nodig was geweest. Het werk van de IAS is nog niet afgesloten.

Verder is een speciale task force (TFES) in het leven geroepen om de Commissie de nodige informatie te geven om in voorkomend geval in kleine stappen, maar wel op korte termijn, de, vooral preventieve, maatregelen op organisatorisch en beheersvlak te kunnen nemen die geboden zijn met het oog op de inachtneming van het financieel reglement en de beginselen van behoorlijk bestuur.

De verwijzing naar het beginsel dat iedereen geacht wordt onschuldig te zijn tot het tegendeel bewezen is, spreekt voor zich in een Unie die gebaseerd is op de beginselen van de rechtsstaat. De verslagen en de inlichtingen waarover de Commissie beschikt lopen niet vooruit op de analyse van en het oordeel over de betrokken individuele verantwoordelijkheden, die volgens de daarvoor bestemde procedures plaatsvinden. De Commissie verwijst in dit verband ook naar haar antwoord op vraag E-2515/03 van de heer Bösch (2).

Wat het laatste deel van de vraag van het geachte parlementslid betreft, is het niet aan de Commissie te speculeren over het gebruik dat het Parlement van zijn prerogatieven inzake de oprichting van tijdelijke enquêtecommissies zou kunnen maken.

---

(1)  Schriftelijk antwoord van 3.6.2003.

(2)  Zie blz. 30.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/215 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/215

---

(2004/C 84 E/0260)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2573/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Raad

(7 augustus 2003)

Betreft:   Schendingen van de verplichtingen uit hoofde van de OVSE ten aanzien van de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst door Armenië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, Georgië, Kazakstan, Rusland, Turkmenistan en Oezbekistan

Gezien de volgende feiten:

| — | De lidstaten van de OVSE zijn gehouden het recht op de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst te respecteren. |
| --- | --- |

—

De lidstaten van de OVSE zijn gehouden het recht op de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst te respecteren.

| — | Hoewel de binnen de OVSE aangegane verplichtingen bindend zijn, worden in een aantal van deze lidstaten gelovigen beboet en in hechtenis genomen voor de vreedzame beoefening van hun geloof, worden de plaatsen waar zij hun erediensten houden gesloten en hun religieuze bezittingen in beslag genomen en vernield, worden godsdienstige geschriften gecensureerd en wordt de registratie van geloofsgemeenschappen bemoeilijkt of zelfs onmogelijk gemaakt. |
| --- | --- |

—

Hoewel de binnen de OVSE aangegane verplichtingen bindend zijn, worden in een aantal van deze lidstaten gelovigen beboet en in hechtenis genomen voor de vreedzame beoefening van hun geloof, worden de plaatsen waar zij hun erediensten houden gesloten en hun religieuze bezittingen in beslag genomen en vernield, worden godsdienstige geschriften gecensureerd en wordt de registratie van geloofsgemeenschappen bemoeilijkt of zelfs onmogelijk gemaakt.

| — | In Armenië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, Georgië, Kazakstan, Rusland, Turkmenistan en Oezbekistan wordt de bindende en fundamentele verplichting om de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst te respecteren op ernstige en voortdurende wijze geschonden. |
| --- | --- |

—

In Armenië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, Georgië, Kazakstan, Rusland, Turkmenistan en Oezbekistan wordt de bindende en fundamentele verplichting om de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst te respecteren op ernstige en voortdurende wijze geschonden.

De procedures van de OVSE voorzien in besluitvorming van de lidstaten middels consensus. De lidstaten van de EU zijn bovendien lid van de OVSE en de Europese Unie werkt met de OVSE samen.

De Europese commissie heeft in het licht van de schendingen van het recht op de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst door derde landen waarmee zij overeenkomsten heeft afgesloten, deze overeenkomsten nooit opgeschort of gedreigd zulks te doen, hoewel zij openlijk erkent dat in deze landen de grondrechten worden geschonden, met name het recht op de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst.

Kunnen de Raad en de lidstaten mededelen of zij voornemens zijn aan te dringen op de eerbiediging van de wettigheid van de OVSE en de verdragen van deze organisatie, en dus van de mogelijkheid gebruik te maken om de ernstige en voortdurende schending van de grondrechten en vooral van het recht op de vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst in Armenië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, Georgië, Kazakstan, Rusland, Turkmenistan en Oezbekistan aan de kaak te stellen?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat de lidstaten van de EU hebben ingestemd met de bepalingen van Hoofdstuk VII van de Slotakte van Helsinki van 1975 waarin de voorwaarden zijn vastgelegd voor de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, met inbegrip van de vrijheid van gedachte, geweten, godsdienst en geloof. De daarin vervatte beginselen zijn door de OVSE regelmatig opnieuw bevestigd ter gelegenheid van achtereenvolgende verklaringen, met name die van Madrid (1983), Wenen (1989), Kopenhagen (1990), Budapest (1994) en Istanbul (1999).

Bovendien wordt in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomsten van de EU het volgende gesteld:

| | De partijen werken samen in alle kwesties betreffende de instelling of versterking van democratische instellingen, inclusief die welke vereist zijn voor de versterking van de rechtsstaat, de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden overeenkomstig internationaal recht en OVSE-principes. |
| --- | --- |

De partijen werken samen in alle kwesties betreffende de instelling of versterking van democratische instellingen, inclusief die welke vereist zijn voor de versterking van de rechtsstaat, de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden overeenkomstig internationaal recht en OVSE-principes.

Wat de in de vraag vermelde landen betreft, heeft de EU een partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Armenië (1), Azerbeidzjan (2), Georgië (3), Kazachstan (4), Rusland (5) en Oezbekistan (6).

De meeste recente bijeenkomsten van de samenwerkingsraden hebben plaatsgevonden met Armenië, Azerbeidzjan en Georgië op 30 september 2003 (perscommuniqué 13071/03), met Kazachstan op 22 juli 2003 (perscommuniqué 11440/03), met Rusland op 15 april 2003 (perscommuniqué 7933/03) en met Oezbekistan op 27 januari 2003 (perscommuniqué 5399/03). In al die bijeenkomsten stelde de EU de eerbiediging van de OVSE-voorschriften aan de orde.

Met betrekking tot Belarus heeft de Raad (Algemene Zaken en Externe Betrekkingen) op 14 april 2003 conclusies aangenomen die ook een standpunt over de situatie van de democratie en de rechten van de mens in Belarus bevatten. De EU was in april 2003 tevens mede-indiener van een resolutie van de Commissie voor de rechten van de mens over Belarus, waarin grote ongerustheid wordt uitgesproken over meldingen van mogelijke toegenomen beperkingen ten aanzien van de activiteiten van godsdienstige organisaties.

De EU heeft het voorbije jaar ook verklaringen afgelegd en stappen ondernomen wanneer de godsdienstvrijheid werd geschonden, met name naar aanleiding van de aanneming van de wet op de vrijheid van geweten en godsdienst.

Wat Turkmenistan betreft, heeft de EU op 20 januari 2003 een verklaring afgelegd (document 5462/03) waarin de president en de regering van Turkmenistan worden opgeroepen ten volle mee te werken aan het proces dat is gelanceerd in het kader van de OVSE, conform het mechanisme dat in 1991 tijdens de conferentie over de menselijke dimensie te Moskou is overeengekomen.

Alle documenten waarnaar hierboven wordt verwezen, zijn publiekelijk te raadplegen op het internet.

---

(1)  PB L 239 van 9.9.1999.

(2)  PB L 246 van 17.9.1999.

(3)  PB L 205 van 4.8.1999.

(4)  PB L 196 van 28.7.1999.

(5)  PB L 327 van 28.11.1997.

(6)  PB L 229 van 31.8.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/217 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/217

---

(2004/C 84 E/0261)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2688/03

van Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Verlaging BTW-tarief voor arbeidsintensieve branches

Voor de periode 1 januari 2000 tot 31 december 2003 heeft de Europese Commissie als experiment in enkele branches de BTW verlaagd naar 6 %. In Nederland betreft het de branches voor kappers, schilderen en stukadoren van woningen ouder dan vijftien jaar, fietsherstel, schoenherstel en kledingherstel. Doelstelling van de BTW-verlaging is een stijging van de werkgelegenheid.

Het experiment met een lager BTW-tarief voor arbeidsintensieve diensten is een succes gebleken. Een studie van het Centraal Planbureau (CPB) op basis van de Nederlandse cijfers laat zien dat de verlaging van het BTW-tarief op arbeid wel degelijk een positief effect heeft op de werkgelegenheid en spreekt van „significante werkgelegenheidseffecten”. Zo is bijvoorbeeld de werkgelegenheid in arbeidsjaren in de periode 1999-2002 in de kappersbranche met 14,5 % gestegen. De totale gemiddelde werkgelegenheids-stijging bedroeg in diezelfde periode in Nederland slechts 4 %.

Desondanks heeft de Commissie op 16 juli jl. bekend gemaakt het experiment met lage BTW op arbeidsintensieve diensten niet te willen voortzetten.

| 1. | Erkent de Commissie het belang van de genoemde arbeidsintensieve sectoren voor de Nederlandse werkgelegenheid en economie? |
| --- | --- |

1.

Erkent de Commissie het belang van de genoemde arbeidsintensieve sectoren voor de Nederlandse werkgelegenheid en economie?

| 2. | Is de Commissie op de hoogte van de positieve effecten op de werkgelegenheid als gevolg van verlaging van het BTW-tarief voor genoemde arbeidsintensieve diensten in Nederland? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie op de hoogte van de positieve effecten op de werkgelegenheid als gevolg van verlaging van het BTW-tarief voor genoemde arbeidsintensieve diensten in Nederland?

| 3. | Is de Commissie met mij van mening dat zij haar conclusie heeft gebaseerd op een mogelijk onvolledige en eenzijdige analyse van de effecten van de experimenten die er tot nu toe zijn geweest? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie met mij van mening dat zij haar conclusie heeft gebaseerd op een mogelijk onvolledige en eenzijdige analyse van de effecten van de experimenten die er tot nu toe zijn geweest? Zo nee, waarom niet?

| 4. | Is de Commissie voornemens om haar beslissing het experiment met lage BTW op arbeidsintensieve diensten te beëindigen aan een heroverweging te onderwerpen, mede gezien de huidige economische constellatie? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie voornemens om haar beslissing het experiment met lage BTW op arbeidsintensieve diensten te beëindigen aan een heroverweging te onderwerpen, mede gezien de huidige economische constellatie? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 oktober 2003)

| 1. | De Commissie heeft op 23 juli 2003 een voorstel voor een richtlijn inzake verlaagde tarieven goedgekeurd (1). Daar de Commissie ernaar streeft de werking van de interne markt te verbeteren, was het van belang alle lidstaten dezelfde mogelijkheden te bieden om al dan niet verlaagde tarieven toe te passen voor dezelfde sectoren.
  Het voorstel voor de richtlijn voorziet niet in verlaagde tarieven voor zeer arbeidsintensieve diensten als dusdanig. In haar evaluatieverslag over de resultaten van het experiment met verlaagde tarieven (2) voor deze diensten, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat „de door de lidstaten verstrekte informatie en de beperkingen die inherent zijn aan de gebruikte analysemethoden leiden tot de conclusie dat (...) niet op overtuigende wijze is aangetoond dat een BTW-verlaging een gunstig effect heeft op de werkgelegenheid. Voor de ondergrondse economie geldt dezelfde conclusie”.
  In het kader van deze evaluatie heeft de Commissie bovendien met behulp van het macro-economisch model QUEST een vergelijkende analyse gemaakt van de gevolgen van een verlaging van de BTW-tarieven en van een verlaging van de arbeidskosten. Bij deze analyse bleek dat, zelfs in de meest gunstige veronderstelling van een totale doorberekening van de verlaging van het BTW-tarief in de consumptieprijzen, een verlaging van de arbeidskosten in de Unie, tegen dezelfde begrotingskosten, 52 % meer werkgelegenheid schept.
  Er dient evenwel op te worden gewezen dat bepaalde, in het experiment opgenomen diensten (werkzaamheden aan particuliere woningen en thuiszorg) in bijlage H zijn opgenomen, omdat veel lidstaten voor die diensten, op grond van specifieke derogaties, reeds verlaagde tarieven toepassen of deze van BTW hebben vrijgesteld. Deze rechtvaardiging kan niet gelden voor kleine herstelwerkzaamheden en voor de kappersbranche, omdat slechts een minderheid van de lidstaten hiervoor een verlaagd tarief toepassen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft op 23 juli 2003 een voorstel voor een richtlijn inzake verlaagde tarieven goedgekeurd (1). Daar de Commissie ernaar streeft de werking van de interne markt te verbeteren, was het van belang alle lidstaten dezelfde mogelijkheden te bieden om al dan niet verlaagde tarieven toe te passen voor dezelfde sectoren.

Het voorstel voor de richtlijn voorziet niet in verlaagde tarieven voor zeer arbeidsintensieve diensten als dusdanig. In haar evaluatieverslag over de resultaten van het experiment met verlaagde tarieven (2) voor deze diensten, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat „de door de lidstaten verstrekte informatie en de beperkingen die inherent zijn aan de gebruikte analysemethoden leiden tot de conclusie dat (...) niet op overtuigende wijze is aangetoond dat een BTW-verlaging een gunstig effect heeft op de werkgelegenheid. Voor de ondergrondse economie geldt dezelfde conclusie”.

In het kader van deze evaluatie heeft de Commissie bovendien met behulp van het macro-economisch model QUEST een vergelijkende analyse gemaakt van de gevolgen van een verlaging van de BTW-tarieven en van een verlaging van de arbeidskosten. Bij deze analyse bleek dat, zelfs in de meest gunstige veronderstelling van een totale doorberekening van de verlaging van het BTW-tarief in de consumptieprijzen, een verlaging van de arbeidskosten in de Unie, tegen dezelfde begrotingskosten, 52 % meer werkgelegenheid schept.

Er dient evenwel op te worden gewezen dat bepaalde, in het experiment opgenomen diensten (werkzaamheden aan particuliere woningen en thuiszorg) in bijlage H zijn opgenomen, omdat veel lidstaten voor die diensten, op grond van specifieke derogaties, reeds verlaagde tarieven toepassen of deze van BTW hebben vrijgesteld. Deze rechtvaardiging kan niet gelden voor kleine herstelwerkzaamheden en voor de kappersbranche, omdat slechts een minderheid van de lidstaten hiervoor een verlaagd tarief toepassen.

| 2. | en 3. De Commissie heeft kennis genomen van de studie van het Centraal Planbureau dat de Nederlandse overheid haar heeft doen toekomen. Hoewel de Commissie deze studie eerst na de goedkeuring van het evaluatieverslag heeft ontvangen, heeft deze studie geen wijziging gebracht in de algemene strekking die naar voren is gekomen uit de verslagen van de lidstaten die aan het experiment hebben deelgenomen en uit het geheel van gegevens waarover de Commissie bij het opstellen van haar verslag beschikte. |
| --- | --- |

2.

en 3. De Commissie heeft kennis genomen van de studie van het Centraal Planbureau dat de Nederlandse overheid haar heeft doen toekomen. Hoewel de Commissie deze studie eerst na de goedkeuring van het evaluatieverslag heeft ontvangen, heeft deze studie geen wijziging gebracht in de algemene strekking die naar voren is gekomen uit de verslagen van de lidstaten die aan het experiment hebben deelgenomen en uit het geheel van gegevens waarover de Commissie bij het opstellen van haar verslag beschikte.

| 4. | Het voorstel van de Commissie van 23 juli 2003 wordt momenteel door de Raad onderzocht. Het is de Raad die, rekening houdend met het advies van het Parlement, met unanimiteit een besluit zal nemen over het toekomstige toepassingsgebied van de verlaagde BTW-tarieven. |
| --- | --- |

4.

Het voorstel van de Commissie van 23 juli 2003 wordt momenteel door de Raad onderzocht. Het is de Raad die, rekening houdend met het advies van het Parlement, met unanimiteit een besluit zal nemen over het toekomstige toepassingsgebied van de verlaagde BTW-tarieven.

---

(1)  COM(2003)397 def.

(2)  COM(2003) 309 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/218 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/218

---

(2004/C 84 E/0262)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2837/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(25 september 2003)

Betreft:   Oprichting van een nieuwe luchtvaartmaatschappij door Olympic Airways

Een onlangs door het Griekse parlement goedgekeurde wet regelt de vorm en de werking van de nieuwe luchtvaartmaatschappij „Olympic Airlines”, die uit Olympic Airways is ontstaan.

Overeenkomstig artikel 11 van de nieuwe wet zijn de collectieve arbeidsovereenkomsten en de desbetreffende uitvoeringsbepalingen met de werknemersorganisaties niet meer van kracht nadat de raden van bestuur van Olympic Airways en Olympic Air deze hebben opgezegd, en vervallen ook de bepalingen van artikel 9, leden 4 en 5, van de Griekse wet 1876/1990, die de geldigheidsduur van collectieve arbeidsovereenkomsten regelen.

De bovenstaande feiten vormen een schadelijke wijziging in de arbeidsverhoudingen ten nadele van de werknemers bij de overgang van ondernemingen. Kan de Commissie bijgevolg antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Is de schrapping van artikelen uit de Griekse wet 1876/1990, die de naleving van collectieve arbeidsovereenkomsten en desbetreffende uitvoeringsbepalingen (artikel uit de nieuwe wet) regelt, in overeenstemming met de artikelen 3 en 4 van Richtlijn 98/50/EG (1) betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigingen? |
| --- | --- |

1.

Is de schrapping van artikelen uit de Griekse wet 1876/1990, die de naleving van collectieve arbeidsovereenkomsten en desbetreffende uitvoeringsbepalingen (artikel uit de nieuwe wet) regelt, in overeenstemming met de artikelen 3 en 4 van Richtlijn 98/50/EG (1) betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigingen?

| 2. | Indien de bepalingen van Richtlijn 98/50/EG niet zijn nageleefd, hoe denkt de Commissie dan tussenbeide te komen om ervoor te zorgen dat niet wordt geraakt aan de rechten van de werknemers die naar de nieuwe maatschappij overgaan, alsook van diegenen die bij de bestaande maatschappij blijven? |
| --- | --- |

2.

Indien de bepalingen van Richtlijn 98/50/EG niet zijn nageleefd, hoe denkt de Commissie dan tussenbeide te komen om ervoor te zorgen dat niet wordt geraakt aan de rechten van de werknemers die naar de nieuwe maatschappij overgaan, alsook van diegenen die bij de bestaande maatschappij blijven?

Aanvullend antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(16 april 2004)

De Commissie heeft bij brief van 30 oktober 2003 de Griekse autoriteiten om aanvullende informatie gevraagd over de door het geachte parlementslid gestelde vragen over de sociale aspecten van de oprichting van deze nieuwe luchtvaartmaatschappij. Bij ontstentenis van een reactie op deze brief heeft de Commissie bij brief van 17 februari 2004 hun een herinnering gestuurd, waarbij zij hun een termijn van twee weken heeft gegeven om te antwoorden. Na afloop van deze termijn had de Commissie nog geen antwoord van hen ontvangen.

Als gevolg van het uitblijven van het antwoord onderzoekt de Commissie de te nemen maatregelen en zij zal het geachte parlementslid daarvan in kennis stellen.

De oprichting van deze nieuwe maatschappij was voorts het onderwerp van een besluit van de Commissie op 17 maart 2004 om na te gaan of deze maatregelen in overeenstemming zijn met de regels voor staatssteun van het EG-Verdrag.

---

(1)  PB L 201 van 17.7.1998, blz. 88.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/219 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/219

---

(2004/C 84 E/0263)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3075/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Vrijheid en pluralisme in de informatie

Op 21 mei 2003 keurde de Commissie het Groenboek over diensten van algemeen belang (1) goed. Hierin wordt onder meer ingegaan op het probleem van de bescherming van het pluralisme en wordt de vraag gesteld of op Europees niveau de mogelijkheid moet worden onderzocht om maatregelen te nemen ter bescherming van het pluralisme en welke maatregelen daarvoor in aanmerking kunnen komen. Alle betrokken partijen waren verzocht voor 15 september 2003 hun opmerkingen te doen toekomen.

Kan de Commissie meedelen welke opmerkingen zij heeft ontvangen en wat haar verdere plannen zijn met betrekking tot het vraagstuk van het pluralisme?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(12 november 2003)

De Commissie heeft tot nog toe ongeveer 260 reacties ontvangen in het kader van de openbare raadpleging over het Groenboek. Er zijn met name opmerkingen toegezonden door regeringen van de lidstaten, een nationaal parlement, regionale en lokale autoriteiten, nationale regelgevende instanties, lokale dienstverleners, dienstverleners uit de sociale sector en de gezondheidszorg, ondernemers uit de netwerkindustrieën, organisaties uit de mediasector, vakbonden, consumentenorganisaties en industrieverenigingen. Ook politieke partijen, academische instellingen en individuele burgers hebben hun opmerkingen ingediend.

De Commissie is de ontvangen bijdragen nog aan het onderzoeken. De opmerkingen waarvoor uitdrukkelijk toestemming tot publicatie werd verleend, zijn echter reeds beschikbaar op de website van de Commissie (2).

De Commissie is voornemens haar conclusies betreffende het Groenboek bekend te maken in de loop van het eerste semester van 2004.

---

(1)  COM(2003)270 def.

(2)  http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/services_general_interest/

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/220 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/220

---

(2004/C 84 E/0264)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3114/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Raad

(22 oktober 2003)

Betreft:   Verspreiding van foutieve wetenschappelijke berichten over de doeltreffendheid van condooms in de strijd tegen AIDS door hoge vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 10 oktober 2003 publiceerde de Britse krant „The Guardian” onder de titel „We have faith in condoms” (wij geloven in condooms) een artikel volgens welk de leiding van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad het gebruik van condooms ter bescherming tegen AIDS ontraadt omdat het HIV-virus door de poriën van de latex zou dringen, waardoor het condoom zijn beschermende functie zou verliezen. |
| --- | --- |

—

Op 10 oktober 2003 publiceerde de Britse krant „The Guardian” onder de titel „We have faith in condoms” (wij geloven in condooms) een artikel volgens welk de leiding van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad het gebruik van condooms ter bescherming tegen AIDS ontraadt omdat het HIV-virus door de poriën van de latex zou dringen, waardoor het condoom zijn beschermende functie zou verliezen.

| — | In het artikel wordt ook een interview voor de daaropvolgende zondag aangekondigd van het BBC-programma „Panorama” met Kardinaal Alfonso Lopez Trujillo, voorzitter van de Pauselijke Raad voor het Gezin, die aan de Engelse journalisten heeft verklaard dat „het virus 450 keer kleiner is dan een spermatozoïde en dus gemakkelijk 'door de mazen van het net” kan glippen ... Deze onzekerheidsmarge zou de ministeries van volksgezondheid en alle organisaties die het gebruik van condooms aanraden ertoe moeten aanzetten het probleem aan te pakken zoals zij dat doen met sigaretten, namelijk erop te vermelden dat zij gevaarlijk zijn. |
| --- | --- |

—

In het artikel wordt ook een interview voor de daaropvolgende zondag aangekondigd van het BBC-programma „Panorama” met Kardinaal Alfonso Lopez Trujillo, voorzitter van de Pauselijke Raad voor het Gezin, die aan de Engelse journalisten heeft verklaard dat „het virus 450 keer kleiner is dan een spermatozoïde en dus gemakkelijk 'door de mazen van het net” kan glippen ... Deze onzekerheidsmarge zou de ministeries van volksgezondheid en alle organisaties die het gebruik van condooms aanraden ertoe moeten aanzetten het probleem aan te pakken zoals zij dat doen met sigaretten, namelijk erop te vermelden dat zij gevaarlijk zijn.

| — | De Wereldgezondheidsorganisatie heeft op deze beweringen als volgt gereageerd: „Deze foutieve beweringen over condooms en het HIV-virus zijn uitermate gevaarlijk, vooral op een moment waarop zich een ware globale epidemie voordoet, waarbij al meer dan 20 miljoen mensen zijn omgekomen en momenteel 42 miljoen mensen besmet zijn geraakt.” |
| --- | --- |

—

De Wereldgezondheidsorganisatie heeft op deze beweringen als volgt gereageerd: „Deze foutieve beweringen over condooms en het HIV-virus zijn uitermate gevaarlijk, vooral op een moment waarop zich een ware globale epidemie voordoet, waarbij al meer dan 20 miljoen mensen zijn omgekomen en momenteel 42 miljoen mensen besmet zijn geraakt.”

| — | De campagne van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad is uitgerekend vooral gericht op landen van de derde wereld, waarvan de bevolking door AIDS wordt uitgeroeid en waar de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad een aanzienlijke machtspositie bekleedt bij de verdeling van geneesmiddelen en medische apparatuur en dus voor een regelrechte ramp kan zorgen. |
| --- | --- |

—

De campagne van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad is uitgerekend vooral gericht op landen van de derde wereld, waarvan de bevolking door AIDS wordt uitgeroeid en waar de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad een aanzienlijke machtspositie bekleedt bij de verdeling van geneesmiddelen en medische apparatuur en dus voor een regelrechte ramp kan zorgen.

De Europese Unie onderhoudt institutionele en diplomatieke betrekkingen met de Heilige Stoel.

Kan de Raad mij meedelen:

| — | of hij meent dat, op basis van de wetenschappelijke informatie waarover hij beschikt, de beweringen van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad over de condooms juist zijn; |
| --- | --- |

—

of hij meent dat, op basis van de wetenschappelijke informatie waarover hij beschikt, de beweringen van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad over de condooms juist zijn;

| — | welke initiatieven hij van plan is te nemen op het vlak van het verzamelen van informatie, de preventie, sancties en diplomatieke acties als antwoord op deze beweringen en om een eind te maken aan de gewetenloze campagne van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad, die alle Europese en internationale inspanningen om de verspreiding van AIDS in te dijken en het aantal slachtoffers van AIDS en andere seksueel overdraagbare aandoeningen in Europa en de rest van de wereld te verminderen dreigt te ondermijnen; |
| --- | --- |

—

welke initiatieven hij van plan is te nemen op het vlak van het verzamelen van informatie, de preventie, sancties en diplomatieke acties als antwoord op deze beweringen en om een eind te maken aan de gewetenloze campagne van de Katholieke Kerk, alias de Heilige Stoel, alias Vaticaanstad, die alle Europese en internationale inspanningen om de verspreiding van AIDS in te dijken en het aantal slachtoffers van AIDS en andere seksueel overdraagbare aandoeningen in Europa en de rest van de wereld te verminderen dreigt te ondermijnen;

| — | of hij het niet nodig acht artikel 51 van het ontwerp van Europese Grondwet te herzien om te vermijden dat wij door de „erkenning van (de) identiteit en (de) specifieke bijdrage” van kerken gedwongen zijn om door vooroordelen ingegeven beweringen als „wetenschappelijk” aan te nemen? |
| --- | --- |

—

of hij het niet nodig acht artikel 51 van het ontwerp van Europese Grondwet te herzien om te vermijden dat wij door de „erkenning van (de) identiteit en (de) specifieke bijdrage” van kerken gedwongen zijn om door vooroordelen ingegeven beweringen als „wetenschappelijk” aan te nemen?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad spreekt zich niet uit over verklaringen die zijn weergegeven in de pers. In het kader van haar bevoegdheden, en met name in de context van haar ontwikkelingsbeleid, hecht de Unie groot belang aan de bestrijding van ziekten zoals AIDS.

De Raad verzoekt het geachte parlementslid zijn vraag betreffende de herziening van artikel 51 van het ontwerp van Grondwet rechtstreeks aan de bevoegde instanties te stellen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/221 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/221

---

(2004/C 84 E/0265)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3122/03

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(22 oktober 2003)

Betreft:   BTW-verlaging voor geluidsdragers

Op de recente Ecofin-Raad in Luxemburg (7.10.2003) verdedigde Commissaris Bolkestein namens de Commissie het standpunt om geen verlaging voor geluidsdragers en cd's in het bijzonder toe te staan omdat dit marktverstorende effecten zou doen ontstaan.

Wil de Europese Commissie, tegen de achtergrond van de actuele discussie in de Unesco om een internationaal juridisch instrument ter waarborging van de culturele diversiteit te creëren, onderzoeken of een verlaging van de BTW voor cd's van beginnende artiesten en/of in de lokale of regionale taal zingende artiesten en/of voor muzikanten van eigen bodem (al of niet in eigen taal zingend) en/of voor bepaalde muziekgenres, mogelijk en wenselijk is?

Is de Europese Commissie bereid een partiële invoering van een verlaging van het BTW-tarief voor cd's toe te staan met als specifiek doel het bewaren van de culturele diversiteit?

Zo ja, welke stappen zal de Commissie zetten om dit spoedig te realiseren?

Zo neen, welke stappen ter bescherming van de culturele diversiteit ziet de Commissie dan als meer prioritair?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(21 november 2003)

De Commissie heeft op 23 juli 2003 het voorstel voor een richtlijn betreffende de verlaagde BTW-tarieven (1) goedgekeurd. Dit voorstel houdt geen verlaagde tarieven in voor cd's en andere beeld- en geluidsdragers. De richtlijn beoogt de interne markt te verbeteren en wel door een vereenvoudiging en een meer uniforme toepassing van de BTW.

Geluidsdragers zijn momenteel onderworpen aan het normale tarief in de 15 lidstaten (variërend van 15 tot 25 %). Na een zeer grondig onderzoek was de Commissie, gezien de verschillen tussen de lidstaten onderling, van oordeel dat de mogelijkheid om verlaagde tarieven in te voeren voor deze goederen onherroepelijk zou leiden tot een achteruitgang van de interne Europese markt in een sector waar de risico's van mededingingsverstoring als gevolg van de facultatieve toepassing van verlaagde BTW-tarieven verre van verwaarloosbaar zijn.

Bovendien moeten de BTW-tarieven op objectieve wijze worden vastgeteld, zodat differentiatie naar muziekgenre, artiest of taal niet mogelijk is. Dergelijke praktijken zouden namelijk discriminerend van aard zijn en een van de wezenlijke BTW-kenmerken, nl. de neutraliteit en objectiviteit, in gevaar kunnen brengen. De BTW is derhalve niet een instrument dat kan worden gebruikt om bepaalde muziekgenres te bevorderen en de Commissie is niet voornemens voor te stellen verlaagde BTW-tarieven toe te staan voor cd's of cassettes.

Wat de uitwerking van een internationaal instrument ter waarborging van de culturele diversiteit bij de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (Unesco) betreft is de Commissie verheugd over het unanieme besluit van de Algemene Vergadering van de Unesco op 17 oktober 2003 om te beginnen met de werkzaamheden met het oog op een Verdrag.

De Commissie heeft zich in haar Mededeling van 27 augustus 2003: „Naar een internationaal instrument inzake culturele verscheidenheid” (2) uitgesproken voor de ontwikkeling van een dergelijk juridisch instrument bij Unesco.

De richtlijn inzake televisie zonder grenzen (Richtlijn 89/552/EEG (3) van de Raad van 3 oktober 1989 als gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 (4)) bevat bovendien een aantal bepalingen die de culturele diversiteit bevorderen. Zo wordt met name geëist dat omroeporganisaties indien mogelijk het grootste deel van hun zendtijd reserveren voor Europese werken en ten minste 10 % van hun zendtijd of 10 % van hun programmabudget reserveren voor Europese producties die door van de televisie-omroeporganisaties onafhankelijke producenten zijn vervaardigd.

---

(1)  COM(2003)397 def.

(2)  COM(2003) 520 def.

(3)  PB L 298 van 17.10.1989.

(4)  PB L 202 van 30.7.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/222 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/222

---

(2004/C 84 E/0266)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3123/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Raad

(22 oktober 2003)

Betreft:   Uitzetting van Tsjetsjenen

Een Tsjetsjeense moeder en haar twee kinderen van 6 en 7 jaar, die op 2 oktober op de luchthaven van Roissy aangekomen waren, zijn de 12de oktober naar Moskou uitgewezen. Volgens het dagblad Libération is haar man door gemaskerde mannen ontvoerd en had zijzelf er de voorkeur aan gegeven om Grozny te ontvluchten, nadat ze tijdens de zoektocht van haar man bedreigingen ontvangen had. Volgens de Franse autoriteiten was haar asielaanvraag ongegrond omdat ze degenen die haar man ontvoerd hebben niet bij naam kon noemen (sic). In Brussel hebben de Belgische autoriteiten geweigerd om de asielaanvraag van Said-Magomed Khachukaev, adjunct-directeur van The Chechen Times, te aanvaarden en vandaag maandag 13 oktober is hij uitgewezen, volgens bepaalde bronnen naar Duitsland, volgens andere naar Moskou.

Is de Raad op de hoogte van de uitwijzing van Tsjetsjeense burgers, en meer in het bijzonder die van Khachukaev en de huismoeder en haar twee kinderen? Heeft hij er een idee van — hoe onbestemd ook — wat er Tsjetsjenen te wachten staat die naar Rusland uitgewezen worden? Overweegt hij niet om een gemeenschappelijk standpunt aan te nemen waarmee de lidstaten zich ertoe verbinden om geen Tsjetsjeense vluchtelingen meer uit te wijzen zolang de Russische autoriteiten in Tsjetsjenië niet een minimum aan respect voor de grondrechten garanderen? Welke initiatieven denkt de Raad daarnaast te nemen om zich van de nodige middelen te voorzien om „gedetailleerde informatie ... over de ... ontvoeringen van burgers” in te winnen (vgl. zijn antwoord op vraag E-748/03 (1))? Denkt de Raad niet dat de ambassades van de 15 lidstaten en 10 kandidaat-lidstaten, de delegatie van de Commissie in Moskou, en organisaties als Amnesty International, Memorial, Human Rights Watch en Artsen zonder grenzen hem volledige inlichtingen over de ontvoeringen van burgers kunnen bezorgen, en meer in het algemeen over de bijzonder ernstige schendingen van de rechten van de mens in Tsjetsjenië?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat hij niet bevoegd is tussenbeide te komen op het stuk van de afzonderlijke asielverzoeken die in de lidstaten worden ingediend.

Wat betreft de vaststelling van een gemeenschappelijk standpunt, waarnaar in de vraag wordt verwezen, deelt de Raad het geachte parlementslid mee dat de Raad zulks vooralsnog niet beoogt.

Tenslotte verzoekt de Raad het geachte parlementslid zijn laatste vraag betreffende volledige inlichtingen over de ontvoeringen van burgers rechtstreeks tot de betrokken autoriteiten te richten.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 48.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/223 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/223

---

(2004/C 84 E/0267)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3139/03

van Peter Liese (PPE-DE) aan de Raad

(23 oktober 2003)

Betreft:   Paraatheid van de EU bij biologische aanval

De Commissie heeft op 2 juni 2003 (1) een mededeling betreffende samenwerking in de Europese Unie op het gebied van paraatheid en reactiecapaciteit in geval van aanslagen met biologische en chemische stoffen aangenomen.

De Commissie adviseert in haar mededeling een gemeenschappelijke EU-voorraad aan te leggen, maar de lidstaten hebben hun voorkeur getoond voor nationale voorraden. De mededeling zegt dat „de omvang van de nationale voorraden uiteenloopt van één dosis per inwoner tot één dosis per dertig inwoners”.

Kan de Raad uitleggen waarom het advies van de Commissie om een gemeenschappelijke voorraad van pokkenvaccins aan te leggen voor de hele Unie niet gevolgd wordt?

Hoe kan de Raad — bij een biologische terreuraanval — een gelijke bevoorrading en verdeling van vaccins voor alle EU-burgers, inclusief de burgers van de toetredende landen — garanderen?

Antwoord

(9 maart 2004)

Artikel 152, lid 5, van het Verdrag bepaalt dat bij het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig (worden) geëerbiedigd.

Zoals vermeld in de mededeling van de Commissie die de Raad op 5 juni 2003 heeft ontvangen, hebben de lidstaten zich, via het netwerk van het Geneesmiddelencomité en het Comité voor de bescherming van de gezondheid, samen met de taskforce van de Commissie voor de farmaceutische industrie gebogen over de vraag of het noodzakelijk is om een communautaire voorraad van onder meer pokkenvaccins aan te leggen. In die Commissiemededeling werd voorts vermeld dat uit het overleg inzake de mogelijkheden voor een communautaire voorraad of virtuele reserve of een strategisch gezamenlijk gebruik van de nationale voorraden naar voren is gekomen dat de meeste lidstaten geen voorstander zijn van een communautaire voorraad pokkenvaccins of van officiële regelingen voor het gezamenlijk gebruik van de nationale voorraden. Om uiteenlopende redenen zijn verschillende lidstaten tot dusver van mening dat een communautaire voorraad geen toegevoegde waarde zou opleveren ten opzichte van de bestaande en geplande nationale voorraden.

Aangezien het onderhavige raadplegingsproces betrekking heeft op een gebied waarvoor alleen de lidstaten bevoegd zijn en aangezien het plaatsvond onder auspiciën van de Commissie en niet van de Raad, zou het geachte parlementslid deze aangelegenheid wellicht kunnen voorleggen aan de Commissie en/of de individuele lidstaten.

---

(1)  COM(2003)320.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/223 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/223

---

(2004/C 84 E/0268)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3148/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Steun aan organisaties die met vrouwelijke en jonge slachtoffers van prostitutie werken

In Portugal bestaan er organisaties die zich inzetten om te voorkomen dat vrouwen en jongeren aan de prostitutie ten prooi vallen en die hen helpen in de maatschappij te integreren. Deze organisaties hebben met grote problemen te kampen, vooral bij gebrek aan voldoende middelen.

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | Welke subsidies in het kader van het Daphne-programma aan Portugal zijn toegekend? Welke organisaties hebben van deze subsidies geprofiteerd? |
| --- | --- |

1.

Welke subsidies in het kader van het Daphne-programma aan Portugal zijn toegekend? Welke organisaties hebben van deze subsidies geprofiteerd?

| 2. | Welke andere programma's, communautaire fondsen of begrotingsposten kunnen worden gebruikt voor organisaties die zich ervoor inzetten vrouwelijke prostituees weer in de maatschappij te integreren? Welke steun is aan Portugal toegekend? |
| --- | --- |

2.

Welke andere programma's, communautaire fondsen of begrotingsposten kunnen worden gebruikt voor organisaties die zich ervoor inzetten vrouwelijke prostituees weer in de maatschappij te integreren? Welke steun is aan Portugal toegekend?

| 3. | Welke steun is aan Portugal toegekend in het kader van seksueel overdraagbare aandoeningen? |
| --- | --- |

3.

Welke steun is aan Portugal toegekend in het kader van seksueel overdraagbare aandoeningen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(12 december 2003)

Naar aanleiding van de eerste vraag over het Daphne-programma kan de volgende informatie worden meegedeeld.

Sinds 1997 is in het kader van het Daphne-programma in totaal 680 000 EUR besteed aan negen projecten die worden geleid en beheerd door Portugese organisaties. Gegevens over de afzonderlijke projecten worden het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks toegezonden.

Voorts hebben 59 organisaties of lokale Portugese autoriteiten als partners deelgenomen aan 32 Daphne-projecten.

In het kader van de communautaire steun aan organisaties die ijveren voor de reïntegratie van voormalige prostituees op de arbeidsmarkt en zich inzetten om te voorkomen dat vrouwen ten prooi vallen aan de prostitutie, kan het Europees Sociaal Fonds op basis van het derde communautair bestek (CB III) financieel bijdragen aan acties ten voordele van kansarme groepen in het algemeen. Het operationele programma „werkgelegenheid, opleiding en sociale ontwikkeling”, waarin bij het vijfde hoofdpunt (sociale ontwikkeling) maatregelen worden opgesomd ter bevordering van de sociaal-economische integratie van de meest kwetsbare groepen, is daar een voorbeeld van.

Op het gebied van seksueel overdraagbare aandoeningen is het communautaire actieprogramma inzake volksgezondheid (2003-2008) momenteel het belangrijkste financieringsinstrument. In het kader van dat programma is een eerste oproep tot het indienen van voorstellen gepubliceerd. De Commissie heeft nog niet definitief beslist welke projecten zullen worden gefinancierd en kan dus geen uitspraak doen over de eventuele deelname van Portugal. Bij de voorbereidende programma's, en met name het programma inzake aidspreventie, zijn bijna alle lidstaten betrokken. Aangezien de communautaire subsidies worden toegekend aan de coördinator van het project, die het geld dan verdeelt onder alle partners, kan de Commissie niet uitrekenen hoeveel de Poolse partners in het kader van dat programma hebben ontvangen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/224 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/224

---

(2004/C 84 E/0269)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3206/03

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Raad

(30 oktober 2003)

Betreft:   Huiszoeking in de Romeinse kantoren van de krant „Il Giornale”: schending van de persvrijheid in Italië

Op vrijdag 17 oktober 2003 werd op bevel van de magistratuur van Perugia huiszoeking verricht in de zetel van „Il Giornale”, een grote Italiaanse krant die onderzoek doet naar de overname van Telekom Servië door Telekom Italië. De huiszoeking door de politie duurde ruim 13 uur en uiteindelijk werd heel wat materiaal in beslag genomen dat toebehoort aan de journalist Gian Marco Chiocci. Naar verluidt zou deze beschuldigd worden van belediging via de pers van een Romeins magistraat.

Is de Raad van mening dat wij hier te maken hebben met een flagrante schending van de persvrijheid en de vrije meningsuiting?

Meent de Raad niet dat het besluit van de magistratuur indruist tegen de aanbevelingen van de Europese Raad van ministers van 8 maart 2000 aan de lidstaten, volgens welke geen beroep mag worden gedaan op interceptie, aftapping, bewaking, huiszoeking en inbeslagname indien deze maatregelen leiden tot een beperking van het recht van elke journalist op geheimhouding van zijn bronnen?

Meent de Raad niet dat het besluit van de magistratuur van Perugia indruist tegen het arrest-Goodwin van het Hof van Straatsburg, dat het recht van de journalisten op beroepsgeheim heeft gesanctioneerd?

Meent de Raad ook niet dat het besluit van de magistratuur van Perugia indruist tegen het arrest nr. 33400/96 van het Hof van Straatsburg waarin huiszoekingen bij kranten met als doel de bronnen van de journalisten te weten te komen bestempeld worden als een „ernstige schending van het recht op vrije meningsuiting”?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad geeft geen commentaar op zaken die het voorwerp uitmaken van een gerechtelijke procedure en geeft geen uitleg over arresten van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens met betrekking tot individuele gevallen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/225 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/225

---

(2004/C 84 E/0270)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3242/03

van Jan Wiersma (PSE) aan de Raad

(3 november 2003)

Betreft:   De „Buy American Act” in de Amerikaanse defensiebegroting

Is de Raad op de hoogte van het feit dat in de Amerikaanse defensiebegroting van het Huis van Afgevaardigden een wet is opgenomen die het Pentagon in verregaande mate verplicht tot het kopen van Amerikaans defensiemateriaal, de zogenaamde „Buy American Act”?

Wat is het standpunt van de Raad met betrekking tot de „Buy American Act” die in de Amerikaanse Defence Authorization Bill FY 2004 opgenomen is?

Welke pogingen heeft de Raad gedaan om aanvaarding van deze wet te voorkomen?

In hoeverre is deze wet een schending van de internationale handelsverdragen?

Welke gevolgen heeft het aannemen van deze wet voor de wapenindustrie in Europa en de samenwerking op het gebied van wapenproductie tussen de EU en de VS?

Welke tegenmaatregelingen overweegt de Raad bij definitieve aanvaarding van deze wet?

Is de Raad van plan bij eventuele aanvaarding van deze wet hetzelfde te adviseren aan de EU-lidstaten als de voorziene wet oplegt aan het Pentagon?

Is de Raad van mening dat aanname van de Buy American Act de toch al stroeve relatie met de Verenigde Staten verder onder druk zet?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad is op de hoogte van het feit dat het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden een wetsvoorstel met wijzigingen op de bestaande wetgeving inzake overheidsopdrachten heeft aangenomen, dat het Pentagon ertoe verplicht de voorkeur te geven aan Amerikaanse producenten.

De EU heeft de ontwikkelingen op de voet gevolgd en de Amerikaanse regering herhaaldelijk duidelijk gemaakt dat deze kwestie haar zorgen baart, niet in de laatste plaats in de politieke dialoog in het kader van de Nieuwe Transatlantische Agenda. De Amerikaanse regering heeft de EU herhaaldelijk verzekerd dat zij het wetsvoorstel van het Huis van Afgevaardigden niet steunde.

De Raad heeft begrepen dat de wetgeving die op 12 november 2003 def door het Congres is goedgekeurd, niet de bepalingen bevat die de EU-industrie mogelijkerwijs schade hadden kunnen berokkenen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/226 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/226

---

(2004/C 84 E/0271)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3246/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Raad

(27 oktober 2003)

Betreft:   Somalië: interne situatie, vluchtelingen en terrorisme

Voor de Italiaanse kust zijn verscheidene Somalische vluchtelingen, voor het merendeel uit Mogadishu, door honger, ontberingen of verdrinking om het leven gekomen. Een en ander doet denken aan de duizenden Somaliërs die in 1991 in de Indische Oceean, de Golf van Aden en de Rode Zee om het leven zijn gekomen: allen wanhopig op de vlucht voor een dictatoriaal regime en een daarmee verbonden moslimfundamentalisme dat verantwoordelijk was voor de dood van de lekenzendelinge Tonelli en twee Engelse staatsburgers van SOS en vertegenwoordigd door terroristische organisaties zoals Al-Ittihad en Al-Islah.

Overwegende dat:

| — | de president ad interim, Salad Hassan, die al maanden van zijn mandaat is ontheven en leider van Al-Islah, tweede op de ranglijst van internationale terroristische organisaties, de Conferentie van Nairobi, die al meer dan een jaar duurt, heeft verlaten en die erop zou hebben aangedrongen dat hetgeen door de vertegenwoordigers van de Somalische staten, in aanwezigheid van internationale waarnemers, in Nairobi is overeengekomen, terug te draaien, en een nieuwe verzoeningsbijeenkomst te houden in Mogadishu, stad die de Somaliërs zelfs met gevaar voor eigen leven ontvluchten, |
| --- | --- |

—

de president ad interim, Salad Hassan, die al maanden van zijn mandaat is ontheven en leider van Al-Islah, tweede op de ranglijst van internationale terroristische organisaties, de Conferentie van Nairobi, die al meer dan een jaar duurt, heeft verlaten en die erop zou hebben aangedrongen dat hetgeen door de vertegenwoordigers van de Somalische staten, in aanwezigheid van internationale waarnemers, in Nairobi is overeengekomen, terug te draaien, en een nieuwe verzoeningsbijeenkomst te houden in Mogadishu, stad die de Somaliërs zelfs met gevaar voor eigen leven ontvluchten,

| — | de president van de overgangsregering T.N.G. een oproep heeft gedaan tegen de Somalische leiders die de van terrorisme beschuldigde „moslimbroeders” bij de Keniaanse en Amerikaanse autoriteiten hebben aangegeven en heeft aangedrongen op het vrijgeven van de 8,5 miljoen dollar van het financieel netwerk van Al-Barakat, met het argument dat het om particuliere middelen waaronder de zijne, gaat, |
| --- | --- |

—

de president van de overgangsregering T.N.G. een oproep heeft gedaan tegen de Somalische leiders die de van terrorisme beschuldigde „moslimbroeders” bij de Keniaanse en Amerikaanse autoriteiten hebben aangegeven en heeft aangedrongen op het vrijgeven van de 8,5 miljoen dollar van het financieel netwerk van Al-Barakat, met het argument dat het om particuliere middelen waaronder de zijne, gaat,

| — | in Somalië nog steeds militanten die zich tegen het fundamentalisme en terrorisme verzetten, worden vermoord en geëxecuteerd en dat Jumale, nummer een van Al-Barakat, die reeds uit de Arabische Emiraten is uitgewezen, deel schijnt uit te maken van de „nieuwe coalitie” van Mogadishu |
| --- | --- |

—

in Somalië nog steeds militanten die zich tegen het fundamentalisme en terrorisme verzetten, worden vermoord en geëxecuteerd en dat Jumale, nummer een van Al-Barakat, die reeds uit de Arabische Emiraten is uitgewezen, deel schijnt uit te maken van de „nieuwe coalitie” van Mogadishu

Kan de Raad antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Welke krachtige diplomatieke stappen denkt de Raad te ondernemen om de Conferentie van Nairobi tot een einde te brengen, en ervoor te zorgen dat Somalië een federale regering krijgt die de noodzakelijke initiatieven neemt voor het houden van democratische verkiezingen? |
| --- | --- |

1.

Welke krachtige diplomatieke stappen denkt de Raad te ondernemen om de Conferentie van Nairobi tot een einde te brengen, en ervoor te zorgen dat Somalië een federale regering krijgt die de noodzakelijke initiatieven neemt voor het houden van democratische verkiezingen?

| 2. | Is de Raad voornemens zich actief in te zetten voor de uitroeiing van het terrorisme en het isoleren van diegenen die in de afgelopen jaren min of meer duidelijk aan Al-Qaeda gelieerde terroristische organisaties, die onder meer verantwoordelijk waren voor de aanslagen in Nairobi, Dar-el-Salaam en Mombassa, geduld en beschermd hebben? |
| --- | --- |

2.

Is de Raad voornemens zich actief in te zetten voor de uitroeiing van het terrorisme en het isoleren van diegenen die in de afgelopen jaren min of meer duidelijk aan Al-Qaeda gelieerde terroristische organisaties, die onder meer verantwoordelijk waren voor de aanslagen in Nairobi, Dar-el-Salaam en Mombassa, geduld en beschermd hebben?

| 3. | Is de Raad voornemens op autonome wijze of in samenwerking met de Verenigde Naties een actieprogramma voor humanitaire hulp ten behoeve van de bevolking op gang te brengen? |
| --- | --- |

3.

Is de Raad voornemens op autonome wijze of in samenwerking met de Verenigde Naties een actieprogramma voor humanitaire hulp ten behoeve van de bevolking op gang te brengen?

Antwoord

(9 maart 2004)

| 1. | De Raad is van oordeel dat een alomvattende en op brede basis steunende vredesovereenkomst tussen de verschillende Somalische facties het meest doeltreffende middel is om duurzame vrede te bewerkstelligen en een federale regering tot stand te brengen. De EU heeft het door de IGAD gesteunde vredes- en verzoeningsproces actief ondersteund door haar standpunt in het openbaar duidelijk naar voren te brengen in conclusies en verklaringen en door diplomatieke demarches bij de belangrijkste betrokkenen. De EU is, als deelnemer aan de internationale waarnemersgroep die de Conferentie bijwoont, vastbesloten ertoe bij te dragen dat de Conferentie van Nairobi met een succes wordt afgesloten. Ondanks herhaaldelijke tegenslagen in de besprekingen zal zij haar inspanningen voortzetten en er alle Somalische leiders ervan doordringen dat de dynamiek in het vredesproces moet worden gehandhaafd en dat zij zich moeten onthouden van elk optreden dat de Conferentie kan verstoren. De EU heeft aanzienlijke financiële steun ter beschikking gesteld; naast de bilaterale bijdragen van de lidstaten heeft de Commissie 5,6 miljoen euro voor het vredesproces beschikbaar gesteld. |
| --- | --- |

1.

De Raad is van oordeel dat een alomvattende en op brede basis steunende vredesovereenkomst tussen de verschillende Somalische facties het meest doeltreffende middel is om duurzame vrede te bewerkstelligen en een federale regering tot stand te brengen. De EU heeft het door de IGAD gesteunde vredes- en verzoeningsproces actief ondersteund door haar standpunt in het openbaar duidelijk naar voren te brengen in conclusies en verklaringen en door diplomatieke demarches bij de belangrijkste betrokkenen. De EU is, als deelnemer aan de internationale waarnemersgroep die de Conferentie bijwoont, vastbesloten ertoe bij te dragen dat de Conferentie van Nairobi met een succes wordt afgesloten. Ondanks herhaaldelijke tegenslagen in de besprekingen zal zij haar inspanningen voortzetten en er alle Somalische leiders ervan doordringen dat de dynamiek in het vredesproces moet worden gehandhaafd en dat zij zich moeten onthouden van elk optreden dat de Conferentie kan verstoren. De EU heeft aanzienlijke financiële steun ter beschikking gesteld; naast de bilaterale bijdragen van de lidstaten heeft de Commissie 5,6 miljoen euro voor het vredesproces beschikbaar gesteld.

| 2. | Wat betreft de bestrijding van terrorisme volgt de EU de situatie in Somalië nauwlettend. De maatregelen van de EU om de politiële en justitiële samenwerking binnen de EU te vergemakkelijken, onder andere door middel van een Europees aanhoudingsbevel en een gemeenschappelijke definitie van terrorisme, zullen het ook gemakkelijker maken terroristen met banden met Somalië te bestrijden.
  Daarnaast heeft de EU een actieve rol gespeeld bij de bestrijding van de financiering van terrorisme, met name door middel van de uitvoering van Resolutie 1373/2001 van de VN-Veiligheidsraad inzake de bevriezing van tegoeden. De Raad brengt in herinnering dat de EU zich strikt houdt aan de bepalingen van de Veiligheidsraad betreffende de uit hoofde van de Resoluties 1267/1999 en 1333/2000 opgestelde lijsten van personen en organisaties die behoren tot of banden onderhouden met de Taliban en Al-Qaida, ook in Somalië. |
| --- | --- |

2.

Wat betreft de bestrijding van terrorisme volgt de EU de situatie in Somalië nauwlettend. De maatregelen van de EU om de politiële en justitiële samenwerking binnen de EU te vergemakkelijken, onder andere door middel van een Europees aanhoudingsbevel en een gemeenschappelijke definitie van terrorisme, zullen het ook gemakkelijker maken terroristen met banden met Somalië te bestrijden.

Daarnaast heeft de EU een actieve rol gespeeld bij de bestrijding van de financiering van terrorisme, met name door middel van de uitvoering van Resolutie 1373/2001 van de VN-Veiligheidsraad inzake de bevriezing van tegoeden. De Raad brengt in herinnering dat de EU zich strikt houdt aan de bepalingen van de Veiligheidsraad betreffende de uit hoofde van de Resoluties 1267/1999 en 1333/2000 opgestelde lijsten van personen en organisaties die behoren tot of banden onderhouden met de Taliban en Al-Qaida, ook in Somalië.

| 3. | Ondanks de moeilijke situatie in Somalië heeft de EU humanitaire bijstand verleend aan de Somalische bevolking. Met name de Europese Commissie is voortdurend aanwezig geweest in het land, waar zij in de donorgemeenschap een centrale rol speelt. Voor 2003 is een bedrag van 25 miljoen euro aan uitbetalingen voorzien. Dankzij het speciale bijstandspakket van 199 miljoen euro waartoe voor de periode 2002-2007 is besloten, zal dit niveau in de komende jaren kunnen worden gehandhaafd. |
| --- | --- |

3.

Ondanks de moeilijke situatie in Somalië heeft de EU humanitaire bijstand verleend aan de Somalische bevolking. Met name de Europese Commissie is voortdurend aanwezig geweest in het land, waar zij in de donorgemeenschap een centrale rol speelt. Voor 2003 is een bedrag van 25 miljoen euro aan uitbetalingen voorzien. Dankzij het speciale bijstandspakket van 199 miljoen euro waartoe voor de periode 2002-2007 is besloten, zal dit niveau in de komende jaren kunnen worden gehandhaafd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/227 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/227

---

(2004/C 84 E/0272)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3248/03

van Anna Karamanou (PSE) aan de Raad

(3 november 2003)

Betreft:   Mogelijkheid tot het volgen van gebruikers van mobiele telefoons

Volgens een bericht in de pers is men sinds kort begonnen met de commerciële exploitatie van een mogelijkheid die operatoren voor mobiele telefonie aanbieden. Meer bepaald bieden zes bedrijven in Groot-Brittannië aan wie het wenst voortaan de mogelijkheid te weten waar een gebruiker van een mobiele telefoon zich precies bevindt, en dit voor een bijzonder lage prijs (7,5 EUR per maand). Het spreekt voor zich dat dit zomaar de deur openzet voor de exploitatie van gevoelige persoonsgegevens, bijvoorbeeld door werkgevers die op elk ogenblik willen weten waar hun werknemers zich bevinden. Verder werden diverse ideeën gepubliceerd over de opstelling van een deontologische code voor deze bedrijven, die in theorie de gebruikers van mobiele telefoons moet beschermen die niet willen dat hun bewegingen bekend worden gemaakt. Alle argumenten pro waren evenwel verre van overtuigend omdat het gevaar loert voor een cultuur die de burgers bespioneert, met alle onvoorspelbare gevolgen van dien.

Wat denkt de Raad te ondernemen om ervoor te zorgen dat de Europese burgers worden beschermd tegen het gebruik van gegevens in hun mobiele telefoons waarmee hun bewegingen kunnen worden gevolgd?

Antwoord

(9 maart 2004)

| 1. | Overeenkomsten tussen netwerkexploitanten, dienstverleners en klanten van mobiele telefooncommunicatie dienen via onderhandelingen tussen hen tot stand te komen, met inachtneming van bestaande voorschriften, inzonderheid die betreffende gegevensbescherming. |
| --- | --- |

1.

Overeenkomsten tussen netwerkexploitanten, dienstverleners en klanten van mobiele telefooncommunicatie dienen via onderhandelingen tussen hen tot stand te komen, met inachtneming van bestaande voorschriften, inzonderheid die betreffende gegevensbescherming.

| 2. | Wat de legale interceptie van telecommunicatieverkeer betreft, heeft de Raad een resolutie aangenomen waarin hij de noodzaak bevestigt om het recht op privacy van natuurlijke personen in acht te nemen (1). |
| --- | --- |

2.

Wat de legale interceptie van telecommunicatieverkeer betreft, heeft de Raad een resolutie aangenomen waarin hij de noodzaak bevestigt om het recht op privacy van natuurlijke personen in acht te nemen (1).

---

(1)  PB C 329 van 4.11.1996, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/228 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/228

---

(2004/C 84 E/0273)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3251/03

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Raad

(3 november 2003)

Betreft:   Internationaal tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië (ICTY)

De Raad Externe Betrekkingen van 13 oktober, diep bezorgd over het feit dat enkele westerse Balkanlanden nog steeds niet bereid zijn om voldoende mee te werken met het internationaal tribunaal voor misdrijven in voormalig Joegoslavië, herhaalt de nood aan het intensiever streven om Radovan Karadzic, Generaal Mladic en Generaal Gotovina voor het ICTY te brengen.

In haar Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB (1) van 16 april 2003 heeft de Raad maatregelen aangenomen om het binnenkomen in of de doorreis over het grondgebied van de lidstaten te ontzeggen aan personen die het mandaat van het ICTY hinderen. Dit had vooral in Bosnië en Herzegovina (BiH) een positief effect.

Welke stappen onderneemt de Raad om de lijst van personen in bijlage van het Gemeenschappelijk Standpunt te verruimen met zij die voortvluchtige personen helpen zich aan berechtiging te onttrekken?

Zullen zij die Karadzic, Mladic en Gotovina onderbrengen, wiens respectievelijke netwerken in Kroatië, Servië en Montenegro door het ICTY als gewichtig zijn beschreven, nu worden onderworpen aan het reisverbod?

Antwoord

(9 maart 2004)

| 1. | Het Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB van de Raad van 16 april is bijgewerkt bij Besluit 2003/484/GBVB van de Raad van 27 juni 2003; naar aanleiding van aanbevelingen van het Bureau van de hoge vertegenwoordiger voor Bosnië en Herzegovina zijn toen 12 nieuwe namen toegevoegd aan de lijst van personen in de bijlage bij Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB. |
| --- | --- |

1.

Het Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB van de Raad van 16 april is bijgewerkt bij Besluit 2003/484/GBVB van de Raad van 27 juni 2003; naar aanleiding van aanbevelingen van het Bureau van de hoge vertegenwoordiger voor Bosnië en Herzegovina zijn toen 12 nieuwe namen toegevoegd aan de lijst van personen in de bijlage bij Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB.

| 2. | Het gemeenschappelijk standpunt wordt voortdurend opnieuw bezien en de Raad kan wijzigingen in de lijst in de bijlage aannemen, wanneer dit noodzakelijk is om het ICTY bij te staan. |
| --- | --- |

2.

Het gemeenschappelijk standpunt wordt voortdurend opnieuw bezien en de Raad kan wijzigingen in de lijst in de bijlage aannemen, wanneer dit noodzakelijk is om het ICTY bij te staan.

---

(1)  PB L 101 van 23.4.2003, blz. 22.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/228 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/228

---

(2004/C 84 E/0274)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3267/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Raad

(4 november 2003)

Betreft:   Besluiten bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen

Kan de Raad, voor elk van de afgelopen vijf jaar, per lidstaat aangeven hoe vaak deze in de Raad overstemd is bij een met gekwalificeerde meerderheid van stemmen genomen besluit over een wetgevingsvoorstel (richtlijn, verordening, besluit, beschikking)?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad verwijst het geachte parlementslid naar het door de Raad verstrekte antwoord op vraag E-3938/00 over hetzelfde onderwerp betreffende de jaren 1995-2000.

De aandacht van het geachte parlementslid wordt erop gevestigd dat het secretariaat-generaal van de Raad sedert januari 2001 op de website van de Raad (http://ue.eu.int) maandelijkse overzichten van de activiteiten van de Raad met de eventuele resultaten en stemverklaringen bekendmaakt.

De Raad verzoekt het geachte parlementslid in ieder geval kennis te nemen van de tabellen in de bijlage bij dit antwoord.

Bijlage

| | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Totaal aantal definitieve wetgevingsbesluiten | 219 | 199 | 191 | 187 | 195 |
| Wetgevingsbesluiten die aanleiding gaven tot tegenstemmingen en/of onthoudingen | 56 | 31 | 21 | 31 | 37 |
| Tegenstemmingen | 60 | 30 | 22 | 27 | 26 |
| Onthoudingen | 34 | 9 | 12 | 25 | 31 |

1998

1999

2000

2001

2002

Totaal aantal definitieve wetgevingsbesluiten

219

199

191

187

195

Wetgevingsbesluiten die aanleiding gaven tot tegenstemmingen en/of onthoudingen

56

31

21

31

37

Tegenstemmingen

60

30

22

27

26

Onthoudingen

34

9

12

25

31

A.   TEGENSTEMMEN PER LIDSTAAT

Tegenstemmen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 1998

| | AU | BË | DË | DA | ËL | ES | ER | FI | IT | IR | LU | NL | PT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | | | | | | | | | | | | | |
| Februari | | | 1 | 1 | | | | | | | | 1 | | 1 | 1 |
| Maart | | 1 | 1 | 1 | | | | | | | | | | | |
| April | | 1 | 2 | | | | | | | | | | | | |
| Mei | 1 | | 2 | 1 | | | | | 2 | 1 | | 1 | | 2 | 1 |
| Juni | 1 | 1 | 2 | | 1 | | 1 | | 1 | 1 | | 2 | 1 | | |
| Juli | | | 1 | 2 | 1 | | 1 | | | | | 7 | | | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | 1 | | | 1 | | | | | | | | | | | |
| Oktober | | | 2 | | | | | | | | | | | | |
| November | | | | | | | | | 2 | | | | | | |
| December | | 1 | | 1 | | 1 | 1 | | 3 | | | 1 | 1 | | |
| Totaal | 3 | 4 | 11 | 7 | 2 | 1 | 3 | 0 | 8 | 2 | 0 | 12 | 2 | 3 | 2 |

AU

BË

DË

DA

ËL

ES

ER

FI

IT

IR

LU

NL

PT

SV

UK

Januari

Februari

1

1

1

1

1

Maart

1

1

1

April

1

2

Mei

1

2

1

2

1

1

2

1

Juni

1

1

2

1

1

1

1

2

1

Juli

1

2

1

1

7

Augustus

September

1

1

Oktober

2

November

2

December

1

1

1

1

3

1

1

Totaal

3

4

11

7

2

1

3

0

8

2

0

12

2

3

2

Tegenstemmen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 1999

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | IT | IR | LU | NL | FT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | 1 | | | | | | 1 | | | 1 | | | |
| Februari | | | | | | | | | | | | | | | |
| Maart | | | | 1 | 1 | | | | 1 | 1 | | | | | |
| April | | | | | | | | | | | | 1 | | | |
| Mei | | | | 1 | | | | | 1 | | | | | | |
| Juni | | | | | | | 1 | | 1 | | | | | | |
| Juli | 1 | 1 | 1 | 1 | | | | | 2 | | 1 | 1 | | | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | | | | | | | | | | | | | | | |
| Oktober | | | | | | 1 | | | 1 | | 1 | | | | |
| November | | | | | | | | | | | | | | | |
| December | | 1 | | 1 | | | 2 | | 1 | | | 1 | 1 | | |
| Totaal | 1 | 2 | 2 | 4 | 1 | 1 | 3 | 0 | 8 | 1 | 2 | 4 | 1 | 0 | 0 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

IT

IR

LU

NL

FT

SV

UK

Januari

1

1

1

Februari

Maart

1

1

1

1

April

1

Mei

1

1

Juni

1

1

Juli

1

1

1

1

2

1

1

Augustus

September

Oktober

1

1

1

November

December

1

1

2

1

1

1

Totaal

1

2

2

4

1

1

3

0

8

1

2

4

1

0

0

Tegenstemmen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 2000

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | IT | IR | LU | NL | PT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | | 1 | | | | | | | | | | | |
| Februari | | | | | | | | | | | | | | | |
| Maart | 1 | | 2 | | | | | | | | | | | | |
| April | | | | 1 | | | | | | | | 1 | | | |
| Mei | | 1 | | | | | | | | | | | | | |
| Juni | | | | | 1 | | | | | | | | | 1 | 1 |
| Juli | | | | | | | | | 1 | | | | | | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | 1 | | | | | | | | | | | | | | |
| Oktober | | | | | | | | | | | | | | | |
| November | | | | | | | 1 | | | | | | | | |
| December | | | 2 | 1 | 2 | | | 1 | | | | 1 | | 1 | 1 |
| Totaal | 2 | 1 | 4 | 3 | 3 | 0 | 1 | 1 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 2 | 2 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

IT

IR

LU

NL

PT

SV

UK

Januari

1

Februari

Maart

1

2

April

1

1

Mei

1

Juni

1

1

1

Juli

1

Augustus

September

1

Oktober

November

1

December

2

1

2

1

1

1

1

Totaal

2

1

4

3

3

0

1

1

1

0

0

2

0

2

2

Tegenstemmen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 2001

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | IT | IR | LU | NL | FT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | | | | | | | | | | | | | 1 |
| Februari | | | | | | | | | | | | 1 | | | |
| Maart | | | | | | | 1 | | | | | | | | |
| April | | | | | | 1 | 1 | | | | | | | | |
| Mei | | | 1 | | | | 1 | | | | | | | | |
| Juni | | | | 1 | | | | 1 | 1 | | | | | 1 | |
| Juli | | | | | | | | | | | | | | 1 | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | | | | | | | | | | | | | | | |
| Oktober | | | 1 | | | 1 | | | | | | | | | |
| November | | | 1 | 2 | | | | | | | | | | 1 | |
| December | 1 | 2 | | | 1 | 1 | | | 1 | 1 | | | | 1 | 1 |
| Totaal | 1 | 2 | 3 | 3 | 1 | 3 | 3 | 1 | 2 | 1 | 0 | 1 | 0 | 4 | 2 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

IT

IR

LU

NL

FT

SV

UK

Januari

1

Februari

1

Maart

1

April

1

1

Mei

1

1

Juni

1

1

1

1

Juli

1

Augustus

September

Oktober

1

1

November

1

2

1

December

1

2

1

1

1

1

1

1

Totaal

1

2

3

3

1

3

3

1

2

1

0

1

0

4

2

Tegenstemmen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 2002

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | IT | IR | LU | NL | PT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | | | | | | | | | | 1 | | 1 | |
| Februari | | | | | 1 | 1 | | 1 | | | | | | | |
| Maart | | | | 1 | | | | | | | | | | 1 | |
| April | | | | | | | | | | | | | | | |
| Mei | | | | | | | | | | | | 2 | | | |
| Juni | 1 | | | 1 | | | | 1 | | | 1 | 1 | | 1 | 1 |
| Juli | | | | | | | | | | | | | | | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | | | | | 1 | | | | 1 | | | 1 | | 1 | |
| Oktober | | | | | | | | | 1 | | | | | | |
| November | | | | | | | | | | | | | 1 | | |
| December | | | 2 | | | | | | | | | | | 2 | |
| Totaal | 1 | 0 | 2 | 2 | 2 | 1 | 0 | 2 | 2 | 0 | 1 | 5 | 1 | 6 | 1 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

IT

IR

LU

NL

PT

SV

UK

Januari

1

1

Februari

1

1

1

Maart

1

1

April

Mei

2

Juni

1

1

1

1

1

1

1

Juli

Augustus

September

1

1

1

1

Oktober

1

November

1

December

2

2

Totaal

1

0

2

2

2

1

0

2

2

0

1

5

1

6

1

Β.   ONTHOUDINGEN PER LIDSTAAT

Onthoudingen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 1998

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | LT | IR | LU | NL | PT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | | | | | | | | | | | | | |
| Februari | | | 1 | | | | | | | | | | | | |
| Maart | | | | | | 2 | | | | | 1 | | | | |
| April | | | | | | | | | 1 | | | | | | |
| Mei | | | 1 | | | | | | | | | | | | |
| Juni | | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | | | 2 | | | 1 | | | |
| Juli | | | | | | 1 | 1 | | | | | | 1 | | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | | 1 | 1 | | | | | | | | | | | | |
| Oktober | | | 1 | | | 1 | | | | | 1 | | 1 | | |
| November | | | | | | | | | | | | | | | |
| December | | 1 | 2 | | 1 | 1 | 1 | | 2 | | | | 2 | | |
| Totaal | 0 | 3 | 7 | 1 | 2 | 7 | 2 | 0 | 5 | 0 | 2 | 1 | 4 | 0 | 0 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

LT

IR

LU

NL

PT

SV

UK

Januari

Februari

1

Maart

2

1

April

1

Mei

1

Juni

1

1

1

1

2

2

1

Juli

1

1

1

Augustus

September

1

1

Oktober

1

1

1

1

November

December

1

2

1

1

1

2

2

Totaal

0

3

7

1

2

7

2

0

5

0

2

1

4

0

0

Onthoudingen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 1999

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | LT | IR | LU | NL | PT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | | | | 1 | | | | | | | | | |
| Februari | | | | | | | | | | | | | | | |
| Maart | | | | | | | | | | | | | | | |
| April | | | | | | | | | | | | | | | 1 |
| Mei | | | | | | | | | | | | 1 | | | |
| Juni | | | | | | | | | 1 | | | | | | |
| Juli | | | | | | 1 | | | | | | | | | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | | | | | | | | | | | | | | | |
| Oktober | | | | | | | | | | | | | | | |
| November | | | | | | | | | | | | | | | |
| December | | | 1 | | | | | | | | | | 1 | | 2 |
| Totaal | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 3 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

LT

IR

LU

NL

PT

SV

UK

Januari

1

Februari

Maart

April

1

Mei

1

Juni

1

Juli

1

Augustus

September

Oktober

November

December

1

1

2

Totaal

0

0

1

0

0

2

0

0

1

0

0

1

1

0

3

Onthoudingen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 2000

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | LT | IR | LU | NL | PT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | 1 | | | | | | | 1 | | | | | | |
| Februari | | | | | | | | | | | | | | | |
| Maart | | | | 1 | | | | 1 | | | | 1 | | | |
| Aprii | | 1 | | 1 | | | | | | | | | | | 1 |
| Mei | | | | | | | | | | | | | | | |
| Juni | | | | | | | | | | | | | | | |
| Juli | | 1 | | | | | | | | | | | | | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | | 1 | | | | | | | | | | | | | |
| Oktober | | | | | | | | | | | | | | | |
| November | | | | | | | | | | | | | | | |
| December | | 1 | | | | | | | 1 | | | | | | |
| Totaal | 0 | 5 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 1 | 2 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

LT

IR

LU

NL

PT

SV

UK

Januari

1

1

Februari

Maart

1

1

1

Aprii

1

1

1

Mei

Juni

Juli

1

Augustus

September

1

Oktober

November

December

1

1

Totaal

0

5

0

2

0

0

0

1

2

0

0

1

0

0

1

Onthoudingen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 2001

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | LT | IR | LU | NL | PT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | | | | | 1 | | | | 1 | | | | |
| Februari | | | | | | | 1 | | 1 | | | | | | |
| Maart | | | | | | 1 | | | | | | | | | |
| April | | | | | | | | | | | | | | | |
| Mei | 1 | | 1 | | | | | | 1 | | 1 | | | | |
| Juni | 1 | | 1 | | | 1 | | | | | | | | | |
| Juli | | | | | | | | | | | | | | | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | | | | | | | 1 | | 1 | | | | | | |
| Oktober | 1 | | 1 | | | | | | | | | | 1 | | 1 |
| November | | | 2 | | | | | | | | | | | | |
| December | 1 | 1 | | 1 | | | | | | | | 1 | | | 1 |
| Totaal | 4 | 1 | 5 | 1 | 0 | 2 | 3 | 0 | 3 | 0 | 2 | 1 | 1 | 0 | 2 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

LT

IR

LU

NL

PT

SV

UK

Januari

1

1

Februari

1

1

Maart

1

April

Mei

1

1

1

1

Juni

1

1

1

Juli

Augustus

September

1

1

Oktober

1

1

1

1

November

2

December

1

1

1

1

1

Totaal

4

1

5

1

0

2

3

0

3

0

2

1

1

0

2

Onthoudingen bij de aanneming van een definitief wetgevingsbesluit in 2002

| | AU | BE | DE | DA | EL | ES | FR | FI | LT | IR | LU | NL | PT | SV | UK |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Januari | | | | | | | 2 | | | | | | | | |
| Februari | | | | 1 | | 1 | | | | | | 1 | 1 | 1 | 1 |
| Maart | | 1 | | | | | | | | | | | | 1 | 1 |
| April | | | | | | | | | | | | | 1 | | |
| Mei | | | | 1 | | | | 1 | | | | | | | |
| Juni | | | 1 | | | | 3 | | | | 1 | | | | 1 |
| Juli | | | | 1 | | | | | | | | | | 1 | |
| Augustus | | | | | | | | | | | | | | | |
| September | | | | | | | | | | | | | | | |
| Oktober | | | 1 | | | | | | | | | | | 1 | |
| November | | | 1 | 1 | | | | | | | | | 1 | 1 | |
| December | | | | | | | 1 | 1 | | | | | | | 1 |
| Totaal | 0 | 1 | 3 | 4 | 0 | 1 | 6 | 2 | 0 | 0 | 1 | 1 | 3 | 5 | 4 |

AU

BE

DE

DA

EL

ES

FR

FI

LT

IR

LU

NL

PT

SV

UK

Januari

2

Februari

1

1

1

1

1

1

Maart

1

1

1

April

1

Mei

1

1

Juni

1

3

1

1

Juli

1

1

Augustus

September

Oktober

1

1

November

1

1

1

1

December

1

1

1

Totaal

0

1

3

4

0

1

6

2

0

0

1

1

3

5

4

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/233 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/233

---

(2004/C 84 E/0275)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3282/03

van Anne André-Léonard (ELDR) aan de Raad

(30 oktober 2003)

Betreft:   Harmonisatie van de Europese wetgeving op het gebied van vaarbewijzen voor pleziervaartuigen

Onlangs hebben het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie een wijziging aangebracht in Richtlijn 94/25/EG (1) over de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen.

Deze richtlijn heeft betrekking op milieu- en veiligheidsnormen voor de bouw van deze vaartuigen.

Een ander, niet onbelangrijk aspect ervan is de noodzaak om te komen tot een harmonisatie op EU-niveau van de vaarbewijzen voor pleziervaartuigen.

Is de Raad in dit verband voornemens een Europees vaarbewijs in te voeren? Zo ja, welke maatregelen denkt hij te treffen om voor een efficiënte regeling hiervan te zorgen?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad hecht veel belang aan wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die moeten bijdragen tot een verhoging van de veiligheidsnormen in alle sectoren die onder de uitsluitende of gedeelde bevoegdheid van de Gemeenschap vallen. De recentelijk gewijzigde richtlijn van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot pleziervaartuigen moet ook in dat licht worden bezien.

Wat betreft eventuele maatregelen tot harmonisatie van een Europees vaarbewijs voor pleziervaartuigen, wijst de Raad erop dat het indienen van een desbetreffend voorstel behoort tot het initiatiefrecht van de Commissie. Tot op heden heeft de Raad zo'n voorstel niet ontvangen.

---

(1)  PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/233 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/233

---

(2004/C 84 E/0276)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3313/03

van Hans-Peter Martin (PSE) aan de Raad

(3 november 2003)

Betreft:   Onderhandelingen over het ontwerp van de Europese grondwet

Op 25 oktober 2003 werd bekend dat de ministers van Financiën op de informele Ecofin-bijeenkomst in Stresa ingrijpende wijzigingen op het ontwerp van de Europese grondwet, dat door de Conventie is opgesteld, nastreven, die vervolgens in het document „Drafting suggestions on Articles of interest to Ecofin ministers, reflecting a high degree of consensus reached at the Informal Ecofin in Stresa” (ontwerpvoorstellen inzake artikelen die van belang zijn voor de Ecofin-ministers, waaruit een hoge mate van consensus blijkt die op de informele Ecofin in Stresa is bereikt) zijn neergelegd.

Waarom zijn deze voorstellen „geheim” en zijn ze niet onmiddellijk openbaar gemaakt c.q. met ingang van wanneer zijn zij officieel toegankelijk?

Vindt het Raadsvoorzitterschap het passend dat de Ecofin een dergelijk standpunt inneemt?

Kan de Raad meedelen, door welke ministers van Financiën van de EU de desbetreffende voorstellen op de Ecofin-bijeenkomst in Stresa werden gesteund?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad heeft noch met betrekking tot het ontwerp van een constitutioneel verdrag, noch met betrekking tot enig ander punt besproken tijdens de intergouvernementele conferentie, waar de Raad als instelling geen rol speelt, een formeel standpunt ingenomen. Het document waarop de geachte afgevaardigde doelt, betreft een informele bijeenkomst van de ministers van Economische Zaken en Financiën.

Na de besprekingen van die informele bijeenkomst heeft het voorzitterschap de resultaten van het ministeriële beraad aan de voorzitter van de intergouvernementele conferentie meegedeeld.

Bij het opstellen van zijn documenten ten behoeve van de besprekingen in de IGC, heeft de voorzitter van de IGC met name de punten belicht die door de ministers van financiën zijn besproken — zoals dit trouwens is aangegeven in document CIG 37/03 PRESID 3 van 24 oktober 2003, dat voor het publiek beschikbaar is.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/234 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/234

---

(2004/C 84 E/0277)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3349/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Raad

(13 november 2003)

Betreft:   Opiniepeiling Eurobarometer

De opiniepeiling Eurobarometer van oktober die werd uitgevoerd op verzoek van de Europese Commissie en die handelde over het thema „Irak en de vrede in de wereld”, wil laten uitschijnen dat 59 % van de Europeanen de staat Israël als een bedreiging voor de wereldvrede ervaart. De opiniepeiling werd uitgevoerd door het instituut EOS Gallup Europe. Toen de resultaten bekend werden heeft de Europese Raad zich bij monde van de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken Frattini gedistantieerd van dit opinieonderzoek (Le Figaro, dinsdag 4 november).

Is hier sprake van onenigheid tussen de Europese Raad en de Commissie? Waarom spreekt de Raad in het kader van dit onderzoek over een „vals signaal” dat door de Commissie werd gegeven? Werd hierover enig overleg gepleegd tussen de Raad en de Commissie?

Welk standpunt neemt de Raad zelf concreet in over de vraag zoals ze in de peiling werd gesteld of „Israël een bedreiging voor de wereldvrede vormt”?

Is dit de eerste keer dat de Raad zich distantieert van een opiniepeiling uitgevoerd in opdracht van de Commissie? Zo neen, wanneer geschiedde dit nog?

Is de Raad het in deze eens met de Israëlische ambassadeur in Italië die meent dat dergelijk onverantwoord opinieonderzoek het voor Europa moeilijk maakt om een rol in het vredesproces in het Nabije Oosten te spelen?

Welke stappen zal de Raad bij de Israëlische autoriteiten ondernemen om het mogelijke negatieve imago van Europa dat bij de Israëlische bevolking door dit onderzoek kan ontstaan, te ontzenuwen?

Antwoord

(9 maart 2004)

| 1. | De Eurobarometer-enquête waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is uitgevoerd onder het gezag van de Europese Commissie, die haar standpunt over de resultaten ervan al heeft uiteengezet. De Raad heeft zich niet specifiek uitgesproken over de enquête zelf. |
| --- | --- |

1.

De Eurobarometer-enquête waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is uitgevoerd onder het gezag van de Europese Commissie, die haar standpunt over de resultaten ervan al heeft uiteengezet. De Raad heeft zich niet specifiek uitgesproken over de enquête zelf.

| 2. | De Raad maakt zich evenwel zorgen over de rol van Israël in het vredesproces voor het Midden-Oosten. De specifieke verwachtingen van de EU ten aanzien van Israël in deze context, en de motieven die aan deze verwachtingen ten grondslag liggen, zijn op 18 november aan de orde gesteld op de zitting van de Associatieraad EU/Israël. Zij stonden beschreven in de verklaring van de EU voor die zitting, die tot doel had een volledig en transparant beeld te geven van het standpunt van de EU, ook ten behoeve van de Israëlische bevolking. |
| --- | --- |

2.

De Raad maakt zich evenwel zorgen over de rol van Israël in het vredesproces voor het Midden-Oosten. De specifieke verwachtingen van de EU ten aanzien van Israël in deze context, en de motieven die aan deze verwachtingen ten grondslag liggen, zijn op 18 november aan de orde gesteld op de zitting van de Associatieraad EU/Israël. Zij stonden beschreven in de verklaring van de EU voor die zitting, die tot doel had een volledig en transparant beeld te geven van het standpunt van de EU, ook ten behoeve van de Israëlische bevolking.

| 3. | De Raad denkt niet dat de enquête rechtstreekse gevolgen zal hebben voor de rol van de EU in het vredesproces voor het Midden-Oosten. De Raad zal zijn evenwichtig en op de routekaart van het Kwartet gebaseerd beleid ter bevordering van de vrede in het Midden-Oosten voortzetten, en heeft er het volste vertrouwen in dat dit beleid ook erkenning zal vinden bij de Israëlische bevolking. |
| --- | --- |

3.

De Raad denkt niet dat de enquête rechtstreekse gevolgen zal hebben voor de rol van de EU in het vredesproces voor het Midden-Oosten. De Raad zal zijn evenwichtig en op de routekaart van het Kwartet gebaseerd beleid ter bevordering van de vrede in het Midden-Oosten voortzetten, en heeft er het volste vertrouwen in dat dit beleid ook erkenning zal vinden bij de Israëlische bevolking.

| 4. | De Raad heeft dit vraagstuk aan de orde gesteld bij en besproken met zijn Israëlische gesprekspartners in het kader van zijn regelmatige dialoog met Israël. |
| --- | --- |

4.

De Raad heeft dit vraagstuk aan de orde gesteld bij en besproken met zijn Israëlische gesprekspartners in het kader van zijn regelmatige dialoog met Israël.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/235 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/235

---

(2004/C 84 E/0278)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3354/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Raad

(13 november 2003)

Betreft:   Taalminderheden in Griekenland en officiële statistieken

Commissaris Reding voert haar taak op onberispelijke wijze uit en zij heeft ongetwijfeld een grote bijdrage geleverd tot de verbetering van het DG Onderwijs en Cultuur. Een aantal ambtenaren van deze DG geven haar echter onvoldoende informatie en door de ontoereikende antwoorden die zij opstellen creëren zij — zonder dat daartoe reden is — een vertekend beeld over de Commissie.

In mijn vraag nr. E-2777/03 (1) had ik aangestipt dat in de Euromosaic-studie van 1996 (blz. 41 van de Engelse versie) wordt vermeld dat het aantal personen dat Aroemees, Albanees en Slavisch-Macedonisch spreekt in Griekenland, schommelt tussen de 50 000 en de 80 000, en had ik gevraagd wie deze statistieken had opgesteld en of deze betrouwbaar en officieel waren. Mevrouw Reding heeft geantwoord dat de drie mensen die verantwoordelijk zijn voor het rapport hebben samengewerkt met een wetenschappelijk comité dat bestaat uit 10 leden die afkomstig zijn uit de Unie, de VS en Canada.

Stemt de Raad in met deze statistieken? Wat zijn de officiële gegevens die de Griekse overheid heeft gegeven over het aantal mensen dat Aroemees, Albanees en Slavisch-Macedonisch spreekt? Is het deontologisch correct dat geen gebruik wordt gemaakt van de officiële statistieken van een EU-lidstaat voor het schatten van het aantal leden van een taalgroep? Vindt de Raad dat Europese wetenschappers niet voldoen voor het opstellen van rapporten in verband met de taalgroepen van de Unie? Wat vindt hij ervan dat bij kwesties die louter Europees zijn (en die uiterst gevoelig liggen) wetenschappers uit derde landen worden betrokken, die dan oordelen formuleren over het al dan niet bestaan van taalminderheden in Europa? Welke concrete maatregelen heeft de Raad de afgelopen 10 jaar genomen voor de (internationaal erkende en talrijke) Griekse etnische minderheid in Noord-Ipiros, die al ongeveer 50 jaar gebukt gaat onder pogingen van het Albanese regime om hun van hun taal en godsdienst te beroven?

Antwoord

(9 maart 2004)

Met betrekking tot de statistieken in de Euromosaic-studie van 1996 wenst de Raad te beklemtonen dat het niet aan hem is, en het evenmin binnen zijn bevoegdheden ligt om een oordeel te vellen over het werk dat door een derde is verricht na een aanbesteding door de Europese Commissie.

Wat de situatie van de Griekssprekende minderheid in Albanië betreft, zij eraan herinnerd dat in de lopende onderhandelingen tussen de EU en Albanië in het kader van het stabilisatie- en associatieproces bijzondere aandacht wordt geschonken aan kwesties in verband met democratisering en de bescherming van minderheden. De Europese Commissie, die in oktober 2002 voor het voeren van deze onderhandelingen is gemandateerd, zou in dit verband nadere informatie kunnen verstrekken.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 215.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/236 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/236

---

(2004/C 84 E/0279)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3358/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Raad

(14 november 2003)

Betreft:   Bijvangsten in verband met garnalenvisserij

Na uitgebreid onderzoek is de Environmental Justice Foundation (Stichting rechtvaardigheid inzake het milieu) tot de slotsom gekomen dat de omvangrijke bijvangsten in verband met de garnalenvisserij op mondiale schaal achteruitgang van het milieu veroorzaken. Volgens de FAO komt een derde van de teruggegooide vangst voor rekening van de garnalenvisserij, hoewel deze slechts 2 % van de vis produceren. Ofschoon de garnalenvisserij in bijzondere mate niet-selectief is, beperkt het probleem van de bijvangsten zich niet tot dit soort visserij. Ieder jaar worden in verband met een grote verscheidenheid van vangstmethoden miljoenen tonnen vis gevangen als bijvangst, voor het grootste deel met treilers, kiewnetten en beuglijnen. Zonder sturing zullen deze vormen van visserij ongetwijfeld tot gevolg hebben dat de biodiversiteit in de zee en de productiviteit teruglopen en dat werkloosheid en armoede in kustgebieden toenemen. In 1994 heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties verklaard dat bijvangsten en het teruggooien van vis in verband met visserijactiviteiten door de internationale gemeenschap met grote aandacht dienen te worden gevolgd, maar er zijn onvoldoende maatregelen genomen om tot een oplossing te komen voor deze overbevissing. Om het probleem van de bijvangsten op mondiaal niveau aan te pakken beveelt EJF aan een „internationaal actieprogramma inzake beperking van bijvangsten” vast te stellen onder auspiciën van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN. EJF zou gaarne zien dat de EU bij de eerstkomende gelegenheid die kans op succes biedt het voortouw neemt en aandringt op dit IABB. Dit voorstel zou, daar de EU onlangs haar gemeenschappelijk visserijbeleid zodanig heeft hervormd dat voorrang wordt gegeven aan behoud en duurzame exploitatie van visbestanden, aansluiten op de huidige Europese doelen. Een IABB zou de EU niet alleen helpen haar eigen niveau van bijvangsten aan te pakken (o.m. indien deze verband houden met de diepzeevloot), maar het zou eveneens het internationaal beleid vooruit helpen met betrekking tot beperking van door de visserij veroorzaakt afval.

| 1. | Via welke initiatieven wordt momenteel de beperking van bijvangsten (en niet uitsluitend de beperking van de hoeveelheden teruggegooide vis) in Europese wateren aangepakt, alsook de beperking van door de diepzeevloten in de wateren van derde landen als bijvangst gevangen hoeveelheden vis? |
| --- | --- |

1.

Via welke initiatieven wordt momenteel de beperking van bijvangsten (en niet uitsluitend de beperking van de hoeveelheden teruggegooide vis) in Europese wateren aangepakt, alsook de beperking van door de diepzeevloten in de wateren van derde landen als bijvangst gevangen hoeveelheden vis?

| 2. | Op welke wijze controleert de EU de omvang van de bijvangsten en de gevolgen van bijvangsten voor het ecosysteem in de zee? |
| --- | --- |

2.

Op welke wijze controleert de EU de omvang van de bijvangsten en de gevolgen van bijvangsten voor het ecosysteem in de zee?

| 3. | Is de EU bereid het voortouw te nemen en aan te dringen op een „internationaal actieprogramma inzake beperking van bijvangsten” van de FAO van de VN? |
| --- | --- |

3.

Is de EU bereid het voortouw te nemen en aan te dringen op een „internationaal actieprogramma inzake beperking van bijvangsten” van de FAO van de VN?

Antwoord

(9 maart 2004)

| 1. | Om de selectiviteit van de garnalenvisserij te verhogen zijn in Verordening nr. 850/98 van de Raad bepalingen opgenomen voor het verplichte gebruik van een zeeflap met een sorteerrooster voor de garnalenvisserij. Deze maatregelen zijn bedoeld om de bijvangsten te verminderen. |
| --- | --- |

1.

Om de selectiviteit van de garnalenvisserij te verhogen zijn in Verordening nr. 850/98 van de Raad bepalingen opgenomen voor het verplichte gebruik van een zeeflap met een sorteerrooster voor de garnalenvisserij. Deze maatregelen zijn bedoeld om de bijvangsten te verminderen.

| 2. | Er bestaan geen algemene regels met betrekking tot bijvangstquota. De technische instandhoudings-maatregelen voorzien in minimumpercentages voor doelsoorten aan boord, overeenkomstig het soort vistuig en de maaswijdte. Deze regels worden op zee en in de haven door de bevoegde controleautoriteiten getoetst. |
| --- | --- |

2.

Er bestaan geen algemene regels met betrekking tot bijvangstquota. De technische instandhoudings-maatregelen voorzien in minimumpercentages voor doelsoorten aan boord, overeenkomstig het soort vistuig en de maaswijdte. Deze regels worden op zee en in de haven door de bevoegde controleautoriteiten getoetst.

| 3. | De Raad verricht momenteel een herziening van de huidige verordening inzake instandhoudings-maatregelen, met inbegrip van de regels over de samenstelling van de vangsten, bijvangsten en de teruggooi van vis. |
| --- | --- |

3.

De Raad verricht momenteel een herziening van de huidige verordening inzake instandhoudings-maatregelen, met inbegrip van de regels over de samenstelling van de vangsten, bijvangsten en de teruggooi van vis.

| 4. | De Raad heeft op 8 april 2003 conclusies aangenomen over de teruggooi van vis op basis van een actieplan van de Commissie. De Raad verzocht meer bepaald de Commissie om in 2003 proefprojecten op te zetten teneinde de mogelijkheden na te gaan voor de beperking van de teruggooi door middel van diverse maatregelen zoals nieuw vistuig, het vrijwillig verlaten van de visgrond, en ook de door het geachte parlementslid genoemde maatregel, namelijk de invoering van bijvangstquota. |
| --- | --- |

4.

De Raad heeft op 8 april 2003 conclusies aangenomen over de teruggooi van vis op basis van een actieplan van de Commissie. De Raad verzocht meer bepaald de Commissie om in 2003 proefprojecten op te zetten teneinde de mogelijkheden na te gaan voor de beperking van de teruggooi door middel van diverse maatregelen zoals nieuw vistuig, het vrijwillig verlaten van de visgrond, en ook de door het geachte parlementslid genoemde maatregel, namelijk de invoering van bijvangstquota.

| 5. | Dergelijke maatregelen moeten worden gezien tegen de achtergrond van de huidige besprekingen over het meerjarenbeheer voor de visserij en de opstelling van herstelplannen voor bedreigde bestanden, waarin de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid voorziet. |
| --- | --- |

5.

Dergelijke maatregelen moeten worden gezien tegen de achtergrond van de huidige besprekingen over het meerjarenbeheer voor de visserij en de opstelling van herstelplannen voor bedreigde bestanden, waarin de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid voorziet.

| 6. | De Commissie werkt momenteel aan een evaluatie van de visserijbestanden in de wateren van derde landen. |
| --- | --- |

6.

De Commissie werkt momenteel aan een evaluatie van de visserijbestanden in de wateren van derde landen.

| 7. | De Gemeenschap heeft het voortouw genomen in het internationaal actieplan om illegale, niet-gemelde en niet-gereglementeerde visserij (IUU) uit te bannen. Er is geen specifieke oproep gelanceerd voor een actieplan inzake bijvangsten. |
| --- | --- |

7.

De Gemeenschap heeft het voortouw genomen in het internationaal actieplan om illegale, niet-gemelde en niet-gereglementeerde visserij (IUU) uit te bannen. Er is geen specifieke oproep gelanceerd voor een actieplan inzake bijvangsten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/237 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/237

---

(2004/C 84 E/0280)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3414/03

van Marianne Eriksson (GUE/NGL) aan de Raad

(12 november 2003)

Betreft:   Estland en richtlijn gelijke behandeling

Mij is ter kennis gekomen dat Estland de richtlijn inzake een gelijke behandeling van mannen en vrouwen nog niet in zijn nationale wetgeving heeft omgezet. Ik vind dat opmerkelijk, vooral omdat de Commissie op 6 november openlijk kritiek leverde op de toetredende landen omdat zij vóór aansluiting aan de EU niet aan de eisen zouden voldoen. Estland en het feit dat de wetgeving van dit land op het gebied van een gelijke behandeling leemten vertoont, werden daarbij in het geheel niet genoemd. Kan de Raad daarom de volgende vragen beantwoorden:

Kan de Raad bevestigen dat Estland de richtlijn gelijke behandeling niet heeft omgezet?

Hoe kan het dat dit niet als eis voor toetreding tot de EU is gesteld?

Welke maatregelen zal de Raad in dit verband nemen?

Antwoord

(9 maart 2004)

Hoewel Estland op de meeste beleidsterreinen een hoog niveau van aanpassing aan het acquis heeft bereikt, kan de Raad bevestigen dat Estland de wetgeving op het gebied van gelijke behandeling van vrouwen en mannen nog niet heeft omgezet. In dit verband zij opgemerkt dat dit in het uitgebreid Monitoringverslag van de Commissie van 5 november 2003 over de voorbereidingen van Estland op het lidmaatschap duidelijk als een kwestie van ernstige zorg wordt aangemerkt, en in het verslag wordt opgemerkt dat Estland op dit punt onmiddellijk en resoluut actie moet ondernemen, als het op de datum van toetreding gereed wil zijn. De Raad onderschrijft de analyse van de Commissie op dit punt. Ook moet worden opgemerkt dat aanpassing aan het acquis op het gebied van gelijke kansen een vereiste voor de toetreding is (wat ook geldt voor het EU-acquis in zijn geheel), en dat Estland daartoe de wet op de g endergelijkheid en gelijke behandeling en de wet op arbeidsovereenkomsten dient aan te nemen. Estland moet nu dringend de aanzienlijke vertraging aanpakken die bij de aanneming van deze wetten is opgetreden ten opzichte van het oorspronkelijke tijdschema voor de wetgevingsarbeid.

In het algemeen zij eraan herinnerd dat de Raad heeft gewezen op het belang van het proces van toezicht op de vorderingen bij de voorbereidingen op het EU-lidmaatschap in de tien toetredende landen. Dit is een continu proces, dat doorgaat tot de toetredingsdatum. In dit verband nam de Raad er in zijn zitting van 17 november 2003 nota van dat de Commissie — ten volle gebruik makend van de deskundigheid van de lidstaten — de door de toetredende landen gemaakte vorderingen nauwlettend zal blijven volgen en alle haar ter beschikking staande middelen zal aanwenden om ervoor te zorgen dat de regelgeving en het beleid van de Unie correct worden uitgevoerd. Gezien de taak van de Commissie om de vlotte werking van alle beleidssectoren bij de toetreding en daarna te waarborgen, nam de Raad ook nota van de vastbeslotenheid van de Commissie om, waar nodig, daartoe alle passende maatregelen te nemen. Voorts nam de Raad nota van het voornemen van de Commissie om de Raad volledig en regelmatig op de hoogte te houden van alle resterende punten van zorg, alsook van de passende maatregelen die zij in dit verband zal nemen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/238 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/238

---

(2004/C 84 E/0281)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3415/03

van Francesco Rutelli (ELDR) aan de Raad

(12 november 2003)

Betreft:   Verklaringen van het Voorzitterschap tijdens de top EU-Rusland op 7 november 2003

Tijdens de topontmoeting EU-Rusland in Sint-Petersburg op 31 mei 2003 is een gemeenschappelijke verklaring opgesteld waarin de wens wordt uitgesproken dat „het politieke proces dat onlangs op gang is gebracht tezamen met de economische en sociale wederopbouw leidt tot het herstel van de rechtsstaat, het doen naleven van de mensenrechten en een echte verzoening”.

In een verklaring die het Italiaanse Voorzitterschap namens de Europese Unie aflegde over de presidentsverkiezingen in Tsjetsjenië van 8 oktober 2003 wordt opgemerkt dat „de EU heeft gewezen op enkele negatieve aspecten, zoals het feit dat geen sprake was van echt pluralisme bij de kandidatuur voor het presidentschap noch van onafhankelijke media. Gezien deze ontwikkelingen”, aldus de verklaring, „uit de EU ernstige bezorgdheid over de voorwaarden waaronder deze verkiezingen hebben plaatsgevonden”.

In dezelfde verklaring van het Voorzitterschap staat te lezen: „De EU spreekt nogmaals de wens uit dat de beloften ook gestand worden gedaan en dat de kloof tussen de autoriteiten en de bevolking overbrugd wordt door een onmiddellijke en aanzienlijke verbetering van de mensenrechten in Tsjetsjenië. De EU spoort de Russische autoriteiten aan al het mogelijke te doen om een echt politiek proces op gang te brengen en hun samenwerking met de internationale organisaties en met name de OVSE te intensiveren, zoals overeengekomen in de gemeenschappelijke verklaring van Sint Petersburg.”

Op grond van welke nieuwe feiten kan de Voorzitter van de Raad, Berlusconi, beweren dat de problemen in Tsjetsjenië beschouwd kunnen worden als „legendes” van de internationale pers?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/238 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/238

---

(2004/C 84 E/0282)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3473/03

van Daniel Cohn-Bendit (Verts/ALE) aan de Raad

(17 november 2003)

Betreft:   Verklaringen van het voorzitterschap tijdens de top EU-Rusland op 7 november 2003

Tijdens de topontmoeting EU-Rusland in Sint Petersburg op 31 mei 2003 is een gemeenschappelijke verklaring opgesteld waarin de wens wordt uitgesproken dat „het politieke proces dat onlangs op gang is gebracht tezamen met de economische en sociale wederopbouw leidt tot het herstel van de rechtsstaat, het doen naleven van de mensenrechten en een echte verzoening”.

In een verklaring die het Italiaanse voorzitterschap namens de Europese Unie aflegde over de presidentsverkiezingen in Tsjetsjenië van 8 oktober 2003 wordt opgemerkt dat „de EU heeft gewezen op enkele negatieve aspecten, zoals het feit dat geen sprake was van echt pluralisme bij de kandidatuur voor het presidentschap noch van onafhankelijke media. Gezien deze ontwikkelingen”, aldus de verklaring, „uit de EU ernstige bezorgdheid over de voorwaarden waaronder deze verkiezingen hebben plaatsgevonden”.

In dezelfde verklaring van het voorzitterschap staat te lezen: „De EU spreekt nogmaals de wens uit dat de beloften ook gestand worden gedaan en dat de kloof tussen de autoriteiten en de bevolking overbrugd wordt door een onmiddellijke en aanzienlijke verbetering van de mensenrechten in Tsjetsjenië. De EU spoort de Russische autoriteiten aan al het mogelijke te doen om een echt politiek proces op gang te brengen en hun samenwerking met de internationale organisaties en met name de OVSE te intensiveren, zoals overeengekomen in de gemeenschappelijke verklaring van Sint Petersburg.”

Op grond van welke nieuwe feiten kan de voorzitter van de Raad, Berlusconi, beweren dat de problemen in Tsjetsjenië beschouwd kunnen worden als „legendes” van de internationale pers?

Gecombineerd Antwoord op de schritftelijke vragen P-3415/03 en P-3473/03

(9 maart 2004)

De Raad benadrukt dat het de Raad niet betaamt de aan het eind van de vraag geciteerde opmerking te becommentariëren.

De toestand in Tsjetsjenië is tijdens de Top EU-Rusland op 6 november 2003 in Rome uitvoerig besproken. Het feit dat er in de gezamenlijke verklaring van de Top niet wordt verwezen naar Tsjetsjenië weerspiegelt de voortdurende onenigheid tussen de EU en Rusland over de toestand aldaar. De EU betreurde en verwierp in het bijzonder het verband dat Rusland legt tussen de toestand in Tsjetsjenië en de situatie van de Russische minderheden in de Baltische staten. De Top heeft derhalve niets veranderd aan het in de vraag genoemde overeengekomen standpunt van de Raad, waarnaar u in uw vraag verwijst.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/239 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/239

---

(2004/C 84 E/0283)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3440/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Raad

(20 november 2003)

Betreft:   Mensenrechten in China

Op de Europees-Chinese topontmoeting tussen de Italiaanse eerste minister Berlusconi en zijn Chinese collega Hu Jintao kwamen handelsafspraken over Chinees-Europese samenwerking inzake satellietnavigatie op tafel. Het was de Europese Commissie die het Galileo-programma dienaangaande lanceerde.

Een nieuw rapport van Amnesty International maakt ondertussen gewag van blijvende en verregaande schendingen van de mensenrechten in China. Martelingen, executies en repressie zijn nog steeds aan de orde van de dag. Zo zouden meer dan 300 000 politieke gevangenen in China opgesloten zitten in speciale kampen.

Volgens verschillende krantenberichten zou tijdens de topontmoeting tussen Berlusconi en Hu Jintao met geen woord gerept zijn over de situatie van de mensenrechten in China. Kloppen deze berichten?

Zo ja, acht de Raad het ethisch verantwoord dat er handelsbesprekingen met China worden gevoerd zonder dat deze kwestie ter sprake komt? Meent de Raad niet dat vooruitgang inzake mensenrechten een essentiële voorwaarde is voor een vooruitgang tussen de betrekkingen tussen de EU en China?

Welke inspanningen heeft de Raad in het verleden gedaan om via diplomatieke weg de situatie van de mensenrechten in China te verbeteren?

Antwoord

(11 maart 2004)

| 1. | Voor algemene informatie verwijst de Raad het geachte parlementslid naar de verklaring over China, die de Raad tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement in december 2003 heeft afgelegd. |
| --- | --- |

1.

Voor algemene informatie verwijst de Raad het geachte parlementslid naar de verklaring over China, die de Raad tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement in december 2003 heeft afgelegd.

| 2. | De Raad stelt het geachte parlementslid ervan in kennis dat, in tegenstelling tot hetgeen de door hem aangehaalde bronnen beweren, de mensenrechten tijdens de topvergadering wel degelijk op de agenda stonden. Mensenrechtenkwesties worden in de contacten met China geregeld op alle niveaus ter sprake gebracht, ook op het hoogste niveau. Tijdens de top van 30 oktober 2003 in Beijing zijn door de EU met name de toetreding van China tot het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst en de doodstraf aan de orde geweest. Ook hebben beide partijen, in beleidsdocumenten die kort voor de top openbaar zijn gemaakt, mensenrechtenthema's behandeld. |
| --- | --- |

2.

De Raad stelt het geachte parlementslid ervan in kennis dat, in tegenstelling tot hetgeen de door hem aangehaalde bronnen beweren, de mensenrechten tijdens de topvergadering wel degelijk op de agenda stonden. Mensenrechtenkwesties worden in de contacten met China geregeld op alle niveaus ter sprake gebracht, ook op het hoogste niveau. Tijdens de top van 30 oktober 2003 in Beijing zijn door de EU met name de toetreding van China tot het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst en de doodstraf aan de orde geweest. Ook hebben beide partijen, in beleidsdocumenten die kort voor de top openbaar zijn gemaakt, mensenrechtenthema's behandeld.

| 3. | Sinds 1995 houdt de EU in beginsel eenmaal per Raadsvoorzitterschap een mensenrechtendialoog met China, en organiseert zij, in samenwerking met NGO's seminars over mensenrechten. Tijdens deze dialoog worden besprekingen gevoerd op basis van gedetailleerde verslagen over de mensenrechtensituatie ter plaatse, die door de EU-delegatiehoofden in Beijing aan de hand van een groot aantal geloofwaardige bronnen, zoals verslagen van NGO's die zich met mensenrechten bezighouden, zijn opgesteld. De delegatiehoofden worden betrokken bij de follow-up van deze vergaderingen en bij demarches ten aanzien van specifieke probleemgevallen. |
| --- | --- |

3.

Sinds 1995 houdt de EU in beginsel eenmaal per Raadsvoorzitterschap een mensenrechtendialoog met China, en organiseert zij, in samenwerking met NGO's seminars over mensenrechten. Tijdens deze dialoog worden besprekingen gevoerd op basis van gedetailleerde verslagen over de mensenrechtensituatie ter plaatse, die door de EU-delegatiehoofden in Beijing aan de hand van een groot aantal geloofwaardige bronnen, zoals verslagen van NGO's die zich met mensenrechten bezighouden, zijn opgesteld. De delegatiehoofden worden betrokken bij de follow-up van deze vergaderingen en bij demarches ten aanzien van specifieke probleemgevallen.

| 4. | Tijdens de laatste besprekingsronde in het kader van de mensenrechtendialoog tussen de EU en China, die op 27-28 november 2003 in Beijing heeft plaatsgevonden, hebben beide partijen opnieuw erkend dat de mensenrechten een belangrijk element van hun algehele betrekkingen vormen en dat de dynamiek van de top moet worden behouden. Tijdens deze vergadering heeft de EU, naast bovengenoemde kwesties, onder meer het probleem inzake de rechten van minderheden, samenwerking met de speciale mechanismen van de VN, marteling en administratieve detentie, discriminatie van personen met HIV/AIDS en samenwerkingsprojecten voor een betere bescherming van de mensenrechten in China te berde gebracht. |
| --- | --- |

4.

Tijdens de laatste besprekingsronde in het kader van de mensenrechtendialoog tussen de EU en China, die op 27-28 november 2003 in Beijing heeft plaatsgevonden, hebben beide partijen opnieuw erkend dat de mensenrechten een belangrijk element van hun algehele betrekkingen vormen en dat de dynamiek van de top moet worden behouden. Tijdens deze vergadering heeft de EU, naast bovengenoemde kwesties, onder meer het probleem inzake de rechten van minderheden, samenwerking met de speciale mechanismen van de VN, marteling en administratieve detentie, discriminatie van personen met HIV/AIDS en samenwerkingsprojecten voor een betere bescherming van de mensenrechten in China te berde gebracht.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/240 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/240

---

(2004/C 84 E/0284)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3441/03

van Koenraad Dillen (NI) aan de Raad

(20 november 2003)

Betreft:   EU-actie tegen Guantánamo-gevangenis

Het Europees Parlement heeft aan de huidige Raadsvoorzitter, de Italiaanse eerste minister Silvio Berlusconi, gevraagd om in Washington te protesteren tegen de gevangenhouding van EU-ingezetenen op de Amerikaanse marinebasis bij Guantánamo in Cuba. 26 EU-ingezetenen zitten er gevangen in Camp X-Ray. Deze gevangenis dient voor mensen die gearresteerd werden in het kader van de strijd tegen het terrorisme na 11 september.

Weet de Raad welke precieze beschuldigingen tegen deze 26 gedetineerden werden geformuleerd?

Meent de Raad niet dat het de taak van de nationale regeringen is om de rechtszekerheid van hun onderdanen in buitenlandse gevangenissen te helpen waarborgen?

Kan de Raad een overzicht geven van andere EU-ingezetenen die in andere niet-Europese gevangenissen opgesloten zitten om politieke of strafrechtelijke redenen? Volgt de Raad ook hun dossiers op? Hoe gaat de Raad daarbij concreet te werk? Welke resultaten werden daarbij in het verleden geboekt?

Antwoord

(11 maart 2004)

De Raad kan geen nadere gegevens verstrekken over de strafbare feiten waarvoor de gedetineerden momenteel in Guantánamo Bay worden vastgehouden.

Zoals de Raad al eerder heeft verklaard in zijn antwoorden op de schriftelijke vragen E-1420/03 en E-2444/03 is de bescherming van de rechten en belangen van de onderdanen van de lidstaten in het buitenland krachtens het Verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen een zaak van de afzonderlijke betrokken lidstaten, ongeacht of de betrokkenen in Guantánamo Bay of elders worden vastgehouden.

Daarom houdt de Raad niet het soort lijst bij waarop de vraag doelt. Indien een lidstaat de detentie van een van zijn ingezetenen onder de aandacht van de andere lidstaten brengt en om bijstand van de EU verzoekt bij het lobbyen voor zijn/haar vrijlating, dan kan de betrokken Raadswerkgroep ermee instemmen dat het voorzitterschap de missiehoofden van de EU in het betrokken derde land opdracht geeft om een passende, al dan niet vertrouwelijke, demarche te ondernemen, of dat de EU-Trojka in voorkomend geval de kwestie tijdens een vergadering in het kader van de politieke dialoog met het betrokken derde land aan de orde stelt. In dat geval houdt het voorzitterschap de lidstaat normaliter op de hoogte van het resultaat van de demarche of bespreking en van het vervolg dat daaraan is gegeven. In sommige gevallen heeft die werkwijze het beoogde resultaat opgeleverd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/241 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/241

---

(2004/C 84 E/0285)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3451/03

van Ioannis Marinos (PPE-DE) aan de Raad

(20 november 2003)

Betreft:   Cijfers van „Eurobarometer” over de euro en de inflatie

In het nummer 58 van „Eurobarometer”, dat betrekking heeft op de periode oktober-november 2002 en gepubliceerd is in mei 2003, staan heel interessante gegevens over de acceptatie van de euro door de inwoners van de landen van de eurozone. Op pagina B.80 van deze uitgave vinden we de statistische resultaten van de antwoorden op de vraag „Zijn de prijzen in euro naar boven of naar onder afgerond?”. 77 % van de burgers van de Eurozone vinden dat de prijzen naar boven zijn afgerond, en de percentages in de afzonderlijke landen liggen soms nog hoger, zoals bijvoorbeeld in Griekenland (88 %), Spanje (89 %) en Nederland (91 %). Op de vraag „Bent u gehecht aan de euro?” antwoordde 56 % van de ondervraagden in de Eurozone dat zij weinig (34 %) of zelfs helemaal niet (22 %) aan de eenheidsmunt gehecht zijn, terwijl 61 % van de ondervraagden zich matig (36 %) of sterk (25 %) gehecht voelde aan de vroegere nationale munt (blz. B.84 van de uitgave) Het totale percentage hierbij ligt nog veel hoger in Griekenland (67 %) en in Italië (71 %) (blz. B.83).

Maakt de Raad zich zorgen over deze resultaten van Eurobarometer, die het vermoeden bevestigen dat de invoering van de eenheidsmunt niet alleen heeft geleid tot naar boven afgeronde prijzen maar ook tot onrechtmatige prijsstijgingen met de invoering van de euro als voorwendsel, wat duidelijk gevolgen heeft gehad voor het inkomen van de consumenten vooral van diegenen die, zoals bijvoorbeeld de Grieken, de laagste lonen van de Eurozone hebben? Heeft de Raad voorstellen gedaan aan de regeringen van die landen waar de inflatie duidelijk is toegenomen vanaf de dag dat de nieuwe eenheidsmunt is ingevoerd? Dit lokt immers protest uit bij de consumenten en ondermijnt de psychologische aanvaarding van de euro en meer in het algemeen van de Europese Unie, met name in het licht van de uitbreiding en de Europese verkiezingen van 2004. Hoe hebben deze regeringen in voorkomend geval op deze voorstellen gereageerd?

Antwoord

(11 maart 2004)

In de economische voorspellingen van de Commissie voor najaar 2003, noch in het jaarverslag 2002 van de ECB vindt de gedachte bevestiging als zou de overgang naar de euro tot een sterke consumentenprijsinflatie in de eurozone hebben geleid.

In de economische voorspellingen voor najaar 2003 wordt echter wel bevestigd dat de inflatieverschillen tussen de landen die deelnemen aan de euro sterk uiteenlopen, en voorspeld wordt dat zij dat in 2004 zullen blijven doen.

Voor de drie grootste economieën van de eurozone worden voor 2004 inflatiecijfers van respectievelijk 1.6 % (Duitsland), 1.8 % (Frankrijk) en 2.3 % (Italië) voorspeld. De voorspelde inflatiecijfers liggen hoger voor andere lidstaten, bijvoorbeeld 2.8 % voor Spanje en 3.7 % voor Griekenland. Dit is deels te wijten aan sterkere groeicijfers nu en in het verleden.

De gemiddelde inflatie van de consumentenprijzen in de eurozone bedroeg 2.1 % in 2000, 2.4 % in 2001 en 2.2 % in 2002 (zie tabel 6 op blz. 39 van het ECB — jaarverslag 2002).

Om de in haar jaarverslag genoemde redenen (zie met name blz. 42 e.v.) ontkent de ECB evenwel ook dat er een sterke stijging van de consumentenprijzen heeft plaatsgevonden.

De Raad herkent zich derhalve niet in de zienswijze van het geachte parlementslid als zou de overgang naar de euro geleid hebben tot een sterke consumentenprijsinflatie, met name in Griekenland.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/242 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/242

---

(2004/C 84 E/0286)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3468/03

van Bart Staes (Verts/ALE), Phillip Whitehead (PSE), Catherine Stihler (PSE) en Margrietus van den Berg (PSE) aan de Raad

(21 november 2003)

Betreft:   Post-poliosysndroom

De Raad heeft op twee van zijn vergaderingen, de 2384ste (gezondheid, op 15.11.1001 in Brussel) en de 2470ste (werkgelegenheid, sociale zaken, gezondheid en verbruikersbescherming, op 2 en 3.12.2002), akte genomen van verklaringen van België als voorzitter en de Ierse delegatie over de noodzaak van beleidsvoering op EU-niveau om doeltreffend tegemoet te komen aan de problemen van personen die lijden aan post-poliosyndroom (PPS).

Kan de Raad uitleg geven over de beleidsmaatregelen die al getroffen zijn, en meer in het bijzonder over

| 1. | informatie over het voorkomen van het post-poliosyndroom in de Europese Unie, de eerste symptomen, en het onderzoek dat op het ogenblik aan de gang is; |
| --- | --- |

1.

informatie over het voorkomen van het post-poliosyndroom in de Europese Unie, de eerste symptomen, en het onderzoek dat op het ogenblik aan de gang is;

| 2. | de behandeling die momenteel in de lidstaten voorhanden is voor PPS-patiënten om hun gezondheid te herstellen en ze te genezen; |
| --- | --- |

2.

de behandeling die momenteel in de lidstaten voorhanden is voor PPS-patiënten om hun gezondheid te herstellen en ze te genezen;

| 3. | de middelen die uit de begroting van de Gemeenschap ter beschikking gesteld zijn voor onderzoek en behandeling? |
| --- | --- |

3.

de middelen die uit de begroting van de Gemeenschap ter beschikking gesteld zijn voor onderzoek en behandeling?

Mochten dergelijke beleidsmaatregelen totnogtoe niet genomen zijn, wat is dan de verantwoording voor het feit dat ze uitgebleven zijn?

Antwoord

(11 maart 2004)

De Raad attendeert de geachte parlementsleden erop dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het organiseren en verstrekken van gezondheidsdiensten en dat de Raad derhalve niet bevoegd is zich uit te spreken over stappen die reeds op nationaal of regionaal niveau met betrekking tot het post-poliosyndroom zijn gezet.

Voor informatie betreffende de incidentie van het post-poliosyndroom en de financiering van onderzoek op Europees niveau zouden de geachte parlementsleden hun specifieke vragen daarover misschien rechtstreeks kunnen toezenden aan de Commissie, die verantwoordelijk is voor o.m. de uitvoering van het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008). Dit programma omvat acties en steunmaatregelen ter verbetering van de informatie en de kennis over de gezondheid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/242 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/242

---

(2004/C 84 E/0287)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3495/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Raad

(24 november 2003)

Betreft:   Colombia — Gegijzelden

Op een video-opname die door het persagentschap Reuters openbaar is gemaakt, laat de Colombiaanse guerrillabeweging Ejército de Liberación Nacional (ELN) zien dat de zeven toeristen die op 12 september jl. tijdens een bezoek aan ruïnes in de binnenlanden gevangen werden genomen, nog in leven zijn.

Van de zeven gegijzelden komen er drie uit lidstaten van de Unie (een Spanjaard, een Brit en een Duitse) en zijn er vier afkomstig uit Israël.

De guerrillabeweging heeft toegezegd de gegijzelden etappegewijs vrij te laten nadat een humanitaire commissie de Sierra Nevada zal hebben bezocht om vast te stellen onder welke moeilijke omstandigheden de bewoners van dit gebied leven, maar heeft tevens gedreigd de gegijzelden te zullen doden als het Colombiaanse leger actie zal ondernemen om de gegijzelden te bevrijden.

Kan de Raad in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen:

| — | Kan hij bevestigen dat de gegijzelden nog in leven zijn en in goede gezondheid verkeren? |
| --- | --- |

—

Kan hij bevestigen dat de gegijzelden nog in leven zijn en in goede gezondheid verkeren?

| — | Welke stappen heeft hij bij de ELN of humanitaire organisaties ondernomen of denkt hij te ondernemen om de gegijzelden vrij te krijgen? |
| --- | --- |

—

Welke stappen heeft hij bij de ELN of humanitaire organisaties ondernomen of denkt hij te ondernemen om de gegijzelden vrij te krijgen?

| — | Welke stappen heeft hij bij de Colombiaanse regering ondernomen om haar op de hoogte te stellen van de situatie van de gegijzelden, hun leven veilig te stellen en ze vrij te krijgen? |
| --- | --- |

—

Welke stappen heeft hij bij de Colombiaanse regering ondernomen om haar op de hoogte te stellen van de situatie van de gegijzelden, hun leven veilig te stellen en ze vrij te krijgen?

Antwoord

(11 maart 2004)

De Raad deelt het geachte parlementslid mee dat op één na momenteel alle gegijzelden zijn vrijgelaten.

De EU verwacht dat de enige overblijvende gegijzelde uit het UK zo spoedig mogelijk zal worden vrijgelaten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/243 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/243

---

(2004/C 84 E/0288)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3499/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Raad

(24 november 2003)

Betreft:   Romano Prodi — manifest

Voorzitter Romano Prodi van de Europese Commissie publiceerde onlangs een document onder de titel „Europa: il sogno, le scelte” (Europa: de droom, de keuzes), waarmee hij zich uitdrukkelijk richt tot de centrumlinkse partijen in Italië, die hij voor de komende Europese verkiezingen oproept zich onder een enkele lijst te verenigen en tijdens de volgende zittingsperiode de krachten te bundelen.

Het initiatief van Prodi lokte een onmiddellijke reactie uit van de Italiaanse oppositie, begrijpelijke kritiek van de regeringsmeerderheid en de afkeuring van afgevaardigden van de politieke fracties in het Europees Parlement. Italiaanse politieke commentatoren stelden zelfs dat de voorzitter van de Europese Commissie zich hiermee opwierp als mogelijk aanvoerder van de Italiaanse linkerzijde voor de komende verkiezingen van juni.

Kan de Raad in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen:

| — | Hoe beoordeelt de Raad het initiatief van de voorzitter van de Europese Commissie? Is het initiatief van Prodi verenigbaar met zijn ambt, gelet op de artikelen 211 en volgende van het EG-Verdrag? Meent de Raad niet dat het optreden van Romano Prodi indruist tegen de principes van onpartijdigheid en neutraliteit van politieke oriëntatie en actie in hoofde van de Commissie, die juridisch uitgerekend tot de prerogatieven van haar voorzitter behoren, en in het bijzonder schadelijk is voor de naleving van de beginselen van de scheiding der machten, de onafhankelijkheid en het algemeen belang in de Gemeenschap? |
| --- | --- |

—

Hoe beoordeelt de Raad het initiatief van de voorzitter van de Europese Commissie? Is het initiatief van Prodi verenigbaar met zijn ambt, gelet op de artikelen 211 en volgende van het EG-Verdrag? Meent de Raad niet dat het optreden van Romano Prodi indruist tegen de principes van onpartijdigheid en neutraliteit van politieke oriëntatie en actie in hoofde van de Commissie, die juridisch uitgerekend tot de prerogatieven van haar voorzitter behoren, en in het bijzonder schadelijk is voor de naleving van de beginselen van de scheiding der machten, de onafhankelijkheid en het algemeen belang in de Gemeenschap?

| — | Meent de Raad niet dat de stabiliteit en de eerbiedwaardigheid van de Europese instellingen hierdoor ernstige schade hebben opgelopen? Is de Raad van plan daar iets aan te doen en stappen te ondernemen ten aanzien van de voorzitter van de Europese Commissie, waarvan het optreden beschouwd kan worden als een inmenging in de interne aangelegenheden van een lidstaat? |
| --- | --- |

—

Meent de Raad niet dat de stabiliteit en de eerbiedwaardigheid van de Europese instellingen hierdoor ernstige schade hebben opgelopen? Is de Raad van plan daar iets aan te doen en stappen te ondernemen ten aanzien van de voorzitter van de Europese Commissie, waarvan het optreden beschouwd kan worden als een inmenging in de interne aangelegenheden van een lidstaat?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad heeft de door het geachte parlementslid ter sprake gebrachte onderwerpen niet besproken en evenmin van commentaar voorzien. Het is hem derhalve onmogelijk het geachte parlementslid te antwoorden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/244 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/244

---

(2004/C 84 E/0289)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3525/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(28 november 2003)

Betreft:   Grootte van appels

Het Comité van beheer voor groenten en fruit heeft erin toegestemd dat vanaf 1 mei 2004 appels met een doorsnede van 5 cm op de Europese markt kunnen worden afgezet. Vele bedrijven in deze sector hebben reeds hun grote bezorgdheid geuit over de schade die hierdoor zou worden berokkend aan de kwaliteitsproducten.

In de veronderstelling dat dit voorstel nog niet in werking is getreden, aangezien het nog door de Commissie moet worden goedgekeurd, rijzen de volgende vragen:

| 1. | Deelt de Commissie de mening dat dit besluit in strijd is met het op kwaliteit gerichte beleid dat tot nu toe door de Commissie en door de Europese Unie is gevoerd, mede via de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit? |
| --- | --- |

1.

Deelt de Commissie de mening dat dit besluit in strijd is met het op kwaliteit gerichte beleid dat tot nu toe door de Commissie en door de Europese Unie is gevoerd, mede via de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de gemeenschappelijke marktordening voor groenten en fruit?

| 2. | Hoe denkt de Commissie te reageren op het voorstel van het Comité van beheer voor groenten en fruit? |
| --- | --- |

2.

Hoe denkt de Commissie te reageren op het voorstel van het Comité van beheer voor groenten en fruit?

| 3. | Acht de Commissie het niet beter om de producenten van kleine appelen aan te moedigen de kwaliteit van hun productie te verhogen, in plaats van een besluit te nemen dat een stap terug betekent ten opzichte van de kwaliteitsproductie? Is de Commissie voorts niet bevreesd voor de negatieve reactie van de Europese consumenten? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie het niet beter om de producenten van kleine appelen aan te moedigen de kwaliteit van hun productie te verhogen, in plaats van een besluit te nemen dat een stap terug betekent ten opzichte van de kwaliteitsproductie? Is de Commissie voorts niet bevreesd voor de negatieve reactie van de Europese consumenten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 januari 2004)

Het voorstel van de Commissie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is inderdaad door de Commissie voorgelegd aan het Comité van beheer voor groenten en fruit, dat het recentelijk heeft onderzocht.

In dit ontwerp stelt de Commissie een harmonisering voor van de in de Gemeenschap voor appelen geldende minimumgrootte met de voor deze vrucht in de internationale normen vastgestelde minimum-grootte. Op 1 augsustus 2005 zal de in de Gemeenschap voor appelen geldende minimumgrootte dus worden verlaagd met 5 milimeter (mm). Voor variëteiten met kleine vruchten (20 % van de communautaire productie) zal de minimumgrootte inderdaad op 50 mm uitkomen, zoals het geachte parlementslid benadrukt, doch alleen in klasse II (de laagste kwaliteitsklasse). Voor deze variëteiten zal de minimumgrootte in de kwaliteitsklassen die het gros van de markt vormen ongewijzigd blijven. Voor de andere variëteiten (80 % van de markt) zal de minimumgrootte 60mm in de klassen I en II bedragen.

Het voorstel moet worden bekeken in het licht van de invoering van nieuwe rijpheidscriteria in de handelsnorm voor appelen.

De kwaliteit van appelen hangt af van tal van factoren. Vroeger werden twee soorten criteria gehanteerd: de rode kleuring van de vruchten (voor variëteiten die bij rijpheid ten minste ten dele een rode kleur krijgen) en de grootte. Andere criteria lijken echter geschikter voor de beoordeling van de kwaliteit van appelen, zoals bij voorbeeld het suikergehalte, de vastheid of de zuurtegraad. Aan de hand van deze laatste drie criteria kan namelijk ook de smaak van de vruchten worden beschreven, terwijl de kleur- en groottecriteria alleen iets over het uitzicht van de vrucht zeggen (hoewel er een zekere correlatie tussen beide soorten criteria bestaat).

De Commissie stelt derhalve voor deze nieuwe criteria, en niet de minimumgrootte, als essentiële kwaliteitscriteria in te voeren. Zo kan een betere kwaliteit worden gegarandeerd voor op de markt gebrachte appelen (inclusief grote appelen), hoeven kleine appelen van acceptabele kwaliteit (producten waarvoor markten in volle expansie bestaan) niet langer van de markt te worden uitgesloten en kan, wat de groottesortering betreft, de communautaire regelgeving in overeenstemming worden gebracht met de internationale verbintenissen van de Gemeenschap, met name ten aanzien van de Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO).

Algemeen gesproken is de Commissie dan ook van oordeel dat de kwaliteit, wat smaak betreft, van de op de markt gebrachte appelen door dit voorstel zal verbeteren, wat past in het kader van het EU-kwaliteitsbeleid. Voorts betekent het voorstel volgens de Commissie geenszins een stap achteruit voor producenten die kwaliteit leveren. Integendeel, hun inspanningen worden aangemoedigd door de invoering van echte kwaliteitsindicatoren die gelden voor alle appelproducenten. De Commissie verwacht bijgevolg veeleer dat de consument positief op het voorstel zal reageren.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/245 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/245

---

(2004/C 84 E/0290)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3526/03

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Raad

(20 november 2003)

Betreft:   Verschil tussen stemming met eenparigheid van stemmen en bij consensus

In de door de Conventie opgestelde ontwerpgrondwet voor de EU staat dat voorzover in het Verdrag niet anders bepaald, de Europese Raad zich bij consensus uitspreekt (artikel I-20, lid 4). Kan de Raad meedelen of één land een besluit dat in de Europese Raad bij consensus is genomen, kan blokkeren en hoe een bij consensus genomen besluit precies wordt gedefinieerd?

Antwoord

(11 maart 2004)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat het niet op zijn weg ligt zich uit te spreken over kwesties die tot de bevoegdheid van de Intergouvernementele Conferentie behoren.

Voorzover de vraag ook op de huidige verdragen en met name op de werkwijze van de Europese Raad betrekking heeft, kan echter het volgende worden gesteld.

Evenals in het ontwerp-verdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa, zijn in de vigerende verdragen slechts drie stemregels juridisch vastgelegd voor de aanneming van een rechtshandeling of besluit waarvoor een stemming in de Raad (of in de Europese Raad volgens het ontwerp-verdrag tot vaststelling van een grondwet) vereist is, namelijk gewone meerderheid, gekwalificeerde meerderheid en eenparigheid van stemmen.

Consensus is geen stemregel en kent geen juridische omschrijving. Het betreft de wijze waarop de Europese Raad nu reeds zijn goedkeuring hecht aan conclusies of andere politieke teksten die geen rechtshandelingen zijn met juridisch bindende gevolgen voor derden.

In de meest gangbare betekenis houdt een consensus in dat de tekst over het geheel genomen wordt aanvaard, zonder dat een of andere delegatie formeel bezwaar aantekent, ook al maken sommige delegaties misschien voorbehoud bij de inhoud of bepaalde aspecten van de tekst; deze delegaties staan echter de vaststelling van een consensus niet in de weg.

De Raad moge het geachte parlementslid voorts verwijzen naar het resultaat van de besprekingen van de Groep juridische deskundigen van de Intergouvernementele Conferentie (1). Deze groep stelt voor om het door de Conventie opgestelde ontwerp te wijzigen en uitdrukkelijk aan te geven welke stemregel van toepassing is in alle gevallen waarin de Europese Raad krachtens het ontwerp-verdrag tot vaststelling van een grondwet voor Europa bevoegd is om juridisch bindende handelingen aan te nemen.

---

(1)  Zie doc. CIG 50/03 en het verslag van de voorzitter van de groep, doc. 51/03, die beschikbaar zijn op de internetsite van de Intergouvernementele Conferentie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/246 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/246

---

(2004/C 84 E/0291)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3531/03

van Rijk van Dam (EDD) aan de Raad

(28 november 2003)

Betreft:   Uitspraken voorzitter Raad (Vervoer) na afloop informele transportraad Verona

Na afloop van de informele ministeriële bijeenkomst van Verkeersministers in Verona — die was gewijd aan de verkeersveiligheid op autosnelwegen — heeft de voorzitter van de Transportraad — de heer Lunardi — geopperd bij wijze van experiment de maximumsnelheid op een aantal autosnelwegen in Italië te verhogen tot 150 km/h.

| 1. | Is de voorzitter van de Transportraad op de hoogte van de plannen van de Commissie op het terrein van verkeersveiligheid, zoals neergelegd in het Witboek over het Europees vervoerbeleid tot 2010? |
| --- | --- |

1.

Is de voorzitter van de Transportraad op de hoogte van de plannen van de Commissie op het terrein van verkeersveiligheid, zoals neergelegd in het Witboek over het Europees vervoerbeleid tot 2010?

| 2. | Stemt de voorzitter van de Transportraad in met de in voormeld Witboek gestelde doelstellingen ten aanzien van het aantal verkeersslachtoffers tot 2010, namelijk een halvering van circa 40 000 tot circa 20.000? |
| --- | --- |

2.

Stemt de voorzitter van de Transportraad in met de in voormeld Witboek gestelde doelstellingen ten aanzien van het aantal verkeersslachtoffers tot 2010, namelijk een halvering van circa 40 000 tot circa 20.000?

| 3. | Is de voorzitter van de Transportraad van mening dat het door hem geopperde experiment bijdraagt aan de doelstellingen van het Witboek ten aanzien van het aantal verkeersslachtoffers? Zo ja, op welke wijze? |
| --- | --- |

3.

Is de voorzitter van de Transportraad van mening dat het door hem geopperde experiment bijdraagt aan de doelstellingen van het Witboek ten aanzien van het aantal verkeersslachtoffers? Zo ja, op welke wijze?

Antwoord

(9 maart 2004)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat het de Raad niet betaamt commentaar te leveren op publieke uitspraken zoals die waarnaar in de vraag wordt verwezen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/246 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/246

---

(2004/C 84 E/0292)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3533/03

van Christine De Veyrac (PPE-DE) aan de Raad

(28 november 2003)

Betreft:   Europees ruimtevaartbeleid — begroting

Op 27 november komt de Raad voor het concurrentiebeleid bijeen om het witboek van de Europese Commissie over het Europees ruimtevaartbeleid te bespreken.

Nu onze ruimtevaartindustrie te kampen heeft met een ongunstige conjunctuur, nu de Verenigde Staten hun investeringen in onderzoek voor civiele en militaire doeleinden opdrijven, nu verschillende landen in opkomst (China, Brazilië, India) ruimtevaartmogendheden worden, en nu de discussies over de financiële vooruitzichten van de Europese Unie voor de periode 2007-2013 een aanvang nemen, wordt het tijd dat de Europese Unie haar ambities duidelijk maakt.

Wat er bij de ontwikkeling van de ruimtevaarttechnologie op het spel staat, is niet te verwaarlozen: onze economische competitiviteit verbeteren, ons van de nodige middelen voor een autonoom defensie- en veiligheidsbeleid voorzien, onze mogelijkheden om controle te houden op het milieu uitbreiden, de digitale kloof dichten, enz. Naast de praktische toepassingen is er een grotendeels onbetwistbaar financieel belang: uit alle studies blijkt dat 1 EUR geïnvesteerd wordt in toepassingen van de ruimtevaart, een omzet van 7 à 8 EUR genereert.

Er is dus alle reden om eindelijk een totnogtoe ongekende budgettaire inspanning voor de ruimtevaart te leveren, zoals ze door de politieke vertegenwoordigers van Europa hardnekkig voorgestaan wordt.

Heeft de Raad dan ook het voornamen om de ambities in de ruimtevaart te ondersteunen die door het Europees Parlement en de Europese Commissie samen nadrukkelijk gevraagd worden?

Is hij voor de aanbeveling van het witboek gewonnen, om de uitgaven van de Europese Unie in de ruimtevaart vanaf 2004 elk jaar met 4,6 % te verhogen?

Antwoord

(11 maart 2004)

| 1. | Het belang dat de Raad hecht aan de uitbouw van een Europees ruimtevaartbeleid blijkt uit enkele recente initiatieven op dit gebied, meer in het bijzonder:






  — | de resolutie van de Raad van 27 november 2003 over de bijdrage van het industriebeleid aan het Europese concurrentievermogen, waarin onder meer de noodzaak wordt beklemtoond van een geconsolideerde industriële en institutionele aanpak om de Europese ruimtevaartindustrie te handhaven en verder te ontwikkelen en de samenwerking tussen het Europees Ruimteagentschap en de Europese Unie te bevorderen (1). |
| --- | --- | --- |

1.

Het belang dat de Raad hecht aan de uitbouw van een Europees ruimtevaartbeleid blijkt uit enkele recente initiatieven op dit gebied, meer in het bijzonder:

—

de resolutie van de Raad van 27 november 2003 over de bijdrage van het industriebeleid aan het Europese concurrentievermogen, waarin onder meer de noodzaak wordt beklemtoond van een geconsolideerde industriële en institutionele aanpak om de Europese ruimtevaartindustrie te handhaven en verder te ontwikkelen en de samenwerking tussen het Europees Ruimteagentschap en de Europese Unie te bevorderen (1).

| — | de ondertekening van de kaderovereenkomst tussen de EG en het ESA van 25 november 2003 (2) en de resolutie van de Raad van 13 mei 2003 inzake het Europees ruimtevaartbeleid, die reeds een voorbode was van deze overeenkomst (3). |
| --- | --- |

—

de ondertekening van de kaderovereenkomst tussen de EG en het ESA van 25 november 2003 (2) en de resolutie van de Raad van 13 mei 2003 inzake het Europees ruimtevaartbeleid, die reeds een voorbode was van deze overeenkomst (3).

| 2. | Zoals bepaald in de kaderovereenkomst tussen de EG en het ESA worden thans de eerste concrete stappen naar de uitvoering van een overkoepelend ruimtevaartbeleid ondernomen en de nodige administratieve regelingen getroffen om nauwe samenwerking tussen de diensten van de Commissie en het ESA tot stand te brengen. |
| --- | --- |

2.

Zoals bepaald in de kaderovereenkomst tussen de EG en het ESA worden thans de eerste concrete stappen naar de uitvoering van een overkoepelend ruimtevaartbeleid ondernomen en de nodige administratieve regelingen getroffen om nauwe samenwerking tussen de diensten van de Commissie en het ESA tot stand te brengen.

| 3. | Het geachte parlementslid wordt tevens geattendeerd op het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2004 (4) en de mededeling van de Commissie over een Europees groeiinitiatief (5), waarin de initiatieven in het kader van het Galileo en GMES onder de fundamentele prioriteiten worden genoemd. Deze initiatieven en ook andere aspecten van het ruimtevaartbeleid zullen tijdens de komende maanden aan de orde blijven, meer bepaald tijdens de eerste zitting van de „Ruimtevaartraad”, waarin besluitvormers inzake ruimteaangelegenheden op het Europese politieke niveau bijeenkomen. |
| --- | --- |

3.

Het geachte parlementslid wordt tevens geattendeerd op het wetgevings- en werkprogramma van de Commissie voor 2004 (4) en de mededeling van de Commissie over een Europees groeiinitiatief (5), waarin de initiatieven in het kader van het Galileo en GMES onder de fundamentele prioriteiten worden genoemd. Deze initiatieven en ook andere aspecten van het ruimtevaartbeleid zullen tijdens de komende maanden aan de orde blijven, meer bepaald tijdens de eerste zitting van de „Ruimtevaartraad”, waarin besluitvormers inzake ruimteaangelegenheden op het Europese politieke niveau bijeenkomen.

| 4. | Het zal het geachte parlementslid bekend zijn dat de Commissie op 27 november 2003 aan de Raad een Witboek heeft voorgelegd met als titel „De ruimtevaart, een nieuwe Europese grens voor een uitbreidende Unie — Een actieplan voor de uitvoering van het Europese ruimtevaartbeleid” (6). De besprekingen over dit Witboek van de Commissie hadden tot dusverre slechts een inleidend karakter; tijdens de eerste helft van 2004 zal er een nieuwe, meer diepgaande behandeling plaatshebben.
  De financiële consequenties van het Witboek zullen zorgvuldig moeten worden onderzocht en bijgevolg kan de Raad momenteel nog geen standpunt innemen wat de verhoging met 4,6 % of de alternatieve financiële scenario's betreft. |
| --- | --- |

4.

Het zal het geachte parlementslid bekend zijn dat de Commissie op 27 november 2003 aan de Raad een Witboek heeft voorgelegd met als titel „De ruimtevaart, een nieuwe Europese grens voor een uitbreidende Unie — Een actieplan voor de uitvoering van het Europese ruimtevaartbeleid” (6). De besprekingen over dit Witboek van de Commissie hadden tot dusverre slechts een inleidend karakter; tijdens de eerste helft van 2004 zal er een nieuwe, meer diepgaande behandeling plaatshebben.

De financiële consequenties van het Witboek zullen zorgvuldig moeten worden onderzocht en bijgevolg kan de Raad momenteel nog geen standpunt innemen wat de verhoging met 4,6 % of de alternatieve financiële scenario's betreft.

---

(1)  Doc. 15472/03 Compet 77 IND 175 MI 305 RECH 243 Ecofin 393 RC 23 WTO 139 TEXT 25 TRANS 330 SOC 507 SAN 256.

(2)  Doc. 12858/03 RECH 152 OC 589.

(3)  Doc. 9341/03 Compet 26 IND 73 MI 104 RECH 87 Polarm 13 Telecom 76.

(4)  Doc. 14510/03 INST 190.

(5)  Doc. 14893/03 Ecofin 340 FIN 498 ECO 237 TRANS 294 ENER 308 RECH 212 SOC 473.

(6)  Doc. 14886/03 RECH 211 Compet 62 IND 164 TRANS 293 Polarm 36.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/247 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/247

---

(2004/C 84 E/0293)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3572/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Lloyds of London

Hoe kijkt de Commissie aan tegen het schrijven van de Lloyds Names Association van begin 2003, en wat zijn haar opmerkingen ten aanzien van de conclusie van het Hof uit juli 2003 dat Lloyds de verplichtingen uit hoofde van artikel 19 van de desbetreffende richtlijn niet nakomt?

Anwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 maart 2004)

De Commissie heeft een groot aantal brieven en e-mails ontvangen van de voorzitter van de Lloyd's Names Association (LNA. De ontvangst van vier brieven die in januari 2003 verzonden zijn, is schriftelijk bevestigd in een brief van directoraat-generaal Interne markt, gedateerd 30 januari 2003. De Commissie heeft deze opmerkingen in ogenschouw genomen als onderdeel van de beoordeling toen zij in oktober 2003 besloot de zaak te sluiten (1). Een groot aantal opmerking betrof de vroegere situatie bij Lloyd's, d.w.z. de situatie voordat de Financial Services and Markets Act 2000 van kracht werd, of had betrekking op niet-prudentiële kwesties.

Het geachte parlementslid heeft nagelaten te specificeren naar welk arrest hij verwijst. Gezien het onderzoek van de Commissie en met het oog op de overige correspondentie die zij van de voorzitter van de LNA ontvangen heeft, vermoedt de Commissie dat hij verwijst naar het besluit van Lord Justice Thomas in de zaak Sphere Drake tegen Sterling Cooke Brown (SCB) voor het English Commercial Court. Op grond van de informatie die verstrekt is door de voorzitter van de LNA, heeft deze zaak voornamelijk betrekking op kwesties binnen een individueel syndicaat van Lloyd's in de periode 1992-1996 en was de zaak dus niet direct relevant voor de beoordeling van de verenigbaarheid van de nieuwe regelgeving door de Commissie.

---

(1)  Zie persbericht van de Commissie nr. IP/03/1386.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/248 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/248

---

(2004/C 84 E/0294)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3575/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Raad

(5 december 2003)

Betreft:   Europese gehandicaptenkaart

In totaal 3 7 miljoen burgers van de Unie leven met een handicap, d.w.z. iedere tiende in de Europese Unie levende burger heeft hiermee te maken. Het Europees Jaar van de gehandicapten, dat over enkele weken afloopt, dient nieuwe stimulansen te bieden en concrete resultaten op te leveren om gelijke rechten voor gehandicapte EU-burgers te bewerkstelligen, zodat zij in de toekomst ten volle op alle terreinen van het leven kunnen participeren.

Een stap in de goede richting zou de invoering zijn van een voor de gehele EU geldende gehandicapten-kaart die faciliteiten en voordelen ongeacht de nationaliteit garandeert en deze zonder problemen voor elke gehandicapte toegankelijk maakt. In mijn schriftelijke vraag E-2173/02 (1) van 18 juli 2002 heb ik reeds op de noodzaak van een dergelijke gehandicaptenkaart gewezen.

Aangezien elke lidstaat zelf over de omvang van de faciliteiten en voordelen voor gehandicapten kan beslissen, is een uniforme in de gehele EU geldende gehandicaptenkaart nodig die elke gehandicapte burger van de Unie in elk land gelijke rechten garandeert.

Kan de Raad antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Is de EU reeds begonnen met een eerste reflectie op de invoering van een voor de gehele EU geldende gehandicaptenkaart? |
| --- | --- |

—

Is de EU reeds begonnen met een eerste reflectie op de invoering van een voor de gehele EU geldende gehandicaptenkaart?

| — | Zo ja, wat houdt deze reflectie in? |
| --- | --- |

—

Zo ja, wat houdt deze reflectie in?

| — | Zo neen, is het niet noodzakelijk om een op het gehele grondgebied van de EU geaccepteerde gehandicaptenkaart in te voeren? |
| --- | --- |

—

Zo neen, is het niet noodzakelijk om een op het gehele grondgebied van de EU geaccepteerde gehandicaptenkaart in te voeren?

Antwoord

(11 maart 2004)

De Raad herinnert het geachte parlementslid eraan dat gehandicaptenkaarten onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen.

De Raad heeft zich herhaaldelijk bezorgd getoond over de situatie van mensen met een handicap, maar heeft de vragen die het geachte parlementslid stelt, nooit besproken.

---

(1)  PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 257.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/249 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/249

---

(2004/C 84 E/0295)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3621/03

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Clofeen in levensmiddelen uit verschillende Griekse regio's

Volgens een studie van de Universiteit van Athene en het onderzoeksinstituut „Dimókritos” komt in melk uit verschillende Griekse regio's, zoals Kozáni en Asprópirgos, clofeen voor.

Kan de Commissie, gezien het feit dat clofeen in levensmiddelen gevaren oplevert en dat het om industriegebieden gaat en dat in het verleden ook reeds clofeenlekken zijn voorgekomen, antwoord geven op de onderstaande vragen:

| 1. | Hebben de bevoegde autoriteiten in de desbetreffende gebieden controles verricht? |
| --- | --- |

1.

Hebben de bevoegde autoriteiten in de desbetreffende gebieden controles verricht?

| 2. | Welke maatregelen gaat de Commissie nemen teneinde de aanwezigfheid van clofeen in levensmiddelen die in de genoemde regio's worden geproduceerd, onder controle te brengen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen gaat de Commissie nemen teneinde de aanwezigfheid van clofeen in levensmiddelen die in de genoemde regio's worden geproduceerd, onder controle te brengen?

| 3. | Komt er een speciaal controleprogramma en zo ja, wanneer wordt het operationeel? Welke maatregelen gaat de Commissie nemen, in de wetenschap dat de aanwezigheid van clofeen in levensmiddelen ernstige gevaren oplevert voor de menselijke gezondheid? |
| --- | --- |

3.

Komt er een speciaal controleprogramma en zo ja, wanneer wordt het operationeel? Welke maatregelen gaat de Commissie nemen, in de wetenschap dat de aanwezigheid van clofeen in levensmiddelen ernstige gevaren oplevert voor de menselijke gezondheid?

Aanvullend antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 april 2004)

Zoals werd meegedeeld in het voorlopige antwoord op deze schriftelijke vraag, heeft de Commissie verzocht om toezending van de verslagen van het onderzoek dat door de Universiteit van Athene en het onderzoeksinstituut „Dimókritos” werd uitgevoerd betreffende de aanwezigheid van polychloorbifenylen (PCB's) in melk die in diverse regio's van Griekenland wordt geproduceerd. Ondanks meerdere verzoeken aan de bevoegde autoriteiten van Griekenland en de auteurs van het verslag, werd deze informatie echter tot dusver niet ontvangen.

Aan de andere kant hebben de bevoegde autoriteiten van Griekenland de Commissie meegedeeld dat overeenkomstig de Aanbeveling van de Commissie van 4 maart 2002 inzake de reductie van de aanwezigheid van dioxinen, furanen en PCB's in diervoeder en levensmiddelen (1) in 2003 een nationaal toezichtprogramma voor dioxinen, furanen en PCB's van start is gegaan.

De analyses werden uitgevoerd overeenkomstig Richtlijn 2002/69/EG van de Commissie van 26 juli 2002 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op dioxinen en de gehaltebepaling van dioxineachtige PCB's in levensmiddelen (2) en Richtlijn 2002/70/EG van de Commissie van 26 juli 2002 tot vaststelling van voorschriften voor de gehaltebepaling van dioxinen en dioxineachtige PCB's in diervoeders (2).

De resultaten van dit toezichtprogramma zijn aan de Commissie overgelegd. Daarin staat dat de niveaus van dioxinen, furanen en dioxineachtige PCB's in levensmiddelen (inclusief melk) van Griekse oorsprong laag zijn. De bevoegde autoriteit van Griekenland heeft er echter op gewezen dat het nationale toezichtprogramma geen melkmonsters uit de in de vraag genoemde regio's omvatte. De bevoegde autoriteit van Griekenland heeft toegezegd in het nationale toezichtprogramma voor 2004 melkmonsters en monsters van andere levensmiddelen uit die regio's te zullen opnemen. Indien niveaus boven de EU-maximumniveaus worden geconstateerd, zullen passende maatregelen worden genomen om te voorkomen dat levensmiddelen met onaanvaardbaar hoge verontreiniging in de voedingsketen terechtkomen.

---

(1)  PB L 67 van 9.3.2002.

(2)  PB L 209 van 6.8.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/250 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/250

---

(2004/C 84 E/0296)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3661/03

van Konrad Schwaiger (PPE-DE) en Karl von Wogau (PPE-DE) aan de Commissie

(9 december 2003)

Betreft:   Invoer van champignonconserven uit China

Bij verordening (EG) nr. 2125/95 (1) is het douanecontingent voor de invoer van champignonconserven uit China vastgesteld op 22 750 ton per jaar. Dit contingent bestond in de jaren daarvoor ook al en had toen dezelfde omvang. Na de toetreding van de Duitse deelstaten, die de markt met ongeveer 16 miljoen burgers en consumenten deed groeien, werd het contingent niet verhoogd. De toetreding van Zweden, Finland en Oostenrijk leidde evenmin tot een verhoging. Dit betekent dat voor dezelfde ingevoerde hoeveelheid een groter aantal consumenten op de markt aanwezig is. De commerciële mogelijkheden van de importeurs uit de landen die tot dusver deel van de Gemeenschap uitmaakten, werden daardoor slechter.

| 1. | Deelt de Commissie de mening dat met het oog op de komende toetreding van nog eens 10 lidstaten, die tot dusver aan hun vraag voldeden door champignons vooral uit China in te voeren, een passende verhoging van het contingent noodzakelijk is? |
| --- | --- |

1.

Deelt de Commissie de mening dat met het oog op de komende toetreding van nog eens 10 lidstaten, die tot dusver aan hun vraag voldeden door champignons vooral uit China in te voeren, een passende verhoging van het contingent noodzakelijk is?

| 2. | Deelt de Commissie de mening dat bij deze verhoging ook een compensatie moet worden geboden voor de uitgebleven vergroting van het contingent na de hereniging van Duitsland en na de toetreding van Zweden, Finland en Oostenrijk? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de mening dat bij deze verhoging ook een compensatie moet worden geboden voor de uitgebleven vergroting van het contingent na de hereniging van Duitsland en na de toetreding van Zweden, Finland en Oostenrijk?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 februari 2004)

In het kader van de komende toetreding van 10 nieuwe lidstaten tot de Gemeenschap zal de Gemeenschap haar verplichtingen in het kader van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (GATT) en de Wereldhandelsorganisatie (WTO) nakomen, zoals ook het geval is geweest bij vorige uitbreidingen van de Gemeenschap. De Gemeenschap heeft met name aan de Wereldhandelsorganisatie gemeld dat zij bereid is onderhandelingen aan te gaan met WTO-leden overeenkomstig artikel XXIV: 6 van de GATT. Onderhandelingen over artikel XXIV. 6 zullen vermoedelijk plaatsvinden voor bepaalde producten, bijvoorbeeld champignonconserven.

De bestaande tariefquota voor champignonconserven zijn vastgesteld en worden overeenkomstig de WTO-voorschriften gehandhaafd en er is geen enkele verplichting van welke aard dan ook om dit tariefquotum te verhogen naar aanleiding van eerdere territoriale wijzigingen van het grondgebied van de Gemeenschap.

---

(1)  PB L 212 van 7.9.1995, blz. 16.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/250 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/250

---

(2004/C 84 E/0297)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3812/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(11 december 2003)

Betreft:   Programma Tempus in Roemenië

Op 12 november 2003 maakte het Duitse tijdschrift „Stern” in zijn online editie gewag van een mogelijk geval van fraude met geld van de Commissie voor het programma Tempus in Roemenië. Volgens dit artikel heeft een bekende professor uit Boekarest zich tot Olaf gewend met documenten waaruit zou blijken dat door de EU gefinancierde beroepsopleidingsacties voor Roemeense ambtenaren nooit hebben plaatsgevonden. Volgens „Stern” heeft Olaf dit bewijsmateriaal echter niet als juist erkend of weerlegd. In plaats daarvan zou Olaf op basis van een in opdracht van het Tempus-management zelf opgesteld auditrapport de beschuldigingen van de hand hebben gewezen en het dossier hebben gesloten.

| 1. | Waarom heeft Olaf in zijn brieven van 26.9.2003 en 24.10.2003 aan de betreffende professor diens documenten niet als geldig bewijsmateriaal erkend? |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft Olaf in zijn brieven van 26.9.2003 en 24.10.2003 aan de betreffende professor diens documenten niet als geldig bewijsmateriaal erkend?

| 2. | Waarom baseerde Olaf zich op een auditrapport van het Tempus-management van de Commissie en heeft het niet zelf een diepgaand onderzoek ingesteld? |
| --- | --- |

2.

Waarom baseerde Olaf zich op een auditrapport van het Tempus-management van de Commissie en heeft het niet zelf een diepgaand onderzoek ingesteld?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(11 februari 2004)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat de documenten waarmee de beschuldiging wordt gestaafd, evenals de andere aan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) toegezonden dossierstukken nauwkeurig zijn bestudeerd.

Met goedkeuring van OLAF en overeenkomstig de gebruikelijke procedure in dergelijke gevallen heeft het directoraat-generaal Onderwijs en cultuur een bedrijf in Londen om een fraudeonderzoek verzocht. Daaruit bleek dat de door het geachte parlementslid bedoelde beschuldigingen niet hard konden worden gemaakt. De Commissie ziet geen reden om de onafhankelijkheid van dit onderzoek in twijfel te trekken.

Daar OLAF na dit onderzoek en na raadpleging van de verschillende Europese, Roemeense en Belgische organisaties geen bewijs van fraude bij het programma in kwestie in handen had, heeft het besloten om het dossier te sluiten.

Daarna heeft OLAF echter aanvullende informatie ontvangen op grond waarvan het heeft besloten het onderzoek op een aantal punten te heropenen. De resultaten van dit onderzoek zullen volgens de gebruikelijke procedure worden medegedeeld aan de bevoegde autoriteiten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/251 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/251

---

(2004/C 84 E/0298)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3829/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Het melkquotasysteem na de EU-uitbreiding: toegestane productie in Galicië

De Galicische melksector maakt zich grote zorgen over de toekomst als de EU met nieuwe lidstaten zal zijn uitgebreid. Ten gevolge van het akkoord dat werd gesloten bij de toetreding van Spanje tot de EU, bedraagt het huidige melkquotum van Spanje met zijn 40 miljoen inwoners 6 miljoen ton, een hoeveelheid per inwoner die veel lager ligt dan in de rest van de Unie. Deze situatie zou nog eens kunnen verslechteren omdat de nieuwe lidstaten, naar het zich laat aanzien, over een totaalquotum van 18 miljoen ton voor een bevolking van 75 miljoen inwoners zullen beschikken. Binnen Spanje zal Galicië — waar de zuivelsector het belangrijkst ontwikkeld is — de meest benadeelde regio zijn omdat het melkquotum van Galicië slechts een derde van deze hoeveelheid vertegenwoordigt.

Komen bovengenoemde quota van de nieuwe lidstaten overeen met de realiteit? Hoeveel mag ieder van de nieuwe lidstaten produceren en hoe verhoudt zich deze productie tot het aantal inwoners? Welke criteria worden gehanteerd bij het bepalen van de quota van de afzonderlijke nieuwe lidstaten? Bestaat er een mogelijkheid om het melkquotum van Spanje en Galicië in overeenstemming met het voorafgaande te verhogen, vooral ook omdat Spanje en Galicië niet eens genoeg produceren om aan de behoeften van de binnenlandse Spaanse markt te voldoen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 februari 2004)

Er dient aan te worden herinnerd dat de nationale referentiehoeveelheden voor alle lidstaten zijn vastgesteld op basis van de historische productiecijfers van de bestaande producenten in een bepaalde periode. Deze benadering, die bij het begin van de regeling voor melkquota in 1984 is toegepast en vervolgens ook bij opeenvolgende toetredingen, is ook gevolgd in het kader van deze toetreding. Met inachtneming van deze methode en om niet te discrimineren tussen producenten, zijn de populatie en het eigen verbruik criteria waarmee bij de vaststelling van de melkquota geen rekening mag worden gehouden.

Meer in het bijzonder is de aan de nieuwe lidstaten toegekende nationale referentiehoeveelheid voor de verschillende landen vastgesteld op basis van de productie voor het jaar 2000 of 2001 of op basis van die van het gemiddelde over een periode van drie jaar met ingang van 1997. Het aldus vastgestelde quotum is met 1 % verhoogd en voor de tien nieuwe landen komt het totaal op 18327895 ton.

De nationale referentiehoeveelheden per land zijn als volgt:

| (in ton) |
| --- |
| Tsjechië | 2682143 |
| Estland | 624483 |
| Cyprus | 142 200 |
| Letland | 695395 |
| Litouwen | 1 646 939 |
| Hongarije | 1947 280 |
| Malta | 48698 |
| Polen | 8964017 |
| Slovenië | 560424 |
| Slovakije | 1013316 |

(in ton)

Tsjechië

2682143

Estland

624483

Cyprus

142 200

Letland

695395

Litouwen

1 646 939

Hongarije

1947 280

Malta

48698

Polen

8964017

Slovenië

560424

Slovakije

1013316

Ten einde rekening te houden met het zeer hoog percentage eigen verbruik in de toetredende landen en aangezien dit verbruik op de boerderij niet in de melkquotaregeling wordt verrekend, is in de akte van toetreding voor deze landen, met uitzondering van Malta en Cyprus, in een bijzondere reserve van 671 418 ton voorzien. Van deze reserve mag met ingang van 1 april 2006 gebruik worden gemaakt, voor zover in deze landen een daling van het eigen verbruik wordt geconstateerd. Het besluit met betrekking tot de vrijmaking van de reserve zal door de Commissie worden genomen op basis van de beoordeling van een rapport dat door de betrokken landen uiterlijk op 31 december 2005 bij de Commissie moet worden ingediend.

Spanje heeft met ingang van 1 april 2000 een verhoging in twee tranches ontvangen, waartoe door de Raad in het kader van Agenda 2000 voor een totaal van 550 000 ton is besloten. Op dit ogenblik is voor dit land niet in een verdere verhoging voorzien.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/252 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/252

---

(2004/C 84 E/0299)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3854/03

van Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Hervorming door de Commissie van de regelgeving inzake overheidssteun

De Commissie bereidt momenteel een hervorming voor van de regelgeving inzake overheidssteun. Hierbij moet een aantal zaken in het oog worden gehouden, zoals het rekening houden met de invloed die de uitbreiding heeft op de statistische gegevens, het voorkomen van concurrentieverstoring en het nastreven van cohesie.

Vanuit het oogpunt van de regionale ontwikkeling en de doelstellingen van het regionale beleid is het belangrijk dat de regels inzake overheidssteun flexibel zijn.

Hoe zal de door de Commissie geplande herziening eruit zien? Zal artikel 87, lid 3, letter c van het EG-Verdrag worden gewijzigd? Blijft letter a van dit artikel ongewijzigd? Hoe wordt bij de wijziging van de artikelen rekening gehouden met de specifieke problemen van de dunbevolkte gebieden in Noord-Europa, zoals het koude klimaat en de lange afstanden en de daarmee verbonden hogere vervoerskosten?

Wanneer bijvoorbeeld in Noord-Finland met een ijsbreker over een afstand van 500-1 000 kilometer ijs van een meter dik wordt gebroken, zodat koopvaardijschepen open zee kunnen bereiken, zorgt dit voor een aanzienlijke stijging van het BBP, maar ook voor een flinke verhoging van de kosten voor ondernemingen.

In de richtsnoeren voor overheidssteun worden de mogelijkheden tot het verstrekken van overheidssteun voornamelijk beperkt tot doelstelling 1-regio's. Verder zijn nog uitzonderingen mogelijk, onder meer op basis van een geringe bevolkingsdichtheid.

Op welke wijze zal bij de komende herziening rekening worden gehouden met het feit dat een groot deel van de regio's in de huidige lidstaten niet meer onder doelstelling 1, maar onder doelstelling 2 zal vallen? Voor veel van deze regio's, waaronder veel plattelandsregio's, is het van belang dat de concurrentiepositie gehandhaafd blijft met behulp van specifieke maatregelen, om een verdergaande centralisering en migratie naar economische centra te voorkomen. Is de Commissie voornemens om als basis voor de verlening van overheidssteun andersoortige criteria te overwegen dan de indeling in doelstelling-gebieden en het daarvoor gebruikte BBP-criterium?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 februari 2004)

De Commissie is niet voornemens wijzigingen aan artikel 8 7 van het EG-Verdrag voor te stellen.

Wat de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (1) betreft, heeft de Commissie op 2 april 2003 besloten (2) die richtsnoeren te zijnertijd te herzien voor de periode na 2006, om de lidstaten en de Commissie de nodige tijd te geven om nieuwe regionalesteunkaarten op te stellen, aan te melden en goed te keuren.

Betreffende de specifieke moeilijkheden van de dunbevolkte gebieden waarnaar het geachte parlementslid verwijst, vestigt de Commissie de aandacht op het feit dat de huidige richtsnoeren bijzondere bepalingen voor die gebieden bevatten, zelfs indien zij niet in aanmerking komen voor de uitzonderingsbepaling van artikel 87, lid 3, onder a) van het EG-Verdrag. Overeenkomstig artikel 87, lid 3, onder c) van het EG-Verdrag zijn daar hogere steunintensiteiten voor investeringssteun toegestaan dan in andere gebieden die in aanmerking komen voor deze uitzondering. Bovendien is volgens de richtsnoeren transportsteun in deze gebieden mogelijk om de extra kosten voor het vervoer van goederen te dekken, en dit ondanks de over het algemeen negatieve houding van de Commissie ten aanzien van exploitatiesteun.

Het geachte parlementslid kan er gerust over zijn dat bij de herziening van de richtsnoeren, die in nauwe samenwerking met de lidstaten wordt verricht, de Commissie in ieder geval opnieuw rekening zal houden met de specifieke moeilijkheden van dunbevolkte gebieden.

---

(1)  PB C 74 van 10.3.1998 en PB C 258 van 9.9.2000.

(2)  PB C 110 van 8.5.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/253 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/253

---

(2004/C 84 E/0300)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3855/03

van Michl Ebner (PPE-DE) en Paolo Pastorelli (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Veiligheid in de luchthavens

Sinds 11 september 2001 is ons leven radicaal veranderd. De angst voor aanslagen en hinderlagen maakt deel uit van het dagelijks leven en bijgevolg zijn de veiligheidsmaatregelen, zowel in de steden als op plaatsen met een hoog risico, zoals luchthavens, verscherpt.

Aangezien deze tijd helaas wordt gekenmerkt door bijna dagelijks aanslagen — men denke slechts aan de aanslagen in Turkije en in Irak — is de veiligheid van de burger het meest besproken onderwerp geworden. In dit verband lijkt ons het volgende voorval van bijzonder belang:

Enkele dagen geleden begaven wij, de auteurs van deze vraag, ons samen naar de luchthaven van Brussel. Toen wij de gebruikelijke procedures, check-in en controle van de handbagage, achter de rug hadden, bleef ons nog voldoende tijd om iets te gaan eten in een van de restaurants van de luchthaven in de „Duty Free”-zone. De aanwezigheid daar van geslepen en bijzonder scherpe messen, die voor iedere reiziger klaar lagen, verbaasde ons hogelijk. Het is duidelijk dat iemand met kwade bedoelingen gemakkelijk zo'n mes in zijn zak kan steken en daarmee aan boord kan gaan. Aan de „gate” controleert immers niemand meer de bagage of kleding van de reizigers. Zelfs een dilettantische terrorist zou probleemloos een vliegtuig kunnen kapen. Verder hebben wij geconstateerd dat wanneer de check-in elektronisch wordt gedaan aan de daarvoor bestemde loketten, niemand de passen van de passagiers controleert, noch aan de eerste controlepost die je moet passeren om naar de „gates” te gaan, noch bij de controle van de handbagage. Bijgevolg zou op de luchthaven van Brussel, een Europese stad die de zetel is van vele instellingen en die zeer vele doelwitten heeft voor terroristische aanslagen, een terrorist zonder problemen in een vliegtuig kunnen stappen. En dat noemt men veiligheid?

Hoe beoordeelt de Commissie bovengenoemde feiten?

Is de Commissie voornemens veiligheidsnormen op te stellen die de luchthavens verplicht moeten invoeren? Als dat niet het geval is, wat is de Commissie dan van plan te doen om normen voor de openbare veiligheid in te stellen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(17 februari 2004)

De geachte parlementsleden stellen verschillende vragen over veiligheid in luchthavens. Om te beginnen is het niet passend om in een antwoord dat openbaar wordt gemaakt de veiligheidsnormen in een specifieke luchthaven te bespreken. Het antwoord gaat daarom in op de algemene kwesties die naar voren zijn gebracht.

Er bestaan verplichte Europese veiligheidsnormen sinds 19 januari 2003, toen Verordening (EG) nr. 2320/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart (1) van kracht werd. Deze zijn aangevuld met verdere regelgeving, waarin onder andere staat gespecificeerd welke voorwerpen binnen de EU niet mee aan boord van een vliegtuig mogen genomen worden.

De restaurants die voorbij de controlepunten van luchthavens liggen, zijn verplicht om bestek te gebruiken dat niet als gevaarlijk beschouwd kan worden. De gehanteerde aanpak is niet anders dan bij bestek dat in een vliegtuig wordt uitgedeeld; daar zijn metalen messen toegestaan op voorwaarde dat ze bot zijn.

In het algemeen is de Commissie continu bezig met herziening van Verordening (EG) nr. 2320/2002 en de bijbehorende toepassingsvoorschriften, om in de gehele Europese Unie een hoog veiligheidsniveau te garanderen. In dit stadium is de Commissie bereid alle lidstaten aan te schrijven met het verzoek om informatie te verstrekken over het gebruik van metalen bestek in luchthavenrestaurants die voorbij de controleposten van de luchthaven liggen.

---

(1)  PB L 355 van 30.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/254 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/254

---

(2004/C 84 E/0301)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3856/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Aanbestedingscontracten in het kader van het Ville EOF

Kan de Commissie mededelen hoeveel aanbestedingscontracten in het kader van het Ville EOF zijn gegund aan ACS-landen, en voor welk totaalbedrag? Hoeveel van de ingediende projecten zijn afgewezen?

Kan zij voorts mededelen hoeveel contracten zijn gesloten overeenkomstig het bepaalde in de contractuele voorwaarden? Hebben zich vertragingen voorgedaan en zijn er kosten ontstaan tengevolge van arbitrages, meningsverschillen of prijsbijstellingen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(20 februari 2004)

In het kader het 8e Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) zijn in totaal 6199 contracten gegund (waarvan 1851 al zijn afgesloten) voor een bedrag van 8,925 miljard euro. De Commissie houdt geen boekhouding bij noch van de aanvragers die niet werden geselecteerd, noch van de redenen waarom een contract werd afgesloten. Doorgaans voorzien de contracten in maatregelen om de partijen in staat te stellen de doelstellingen van het contract te verwezenlijken, zelfs als de voorwaarden voor de tenuitvoerlegging veranderen; redelijkerwijs kan dus worden geconcludeerd dat de meeste contracten hun doelstellingen volgens de contractuele voorwaarden hebben behaald.

Wat de toewijzing van de contracten betreft, worden de regels die zijn neergelegd in de overeenkomsten van Lomé en de algemene voorschriften voor aanbestedingen (besluit van de Raad van Ministers ACS-EU nr. 3/90 van 29 maart 1990 (1)) nageleefd. Volgens de overeenkomst van Lomé is de nationale ordonnateur verantwoordelijk voor de aanbestedingsprocedure en de toewijzing van de contracten, maar is hij ook verantwoordelijk voor eventuele vertragingen.

Wat de geschillen betreft werden er drie gevallen voor het 8e EOF vastgesteld die op 30 november 2003 nog steeds onbeslist waren. De Nationale Ordonnateur van het EOF heeft evenwel het recht om rechtstreeks met de contractant te onderhandelen zonder medewerking van de Commissie. De veranderingen van de kosten van de contracten waarop de onderhandelingen betrekking hebben en de prijsaanpassingen in het kader van het contract worden niet gedetailleerd in de boekhouding opgenomen.

---

(1)  PB L 382 van 31.12.1990.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/255 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/255

---

(2004/C 84 E/0302)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3858/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Invaliditeitspensioenen in de Europese Unie

Uit het speciaal verslag van de Rekenkamer nr. 3/2003 (1) over de regeling invaliditeitspensioenen van de Europese instellingen blijkt dat in 2001 aan 0,78 % van het personeel van de Europese instellingen een invaliditeitspensioen is toegekend.

Kan de Commissie mededelen hoe hoog het percentage in 2002 was, en welke controlemaatregelen er zijn genomen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(11 februari 2004)

In 2002 werd aan 1,1 % van het personeel van de Commissie (ambtenaren en tijdelijke functionarissen) een invaliditeitspensioen toegekend.

In die gevallen waarin de invaliditeitscommissie in haar besluit tot toekenning van een invaliditeitspensioen controleonderzoeken noodzakelijk acht, worden deze stelselmatig uitgevoerd totdat de gewezen ambtenaar de leeftijd van 60 jaar bereikt (artikel 15 van bijlage VIII van het statuut).

Iedere ambtenaar die aan dergelijke controleonderzoeken wordt onderworpen, moet een grondig onderzoek door de medische dienst ondergaan. Indien zulks noodzakelijk wordt geacht, kan dat worden aangevuld met nader onderzoek door externe deskundigen.

In 2002 werden 154 controleonderzoeken uitgevoerd. Drie ambtenaren werden tijdens deze periode opnieuw tewerkgesteld.

Het geachte parlementslid wordt geattendeerd op het antwoord van de Commissie op het speciaal verslag van de Rekenkamer 3/2003, waarin de Commissie aankondigde voornemens te zijn een algemeen beleid te ontwikkelen met het doel invaliditeit te voorkomen en te helpen bij de revalidatie, en het Parlement van de resultaten van haar werkzaamheden op de hoogte te houden.

---

(1)  PB C 109 van 7.5.2003, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/256 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/256

---

(2004/C 84 E/0303)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3866/03

van Robert Sturdy (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Vogelvangst

Kan de Commissie, gezien de aanhoudende berichten over het strikken van vogels op Cyprus, mededelen welke stappen zij denkt te ondernemen om ervoor te zorgen dat de communautaire vogelrichtlijn op Cyprus naar behoren wordt toegepast en gehandhaafd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie blijft toezien op de situatie en de vooruitgang die door Cyprus wordt geboekt om te voldoen aan de verplichtingen van de communautaire wetgeving, niet alleen niet alleen wat de omzetting, maar ook wat de tenuitvoerlegging en het toezicht op naleving ervan betreft. Als toetredend land is Cyprus verplicht om de tenuitvoerlegging en de controle op de naleving van de Vogelrichtlijn (1) (79/409/EEG) op 1 mei 2004 volledig rond te hebben. Er is geen overgangsperiode toegestaan en Cyprus heeft niet om specifieke afwijkingen verzocht. In oktober 2003 heeft Cyprus een nationale wet aangenomen ter omzetting van de eisen van zowel de Vogel- als de Habitatrichtlijn (92/43/EEG) (2).

De Commissie heeft tijdens de toetredingsonderhandelingen duidelijk aangegeven dat bepaalde methodes om vogels te vangen, zoals de methodes waarbij mistnetten en lijmstokken gebruikt worden, niet verenigbaar zijn met de bepalingen van de Vogelrichtlijn. Deze praktijken zijn op Cyprus illegaal en de Cypriotische autoriteiten hebben de Commissie ervan verzekerd dat zij hun inspanningen ter naleving van de desbetreffende wet zullen opvoeren. Indien er problemen zijn, zal de Commissie ze bij de nationale autoriteiten aan de orde stellen om een oplossing te zoeken. De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij niet zal aarzelen alle nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de communautaire milieuwetten door de lidstaten correct worden toegepast.

---

(1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

(2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/256 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/256

---

(2004/C 84 E/0304)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3876/03

van Francesco Fiori (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Overschrijding van de bezaaide oppervlakten voor maïs in 2003 en overeenkomstige sancties

Er doen zich problemen voor in de maïsproductie, en meer in het bijzonder zijn de bezaaide oppervlakten voor 2003 overschreden, zodat er ook sancties toegepast worden. Het Italiaanse uitbetalingsagentschap Agea heeft een mededeling uitgegeven, dat de premie van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vermoedelijk met 18,6 % verminderd wordt gezien de beperking van de maximum oppervlakte voor maïs — maar de gegarandeerde maximum oppervlakte voor Italië is niet overschreden. Het komt me dan ook essentieel en dringend voor om de Commissie voor te stellen om, gezien de omstandigheden die naderhand duidelijk geworden zijn — en bij wijze van hoogste uitzondering — de sanctie op te heffen.

De droge klimaatomstandigheden van dit jaar hebben een sterke weerslag op de productiekosten gehad (de verhoging in vergelijking met de voorgaande jaren bedraagt 32 %), vooral voor irrigatie. De droogte heeft ook voor aanzienlijke verlaging van de gemiddelde productie gezorgd, en daarmee het inkomenverlies van de landbouwbedrijven die maïs verbouwen nog groter gemaakt.

Het is duidelijk dat gebeurtenissen die volledig aan overmacht te wijten zijn en waar niemand voor verantwoordelijk is, naast de bewuste vermindering met 18,6 %, een ernstige bedreiging vormen voor een toestand (die van de maïsproducenten) die zich ook zonder dat in een hachelijk evenwicht bevindt.

Wat zijn daarom de maatregelen waarmee de Commissie het evenwicht denkt te herstellen in de gebieden die vooral aangewezen zijn op het verbouwen van maïs?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 februari 2004)

Wat het verzoek betreft om — als een uitzonderlijke afwijking voor 2003 — geen steunverminderingen per hectare (ha) toe te passen naar aanleiding van een overtollige opbrengst van het afzonderlijke basisareaal voor maïs in Italië, dient te worden opgemerkt dat de in artikel 2, lid 4, van Verordening (EG) 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen (1) vastgestelde maatregelen, tot doel hebben het marktevenwicht te handhaven.

De totale som van de aan landbouwers in het kader van de regeling akkerbouwgewassen uitgekeerde betalingen wordt niet verminderd indien de oppervlaktesteun per ha wordt verminderd tengevolge van een overtollige productie in het afzonderlijke basisareaal voor maïs in Italië, maar het in aanmerking komende areaal per landbouwer wordt proportioneel verminderd voor alle uitgekeerde subsidies.

Wat ten slotte een mogelijke actie van de Commissie betreft om de situatie in de maïsgebieden recht te trekken, bepalen de lidstaten de regionale basisarealen (artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) 1251/1999 van de Raad) en hebben zij de mogelijkheid hun regioplan te wijzigen.

Wat de slechte weersomstandigheden van de zomer van 2003 betreft, die de landbouwers in Italië schade berokkende, dient te worden opgemerkt dat de Commissie een pakket noodmaatregelen heeft aangenomen om de landbouwers te helpen de uitzonderlijke droogte te overwinnen.

Uit deze overwegingen vloeit voort dat een afwijking van bovengenoemde verordening tengevolge van uitzonderlijke gebeurtenissen, zoals de droogte van deze zomer, niet gewenst is.

---

(1)  PB L 160 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/257 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/257

---

(2004/C 84 E/0305)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3883/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Alcatel Italië: Europese financiering van telecommunicatietechnologie

Uit een herstructureringsplan dat voorgelegd is door de bedrijfsleiding van Alcatel Italië N.V. blijkt dat er 2 Italiaanse vestigingen gesloten worden, hoewel ze alle twee aan de top staan in de telecommunicatietechnologie. Er zijn nochtans een groot aantal Europese programma's om de technologische vernieuwing te steunen, zoals het programma e-Europa, dat de mogelijkheid biedt om met het Europees Ontwikkelingsfonds ook investeringen in breedbandinfrastructuur in achtergestelde gebieden te steunen. Bij de beleidsmaatregelen voor de ontwikkeling van de breedband worden er bovendien 1680 miljoen aan investeringen over vijf jaar gepland, die voor een deel met Europese middelen en voor een deel met de methode van de projectfinanciering uitgevoerd worden.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | In hoeverre kan Alcatel Italië gebruik maken van de middelen in kwestie? |
| --- | --- |

1.

In hoeverre kan Alcatel Italië gebruik maken van de middelen in kwestie?

| 2. | In hoever kan het bovendien beroep doen op de middelen die beschikbaar zijn voor het Galileo-project en het zesde kaderprogramma voor onderzoek? |
| --- | --- |

2.

In hoever kan het bovendien beroep doen op de middelen die beschikbaar zijn voor het Galileo-project en het zesde kaderprogramma voor onderzoek?

| 3. | Welke andere hulpmiddelen zijn er in de toekomst beschikbaar om de telecommunicatietechnologie te helpen financieren? |
| --- | --- |

3.

Welke andere hulpmiddelen zijn er in de toekomst beschikbaar om de telecommunicatietechnologie te helpen financieren?

Aanvullend antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 april 2004)

Als leverancier van satelliettechnologie kan Alcatel inschrijven voor de levering van de voor de opbouw van het Galileo-systeem benodigde hardware. Momenteel is Alcatel Italia niet betrokken bij de financiering van het Galileo-project. In verband met het zesde kaderprogramma voor onderzoek kan het bedrijf in het kader van de diverse deelprogramma's ervan om financiering verzoeken. Tot dusverre is de deelname van Alcatel aan het zesde kaderprogramma beperkt gebleven tot het uitbrengen van een offerte in verband met de strategische doelstelling 2.3.5 Proefopstellingen voor onderzoeksnetwerken, waaraan Alcatel Italia deelneemt als partner van een consortium met 13 andere leden (de aangevraagde subsidie bedraagt 1 240 000 EUR).

De Commissie heeft ten behoeve van de medefinanciering van breedbandinfrastructuren uit de Structuurfondsen nieuwe richtsnoeren (1) opgesteld ter uitvoering van de doelstellingen van het actieplan eEurope 2005 en tevens als bijdrage aan de ontwikkeling van de informatiemaatschappij in de meest kansarme gebieden of in (plattelands- en afgelegen) gebieden die als de voorwaarden van de vrije markt zouden gelden, verwaarloosd zouden worden.

De richtsnoeren leggen algemene criteria en de praktische uitvoeringsbepalingen vast om in aanmerking te komen voor steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) (noodzaak tot een regionaal strategisch kader, geografische bereik, technische neutraliteit, open toegang). Dit document is opgesteld voor de regio's met het oog op de evaluatie en selectie van investeringsprojecten op het terrein van de elektronische communicatie, met inbegrip van investeringen in de mobiele telefonie van de tweede generatie, in gevallen waarin deze investeringen niet rendabel zijn.

Er wordt op gewezen dat uitsluitend de nationale en regionale autoriteiten bevoegd zijn voor de selectie en het beheer van de projecten, waarbij het Gemeenschaprecht en de communautaire regels (mededinging, openbare aanbestedingen, enz.) in acht dienen te worden genomen.

Artikel 2, onder b) van Verordening (EG) nr. 1783/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 1999 met betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (2) maakt de financiering mogelijk voor „de totstandkoming en de ontwikkeling van de trans-Europese netten op het gebied van telecommunicatie”. Voorts is in de richtsnoeren van de Commissie van 28 juli 2003 vastgelegd dat de steun voor de regio's van de Structuurfondsen erop gericht moet zijn dat de vraagzijde van de informatiemaatschappij, en met name het vermogen van ondernemingen en instellingen tot een efficiënte benutting van informatie- en communicatietechnologie (ICT), versterkt wordt.

Het accent ligt hierbij op de infrastructuur en niet op de operationele kosten.

Er wordt de aandacht op gevestigd dat het aan de Beheersautoriteit van de desbetreffende lidstaat is ICT-projecten goed te keuren die worden gefinancierd op grond van programma's van de Structuurfondsen.

---

(1)  SEC(2003)895.

(2)  PB L 213 van 13.8.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/258 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/258

---

(2004/C 84 E/0306)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3885/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Alcatel Italië: controle op het gebruik van subsidies van de Europese Unie

De multinationale onderneming Alcatel is vandaag de dag, gemeten naar omzet, geografische aanwezigheid en aantal werknemers één van de grootste producenten ter wereld van telecommunicatie-apparatuur voor openbaar en privé gebruik. Ook in Europa is ze sterk verankerd, want ze is in bijna alle lidstaten van de Europese Unie aanwezig. Nu heeft Alcatel Italië de laatste maanden verklaard dat het zijn vestigingen in ons land wil sluiten. De maatschappij heeft wel gebruik kunnen maken van de structuurfondsen om de werkgelegenheid en productiviteit te verhogen, maar niet duidelijk is of die fondsen gebruikt zijn om investeringen te verrichten in de Europese Unie, of dat ze gebruikt zijn voor investeringen in de zogenaamde opkomende landen, zoals China, of in ieder geval buiten de Europese Unie.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | In hoeveel landen van de Europese Unie heeft Alcatel subsidies gekregen? |
| --- | --- |

1.

In hoeveel landen van de Europese Unie heeft Alcatel subsidies gekregen?

| 2. | Welke andere vestigingen in de Europese Unie worden met sluiting bedreigd? |
| --- | --- |

2.

Welke andere vestigingen in de Europese Unie worden met sluiting bedreigd?

| 3. | Met welke methoden kan er nagegaan worden of de subsidies die Alcatel verleend zijn, daadwerkelijk in de Europese Unie gebruikt zijn, en niet in landen buiten de Europese Unie? |
| --- | --- |

3.

Met welke methoden kan er nagegaan worden of de subsidies die Alcatel verleend zijn, daadwerkelijk in de Europese Unie gebruikt zijn, en niet in landen buiten de Europese Unie?

Aanvullend antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(14 april 2004)

De onderneming Alcatel heeft deelgenomen aan onderzoeksprojecten die in diverse EU-lidstaten door middel van het Vijfde O & O-kaderprogramma werden gefinancierd, zoals blijkt uit de volgende tabel:

Vijfde kaderprogramma: Alcatel-deelname en -bijdrage per land

| Land | Aantal deelnames door Alcatel-bedrijven in door de EU gefinancierde projecten | Financiële EU-bijdrage aan Alcatel-bedrijven in gefinancierde projecten |
| --- | --- | --- |
| AT — Oostenrijk | 3 | 429 397 |
| BE - België | 31 | 12 942 524 |
| DE — Duitsland | 19 | 8 236 949 |
| DK — Denemarken | 1 | 0 |
| ES — Spanje | 5 | 2 023 542 |
| FR — Frankrijk | 53 | 26 704 207 |
| GR — Griekenland | 1 | 248 476 |
| IT - Italië | 2 | 850 010 |
| Totaal | 115 | 51 515 105 |

Land

Aantal deelnames door Alcatel-bedrijven in door de EU gefinancierde projecten

Financiële EU-bijdrage aan Alcatel-bedrijven in gefinancierde projecten

AT — Oostenrijk

3

429 397

BE - België

31

12 942 524

DE — Duitsland

19

8 236 949

DK — Denemarken

1

0

ES — Spanje

5

2 023 542

FR — Frankrijk

53

26 704 207

GR — Griekenland

1

248 476

IT - Italië

2

850 010

Totaal

115

51 515 105

Wat de financiering uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling betreft wordt de aandacht van het geachte parlementslid erop gevestigd dat de Structuurfondsen meerjarenprogramma's medefinancieren die zijn gebaseerd op groeistrategieën die gezamenlijk zijn bepaald tussen de krachtens de communautaire regelgeving in aanmerking komende regio's, de lidstaten en de Commissie, met het oog op de bevordering van de groei en van de economische ontwikkeling van deze regio's. De selectie en het beheer van de projecten behoren tot de exclusieve bevoegdheid van de nationale en regionale overheden, die de richtsnoeren en het Gemeenschapsrecht terzake moeten naleven.

Voor de controle zijn in eerste instantie de lidstaten verantwoordelijk, die verplicht zijn controlesystemen op te zetten waarmee de aanwending van deze fondsen kan worden nagegaan. De Commissie oefent daarentegen een controlebevoegdheid uit krachtens artikel 38 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 (1). Bovendien zijn de lidstaten verplicht de Commissie in kennis te stellen van de verplaatsing van een productieve activiteit die door de Structuurfondsen is gefinancierd, aangezien dit tot een vermindering van de communautaire bijdrage kan leiden (artikel 30 van Verordening (EG) nr. 1260/1999).

Inzake de financiering uit de kaderprogramma's is in de contracten voor het vijfde kaderprogramma bepaald dat de projectresultaten commercieel moeten worden geëxploiteerd of bij verder onderzoek moeten worden gebruikt, in overeenstemming met de belangen van de Gemeenschap en met internationale overeenkomsten die met de Gemeenschap zijn gesloten. Hoewel de contractanten volgens de contracten die voor het zesde kaderprogramma zijn gesloten de resultaten in overeenstemming met hun belangen moeten gebruiken, kan de Gemeenschap zich tegen de overdracht van eigendom of tegen de verlening van toegangsrechten aan derden verzetten indien deze niet in overeenstemming is met de ontwikkeling van het concurrentievermogen van de dynamische Europese kenniseconomie of onverenigbaar is met ethische beginselen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/260 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/260

---

(2004/C 84 E/0307)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3897/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Bijvangsten en duurzaamheid van de visserij

Hebben EU-lidstaten bij de VN-visserijcommissie (COFI) voorstellen ingediend om visserijvloten overal ter wereld te verplichten gebruik te maken van de nieuwste technologieën om bijvangsten uit te sluiten? Zo ja, hebben de lidstaten vooraf met elkaar overleg gevoerd alvorens deze voorstellen in te dienen?

Welke rol denkt de Commissie te vervullen bij het coördineren van voorstellen die de EU-lidstaten zullen indienen op de komende vergadering van de COFI inzake het gebruik, door visserijvloten overal ter wereld, van technologieën om bijvangsten uit te sluiten?

Hoe ziet het tijdschema voor de indiening en coördinatie van dergelijke voorstellen eruit?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 februari 2004)

Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, heeft geen enkele lidstaat binnen de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) en met het oog op de volgende in 2005 te houden COFI-vergadering, enig initiatief genomen dat gericht is op een uitbreiding tot alle visserijvloten over de wereld, van de technologieën voor het vermijden van bijvangsten.

Aangezien deze materie onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt, zal het, indien een initiatief moet worden genomen, de taak van de Commissie zijn om zich tot de FAO te richten, nadat met de Raad een communautaire gedragslijn is overeengekomen.

Zoals reeds aangegeven door de Commissie in haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 3359/03 (1) van het geachte parlementslid, lijkt het, hoewel het onderwerp bijzondere aandacht verdient, rekening houdend met de huidige middelen waarover de Commissie beschikt en gezien de prioriteiten die zijn vastgesteld uit hoofde van het gemeenschappelijk visserijbeleid voor 2004, onwaarschijnlijk dat een dergelijk initiatief zou kunnen worden ondernomen. Immers, opdat de Gemeenschap om de inschrijving van een dergelijk initiatief op de agenda van de volgende COFI-vergadering kan verzoeken, zou de Gemeenschap in staat moeten zijn vóór de zomer van 2004 een voorstel uit te werken waarvan alle elementen in verband met technische en financiële beoordeling die door de FAO zouden kunnen worden aanvaard, zijn verwerkt.

---

(1)  Zie blz. 59.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/261 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/261

---

(2004/C 84 E/0308)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3900/03

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Spoorlijn Trieste-Divaca

Volgens het voorstel van de Commissie (1) betreffende de communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van de Trans-Europese vervoersnetwerken en de financiering daarvan, wordt de spoorlijn Trieste-Divica niet als grensoverschrijdende lijn beschouwd, hoewel ze wel deel uitmaakt van het prioritaire project nr. 6.

Alleen grensoverschrijdende projecten kunnen niet-terugvorderbare communautaire financiële steun genieten ten bedrage van 30 % van de totale kostprijs. Als dat wordt bevestigd, blijft de lijn Trieste-Divaca verstoken van aanzienlijke Europese financiële steun.

| 1. | Is de Commissie het ermee eens dat, als de lijn Trieste-Divaca niet als grensoverschrijdend project wordt erkend, de belangen van de Europese burgers worden geschaad en de betekenis zelf van de financiële steun wordt aangetast? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie het ermee eens dat, als de lijn Trieste-Divaca niet als grensoverschrijdend project wordt erkend, de belangen van de Europese burgers worden geschaad en de betekenis zelf van de financiële steun wordt aangetast?

| 2. | Welke andere kenmerken moet de lijn Trieste-Divaca, die toch deel uitmaakt van de gemengde spoorlijn Lyon-Trieste/Koper-Lubljana-Divaca-Boedapest, hebben om als „grensoverschrijdend” te worden omschreven en dus in de lijst van de gelijknamige projecten te worden opgenomen? |
| --- | --- |

2.

Welke andere kenmerken moet de lijn Trieste-Divaca, die toch deel uitmaakt van de gemengde spoorlijn Lyon-Trieste/Koper-Lubljana-Divaca-Boedapest, hebben om als „grensoverschrijdend” te worden omschreven en dus in de lijst van de gelijknamige projecten te worden opgenomen?

---

(1)  COM(2003) 564 van 1 oktober 2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/261 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/261

---

(2004/C 84 E/0309)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3968/03

van Amalia Sartori (PPE-DE) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Trans-Europees vervoersnetwerk

In recent verschenen documenten van de Commissie (zie voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003 (1) over de communautaire uitgangspunten voor de ontwikkeling van het trans-Europees vervoersnetwerk en de financiering hiervan staat te lezen dat de spoorlijn Trieste-Divaca die onderdeel uitmaakt van communautair project nr. 6 (spoorlijn Lyon-Trieste/Capodistria-Lubjana-Divaca-Boedapest) niet wordt beschouwd als een grensoverschrijdend traject.

Volgens de communautaire uitgangspunten kunnen alleen als grensoverschrijdend bestempelde projecten in aanmerking komen voor communautaire financiering à fonds perdu ter waarde van 30 % van de totale kosten en, wanneer dit standpunt wordt bevestigd, zou Trieste-Divaca buiten de prijzen vallen.

Het gaat om een complexe aanleg die de Italiaans-Sloveense grens overschrijdt; financiële steun van de Europese Unie is onmisbaar. Het besluit om dit traject niet als een grensoverschrijdend traject te beschouwen zou de gehele financiële steun van de Unie op losse schroeven zetten en daarmee de Italiaanse belangen schaden.

Klopt het dat de lijn Trieste-Divaca geen geld van de Gemeenschap kan krijgen (30 % van de totale kosten à fonds perdu) anders dan de internationale lijnen van prioritair project nr. 17 ofte wel de spoorlijn Parijs-Straatsburg-Stuttgart-Wenen-Bratislava? Wanneer dit zo is, waarom?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw de Palacio namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3900/03 en E-3968/03

(17 februari 2004)

In haar streven naar de bevordering van duurzame mobiliteit in het uitgebreide Europa, heeft de Commissie een herziening voorgesteld van de richtsnoeren van de Gemeenschap voor de ontwikkeling van het trans-Europese netwerk (TEN-T). In dit voorstel van de Commissie zijn 29 prioritaire projecten aangewezen, waarover de Raad Vervoer op 5 december 2003 een politiek akkoord heeft bereikt. Het voorstel van de Commissie volgt in grote lijnen de aanbevelingen van de groep op hoog niveau onder leiding van Karel Van Miert. De groep op hoog niveau heeft de mogelijkheid onderzocht om de aanleg van een hogesnelheidsverbinding tussen Trieste en Ljubljana (Trieste-Divaèa) in de prioritaire projecten op te nemen. De groep is tot de conclusie gekomen dat het op dit moment nog te vroeg is om met een nieuw traject te beginnen als onderdeel van het zesde communautair prioritair project (dat wil zeggen de gemengde spoorverbinding Lyon-Trieste/Koper-Ljubljana-Divaca-Budapest).

De Commissie wil er echter op wijzen dat de spoorlijn Trieste-Divaca in het voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003 weliswaar geen deel uitmaakt van het zesde prioritaire project, maar dat deze spoorlijn wel genoemd is in de TEN-T-richtsnoeren (spoorgedeelte) die in 1996 zijn aangenomen als een project van gemeenschappelijk belang (zie Beschikking nr. 1692/96/EG van het Parlement en de Raad van 23.7.1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet (2)). Het herziene voorstel voor de richtsnoeren bevestigde dat de gehele spoorlijn een project van gemeenschappelijk belang was. Studies over dit traject kunnen, indien ze voldoen aan de voorwaarden van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad van 18 september 1995 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van transeuropese netwerken (3), via het TEN-T-budget medegefinancierd worden tot maximaal 50 % van de totale kosten.

---

(1)  COM(2003)564 def.

(2)  PB L 228 van 9.9.1996.

(3)  PB L 228 van 23.9.1995.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/262 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/262

---

(2004/C 84 E/0310)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3905/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Eurostat-onderzoeken: ontbinding van de OLAF-task force

Zoals iedereen op de officiële site van OLAF (Europees Bureau voor Fraudebestrijding) kan lezen, heeft OLAF tot doel „de belangen van de Europese Unie te beschermen, fraude, corruptie en andere onregelmatige activiteiten, inclusief wanbeheer binnen de Europese instellingen, te bestrijden. Door deze opdracht op verantwoorde, doorzichtige en rendabele wijze tot een goed einde te brengen, wil OLAF de burgers van Europa een dienst van hoge kwaliteit verlenen.” Dat zijn nobele doelstellingen, maar wij stellen met verbijstering vast dat Franz Hermann Bruner, directeur van OLAF, heeft verklaard dat de task force die de heer Prodi indertijd heeft aangekondigd om de zaak-Eurostat grondig te onderzoeken, in opdracht van dezelfde Commissievoorzitter ontbonden is. De heer Bruner heeft bovendien ook verklaard dat hij over onvoldoende personeel en middelen beschikte om het onderzoek op adequate wijze uit te voeren.

Kan de Commissie, in het licht van wat voorafgaat, de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Waarom heeft Commissievoorzitter Prodi de task force ontbonden? |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft Commissievoorzitter Prodi de task force ontbonden?

| 2. | Heeft de task force zich tijdens haar bestaan kunnen kwijten van de taak waarvoor ze werd opgericht, namelijk de zaak-Eurostat grondig en op adequate wijze onderzoeken? Zo ja, wat zijn dan de resultaten van dat onderzoek? |
| --- | --- |

2.

Heeft de task force zich tijdens haar bestaan kunnen kwijten van de taak waarvoor ze werd opgericht, namelijk de zaak-Eurostat grondig en op adequate wijze onderzoeken? Zo ja, wat zijn dan de resultaten van dat onderzoek?

| 3. | Hoe komt het dat de heer Bruner pas na zoveel tijd op de problemen heeft gewezen waarmee zijn diensten werden geconfronteerd? Heeft de Commissie stelselmatig toegezien op de werking van de task force die ze had ingesteld? Zo ja, hoe komt het dan dat de Commissie zich geen rekenschap heeft gegeven van de problemen waarop de heer Bruner heeft gewezen? |
| --- | --- |

3.

Hoe komt het dat de heer Bruner pas na zoveel tijd op de problemen heeft gewezen waarmee zijn diensten werden geconfronteerd? Heeft de Commissie stelselmatig toegezien op de werking van de task force die ze had ingesteld? Zo ja, hoe komt het dan dat de Commissie zich geen rekenschap heeft gegeven van de problemen waarop de heer Bruner heeft gewezen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(24 februari 2004)

De taak van de Task Force Eurostat (TFES) werd op 23 juli 2003 geformuleerd door de Commissie. De TFES moest een verslag opstellen voor de Commissie betreffende de financiële circuits bij Eurostat, de machtigingsprocedures, de dagelijkse regelingen voor het beheer van externe contractanten, de van hogerhand gegeven instructies ter verbetering en de follow-up hiervan.

Op 24 september 2003 bracht de TFES verslag uit bij de Commissie. Diezelfde dag werd dit verslag ter beschikking gesteld van de leden van de commissie begrotingscontrole (Cocobu). Dit gebeurde met inachtneming van de vertrouwelijkheid overeenkomstig bijlage III bij het kaderakkoord van 5 juli 2000 over de betrekkingen tussen het Europese Parlement en de Commissie (1).

De Commissie heeft bijgevolg op 8 oktober 2003 beslist de afvaardiging van het hoofd van de Task Force te beëindigen en de afvaardiging van de andere leden op te schorten.

Bovendien werd op 18 juli, bij besluit van de directeur van het Europese Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), binnen OLAF een Task Force Eurostat opgericht voor fraudeonderzoek en die onder de bevoegdheid van het onafhankelijke bureau valt. De twee taskforces hebben naast elkaar geopereerd en samengewerkt om hun respectieve doelstellingen te bereiken, met inachtneming van hun autonomie.

Volgens OLAF is het momenteel niet nodig een administratief onderzoek in te stellen naast de lopende gerechtelijke onderzoeken en OLAF-onderzoeken.

De TFES heeft zijn werk naar behoren verricht en de Commissie heeft zijn bevindingen volgens de in onderling overleg door de voorzitters van het Parlement en de Commissie aan het Parlement (commissie begrotingscontrole) medegedeeld.

Op 21 mei 2003 werd de secretaris-generaal door de Commissie belast met de coördinatie van de verschillende aspecten van dit dossier. Als reactie hierop richtte hij een coördinatiegroep op met vertegenwoordigers van de voornaamste diensten en kabinetten die bij de Eurostat-affaire betrokken waren.

Deze groep is van juni tot september 2003 geregeld samengekomen. De directeur van OLAF kon zich in dit kader uiten over de problemen die zijn dienst ondervond. Vervolgens heeft OLAF steun van de administratie gekregen (terbeschikkingstelling van personeel en kantoren).

De Commissie heeft de door OLAF ondervonden moeilijkheden nauwkeurig bestudeerd, met name in verband met de middelentoewijzing. Bij dit onderzoek werd rekening gehouden met de middelen die de begrotingsautoriteit heeft vrijgemaakt.

---

(1)  Na de Conferentie van voorzitters op 25 september 2003, waaraan voorzitter Prodi deelnam en die uitgebreid werd met de leden van de Cocobu, werd het verslag van de TFES en het tweede tussentijdse verslag van de dienst interne audit ter beschikking gesteld van de leden van de Cocobu met inachtneming van de voornoemde vertrouwelijkheid. Bovendien hebben de deelnemers aan de vergadering van 25 september een envelop op naam ontvangen, met zowel de samenvattingen van deze verslagen als een informatienota van OLAF met een overzicht van de afgeronde Eurostat-zaken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/263 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/263

---

(2004/C 84 E/0311)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3907/03

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Voorstel van de Europese Commissie om de visvangst in 2004 in de Galicische wateren en, meer in het algemeen, de wateren van het Iberisch schiereiland te verminderen

Zoals ieder jaar heeft de Commissie enkele weken voor het begin van het nieuwe jaar haar voorstellen bekend gemaakt om de vangsten in de communautaire wateren in 2004 te verlagen. Een dergelijk optreden zal in om het even welke andere bedrijfssector absurd en ontoelaatbaar worden geacht en categorisch worden verworpen.

Het Commissievoorstel is ontoelaatbaar om drie redenen. In de eerste plaats omdat de enorme vangstvermindering die de Commissie voorstelt — en die er in Galicië toe kan leiden dat 300 vissersvaartuigen niet meer uit kunnen varen en 3 500 vissers werkloos raken — voor de bewuste sector niet haalbaar is zonder het gevaar te lopen volledig ontmanteld te worden. Bovendien is het voorstel zoals gewoonlijk onoverwogen en geïmproviseerd tot stand gebracht en heeft het de dreigende toon die de besluiten van de Commissie in de visserijsector meestal hebben. In de tweede plaats zijn de voorstellen ingediend zonder dat hierover met de visserijsector de vereiste overeenstemming of consensus is bereikt. Hierdoor wordt de visserijsector verre van dit soort beslissingen gehouden en bevordert de Commissie een kloof tussen vissers enerzijds en wetenschappers in hun ivoren toren anderzijds, hetgeen voor alle partijen schadelijk is. In de derde plaats zijn de voorstellen ingediend op een moment dat de bedrijven in de visserijsector, net als alle andere bedrijven, hun plannen voor 2004 al rond hebben en hun planning niet meer kunnen veranderen, terwijl ze hun vangsten op dramatische wijze moeten inperken — in het geval van sommige vissoorten zelfs tot 71 %.

De voorstellen van de heer Fischler, lid van de Commissie, lijken tevens discriminerend te zijn voor bepaalde vissersvloten, met name omdat de nieuwe regels voor de vloot van de Noordzee voordelig uitvallen als het om kabeljauw gaat — een vissoort die door Denemarken en het Verenigd Koninkrijk worden geëxporteerd — maar die negatief uitvalt voor de vissoort heek, een vissoort die vooral van belang is voor de Galicische vloot. Waarom heeft de Commissie dit voorstel ingediend? Waarom heeft zij voor het eerst een voorstel ingediend waarin de vangsten in de wateren van Galicië en het Iberisch schiereiland zo drastisch moeten worden teruggebracht? Welke nieuwe wetenschappelijke onderzoeken rechtvaardigen deze maatregelen? Waarom heeft zij niet getracht een pakket maatregelen te treffen dat met de visserijsector rekening houdt? Waarom dient de Commissie op onverantwoorde wijze opnieuw pas in december voorstellen in voor het vangstseizoen van het volgend jaar waardoor zij de gehele planning van de bedrijven in de visserijsector volledig in de war stuurt, in plaats van zich te baseren op strikte meerjarenvooruitzichten? Zal de heer Fischler, lid van de Commissie, ondanks de hardnekkige protesten van de visserijsector, erop aandringen dat deze nadelige maatregelen in de praktijk worden gebracht?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 februari 2004)

Er is een stevige wetenschappelijke basis voor de noodzaak om de totaal toegestane vangsten (TACs) te verminderen. De biologische situatie voor talrijke demersale bestanden in communautaire wateren is erg alarmerend en de Internationale Raad voor het onderzoek der zee (ICES) adviseerde in zijn advies van oktober 2003: geen visvangst of zeer lage quota voor een aantal bestanden met inbegrip van het merendeel van de kabeljauw- en heekbestanden, het langoestinebestand rond het Iberische schiereiland en het tongbestand in de Golf van Biskaje en het westelijke deel van het Kanaal. Dit wetenschappelijk advies is gepubliceerd als het ICES-Cooperative Research Report, nr. 262 van december 2003.

Bij het opstellen van haar voorstellen voor TACs en quota voor 2004, week de Commissie in talrijke gevallen sterk af van het wetenschappelijk advies, en stelde ze lagere verminderingen van de TACs voor dan ICES had aanbevolen. De Commissie hield er rekening mee dat de visserijondernemingen hun visserijactiviteiten moesten kunnen voortzetten, en in het voorstel werd getracht deze behoeften in evenwicht te brengen met de instandhoudingseisen van de visbestanden.

Vertegenwoordigers van de visserij-industrie werden verzocht het wetenschappelijk advies, en de noodzaak om de TACs en de herstelplannen voor bedreigde bestanden aan te passen, te bespreken tijdens regionale workshops die op 28 en 29 oktober 2003 in Brussel zijn gehouden. De Commissie houdt bij de voorbereiding van haar voorstellen ter dege rekening met de standpunten die in die vergadering naar voren zijn gebracht.

De Commissie stelt TACs voor op basis van instandhoudingseisen en met inachtneming van sociale en economische gevolgen, maar zij maakt geen onderscheid naar geografische regio. Voor 2003 hebben de visserijministers, om instandhoudingsredenen in verband met de bescherming van kabeljauw, overeenstemming bereikt over een aantal zeer grote verlagingen van de TACs voor bestanden in de Noordzee en de daaraan grenzende wateren. Derhalve waren in het algemeen in het noordelijke gedeelte kleinere aanpassingen van de TACs vereist voor 2004 dan in het zuidelijke gedeelte. Toch waren in de noordelijke gebieden nog een aantal verdere grote verminderingen vereist (bijvoorbeeld voor kabeljauw ten westen van Schotland).

De Commissie beschouwt de overeenkomsten van de Raad betreffende de herstelplannen voor kabeljauw en voor heek als zeer positief voor de bestanden en voor de betrokken visserij-ondernemingen. Ze hoopt ook op de snelle goedkeuring van de herstelplannen voor de zuidelijke heekbestanden, de tongbestanden in de Golf van Biskaje, en in het westelijke deel van het kanaal, en het langoestinebestand rond het Iberische schiereiland, die voor de vissers die deze bestanden exploiteren, voordelen zullen opleveren op de lange termijn. Een dergelijke langetermijn-planning zal de noodzaak voor veranderingen op korte termijn binnen de visserijsector verminderen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/265 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/265

---

(2004/C 84 E/0312)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3914/03

van Joan Valivé (ELDR) aan de Commissie

(17 december 2003)

Betreft:   Uitbreiding luchthaven Palma de Mallorca

De luchthaven van Palma de Mallorca, Son Sant Joan, bevindt zich op ongeveer 8 km ten westen van het stadscentrum van Palma de Mallorca, op minder dan 1 km van de kustdorpjes Coll d'en Rabassa, Ca'n Pastilla en S'Arenai, en op minder dan 2 km van de dorpjes Sant Jordi en S'Aranjassa. De luchthaven heeft twee landingsbanen van elk 3 km lang. In 2001 verwerkte deze luchthaven 19,2 miljoen passagiers, oftewel meer dan 25 maal de totale bevolking van het eiland Mallorca.

De meeste grondstukken die ten noorden en oosten aan de luchthaven grenzen zijn aangewezen als beschermde landbouw- en plattelandsgebieden en weidegronden. Veel van de onmiddellijke omgeving van de luchthaven is van grote waarde, maar dit geldt in het bijzonder voor grondwatersysteem 77 A, dat zich onder een vlakte vlakbij de luchthaven bevindt. Deze grondwaterlaag heeft een waterdoorlatendheid van 160 m2 per dag en een opslagcoëfficiënt van rond de 6 %.

Ten oosten van de luchthaven bevindt zich een wetland van grote milieuwaarde vanwege de diversiteit aan soorten die aan de kuststreek van dit eiland weinig voorkomen (de Ruppion maritimae, de Phragmites australis, de Juncus acutus, enz). Tot de veel rond de luchthaven voorkomende vogelsoorten behoren de Phalacrocorax aristotelis, de Coturnix coturnix, de Streptopelia decaoto en de Sturnus vulgaris. Tenslotte zij erop gewezen dat aan de kust, op nauwelijks 300 meter van de luchthaven, het gebied Es Carnatge des Coll d'en Rabassa ligt, een gebied dat is geklasseerd als natuurgebied van bijzonder belang (wet 1/84 van het parlement van de Balearen).

Een van de plannen die deel uitmaken van het algemeen programma dat is goedgekeurd bij ministeriële verordening van 5 september 2001 van de Spaanse overheid, betreft de uitbreiding van de luchthaven van Palma de Mallorca. Met deze uitbreiding is een oppervlakte van ruim 596 300 m2 gemoeid, hetgeen dus gevolgen heeft voor de hierboven omschreven omgeving. Is de Commissie op de hoogte van dit uitbreidingsproject? Is de Commissie van oordeel dat deze uitbreiding, overeenkomstig artikel 174, lid 2 van het EG-Verdrag, in overeenstemming is met de beginselen van voorzorg en preventieve actie en herstel van toegebrachte milieuschade? Is de Commissie niet van mening dat het Europees Milieuagentschap zich hierover moet uitspreken? Is de Commissie voor wat betreft de betrokken grondwaterlaag van mening dat de drinkwaterrichtlijn is geëerbiedigd? Is volgens de Commissie de richtlijn toegepast betreffende evaluatie van de milieugevolgen voor luchthavens met landingsbanen van meer dan 2 100 meter lengte? Weet de Commissie of bij deze evaluatie ook onderzoek is verricht naar de geluidsoverlast? Is de Commissie van oordeel dat de richtlijn van de Raad betreffende de instandhouding van de natuurlijke habitats van fauna en flora wordt geëerbiedigd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 februari 2004)

Het doel van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) is de bevoegde instanties passende informatie te verstrekken die hen in staat stelt een gefundeerde beslissing te nemen over een bepaald project, rekening houdende met de effecten die dit project kan hebben op het milieu. Overeenkomstig deze richtlijn moet voor alle projecten die in de bijlagen I en II zijn opgenomen, een milieu-effectbeoordeling worden uitgevoerd.

Op basis van de vraag kan niet met duidelijkheid worden bepaald of het project in kwestie in bijlage I of II van de bovengenoemde richtlijn kan worden opgenomen.

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid gestelde vragen. Zij zal de Spaanse autoriteiten verzoeken de gevraagde informatie te verstrekken.

Wat betreft de vraag of het Europees milieuagentschap zich over dit project moet uitspreken, zij er op gewezen dat specifieke projecten tot uitvoering van de communautaire regelgeving niet onder de bevoegdheid van dit agentschap vallen.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/266 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/266

---

(2004/C 84 E/0313)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3921/03

van María Bergaz Conesa (GUE/NGL) aan de Commissie

(18 december 2003)

Betreft:   Illegale praktijken bij het gebruik van water uit het stroomgebied van de Segura (Murcia, Spanje)

Het Spaanse Openbaar Ministerie onderzoekt momenteel illegale praktijken bij het gebruik van water in het stroomgebied van de Segura, het lakse optreden van het betreffende waterschap bij de illegale wateronttrekking en de begunstiging van bepaalde ondernemingen. De voorzitter van het waterschap Segura erkende ten overstaan van de procureur bij het Tribunal Superior de Justicia van Madrid dat de meeste zaken in verband met vermeende illegale wateronttrekking verlopen zijn.

In dit proces wordt momenteel een onderneming berecht die ervan wordt beschuldigd gebruik te maken van politieke contacten en fraude te plegen met Europees geld voor de herbebossing van een afgebrand bos, hetgeen heeft geleid tot de installatie van een systeem van druppelirrigatie.

Het is de bedoeling dat het betreffende stroomgebied 450 hm3 water krijgt via omleiding van water uit de Ebro.

Is de Commissie op de hoogte van het grote aantal onregelmatigheden bij de controle op de illegale wateronttrekking in het stroomgebied van de Segura?

Is dit geval van vermeende fraude met Europees geld bij de Commissie bekend?

Zijn de Commissie andere soortgelijke gevallen bekend?

Is de Commissie voornemens een besluit te nemen over de financiering van de omleiding van water uit de Ebro voordat deze onregelmatigheden zijn onderzocht en opgelost?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Commissie heeft via openbare bronnen vernomen dat de Spaanse gerechtelijke autoriteiten onderzoeken aan het instellen zijn naar vermeende illegale praktijken met betrekking tot het gebruik en de toekenning van watervoorraden en over het mogelijke misbruik van Europese subsidies met betrekking tot het Segura-bekken. Het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) staat steeds ter beschikking van de Spaanse justitie om hulp te verlenen mocht dit nodig zijn.

De Commissie heeft eveneens via openbare bronnen vernomen dat er erg veel aantijgingen zijn van illegale wateronttrekking in Segura en in andere rivierbekkens in het zuidoosten van Spanje.

De toekomstige beslissing van de Commissie over de mogelijke toekenning van gemeenschapsfondsen voor de overheveling van water uit de Ebro wordt genomen op basis van de bestaande regels en procedures zoals die zijn vastgelegd in de desbetreffende wetgevingen; deze beslissing wordt genomen in volledige overeenstemming met de toepasselijke communautaire wetgeving en het beleid terzake, met inbegrip van de milieuwetgeving en het milieubeleid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/266 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/266

---

(2004/C 84 E/0314)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3923/03

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(18 december 2003)

Betreft:   Namaak

Uit de douanestatistieken van de Europese Commissie blijkt dat in de eerste zes maanden van het jaar 2003 50 miljoen namaak- en illegaal gekopieerde goederen zijn ingenomen aan de buitengrenzen van de EU en dit cijfer laat een duidelijke stijging zien ten opzichte van 2002.

Bovendien wordt de trend bevestigd dat namaak zich niet meer zoals in het verleden beperkt tot luxegoederen en dat deze handel tegenwoordig ook consumentengoederen treft zoals draagbare telefoons, speelgoed, batterijen, medicijnen en levensmiddelen.

Afgezien van het feit dat deze illegale handel een grote economische schadepost betekent, zijn de nagemaakte producten zeer gevaarlijk voor de consument, want zij zijn niet conform de veiligheidsnormen en zijn vanzelfsprekend aan geen enkele controle onderworpen.

Kan de Commissie in dit verband meedelen of er een specifiek plan bestaat voor de bestrijding van deze plaag en zo ja, kan zij daarvan de grote lijnen uiteenzetten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(13 februari 2004)

De Commissie hecht zeer veel belang aan de bestrijding van namaak en piraterij. De douanediensten aan de buitengrenzen van de Unie hebben vastgesteld dat het aantal onderschepte artikelen dat inbreuk maakte op een intellectueel eigendomsrecht over vier jaar met meer dan 900 % is toegenomen.

De Commissie heeft derhalve verschillende initiatieven van wetgevende of operationele aard genomen, zowel wat de douaneaspecten als wat de interne-markt-aspecten betreft van de controle aan de buitengrenzen van de Unie.

Op 22 juli 2003 heeft de Raad een nieuwe douaneverordening goedgekeurd (Verordening (EG) nr. 1383/2003 (1)). Met dit flexibeler en doeltreffender rechtsinstrument dat tezamen met de voornaamste verenigingen van houders van intellectuele-eigendomsrechten is uitgewerkt, moet vooral het midden- en kleinbedrijf zich beter en goedkoper kunnen beschermen.

Een ander belangrijk aspect is de bescherming en de veiligheid van de consument die, gelet op de ontwikkeling van de aard van aan fraude onderhevige producten, steeds meer risico loopt. Daarom zullen nieuwe intellectuele-eigendomsrechten zoals geografische aanduidingen, oorsprongsbenamingen en het kwekersrecht onder het toepassingsgebied van deze nieuwe douaneverordening vallen. Omdat deze rechten een garantie bieden voor kwaliteit en kunde zullen zij voortaan door douaneoptreden beschermd kunnen worden.

Bovendien zullen de verschillende bepalingen van Richtlijn 2001/95/EG van het Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (2), sedert 15 januari 2004 van toepassing, bijdragen tot een versterking van het toezicht op de markt voor consumptiegoederen.

Op operationeel gebied zullen vanaf begin januari 2004 verschillende belangrijke initiatieven het licht zien. De uitbreiding van de Unie met nieuwe lidstaten is hiervoor een goede gelegenheid; het is de verantwoordelijkheid van de nieuwe douaneunie haar nieuwe grenzen te beschermen. In dit verband en ter bestrijding van namaak en piraterij wordt thans een operationeel initiatief onderzocht om de nieuwe lidstaten te helpen een geharmoniseerd risicoanalysesysteem op te zetten.

Wat de maatregelen voor de interne markt betreft, heeft de Commissie op 30 januari 2003 een voorstel voor een richtlijn goedgekeurd tot harmonisering van de middelen voor de toepassing van alle soorten intellectuele eigendomsrechten in de Unie, na de ontwikkeling in de afgelopen jaren van een groot aantal rechtsvoorschriften aangaande de intellectuele eigendom (waaronder octrooien, merken, tekeningen en modellen en het auteursrecht) en na het initiatief dat in het bijzonder is aangekondigd in de mededeling van de Commissie getiteld „Follow-up van het Groenboek over de bestrijding van namaak en piraterij in de interne markt” van 30 november 2000 (3).

Tevens heeft de Commissie een reeks initiatieven ten uitvoer gelegd tegen namaak, vooral van technologische producten. Zo werd een dossier opgesteld met veel informatie ten behoeve van de Europese technologische bedrijven en werd, samen met de industrie, vertegenwoordigd door Orgalime, een werkbijeenkomst inzake namaak gehouden. Een praktische gids voor de bestrijding van namaak ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf is eind 2001 uitgegeven terwijl er met betrekking tot onechte technologische producten een gegevensbank is opgesteld.

Op internationaal vlak zijn er verschillende operationele seminars en talrijke conferenties gehouden met als thema „de bestrijding van namaak en piraterij”, met de voornaamste handelspartners van de Unie zoals de landen van de Associatie van landen van Zuidoost-Azië (ASEAN), China, Rusland, de Verenigde Staten, Korea en Japan. Deze hebben een vruchtbare uitwisseling van informatie en ervaring mogelijk gemaakt, wat zelfs tot belangrijke wetswijzigingen in enkele van de hierboven genoemde landen heeft geleid.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten, PB L 196 van 2.8.2003.

(2)  PB L 11 van 15.1.2002.

(3)  COM(2000) 789 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/268 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/268

---

(2004/C 84 E/0315)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3938/03

van Elisabeth Jeggle (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Inschakeling van door de overheid aangestelde landmeetkundige bureaus voor de bepaling van arealen bij deelname aan EU-braakleggingsprogramma's

Het blijkt dat bij deelname aan braakleggingsprogramma's van de EU de bepaling van een areaal altijd noodzakelijk is wanneer het areaal waarvoor een aanvraag is ingediend niet identiek is aan het oppervlak van een stuk grond volgens de gegevens van het kadaster.

Daaruit vloeien voor de door de overheid aangestelde landmeetkundige bureaus in de lidstaat Duitsland de volgende vragen voort, die de Commissie wordt verzocht te beantwoorden:

| — | Waar is wettelijk geregeld hoe moet worden aangetoond welke arealen worden braakgelegd? |
| --- | --- |

—

Waar is wettelijk geregeld hoe moet worden aangetoond welke arealen worden braakgelegd?

| — | Is de indiener van een aanvraag er in het bovengenoemde geval toe verplicht het areaal te bepalen? |
| --- | --- |

—

Is de indiener van een aanvraag er in het bovengenoemde geval toe verplicht het areaal te bepalen?

| — | Aan wie kan of moet in het bovengenoemde geval de opdracht voor het bepalen van het areaal worden gegeven? |
| --- | --- |

—

Aan wie kan of moet in het bovengenoemde geval de opdracht voor het bepalen van het areaal worden gegeven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 februari 2004)

De bij Verordening (EG) nr. 1251/1999 (1) vastgestelde steunregeling voor bepaalde akkerbouwgewassen, waarin is voorzien in een braakleggingsverplichting voor elke producent die om een areaalbetaling verzoekt, wordt beheerd en gecontroleerd via het geïntegreerd beheers-en controlesysteem (GBCS) overeenkomstig de Verordeningen (EEG) nr. 3508/92 (2) van de Raad en (EG) nr. 2419/2001 (3) van de Commissie. Met ingang van 1 januari 2005 en voor de steunregelingen die zijn ingevoerd uit hoofde van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) 2003, zal het GBCS Verordening nr. 1782/2003 (4) als rechtsgrondslag hebben. De verordening van de Commissie tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van deze verordening is nog niet goedgekeurd.

In artikel 6, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 2419/2001 is bepaald dat de door een landbouwer ingediende steunaanvraag „oppervlakten” alle voor de identificatie van alle percelen landbouwgrond van het bedrijf dienstige gegevens, de oppervlakte van deze percelen, de ligging en het gebruik ervan, eventueel het feit dat het om een geïrrigeerd perceel gaat, moet bevatten. De landbouwer is dus verplicht de percelen waarvoor een steunaanvraag wordt ingediend, correct aan te geven, zoniet wordt hij gestraft indien bij een door de bevoegde autoriteiten verrichte controle wordt geconstateerd dat hij te veel aangeeft.

De landbouwer kan het eventueel nodig achten het betrokken perceel te laten meten om zijn verplichting tot correcte aangifte van de percelen na te komen. Hij kan deze meting laten uitvoeren door elke persoon die over de daarvoor vereiste deskundigheid beschikt.

Het is de taak van de door de lidstaten aangewezen autoriteiten om in het kader van het GBCS te controleren of alle in de steunaanvragen vermelde gegevens in overeenstemming zijn met de voorwaarden voor de toekenning van steun, bijvoorbeeld de braakleggingsverplichting.

Alle door de landbouwers ingediende aanvragen moeten het voorwerp uitmaken van een administratieve controle. De administratieve controle biedt de mogelijkheid tot het verrichten van kruiscontroles enerzijds om de percelen te identificeren die tweemaal voor dezelfde steun zouden zijn aangegeven en anderzijds tussen de landbouwpercelen zoals aangegeven in de steunaanvragen en de referentiepercelen als vervat in het identificatiesysteem voor landbouwpercelen, ten einde te verifiëren of de percelen in aanmerking komen voor steun.

Bovendien moet voor ten minste 5 % van de aanvragen een controle ter plaatse worden verricht om na te gaan of de percelen daadwerkelijk in aanmerking komen en of de regels betreffende de braaklegging wel degelijk zijn nageleefd.

Bij de controles ter plaatse wordt de oppervlakte van de percelen bepaald met elk passend middel dat daartoe geschikt is bevonden door de bevoegde autoriteit van de lidstaten, met inachtneming van de bovengenoemde verordeningen. Er wordt de lidstaten dus enige ruimte gelaten om te beslissen welke middelen zij wensen te gebruiken om de oppervlakten van de percelen te bepalen en om vast te stellen aan wie zij, met behoud van beheer en verantwoordelijkheid, de taak willen toevertrouwen om de oppervlakten van de percelen te bepalen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen, PB L 160 van 26.6.1999.

(2)  Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, PB L 355 van 5.12.1992.

(3)  Verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij Verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, PB L 327 van 12.12.2001.

(4)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, PB L 270 van 21.10.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/269 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/269

---

(2004/C 84 E/0316)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3940/03

van Daniel Hannan (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Distorsies in de suikerhandel

Kan de Commissie mededelen hoe zij de distorsies in de suikerhandel denkt aan te pakken die ertoe leiden dat Britse banketbakkers, die aan veel mensen werkgelegenheid verschaffen, 10 % meer moeten betalen voor suiker dan hun collega's in andere landen van de interne markt, en tot driemaal zoveel als hun collega's buiten de interne markt? Maakt deze situatie niet een aanfluiting van het streven dat de EU hoog in het vaandel voert, stabiliteit in de werkgelegenheid en een echte interne markt voor de handel te creëren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 februari 2004)

Voor alle producten bestaan er prijsverschillen op de interne markt en die verschillen weerspiegelen bijzondere locale situaties inzake vraag en aanbod. De gemeenschappelijke marktordening voor suiker handhaaft de prijzen op de communautaire markt op een aanzienlijk hoger niveau dan dat van de wereldmarkt, maar zij voorziet tevens in een aantal instrumenten om het effect van deze hoge prijzen te verzachten voor de suiker gebruikende ondernemingen in de Gemeenschap. Zo voorzien de voorschriften in invoerrechten voor levensmiddelen met een hoog suikergehalte, uitvoerrestituties voor de suiker die in levensmiddelen is gebruikt of productierestituties voor de in de chemische en farmaceutische industrieën gebruikte hoeveelheden suiker.

Aangezien de Commissie zich ervan bewust is dat, in verband met zowel interne als externe problemen, een hervorming van deze regeling noodzakelijk is, heeft zij in september 2003 een mededeling aan de Raad en aan het Parlement voorgelegd betreffende een via de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (1) tot stand te brengen duurzaam landbouwmodel voor de suikersector. In deze mededeling worden drie opties voorgesteld voor de toekomst van de suikerregeling van de Unie die elk een element van prijsvermindering bevatten. De Commissie vertrouwt erop dat de met de lidstaten en het parlement lopende besprekingen tot een oplossing zullen leiden die een duurzame ontwikkeling van de suikersector verzekert, tot tevredenheid van zowel de gebruikers als de consumenten van dit product.

---

(1)  COM(2003)554 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/270 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/270

---

(2004/C 84 E/0317)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3941/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Discriminatie bij verkrijgen woonvergunning in Rotterdam

Volgens recente berichten in de pers (het weekblad Expresso d.d. 6.12.2003) heeft de gemeente Rotterdam (Nederland) besloten dat personen die minder verdienen dan 120 % van het minimumsalaris zich in de toekomst niet in de stad mogen vestigen en dat hetzelfde geldt voor immigranten die geen „integratiecursus” hebben gevolgd.

Deze voorstellen zijn ontoelaatbaar en druisen in tegen de beginselen van de Europese Unie, met name de beginselen van solidariteit, niet-discriminatie, bestrijding van sociale uitsluiting en het vrije verkeer van personen. Kan de Commissie in het licht hiervan mededelen:

| 1. | of zij op de hoogte is van het besluit van de gemeenteraad van Rotterdam om kansarmen uit de stad te weren? |
| --- | --- |

1.

of zij op de hoogte is van het besluit van de gemeenteraad van Rotterdam om kansarmen uit de stad te weren?

| 2. | Welke maatregelen zij voornemens is te treffen om te voorkomen dat dit besluit, dat een schending van de mensenrechten vormt, in de praktijk wordt gebracht? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen zij voornemens is te treffen om te voorkomen dat dit besluit, dat een schending van de mensenrechten vormt, in de praktijk wordt gebracht?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Europese Raad van Tampere (1999) heeft richtsnoeren voor een gemeenschappelijk Europees asiel- en immigratiebeleid vastgesteld. Dit beleid omvat onder meer de eerlijke behandeling van derdelanders die legaal op het grondgebied van haar lidstaten verblijven. In de conclusies van de Europese Raad is bepaald dat de wettelijke status van derdelanders, die legaal in de Unie verblijven, meer in overeenstemming moet worden gebracht met die van de onderdanen van de lidstaten. Derdelanders zouden in deze lidstaat een aantal uniforme rechten moeten verkrijgen die zo dicht mogelijk bij de rechten van EU-burgers liggen.

Dit werd verwezenlijkt bij Richtlijn 2003/109/EG van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen. In artikel 11, lid 1, onder f) van de richtlijn is bepaald dat onderdanen van derde landen die kunnen worden beschouwd als langdurig ingezetenen dezelfde behandeling genieten als de eigen onderdanen wat de toegang tot goederen en diensten betreft. Dit omvat in het bijzonder de toegang tot procedures voor het verkrijgen van huisvesting. De lidstaten moeten deze richtlijn tegen 23 januari 2006 omzetten.

Voor andere migranten, die geen langdurig ingezetenen zijn, is er voorlopig geen wettelijke bepaling op EU-niveau die de gelijke behandeling op het gebied van de toegang tot huisvesting garandeert.

Er dient op te worden gewezen dat migrerende werknemers uit de lidstaten overeenkomstig artikel 9 van Verordening 1612/68/EEG alle rechten en alle voordelen genieten die aan de nationale werknemers inzake huisvesting zijn toegekend, met inbegrip van de mogelijkheid, de woongelegenheid die zij nodig hebben in eigendom te verwerven.

Bij de vermelde maatregelen die in Rotterdam zijn getroffen, lijkt er echter geen sprake te zijn van discriminatie tussen eigen onderdanen en van derde landen bij het verlenen van huisvestingsvergunningen, aangezien zowel onderdanen van derde landen als eigen onderdanen 120 % van het minimumsalaris moeten verdienen.

De algemene voorwaarden voor het verlenen van huisvestingsvergunningen, vallen duidelijk binnen de exclusieve bevoegdheid van de lidstaten. Bijgevolg is de Commissie niet bevoegd om zulke maatregelen te beoordelen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/271 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/271

---

(2004/C 84 E/0318)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3944/03

van Dominique Souchet (NI) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Plannen voor herstel van de visbestanden

Kan de Commissie meedelen, met inachtneming van de herstelplannen voor de onderdelen van de visvangst die bestanden ontginnen waarvan aangenomen wordt dat ze zich „buiten biologisch veilige grenzen bevinden” (cf. art. 5 van verordening (EG) nr. 2371/2002 (1) van de Raad), wat de juridische grondslag voor het statuut van een visserijonderneming is die in de samenstelling van haar vangst een bestand van gegroepeerde soorten heeft waarvan er verschillende onder de herstelplannen vallen, zoals kabeljauw, schelvis, tong en pladijs (schol)?

Moet het schip in kwestie zich aan een of meerdere plannen voor herstel van de bestanden houden, en volgens welke rechtsregel(s)?

Als het onbetwistbaar vaststaat dat een schip maar aan een enkel plan onderworpen kan zijn, volgens welke criteria wordt er dan vastgesteld aan welk plan een bepaald schip zich te houden heeft?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 februari 2004)

Er bestaat geen definitie, en derhalve geen wettelijke grondslag om het statuut van een vis serij onderneming ten aanzien van de herstelplannen vast te stellen.

In herstelplannen worden bevissingsregels vastgesteld die de niveaus van de totaal toegestane vangsten (TACs) voor de duur van de herstelplannen bepalen. De TACs die voortvloeien uit de toepassing van de bevissingsregels, worden elk jaar vastgesteld in de TAC- en quotaverordening. De TACs voor bestanden die in combinatie met herstelbestanden zijn gevangen, zullen ook worden vastgesteld in de TAC- en quotaverordening, en daarbij zal rekening worden gehouden met de mate van associatie met de herstelbestanden. Elke visserijonderneming die herstelbestanden of geassocieerde bestanden vangt, zal aan vangstbeperkingen worden onderworpen op dezelfde wettelijke grondslag als elke andere visserijonderneming.

De herstelplannen mogen andere bepalingen bevatten, zoals de beperking van inspanningen of versterkte controlemaatregelen. Indien een onderneming een bestand bevist waarvoor een herstelplan geldt en andere bestanden waarvoor andere herstelplannen gelden, moet de onderneming aan de bepalingen van alle betrokken herstelplannen voldoen. De wettelijke grondslag waardoor de onderneming aan de bepalingen van de herstelplannen is gebonden, is Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van de Europese Unie van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, zowel als de bepalingen van het herstelplan zelf, dat de vorm heeft van een verordening, en dus overeenkomstig artikel 249 van het EG-Verdrag „verbindend is in al zijn onderdelen en rechtstreeks toepasselijk is in elke lidstaat”.

---

(1)  PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/271 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/271

---

(2004/C 84 E/0319)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3945/03

van Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI), Marco Cappato (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Gebruik van Europese middelen door terroristische organisaties en controle op de middelen bestemd voor de Palestijnse Nationale Autoriteit (PNA)

Volgens het Duitse weekblad Stern en het Engels dagblad The Independent hebben het anti-fraudebureau van de EU OLAF en de Belgische politie onderzoeken ingesteld naar middelen van de Europese Unie die terecht zouden zijn gekomen bij een militante Palestijnse groepering, welke rechtstreeks verantwoordelijk is voor zelfmoordaanslagen die slachtoffers hebben gemaakt onder de Israëlische burgers. De onderzoeken zouden zijn ingesteld omdat geld dat bestemd was voor de PNA via verwante organisaties in Duitsland en België zou zijn doorgesluisd naar de organisatie „Martelaarsbrigade Al-Aqsa”. In Duitsland is het onderzoek begonnen in Aken, maar strekt zich ook uit tot een basisorganisatie in Verviers, in België. De bedoelde groepen worden ervan verdacht subsidies te hebben aangevraagd bij de Europese Unie voor een immigratieproject, welke vervolgens zijn overgemaakt naar Al-Aqsa, een organisatie die deel uitmaakt van de door de Europese Unie verboden terroristische organisaties.

De Belgische autoriteiten zouden overigens nog veel meer onderzoeken hebben lopen.

Naar verluidt heeft de Europese Commissie besloten 80 miljoen euro per jaar uit te trekken om de PNA in staat te stellen verschuldigde betalingen aan kleine particuliere ondernemingen en aan de sociale diensten te verrichten, naast de 10 miljoen euro die bestemd zijn voor ondersteuning van het vredesproces.

| — | Kan de Commissie de persberichten over onderzoeken van OLAF bevestigen of ontkennen, en, in het eerste geval, mededelen of het om dezelfde onderzoeken gaat die worden verricht door de Duitse en de Belgische autoriteiten? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie de persberichten over onderzoeken van OLAF bevestigen of ontkennen, en, in het eerste geval, mededelen of het om dezelfde onderzoeken gaat die worden verricht door de Duitse en de Belgische autoriteiten?

| — | Is haar bekend hoe de andere onderzoeken verlopen en staat zij daarover in contact met de Duitse en de Belgische autoriteiten? |
| --- | --- |

—

Is haar bekend hoe de andere onderzoeken verlopen en staat zij daarover in contact met de Duitse en de Belgische autoriteiten?

| — | Kan zij aangeven welke controles zij in het leven heeft geroepen om zich ervan te vergewissen dat de voor de PNA bestemde gelden niet terechtkomen bij Palestijnse terroristische groeperingen? |
| --- | --- |

—

Kan zij aangeven welke controles zij in het leven heeft geroepen om zich ervan te vergewissen dat de voor de PNA bestemde gelden niet terechtkomen bij Palestijnse terroristische groeperingen?

| — | Kan zij aangeven om welke reden de kredieten die zij besloten heeft jaarlijks aan de PNA toe te kennen worden gebruikt voor de betaling van schulden aan kleine ondernemingen, en beschikt zij over bewijsstukken waaruit exact blijkt waar en hoe de gelden die totnogtoe door de Europese Unie aan de PNA zijn overgemaakt, worden besteed? |
| --- | --- |

—

Kan zij aangeven om welke reden de kredieten die zij besloten heeft jaarlijks aan de PNA toe te kennen worden gebruikt voor de betaling van schulden aan kleine ondernemingen, en beschikt zij over bewijsstukken waaruit exact blijkt waar en hoe de gelden die totnogtoe door de Europese Unie aan de PNA zijn overgemaakt, worden besteed?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(5 maart 2004)

Volgens de informatie die verstrekt is door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF), heeft OLAF een aantal onderzoeken ingesteld naar mogelijk misbruik van de financiële middelen van de Gemeenschap die zijn toegekend ter ondersteuning van de operationele begroting van de Palestijnse Nationale Autoriteit (PNA) en om de door Palestijnse verenigingen of organisaties voorgestelde humanitaire en ontwikkelingsprojecten te financieren. De desbetreffende onderzoeken worden intensief en zonder onderbreking uitgevoerd.

Naar aanleiding van de conclusies van de hierboven genoemde onderzoeken naar niet-gouvernementele verenigingen of organisaties heeft OLAF bepaalde feiten, die niet te maken hadden met de financiering van terroristische organisaties, gemeld aan de bevoegde gerechtelijke autoriteiten. OLAF werkt in deze zaak nauw samen met de gerechtelijke autoriteiten in de lidstaten en verleent hun actief bijstand.

Op grond van de informatie waarover OLAF momenteel beschikt bestaat er geen verband tussen de bovengenoemde onderzoeken, noch is er enig bewijs dat door de Commissie verstrekte middelen zijn gebruikt om terroristische organisaties, die door de Commissie verboden zijn, te financieren.

De PNA heeft te kampen met een chronisch financieringstekort en heeft het betalen van rekeningen voor sociale zekerheid en van particuliere ondernemingen moeten uitstellen, waardoor deze ondernemingen in een nog lastiger parket zijn geraakt en de werkloosheid aanzienlijk is gestegen. De door de Commissie toegewezen 80 miljoen euro worden daarom gebruikt voor de achterstallige betalingen van de overheid aan de particuliere sector en voor de sociale zekerheid. Tegelijkertijd is deze toekenning onderhevig aan de toepassing van grondige hervormingen van de PNA door middel van aan de betalingen gestelde voorwaarden.

De Commissie heeft een technisch bijstandsteam opgezet onder de verantwoordelijkheid van DG AIDCO dat alle achterstallige facturen één voor één controleert en goedkeurt voordat het desbetreffende bedrag wordt vrijgegeven. Tot op heden is ongeveer 6 miljoen euro van de 80 miljoen euro die voor 2003 gereserveerd was, daadwerkelijk vrijgegeven. De door het technische bijstandsteam uitgevoerde controles worden ondersteund door een accountant die gedetacheerd is door een Europese nationale rekenkamer en die werkzaam is op basis van een ad-hoccontract.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/273 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/273

---

(2004/C 84 E/0320)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3947/03

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Subsidies voor innovatieve zonne-installaties

In Priolo, Sicilië, wordt een elektrische centrale van een nieuw type gebouwd, die door middel van 360 paraboolspiegels op geheel nieuwe wijze thermische zonne-energie kan opvangen. Het project in kwestie heeft de naam Archimedes gekregen. De aldus opgewekte hernieuwbare energie, die naar de mening van de uitvinder absoluut schoon is, zou veel minder kosten dan conventionele energie. De technologie, die erin bestaat de warmte van de zon te concentreren om de hoge temperaturen te bereiken die nodig zijn om een turbine aan te drijven en elektriciteit op te wekken, zal worden toegepast in combinatie met een traditionele centrale. De turbine kan worden aangedreven door gasverbranding, maar ook door zonne-energie. Met deze methode zal 20 MW aan electriciteit per dag kunnen worden geproduceerd, waardoor op jaarbasis 12 500 ton olie kan worden bespaard, de hoeveelheid die gemiddeld wordt verbruikt voor een produktie van deze omvang. Ook de CO2-uitstoot is geringer, naar schatting 40 000 ton per jaar minder dan bij een traditionele elektrische centrale. De Archimedes-centrale zal energie kunnen accumuleren en ook's nachts en bij bedekte hemel functioneren.

Heeft de Europese Commissie al kennis genomen van deze innovatieve centrale?

Bestaan er subsidies op dit gebied, vooral ten gunste van de zuidelijke landen met veel zonnedagen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Commissie is op de hoogte van de gemeenschappelijke aanpak in Italië door het Italiaanse Nationale Agentschap voor Elektrische Energie: „Ente Nazionale per l'Energia elettrica” (ENEL) en het Europees Agentschap voor Kernenergie (ENEA) om de mogelijkheden te onderzoeken voor de concentratie van zonne-energiesystemen teneinde elektriciteit op te wekken door de stoom die vrijkomt in de zonne-energieinstallatie te gebruiken in de turbine van de bestaande, conventionele ENEL-elektriciteitscentrale in het Archimedesproject in Priolo.

Dank zij deze aanpak moeten de investeringskosten van de zonne-energieinstallatie kunnen worden verlaagd, aangezien er gebruik wordt gemaakt van de bestaande turbinegenerator, waarmee het elektrisch vermogen wordt uitgebreid van 760 MegaWatt (MW) (het vermogen van de conventionele ENEL-installatie) naar 780 MW.

De geraamde kosten van 48 miljoen euro die nodig zijn om de zonne-installatie van 20 MW te bouwen worden gedragen door de Italiaanse regering (40 % ) en ENEL (60 % ).

In het kader van het energiegedeelte van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) (1998-2002) steunt de Commissie momenteel drie grote projecten in deze sector, die kunnen rekenen op een totale bijdrage van de Commissie van 15 miljoen euro, vrijwel gelijk verdeeld tussen de drie projecten.

Deze drie projecten zijn gelegen in het zuiden van Spanje, waar ze niet alleen gebruik kunnen maken van de zeer gunstige zonneschijn maar ook van het beschikbare feed-in tariefschema. Momenteel levert de Spaanse regering bijna 0,12 EUR/kilowattuur (kWh), bovenop de bundelprijs van de elektriciteitsmarkt, om de elektriciteit te ondersteunen die wordt opgewekt door de zonne-energiecentrale.

Ervaring leert dat de bijdrage van de Gemeenschap zeer belangrijk is voor de financiële haalbaarheid van een project, aangezien ze een belangrijk deel van de subsidiabele kosten vormt. Toch levert de bijdrage van de Gemeenschap slechts een zeer bescheiden aandeel in de totale kosten van de projecten. Alleen de kosten voor de onconventionele, vernieuwende delen van het project komen in aanmerking. De kosten voor bouwactiviteiten of van een installatie voor het opwekken van turbine-elektriciteit komen bijvoorbeeld niet in aanmerking. Dit betekent dat deze projecten daarvoor leningen moeten krijgen om te kunnen opgestart.

Het eerste project, Planta Solar 10 (contract NNE5-1999-356), wil de commerciële haalbaarheid van een elektriciteitsgenerator van 10 MW aantonen (en een jaarlijkse elektriciteitsproductie van 20 Gigawattuur (GWh)) via een centrale „receiver”. De totale projectkosten bedragen meer dan 30 miljoen euro, de totale subsidiabele kosten bedragen bijna 17 miljoen euro en de bijdrage van de Gemeenschap bedraagt bijna 5 miljoen euro. Op dit moment wordt gedacht aan een technische wijziging van het oorspronkelijke ontwerp, zodat er een „saturated-steam receiver” wordt gebruikt in plaats van de „air receiver”.

Het tweede project, Solar Tres (contract NNE5-2001-369), bestaat uit een installatie van 15 MW waarbij gebruik wordt gemaakt van dezelfde „central receivet”-aanpak als in het vorige project, met innovatieve oplossingen voor het energie-opslagsysteem met gesmolten zout. De totale kosten voor het project belopen 5 3 miljoen euro, de totale subsidiabele kosten bedragen meer dan 15 miljoen euro en de bijdrage van de Gemeenschap bedraagt 5 miljoen euro. Dit project is onlangs van start gegaan. De Commissie bevindt zich nu in de fase waarin ze het eerste halfjaar van de contractperiode beoordeelt.

Het derde project, Andasol (contract NNE5-2001-560) bestaat uit een 50 MW elektriciteitscentrale (met een elektriciteitsproductie van meer dan 180 GWh per jaar) die de „solar trough”-benadering hanteert in combinatie met een opslagsysteem dat gebaseerd is op gesmolten zout. De totale kosten voor het project belopen bijna 157 miljoen euro, de totale subsidiabele kosten bedragen meer dan 14 miljoen euro en de bijdrage van de Gemeenschap bedraagt 5 miljoen euro. Ook dit project is vrij recentelijk van start gegaan, zodat de Commissie nog de eerste contractperiode van 6 maanden moet beoordelen.

Deze drie projecten behoren tot de grootste elektriciteitscentrales op basis van hernieuwbare energie en zijn zeer relevant voor de acties van de Commissie met betrekking tot hernieuwbare energiebronnen, met name met het oog op Richtlijn 2001/77/EG (1) betreffende elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.

Het zesde OTO-kaderprogramma, dat momenteel loopt, geeft ook steun aan innovatieve Europese projecten op het gebied van hernieuwbare energie. De uitnodigingen voor het indienen van voorstellen in het kader van het zesde OTO-programma worden gepubliceerd op de Cordis-website van de Commissie.

Ten slotte is de Commissie bezig met een haalbaarheidsstudie voor het instellen van financieringsinstrumenten voor innovatieve hernieuwbare energie ter ondersteuning van de coalitie voor hernieuwbare energiebronnen van Johannesburg (Contract ENV.C.2./SER/2003/0068).

De meeste lidstaten geven subsidie voor zonne-energie om deze economisch haalbaar te maken. In het geval van Spanje bedraagt de bijdrage meer dan drie keer de gemiddelde prijs van de Kw/h op de handelsmarkt.

---

(1)  Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt, PB L 283 van 27.10.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/274 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/274

---

(2004/C 84 E/0321)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3961/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Jules Muis — Functioneren van de Commissie

Jules Muis, directeur-generaal van de interne audit van de Europese Commissie, verklaarde onlangs dat er in de administratie van de Europese Unie een verandering van cultuur nodig is.

Voor de BBC verklaarde Muis dat de ambtenaren van de Commissie beoordeeld worden op hun vermogen om „low profile” te blijven en zich te schikken naar een daadwerkelijke code van de stilte, waarbij het bestaan wordt erkend van een „politeness conspiracy” bij de Commissie.

Volgens dezelfde bron zei Jules Muis te moeten constateren dat de „klokkenluiders” de factoren van verandering zijn, omdat de mensen elkaar niet de waarheid durven te zeggen.

Hoewel het hoofd van de audit de inspanningen van commissaris Kinnock erkent om dat cultuurprobleem aan te pakken, onderstreept hij de behoefte aan meer en beter leadership dan in de laatste jaren.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| — | Wat is haar commentaar op de verklaringen van de directeur-generaal van de interne audit van de Europese Commissie? |
| --- | --- |

—

Wat is haar commentaar op de verklaringen van de directeur-generaal van de interne audit van de Europese Commissie?

| — | Hoe kunnen uit de kwesties die door de heer Muis zijn aangekaart lessen worden getrokken voor de toekomstige functionering van de Commissie? |
| --- | --- |

—

Hoe kunnen uit de kwesties die door de heer Muis zijn aangekaart lessen worden getrokken voor de toekomstige functionering van de Commissie?

| — | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om de transparantie te bevorderen en een eind te maken aan de cultuur van de stilte? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om de transparantie te bevorderen en een eind te maken aan de cultuur van de stilte?

| — | Hoe schat zij de resultaten in van de maatregelen die al zijn genomen? |
| --- | --- |

—

Hoe schat zij de resultaten in van de maatregelen die al zijn genomen?

| — | Wat zijn volgens de Commissie de meest efficiënte en meest passende maatregelen om de ambtenaren van de Commissie te overtuigen van het belang van het respect voor en het vertrouwen in het leadership waar naar mag blijken behoefte aan bestaat? |
| --- | --- |

—

Wat zijn volgens de Commissie de meest efficiënte en meest passende maatregelen om de ambtenaren van de Commissie te overtuigen van het belang van het respect voor en het vertrouwen in het leadership waar naar mag blijken behoefte aan bestaat?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(19 maart 2004)

Europese ambtenaren mogen kritiek leveren op een wijze die strookt met de bepalingen van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen. De directeur-generaal van de interne audit houdt zich als ambtenaar aan deze bepalingen en brengt zijn professionele onafhankelijkheid als auditeur niet in het gedrang.

Het geachte parlementslid weet dat het buiten kijf staat dat de Commissie momenteel zeer bewust omvangrijke en radicale moderniseringen doorvoert. De in het witboek van maart 2000 over de hervorming van de Commissie (1) beschreven instrumenten om de noodzakelijke hervormingen door te voeren, zijn momenteel operationeel. Het hervormingsprogramma (van ontwerp tot uitvoering) is binnen de Commissie sneller en verhoudingsgewijs goedkoper uitgevoerd dan in vergelijkbare organisaties ondanks aanzienlijke wijzigingen van de wetgeving en omvangrijke organisatorische en personele veranderingen. De hervormingen hebben aanzienlijke financiële besparingen opgeleverd en zullen dat ook in de toekomst nog doen. Uit de resultaten blijkt dat het personeel en het management in het algemeen en de hoofdverantwoordelijken voor de planning, de uitvoering en de voortzetting van de hervormingen in het bijzonder uitstekend werk hebben geleverd. Zoals vaak zijn daden belangrijker dan woorden.

De Commissie heeft vanaf het begin van de hervormingen duidelijk gemaakt dat de „cultuur” van een organisatie grotendeels wordt bepaald door de systemen en structuren — en bijgevolg de beheerspatronen en verhoudingen — die gedurende een aantal jaren gewoonlijk van kracht zijn geweest. Mettertijd en om tal van redenen ontwikkelen er zich binnen een organisatie allerlei verouderde en ontoereikende procedures. Omgekeerd is het logisch dat ook gemoderniseerde en verbeterde systemen, structuren, beheerspatronen en verhoudingen slechts geleidelijk en niet onmiddellijk ingeburgerd raken.

De Commissie beseft dat ook maatregelen moet worden genomen om positieve resultaten binnen een organisatie te stimuleren. De hervormingen van de Commissie hebben daarom niet alleen de nodige infrastructuur voor verbeteringen opgeleverd maar ook instrumenten om verbeteringen systematisch te stimuleren. Daarbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan de invoering van internationaal erkende interne controlenormen, de verdrievoudiging van de deelname van personeel aan opleidingen, de uitvoerige interne audit, de verplichte vijfjaarlijkse mobiliteit van alle managers en personeelsleden die bij geld- en contractbeheer betrokken zijn, de jaarlijkse individuele beoordeling van het personeel en de promoties op basis van langdurige verdiensten, de specificatie van individuele verantwoordelijkheden, de strategische planning en programmering met het oog op een beter evenwicht tussen het takenpakket en het personeelsbestand, en nog veel meer (zie hieronder). Als componenten van een cultuurverandering hebben deze systematische moderniseringen meer effect dan vermaningen en aansporingen.

Het spreekt voor zich dat het hervormingsproces — zoals trouwens de bedoeling was — tot voortdurende en systematische zelfevaluaties en rapportages heeft geleid om eventuele problemen op te sporen en systematisch en transparant te verhelpen. De Commissie is verheugd dat uit objectief onderzoek blijkt dat meer vooruitgang is geboekt dan in het witboek over de hervorming van de Commissie was gepland.

Bij het streven naar meer transparantie (een expliciete doelstelling van de hervormingen) speelt het systeem van jaarlijkse door de directeuren-generaal opgestelde activiteitenverslagen een centrale rol. Dit in het witboek van maart 2000 voorgestelde systeem is in 2001 in heel de Commissie ingevoerd als onderdeel van het activiteitsgestuurd management. Alle directeuren-generaal moeten een uitgebreid verslag over de activiteiten van hun diensten indienen samen met een verklaring dat de middelen met redelijke zekerheid goed gebruikt zijn. Verder moeten ze een lijst van problemen opstellen, minpunten op onder meer managementgebied aanstippen en specifieke oplossingen voorstellen. Jaarlijks wordt voor de hele Commissie een geconsolideerd „syntheseverslag” van deze jaarlijkse activiteitenverslagen opgesteld. Het syntheseverslag en alle andere verslagen worden bij het Europees Parlement en de Rekenkamer ingediend. De voorzitter van de Rekenkamer heeft dit systeem — dat in de praktijk verder verfijnd wordt — beschreven als een „ware revolutie op managementgebied” waarbij van een „ongekende openheid” blijk wordt gegeven. De analyse en de maatregelen die als direct gevolg van de jaarlijkse activiteitenverslagen worden ondernomen, vereisen en zorgen voor een openhartige wisselwerking en een efficiënte follow-up. Deze feiten weerleggen de bewering van het geachte parlementslid over een „code van de stilte”.

Als producten van de hervormingsstrategie hebben de dienst Interne audit en de interne auditteams in de directoraten-generaal intussen op soortgelijke wijze voor positieve resultaten op een aantal gebieden in verband met de interne controle gezorgd. Dit blijkt uit het feit dat de gecontroleerde diensten grotendeels met de aanbevelingen van de auditeurs instemmen en bereid zijn om eerlijk en doeltreffend op objectieve analyses en relevante aanbevelingen te reageren. Dergelijke resultaten kunnen niet worden bereikt met „stilte”.

De Commissie heeft in het nieuwe Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen ook duidelijkere en geactualiseerde regels inzake „klokkenluiden” opgenomen zodat ambtenaren beter in staat zijn om hun statutaire plicht te vervullen en mogelijke misbruiken onder de aandacht van het management of OLAF te brengen. Als ambtenaren bijvoorbeeld van mening zijn dat OLAF of hun eigen instelling niet snel genoeg reageren, kunnen ze hun bewijsmateriaal aan de voorzitters van andere instellingen voorleggen. Ook de regels ter bescherming van de beroepszekerheid en de carrière van ambtenaren die bona fide mogelijke misbruiken melden, zijn dankzij hervormingen binnen de Commissie verbeterd. In plaats van het stilzwijgen te bevorderen zorgen deze regels ervoor dat mogelijke misbruiken gemakkelijker kunnen worden gemeld.

Op 10 februari 2004 heeft de Commissie het laatste van een reeks voortgangsverslagen over de hervorming goedgekeurd (2). Uit het verslag blijkt dat in minder dan vier jaar na de publicatie van het witboek over de hervorming van de Commissie 96 van 98 geplande acties al zijn uitgevoerd. De resterende acties zullen dit jaar volledig worden uitgevoerd. Het geachte parlementslid vindt in dit verslag informatie over de omvang en de inhoud van de hervormingen en een gedetailleerd antwoord op zijn vierde vraag (Hoe schat de Commissie de resultaten van de al genomen maatregelen in?).

De Commissie vindt dat er al enorme vooruitgang is geboekt, al is de situatie nog niet perfect. Ze benadrukt daarom dat er zoals bij elke diepgaande modernisering nog ruimte voor verbetering is en dat het van vitaal belang is dat de inspanningen worden voortgezet. De huidige commissarissen zullen op de ingeslagen weg voortgaan en de volgende Commissie ervan proberen te overtuigen het elan te handhaven en dienovereenkomstig te handelen. De Commissie is echter realistisch en waarschuwt voor illusies als zouden organisatorische gewoonten genetisch zijn en voor onrealistische verwachtingen als zouden de effecten van de moderniseringen universeel en onmiddellijk volledig tastbaar zijn. Jammer genoeg zijn doeltreffende hervormingen onvermijdelijk een proces van lange duur.

De meest productieve en doeltreffende manier om het soort respect en vertrouwen af te dwingen waarnaar het geachte parlementslid verwijst, bestaat erin dat de Commissie bereid blijft een centrale betekenis aan de kwaliteiten van het management toe te kennen en waar nodig en mogelijk veranderingen en aanpassingen doorvoert om te voorkomen dat regels verouderd raken of het functioneren van de instelling als een multinationale overheidsdienst met unieke verantwoordelijkheden in het gedrang brengen. De Commissie zal in dit verband ook rekening moeten blijven houden met praktische ervaringen, toekomstige arbeidsverplichtingen en aanbevelingen van het personeel, van wie voor de interne controlesystemen verantwoordelijk is, van interne en externe auditeurs en van het Europees Parlement in het kader van het kwijtingsproces.

---

(1)  COM(2000) 200 def.

(2)  COM(2001)115 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/277 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/277

---

(2004/C 84 E/0322)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3962/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Portugal — snelwegentol voor ruimtewagens

Uit recente gegevens blijkt dat in Portugal ruimtewagens van sommige merken (Chrysler, Kia) de laagste tol op de Portugese snelwegen betalen (categorie 1), terwijl hetzelfde type auto's van andere merken een hogere tol moet betalen.

De Portugese minister van Economie had aangekondigd dat de ruimtewagens die geassembleerd worden in de fabriek van „AutoEuropa” ook onder categorie 1 zouden vallen, naast de merken die oorspronkelijk in de laagste tolgroep vielen. Daar is tot nu toe niets van in huis gekomen.

Het verschil in tol is vooral voelbaar voor grote gezinnen, voor wie de aanschaf van dit soort voertuigen bijna een must is.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| — | Is het de Commissie bekend dat in Portugal voor ruimtewagens een verschillende snelwegentol wordt geheven? |
| --- | --- |

—

Is het de Commissie bekend dat in Portugal voor ruimtewagens een verschillende snelwegentol wordt geheven?

| — | Wat denkt de Commissie over deze situatie, tegen de achtergrond van de beginselen van non-discriminatie en gelijke mededinging op de interne markt? Meent de Commissie niet dat het hier gaat om een regelrechte schending van deze principes? |
| --- | --- |

—

Wat denkt de Commissie over deze situatie, tegen de achtergrond van de beginselen van non-discriminatie en gelijke mededinging op de interne markt? Meent de Commissie niet dat het hier gaat om een regelrechte schending van deze principes?

| — | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om een eind te maken aan deze situatie die niet alleen de mededinging verstoort maar ook sociaal zeer belastend is voor vele grote gezinnen? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of is zij van plan te nemen om een eind te maken aan deze situatie die niet alleen de mededinging verstoort maar ook sociaal zeer belastend is voor vele grote gezinnen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 februari 2004)

Het specifieke wettelijke instrument van de Gemeenschap voor de heffing van belastingen, tol en gebruikersvergoedingen is Richtlijn 1999/62/EG (1). Deze heeft uitsluitend betrekking op vrachtwagens van 12 ton en meer. Lidstaten die tol heffen op voertuigen van minder dan 12 ton, inclusief personenauto's, hoeven dus niet te voldoen aan de bepalingen van Richtlijn 1999/62/EG, aangezien deze tolheffingen niet onder deze richtlijn vallen.

Of er al dan niet tol wordt geheven op voertuigen die niet onder Richtlijnl999/62/EG vallen, is een kwestie van subsidiariteit, waarbij de lidstaten zelf efficiënter kunnen beslissen, aangezien zij de plaatselijke omstandigheden in aanmerking kunnen nemen. In elk geval wordt tol in de regel gekoppeld aan de kenmerken van voertuigen en de omstandigheden waarin de tolweg gebruikt wordt: normaal gesproken betalen grotere voertuigen meer, vaak betalen vervuilende voertuigen meer, soms betalen voertuigen die op piekuren van de weg gebruik maken meer, enz.

De Commissie is niet op de hoogte van de exacte omstandigheden van de tolheffingen in Portugal op diverse modellen van grote personenauto's waar het geachte parlementslid naar verwijst. De Commissie zal contact opnemen met de Portugese autoriteiten om hierover duidelijkheid te krijgen.

---

(1)  Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, PB L 187 van 20.7.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/278 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/278

---

(2004/C 84 E/0323)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3979/03

van Joan Valivé (ELDR) aan de Commissie

(6 januari 2004)

Betreft:   Amnestie voor illegaal gebouwde woningen in Eivissa

Verwacht wordt dat de regeringsraad van de Balearen op 18 december 2003 het wetsontwerp betreffende fiscale en administratieve maatregelen zal goedkeuren. In de achttiende aanvullende bijlage van dit wetsontwerp wordt duidelijk bepaald dat op het eiland van Eivissa de bestaande alleenstaande eengezinswoningen in een beschermde kustzone bij het van kracht worden van deze wet kunnen worden gelegaliseerd, op voorwaarde dat ze aan de volgende vereisten voldoen:

| a) | de woningen mogen zich niet binnen een straal van 250 meter van de kuststrook bevinden; |
| --- | --- |

a)

de woningen mogen zich niet binnen een straal van 250 meter van de kuststrook bevinden;

| b) | ze mogen zich niet hoger dan 250 meter boven het zeeniveau bevinden; |
| --- | --- |

b)

ze mogen zich niet hoger dan 250 meter boven het zeeniveau bevinden;

| c) | ze mogen zich niet bevinden in een gebied dat als zone A is gekwalificeerd in de aanvullende planningsregels die de regering van de Balearen op 26 juli 1990 def goedkeurde; |
| --- | --- |

c)

ze mogen zich niet bevinden in een gebied dat als zone A is gekwalificeerd in de aanvullende planningsregels die de regering van de Balearen op 26 juli 1990 def goedkeurde;

| d) | naast het verzoek om legalisatie, moet ook een plan voor herstel van het landschap worden voorgelegd dat specifiek is bedoeld om de gevolgen op te vangen, etc. |
| --- | --- |

d)

naast het verzoek om legalisatie, moet ook een plan voor herstel van het landschap worden voorgelegd dat specifiek is bedoeld om de gevolgen op te vangen, etc.

In Corona, Santa Agnès, staat reeds sinds 1991 een huis in een natuurgebied van specifiek belang (ANEI). Het gebied is eveneens gekwalificeerd als een Gebied van Communautair Belang (GCB) en een Speciale Beschermingszone voor Vogels (SBZV). In het hierboven genoemde wetsontwerp wordt bepaald dat niet op bergtoppen mag worden gebouwd, en dat is net waar het huis zich bevindt. In de in 1991 door het parlement van de Balearen goedgekeurde wet inzake natuurgebieden wordt eveneens gespecificeerd dat niet op een bergtop mag worden gebouwd. Daarnaast bestaat een reeks richtlijnen op communautair niveau die eveneens dit soort beschermde gebieden regelen.

Is de Commissie van mening dat dergelijke situaties van amnestie voor illegaal gebouwde woningen een schending inhouden van richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna? In welke maatregelen is door de Europese Commissie voorzien voor situaties waarbij het algemene beginsel van duurzame ontwikkeling wordt geschonden, met name als het een natuurgebied van specifiek belang en bijgevolg een natuurlijke habitat van communautair belang betreft?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 februari 2004)

De feiten die door het geachte parlementslid naar voren zijn gebracht hebben betrekking op regelgeving inzake landgebruik die buiten de interventiebevoegdheden van de Commissie valt. Artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora (2) is van toepassing op elk plan of project dat niet rechtstreeks verband houdt met of noodzakelijk is voor het beheer van een Natura-2000-gebied, maar dat daar een aanzienlijke invloed op kan hebben. De Commissie is niet van mening dat overheidsmaatregelen die bedoeld zijn om een wettelijke status te verlenen aan een afzonderlijke eengezinswoning in een Natura-2000-gebied, opgevat kunnen worden als een plan of project zoals bedoeld in artikel 6 van voornoemde richtlijn van de Raad. Bovendien vermeldt het geachte parlementslid dat het huis in Santa Agnès de Corona gebouwd is in 1991, drie jaar vooraleer Richtlijn 92/43/EEG van kracht werd en negen jaar voordat de Spaanse overheid het gebied aanwees als gebied van communautair belang ES0000241 (Costa dels Amunts) — september 2000. Daarom is de Commissie van mening dat deze maatregel geenszins in strijd is met Richtlijn van de Raad 92/43/EEG.

De Commissie ziet er in haar rol van hoedster van de verdragen op toe dat de bepalingen van de communautaire wetgeving door de lidstaten worden nageleefd en neemt maatregelen indien er bewijs is van een overtreding, met name wanneer het Natura-2000-gebieden betreft.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/279 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/279

---

(2004/C 84 E/0324)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3988/03

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Manipulaties bij de uitwisseling van informatie tussen commissaris Solbes en Eurostat

De interne controleur van de Commissie, de heer Muis, maakt in zijn „Eurostat briefing note” van 24 september 2003 melding van voorvallen die de conclusie rechtvaardigen dat er bij de uitwisseling van informatie tussen het kabinet van commissaris Solbes en het directoraat-generaal Eurostat sprake is geweest van manipulaties. Zo bevatte het ontwerp van een nota van Eurostat die in de zomer van 2002 aan het kabinet van commissaris Solbes werd gestuurd informatie over het bestaan van een zwarte rekening in connectie met de datashops, maar kwam deze informatie in de definitieve versie van de nota niet meer voor.

In zijn nota schrijft de heer Muis: „De redenen voor het weglaten van deze belangrijke informatie blijven onduidelijk. Volgens het kabinet van de verantwoordelijke commissaris is na ontvangst van de ontwerpnota om een aantal formele wijzigingen en verduidelijking van de tekst met betrekking tot een specifieke contractant gevraagd. Volgens het kabinet is door het kabinet niet gevraagd om schrapping van de bovenvermelde belangrijke elementen in connectie met de datashops”. In een nota van 15 november 2003 aan de Commissie begrotingscontrole beweert de heer Franchet dat hij in de zomer van 2002 opdracht had gegeven het kabinet van commissaris Solbes over alle aan OLAF gemelde voorvallen te informeren.

Kan de Commissie mij afschriften van het hierboven vermelde ontwerp, alsook van de definitieve versie van de nota doen toekomen?

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen om te achterhalen wie verantwoordelijk was voor de schrapping van de passage betreffende de zwarte rekening? Is deze kwestie het onderwerp geweest van een administratief onderzoek? Zo niet, waarom niet? Zo ja, met welk resultaat?

Is het bij de Commissie gebruikelijk dat de kabinetten van commissarissen op basis van ontwerpversies van aan hen gerichte nota's met de verantwoordelijke diensten over de inhoud van die nota's onderhandelen, of is het genoemde voorval een uitzondering?

Was de verantwoordelijke commissaris van deze onderhandelingen op de hoogte? Werkt de ambtenaar die voor de onderdhandelingen met Eurostat over de inhoud van de nota verantwoordelijk is nog altijd op het kabinet van commissaris Solbes?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(25 maart 2004)

De Commissie heeft het ontwerp en de definitieve versie van de door het geachte parlementslid genoemde nota op 2 december 2003 overeenkomstig bijlage III, punt 3.2, bij het kaderakkoord van 5 juli 2000 afgegeven aan Diemut Theato, voorzitter van de Commissie begrotingscontrole, Juan Jose Bayona de Perogordo, rapporteur voor de algemene kwijting 2002, en Paulo Casaca, rapporteur voor de algemene kwijting 2001.

De volgorde van de gebeurtenissen is nagetrokken op basis van een ondervraging van de betrokkenen en de conclusies van de dienst Interne audit en door de Commissie op dezelfde datum schriftelijk aan deze drie personen meegedeeld.

De volgorde van de gebeurtenissen is eveneens uiteengezet in het gezamenlijke antwoord van de Commissie op de schriftelijke vragen E-0169/04, E-0170/04 en E-0171/04 van Chris Heaton-Harris (1) en de vragenlijst PE 338.732 def. over de kwijting voor de algemene begroting 2002.

Zoals het geachte parlementslid weet, onderzoekt het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) de feiten bij Eurostat en zal de Commissie in het licht van de conclusies van het OLAF nagaan of verder administratief onderzoek nodig is.

Er is in deze zaak niet onderhandeld. Het is gangbaar dat bij een door de diensten opgestelde tekst om toelichting wordt gevraagd.

Wat de laatste vraag betreft, zoals gezegd is er niet onderhandeld. Het toenmalige kabinetslid voor Eurostat heeft het kabinet sindsdien verlaten.

---

(1)  Zie blz. 327.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/280 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/280

---

(2004/C 84 E/0325)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3994/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Programma cultuur en taal

Het kaderprogramma voor cultuur en taal, waarvoor in totaal 39 miljoen euro is uitgetrokken, heeft o.a. ten doel de culturele dialoog en de wederzijdse kennis van de cultuur en de geschiedenis van de Europese volkeren te bevorderen.

Zou de Commissie kunnen mededelen hoeveel en welke projecten er in 2002 zijn gefinancierd en welke resultaten deze projecten hebben opgeleverd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(11 februari 2004)

De Commissie vestigt de aandacht van de geachte parlementariër op het feit dat de complete en gedetailleerde lijst van alle door het programma Culture 2000 in 2000, 2001, 2002 en 2003 ondersteunde projecten (alsmede de begunstigde organisaties, de bij de projecten betrokken partners en de toegekende bedragen) op internet te vinden zijn onder het volgende adres: (http://europa.eu.int/comm/culture/eac/ index_fr.html).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/280 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/280

---

(2004/C 84 E/0326)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3995/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Projecten in verband met de informatiemaatschappij

In het kader van het vijfde kaderprogramma voor wetenschappelijk onderzoek was een activiteit voorzien voor metingen en proeven, waarvoor vijf uitnodigingen voor het indienen van voorstellen in de periode juli 1999-maart 2002 waren gepland voor een totaal bedrag van 46 miljoen euro.

Zou de Commissie kunnen mededelen welke projecten zijn geselecteerd, uit welke landen deze projecten afkomstig zijn, hoeveel projecten niet in aanmerking zijn genomen en om welke reden? Is voorts geverifieerd welke resultaten er verkregen zijn?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(16 februari 2004)

Uit het thematische programma „Concurrerende en duurzame groei” van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) 1998-2002 zijn meer dan 2 400 contracten voortgekomen, waarvan 245 op het gebied van de generieke activiteit „Metingen en proeven”.

De vraag van het geachte parlementslid heeft betrekking op de vijf gerichte uitnodigingen die zijn gepubliceerd in de generieke activiteit „Metingen en proeven” met een indicatief budget van 47 miljoen euro.

In totaal zijn er 75 projecten gefinancierd waaraan de Gemeenschap in totaal 56 miljoen euro heeft bijgedragen, nadat er vijf achtereenvolgende gerichte uitnodigingen zijn gepubliceerd voor het vijfde kaderprogramma voor OTO. Bijzonderheden over alle projecten zijn te vinden in de database van de projecten op de Cordis-website (http://www.cordis.lu).

Zestig voorstellen kwamen niet voor financiering in aanmerking. De reden daarvoor was dat de onafhankelijke beoordelaars ze van onvoldoende kwaliteit vonden of dat ze van mening waren dat een concurrerend voorstel over hetzelfde onderwerp van betere kwaliteit was.

De meeste contracten lopen nog steeds en de resultaten zullen opgenomen worden in een permanente actie voor de beoordeling van de resultaten en de sociaal-economische invloed van de voltooide projecten van het programma Concurrerende en duurzame groei.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/281 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/281

---

(2004/C 84 E/0327)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3996/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Nieuwe werkmethoden en de ontwikkeling van de elektronische handel

In het vijfde kaderprogramma voor wetenschappelijk onderzoek was een kernactiviteit voorzien voor nieuwe werkmethoden en de ontwikkeling van de elektronische handel, waarvoor een aantal uitnodigingen tot het indienen van voorstellen in de periode 1999-2001 was gepland.

Zou de Commissie kunnen mededelen hoeveel uitnodigingen er gepubliceerd zijn, wie er geselecteerd zijn, en welk bedrag er voor elk goedgekeurd project is uitgetrokken? Is de Commissie voorts nagegaan of de ondernomen activiteiten resultaat hebben opgeleverd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(17 februari 2004)

Tijdens de genoemde periode (1999-2001) zijn er negen uitnodigingen geweest voor de kernactiviteit II: nieuwe werkmethoden en ontwikkeling van elektronische handel.

De informatie over de projecten die uit deze uitnodigingen zijn voortgekomen, is te vinden op de Cordis-site (1), waar gezocht kan worden op kernactiviteit, land, soort overeenkomst en soort partner.

Een ander adres (2) geeft toegang tot een document waarin een overzicht en een samenvatting worden gegeven van de activiteiten van kernactiviteit II tijdens de desbetreffende periode.

Momenteel wordt de impact beoordeeld van alle activiteiten van het programma Technologie van de informatiemaatschappij (IST), waaronder kernactiviteit II; de voorlopige versie van het verslag daarvan is eind april 2004 beschikbaar, de definitieve versie eind oktober 2004.

---

(1)  http://www.cordis.lu/ist/projects/projects.htm

(2)  http://www.cordis.lu/ist/ka2/report.htm#ar2001

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/281 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/281

---

(2004/C 84 E/0328)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4003/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Diepte van de vaargeul in de Donau bij Straubing-Vilshofen

In het verslag-Van Miert staat dat de diepte van de vaargeul in de Donau bij Straubing-Vilshofen het hele jaar door 2,50 meter moet zijn. Dit kan alleen worden bereikt met trapsgewijs aangebrachte stuwen en zou tot onherstelbare schade aan het belangrijkste oeverecosysteem in Zuid-Duitsland leiden.

Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat:

| 1. | trapsgewijs aangebrachte stuwen in de Donau bij Straubing-Vilshofen noch met de FFH-richtlijn, noch met de vogelrichtlijn verenigbaar zijn en neerkomen op een inbreuk op het verslechteringsverbod van de kaderrichtlijn betreffende water; |
| --- | --- |

1.

trapsgewijs aangebrachte stuwen in de Donau bij Straubing-Vilshofen noch met de FFH-richtlijn, noch met de vogelrichtlijn verenigbaar zijn en neerkomen op een inbreuk op het verslechteringsverbod van de kaderrichtlijn betreffende water;

| 2. | de Bondsdag op 7 juni 2002, na een uitvoerige raadpleging van deskundigen, trapsgewijs aangebrachte stuwen op grond van milieutechnische en economische overwegingen heeft afgewezen en zich betreffende de verdieping van de rivier met een grote meerderheid voor variant A heeft uitgesproken; |
| --- | --- |

2.

de Bondsdag op 7 juni 2002, na een uitvoerige raadpleging van deskundigen, trapsgewijs aangebrachte stuwen op grond van milieutechnische en economische overwegingen heeft afgewezen en zich betreffende de verdieping van de rivier met een grote meerderheid voor variant A heeft uitgesproken;

| 3. | de aanbevelingen van de Donaucommissie voor het deel van de Donau tussen Wenen en de Zwarte Zee slechts spreken van een vaargeuldiepte van 2,50 meter gedurende 94 % van de vaarperiode; |
| --- | --- |

3.

de aanbevelingen van de Donaucommissie voor het deel van de Donau tussen Wenen en de Zwarte Zee slechts spreken van een vaargeuldiepte van 2,50 meter gedurende 94 % van de vaarperiode;

| 4. | het gedurende het hele jaar handhaven van een diepte van de vaargeul van 2,50 meter ook in Oostenrijk, Hongarije, Kroatië, Bulgarije en Roemenië tot onherstelbare schade aan de laatste natuurlijke rivierlandschappen zou leiden? |
| --- | --- |

4.

het gedurende het hele jaar handhaven van een diepte van de vaargeul van 2,50 meter ook in Oostenrijk, Hongarije, Kroatië, Bulgarije en Roemenië tot onherstelbare schade aan de laatste natuurlijke rivierlandschappen zou leiden?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie laat het geachte parlementslid bij deze weten dat het gebied in kwestie is aangewezen als een pSCI (voorgesteld gebied van communautair belang) overeenkomstig de Habitatrichtlijn (1). Het gebied DE 7142301 „Donauauen zwischen Straubing und Vilshofen” strekt zich uit langs de Donau en heeft een oppervlakte van 4 548 hectare (ha).

Noch de Habitatrichtlijn noch de Vogelrichtlijn (2) verbieden projecten zoals waterbeheersingsmaatregelen. Artikel 6 van de Habitatrichtlijn noemt procedures en voorwaarden voor het beoordelen van projecten die van invloed zouden kunnen zijn op beschermde gebieden. Vooralsnog heeft de Commissie geen reden om te vermoeden dat de communautaire wetgeving niet wordt nageleefd. Er zijn uiteraard een aantal opties in overweging genomen; de variant A die door de Bundestag gesteund wordt, houdt inderdaad het meeste rekening met milieuaspecten.

Wat de Kaderrichtlijn Water (3) (WFD) betreft, steunt de Commissie de motie die onlangs is aangenomen door de plenaire vergadering van de Internationale Commissie voor de Bescherming van de Donau (ICPDR) op 1 en 2 december 2003, waarin wordt gesteld dat:

| | de ICPDR:






  a) | kennis neemt van het voorstel van de Europese Commissie inzake Richtsnoeren over Trans-Europese Netwerken (TENs), en in haar memorandum van toelichting uitdrukkelijk de nadruk legt op de noodzaak dat TENs-projecten voldoen aan EU-milieuwetgeving zoals de Kaderrichtlijn Water; |
| --- | --- | --- |

de ICPDR:

a)

kennis neemt van het voorstel van de Europese Commissie inzake Richtsnoeren over Trans-Europese Netwerken (TENs), en in haar memorandum van toelichting uitdrukkelijk de nadruk legt op de noodzaak dat TENs-projecten voldoen aan EU-milieuwetgeving zoals de Kaderrichtlijn Water;

| b) | benadrukt dat elk project onderworpen moet worden aan een uitgebreide, geïntegreerde milieueffectbeoordeling en dat het moet voldoen aan de Kaderrichtlijn Water, inclusief het principe dat het geen verslechtering mag veroorzaken; |
| --- | --- |

b)

benadrukt dat elk project onderworpen moet worden aan een uitgebreide, geïntegreerde milieueffectbeoordeling en dat het moet voldoen aan de Kaderrichtlijn Water, inclusief het principe dat het geen verslechtering mag veroorzaken;

| c) | de contracterende partijen uitnodigt om de dialoog aan te gaan met hun nationale ministeries die verantwoordelijk zijn voor vervoer en voor overeenstemming over het bovenstaande te zorgen. |
| --- | --- |

c)

de contracterende partijen uitnodigt om de dialoog aan te gaan met hun nationale ministeries die verantwoordelijk zijn voor vervoer en voor overeenstemming over het bovenstaande te zorgen.

---

(1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, PB L 206 van 22.7.1992.

(2)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/244/EEG van de Commissie van 6 maart 1991, PB L 115 van 8.5.1991.

(3)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/282 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/282

---

(2004/C 84 E/0329)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4007/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(8 januari 2004)

Betreft:   Preventie van aardbevingsgevaar

Volgens de pers („Açoriano Oriental” van 16 december 2003) heeft de voorzitter van de Sociedade Portuguesa de Engenharia Sismica (SPES — Portugese maatschappij voor seismologische techniek) tijdens het colloquium „Território de Risco” verklaard dat ook de Europese organen die zich bezighouden met seismologisch onderzoek vergeefs geprobeerd hebben de Europese Commissie te wijzen op de noodzaak om iets te doen ten einde het risico van aardbevingen in de meest bedreigde landen te verminderen.

Kan de Commissie deze verklaring bevestigen?

Zo niet, kan de Commissie aangeven wat haar beleid ter preventie van de gevolgen van aardbevingen is geweest?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 februari 2004)

In het kader van het communautair actieprogramma voor civiele bescherming is de Commissie een schadebeoordelingsproject aan het ontwikkelen, om richtlijnen te kunnen opstellen over de wijze waarop het risiconiveau van gebouwen na aardbevingen kan worden geclassificeerd. Ervaring heeft geleerd dat particuliere en openbare gebouwen geclassificeerd moeten worden om de betrokken bevolking te beschermen; hiermee wordt voorkomen dat ze schade oplopen nadat een aardbeving heeft plaatsgevonden. Het project wordt in september 2004 afgerond, waarna de resultaten aan een diepgaand onderzoek worden onderworpen, in samenwerking met de nationale diensten voor civiele bescherming, zodat de richtsnoeren op ruime schaal kunnen worden overgenomen.

Verder heeft het Europees laboratorium voor onderzoek van constructies (ELSA) van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Commissie sinds 1992 onderzoek gedaan naar aardbevingen en het aanpassen van constructies, door pseudo-dynamische referentietesten uit te voeren op grote/volledige modellen van gebouwen en andere constructies. Het werk wordt verricht in samenwerking met onderzoeksinstellingen van de lidstaten en streeft naar ijking van Eurocode 8, zodat deze in de toekomst goedgekeurd kan worden als de Europese norm voor het ontwerp van bouwconstructies in gebieden waar aardbevingsgevaar bestaat.

De beschikbaarheid van geharmoniseerde en geavanceerde voorschriften voor het ontwerp van bouwconstructies in Europa wordt als een essentieel instrument beschouwd voor de totstandbrenging van de eenheidsmarkt en voor toenemende concurrentie in de bouw; het wordt ook beschouwd als een basisinstrument dat zorgt voor adequate veiligheid voor nieuwe constructies en waarmee bestaande, kwetsbare constructies kunnen worden aangepast.

Gezien de inspanningen van de Commissie en het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) voor de goedkeuring van de meer dan 50 Europese normen waaruit de Eurocodes bestaan, hetgeen naar verwachting eind 2006 zal gebeuren, zal het Gemeenschappelijk Onderzoekscentrum zowel met zijn institutionele programma als door ondersteuning van het Directoraat-generaal Ondernemingen, verder bijdragen tot de ontwikkeling van de Europese normen. Deze normen worden beschouwd als een belangrijke bijdrage tot de vermindering van risico's bij aardbevingen op middellange/lange termijn.

Verder financiert de Commissie sinds 1986 via het Directoraat-generaal Onderzoek het gehele pakket onderzoek naar aardbevingsrisico's (aardbevingsengineering en seismologie), via de kaderprogramma's KP3, P4, P5 en P6. Uit hoofde van het zesde kaderprogramma voor onderzoek — Veranderingen in het aardsysteem en ecosysteem, zal het geïntegreerde project Lessloss (1) (waarover momenteel wordt onderhandeld) 47 partners van Europese universiteiten, onderzoeksinstellingen, het bedrijfsleven en het Gemeenschappelijk Onderzoekscentrum samenbrengen.

Het is bedoeld om constructies te ontwerpen die beter bestand zijn tegen aardbevingen en bij te dragen tot de formulering en verbetering van Eurocode 8 (met betrekking tot bouwnormen).

Indien zich een aardbeving voordoet, kan Commissie verder nog, via haar waarnemings- en informatiecentrum, de door lidstaten aangeboden assistentie bundelen, zoals zij gedaan heeft na de aardbeving in Algerije in mei 2003 en, meer recent, na de aardbeving in Iran in december 2003.

---

(1)  Project dat relevant is voor de beoordeling van aardbevingrisico's en bescherming tegen aardbevingen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/284 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/284

---

(2004/C 84 E/0330)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4017/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   EU-publicaties voor blinden en slechtzienden in de Gemeenschap

Voorlichting over de activiteiten van de Gemeenschap is van fundamenteel belang om de communautaire bevolking ervan bewust te maken dat zij in een gemeenschap leeft en dat alle activiteiten die de instellingen van de EU ontplooien, zonder uitzondering alle burgers in de Gemeenschap raken.

Er is echter een groep die niet mag worden uitgesloten van de voorlichting over communautaire activiteiten, een groep die een van de meest kwetsbare van alle burgers in de Gemeenschap is, namelijk de blinden en slechtzienden.

Kan de Commissie meedelen welke activiteiten zij ontwikkelt ten behoefte van deze groep blinden en slechtzienden, opdat zij kennis kan nemen van de fundamentele ontwikkelingen van het communautair beleid, zowel het algemene als het specifieke beleid dat mogelijk de genoemde groepering betreft, en welke publicaties van de EU speciaal voor de genoemde groep mensen zijn bestemd?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(24 februari 2004)

De Commissie publiceert haar documenten op papier en in elektronische vorm. De publicaties op papier worden gewoonlijk opgesteld volgens een standaardmodel. Hierdoor is het dus mogelijk deze afzonderlijk te lezen met behulp van een optische leesmachine (Optical Character Recognition, OCR). Toch wordt een betere toegang tot deze documenten geboden door de elektronische bestanden rechtstreeks beschikbaar te stellen. Gewoonlijk kunnen deze op verzoek worden geraadpleegd via de computers van de gebruikers. De elektronische bestanden kunnen vervolgens worden afgedrukt in braille, vergroot met een beeldschermloep of voorgelezen door een screenreader (tekst-naar-spraak-systeem).

Webpublicaties zijn gewoonlijk gecodeerd in beschermde formats die niet altijd gemakkelijk kunnen worden omgezet. Toch is het eveneens mogelijk elektronische bestanden te verkrijgen in formats die de toegang vergemakkelijken.

De Commissie heeft op dit vlak onderzoeken gefinancierd en hierdoor bijgedragen aan de ontwikkeling van systemen en hulpmiddelen om informatie toegankelijker te maken voor blinden en slechtzienden. Dit onderzoek had betrekking op de toegankelijkheid van zowel teksten als grafische gegevens.

Toch is er een groeiende tendens tot publicatie van informatie via internet. De Commissie financiert al meer dan tien jaar talrijke projecten om de toegang tot het web te verbeteren en komt op die manier tegemoet aan de behoeften en verwachtingen van personen met een handicap. Dankzij verscheidene onderzoeksprogramma's, krijgen zij toegang tot documenten en gegevens betreffende de ontwikkeling van het communautaire beleid. De resultaten van een proefproject over de toegankelijkheid van de officiële teksten van de Verdragen voor blinden werden op de website geplaatst door het Publicatiebureau.

Daarenboven maken meerdere door de Commissie gefinancierde projecten deel uit van het Web Accessibility Initiative (WAI) (1), dat richtsnoeren en aanbevelingen uitwerkt om iedereen toegang tot het web te verlenen. Het WAI maakt deel uit van het World Wide Web Consortium (2) (W3C), dat wordt gefinancierd door verschillende bronnen, voornamelijk door Europa, de Verenigde Staten en Japan.

De Europese Raad van Feira heeft in juni 2000 het actieplan „eEuropa 2000” goedgekeurd. Dit actieplan streeft naar de totstandbrenging van een informatiemaatschappij waarin on line informatie te vinden is over alle aspecten van het leven van de Europese burgers. Dit actieplan beoogt vooral de toegang tot het web te vereenvoudigen voor personen met een handicap en streeft uiteraard naar de goedkeuring en tenuitvoerlegging van de WAI-richtsnoeren. Op 25 september 2001 heeft de Commissie de mededeling (3)„eEuropa 2002: Toegankelijkheid van Websites van de Overheid en de Inhoud daarvan” (4) goedgekeurd, die de toegang tot het web wil vergemakkelijken voor ouderen en personen met een handicap.

Wat de Europaserver betreft, heeft de Commissie besloten de conformiteit van het A-niveau toe te passen voor de nieuwe en bijgewerkte websites. Hoewel meerdere sites van het eerste niveau van Europa reeds aan alle vereisten voldoen voor dit elementaire conformiteitsniveau, tracht de Commissie nog steeds een groot aantal van haar bestaande pagina's hiermee in overeenstemming te brengen.

De websites en -pagina's van de Commissie die zich voornamelijk wenden tot het grote publiek en de media, zijn al aangepast aan de WAI-richtsnoeren, evenals Eurlex, dat toegang tot het Gemeenschapsrecht biedt.

Het A-niveau-conformiteitslabel op bepaalde pagina's van Europa wijst erop dat deze pagina's, evenals een aantal secundaire pagina's, ontworpen zijn met het oog op de toegankelijkheid. Deze werkwijze wordt gebruikt voor elke nieuwe webpagina en voor iedere bijgewerkte pagina op de Europaserver. Later zal ze opnieuw geëvalueerd en aangepast worden aan iedere nieuwe versie van de W3C-richtsnoeren betreffende de toegankelijkheid van de webinhoud.

De Commissie verricht momenteel een onderzoek bij de instellingen en lidstaten in het kader van „eEuropa”. De resultaten hiervan zouden begin 2004 bekend zijn.

Ten slotte heeft de Commissie specifieke maatregelen getroffen voor gegevens die specifiek voor deze doelgroep bestemd zijn, opdat de publicaties en documenten beschikbaar zijn als toegankelijke formats. Dit was bijvoorbeeld het geval bij de invoering van de euro en de format van de munten en biljetten.

---

(1)  http://www.w3.org/wai/

(2)  http://www.w3.org/

(3)  COM(2001) 529 def.

(4)  http://europa/eu.int/information_society/topics/citizens/accessibility/web/wai_2002/cec_com_web_wai_2001/ index_en.htm

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/285 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/285

---

(2004/C 84 E/0331)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4018/03

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Uniform gebruik van de Europese vlag op vliegtuigen van EU-luchtvaartmaatschappijen

De commentaren van de betrokken vliegveldautoriteiten van niet-communautaire landen komen tot zeer uiteenlopende interpretaties van het feit dat enkele luchtvaartmaatschappijen van lidstaten van de EU op hun vliegtuigen de Europese vlag hebben aangebracht terwijl anderen dit niet doen, wat tot natuurlijke verwarring over het desbetreffende symbool leidt.

Het zou daarom logisch zijn te denken aan een communautaire bepaling die voor een uniform gebruik van de Europese vlag zorgt, als symbool op vliegtuigen die tot dezelfde, namelijk Europese Gemeenschap behoren. De commentaren van de vliegveldautoriteiten van landen die niet bij de EU zijn aangesloten, concluderen kortom dat hetzij alle vliegtuigen die tot lidstaten van de EU behoren, de Europese vlag moeten voeren of dat geen enkele het recht heeft de communautaire vlag te voeren en deze op de romp aan te brengen.

Kan de Commissie haar standpunt meedelen over het uniforme gebruik van de Europese vlag en overweegt zij een wettelijke maatregel voor te stellen om te zorgen dat de EU op dit punt één enkel gezamenlijk image krijgt?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(16 maart 2004)

Het Europees embleem bestaat sinds 1955 en is „eigendom” van de Raad van Europa. In 1979 heeft de Raad van Europa het embleem laten registreren bij de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom (WIPO) in Genève. Bijgevolg werd het een beschermd embleem in overeenstemming met artikel 6ter van het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom.

Voor elk initiatief tot vaststelling van communautaire wetgeving voor een geharmoniseerd gebruik van het Europees embleem op vliegtuigen van in de EU gevestigde luchtvaartmaatschappijen, moet dus een consensus worden bereikt met de Raad van Europa.

Wat de kern van de vraag betreft, is de Commissie van mening dat voor elk initiatief dat in de lijn ligt van wat door het geachte parlementslid wordt gesuggereerd, een grondige voorafgaande beoordeling is vereist, waarbij in het bijzonder de Europese luchtvaartmaatschappijen en de bevoegde nationale luchtvaartautoriteiten moeten worden betrokken voor de gevolgen voor de organisatie van het luchtverkeer en waarbij rekening moet worden gehouden met het rechtskader van het Verdrag van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart.

De Commissie heeft geen weet van praktische problemen waarmee luchtvaartmaatschappijen van EU-lidstaten in derde landen worden geconfronteerd als gevolg van het niet-uniform gebruik van de Europese vlag.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/286 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/286

---

(2004/C 84 E/0332)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4020/03

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Stroomgebied Congo-rivier

In de vergadering van 2 december 2003 van de Commissie ontwikkelingssamenwerking van het EP heeft de heer Henri Djombo, minister van Bosbouw en Milieu (Congo) een inleiding gegeven over het Milieuprogramma van de Republiek Congo (medegefinancierd door de Europese Unie), in het bijzonder over het milieubehoud in het stroomgebied van de Congo-rivier (Bassin du Congo). Daarna is een film vertoond over dit onderwerp.

| 1. | In hoeverre komt van dit mooie verhaal in de praktijk werkelijk iets terecht? |
| --- | --- |

1.

In hoeverre komt van dit mooie verhaal in de praktijk werkelijk iets terecht?

| 2. | Waaraan zijn de fondsen van de Europese Unie precies besteed? |
| --- | --- |

2.

Waaraan zijn de fondsen van de Europese Unie precies besteed?

| 3. | Waarom is de bijdrage van de Europese Unie verlaagd? |
| --- | --- |

3.

Waarom is de bijdrage van de Europese Unie verlaagd?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(10 maart 2004)

Tijdens de vergadering van 2 december 2003 van de Commissie ontwikkelingssamenwerking van het Europees Parlement heeft de Congolese minister van Bosbouw en Milieu, de heer Henri Djombo een presentatie gegeven over het milieuprogramma van de Republiek Congo (medegefinancierd door de EU). Hierbij ging het in het bijzonder over het milieubehoud in het stroomgebied van de Congo-rivier. Daarna is een film vertoond over dit onderwerp.

De Commissie financiert milieuactiviteiten in de Republiek Congo in het kader van het regionaal programma voor het behoud en rationeel gebruik van bosecosystemen in Centraal-Afrika (ECOFAC). Het Congolese onderdeel van dit programma heeft hoofdzakelijk betrekking op het nationaal park van Odzala (13 500 km2), in het noorden van Congo. De Commissie is van plan dit programma, waarvan de derde fase op dit ogenblik wordt uitgevoerd, voort te zetten. Hiervoor zijn zowel regionale middelen als bijdragen uit nationale middelen voorzien. Op dit ogenblik wordt de vierde fase van het programma voorbereid. Verwacht wordt dat de activiteiten begin 2005 van start zullen gaan. Bovendien wordt een specifiek programma voor Congo met de naam „Opwaardering van de beschermde gebieden” voorbereid waarvoor in het NIP (nationaal indicatief programma) een bedrag van 2 miljoen euro is opgenomen.

De middelen van de Unie die direct en/of indirect ten goede komen aan Congo Brazzaville voor milieubehoud, worden hoofdzakelijk aangewend voor:

| — | beheer van het nationaal park van Odzala (onderhoud van de infrastructuur, uitrusting van het personeel en diverse voorzieningen, follow-up en controle van de dierpopulaties, bewaking en strijd tegen de wildstroperij, ontwikkeling van het ecotoerisme); |
| --- | --- |

—

beheer van het nationaal park van Odzala (onderhoud van de infrastructuur, uitrusting van het personeel en diverse voorzieningen, follow-up en controle van de dierpopulaties, bewaking en strijd tegen de wildstroperij, ontwikkeling van het ecotoerisme);

| — | uitvoering van ontwikkelingsprojecten ten behoeve van de plaatselijke bevolking en de uitvoering van een van de drie onderdelen van het programma microprojecten van het achtste Europees Ontwikkelingsfonds (EOF); |
| --- | --- |

—

uitvoering van ontwikkelingsprojecten ten behoeve van de plaatselijke bevolking en de uitvoering van een van de drie onderdelen van het programma microprojecten van het achtste Europees Ontwikkelingsfonds (EOF);

| — | opleiding van leidinggevend personeel en lokale medewerkers; |
| --- | --- |

—

opleiding van leidinggevend personeel en lokale medewerkers;

| — | institutionele ondersteuning — zowel op nationaal als regionaal vlak — door middel van het RAPAC (Réseau des aires protégées d'Afrique centrale — netwerk van beschermde gebieden in Centraal-Afrika); |
| --- | --- |

—

institutionele ondersteuning — zowel op nationaal als regionaal vlak — door middel van het RAPAC (Réseau des aires protégées d'Afrique centrale — netwerk van beschermde gebieden in Centraal-Afrika);

| — | gezamenlijk beheer van de bossen die bestemd zijn voor economische exploitatie, in samenwerking met de bosbouwondernemingen. |
| --- | --- |

—

gezamenlijk beheer van de bossen die bestemd zijn voor economische exploitatie, in samenwerking met de bosbouwondernemingen.

In procenten is de bijdrage van de Unie hoger dan de bijdragen voor dit programma uit de vorige EOF's en bedraagt deze 25 % van het nationaal indicatief programma voor Centraal Afrika, wat overeenstemt met 14 miljoen euro. In absolute cijfers gaat het evenwel om een geringer bedrag. Het totaalbedrag dat uit hoofde van het negende EOF voor de regio is bestemd, ligt namelijk lager omdat de Democratische Republiek Congo voortaan deel uitmaakt van de regio's oostelijk Afrika (Comesa (1), IGAD (2), COI (3), EAC (4)) en zuidelijk Afrika (SADC (5)). Voorts zijn ook bijdragen van de nationale indicatieve programma's voorzien: 3,3 miljoen euro voor Gabon, 4 miljoen euro voor Kameroen en 2 miljoen euro — te bevestigen — voor Congo Brazzaville. Gezien het belang van de Democratische Republiek Congo voor de bossen in het stroomgebied van de Congo-rivier is het ondenkbaar een regionaal programma te overwegen zonder de Democratische Republiek Congo erbij te betrekken. Dit veronderstelt dus een inbreng van de „regionale financieringen DRC”. Het land heeft om dergelijke steun verzocht uit de indicatieve regionale programma's (IRP) voor oostelijk Afrika en zuidelijk Afrika (10 miljoen euro). Het CIRC (6) van oostelijk Afrika heeft een financieringsbijdrage van 5 miljoen euro toegezegd op voorwaarde dat de SADC eenzelfde bedrag aan steun verleent. Deze laatste regionale organisatie heeft het financieringsverzoek vooralsnog afgewezen, waardoor de DRC niet aan het regionaal programma kan deelnemen. De DRC heeft daarom een hernieuwd financieringsverzoek ingediend bij de SADC. Verwacht wordt dat de SADC hierover begin maart, tijdens de volgende bijeenkomst van SADC-ministers, een beslissing zal nemen. In geval van een positieve beslissing zullen de totale uitgetrokken bedragen voor de voortzetting van de activiteiten tot behoud van de bosecosystemen in Centraal-Afrika in dezelfde orde van grootte liggen als de bedragen die voor de vorige fases werden uitgetrokken, terwijl tegelijkertijd de DRC opnieuw kan worden betrokken bij concrete acties in het veld en de partnerschapsprocessen van het politiek initiatief genaamd „Congo Basin Forest Partnership”.

---

(1)  Common Market for Eastern and Southern Africa.

(2)  Intergovernmental Authority on Development.

(3)  Commission de l'Océan Indien.

(4)  East African Community.

(5)  Southern Africa Development Community.

(6)  Inter Regional Co-ordinating Committee.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/287 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/287

---

(2004/C 84 E/0333)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4035/03

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Toepassing in Portugal van de verordening betreffende distributie van auto's

| 1. | Op 9 december woonde ik in Brussel een vergadering bij van de Europese Bond van autofabrikanten. Op deze bijeenkomst kondigde de voorzitter — Louis Schweitzer, eerste man van Renault — aan dat de autofabrikanten naar aanleiding van de nieuwe verordening betreffende de distributie van auto's over zouden gaan tot harmonisatie van de basisprijzen van de in de EU-lidstaten verkochte auto's. |
| --- | --- |

1.

Op 9 december woonde ik in Brussel een vergadering bij van de Europese Bond van autofabrikanten. Op deze bijeenkomst kondigde de voorzitter — Louis Schweitzer, eerste man van Renault — aan dat de autofabrikanten naar aanleiding van de nieuwe verordening betreffende de distributie van auto's over zouden gaan tot harmonisatie van de basisprijzen van de in de EU-lidstaten verkochte auto's.

| 2. | Ik wees hem erop dat dit tot gevolg zou hebben dat de autoprijzen in Portugal zouden stijgen, hetgeen door hem werd bevestigd. |
| --- | --- |

2.

Ik wees hem erop dat dit tot gevolg zou hebben dat de autoprijzen in Portugal zouden stijgen, hetgeen door hem werd bevestigd.

| 3. | Nu wordt met de nieuwe verordening juist het tegengestelde beoogd en is het de bedoeling dat door daling van de verkoopprijzen vernieuwing van het wagenpark wordt gestimuleerd, met alle positieve gevolgen voor het milieu en de verkeersveiligheid vandien. Wat vindt de Commissie van dit voornemen, dat in de Portugese autobranche en bij de Portugese consument tot ernstige ongerustheid heeft geleid? |
| --- | --- |

3.

Nu wordt met de nieuwe verordening juist het tegengestelde beoogd en is het de bedoeling dat door daling van de verkoopprijzen vernieuwing van het wagenpark wordt gestimuleerd, met alle positieve gevolgen voor het milieu en de verkeersveiligheid vandien. Wat vindt de Commissie van dit voornemen, dat in de Portugese autobranche en bij de Portugese consument tot ernstige ongerustheid heeft geleid?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 februari 2004)

Het beleid van de Commissie inzake concurrentie in de motorvoertuigensector heeft steeds gestreefd naar een vrije mededinging tussen de autodistributeurs, of zij al dan niet gevestigd zijn in eenzelfde land van de Unie. Deze aanpak, die verwoord is in de nieuwe groepsvrijstellingsverordening (1) die op 1 oktober 2002 van kracht werd, bevordert de totstandbrenging van een interne markt in de motorvoertuigensector. Hierdoor kan de Europese consument tegenwoordig kopen tegen de gunstigste aankoopvoorwaarden binnen de Unie. Voor bepaalde autofabrikanten heeft dit integratieproces van de nationale markten geleid tot een beleid van convergentie op het gebied van basisprijzen (exclusief belasting) voor voertuigen van eenzelfde merk en eenzelfde model binnen de verschillende landen van de Unie.

Wat de stijging van de basisprijs van auto's in Portugal betreft, waarover het geachte parlementslid het heeft, zou de Commissie erop willen wijzen dat elke autofabrikant zijn prijzenbeleid volledig autonoom bepaalt. De Commissie heeft niet het recht tussen te komen in commerciële beslissingen van de producenten.

Wel bevat het Europese mededingingsrecht een algemeen verbod op iedere vorm van prijsstijging die een fabrikant en zijn onafhankelijke dealers of die concurrerende fabrikanten overeenkomen. Indien dergelijke praktijken aan het licht zouden komen, zou de Commissie haar plicht als behoedster over een eerlijke concurrentie op Europees niveau onmiddellijk nakomen.

Maar tot nog toe zijn er geen berichten die wijzen op georganiseerde prijsstijgingen op de Portugese markt.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector, PB L 203 van 1.8.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/288 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/288

---

(2004/C 84 E/0334)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4045/03

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Vervuiling van grondwater in Catalonië

Volgens het „risicoverslag 2003” van het Instituut voor veiligheidsstudies is het grondwater van een derde van de gemeenten in Catalonië (306 van de 946) ernstig vervuild door nitraten, als gevolg van overmatige bemesting.

Het Hof van Justitie heeft Spanje op 1 oktober 1998 veroordeeld in de zaak C-71/97, wegens het niet naleven van de bepalingen van richtlijn 91/676/EEG (1), en opnieuw op 13 april 2000 in de zaak C-274/98, wegens een inbreuk op artikel 5 van dezelfde richtlijn.

Kan de Commissie mededelen hoe de naleving van de richtlijn wordt gecontroleerd? Hoe verklaart de Commissie de toename met meer dan 50 % van het aantal gemeenten waarvan het grondwater met nitraten is vervuild? Welke maatregelen is de Commissie van plan te treffen om dit probleem, dat een derde van de Catalaanse gemeenten betreft, op te lossen zonder gevaar voor de bevolking? Acht de Commissie deze situatie compatibel met de overheveling van water van de Ebro naar andere gebieden in Spanje?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(24 februari 2004)

Na de uitspraken van het Europees Hof van Justitie in de zaken C-71/97 en C-274/98 heeft Spanje diverse maatregelen genomen die ervoor moeten zorgen dat voldaan wordt aan de bepalingen van Richtlijn van de Raad 91/676/EEG van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen, hierna de „Nitratenrichtlijn” genoemd. De Commissie heeft bij de uitoefening van haar controlerende functie opgemerkt dat deze maatregelen wellicht niet voldoende zijn.

Wat de situatie in Catalonië betreft, hebben de Spaanse autoriteiten in 1998 zes voor nitraten kwetsbare zones (NVZs) (2) binnen deze Autonome Gemeenschap aangewezen. Volgens de beoordeling van de Commissie dienden er meer kwetsbare zones in Catalonië te worden vastgesteld.

De juiste aanduiding van NVZs is de eerste stap in het beheersen van nitraatverontreiniging. Er moeten geschikte actieprogramma's opgesteld worden in NVZs, ter uitvoering van een uitgebreide reeks maatregelen voor bemesting, bodembeheer, beheer van dierlijke mest en de verplichte toepassing van de wet inzake landbouwpraktijken.

De Autonome Gemeenschap van Catalonië heeft een Wet voor goede landbouwpraktijken (3) opgesteld, een actieprogramma voor bepaalde NVZs (4), en een decreet over mestbeheer (5). De effecten die de maatregelen hebben op de kwaliteit van het water, met name het grondwater, zullen echter waarschijnlijk pas op termijn significant zijn, vanwege het „tankeffect” van de bodem en het grondwater. Verder blijkt uit de beoordeling van de Commissie dat het actieprogramma van de Autonome Gemeenschap Catalonië verbeterd moet worden om het volledig te doen aansluiten op de Nitratenrichtlijn.

De belangrijkste vereiste wijzigingen kunnen als volgt worden samengevat:

| — | een vermindering van de totale toepassing van stikstof, die op dit moment voor bepaalde gewassen erg hoog is; |
| --- | --- |

—

een vermindering van de totale toepassing van stikstof, die op dit moment voor bepaalde gewassen erg hoog is;

| — | een indicatie van de minimum opslagcapaciteit voor dierlijke mest met bijvoorbeeld een richtwaarde voor 6 maanden (6) (inclusief referentiewaarden waarmee berekend kan worden of aan de eis voldaan is), aangezien de huidige bepalingen die de minimum opslagcapaciteit koppelen aan de eisen voor het bemestingsplan te vaag zijn); |
| --- | --- |

—

een indicatie van de minimum opslagcapaciteit voor dierlijke mest met bijvoorbeeld een richtwaarde voor 6 maanden (6) (inclusief referentiewaarden waarmee berekend kan worden of aan de eis voldaan is), aangezien de huidige bepalingen die de minimum opslagcapaciteit koppelen aan de eisen voor het bemestingsplan te vaag zijn);

| — | een kwantificering van de maximaal toegestane stikstofverliezen door vervluchtig ing uit dierlijke mest zoals genoemd in decreet 220/2001, bijlage (e); |
| --- | --- |

—

een kwantificering van de maximaal toegestane stikstofverliezen door vervluchtig ing uit dierlijke mest zoals genoemd in decreet 220/2001, bijlage (e);

| — | een definitie van de minimum stikstofefficiëntie-eisen bij de toepassing van dierlijke mest; |
| --- | --- |

—

een definitie van de minimum stikstofefficiëntie-eisen bij de toepassing van dierlijke mest;

| — | voldoen aan de grenswaarde van 170 kilogram (kg) N per hectare (ha) voor dierlijke mest (het Actieprogramma voorziet in 210 kg/ha en er is geen wijziging aan de Commissie gemeld sinds december 2002, de uiterste datum die was vastgelegd voor de inwerkingtreding van de 170 kg/ha N-norm). |
| --- | --- |

—

voldoen aan de grenswaarde van 170 kilogram (kg) N per hectare (ha) voor dierlijke mest (het Actieprogramma voorziet in 210 kg/ha en er is geen wijziging aan de Commissie gemeld sinds december 2002, de uiterste datum die was vastgelegd voor de inwerkingtreding van de 170 kg/ha N-norm).

Naar aanleiding van deze constateringen heeft de Commissie actie ondernomen om ervoor te zorgen dat de bepalingen van Richtlijn 91/676/EEG op de juiste wijze door de Spaanse overheid correct worden toegepast. Na een interventie door de Commissie hebben de Spaanse autoriteiten hun voornemen aangekondigd om het actieprogramma zoals opgesteld door de Autonome Gemeenschap van Catalonië te wijzigen.

Tenslotte ziet de Commissie geen verband tussen dit geval en het project om water vanuit de Ebro over te hevelen naar andere delen van Spanje.

---

(1)  PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.

(2)  Decreet nr. 283 van 21 oktober 1998.

(3)  Besluit van 22 oktober 1998, DOGC 2761 van 9 november 1998.

(4)  Decreet nr. 205 van 13 juni 2000.

(5)  Decreet 220/2001 van 1 augustus 2001, DOCG 3477 van 7 augustus 2001.

(6)  Op dit moment wordt verwezen naar een minimum opslagcapaciteit van vier tot zes maanden in de code van goede landbouwpraktijken (paragraaf 8.2.1.b), waarvan de toepassing verplicht is in NVZs.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/289 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/289

---

(2004/C 84 E/0335)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4046/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Filtersoftware en -diensten

In het kader van het programma voor een veilig gebruik van het Internet heeft de Commissie in oktober 2000 een aanbesteding ten bedrage van 5 miljoen euro uitgeschreven voor het indienen van voorstellen voor de demonstratie van filtersoftware en -diensten. Kan de Commissie de naam bekendmaken van de winnaars van deze aanbesteding en de bedragen die hun zijn betaald? Kan zij bovendien de behaalde resultaten bekendmaken?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(24 februari 2004)

Informatie over alle projecten die gefinancierd worden in het kader van het programma voor een veilig gebruik van het internet, waaronder de financiering per project en de namen van de begunstigden, is te vinden op de Europa-website http://europa.eu.int/iap.

Ook de resultaten van de reeds voltooide filterprojecten zijn op deze site gearchiveerd.

Vier van de vijf uit de eerste groep projecten hebben tot resultaten geleid die door de partners verder ontwikkeld worden. Het ICRAsafe-project (1) heeft een nieuw systeem opgeleverd waarmee inhoud beoordeeld kan worden, dat wordt ondersteund door de belangrijkste ondernemingen uit de sector. Naar verwachting wordt een aantal geavanceerde filterproducten die door de projecten ontwikkeld zijn, binnenkort toegepast.

---

(1)  Internet Content Rating Association.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/290 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/290

---

(2004/C 84 E/0336)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4047/03

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Veilig gebruik van het Internet

Het programma voor een veilig gebruik van het Internet en de nieuwe on-linetechnologieën voorziet in een aantal acties. Een van de acties betreft de bevordering van een veilige Internetomgeving via een netwerk om informatie over websites met een onwettige inhoud van het publiek te krijgen en de gebruikers te wijzen op het bestaan van deze mogelijkheid. Kan de Commissie de naam bekendmaken van het bedrijf of de bedrijven waarop de keuze is gevallen alsook de bedragen die hun zijn betaald? Heeft de Commissie een evaluatie gemaakt van de verkregen resultaten, de bekendheid onder het publiek en de bereikte publiciteit?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(24 februari 2004)

Informatie over alle projecten die gefinancierd worden in het kader van het actieplan voor een veilig gebruik van het internet, waaronder de financiering per project en de namen van de begunstigden, is te vinden op de Europa-website http://europa.eu.int/iap.

Via speciale telefoonnummers (hotlines) kan het publiek illegale inhoud op het internet melden; deze informatie wordt vervolgens doorgegeven aan de geschikte instantie (politie, Internet Service Provider of een ander meldpunt).

Het Europese netwerk van hotlines bestaat uit de overkoepelende instantie, de Inhope Association en 16 hotlines in 14 landen die financiering hebben ontvangen in het kader van het actieplan, samen met partners in de Verenigde Staten, Australië en Zuid-Korea.

Zij krijgen een gestaag toenemend aantal meldingen van het publiek (91 656 meldingen in een periode van zes maanden, waarvan 62 % betrekking had op kinderpornografie), en hebben een aantal aanzienlijke successen geboekt door de politie te waarschuwen en hen zo te helpen misdadigers op te sporen.

Operation Marcy in oktober 2003 was het resultaat van een tip aan de Duitse politie in samenwerking met Spaanse en Duitse hotlines. Hiermee is een van de grootste wereldwijde netwerken voor kinderpornografie opgerold, waar zo'n 26 500 internetgebruikers uit 166 landen bij betrokken waren.

Een aantal externe beoordelaars hebben het actieplan voor een veilig gebruik van het internet 1999-2002 geëvalueerd; het verslag hiervan is meegedeeld aan het Parlement, samen met de reactie van de Commissie (1). Volgens dit verslag is het Europese netwerk van hotlines bijzonder belangrijk; bovendien blijken de hotlines, uitgedrukt in rentabiliteit, een goede investering te zijn geweest.

Eind 2004 wordt het project opnieuw geëvalueerd.

---

(1)  COM(2003)653 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/291 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/291

---

(2004/C 84 E/0337)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-4048/03

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(7 januari 2004)

Betreft:   Budgettering van het EDF

Is de Commissie het ermee eens dat indien er een deelrubriek voor ODA in rubriek 4 wordt opgenomen, dit ten goede zou komen aan de zichtbaarheid van de inspanningen die de EU verricht om de millenniumdoelstellingen te bereiken, en het tevens mogelijk zou maken op eenvoudige wijze toezicht te houden op de verwezenlijking van de toezeggingen van Monterrey? Is de Commissie het er verder mee eens dat een deelrubriek tevens de mogelijkheid zou bieden om de samenhang tussen de externe acties van de EU te vergroten en de ACS-landen een vorm van garantie zou bieden dat de kredieten voor hun oorspronkelijke doel zullen worden aangewend?

In hoeverre denkt de Commissie dat een dergelijke deelrubriek versterkt kan worden door de EDF-middelen af te grendelen door middel van een financieel reglement dat moet worden vastgesteld via medebeslissing, alsmede door de invoering van begrotingsprocedures die het partnerschap, het eigendom en het gezamenlijk beheer in het kader van de Overeenkomst van Cotonou onverlet zouden laten?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(25 februari 2004)

De Commissie hecht evenals het geachte parlementslid belang aan transparantie van de begroting en de instandhouding van het partnerschap, de eigen inbreng en het gemeenschappelijk beheer in het kader van de Overeenkomst van Cotonou.

Zij gelooft echter niet dat creatie van een deelrubriek onder rubriek 4 van de begroting zou bijdragen tot het bereiken van deze doelstellingen, mits besloten is alle steun aan de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Zuidzee (ACS-staten) in de begroting op te nemen, en wel om de volgende redenen:

| — | Circa 95 % van de vastleggingen onder rubriek 4 van de begroting en het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) kunnen samen al worden aangemerkt als officiële ontwikkelingshulp (ODA). Opname van een ODA-deelrubriek in het financiële kader voor de periode na 2006 zou daarom geen toegevoegde waarde hebben; |
| --- | --- |

—

Circa 95 % van de vastleggingen onder rubriek 4 van de begroting en het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) kunnen samen al worden aangemerkt als officiële ontwikkelingshulp (ODA). Opname van een ODA-deelrubriek in het financiële kader voor de periode na 2006 zou daarom geen toegevoegde waarde hebben;

| — | Begrotingskredieten (input) en de ontwikkelingsdoelstellingen voor het millennium (resultaten) zijn tot op zeker hoogte met elkaar verbonden, maar dienen apart te worden behandeld. Op het niveau van het begunstigde land wordt nagegaan of de millenniumdoelstellingen bereikt zijn; |
| --- | --- |

—

Begrotingskredieten (input) en de ontwikkelingsdoelstellingen voor het millennium (resultaten) zijn tot op zeker hoogte met elkaar verbonden, maar dienen apart te worden behandeld. Op het niveau van het begunstigde land wordt nagegaan of de millenniumdoelstellingen bereikt zijn;

| — | De bedragen die zijn gerapporteerd aan de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand van de OESO bieden al een goede basis voor de evaluatie van de verbintenissen van Monterrey in verhouding tot de steun van de Gemeenschap; |
| --- | --- |

—

De bedragen die zijn gerapporteerd aan de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand van de OESO bieden al een goede basis voor de evaluatie van de verbintenissen van Monterrey in verhouding tot de steun van de Gemeenschap;

| — | De beste verzekering voor de ACS-staten dat voldoende kredieten in de periode van het volgende financiële kader zullen worden gewaarborgd, zal worden gevormd door opname van een meerjarig financieel referentiebedrag dat overeenstemt met de vastleggingen van de EU, in het basisbesluit (programmaverordening) waaronder toekomstige in de begroting opgenomen hulp aan de ACS-staten zou vallen. Dit betekent dat de nog vast te stellen maxima voor externe hulp voor de periode na 2006 voldoende verhoogd dienen te worden. |
| --- | --- |

—

De beste verzekering voor de ACS-staten dat voldoende kredieten in de periode van het volgende financiële kader zullen worden gewaarborgd, zal worden gevormd door opname van een meerjarig financieel referentiebedrag dat overeenstemt met de vastleggingen van de EU, in het basisbesluit (programmaverordening) waaronder toekomstige in de begroting opgenomen hulp aan de ACS-staten zou vallen. Dit betekent dat de nog vast te stellen maxima voor externe hulp voor de periode na 2006 voldoende verhoogd dienen te worden.

Verder is de Commissie van mening dat de huidige financiële en begrotingsbepalingen een goed evenwicht bieden tussen prikkels ter bevordering van een effectieve en efficiënte tenuitvoerlegging en adequate mogelijkheden voor partnerschap, eigen inbreng en gemeenschappelijk beheer.

De Commissie besteedt in haar jaarverslagen inzake de tenuitvoerlegging van buitenlandse hulp (1) meer aandacht aan de evaluatie en verslaglegging van vooruitgang op het gebied van de ontwikkelingsdoelstellingen voor het millennium. Deze verslagen bevatten overeenkomstig de criteria van de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand van de OESO nu uitgebreide statistieken over de communautaire ontwikkelingshulp.

---

(1)  COM(2003)527 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/292 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/292

---

(2004/C 84 E/0338)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4054/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Nationale wateren binnen de EEZ van de Europese Unie

In antwoord op schriftelijke vraag P-3011/03 (1) legde commissaris Fischler op 24 oktober 2003 uit dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het afbakenen van hun exclusieve economische zones en van de grenzen tussen de zeegebieden, wanneer een dergelijke afbakening noodzakelijk blijkt. De Commissie gaf te kennen dat zij de gevraagde informatie niet onmiddellijk tot haar beschikking had. In haar mededeling „Naar een uniforme en effectieve uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid (2)” verklaart ze echter op bladzijde 8 dat meer dan de helft van de gevangen noordelijke heek wordt opgevist in „Ierse wateren”. Bovendien verwijst ze op bladzijde 10 naar „het noordelijk deel van de Nederlandse wateren”.

Kan de Commissie, in het licht van deze verklaringen, die veeleer verband houden met de nationale wateren dan met de ICES-zones, bevestigen dat zij wel degelijk beschikt over de informatie betreffende nationale grenzen binnen bepaalde ICES-zones, waar in vraag P-3011/03 om werd verzocht, en kan zij deze informatie nu verstrekken? Indien zij niet over deze informatie beschikt, kan zij dan uitleggen waarop haar verklaringen in de mededeling COM(2003) 130 def. zijn gebaseerd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 februari 2004)

In het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, heeft de term „communautaire wateren” betrekking op de wateren die onder de soevereiniteit of de jurisdictie van de lidstaten vallen, met uitzondering van wateren die grenzen aan de niet-communautaire gebieden die in de bijlage van het EG-Verdrag worden genoemd. Bijgevolg zijn de lidstaten verantwoordelijk voor de afbakening van de wateren die onder hun soevereiniteit of jurisdictie vallen, zoals wordt vermeld in het antwoord op schriftelijke vraag P-3011/03 van het geachte parlementslid.

De Commissie beschikt niet over nauwkeurige gegevens betreffende de afbakening van de wateren die door de lidstaten zijn vastgesteld als wateren die onder hun soevereiniteit of jurisdictie vallen.

De verklaringen uit de mededeling „Naar een uniforme en effectieve uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid (2)” als bedoeld in de schriftelijke vraag, zijn gebaseerd op de volgende informatie: de verklaring „meer dan de helft van de gevangen noordelijke heek wordt opgevist in Ierse wateren” steunt op een raming van de geaggregeerde vangststatistieken van de statistische vakken die, naar mag worden aangenomen, in wateren liggen die door Ierland werden gedefinieerd als wateren onder hun soevereiniteit of jurisdictie, terwijl de verwijzing naar „het noordelijk deel van de Nederlandse wateren” gebaseerd is op informatie uit Nederland.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  COM(2003)130 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/292 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/292

---

(2004/C 84 E/0339)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4065/03

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (EUMC)

Als EP-lid ben ik ernstig bezorgd over de legitimiteit van het tijdens de top van 12 en 13 december aangekondigde plan van de IGC om het EUMC te vervangen door een agentschap met een ruimere opdracht, zonder daarbij het Europees Parlement te raadplegen. Waarom is het Parlement niet geraadpleegd over deze zeer belangrijke kwestie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 februari 2004)

In de conclusies van de vertegenwoordigers van de lidstaten, vergaderd op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders te Brussel op 13 december 2003, is bepaald dat de opdracht van het reeds bestaand Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat moet worden uitgebreid om het om te vormen tot een mensenrechtenbureau. De Commissie heeft in dat verband verklaard dat zij een voorstel tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1035/97 van 2 juni 1997 (1) wenst in te dienen. Maar eerst zal de Commissie een uitgebreid overleg beginnen op basis van een raadplegingsdocument dat in de zomer van 2004 zal worden gepubliceerd. Uiteraard zal de bijdrage van het Parlement hierbij van cruciaal belang zijn en zal het nieuwe Parlement voldoende tijd krijgen om zijn standpunten naar voren te brengen. Na uitgebreid overleg wil de Commissie een voorstel indienen tot wijziging van de oprichtingsverordening van het waarnemingscentrum in het begin van 2005. In dit verband mag niet uit het oog worden verloren dat het Parlement reeds in zijn verslag van 2001 over de grondrechten aandrong op de oprichting van een dergelijk agentschap.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1035/97 van de Raad van 2 juni 1997 houdende oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, PB L 151 van 10.6.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/293 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/293

---

(2004/C 84 E/0340)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4078/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Galileo

Volgens krantenberichten (The Guardian, 8.12.2003) hebben Europese onderhandelaars inzake de plannen voor de ontwikkeling van een concurrerend systeem toegegeven aan Amerikaanse druk zodat het GPS ten opzichte van het Europese systeem in het voordeel blijft.

Beweerd wordt dat Europese ambtenaren hebben ingestemd met een verandering van het signaal zodat Amerika Galileo kan blokkeren zonder schade aan te richten aan de GPS-signalen.

Voorts wordt beweerd dat de prestaties van Galileo hierdoor aanzienlijk worden verlaagd, waardoor de accuratesse tot op acht mijl zou worden beperkt. Dit in vergelijking met een accuratesse van het GPS-signaal tot op ongeveer drie mijl en op één mijl, die oorspronkelijk voor Galileo was gepland.

Kan de Commisse commentaar leveren op deze berichten en een raming maken van de effecten die dergelijke wijzigingen kunnen hebben op de vraag naar dienstverlening via Galileo en het verlies van belangrijke financiële mogelijkheden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(25 maart 2004)

Satellietnavigatiesystemen leveren signalen die openstaan voor alle gebruikers (bij Galileo heet dit „open service”) en beveiligde signalen (die bij Galileo „Public Regulated Service” worden genoemd). Technisch gezien is het mogelijk niet-militaire signalen, zowel van het Global Positioning System (GPS) als van Galileo binnen het conflictgebied lokaal te storen zonder daarbuiten de beschikbaarheid van die signalen te verminderen.

De militaire autoriteiten zelf wekken de storing op zonder de prestaties van de signalen buiten het conflictgebied aan te tasten.

Wat de prestaties van de open signalen van Galileo betreft, werden besprekingen gevoerd teneinde te bepalen welke standaard de beste prestaties levert voor de open signalen van Galileo en het toekomstige GPS III, zodat de gebruikers de beste service kan worden aangeboden. Deze besprekingen beoogden het tot stand brengen van volledige interoperabiliteit tussen beide systemen en zullen in feite leiden tot de wereldstandaard voor satellietnavigatie. Dankzij de gekozen oplossing kan Galileo bovendien verbeteringen aanbrengen ten opzichte van de Amerikaanse oplossing waarbij interoperabiliteit van beide systemen tot stand wordt gebracht en Galileo hogere prestaties ten opzichte van het GPS levert. De beoogde plaatsbepalingsprestaties, die tot op een meter nauwkeurig zijn, liggen zes tot tien maal hoger dan de huidige prestaties van het GPS, hetgeen perfect verenigbaar is met een businessplan dat op de commercialisering van de Galileo-diensten is gebaseerd. Wij dienen ons gelukkig te prijzen dat de Verenigde Staten bereid zijn om dezelfde frequenties voor open en commerciële signalen te gebruiken als Galileo, hetgeen het Europese programma een beslissend voordeel oplevert voor wat betreft de toepassing ervan in de wereld.

Galileo zal signalen voor open diensten, diensten voor de beveiliging van mensenlevens en commerciële diensten kunnen aanbieden die even goede prestaties leveren als de signalen die aanvankelijk werden beoogd alvorens de besprekingen met de Verenigde Staten aan te gaan en die ook verenigbaar zijn met de behoeften van de nationale veiligheid. De prestaties van die signalen zullen voortdurend worden verbeterd. Het businessplan van Galileo wordt dan ook geenszins ter discussie gesteld.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/294 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/294

---

(2004/C 84 E/0341)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0006/04

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Toestemming voordelig belastingstelsel voor Sicilië

Overwegende dat een van de voornaamste doelstellingen van de Europese Unie, die ook is verankerd in artikel 2 van het EU-Verdrag, de bevordering van een hoog werkgelegenheidsniveau is;

overwegende dat Ierland en Wales al een tijd een voordelig belastingstelsel toepassen;

overwegende dat vooral Ierland en in mindere mate Wales er dank zij dit stelsel van belastingvoordelen in zijn geslaagd het pro capita-inkomen aanzienlijk te verhogen en de werkloosheid sterk terug te dringen;

overwegende dat Sicilië op een aantal punten vergelijkbaar is met Ierland: beide regio's kennen een ontwikkelingsachterstand, zij zijn benadeeld door hun insulaire karakter; beide tellen ongeveer vijf miljoen inwoners;

overwegende dat Sicilië een enorm groeipotentieel heeft, dat echter niet helemaal tot uiting kan komen door communautaire juridisch-fiscale beperkingen;

wordt de Europese Commissie verzocht ook Sicilië toestemming te verlenen tot toepassing van het voordelige belastingstelsel, dat:

| 1. | het eiland de mogelijkheid zou bieden buitenlandse investeringen aan te trekken en zo kansen op ontwikkeling en werkgelegenheid te creëren; |
| --- | --- |

1.

het eiland de mogelijkheid zou bieden buitenlandse investeringen aan te trekken en zo kansen op ontwikkeling en werkgelegenheid te creëren;

| 2. | het Siciliaanse bedrijfsleven voordelen zou bieden zonder de communautaire mededingingsregels met voeten te treden; |
| --- | --- |

2.

het Siciliaanse bedrijfsleven voordelen zou bieden zonder de communautaire mededingingsregels met voeten te treden;

| 3. | minder middelen zou opleveren voor de begroting van Sicilië maar niet van de Staat; de lagere inkomsten zouden worden gecompenseerd door meer welstand. |
| --- | --- |

3.

minder middelen zou opleveren voor de begroting van Sicilië maar niet van de Staat; de lagere inkomsten zouden worden gecompenseerd door meer welstand.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(9 maart 2004)

De Commissie wijst erop dat de lidstaten zelf bevoegd zijn op het gebied van directe belastingen, op voorwaarde dat zij de beginselen die zijn neergelegd in het EG-Verdrag naleven. Het gebied van indirecte belastingen daarentegen is geharmoniseerd op EU-niveau. Indien een belastingmaatregel echter een selectief voordeel biedt aan bepaalde ondernemingen, sectoren of regio's, dan kunnen de bepalingen in het EG-Verdrag inzake staatssteun van toepassing worden.

Op grond van de verstrekte informatie is het de Commissie niet duidelijk naar welke belastingregelingen het geachte parlementslid verwijst.

Over het algemeen is de Commissie van mening dat belastingvoordelen die beperkt blijven tot bepaalde delen van het grondgebied van een lidstaat onder de noemer staatssteun vallen. Dergelijke staatssteun kan worden goedgekeurd als deze voldoet aan de voorwaarden die zijn uiteengezet in de richtsnoeren van de Commissie inzake regionale steunmaatregelen (1). Steun die niet gebonden is aan investeringen of de realisatie van een specifiek project en die alleen tot doel heeft de kosten die ondernemingen normaal gesproken moeten dragen terug te dringen, is in principe verboden.

De lidstaten hebben zich er ook onder de gedragscode inzake de belastingregeling voor ondernemingen (2) toe verbonden geen nieuwe schadelijke belastingmaatregelen te treffen en zijn daarom verplicht ervoor te zorgen dat hun belastingmaatregelen niet indruisen tegen deze verbintenis.

---

(1)  PB C 74 van 10.3.1998.

(2)  Conclusies van de Raad Ecofin van 1 december 1997 inzake belastingbeleid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/295 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/295

---

(2004/C 84 E/0342)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0016/04

van Jan Dhaene (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Bedrijf Grefacsa en verwerking dierlijke afval

Het enige bedrijf van Categorie I in Spanje dat in het bezit is van een vergunning voor de verwerking van vleesafval van deze categorie, staat in Catalonië. Het gaat om het bedrijf Grefacsa (Greixos i Farines Cárniques, s.a.) in Térmens, dat specifiek risicomateriaal (SRM) verwerkt dat rechtstreeks in verband te brengen is met Boviene Spongiforme Encefalopathie (BSE) en andere besmettelijke ziekten.

In deze fabriek worden in principe residuen verwerkt uit heel Spanje en Andorra. Uit het dierlijk afval worden beendermeel en vetten verkregen die vervolgens naar gecontroleerde stortplaatsen of verbrandingsovens worden getransporteerd.

Krijgt Grefacsa Europese subsidies? Zo ja, voor welke concrete activiteiten zijn deze subsidies bestemd? Wordt het verkregen afval vervoerd naar andere lidstaten? Zo ja, op basis van welke wetgeving is export van als SRM geclassificeerd materiaal mogelijk?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 maart 2004)

BIj Verordening (EG) nr. 1774/2002 (1) zijn gezondheidsvoorschriften vastgesteld voor het verzamelen, vervoeren, opslaan, hanteren, verwerken, gebruiken of verwijderen, alsmede voor het in de handel brengen van dierlijke bijproducten, en, in specifieke gevallen, voor het uitvoeren en het doorvoeren van dierlijke bijproducten en afgeleide producten daarvan, teneinde te voorkomen dat deze producten een risico voor de gezondheid van mens of dier vormen. De verzending van dierlijke bijproducten en verwerkte producten naar andere lidstaten is toegestaan op grond van artikel 8 van de betrokken verordening, mits voldaan is aan de in dat artikel vastgestelde bepalingen. De uitvoer van specifiek risicomateriaal naar derde landen is krachtens deze verordening verboden, maar de op de invoer betrekking hebbende bepalingen worden pas van toepassing op 1 mei 2004.

Tijdens de programmeringsperiode 2000-2006 en met uitzondering van belangrijke structuurfondsprojecten zijn de nationale autoriteiten verantwoordelijk voor de selectie van individuele projecten zodra de programma's door de Commissie zijn goedgekeurd. De door de autoriteiten geselecteerde projecten moeten evenwel op alle punten in overeenstemming zijn met de communautaire regelgeving, onder meer op het gebied van het milieu.

Uit door de lidstaat verstrekte informatie blijkt dat zes door Grefacsa ingediende projecten tot dusverre gedeeltelijk gefinancierd zijn met middelen uit het programma voor plattelandsontwikkeling van het autonome gebied Catalonië voor de periode 2000-2006, in het kader van de maatregel „Projecten ter verbetering van de afzet en de verwerking van landbouwproducten”. De desbetreffende projecten waren gericht op het introduceren van milieutechnische en technologische verbeteringen in de fabrieken die de onderneming bezit in Sant Joan les Fonts (Girona, 4 projecten) en Térmens (Lleida, 2 projecten). Dezelfde nationale autoriteiten hebben bevestigd dat aan dit bedrijf geen subsidies uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) zijn toegekend.

De Commissie beschikt niet over informatie waaruit blijkt dat bijproducten die op dit bedrijf zijn verkregen, van Spanje naar andere lidstaten zouden zijn vervoerd.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten, PB L 273 van 10.10.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/296 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/296

---

(2004/C 84 E/0343)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0031/04

van Astrid Lulling (PPE-DE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   De praktijken van sommige Luxemburgse verzekeringsmaatschappijen

Sinds het begin van 2004 verplichten sommige verzekeringsmaatschappijen uit het Groothertogdom Luxemburg onafhankelijke experten uit de automobielsector om samen te werken met de Belgische maatschappij voor schadebeheer Informex.

Acht de Commissie deze praktijk in overeenstemming met het principe van het vrije verkeer van diensten, dat is vastgelegd in de artikelen 14 en 49 van het EG-Verdrag? Indien dat niet het geval is, welke maatregelen zal ze dan nemen om een einde te maken aan deze discriminaties?

Een aantal van diezelfde maatschappijen legt hun cliënten op op welke hersteller ze een beroep moeten doen.

Is de Commissie het met mij eens dat deze praktijk een inbreuk vormt op het principe van het vrije verkeer van diensten, dat is vastgelegd in diezelfde artikelen 14 en 49 van het EG-Verdrag, en is ze, indien dat het geval is, van plan om de noodzakelijke maatregelen te treffen om hier een einde aan te maken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 maart 2004)

De Commissie heeft kennis genomen van de feiten die door het geachte parlementslid worden aangekaart. Krachtens artikel 49 van het EG-Verdrag en op grond van de door het Parlementslid verstrekte informatie kan de Commissie in voorkomend geval de in artikel 226 van het EG-Verdrag bedoelde inbreukprocedure echter niet inleiden, omdat de gehekelde feiten verband houden met de contractuele relatie tussen diverse privé-instellingen.

De bepalingen van het EG-Verdrag inzake dienstverlening zijn echter formeel tot de lidstaten gericht. Hoewel dat niet uitsluit dat bepaalde rechten tegelijkertijd kunnen worden verleend aan elke particulier die belang heeft bij de inachtneming van de vastgestelde regels, valt de betwisting van praktijken die aan privé-instellingen kunnen worden toegeschreven, in hoofdzaak onder de bevoegdheid van de nationale rechtbanken. Volgens een vaste rechtspraak is het in eerste instantie aan de nationale rechter om het Gemeenschapsrecht toe te passen en uit de rechtspraak van het Hof van Justitie de gevolgen te trekken voor de procedures die hem worden voorgelegd. Aangezien het om de interpretatie van Gemeenschapsrecht gaat, is het in ieder geval zaak eraan te herinneren dat de nationale rechters gebruik kunnen maken van het bij artikel 234 van het EG-Verdrag ingestelde mechanisme van de prejudiciële vraag om van het Hof van Justitie, de enige daartoe bevoegde instantie, een interpretatie te krijgen van de bepalingen van het Gemeenschapsrecht.

Indien de keuze van Informex door elke verzekeringsmaatschappij in overleg met de concurrerende maatschappijen en niet op autonome wijze werd gemaakt, zou dergelijk overleg kunnen ressorteren onder artikel 81, lid 1, van het EG-Verdrag. Dit artikel verbiedt immers overeenkomsten tussen ondernemingen die de handel tussen lidstaten ongunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of tot gevolg hebben dat de mededinging wordt beperkt. De Commissie beschikt echter niet over informatie waaruit blijkt dat dergelijk overleg zou kunnen bestaan.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/297 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/297

---

(2004/C 84 E/0344)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0035/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Tekort aan openbaarheid van beschikbare gegevens over de onveiligheid van luchtvaartmaatschappijen op grond van commerciële belangen

| 1. | Vanaf welk moment en op welke wijze was het buiten Zwitserland bekend dat dit land de Egyptische luchtvaartmaatschappij „Flash Airlines”, waarvan op 3 januari 2004 een vliegtuig met Franse passagiers is neergestort in de Rode Zee, vanwege de onveiligheid van haar vliegtuigen had verboden om boven Zwitserland te vliegen of in dat land te landen? |
| --- | --- |

1.

Vanaf welk moment en op welke wijze was het buiten Zwitserland bekend dat dit land de Egyptische luchtvaartmaatschappij „Flash Airlines”, waarvan op 3 januari 2004 een vliegtuig met Franse passagiers is neergestort in de Rode Zee, vanwege de onveiligheid van haar vliegtuigen had verboden om boven Zwitserland te vliegen of in dat land te landen?

| 2. | Hoe worden binnen de Europese Unie en de Europese Economische Ruimte dergelijke door instellingen van lidstaten verkregen gegevens over de veiligheid van luchtvaartmaatschappijen uitgewisseld en in de openbaarheid gebracht? |
| --- | --- |

2.

Hoe worden binnen de Europese Unie en de Europese Economische Ruimte dergelijke door instellingen van lidstaten verkregen gegevens over de veiligheid van luchtvaartmaatschappijen uitgewisseld en in de openbaarheid gebracht?

| 3. | Wat kunnen de afzonderlijke EU-lidstaten of de Unie naar aanleiding van zulke gegevens ondernemen om overvliegen en landen van onveilige vliegtuigen tegen te gaan? |
| --- | --- |

3.

Wat kunnen de afzonderlijke EU-lidstaten of de Unie naar aanleiding van zulke gegevens ondernemen om overvliegen en landen van onveilige vliegtuigen tegen te gaan?

| 4. | Worden door de Europese Burgerluchtvaartconferentie (ECAC) op grond van commerciële belangen gegevens over veiligheidscontroles en de namen van onveilige luchtvaartmaatschappijen geheim gehouden voor consumentenorganisaties en voor het grote publiek? |
| --- | --- |

4.

Worden door de Europese Burgerluchtvaartconferentie (ECAC) op grond van commerciële belangen gegevens over veiligheidscontroles en de namen van onveilige luchtvaartmaatschappijen geheim gehouden voor consumentenorganisaties en voor het grote publiek?

| 5. | Vindt de Commissie het aanvaardbaar dat vliegtuigpassagiers bij het boeken van een reis niet kunnen beschikken over informatie waarmee ze tegenover de eventueel aantrekkelijke prijs ook het gevaar voor hun leven kunnen afwegen? |
| --- | --- |

5.

Vindt de Commissie het aanvaardbaar dat vliegtuigpassagiers bij het boeken van een reis niet kunnen beschikken over informatie waarmee ze tegenover de eventueel aantrekkelijke prijs ook het gevaar voor hun leven kunnen afwegen?

| 6. | Hoe wordt vanaf nu voorkomen dat opnieuw passagiers door onwetendheid gebruik maken van gevaarlijke luchtvaartmaatschappijen of dat gevaarlijke luchtvaartmaatschappijen voor landing en werven van passagiers die EU-lidstaten opzoeken welke de minst strenge normen hanteren? |
| --- | --- |

6.

Hoe wordt vanaf nu voorkomen dat opnieuw passagiers door onwetendheid gebruik maken van gevaarlijke luchtvaartmaatschappijen of dat gevaarlijke luchtvaartmaatschappijen voor landing en werven van passagiers die EU-lidstaten opzoeken welke de minst strenge normen hanteren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 maart 2004)

Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, hebben de Zwitserse autoriteiten op 15 oktober 2002 de Gezamenlijke Luchtvaartautoriteiten (JAA — Joint Aviation Authorities) op de hoogte gebracht van hun besluit om de maatschappij Flash Airlines de toegang tot het Zwitserse luchtruim te ontzeggen. De JAA beheren voor rekening van de Europese Burgerluchtvaartconferentie (CEAC — Conférence Européenne de l'Aviation Civile) de databank Safety Assessment of Foreign Aircraft (SAFA), waarin de verslagen worden bewaard van de inspecties die door de 38 lidstaten van de CEAC worden uitgevoerd. Op 16 oktober 2002 hebben de JAA deze informatie doorgegeven aan alle nationale SAFA-coördinatoren, met het verzoek om in hun eigen inspectieprogramma rekening te houden met deze elementen.

Zolang de richtlijn van het Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van de luchtvaartuigen van derde landen die gebruik maken van de luchthavens in de Gemeenschap nog niet van kracht is, nemen de lidstaten deel aan het SAFA-programma. Deze gegevens zijn niet openbaar.

In afwachting van de inwerkingtreding van deze richtlijn besluit iedere lidstaat zelf over de toegang tot zijn luchtruim op basis van de beschikbare informatie.

Het SAFA-programma van de CEAC is een programma van technische aard dat gericht is op preventie. Het voorziet niet in de publicatie van uitvoerige gegevens over de door de deelnemende landen verrichte controles.

De Commissie is reeds begonnen met een raadpleging om de transparantie inzake de identificatie van luchtvervoerders te verbeteren, met het oog op het zo spoedig voorstellen van maatregelen ten aanzien van de tekortkomingen die door de luchtramp van 3 januari 2004 aan het licht zijn gebracht.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord op schriftelijke vraag P-0158/04 van de heer Hortefeux (1) waarin de bepalingen van de richtlijn worden uiteengezet die het mogelijk moeten maken om de zwakke punten van het huidige controlesysteem voor vliegtuigen uit derde landen te verhelpen, in het bijzonder inzake de voorlichting aan het publiek. Voorts kan hiermee een strengere toepassing van de striktste normen worden gewaarborgd.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/298 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/298

---

(2004/C 84 E/0345)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0039/04

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Omvang van de wetgeving van de Europese Unie

Hoeveel wetgevende akten zijn er door de instellingen van de Europese Unie aangenomen in 2003, uitgesplitst volgens de instelling (Commissie, Raad, Europees Parlement en Raad samen) en de aard van de akte (aanbeveling, besluit, richtlijn, verordening, enz)?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(6 februari 2004)

Een tabel met het aantal wetgevingsbesluiten die in 2003 zijn aangenomen, herroepen of verstreken, uitgesplitst per soort besluit en instelling, wordt rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het secretariaat van het Parlement toegezonden.

Deze gegevens zijn afkomstig uit het algemeen verslag over de werkzaamheden van de Europese Unie in 2003, dat elk jaar overeenkomstig artikel 212 van het EG-Verdrag op de tweede dinsdag van februari aan het Parlement wordt toegezonden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/298 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/298

---

(2004/C 84 E/0346)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0043/04

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Invloed van de euro op het handelsverkeer

In antwoord op schriftelijke vraag E-1883/03 van Chris Huhne (1) maakt commissaris Solbes een aantal bemerkingen over de invloed van de euro op het handelsverkeer. Kan de Commissie nu aanvullende informatie geven op grond van de economische ontwikkelingen van de zes laatste maanden?

(Oorspronkelijke vraag van Chris Hunhe: Kan de Commissie een samenvatting geven van de conclusies van alle belangrijke studies, ook die van haarzelf, over het effect van de euro op de handel binnen de eurozone? Kan zij schatten of en zo ja met hoeveel de handel is toegenomen als gevolg van de invoering van de euro?)

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(23 februari 2004)

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-1883/03 van het geachte parlementslid de heer Huhne (1) heeft de Commissie een overzicht gegeven van de resultaten van diverse wetenschappelijke onderzoeken naar de invloed van de euro op de handel binnen de eurozone. In het „Quarterly Report on the Euro Area” dat op 30 september 2003 gepubliceerd is, schat de Commissie aan de hand van gegevens over de handel in de periode van het eerste kwartaal van 1991 tot het vierde kwartaal van 2002 dat die invloed 7 tot 18 % bedroeg. Daarom concludeert de Commissie dat de euro al een duidelijke invloed op het handelsverkeer in de eurozone heeft gehad en dat deze invloed nog groter zou kunnen worden.

Naast de in het antwoord op schriftelijke vraag E-1883/03 genoemde onderzoeken, zou ook kunnen worden opgemerkt dat er in andere onderzoeken is vastgesteld dat de EMU gevolgen heeft gehad voor het handelsverkeer van en naar de individuele lidstaten.

De Commissie is niet op de hoogte van enige recente onderzoeken op dit gebied waarbij actuelere gegevens gebruikt zijn dan bij de onderzoeken die genoemd zijn in het antwoord op schriftelijke vraag E-1883/03. Het is echter niet waarschijnlijk dat de fluctueringen van de economische handelscycli in de afgelopen zes maanden van invloed zouden zijn op de fundamentele conclusies van eerdere onderzoeken.

---

(1)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 106.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/299 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/299

---

(2004/C 84 E/0347)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0045/04

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Ontbreken van voorafgaande controle en milieueffectbeoordeling i.v.m. het vastgoedproject van „Impreglio SpA” langs de kust van Sa Sea — Tentizzos, Bosa, op Sardinië (Italië)

Onlangs zijn vier verkavelings- en bouwplannen met toeristische doeleinden (hotels, vakantiewoningen, diensten, golfbaan, enz.) voor de kustzone van Sa Sea — Tentizzos, op het grondgebied van de gemeente Bosa (Sardinië) openbaar gemaakt (1). Een en ander past volgens de media in een groot project van in totaal 350 000 m3 dat wordt gecoördineerd door „Impreglio SpA”.

Het volgende verzoek om communautaire financiering (20 % van de totale investering, d.i. 225 miljoen euro) is enige tijd geleden gepubliceerd.

Milieuverenigingen als „Amici della Terra” en „Gruppo d'intervento giuridico” hebben herhaaldelijk bij de communautaire, nationale, regionale en lokale autoriteiten aangedrongen op een milieueffectbeoordeling (2) omdat het gaat om een van de weinige uitgestrekte ongerepte kustgebieden langs de Middellandse Zee.

De zone in kwestie is landschappelijk beschermd (3), ze valt grotendeels zelfs onder totale bescherming (4), behorende tot de voorgestelde zone van communautair belang „Binnenland en gebied tussen Bosa, Capo Marrargiu en Porto Tangone” (code ITB000041) krachtens Richtlijn 92/43/EEG (5) inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (6).

Momenteel is de milieueffectbeoordelingsprocedure alleen op gang gebracht voor een deel van het project (35 000 m3 in de plaats Sa Sea) op verzoek van „Tecnestudio” van architect Gianni Delitalia, ofschoon ook de autonome Regio Sardinië op de hoogte is van de volledige omvang van de werkzaamheden (7), hetgeen indruist tegen de communautaire en nationale bepalingen krachtens welke de milieueffectbeoordeling moet gelden voor het geheel van de geplande werkzaamheden (zie bijvoorbeeld Hof van Justitie, zaak 435/97 van 16.9.1999; TAR Lazio, LT, 16.12.2002, nr. 1456).

Het staat vast dat geen enkele milieueffectbeoordeling is uitgevoerd.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| — | is zij op de hoogte van deze feiten? |
| --- | --- |

—

is zij op de hoogte van deze feiten?

| — | hebben werkzaamheden plaatsgevonden of zijn er gepland (bijvoorbeeld wegen, waterleidingen, rioleringen, enz.) met communautaire subsidies (ROP Sardinië 2000-2006) met het oog op de bouw van woningen in de zone Sa Sea — Tentizzos? |
| --- | --- |

—

hebben werkzaamheden plaatsgevonden of zijn er gepland (bijvoorbeeld wegen, waterleidingen, rioleringen, enz.) met communautaire subsidies (ROP Sardinië 2000-2006) met het oog op de bouw van woningen in de zone Sa Sea — Tentizzos?

| — | is de Commissie van plan maatregelen te nemen ten aanzien van deze ernstige overtreding van Richtlijn 97/11/EG (8) en Richtlijn 85/337/EEG (9) en van de niet-toepassing van Richtlijn 92/43/EEG met betrekking tot de milieueffectbeoordeling? |
| --- | --- |

—

is de Commissie van plan maatregelen te nemen ten aanzien van deze ernstige overtreding van Richtlijn 97/11/EG (8) en Richtlijn 85/337/EEG (9) en van de niet-toepassing van Richtlijn 92/43/EEG met betrekking tot de milieueffectbeoordeling?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 maart 2004)

Volgens Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (10) (Milieueffectrichtlijn), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (11), moeten de lidstaten een milieu-effectbeoordeling uitvoeren voordat ze een vergunning afgeven voor projecten die onder meer gezien hun aard, omvang of ligging, een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben. De projecten waarvoor dit geldt worden omschreven in artikel 4, waarin een verwijzing wordt gemaakt naar de bijlagen I en II bij de richtlijn.

Golfbanen worden in de bijlagen bij de richtlijn niet specifiek genoemd. Vakantiedorpen en hotelcomplexen buiten stedelijke gebieden met bijbehorende faciliteiten worden in bijlage II onder punt 12 (c) vermeld. De projecten die u noemt zouden onder bijlage II kunnen vallen. Voor de in deze bijlage genoemde projecten geldt dat de lidstaten moeten vaststellen (per geval, dan wel aan de hand van drempelwaarden of andere criteria) of er op grond van het feit dat zulke projecten aanzienlijke milieueffecten teweeg kunnen brengen een milieu-effectbeoordeling dient te worden uitgevoerd. Ze dienen daarbij rekening te houden met de relevante criteria zoals die in bijlage III van de richtlijn opgenomen zijn. Indien een lidstaat besluit dat een project aanzienlijke milieueffecten kan hebben, moet er een milieueffectbeoordeling worden uitgevoerd.

Het door het geachte parlementslid genoemde project is gelegen in een gebied van communautair belang dat Italië heeft voorgesteld overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna. Artikel 6 van deze richtlijn is derhalve op dit gebied van toepassing, en daarin is vastgelegd onder welke voorwaarden een vergunning kan worden verleend voor een project dat aanzienlijke milieueffecten kan hebben. Indien zulks het geval is en er een vergunning wordt verleend voor een project waarbij niet is voldaan aan de in artikel 6 genoemde voorwaarden, is de richtlijn overtreden.

Voorts heeft de Commissie onlangs een klacht ontvangen met betrekking tot dit specifieke project. De klacht luidt dat Richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG, in het onderhavige geval niet correct is toegepast. Mocht de Commissie tot de slotsom komen dat er in dit geval inbreuk is gemaakt op de communautaire wetgeving, dan zal ze niet aarzelen om als hoedster van de Verdragen alle nodige maatregelen te nemen, waaronder ook een inbreukprocedure op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag, om ervoor te zorgen dat de desbetreffende Gemeenschapswetgeving wordt nageleefd.

Op basis van gegevens van de regionale autoriteiten van Sardinië heeft de Commissie nu kunnen vaststellen dat de door u bedoelde projecten geen cofinanciering ontvangen uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling.

---

(1)  Zie „L'Unione Sarda”, editie 13.9.2003, en „La Nuova Sardegna”, editie 14.9.2003.

(2)  Richtlijn 97/11/EG (Bijlage II, punt 12, letter c)), tot wijziging en aanvulling van Richtlijn 85/337/EEG (Bijlage II, punt 11, letter a)), DPR 12 april 1996 (art. 5 en art. 10; Bijlage B, punt 8, letter a)) en regionale wet van Sardinië nr. 1/1999 (art. 31), gewijzigd en aangevuld door de regionale wet Sardinië nr. 17/2000 (art. 17) en regionale wet nr. 3/2003 (art. 20).

(3)  Wetgevingsbesluit nr. 490/1999, art. 139-140 (DM 16 juni 1972) en 146, lid 1, letters a), g) en m).

(4)  regionale wet nr. 23/1993, art. 2, lid 1, letter a); verbod op tijdelijke verandering van de gehele kuststreek ten noorden van Bosa op het grondgebied van de gemeenten Bosa en Villanova Monteleone tot de definitieve goedkeuring van het nieuwe plan van aanleg overeenkomstig art. 1 ter van wet nr. 431/1985 met decreet lid regionaal bestuur P.I.enBB.CC van 23 december 1985, nr. 3005.

(5)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(6)  Uitvoeringsbesluit bij DPR nr. 357/1997 met wijzigingen en aanvullingen (formele lijst bij DM 3 april 2000, nr. 65).

(7)  Zie in verband met de werkzaamheden de verslagen nrs. 1042/02, 1043/02, 1044/02 en 1045/02 bij de regionale dienst voor landschappelijke bescherming van Nuoro.

(8)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(9)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(10)  PB L 175 van 5.7.1985.

(11)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/301 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/301

---

(2004/C 84 E/0348)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0046/04

van Jan Dhaene (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Europese personeelsadvertenties waarbij Engels als moedertaal geëist wordt

Europese organisaties, die geheel of gedeeltelijk gefinancierd worden door de Europese Commissie, en particuliere ondernemingen die contracten hebben met de Europese Commissie, blijven geregeld personeelsadvertenties plaatsen waarbij „English mother tongue” (Engels als moedertaal) of „English native speakers” (Engelse moedertaalsprekers) geëist wordt.

Bovendien blijken organisaties tegenwoordig, wegens waarschuwingen o.a. van de Europese Commissie, zegswijzen als „English mother tongue” te vervangen door „English mother tongue or equivalent” en „English native speaker level” en dan alleen Engelse moedertaalsprekers uit te nodigen. Een volledige lijst van ongeveer 700 gelijkaardige advertenties, verzameld door de Europese Esperanto-Unie, is te vinden op: http://lingvo.Org/eo/2/l 5

| 1. | Kan de Europese Commissie stappen ondernemen, eventueel via een aangepaste wetgeving, met inbegrip van intrekking van financiering door de Commissie, tegen Europese organisaties die geheel of gedeeltelijk door de Europese Commissie gefinancierd worden, en tegen particuliere ondernemingen die contracten hebben met de Europese Commissie en die discrimineren op basis van de bovenvermelde criteria? |
| --- | --- |

1.

Kan de Europese Commissie stappen ondernemen, eventueel via een aangepaste wetgeving, met inbegrip van intrekking van financiering door de Commissie, tegen Europese organisaties die geheel of gedeeltelijk door de Europese Commissie gefinancierd worden, en tegen particuliere ondernemingen die contracten hebben met de Europese Commissie en die discrimineren op basis van de bovenvermelde criteria?

| 2. | Kan de Europese Commissie een diepgaande studie ondernemen over het vóórkomen van taaidiscriminatie door Europese organisaties, die geheel of gedeeltelijk door de Europese Commissie gefinancierd worden, en door particuliere ondernemingen die contracten hebben met de Europese Commissie? |
| --- | --- |

2.

Kan de Europese Commissie een diepgaande studie ondernemen over het vóórkomen van taaidiscriminatie door Europese organisaties, die geheel of gedeeltelijk door de Europese Commissie gefinancierd worden, en door particuliere ondernemingen die contracten hebben met de Europese Commissie?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/301 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/301

---

(2004/C 84 E/0349)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0086/04

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 januari 2004)

Betreft:   Taalvoorwaarden bij aanwervingen in de Europese Unie

De Europese Commissie heeft meermaals een bevestiging moeten geven van de discriminatoire aard van advertenties van Europese organisaties die geheel of gedeeltelijk gefinancierd worden door de Europese Commissie, en van particuliere ondernemingen die contracten hebben met de Europese Commissie (zie de antwoorden van de Commissie op verschillende desbetreffende schriftelijke vragen (1)). Zulke Europese organisaties en firma's plaatsen geregeld personeelsadvertenties waarbij English native speakers en English mother tongue geëist wordt.

Ondanks herhaalde bevestigingen van de Commissie, en ook een belofte van de toenmalige Europese ombudsman Jacob Söderman (659/2002/IP), gaat de discriminerende praktijk van Europese organisaties gewoon door (2). Bovendien blijken Europese organisaties, wegens de waarschuwingen van de Europese Commissie, zegswijzen als English mother tongue te vervangen door English mother tongue or equivalent, English native speaker level en First language English en dan alleen Engelse moedertaalsprekers uit te nodigen.

Kan de Commissie hieromtrent een onderzoek instellen?

Welke stappen is zij bereid te ondernemen om aan deze discriminatie een eind te maken?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0046/04 en E-0086/04

(5 maart 2004)

De Commissie heeft haar standpunt over de wettelijke aspecten van dit vraagstuk uiteengezet in haar antwoorden op een groot aantal schriftelijke vragen, namelijk E-4100/00 van de heer 51368 (3), E-0779/01 van de heer Staes (4), E-l356/01 van de heer Gemelli (5), E-l681/01 and E-l682/01 van de heer Staes (6), P-2331/01 van de heer Ferrer (6), E-2900/01 van de heer Staes (7), E-2901/01 and E-2944/01 van de heer Staes (7), P-3189/01 van de heer Rothly (7), E-3572/01 van de heer Staes (8), E-0941/02 van de heer Staes (9), E-2764/02 van de heer Staes (10), E-l733/03 van de heer Leinen (11), E-2018/03 van de heer Staes (12) en E-2226/03 van de heer Rübig (12). De Commissie voegt hieraan toe dat ze de aanduidingen „moedertaalniveau” en „eerste taal” (met vermelding van een specifieke EU-taal) als schendingen van de regelgeving ten aanzien van het vrije verkeer van werknemers beschouwt.

In haar antwoorden op de hierboven genoemde schriftelijke vragen heeft de Commissie de maatregelen beschreven die ze genomen heeft en die ze nog zal nemen om discriminatie tegen te gaan, die het gevolg is van het feit dat in personeelsadvertenties moedertaalsprekers worden geëist. De Commissie bekijkt momenteel of er nog aanvullende maatregelen kunnen worden genomen.

---

(1)  De antwoorden van de Europese Commissie, in het bijzonder op de volgende schriftelijke vragen: E-4100/00, E-0779/01, E-1356/01, E-1681/01, E-1682/01, E-2331/01, E-2900/01, E-2901/01, E-2944/01, E-3189/01, E-3572/01, E-0941/02, E-2764/02, E-3786/02, E-1733/03, E-2018/03 en E-2226/03.

(2)  De Europese Esperanto-Unie heeft meer dan 700 advertenties van discriminatoire aard geregistreerd (zie de lijst op http://lingvo.Org/eo/2/l 5).

(3)  PB C 174 Evan 19.6.2001.

(4)  PB C 235 E van 21.8.2001.

(5)  PB C 350 Evan 11.12.2001

(6)  PB C 93 E van 18.4.2002.

(7)  PB C 134 Evan 6.6.2002.

(8)  PB C 160 Evan 4.7.2002.

(9)  PB C 229 E van 26.9.2002.

(10)  PB C 92 Evan 17.4.2003.

(11)  PB C 11 E van 15.1.2004.

(12)  PB C 33 E van 6.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/302 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/302

---

(2004/C 84 E/0350)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0051/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Gevolgen van de brief van zes lidstaten aan de Commissie na het echec van de Intergouvernementele Conferentie van Brussel

Zes lidstaten (Duitsland, Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Nederland, Zweden, Oostenrijk) hebben de Commissie na het echec van de Intergouvernementele Conferentie van Brussel schriftelijk verzocht dat de EU-begroting voor de komende jaren het plafond van 1 % van het BBP van de Unie niet zou overschrijden. Hoe gaat de Commissie op dit ongewone en ongelukkige verzoek antwoorden?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(9 maart 2004)

De Commissie heeft op 10 februari 2004 haar voorstel voor het nieuwe financiële kader (1) gepresenteerd, dat de periode 2007-2013 bestrijkt.

In deze mededeling, meer specifiek op de pagina's 27-29, gaat de Commissie tot in detail in op de bestaande verplichtingen en concludeert dat een plafond van circa 1 % van het BBP het onmogelijk maakt de verplichtingen van de Europese Raad inzake landbouwbetalingen te realiseren, de stapsgewijze opname van de 10 nieuwe lidstaten in het cohesiebeleid ondermijnt en de bestaande niveaus op andere beleidsterreinen in gevaar brengt, en met name de invoering van nieuw beleid belemmert.

---

(1)  COM(2004)101.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/303 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/303

---

(2004/C 84 E/0351)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0063/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) en Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Verbranding van spoorbielzen

Op het grensoverschrijdende industrieterrein Europark, tussen de Nederlandse gemeente Coevorden en de Duitse gemeente Emlichheim, worden drie verbrandingsinstallaties gepland, voor respectievelijk slib, huisvuil en spoorbielzen. De totale verwerkingscapaciteit wordt 720 000 ton per jaar. Daarbij wordt elektriciteit opgewekt (60 megawattuur per jaar) die als „groene stroom” zal worden afgezet.

Spoorbielzen zijn behandeld met houtverduurzamingsmiddelen als teer en wolmanzouten en dienen (conform Beschikking 2000/532 EG) als gevaarlijk afval te worden aangemerkt. De verbranding van spoorbielzen is omstreden, gezien de zekere emissies naar lucht, bodem en water van fijn stof, zware metalen (chroom en arseen), koolwaterstoffen en dioxinen.

Oude spoorbielzen zijn zo zwaar chemisch verontreinigd dat ze als gevaarlijk chemisch afval behandeld en in speciale installaties ontgift moeten worden.

De initiatiefnemers van de verbrandingsinstallaties willen vóór 20 juni 2004 de vergunning geregeld hebben, omdat vanaf die datum de bouw van afvalverbrandingsinstallaties niet meer mogelijk zou zijn. De vergunning zal een geldigheidsduur hebben van twintig jaar.

Is de Europese Commissie ook niet van mening dat de verbranding van geïmpregneerde spoorbielzen niet mogelijk mag zijn?

Deelt de Commissie de mening dat elektriciteit, die wordt opgewekt via de verbranding van afval, nooit het predicaat groene stroom mag krijgen omdat de consument wordt voorgelogen over de herkomst van deze stroom?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 maart 2004)

Alle afvalverbrandingsinstallaties moeten voldoen aan Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (1). Onder de richtlijn vallen zowel verbrandings- als meeverbrandingsinstallaties. Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de richtlijn is houtafval, dat als gevolg van een behandeling met houtbeschermingsmiddelen of van het aanbrengen van een beschermingslaag gehalogeneerde organische verbindingen dan wel zware metalen kan bevatten, niet uitgesloten van het toepassingsgebied van de richtlijn. Dat houdt in dat verbrandingsinstallaties, waarin spoorbielzen worden verbrand die behandeld zijn met houtverduurzamingsmiddelen als teer en creosoot, moeten voldoen aan alle voorschriften van Richtlijn 2000/76/EG. Bij deze voorschriften behoren emissiegrenswaarden voor zware metalen, dioxines en furanen en voor de totale hoeveelheid organische koolstof die relevant kunnen zijn voor de verbranding van dergelijk afval. Verdere beperkingen op de verbranding van bedoelde afvalstoffen lijken niet noodzakelijk.

In Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (2) is biomassa opgenomen in de definitie van hernieuwbare energiebronnen. Biomassa wordt in de richtlijn gedefinieerd als „de biologisch afbreekbare fractie van producten, afvalstoffen en residuen van de landbouw (met inbegrip van plantaardige en dierlijke stoffen), de bosbouw en aanverwante bedrijfstakken, alsmede de biologisch afbreekbare fractie van industrieel en huishoudelijk afval”. Aangezien spoorbielzen van hout worden gemaakt, mogen zij overeenkomstig deze definitie worden gebruikt voor de opwekking van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen als bedoeld in Richtlijn 2001/77/EG.

---

(1)  PB L 332 van 28.12.2000.

(2)  PB L 283 van 27.10.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/304 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/304

---

(2004/C 84 E/0352)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0066/04

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Faillissement Parmalat

Het merkwaardige faillissement van Parmalat in Italië, dat een gat heeft geslagen van naar schatting tien miljard euro en dat bestempeld wordt als de grootste boekhoudfraude ooit in Europa, heeft op een dramatische wijze het ernstig gebrek aan stringente en efficiënte regels ter bestrijding van de vervalsing van de balansen van ondernemingen aan het licht gebracht.

Meent de Commissie niet dat, in een interne markt als de onze, waar volgens de Verdragen de constitutionele beginselen van het vrije verkeer van personen, goederen, kapitalen en diensten gelden, de Europese burger beter beschermd moet worden tegen dit soort bedrog, conform het beginsel van de vrije mededinging tussen ondernemingen op basis van de naleving van de gemeenschappelijke regels, via dringende communautaire maatregelen ter verbetering van het toezicht en de controle op de bedrijfs-balansen in de Europese Unie?

Meent de Commissie niet dat, wat de parameters van het gemeenschapsrecht betreft, het huidige Italiaanse stelsel van toezicht op de naamloze vennootschappen ontoereikend is, met name wat de rol van Consob en de Banca d'Italia betreft?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 februari 2004)

Nooit zal iedere vorm van frauduleus gedrag voorkomen kunnen worden, maar toch is de Commissie het ermee eens dat er dringend actie ondernomen moet worden om het vertrouwen van de beleggers in kapitaalmarkten te herstellen door fraudepraktijken te bemoeilijken: door de plichten van bestuursleden en accountants te verduidelijken, door het extern toezicht over het accountantsberoep te verscherpen en door de samenwerking tussen toezichtinstanties van de EU en derde landen te verbeteren. Daarom heeft de Commissie in haar actieplan betreffende de wettelijke accountantscontrole (1) een aantal maatregelen voorgesteld met oog op een verbetering van de wettelijke accountantscontrole in de gehele EU en heeft zij in haar actieplan inzake het vennootschapsrecht (2) een aantal initiatieven aangekondigd om het ondernemingsbestuur te verbeteren.

In maart 2004 wil de Commissie een voorstel tot herziening van de achtste richtlijn vennootschapsrecht (3) indienen waarin onderwerpen als de registratie van accountants, ethiek en onafhankelijkheid, standaarden voor accountantscontrole en accountantsverklaringen, kwaliteitsborging, onderzoeken en sancties, extern toezicht, communicatie tussen de accountant en de raad van bestuur en samenwerking tussen toezichtinstanties van de EU en van derde landen worden behandeld. De Commissie is eveneens voornemens spoed te zetten achter enkele maatregelen op het gebied van bedrijfsbeheer die aangekondigd zijn in het actieplan inzake het vennootschapsrecht, zoals de rol van onafhankelijke niet bij het dagelijks bestuur betrokken bestuurders en commissarissen, de verduidelijking van de collectieve verantwoordelijkheid van alle leden van de raad van bestuur voor zowel financiële als belangrijke niet-financiële informatie alsmede de bekendmaking van groepsstructuren en transacties binnen een groep.

Toch is het volgens de Commissie niet passend specifieke opmerkingen te maken over de adequaatheid van de huidige regelgeving in Italië. Met de hierboven vermelde maatregelen tracht de Commissie de wettelijke samenwerking te bevorderen tussen alle toezichtinstanties van de EU. Een hechtere samenwerking inzake toezichtactiviteiten op EU-niveau zal verbetering kunnen brengen in de huidige situatie in de lidstaten, onder andere door de uitwisseling van de beste praktijken en advies over de standaarden voor accountantscontrole, enz.

---

(1)  Mededeling van de Commissie van 21 mei 2003 over „Versterking van de wettelijke accountantscontrole in de Europese Unie”, PB C 236 van 2.10.2003.

(2)  Mededeling van de Commissie van 21 mei 2003 over „Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie — Een actieplan”, — COM(2003) 284 def.

(3)  Achtste Richtlijn 84/253/EEG van de Raad van 10 April 1984 inzake de toelating van personen, belast met de wettelijke controle van boekhoudbescheiden, PB L 126 van 12.5.1984.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/305 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/305

---

(2004/C 84 E/0353)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0093/04

van Martin Kastler (PPE-DE) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Mensenhandel en prostitutie in het Duits-Tsjechisch grensgebied

De prostitutie van jonge vrouwen uit Oost-Europa en Azië en de illegale mensenhandel aan de Duits-Tsjechische grens zijn — luttele maanden voor de uitbreiding — onopgeloste problemen van een enorme, en nog steeds toenemende, omvang.

| 1. | Welke follow-up-maatregelen heeft de Europese Commissie genomen sinds het kaderbesluit van 2002 tot bestrijding van de mensenhandel en de toenemende illegale prostitutie, en de daarmee samenhangende delicten, in het Duits-Tsjechisch grensgebied?
  In verband met het prostitutieprobleem spreken de deskundigen van een dramatische stijging van het aantal seksueel overdraagbare ziektes, zoals syfilis, in het Duits-Tsjechisch grensgebied en van een nog dramatischere ontwikkeling wat betreft HIV/aids in de Midden- en Oosteuropese landen. |
| --- | --- |

1.

Welke follow-up-maatregelen heeft de Europese Commissie genomen sinds het kaderbesluit van 2002 tot bestrijding van de mensenhandel en de toenemende illegale prostitutie, en de daarmee samenhangende delicten, in het Duits-Tsjechisch grensgebied?

In verband met het prostitutieprobleem spreken de deskundigen van een dramatische stijging van het aantal seksueel overdraagbare ziektes, zoals syfilis, in het Duits-Tsjechisch grensgebied en van een nog dramatischere ontwikkeling wat betreft HIV/aids in de Midden- en Oosteuropese landen.

| 2. | In het kader van welke programma's en met welke bedragen steunt de Commissie in de periode 2003-2006 plaatselijke projecten tot verbetering van de gezondheidssituatie in het Duits-Tsjechisch grensgebied (Streetworking, JANA, ...)? |
| --- | --- |

2.

In het kader van welke programma's en met welke bedragen steunt de Commissie in de periode 2003-2006 plaatselijke projecten tot verbetering van de gezondheidssituatie in het Duits-Tsjechisch grensgebied (Streetworking, JANA, ...)?

| 3. | Overweegt de Commissie eventueel de lancering van een nieuwe, grote campagne, of wellicht van een actiejaar, met betrekking tot deze belangrijke problematiek? |
| --- | --- |

3.

Overweegt de Commissie eventueel de lancering van een nieuwe, grote campagne, of wellicht van een actiejaar, met betrekking tot deze belangrijke problematiek?

| 4. | Het aandeel van mensenhandel en prostitutie in de criminaliteitsstatistieken van dit grensgebied neemt gestaag toe. Heeft de EU middelen en mogelijkheden om de inspanningen van de betrokken landen op het gebied van de politiële en justitiële samenwerking te ondersteunen? |
| --- | --- |

4.

Het aandeel van mensenhandel en prostitutie in de criminaliteitsstatistieken van dit grensgebied neemt gestaag toe. Heeft de EU middelen en mogelijkheden om de inspanningen van de betrokken landen op het gebied van de politiële en justitiële samenwerking te ondersteunen?

| 5. | Zijn er concrete verderreikende maatregelen voor het Duits-Tsjechisch grensgebied gepland? |
| --- | --- |

5.

Zijn er concrete verderreikende maatregelen voor het Duits-Tsjechisch grensgebied gepland?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(17 februari 2004)

Mensenhandel is voor de Commissie een onderwerp van grote zorg. Wat betreft de situatie aan de Duits-Tsjechische grens, merkt de Commissie een stijgend aantal meldingen en verklaringen die de publieke aandacht op die specifieke regio richten. Naar aanleiding van deze meldingen heeft de Commissie onderzoek gedaan naar de situatie op het gebied van seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA), bijv. syfilis. Het Duitse instituut voor volksgezondheid, het Robert Kochinstituut, heeft tot nog toe geen informatie over een sterke stijging van SOA aan de Duits-Tsjechische grens. De Duitse deelstaat Saksen heeft van juni tot augustus 2001 bijvoorbeeld 71 gevallen gemeld, tegenover 75 gevallen van juni tot augustus 2002. De Commissie zal de ontwikkeling van de situatie in het Duits-Tsjechische grensgebied echter in het oog houden als onderdeel van haar coördinatie van het epidemiologische surveillance in de EU.

In haar Periodiek Verslag 2002 constateert de Commissie dat de Tsjechische regering significante stappen heeft gezet om het probleem van de mensenhandel aan te pakken. De afgelopen jaren is het wettelijke kader op dit gebied aanzienlijk verbeterd. Door een wijziging in het strafrecht is de definitie van het begrip „mensenhandel” uitgebreid tot kinderen; het wetboek van strafvordering is zodanig gewijzigd dat de procedures in strafzaken waarbij kinderen het slachtoffer zijn, eenvoudiger en sneller verlopen. In 2000 heeft de Tsjechische regering een nationaal programma tegen seksueel misbruik van kinderen goedgekeurd en in 2003 is een nationaal programma opgezet ter bestrijding van mensenhandel gericht op seksuele uitbuiting. De tenuitvoerlegging van deze programma's wordt regelmatig gecontroleerd. De Commissie moedigt de Tsjechische regering aan om nog meer maatregelen te nemen, in het bijzonder met het oog op een efficiënt controlesysteem om daders te kunnen opsporen en vervolgen. Belangrijk is ook dat de Tsjechische autoriteiten zorgen voor een nauwe samenwerking tussen de bevoegde politiediensten, zowel intern als grensoverschrijdend.

In het kader van het Phare-programma heeft de Commissie de Tsjechische autoriteiten een aanzienlijke hoeveelheid aanvullende middelen ter beschikking gesteld voor de bestrijding van de georganiseerde misdaad en de mensenhandel. De afgelopen vier jaar is hiervoor ongeveer 5,5 miljoen euro uitgetrokken. Na de toetreding kan verdere steun worden verleend via de overgangsfaciliteit.

In 2003 heeft de Commissie de deskundigengroep „mensenhandel” opgezet om te zorgen voor een juiste tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van de verklaring van Brussel over voorkoming en bestrijding van mensenhandel. De Commissie is voornemens een mededeling, waaronder een actieplan te publiceren naar aanleiding van de bevindingen van deze deskundigengroep. Een breed scala aan maatregelen, zoals bewustmakingscampagnes uit hoofde van EU-programma's zoals AGIS en Daphne, zou hiervan deel kunnen uitmaken.

Op 22 juli 2002 heeft de Raad een Besluit tot vaststelling van een kaderprogramma betreffende politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (AGIS) (1) aangenomen. AGIS is opgezet voor de periode 2003-2007 met een financieel referentiebedrag van 65 miljoen euro. Het programma steunt projecten op gebieden zoals de samenwerking tussen wetshandhavingsinstanties en andere publieke of particuliere organisaties die betrokken zijn bij het voorkomen en bestrijden van al dan niet georganiseerde misdaad. Hieronder vallen ook projecten die gericht zijn op politionele of juridische samenwerking op het gebied van mensenhandel of seksueel misbruik van kinderen. Een ander belangrijk onderwerp dat onder het programma valt is de bescherming van de belangen van bijvoorbeeld slachtoffers van mensenhandel, in strafzaken.

Meer middelen zijn beschikbaar uit hoofde van het programma Daphne dat bedoeld is om geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen te bestrijden. Dit programma verleende in de periode 2000-2003 steun ter waarde van 20 miljoen euro. Het programma Daphne II zal lopen van 2004 tot en met 2008 met een begroting van 50 miljoen euro, hetgeen een verdubbeling van de jaarlijkse kredieten inhoudt.

In het kader van het communautair bestek voor Tsjechië en overeenkomstig de aanvullende indicatieve richtsnoeren van de Commissie voor de kandidaat-lidstaten voor de programmering 2004-2006, komen documenten die een cultuur van misdaadpreventie stimuleren in aanmerking voor cofinanciering, in het bijzonder als zij alle bij deze misdaadpreventie betrokken partijen op nationaal, regionaal of lokaal niveau (nationale gerechtelijke of wetshandhavingsautoriteiten, ondernemers, vakbonden, niet-gouvernementele organisaties (NGO's), vertegenwoordigers van EU-Instellingen enz.) bijeenbrengen. Dergelijke activiteiten zullen worden gecoördineerd met die op het gebied van justitie en binnenlandse zaken die cofinanciering ontvangen uit hoofde van de overgangsfaciliteit voor institutionele opbouw of andere nationale of internationale instrumenten of programma's, om voor synergie te zorgen en onnodige overlapping van werkzaamheden of financiering te voorkomen.

---

(1)  PB L 203 van 1.8.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/306 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/306

---

(2004/C 84 E/0354)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0112/04

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Dolfijnen

Is het de Commissie bekend dat in het weekend van 10-11 januari vijftien dolfijnen zijn aangespoeld op de zuidwestkust van Engeland in mijn kiesdistrict?

Weet de Commissie, in verband met de ook door mij gesteunde wijzigingen die door commissiaris Fischler zijn aangebracht ter ondersteuning en bescherming van dolfijnen en andere walvisachtigen om te voorkomen dat zij als bijvangst worden gedood, van een soortgelijke sterfgevallen op grote schaal? Heeft de Commissie overwogen of wellicht andere en krachtiger maatregelen nodig zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(25 februari 2004)

De Commissie is goed op de hoogte van het feit dat er dode dolfijnen aanspoelen op de stranden van de lidstaten, met name's winters langs de zuidkust van het Verenigd Koninkrijk, en zij is zich ervan bewust dat een deel van deze sterfte het gevolg is van accidentele bijvangst in het kader van visserij-activiteiten. De Commissie beschikt echter niet over gedetailleerde cijfers over al deze strandingen.

De Commissie is van mening dat een oplossing van het probleem van de bijvangst van walvisachtigen in de visserij, en van de kwestie van de bescherming van walvisachtigen in het algemeen, in eerste instantie de vaststelling en onverkorte tenuitvoerlegging vereist van de maatregelen die zij reeds aan de Raad heeft voorgesteld (1), en voorts een correcte en volledige uitvoering van de voorschriften van de Habitatrichtlijn (2) door de lidstaten. Aanvullende maatregelen kunnen alleen worden overwogen nadat deze eerste stappen zijn genomen.

---

(1)  COM(2003)451 def.

(2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992; richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/62/EG van 27 oktober 1997, PB L 305 van 8.11.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/307 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/307

---

(2004/C 84 E/0355)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0121/04

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Geïntegreerd afvalbeheer in de gemeente Casale sul Sile (Treviso)

De gemeente Casale sul Sile (Treviso) heeft zich bij besluit nr. 25 van 22 oktober 2002 aangesloten, zonder een openbare aanbesteding uit te schrijven, bij het intergemeentelijk consortium Priula, dat verantwoordelijk is voor een gebied dat TV2 wordt genoemd en dat in 1987 is opgericht met als doel het complete beheer van het huisvuil van alle aangesloten gemeenten. Voor het verwerken van het vuil maakt het consortium gebruik, in onderaanneming, van de firma Contarina SpA, waarvan het de meerderheid van de aandelen bezit.

In hetzelfde besluit wordt gespecificeerd dat deze toetreding met zich meebrengt: (a) de verwerving, als minimum instapquotum, van 0,1 aandeel van het consortium, berekend op basis van het vermogen van het consortium en overeenkomend met ongeveer 30 000 EUR; (b) de aanvaarding van de bepalingen van het statuut en van de oprichtingsakte van het consortium, alsmede de latere wijzigingen daarop; (c) het overdragen aan het consortium van het afvalbeheer en de toepassing en heffing van het vastgestelde tarief.

In de tekst van het besluit wordt verder gespecificeerd dat het beheer van de dienst plaatsvindt „op rechtstreekse wijze, in de zin dat het consortium voortkomt uit de erbij aangesloten organen” en dat „het gemeentebestuur niet over de nodige tijd beschikte om een aanbesteding van het Europese type uit te schrijven en ook niet bereid was tot een verdere verlenging van het contract van de firma die de dienst voorheen vervulde”. De burgemeester schreef in een artikel dat verschenen is in de plaatselijke krant dat het uitschrijven van een Europese aanbesteding betekende dat men moest accepteren dat de winnende firma „uitsluitend op basis van economische criteria werd gekozen, zodat het zeer moeilijk was rechtstreeks invloed uit te oefenen op de organisatie en de kwaliteit van de dienst”.

Kan de Commissie, in het licht van het bovenstaande, laten weten of zij deze handelwijze niet in strijd acht met de beginselen van transparantie en mededinging die zijn vastgelegd in de wet- en regelgeving van de Gemeenschap, aangezien de opdrachtgever het volledig beheer van een openbare dienst rechtstreeks heeft toegekend aan een firma waarvan hij tevens vennoot wordt, hetgeen een verstrengeling van belangen is?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 maart 2004)

De toekenning van de dienst afvalbeheer door de gemeente Casale sul Sile waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is een geval dat verband houdt met de algemenere problematiek betreffende de Italiaanse wetgeving inzake de vormen van beheer en toekenning van lokale openbare diensten.

Zoals de Commissie reeds heeft vermeld in haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 555/03 van het geachte parlementslid (1), maakt deze wetgeving momenteel het voorwerp uit van een inbreukprocedure in de zin van artikel 226 van het EG-Verdrag. In het kader van deze procedure heeft de Commissie Italië in 2000 een aanmaningsbrief en in 2002 een aanvullende aanmaningsbrief gestuurd.

In de sector van de lokale openbare diensten in Italië werd laatst een hervorming doorgevoerd bij wet nr. 326 van 24 november 2003 en wet nr. 350 van 24 december 2003.

De Commissie zal het nieuwe wetgevingskader onderzoeken dat het resultaat is van de bovenvermelde wetten, teneinde een besluit te nemen over het gevolg dat moet worden gegeven aan de tegen Italië ingestelde inbreukprocedure.

---

(1)  PB C 222 E van 18.9.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/308 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/308

---

(2004/C 84 E/0356)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0123/04

van Dorette Corbey (PSE) en Jan Wiersma (PSE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Containers met arseenpentoxide op zee

Op 21 december 2003 heeft het onder Ethiopische vlag varende motorschip Andinet onderweg van Antwerpen naar Bremen in een zeer zware storm ten noordwesten van het Nederlandse eiland Texel drie containers (met in totaal 630 vaten) en 63 losse vaten verloren met wood-pesticide, een mengsel met 24 % arseenpentoxide, 34 % chroomtrioxide en 14 % koperdioxide. Daarnaast spoelde de inhoud van zo'n 50 vaten van het gif (5000 liter) tijdens de storm in zee.

| 1. | Deelt de Commissie de mening dat:






  — | het schepen met gevaarlijke stoffen aan boord verboden moet worden uit te varen bij zwaar weer, |
| --- | --- | --- |

1.

Deelt de Commissie de mening dat:

—

het schepen met gevaarlijke stoffen aan boord verboden moet worden uit te varen bij zwaar weer,

| — | het verboden moet worden containers met gevaarlijke stoffen op het scheepsdek te vervoeren, |
| --- | --- |

—

het verboden moet worden containers met gevaarlijke stoffen op het scheepsdek te vervoeren,

| — | elke container met gevaarlijke stoffen een zender moet bevatten voor een snelle traceerbaarheid? |
| --- | --- |

—

elke container met gevaarlijke stoffen een zender moet bevatten voor een snelle traceerbaarheid?

| 2. | Welke stappen gaat de Commissie nemen binnen de EU en de IMO om effectief te komen tot de in vraag 1 genoemde verboden en het verplicht stellen van een zender in containers met gevaarlijke stoffen? |
| --- | --- |

2.

Welke stappen gaat de Commissie nemen binnen de EU en de IMO om effectief te komen tot de in vraag 1 genoemde verboden en het verplicht stellen van een zender in containers met gevaarlijke stoffen?

| 3. | Is de Commissie van mening dat de bestaande controles tijdens belading streng genoeg zijn of moeten de regels voor stuwage opnieuw worden bekeken? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie van mening dat de bestaande controles tijdens belading streng genoeg zijn of moeten de regels voor stuwage opnieuw worden bekeken?

| 4. | Wie is verantwoordelijk voor de berging van overboord geslagen lading en wie is aansprakelijk voor eventuele schade aan milieu of biodiversiteit en is de Commissie van mening dat de aansprakelijkheid voldoende geregeld is? |
| --- | --- |

4.

Wie is verantwoordelijk voor de berging van overboord geslagen lading en wie is aansprakelijk voor eventuele schade aan milieu of biodiversiteit en is de Commissie van mening dat de aansprakelijkheid voldoende geregeld is?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(9 maart 2004)

Overeenkomstig Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (1) kunnen de bevoegde autoriteiten bij uitzonderlijk slecht weer een specifieke schip of schepen in het algemeen, aanraden of verbieden een haven in of uit te varen.

Door de bank genomen is het voor de veiligheid van het schip riskanter gevaarlijke (met name explosieve) producten in containers op te slaan dan op het dek.

Wat de verplichting betreft om een zender aan te brengen in containers met gevaarlijke stoffen, heeft de Commissie in het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling het onderzoeksproject Safe InterModal Transport Across the Globe (Simtag) gelanceerd, dat onder meer tot doel heeft een realistische technologie te ontwikkelen om milieubedreigende ladingen te traceren en te identificeren en de containers met een intelligent systeem te volgen.

Op basis van de resultaten van het Simtag-project zal de Commissie zich in het kader van haar initiatiefrecht buigen over maatregelen in dit verband.

Wat de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) betreft, zij erop gewezen dat de Gemeenschap geen partij is bij internationale overeenkomsten inzake het laden en stuwen van containers met gevaarlijke stoffen. Door haar permanente-waarnemersstatus in de IMO beschikt de Commissie op dit gebied over weinig armslag. Om het optreden van de Gemeenschap op internationaal niveau kracht bij te zetten, heeft de Commissie een aanbeveling aan de Raad overgelegd die het terrein moet effenen voor de toetreding van de Gemeenschap tot de IMO.

De nieuwe regels over stuwage zijn door de IMO vastgesteld in het kader van de wijzigingen op het Internationale Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS 74) en in de handleiding voor het veilig stuwen en vastmaken van ladingen (CSS-code — Cargo Stowage and Securing).

Met betrekking tot de controles bij het laden bepaalt het Memorandum van Overeenstemming van Parijs inzake de — bij Richtlijn 2001/106/EEG (2) verplicht gestelde — controle van schepen door de havenstaat dat de met de controle belaste inspecteur aan het hand van het manifest van gevaarlijke goederen of het in hoofdstuk VII van het SOLAS 74-Verdrag geëiste stuwplan mag nagaan of de gevaarlijke goederen zijn gestuwd overeenkomstig het handboek voor het vastmaken van de lading en de gelijkvormigheids-verklaring.

Hierbij dient overigens te worden opgemerkt dat ten gevolge van de communautaire maatregelen die na het ongeval met de Erika zijn vastgesteld, de capaciteit voor de inspectie van schepen in de havens is versterkt om de lidstaten in staat te stellen te voldoen aan de verplichting minimaal 25 % van de schepen die de haven binnenvaren, te inspecteren.

Momenteel bestaat er geen communautaire regelgeving inzake schade aan het milieu of aan de biodiversiteit. Het wetgevingskader in dit verband wordt gevormd door nationale wetten en het Verdrag van 1976 inzake beperking van aansprakelijkheid voor maritieme vorderingen. Het protocol van 1996 bij dit Verdrag is overigens nog niet in werking getreden. Het Internationale Verdrag van 1996 inzake aansprakelijkheid en vergoeding voor schade in samenhang met het vervoer over zee van gevaarlijke en schadelijke stoffen („HNS-verdrag”) is evenmin in werking getreden, ondanks Besluit 2002/971/EG van de Raad van 18 november 2002 (3) waarbij de lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het HNS-verdrag te bekrachtigen of tot dit verdrag toe te treden.

Tot slot: de nationale autoriteiten zijn verantwoordelijk voor de berging van de overboord geslagen lading, aangezien zij hiervoor in het kader van de plannen voor vervuilingsbestrijding over de meest geschikte instrumenten beschikken.

Als reactie op dit ongeval en de vorige incidenten heeft de Commissie in de prioriteiten van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling plaats ingeruimd voor de preventie en controle van vervuiling en het veilige vervoer van gevaarlijke producten.

---

(1)  PB L 208 van 5.8.2002.

(2)  Richtlijn 2001/106/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 houdende wijziging van Richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruikmaken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole), PB L 19 van 22.1.2002.

(3)  PB L 337 van 13.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/309 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/309

---

(2004/C 84 E/0357)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0131/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Tragedie met Albanese emigranten

In de Adriatische Zee heeft er zich vorige week weer een tragedie voorgedaan die 21 Albanese staatsburgers (maar in werkelijkheid misschien wel een 40-tal) het leven gekost heeft, die clandestien Italië probeerden te bereiken. Het is opnieuw tot een tragedie gekomen ondanks het feit dat de migratiestromen tussen Italië en Albanië sterk afgenomen zijn. In 2003 zijn er op de Italiaanse kusten 137 clandestiene Albanese immigranten tegengehouden, tegen 3 372 in 2002 en 40 000 in 1999. Volgens de Italiaanse en Albanese autoriteiten is de vermindering toe te schrijven aan de samenwerkingsovereenkomst van 1997 tussen de beide landen, of volgens een prozaïscher verklaring van anderen, aan het feit dat een groot deel van de Albanezen die willen emigreren om werk te vinden, het nu al gedaan hebben.

Geeft de Europese Commissie er zich rekenschap van dat de oorzaak van deze en alle andere tragedies die de laatste jaren de clandestiene emigratie uit Albanië vergezeld hebben, de prohibitionistische politiek is die blijft gelden voor de afgifte van visums tussen Albanië en de landen van de Europese Unie? Is ze zich ervan bewust dat het nu meer dan ooit tot haar verantwoordelijkheid behoort om de Raad en het Europees Parlement een nieuwe visumregeling voor te stellen zodat alle Albanezen automatisch een toeristenvisum voor 3 maanden krijgen dat geldig is op heel het grondgebied van de Europese Unie, of minstens voor het Schengen-gebied? Weet ze, zoals gebleken is uit de precedenten met Bulgarije en Roemenië, dat zo'n verandering van de visumregeling geen invloed van betekenis op de migratiestroom heeft, maar daarentegen wel het enorm voordeel biedt dat de Albanese en Europese maffia die zich met clandestiene emigratie bezighoudt, geëlimineerd wordt? Beseft ze dat met zo'n beleidsvoering de bijzonder moeilijke en dure politionele maatregelen te land en ter zee vervangen kunnen worden door een samenwerkings- en steunbeleid met de Albanese politie- en douanediensten, dat veel minder middelen verslindt? En denkt de Europese Commissie niet, gezien al die gegevens, die de bevoegde autoriteiten van de Europese Unie en haar lidstaten maar al te goed bekend zijn, dat het in geval van herhaling van dergelijke tragedies in de toekomst niet uitgesloten is dat de straf- of civielrechtelijke verantwoordelijkheid van de een of andere overheidsdienst van de Europese Unie of haar lidstaten ter sprake gebracht wordt?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(10 maart 2004)

De recente tragedie waarin Albanezen omkwamen terwijl ze clandestien Italië poogden te bereiken brengt, zoals helaas vorige drama's, de migratiedruk vanuit Albanië onder de aandacht.

Het visumbeleid is één van de middelen waarover de Gemeenschap beschikt voor de beheersing van de migratiestromen. De wetgever heeft, door de Albanezen aan de visumplicht te onderwerpen overeenkomstig Verordening nr. 539/2001 (1), laten blijken hoe hij dit land beoordeelt in het licht van de criteria opgesomd in de vijfde considerans van de verordening, waarvan de illegale immigratie er één is. Het visumsysteem draagt bij tot de beheersbaarheid van de immigratie vanuit dat land. Iedere aanvraag van een visum voor kort verblijf moet namelijk het voorwerp uitmaken van een individueel onderzoek, gebaseerd op inlichtingen en bewijsstukken verstrekt door de aanvrager. Als er geen bezwaren zijn, in het bijzonder in verband met immigratie, wordt het visum afgegeven.

De Commissie is de mening toegedaan dat het afschaffen van de visumplicht momenteel geen passend antwoord is op deze situatie. Zij meent dat in die context de automatisch afgifte van visa voor kort verblijf, zoals aanbevolen door het geachte parlementslid, strijdig is met de filosofie van het geharmoniseerde visumbeleid.

De Commissie is er verder van overtuigd dat het verschijnsel migratie niet uitsluitend vanuit de visumproblematiek benaderd mag worden en dat een globale benadering nodig is, in samenwerking met de landen die aan de oorsprong van de migratiestroom liggen. Bijgevolg werden in het geval van Albanië een reeks andere maatregelen genomen teneinde de migratiestromen uit dat land beter te beheren. Zo werd in december 2003 een overnameovereenkomst tussen de Gemeenschap en Albanië geparafeerd, die betrekking heeft op alle categorieën personen (eigen onderdanen, onderdanen van derde landen en staatlozen). Dit is een bewijs van de uitstekende samenwerking tussen de EU en de Albanese autoriteiten in deze materie.

Voorts verstrekt de Commissie financiële bijstand aan Albanië, met name voor het verbeteren van het geïntegreerde grensbeheer. Zo werden sinds 1997 concrete acties ondernomen door de EU Customs Assistance Mission to Albania (CAM-Α) om de douanediensten te moderniseren en hun doeltreffendheid in samenwerking met de politie te verbeteren. Tevens lopen er, in het kader van het programma CARDS (2), concrete acties om de samenwerking tussen politie en douane aan de Albanese buitengrenzen te versterken (bijv. de havens van Durres en Vlora, de luchthaven van Rinas). Het totale bedrag toegekend aan Albanië voor de periode van 1998 tot 2003 bedroeg 306,3 miljoen euro (177,4 miljoen in het kader van het Phare-programma voor de periode van 1998 tot 2000 en 128,9 miljoen in het kader van CARDS voor de periode van 2001 tot 2003). De financiële bijstand op het gebied van „justitie en binnenlandse zaken” en douane bedroeg 25,25 miljoen euro voor 1998-2000 (Phare) en 68 miljoen euro voor 2001-2003 (CARDS). Het totale bedrag beliep dus 93,25 miljoen euro. De Commissie zal overigens, in het kader van het nieuwe programma voor financiële en technische bijstand aan derde landen op het gebied van migratie en asiel (AENEAS), in staat zijn om eventuele extra projecten te financieren ter aanvulling van de reeds in het kader van CARDS gefinancierde projecten. Overeenkomstig artikel 1 van deze nieuwe verordening zal in het bijzonder rekening gehouden worden met de met Albanië ondertekende overnameovereenkomst. Ten slotte moet worden opgemerkt dat in het kader van de voorbereidende acties, die voorafgaand aan de goedkeuring van dit programma via de budgetlijn B7-667 werden uitgevoerd, reeds meerdere projecten voor Albanië door de Commissie werden gefinancierd in 2001 (twee projecten voor een medefinanciering van in totaal 1,367 miljoen euro) en in 2002 (één project voor een medefinanciering ten bedrage van 0,429 miljoen euro). Een project werd ook geselecteerd voor het begrotingsjaar 2003 (waarvoor een medefinanciering van 0,713 miljoen euro werd gevraagd).

Bovendien zullen meerdere recente en belangrijke initiatieven het mogelijk maken om beter het hoofd te bieden aan soortgelijke situaties:

Zo heeft de Raad onlangs een programma goedgekeurd ter bestrijding van illegale immigratie over zee naar de lidstaten van de Europese Unie. De voornaamste sleutel tot het succes ervan ligt in de versterking van de samenwerking met de derde landen van oorsprong of doorreis van de illegale immigratiestromen: aan de derde landen technische en organisatorische hulp verstrekken om de bewaking van de kusten vanwaar de illegale immigranten vertrekken te versterken; op zee patrouilles uitvoeren in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten en de derde landen die betrokken zijn bij de illegale immigratiestromen, etc.

Het Ierse voorzitterschap en de Commissie werken aan een routekaart voor dit programma, wat een snelle uitvoering van de voorziene maatregelen mogelijk zal maken.

De Commissie meent eveneens dat het aanvangen van de operationele activiteiten van de beide coördinatiecentra voor de maritieme grenzen zal bijdragen tot een betere beheersing van de migratiestromen afkomstig van derde landen en tot het voorkomen van drama's zoals dat beschreven door het geachte parlementslid.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld, PB L 81 van 21.3.2001.

(2)  Verordening (EG) nr. 2666/2000 van de Raad van 5 december 2000 betreffende de steun aan Albanië, Bosnië-Herzegovina, Kroatië, de Federale Republiek Joegoslavië en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1628/96 en tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 3906/89 en (EEG) nr. 1360/90, alsmede van de Besluiten 97/256/EG en 1999/311/EG, PB L 306 van 7.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/311 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/311

---

(2004/C 84 E/0358)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0132/04

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Verbetering van de veiligheid in de luchtvaart door uitbreiding van de informatievoorziening

Na de vliegramp met het toestel van Flash Airlines is gebleken dat informatie over mogelijke veiligheidsrisico's van luchtvaartmaatschappijen in onvoldoende mate terecht komt bij autoriteiten, reisbureaus en reizigers. Deze informatie is moeilijk te verkrijgen en in sommige gevallen wordt de openbaarmaking van dergelijke informatie door wetgeving verboden. Op die manier is het mogelijk dat een luchtvaartmaatschappij die in het ene land een vliegverbod opgelegd heeft gekregen in andere landen haar activiteiten kan voortzetten.

Is de Commissie voornemens om in de richtlijn inzake veiligheid in de luchtvaart plaats in te ruimen voor een gezamenlijke praktijk in de EU-landen inzake het controleren van vliegtuigen en luchtvaartmaatschappijen, het publiceren van de resultaten van dergelijke controles en het op doeltreffende wijze duursturen van die resultaten naar alle EU-landen?

Welke maatregelen wil de Commissie nemen om ervoor te zorgen dat reisbureaus en reizigers nauwkeurige en actuele informatie ontvangen over mogelijke veiligheidsrisico's en op die manier de keuzevrijheid behouden inzake hun eigen veiligheid op dit zo belangrijke gebied?

Antwoord van mevrouw de Palacio Namens de Commissie

(1 maart 2004)

Het geachte parlementslid wordt gewezen op het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag nr. P-l58/04 van de heer Hortefeux (1).

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/312 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/312

---

(2004/C 84 E/0359)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0133/04

van Rosa Miguélez Ramos (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Agentschap voor visserijcontrole te Vigo

De Europese Raad keurde op 13 december 2003 de oprichting van een Agentschap voor visserijcontrole goed, met vestigingsplaats in Vigo.

Werkt de Commissie reeds aan een voorstel voor een verordening om de voor dit agentschap noodzakelijke wettelijke basis te scheppen? Over welke bevoegdheden en middelen zal dit agentschap beschikken?

Is de Commissie reeds een economische analyse voor de werking van het desbetreffende agentschap aan het opstellen?

Wanneer schat de Commissie dat dit agentschap in Vigo zijn werkzaamheden zal kunnen aanvangen?

Hoeveel Europese ambtenaren en tijdelijke functionarissen, en van welke categorie zullen in dit agentschap worden tewerkgesteld? Hoeveel plaatselijke functionarissen zullen daar volgens de berekeningen van de Commissie naast het statutair personeel werkzaam zijn?

Is de Commissie reeds op zoek naar een gebouw in Vigo waarin het agentschap kan worden ondergebracht? Hebben de Spaanse instanties daartoe reeds voorstellen ingediend? Zo ja, kan de Commissie preciseren welke voorstellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 februari 2004)

De Commissie verheugt zich over de sluiting, in de bijeenkomst van de Staatshoofden en Regeringsleiders van de lidstaten op 13 december 2003 in Brussel van een overeenkomst over de oprichting van een Europees Bureau voor visserijcontrole met zetel in Spanje.

Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, ziet het ernaar uit dat de Spaanse regering dit bureau in de stad Vigo in Galicië wil vestigen.

De Commissie zal in maart 2004 aan de Raad en het Parlement een voorstel voorleggen voor een verordening houdende vestiging van een communautair bureau voor visserijcontrole. Dit voorstel omvat ook de begroting voor het bureau. De begroting zal precieze gegevens bevatten betreffende het aantal en de rang van de personeelsleden van het agentschap.

In een door de Commissie in 2003 gevraagde studie worden de werkingsvoorwaarden van het bureau geëvalueerd.

Het bureau zal na zijn oprichting geleidelijk met zijn werkzaamheden beginnen. Over de ligging van het bureau zal in ieder geval een overeenkomst worden gesloten tussen de Spaanse autoriteiten en het bureau, nadat de raad van bestuur van het bureau is geïnstalleerd en de directeur is benoemd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/312 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/312

---

(2004/C 84 E/0360)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0134/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   De financiële ineenstorting van Parmalat en het ontoereikende toezicht door de Bankitalia

De financiële ineenstorting van het Italiaanse Parmalat-concern heeft een ernstige lacune aan het licht gebracht in het toezicht door de Bankitalia op de betrekkingen tussen het Italiaanse bankstelsel en het Parmalat-concern. Consob, de instelling voor beurstoezicht, heeft het betreurd dat de Italiaanse centrale bank heeft geweigerd om haar toegang te verschaffen tot de gegevens die inzicht geven in de toestand van het Parmalat-concern en die in het bezit zijn van de „risico-afdeling” van de Bankitalia.

Is de Commissie bereid een duidelijk standpunt in te nemen met betrekking tot de taken die door alle centrale banken van de lidstaten gelijkelijk moeten worden verricht?

Vindt de Commissie het niet noodzakelijk dat in elke lidstaat daadwerkelijk onafhankelijke autoriteiten in het leven worden geroepen ter waarborging en bescherming van de rechten van de spaarders?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie merkt op dat het strafrechtelijk onderzoek naar de verantwoordelijkheid voor het debacle van het Parmalat-concern door de Italiaanse gerechtshoven nog niet afgerond is. Bovendien zijn de discussies in Italië over de vraag of, en zo ja in welke mate, de werkzaamheden van de Banca d'Italia van invloed waren op de efficiëntie van de controles nog steeds gaande. Daarom vindt de Commissie het te vroeg en niet passend om een mening over deze specifieke zaak te geven

In een breder perspectief is het de verantwoordelijkheid van de lidstaten te bepalen hoe het toezicht op banken, andere financiële instellingen en beursgenoteerde ondernemingen georganiseerd dient te zijn om de doelstellingen van efficiënt bedrijfseconomisch toezicht, marktint eg rit eit en transparantie te bereiken die nodig zijn ter bescherming van spaarders, investeerders en de stabiliteit van het financiële stelsel, op basis van de beginselen en bepalingen die zijn neergelegd in de communautaire bankrichtlijnen (1) en de richtlijnen en verordeningen inzake effecten, jaarrekeningen en controle van de rekeningen. Deze beginselen omvatten onder andere bepalingen inzake samenwerking en uitwisseling van informatie tussen toezichthoudende autoriteiten alsmede een verplicht beroepsgeheim voor toezichthouders.

---

(1)  Richtlijn 2000/12/EG van het Parlement en de Raad van 20 maart betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, PB L 126 van 26.5.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/313 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/313

---

(2004/C 84 E/0361)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0135/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   De melkcentrale van Rome: behoud van arbeidsplaatsen en bescherming van veetelers

Vanaf 1996 is er een reeks vragen ingediend om de vermeende onregelmatigheden bij de privatisering van de melkcentrale van Rome aan de kaak te stellen (zie de vragen P-1747/96 (1), P-1071/97 (2), E-3408/97 (3), E-0547/98 (4), E-1511/98 (5), E-2846/98 (6), E-0567/99 (7) en P-2069/99 (8)). Hierin kwam met name twijfel naar voren over de legitimiteit van de schuldsanering bij genoemd bedrijf middels overheidssteun en over de wijze waarop het bedrijf vervolgens in 1999 aan Cirio werd verkocht voor 26,5 miljard lire en ten slotte aan Parmalat voor 334,8 miljard lire.

Momenteel dreigt bij de recente gebeurtenissen rond de financiële ineenstorting van de multinational Parmalat ook het bedrijf Eurolat S.p.A. betrokken te raken, die 75 % van de melkcentrale van Rome in handen heeft en zelf grotendeels van Parmalat is.

Dankzij de aankoop van de resterende 16 % door Finlate S.p.A. waarvan 250 veetelers afhankelijk zijn, is de melkcentrale in Rome in de afgelopen jaren financieel gesaneerd en uit de rode cijfers gekomen.

Thans bestaat echter het risico dat de meer dan 500 bedrijven die de melkcentrale beleveren, moeten sluiten met ernstige gevolgen voor de werkgelegenheid in de gehele zuivel- en veeteeltsector van Latium en de dreigende ontmanteling van een uit financieel en productie-oogpunt solide bedrijfstak.

Ter voorkoming van de sluiting van de melkcentrale van Rome zou Finlatte S.p.A, die over de nodige technische en beheerscapaciteiten beschikt, het bedrijf rechtstreeks kunnen leiden middels het betalen van een huur aan het bedrijf zelf, die weer kan worden gebruikt om het bedrijf vlot te trekken. Ook kan een nieuwe Newco worden opgericht middels de aankoop van 100 % van de melkcentrale van Rome door de veetelers en werknemers, bijvoorbeeld dankzij een leveraged buy-out, aangezien er nog ruime winstmarges voor het bedrijf mogelijk zijn.

| 1. | Acht de Commissie de oprichting van een nieuwe Newco mogelijk om de bedreigde arbeidsplaatsen veilig te stellen? |
| --- | --- |

1.

Acht de Commissie de oprichting van een nieuwe Newco mogelijk om de bedreigde arbeidsplaatsen veilig te stellen?

| 2. | Welke andere financiële instrumenten kunnen worden aangewend behalve het betalen van een huur en de leveraged buy-out? |
| --- | --- |

2.

Welke andere financiële instrumenten kunnen worden aangewend behalve het betalen van een huur en de leveraged buy-out?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 februari 2004)

Op 11 april 2000 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan Beschikking nr. 2000/628/EG van de Commissie van 11 april 2000 betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van Centrale del Latte di Roma (9).

De Commissie heeft er geen weet van dat er gevaar bestaat dat de centrale zuivelfabriek van Rome zou worden gesloten.

Aan de hand van de haar ter beschikking staande informatie kan de Commissie niet antwoorden op de door het geachte parlementslid gestelde vragen.

Indien staatssteun voor de redding en herstructurering van een bedrijf in moeilijkheden dat werkzaam is in de zuivelsector, overeenkomstig artikel 88 van het EG-Verdrag bij de Commissie wordt aangemeld, zal de Commissie deze steun toetsen aan de voor deze soort steunmaatregelen geldende regels.

---

(1)  PB C 345 van 15.11.1996, blz. 102.

(2)  PB C 373 van 9.12.1997, blz. 60.

(3)  PB C 158 van 25.5.1998, blz. 103.

(4)  PB C 310 van 9.10.1998, blz. 84.

(5)  PB C 13 van 18.1.1999, blz. 39.

(6)  PB C 289 van 11.10.1999, blz. 9.

(7)  PB C 348 van 3.12.1999, blz. 102.

(8)  PB C 203 E van 18.7.2000, blz. 129.

(9)  Beschikking 2000/628/EG van de Commissie van 11 april 2000 betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van Centrale del Latte di Roma, PB L 265 van 19.10.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/314 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/314

---

(2004/C 84 E/0362)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0136/04

van Jillian Evans (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Invoer van gen-voedsel en -gewassen

Er bestaat nu enige wetgeving van de Unie over genetisch gemanipuleerde organismen, bijvoorbeeld over de invoer van gen-voedsel en-gewassen. Hoe zorgt de Commissie ervoor dat de lidstaten deze verordeningen naar behoren uitvoeren?

Zorgt de Commissie er bijvoorbeeld voor dat waar genetisch gemanipuleerde producten van buitenaf via de havens van de lidstaten de Unie binnenkomen, de bevoegde organen — zoals de dienst douane en accijnzen om het V.K. — wordt opgedragen om de voedingsmiddelen, bestanddelen daarvan en diervoeding en zaden te onderzoeken? Dit om te controleren of ze verboden genetisch gemanipuleerde bestanddelen bevatten of bestandddelen die als zodanig moeten worden geëtiketteerd? Zorgt de Commissie er tevens voor dat de lidstaten over diensten — zoals de dienst douane en accijnzen in het V.K. — beschikken die ingesteld zijn op het uitvoeren van dergelijke controles?

Welke stappen onderneemt de Commissie als genetisch gemanipuleerde producten door nalatigheid de EU binnenkomen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 maart 2004)

De vergunnings- en etiketteringsvoorschriften van Verordening (EG) nr. 1829/2003 (1) worden gehandhaafd en gecontroleerd door de lidstaten overeenkomstig de algemene bepalingen over de controle op levensmiddelen en diervoeders, zoals voor de huidige wetgeving ook het geval is. De afgelopen jaren heeft het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) van de Commissie verscheidene inspecties verricht ter evaluatie van de officiële controlesystemen voor genetisch gemodificeerde (GG) levensmiddelen van de lidstaten, met name wat de etikettering betreft. Hieruit blijkt dat de uitvoering van controleprogramma's door de lidstaten over het algemeen tevredenstellend is.

De evaluatie door het VVB van de officiële controles moet eventuele systematische gebreken opsporen, maar de lidstaten zijn verantwoordelijk voor operationele taken als het verstrekken van instructies en uitrusting aan de betrokken organen. Volgens Verordening (EG) nr. 1830/2003 (2) zien de lidstaten erop toe dat met het oog op de naleving van die verordening inspecties en andere controlemaatregelen, met inbegrip van steekproeven en tests, worden uitgevoerd. Om een gecoördineerde aanpak van deze controles en inspecties te vergemakkelijken werkt de Commissie momenteel aan de opstelling en publicatie van technische richtsnoeren voor steekproeven en tests.

Deze richtsnoeren bepalen dat in elk stadium van de productie, verwerking, opslag en distributie van GGO's (met inbegrip van zaad) of daarmee geproduceerde levensmiddelen en diervoeders officiële controles kunnen worden uitgevoerd, onder meer op de plaats van invoer. Het bij Verordening (EG) nr. 1829/2003 ingestelde communautaire referentielaboratorium verstrekt de laboratoria van de lidstaten zowel richtsnoeren en bijstand voor de testmethoden als opleiding, maar geen testapparatuur.

Het is aan de lidstaten om bij inbreuken gepaste maatregelen te nemen en de nodige boetes op te leggen, die doeltreffend, evenredig en ontmoedigend moeten zijn. Als een lidstaat geen gepaste maatregelen neemt om de communautaire wetgeving toe te passen, kan de Commissie overeenkomstig het Verdrag stappen ondernemen.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, PB L 268 van 18.10.2003.

(2)  Verordening (EG) nr. 1830/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende de traceerbaarheid en etikettering van genetisch gemodificeerde organismen en de traceerbaarheid van met genetisch gemodificeerde organismen geproduceerde levensmiddelen en diervoeders en tot wijziging van Richtlijn 2001/18/EG, PB L 268 van 18.10.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/315 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/315

---

(2004/C 84 E/0363)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0140/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Toegang tot de media in de ultraperifere regio's van de Azoren en Madeira

Zoals bekend voorziet artikel 299, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie in speciale steunmaatregelen en -voorwaarden voor de ultraperifere regio's. In de autonome regio's van de Azoren en Madeira is de toegang tot de media, met name tot de nationale televisiekanalen SIC, TVI en Canal A2, echter nog steeds problematisch.

Het recht op gratis toegang tot deze nationale televisiekanalen, die nu vrij toegankelijk zijn op het gehele Portugese vasteland, is in de Autonome regio's van de Azoren en Madeira niet gewaarborgd. Deze televisieprogramma's worden niet via een open signaal uitgezonden, waardoor het onmogelijk is SIC, TVI of Canal A2 te ontvangen.

De bewoners van deze perifere regio's hebben niet op gelijke basis met de overige inwoners van Portugal toegang tot de nationale televisiekanalen. De eilandbewoners kunnen alleen via een betaalde dienst (TV Cabo) toegang krijgen tot een dienst die op het vasteland gratis geboden wordt. Voor andere kanalen met gereguleerde toegang moeten hogere tarieven worden betaald dan op het vasteland.

Het is de taak van de Portugese regering om te verzekeren dat de inwoners van deze ultraperifere regio's onder gelijke voorwaarden toegang hebben als de bewoners van het vasteland. Artikel 299, lid 2 van het VEU vormt echter een belangrijke grond voor het subsidiëren van de kosten voor gelijke gratis toegang tot de Portugese televisiekanalen met communautaire financiële middelen.

Kan de Commissie haar standpunt kenbaar maken over een mogelijke steun aan de oplossing van deze discriminerende situatie met betrekking tot de toegang tot de nationale media op de Azoren en Madeira en de praktijk van TV Cabo om in deze regio's hogere tarieven te berekenen voor andere kanalen met gereguleerde toegang dan op het vasteland?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(11 maart 2004)

Het signaal van de Portugese televisiekanalen wordt verzonden door een organisatie die het televisie-omroepnet bezit, waaraan de eigenaars van de televisiekanalen betalen voor de omroepdienst.

De RTP (Radiotelevisao Portuguesa) betaalt die organisatie voor de verzending van het signaal van zijn eerste kanaal in het hele land. De verplichting om dat kanaal aan de gehele bevolking aan te bieden is opgenomen in de openbare dienstverplichtingen die door de Portugese regering zijn vastgesteld. De RTP heeft evenwel niet dezelfde verplichting wat betreft kanaal A2 of wat betreft de toegang van het vasteland tot de regionale kanalen (RTP Madeira en RTP Azoren).

De door het geachte parlementslid genoemde TV-cabo betreft een dienst die geleverd wordt door een particuliere organisatie die, in het kader van een overeenkomst met een aantal nationale en buitenlandse kanalen, zijn klanten daartoe toegang biedt in alle regio's van het land. Deze betaalde dienst geeft niet alleen toegang tot de hiervoor genoemde Portugese kanalen, maar ook tot buitenlandse kanalen, hetzij via de kabel of via kleine schotelantennes en individuele apparatuur voor de ontvangst via satelliet.

Er bestaan inderdaad verschillen die aan de geografische situatie toe te schrijven zijn, zowel wat de kosten betreft als de toegankelijkheid in de meer geïsoleerde regio's, en dit is vanwege de afstanden, in de ultraperifere regio's nog erger. Dergelijke verschillen worden niet alleen vastgesteld voor wat betreft de toegang tot de Portugese commerciële televisiekanalen, maar ook ten aanzien van verschillende ingevoerde en uitgevoerde producten, grondstoffen, apparatuur en diensten, alsook het verkeer van personen.

De Commissie is evenwel van mening dat deze kwestie tot de bevoegdheid behoort van de Portugese nationale en regionale autoriteiten en dat artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag geen verandering brengt in deze verdeling van de bevoegdheden. Indien de Portugese autoriteiten steun willen verlenen om de toegang tot de omroepdiensten te vergemakkelijken, dan moet die steun wel in overeenstemming zijn met de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag.

Wat de door de Structuurfondsen te financieren infrastructuren betreft zijn de besluiten genomen op basis van de prioriteiten die vooraf gezamenlijk door de nationale en regionale autoriteiten en de Commissie zijn vastgesteld, en hadden deze geen betrekking op de doelstellingen inzake de verdeling van de televisiekanalen. Deze fondsen kunnen dus worden uitgebreid tot alle gebieden waar tekorten worden vastgesteld.

Volgens de laatste informatie waarover de Commissie beschikt bestudeert de Portugese regering op dit moment de mogelijkheid om de particuliere kanalen TV1 en SIC ertoe te brengen hun programma's via een open kanaal naar de Azoren en Madeira uit te zenden. Een akkoord met deze televisiekanalen zou tegemoetkomen aan de door het geachte parlementslid geuite wensen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/316 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/316

---

(2004/C 84 E/0364)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0141/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Inzet van minderjarige arbeidskrachten

Ondanks de specifieke regelgeving ter bescherming van de rechten van minderjarigen in de lidstaten, is de inzet van minderjarige arbeidskrachten een nog steeds voorkomende kwalijke zaak. In talrijke gevallen heeft de criminaliteit zich van deze sector meester gemaakt en een echte internationale markt gecreëerd waarop veelal goedkope minderjarige en daardoor bijzonder gemakkelijk uit te buiten buitenlandse arbeidskrachten worden ingezet.

Bovendien schijnt voor dit alles gebruik te worden gemaakt van geraffineerde loktechnieken door sectoren als cinema, televisie en mode, die een zekere aantrekkingskracht uitoefenen en daarbij gebruik maken van jongeren in de schoolgaande leeftijd, die volgens de vigerende wetgeving niet in andere sectoren mogen werken. Het meest stuitende aspect van deze ontwikkeling is echter dat er achter een aantal van die bureaus een milieu schuilgaat, dat banden heeft met het drugs-, prostitutie- en pedofiliecircuit.

Kan de Commissie mededelen:

| 1. | in hoeverre stappen zijn ondernomen om na te gaan hoe omvangrijk dit fenomeen in Europa in werkelijkheid is, fenomeen dat, zelfs als het in het gunstigste geval niet met geweld gepaard gaat, het groeiproces van de desbetreffende jongeren, die in hun grondrechten te kort worden gedaan, nadelig beïnvloedt; |
| --- | --- |

1.

in hoeverre stappen zijn ondernomen om na te gaan hoe omvangrijk dit fenomeen in Europa in werkelijkheid is, fenomeen dat, zelfs als het in het gunstigste geval niet met geweld gepaard gaat, het groeiproces van de desbetreffende jongeren, die in hun grondrechten te kort worden gedaan, nadelig beïnvloedt;

| 2. | welke maatregelen zij overweegt om tot een nieuwe aanpak te komen ter bestrijding van de inzet van minderjarigen, waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan de film-, televisie- en modesector, opdat transparante criteria worden vastgesteld voor de verlening van vergunningen aan bepaalde bureaus en de inzet van minderjarigen wordt beperkt tot bij hun leeftijd passende rollen? |
| --- | --- |

2.

welke maatregelen zij overweegt om tot een nieuwe aanpak te komen ter bestrijding van de inzet van minderjarigen, waarbij bijzondere aandacht moet worden besteed aan de film-, televisie- en modesector, opdat transparante criteria worden vastgesteld voor de verlening van vergunningen aan bepaalde bureaus en de inzet van minderjarigen wordt beperkt tot bij hun leeftijd passende rollen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 maart 2004)

Bij Richtlijn 94/33/EG van de Raad van 22 juni 1994 betreffende de bescherming van jongeren op het werk (1) mogen kinderen onder de 15 die nog leerplichtig zijn, geen arbeid verrichten. Bovendien moeten de lidstaten erop toezien dat jongeren onder de 18 beschermd worden tegen economische uitbuiting en tegen arbeid die schadelijk kan zijn voor hun veiligheid, hun gezondheid, hun lichamelijke, geestelijke, morele of sociale ontwikkeling of hun opvoeding.

De lidstaten mogen toestaan dat kinderen in dienst worden genomen met het oog op culturele, artistieke, sportieve of reclameactiviteiten op voorwaarde dat de activiteiten niet schadelijk zijn voor hun veiligheid, gezondheid en ontwikkeling en niet nadelig zijn voor hun schoolbezoek, voor hun mogelijkheden om deel te nemen aan programma's voor beroepskeuzevoorlichting of programma's voor beroepsopleiding of voor hun capaciteit om profijt te trekken van het ontvangen onderricht.

De richtlijn is in alle lidstaten omgezet. De wetgevende maatregelen zijn bevredigend, maar er zijn aanwijzig ing en dat er niet altijd voldoende toezicht is. De Commissie is dan ook voornemens een uitwisseling van goede praktijken op het gebied van toezicht op jonge werknemers op touw te zetten.

---

(1)  PB L 216 van 20.8.1994.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/317 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/317

---

(2004/C 84 E/0365)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0145/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Internationaal Jaar van de Rijst

Overeenkomstig resolutie 2/2001 van de Conferentie van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) werd op de 57e bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 16 december 2002 het jaar 2004 uitgeroepen tot Internationaal Jaar van de Rijst.

In die resolutie wordt onderstreept dat rijst het basisvoedsel is voor meer dan de helft van de wereldbevolking en dat het collectief bewustzijn betreffende de rol van rijst in de strijd tegen de armoede, de ondervoeding en de voedselzekerheid moet worden bevorderd. De FAO wordt verzocht om in samenwerking met de regeringen en de andere overheden het Internationaal Jaar van de Rijst gestalte te geven.

De leuze van dit internationale jaar is „Rice is Life”. Met rijst als uitgangspunt wordt ingegaan op de problemen van de productie, de voeding, de agro-biodiversiteit, het bodembeheer, de waterhuishouding, de werkgelegenheid, het inkomen en de sociale vraagstukken waar de op rijst gebaseerde samenlevingen mee af te rekenen hebben.

Ruim 2 miljard mensen halen 60 à 70 % van hun energie uit rijst en afgeleide producten. In Afrika is rijst een van de sterkst toenemende voedingsbestanddelen.

De Europese Unie is een van de partners van dit initiatief.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| — | Op welke manier en via welke manifestaties is de Commissie van plan zich aan te sluiten bij het Internationaal Jaar van de Rijst? |
| --- | --- |

—

Op welke manier en via welke manifestaties is de Commissie van plan zich aan te sluiten bij het Internationaal Jaar van de Rijst?

| — | Is er bijvoorbeeld een voorlichtingscampagne over het belang van deze graansoort gepland? |
| --- | --- |

—

Is er bijvoorbeeld een voorlichtingscampagne over het belang van deze graansoort gepland?

| — | Welke van de FAO-initiatieven zijn uit Europees oogpunt de meest interessante en uit praktisch oogpunt nuttigste voor de producenten, de verwerkende sector en de consumenten? Welke initiatieven heeft de Commissie al genomen of is zij van plan te nemen in de Europese rijstproducerende landen? |
| --- | --- |

—

Welke van de FAO-initiatieven zijn uit Europees oogpunt de meest interessante en uit praktisch oogpunt nuttigste voor de producenten, de verwerkende sector en de consumenten? Welke initiatieven heeft de Commissie al genomen of is zij van plan te nemen in de Europese rijstproducerende landen?

| — | Heeft het Internationaal Jaar van de Rijst op het internationale vlak, in het kader van het EU-ontwikkelingsbeleid, een specifieke impact op de communautaire steun aan de ontwikkelingslanden? |
| --- | --- |

—

Heeft het Internationaal Jaar van de Rijst op het internationale vlak, in het kader van het EU-ontwikkelingsbeleid, een specifieke impact op de communautaire steun aan de ontwikkelingslanden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 maart 2004)

De Gemeenschap heeft de resolutie tijdens de 57e bijeenkomst van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties waarbij het jaar 2004 is uitgeroepen tot Internationaal Jaar van de Rijst, goedgekeurd. In dit verband is de Voedsel- en Landbouworganisatie (Food and Agricultural Organisation, FAO) verzocht het Internationaal Jaar van de Rijst te promoten, en deze organisatie heeft ook al verscheidene evenementen georganiseerd om dit jaar te vieren en meer bekendheid te geven.

De Commissie zal vanzelfsprekend zoveel mogelijk deelnemen aan de verschillende evenementen, conferenties en vergaderingen die zijn georganiseerd door of in samenwerking met de FAO en andere internationale organisaties. De Commissie is niet voornemens een eigen voorlichtingscampagne te organiseren maar heeft wel deelgenomen aan de conferentie over rijst van de FAO op 12 en 13 februari 2004.

In haar ontwerpdocument voor het Internationaal Jaar van de Rijst heeft de FAO verscheidene doelstellingen geformuleerd ter verwezenlijking van het overkoepelende doel: „het bevorderen en sturen van de duurzame ontwikkeling van rijst en op rijst gebaseerde productiesystemen”. Het is moeilijk om er afzonderlijke doelstellingen uit te lichten. Zij moeten worden beschouwd als één geheel aangezien producenten, verwerkers en consumenten niet altijd dezelfde aanpak nodig hebben en derhalve niet dezelfde doelstellingen nastreven. Ook Europese rijstproducenten moeten kunnen profiteren van en deelnemen aan de verschillende conferenties en vergaderingen die zijn georganiseerd om meer bekendheid te geven aan de rijstproductie, de diversiteit en complexiteit ervan, en de mogelijkheden om te zorgen voor een duurzame ontwikkeling van de rijstproductie en op rijst gebaseerde productiesystemen op wereld-, nationaal en plaatselijk niveau.

De Commissie is zich altijd ten volle bewust geweest van het belang van rijst voor producenten, verwerkers en consumenten over de hele wereld. Op vele manieren maakt rijst, rechtstreeks of onrechtstreeks, deel uit van talrijke ontwikkelingsprojecten die jaarlijks door de Commissie en de lidstaten worden gefinancierd met het oog op, onder andere, de ontwikkeling van de landbouw, het vergroten van de voedselzekerheid en het bestrijden van honger en armoede. Deze projecten zijn op een of andere manier onlosmakelijk verbonden met de productie van, de handel in en de consumptie van rijst voor zeer velen over de hele wereld. Veel ontwikkelingsprojecten zullen ook nog lang na 2004 worden voortgezet. Enkele voorbeelden van programma's en projecten die specifiek op ondersteuning van de rijstsector zijn gericht, zijn: een programma ter ondersteuning van het concurrentievermogen van de rijstsector in het Caribisch gebied dat in de loop van 2004 van start zal gaan en lopende programma's ter ondersteuning van de rijstketen in Mali en Niger. Ook zijn er programma's, bijvoorbeeld in Madagascar en Noord-Ghana, gericht op de landbouwsector in het algemeen, die een belangrijke component omvatten die is gewijd aan de rijstsector.

Op het gebied van onderzoek geeft de Commissie financiële steun aan twee op rijst gerichte centra van de Adviesgroep voor internationaal landbouwonderzoek (Consultative Group on International Agricultural Research, CGIAR), namelijk het Internationaal rijstonderzoeksinstituut (International Rice Research Institute, IRRI), gevestigd op de Filipijnen, en de West-Afrikaanse rijstontwikkelingsvereniging (West African Rice Development Association, WARDA), gevestigd in Ivoorkust.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/319 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/319

---

(2004/C 84 E/0366)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0149/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Inkomsten uit privatiseringen gebruikt ter dekking van lopende uitgaven

De Griekse overheid is houder van de rekening met nummer 234 339/0 bij de Nationale Bank van Griekenland. Op deze rekening stort zij de inkomsten uit privatiseringen van overheidsbedrijven. Uit documenten die door het ministerie van Financiën aan het Griekse parlement zijn voorgelegd, blijkt dat in de periode van 2001 tot 20 september 2003 van deze rekening een bedrag van 3,9 miljard euro opgenomen en ter dekking van lopende uitgaven gebruikt is.

In de documenten van het ministerie van Financiën wordt met name melding gemaakt van bedragen voor onder andere de Olympische Spelen, de verzekeringskas van de nationale telecommaatschappij, de scheepswerven van Skaramangá, het waterbedrijf van Thessaloniki, de katoenmaatschappij, ziekenhuizen en de nationale maatschappij voor roerende goederen.

Kunnen inkomsten uit privatiseringen overeenkomstig de toepasselijke regels gebruikt worden ter dekking van begrotingsuitgaven of uitsluitend ter vermindering van de staatsschuld? Welke maatregelen is de Commissie van plan te gaan nemen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(13 februari 2004)

In het kader van de communautaire procedures voor begrotingstoezicht dienen overheidsrekeningen (met name het overheidstekort/overschot) samengesteld te zijn volgens de regels van het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen (ESR95) (1).

Volgens de boekhoudkundige regels van ESR95 worden opbrengsten van privatiseringen, waaronder opbrengsten van indirecte privatiseringen, gezien als financiële inkomsten (zie ESR95 punten 4.165g en 5.86). Daarom worden dergelijke inkomsten niet in aanmerking genomen bij de berekening van het overheidstekort/overschot. Dit houdt in dat als de overheid van een EU-lidstaat besluit de uitgaven te verhogen en deze uitgaven financiert door middel van een privatisering, zijn tekort zal oplopen.

Aangezien de overheidsschuld die van belang is voor de procedure voor begrotingstoezicht in brutotermen wordt gedefinieerd (2), d.w.z. zonder overheidsactiva zoals aandelen in overheidsbedrijven te salderen, leiden inkomsten uit privatisering in zoverre tot een verlaging van de overheidsschuld dat zij de emissie van overheidsobligaties terugdringen of de overheid in staat stellen obligaties terug te kopen

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad van 25 juni 1996 inzake het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Gemeenschap, PB L 310 van 30.11.1996.

(2)  De overheidsschuld wordt gedefinieerd in artikel 1, lid 5, van Verordening (EG) Nr. 3605/93 van de Raad van 22 november 1993 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten, PB L 332 van 31.12.1993.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/319 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/319

---

(2004/C 84 E/0367)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0153/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(27 januari 2004)

Betreft:   Verwijzing naar de Tsjetsjeense verbindingen zonder enige aantoonbare betrokkenheid van Tsjetsjenen

De magistraten van de EU-lidstaten nemen op een alsmaar nadrukkelijker manier hun toevlucht tot een woordgebruik dat de stelling ingang laat vinden dat er bij de terreurnetwerken die op het grondgebied van de Europese Unie actief zijn Tsjetsjenen betrokken zijn. Zo heeft meer in het bijzonder rechter Bruguière het begrip Tsjetsjeense verbindingen uitgevonden, waar het gebruik van maakt in alle zaken die van ver of van nabij in verband zouden kunnen staan met internationale terreurnetwerken, zonder dat zijn omschrijving „Tsjetsjeens” gegrond is. Het bijvoeglijk naamwoord Tsjetsjeens dient namelijk alleen maar om een plaats aan te geven — in de meeste gevallen op grond van veronderstellingen — waar leerling-terroristen EN Europese burgers mogelijk naartoe zijn willen gaan, of om een plaats aan te geven — meestal eveneens verondersteld — die de bestemming van humanitaire hulpverlening had kunnen zijn.

Wat denkt de Commissie van een begrip als Tsjetsjeense verbinding, dat door magistraten in de lidstaten van de Unie gebruikt wordt — meer in het bijzonder de Franse magistraat Bruguière — in misdaadzaken, waar de enige betrokkenheid van Tsjetsjenen erin bestaat dat burgers van de Unie — geen Tsjetsjenen — die in de betreffende zaken in beschuldiging gesteld worden, Tsjetsjenen als mogelijke ontvangers van financiële hulp nomen, of Tsjetsjenië als een mogelijke plaats voor de uitvoering van hun voornemen van heilige oorlog? Vindt de Commissie niet dat magistraten die zich in dergelijke bewoordingen uitlaten, willens nillens valse berichten helpen verspreiden en het imago en de reputatie van een heel volk helpen beschadigen, en dat ze dus meer in het bijzonder verantwoordelijk kunnen worden voor de ontwikkeling van racistische gevoelens, intolerantie en zelfs geweld tegen Tsjetsjeense staatsburgers die op het grondgebied van de Unie verblijven, vanwege de burgers van de Europese Unie? Kan de Commissie het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat in Wenen vragen om diepgaand onderzoek te verrichten naar het voorkomen van praktijken als die waar deze vraag over gaat, zowel tegenover het Tsjetsjeense als andere volkeren, en naar de politieke, juridische en gerechtelijke gevolgen die dergelijke handelwijzen na zich kunnen slepen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(10 maart 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de elementen in het dossier waarnaar het geachte parlementslid verwijst en is trouwens niet bevoegd om zich uit te spreken over de beoordelingen en de daden van magistraten uit lidstaten in de uitoefening van hun functie.

Niettemin deelt de Commissie de mening van het geachte parlementslid in de zin dat het niet past om een heel volk te associëren met het misdadig gedrag van individuele personen.

De Commissie meent dat het gevraagde onderzoek niet in de werkgebieden valt van Verordening (EG) nr. 1035/97 van de Raad van 2 juni 1997 houdende oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (1).

---

(1)  PB L 151 van 10.6.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/320 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/320

---

(2004/C 84 E/0368)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0155/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Benadeling van categorieën passagiers door verdergaande inperking van de verkoop van spoorkaartjes vanuit Nederland naar bestemmingen elders in Europa

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de Nederlandse Spoorwegen, die in afwijking van de spoorwegmaatschappijen in andere lidstaten de traditie hebben dat zij geen kaartjes voor internationale bestemmingen verkopen aan de gewone stationsloketten, na een eerdere inkrimping van het aantal internationale verkooppunten tot tien in de grote steden en op de luchthaven Schiphol de resterende verkooppunten zullen sluiten in 2005? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de Nederlandse Spoorwegen, die in afwijking van de spoorwegmaatschappijen in andere lidstaten de traditie hebben dat zij geen kaartjes voor internationale bestemmingen verkopen aan de gewone stationsloketten, na een eerdere inkrimping van het aantal internationale verkooppunten tot tien in de grote steden en op de luchthaven Schiphol de resterende verkooppunten zullen sluiten in 2005?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat de aangekondigde alternatieven zich zullen beperken tot internet-verkoop en verkoop uit automaten voor een aantal bestemmingen in België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Zwitserland, zodat passagiers die reizen naar bijv. Spanje, Italië, Oostenrijk, Polen, Denemarken of Engeland grotendeels afhankelijk worden van wachttijden tijdens verkoopuren op buitenlandse stations? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat de aangekondigde alternatieven zich zullen beperken tot internet-verkoop en verkoop uit automaten voor een aantal bestemmingen in België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland en Zwitserland, zodat passagiers die reizen naar bijv. Spanje, Italië, Oostenrijk, Polen, Denemarken of Engeland grotendeels afhankelijk worden van wachttijden tijdens verkoopuren op buitenlandse stations?

| 3. | Wat zijn de gevolgen voor personen die niet in Nederland wonen en niet beschikken over een Nederlandse bankkaart, maar die wel vanuit Nederland een treinreis willen kopen naar een bestemming elders in Europa? En wat gebeurt er met passagiers die niet over internet beschikken of die pas op het laatste moment besluiten om een internationale treinreis te maken? Moeten deze categorieën passagiers dan reizen zonder geldig vervoerbewijs? |
| --- | --- |

3.

Wat zijn de gevolgen voor personen die niet in Nederland wonen en niet beschikken over een Nederlandse bankkaart, maar die wel vanuit Nederland een treinreis willen kopen naar een bestemming elders in Europa? En wat gebeurt er met passagiers die niet over internet beschikken of die pas op het laatste moment besluiten om een internationale treinreis te maken? Moeten deze categorieën passagiers dan reizen zonder geldig vervoerbewijs?

| 4. | Zijn er meer EU-lidstaten waarvan de stations geen spoorkaartjes naar het buitenland meer verkopen? En zijn de Commissie lidstaten bekend waarvan de spoorwegmaatschappijen overwegen om een eind te maken aan deze verkoop? |
| --- | --- |

4.

Zijn er meer EU-lidstaten waarvan de stations geen spoorkaartjes naar het buitenland meer verkopen? En zijn de Commissie lidstaten bekend waarvan de spoorwegmaatschappijen overwegen om een eind te maken aan deze verkoop?

| 5. | Acht de Commissie het aanvaardbaar dat als tegentrend tegen de Europese eenmaking het spoorwegnet in versterkte mate wordt opgeknipt in nationale eenheden die door beperking van kaartverkoop en aansluitingen moeilijk toegankelijk worden voor passagiers uit andere lidstaten? |
| --- | --- |

5.

Acht de Commissie het aanvaardbaar dat als tegentrend tegen de Europese eenmaking het spoorwegnet in versterkte mate wordt opgeknipt in nationale eenheden die door beperking van kaartverkoop en aansluitingen moeilijk toegankelijk worden voor passagiers uit andere lidstaten?

| 6. | Op welke manier corrigeert de Commissie lidstaten en spoorwegmaatschappijen om te voorkomen dat voortaan alleen nog het spoorwegnet in de eigen lidstaat voor passagiers op een normale wijze toegankelijk is? |
| --- | --- |

6.

Op welke manier corrigeert de Commissie lidstaten en spoorwegmaatschappijen om te voorkomen dat voortaan alleen nog het spoorwegnet in de eigen lidstaat voor passagiers op een normale wijze toegankelijk is?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie heeft kennis genomen van de door het geachte parlementslid genoemde informatie.

Het is voor de Commissie moeilijk de gevolgen van deze beslissing te beoordelen. In ieder geval moet worden opgemerkt dat, op grond van de bepalingen betreffende het internationale spoorwegverkeer, iedere reiziger in het bezit moet zijn van een geldig vervoerbewijs alvorens op een internationale trein te stappen.

Er is de Commissie niets bekend over eventuele initiatieven van andere lidstaten om de verkoop van kaartjes voor internationale bestemmingen aan de loketten te staken en te vervangen door andere vormen van verkoop. De Commissie heeft echter wel kennis genomen van het initiatief van de Internationale Spoorwegunie (Union Internationale des Chemins de Fer, UIC) om een informatiesysteem (1) tot stand te brengen dat inlichtingen zal bevatten over alle spoorwegdiensten van haar leden. Bovendien is de UIC begonnen aan de ontwikkeling van een systeem (2) voor reserveringen en voor de verkoop van vervoerbewijzen voor internationale bestemmingen die door haar leden worden afgegeven (Prifis). Deze twee systemen zouden de toegang tot informatie over internationale diensten en de aankoop van internationale vervoerbewijzen moeten vergemakkelijken.

De Europese Commissie blijft zich inzetten voor de totstandbrenging van een eengemaakt Europees spoorwegnet en heeft op 3 maart 2004 het zogenaamde „derde spoorwegpakket” aangenomen, een reeks maatregelen die de markt voor internationale passagiersdiensten moeten openen en die de rechten en verplichtingen van passagiers in het internationale spoorwegverkeer moeten garanderen. In de voorstellen daartoe zijn bepalingen opgenomen die spoorwegmaatschappijen verplichten tot samenwerking om passagiers gecombineerde vervoerbewijzen aan te bieden voor trajecten waarbij verschillende spoorwegmaatschappijen betrokken zijn.

---

(1)  Merits: Multiple European Railway Integrated Timetable Storage.

(2)  Prifis: PRIce and Fare Information System.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/321 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/321

---

(2004/C 84 E/0369)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0156/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

Naar ik heb begrepen heeft de Dienst Interne Controle in zijn eindrapport d.d.15 april 2003 over de evaluatie van de boekhouding in de Commissie (IAS 02 BUDG 011) een aantal aanbevelingen aan de Commissie gedaan over haar boekhoudsystemen.

Heeft de Commissie een onafhankelijk haalbaarheidsonderzoek laten uitvoeren naar de technische herziening van de Commissieprocedures en op de markt verkrijgbare computerprogramma's?

Heeft de Commissie een projectmanager en een onafhankelijke externe consultant beschikbaar gesteld?

Kan de Commissie garanderen dat thans een geïntegreerd boekhoudsysteem bestaat dat volledig beantwoordt aan het Financieel Reglement?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/322 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/322

---

(2004/C 84 E/0370)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0161/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Heeft de Commissie een centrale boekhoudafdeling opgezet die onafhankelijk is van de voor begrotingsactiviteiten verantwoordelijke autoriteit?

Heeft de Commissie ervoor gezorgd dat elk DG beschikt over een afzonderlijke boekhoudeenheid die de boekhoudkundige aspecten van de activiteiten van het DG analyseert en evalueert? Staan deze eenheden in verbinding met de centrale boekhoudafdeling?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/322 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/322

---

(2004/C 84 E/0371)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0162/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Kan de Commissie bevestigen dat de inhoudelijke kwaliteitswaarborging van haar financiële-verslag-leggingspraktijken is verbeterd? Hoe is deze verbetering ten uitvoer gelegd in de DG's?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/322 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/322

---

(2004/C 84 E/0372)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0163/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Heeft de Commissie de verplichting ingevoerd dat diensten verslag moeten doen van hun boekhoudkundige voorzieningen voor alle activiteiten, maatregelen en projecten die zij voorstellen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/323 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/323

---

(2004/C 84 E/0373)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0164/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Heeft de Commissie een hoog niveau van kwaliteitscontrole op de financiële gegevens en de bijbehorende toelichtingen opgelegd, zoals aanbevolen door DIA?

Is de terminologie die wordt gebruikt in verband met financiële gegevens vereenvoudigd, zoals aanbevolen door de Europese Rekenkamer?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/323 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/323

---

(2004/C 84 E/0374)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0165/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Heeft de Commissie stappen ondernomen om ervoor te zorgen dat de in het financieel verslag gebruikte terminologie de gepresenteerde gegevens duidelijk weergeeft?

Kan de Commissie garanderen dat de kwaliteitscontrole op de door de DG's aangeleverde financiële gegevens aanzienlijk is verbeterd?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/323 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/323

---

(2004/C 84 E/0375)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0166/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Kan de Commissie bevestigen dat zij de beknopte tabellen voor de materiële en immateriële activa heeft herzien, teneinde de duidelijkheid en de leesbaarheid ervan te verbeteren?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/324 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/324

---

(2004/C 84 E/0376)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0167/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Heeft het Directoraat-generaal begroting een gedetailleerde inventarisatie gemaakt van alle in het verleden uitgevoerde programma's, zoals ECIP en JOP? Is de Commissie, indien dit niet is gebeurd, voornemens dergelijke inventarisaties te maken en zo ja, wanneer?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/324 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/324

---

(2004/C 84 E/0377)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0168/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Heeft de Commissie het prudentiebeginsel geïmplementeerd voor alle operaties met risicokapitaal? Kan de Commissie toezeggen dat de netto resultaten afzonderlijk zullen worden gepubliceerd in het financieel jaarverslag?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/324 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/324

---

(2004/C 84 E/0378)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0169/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Kan de Commissie bevestigen dat zij de presentatie van het Garantiefonds op de balans heeft gewijzigd om het beter in overeenstemming te brengen met de huidige situatie zoals vastgesteld door de EIB?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/325 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/325

---

(2004/C 84 E/0379)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0170/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Kan de Commissie bevestigen dat vaste activa onder de van toepassing zijnde post op de balans worden geboekt?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/325 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/325

---

(2004/C 84 E/0380)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0171/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Heeft de Commissie aanvullend juridisch en professioneel advies ingewonnen over de aard van de pensioenverplichtingen of mogelijke vorderingen, met betrekking tot de lidstaten, uit boekhoudkundig oogpunt, zoals aanbevolen door Dienst interne audit?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/325 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/325

---

(2004/C 84 E/0381)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0172/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Kan de Commissie bevestigen dat algemene regels voor de waardering van voorraden zonder uitzondering worden toegepast in alle geledingen van de Commissie?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/325 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/325

---

(2004/C 84 E/0382)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0173/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Kan de Commissie toezeggen dat de gevolgen van gewijzigde waarderingsregels in de toekomst duidelijk zullen worden uitgelegd in de toelichting bij de balans?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/326 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/326

---

(2004/C 84 E/0383)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0174/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Op welke wijze heeft de Commissie gezorgd voor de noodzakelijke menselijke hulpbronnen, IT-infrastructuur en organisatiestructuren ten behoeve van de hervorming van het boekhoudkundig kader?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/326 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/326

---

(2004/C 84 E/0384)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0175/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Kan de Commissie bevestigen dat zij gebruik zal maken van een balans om aan te geven welke de beschikbare langetermijnactiva zijn die worden gebruikt ter dekking van een langetermijnschuld, met inbegrip van het fonds voor de regeling inzake de ziektekostenverzekering?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/326 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/326

---

(2004/C 84 E/0385)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0176/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om de kwaliteit van de tekst van het financieel verslag van de Commissie en het geconsolideerde financieel verslag van de Europese instellingen te verbeteren?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/326 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/326

---

(2004/C 84 E/0386)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0177/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Boekhoudsystemen van de Commissie

De Dienst interne audit heeft naar verluidt in zijn eindverslag van 15 april 2003 over de herziening van het boekhoudkundige kader van de Commissie een aantal aanbevelingen gedaan met betrekking tot de boekhoudsystemen van de Commissie.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om het handboek voor boekhouding en consolidatie te herzien en de gebruikte terminologie te vereenvoudigen?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Schreyer namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-0156/04, E-0161/04, E-0162/04, E-0163/04, E-0164/04, E-0165/04, E-0166/04, E-0167/04, E-0168/04, E-0169/04, E-0170/04, E-0171/04, E-0172/04, E-0173/04, E-0174/04, E-0175/04, E-0176/04 en E-0177/04

(10 maart 2004)

Een van de eerste maatregelen die de Commissie in het kader van de modernisering van de boekhouding (ABAC-project) heeft genomen, was het opmaken van een inventaris van alle bedrijfsprocessen in elk directoraat-generaal (DG). Vervolgens zijn standaarden voor de jaarrekening opgesteld, en momenteel worden boekhoudprocedures voorbereid. Dit is een van de basiselementen voor de herstructurering van de processen.

Naar de haalbaarheid van het project van de Commissie inzake de modernisering van het boekhoudsysteem is een onafhankelijke studie verricht, waarvan de conclusies op 8 juli 2003 zijn medegedeeld aan de Commissie begrotingscontrole. De Commissie gebruikt voor haar boekhouding reeds in de handel verkrijgbare software, en zij zal dezelfde software gebruiken voor de boekhouding op transactiebasis. De Commissie is voornemens om na de overschakeling op de boekhouding op transactiebasis te onderzoeken of het haalbaar is veel door interne systemen ondersteunde financiële beheersfuncties te integreren in de modules voor administatieve standaardbepalingen (SAP).

De projectleider van het ABAC-project is de rekenplichtige van de Commissie, en hij wordt bijgestaan door een voltijds toezichthouder op het project, die extern consultant is. Er is een projectbeheersteam opgericht dat bestaat uit degenen die verantwoordelijk zijn voor boekhouding, informatietechnologie (IT) en gebruikersbehoeften. Er zijn consultants op het gebied van IT en boekhouding aangesteld om het voor het project ingezette personeel van de Commissie te ondersteunen.

Het huidge Sincom2-systeem is reeds aangepast aan en is in overeenstemming met het nieuwe Financieel Reglement (1). Met de ontwikkeling van ABAC wordt beoogd de integratie van de diverse systeemelementen te vergroten, zodat de Commissie in 2005 een systeem zal hebben waarin alle boekingsbescheiden geïntegreerd zijn en dat een boekhouding op transactiebasis mogelijk maakt, zoals dan vereist is op grond van het Financieel Reglement.

De Commissie heeft momenteel een rekenp lichtige bij DG Begroting met de rang Al, die geen verantwoordelijkheden heeft voor operationele begrotingsaangelegenheden, en een apart directoraat (BUDG C) dat zich bezighoudt met alle boekhoudkundige aspecten, inclusief het moderniseringsproject.

Elk DG heeft een coördinator voor interne controle, doorgaans de directeur middelen. Momenteel is er in elk DG een boekhoudingscorrespondent aangewezen die als contactpersoon met het centrale directoraat boekhouding fungeert („Accounting Net”), en daarnaast wordt er in elk DG een team voor de modernisering van de boekhouding opgericht. Boekhoudingseenheden zijn momenteel niet voorzien.

De laatste jaren is de kwaliteit van de financiële verslaglegging verbeterd.

Voorts zullen verschillende acties ertoe leiden dat de financiële informatie en de boekhoudmethoden in de toekomst worden verbeterd:

| — | verbetering van het boekhoudkundig controlekader in elk DG en de boekhoudingsdiensten. Er is een ontwerp-document opgesteld; |
| --- | --- |

—

verbetering van het boekhoudkundig controlekader in elk DG en de boekhoudingsdiensten. Er is een ontwerp-document opgesteld;

| — | de opstelling van een nieuwe handleiding voor de boekhouding, die nu wordt voorbereid; |
| --- | --- |

—

de opstelling van een nieuwe handleiding voor de boekhouding, die nu wordt voorbereid;

| — | in de toekomst zal elke post op de balans worden gestaafd door uit de rekeningen afkomstige inventarissen/lijsten; |
| --- | --- |

—

in de toekomst zal elke post op de balans worden gestaafd door uit de rekeningen afkomstige inventarissen/lijsten;

| — | de rekenp lichtige zal de plaatselijke systemen valideren; |
| --- | --- |

—

de rekenp lichtige zal de plaatselijke systemen valideren;

| — | er is een opleidingsplan inzake boekhouding voor de DG's opgesteld; |
| --- | --- |

—

er is een opleidingsplan inzake boekhouding voor de DG's opgesteld;

| — | momenteel wordt de laatste hand gelegd aan de standaarden voor de jaarrekening. |
| --- | --- |

—

momenteel wordt de laatste hand gelegd aan de standaarden voor de jaarrekening.

De modernisering is een voortdurend proces:

| — | in september 2002 is aan de DG's een vragenlijst toegezonden over de boekhoudkundige gevolgen van hun activiteiten; |
| --- | --- |

—

in september 2002 is aan de DG's een vragenlijst toegezonden over de boekhoudkundige gevolgen van hun activiteiten;

| — | met elk DG zijn in mei-juni 2003 workshops over dit onderwerp georganiseerd; |
| --- | --- |

—

met elk DG zijn in mei-juni 2003 workshops over dit onderwerp georganiseerd;

| — | alle bedrijfsverrichtingen en -processen zijn in 2003 door de DG's beschreven en gedocumenteerd en door de boekhoudingscorrespondent gevalideerd; |
| --- | --- |

—

alle bedrijfsverrichtingen en -processen zijn in 2003 door de DG's beschreven en gedocumenteerd en door de boekhoudingscorrespondent gevalideerd;

| — | er is door elke directeur-generaal een validatie verricht, waarbij hij of zij de verplichting is aangegaan de boekhoudingsdiensten te informeren wanneer bij het DG nieuwe verrichtingen voorzien zijn; |
| --- | --- |

—

er is door elke directeur-generaal een validatie verricht, waarbij hij of zij de verplichting is aangegaan de boekhoudingsdiensten te informeren wanneer bij het DG nieuwe verrichtingen voorzien zijn;

| — | in 2003 zijn de algemene bedrijfsverrichtingen voor de gehele Commissie in detail bekendgemaakt; |
| --- | --- |

—

in 2003 zijn de algemene bedrijfsverrichtingen voor de gehele Commissie in detail bekendgemaakt;

| — | er zijn functionele blauwdrukken voor de boekhoudprocedures op transactiebasis opgesteld volgens het proces van bedrijfsverrichtingen. |
| --- | --- |

—

er zijn functionele blauwdrukken voor de boekhoudprocedures op transactiebasis opgesteld volgens het proces van bedrijfsverrichtingen.

De kwaliteit van de financiële informatie zal ook in de toekomst worden verbeterd. Door de opstelling van voorlopige rekeningen, die vervolgens door de Rekenkamer worden gecontroleerd, kan de Commissie bijvoorbeeld bij haar definitieve rekeningen rekening houden met de aanbevelingen van de Rekenkamer. In de toekomst moet de kwaliteitscontrole gemakkelijker worden omdat alle gegevens in het boekhoudsysteem zullen worden opgenomen en extra/niet in het systeem opgenomen boekhoudgegevens zullen verdwijnen.

De laatste jaren zijn op basis van de aanbevelingen van de Rekenkamer en externe deskundigen aanzienlijke verbeteringen aan de presentatie van de gegevens aangebracht. De Commissie zal zich blijven inzetten voor de verbetering van de presentatie van de financiële gegevens voor de rekeningen 2003.

De Commissie heeft haar presentatie van de informatie over materiële en immateriële vaste activa zodanig verbeterd dat de gegevens zijn verduidelijkt en vereenvoudigd — zoals ook in de rekeningen 2002 is gebeurd.

Er is speciale aandacht besteed aan de kwaliteitscontrole van de in de rekeningen 2002 opgenomen financiële gegevens, en hierbij zijn twee externe deskundigen geraadpleegd. Dit zal ook voor de rekeningen 2003 worden gedaan.

De Commissie heeft de presentatie van de gegevens over risicokapitaalverrichtingen verbeterd. De tabellen in de rekeningen 2002 zijn vereenvoudigd in vergelijking met die van 2001 en 2000.

Het voor ECIP verantwoordelijke DG maakt momenteel de inventaris op van de materiële en immateriële activa. Gezien de omvang van het programma, waarvoor de Commissie in de periode 1988-1999 1365 voorschotten voor in totaal 139,3 miljoen euro heeft toegekend, zullen de definitieve resultaten echter niet voor eind 2005 beschikbaar zijn. De rekeningen 2003 zullen echter worden bijgewerkt op grond van de beschikbare informatie.

Uit de voorlopige cijfers voor JOP eind 2003 blijkt dat er 12 openstaande dossiers waren waarmee in totaal 7 miljoen euro gemoeid was, die tussen 2006 en 2011 verschuldigd zullen zijn. De openstaande dossiers worden door het verantwoordelijke DG gevolgd, bijvoorbeeld via de ontvangst van verslagen van derden, en er wordt gezorgd voor follow-up van de bedragen die aan de Commissie verschuldigd zijn.

Wanneer relevante informatie over dergelijke risicokapitaalverrichtingen wordt verstrekt om in de jaarrekening te worden opgenomen, geeft de ordonnateur een raming van de eventuele afschrijvingen die overeenkomstig het voorzichtigheidsbeginsel nodig worden geacht. Deze raming wordt vervolgens door de boekhoudingsdiensten herzien. Zowel in 2002 als in 2001 zijn de brutobedragen, de afschrijvingen en de nettobedragen duidelijk in de toelichting bij de balans vermeld, samen met informatie over de veranderingen sinds het einde van het voorafgaande jaar.

Met het oog op de samenhang is voor het garantiefonds dezelfde presentatie in de balans gehandhaafd in de rekeningen 2001 en 2002. Zoals voor alle gebieden van de balans geldt, wordt dit gebied momenteel echter onderzocht in het kader van het project ter modernisering van het boekhoudsysteem, en er zullen veranderingen worden aangebracht indien dat nodig is om de opgenomen gegevens in overeenstemming te brengen met de vereisten van de Internationale standaarden voor jaarrekeningen in de overheidssector (International Public Sector Accounting Standards — IPSAS) voor de rekeningen 2005.

De Commissie staat achter de consequente toepassing van de boekhoudmethoden en werkt eraan om dit elk jaar in haar jaarrekening te bereiken. Er worden momenteel nieuwe standaarden voor de jaarrekening voorbereid en een handleiding voor de boekhouding zou moeten bijdragen tot een consequente toepassing van de boekhoudmethoden.

Op basis van een actuariële raming is in de rekeningen 2001 en 2002 een voorziening voor pensioenverplichtingen opgenomen. Voor de rekeningen 2002 heeft de Commissie over dit onderwerp ook het advies van een externe boekhouding sdeskundige ingewonnen. Voorts wordt over dit onderwerp thans een standaard voor de jaarrekening voorbereid die eerst is besproken tijdens de bijeenkosmt van het comité voor standaarden voor de jaarrekening in december 2003. Ten slotte wordt momenteel een nieuwe actuariële raming gemaakt, en met de resultaten daarvan zou rekening moeten kunnen worden gehouden bij de pensioenvoorziening van 31 december 2003.

De regels inzake de waardebepaling van de voorwaarden zijn duidelijk en worden uitgelegd in de huidige handleiding voor de boekhouding. De ordonnateur ziet toe op de juiste toepassing van deze regels. Er is ook een nieuwe standaard voor de jaarrekening voor voorraden voorbereid die is besproken door het comité voor standaarden voor de jaarrekening.

De wijzigingen in de waardebepalingsregels zijn al toegelicht in de jaarrekening. Er wordt uiteraard altijd gestreefd naar verdere verbetering van de verstrekte toelichting.

DG Begroting heeft in 2003 extra personeel gekregen waarmee het, in combinatie met de externe middelen die via twee kaderovereenkomsten beschikbaar zijn gesteld, mogelijk is geworden het moderniseringsproject uit te voeren en de IT-structuren aan de behoeften aan te passen. Binnen DG Begroting is een projectteam opgericht met aan het hoofd de ordonnateur. Momenteel wordt nagegaan welke middelen andere diensten tijdens de uitvoeringsfase in 2004 nodig hebben. Elke dienst richt een beheersteam op dat belast is met de uitvoering van het project.

De Commissie onderzoekt momenteel de boekhoudkundige behandeling van het ziektekostenverzekeringsstelsel voor de rekeningen 2003, op basis van het advies van de Rekenkamer en externe boekhoud-deskundigen.

De Commissie heeft de kwaliteit van haar financiële verslagen verbeterd en zal dit in de toekosmt blijven doen. Verbetering van de kwaliteit van de jaarrekeningen is uiteraard een doorlopend proces — daarom herziet de Commissie de presentatie van de financiële gegevens elk jaar met het oog op de verbetering van haar financiële verslagen. Hierbij zijn de afgelopen jaren externe boekhouddeskundigen betrokken geweest.

De huidige handleiding voor de boekhouding zal worden bijgewerkt wanneer zich belangrijke veranderingen in de activiteiten van de Commissie voordoen. De handleiding wordt in het kader van het moderniseringsproject herschreven om in overeenstemming te zijn met de nieuwe standaarden voor de jaarrekening en het geïntegreerde boekhoudsysteem.

---

(1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 357 van 31.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/329 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/329

---

(2004/C 84 E/0387)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0184/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Tarieven voor Eircom telefoon huurlijnen in Ierland

Kan de Commissie, gezien de dominerende positie van Eircom op de Ierse markt voor vaste telefoonlijnen en het feit dat de tarieven voor huurlijnen in Ierland met 22,50 EUR momenteel de hoogste in de EU zijn, meedelen wat zij vindt van het besluit van ComReg, de regelgevende instantie voor de telecommunicatie in Ierland, om goedkeuring te verlenen voor een tariefsverhoging voor huurlijnen met ingang van 4 februari 2004, waardoor het maandelijkse tarief voor een vaste verbinding van Eircom op 24 EUR komt?

Wat is de mening van de Commissie over de gevolgen die dit heeft voor de concurrentie op de interne markt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 maart 2004)

Overeenkomstig artikel 10 van het Verdrag betreffende de Europese Unie mag ComReg geen tarieven van ondernemingen met een machtspositie goedkeuren die strijdig zouden zijn met artikel 82 van het EG-Verdrag, zoals buitensporige tarieven. Wat de door Eircom overwogen tariefverhoging voor huurlijnen betreft, is er volgens de Commissie sprake van een aanpassing van het tarief aan de onderliggende kosten, het zogenaamde „weer in evenwicht brengen van de tarieven” (1). Dit brengt enerzijds een vermindering van de gebruikskosten met zich en anderzijds een toename van de vaste kosten, zoals de huurprijs van de lijnen, zodat ze in overeenstemming worden gebracht met de veranderingen in de relatieve kostprijs van de relevante onderdelen van de digitale communicatienetwerken. Sinds ComReg een prijsplafond oplegde heeft Eircom jaarlijks zijn gereguleerde retailtarieven gemiddeld verlaagd met een bedrag dat overeenstemde met het indexcijfer van de consumptieprijzen (ICP) minus 8 %. Vanaf 2004 staat ComReg niet toe dat Eircom haar gereguleerde tarieven meer verhoogt dan de ontwikkeling van het ICP. In dergelijke omstandigheden kan niet worden gezegd dat ComReg tarieven goedkeurt die strijdig zijn met de mededingingsregels van het EG-Verdrag. Men moet er ook rekening mee houden dat nieuwe spelers alleen maar in alternatieve toegangsinfrastructuur zullen investeren als Eircoms retailprijs hun voldoende marge laat op de kosten voor de uitrol van zo'n infrastructuur.

Onder het nieuwe gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatie, zal ComReg zich in de komende maanden onder meer over de Ierse markt voor de toegang tot het openbare telefoonnet op een vaste locatie voor particulieren buigen. In deze context zal het de marktmacht en de mogelijke invloed van Eircoms prijsbeleid op de mededinging onderzoeken en, in voorkomend geval, oplossingen voorstellen. ComReg zal, overeenkomstig artikel 7 van Richtlijn 2002/21/EG (2), zijn bevindingen en de eventuele voorziene oplossingen aan de Commissie meedelen, die er dan commentaar op kan geven.

---

(1)  Zie overweging 20 van Richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie, PB L 74 van 22.3.1996, blz. 13. Hoewel deze richtlijn is ingetrokken en vervangen door Richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002, PB L 249 van 17.9.2002, verklaart de betrokken overweging de benadering van de Commissie inzake het weer in evenwicht brengen van tarieven.

(2)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn), PB L 108 van 24.4.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/330 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/330

---

(2004/C 84 E/0388)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0191/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Beurskrach Parmalat: bescherming van de kleine spaarder en oprichting van een toezichtorgaan

De beurskrach van de multinational Parmalat betekent voor Italië een regelrechte ramp zonder weerga, die duizenden kleine spaarders in Italië (naar schatting 80 000 obligatiehouders en 40 000 aandeelhouders) mee de afgrond heeft ingesleurd, die de kredietwaardigheid dreigt te schaden en in de toekomst het vertrouwen van de buitenlandse investeerders in ons land in het algemeen dreigt te ondermijnen.

Volgens de media is het financiële debacle in de eerste plaats te wijten aan de vervalste en bedrieglijke jaarrekeningen van de Parmalat-groep die zijn gecertificeerd door een van de grootste auditbedrijven, Deloitte & Touche, die de werkelijke vermogenspositie van de groep zou hebben verhuld. Volgens de media zouden ook de bevoegde nationale organen, met name de Italiaanse nationale bank en de toezichthouder van de Italiaanse beurs Consob, zijn tekortgeschoten hoewel zij op de hoogte waren van enkele duistere verrichtingen van Parmalat in het verleden.

De media melden voorts dat tal van Italiaanse kredietinstellingen bij de fraude betrokken zijn, zoals Capitalia, de Banca Intesa, Monte dei Paschi, San Paolo Imi, Unicredit en Bnl, en een groot aantal wereldwijd bekende Europese banken, zoals de Deutsche Bank, die een oncontroleerbaar aantal „bonds” hebben uitgegeven die niet meer terugbetaalbaar zijn.

Om al die redenen wordt de zaak-Parmalat al bestempeld als „de Europese Enron”, hoewel ze in werkelijkheid veel ernstiger is dan het Amerikaanse schandaal omdat het BBP van de VS veel groter is dan dat van Italië.

Kan de Commissie mij antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Welke maatregelen zijn volgens de Commissie mogelijk om de betrokken kleine spaarders te beschermen? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen zijn volgens de Commissie mogelijk om de betrokken kleine spaarders te beschermen?

| 2. | Welke maatregelen kunnen worden genomen om een herhaling van dergelijke financiële rampen te voorkomen en de gevolgen ervan voor de kleine spaarders zoveel mogelijk te beperken? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen kunnen worden genomen om een herhaling van dergelijke financiële rampen te voorkomen en de gevolgen ervan voor de kleine spaarders zoveel mogelijk te beperken?

| 3. | Hoe schat de Commissie de mogelijkheid in om een Europees toezichtorgaan (een soort Europese SEC) op te richten, met controlerende en sanctionerende bevoegdheden, onder rechtstreeks toezicht van de Europese Centrale Bank, met als doel het functioneren en de transparantie van de aandelenmarkt in het oog te houden om zo beter de investeerders te beschermen? |
| --- | --- |

3.

Hoe schat de Commissie de mogelijkheid in om een Europees toezichtorgaan (een soort Europese SEC) op te richten, met controlerende en sanctionerende bevoegdheden, onder rechtstreeks toezicht van de Europese Centrale Bank, met als doel het functioneren en de transparantie van de aandelenmarkt in het oog te houden om zo beter de investeerders te beschermen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie geeft geen commentaar op lopende juridische procedures. Aangezien het onderzoek nog steeds bezig is, is het te vroeg om uit deze complexe zaak al definitieve conclusies te trekken.

Het Actieplan voor financiële diensten bevat een aantal maatregelen die specifiek tot doel hebben om in de gehele Unie de bescherming van de beleggers te verbeteren. Een aantal maatregelen waarin dit Actieplan voorziet (zoals Verordening (EG) nr. 1606/2002 van 14 september 2002 betreffende de toepassing van internationale standaarden voor jaarrekeningen (1), Richtlijn 2003/6/EG van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (2) en Richtlijn 2003/71/EG van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten (3)) werden recentelijk aangenomen door het Europees Parlement en de Commissie. Voor andere maatregelen (zoals het voorstel voor een richtlijn betreffende de harmonisatie van de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten) zijn de onderhandelingen reeds ver gevorderd. Voorts heeft de Commissie in haar mededelingen van 21 mei 2003 inzake de modernisering van het vennootschapsrecht en de verbetering van de corporate governance in de Europese Unie en de versterking van de wettelijke accountantscontrole in de EU een aantal initiatieven opgesomd die ze wil nemen om de corporate governance en de kwaliteit van de wettelijke accountantscontrole te verbeteren. Na de Parmalat-affaire is de Commissie voornemens om meer vaart te zetten achter sommige in deze mededelingen vervatte voorstellen.

Hoewel de tenuitvoerlegging van al deze maatregelen door de lidstaten niet kan voorkomen dat er in de toekomst nog bedrijven failliet gaan, zullen faillissementen daardoor toch minder gemakkelijk kunnen voorvallen. Dit draagt bij tot de bescherming van de beleggers.

Wat het toezicht op de kapitaalmarkten betreft, werd in juni 2001 bij besluit van de Commissie het Comité van Europese effectenregelgevers officieel opgericht. Het heeft tot taak de coördinatie tussen de Europese effectenregelgevers te verbeteren, de Commissie als adviesgroep bij te staan, in het bijzonder bij de voorbereiding van ontwerp-uitvoeringsmaatregelen op het gebied van de effectenregelgeving, en een meer samenhangende en snelle praktische uitvoering van de communautaire regelgeving in de lidstaten te verzekeren. De Europese Centrale Bank (ECB) is niet bevoegd om toezicht te houden op effectenmarkten. Met dezelfde bedoeling heeft de Commissie onlangs ook voor het bankwezen en de verzekeringsbranche twee nieuwe comités ingesteld om de Europese samenwerking op regelgevingsgebied te verbeteren en haar van advies te dienen: het betreft respectievelijk het Europees Comité van Europese bankentoezichthouders en het Comité van Europese toezichthouders op verzekeringen en bedrijfspensioenen.

---

(1)  PB L 243 van 11.9.2002.

(2)  PB L 96 van 12.4.2003.

(3)  PB L 345 van 31.12.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/332 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/332

---

(2004/C 84 E/0389)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0201/04

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Discriminatie op grond van taal bij aankondigingen van vacatures

In haar antwoorden op een aantal schriftelijke vragen in de jaren 2001 t/m 2003 onderstreepte de Commissie van plan te zijn van haar juridische bevoegdheden gebruik te maken om een einde te maken aan de toepassing van een „moedertaalspreket”-criterium in aankondigingen van vacatures van technische ondersteuningsbureaus, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en particuliere bedrijven die door de Europese Commissie ge(co)financierd worden.

Toch werden alleen al tussen september en december 2003 ongeveer 60 vacatures bij dergelijke firma's of organisaties (www.lingvo.org/eo/2/15) gepubliceerd met daarbij de eis „English mother tongue” of „native English speaker”.

Op basis van welke rechtsgronden kan de Commissie stappen ondernemen tegen aankondigingen van vacatures waarbij een „moedertaalspreker”-criterium wordt gehanteerd? In welke gevallen heeft de Commissie van deze rechtsgronden gebruikgemaakt?

Heeft de Commissie, zoals aangekondigd in het antwoord op schriftelijke vraag E-2226/03 (1), contact opgenomen met de bedrijven Intrasoft en Ogilvy, en welk resultaat heeft dit gehad?

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 236.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/332 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/332

---

(2004/C 84 E/0390)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0210/04

van Markus Ferber (PPE-DE) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Discriminatie op grond van taal in personeelsadvertenties

In een aantal tijdschriften staan steeds weer personeelsadvertenties waarin kandidaten met Engels als moedertaal worden gevraagd, hoewel het om activiteiten voor EU-instellingen gaat of om consultancybedrijven waar het accent ligt op Europese politiek. Daarbij wordt met name de nadruk gelegd op taal als aanwervingscriterium („English mother tongue”/„native English speaker”). Voorbeelden zijn te vinden op www.lingvo.org/eo/2/15). Het gaat hierbij om discriminatie van sollicitanten die op hun vakgebied gelijkwaardige kwalificaties bezitten, met zeer goede kennis van het Engels wier moedertaal echter een andere is dan het Engels.

Discriminatie op grond van taal is krachtens artikel 21 van het Europees Handvest van de grondrechten uitdrukkelijk verboden.

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | welke maatregelen zij heeft genomen om dergelijke discriminatie tegen te gaan; |
| --- | --- |

1.

welke maatregelen zij heeft genomen om dergelijke discriminatie tegen te gaan;

| 2. | of zij overweegt het verbod op discriminatie op grond van taal op te nemen in het actieprogramma van de Gemeenschap ter bestrijding van discriminatie (besluit van de Raad van 27 november 2000, 2000/750/EG)? |
| --- | --- |

2.

of zij overweegt het verbod op discriminatie op grond van taal op te nemen in het actieprogramma van de Gemeenschap ter bestrijding van discriminatie (besluit van de Raad van 27 november 2000, 2000/750/EG)?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/332 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/332

---

(2004/C 84 E/0391)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0236/04

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Vacatures voor „moedertaalsprekers”

De Europese Commissie heeft naar aanleiding van parlementaire vragen over het gebruik van „moedertaalsprekers” in vacatures steeds het standpunt verdedigd dat het gebruik van woorden als „moedertaal” of „moedertaalspreker” in vacatures strijdig is met het Gemeenschapsrecht inzake het vrij verkeer van werknemers. De Commissie heeft bovendien beklemtoond dat ze — zonodig — haar juridische bevoegdheden zal gebruiken om het gebruik van woorden als „moedertaalspreker” in vacatures uit te bannen.

Technischebijstandsbureaus, niet-gouvernementele organisaties en particuliere firma's, werkzaam rond Europese thema's, blijven vacatures uitschrijven die uitsluitend voor „native English speakers” en sollicitanten met „English mother tongue” gereserveerd worden. Recente voorbeelden van zulke vacatures zijn terug te vinden op www.lingvo.org/eo/2/15.

Hoe zal de Europese Commissie optreden tegen de bedrijven en de NGO's die gebruik maken van een referentie „English mother tongue” of „native English speakers” in hun vacatures? Denkt de Europese Commissie eraan om bijkomende maatregelen te nemen zodat in de toekomst zulke inbreuken op het principe van vrij verkeer van werknemers vermeden worden?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/333 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/333

---

(2004/C 84 E/0392)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0241/04

van Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Taaidiscriminatie moedertaalsprekers

In antwoord op vraag E-2764/02 (1) erkent de Commissie dat de voorwaarde „moedertaalspreker” in personeelsadvertenties „niet aanvaardbaar is uit hoofde van de communautaire regels inzake het vrij verkeer van werknemers, aangezien deze ontwettig discriminatoir is. Daarom meent de Commissie dat het gebruik van deze term in personeelsadvertenties door het Gemeenschapsrecht verboden is.”

Europese technischebijstandbureaus, niet-gouvernementele organisaties en particuliere firma's, gefinancierd door de Europese Commissie, hebben in de loop van het afgelopen jaar meer dan 700 vacatures op Europees niveau uitgeschreven die uitsluitend voor „native English speakers” en sollicitanten met „English mother tongue” gereserveerd waren. In deze vacatures worden geen personen met „uitstekende” of „zeer goede” kennis van het Engels gezocht, maar uitdrukkelijk en uitsluitend personen met Engels als moedertaal. Het blijkt echter dat zulke vacatures nog steeds veelvuldig gepubliceerd worden. Organisaties blijken tegenwoordig zegswijzen als „English mother tongue” te vervangen door „English mother tongue or equivalent” en „English native speaker level” en dan alleen Engelse moedertaalsprekers uit te nodigen.

| 1. | Is de Commissie voornemens hiertegen op te treden? Zo ja, hoe? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie voornemens hiertegen op te treden? Zo ja, hoe? Zo nee, waarom niet?

| 2. | Is de Commissie voornemens ook in de toekomst met organisaties samen te werken die personen discrimineren zonder Engels als moedertaal? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie voornemens ook in de toekomst met organisaties samen te werken die personen discrimineren zonder Engels als moedertaal?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Dimas namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0201/04, E-0210/04, E-0236/04 en E-0241/04

(22 maart 2004)

De Commissie wil de geachte parlementsleden verwijzen naar haar antwoord op de schriftelijke vragen E-0046/04 van de heer Dhaene en E-0086/04 van mevrouw Maes (2) over dit onderwerp.

Het bij besluit van de Raad van 27 november 2000 goedgekeurde communautaire actieprogramma ter bestrijding van discriminatie is gebaseerd op artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam dat de Gemeenschap de bevoegdheid verleent om elke vorm van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid te bestrijden. Discriminatie op grond van taal valt bijgevolg niet onder de activiteiten die door het programma kunnen worden gesteund en de Commissie is bijgevolg niet van plan om dergelijke activiteiten te financieren.

De Commissie heeft schriftelijk contact opgenomen met de bedrijven Intrasoft en Ogilvy om hun aandacht te vestigen op dit probleem en hen ervan in kennis te stellen dat zij hiermee bij de aanwerving van personeel rekening moeten houden.

Wat het bedrijf Intrasoft betreft, dat door de Commissie op de hoogte is gebracht van deze in voorgaande parlementaire vragen aan de orde gestelde kwestie, constateert de Commissie dat in de op de site van het bedrijf gepubliceerde vacatures de omstreden formulering niet meer wordt gebruikt; er is echter een brief van de Commissie naar dit bedrijf gestuurd om het aan de eisen terzake te herinneren.

---

(1)  PB C 92 E van 17.4.2003, blz. 207.

(2)  Zie blz. 302.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/334 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/334

---

(2004/C 84 E/0393)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0203/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) en Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Spaanse wet op brandstofkwaliteit — Koninklijk Besluit 1700/2000

In een recent Koninklijk Besluit (Real Decreto 1700/2003) ter uitvoering van richtlijn 2003/17 (1) betreffende de brandstofkwaliteit, is de Spaanse overheid opzettelijk afgeweken van de eisen uit de Europese wetgeving inzake brandstofkwaliteit voor benzine door in de nationale wetgeving de specificaties inzake vluchtigheid (RVP) te wijzigen.

Ook wat betreft de specificaties inzake jodium wijkt het Spaanse Besluit af van de Europese FAME-norm voor biodiesel, die is overeengekomen onder auspiciën van de Europese normalisatieorganisatie.

Hoe zal de Commissie reageren op de Spaanse wet om ervoor te zorgen dat de milieuwetgeving van de EU uniform wordt toegepast in alle lidstaten?

Welke gevolgen zullen deze veranderingen in de specificaties inzake brandstofkwaliteit hebben op de uitstoot van voertuigen en op de doelstellingen die in de Auto-Olie-programma's overeengekomen zijn voor de verscheidene luchtverontreinigende stoffen? Zullen deze afwijkingen een verstorend effect hebben op de interne markt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 maart 2004)

Het recentelijk vastgestelde Koninklijke Besluit (1700/2003), waarbij de Spaanse regering naar verluid afwijkt van de eisen van Richtlijn 2003/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 2003 betreffende de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof, is reeds onder de aandacht gebracht van de Commissie. Die laatste gaat op korte termijn na of bedoeld besluit afwijkt van de door het geachte parlementslid genoemde wettelijke eisen van Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 (2) en van de Europese FAME-norm voor biodiesel.

Op langere termijn zal de Commissie, als onderdeel van haar evaluatie van Richtlijn 2003/17/EG, nagaan of een toenemend gebruik van biobrandstoffen in de vervoersector verenigbaar is met de huidige specificaties voor benzine en diesel. Bij deze evaluatie zal onder meer worden gekeken naar het probleem van de vluchtigheidsspecificaties voor benzine in het licht van het toenemend ethanolgebruik, de potentiële effecten op de luchtkwaliteitsdoelstellingen en de eventuele effecten op het rijvermogen van motorvoertuigen. Daarbij zal de Commissie rekening houden met de kosten en baten van een wijziging van die specificaties en zal zij erop toezien dat de goede werking van de interne markt niet wordt verstoord. Zij zal daarbij voortbouwen op de onlangs aangenomen richtlijn inzake biobrandstoffen (Richtlijn 2003/30/EG (3)), waarbij van de lidstaten wordt geëist dat zij streefcijfers voor het gebruik van biobrandstoffen vastleggen en waarin wordt aangestipt dat de normen moeten worden aangepast om dit mogelijk te maken. Als gespecificeerd in artikel 9 van Richtlijn 2003/17/EG moet deze evaluatie vóór einde 2005 zijn afgerond.

Totdat de Raad en het Parlement op basis van deze evaluatie een nieuw voorstel tot wijziging van de bestaande wetgeving hebben goedgekeurd, moeten de lidstaten de voorschriften van Richtlijn 2003/17/EG blijven naleven en toepassen. De Commissie heeft dan ook een zaak geopend tegen Spanje betreffende het door het geachte parlementslid te berde gebrachte probleem.

---

(1)  PB L 76 van 22.3.2003, blz. 10.

(2)  PB L 350 van 28.12.1998, als gewijzigd bij Richtlijn 2003/17/EG, PB L 76 van 22.3.2003.

(3)  PB L 123 van 17.5.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/335 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/335

---

(2004/C 84 E/0394)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0211/04

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Klachten over confiscatie van de eigendom van bouwcorporaties in Griekenland

Een groot aantal bouwcorporaties in Griekenland (zoals bijvoorbeeld de corporatie „I Ygheia”, die gronden bezit in Saronida in Attika en waarvan de leden reeds een verzoekschrift hebben gericht aan de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement, en de corporatie van bankbedienden van de Bank van Griekenland, die eigenaar is van gronden in Anavyssos in Attika, enz), blijven zich beklagen over het feit dat de Griekse overheid voortdurend verhindert dat de eigendommen waarvan zij de wettige eigenaar zijn, geëxploiteerd worden en dat zij aanstuurt op de confiscatie van hun eigendommen door de Griekse staat. De bestuursraden van een groot aantal bouwcorporaties (die volgens de Griekse kranten 500 000 Griekse burgers vertegenwoordigen) merken op dat zij de wettige eigendomstitels bezitten en door de Griekse staat al 40 jaar officieel erkend worden, maar dat de overheid via haar diensten voortdurend administratieve obstakels creëert. Daardoor zijn zij verplicht voortdurend naar de Griekse rechtbanken te stappen, waar zij wel degelijk in het gelijk worden gesteld. Desondanks vindt de Griekse overheid (en met name het Ministerie van Ruimtelijke Ordening, Openbare Werken en Milieu) elke keer nieuwe obstakels uit met het doel — zo luidt de klacht — hun eigendommen te confisqueren, dit in strijd met de gerechtelijke uitspraken.

Is de praktijk van confiscatie van de eigendom van bouwcorporaties die hier wordt aangeklaagd, in strijd met de communautaire wetgeving? Hoe kan de Commissie reageren om deze praktijk van de Griekse overheid een halt toe te roepen en ervoor te zorgen dat de leden van deze corporaties de gronden krijgen waarop zij recht hebben?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(1 maart 2004)

Aangezien deze kwestie niet onder het Gemeenschapsrecht valt, is de Commissie van mening dat zij niet bevoegd is om de vragen van het geachte parlementslid te beantwoorden.

De Commissie herinnert er ook aan dat een persoon die van oordeel is dat zijn fundamentele rechten zijn geschonden, na uitputting van de interne rechtsmiddelen een vordering kan instellen bij het Europees Hof voor de rechten van de mens.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/335 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/335

---

(2004/C 84 E/0395)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0227/04

van Ewa Hedkvist Petersen (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Alcolocks: anti-startsystemen voor voertuigen bij overmatig alcoholgebruik

De alcolocks zijn nu op proef in bussen als verkeersveiligheidsmaatregel op sommige plaatsen in Zweden. Is de Commissie van mening dat een lidstaat kan eisen dat alle voertuigen uitgerust worden met alcolocks om de verkeersveiligheid te verbeteren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(17 maart 2004)

Indien een lidstaat de installatie van anti-startsystemen bij overmatig alcoholgebruik (alcolocks) in voertuigen verplicht wil stellen, dient deze lidstaat aan de Commissie kennigsgeving te doen van een volledig uitgewerkt ontwerp van technische voorschriften, overeenkomstig de bepalingen van de Europese wetgeving aangaande de kennisgeving van technische voorschriften. Ook indien geoordeeld wordt dat de maatregel voldoet aan de Europese wetgeving inzake op het grondgebied van de Gemeenschap ingeschreven voertuigen, blijven de internationale verdragen inzake het verkeer van voertuigen die in derde landen zijn ingeschreven van toepassing.

De lidstaten zijn gehouden toestemming te geven voor de verkoop en eerste inschrijving van personenvoertuigen waarvoor typegoedkeuring is verleend, indien voor zulke voertuigen een Europees certificaat van overeenstemming is afgegeven. De Commissie heeft voor de overige categorieën voertuigen, met name voertuigen voor het openbaar vervoer, een gefaseerd tijdsschema voorgesteld dat aan de Raad en het Parlement ter beoordeling is voorgelegd.

De Commissie erkent het nut van anti-startsystemen bij overmatig alcoholgebruik. Zij heeft eind 2003 opdracht gegeven tot het uitvoeren van een onderzoek ter beoordeling van de verschillende scenario's voor het gebruik van deze systemen. Ze zijn nu echter nog steeds heel duur en ze moeten regelmatig worden herijkt. De Commissie meent daarom dat deze systemen vooralsnog uitsluitend geschikt zijn als alternatieve straf voor het rijden onder invloed, en dus niet als algemene sanctie die in principe slechts aan een kleine groep bestuurders zou kunnen worden opgelegd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/336 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/336

---

(2004/C 84 E/0396)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0228/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Tijdige ontwikkeling en productie van middelen ter bestrijding van een samengaan van vogelgriepvirus H5N1 met een bij mensen optredend influenza A

| 1. | Is de Commissie bekend met de recent in Vietnam ontstane besmettingshaard voor vogelgriep (Avian influenza A), een constant muterend virus dat in dit geval voorkomt in de variant H5N1? Is haar bekend dat vooral door mensen gehouden vogels zoals kippen hierdoor worden getroffen, maar dat het preventief doden van miljoenen kippen in Vietnam niet heeft kunnen verhinderen dat dit virus tussen 30 december 2003 en 19 januari 2004 reeds vijf dodelijke slachtoffers onder mensen heeft geëist en zich nu via uitwerpselen van vogels ook verspreidt in Zuid-Korea en Japan? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met de recent in Vietnam ontstane besmettingshaard voor vogelgriep (Avian influenza A), een constant muterend virus dat in dit geval voorkomt in de variant H5N1? Is haar bekend dat vooral door mensen gehouden vogels zoals kippen hierdoor worden getroffen, maar dat het preventief doden van miljoenen kippen in Vietnam niet heeft kunnen verhinderen dat dit virus tussen 30 december 2003 en 19 januari 2004 reeds vijf dodelijke slachtoffers onder mensen heeft geëist en zich nu via uitwerpselen van vogels ook verspreidt in Zuid-Korea en Japan?

| 2. | Houdt de Commissie rekening met de mogelijkheid dat dit virus zich op natuurlijke wijze zal vermengen met een als ziekteverwekker voor mensen bekend influenza A-virus en vervolgens Europa zal bereiken in een vorm die niet met nu beschikbare anti-virale middelen kan worden bestreden en die daardoor zou kunnen leiden tot een herhaling van de pandemie die in 1918-1919 40 tot 50 miljoen mensenlevens kostte? |
| --- | --- |

2.

Houdt de Commissie rekening met de mogelijkheid dat dit virus zich op natuurlijke wijze zal vermengen met een als ziekteverwekker voor mensen bekend influenza A-virus en vervolgens Europa zal bereiken in een vorm die niet met nu beschikbare anti-virale middelen kan worden bestreden en die daardoor zou kunnen leiden tot een herhaling van de pandemie die in 1918-1919 40 tot 50 miljoen mensenlevens kostte?

| 3. | Worden binnen de EU reeds pogingen gedaan om de beide virussen kunstmatig samen te brengen met het doel om tijdig anti-stoffen te ontwikkelen en deze in toereikende mate beschikbaar te krijgen? In welke EU-lidstaten gebeurt dit? Wie heeft de bevoegdheid om daarover te beslissen? |
| --- | --- |

3.

Worden binnen de EU reeds pogingen gedaan om de beide virussen kunstmatig samen te brengen met het doel om tijdig anti-stoffen te ontwikkelen en deze in toereikende mate beschikbaar te krijgen? In welke EU-lidstaten gebeurt dit? Wie heeft de bevoegdheid om daarover te beslissen?

| 4. | Wordt het in vraag 3 bedoelde onderzoek op enigerlei wijze verhinderd of beperkt, uit vrees dat zo'n door menselijk ingrijpen versneld beschikbaar virus niet geïsoleerd bewaard kan blijven en daardoor een mogelijke epidemie zal veroorzaken? Zijn er EU-lidstaten waar een dergelijk onderzoek op grond van deze vrees niet wordt toegestaan? |
| --- | --- |

4.

Wordt het in vraag 3 bedoelde onderzoek op enigerlei wijze verhinderd of beperkt, uit vrees dat zo'n door menselijk ingrijpen versneld beschikbaar virus niet geïsoleerd bewaard kan blijven en daardoor een mogelijke epidemie zal veroorzaken? Zijn er EU-lidstaten waar een dergelijk onderzoek op grond van deze vrees niet wordt toegestaan?

| 5. | Wat draagt de Commissie ertoe bij om te bewerkstelligen dat in Europa tijdig anti-virale middelen in toereikende mate beschikbaar komen? |
| --- | --- |

5.

Wat draagt de Commissie ertoe bij om te bewerkstelligen dat in Europa tijdig anti-virale middelen in toereikende mate beschikbaar komen?

Bronnen: TV Nederland 1, Netwerk 18.1.2004, www.netwerk.tv, Wereldgezondheidsorganisatie: www.who.int (engelstalig), Erasmus Medisch Centrum Rotterdam: www.virology.nl (engelstalig).

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 maart 2004)

| l.en | 2. De Commissie is er zich terdege van bewust dat de epidemieën van aviaire influenza in een aantal Aziatische landen risico's meebrengen. De Commissie werkt nauw samen met de veterinaire en volksgezondheidsdiensten in de lidstaten, de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) en het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE) en heeft overeenkomstig de op internationale richtsnoeren gebaseerde veterinaire wetgeving van de EU al drie maatregelen goedgekeurd om de introductie van aviaire influenza uit de getroffen Aziatische landen te voorkomen (1). |
| --- | --- |

l.en

2. De Commissie is er zich terdege van bewust dat de epidemieën van aviaire influenza in een aantal Aziatische landen risico's meebrengen. De Commissie werkt nauw samen met de veterinaire en volksgezondheidsdiensten in de lidstaten, de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) en het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE) en heeft overeenkomstig de op internationale richtsnoeren gebaseerde veterinaire wetgeving van de EU al drie maatregelen goedgekeurd om de introductie van aviaire influenza uit de getroffen Aziatische landen te voorkomen (1).

| 3. | In het kader van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling verleent de Commissie financiële steun aan de volgende projecten om infecties met het influenzavirus bij mens en dier tegen te gaan en nieuwe instrumenten te ontwikkelen om influenzainfecties te bestrijden:






  — | „Pathogenesis and improved diagnosis and control of avian influenza infections” (referentienummer van het project: QLK2-CT-2002-01454, communautaire financiering: 1,84 miljoen euro). |
| --- | --- | --- |

3.

In het kader van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling verleent de Commissie financiële steun aan de volgende projecten om infecties met het influenzavirus bij mens en dier tegen te gaan en nieuwe instrumenten te ontwikkelen om influenzainfecties te bestrijden:

—

„Pathogenesis and improved diagnosis and control of avian influenza infections” (referentienummer van het project: QLK2-CT-2002-01454, communautaire financiering: 1,84 miljoen euro).

| — | „European surveillance network for influenza in pigs”, (communautaire financiering: 269 984 EUR). |
| --- | --- |

—

„European surveillance network for influenza in pigs”, (communautaire financiering: 269 984 EUR).

| — | „Preparing for an influenza pandemic — Flupan” (referentienummer van het project: QLK2-CT-2001-01786, communautaire financiering: 2,1 miljoen euro). |
| --- | --- |

—

„Preparing for an influenza pandemic — Flupan” (referentienummer van het project: QLK2-CT-2001-01786, communautaire financiering: 2,1 miljoen euro).

| — | „Novel vaccination strategies and vaccine formulations for epidemic and pandemic influenza control Novaflu2001” (referentienummer van het project: QLK2-CT-2002-01034, communautaire financiering: 1,76 miljoen euro). |
| --- | --- |

—

„Novel vaccination strategies and vaccine formulations for epidemic and pandemic influenza control Novaflu2001” (referentienummer van het project: QLK2-CT-2002-01034, communautaire financiering: 1,76 miljoen euro).

| 4. | De Commissie heeft geen weet van gevallen waarbij het onderzoek in de Europese Unie is beperkt of verhinderd. De veiligheid van laboratoria en de behandeling van micro-organismen worden gereglementeerd door Richtlijn 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990 (2) (richtlijn betreffende het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen), Richtlijn 90/220/EEG van 23 april 1990 (2) (richtlijn betreffende de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu), Richtlijn 89/391/EEG van 12 juni 1989 (3) (richtlijn betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk), Richtlijn 2000/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 (4) (richtlijn betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk). Als richtsnoer dienen de EU-normen EN 12128, 12738, 12740 en 12741. |
| --- | --- |

4.

De Commissie heeft geen weet van gevallen waarbij het onderzoek in de Europese Unie is beperkt of verhinderd. De veiligheid van laboratoria en de behandeling van micro-organismen worden gereglementeerd door Richtlijn 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990 (2) (richtlijn betreffende het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen), Richtlijn 90/220/EEG van 23 april 1990 (2) (richtlijn betreffende de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu), Richtlijn 89/391/EEG van 12 juni 1989 (3) (richtlijn betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk), Richtlijn 2000/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 (4) (richtlijn betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk). Als richtsnoer dienen de EU-normen EN 12128, 12738, 12740 en 12741.

| 5. | De Commissie pleegt op grote schaal overleg over de bescherming van de gezondheid, zodat de Gemeenschap beter voorbereid is om op de dreiging van een influenzapandemie te reageren. Er wordt onder meer overlegd met de farmaceutische industrie en haar verenigingen (inclusief de European Federation of the Pharmaceutical Industry Association (EFPIA)). Op initiatief van de Commissie wisselen de autoriteiten in de lidstaten informatie uit over strategieën voor de beschikbaarheid van doeltreffende antivirale geneesmiddelen voor profylaxe en behandeling. |
| --- | --- |

5.

De Commissie pleegt op grote schaal overleg over de bescherming van de gezondheid, zodat de Gemeenschap beter voorbereid is om op de dreiging van een influenzapandemie te reageren. Er wordt onder meer overlegd met de farmaceutische industrie en haar verenigingen (inclusief de European Federation of the Pharmaceutical Industry Association (EFPIA)). Op initiatief van de Commissie wisselen de autoriteiten in de lidstaten informatie uit over strategieën voor de beschikbaarheid van doeltreffende antivirale geneesmiddelen voor profylaxe en behandeling.

---

(1)  Beschikking 2004/84/EG van de Commissie van 23.1.2004, PB L 17 van 24.1.2004, Beschikking 2004/93/EG van de Commissie van 29.1.2004, PB L 27 van 30.1.2004, en Beschikking 2004/122/EG van de Commissie van 6.2.2004, PB L 36 van 7.2.2004.

(2)  PB L 117 van 8.5.1990.

(3)  PB L 183 van 29.6.1989.

(4)  PB L 262 van 17.10.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/338 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/338

---

(2004/C 84 E/0397)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0235/04

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Schending van de mensenrechten van de Cacarica-gemeenschappen in Colombië

Reeds enkel jaren wordt het Zuid-Amerikaanse Colombia geteisterd door geweld tussen het regeringsleger, paramilitairen en verschillende guerrillabewegingen. In dit geweld worden rechtstreeks of onrechtstreeks ook de Colombiaanse burgers betrokken. De leden van de Cacarica-gemeenschappen, woonachtig in het gebied rond de Cacarica-rivierbedding (in het Choco-departement), zagen zich genoodzaakt hun woongebied te verlaten.

In 2000 sloten deze Cacarica-gemeenschappen een akkoord met de regering van toenmalig president Pastrana over een veilige terugkeer. Ze drongen er ook op aan om als burgers niet betrokken te worden bij het conflict. Met de steun van de internationale instellingen en de Commissie Justicia y Paz waren er in de eerste periode na de terugkeer weinig problemen.

De laatste tijd echter worden de Cacarica-gemeenschappen zowel door de militairen als guerrilleros ervan beschuldigd dat ze partij gekozen hebben voor hun respectievelijke vijanden. Deze beschuldigingen gaan opnieuw gepaard met geweld. Ook mensenrechtenactivisten worden bedreigd en in recente verklaringen hebben president Uribe en verschillende van zijn ministers de legitimiteit van het werk van mensenrechtenorganisaties in vraag gesteld.

Heeft de Europese Commissie reeds gereageerd op de schendingen van de mensenrechten in Colombia?

Indien wel, heeft de Colombiaanse regering reeds gereageerd op dit verzoek?

Indien niet, kan de Europese Commissie er bij de Colombiaanse regering op aandringen dat deze laatste de aanbevelingen van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de mensenrechten en de bescherming van de mensenrechtenactivisten uitvoert en naar een vreedzame oplossing van het reeds jaren durende conflict streeft?

In het geval dat de Colombiaanse regering geen gevolg heeft gegeven of geeft aan de vraag van de Europese Commissie, denkt de Commissie er dan aan om sancties tegen het land te treffen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie steunt de Colombiaanse regering volledig in haar strijd tegen het terrorisme en de productie van en de handel in illegale drugs alsmede bij haar voortdurende inspanningen om zich op haar grondgebied te ontplooien tot een staat die zijn taken naar behoren kan uitoefenen en de veiligheid van zijn burgers kan garanderen. Net zoals het geachte parlementslid, hecht de Commissie het grootste belang aan de mensenrechtensituatie in Colombia, en in het bijzonder aan de eerbiediging van de rechten van de als gevolg van het conflict ontheemden. Zij besteedt dan ook bijzondere aandacht aan deze kwesties.

Tijdens recente ontmoetingen tussen leden van de Commissie en van de Colombiaanse regering (het bezoek van vice-president Santos aan Brussel op 2 december 2003, het bezoek van commissaris Patten aan Colombia op 21 en 22 januari 2004, het bezoek van president Uribe aan Brussel en Straatsburg op 9 en 10 februari 2004) is gebleken hoeveel belang aan dit vraagstuk wordt gehecht. In het bijzonder dringt de Commissie aan op een snelle uitvoering van de „27 aanbevelingen” van het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor de rechten van de mens, overeenkomstig de Verklaring van Londen van 10 juli 2003. De Commissie heeft er bij de Colombiaanse regering ook op aangedrongen dat de terugkeer van ontheemden plaatsvindt op vrijwillige basis en wanneer aan alle voorwaarden, in het bijzonder op het gebied van veiligheid, is voldaan.

De steun voor het zoeken naar een op onderhandelingen gebaseerde oplossing voor het conflict in Colombia vormt de hoeksteen van het EU-beleid ten opzichte van Colombia. De Commissie ondersteunt in het bijzonder de goede diensten die in dit opzicht worden verleend door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, in de persoon van diens bijzonder adviseur, de heer James LeMoyne.

De Commissie is van oordeel dat de niet-gouvernementele organisaties (ngo's) en de civiele samenleving onmisbare partners zijn bij het streven naar een duurzame, op onderhandelingen gebaseerde oplossing in Colombia en heeft dit standpunt herhaaldelijk (1) in het openbaar uiteengezet. Bovendien wordt vanouds ongeveer 50 % van de communautaire programma's door ngo's uitgevoerd.

De aandacht die de Commissie aan dit vraagstuk besteedt, gaat gepaard met een concrete steun voor mensenrechtenactivisten en ontwortelde bevolkingsgroepen. Colombia is een concentratieland en een van de eerste begunstigde landen van het „Europees initiatief voor de democratie en de mensenrechten” (begrotingsartikel 19 04 03). Negentien projecten worden op dit ogenblik uitgevoerd voor een totaalbedrag van meer dan vijftien miljoen euro. Negentien lokale ngo's, zeven Europese ngo's, twee universiteiten en het Colombiaans bureau van het Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor de rechten van de mens nemen deel aan deze projecten. De ontwortelde bevolkingsgroepen komen tegelijkertijd in aanmerking voor humanitaire noodhulp die door het Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap wordt verstrekt (ECHO — in 2003 werd met dertien Europese ngo's acht miljoen euro verleend, begrotingshoofdstuk 23 02) en het specifieke instrument voor hulp aan ontwortelde bevolkingsgroepen (begrotingsartikel 19 09 03, bijna 10 miljoen euro in 2003).

Uit de recente conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen van 26 januari 2004 blijkt eveneens dat de mensenrechten en de humanitaire situatie een integrerend onderdeel vormen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie.

De situatie van Cacarica-gemeenschappen in Colombia, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, wordt door de Commissie — en in het bijzonder door het mensenrechtenkantoor van haar delegatie in Colombia — van heel nabij gevolgd.

---

(1)  http://www.delcol.cec.eu.int/es/novedades/boletin_61.htm

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/339 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/339

---

(2004/C 84 E/0398)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0237/04

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Inschrijvingsgeld Europese Scholen

Enkele weken geleden stelde de Europese Commissie in een brief aan de Raad van Bestuur van de Europese Scholen voor om het inschrijvingsgeld voor leerlingen van de Europese Scholen drastisch te verhogen. Er is zelfs sprake van om op termijn het jaarlijks inschrijvingsgeld tot 12 500 EUR per leerling te verhogen. Zou het mogelijk zijn om meer toelichting te krijgen bij het voorstel van de Europese Commissie en om de reden voor deze drastische verhoging te kennen?

De leerlingen van de Europese Scholen worden in 3 categorieën verdeeld. Elke categorie betaalt een verschillend bedrag aan inschrijvingsgeld. Kan de verdeling van leerlingen in categorieën, het inschrijvingsgeld voor de verschillende categorieën en de evolutie ervan in de toekomst toegelicht worden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(11 maart 2004)

Artikel 1 van het Verdrag houdende het statuut van de Europese scholen bepaalt dat de voornaamste taak van de scholen „het gezamenlijk onderwijs aan de kinderen van het personeel van de Europese Gemeenschappen” is. Deze leerlingen worden gedefinieerd als leerlingen van categorie 1; hun ouders betalen geen inschrijvingsgeld aangezien ongeveer 60 % van de financiering van de Europese scholen uit de EU-begroting komt. Krachtens de artikelen 28 en 29 van bovengenoemd verdrag kunnen deelnemingsovereenkomsten met publiek- of privaatrechtelijke organisaties worden gesloten zodat de kinderen van het personeel van die organisaties tot de Europese scholen kunnen worden toegelaten. Deze leerlingen worden gedefinieerd als leerlingen van categorie 2; de organisaties waarmee de overeenkomsten worden gesloten, betalen inschrijvingsgeld ten bedrage van 100 % van de berekende kosten van hun opleiding in elke Europese school. Naast bovengenoemde kinderen kunnen krachtens het verdrag ook „andere kinderen” tot de Europese scholen worden toegelaten „binnen de door de raad van bestuur gestelde grenzen”. Deze worden gedefinieerd als leerlingen van categorie 3; door de subsidies die de scholen uit de EU-begroting ontvangen, is het inschrijvingsgeld veel lager dan de reële kosten. Het jaarlijkse inschrijvingsgeld bedraagt momenteel 2 680 EUR per leerling in de basisschool en 3 657 EUR per leerling in het secundair onderwijs. Deze bedragen liggen veel lager dan de gemiddelde jaarlijkse kosten per leerling in de Europese scholen: die bedragen bijna 11 000 EUR en lopen op tot 16 500 EUR per jaar in de Europese school in Bergen, 16 000 EUR in Mol en 13 700 EUR in Culham.

Door de onvermijdelijk hogere budgettaire behoeften van de scholen als gevolg van de uitbreiding, de budgettaire beperkingen van de Europese begroting en de moeilijkheid om hoge subsidies te rechtvaardigen voor de opleiding van leerlingen van wie de ouders niet aan de Europese instellingen zijn verbonden, moet het inschrijvingsgeld worden opgetrokken tot een niveau dat nauwer bij de werkelijke kosten aansluit. In haar hoedanigheid van lid van de Raad van Bestuur van de Europese scholen (die overigens uit alle lidstaten wordt samengesteld) en in het kader van haar taak om stukken bij de Europese begrotingsautoriteit in te dienen en de goedgekeurde begroting ten uitvoer te leggen, heeft de Commissie onlangs voorgesteld om het inschrijvingsgeld voor leerlingen van categorie 3 de volgende vijf jaar geleidelijk te verhogen. Het voorstel maakt een onderscheid tussen a) nieuwe leerlingen van categorie 3, voor wie de verhoging tegen 2010 zou neerkomen op een jaarlijks inschrijvingsgeld van 9 400 EUR voor nieuwe leerlingen in het basisonderwijs en 12 500 EUR voor nieuwe leerlingen in het secundair onderwijs, en b) huidige leerlingen van categorie 3, voor wie de verhoging tegen 2010 zou neerkomen op een jaarlijks inschrijvingsgeld van 5 800 EUR voor leerlingen in het basisonderwijs en 8 000 EUR voor leerlingen in het secundair onderwijs.

Het voorstel moet nog worden aangenomen door de Raad van Bestuur.

Het geachte parlementslid wordt erop geattendeerd dat de ouders van heel wat huidige leerlingen van categorie 3 al een vrijstelling van een groot deel van het inschrijvingsgeld genieten en dat zal zo blijven tot hun kinderen afstuderen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/340 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/340

---

(2004/C 84 E/0399)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0239/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Vervolging van christenen en boeddhisten in de democratische volksrepubliek Laos

De autoriteiten van de democratische volksrepubliek Laos hebben onlangs de arrestatie van 11 Laotianen bevolen die de christelijke godsdienst belijden. Volgens verklaringen van de woordvoerder van het Ministerie van Buitenlandse zaken, Yong Chanthalangy, aan de Vientiane Times, worden de aangehouden personen van het bezit van giftige stoffen beschuldigd. In hetzelfde interview benadrukt Yong dat zijn land de vrijheid van godsdienst volkomen erkent en wijst hij de beschuldigingen van verschillende verenigingen van de hand die zich inzetten voor eerbiediging van de grondrechten in Laos, dat de gelovigen aangehouden zijn omdat ze met kerstmis naar de mis gegaan zijn. De Lao-beweging voor de rechten van de mens, met zetel in Parijs, heeft de arrestatie van 11 christenen op 28 en 29 december in de provincie Attapeu gemeld, voor het merendeel personen die tot de Khmu- en Oey-minderheden behoren. Bij dezelfde gelegenheid stelt ze nogmaals de vervolgingen aan de kaak waar veel christenen en boeddhisten aan blootstaan en wijst er met nadruk op dat de verklaringen van de autoriteiten van Vientiane voor het recht op eredienst voornamelijk voor de donorlanden en -organisaties bedoeld zijn. De godsdienst vrijheid wordt door het zittend regime in werkelijkheid als bedreiging ervaren. Woordvoerder Yong van het Ministerie van Buitenlandse zaken zegt dat de betreffende personen niet in beschuldiging gesteld zijn, maar aangehouden om uitleg te geven over giftige stoffen in hun bezit. Bovendien loochent hij de berichtgeving van Radio Free Asia en andere buitenlandse persagentschappen, dat er in de zuidelijke provincie Savannakhet 10 christenen aangehouden zijn omdat ze een protestbetoging tegen de aanhouding van hun geloofsgenoten in de provincie Attapeu aan het organiseren waren.

Welke informatie bezit de Commissie over de aanhouding van christelijke Laotianen in de provincie Attapeu en de provincie Savannakhet? Vindt ze niet dat de aanhouding van Laotische staatsburgers zonder enige grond van beschuldiging een duidelijke schending van de principes van de democratie, de rechtsstaat en de grondrechten vertegenwoordigt, die de grondslag van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de democratische volksrepubliek Laos vormen? Vindt ze nog altijd dat de samenwerkingsovereenkomst gehandhaafd moet worden, ondanks de stelselmatige en bijzonder ernstige schendingen waar de autoriteiten van Vientiane zich schuldig aan maken? Heeft ze die problemen ter sprake gebracht op de laatste vergadering van de gemengde Commissie Europese Unie — Laos van 7 januari 2003. Zo ja, welke resultaten heeft ze weten te bereiken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(27 februari 2004)

De houding van de regering van Laos tegenover godsdienst is de afgelopen jaren gewijzigd en de meeste leden van het politbureau van de Revolutionaire Volkspartij van Laos nemen nu openlijk deel aan de grootste boeddhistische ceremonies van het land.

De Commissie is evenwel op de hoogte van de berichten dat de godsdienstvrijheid in bepaalde delen van Laos beperkt blijft en dat leden van christelijke groepen in bepaalde provincies vervolgd en/of aangehouden worden op grond van hun religieuze overtuiging. Voorts zijn er berichten over de arrestatie en aanhouding van gelovigen en hun geestelijke leiders zonder tenlastelegging, en dit hoewel de grondwet bepaalt dat „iedereen het recht en de vrijheid heeft al dan niet te geloven”.

In verband met de specifieke gevallen die in de vraag aan de orde worden gesteld, heeft de Commissie vernomen dat de 11 mensen die in december 2003 in Attapeu werden aangehouden, een paar weken geleden werden vrijgelaten. De Commissie heeft nog geen bevestiging kunnen krijgen van de berichten over de beweerde arrestaties in Svannaketh.

De Commissie voert een beleid van constructieve politieke dialoog met de regering van Laos in combinatie met voortdurende ondersteuning van de meest kwetsbare groepen in de Laotiaanse samenleving via ontwikkelingsprogramma's met EG-steun. De opschorting van hulp totdat fundamentele mensenrechten worden nageleefd, zou als een laatste drukkingsmiddel beschouwd moeten worden, omdat een dergelijke maatregel waarschijnlijk negatieve gevolgen zou hebben voor de bevolkingen wier rechten worden geschonden.

Indien de situatie zou verergeren tot een punt waarop de samenwerking van de EU met Laos ter discussie moet worden gesteld, dan is de Commissie bereid het huidige kader van de samenwerking van de EG met Laos te herzien, en geheel in coördinatie met de lidstaten en het Parlement passende maatregelen te overwegen.

De bezorgdheid over de mensenrechten, waaronder de godsdienstvrijheid, is ter sprake gekomen tijdens de recente bijeenkomst van het Gemengd Comité Commissie-Laos en er is afgesproken dat er een informele werkgroep inzake „samenwerking op het gebied van institutionele versterking en bestuurlijke hervorming, governance en mensenrechten” zal worden opgericht. De Commissie zal deze kwestie verder kunnen bespreken met de regering van Laos in het kader van de informele werkgroep en Laos kunnen aanmoedigen om aanvullende maatregelen te nemen teneinde de situatie van de religieuze minderheden te verbeteren.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/341 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/341

---

(2004/C 84 E/0400)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0240/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Kwijtschelding omvangrijke schuldenlast DS-partij in strijd met vrije mededingingsregels

Op 22 december 2003 heeft de groep van crediteursbanken van de DS-partij („Democratici di Sinistra”), die wordt aangevoerd door de Carisbo-groep (Gruppo San Paolo-IMI) — waarbij de DS een schuld had uitstaan van 30 miljoen euro — en voorts bestaat uit de Banca Intesa en Capitalia, bij elk waarvan de DS een krediet had lopen van 21 miljoen euro, alsmede uit de Monte dei Paschi di Siena-bank, die crediteur was voor 3,5 miljoen euro, een akkoord bereikt over de kwijtschelding van de cumulatieve schuldenlast van deze politieke partij via een zgn. „schuldremissieregeling”, die voorziet in de schrapping van 50 % van de enorme schuldenberg van in totaal 235 miljoen euro die deze partij had laten ontstaan. Deze ingrijpende operatie vindt juist plaats op het moment dat van de aandelen- en obligatiehouders van bedrijven die met deze banken een relatie onderhouden zware offers worden verlangd in het kader van de saneringen welke de betrokken kleine en middelgrote ondernemingen door diezelfde banken opgelegd krijgen.

Is de Commissie ook niet van mening dat een dergelijke voorkeursbehandeling, die in schril contrast staat met de manier waarop tal van banken hun „gewone” debiteurs bejegenen, moet worden beschouwd als een aperte en zware inbreuk op het in het EU-recht neergelegde beginsel van de vrije mededinging?

Is overigens ook de Europese Centrale Bank niet voornemens het bewuste onderdeel van Bankitalia ertoe aan te manen zich aan dat beginsel en aan de bepalingen van de artikelen 101 en 102 van het EG-Verdrag te houden, mede in het licht van het feit dat sommige van deze banken aandeelhouder (en derhalve zelf onder controle staand „toezichthouder”) zijn van Bankitalia?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(5 maart 2004)

Op het gebied van het mededingingsbeleid is de Commissie verantwoordelijk voor de toepassing van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag.

Artikel 81 van het EG-Verdrag verbiedt alle overeenkomsten tussen ondernemingen, alle besluiten van ondernemersverenigingen en alle onderling afgestemde feitelijke gedragingen welke de handel tussen lidstaten ongunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten gevolge hebben dat de mededinging binnen de gemeenschappelijke markt wordt verhinderd, beperkt of vervalst. Overeenkomstig artikel 82 van het EG-Verdrag is het verboden — voorzover de handel tussen lidstaten daardoor ongunstig kan worden beïnvloed — dat een of meer ondernemingen misbruik maken van een machtspositie op de gemeenschappelijke markt of op een wezenlijk deel daarvan.

De door het geachte parlementslid beschreven feiten vormen geen inbreuk op de mededingingsregels en met name op de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag, aangezien niet is bewezen dat de mededinging werd verhinderd, beperkt of vervalst dan wel dat er misbruik werd gemaakt van een machtspositie op de gemeenschappelijke markt of op een wezenlijk deel daarvan die de handel tussen lidstaten ongunstig kon beïnvloeden.

De Commissie herinnert het geachte parlementslid eraan dat zij geen standpunt kan innemen over kwesties betreffende de Europese Centrale Bank.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/342 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/342

---

(2004/C 84 E/0401)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0243/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Bedrijfsverplaatsingen en werkloosheid

Opnieuw dreigt een multinational in de textielsector, Brax Portuguesa, Fábrica de Confecções, Lda, de deuren van zijn fabriek in Vila Nova de Gaia, Portugal, te sluiten, waardoor 400 werknemers, waaronder vooral vrouwen, op straat kunnen komen te staan.

Gezien de ernst van deze situatie in een gebied en een land waar het werkloosheidspercentage almaar toeneemt, moeten de Europese Commissie en de Portugese regering alle mogelijke maatregelen treffen om te voorkomen dat weer een multinational in Portugal zijn deuren sluit en naar een ander Europees land verhuist.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen:

| 1. | Is er communautaire steun toegekend aan Brax Portuguesa, Fábrica de Confecções, Lda, in Aldeia Nova, Serzedo, Vila Nova de Gaia, Portugal? Zo ja, hoe staat het daar nu mee? |
| --- | --- |

1.

Is er communautaire steun toegekend aan Brax Portuguesa, Fábrica de Confecções, Lda, in Aldeia Nova, Serzedo, Vila Nova de Gaia, Portugal? Zo ja, hoe staat het daar nu mee?

| 2. | Heeft de Europese Unie financiële steun toegekend aan de moedermaatschappij of een van haar dochtermaatschappijen? Zo ja, hoe staat het daar thans mee? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Europese Unie financiële steun toegekend aan de moedermaatschappij of een van haar dochtermaatschappijen? Zo ja, hoe staat het daar thans mee?

| 3. | Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om een stokje te steken voor de voortdurende bedrijfsverplaatsingen van multinationals en de werkloosheid die dit fenomeen teweeg brengt? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om een stokje te steken voor de voortdurende bedrijfsverplaatsingen van multinationals en de werkloosheid die dit fenomeen teweeg brengt?

Aanvullend antwoord van dhr. Dimas namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de onderneming „Brax Portuguesa, Fábrica de Confecções, Lda.” de volgende steun heeft ontvangen.

| 1. | Wat het Europees Sociaal Fonds (FSE) betreft:








  (in euro) |
| --- | --- |
| | Oud Fonds
  Dossiers 891013 P1 | Communautair Bestek
  (CB)II PED IP II (1) | Communautair Bestek (
  CB) III POEFDS |
| FSE | 23 146,19 | 51892,73 | 5 250,68 |
| OSS | 18 937,79 | 17297,58 | 3 150,40 |

1.

Wat het Europees Sociaal Fonds (FSE) betreft:

(in euro)

Oud Fonds

Dossiers 891013 P1

Communautair Bestek

(CB)II PED IP II (1)

Communautair Bestek (

CB) III POEFDS

FSE

23 146,19

51892,73

5 250,68

OSS

18 937,79

17297,58

3 150,40

| 2. | Wat betreft het Europees Fonds voor de Regionale Ontwikkeling (EFRO) (CB) II):






  Programma | Modernização do Tecido Económico (Modernisering vande economie) |
| --- | --- | --- |
| Project | Diagnóstico e Opções de Desenvolvimento (Diagnose en opties voor ontwikkeling) |
| Datum goedkeuring | 27.7.1995 |
| Plaats | Vila Nova de Gaia |
| Uitvoerder | Brax Portuguesa — Fabrica de Confecções LDA |
| Totale investeringen | 20 340,60 EUR |
| Voor steun in aanmerking komende investeringen | 20 340,60 EUR |
| Door het EFRO goedgekeurd | 10 171,57 EUR |
| Door het EFRO betaald (2) | 10 196,25 EUR |

2.

Wat betreft het Europees Fonds voor de Regionale Ontwikkeling (EFRO) (CB) II):

Programma

Modernização do Tecido Económico (Modernisering vande economie)

Project

Diagnóstico e Opções de Desenvolvimento (Diagnose en opties voor ontwikkeling)

Datum goedkeuring

27.7.1995

Plaats

Vila Nova de Gaia

Uitvoerder

Brax Portuguesa — Fabrica de Confecções LDA

Totale investeringen

20 340,60 EUR

Voor steun in aanmerking komende investeringen

20 340,60 EUR

Door het EFRO goedgekeurd

10 171,57 EUR

Door het EFRO betaald (2)

10 196,25 EUR

Wat meer specifiek het ESF betreft, herinnert de Commissie eraan dat aan de toekenning van financiële steun voor beroepsopleidingsacties geen voorwaarden verbonden zijn in verband met het voortbestaan van de ondernemingen, maar meer in verband met de inachtneming van de voorwaarden inzake toegankelijkheid en subsidiabiliteit zoals vastgelegd in de op dat moment geldige verordeningen betreffende de toekenning van ESF-steun.

De Commissie meent dat investeringen in menselijke hulpbronnen van het grootste belang zijn op zowel nationaal als regionaal niveau. Wij benadrukken dat ESF-financiering niet een onderneming als zodang ondersteunt, maar dient voor investeringen in menselijk kapitaal, opdat individuen kunnen profiteren van opkeidingsmaatregelen die hun inzetbaarheid verhogen. Overigens handelt voor zover de Commissie bekend is de betrokken onderneming niet in strijd met de regels betreffende bijstandverlening door de Structuurfondsen.

De Commissie wijst er voorts op dat Richtlijn 98/59/EG van de Raad (3) voorziet in informatie en raadpleging van de werknemersvertegenwoordigers wanneer de werkgever collectief ontslag overweegt. Dit overleg dient vroegtijdig plaats te vinden en gericht te zijn op het bereiken van een akkoord, en dient ten minste betrekking te hebben op wegen en middelen om collectief ontslag te voorkomen en/of de gevolgen te verzachten door begeleidende sociale maatregelen. Dergelijke maatregelen dienen onder andere gericht te zijn op steun voor herplaatsing of omscholing van ontslagen werknnemers.

Meer in het algemeen verdedigt de Commissie de zienswijze dat ondernemingen, wanneer zij over een verandering van standplaats beslissen, altijd rekening moeten houden met de gevolgen die dergelijke beslissingen kunnen hebben voor hun werknemers en voor de sociale en regionale context. Dit heeft zij onlangs nog benadrukt in haar Mededeling over de sociale verantwoordelijkheid van ondernemingen (Corporate Social Responsibility, CSR): een bijdrage van het bedrijfsleven aan duurzame ontwikkeling (4).

Verder heeft de Commissie de Europese sociale partners uitgenodigd om een dialoog aan te gaan over het anticiperen op en managen van verandering, met het oog op de ontwikkeling van een dynamische benadering van de sociale aspecten van de herstructurering van ondernemingen. De sociale partners hebben ermee ingestemd dit thema op te nemen in hun onlangs goedgekeurde meerjarige werkprogramma (5)
   (6).

---

(1)  Programme Spécifique pour le Développement de l'industrie au Portugal.

(2)  Het uitbetaalde bedrag in euros wijkt af van het goedgekeurde bedrag als gevolg van veranderingen van de wisselkoers tussen het tijdstip van goedkeuring en dat van uitbetaling.

(3)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, PB L 225 van 12.8.1998.

(4)  COM(2002) 347 def.

(5)  Als strategisch element van het beleid inzake werkgelegenheid, opleiding en sociale ontwikkeling.

(6)  Begroting van de Sociale Zekerheid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/344 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/344

---

(2004/C 84 E/0402)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0264/04

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft:   Communautaire financiering van het nationaal kadaster in Griekenland

Kan de Commissie mij meedelen hoe hoog het uiteindelijke subsidiebedrag is dat wordt toegekend in verband met het nationaal kadaster in Griekenland, welk soort acties wordt gesteund, of de subsidiëring uitsluitend via het programma voor de informatiemaatschappij verloopt en of de Commissie van plan is in de toekomst nog meer financiering toe te kennen?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(12 maart 2004)

Op 10 februari 2003 hebben de Griekse autoriteiten bij de Commissie een voorstel voor de voortzetting van het kadaster in Griekenland ingediend. Er is een beginselakkoord bereikt over een conceptondernemingsplan om tegen 2013 een operationeel kadaster tot stand te brengen, waarvan de totale kosten zo een 500 miljoen euro zouden bedragen.

Overeenkomstig dit herziene Griekse ondernemingsplan is het kadasterproject opgesplitst in drie componenten die tegelijk kunnen worden opgestart maar waarvan de beoogde resultaten los van elkaar zullen worden beheerd:

| — | totstandbrenging van een digitale databank van geregistreerde eigendomsrechten, die thans in hypotheekkantoren op papier zijn vastgelegd; |
| --- | --- |

—

totstandbrenging van een digitale databank van geregistreerde eigendomsrechten, die thans in hypotheekkantoren op papier zijn vastgelegd;

| — | de wettige geligverklaring van geregistreerde rechten, in het bijzonder om eisen van de staat te onderzoeken en een duidelijk verband tussen eigendomsrechten en grondstukken te creëren; |
| --- | --- |

—

de wettige geligverklaring van geregistreerde rechten, in het bijzonder om eisen van de staat te onderzoeken en een duidelijk verband tussen eigendomsrechten en grondstukken te creëren;

| — | de uitwerking en afzet van bijbehorende producten en diensten. |
| --- | --- |

—

de uitwerking en afzet van bijbehorende producten en diensten.

Aangezien het juridische kader tot vaststelling van de voorwaarden waaronder de staat eigendomsrechten zal opeisen, nog wordt bekeken, is de cofinanciering door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) beperkt tot de eerste projectcomponent.

Die omvat de volgende maatregelen:

| — | oprichting van een infrastructuur voor informatietechnologie voor de digitale registratie van bestaande eigendomsrechten en de authentisering van eigendomsaanspraken van de staat. Dit impliceert een digitale kaart van Griekenland, waarop ieder grondstuk met de bijbehorende rechten kan worden geïdentificeerd. Op de kaart zullen de grenzen worden afgebakend van gebieden waarvoor een vermoeden van staatseigendom bestaat (bosgronden, kuststroken) en van stedelijke zones waarvoor de staat onlangs heeft afgezien van zijn eisen in verband met hun eerdere status als bos, |
| --- | --- |

—

oprichting van een infrastructuur voor informatietechnologie voor de digitale registratie van bestaande eigendomsrechten en de authentisering van eigendomsaanspraken van de staat. Dit impliceert een digitale kaart van Griekenland, waarop ieder grondstuk met de bijbehorende rechten kan worden geïdentificeerd. Op de kaart zullen de grenzen worden afgebakend van gebieden waarvoor een vermoeden van staatseigendom bestaat (bosgronden, kuststroken) en van stedelijke zones waarvoor de staat onlangs heeft afgezien van zijn eisen in verband met hun eerdere status als bos,

| — | de digitalisering van bestaande rechten die in handen zijn van de hypotheekkantoren in de agglomeraties van Athene en Thessaloniki. Het gaat om zo een 12 miljoen eigendomsrechten op een geraamd totaal van 33 miljoen eigendomsrechten in Griekenland. Deze maatregel zou via gedecentraliseerde servicecentra en hypotheekkantoren een betere dienstverlening voor vastgoedtransacties mogelijk moeten maken. |
| --- | --- |

—

de digitalisering van bestaande rechten die in handen zijn van de hypotheekkantoren in de agglomeraties van Athene en Thessaloniki. Het gaat om zo een 12 miljoen eigendomsrechten op een geraamd totaal van 33 miljoen eigendomsrechten in Griekenland. Deze maatregel zou via gedecentraliseerde servicecentra en hypotheekkantoren een betere dienstverlening voor vastgoedtransacties mogelijk moeten maken.

Aangezien dit in de praktijk een e-government-project is, zal het worden gefinancierd binnen het operationele programma „Informatiemaatschappij”, waarbij de Ktimatologio SA de eindbegunstigde zal zijn. De nodige middelen zullen in het kader van de toetsing halfweg aan dit operationele programma worden toegewezen.

De geraamde begroting bedraagt 110 miljoen euro, en er wordt vcerzocht om een Gemeenschapsbijdrage van 50 % (55 miljoen euro). Het project zal tegen 2006 worden voltooid en alleen nieuwe contracten zullen worden gecofinancierd.

Hoewel dit voorstel de basis vormt voor een overeenkomst met de Griekse autoriteiten, is nog geen definitief besluit voor de cofinanciering ervan genomen. Eerst dient het operationeel programma „Informatiemaatschappij” opnieuw te worden bekeken teneinde dit project op te nemen. Ten tweede dient de eindbegunstigde zijn voorstel ter goedkeuring bij de beheersautoriteit van het programma in te dienen. Tenslotte, aangezien het hier om een grootschalig project gaat, dient de beheersautoriteit van het operationeel programma „Informatiemaatschappij” een verzoek om bevestiging van de cofinanciering bij de Commissie in te dienen. De hele procedure zal waarschijnlijk niet voor de herfst van 2004 zijn afgerond.

De Commissie is in deze fase niet zinnens een bijkomende financiële bijdrage tot dit project te leveren. Zij zal evenwel via haar Gemeenschappelijk centrum voor onderzoek technische bijstand voor de tenuitvoerlegging van het gehele ondernemingsplan verlenen, voorzover de Griekse autorteiten daarom verzoeken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/345 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/345

---

(2004/C 84 E/0403)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0265/04

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft:   Propaganda in met communautaire middelen medegefinancierde verkiezingsboodschappen in Griekenland

In Griekenland wordt in de pers kritiek geuit op het feit dat de Griekse media (met name de televisie) bol staan van propaganda-achtige reclameboodschappen over „nieuwe ziekenhuizen”, „grote projecten”, „initiatieven voor verhoging van het onderwijsniveau”, enz. Op veel van deze reclameboodschappen komt de vermelding „Communautair bestek 2008” voor.

Is het verspreiden van dergelijke reclame-achtige, door de EU medegefinancierde boodschappen in het kader van een verkiezingscampagne in overeenstemming met verordening (EG) nr. 1159/2000 (1) Hoeveel maanden vóór verkiezingen moet het verspreiden van dergelijke boodschappen volledig worden gestopt? Is er voorzien in sancties voor lidstaten die de bepalingen van de genoemde verordening aan hun laars lappen en zo ja, welke? Kan de Commissie onverwijld ingrijpen om aan de verspreiding van de bovenvermelde boodschappen een eind te maken?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(19 maart 2004)

In het kader van Verordening (EG) nr. 1159/2000 van de Commissie van 30 mei 2000 inzake door de lidstaten uit te voeren voorlichtings- en publiciteitsacties met betrekking tot de bijstandsverlening uit de Structuurfondsen zijn geen specifieke regels met betrekking tot verkiezingspropaganda vastgesteld. In het Communautair bestek voor Griekenland voor de periode 2000-2006 is evenwel bepaald dat informatiecampagnes en publiciteitsacties met betrekking tot tussenkomsten uit de Structuurfondsen twee maanden vóór de aanvang van Europese en nationale verkiezingen, districtsverkiezing en of gemeentelijke verkiezingen opgeschort moeten worden. In verband met de nationale verkiezingen van 7 maart 2004 hebben de Griekse autoriteiten de Commissie medegedeeld dat zij op 8 januari 2004 alle ministeries en alle instellingen die bij het beheer van de Structuurfondsen betrokken zijn de nodige instructies hebben gegeven overeenkomstig de bepalingen van het Communautair bestek.

De Commissie beschikt niet over informatie waaruit zou blijken dat de voorschriften ter zake met voeten werden getreden.

---

(1)  PB L 130 van 31.5.2000, blz. 30.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/346 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/346

---

(2004/C 84 E/0404)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0274/04

van Johanna Boogerd-Quaak (ELDR) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Arseenzuur

Op 21 december verloor een Ethiopisch schip voor de Nederlandse kust een grote hoeveelheid vaten met houtimpregneermiddelen. Dit schip was vertrokken uit Engeland en had ook de haven van Antwerpen aangedaan. De eindbestemming was, via Bremen, uiteindelijk Ethiopië. Bij nader onderzoek is gebleken dat er nogal wat vragen rijzen ten aanzien van de registratie/etikettering van de vaten/stoffen en de daarmee verband houdende behandeling van die vaten/stoffen.

| 1. | Houtimpregneermiddel CCA bevat koperoxide, chroomtrioxide en arseenzuur. In 1992 heeft de Nederlandse overheid besloten om de naam van arseenzuur te veranderen in arseenpentoxide. Is het de Europese Commissie bekend dat de naam van een van de drie werkzame stoffen (arseenzuur) is vervangen voor een andere naam (arseenpentoxide)? |
| --- | --- |

1.

Houtimpregneermiddel CCA bevat koperoxide, chroomtrioxide en arseenzuur. In 1992 heeft de Nederlandse overheid besloten om de naam van arseenzuur te veranderen in arseenpentoxide. Is het de Europese Commissie bekend dat de naam van een van de drie werkzame stoffen (arseenzuur) is vervangen voor een andere naam (arseenpentoxide)?

| 2. | Is de Commissie het met mij eens dat dit twee verschillende chemische stoffen zijn? Volgens rampenbestrijders vergen de stoffen een andere aanpak bij rampenbestrijding of berging. (Andere VN-nummers en GEVI-nummers). |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie het met mij eens dat dit twee verschillende chemische stoffen zijn? Volgens rampenbestrijders vergen de stoffen een andere aanpak bij rampenbestrijding of berging. (Andere VN-nummers en GEVI-nummers).

| 3. | Is dit een handelwijze die andere lidstaten ook toepassen? |
| --- | --- |

3.

Is dit een handelwijze die andere lidstaten ook toepassen?

| 4. | Hoe verhoudt dit zich tot Verordening (EG) nr. 142/97 (1), waarin alleen arseenzuur als classificering genoemd wordt? |
| --- | --- |

4.

Hoe verhoudt dit zich tot Verordening (EG) nr. 142/97 (1), waarin alleen arseenzuur als classificering genoemd wordt?

| 5. | Welk effect heeft dit op de overige wetgeving die gebaseerd is op Verordening (EG) nr. 142/97? |
| --- | --- |

5.

Welk effect heeft dit op de overige wetgeving die gebaseerd is op Verordening (EG) nr. 142/97?

| 6. | Is de Commissie van mening dat de Nederlandse regering met deze classificering de Europese regelgeving tracht te ontduiken? |
| --- | --- |

6.

Is de Commissie van mening dat de Nederlandse regering met deze classificering de Europese regelgeving tracht te ontduiken?

| 7. | Zo ja, welke maatregelen denkt zij hiertegen te nemen? |
| --- | --- |

7.

Zo ja, welke maatregelen denkt zij hiertegen te nemen?

| 8. | Welke rol speelt deze classificering bij de Vervoersrichtlijn 2002/59/EG (2)? |
| --- | --- |

8.

Welke rol speelt deze classificering bij de Vervoersrichtlijn 2002/59/EG (2)?

| 9. | Hadden de bevoegde autoriteiten een meldingsplicht aan andere lidstaten bij dit vervoer en is daaraan in dit geval voldaan? |
| --- | --- |

9.

Hadden de bevoegde autoriteiten een meldingsplicht aan andere lidstaten bij dit vervoer en is daaraan in dit geval voldaan?

| 10. | Zo nee, had het schip dan de haven mogen verlaten? |
| --- | --- |

10.

Zo nee, had het schip dan de haven mogen verlaten?

| 11. | Hoe kwalijk is het wanneer de etiketten en vrachtbrieven van giftige stoffen niet overeenkomen met de inhoud? |
| --- | --- |

11.

Hoe kwalijk is het wanneer de etiketten en vrachtbrieven van giftige stoffen niet overeenkomen met de inhoud?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 april 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van het in 1992 door de Nederlandse regering aangenomen besluit waarbij arseenzuur werd vervangen door diarseenpentaoxide. Evenmin weet de Commissie of andere lidstaten soortgelijke wijzigingen hebben ingevoerd.

Uit chemisch oogpunt zijn arseenzuur en diarseenpentaoxide twee verschillende verbindingen: de chemische formule van arseenzuur is AsH3O4 en de stofnaam is arseenzuur (CAS# 7778-39-4 en EINECS#231-901-9); de chemische formule van diarseenpentaoxide is As2O5 en de stofnaam is diarseenpentaoxide (CAS# 1303-28-2 en EINECS#215-116-9). De eerste stof wordt gemakkelijk verkregen door de laatste in water op te lossen.

Vanuit toxicologisch oogpunt zijn de twee stoffen even toxisch voor mens en milieu. Beide hebben een geharmoniseerde indeling als categorie 1 carcinogen (kunnen kanker veroorzaken bij mensen), worden zeer toxisch geacht voor in het water levende organismen en kunnen in een aquatisch milieu op lange termijn nadelige effecten veroorzaken overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG van 27 juni 1967 van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (3).

Hoewel zowel de Verenigde Naties (VN) als de Internationale code voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee (IMDG), deze stoffen met verschillende nummers identificeren, zijn de noodmaatregelen om de door een van beide stoffen veroorzaakte verontreiniging in te perken soortgelijk. Beide stoffen zijn oplosbaar in water. Volgens de IMDG-code mogen zij alleen in waterdichte verpakkingen met schepen worden vervoerd. Daarom is in het rampenplan voor beide verbindingen het terugvinden van de verloren containers opgenomen.

Inderdaad is alleen arseenzuur vermeld in de lijst met prioriteits stoffen die is gehecht aan Verordening (EG) nr. 142/97 van de Commissie van 27 januari 1997 betreffende de verstrekking van informatie over bestaande stoffen krachtens artikel 12, lid 2, van Verordening (EG) nr. 793/93 van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen (4). Diarseenpentaoxide bevindt zich in geen van de prioriteitslijsten die zijn opgesteld krachtens artikel 8 van Verordening (EG) nr. 793/93. De indeling en etikettering van gevaarlijke stoffen valt onder een andere wetgeving, met name Richtlijn 67/548/EEG van de Raad.

Arseenzuur en diarseenpentaoxide zijn echter beide vermeld in Richtlijn 2003/2/EG van de Commissie van 6 januari 2003 inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van arseen-verbindingen (5) volgens welke het gebruik van met arseen behandeld hout in consumententoepassingen (b.v. in omheiningen en vloeren) uiterlijk met ingang van 30 juni 2004 wordt verboden. Onder specifieke omstandigheden is voorzien in een afwijking voor bepaalde beroepsdoeleinden.

Richtlijn 2002/59/EG van het Parlement en van de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart bevat bepalingen betreffende de melding van scheepsbewegingen en van hun ladingen. Bij deze richtlijn worden met name operatoren van schepen die een haven in de Gemeenschap verlaten, verplicht de bevoegde autoriteit van de vertrekhaven in kennis te stellen van verschillende soorten informatie, met inbegrip van de correcte technische benamingen van de gevaarlijke of verontreinigende goederen zowel als de VN-nummers of de Internationale Maritieme Organisatie (IMO)-risicoklassen. De richtlijn is echter niet bedoeld om verplichtingen betreffende etikettering of indeling van gevaarlijke of verontreinigende goederen in te voeren.

Overeenkomstig Richtlijn 2002/59/EG zijn de bevoegde autoriteiten niet verplicht andere lidstaten op routinebasis in te lichten, maar zij moeten in staat zijn op verzoek van een andere lidstaat met elektronische middelen de informatie te verschaffen waarnaar in de bijlage wordt verwezen, in het bijzonder bij ongevallen of om andere redenen in verband met de veiligheid. Volgens de richtlijn is het verstrekken van informatie geen voorwaarde om het schip de haven te laten verlaten.

Wat het vervoer van chemicaliën over zee betreft, bevat appendix I van bijlage II bij het Marpol 73/78-Verdrag specifieke richtsnoeren voor de indeling van schadelijke vloeibare stoffen. Deze bepalingen zijn relevant, ongeacht de door de lidstaten toegepaste etikettering. Bovendien is de IMDG-code de standaard-gids voor alle aspecten van de behandeling van gevaarlijke goederen en mariene verontreinigingen in zeevervoer. De code is in werking getreden op 1 januari 2004 en moet door regeringen worden vastgesteld of gebruikt als basis voor nationale voorschriften bij de tenuitvoerlegging van de eisen van het SOLAS-verdrag van 1974 en het Marpol-verdrag van 73/78. In de IMDG-code worden basisprincipes, gedetailleerde aanbevelingen voor afzonderlijke stoffen, materialen en artikelen vastgesteld, alsmede en een aantal aanbevelingen voor goede operationele praktijken met inbegrip van advies over terminologie, verpakking, etikettering, opslag, segregatie en behandeling, en noodplannen.

---

(1)  PB L 25 van 28.1.1997, blz. 11.

(2)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.

(3)  PB Ρ 196 van 16.8.1967.

(4)  PB L 84 van 5.4.1993.

(5)  PB L 4 van 9.1.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/348 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/348

---

(2004/C 84 E/0405)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0277/04

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Participatie van EU in bouw evenementenhal Brussel

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is van plan een multifunctionele evenementenhal te bouwen in de „Europese wijk”, met name op het zg. Van Maerlantblok. Volgens de woordvoerster van de Brusselse minister-president Ducarme zou de Europese Unie toegezegd hebben financieel te participeren in dit project, ten belope van 30 % van de totale kostprijs.

Klopt deze informatie?

Welke concrete engagementen werden hieromtrent aangegaan met het Brussels Hoofdstedelijk Gewest?

Welke meerwaarde biedt de betreffende evenementenhal voor de Europese instellingen boven op de reeds bestaande (en geplande) infrastructuur?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(11 maart 2004)

Het „Ombudsplan”, een studie die is uitgevoerd in opdracht van de Belgische regering, kwam met ideeën voor 133 initiatieven waarover de Belgische autoriteiten het publiek raadplegen. Eén van die ideeën betrof de bouw van een cultureel centrum op het Jean Rey plein. In de activiteiten van dat cultureel centrum zou het concept „Europese Cultuur” centraal staan.

In het „Ombudsplan” wordt medefinanciering door de Europese instellingen (Parlement, Raad, Comité van de Regio's, Europees Economisch en Sociaal Comité en Commissie) tot 30 % voor het hele project gesuggereerd.

De Commissie is verheugd over dit initiatief, dat een bijdrage levert tot het lopende debat over verbeteringen aan de „Europese wijk”. Zoals is gebleken uit haar mededeling van 10 december 2003 (1), wil de Commissie graag in een partnerschap met de Belgische autoriteiten inspanningen leveren om in de wijk verschillende verbeteringen tot stand te brengen.

Het geachte parlementslid wordt er evenwel op gewezen dat de Commissie haar opmerkingen over het „Ombudsplan” nog aan de Belgische autoriteiten moet doorsturen en dat er nog geen formele onderhandeling van enige soort heeft plaatsgevonden omtrent een mogelijke financiële bijdrage.

---

(1)  COM(2003)755 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/349 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/349

---

(2004/C 84 E/0406)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0279/04

van Elly Plooij-van Gorsel (ELDR) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Onderzoek aan embryo's en stamcellen

In mei 2003 heb ik de Commissie schriftelijke vragen gesteld (E-1494/03 (1)) over de „Expressions of Interest” in het Zesde Kaderprogramma voor onderzoek aan embryo's en stamcellen.

In haar antwoord geeft de Commissie aan dat van de 2000 kennisgevingen van belangstelling die voor Prioriteit 1 zijn ingediend, er ongeveer 80 betrekking hebben op stamcelonderzoek (dierlijke of menselijke stamcellen).

Voor Thematische Prioriteit 1 zijn 26 voorstellen voor stamcelonderzoek ontvangen. Bij drie voorstellen is men voornemens om bewaarde of geïsoleerde menselijke embryonale stamcellen in cultuur te gebruiken.

Op 31 december is het moratorium afgelopen. Dit betekent dat EU-subsidiëring van stamcelonderzoek nu mogelijk is.

| 1. | Heeft de Europese Commissie reeds aanvragen tot subsidiëring van stamcelonderzoek toegekend? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Europese Commissie reeds aanvragen tot subsidiëring van stamcelonderzoek toegekend?

| 2. | Zo ja, hoeveel aanvragen zijn inmiddels gehonoreerd? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, hoeveel aanvragen zijn inmiddels gehonoreerd?

| 3. | Uit welke lidstaten waren deze aanvragen afkomstig? |
| --- | --- |

3.

Uit welke lidstaten waren deze aanvragen afkomstig?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(15 maart 2004)

De resultaten van de evaluatie van de eerste oproep tot het indienen van voorstellen van het 6de kaderprogramma voor onderzoek brengen tot dusver 18 projecten aan het licht die communautaire financiering zouden kunnen ontvangen en minstens één onderzoeksonderdeel hebben dat het gebruik van menselijke stamcellen impliceert. Dit aantal moet nog als preliminair en niet definitief worden beschouwd want sommige projecten bevinden zich nog in de onderhandelingsfase.

Twaalf van deze projecten zijn toegewezen aan de thematische prioriteit „Biowetenschappen, genomica en biotechnologie voor de gezondheid” en zes aan de prioriteit „Nanotechnologieën en nanowetenschappen, kennisintensieve multifunctionele materialen en nieuwe productieprocédés en -apparatuur” (projecten voor tissue engineering).

Betreffende de onderzoeksprojecten die het gebruik van menselijke embryonale stamcellen impliceren, slechts twee ervan houden verband met de prioriteit „Biowetenschappen, genomica en biotechnologie voor de gezondheid”. In de twee gevallen willen de onderzoekers gebruik maken van lijnen van menselijke embryonale stamcellen die opgenomen zijn in het register van menselijke embryonale stamcellen van de „National Institutes of Health” van de Verenigde Staten (2) en dus verkregen voor 9 augustus 2001. De teams die deze lijnen willen gebruiken zijn voor wat een van de projecten betreft in Duitsland en Italië en voor wat het andere betreft in Finland gevestigd. Deze gegevens zijn in geen geval als definitief te beschouwen want de onderhandelingen over deze twee projecten zijn nog niet afgelopen en de projecten hebben geen financieringstoestemming gekregen van het Programmacomité krachtens artikel 6, lid 3, van het specifiek programma „Integratie en versterking van de Europese onderzoekruimte”.

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 127.

(2)  http://stemcells.nih.gov/registry/index.asp

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/350 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/350

---

(2004/C 84 E/0407)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0280/04

van Rijk van Dam (EDD) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Vertegenwoordiging Europese Commissie in Delhi

Tijdens een reis met de delegatie voor Zuidoost-Azië van het Parlement stuitte ik op de buitengewone huisvesting van de helft van het personeel van de vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Delhi.

Ik heb naar aanleiding daarvan de volgende vragen:

| 1. | Met hoeveel personen is de staf van de EC-vertegenwoordiging in Delhi toegenomen sinds de zogenoemde deconcentratie? Wat is de rechtvaardiging voor deze uitbreiding? Voor welke specifieke activiteiten is nieuw personeel aangetrokken? |
| --- | --- |

1.

Met hoeveel personen is de staf van de EC-vertegenwoordiging in Delhi toegenomen sinds de zogenoemde deconcentratie? Wat is de rechtvaardiging voor deze uitbreiding? Voor welke specifieke activiteiten is nieuw personeel aangetrokken?

| 2. | Sinds welke datum huurt de EC-vertegenwoordiging de vijfde verdieping in het Taj Mahal Hotel, hoeveel vierkante meters worden hier gehuurd en hoeveel bedraagt de huurprijs per maand? |
| --- | --- |

2.

Sinds welke datum huurt de EC-vertegenwoordiging de vijfde verdieping in het Taj Mahal Hotel, hoeveel vierkante meters worden hier gehuurd en hoeveel bedraagt de huurprijs per maand?

| 3. | Meent de Commissie dat zij een verantwoorde indruk maakt op haar relaties in India en op de burgers van Delhi door een verdieping van een luxueus 5-sterrenhotel af te huren? |
| --- | --- |

3.

Meent de Commissie dat zij een verantwoorde indruk maakt op haar relaties in India en op de burgers van Delhi door een verdieping van een luxueus 5-sterrenhotel af te huren?

| 4. | Binnen welke termijn gaat de Commissie het huurcontract opzeggen om te verhuizen naar een lokatie die ten opzichte van de diplomatieke verhoudingen passend en daarmee ook aanzienlijk goedkoper is? |
| --- | --- |

4.

Binnen welke termijn gaat de Commissie het huurcontract opzeggen om te verhuizen naar een lokatie die ten opzichte van de diplomatieke verhoudingen passend en daarmee ook aanzienlijk goedkoper is?

| 5. | Wil de Commissie een overzicht verstrekken van haar vertegenwoordigingen die sinds de deconcentratie extra huisvesting hebben gehuurd en tegen welke additionele kosten, uitgesplitst per vertegenwoordiging? |
| --- | --- |

5.

Wil de Commissie een overzicht verstrekken van haar vertegenwoordigingen die sinds de deconcentratie extra huisvesting hebben gehuurd en tegen welke additionele kosten, uitgesplitst per vertegenwoordiging?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 maart 2004)

| 1. | De Commissie wenst allereerst te herinneren aan het basisprincipe van de deconcentratie, namelijk: „alles wat beter ter plaatse, in het veld, beheerd en besloten kan worden, moet niet in Brussel beheerd of besloten worden”. In het kader van de deconcentratie moeten de delegaties derhalve bevoegdheden voor de tenuitvoerlegging van de communautaire hulp en op het gebied van (technisch, financieel en contractueel) beheer toegekend worden die tevoren aan de hoofdzetel voorbehouden waren. Om deze nieuwe verantwoordelijkheden op zich te nemen moeten de delegaties versterkt worden, in het bijzonder wat hun personeelsbestand betreft.
  In het geval van India gaat het voornamelijk om de volgende terreinen: handel en ontwikkeling van de particuliere sector, maatschappelijke organisaties, projecten en acties van NGO's (niet-gouvernementele organisaties, institutionele ondersteuning, mensenrechten, vluchtelingen, wederopbouw (bijv. Gujarat), milieu en natuurlijke hulpbronnen, sociale sectoren waaronder de volksgezondheid, onderwijs en genderproblematiek.
  Voorts zij gewezen op de regionale verantwoordelijkheden van de delegatie in India (Nepal, Sri Lanka en Bhoutan). Deze delegatie heeft namelijk de volledige financiële en contractuele verantwoordelijkheid voor de landen waarvoor zij bevoegd is. Het aantal personeelsleden is in overeenstemming met dit niveau van verantwoordelijkheden.
  Voordat in 2001 de deconcentratie werd doorgevoerd had de delegatie in India 39 vaste posten (uitgezonderd de posten voor gedetacheerde nationale ambtenaren en jonge experts, die onder de samenwerking met de lidstaten vallen en niet tot het vaste personeelsbestand horen). Sinds de deconcentratie zijn er bij de delegatie in India 81 posten.
  De 42 toegevoegde posten zijn als volgt samengesteld:






  — | 30 posten toegekend in het kader van de deconcentratie van het beheer van de steun (dat wil zeggen 5 ambtenaren, 13 plaatselijke functionarissen, 11 plaatselijke technische bij Standbeamten („agents locaux d'assistance technique”, ALAT's) en 1 individueel expert; (+ 30); |
| --- | --- | --- |

1.

De Commissie wenst allereerst te herinneren aan het basisprincipe van de deconcentratie, namelijk: „alles wat beter ter plaatse, in het veld, beheerd en besloten kan worden, moet niet in Brussel beheerd of besloten worden”. In het kader van de deconcentratie moeten de delegaties derhalve bevoegdheden voor de tenuitvoerlegging van de communautaire hulp en op het gebied van (technisch, financieel en contractueel) beheer toegekend worden die tevoren aan de hoofdzetel voorbehouden waren. Om deze nieuwe verantwoordelijkheden op zich te nemen moeten de delegaties versterkt worden, in het bijzonder wat hun personeelsbestand betreft.

In het geval van India gaat het voornamelijk om de volgende terreinen: handel en ontwikkeling van de particuliere sector, maatschappelijke organisaties, projecten en acties van NGO's (niet-gouvernementele organisaties, institutionele ondersteuning, mensenrechten, vluchtelingen, wederopbouw (bijv. Gujarat), milieu en natuurlijke hulpbronnen, sociale sectoren waaronder de volksgezondheid, onderwijs en genderproblematiek.

Voorts zij gewezen op de regionale verantwoordelijkheden van de delegatie in India (Nepal, Sri Lanka en Bhoutan). Deze delegatie heeft namelijk de volledige financiële en contractuele verantwoordelijkheid voor de landen waarvoor zij bevoegd is. Het aantal personeelsleden is in overeenstemming met dit niveau van verantwoordelijkheden.

Voordat in 2001 de deconcentratie werd doorgevoerd had de delegatie in India 39 vaste posten (uitgezonderd de posten voor gedetacheerde nationale ambtenaren en jonge experts, die onder de samenwerking met de lidstaten vallen en niet tot het vaste personeelsbestand horen). Sinds de deconcentratie zijn er bij de delegatie in India 81 posten.

De 42 toegevoegde posten zijn als volgt samengesteld:

—

30 posten toegekend in het kader van de deconcentratie van het beheer van de steun (dat wil zeggen 5 ambtenaren, 13 plaatselijke functionarissen, 11 plaatselijke technische bij Standbeamten („agents locaux d'assistance technique”, ALAT's) en 1 individueel expert; (+ 30);

| — | 3 posten voor plaatselijke functionarissen ter versterking van de administratieve afdeling met het oog op de toename van de werkzaamheden in verband met het beheer van het gegroeide personeelsbestand (1 plaatselijke functionaris en 2 ALAT's (+ 3); |
| --- | --- |

—

3 posten voor plaatselijke functionarissen ter versterking van de administratieve afdeling met het oog op de toename van de werkzaamheden in verband met het beheer van het gegroeide personeelsbestand (1 plaatselijke functionaris en 2 ALAT's (+ 3);

| — | 6 posten in het kader van de internalisering van de technische bijstand (2 plaatselijke functionarissen en 4 ALAT's) (+ 6); |
| --- | --- |

—

6 posten in het kader van de internalisering van de technische bijstand (2 plaatselijke functionarissen en 4 ALAT's) (+ 6);

| — | 4 posten, 3 plaatselijke functionarissen en een ALAT, ontstaan door de herschikking van bestaande posten ter versterking van de follow up van handelsvraagstukken (1A), politieke vraagstukken (1A + 1 ALAT) en het beheer van de steun (1A) (+ 4); |
| --- | --- |

—

4 posten, 3 plaatselijke functionarissen en een ALAT, ontstaan door de herschikking van bestaande posten ter versterking van de follow up van handelsvraagstukken (1A), politieke vraagstukken (1A + 1 ALAT) en het beheer van de steun (1A) (+ 4);

| — | Daarentegen werd 1 A-post van de delegatie van India herschikt voor de opening van de delegatie van Katmandu (-1). |
| --- | --- |

—

Daarentegen werd 1 A-post van de delegatie van India herschikt voor de opening van de delegatie van Katmandu (-1).

| 2. | Voor het onderbrengen van de nieuwe personeelsleden werden verscheidene mogelijkheden overwogen. De beste oplossing bleek het huren van 31 kamers (1308 m2) in het Taj Mahal Hotel. In vergelijking met andere voorstellen waren de voordelen van deze oplossing dat geen grote investeringen voor de faciliteiten en inrichting van kleine tijdelijke kantoren hoefden te worden gedaan en dat dit hotel het goedkoopste was in vergelijking met andere hotels waarvan de mogelijkheden werden onderzocht. De maandelijkse huurprijs bedraagt INR 1,953,000 (34 036 EUR ofwel 26 EUR per m2 per maand), inclusief elektriciteit, air conditioning en verwarming, schoonmaak en regelmatig onderhoud, terwijl het hotel slechts op 500 m van het hoofdgebouw van de delegatie gelegen is. Dit is gunstig in vergelijking met de huur die thans wordt betaald voor het hoofdgebouw van de delegatie (65 Golf Links): 29 700 EUR voor 837 m2 (ofwel 35,5 EUR per m2 per maand), exclusief werkings- of overheadkosten.
  Het huurcontract is ingegaan op 15 mei 2002 voor een (hernieuwbare) periode van zes maanden. Per 16 februari 2003 ging een nieuw contract in tegen dezelfde voorwaarden, dat in de tussentijd werd verlengd. |
| --- | --- |

2.

Voor het onderbrengen van de nieuwe personeelsleden werden verscheidene mogelijkheden overwogen. De beste oplossing bleek het huren van 31 kamers (1308 m2) in het Taj Mahal Hotel. In vergelijking met andere voorstellen waren de voordelen van deze oplossing dat geen grote investeringen voor de faciliteiten en inrichting van kleine tijdelijke kantoren hoefden te worden gedaan en dat dit hotel het goedkoopste was in vergelijking met andere hotels waarvan de mogelijkheden werden onderzocht. De maandelijkse huurprijs bedraagt INR 1,953,000 (34 036 EUR ofwel 26 EUR per m2 per maand), inclusief elektriciteit, air conditioning en verwarming, schoonmaak en regelmatig onderhoud, terwijl het hotel slechts op 500 m van het hoofdgebouw van de delegatie gelegen is. Dit is gunstig in vergelijking met de huur die thans wordt betaald voor het hoofdgebouw van de delegatie (65 Golf Links): 29 700 EUR voor 837 m2 (ofwel 35,5 EUR per m2 per maand), exclusief werkings- of overheadkosten.

Het huurcontract is ingegaan op 15 mei 2002 voor een (hernieuwbare) periode van zes maanden. Per 16 februari 2003 ging een nieuw contract in tegen dezelfde voorwaarden, dat in de tussentijd werd verlengd.

| 3. | De in het Taj Mahal Hotel gehuurde kantoren zijn bedoeld als tijdelijk en voorlopig onderkomen van een gedeelte van het personeel van de delegatie. Het hoofdgebouw van de delegatie, dat thans niet groot genoeg is voor de hele delegatie, bevindt zich nog altijd op het adres 65 Golf Links. |
| --- | --- |

3.

De in het Taj Mahal Hotel gehuurde kantoren zijn bedoeld als tijdelijk en voorlopig onderkomen van een gedeelte van het personeel van de delegatie. Het hoofdgebouw van de delegatie, dat thans niet groot genoeg is voor de hele delegatie, bevindt zich nog altijd op het adres 65 Golf Links.

| 4. | De tijdelijke oplossing van het huren van aanvullende kantoren in het Taj Mahal Hotel was aanvankelijk voorzien voor zes maanden, dat wil zeggen tot 15 augustus 2003. De moeilijkheden op de vastgoedmarkt, die verder zijn verergerd door de spanningen tussen India en Pakistan, hebben het zoeken nog moeilijker gemaakt dan het al was, reden waarom de huurovereenkomst voor nogmaals zes maanden werd verlengd, tot 15 februari 2004. Het laatste voorstel voor een permanente oplossing, dat dateert van eind 2003, werd afgewezen wegens problemen in verband met de veiligheid van het desbetreffende gebouw. |
| --- | --- |

4.

De tijdelijke oplossing van het huren van aanvullende kantoren in het Taj Mahal Hotel was aanvankelijk voorzien voor zes maanden, dat wil zeggen tot 15 augustus 2003. De moeilijkheden op de vastgoedmarkt, die verder zijn verergerd door de spanningen tussen India en Pakistan, hebben het zoeken nog moeilijker gemaakt dan het al was, reden waarom de huurovereenkomst voor nogmaals zes maanden werd verlengd, tot 15 februari 2004. Het laatste voorstel voor een permanente oplossing, dat dateert van eind 2003, werd afgewezen wegens problemen in verband met de veiligheid van het desbetreffende gebouw.

| 5. | Aangezien de deconcentratie nog niet is afgerond, is het niet mogelijk nadere bijzonderheden te verstrekken over de totale kosten die hiermee zijn gemoeid. Pas wanneer het gehele proces is voltooid zal de Commissie exacte cijfers kunnen verstrekken over de werkelijke gevolgen voor de begroting van de toename van het aantal personeelsleden bij de delegaties. Aangezien de Commissie geen afzonderlijke kantoorgebouwen huurt voor de deconcentratie, zal in de toegenomen behoefte aan kantoorruimte in veel gevallen worden voorzien door uitbreiding van het reeds gehuurde gebouw. |
| --- | --- |

5.

Aangezien de deconcentratie nog niet is afgerond, is het niet mogelijk nadere bijzonderheden te verstrekken over de totale kosten die hiermee zijn gemoeid. Pas wanneer het gehele proces is voltooid zal de Commissie exacte cijfers kunnen verstrekken over de werkelijke gevolgen voor de begroting van de toename van het aantal personeelsleden bij de delegaties. Aangezien de Commissie geen afzonderlijke kantoorgebouwen huurt voor de deconcentratie, zal in de toegenomen behoefte aan kantoorruimte in veel gevallen worden voorzien door uitbreiding van het reeds gehuurde gebouw.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/351 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/351

---

(2004/C 84 E/0408)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0282/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Omschrijving en opneming van de ultraperifere gebieden in de officiële lijsten van de Gemeenschap

In artikel 299, lid 2 van het Verdrag wordt een omschrijving gegeven van de ultraperifere gebieden. Ze worden duidelijk onderscheiden van de landen en gebieden overzee van lid 3 van hetzelfde artikel, die genoemd worden in de lijst van bijlage II, en van andere gebiedsdelen en landen met een verschillend statuut die op andere plaatsen worden omschreven.

Toch blijft het Officiële Publicatiebureau van de Europese Gemeenschappen onder een copyright van de Europese Commissie nog tot in 2003 de ultraperifere gebieden verkeerdelijk „niet continentale overzeese gebiedsdelen van de lidstaten” noemen.

Met name wat de Autonome Regio der Azoren betreft — doorgaans verkort „Azoren” genoemd — het enige ultraperifere gebied dat geografisch tot Europa behoort, wordt geen enkel eiland met naam vermeld en wordt alleen de stad Ponta Delgada genoemd, maar niet de historische steden Angra do Heroísmo en Horta.

Kan de Commissie mij zeggen om welke reden zij deze gebieden niet als ultraperifere gebieden benoemt en een term gebruikt die zou kunnen zorgen voor verwarring met de gebieden overzee die op de lijst van bijlage II voorkomen?

Wat staat volgens de Commissie de opneming van de „Autonome Regio der Azoren” en de steden Horta en Angra do Heroísmo op de lijsten in de weg?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(26 februari 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar landkaarten die de Commissie publiceert om het grote publiek te informeren over Europa. Dit zijn geen officiële kaarten en zij dienen geen enkel juridisch of administratief doel. Om ervoor te zorgen dat een kaart leesbaar is, zijn enkele redactionele normen betreffende het gebruik van namen nodig. Eén van deze normen bepaalt dat op kaarten die vrij onder het grote publiek verspreid worden de korte vorm van landen- en regionamen gebruikt wordt en dat er per regio slechts één stad genoemd wordt. Eilanden worden genoemd, maar niet op kaarten met een kleine schaal. Zo wordt ook de uitdrukking „ultraperifere gebieden”, zoals genoemd in artikel 299 van het EG-Verdrag, puur om redactionele redenen niet gebruikt, aangezien deze term bij het grote publiek in de lidstaten niet algemeen bekend is.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/352 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/352

---

(2004/C 84 E/0409)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0283/04

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Overheidsaankoopbeleid voor hout

Kan de Commissie duidelijk maken welk constructiehout er gebruikt wordt voor de aangevoerde veiligheids- en branddeuren bij de renovatie van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de EU in Brussel, welke landen en welke houtbedrijven dit hout hebben geleverd en welke bewijsstukken er zijn ontvangen die bevestigen dat al het gebruikte hout uit legale en duurzame bronnen afkomstig is?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(16 maart 2004)

De renovatie van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de EU in Brussel, die in 1995-1996 heeft plaatsgevonden, is uitgevoerd door de eigenaar van het gebouw, een privé-onderneming, overeenkomstig een in 1994 ondertekende huurovereenkomst met de Commissie.

In 1997 heeft de Commissie het document „modelgebouw” (1), dat uit 1992 dateerde, herzien en er het voorschrift in opgenomen dat bij alle aanbestedingen rekening moet worden gehouden met duurzaam bosbeheer.

Aangezien de renovatie van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek vóór 1997 heeft plaatsgevonden, was het voorschrift dat het hout voor de veiligheids- en branddeuren, die volgens de huurovereenkomst moesten worden geïnstalleerd, afkomstig moest zijn van duurzame bronnen (dit kan bijvoorbeeld worden aangetoond aan de hand van certificatielabels), nog niet van toepassing.

Het contract voor de renovatie van het gebouw is door de eigenaar gegund. De Commissie beschikt dan ook niet over precieze informatie betreffende het bij de renovatie gebruikte hout.

Zoals blijkt uit de herziening van het document „modelgebouw” hecht de Commissie zeer veel belang aan het voorschrift dat hout afkomstig moet zijn van duurzame bronnen. Zij beschikt nu over de nodige middelen om te garanderen dat dit voorschrift wordt nageleefd.

---

(1)  Het document „modelgebouw” is het standaard-document wat de specificaties voor gebouwen van de Commissie betreft en bevat de normen voor de kwaliteit van de ruimten, de gebruikte materialen en de kwaliteit van de technische installaties.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/353 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/353

---

(2004/C 84 E/0410)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0285/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Vuilnisstortplaatsen op Malta

De Maltese regering is voornemens een nieuwe tijdelijke vuilstortplaats te vestigen zeer dicht bij het neolithische tempelcomplex van Mnajdra, dat door de Unesco werd uitgeroepen tot een monument dat tot het Mundiaal Cultureel Erfgoed behoort.

Volgens een verslag dat is opgesteld door de vereniging „Vrienden van de aarde — Malta”, heeft de procedure waarbij deze vestigingsplaats gekozen werd slechts zes dagen geduurd (van 3 tot 9 juni 2003), waarbij geen enkele vertegenwoordiger van het Departement voor museumzaken werd aangehoord.

De Maltese minister merkte op dat een milieueffectevaluatie (MEE) van het project in drie tot vier maanden kon worden voltooid, waarmee hij in Malta een precedent geschapen heeft op het gebied van de MEE's en een nieuwe betekenis gegeven heeft aan de term „multi-seasonal”. De onderneming SLR Consulting heeft de taak aanvaard om een MEE binnen dit tijdschema uit te voeren.

SLR maakt bij de voorgelegde evaluatie van het hydrologische risico voor het vaststellen van het risico dat vervuilende stoffen buiten de omheining zouden kunnen ontsnappen gebruik van een model. Dit model gaat ten onrechte uit van een situatie waarbij de „omheining altijd functioneert zoals gepland”.

Ten aanzien van de luchtkwaliteit bevat de evaluatie ernstige tegenstrijdigheden: SLR deelt mede dat er „geen data beschikbaar zijn om het potentiële risico van het effect van gasafzettingen op de stenen te evalueren”, maar komt op de een of andere manier toch tot de conclusie dat „de potentiële effecten voor de archeologische objecten, met inbegrip van de plaatsen die tot het Mundiaal Cultureel Erfgoed behoren en de Misqa-tanks te verwaarlozen zijn”.

Is het de Commissie bekend dat het voorstel in strijd is met het gangbare beleid voor de aanwijzing van vuilstortplaatsen?

Is het de Commissie bekend dat de voorlopige vuilstortplaats niet ontworpen is voor gevaarlijke afvalstoffen?

Wat denkt de Commissie te doen om de Maltese autoriteiten te weerhouden van uitvoering van hun plannen om een vuilstortplaats aan te leggen in de nabijheid van een locatie die tot het Mundiaal Cultureel Erfgoed van de Unesco behoort?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(18 maart 2004)

Bij de toetredingsonderhandelingen nam Malta de verplichting op zich om vanaf 1 mei aan het bepaalde in de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen (1) te voldoen.

De Maltese regering heeft de Commissie meegedeeld dat de tijdelijke stortplaats zal voldoen aan het bepaalde in de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen en dat ook de milieueffectbeoordeling in overeenstemming met de EU-wetgeving zal worden uitgevoerd. Terwijl het besluit over waar de stortplaats moet komen tot de bevoegdheid van de nationale autoriteiten behoort, zijn de Maltese autoriteiten zich ervan bewust dat zij moet voldoen aan de voorschriften van de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen, met name wat de bescherming van de natuur en het cultureel erfgoed betreft, zoals bedoeld in bijlage I bij de richtlijn. De Maltese regering heeft de Commissie ook meegedeeld dat de tijdelijke stortplaats alleen gebruikt zal worden voor niet gevaarlijk huishoudafval.

De Commissie zal nauwlettend toezien op de voortgang die Malta boekt met de omzetting en tenuitvoerlegging van de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen en de verplichtingen die tijdens onderhandelingen zijn aangegaan. Zodra Malta een lidstaat is geworden, zal de Commissie ervoor zorgen dat deze richtlijn wordt nageleefd, op dezelfde manier als zij dat doet voor alle andere lidstaten.

---

(1)  Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, PB L 182 van 16.7.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/354 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/354

---

(2004/C 84 E/0411)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0290/04

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Reikwijdte van richtlijn 97/11/EG

Kan de Commissie mededelen of punt 7a van richtlijn 97/1 l/EG (1) ook de bouw omvat van een grootschalig telecommunicatienetwerk naast het bestaande tracé?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 maart 2004)

In Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2) (Richtlijn Milieueffectenbeoordeling, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 is bepaald dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat, voor er toestemming voor ontwikkeling gegeven wordt, projecten die aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben, onder meer vanwege hun aard, omvang of ligging een milieueffectbeoordeling moeten ondergaan. Deze projecten worden omschreven in artikel 4, dat verwijst naar bijlage I en II van de richtlijn. Bijlage I, punt 7 (a), vermeldt de aanleg van tracés voor langeafstandstreinverkeer en luchthavens met een basisstartbaanlengte van 2100 meter (m) of meer. Bijlage II, punt 13, omvat alle in bijlage I of bijlage II genoemde veranderingen of uitbreidingen van projecten die al goedgekeurd of uitgevoerd zijn of uitgevoerd worden en die aanzienlijke negatieve effecten kunnen hebben op het milieu.

Het geachte parlementslid vraagt de Commissie te bevestigen of bijlage I, punt 7 (a) ook betrekking heeft op de aanleg van een grootschalig telecommunicatienetwerk naast een bestaand tracé. Hierbij dient te worden opgemerkt dat de bouw van een grootschalig telecommunicatienetwerk in de bijlagen niet beschouwd wordt als een projecttype. De vraag is echter of een dergelijk project aangemerkt kan worden als een verandering of uitbreiding van een bestaand tracé als dit tracé in beginsel valt onder bijlage I, punt 7 (a). De vraag van het geachte parlementslid bevat echter geen elementen om inzicht te krijgen in deze zaak. In ieder geval kan het bestaande project, als de eigen fysieke karakteristieken daarvan niet veranderd worden, nauwelijks vallen onder bijlage II, punt 13.

---

(1)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/354 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/354

---

(2004/C 84 E/0412)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0291/04

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Verkeersongelukken in de lidstaten van de Europese Unie

Op 12 januari 2004 maakte de Franse premier bekend dat het aantal dodelijke slachtoffers bij verkeersongelukken in 2003 in Frankrijk 5 732 had bedragen, tegen 7 242 in 2002, 8 437 in 1998, 10 289 in 1990 en 12 428 in 1981. Ook in Italië is het aantal verkeersdoden in de loop van 2003 gedaald, dankzij de invoering van het puntenrijbewijs. Kan de Commissie meedelen of zij cijfers verzamelt over de aantallen verkeersdoden in elk van de lidstaten van de Europese Unie, dan wel of zij voornemens is deze cijfers te verzamelen? Kan de Commissie voorts meedelen welke factoren de eventuele anomalieën veroorzaken? Is er overal sprake van een daling van het aantal verkeersdoden en is dit te danken aan publieke of private initiatieven?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 maart 2004)

Op grond van een beschikking van de Raad van 30 november 1993 (1) verzamelt de Commissie gegevens over verkeersongelukken. Sinds juli 2002 publiceert zij gedetailleerde statistieken daarover op de Europainternetsite (2).

Er blijken grote verschillen te bestaan tussen de lidstaten. Voor de lidstaten met de laagste cijfers (Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk) geldt dat er jaarlijks per miljoen inwoners 60 tot 65 verkeersdoden vallen. In de landen met het hoogste aantal verkeersdoden (Portugal en Griekenland) zijn dat er tussen de 160 en 180. Het gemiddelde in de Europese Unie (EU met 15 lidstaten) ligt op 105 verkeersdoden per miljoen inwoners per jaar.

Voor de factoren die deze verschillen verklaren, verwijzen wij naar het recente Europese actieprogramma voor verkeersveiligheid dat in 2003 (3) door de Commissie is goedgekeurd. In het algemeen kan gesteld worden dat een wijziging in het rijgedrag van de weggebruikers de beste kansen op verbetering van de situatie biedt. In een aantal lidstaten kan echter ook de verbetering van de infrastructuur voor het wegverkeer een belangrijke bijdrage leveren.

Er zijn belangrijke vorderingen geboekt in Frankrijk (afname van het aantal verkeersdoden met 22 % in 2003 ten opzichte van 2002), Ierland (-10 %), Italië (-17 % (4)) en Portugal (-11 % (5)). Deze ontwikkelingen zijn hoofdzakelijk het gevolg van beter rijgedrag, en dat is voor een deel terug te voeren op bewustwording bij de weggebruikers. Bovendien wordt scherper gelet op de naleving van de verkeersregels (meer controles en strengere sancties die beter worden toegepast). Volgens voorlopige cijfers zou het aantal verkeersdoden in de EU-15 in 2003 onder de 35 500 komen te liggen. In 2002 waren het er 38 500; in 2001 bijna 40 000.

---

(1)  Beschikking 93/704/EG van de Raad van 30 november 1993 betreffende de oprichting van een communautaire gegevensbank inzake ongevallen in het wegverkeer, PB L 329 van 30.12.1993.

(2)  http://europa.eu.int/comm/transport/road/index_en.htm, rubriek road safety/CARE

(3)  „Terugdringing van het aantal verkeersslachtoffers in de Europese Unie met de helft in de periode tot 2010: een gedeelde verantwoordelijkheid”, mededeling van de Commissie, COM(2003) 311 def.

(4)  januari-september 2003/januari-september 2002.

(5)  januari-augustus 2003/januari-augustus 2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/355 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/355

---

(2004/C 84 E/0413)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0293/04

van María Bergaz Conesa (GUE/NGL) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Güe-bronnen in gevaar door aanleg van het traject van Puente del Arco naar El Condado (Asturië, Spanje) van de snelweg AS-17

Toen met de aanleg van het snelweggedeelte tussen Puente del Arco en El Condado (Asturië, Spanje) van de snelweg AS-17 van start werd gegaan, bleek dat het door de bevoegde autoriteiten gekozen project onherstelbare schade kan aanrichten aan de Güe-bronnen, die drinkwater leveren aan meer dan 11 000 omwonenden.

In haar antwoord op vraag P-1825/03 (1) aangaande deze kwestie, verklaart de Commissie: „In ieder geval ziet het ernaar uit dat het project onderworpen werd aan een milieueffectbeoordeling. Toch zij opgemerkt dat Richtlijn 85/337/EEG (2) geen criteria vaststelt om een project te kiezen uit de onderzochte vervangingsoplossingen, mits het gekozen project correct werd beoordeeld (...)”.

Is de Commissie, in het licht van dit nieuwe gegeven met betrekking tot de Güe-bronnen, van mening dat het door de Spaanse autoriteiten gekozen traject vanuit milieustandpunt het beste is?

Acht de Commissie het, gezien de bestaande communautaire wetgeving inzake de bescherming van het grondwater, niet aangewezen dat een ander traject wordt gekozen dat deze bronnen niet in gevaar brengt?

Kan de Commissie de bevoegde autoriteiten terzake om de nodige informatie verzoeken?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(27 februari 2004)

Volgens de beschikbare informatie bestaat het project dat het geachte parlementslid voor de derde keer onder de aandacht van de Commissie brengt uit het verbeteren van een stuk van drie kilometer van een bestaande weg. Hierbij dient opgemerkt te worden dat dit soort projecten niet opgenomen is in een van de bijlagen van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad (3). Desondanks hebben de Spaanse autoriteiten dit project ingediend voor een effectbeoordelingsprocedure. In de „Milieueffectverklaring” (Declaración de Impacto Ambiental) staat duidelijk dat er met betrekking tot dit project geen effecten worden verwacht op het grondwater.

Daarnaast bevat Richtlijn 85/337/EEG geen criteria die de lidstaten moeten toepassen bij het bepalen van de te volgen alternatieven als de effectbeoordelingsprocedure uitgevoerd is. Om deze reden is het niet aan de Commissie om haar mening te geven over de milieuvriendelijkheid van de gekozen route.

Daarnaast bevat de huidige wetgeving van de Gemeenschap over de bescherming van het grondwater geen bepalingen die van toepassing zijn op deze zaak, omdat deze wetgeving slechts gericht is op preventie en, indien mogelijk, het verminderen van de verontreiniging van grondwater door stoffen die zijn opgenomen in lijst I of II van de bijlage bij Richtlijn 80/68/EEG (4).

Er bestaat in dit geval dus geen aanwijzing dat het communautaire milieurecht is geschonden.

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 174.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(3)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.

(4)  Richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen, PB L 20 van 26.1.1980.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/356 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/356

---

(2004/C 84 E/0414)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0298/04

van Bob van den Bos (ELDR) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Betrekkingen tussen EU en Libië en mensenrechten in Libië

Libië doet er alles aan om te reïntegreren in de internationale gemeenschap. In september 2003 zijn de VN sancties tegen Libië opgeheven. Er vindt sinds enkele jaren een toenadering plaats tussen de EU en president Khadafi. Commissievoorzitter Prodi geeft in zijn gesprekken met de president aan deze betrekkingen te willen verbeteren. Op 30 december 2003 nodigde hij Libië uit om zich aan te sluiten bij het Barcelona-proces, waarop kolonel Khadafi verklaarde dat hij klaar is om volwaardige deelname aan het proces te overwegen. Tevens wordt momenteel overwogen een visserijakkoord te sluiten met Libië.

In hoeverre speelt de mensenrechtensituatie een rol in de houding van de Europese Unie ten opzichte van Libië? Zijn mensenrechten een onderwerp van gesprek in de relaties tussen de Europese Commissie en de regering in Tripoli?

Welk oordeel heeft de Commissie over de mensenrechtensituatie in Libië? Ziet zij daar verbeteringen in?

Is de Commissie bereid te faciliteren bij de aanvraag voor een bezoek van een delegatie van onafhankelijke mensenrechtenorganisaties aan Libië met het doel de mensenrechtensituatie aldaar in kaart te brengen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(15 maart 2004)

Op dit moment zijn er geen officiële betrekkingen tussen de EU en Libië. Sinds 1999 is Libië passief waarnemer bij het Barcelona-proces.

De EU hoopt dat Libië als volwaardig lid kan toetreden tot het Barcelona-proces, wat alleen mogelijk is op onvoorwaardelijke wijze en indien Libië instemt met het gehele acquis ervan.

Aldus zal het mogelijk worden een dialoog te voeren met Libië over alle onderwerpen die van belang zijn, waaronder ook de mensenrechten.

Zoals de situatie nu is wordt het onderwerp van de mensenrechten op ad hoc basis met Libië besproken, zonder dat voor de betrekkingen een officieel kader bestaat.

Tot slot zij vermeld dat Amnesty International onlangs een bezoek heeft gebracht aan Libië. Deze organisatie was sinds 1988 de toegang tot het land ontzegd. De Commissie beschouwt dit als een positieve ontwikkeling.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/357 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/357

---

(2004/C 84 E/0415)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0307/04

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Genetisch gemodificeerde gewassen

Welk advies heeft de Commissie, tegen de achtergrond van de resultaten van de evaluaties op het niveau van landbouwbedrijven in het Verenigd Koninkrijk met genetisch gemodificeerde gewassen, verstrekt aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten die toepassingen van deel C overwegen om deze gewassen in Europa in de handel te brengen krachtens richtlijn 2001/18/EG?

Is de Commissie van mening dat kennisgevers een herziene risicobeoordeling moeten indienen, overeenkomstig artikel 13, lid 6 van richtlijn 2001/18/EG, naar aanleiding van deze nieuwe informatie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 maart 2004)

De Commissie heeft de bevoegde autoriteiten van de lidstaten geen specifiek technisch advies gegeven aangezien het onderzoek van de aanvragen, met inbegrip van de risicobeoordeling en het definitieve besluit, per geval plaatsvindt in het kader van Richtlijn 2001/18/EG (1). Alle nieuwe informatie moet dan ook per geval worden onderzocht. Deze aanpak wordt in alle fasen van de toelatingsprocedure toegepast.

De in het Verenigd Koninkrijk uitgevoerde evaluaties op de schaal van landbouwbedrijven omvatten de teelt van genetisch gemodificeerde herbicidetolerante maïs, zomerkoolzaad en suikerbieten. De aanvragen die op dit ogenblik worden behandeld met het oog op het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) voor de teelt betreffen zowel herbicidetolerante als andere maïs-variëteiten, koolzaad, suikerbieten, voederbieten, aardappelen en katoen. Wat deze aanvragen betreft heeft de Commissie slechts voor twee maïsvariëteiten een beoordelingsverslag van de behandelende bevoegde autoriteit ontvangen. De overblijvende aanvragen worden nog door de behandelende bevoegde autoriteiten geëvalueerd en tot nu toe werden daarover nog geen beoordelingsverslagen aan de Commissie toegezonden.

De kennisgeving van nieuwe informatie valt, zoals terecht wordt gesteld, onder artikel 13, lid 6 van Richtlijn 2001/18/EG. Als een kennisgever van mening is dat nieuwe informatie betreffende de risico's van GGO's voor de volksgezondheid of het milieu aan het licht is gekomen, dient hij de behandelende bevoegde autoriteit in te lichten en de in de kennisgeving vermelde informatie en voorwaarden te herzien. De behandelende bevoegde autoriteit kan ook nadere gegevens over de nieuwe informatie opvragen alvorens het beoordelingsverslag af te ronden.

Als een behandelende lidstaat de Commissie een positief beoordelingsverslag voorlegt, dan evalueren alle andere lidstaten en hun wetenschappelijke comités de inhoud en hebben ze de mogelijkheid bezwaren te opperen. Dit geldt eveneens voor de beoordeling van nieuwe informatie. Bovendien kan ook bezwaar worden gemaakt indien nieuwe informatie die als relevant wordt beschouwd, niet in de eerste beoordeling was meegenomen. Als de bezwaren niet worden ingetrokken, wordt de Europese autoriteit voor voedselveiligheid geraadpleegd; dat geldt eveneens waar het gaat om nieuwe informatie.

Tot slot: in het Farm Scale Evaluation-verslag (FSE-verslag) wordt gesteld dat „niets bewijst dat de teelt van een door middel van moderne biotechnologie geproduceerd gewas nadelige gevolgen heeft gehad voor de biodiversiteit”.

---

(1)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad, PB L 106 van 17.4.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/358 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/358

---

(2004/C 84 E/0416)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0308/04

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   De Franse taal bij de Commissie

Mij is ter ore gekomen dat de Commissie van plan is 20 miljoen euro te besteden aan cursussen Frans voor haar werknemers. Om welke reden wil de Commissie dat haar werknemers met name het Frans onder de knie krijgen? Is zij voornemens de positie van de Franse taal binnen de Commissie ten koste van de andere talen te versterken?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(24 maart 2004)

De informatie van het geachte parlementslid is niet juist, evenmin als de vergelijkbare cijfers die onlangs in sommige kranten zijn gepubliceerd in samenhang met misleidende berichten over het Frans als werktaal van de Commissie.

De Commissie heeft geen besluit genomen waarin voor het onderwijs van het Frans een bevoorrechte plaats wordt of zal worden ingeruimd ten opzichte van dat in de andere officiële talen.

De cursussen voor elke taal worden per jaar gepland op grond van de vraag in het voorgaande jaar. Behalve met de vraag onder het personeel dat zijn taalvaardigheden wil verbeteren, is de enige andere factor waarmee rekening wordt gehouden, het maximum dat op de begroting voor taaiopleidingen is vastgesteld. Voor 2003 was dat 5 000 000 EUR. De cursussen Frans waren in 2003 goed voor 23 % van het totaal, Engels voor 20 %, Spaans voor 10 %, Duits voor 10 % en de overige 37 % werd aangewend voor cursussen in 28 andere talen.

Voor sommige talen varieert de vraag niet noemenswaard. Voor andere, vooral Engels, Frans en de talen van de toetredende landen, is de vraag sinds 2001 met gemiddeld 10 % per jaar gestegen. Deze ontwikkeling zal vanaf 2004 vermoedelijk doorzetten na de uitbreiding en de inwerkingtreding van het nieuwe statuut, dat een groter gewicht toekent aan meertaligheid, met name door van de ambtenaren te verlangen dat zij, voordat zij voor een eerste bevordering in aanmerking kunnen komen, in een derde communautaire taal moeten kunnen werken.

Opgemerkt zij dat de voorrang die wordt gegeven aan de taaiopleiding van een personeelslid die door de Commissie wordt verstrekt of gefinancierd, afhangt en zal blijven afhangen van de eisen die de functie die hij of zij uitoefent, stelt (1).

Het zal duidelijk zijn dat het niet mogelijk is precies te ramen naar welke talen in de nabije toekomst de meeste vraag zal zijn. De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij haar personeel de nodige mogelijkheden zal blijven bieden om alle officiële talen te leren of hun vaardigheden daarin verder te ontwikkelen.

---

(1)  Besluit van de Commissie inzake personeelsopleiding C(2002) 1577 van 7 mei 2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/359 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/359

---

(2004/C 84 E/0417)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0311/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Het binnen twee jaar beëindigen van de activiteiten van goederentransporteur Ikea Rail en de status van de voor dit experiment ontvangen EU-subsidie van 500 000 EUR.

| 1. | Is het de Commissie bekend dat het op 27 juni 2002 met een goederendienst Älmhult-Duisburg gestarte spoorwegbedrijf Ikea Rail, verbonden met een in verschillende Europese landen actief woonwaren-huis, zijn activiteiten per 15 januari 2004 heeft gestaakt? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat het op 27 juni 2002 met een goederendienst Älmhult-Duisburg gestarte spoorwegbedrijf Ikea Rail, verbonden met een in verschillende Europese landen actief woonwaren-huis, zijn activiteiten per 15 januari 2004 heeft gestaakt?

| 2. | Heeft de Commissie aan Ikea Rail een subsidie van 500 000 EUR verstrekt, met de bedoeling dat dit bedrijf zou gaan functioneren als voorbeeld voor het daadwerkelijk gebruik maken van vrije toegang (open access) op een geliberaliseerd pan-Europees railvrachtnetwerk? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie aan Ikea Rail een subsidie van 500 000 EUR verstrekt, met de bedoeling dat dit bedrijf zou gaan functioneren als voorbeeld voor het daadwerkelijk gebruik maken van vrije toegang (open access) op een geliberaliseerd pan-Europees railvrachtnetwerk?

| 3. | Onder welke voorwaarden zijn deze 500 000 EUR verstrekt? Kan het ontvangende bedrijf dit bedrag behouden nu het zijn activiteiten heeft beëindigd? Zo ja, waarom? |
| --- | --- |

3.

Onder welke voorwaarden zijn deze 500 000 EUR verstrekt? Kan het ontvangende bedrijf dit bedrag behouden nu het zijn activiteiten heeft beëindigd? Zo ja, waarom?

| 4. | Zijn er meerdere bedrijven die zulke vormen van aanmoediging hebben ontvangen of waaraan het verstrekken ervan reeds is toegezegd? |
| --- | --- |

4.

Zijn er meerdere bedrijven die zulke vormen van aanmoediging hebben ontvangen of waaraan het verstrekken ervan reeds is toegezegd?

| 5. | Heeft de Commissie het voornemen om in de toekomst opnieuw bedrijven te subsidiëren die aankondigen om van de liberalisering van het grensoverschrijdende vrachtvervoer per rail gebruik te gaan maken? Hoe voorkomt de Commissie dat zij hiermee telkens opnieuw mislukkende experimenten subsidieert en daardoor slechts tekorten op avonturen afdekt? |
| --- | --- |

5.

Heeft de Commissie het voornemen om in de toekomst opnieuw bedrijven te subsidiëren die aankondigen om van de liberalisering van het grensoverschrijdende vrachtvervoer per rail gebruik te gaan maken? Hoe voorkomt de Commissie dat zij hiermee telkens opnieuw mislukkende experimenten subsidieert en daardoor slechts tekorten op avonturen afdekt?

Bronnen: Op de Rails no. 2004-1, januari 2004, Transport & Environment Bulletin nr. 124, december 2003.

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 maart 2004)

De subsidie aan IKEA Rail AB is door de Commissie verleend in het kader van een financieringsprogramma voor gecombineerd vervoer, Proefacties voor Gecombineerd Vervoer (PACT), op basis van Verordening (EG) nr. 2196/98 van de Raad van 1 oktober 1998 betreffende de toekenning van communautaire financiële bijstand voor maatregelen ten behoeve van het gecombineerd vervoer (1). Naast IKEA hebben vele maatschappijen uit alle lidstaten geprofiteerd van een financiering uit PACT. Het PACT-programma liep af in 2001 en is nu vervangen door het Marco Polo-programma uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1382/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2003 betreffende de toekenning van communautaire financiële bijstand om de milieuprestaties van het vrachtvervoersysteem te verbeteren (2).

IKEA Rail kreeg de subsidie om deze dienst te helpen starten, vanwege de hoge risico's die gepaard gaan met de uitbouw van een nieuwe intermodale dienst met eigen tractie en eigen verantwoordelijkheden op de huidige Europese spoorwegmarkt. De problemen en de kosten die samenhangen met de exploitatie van de dienst, vooral de kosten door het gebrek aan interoperabiliteit tussen de verschillende nationale spoorsystemen, waren veel hoger dan verwacht. IKEA Rail zette dan ook de exploitatie van de dienst stop, en de Commissie werd naar behoren hierover geïnformeerd. De Commissie leverde een bijdrage in de kosten van het IKEA-project overeenkomstig contractuele verplichtingen voortvloeiend uit Verordening (EG) nr. 2196/98 en betaalde een totale subsidie van 235 925,37 EUR.

De Commissie is niet van mening dat het experiment met IKEA Rail „mislukt” is. De pendeldienst van IKEA Rail tussen Zweden en het Ruhrgebied in Duitsland is overgenomen door een andere particuliere spoorwegonderneming, „RAG Bahn und Hafen”, die nu de dienst exploiteert in samenwerking met Intercontainer-Interfrigo. Het experiment met IKEA Rail dat gedeeltelijk met communautair geld is gefinancierd, is dus waardevol gebleken, aangezien een significante hoeveelheid goederen van de weg is gehaald en op het spoor is gezet.

Bovendien was het IKEA-project in hoofdzaak opgezet om aan te geven welke problemen nieuwkomers op de markt hebben en concrete oplossingen en maatregelen aan te duiden om ze te verhelpen. De Commissie zal dan ook, via het Marco Polo-programma, dit soort risicofinanciering verder blijven verstrekken aan maatschappijen die bereid zijn de weg te banen voor nieuwe oplossingen. Voortbouwend op de ervaring met PACT, zullen alle via het Marco Polo-programma gefinancierde projecten aan een strenge evaluatie met betrekking tot de commerciële en financiële gefundeerdheid worden onderworpen.

---

(1)  PB L 277 van 14.10.1998.

(2)  PB L 196 van 2.8.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/360 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/360

---

(2004/C 84 E/0418)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0324/04

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Nieuwe Belgische heffing aan Nederlandse en Duitse stroomdistributeurs voor het gebruik van het Belgische hoogspanningsnet bij de invoer van stroom uit Frankrijk

In een artikel in het Financieele Dagblad d.d. 20 januari 2004 staat dat België Nederlandse en Duitse stroomdistributeurs een nieuwe heffing oplegt voor het gebruik van het Belgische hoogspanningsnet bij de invoer van stroom uit Frankrijk.

| 1. | Is de Europese Commissie op de hoogte van dit bericht en klopt deze weergave van het artikel in het Financieele Dagblad? |
| --- | --- |

1.

Is de Europese Commissie op de hoogte van dit bericht en klopt deze weergave van het artikel in het Financieele Dagblad?

| 2. | Is de Commissie van mening dat België een nieuwe heffing mag opleggen voor het gebruik van het Belgische hoogspanningsnet door Nederland en Duitsland en zo ja, op grond van welk artikel? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van mening dat België een nieuwe heffing mag opleggen voor het gebruik van het Belgische hoogspanningsnet door Nederland en Duitsland en zo ja, op grond van welk artikel?

| 3. | Zo nee, wat is de Commissie dan voornemens hieraan te doen? |
| --- | --- |

3.

Zo nee, wat is de Commissie dan voornemens hieraan te doen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Belgische federale overheid blijkt inderdaad voornemens te zijn een specifieke heffing op te leggen voor de grensoverschrijdende handel in elektriciteit.

In dit stadium gaat het dus om niet meer dan een voornemen.

Indien de Belgische overheid dit voornemen ten uitvoer legt en de netwerkbeheerder verplicht zulke heffingen te innen, zal de Commissie zoals gebruikelijk toetsen of een dergelijke maatregel verenigbaar is met de interne markt, met het tussen transmissiesysteembeheerders toegepaste vergoedingsmechanisme dat een einde zal maken aan de heffingen op individuele transacties in de Unie, en — vanaf 1 juli 2004 — met Verordening (EG) nr. 1228/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende de voorwaarden voor toegang tot het net voor grensoverschrijdende handel in elektriciteit (1).

Er zij overigens opgewezen dat „specifieke nettarieven voor individuele transacties inzake aangegeven doorvoerstromen” op grond van artikel 4, lid 5, van de reeds genoemde verordening verboden zijn.

De Commissie blijft waakzaam en zal alles in het werk stellen om te vermijden dat er nationale mechanismen in werking treden die de intracommunautaire handel ongunstig beïnvloeden.

---

(1)  PB L 176 van 15.7.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/361 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/361

---

(2004/C 84 E/0419)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0325/04

van Willi Piecyk (PSE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Omzetting van richtlijn 2002/25/EG

Richtlijn 2002/25/EG (1) van 5 maart 2002 tot wijziging van richtlijn 98/18/EG (2) van de Raad inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen bepaalt dat de daarin vervatte voorschriften met ingang van 1 januari 2003 moeten worden toegepast, voorzover de bijlage niet in andersluidende bepalingen voorziet.

| 1. | Door welke lidstaten is deze richtlijn tot dusver volgens de voorschriften in nationaal recht omgezet? |
| --- | --- |

1.

Door welke lidstaten is deze richtlijn tot dusver volgens de voorschriften in nationaal recht omgezet?

| 2. | Doen zich bij de omzetting in de lidstaten problemen voor? |
| --- | --- |

2.

Doen zich bij de omzetting in de lidstaten problemen voor?

| 3. | Zo ja, welke, en hoe denkt de Commissie tot oplossing daarvan bij te dragen? |
| --- | --- |

3.

Zo ja, welke, en hoe denkt de Commissie tot oplossing daarvan bij te dragen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(10 maart 2004)

Bij Richtlijn 2002/25/EG van de Commissie van 5 maart 2002 zijn de technische voorschriften (bijlage 1) van Richtlijn 98/18/EG van de Raad van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiersschepen gewijzigd om rekening te kunnen houden met de ontwikkelingen op internationaal niveau (wijziging van het SOLAS-verdrag (3)).

De uiterste termijn voor de omzetting van deze richtlijn was 1 januari en momenteel hebben alle lidstaten die richtlijn in hun nationale wetgeving omgezet.

Wat de problemen betreft die de lidstaten eerder ondervonden hebben bij de omzetting van de richtlijn, kan de Commissie het volgende meedelen:

| — | Na de vaststelling van Richtlijn 2002/25/EG heeft een aantal lidstaten nadere toelichtingen gevraagd over de bepalingen van een bepaald artikel van bijlage 1 bij de richtlijn (Hoofdstuk III, punt 5-1). |
| --- | --- |

—

Na de vaststelling van Richtlijn 2002/25/EG heeft een aantal lidstaten nadere toelichtingen gevraagd over de bepalingen van een bepaald artikel van bijlage 1 bij de richtlijn (Hoofdstuk III, punt 5-1).

| — | Dit punt betreffende reddingsmiddelen aan boord van rij-op-rij-af-schepen (ro-ro schepen) moest worden verbeterd om een duidelijk onderscheid te kunnen maken tussen de normen die van toepassing zijn op ro-ro schepen welke vóór 1 januari 2003 gebouwd zijn en die voor ro-ro schepen welke na 1 januari 2003 gebouwd zijn, in overeenstemming met de toepasselijke internationale bepalingen. |
| --- | --- |

—

Dit punt betreffende reddingsmiddelen aan boord van rij-op-rij-af-schepen (ro-ro schepen) moest worden verbeterd om een duidelijk onderscheid te kunnen maken tussen de normen die van toepassing zijn op ro-ro schepen welke vóór 1 januari 2003 gebouwd zijn en die voor ro-ro schepen welke na 1 januari 2003 gebouwd zijn, in overeenstemming met de toepasselijke internationale bepalingen.

| — | Deze kwestie werd aan de orde gesteld in het kader van de comitéprocedure (het bij Verordening (EG) nr. 2099/2002 ingestelde comité van het Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (4)) en resulteerde in de vaststelling van Richtlijn 2003/75/EG van de Commissie van 29 juli 2003 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 98/18/EG (5) van de Raad. |
| --- | --- |

—

Deze kwestie werd aan de orde gesteld in het kader van de comitéprocedure (het bij Verordening (EG) nr. 2099/2002 ingestelde comité van het Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (4)) en resulteerde in de vaststelling van Richtlijn 2003/75/EG van de Commissie van 29 juli 2003 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 98/18/EG (5) van de Raad.

| — | De Commissie heeft geen weet van andere problemen bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn door lidstaten. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft geen weet van andere problemen bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn door lidstaten.

---

(1)  PB L 98 van 15.4.2002, blz. 1.

(2)  PB L 144 van 15.5.1998, blz. 1.

(3)  Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, 1974.

(4)  PB L 324 van 29.11.2002.

(5)  PB L 190 van 30.7.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/362 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/362

---

(2004/C 84 E/0420)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0329/04

van Jillian Evans (Verts/ALE) en Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Endometriose

Is de Commissie ervan op de hoogte van het feit dat data uit het grootste onderzoeksregister ter wereld over endometriose aantonen dat vrouwen met endometriose en hun familieleden een verhoogd risico lopen om borstkanker, melanomen en eierstokkanker te krijgen? Ze lopen ook een groter risico non-Hodgkin-lymfoom te krijgen. Deze bevindingen bevestigen die van andere studies, waaronder een studie van meer dan 20 000 gevallen van endometriose in het Zweedse kankerregister, waarbij ook een verhoogd risico van borstkanker, eierstokkanker en non-Hodgkin-lymfoom werd vastgesteld bij vrouwen met endometriose.

Welke beleidsmaatregelen, programma's en projecten overweegt de Commissie in het kader van het EU-beleid inzake vrouwen en gezondheid, en de resolutie van het Europees Parlement van 1999 (1) over de gezondheidstoestand van vrouwen om de nodige aandacht te besteden aan endometriose, het onderzoek naar mogelijke oorzaken en behandelingen te coördineren en de bewustwording van vrouwen over deze ziekte te vergroten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 maart 2004)

De Commissie is zich bewust van het verband tussen endometriose en een verhoogd risico van kanker.

In het lopende Zesde Kaderprogramma (6FP) is de thematische prioriteit „Genomics en Biotechnologie voor Gezondheid” gericht op het benutten van de mogelijkheden die de ontdekkingen op het gebied van genomics bieden, en op het vinden van toepassingen daarvan die de menselijke gezondheid verbeteren.

Kankeronderzoek, met name ook het ontwikkelen van patiëntgerichte strategieën, van preventie tot effectievere en vroegtijdigere diagnose en betere behandelingsstrategieën, is een van de voornaamste prioriteiten binnen dit programma.

Met het oog daarop concentreert het programma zich niet zozeer op specifieke delen van het lichaam of bepaalde ziekten, maar eerder — op horizontale en multidisciplinaire wijze — op onderwerpen die relevant worden geacht voor de bestrijding van de verschillende vormen van kanker.

Een volgende oproep tot het indienen van voorstellen op het terrein van kankeronderzoek zal in juni 2004 worden gepubliceerd. Een van de mogelijke onderwerpen is de preventie van kanker bij bevolkingsgroepen met een verhoogd risico; in dit kader zou onder andere ook het verband tussen een verhoogd risico en endometriose verder onderzocht kunnen worden. Gedetailleerde informatie over de onderwerpen en de inhoud van de oproep tot het indienen van voorstellen zullen beschikbaar zijn op de Cordis-website (2) zodra de oproep gepubliceerd wordt.

Overeenkomstig de Resolutie van het Parlement van 1999 betreffende de gezondheidstoestand van vrouwen is er bij het Zesde Kaderprogramma speciaal op gelet dat bij het bepalen van de programma's en het evalueren van projecten met het oog op financiering aandacht wordt besteed aan genderthema's in verband met volksgezondheid en onderzoek.

Het communautaire actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) (3) voorziet in principe in de mogelijkheid van bewustmakingsprojecten. Het noemt geen specifieke ziekten, maar sluit ook niet bij voorbaat voorstellen uit de sfeer van een bepaalde ziekte uit. In 2003 zijn er geen voorstellen voor projecten in verband met endometriose ontvangen. Eind februari is er een oproep tot het indienen van voorstellen gelanceerd; de termijn is 26 april 2004.

---

(1)  PB C 175 van 21.6.1999, blz. 68.

(2)  http://www.cordis.lu

(3)  Besluit Nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008), PB L 271 van 9.10.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/363 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/363

---

(2004/C 84 E/0421)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0332/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Het vanwege fouten in een nieuwe eenduidige aanduiding van gevaarlijke chemische stoffen door Nederland verkeerd etiketteren van arseenzuur als pentoxide

| 1. | Is het de Commissie bekend dat het Ethiopische schip „Andinet”, dat eind 2003 verging in de Noordzee op 20 mijl buiten de kust van het Nederlandse eiland Texel, was geladen met vaten die het kankerverwekkende en uiterst giftige arseenzuur bevatten, een stof die bij aanraking of inademing schade aanricht aan huid en luchtwegen en die wordt gebruikt als onderdeel van het houtimpregneermiddel CCA? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat het Ethiopische schip „Andinet”, dat eind 2003 verging in de Noordzee op 20 mijl buiten de kust van het Nederlandse eiland Texel, was geladen met vaten die het kankerverwekkende en uiterst giftige arseenzuur bevatten, een stof die bij aanraking of inademing schade aanricht aan huid en luchtwegen en die wordt gebruikt als onderdeel van het houtimpregneermiddel CCA?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat de Nederlandse overheid sinds 1992 de in vraag 1 bedoelde chemische verbinding „arseenzuur” („arsenic acid”) laat aanduiden als „arseenpentoxide”, dat deze naamswijziging nog in 1995 door de toenmalige minister van Milieu werd verdedigd tegenover het Nederlandse parlement en dat de keuze voor deze naam werd gerechtvaardigd door het streven naar een meer eenduidige naamgeving van stoffen in Europees verband? Wanneer nam de Commissie voor het eerst kennis van deze nieuwe maar misleidende Nederlandse aanduiding? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat de Nederlandse overheid sinds 1992 de in vraag 1 bedoelde chemische verbinding „arseenzuur” („arsenic acid”) laat aanduiden als „arseenpentoxide”, dat deze naamswijziging nog in 1995 door de toenmalige minister van Milieu werd verdedigd tegenover het Nederlandse parlement en dat de keuze voor deze naam werd gerechtvaardigd door het streven naar een meer eenduidige naamgeving van stoffen in Europees verband? Wanneer nam de Commissie voor het eerst kennis van deze nieuwe maar misleidende Nederlandse aanduiding?

| 3. | Kan de Commissie bevestigen dat de wijze van bestrijding van een verontreiniging met arseenzuur een geheel andere aanpak en beveiliging vereist dan een een verontreining met arseenpentoxide, en dat een misleidende etikettering bij verladen, rampenbestrijding en opruimen een vergroot risico oplevert voor het verlies van mensenlevens? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie bevestigen dat de wijze van bestrijding van een verontreiniging met arseenzuur een geheel andere aanpak en beveiliging vereist dan een een verontreining met arseenpentoxide, en dat een misleidende etikettering bij verladen, rampenbestrijding en opruimen een vergroot risico oplevert voor het verlies van mensenlevens?

| 4. | Is de Commissie het eens met de stellingname op de Nederlandse en Vlaamse TV van het Vlaams parlementslid Johan Malcorps (fractie Agalev/Groen) dat dit schip, gezien de misleidende etikettering, nooit met deze lading had mogen uitvaren uit de haven van Antwerpen? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie het eens met de stellingname op de Nederlandse en Vlaamse TV van het Vlaams parlementslid Johan Malcorps (fractie Agalev/Groen) dat dit schip, gezien de misleidende etikettering, nooit met deze lading had mogen uitvaren uit de haven van Antwerpen?

| 5. | Hoe voorkomt de Commissie dat door de afzonderlijke EU-lidstaten nog langer verschillende en misleidende benamingen voor gevaarlijke chemische stoffen worden gehanteerd? Vanaf welke datum bestaat er een eenduidige aanduiding die geen enkel misverstand kan oproepen? |
| --- | --- |

5.

Hoe voorkomt de Commissie dat door de afzonderlijke EU-lidstaten nog langer verschillende en misleidende benamingen voor gevaarlijke chemische stoffen worden gehanteerd? Vanaf welke datum bestaat er een eenduidige aanduiding die geen enkel misverstand kan oproepen?

Bronnen: TV Nederland 2, „Twee vandaag”, 23.1.2004 - TV Vlaanderen 1, „VRT Journaal”, 24.1.2004.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 maart 2004)

| 1. | De Commissie is inderdaad bekend met het bedoelde ongeval. De door de „Andinet” vervoerde vaten bevatten volgens de informatie die door de producent en de expediteur verstrekt werden, met name via het veiligheidsinformatieblad onmiskenbaar een mengsel van diarseenpentoxide, chroomtrioxide en koperoxide (die eveneens de componenten zijn van CCA). Arseenzuur werd niet vervoerd. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is inderdaad bekend met het bedoelde ongeval. De door de „Andinet” vervoerde vaten bevatten volgens de informatie die door de producent en de expediteur verstrekt werden, met name via het veiligheidsinformatieblad onmiskenbaar een mengsel van diarseenpentoxide, chroomtrioxide en koperoxide (die eveneens de componenten zijn van CCA). Arseenzuur werd niet vervoerd.

| 2. | De Commissie is niet op de hoogte van een dergelijke naamsverandering. Volgens chemische experts kan diarseenpentoxide gemakkelijk arseenzuur vormen. Dat zou de achtergrond kunnen zijn van de kwestie van bovengenoemde naamsverandering. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is niet op de hoogte van een dergelijke naamsverandering. Volgens chemische experts kan diarseenpentoxide gemakkelijk arseenzuur vormen. Dat zou de achtergrond kunnen zijn van de kwestie van bovengenoemde naamsverandering.

| 3. | Wat vervoer van chemicaliën over zee betreft, zijn er bijzondere richtsnoeren voor de categorisering van schadelijke vloeistoffen in aanhangsel I van bijlage II bij het Marpol-verdrag van 73/78, die relevant zijn ongeacht de door de lidstaten gebruikte etikettering. Bovendien trad de International Maritime Dangerous Goods (IMDG) Code, de standaardgids voor alle aspecten betreffende het omgaan met gevaarlijke en zeeverontreinigende stoffen in het zeevervoer, op 1 januari 2004 in werking en zijn overheden verplicht deze code goed te keuren of te gebruiken als basis voor nationale bepalingen wanneer zij de voorschriften van het Solas-verdrag van 1974 en het Marpol-verdrag van 73/78 ten uitvoer leggen. De IMDG Code legt de grondbeginselen vast, namelijk gedetailleerde aanbevelingen voor individuele stoffen, materialen en voorwerpen, een aantal aanbevelingen voor goede werkwijzen, waaronder advies betreffende de terminologie, de verpakking, de etikettering, de stuwage, het gescheiden houden, de behandeling en de noodprocedures. |
| --- | --- |

3.

Wat vervoer van chemicaliën over zee betreft, zijn er bijzondere richtsnoeren voor de categorisering van schadelijke vloeistoffen in aanhangsel I van bijlage II bij het Marpol-verdrag van 73/78, die relevant zijn ongeacht de door de lidstaten gebruikte etikettering. Bovendien trad de International Maritime Dangerous Goods (IMDG) Code, de standaardgids voor alle aspecten betreffende het omgaan met gevaarlijke en zeeverontreinigende stoffen in het zeevervoer, op 1 januari 2004 in werking en zijn overheden verplicht deze code goed te keuren of te gebruiken als basis voor nationale bepalingen wanneer zij de voorschriften van het Solas-verdrag van 1974 en het Marpol-verdrag van 73/78 ten uitvoer leggen. De IMDG Code legt de grondbeginselen vast, namelijk gedetailleerde aanbevelingen voor individuele stoffen, materialen en voorwerpen, een aantal aanbevelingen voor goede werkwijzen, waaronder advies betreffende de terminologie, de verpakking, de etikettering, de stuwage, het gescheiden houden, de behandeling en de noodprocedures.

| 4. | Richtlijn 2002/59/EG van het Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair informatiesysteem voor de zeescheepvaart (1) bevat bepalingen inzake de aanmelding van bewegingen van schepen en hun ladingen. De richtlijn schrijft met name voor dat de exploitanten van schepen die een haven in de Gemeenschap verlaten de bevoegde haveninstantie in kennis stellen van bepaalde informatie, waaronder zowel de correcte technische benamingen van de gevaarlijke of verontreinigende stoffen, als de VN-nummers en de IMO-risicoklassen (Internationale Maritieme Organisatie).
  De Commissie kan geen formeel standpunt innemen over door derden geleverd commentaar op televie of in de pers. Wel moet worden opgemerkt dat het verlenen van toestemming om een haven te verlaten tot de exclusieve bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaten behoort. |
| --- | --- |

4.

Richtlijn 2002/59/EG van het Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair informatiesysteem voor de zeescheepvaart (1) bevat bepalingen inzake de aanmelding van bewegingen van schepen en hun ladingen. De richtlijn schrijft met name voor dat de exploitanten van schepen die een haven in de Gemeenschap verlaten de bevoegde haveninstantie in kennis stellen van bepaalde informatie, waaronder zowel de correcte technische benamingen van de gevaarlijke of verontreinigende stoffen, als de VN-nummers en de IMO-risicoklassen (Internationale Maritieme Organisatie).

De Commissie kan geen formeel standpunt innemen over door derden geleverd commentaar op televie of in de pers. Wel moet worden opgemerkt dat het verlenen van toestemming om een haven te verlaten tot de exclusieve bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaten behoort.

| 5. | De nomenclatuur voor chemicaliën is sinds decennia internationaal overeengekomen in de regels van de Internationale Unie voor zuivere en toegepaste chemie (IUPAC). Bovendien helpen de CAS-nummers (Chemical Abstracts Services) en de EG-nummers bij het identificeren van chemicaliën. De EU maakt gebruik van dergelijke nomenclatuur en nummering systemen voor gevaarlijke chemicaliën, met name voor arseenzuur en diarseenpentoxide. |
| --- | --- |

5.

De nomenclatuur voor chemicaliën is sinds decennia internationaal overeengekomen in de regels van de Internationale Unie voor zuivere en toegepaste chemie (IUPAC). Bovendien helpen de CAS-nummers (Chemical Abstracts Services) en de EG-nummers bij het identificeren van chemicaliën. De EU maakt gebruik van dergelijke nomenclatuur en nummering systemen voor gevaarlijke chemicaliën, met name voor arseenzuur en diarseenpentoxide.

---

(1)  PB L 208 van 5.8.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/364 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/364

---

(2004/C 84 E/0422)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0336/04

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft:   Embryo-onderzoek ten laste van de EU-begroting

| 1. | Waarom heeft de Commissie in de persoon van de heer Busquin met het Portugese compromisvoorstel ingestemd en dit vervolgens als een misverstand bestempeld? Wat heeft de commissaris ertoe gebracht op zijn aanvankelijk verleende instemming terug te komen? |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Commissie in de persoon van de heer Busquin met het Portugese compromisvoorstel ingestemd en dit vervolgens als een misverstand bestempeld? Wat heeft de commissaris ertoe gebracht op zijn aanvankelijk verleende instemming terug te komen?

| 2. | Deelt de Commissie de mening dat het moratorium werd overeengekomen omdat pluriforme opvattingen over brandende ethische vraagstukken niet op dezelfde wijze kunnen worden behandeld als andere verschillen van mening in de Raad en dat derhalve een compromis moet worden gevonden waarmee alle lidstaten kunnen instemmen? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de mening dat het moratorium werd overeengekomen omdat pluriforme opvattingen over brandende ethische vraagstukken niet op dezelfde wijze kunnen worden behandeld als andere verschillen van mening in de Raad en dat derhalve een compromis moet worden gevonden waarmee alle lidstaten kunnen instemmen?

| 3. | Mag de vragensteller ervan uitgaan dat de verklaring van de heer Prodi van 11 december 2002 ten overstaan van de heer Thierse, voorzitter van de Bondsdag, dat de beslissing over embryo-onderzoek bij de Raad ligt, nog steeds geldig is en niet door een commissaris met andersluidende persoonlijke opvattingen wordt tegengesproken? |
| --- | --- |

3.

Mag de vragensteller ervan uitgaan dat de verklaring van de heer Prodi van 11 december 2002 ten overstaan van de heer Thierse, voorzitter van de Bondsdag, dat de beslissing over embryo-onderzoek bij de Raad ligt, nog steeds geldig is en niet door een commissaris met andersluidende persoonlijke opvattingen wordt tegengesproken?

| 4. | Moet er met het oog op het toenemende aantal brandende ethische kwesties niet over worden nagedacht om van maatregelen in EU-verband af te zien wanneer ethische vragen in de lidstaten niet op uniforme wijze worden beantwoord? |
| --- | --- |

4.

Moet er met het oog op het toenemende aantal brandende ethische kwesties niet over worden nagedacht om van maatregelen in EU-verband af te zien wanneer ethische vragen in de lidstaten niet op uniforme wijze worden beantwoord?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(1 maart 2004)

| 1. | Ik neem aan dat het geachte parlementslid verwijst naar de informele gesprekken die tijdens de Raad van ministers van 26 november 2003 gevoerd zijn en die van zuiver verkennende aard waren. De Commissie heeft gedurende de gehele wetgevingsprocedure haar voorstel verdedigd. |
| --- | --- |

1.

Ik neem aan dat het geachte parlementslid verwijst naar de informele gesprekken die tijdens de Raad van ministers van 26 november 2003 gevoerd zijn en die van zuiver verkennende aard waren. De Commissie heeft gedurende de gehele wetgevingsprocedure haar voorstel verdedigd.

| 2. | De Commissie is het met deze interpretatie niet eens en wijst erop dat de besluitvorming in dit soort zaken bij gekwalificeerde meerderheid dient te geschieden. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is het met deze interpretatie niet eens en wijst erop dat de besluitvorming in dit soort zaken bij gekwalificeerde meerderheid dient te geschieden.

| 3. | De Raad zou in deze kwestie een besluit nemen en de Commissie betreurt het dan ook dat er op 3 december 2003 met betrekking tot dit punt geen beslissing is genomen. Het Commissievoorstel ligt dus nog steeds bij de Raad ter tafel. |
| --- | --- |

3.

De Raad zou in deze kwestie een besluit nemen en de Commissie betreurt het dan ook dat er op 3 december 2003 met betrekking tot dit punt geen beslissing is genomen. Het Commissievoorstel ligt dus nog steeds bij de Raad ter tafel.

| 4. | Dat is niet de mening van het Parlement. Het Parlement heeft niet alleen erkend dat de Unie bevoegd is om vast te stellen onder welke voorwaarden dit soort onderzoek gefinancierd kan worden, het heeft zich op 19 november bovendien bij meerderheid uitgesproken voor communautaire financiering van onderzoek waarbij embryonale stamcellen worden gebruikt die afkomstig zijn van menselijke embryo's (1). |
| --- | --- |

4.

Dat is niet de mening van het Parlement. Het Parlement heeft niet alleen erkend dat de Unie bevoegd is om vast te stellen onder welke voorwaarden dit soort onderzoek gefinancierd kan worden, het heeft zich op 19 november bovendien bij meerderheid uitgesproken voor communautaire financiering van onderzoek waarbij embryonale stamcellen worden gebruikt die afkomstig zijn van menselijke embryo's (1).

---

(1)  http://www3.europarl.eu.int/omk/omnsapir.so/pv2?PRG=CAL-DOC&FILE=20031119&LANGUE=EN&TPV=PROV&LAST-CHAP=12&SDOCTA=10&TXTLST=1&Type_Doc=FIRST&POS=1

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/365 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/365

---

(2004/C 84 E/0423)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0339/04

van Jean-Louis Bernié (EDD) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft:   Windmolens

Nu de windenergie opnieuw ter discussie gesteld wordt in de landen die er het initiatief voor genomen hebben (meer bepaald Duitsland en Denemarken), ontstaat er een groot aantal windkrachtprojecten in Frankrijk.

Volgens recente wetenschappelijke rapporten zouden er in Duitsland elk jaar bijna 500 000 vogels door windmolens gedood worden.

Beschikt de Commissie over ernstige wetenschappelijke studies over de invloed van de windmolens op het milieu, meer in het bijzonder de trekvogels?

Is daarnaast volgens de gegevens die de Commissie ter beschikking staan de plaatsing van de windmolens te verenigen met het behoud van het trekvogelbestand, als die windmolens zich namelijk bevinden op trekroutes, in overwinteringsgebieden of gebieden die van belang zijn voor de reproductie van de soorten?

Moeten de uitbaters van windmolens in dergelijke gevallen een reeks duidelijke voorwaarden en verplichtingen in acht nemen die door de Europese Commissie goedgekeurd zijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie is ervan op de hoogte dat er bezorgdheid bestaat over een potentieel conflict tussen de bouw van windparken en natuurbehoudsdoelstellingen in bepaalde gebieden, vooral met betrekking tot trekvogels. In verschillende onderzoeken zijn mogelijke gevaren aangetoond die ontstaan door dit soort ontwikkelingen, zoals rustverstoring, botsingen met dodelijke afloop en direct verlies van habitats (1).

De verenigbaarheid van de bouw van windparken met de eisen inzake vogelbescherming overeenkomstig de natuurwetgeving van de EU dient geval per geval te worden beoordeeld. De bestaande kennis doet vermoeden dat de door het geachte parlementslid geuite bezorgdheid van belang kan zijn, vooral waar locaties zijn voorgesteld die op erkende vogeltrekroutes liggen.

Een voorgesteld windparkproject waarvan wordt verwacht dat het aanzienlijke effecten heeft op het milieu dient te worden onderworpen aan milieueffectbeoordeling zoals omschreven in Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2). In een dergelijke effectenbeoordeling dienen de directe effecten van een project op, onder meer, flora en fauna te worden geïdentificeerd, beschreven en beoordeeld.

Wanneer het ontwikkelingsproject een Natura 2000-gebied (3) kan aantasten, dient het project te worden onderworpen aan een beoordeling die in overeenstemming is met de bepalingen in artikel 6 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad. Dit biedt substantiële en procedurele garanties dat schadelijke ontwikkelingen niet zijn toegestaan in Natura 2000-gebieden, tenzij deze gerechtvaardigd kunnen worden, bij gebrek aan alternatieve oplossingen, door dwingende redenen van groot openbaar belang. Wanneer het betrokken gebied een gebied met een in Richtlijn 92/43/EEG genoemde soort of habitat is, kunnen alleen argumenten die verband houden met de menselijke gezondheid, de openbare veiligheid of met voor het milieu wezenlijk gunstige effecten dan wel, na advies van de Commissie, andere dwingende redenen van groot openbaar belang worden aangevoerd.

Door de totstandkoming van het netwerk van speciale beschermingszones in Frankrijk en andere lidstaten te voltooien, wordt een sterke juridische grondslag gelegd om te garanderen dat potentieel schadelijke ontwikkelingen die van belang zijn voor het behoud van trekvogels onder dit beschermingsregime vallen.

---

(1)  Zie voor een voorbeeld van de herziening door Birdlife International namens de Berne Convention http://www.coe.int/t/e/Cultural_Cooperation/Environment/Nature_and_biological_diversity/Nature_protection/sc22_inf30erev.pdf

(2)  Respectievelijk PB L 175 van 5.7.1985 en PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  Speciale beschermingszones op grond van artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979 en speciale beschermingszones op grond van artikel 4 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/366 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/366

---

(2004/C 84 E/0424)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0344/04

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   „Conseillers hors classe”

Kan de Commissie mededelen hoeveel voormalige ambtenaren als zogenaamde „conseillers hors classe” voor DG ADMIN werkzaam zijn?

Hoeveel van dergelijke tijdelijk van hun functie ontheven ambtenaren zijn er verder bij de overige directoraten-generaal van de Europese Commissie werkzaam?

Kan de Commissie in dit verband mededelen hoeveel ambtenaren momenteel wegens lopende tuchtrechtelijke procedures geschorst zijn bij behoud van salaris?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(18 maart 2004)

Krachtens het statuut en de uitvoeringsbepalingen kan de Commissie, in haar hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag, op elk ogenblik beslissen een ambtenaar uit een managementpositie herin te delen in een niet-managementpositie indien zij van oordeel is dat dit in het belang van de dienst is. Voor directeurs-generaal en plaatsvervangende directeurs-generaal is de overeenkomstige niet-managementfunctie „buitengewoon raadadviseur”. Deze herindeling kan voor verscheidene periodes plaatsvinden en de taken en verantwoordelijkheden van deze ambtenaren zijn vastgesteld door het tot aanstelling bevoegde gezag.

De Commissie heeft eerder reeds duidelijk aangegeven dat een „buitengewoon raadadviseur” geen „voormalig” ambtenaar is en dat deze benaming geenszins impliceert dat de ambtenaar „van zijn functie ontheven is”.

In het geval van schorsing, wat geen administratieve maatregel is maar een voorlopige tuchtmaatregel, mag de betrokken ambtenaar zijn functie in de instelling niet uitoefenen tijdens de duur van de schorsing. Overeenkomstig artikel 88 van het personeelsstatuut kan het tot aanstelling bevoegde gezag pas besluiten een ambtenaar te schorsen wanneer hem grove schuld ten laste kan worden gelegd.

Op dit ogenblik zijn twee „buitengewone raadadviseurs” werkzaam bij het directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer en drie bij het DG Ontwikkeling, het DG Regionaal beleid en het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten.

Momenteel zijn vier ambtenaren van de Commissie (die geen „buitengewoon raadadviseur” zijn) bij wijze van tuchtmaatregel in hun functie geschorst omdat hen grove schuld ten laste wordt gelegd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/367 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/367

---

(2004/C 84 E/0425)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0345/04

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Trans-Europese vervoersnetwerken

Is de Commissie van mening dat bij de ontwikkeling van de Trans-Europese vervoersnetwerken rekening moet gehouden met de bestaande natuurgebieden zoals de Natura 2000-gebieden?

Is de Commissie van plan om een volledig strategische milieubeoordeling te laten uitvoeren om ervoor te zorgen dat de negatieve invloeden op het milieu tot een minimum beperkt worden?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(29 maart 2004)

Bij de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnet (TEN-T) wordt met de bestaande natuurreservaten en Natura 2000-gebieden op de volgende manier rekening gehouden:

| — | Uit Beschikking nr. 1692/96 betreffende de communautaire richtsnoeren (1) die momenteel door het Europees Parlement en de Raad wordt herzien, blijkt duidelijk dat ieder TEN-T-project volledig aan de milieuwetgeving van de EU moet voldoen. Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2) moeten de lidstaten een milieubeoordeling uitvoeren. Wat plannen en programma's betreft, moeten ze vóór juli 2004 de richtlijn van het Parlement en de Raad betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's tenuitvoerleggen (3). Krachtens artikel 6 van de habitatrichtlijn (4) zijn de lidstaten verplicht plannen (en projecten) met betrekking tot hun effect op Natura 2000-gebieden te beoordelen. |
| --- | --- |

—

Uit Beschikking nr. 1692/96 betreffende de communautaire richtsnoeren (1) die momenteel door het Europees Parlement en de Raad wordt herzien, blijkt duidelijk dat ieder TEN-T-project volledig aan de milieuwetgeving van de EU moet voldoen. Overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2) moeten de lidstaten een milieubeoordeling uitvoeren. Wat plannen en programma's betreft, moeten ze vóór juli 2004 de richtlijn van het Parlement en de Raad betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's tenuitvoerleggen (3). Krachtens artikel 6 van de habitatrichtlijn (4) zijn de lidstaten verplicht plannen (en projecten) met betrekking tot hun effect op Natura 2000-gebieden te beoordelen.

| — | De Commissie is overgegaan tot een uitgebreide effectbeoordeling van haar voorstel van 1 oktober 2003 tot herziening van de TEN-T-richtsnoeren (5). Bij de beoordeling van de economische, sociale en milieueffecten is zowel met de onderlinge relaties tussen projecten, corridors en vervoerstakken rekening gehouden als met economische en verkeersprognoses voor alternatieve oplossingen. Bij de studie werd eveneens nagegaan hoe dicht de prioritaire projecten bij Natura 2000-gebieden zouden komen. |
| --- | --- |

—

De Commissie is overgegaan tot een uitgebreide effectbeoordeling van haar voorstel van 1 oktober 2003 tot herziening van de TEN-T-richtsnoeren (5). Bij de beoordeling van de economische, sociale en milieueffecten is zowel met de onderlinge relaties tussen projecten, corridors en vervoerstakken rekening gehouden als met economische en verkeersprognoses voor alternatieve oplossingen. Bij de studie werd eveneens nagegaan hoe dicht de prioritaire projecten bij Natura 2000-gebieden zouden komen.

| — | Alvorens enige communautaire financiering toe te kennen, gaat de Commissie na of de milieuwetgeving van de Gemeenschap is nageleefd. Daarom vraagt ze sinds 2001 bij de toekenning van gelden uit de TEN-begroting om een specifieke verklaring van de instantie die in de lidstaat met het toezicht op Natura 2000-gebieden is belast, waarbij wordt bevestigd dat de procedure van artikel 6 van de habitatrichtlijn werd toegepast. |
| --- | --- |

—

Alvorens enige communautaire financiering toe te kennen, gaat de Commissie na of de milieuwetgeving van de Gemeenschap is nageleefd. Daarom vraagt ze sinds 2001 bij de toekenning van gelden uit de TEN-begroting om een specifieke verklaring van de instantie die in de lidstaat met het toezicht op Natura 2000-gebieden is belast, waarbij wordt bevestigd dat de procedure van artikel 6 van de habitatrichtlijn werd toegepast.

---

(1)  Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet, PB L 228 van 9.9.1996.

(2)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 over de evaluatie van de milieueffecten van bepaalde publieke en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001, PB L 197 van 21.7.2001.

(4)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

(5)  Werkdocument van de diensten van de Commissie SEC(2003) 1060.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/368 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/368

---

(2004/C 84 E/0426)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0346/04

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Prijsverschillen

Is het waar dat het Europees Hof van Justitie, in een zaak aanhangig gemaakt door de Commissie tegen de Italiaanse regering, heeft beslist dat het onwettig is om prijsverschillen te gebruiken om de toegang van gepensioneerde burgers tot openbare voorzieningen te subsidiëren? Kan de Commissie een gedetailleerd verslag van deze zaak geven?

Houdt deze uitspraak in dat nationale regeringen en regionale regeringen geen gratis openbare diensten, zoals vervoer, mogen aanbieden aan gepensioneerde onderdanen, tenzij deze diensten aan alle gepensioneerden in de EU verstrekt worden?

Kan de Commissie mededelen op welke wijze deze uitspraak de autonomie van de lidstaten beïnvloedt waar het de besluitvorming betreft inzake de aanwerving van de nationale en regionale belastinggelden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 maart 2004)

Zoals vermeld in haar antwoord op schriftelijke vraag E-4044/03 van mevrouw Theresa Villiers (1), herinnert de Commissie eraan dat het Hof van Justitie in zijn arrest van 16 januari 2003 in zaak C-388/01 betreffende de toegang tot musea in Italië uitdrukkelijk heeft bevestigd dat niet alleen tariefvoordelen op grond van nationaliteit maar ook voorrechten die op grond van de woonplaats (land of streek) worden toegekend aan bezoekers van culturele locaties, discriminerend zijn en derhalve strijdig met het EG-Verdrag, en met name met het beginsel van vrij verkeer van diensten.

Het ging in dit specifieke geval om discriminerende tariefvoordelen voor de toegang tot musea en andere openbare monumenten, die alleen werden toegekend aan Italiaanse onderdanen of ingezetenen van het gebied van de plaatselijke overheden die de betrokken culturele locatie beheren, mits zij de leeftijd van 60 of 65 jaar hebben bereikt, met uitsluiting van toeristen die onderdaan van een andere lidstaat of niet-ingezetene zijn, maar aan dezelfde objectieve leeftijdsvereisten voldoen.

Volgens vaste rechtspraak kan het hanteren van de woonplaats als onderscheidend criterium immers hoofdzakelijk ten nadele van onderdanen van andere lidstaten werken, aangezien niet-ingezetenen meestal niet-onderdanen zijn. Het doet niet terzake of de maatregel in voorkomend geval zowel de in andere delen van het nationale grondgebied wonende eigen onderdanen als de onderdanen van andere lidstaten treft.

Een voordeel dat gebaseerd is op de woonplaats, kan in geen geval worden gerechtvaardigd door louter economische redenen en is eventueel slechts aanvaardbaar indien is voldaan aan de beginselen van noodzakelijkheid en evenredigheid. Om op de vraag van het geachte parlementslid te antwoorden, zou een dergelijk voordeel bijvoorbeeld alleen gerechtvaardigd kunnen worden als en voor zover er een rechtstreeks verband bestaat tussen enigerlei belastingheffing op het grondgebied van een plaatselijke overheid enerzijds en de toepassing van tariefvoordelen voor de toegang tot een door een dergelijke overheid verleende dienst (ter verzekering van de samenhang van het belastingstelsel) anderzijds.

Hoewel maatregelen op het gebied van de indirecte belastingen uitsluitend onder de bevoegdheid van de lidstaten vallen, moet volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie een dergelijke bevoegdheid afhankelijk van de specifieke situatie niettemin in ieder geval worden uitgeoefend met inachtneming van de Gemeenschapsrechtelijke beginselen teneinde met name discriminatie tussen communautaire onderdanen te vermijden.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/369 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/369

---

(2004/C 84 E/0427)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0349/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Ernstige onregelmatigheden, met betrokkenheid van de EU, bij de oprichting van de particuliere universiteit van Formello (Rome)

In juni 2003 is de „Vrije Universiteit van Formello” opgericht. Dit is een particuliere instelling die op 11 november 2003 met haar onderwijsactiviteiten is begonnen. Op dezelfde dag kwam de gemeenteraad van Formello bijeen om een besluit te nemen over zijn financieel aandeel in de universiteit. Wegens enkele dubieuze beweringen in het aan de gemeenteraad voorgelegde document, op grond waarvan de gemeenteraad een beslissing zou moeten nemen, besloten enkele gemeenteraadsleden het document grondig na te trekken. Dit document werd geacht te gaan over een tot het ministerie van Onderwijs, Universiteit en Onderzoek gericht verzoek van de Europese Commissie tot erkenning van de universiteit. Daarin stond dat voor het project financiële middelen beschikbaar waren gesteld door DG Onderwijs en Cultuur in het kader van het LEONARDO-programma. Het document, met registernummer DOC 27/2003, was ondertekend door de voorzitter van het Nationaal Comité voor de beoordeling van het universiteitswezen (orgaan van het ministerie van Onderwijs). Toen de voorzitter van dit comité door de gemeenteraadsleden werd benaderd, bleek dat het document vals was, en wel omdat: naar verklaring van de voorzitter nooit een dergelijke document door het Comité was opgesteld, de handtekening van de voorzitter was nagemaakt, en het Comité niet op de in het document vermelde data bijeen was geweest.

Vooropgesteld dat de gemeenteraadsleden reeds alle strafrechtelijk en administratieve procedures op gang hebben gebracht om licht te werpen op deze zaak, en overwegende dat het ministerie van Onderwijs reeds een klacht heeft ingediend bij de Garant voor misleidende reclame wegens het gebruik van de naam „Vrije Universiteit”, hetgeen onwettelijk is bij gebrek aan een ministeriële toestemming,

wil ik de Commissie vragen of:

| 1. | de Commissie op de hoogte is van deze feiten, van de oprichting van de universiteit en de verklaringen over het optreden van DG Onderwijs en Cultuur; |
| --- | --- |

1.

de Commissie op de hoogte is van deze feiten, van de oprichting van de universiteit en de verklaringen over het optreden van DG Onderwijs en Cultuur;

| 2. | inderdaad financiële middelen — en zo ja, hoeveel — beschikbaar zijn gesteld voor de oprichting van de „Vrije Universiteit van Formello” in het kader van het LEONARDO-programma; |
| --- | --- |

2.

inderdaad financiële middelen — en zo ja, hoeveel — beschikbaar zijn gesteld voor de oprichting van de „Vrije Universiteit van Formello” in het kader van het LEONARDO-programma;

| 3. | de Commissie inderdaad een verzoek heeft gericht tot het ministerie van Onderwijs tot erkenning van de universiteit; |
| --- | --- |

3.

de Commissie inderdaad een verzoek heeft gericht tot het ministerie van Onderwijs tot erkenning van de universiteit;

| 4. | indien dit alles onwaar is, de Commissie de bevoegdheid heeft en van plan is rechtstreeks op te treden; |
| --- | --- |

4.

indien dit alles onwaar is, de Commissie de bevoegdheid heeft en van plan is rechtstreeks op te treden;

| 5. | of zij ook kan optreden wegens schending van de Europese wetgeving inzake misleidende reclame? |
| --- | --- |

5.

of zij ook kan optreden wegens schending van de Europese wetgeving inzake misleidende reclame?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(22 maart 2004)

In antwoord op de vragen van het geachte parlementslid die betrekking hebben op de onregelmatigheden bij de oprichting van de particuliere universiteit van Formello wil de Commissie wijzen op het volgende:

| 1. | De Commissie heeft onlangs beknopte informatie ontvangen volgens welke de „Libera Università di Formello” beweert te hebben deelgenomen aan een door het programma Leonardo da Vinci gefinancierd project. |
| --- | --- |

1.

De Commissie heeft onlangs beknopte informatie ontvangen volgens welke de „Libera Università di Formello” beweert te hebben deelgenomen aan een door het programma Leonardo da Vinci gefinancierd project.

| 2. | In het kader van het programma Leonardo da Vinci is geen subsidie aan de „Libera Università di Formello” toegekend. |
| --- | --- |

2.

In het kader van het programma Leonardo da Vinci is geen subsidie aan de „Libera Università di Formello” toegekend.

| 3. | Er is geen verzoek tot „erkenning” van de „Libera Università di Formello” door de Commissie bij het Italiaanse ministerie van Onderwijs ingediend. De Commissie heeft overigens niet de bevoegdheid om dergelijke verzoeken in te dienen. |
| --- | --- |

3.

Er is geen verzoek tot „erkenning” van de „Libera Università di Formello” door de Commissie bij het Italiaanse ministerie van Onderwijs ingediend. De Commissie heeft overigens niet de bevoegdheid om dergelijke verzoeken in te dienen.

| 4. | De Commissie werkt thans samen met de Italiaanse autoriteiten om de zaak op te helderen. |
| --- | --- |

4.

De Commissie werkt thans samen met de Italiaanse autoriteiten om de zaak op te helderen.

| 5. | Op grond van de thans beschikbare elementen beschikt de Commissie over geen enkel element dat haar in staat stelt te concluderen dat een schending van het Gemeenschapsrecht inzake reclame heeft plaatsgevonden. |
| --- | --- |

5.

Op grond van de thans beschikbare elementen beschikt de Commissie over geen enkel element dat haar in staat stelt te concluderen dat een schending van het Gemeenschapsrecht inzake reclame heeft plaatsgevonden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/370 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/370

---

(2004/C 84 E/0428)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0353/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Mogelijkheden voor het financieren van een project voor virtuele gezondheidsvoorlichting

In haar mededeling (1) over de gezondheidsstrategie van de Europese Gemeenschap erkende en onderstreepte de Commissie dat de Europese Unie tot taak heeft, in aanvulling op de maatregelen van de lidstaten, een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid te waarborgen voor haar burgers. In genoemde mededeling stelt de Commissie concrete maatregelen voor met behulp waarvan enerzijds kan worden voldaan aan de in het Verdrag vervatte verplichtingen op het gebied van de gezondheidsbescherming en anderzijds het communautaire beleid ten uitvoer kan worden gelegd dat tot doel heeft deze bescherming te verwezenlijken. Zo wordt een actieprogramma voorgesteld ter ondersteuning van die sectoren waarin de lidstaten afzonderlijk niet doeltreffend kunnen optreden.

In het kader van de initiatieven die in dit verband ontplooid worden, kan wellicht gedacht worden aan een Europees informatieloket dat met behulp van de moderne technologie rechtstreeks toegankelijk is voor de burger. Te denken valt aan een gezondheidszorgnetwerk via internet en/of een interactief satellietkanaal over gezondheidszorg, dat niet alleen informatie biedt, maar ook diagnostisch, therapeutisch en farmacologisch advies geeft, alsmede aanwijzingen voor eerste hulp bij ongevallen. Gebruikers zouden de dienst niet alleen in real time kunnen bezoeken, maar ook in real time antwoord en advies krijgen. Een dergelijk initiatief zou geenszins de medische hulp vervangen die in poliklinieken en ziekenhuizen gegeven wordt, maar zou in hoge mate kunnen bijdragen aan het stroomlijnen van de gezondheidszorg, door duizenden patiënten die niet in staat zijn zelf de dokter te bezoeken de mogelijkheid te bieden zich in noodgevallen te laten adviseren en door betrouwbare informatie te verstrekken over het voorkómen en behandelen van overdraagbare infectieziekten als HIV, kanker, veelvoorkomende aandoeningen, nieuwe virussen als SARS en ziekten als tuberculose die, ofschoon wij meenden ze te hebben uitgeroeid, weer de kop opsteken. Een initiatief als dit zou eveneens nuttig kunnen zijn op het gebied van voorlichting aan de bevolking over onderwerpen die sterk in de belangstelling staan, zoals medisch welzijn, homeopathie en alternatieve geneeskunde.

Kan de Commissie, gezien het bovenstaande, mededelen:

| 1. | of het mogelijk is een dergelijk project financieel te ondersteunen in het kader van voornoemd actieprogramma; |
| --- | --- |

1.

of het mogelijk is een dergelijk project financieel te ondersteunen in het kader van voornoemd actieprogramma;

| 2. | of de EU een initiatief als dit op andere manieren financieel kan ondersteunen; |
| --- | --- |

2.

of de EU een initiatief als dit op andere manieren financieel kan ondersteunen;

| 3. | of er op dit moment een begrotingsonderdeel is vastgesteld dan wel in de toekomst zal worden vastgesteld waarin een toereikend bedrag wordt gereserveerd voor de gezondheidsstrategie en of dit begrotingsonderdeel in de toekomst zal worden uitgebreid? |
| --- | --- |

3.

of er op dit moment een begrotingsonderdeel is vastgesteld dan wel in de toekomst zal worden vastgesteld waarin een toereikend bedrag wordt gereserveerd voor de gezondheidsstrategie en of dit begrotingsonderdeel in de toekomst zal worden uitgebreid?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(22 maart 2004)

| 1. | In het kader van het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2) wordt steun verleend voor het uitwerken en uitvoeren in samenhang met de plannen in het kader van e-Europa 2002 en 2005, van gemeenschappelijke beleidsmaatregelen ter verbetering van de beschikbaarheid voor het publiek op het internet van informatie over gezondheidsaangelegenheden, en om na te gaan of er mogelijkheden bestaan om een systeem van communautaire labels in te voeren voor de goedkeuring van internetsites.
  Overeenkomstig artikel 152, lid 5, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap moeten bij het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig worden geëerbiedigd. Een project voor diagnostisch, therapeutisch en farmacologisch advies en aanwijzingen voor eerste hulp bij ongevallen valt onder de bevoegdheid van de lidstaten. |
| --- | --- |

1.

In het kader van het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2) wordt steun verleend voor het uitwerken en uitvoeren in samenhang met de plannen in het kader van e-Europa 2002 en 2005, van gemeenschappelijke beleidsmaatregelen ter verbetering van de beschikbaarheid voor het publiek op het internet van informatie over gezondheidsaangelegenheden, en om na te gaan of er mogelijkheden bestaan om een systeem van communautaire labels in te voeren voor de goedkeuring van internetsites.

Overeenkomstig artikel 152, lid 5, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap moeten bij het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig worden geëerbiedigd. Een project voor diagnostisch, therapeutisch en farmacologisch advies en aanwijzingen voor eerste hulp bij ongevallen valt onder de bevoegdheid van de lidstaten.

| 2. | In het kader van het prioritaire actiepunt voor technologieën van de informatiemaatschappij van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (2002-2006) wordt steun verleend aan projecten voor onderzoek, ontwikkeling en demonstratie op het gebied van technologieën van de informatiemaatschappij en communicatie op het vlak van gezondheidszorg, bv. professionele systemen voor gezondheidszorg, thuisverzorging en systemen voor individueel toezicht op de gezondheid. Aanvragen voor financiering van bovengenoemde activiteiten in het kader van dit programma kunnen in aanmerking worden genomen. Naar verwachting zal de volgende oproep voor het indienen van voorstellen op het vlak van eGezondheidszorg eind 2004 worden gepubliceerd. Nadere informatie over de activiteiten inzake eGezondheidszorg in het kader van het programma voor technologieën van de informatiemaatschappij en over bovengenoemde oproep tot het indien van voorstellen is beschikbaar op de website van het directoraat-generaal Informatiemaatschappij (3) van de Commissie. |
| --- | --- |

2.

In het kader van het prioritaire actiepunt voor technologieën van de informatiemaatschappij van het zesde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (2002-2006) wordt steun verleend aan projecten voor onderzoek, ontwikkeling en demonstratie op het gebied van technologieën van de informatiemaatschappij en communicatie op het vlak van gezondheidszorg, bv. professionele systemen voor gezondheidszorg, thuisverzorging en systemen voor individueel toezicht op de gezondheid. Aanvragen voor financiering van bovengenoemde activiteiten in het kader van dit programma kunnen in aanmerking worden genomen. Naar verwachting zal de volgende oproep voor het indienen van voorstellen op het vlak van eGezondheidszorg eind 2004 worden gepubliceerd. Nadere informatie over de activiteiten inzake eGezondheidszorg in het kader van het programma voor technologieën van de informatiemaatschappij en over bovengenoemde oproep tot het indien van voorstellen is beschikbaar op de website van het directoraat-generaal Informatiemaatschappij (3) van de Commissie.

| 3. | Het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008), dat in 2002 is goedgekeurd, speelt een centrale rol bij het verlenen van financiële steun en technische expertise voor de ontwikkeling van de EU-strategie op het vlak van de communautaire gezondheidsstrategie. Voor de periode 2003-2008 is een begroting van 312 miljoen euro voor dit actieprogramma uitgetrokken. Een nieuwe mededeling van de Commissie over de communautaire gezondheidsstrategie, met inbegrip van een stappenplan tot 2010, is in voorbereiding. |
| --- | --- |

3.

Het communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008), dat in 2002 is goedgekeurd, speelt een centrale rol bij het verlenen van financiële steun en technische expertise voor de ontwikkeling van de EU-strategie op het vlak van de communautaire gezondheidsstrategie. Voor de periode 2003-2008 is een begroting van 312 miljoen euro voor dit actieprogramma uitgetrokken. Een nieuwe mededeling van de Commissie over de communautaire gezondheidsstrategie, met inbegrip van een stappenplan tot 2010, is in voorbereiding.

---

(1)  COM(2000)285.

(2)  Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008), gepubliceerd in PB L 271 van 9.10.2002.

(3)  http://europa.eu.int/information_society/eeurope/2005/all_about/ehealth/index_en.htm

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/371 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/371

---

(2004/C 84 E/0429)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0354/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Subsidie voor de oprichting van een multifunctioneel centrum

De gemeente Fiuggi, in de provincie Frosinone, is betrokken bij de oprichting van een modern, multifunctioneel centrum met meer dan tweeduizend zitplaatsen, voor theatervoorstellingen, concerten, televisie-evenementen, congressen en tentoonstellingen.

Het project behelst de uitbreiding en verbouwing van het bestaande Teatro delle Fonti, dat gevestigd is in het „Fonte Anticolana”-park, alsmede de sanering en renovatie van dit gebied.

Dit centrum zou het gehele jaar door alle activiteiten die in het kuuroord Fiuggi plaatsvinden, een aanzienlijke meerwaarde geven.

Bovendien zal door dit alles nieuwe werkgelegenheid geschapen worden en de waarde van dit gebied in het midden van Italië toenemen, ook door de aanwezigheid van het voornoemde park.

Kan de Commissie, dit alles in aanmerking genomen, mededelen:

| 1. | welke maatregelen en programma's zijn voorzien om dit soort initiatieven te financieren; |
| --- | --- |

1.

welke maatregelen en programma's zijn voorzien om dit soort initiatieven te financieren;

| 2. | of er vergelijkbare initiatieven in de EU worden ontplooid; |
| --- | --- |

2.

of er vergelijkbare initiatieven in de EU worden ontplooid;

| 3. | of de Commissie dit initiatief wellicht zelf kan subsidiëren? |
| --- | --- |

3.

of de Commissie dit initiatief wellicht zelf kan subsidiëren?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(19 maart 2004)

In het kader van het enig programmeringsdocument voor de regio Lazio dat mede door het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling wordt gefinancierd voor de periode 2000-2006 is het mogelijk een initiatief zoals door het geachte parlementslid beschreven te ontplooien (culturele infrastructuur van toeristisch belang) met gebruikmaking van luik III, „gebruikmaking van plaatselijke systemen”, en met name van maatregel III.2 die ten doel heeft gebieden van toeristisch of cultureel belang of van belang voor het milieu in de kijker te plaatsen.

De verwezenlijking van dergelijke projecten valt onder de bevoegdheid van het plaatselijk bestuur dat het programma beheert en met name verantwoordelijk is voor de selectie van de projecten. Het geachte parlementslid dient zich dus tot dit bestuur te richten in verband met de eventuele verkiesbaarheid van dit project in het kader van het programma voor Lazio.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/372 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/372

---

(2004/C 84 E/0430)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0355/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Subsidies voor jonge kunstenaars

De culturele vereniging „Prometeo” in Alatri, in de provincie Frosinone, zet zich reeds vele jaren in voor de promotie rond en de bekendmaking van een internationale prijs voor kunst en literatuur, waarvan de doelstelling onder andere is de verschillende culturen en tradities meer bekendheid te geven door middel van schilderijen en beeldhouwwerken van diverse kunstenaars uit verschillende EU-lidstaten.

De prijs wordt uitgereikt voor een kunstwerk aan de hand van een specifiek thema, dat van jaar tot jaar wordt gekozen, waarbij het de kunstenaar echter vrijstaat de techniek te kiezen die hij of zij het meest geschikt acht.

Het hele initiatief heeft ten doel de transnationale verspreiding van cultuur, alsmede de mobiliteit van scheppende kunstenaars en kunstwerken te stimuleren, hetgeen ook een van de doelstellingen van „Cultuur 2000” is.

Kan de Commissie, het bovenstaande in aanmerking genomen, mededelen:

| 1. | welke maatregelen of programma's voorzien zijn om dit soort initiatieven te financieren in het kader van „Cultuur 2000”; |
| --- | --- |

1.

welke maatregelen of programma's voorzien zijn om dit soort initiatieven te financieren in het kader van „Cultuur 2000”;

| 2. | of er vergelijkbare initiatieven in de EU worden ontplooid; |
| --- | --- |

2.

of er vergelijkbare initiatieven in de EU worden ontplooid;

| 3. | of deze sector een van de prioriteitsgebieden is voor 2004? |
| --- | --- |

3.

of deze sector een van de prioriteitsgebieden is voor 2004?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(19 maart 2004)

| l. | en 2. De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-0938/03 (1). |
| --- | --- |

l.

en 2. De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op schriftelijke vraag E-0938/03 (1).

| 3. | De Commissie herinnert het geachte parlementslid eraan dat de oproep tot het indienen van voorstellen voor de projecten die in 2004 zullen worden uitgevoerd op 30 oktober 2003 is afgesloten voor de projecten van één jaar en op 14 november 2003 voor de projecten van meerdere jaren. |
| --- | --- |

3.

De Commissie herinnert het geachte parlementslid eraan dat de oproep tot het indienen van voorstellen voor de projecten die in 2004 zullen worden uitgevoerd op 30 oktober 2003 is afgesloten voor de projecten van één jaar en op 14 november 2003 voor de projecten van meerdere jaren.

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 212.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/372 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/372

---

(2004/C 84 E/0431)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0356/04

van Pasqualina Napoletano (PSE), Giorgio Ruffolo (PSE), Guido Sacconi (PSE) en Walter Veltroni (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Crisis in de staalsector van Terni

Thyssen Krupp (TK) heeft een technisch kader gepresenteerd waaruit blijkt dat het bedrijf besloten heeft de galvanisatieafdeling van Ast di Terni (Italië) te sluiten, hetgeen betekent dat in de betreffende regio 900 banen verloren zullen gaan. Gegalvaniseerd staal is van cruciaal belang voor het totale evenwicht van de staalbranche in Terni, niet alleen in termen van productiefaciliteiten en -synergieën, maar ook wat werkgelegenheid betreft.

Bovendien heeft TK beloofd dat Terni binnen Europa een toonaangevende rol zou gaan spelen op het gebied van elektroplaat met georiënteerde korrels.

De fabriek van Terni is een van de Europese divisies van TK met de laagste productiekosten per eenheid en de overheid heeft aanzienlijk in het bedrijf geïnvesteerd. Zo zijn onder meer communautaire subsidies verstrekt in het kader van het programma voor doelstelling 2 en van het Europees Sociaal Fonds ten behoeve van de ontwikkeling van plaatselijke systemen, infrastructuur en beroepsopleidingen. Ast/TK heeft hiervan direct en indirect profijt gehad.

Is de Commissie, dit alles in aanmerking nemende, voornemens onverwijld maatregelen te treffen teneinde te verhinderen dat de galvanisatieafdeling van de staalfabriek in Terni gesloten wordt?

Is de Commissie voornemens een vastberadener strategie te volgen ten aanzien van industriële reorganisaties en de maatschappelijke gevolgen daarvan, teneinde niet alleen negatieve gevolgen voor de werkgelegenheid en arbeidsomstandigheden, maar ook die voor het regionaal beleid te voorkomen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/373 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/373

---

(2004/C 84 E/0432)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0390/04

van Francesco Rutelli (ELDR) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   De sluiting van de magnetische afdeling van de AST in Terni

Thyssen Krupp (TK) heeft zijn besluit bekendgemaakt om de magnetische afdeling van de AST in Terni (Italië) te sluiten. Het aldaar geproduceerde magnetisch staal heeft een kwaliteit-kosten-verhouding per productie-eenheid die tot de laagste in Europa behoort.

| 1. | Is de Commissie van plan voorstellen te doen die een sluiting van het bedrijf in Terni kunnen helpen voorkomen? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van plan voorstellen te doen die een sluiting van het bedrijf in Terni kunnen helpen voorkomen?

| 2. | Is de Commissie van plan maatregelen te steunen om meer informatie en inspraak te garanderen voor werknemers bij de besluitvorming in bedrijven, zodat in de toekomst negatieve gevolgen kunnen worden voorkomen die te wijten zijn aan drastische herstructureringsbesluiten? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van plan maatregelen te steunen om meer informatie en inspraak te garanderen voor werknemers bij de besluitvorming in bedrijven, zodat in de toekomst negatieve gevolgen kunnen worden voorkomen die te wijten zijn aan drastische herstructureringsbesluiten?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/373 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/373

---

(2004/C 84 E/0433)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0395/04

van Antonio Tajani (PPE-DE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft:   Maatregelen die ervoor moeten zorgen dat de hoogovens in Terni niet dichtgaan

De hoogovens van Terni zijn eigendom van de Duitse multinational Thyssen Krupp en behoren tot de belangrijkste staalfabrieken van Europa.

Het Duitse bedrijf heeft laten blijken dat het de fabriek in Terni wil sluiten die als enige in Italië magnetisch staal produceert.

Kan de Commissie het initiatief nemen om een zeer gespecialiseerde industrietak te redden waar duizenden hun brood verdienen van wie er duizend de komende dag hun baan dreigen te verliezen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Dimas namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0356/04, E-0390/04 en E-0395/04

(22 maart 2004)

De Commissie verwijst de geachte parlementsleden naar haar gebundelde antwoord (1) op de schriftelijke vragen P-0376/04 van mevrouw Sbarbati, P-0388/04 van mevrouw Angelilli en P-0445/04 van de heer Mastella. De Commissie heeft er hoe dan ook met voldoening nota van genomen dat er klaarblijkelijk een akkoord bereikt is om de desbetreffende afdeling niet te sluiten.

---

(1)  Zie blz. 206.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/374 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/374

---

(2004/C 84 E/0434)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0360/04

van Benedetto Della Vedova (NI) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Uitsluiting van de dienst telefoongidsen van de verplichtingen van de universele dienst

De Italiaanse regering keurde in september jl. een wetgevingsbesluit goed tot invoering van de „Codex van de elektronische-communicatiediensten”, waarbij de Richtlijnen 2002/19/EG (1) (toegangsrichtlijn), 2002/20/EG (2) (machtigingsrichtlijn), 2002/21/EG (3) (kaderrichtlijn) en 2002/22/EG (4) (universeledienstrichtlijn) in Italiaans recht worden omgezet.

Nu blijkt uit de nieuwe „Codex”:

| a) | dat de dienst telefoongidsen en inlichtingen (in Italië bekend als „servizio 12”, aangeboden door Telecom Italia) niet is opgenomen in de lijst van die welke worden aangeboden in het kader van de universele dienst (art. 55 van de Codex); |
| --- | --- |

a)

dat de dienst telefoongidsen en inlichtingen (in Italië bekend als „servizio 12”, aangeboden door Telecom Italia) niet is opgenomen in de lijst van die welke worden aangeboden in het kader van de universele dienst (art. 55 van de Codex);

| b) | dat de periodieke evaluatie van de omvang van de universele dienst, d.w.z. welke diensten erin moeten worden opgenomen, in handen is van de regering na raadpleging van de telecommunicatieautoriteit (art. 65 van de Codex). |
| --- | --- |

b)

dat de periodieke evaluatie van de omvang van de universele dienst, d.w.z. welke diensten erin moeten worden opgenomen, in handen is van de regering na raadpleging van de telecommunicatieautoriteit (art. 65 van de Codex).

Overwegende dat:

| — | de universeledienstrichtlijn (2002/22/EG) bepaalt in de artikelen 5 en 25 dat de dienst raadpleging telefoongidsen onderdeel is van de universele dienst — ook de Italiaanse telecommunicatieautoriteit pleit hiervoor in besluit nr. 103/03/CONS van april 2003; dat bijgevolg, krachtens artikel 3 van Richtlijn 2002/22/EG) de lidstaat ervoor moeten zorgen dat „de in dit hoofdstuk beschreven diensten van een nader gespecificeerde kwaliteit en tegen een in het licht van de specifieke nationale omstandigheden betaalbare prijs beschikbaar zijn voor alle eindgebruikers op hun grondgebied, onafhankelijk van de geografische locatie”; |
| --- | --- |

—

de universeledienstrichtlijn (2002/22/EG) bepaalt in de artikelen 5 en 25 dat de dienst raadpleging telefoongidsen onderdeel is van de universele dienst — ook de Italiaanse telecommunicatieautoriteit pleit hiervoor in besluit nr. 103/03/CONS van april 2003; dat bijgevolg, krachtens artikel 3 van Richtlijn 2002/22/EG) de lidstaat ervoor moeten zorgen dat „de in dit hoofdstuk beschreven diensten van een nader gespecificeerde kwaliteit en tegen een in het licht van de specifieke nationale omstandigheden betaalbare prijs beschikbaar zijn voor alle eindgebruikers op hun grondgebied, onafhankelijk van de geografische locatie”;

| — | Richtlijn 2002/22/EG in artikel 15 bepaalt dat het aan de Commissie (en niet de nationale regeringen) staat om periodiek de omvang van de universele dienst te evalueren in het licht van de sociale, economische en technologische ontwikkelingen; |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2002/22/EG in artikel 15 bepaalt dat het aan de Commissie (en niet de nationale regeringen) staat om periodiek de omvang van de universele dienst te evalueren in het licht van de sociale, economische en technologische ontwikkelingen;

| — | dat de ernst van wat hierboven onder a) wordt beschreven bewezen wordt door het feit dat tussen november en januari al besloten is tot een aanzienlijke verhoging van de prijs van „servizio 12”, een verhoging die voor de categorie residentiële gebruikers bijna op het dubbele neerkomt. |
| --- | --- |

—

dat de ernst van wat hierboven onder a) wordt beschreven bewezen wordt door het feit dat tussen november en januari al besloten is tot een aanzienlijke verhoging van de prijs van „servizio 12”, een verhoging die voor de categorie residentiële gebruikers bijna op het dubbele neerkomt.

Meent de Commissie niet dat, in het licht van wat onder de punten a) en b) is beschreven, de Italiaanse „Codex van de elektronische-communicatiediensten” indruist tegen de universeledienstrichtlijn (2002/22/EG)?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 maart 2004)

In artikel 5, lid 1, onder b), van Richtlijn 2002/22/EG van het Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele diensten en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten, hierna de Universele- dienstrichtlijn genoemd, is bepaald dat de lidstaten ervoor zorg zullen dragen dat er ten minste één volledige telefooninlichtingendienst beschikbaar is voor alle eindgebruikers, met inbegrip van de gebruikers van openbare telefoons. Omdat deze dienst onder de universele dienstverlening valt, dient hij beschikbaar gesteld te worden tegen een bepaalde kwaliteit en tegen een redelijke prijs. In het geval van Italië is in de „Codice delle Communcazione Elettroniche” (Codice) (in artikel 55) vermeld dat er verschillende aanbieders van telefooninlichtingendiensten bestaan die voldoen aan bovengenoemde criteria. Daarnaast voorziet de Codice in een halfjaarlijkse herziening van de marktvoorwaarden en is het Ministerie van Communicatie bevoegd om waar nodig de desbetreffende verplichting aan bepaalde ondernemingen op te leggen.

In Italië kunnen eindgebruikers op dit moment kiezen tussen twee of drie verschillende exploitanten die telefooninlichtingendiensten aanbieden. Ze kunnen gebruikmaken van de diensten van Telecom Italia (nummer 12), de diensten van Seat Pagine Gialle (89.24.24) en de diensten van hun eigen telefoonbedrijf (412) (in de twee laatste gevallen bestaan er „geavanceerde” diensten voor het aanvragen van telefooninlichtingen met de mogelijkheid tot het verkrijgen van extra informatie naast alleen het telefoonnummer).

Voordat de Codice van kracht werd, werd de telefooninlichtingendienst verzorgd door Telecom Italia (nummer 12) als de universele-dienstverlener. Onder de huidige dienstverleningsvoorwaarden blijft de prijs voor de interactieve spraakgestuurde dienst min of meer dezelfde als vroeger (dat wil zeggen 0,50 EUR voor informatie). Dit tarief wordt verdubbeld als de hulp van een telefoonbeambte vereist is.

Met betrekking tot het tweede deel van de vraag van het geachte parlementslid bepaalt artikel 65 van de Codice dat het Ministerie ieder jaar de toepassing van de universele-dienstverplichtingen herziet om te bepalen op welke diensten zij dienen te worden toegepast. Artikel 3, lid 2, van de Universele-dienstrichtlijn schrijft voor dat de lidstaten de meest efficiënte en geschikte wijze bepalen om te waarborgen dat in de universele dienst wordt voorzien, met inachtneming van de beginselen van objectiviteit, transparantie, niet-discriminatie en evenredigheid. Het lijkt daarom passend en zelfs wenselijk dat de nationale autoriteiten periodiek de voorwaarden evalueren waarop hun eerdere beslissingen waren gebaseerd. In de Codice staat ook expliciet dat de herziening onder andere gebaseerd is op het standpunt dat wordt ingenomen door de Commissie als onderdeel van de periodieke evaluatie overeenkomstig artikel 15 van de Universele-dienstrichtlijn.

De Commissie blijft erop toezien of de lidstaten, inclusief Italië, zich houden aan de Universele-dienstrichtlijn. Is dit niet het geval, dan kan de Commissie de inleiding van een inbreukprocedure voorstellen met de mogelijkheid het Hof van Justitie een uitspraak te laten doen over het bestaan van een inbreuk. Zoals het geachte parlementslid ongetwijfeld weet, heeft alleen het Hof de bevoegdheid een uitspraak te doen over de (on)wettelijkheid van een omzettingsmaatregel. De Commissie zal vooral toezien op de situatie met betrekking tot de periodieke evaluatie door de Italiaanse autoriteiten van de voorwaarden waaronder deze diensten worden aangeboden, om zo te garanderen dat de beginselen van objectiviteit, transparantie, niet-discriminatie en evenredigheid worden nageleefd.

---

(1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 7.

(2)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 21.

(3)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

(4)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/375 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/375

---

(2004/C 84 E/0435)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0361/04

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Fluoridering van het Ierse drinkwater

| 1. | Kan de Commissie bevestigen of het DG milieu de gegevens van de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement ontvangen heeft over de „zeer ernstige en aanhoudende problemen met de Ierse drinkwatervoorzieningen (1)”, in het bijzonder met de overschrijding van de grenswaarden van aluminium in gefluorideerde bevoorradingen? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen of het DG milieu de gegevens van de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement ontvangen heeft over de „zeer ernstige en aanhoudende problemen met de Ierse drinkwatervoorzieningen (1)”, in het bijzonder met de overschrijding van de grenswaarden van aluminium in gefluorideerde bevoorradingen?

| 2. | Kan de Commssie mededelen welke onderzoeken ze gedaan heeft naar deze ernstige situatie, niet alleen in het Galway-gebied maar ook in de 42 andere gezondheidsautoriteiten in Ierland die fluoride toevoegen en waarvan 75 % regelmatig de wettelijk vastgelegde grenswaarde voor aluminium overschrijdt, volgens „De kwaliteit van het drinkwater, 2001” van het Bureau voor milieubescherming. |
| --- | --- |

2.

Kan de Commssie mededelen welke onderzoeken ze gedaan heeft naar deze ernstige situatie, niet alleen in het Galway-gebied maar ook in de 42 andere gezondheidsautoriteiten in Ierland die fluoride toevoegen en waarvan 75 % regelmatig de wettelijk vastgelegde grenswaarde voor aluminium overschrijdt, volgens „De kwaliteit van het drinkwater, 2001” van het Bureau voor milieubescherming.

| 3. | Waarom werd deze kritiek op het Ierse drinkwater niet in detail onderzocht in het kader van de behandeling en mogelijke herziening van de drinkwaterrichtlijn in 2003 vóór de uitvoering ervan? |
| --- | --- |

3.

Waarom werd deze kritiek op het Ierse drinkwater niet in detail onderzocht in het kader van de behandeling en mogelijke herziening van de drinkwaterrichtlijn in 2003 vóór de uitvoering ervan?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(22 maart 2004)

| l. | en 2. Het geachte parlementslid doelt waarschijnlijk op een aantal afzonderlijke kwesties betreffende het drinkwater in Ierland. De verzoekschriften 333/98, 661/2000, 1497/2002, die door de Commissie verzoekschriften van het Parlement werden onderzocht, betreffen respectievelijk de microbiologische verontreiniging van een openbare drinkwatervoorziening in Carraroe in het graafschap Galway, de microbiologische verontreiniging en de hoge aluminiumconcentraties in de openbare watervoorziening van Troyswood in Kilkenny en de algengroei in Lough Guitane, een drinkwaterbron in het graafschap Kerry. Het ernstigste en vaakst terugkerende probleem met de Ierse openbare watervoorziening is de microbiologische verontreiniging die een groot aantal openbare watervoorzieningen heeft aangetast waaronder die in Carraroe and Troyswood. De particuliere Ierse voorzieningen lijden er echter het meest onder. Het Hof van Justitie heeft hierover in een zaak tegen Ierland arrest gewezen (2). De Commissie heeft contact opgenomen met de Ierse autoriteiten teneinde erop toe te zien dat de problemen betreffende de microbiologische verontreiniging worden opgelost en dat het arrest van het Hof zo snel mogelijk wordt uitgevoerd. Het probleem van de fluoridering kwam in deze verzoekschriften niet aan bod en werd niet aan de Ierse autoriteiten voorgelegd. |
| --- | --- |

l.

en 2. Het geachte parlementslid doelt waarschijnlijk op een aantal afzonderlijke kwesties betreffende het drinkwater in Ierland. De verzoekschriften 333/98, 661/2000, 1497/2002, die door de Commissie verzoekschriften van het Parlement werden onderzocht, betreffen respectievelijk de microbiologische verontreiniging van een openbare drinkwatervoorziening in Carraroe in het graafschap Galway, de microbiologische verontreiniging en de hoge aluminiumconcentraties in de openbare watervoorziening van Troyswood in Kilkenny en de algengroei in Lough Guitane, een drinkwaterbron in het graafschap Kerry. Het ernstigste en vaakst terugkerende probleem met de Ierse openbare watervoorziening is de microbiologische verontreiniging die een groot aantal openbare watervoorzieningen heeft aangetast waaronder die in Carraroe and Troyswood. De particuliere Ierse voorzieningen lijden er echter het meest onder. Het Hof van Justitie heeft hierover in een zaak tegen Ierland arrest gewezen (2). De Commissie heeft contact opgenomen met de Ierse autoriteiten teneinde erop toe te zien dat de problemen betreffende de microbiologische verontreiniging worden opgelost en dat het arrest van het Hof zo snel mogelijk wordt uitgevoerd. Het probleem van de fluoridering kwam in deze verzoekschriften niet aan bod en werd niet aan de Ierse autoriteiten voorgelegd.

| 3. | De nieuwe drinkwaterrichtlijn (3) legt de kwaliteitsnormen vast voor met name microbiologische parameters, aluminium en fluoride op basis van beschikbare wetenschappelijke gegevens, advies van het Raadgevend Wetenschappelijk Comité van de Commissie voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen en overeenkomstig de aanbevolen richtwaarden van de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) (4). De vastgelegde richtwaarden zijn ook in overeenstemming met de meest recente documenten die de WGO in 2003 heeft gepubliceerd.
  De Commissie volgt de ontwikkelingen in de drinkwatersector op de voet en organiseerde in oktober 2003 een seminar over drinkwater. Op dat seminar kwamen talrijke deskundigen bijeen uit zowel de Europese Unie en de nieuwe lidstaten als de WGO. Ze waren afkomstig van universiteiten, overheden en instanties, waterleidingsbedrijven en de industrie maar ook van niet-gouvernementele organisaties (NGO's). Tijdens het seminar werden met name de microbiologische en chemische parameters (met inbegrip van fluoride) besproken. Wat de richtwaarden voor fluoride betreft werd gesteld dat de huidige richtwaarde van 1,5 milligram per liter (mg/l) voldoende bescherming biedt en dat een lagere waarde van 1,0 mg/l wordt aanbevolen voor kunstmatig gefluorideerd drinkwater. Tezelfdertijd was men het er algemeen over eens dat een wijziging van de richtlijn van 1998 niet dringend noodzakelijk is. |
| --- | --- |

3.

De nieuwe drinkwaterrichtlijn (3) legt de kwaliteitsnormen vast voor met name microbiologische parameters, aluminium en fluoride op basis van beschikbare wetenschappelijke gegevens, advies van het Raadgevend Wetenschappelijk Comité van de Commissie voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen en overeenkomstig de aanbevolen richtwaarden van de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) (4). De vastgelegde richtwaarden zijn ook in overeenstemming met de meest recente documenten die de WGO in 2003 heeft gepubliceerd.

De Commissie volgt de ontwikkelingen in de drinkwatersector op de voet en organiseerde in oktober 2003 een seminar over drinkwater. Op dat seminar kwamen talrijke deskundigen bijeen uit zowel de Europese Unie en de nieuwe lidstaten als de WGO. Ze waren afkomstig van universiteiten, overheden en instanties, waterleidingsbedrijven en de industrie maar ook van niet-gouvernementele organisaties (NGO's). Tijdens het seminar werden met name de microbiologische en chemische parameters (met inbegrip van fluoride) besproken. Wat de richtwaarden voor fluoride betreft werd gesteld dat de huidige richtwaarde van 1,5 milligram per liter (mg/l) voldoende bescherming biedt en dat een lagere waarde van 1,0 mg/l wordt aanbevolen voor kunstmatig gefluorideerd drinkwater. Tezelfdertijd was men het er algemeen over eens dat een wijziging van de richtlijn van 1998 niet dringend noodzakelijk is.

---

(1)  Zie PE 329 242.

(2)  Commissie/Ierland, zaak C-316/00, arrest van 14 november 2003.

(3)  Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, PB L 330 van 5.12.1998.

(4)  Richtsnoeren voor de kwaliteit van het drinkwater, 2e druk (Genève, 1993-1997) en ontwerp van de 3e druk (Genève, 2003).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/376 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/376

---

(2004/C 84 E/0436)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0363/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Klacht P2000/4974

Kan de Commissie de stand van zaken mededelen met betrekking tot klacht nr. P2000/4974 inzake de milieueffectbeoordeling betreffende de voorstellen voor de renovatie van Eyre Square, Galway? Tot welke conclusies is ze gekomen en wanneer verwacht ze een definitief besluit over deze zaak te nemen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 maart 2004)

Deze klacht heeft betrekking op de afwezigheid van een milieu-effectbeoordeling (MEB) voor een stadsontwikkelingsproject bestaande uit renovatiewerkzaamheden aan Eyre Square, het belangrijkste plein in Galway. In 2003 bevestigden de Ierse autoriteiten dat er een MEB was uitgevoerd voor het project. Op basis van het feit dat er geen inbreuk op Richtlijn 85/337/EEG (1) kon worden vastgesteld, is het dossier gesloten.

---

(1)  Richtlijn 85/337/EEG van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/H/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/377 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/377

---

(2004/C 84 E/0437)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0364/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Richtlijn betreffende verpakkingsafval en Ierland

Welk antwoord heeft de Commissie ontvangen van de Ierse regering op het met redenen omkleed advies dat ze in december 2002 verzonden heeft, zoals aangekondigd in de persmededeling IP/02/1922, over het falen van Ierland om de richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval naar behoren uit te voeren (1)?

Welke actie heeft ze ondernomen of overweegt ze te ondernemen betreffende deze zaak?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 maart 2004)

De Commissie heeft Ierland op 19 december 2002 een met redenen omkleed advies gezonden met betrekking tot Richtlijn 94/62/EG van het Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (2), omdat ze er niet van overtuigd was dat de Ierse omzettingswetgeving volstond om te voldoen aan de terugwinnings- en recyclingdoelstellingen die eind 2005 bereikt dienen te zijn volgens de voorwaarden van artikel 6 van de richtlijn. In juni 2003 heeft Ierland nieuwe wetgeving aangekondigd met aangescherpte bepalingen met betrekking tot artikel 6. De Commissie heeft daarom de inbreukprocedure stopgezet.

---

(1)  PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.

(2)  PB L 365 van 31.12.1994.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/377 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/377

---

(2004/C 84 E/0438)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0365/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Scheiding van de jaarrekeningenrichtlijnen

Welk antwoord, heeft de Commissie ontvangen, als ze er een ontvangen heeft, van de Ierse regering op het met redenen omkleed advies dat ze naar Ierland en vijf andere lidstaten verzonden heeft in juni 2002 (zoals aangekondigd in de persmededeling van de Commissie IP/02/944), in verband met de richtlijn gescheiden boekhouding — richtlijn 2000/52/EG van de Commissie (1)?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(8 maart 2004)

Ierland heeft op het met redenen omkleed advies van de Commissie, uitgebracht op 26 juni 2002, geantwoord in een brief van 26 augustus 2002. In zijn antwoord verklaart Ierland dat het, behalve wat betreft het vereiste om de Commissie over de relevante bepalingen in te lichten, in aanzienlijke mate de Richtlijn 2000/52/EG van de Commissie van 26 juli 2000 tot wijziging van Richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven naleeft.

Meer in het bijzonder bevestigde Ierland dat de hierboven vermelde richtlijn ter kennis is gebracht van alle overheidsinstanties op wie ze van toepassing is, zodat deze dus op de hoogte zijn van het bestaan van deze richtlijn en de noodzaak om die na te leven.

Volgens de Ierse autoriteiten leefden al die instanties de bepalingen ervan na, op de volgende uitzonderingen na:

| — | Van de Córas lompair Eireann (CIE) Group werd niet verwacht dat ze zou voldoen vóór 2003. |
| --- | --- |

—

Van de Córas lompair Eireann (CIE) Group werd niet verwacht dat ze zou voldoen vóór 2003.

| — | Wat Radio Telefis Éireann (RTÉ) betreft, werden door de wetgeving van 2001 aan RTÉ eisen opgelegd en werden er bevoegdheden verleend aan de bevoegde minister in verband met de gescheiden boekhouding zoals de richtlijn die van RTÉ eist. Daarbij ging het onder meer om een bepaling ter verduidelijking van de publieke opdracht van RTÉ en de manier waarop de opbrengsten uit luistergeld mogen worden gebruikt en geboekt, de vereiste dat de opbrengsten uit omroepbijdragen of de inkomsten uit de publieke opdracht inzake omroepdiensten niet door RTÉ gebruikt mogen worden om commerciële kanalen aan te bieden en de verplichting om hiervoor een aparte boekhouding te voeren. Ierland besloot dat RTÉ bezig was met het aanbrengen van de nodige aanpassingen in zijn boekhoudsystemen, hetgeen de naleving van de richtlijn zou moeten vergemakkelijken. |
| --- | --- |

—

Wat Radio Telefis Éireann (RTÉ) betreft, werden door de wetgeving van 2001 aan RTÉ eisen opgelegd en werden er bevoegdheden verleend aan de bevoegde minister in verband met de gescheiden boekhouding zoals de richtlijn die van RTÉ eist. Daarbij ging het onder meer om een bepaling ter verduidelijking van de publieke opdracht van RTÉ en de manier waarop de opbrengsten uit luistergeld mogen worden gebruikt en geboekt, de vereiste dat de opbrengsten uit omroepbijdragen of de inkomsten uit de publieke opdracht inzake omroepdiensten niet door RTÉ gebruikt mogen worden om commerciële kanalen aan te bieden en de verplichting om hiervoor een aparte boekhouding te voeren. Ierland besloot dat RTÉ bezig was met het aanbrengen van de nodige aanpassingen in zijn boekhoudsystemen, hetgeen de naleving van de richtlijn zou moeten vergemakkelijken.

Voorts verklaarde Ierland dat alle particuliere instanties die momenteel bijzondere of uitsluitende rechten genieten of aan wie het beheer van diensten van algemeen economisch belang is toevertrouwd, onder artikel 4, lid 2, van de richtlijn vallen. Met het oog op de toekomst stelde Ierland dat alle ministeries op de noodzaak gewezen zijn om zich ervan te verzekeren dat voortaan alle diensten die onder de toepassing van de richtlijn zouden kunnen vallen, daar snel over zouden worden ingelicht alsmede over de noodzaak om die na te leven.

De Commissie meent dat de brief van Ierland niet aan de juridische vereisten voldoet om haar in staat te stellen zich ervan te vergewissen dat Ierland zijn verplichtingen volledig is nagekomen. Ierland was namelijk niet in staat de nationale wetgeving aan te wijzen waardoor de richtlijn werd omgezet (volledige benaming en verwijzing naar de vindplaats van de officiële publicatie van de nationale wetgeving), en een volledig afschrift van de betrokken maatregelen over te leggen.

Aangezien Ierland in gebreke bleef wat de omzettings- en kennisgevingverplichtingen betrof, is de Commissie verplicht geweest overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag, een verzoekschrift in te dienen bij het Hof van Justitie (zaak C-99/03).

---

(1)  PB L 193 van 29.7.2000, blz. 75.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/378 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/378

---

(2004/C 84 E/0439)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0367/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Dierproeven in Ierland

Wat was het antwoord van de Ierse regering aan de Commissie op het met redenen omkleed advies dat in juni 2002 naar Ierland werd gestuurd, zoals aangekondigd in persbericht IP/02/946 van de Commissie, aangaande het feit dat Ierland geen gehoor heeft gegeven aan het arrest van het Europese Hof van Justitie betreffende de naleving van de richtlijn inzake dierproeven (richtlijn 86/609/EEG van de Raad (1)) door Ierland?

Welke actie heeft de Commissie ondernomen, of is ze van plan te ondernemen in deze zaak?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 maart 2004)

Op 27 juni 2002 heeft de Commissie Ierland een met reden omkleed advies gezonden krachtens artikel 228 van het EG-Verdrag met betrekking tot de niet-naleving door Ierland van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 18 oktober 2001 in zaak C-354/99 van de Commissie tegen Ierland met betrekking tot de toepassing van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 (2) inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt en artikel 10 van het EG-Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. In december 2002 heeft Ierland kennisgeving gedaan van nieuwe wetten om aan dit arrest te voldoen. De inbreukprocedure is daarop stopgezet.

---

(1)  PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.

(2)  PB L 358 van 18.12.1986.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/379 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/379

---

(2004/C 84 E/0440)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0368/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Door de Ierse regering in rekening gebrachte kosten en de Seveso II-richtlijn

Wat was het antwoord van de Ierse regering op het op 18 juli 2003 aangekondigde met redenen omkleed advies (IP/03/1048) aangaande de beslissing van de Ierse regering om het publiek te laten betalen voor het verstrekken van een advies over de ontwikkelingen betreffende grote industriële installaties krachtens de Seveso II-richtlijn betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (richtlijn 96/82/EG van de Raad (1)).

Wat stelt de Commissie voor te ondernemen in deze zaak?

---

(1)  PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/379 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/379

---

(2004/C 84 E/0441)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0369/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Raadpleging van het publiek bij de opstelling van noodplannen krachtens de Seveso II-richtlijn

Wat was het antwoord van de Ierse regering op het met redenen omkleed advies van 18 juli 2003 (IP/03/1048) aangaande het nalaten van de Ierse regering om een adequate raadpleging van het publiek te verzekeren tijdens de opstelling van noodplannen, zoals vereist is krachtens de Seveso II-richtlijn betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (richtlijn 96/82/EG van de Raad (1))?

Welke actie moet volgens de Commissie nu ondernomen worden in deze zaak?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0368/04 en E-0369/04

(22 maart 2004)

Op 11 juli 2003 heeft de Commissie een met redenen omkleed advies aan Ierland gezonden in verband met Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van ernstige bedrijfsongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, aangezien ze er niet van overtuigd was dat de Ierse omzettingswetgeving in overeenstemming was met de artikelen 11, 12 en 13 van de richtlijn. De door het geachte parlementslid genoemde kwesties hebben betrekking op artikel 11 (openbare raadpleging bij de opstelling van externe noodplannen) en artikel 13 (recht van het publiek om zijn mening te geven over bepaalde ontwikkelingen). In september 2003 heeft Ierland een nieuwe wetgeving meegedeeld inzake artikel 11 (2) die in een leemte van de vroegere Ierse omzettingswetgeving lijkt te voorzien. Ierland heeft zijn standpunt wat het gebruik van de deelnemingskosten betreft niet herzien. De Commissie bestudeert nog altijd het antwoord van Ierland betreffende artikel 12 van de richtlijn.

---

(1)  PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13.

(2)  S.I. Nr. 402 van 2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/380 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/380

---

(2004/C 84 E/0442)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0372/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Ondervraging van de uitgever Alexander Podrabinek

Interfax en Lenta.ru hebben op 27 januari gemeld dat de Sovjet-dissident en vroegere politieke gevangene Alexander Podrabinek, momenteel hoofdredacteur van het persagentschap Prima Human Rights Information, door de Russische federale veiligheidsdiensten (FSB) gedagvaard is in de Lefortovo-gevangenis in Moskou voor een verhoor. Podrabinek, die ook hoofdredacteur van het dagblad Express-Chronica is, zegt dat zijn dagvaarding vermoedelijk te maken heeft met de inbeslagname van 4376 exemplaren van het boek „De FSB is Rusland aan het vernielen” door de FSB in december van vorig jaar. Het boek is geschreven door Alexander Litvinenko, een vroegere officier van de FSB en vennoot van de zakenman in vrijwillige ballingschap Boris Berezovski, en de historicus Joeri Felsjtinski (vgl. ook RFE/RTL Newsline van 30 december 11). Het beweert dat de FSB achter de reeks bomaanslagen op gebouwen stond die in 1999 het leven gekost hebben aan meer dan 300 mensen en als voorwendsel gediend hebben om een nieuwe militaire aanval tegen de Tsjetsjeense Republiek in te zetten. Volgens Podrabinek had het agentschap Prima de boeken gekocht, die in Letland gedrukt waren en in beslag genomen zijn tijdens het transport naar Moskou, waar ze in de boekhandel verkocht zouden worden.

Welke informatie bezit de Commissie over dit jongste geval van onderdrukking van de vrijheid van mening en meningsuiting door de Russische autoriteiten? Welke initiatieven denkt ze te nemen om de Russische autoriteiten te verhinderen om onwettige maatregelen tegen Podrabinek en de vrije media te nemen? Wat denkt ze van de controle van de FSB, die zich alsmaar uitbreidt op alle gebieden van het maatschappelijk leven en de instellingen in Rusland? Vindt ze niet, gezien de stelselmatige schending van de vrijheid en informatie, drukpers en mening die het dagelijks leven van de laatste drie of vier jaar in Rusland kenmerkt, dat het haar plicht is om haar steunprogramma's voor de media in de Russische federatie te herzien?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Commissie is op de hoogte van de recente gebeurtenissen rond de heer Podrabinek wiens Prima-news website is opgezet dankzij een subsidie die toegekend werd in het kader van het instrument voor microprojecten krachtens het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (EIDHR). De Commissie volgt de ontwikkelingen in Rusland op de voet, niet alleen in dit specifieke geval, maar ook in het meer algemene kader van de vrijheid van de media. De Commissie verwijst in dit verband naar de publieke verklaring van de EU in juli 2003 waarin zij haar bezorgdheid tot uitdrukking brengt met betrekking tot de vrijheid van de media. Gezien de recente ontwikkelingen is de Commissie van mening dat het des te belangrijker is de ontwikkeling van onafhankelijke en pluralistische media te steunen.

In haar recente mededeling over de betrekkingen met Rusland (1) onderstreepte de Commissie de noodzaak van een open en eerlijke dialoog tussen de EU en Rusland om dit land nadrukkelijk te verzoeken de waarden te respecteren waartoe het zich heeft verbonden als lid van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en de Raad van Europa, zoals bijvoorbeeld de eerbiediging van de mensenrechten en de vrijheid van de media. Deze thema's worden regelmatig ter sprake gebracht in het kader van de politieke dialoog die de EU voert met de Russische autoriteiten.

De activiteiten van de Commissie blijven niet beperkt tot de politieke dialoog. In het kader van de oproep tot indiening van voorstellen krachtens het EIDHR 2004 bijvoorbeeld, is de vrijheid van de media als een van de thematische prioriteiten aangemerkt. De Commissie is voornemens zich doelgericht met een aantal activiteiten bezig te houden, zoals de steun voor de versterking van de vrijheid van meningsuiting en van onafhankelijke media, met name op regionaal niveau; versterking van het professionalisme en de ethiek in de Russische journalistiek; versterking van het juridisch en institutioneel kader voor de bescherming van de persvrijheid; het bieden van mogelijkheden aan journalisten om voor hun rechten op te komen; verbetering van de kwaliteit van het beheer van de media, bedoeld om de financiële levensvatbaarheid, de naleving van de belastingwetten, en ten slotte de feitelijke onafhankelijkheid te garanderen; ondersteuning van de lokale onafhankelijke media en verbetering van de kwaliteit van de wijze waarop vraagstukken in verband met de mensenrechten in de media worden behandeld.

---

(1)  COM(2004)106 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/381 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/381

---

(2004/C 84 E/0443)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0375/04

van Martin Kastler (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Maatregelen om de consumptie van zogenaamde „alcopops” door jongeren tegen te gaan

Alcohol is een van de belangrijkste factoren die de gezondheid in Europa schaadt. Europa is het continent met de hoogste alcoholconsumptie per hoofd van de bevolking ter wereld. De belasting van de begroting voor volksgezondheid door ziektes en invaliditeit als gevolg van alcoholconsumptie wordt door deskundigen op 8 % à 10 % geschat. Een nóg groter probleem is de steeds jongere leeftijd waarop jongeren alcohol gaan consumeren en de op jongeren als doelgroep gerichte reclame voor zogenaamde alcopops.

| 1. | Met de in de aanbeveling van de Raad betreffende alcoholgebruik door jongeren (1) voorgestelde methode voor zelfregulering door het bedrijfsleven wordt niet het nodige succes geboekt. Juist de consumptie van alcopops door jongeren is in sommige lidstaten binnen enkele jaren met het veelvoudige gestegen. Heeft de Commissie in verband met alcopops concrete enquêtes verricht? |
| --- | --- |

1.

Met de in de aanbeveling van de Raad betreffende alcoholgebruik door jongeren (1) voorgestelde methode voor zelfregulering door het bedrijfsleven wordt niet het nodige succes geboekt. Juist de consumptie van alcopops door jongeren is in sommige lidstaten binnen enkele jaren met het veelvoudige gestegen. Heeft de Commissie in verband met alcopops concrete enquêtes verricht?

| 2. | Bestaan er concrete plannen voor een uniforme, op Europees niveau re regelen beperking van de consumptie van alcopop-drankjes door jongeren aan de hand van maatregelen betreffende verkoop, reclame of belasting? |
| --- | --- |

2.

Bestaan er concrete plannen voor een uniforme, op Europees niveau re regelen beperking van de consumptie van alcopop-drankjes door jongeren aan de hand van maatregelen betreffende verkoop, reclame of belasting?

| 3. | Zijn er de komende jaren concrete maatregelen en acties gepland en is in financiële middelen voorzien om jongeren bewust te maken van de problematiek van alcoholconsumptie? |
| --- | --- |

3.

Zijn er de komende jaren concrete maatregelen en acties gepland en is in financiële middelen voorzien om jongeren bewust te maken van de problematiek van alcoholconsumptie?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 maart 2004)

| 1. | De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de problemen die door alcohol worden veroorzaakt, en met name door de verkoop van alcopops aan jongeren. De Commissie is van mening dat de alcoholindustrie verantwoordelijk tewerk moet gaan bij de ontwikkeling, marketing en verkoop van haar producten. Dit geldt des te meer voor producten die gericht zijn op kinderen en jongeren.
  Tijdens de vergadering van 5 juni 2001 heeft de Raad Aanbeveling 2001/458/EG betreffende alcoholgebruik door jongeren, in het bijzonder kinderen en adolescenten (2), goedgekeurd. In het kader van de voorbereiding van het voorstel voor deze aanbeveling heeft de Commissie verscheidene onderzoeken naar het gebruik van alcopops gedaan, waaruit bleek dat het probleem van dronkenschap en buitenmatig alcoholgebruik bij tieners en jonge volwassenen in de Gemeenschap toeneemt. Het gebruik van alcopops door jongeren kan natuurlijk niet los van het gebruik van andere alcoholische dranken of los van de problemen ten gevolge van overmatig alcoholgebruik in de rest van de samenleving worden aangepakt. Uit diverse studies is gebleken dat de leeftijd waarop voor het eerst alcohol wordt gedronken en overmatig alcoholgebruik op jonge leeftijd verband houden met latere drankproblemen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de problemen die door alcohol worden veroorzaakt, en met name door de verkoop van alcopops aan jongeren. De Commissie is van mening dat de alcoholindustrie verantwoordelijk tewerk moet gaan bij de ontwikkeling, marketing en verkoop van haar producten. Dit geldt des te meer voor producten die gericht zijn op kinderen en jongeren.

Tijdens de vergadering van 5 juni 2001 heeft de Raad Aanbeveling 2001/458/EG betreffende alcoholgebruik door jongeren, in het bijzonder kinderen en adolescenten (2), goedgekeurd. In het kader van de voorbereiding van het voorstel voor deze aanbeveling heeft de Commissie verscheidene onderzoeken naar het gebruik van alcopops gedaan, waaruit bleek dat het probleem van dronkenschap en buitenmatig alcoholgebruik bij tieners en jonge volwassenen in de Gemeenschap toeneemt. Het gebruik van alcopops door jongeren kan natuurlijk niet los van het gebruik van andere alcoholische dranken of los van de problemen ten gevolge van overmatig alcoholgebruik in de rest van de samenleving worden aangepakt. Uit diverse studies is gebleken dat de leeftijd waarop voor het eerst alcohol wordt gedronken en overmatig alcoholgebruik op jonge leeftijd verband houden met latere drankproblemen.

| 2. | De jongerencultuur die aan de basis ligt van het drankgedrag bij jongeren wordt steeds internationaler en vereist dan ook een geïntegreerde aanpak op alle niveaus. De Commissie is bezig met de opvolging van en het toezicht op de toepassing van bovengenoemde aanbeveling van de Raad in de lidstaten. Hieruit zal blijken of de alcoholindustrie een verantwoordelijke houding aanneemt ten opzichte van alcoholgebruik bij jongeren. De Commissie is verzocht tegen eind 2005 een eerste verslag over de toepassing van de voorgestelde maatregelen op te stellen, waarin zij ook moet nagaan of er behoefte is aan aanvullende acties om problemen in verband met alcoholgebruik bij jongeren terug te dringen. In dit kader moet bijzondere aandacht worden besteed aan de naleving van de bestaande wetten en regels op dit gebied. |
| --- | --- |

2.

De jongerencultuur die aan de basis ligt van het drankgedrag bij jongeren wordt steeds internationaler en vereist dan ook een geïntegreerde aanpak op alle niveaus. De Commissie is bezig met de opvolging van en het toezicht op de toepassing van bovengenoemde aanbeveling van de Raad in de lidstaten. Hieruit zal blijken of de alcoholindustrie een verantwoordelijke houding aanneemt ten opzichte van alcoholgebruik bij jongeren. De Commissie is verzocht tegen eind 2005 een eerste verslag over de toepassing van de voorgestelde maatregelen op te stellen, waarin zij ook moet nagaan of er behoefte is aan aanvullende acties om problemen in verband met alcoholgebruik bij jongeren terug te dringen. In dit kader moet bijzondere aandacht worden besteed aan de naleving van de bestaande wetten en regels op dit gebied.

| 3. | Tijdens de vergadering van 5 juni 2001 heeft de Raad ook conclusies goedgekeurd over een communautaire strategie ter bestrijding van de negatieve effecten van alcoholgebruik. In deze conclusies nodigt de Raad de Commissie uit om concrete voorstellen in te dienen. Deze strategie moet de nationale beleidsmaatregelen aanvullen. De Commissie is bezig met de voorbereiding van een voorstel voor een tijdschema voor de verschillende acties. De informatie die de Commissie zal verstrekken over de economische en sociale gevolgen van alcoholgebruik, inclusief kwesties die verband houden met de verkoopbevordering van alcohol en de bescherming van kinderen en jongeren, vormt een belangrijk onderdeel van deze werkzaamheden. |
| --- | --- |

3.

Tijdens de vergadering van 5 juni 2001 heeft de Raad ook conclusies goedgekeurd over een communautaire strategie ter bestrijding van de negatieve effecten van alcoholgebruik. In deze conclusies nodigt de Raad de Commissie uit om concrete voorstellen in te dienen. Deze strategie moet de nationale beleidsmaatregelen aanvullen. De Commissie is bezig met de voorbereiding van een voorstel voor een tijdschema voor de verschillende acties. De informatie die de Commissie zal verstrekken over de economische en sociale gevolgen van alcoholgebruik, inclusief kwesties die verband houden met de verkoopbevordering van alcohol en de bescherming van kinderen en jongeren, vormt een belangrijk onderdeel van deze werkzaamheden.

| 4. | De communautaire acties moeten het nationale beleid aanvullen. Aangezien de Gemeenschap echter alleen bindende wetgeving kan goedkeuren binnen de bevoegdheden die haar krachtens artikel 152, lid 4, van het EG-Verdrag zijn toegekend, benadrukt de Commissie dat de lidstaten een centrale rol spelen bij de aanpak van dit probleem. Om de problemen die worden veroorzaakt door alcopops en alcoholgebruik in het algemeen doeltreffend te kunnen aanpakken, moeten alle belanghebbenden, inclusief families, scholen, werkgevers, het bedrijfsleven, adverteerders en nationale regelgevende instanties eensgezind actie ondernemen. Een doeltreffende afdwinging van de bestaande wetgeving, zoals de wetgeving inzake leeftijdsgrenzen, zou al een aanzienlijk verschil maken. |
| --- | --- |

4.

De communautaire acties moeten het nationale beleid aanvullen. Aangezien de Gemeenschap echter alleen bindende wetgeving kan goedkeuren binnen de bevoegdheden die haar krachtens artikel 152, lid 4, van het EG-Verdrag zijn toegekend, benadrukt de Commissie dat de lidstaten een centrale rol spelen bij de aanpak van dit probleem. Om de problemen die worden veroorzaakt door alcopops en alcoholgebruik in het algemeen doeltreffend te kunnen aanpakken, moeten alle belanghebbenden, inclusief families, scholen, werkgevers, het bedrijfsleven, adverteerders en nationale regelgevende instanties eensgezind actie ondernemen. Een doeltreffende afdwinging van de bestaande wetgeving, zoals de wetgeving inzake leeftijdsgrenzen, zou al een aanzienlijk verschil maken.

---

(1)  PB L 161 van 16.6.2001, blz. 38.

(2)  PB L 161 van 16.6.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/382 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/382

---

(2004/C 84 E/0444)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0379/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Ontslag wegens zwangerschap

De werknemers bij de dienstverleningscentra voor de burger, die door de Europese Unie zijn opgezet en worden gefinancierd, zijn aangesteld op contractbasis, terwijl het zonder meer duidelijk is dat met deze arbeidscontracten een afhankelijk dienstverband dat in permanente behoeften voorziet, wordt gecamoufleerd. De werknemers in deze centra hebben hierdoor geen recht op verlof, toelagen, enz. Het komt zelfs voor dat vrouwen worden ontslagen, omdat zij in verwachting zijn.

Op 10 februari 2004 is op Corfu de zaak van mevrouw Filomila Kontari behandeld die in zo'n centrum op het eiland Paxos werkte en die in de achtste maand van haar zwangerschap werd ontslagen, omdat zij op medisch advies wegens complicaties in verband met haar zwangerschap tijdelijk tot haar bevalling moest stoppen met werken.

| 1. | Kan de Commissie nagaan of met de arbeidscontracten bij de dienstverleningscentra, die met communautaire middelen worden gefinancierd, illegale arbeidscontracten met afhankelijk dienstverband worden gecamoufleerd? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie nagaan of met de arbeidscontracten bij de dienstverleningscentra, die met communautaire middelen worden gefinancierd, illegale arbeidscontracten met afhankelijk dienstverband worden gecamoufleerd?

| 2. | Is de Commissie niet van mening dat er, in het geval van zwangere vrouwen, sprake is van een overtreding van richtlijn 92/85/EEG (1) inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, evenals van richtlijn 76/207/EEG (2) betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie niet van mening dat er, in het geval van zwangere vrouwen, sprake is van een overtreding van richtlijn 92/85/EEG (1) inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, evenals van richtlijn 76/207/EEG (2) betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(22 maart 2004)

| 1. | Het bepalen van de aard van een werkrelatie, en met name de vraag of het om een arbeidsovereenkomst of om een contract met een zelfstandige gaat, is een kwestie die door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten opgelost moet worden. |
| --- | --- |

1.

Het bepalen van de aard van een werkrelatie, en met name de vraag of het om een arbeidsovereenkomst of om een contract met een zelfstandige gaat, is een kwestie die door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten opgelost moet worden.

| 2. | Volgens de informatie die de Commissie heeft ontvangen, heeft Griekenland de Richtlijnen 92/85/EEG en 76/207/EEG correct omgezet wat de bescherming van werkneemsters tegen ontslag tijdens de zwangerschap betreft. De diensten van de Commissie zullen evenwel contact opnemen met de Griekse autoriteiten om verdere informatie te verkrijgen met betrekking tot de positie van zwangere werkneemsters in de KEP-dienstverleningscentra, en zullen de geachte afgevaardigde op de hoogte stellen zodra die informatie beschikbaar is. |
| --- | --- |

2.

Volgens de informatie die de Commissie heeft ontvangen, heeft Griekenland de Richtlijnen 92/85/EEG en 76/207/EEG correct omgezet wat de bescherming van werkneemsters tegen ontslag tijdens de zwangerschap betreft. De diensten van de Commissie zullen evenwel contact opnemen met de Griekse autoriteiten om verdere informatie te verkrijgen met betrekking tot de positie van zwangere werkneemsters in de KEP-dienstverleningscentra, en zullen de geachte afgevaardigde op de hoogte stellen zodra die informatie beschikbaar is.

---

(1)  PB L 348 van 28.11.1992, blz. 1.

(2)  PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/383 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/383

---

(2004/C 84 E/0445)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0380/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Contractanten bij de brandweer

Jaarlijks neemt de brandweer in Griekenland wegens personeelsgebrek (3 500 vacante posten) circa 5 500 brandweerlieden op contract in dienst. Deze werknemers, die al tientallen jaren dezelfde zijn, krijgen een contract voor bepaalde tijd, normaliter vijf maanden, gebaseerd op een vijf jaar geldige lijst. Zij worden op de lijst geplaatst op grond van het feit dat zij als vrijwilligers hebben deelgenomen aan het blussen van bosbranden. Op deze mensen wordt evenwel gedurende het gehele jaar (bij ongevallen, overstromingen, aardbevingen) een beroep gedaan, dus ook na afloop van het contract en zonder enige bezoldiging, op grond van het feit dat zij vrijwilligers zijn. Volgens de regelgeving bij de brandweerdiensten is weigering om op vrijwillige basis te werken een reden om hun contract niet te verlengen.

| 1. | Is er gezien het voorafgaande geen sprake van nadelige behandeling overeenkomstig artikel 11 van richtlijn 2000/78 (1)? |
| --- | --- |

1.

Is er gezien het voorafgaande geen sprake van nadelige behandeling overeenkomstig artikel 11 van richtlijn 2000/78 (1)?

| 2. | Kunnen deze werknemers die ondanks alles onder druk toegeven en werkzaamheden verrichten wanneer zij hierom worden gevraagd en niet uitsluitend in uitzonderlijke omstandigheden (ten minste vier maal per maand) — waardoor het hen niet mogelijk is bij een andere werkgever te werken — aanvoeren dat door de brandweer een vaste en permanente inzet van hen wordt verlangd? |
| --- | --- |

2.

Kunnen deze werknemers die ondanks alles onder druk toegeven en werkzaamheden verrichten wanneer zij hierom worden gevraagd en niet uitsluitend in uitzonderlijke omstandigheden (ten minste vier maal per maand) — waardoor het hen niet mogelijk is bij een andere werkgever te werken — aanvoeren dat door de brandweer een vaste en permanente inzet van hen wordt verlangd?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(22 maart 2004)

| 1. | In het verlengde van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep is een dergelijk kader tot stand gebracht en is discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst of overtuiging, of seksuele geaardheid verboden. De richtlijn heeft betrekking op de toegang tot het arbeidsproces, de salariëring, de arbeidsvoorwaarden, ontslag, opleiding, enz. en bestrijkt zowel directe als indirecte discriminatie. |
| --- | --- |

1.

In het verlengde van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep is een dergelijk kader tot stand gebracht en is discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst of overtuiging, of seksuele geaardheid verboden. De richtlijn heeft betrekking op de toegang tot het arbeidsproces, de salariëring, de arbeidsvoorwaarden, ontslag, opleiding, enz. en bestrijkt zowel directe als indirecte discriminatie.

De Commissie is aan de hand van de verstrekte gegevens niet tot de slotsom gekomen dat de behandeling van de desbetreffende werknemers op een van de door de richtlijnen bestreken vormen van discriminatie berust. Het naar voren gebrachte vraagstuk valt dan ook niet onder de materiële werkingssfeer van richtlijn 2000/78/EG.

| 2. | Er bestaat geen wetgeving van de Gemeenschap waarin geregeld is wanneer een overeenkomst voor bepaalde tijd en wanneer een overeenkomst voor onbepaalde tijd te sluiten is. De vraag of het hier om werk gaat dat voortdurend in een bepaalde behoefte voorziet, moet worden voorgelegd aan de bevoegde nationale autoriteiten. |
| --- | --- |

2.

Er bestaat geen wetgeving van de Gemeenschap waarin geregeld is wanneer een overeenkomst voor bepaalde tijd en wanneer een overeenkomst voor onbepaalde tijd te sluiten is. De vraag of het hier om werk gaat dat voortdurend in een bepaalde behoefte voorziet, moet worden voorgelegd aan de bevoegde nationale autoriteiten.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/383 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/383

---

(2004/C 84 E/0446)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0385/04

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Commerciële activiteiten van Ordnance Survey

Ordnance Survey, het Britse nationale kartering sbureau, ontvangt aanzienlijke bedragen aan Britse overheidssubsidies en uit besloten aanbestede overheidscontracten voor kartering. Sinds 1999 heeft het bureau een eigen commerciële bedrijf voor het maken van luchtfoto's opgezet. Voordien was het maken van luchtfoto's voorbehouden aan de particuliere sector en bestond er een duidelijke belangenverdeling tussen Ordnance Survey (kaarten) en het bedrijfsleven (luchtfoto's). Thans zou Ordnance Survey echter geld dat het van de overheid ontvangt ten dele besteden ter ondersteuning van zijn eigen commerciële bedrijf voor het maken van luchtfoto's. De concurrenten van Ordnance Survey beweren dat hun business ernstige schade ondervindt van deze oneerlijke en gesubsidieerde concurrentie met het bedrijfsleven.

| 1. | Kan het bedrag aan de overheidssteun aan Ordnance Survey mogelijk ten dele als ten onrechte verleende staatssteun worden aangemerkt? Druisen de commerciële activiteiten van Ordnance Survey sinds 1999 in tegen EU-wetgeving inzake de mededinging? Zo ja, welke maatregelen kan de Commissie nemen om in de toekomst te zorgen voor eerlijke concurrentie tussen Ordnance Survey en zijn concurrenten uit het bedrijfsleven? |
| --- | --- |

1.

Kan het bedrag aan de overheidssteun aan Ordnance Survey mogelijk ten dele als ten onrechte verleende staatssteun worden aangemerkt? Druisen de commerciële activiteiten van Ordnance Survey sinds 1999 in tegen EU-wetgeving inzake de mededinging? Zo ja, welke maatregelen kan de Commissie nemen om in de toekomst te zorgen voor eerlijke concurrentie tussen Ordnance Survey en zijn concurrenten uit het bedrijfsleven?

| 2. | Valt Ordnance Survey onder de EU-bepalingen die een transparante boekhouding vereisen voor eenheden die zowel door de overheid gefinancierde als particuliere activiteiten ontplooien? Verlangt de EU-wetgeving met name dat Ordnance Survey apart rekenschap aflegt over zijn commerciële activiteiten en over de door de overheid gefinancierde activiteiten? Zo ja, voldoet Ordnance Survey volgens de Commissie volledig aan deze voorschriften? |
| --- | --- |

2.

Valt Ordnance Survey onder de EU-bepalingen die een transparante boekhouding vereisen voor eenheden die zowel door de overheid gefinancierde als particuliere activiteiten ontplooien? Verlangt de EU-wetgeving met name dat Ordnance Survey apart rekenschap aflegt over zijn commerciële activiteiten en over de door de overheid gefinancierde activiteiten? Zo ja, voldoet Ordnance Survey volgens de Commissie volledig aan deze voorschriften?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(9 maart 2004)

De Commissie werd niet ingelicht over de toekenning van subsidies door de Britse autoriteiten aan de Ordnance Survey. Zij kan dan ook niet bevestigen of de subsidies waarnaar het geachte parlementslid verwijst staatssteun vormen in de zin van het EG-Verdrag en, in voorkomend geval, of ze verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt. Dergelijke subsidies zouden namelijk beschouwd kunnen worden als een tegenprestatie voor de geleverde diensten en niet als staatssteun.

Indien de activiteiten van de Ordnance Survey beschouwd worden als diensten van algemeen economisch belang, zal dit met name het geval zijn wanneer:

| — | de Ordnance Survey belast is met de uitvoering van openbaredienstverplichtingen en die verplichtingen duidelijk omschreven zijn; |
| --- | --- |

—

de Ordnance Survey belast is met de uitvoering van openbaredienstverplichtingen en die verplichtingen duidelijk omschreven zijn;

| — | de parameters op basis waarvan de compensatie berekend wordt, vooraf op objectieve en doorzichtige manier vastgelegd zijn; |
| --- | --- |

—

de parameters op basis waarvan de compensatie berekend wordt, vooraf op objectieve en doorzichtige manier vastgelegd zijn;

| — | de vergoeding niet meer bedraagt dan nodig is om de kosten die voorvloeien uit de uitvoering van de openbare dienstverplichtingen geheel of gedeeltelijk te dekken, en |
| --- | --- |

—

de vergoeding niet meer bedraagt dan nodig is om de kosten die voorvloeien uit de uitvoering van de openbare dienstverplichtingen geheel of gedeeltelijk te dekken, en

| — | wanneer het nationaal kartering sbureau via een openbare aanbesteding gekozen is om de uitvoering van openbaredienstverplichtingen te verzekeren, zodat de kandidaat gekozen kon worden die in staat is die diensten aan de gemeenschap te leveren tegen een zo laag mogelijke kostprijs of, bij gebreke daarvan, dat het niveau van de noodzakelijke vergoeding is vastgesteld op basis van een analyse van de kosten die een gemiddeld, goed beheerde en voldoende uitgeruste onderneming zou hebben om te kunnen voldoen aan de vereisten van de openbare dienst (zie het arrest van 24 juli 2003, in de zaak C-280/00, Altmark Trans/Regierungspräsidium Magdeburg). |
| --- | --- |

—

wanneer het nationaal kartering sbureau via een openbare aanbesteding gekozen is om de uitvoering van openbaredienstverplichtingen te verzekeren, zodat de kandidaat gekozen kon worden die in staat is die diensten aan de gemeenschap te leveren tegen een zo laag mogelijke kostprijs of, bij gebreke daarvan, dat het niveau van de noodzakelijke vergoeding is vastgesteld op basis van een analyse van de kosten die een gemiddeld, goed beheerde en voldoende uitgeruste onderneming zou hebben om te kunnen voldoen aan de vereisten van de openbare dienst (zie het arrest van 24 juli 2003, in de zaak C-280/00, Altmark Trans/Regierungspräsidium Magdeburg).

Het feit dat het nationaal kartering sbureau sinds 1999 commerciële activiteiten ontwikkelt maakt op zich geen inbreuk op de mededingingsregels uit. Het is echter verboden dat het bureau gelden die ontvangen zijn als tegenprestatie voor eventuele activiteiten van openbare dienstverlening, zou gebruiken voor het subsidiëren van zuiver commerciële activiteiten. Dergelijke overcompensaties kunnen, voorzover ze de mededinging en de handel tussen de lidstaten ongunstig zouden beïnvloeden, staatssteun vormen die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.

Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (1) legt de verplichting om een gescheiden boekhouding te voeren op:

| — | aan „elke onderneming waaraan een lidstaat overeenkomstig artikel 86, lid 1, van het Verdrag een bijzonder of uitsluitend recht heeft verleend of die overeenkomstig artikel 8 6, lid 2, van het Verdrag met het beheer van een dienst van algemeen economisch belang is belast en met betrekking tot deze dienst in enigerlei vorm, waaronder een subsidie, ondersteuning of compensatie, staatssteun ontvangt en die andere activiteiten uitoefent”, |
| --- | --- |

—

aan „elke onderneming waaraan een lidstaat overeenkomstig artikel 86, lid 1, van het Verdrag een bijzonder of uitsluitend recht heeft verleend of die overeenkomstig artikel 8 6, lid 2, van het Verdrag met het beheer van een dienst van algemeen economisch belang is belast en met betrekking tot deze dienst in enigerlei vorm, waaronder een subsidie, ondersteuning of compensatie, staatssteun ontvangt en die andere activiteiten uitoefent”,

| — | op voorwaarde dat de totale nettojaaromzet niet „minder dan 40 miljoen euro heeft bedragen gedurende de twee boekjaren voorafgaande aan enig jaar waarin de onderneming een bijzonder of uitsluitend recht heeft genoten (...) of waarin zij belast is met het beheer van een dienst van algemeen economisch belang”, en |
| --- | --- |

—

op voorwaarde dat de totale nettojaaromzet niet „minder dan 40 miljoen euro heeft bedragen gedurende de twee boekjaren voorafgaande aan enig jaar waarin de onderneming een bijzonder of uitsluitend recht heeft genoten (...) of waarin zij belast is met het beheer van een dienst van algemeen economisch belang”, en

| — | op voorwaarde dat ze steun ontvangt die niet voor een passende periode en na een open, doorzichtige en niet-discriminerende procedure is vastgesteld. |
| --- | --- |

—

op voorwaarde dat ze steun ontvangt die niet voor een passende periode en na een open, doorzichtige en niet-discriminerende procedure is vastgesteld.

Bijgevolg zou het nationaal karteringsbureau verplicht kunnen zijn een gescheiden boekhouding te voeren, voorzover het belast is met het beheer van een dienst van algemeen economisch belang.

De Britse autoriteiten hebben de Commissie meegedeeld dat ze de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen hebben vastgesteld om te voldoen aan de verplichtingen inzake doorzichtigheid, zoals die door de communautaire richtlijnen zijn opgelegd.

---

(1)  Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 (PB L 195 van 29.7.1980), gewijzigd bij Richtlijn 85/413/EEG van 24 juli 1985 (PB L 229 van 28.8.1985), 93/84/EEG van 30 september 1993 (PB L 254 van 12.10.1993) en 2000/52/EG van 26 juli 2000 (PB L 193 van 29.7.2000).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/385 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/385

---

(2004/C 84 E/0447)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0386/04

van Jean Saint-Josse (EDD) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Windmolens

In Frankrijk zijn er zeer veel projecten voor de plaatsing van windmolens in de maak.

Heeft de Commissie een schatting van de totale financiële kostprijs voor de ontwikkeling van windkrachtenergie voor de openbare instanties gemaakt (Europa, de staat, andere) in vergelijking met andere vormen van energieproductie?

Vindt de Commissie het nog altijd geboden om die vorm van energiewinning aan te moedigen als ze ziet welke ernstige gevolgen de plaatsing van windmolens heeft, meer in het bijzonder voor trekvogels en de veiligheid van personen en goederen?

Heeft ze een balans van de voor- en nadelen laten opmaken, die rekening houdt met de recentste studies?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 maart 2004)

De totale financiële kosten voor de openbare instanties zijn niet als zodanig door de Gemeenschap onderzocht, maar de Commissie ondersteunt, via haar programma's, onderzoeken die zich richten op het bijwerken van gegevens met betrekking tot de volgende aspecten van windenergie: technologie, kosten, prijzen en waarden, industrie en werkgelegenheid, milieu en marktontwikkeling.

Gezien de belangrijke bijdrage die duurzame energiebronnen, zoals windenergie, leveren bij het aanpakken van klimaatverandering, inclusief EU-doelstellingen voor het terugdringen van de CO2-uitstoot in overeenstemming met het Kyoto-protocol, vindt de Commissie het passend dit soort energieproductie te stimuleren.

Toch dient ervoor te worden gezorgd dat het behalen van deze doelstelling niet ten koste gaat van andere milieudoelstellingen, onder meer natuurbescherming. In de compatibiliteit van deze beleidsdoelstellingen wordt voorzien door het proces van milieubeoordeling zoals uiteengezet in het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-0339/04 van de heer Bernié (1).

---

(1)  Zie blz. 365.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/386 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/386

---

(2004/C 84 E/0448)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0387/04

van Yves Butel (EDD) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Windmolens

In Frankrijk werpt de grote toename van het aantal windkrachtprojecten het probleem op of ze verenigbaar zijn met milieubescherming, de openbare veiligheid en het handhaven van traditionele gebruiken, zoals de jacht.

Zo blijken er buffergebieden van 500 meter tot 1 kilometer voorgeschreven te worden, waar meer in het bijzonder de jacht verboden is (in Duitsland bijvoorbeeld).

Zijn er in Europa voorbeelden van jachtmethoden die verboden zijn omdat er windmolens geplaatst zijn? Wat is dan de juiste reden?

Heeft de Commissie de sociaal-culturele en landschappelijke gevolgen van de Europese beleidsvoering tot aanmoediging van energiewinning uit windkracht laten evalueren?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie kent geen voorbeelden in Europa waar jachtpraktijken verboden zijn in verband met de aanwezigheid van windturbines.

Het standpunt van de Commissie met betrekking tot de ontwikkeling van windparken in milieugevoelige gebieden, onder meer Natura 2000-gebieden, is uiteengezet in het antwoord op schriftelijke vraag 0339/04 van de heer Bernié (1).

Beperkingen van de jacht binnen een bufferzone rond windturbines, die exclusief worden ingesteld naar aanleiding van deze ontwikkelingen lijken niet gerechtvaardigd te kunnen worden om redenen van natuurbehoud, maar kunnen wel ingesteld zijn op grond van andere overwegingen met betrekking tot gezondheid en veiligheid.

De Gemeenschap heeft geen algemeen onderzoek uitgevoerd naar de sociaal-culturele gevolgen en de gevolgen voor het platteland, maar de communautaire programma's schrijven voor dat er voor de gefinancierde projecten op het gebied van duurzame energiebronnen in het algemeen, en van windenergie in het bijzonder, een effectbeoordeling plaatsvindt op sociaal, economisch en milieugebied.

---

(1)  Zie blz. 365.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/386 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/386

---

(2004/C 84 E/0449)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0391/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Haarverf en kans op kanker

Veel vrouwen van boven de 45 en een groeiende minderheid van de mannen boven de 45 jaar kleuren hun haar permanent. Nieuw Amerikaans onderzoek (zoals gepubliceerd in American Journal of Epidemiology, januari 2004) wijst uit dat vrouwen die vóór 1980 begonnen zijn hun haar te verven, 40 % meer kans hebben om non-Hodgkin, een vorm van lymfeklierkanker, op te lopen.

In 2002 stelden Amerikaanse onderzoekers (University of Southern California) al vast dat het regelmatig kleuren van haar leidt tot een twee maal zo hoge kans op blaaskanker. Ook komt door haarverfstoffen meer baarmoederkanker voor bij vrouwen.

Giftige chemische stoffen zoals parafenyleendiamine (PPD) en tetrahydro-6-nitroquinoxaline zijn waarschijnlijk de veroorzakers van deze vormen van kanker.

Is de Europese Commissie met mij van mening dat genoemde gevaarlijke stoffen niet mogen voorkomen in consumentenartikelen als haarkleurmiddelen?

Wat is de stand van zaken met betrekking tot het wetenschappelijk onderzoek door het wetenschappelijk comité voor cosmetische producten, zoals de Commissie op 17 januari 2002 meldde als antwoord op een schriftelijke vraag van collega Torben Lund (E-2881/01 (1))?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 maart 2004)

Behalve de informatie die verschaft is in het antwoord op schriftelijke vraag E-2881/01 van de heer Lund, zijn de volgende maatregelen genomen:

Op het niveau van het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten (WCCNVP)

Het WCCNVP heeft op 27 februari 2002 een discussiestuk goedgekeurd, dat op de website van het WCCNVP werd geplaatst. Belanghebbenden werd verzocht commentaar te leveren. Op 4 juni 2002 keurde het WCCNVP „A strategy for testing hair-dye cosmetic ingredients for their potential genotoxicity/mutagenicity” goed, en op 17 december 2002 ook nog een advies waarbij de „Basic requirements for toxicological dossiers to be evaluated by the SCCNFP” werden bijgewerkt.

Het bedrijfsleven moet dossiers indienen die in overeenstemming moeten zijn met bovengenoemde principes en met de „Notes of Guidance for testing of cosmetic ingredients for their safety evaluation”. De vijfde herziening van deze „notes” is op 20 oktober 2003 goedgekeurd.

Wat de risicobeoordeling betreft

Naar aanleiding van de publicatie van rapporten over een mogelijk verband tussen het gebruik van permanente haarkleurmiddelen en blaaskanker, heeft de Commissie in 2003 met de lidstaten en met vertegenwoordigers van zowel consumenten als het bedrijfsleven overleg gepleegd over een strategie voor de systematische beoordeling van deze haarkleurmiddelen. In juli 2003 is overeenstemming bereikt over deze strategie, die op de website van het directoraat-generaal Ondernemingen is gepubliceerd. Hoofdbestanddeel van de strategie is een gelaagde en gemoduleerde aanpak waarbij het bedrijfsleven binnen bepaalde termijnen veiligheidsdossiers over haarkleurmiddelen moet indienen, die dan door het WCCNVP worden beoordeeld. De acties en termijnen voor haarkleurmiddelen waarvoor afzonderlijk of in combinatie dossiers moeten worden ingediend, zijn in de gepubliceerde strategie vermeld. Het hoofddoel van deze strategie is het gebruik van stoffen zoals ingrediënten van haarkleurmiddelen te regelen op basis van de meest recente wetenschappelijke beoordeling van de dossiers.

Stoffen waarvoor geen dossier voor de risicobeoordeling door het WCCNVP is ingediend, worden onmiddellijk verboden, terwijl stoffen waarover wel informatie beschikbaar is, in een latere fase worden beoordeeld. De Commissie is bezig met de raadpleging van de lidstaten met betrekking tot een eerste lijst van meer dan 100 stoffen waarvoor eind september 2003 nog geen veiligheidsdossier was ingediend. Deze maatregel zal overeenkomstig de comitologieprocedure worden goedgekeurd. De indiende dossiers moeten uiterlijk in juli 2005 aan de nieuwe gegevensvoorschriften van het WCCNVP zijn aangepast. Na overleg met de lidstaten zal ook een termijn worden vastgesteld voor het testen van combinaties van stoffen, om de werkelijke blootstelling van de consumenten te simuleren.

De twee stoffen die door het geachte parlementslid worden vermeld, parafenyleendiamine (PPD) en tetrahydro-6-nitroquinoxaline, vallen eveneens onder deze strategie. Aangezien voor deze twee stoffen dossiers beschikbaar zijn, moeten uiterlijk in juli 2005 dossiers worden ingediend die aan de nieuwe gegevensvoorschriften van het WCCNVP zijn aangepast.

In een recente publicatie in het „American Journal of Epidemiology” (2) kwamen de auteurs tot de bevinding dat „vrouwen die vóór 1980 begonnen zijn hun haar te verven, een verhoogd risico lopen om non-Hodgkin, een vorm van lymfeklierkanker, te krijgen. Bij vrouwen die na 1980 dergelijke producten zijn beginnen te gebruiken, werd geen verhoogd risico vastgesteld. Er zijn aanvullende studies nodig, waarbij informatie onder vergelijkbare blootstellingsomstandigheden moet worden verzameld, om na te gaan of wij in andere populaties tot dezelfde bevindingen komen inzake het gebruik van haarkleur-middelen vóór 1980”. De Commissie zal alle publicaties over verbanden tussen het gebruik van haarkleurmiddelen en diverse vormen van kanker uitgebreid bestuderen en de resultaten van dit literatuuronderzoek ter analyse aan het WCCNVP voorleggen, zodat dit een uitgebreid, holistisch advies hierover kan uitbrengen.

---

(1)  PB C 115 E van 16.5.2002, blz. 185.

(2)  Zhang Y, Holford TR, Leaderer Β et al. „Hair-coloring products use and risk of Non-Hodkin's Lymphoma: A population-based case-control study in Connecticut”. American Journal of Epidemiology 2004; 159: 148-154.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/388 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/388

---

(2004/C 84 E/0450)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0392/04

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   De EU kan het zich veroorloven grote contingenten immigranten uit derdewereldlanden te blijven opnemen

Volgens Eurostat is de bevolking van de EU-15 in 2003 met 1276 200 personen gestegen tot 380,8 miljoen, maar 982 600 personen of 77 % van de groei bestaat uit immigranten, voornamelijk uit derdewereldlanden.

Tegelijkertijd laat Joseph Chamie, hoofd van het Bevolkingsfonds van de VN, weten dat de bevolking van de EU sinds 1998 terugloopt, en op basis van deze uitspraak wordt vervolgens beweerd dat de EU behoefte heeft aan immigratie uit derdewereldlanden.

Zoals bekend heeft de bevolking zich in enkele Oost- en Midden-Europese landen in negatieve zin ontwikkeld, en als Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland tot Europa worden gerekend, loopt de bevolking in alle landen van Europa samen enigszins terug, maar dit is duidelijk niet het geval in de EU-15.

Zoals bekend heeft de immigratiestroom uit de derde wereld met name de EU-15 als bestemming. Zoals heel goed bekend is, hebben de analyses van de Commissie zelf aangetoond dat de EU er, in verband met de veranderingen die het komende jaar optreden in de leeftijdssamenstelling van de bevolking, behoefte aan heeft dat een groter deel van de actieve beroepsbevolking zich op de arbeidsmarkt begeeft en daar langer blijft, omdat immigranten uit de derde wereld niet in staat zijn de opgeleide Europeanen te vervangen die de arbeidsmarkt vroegtijdig verlaten of die zich niet eens op de arbeidsmarkt begeven.

Kan de Commissie mededelen of zij van mening is dat de hopeloos overbevolkte grote steden in de EU, de overbelaste verkeersstelsels, de sociale stelsels die onder druk staan, de werkloosheid in de EU, en de omvangrijke sociale moeilijkheden en problemen in verband met misdaad die geassocieerd worden met immigrantenkringen in de EU, voor de EU aanleiding zijn om zulke omvangrijke contingenten mensen toe te laten die afkomstig zijn uit niet-westerse culturen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(10 maart 2004)

In haar mededeling over immigratie, integratie en werkgelegenheid van 3 juni 2003 (1), heeft de Commissie naar demografische ramingen verwezen die alle de vergrijzing van de Europese bevolking bevestigen alsook een afname van de bevolking tegen 2010-2020. De omvang van deze demografische ontwikkelingen laat ons toe te voorspellen dat de doelstelling van Lissabon van een arbeidsparticipatie van 70 % tegen 2010 bereikt en zelfs overschreden zal zijn.

Hoewel de economische gevolgen van de sociaal-demografische veranderingen slechts op termijn zichtbaar zullen worden, wordt er in meerdere lidstaten in een toenemend aantal gevallen een gebrek aan arbeidskrachten vastgesteld. De Commissie is van mening dat, hoewel immigratie niet als een realistische oplossing beschouwd kan worden om de gevolgen van de vergrijzing voor de arbeidsmarkt helemaal op te lossen, de migratie van werknemers op korte termijn kan bijdragen tot een vermindering van de vastgestelde tekorten aan arbeidskrachten. Zij kan eveneens bijdragen tot het spreiden van de repercussies van de demografische ontwikkelingen die plaats zullen hebben tussen 2010 en 2030.

Om op passende wijze aan de behoeften tegemoet te komen is een goed gecontroleerd gemeenschappelijk immigratiebeleid op communautair niveau nodig, aangevuld met een ambitieus integratiebeleid.

---

(1)  COM(2003)336 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/389 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/389

---

(2004/C 84 E/0451)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0405/04

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Uitbraak vogelgriep

| 1. | Kan de Europese Unie binnen 24 uur maatregelen nemen als in de Unie een geval van vogelgriep wordt ontdekt? |
| --- | --- |

1.

Kan de Europese Unie binnen 24 uur maatregelen nemen als in de Unie een geval van vogelgriep wordt ontdekt?

| 2. | Heeft de Europese Commissie een crisisbeheersingsplan opgesteld? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Europese Commissie een crisisbeheersingsplan opgesteld?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(24 maart 2004)

| 1. | Voor noodsituaties veroorzaakt door ernstige dierziekten beschikt de Commissie over procedures waardoor zij onmiddellijk kan reageren en, binnen de grenzen van haar verantwoordelijkheid, de nodige maatregelen kan nemen om de Gemeenschap tegen een dergelijk gevaar te beschermen. Zo bestaat er een netwerk van mobiele telefoons, waarmee binnen één uur informatie met de veterinaire autoriteiten van de lidstaten kan worden uitgewisseld en dat 24 uur per dag operationeel is. |
| --- | --- |

1.

Voor noodsituaties veroorzaakt door ernstige dierziekten beschikt de Commissie over procedures waardoor zij onmiddellijk kan reageren en, binnen de grenzen van haar verantwoordelijkheid, de nodige maatregelen kan nemen om de Gemeenschap tegen een dergelijk gevaar te beschermen. Zo bestaat er een netwerk van mobiele telefoons, waarmee binnen één uur informatie met de veterinaire autoriteiten van de lidstaten kan worden uitgewisseld en dat 24 uur per dag operationeel is.

Dat de Commissie in staat is snel te reageren, heeft ze in het verleden al diverse malen bewezen. Bij de uitbraak van mond- en klauwzeer in het Verenigd Koninkrijk in 2001 heeft de Commissie bijvoorbeeld binnen 24 uur na bevestiging van de uitbraak een vrijwaringsbesluit goedgekeurd, en tijdens de uitbraak van aviaire influenza in Nederland in 2003 werd in hetzelfde weekend waarin de uitbraak zich voordeed al een deskundige van de Gemeenschap naar Nederland gestuurd.

Toch wil de Commissie benadrukken dat het in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de lidstaten is om onmiddellijk de ziektebestrijdingsmaatregelen toe te passen die de communautaire wetgeving voorschrijft, bij een vermoeden of bevestiging van een uitbraak van een ernstige dierziekte zoals aviaire influenza in de Gemeenschap.

De lidstaten hebben dan ook rampenplannen klaarliggen, die door de Commissie zijn goedgekeurd. Om ervoor te zorgen dat de nieuwe lidstaten ook zulke plannen hebben, is de Commissie momenteel bezig de plannen door te nemen die deze landen conform het Toetredingsverdrag van 2003 hebben ingediend.

| 2. | De Commissie beschikt over een draaiboek, waarin staat welke maatregelen moeten worden genomen in een veterinaire noodsituatie die een ernstige bedreiging is voor de Gemeenschap. Dit draaiboek bevat een aantal standaarddocumenten die in alle officiële talen van de Gemeenschap beschikbaar zijn, zodat ze snel kunnen worden gebruikt. |
| --- | --- |

2.

De Commissie beschikt over een draaiboek, waarin staat welke maatregelen moeten worden genomen in een veterinaire noodsituatie die een ernstige bedreiging is voor de Gemeenschap. Dit draaiboek bevat een aantal standaarddocumenten die in alle officiële talen van de Gemeenschap beschikbaar zijn, zodat ze snel kunnen worden gebruikt.

Wat het risico van aviaire influenza voor de volksgezondheid betreft, keurt de Commissie binnenkort een werkdocument over een draaiboek voor een influenzapandemie in de Gemeenschap goed. Dit document beschrijft de belangrijkste doelstellingen van de te nemen maatregelen en schetst de rol van de Commissie en de lidstaten. Het behandelt de kernpunten die in een uitvoerige overlegprocedure naar voren zijn gekomen, zoals management en coördinatie, surveillance, preventie, risicobeperking en respons (met inbegrip van de beschikbaarheid van vaccins en antivirusvaccins) en communicatie en onderzoek. Dit overlegdocument is bedoeld voor een grotere effectiviteit van het beleid en de specifieke maatregelen voor de diverse stadia van een influenzapandemie, die aan de hand van de definities van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) worden toegelicht. Het document levert een toegevoegde waarde aan het nationale draaiboek, dat naar aanleiding van de recente uitbraken van aviaire influenza in Azië door de lidstaten wordt herzien en aangepast.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/390 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/390

---

(2004/C 84 E/0452)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0415/04

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Herziening betreffende het besluit over Norrmejerier (een zuivelbedrijf)

Norrmejerier bouwt een installatie voor het veredelen van melkwei, de biozuivering van afvalwater en de productie van groene energie. De duur van het project wordt verlengd tot 31 november 2004 maar Norrmejerier heeft nog zes maanden extra nodig om de installatie vorm te geven en het eindverslag af te werken. De installatie wordt in april 2005 in werking gesteld. Er kan niet met zekerheid gegarandeerd worden dat het eindverslag tegen die datum klaar is, daarom heeft Norrmejerier een verlenging gevraagd tot 31 mei. De bouw van de installatie is een zeer goed milieuproject dat fossiele energie uitspaart en het broeikaseffect vermindert.

De uitbetalingen van steun van LIFE aan Norrmejerier zijn onderbroken, hetgeen voor financiële problemen bij Norrmejerier zorgt.

Kan de Commissie overwegen het besluit om de steun aan Norrmejerier in te trekken nogmaals te bezien en ze zo de mogelijkheid te geven om het project af te werken volgens plan?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(25 maart 2004)

Het LIFE-project (1) beoogt bij te dragen tot de tenuitvoerlegging, de actualisering en de ontwikkeling van het communautaire milieubeleid en de milieuwetgeving, met name met betrekking tot de integratie van het milieuaspect in andere beleidsonderdelen, en tot de duurzame ontwikkeling in de Gemeenschap.

De begunstigden van LIFE verbinden zich ertoe om aan de voorschriften van het individuele besluit van de Commissie die op hun project van toepassing zijn en meer bepaald de administratieve standaardbepalingen te voldoen (cf. de LIFE-website (2)).

Het door de begunstigde Norrmejerier voorgestelde project LIFE00 ENV/S/854 heeft de bouw ten doel van een proefinstallatie voor de recycling van proteïnen en de terugwinning van energie in de zuivelproductie. Gezien de mogelijke positieve gevolgen voor het milieu, werd het projectvoorstel in 2000 geselecteerd. Om de begunstigde meer tijd te geven voor de tenuitvoerlegging van het project, werd uitzonderlijk een verlenging van 12 maanden toegestaan, die aan de oorspronkelijke driejarige termijn werden toegevoegd.

Onlangs ontving de Commissie een nieuwe verleng ingsaanvraag, maar zij besloot het project te beëindigen. De Commissie heeft het verzoek van het geachte parlementslid om dit besluit te herzien zorgvuldig bestudeerd, maar kan het niet inwilligen zonder daarbij in strijd met de administratieve standaardbepalingen te handelen die op alle LIFE-projecten in dezelfde mate van toepassing zijn. De begunstigde was niet in staat de verruimde termijnen te respecteren en kan aan de oorspronkelijke projectvoorwaarden niet voldoen, waardoor de resultaten van het project in gevaar komen. Het project is net van start gegaan en tot nu toe werd slechts een klein deel van de subsidiabele kosten gemaakt.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het financieringsinstrument voor het milieu (LIFE), PB L 192 van 28.7.2000.

(2)  http://www.europa.eu.int/comm/environment/life/home.htm

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/390 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/390

---

(2004/C 84 E/0453)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0417/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 februari 2004)

Betreft:   Ontslagen in de fabriek van de Finex-groep

Reeds in het verleden heeft de Finse Finex-groep die een kledingfabriek in Nogueira, Maia, Portugal bezit waar ooit ca. 1 000 werknemers werkzaam waren, haar personeel onder druk gezet om een ontslagregeling te aanvaarden. Momenteel telt de fabriek nog slechts 430 werknemers van wie er ongeveer 300 hebben ingestemd met een onaanvaardbare ontslagregeling zodat ze vóór het einde van deze maand op straat komen te staan. Er zij op gewezen dat de onderneming van diverse kanten financiële steun heeft ontvangen.

Kan de Commissie, in het licht van het voorafgaande, het volgende mededelen:

| 1. | Hoeveel communautaire steun is aan de Finex-groep in Portugal en in de andere landen van de Europese Unie uitgekeerd? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel communautaire steun is aan de Finex-groep in Portugal en in de andere landen van de Europese Unie uitgekeerd?

| 2. | Welke maatregelen zullen de Commissie en de Portugese regering treffen om de werkgelegenheid en alle rechten van de werknemers van Finex, waaronder vooral vrouwen, te verdedigen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen zullen de Commissie en de Portugese regering treffen om de werkgelegenheid en alle rechten van de werknemers van Finex, waaronder vooral vrouwen, te verdedigen?

| 3. | Is de Commissie bereid terugstorting te eisen van de financiële steun die aan de Finex-groep is verstrekt als Finex druk op zijn werknemers blijft uitoefenen om hun ontslag te aanvaarden? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid terugstorting te eisen van de financiële steun die aan de Finex-groep is verstrekt als Finex druk op zijn werknemers blijft uitoefenen om hun ontslag te aanvaarden?

Aanvullend antwoord van dhr. Dimas namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de FINEX-groep de volgende steun heeft ontvangen:

Communautair Bestek (CB) II

| (ín euro) |
| --- |
| | Totaal | Europees Sociaal Fonds (ESF) | Orçamento da Segurança Social OSS (budget sociale zekerheid) |
| PEDIP II | 20 467,54 | 15 350,65 | 5 116,89 |

(ín euro)

Totaal

Europees Sociaal Fonds (ESF)

Orçamento da Segurança Social OSS (budget sociale zekerheid)

PEDIP II

20 467,54

15 350,65

5 116,89

Aan de toekenning van financiële steun van het ESF voor beroepsopleidingsacties zijn geen voorwaarden verbonden in verband met het voortbestaan van de ondernemingen, maar meer in verband met de inachtneming van de voorwaarden inzake toegankelijkheid en subsidiabiliteit zoals vastgelegd in de op dat moment geldige verordeningen betreffende de toekenning van ESF-steun.

De Commissie meent dat investeringen in menselijke hulpbronnen van het grootste belang zijn op zowel nationaal als regionaal niveau. Wij benadrukken dat ESF-financiering niet een onderneming als zodang ondersteunt, maar dient voor investeringen in menselijk kapitaal, opdat individuen kunnen profiteren van opleidingsmaatregelen die hun inzetbaarheid verhogen. Overigens handelt voor zover de Commissie bekend is de betrokken onderneming niet in strijd met de regels betreffende bijstandverlening door de Structuurfondsen.

De Commissie deelt het geachte parlementslid verder mee dat de onderneming medefinanciering van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling heeft ontvangen ten bedrage van 308 413 EUR voor een op 11 februari 1996 goedgekeurd project in het kader van het programma voor modernisering van de economie (Communautair Bestek (CB) 2) (1).

---

(1)  Financiële bijstand voor Portugal voor een specifiek programma voor industriële ontwikkeling.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/391 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/391

---

(2004/C 84 E/0454)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0421/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Het intrekken van de tijdelijke beperking op het gebruik van vismeel in diervoeder

Commissaris David Byrne voor gezondheid en consumentenbescherming heeft in zijn antwoord op mijn vraag E-1601/03 (1) van 30 juni 2003 geantwoord dat besluit 2000/766/EG (2) van de Raad (een uitgebreid verbod in verband met diervoeder), uitgebreid met besluit 2001/9/EG (3) van de Commissie waarvan de meest recente wijziging in beide gevallen besluit 2002/248/EG (4) van de Commissie is, heeft tot doel te voorkomen dat vee wordt blootgesteld aan vlees- en beendermeel afkomstig van herkauwers, die mogelijk zijn besmet met de prionen die de oorzaak zijn van gekkekoeienziekte (ESB). Dit is een essentieel instrument om ESB bij het vee onder controle te krijgen en uit te roeien. Daarom is het nodig om garanties te bieden voor de veiligheid van rundvlees. Vismeel bevat geen enkel ESB-risico. Een verbod op dit soort meel in het voer heeft alleen te maken met controleredenen. In concreto kan aanwezigheid van vismeel een belemmering vormen voor de controle op de aanwezigheid van vlees- en beendermeel afkomstig van herkauwers. Volgens de eerste resultaten van laboratoriumonderzoek is het met de huidige opsporingsmethoden lastig om een besmetting van 0,1 % te ontdekken van proteïne afkomstig van zoogdieren in voer dat 5 % vismeel bevat. Toch is het door een wijziging van het microscopisch onderzoek mogelijk dat men binnenkort beschikt over analyses waarbij vismeel beter kan worden onderscheiden van andere dierlijke eiwitten; men beschikt evenwel nog niet over adequate analytische methodes om eiwit afkomstig van herkauwers te onderscheiden van eiwit afkomstig van andere soorten. Het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie tekent hierbij aan dat controle op het verbod ten aanzien van diervoeder gebreken vertoont. Het is de Commissie bekend dat de voorwaarden voor het gebruik van vismeel in voer voor niet-herkauwende dieren moeilijkheden heeft opgeleverd die sedert 2001 hebben geleid tot een vermindering van de markt voor dit soort meel voor de voeding van niet-herkauwende dieren. De komende zes tot twaalf maanden zal het verbod, nu de analyses zo zeer zijn verbeterd, geleidelijk worden afgeschaft, zolang dit niet overhaast gebeurt en wetenschappelijk terecht is.

Kan de Commissie meedelen of er een wijziging in de microscopische analyses heeft plaatsgevonden en of men inmiddels beschikt dan wel op korte termijn de beschikking krijgt over analyses die het makkelijker maken vismeel te onderscheiden van andere dierlijke eiwitten?

Kan de Commissie meedelen of zij is overgegaan of zal overgaan, en wanneer, tot intrekking van het tijdelijk verbod op het gebruik van vismeel in diervoer?

Kan de Commissie meedelen of zij zich bewust is van de sociaal-economische schade die aan de communautaire vismeelproductie is toegebracht door dit tijdelijk verbod en welke maatregelen zij heeft genomen of denkt te gaan nemen om het leed te verzachten?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 maart 2004)

Richtlijn 2003/126/EG van de Commissie van 23 december 2003 inzake de analysemethoden voor de bepaling van bestanddelen van dierlijke oorsprong in het kader van de officiële controle van diervoeders (5) behelst wijzigingen van de microscopische tests voor het opsporen van kleine hoeveelheden potentieel met Overdraagbare Spongiforme Encefalopathie (TSE) besmette proteïnen in diervoeders die vismeel bevatten. De lidstaten dienen deze richtlijn vóór 1 juli 2004 om te zetten.

Intussen voert het Centrum voor Gemeenschappelijk Onderzoek van de Commissie „ring trials” (vergelijkende precisietests) uit om de bekwaamheden van laboratoria in de huidige en de nieuwe lidstaten om deze tests uit te voeren met behulp van deze gewijzigde methode te controleren. De resultaten zullen naar verwachting in juni 2004 beschikbaar zijn. Als de resultaten van deze ring trials positief zijn, zal een herziening van de maatregelen betreffende vismeel overwogen worden.

Wat subsidies of compensatie betreft, blijkt uit een gedetailleerde analyse van de verordening betreffende het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (FIFG) dat de vismeel- en visolieverwerkende industrie over het algemeen niet in aanmerking komt voor overheidssteun. De Raad was van mening dat de beperkte middelen van het FIFG gebruikt moeten worden voor het rationaliseren van de visserijindustrie en voor het verminderen van het effect daarvan op mariene ecosystemen. Wat betreft ondersteuning van investeringen in verwerking: punt 2.4 van Bijlage III bij Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (6) specificeert: „Niet in aanmerking komen de investeringen die betrekking hebben op: (...) de visserij- en aquacultuurproducten die bestemd zijn om te worden gebruikt en te worden verwerkt voor andere doeleinden dan menselijke consumptie, behalve indien het gaat om investeringen die uitsluitend bestemd zijn voor de behandeling, de verwerking en de afzet van afvallen van visserij- en aquacultuurproducten.”

Wat betreft financiële compensatie voor het staken van activiteiten, of andere financiële compensatie, is het betreffende artikel 16 (Tijdelijke stillegging van activiteiten en financiële vergoeding voor andere maatregelen) alleen van toepassing op „vissers en eigenaars van vaartuigen”. Er zij op gewezen dat door de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (7), de Raad ermee heeft ingestemd om uit lid 1, onder c), van artikel 16 de mogelijkheid te schrappen om financiële compensatie te verlenen aan de verwerkende industrie in het algemeen „ ... wanneer deze voor haar voorziening afhankelijk is van het bestand waarop het herstelplan betrekking heeft, en de verminderde aanvoer niet met import kan worden gecompenseerd”.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 51.

(2)  PB L 306 van 7.12.2000, blz. 32.

(3)  PB L 2 van 5.1.2001, blz. 32.

(4)  PB L 84 van 28.3.2002, blz. 71.

(5)  PB L 339 van 24.12.2003.

(6)  PB L 337 van 30.12.1999.

(7)  PB L 358 van 31.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/393 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/393

---

(2004/C 84 E/0455)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0422/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   De HSL-lijn tussen Lubián en Orense in Galicië

De Spaanse regering heeft onlangs medegedeeld dat het HSL-traject tussen Lubián en Orense in Galicië gewijzigd zal worden in een dubbele spoorbaan. Hiermee komen de kosten van de aanleg van de spoorbaan op 1608 miljoen euro. Heeft de Spaanse regering hiervoor een financieringsaanvraag ingediend? Binnen welke termijn zal het gehele traject zijn aangelegd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(22 maart 2004)

Het traject van de hogesnelheidsspoorlijn tussen Lubian en Orense maakt geen deel uit van het trans-Europese vervoersnet (TEN-T), zoals in 1996 is vastgelegd (1), dat momenteel van kracht is. Werkzaamheden op dit traject worden bijgevolg niet uit de TEN-T-begroting gefinancierd. De spoorlijn tussen Lubian en Orense werd evenmin door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling of door het cohesiefonds gefinancierd.

Het traject van de hogesnelheidsspoorlijn tussen Lubian en Orense behoort echter wel tot de voorstellen van de Commissie in het kader van de lopende herziening van de communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnet. Het maakt inderdaad deel uit van prioritair project nummer 19 namelijk, „Interoperabiliteit van hogesnelheidsspoorlijnen op het Iberische schiereiland”. Na de definitieve vaststelling van de herziening van de huidige richtsnoeren waaronder ook project 19, door het Parlement en de Raad zal het traject van de hogesnelheidsspoorlijn tussen Lubian en Orense eventueel in aanmerking komen voor communautaire steun in het kader van de TEN-T-begroting.

Volgens de gegevens die werden verstrekt door de Spaanse vertegenwoordiger van de groep op hoog niveau betreffende het trans-Europese vervoersnet onder voorzitterschap van de heer Karel Van Miert zal het traject in 2010 worden voltooid.

---

(1)  Beschikking Nr. 1692/96/EG van het Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een transeuropees vervoersnet, PB L 228 van 9.9.1996.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/393 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/393

---

(2004/C 84 E/0456)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0428/04

van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Toekomst van regionale luchthavens in openbaar bezit na het recent besluit over de luchthaven van Charleroi in België en Ryanair

Kan de Europese Commissie met inachtneming van haar recent besluit over de luchthaven van Charleroi en Ryanair antwoord geven op de volgende vragen:

| 1. | Hoe kunnen luchthavens in de openbare hand nu nog concurreren met grote luchthavens in particulier bezit om vliegverkeer en nieuwe verbindingen aan te trekken? |
| --- | --- |

1.

Hoe kunnen luchthavens in de openbare hand nu nog concurreren met grote luchthavens in particulier bezit om vliegverkeer en nieuwe verbindingen aan te trekken?

| 2. | Heeft de Europese Commissie enige weerklank op haar besluit voor Charleroi ontvangen vanwege regionale luchthavens in openbaar bezit en zo ja, hoe luiden de reacties? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Europese Commissie enige weerklank op haar besluit voor Charleroi ontvangen vanwege regionale luchthavens in openbaar bezit en zo ja, hoe luiden de reacties?

| 3. | Is er enig onderzoek gedaan naar de economische invloed op de vluchttarieven die nu als gevolg van het besluit zullen gelden vanop luchthavens in openbaar bezit, en de weerslag op de regionale ontwikkeling op en in de omgeving van dit soort luchthavens? |
| --- | --- |

3.

Is er enig onderzoek gedaan naar de economische invloed op de vluchttarieven die nu als gevolg van het besluit zullen gelden vanop luchthavens in openbaar bezit, en de weerslag op de regionale ontwikkeling op en in de omgeving van dit soort luchthavens?

| 4. | Denkt de Europese Commissie nieuwe voorstellen voor de hele problematiek van luchthavenrechten en -taksen nog in overweging te nemen? |
| --- | --- |

4.

Denkt de Europese Commissie nieuwe voorstellen voor de hele problematiek van luchthavenrechten en -taksen nog in overweging te nemen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(29 maart 2004)

Elke luchthaven, of hij nu in openbare of in private handen is, moet zelf beslissen hoe hij het best de concurrentie met de andere luchthavens aangaat. Deze concurrentie mag echter niet worden verstoord door overheidssteun die, in welke vorm dan ook, door een lidstaat wordt verstrekt.

De Commissie heeft in 2002 een studie uitgevoerd om een algemene aanpak van de concurrentie tussen luchthavens in het algemeen en van de regels voor overheidssteun in het bijzonder te ontwikkelen. Deze studie kan worden geraadpleegd op de website van de Commissie: www.europa.eu.int/comm/transport/air/rules/indexen.htm. Op basis van de resultaten van deze studie en recente zaken zullen richtsnoeren worden ontwikkeld voor de toepassing van de communautaire regels inzake overheidssteun op luchthavens en luchtvaartmaatschappijen die op die luchthavens actief zijn.

De Commissie heeft van geen enkele regionale luchthaven een schriftelijke reactie ontvangen.

Het besluit in kwestie was gebaseerd op een klacht over de bijzondere situatie op de luchthaven van Charleroi. Er moest worden nagegaan of de specifieke voordelen die Ryanair daar geniet in overeenstemming zijn met de relevante bepalingen van het EG-Verdrag inzake overheidssteun. De Commissie heeft dan ook geen algemene economische effectbeoordeling uitgevoerd van het tariefniveau (de luchthavengelden) dat openbare luchthavens moeten hanteren naar aanleiding van het besluit van de Commissie van 3 februari 2004 over de activiteiten van Ryanair op de luchthaven van Charleroi. Een analyse van de weerslag van het besluit op de regionale ontwikkeling op en in de omgeving van dit soort luchthavens was niet nodig omdat overeenkomsten tussen regionale luchthavens en lagekostmaatschappijen door het besluit worden aangemoedigd, voorzover aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan. Dergelijke overeenkomsten maken immers een betere benutting van onderbenutte luchthavens mogelijk, dragen bij tot een oplossing voor congestieproblemen in het luchtvervoer en hebben tot gevolg dat de EU-burgers een ruimere keuze genieten.

Het werkprogramma van de Commissie voor 2004 voorziet in een nieuw initiatief voor een richtlijn betreffende luchthavengelden. De Commissie herinnert eraan dat de twee vorige initiatieven door de Raad niet zijn goedgekeurd (1).

---

(1)  PB C 147 van 16.6.1990 en PB C 257 van 22.8.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/394 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/394

---

(2004/C 84 E/0457)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0431/04

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Plannen van de Commissie voor de bouw van vliegtuigen die verticaal kunnen landen en opstijgen

Overwegende dat:

| — | Agusta-Westland, een Italiaans-Engels consortium, en Eurocopter, een Frans-Duits consortium, zijn de voornaamste Europese industrieën in de luchtvaartsector, vooral bij de bouw van helicopters; |
| --- | --- |

—

Agusta-Westland, een Italiaans-Engels consortium, en Eurocopter, een Frans-Duits consortium, zijn de voornaamste Europese industrieën in de luchtvaartsector, vooral bij de bouw van helicopters;

| — | Agusta-Westland heeft drie jaar geleden met het Amerikaanse bedrijf Bell-Textron een overeenkomst gesloten over het ontwerpen en bouwen van een BA 609-toestel dat verticaal kan landen en opstijgen met behulp van de knowhow van Bell-Boeing dat momenteel met een soortgelijk toestel bezig is maar dan voor militair gebruik; |
| --- | --- |

—

Agusta-Westland heeft drie jaar geleden met het Amerikaanse bedrijf Bell-Textron een overeenkomst gesloten over het ontwerpen en bouwen van een BA 609-toestel dat verticaal kan landen en opstijgen met behulp van de knowhow van Bell-Boeing dat momenteel met een soortgelijk toestel bezig is maar dan voor militair gebruik;

| — | deze projecten zijn al in een vergevorderd stadium, het consortium wil proefvluchten maken op de militaire luchthaven van Cameri in Piemonte en voor 2007 de eerste toestellen op de markt brengen; |
| --- | --- |

—

deze projecten zijn al in een vergevorderd stadium, het consortium wil proefvluchten maken op de militaire luchthaven van Cameri in Piemonte en voor 2007 de eerste toestellen op de markt brengen;

| — | de Commissie heeft in het verleden een soortgelijk plan opgesteld dat zowel als TILL-ROTOR als ERICA bekend stond, |
| --- | --- |

—

de Commissie heeft in het verleden een soortgelijk plan opgesteld dat zowel als TILL-ROTOR als ERICA bekend stond,

kan de Commissie meedelen of:

| — | het klopt dat zij met een nieuw soortgelijk project bezig is dat bekend staat als FINE TRIP en waarvoor de aanloopkosten tot 2015 worden geraamd op 90-100 miljard euro voor een vliegtuig van 10 ton en 20 plaatsen voor passagiers en dat het in 2002 een exclusief verzoek hiertoe heeft overgebracht aan Agusta-Westland en Eurocopter, |
| --- | --- |

—

het klopt dat zij met een nieuw soortgelijk project bezig is dat bekend staat als FINE TRIP en waarvoor de aanloopkosten tot 2015 worden geraamd op 90-100 miljard euro voor een vliegtuig van 10 ton en 20 plaatsen voor passagiers en dat het in 2002 een exclusief verzoek hiertoe heeft overgebracht aan Agusta-Westland en Eurocopter,

| — | of er inmiddels een onderzoeks- en ontwerpcontract is afgesloten met Agusta en Eurocopter, terwijl een van deze bedrijven bezig is met het voltooiien van een soortgelijk project met de Amerikaanse industrie? |
| --- | --- |

—

of er inmiddels een onderzoeks- en ontwerpcontract is afgesloten met Agusta en Eurocopter, terwijl een van deze bedrijven bezig is met het voltooiien van een soortgelijk project met de Amerikaanse industrie?

Antwoord van mevrouw Busquin namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Europese helikopterindustrie heeft al een voorstel ingediend voor een grootschalig project van kantelrotoren uit hoofde van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) (KP5). Het voorstel is tweemaal zonder succes ingediend. Ondertussen is in het kader van KP5 een aantal kritische technologieprojecten geselecteerd die draaien om elementaire O & O-onderwerpen met betrekking tot kantelrotortechniek. Afhankelijk van de resultaten en het potentieel van lopend onderzoek, bestaat er een mogelijkheid dat het onderwerp kantelrotortechnologie wordt toegevoegd aan het werkprogramma voor de derde uitnodiging tot het indienen van voorstellen, die gepubliceerd moet worden in mei 2005, uit hoofde van het zesde kaderprogramma voor OTO (KP6, 2002-2006). Als deze mogelijkheid bevestigd wordt, kan naar schatting een budget van 90-100 miljoen euro beschikbaar worden gesteld voor dit onderzoek, waarvan maximaal 50 % afkomstig is uit de KP6-begroting. Het is bekend dat de Europese industrie zichzelf voorbereidt op deze mogelijkheid. In de huidige versie van het KP 6-werkprogramma luchtvaart wordt geen specifieke melding gemaakt van de ontwikkeling van een kantelrotor.

In 2002 is geen contract getekend tussen de Commissie en Agusta en/of Eurocopter. Daarnaast financiert de Commissie projecten over onderzoek, technologische ontwikkeling en conceptvalidatie. Industriële projectontwikkeling is niet opgenomen in de activiteiten die onder het kaderprogramma van de Commissie vallen.

Als verduidelijking dient te worden opgemerkt dat ERICA een industrieel haalbaarheidsonderzoek (geen Europees project) is dat gezamenlijk wordt uitgevoerd door Agusta-Westland en Eurocopter. Hierin wordt een ander technologisch concept onderzocht dan dat waarop BA609 gebaseerd is.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/395 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/395

---

(2004/C 84 E/0458)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0432/04

van Helle Thorning-Schmidt (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Passief roken

De Commissie heeft er herhaaldelijk op gewezen dat passief roken een probleem voor de volksgezondheid betekent. Diverse onderzoeken op dit vlak tonen aan dat personen die passief meeroken, met name in verband met hun werk, ernstige gezondheidsproblemen kunnen krijgen.

Is de Commissie van mening dat roken niet enkel een probleem voor de volksgezondheid is maar ook een probleem betreffende de werkomgeving? Is de Commissie voornemens om wetsvoorstellen in te dienen tot bescherming van de werknemers tegen de gezondheidsrisico's van roken in de werkomgeving? Op welke wijze zal de Commissie te werk gaan en wat is het tijdschema voor deze eventuele maatregelen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid dat omgevingstabaksrook niet alleen een gezondheidsprobleem maar ook een beroepsrisico vormt. Uit studies blijkt dat wie geregeld aan tabaksrook is blootgesteld, een verhoogd risico van 25 % loopt op ziekten die met roken verband houden (bijvoorbeeld kanker en cardiovasculaire ziekten).

Dankzij verschillende richtlijnen ter bevordering van de gezondheid en de veiligheid op het werk is roken op het werk aan beperkingen onderworpen. Neem bijvoorbeeld Richtlijn 89/654/EEG van de Raad (1), waarin wordt voorgeschreven dat maatregelen moeten worden genomen om niet-rokers te beschermen tegen het ongemak van tabaksrook in ontspanningsruimten. Bovendien bepaalt Richtlijn 90/394/EEG (2) van de Raad dat in zones waar de werknemers aan carcinogene agentia worden of kunnen worden blootgesteld, bordjes met „roken verboden” moeten worden aangebracht. Verder wordt in Richtlijn 92/85/EEG (3) van de Raad koolmonoxide als een van de chemische agentia genoemd waarvoor de werkgever de aard, de mate en de duur van blootstelling van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie moet vaststellen. In het verlengde hiervan moet de werkgever aanvullende maatregelen nemen om te voorkomen dat deze werkneemsters aan deze risico's worden blootgesteld. Last but not least bepaalt Richtlijn 89/391/EEG (4) van de Raad dat de werkgever over een beoordeling van de risico's voor de gezondheid en de veiligheid op het werk moet beschikken (inclusief een beoordeling van de risico's voor groepen werknemers die aan bijzondere risico's zijn blootgesteld).

Passief roken moet daarom in risicobeoordelingen aan bod komen en er moeten gepaste preventieve maatregelen worden genomen. Deze maatregelen van uiteenlopende technische en/of organisatorische aard hangen af van de kenmerken van de werkplaats en leiden niet noodzakelijk tot een volledig verbod.

Alle Gemeenschaprecht ter verdere bescherming van werknemers tegen gezondheidsrisico's ten gevolge van blootstelling aan tabaksrook wordt op artikel 137 van het EG-Verdrag gebaseerd.

Het is zaak de keuze van beleidsinstrumenten ter verdere bescherming van werknemers tegen gezondheidsrisico's ten gevolge van blootstelling aan tabaksrook grondig te overwegen. Tabaksrook is niet alleen kankerverwekkend en reprotoxisch maar veroorzaakt ook andere cardiovasculaire en ademhalingsziekten. Daarom moet nagegaan worden of de kaderrichtlijn 89/391/EEG, de richtlijn over carcinogene agentia, de richtlijn over chemische agentia en de andere bovenvermelde richtlijnen de gezondheid van de werknemers niet al voldoende beschermen, voordat een beslissing over toekomstige maatregelen wordt genomen.

Krachtens artikel 138 van het EG-Verdrag moeten de Europese sociale partners worden geraadpleegd voordat de Commissie een gedetailleerd voorstel indient. In overeenstemming met artikel 139 kunnen ze beslissen over een overeenkomst te onderhandelen. In een later stadium moet ook het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats worden geraadpleegd.

Ondertussen blijft de Commissie nationale en regionale maatregelen stimuleren. Er is op dit niveau de laatste tijd heel wat gebeurd. Ierland staat op het punt om vanaf eind maart 2004 de eerste lidstaat te worden waar roken in cafés en restaurants verboden is. Het Zweedse parlement heeft onlangs aangekondigd van plan te zijn roken op het werk vanaf 2005 te verbieden. De Spaanse regering gaat momenteel na of het mogelijk is roken op het werk (en vooral in cafés en restaurants) volledig te verbieden. De regering van het Verenigd Koninkrijk beraadslaagt over de vraag of het mogelijk is de beslissingsmacht in deze materie aan de gemeenteraden over te dragen.

---

(1)  Richtlijn 89/654/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor arbeidsplaatsen (eerste bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG), PB L 393 van 30.12.1989.

(2)  Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG), PB L 196 van 26.7.1990.

(3)  Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG), PB L 348 van 28.11.1992.

(4)  Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, PB L 183 van 29.6.1989.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/397 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/397

---

(2004/C 84 E/0459)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0433/04

van Seán Ó Neachtain (UEN) aan de Commissie

(9 februari 2004)

Betreft:   De status van Gaeilge bij de aanwerving van personeel voor EU-instellingen

De herziene versie van de verordening tot vaststelling van het statuut van het personeel, die door de Commissie is goedgekeurd op 18 november 2003, houdt een aanpassing in van artikel 45 (Promotie), tweede streepje, en bepaalt het volgende: „Voor hun eerste bevordering na aanwerving moeten de ambtenaren aantonen in staat te zijn in een derde taal van de in artikel 314 van het EG-Verdrag genoemde talen te werken”. Artikel 314 verwijst naar de Verdragstalen, waaronder Gaeilge (Iers), en bijgevolg moet deze taal voortaan bij promoties evenwaardig met de andere talen van de Gemeenschap beschouwd worden.

Geeft de Commissie toe dat er nu een abnormaliteit ontstaat doordat Gaeilge in aanmerking kan worden genomen voor promoties, maar niet voor aanwervingen en dat een aanpassing van de aanwervingsprocedures noodzakelijk is om Gaeilge evenwaardig te behandelen wat betreft taalvereisten bij de aanwerving van personeel voor EU-instellingen? Hoe en wanneer is de Commissie van plan om deze situatie recht te zetten?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(16 maart 2004)

Op 19 mei 2003 heeft de Raad Algemene Zaken en Buitenlandse Betrekkingen beslist dat het herziene personeelsstatuut aan ambtenaren die het Iers als derde werktaal machtig zijn, de mogelijkheid biedt zich op deze kennis te beroepen om in aanmerking te komen voor hun eerste promotie. Vanaf 1 mei 2004, de datum waarop het nieuwe personeelsstatuut van kracht wordt, zal het Iers op dezelfde wijze worden behandeld als de andere talen die in artikel 314 van het EG-Verdrag zijn vermeld, namelijk de talen waarin het EG-Verdrag en het EU-Verdrag zijn opgesteld.

Overeenkomstig artikel 28 van het personeelsstatuut moeten ambtenaren bij hun aanstelling blijk geven van „een voldoende kennis van een andere taal der Gemeenschappen (naast zijn eerste taal) voorzover dit voor de door hen te verrichten werkzaamheden noodzakelijk is”. De term „taal der Gemeenschappen” is niet gedefinieerd in het personeelsstatuut, maar is altijd geïnterpreteerd als de „officiële talen en de werktalen van de instellingen der Gemeenschap”, zoals vastgesteld in Verordening 1/58 (1).

Ten tijde van de toetredingsonderhandelingen met Ierland, begin jaren 70, heeft de Raad ermee ingestemd dat het Iers, volgens de Ierse grondwet de eerste officiële taal van Ierland, wordt beschouwd als een Verdragstaai en een taal van alle besluiten met Verdragsstatus, maar niet als een officiële taal van de instellingen van de Gemeenschap overeenkomstig Verordening 1/58. Iers behoort dus niet tot de talen die in aanmerking worden genomen bij indiensttreding. Als de Ierse regering (of een andere bevoegde instantie) deze status wenst te veranderen, kan zij overeenkomstig artikel 290 van het EG-Verdrag de steun van de Raad vragen voor een voorstel tot wijziging van Verordening 1/58. Voorzover de Commissie weet, zijn dergelijke formele stappen totnogtoe niet ondernomen.

De unieke positie van het Iers in het talenbeleid van de Gemeenschap blijkt duidelijk uit het feit dat de Ierse burgers krachtens artikel 21 van het EG-Verdrag het recht hebben de instellingen in het Iers aan te schrijven en ook in die taal antwoord te krijgen, ook al worden de communautaire wetgeving en andere formele documenten niet in het Iers opgesteld. Deze unieke positie blijkt nu ook uit het herziene personeelsstatuut, waarbij Iers als derde taal bij promotie wordt beschouwd, maar niet als tweede taal bij indiensttreding. De Commissie is niet voornemens aanvullende voorstellen tot wijziging van het herziene personeelsstatuut in te dienen. Indien de Verdragsbepalingen met betrekking tot de Ierse taal zouden wijzigen, zal natuurlijk in het personeelsstatuut rekening worden gehouden met deze wijzigingen en de gevolgen ervan.

---

(1)  EEG Raad: Verordening nr. 1 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap, PB Β 17 van 6.10.1958.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/398 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/398

---

(2004/C 84 E/0460)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0434/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   EURO 0

Bij richtlijn 1999/96/EEG (1) worden in twee fasen strengere grenswaarden voor de emissie van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen ingevoerd. In de eerste fase — EURO 4 — wordt, vergeleken met de huidige uitstoot, met ingang van 2006 de emissie van stikstofoxiden met 30 % en die van deeltjes met 80 % verlaagd.

In de tweede fase — EURO 5 — die met ingang van 2005 voor alle nieuwe bedrijfsvoertuigen zal gelden, wordt een verlaging van de uitstoot van stikstofoxide met 60 % beoogd. Bovendien onderzoekt de Commissie een verdere verlaging van de uitstoot — EURO 6 — die voor 2012-2013 is voorzien.

Wanneer denkt de Commissie met het oog op de deze ontwikkelingen waarmee alleen een verlaging van de emissie voor nieuwe voertuigen wordt voorgeschreven, deze normen bijvoorbeeld ook voor oudere bedrijfsvoertuigen van de klasse EURO 0 toe te passen, respectievelijk deze uiterst luchtvervuilende voertuigen te verbieden?

---

(1)  PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/398 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/398

---

(2004/C 84 E/0461)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0435/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   EURO 1

Bij richtlijn 1999/96/EEG (1) worden in twee fasen strengere grenswaarden voor de emissie van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen ingevoerd. In de eerste fase — EURO 4 — wordt, vergeleken met de huidige uitstoot, met ingang van 2006 de emissie van stikstofoxiden met 30 % en die van deeltjes met 80 % verlaagd.

In de tweede fase — EURO 5 — die met ingang van 2005 voor alle nieuwe zware bedrijfsvoertuigen zal gelden, wordt een verlaging van de uitstoot van stikstofoxide met 60 % beoogd. Bovendien onderzoekt de Commissie een verdere verlaging van de uitstoot — EURO 6 — die voor 2012-2013 is voorzien.

Wanneer denkt de Commissie met het oog op de deze ontwikkelingen waarmee alleen een verlaging van de emissie voor nieuwe voertuigen wordt voorgeschreven, deze normen bijvoorbeeld ook voor oudere bedrijfsvoertuigen van de klasse EURO 1 toe te passen, respectievelijk deze uiterst luchtvervuilende voertuigen te verbieden?

---

(1)  PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/398 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/398

---

(2004/C 84 E/0462)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0436/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   EURO 2

Met richtlijn 1999/96/EEG (1) worden in twee fasen strengere grenswaarden voor de emissie van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen ingevoerd. In de eerste fase — EURO 4 — wordt, vergeleken met de huidige uitstoot, met ingang van 2006 de emissie van stikstofoxiden met 30 % en die van deeltjes met 80 % verlaagd.

In de tweede fase — EURO 5 — die met ingang oktober 2009 zal gelden voor alle nieuwe bedrijfsvoertuigen, wordt bepaald dat de uitstoot van stikstofoxide met 60 % moet worden verlaagd. Bovendien onderzoekt de Commissie een verdere beperking van de uitstoot — EURO 6 — die is voorzien voor 2012-2013.

Wanneer denkt de Commissie met het oog op de deze ontwikkelingen waarmee een verlaging van de emissie alleen voor nieuwe voertuigen wordt voorgeschreven, deze normen bijvoorbeeld ook voor oudere bedrijfsvoertuigen van de klasse EURO 2 toe te passen, respectievelijk deze uiterst luchtvervuilende voertuigen te verbieden?

---

(1)  PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/399 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/399

---

(2004/C 84 E/0463)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0437/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   EURO 5

In het antwoord op mijn schriftelijke vragen E-3639/03 (1) en E-3502/03 (1) over de belasting met schadelijke stoffen in het Eisack- en Wippdal en de luchtkwaliteitnorm van gebieden met een groot verkeersaanbod werd ik gewezen op richtlijn 1999/96/EG (2) waarmee strengere grenswaarden voor de uitstoot van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen in twee fasen worden ingevoerd. Met de eerste fase — EURO 4 — wordt, vergeleken met de huidige emissie, met ingang van 2006 de uitstoot van stikstofoxiden met 30 % en die van deeltjes met 80 % verlaagd.

De tweede fase — EURO 5 — die met ingang van oktober 2009 voor alle nieuwe zware bedrijfsvoertuigen zal gelden, schrijft een verlaging van de uitstoot van stikstofoxiden voor met 60 %.

Zou het met het oog op de bedreiging van de gezondheid van omwonenden van gebieden met een groot verkeersaanbod niet zinnig zijn deze fase te vervroegen, misschien tot het jaar 2007, en zowel de emissie van stikstofoxiden als die van deeltjes veel eerder en veel sterker te beperken?

Kan de Commissie hierop reageren?

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/399 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/399

---

(2004/C 84 E/0464)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0438/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   EURO 6

Bij richtlijn 1999/96/EEG (1) worden in twee fasen strengere grenswaarden voor de emissie van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen ingevoerd. In de eerste fase — EURO 4 — wordt, vregeleken met de huidige uitstoot, met ingang van 2006 de emissie van stikstofoxiden met 30 % en die van deeltjes met 80 % verlaagd.

De tweede fase — EURO 5 — die met ingang van 2005 voor alle nieuwe zware bedrijfsvoertuigen zal gelden, wordt een verlaging van de uitstoot van stikstofoxide met 60 % beoogd. Bovendien onderzoekt de Commissie een verdere verlaging van de uitstoot — EURO 6 — die voor 2012-2013 is voorzien.

Er zou de voorkeur aan moeten worden gegeven deze fase vóór 2012 in te voeren, omdat tot dat tijdstip de belasting met schadelijke stoffen van omwonenden en de luchtvervuiling in het algemeen aanzienlijk zou kunnen escaleren.

Kan de Commissie hierop reageren?

---

(1)  PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/400 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/400

---

(2004/C 84 E/0465)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0439/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   Grenswaarden voor de emissie van stikstofoxiden

In het antwoord op mijn schriftelijke vragen E-3639/03 (1) en E-3502/03 (1) betreffende de belasting met schadelijke stoffen in het Eisack- en Wippdal en de luchtkwaliteitnorm in gebieden met een groot verkeersaanbod werd ik gewezen op richtlijn 1999/96/EG (2), waarin strengere grenswaarden voor de emissie van nieuwe bedrijfswagens in twee fasen worden uitgevoerd. In de eerste fase — EURO 4 — wordt, vergeleken met de huidige emissies, met ingang van 2006 de emissie van stikstofoxiden met 30 % verlaagd.

Zou het met het oog op de bedreiging van de gezondheid van omwonenden van gebieden met een groot verkeersaanbod niet zinvol zijn deze fase eerder in te voeren, misschien al in 2005, en de uitstoot van stikstofoxiden nog meer te verlagen, bijvoorbeeld met 40 of 50 %?

Kan de Commissie hierop reageren?

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/400 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/400

---

(2004/C 84 E/0466)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0440/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   Grenswaarden voor de emissie van deeltjes

In het antwoord op mijn schriftelijke vragen E-3639/03 (1) en E-3502/03 (1) betreffende de belasting met schadelijke stoffen in het Eisack- en Wippdal en de luchtkwaliteitnorm in gebieden met een zeer groot verkeersaanbod werd ik gewezen op richtlijn 1999/96/EG (2), waarmee strengere grenswaarden voor de emissie van nieuwe zware bedrijfswagens in twee fasen worden ingevoerd. In de eerste fase — EURO 4 — wordt, vergeleken met de huidige uitstoot, met ingang van 2006 de emissie van deeltjes met 80 % verlaagd.

Zou het met het oog op de bedreiging van de gezondheid van aanwonenden van trajecten met een groot verkeersaanbod niet zinvol zijn om deze fase eerder in te voeren — misschien al in 2005 — en de uitstoot van deeltjes geheel uit te sluiten?

Kan de Commissie hierop reageren?

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/400 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/400

---

(2004/C 84 E/0467)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0441/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   Deeltjesfilter

Bij richtlijn 1999/96/EEG (1) worden in twee fasen strengere grenswaarden voor de emissie van nieuwe zware bedrijfsvoertuigen ingevoerd. In de eerste fase — EURO 4 — worden, vergeleken met de huidige emissies, met ingang van 2006 de emissie van stikstofoxiden met 30 % en die van deeltjes met 80 % verlaagd.

Voor de tweede fase — EURO 5 — die met ingang van oktober 2009 voor alle zware bedrijfsvoertuigen zal gelden, is bepaald dat de uitstoot van stikstofoxide met 60 % moet worden verlaagd. Bovendien onderzoekt de Commissie een verdere verlaging van de emissiegrenswaarden — EURO 6 — die voorzien is voor 2012-2013.

Kan de Commissie met het oog op deze ontwikkelingen, waarin alleen de verlaging van de emissie voor nieuwe voertuigen wordt voorzien, niet — als overgangsoplossing tot 2006 — een algemene en verplichte inbouw van een deeltjesfilter voor alle — uiterst vervuilende — voertuigen invoeren?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Liikanen namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0434/04, E-0435/04, E-0436/04, E-0437/04, E-0438/04, E-0439/04, E-0440/04 en E-0441/04

(31 maart 2004)

| 1. | Met betrekking tot de toepassing van meer recente emissienormen op oudere voertuigen en maatregelen ter aanpassing (retrofitting) van die voertuigen:






  — | De momenteel verplichtende of toekomstige emissienormen voor uitlaten in Richtlijn 1999/96/EG (2) zijn alleen van toepassing op nieuwe zware bedrijfsvoertuigen, voor doeleinden van typegoedkeuring, om de verkoop van dergelijke nieuwe voertuigen in de gehele EU zonder belemmeringen mogelijk te maken. |
| --- | --- | --- |

1.

Met betrekking tot de toepassing van meer recente emissienormen op oudere voertuigen en maatregelen ter aanpassing (retrofitting) van die voertuigen:

—

De momenteel verplichtende of toekomstige emissienormen voor uitlaten in Richtlijn 1999/96/EG (2) zijn alleen van toepassing op nieuwe zware bedrijfsvoertuigen, voor doeleinden van typegoedkeuring, om de verkoop van dergelijke nieuwe voertuigen in de gehele EU zonder belemmeringen mogelijk te maken.

| — | De toepassing van Euro 4-, Euro 5- of Euro 6-emissienormen op oudere voertuigen die eerder typegoedgekeurd zijn op basis van de toen geldende Euro 0-, Euro 1- of Euro 2-normen is geen eenvoudige zaak. Technische aanpassing achteraf (retrofitting) is een mogelijkheid, maar een Euro 0-, Euro 1- of Euro 2-voertuig kan niet worden uitgerust met een uitlaatgasbehandelingssysteem dat voldoet aan alle emissiegrenswaarden van Euro 4, 5 of 6. Deeltjesfilters zouden echter wel de uitstoot van deeltjes verder kunnen beperken, mogelijk tot het Euro 3-niveau, of bij een Euro 2-motor tot het Euro 4-niveau. |
| --- | --- |

—

De toepassing van Euro 4-, Euro 5- of Euro 6-emissienormen op oudere voertuigen die eerder typegoedgekeurd zijn op basis van de toen geldende Euro 0-, Euro 1- of Euro 2-normen is geen eenvoudige zaak. Technische aanpassing achteraf (retrofitting) is een mogelijkheid, maar een Euro 0-, Euro 1- of Euro 2-voertuig kan niet worden uitgerust met een uitlaatgasbehandelingssysteem dat voldoet aan alle emissiegrenswaarden van Euro 4, 5 of 6. Deeltjesfilters zouden echter wel de uitstoot van deeltjes verder kunnen beperken, mogelijk tot het Euro 3-niveau, of bij een Euro 2-motor tot het Euro 4-niveau.

| — | Een oudere Euro 0-, 1- of 2-motor kan eventueel vervangen worden door een Euro 4-, 5- of 6-motor, maar dat hangt af van de compatibiliteit tussen het voertuigchassis en de nieuwe motor. Dit zal echter meestal geen kosteneffectieve oplossing zijn voor de gebruikers van zware bedrijfsvoertuigen. |
| --- | --- |

—

Een oudere Euro 0-, 1- of 2-motor kan eventueel vervangen worden door een Euro 4-, 5- of 6-motor, maar dat hangt af van de compatibiliteit tussen het voertuigchassis en de nieuwe motor. Dit zal echter meestal geen kosteneffectieve oplossing zijn voor de gebruikers van zware bedrijfsvoertuigen.

| — | De geldende communautaire wetgeving bevat geen voorschriften betreffende vervanging of aanpassing achteraf (retrofitting) en lidstaten kunnen desbetreffende bepalingen in nationale wetegeving invoeren, wanneer zij de kennisgevingsprocedure volgen. Het verdient de voorkeur wanneer retrofit-maatregelen niet slechts betrekking hebben op slechts één bepaalde vorm van verontreiniging, maar in het algemeen het aanbrengen van algemeen werkzame emissiebeheersingsapparatuur bevorderen. |
| --- | --- |

—

De geldende communautaire wetgeving bevat geen voorschriften betreffende vervanging of aanpassing achteraf (retrofitting) en lidstaten kunnen desbetreffende bepalingen in nationale wetegeving invoeren, wanneer zij de kennisgevingsprocedure volgen. Het verdient de voorkeur wanneer retrofit-maatregelen niet slechts betrekking hebben op slechts één bepaalde vorm van verontreiniging, maar in het algemeen het aanbrengen van algemeen werkzame emissiebeheersingsapparatuur bevorderen.

| — | Retrofitting is een maatregel die overwogen wordt in het kader van het „Schone lucht voor Europa”-programma; in de eerste helft van 2005 zal een verslag worden ingediend betreffende een thematische strategie voor het terugdringen van de luchtvervuiling. |
| --- | --- |

—

Retrofitting is een maatregel die overwogen wordt in het kader van het „Schone lucht voor Europa”-programma; in de eerste helft van 2005 zal een verslag worden ingediend betreffende een thematische strategie voor het terugdringen van de luchtvervuiling.

| — | Het geachte parlementslid stelt een algemene eis voor betreffende het monteren van deeltjesfilters op alle oudere zware bedrijfsvoertuigen. Aangezien een dergelijke maatregel een zaak van de lidstaten zou zijn, kan de Commissie niet zeggen of de lidstaten een dergelijk initiatief zouden ondersteunen. |
| --- | --- |

—

Het geachte parlementslid stelt een algemene eis voor betreffende het monteren van deeltjesfilters op alle oudere zware bedrijfsvoertuigen. Aangezien een dergelijke maatregel een zaak van de lidstaten zou zijn, kan de Commissie niet zeggen of de lidstaten een dergelijk initiatief zouden ondersteunen.

| 2. | Met betrekking tot het vervroegen van de toepassing van reeds overeengekomen emissienormen:






  — | Alle zware bedrijfsvoertuigen die vanaf 1 oktober 2006 in dienst worden genomen, dienen te voldoen aan de Euro 4-fase. Nieuwe typen zware bedrijfsvoertuigen moeten echter al vanaf 1 oktober 2005 aan de Euro 4-eisen voldoen. |
| --- | --- | --- |

2.

Met betrekking tot het vervroegen van de toepassing van reeds overeengekomen emissienormen:

—

Alle zware bedrijfsvoertuigen die vanaf 1 oktober 2006 in dienst worden genomen, dienen te voldoen aan de Euro 4-fase. Nieuwe typen zware bedrijfsvoertuigen moeten echter al vanaf 1 oktober 2005 aan de Euro 4-eisen voldoen.

| — | De Euro 4-emissiegrenswaarden zijn overeengekomen tussen het Parlement en de Raad in een medebeslissingsprocedure. De Commissie is niet van plan een andere begindatum voor de toepassing van het Euro 4-stadium voor te stellen of de Euro 4 NOx of deeltjesemissiegrenswaarden verder te verlagen, aangezien de industrie al ver gevorderd met het aanpassen van motoren en emissiebeheer-singsstrategieën aan de Euro 4-fase. Het is nu te laat om de spelregels te veranderen. |
| --- | --- |

—

De Euro 4-emissiegrenswaarden zijn overeengekomen tussen het Parlement en de Raad in een medebeslissingsprocedure. De Commissie is niet van plan een andere begindatum voor de toepassing van het Euro 4-stadium voor te stellen of de Euro 4 NOx of deeltjesemissiegrenswaarden verder te verlagen, aangezien de industrie al ver gevorderd met het aanpassen van motoren en emissiebeheer-singsstrategieën aan de Euro 4-fase. Het is nu te laat om de spelregels te veranderen.

| — | De Euro 5-emissiewaarden zijn eveneens overeengekomen tussen het Parlement en de Raad in een medebeslissingsprocedure. Ook op dit punt is de Commissie niet van plan een voorstel te doen om de datum van invoering van de Euro 5-normen met een jaar te vervroegen. |
| --- | --- |

—

De Euro 5-emissiewaarden zijn eveneens overeengekomen tussen het Parlement en de Raad in een medebeslissingsprocedure. Ook op dit punt is de Commissie niet van plan een voorstel te doen om de datum van invoering van de Euro 5-normen met een jaar te vervroegen.

| — | De Commissie bestudeert momenteel de Euro 6-emissiegrenswaarden voor zware bedrijfsvoertuigen met het oog op het beperken van de emissie van NOx en de totale hoeveelheid deeltjes. De Commissie bestudeert eveneens het probleem van de ultrafijne deeltjes, die ervan verdacht worden bij te dragen tot bepaalde gezondheidseffecten, met het oog op het bepalen van een specifieke grenswaarde voor ultrafijne deeltjes (m.b.t. omvang en/of aantallen). De noodzakelijke nieuwe meetprocedures zijn in voorbereiding. |
| --- | --- |

—

De Commissie bestudeert momenteel de Euro 6-emissiegrenswaarden voor zware bedrijfsvoertuigen met het oog op het beperken van de emissie van NOx en de totale hoeveelheid deeltjes. De Commissie bestudeert eveneens het probleem van de ultrafijne deeltjes, die ervan verdacht worden bij te dragen tot bepaalde gezondheidseffecten, met het oog op het bepalen van een specifieke grenswaarde voor ultrafijne deeltjes (m.b.t. omvang en/of aantallen). De noodzakelijke nieuwe meetprocedures zijn in voorbereiding.

| — | Het „Schone lucht voor Europa”-programma van de Commissie zal de wetenschappelijke basis verschaffen voor het bepalen van toekomstige Euro 6-emissienormen, in samenhang met evenwichtige maatregelen voor andere industriële sectoren die bijdragen tot de luchtvervuiling, om de toekomstige EU-doelen inzake luchtkwaliteit te bereiken. De stakeholders worden uitvoerig geraadpleegd in het „Schone lucht voor Europa”-proces. De Commissie schat dat Euro 6, als dat zinvol lijkt, omstreeks 2012-2013 toegepast zou kunnen worden; dat zou de industrie een redelijke periode van stabiliteit bieden tussen de Euro 5- en de Euro 6-fase. |
| --- | --- |

—

Het „Schone lucht voor Europa”-programma van de Commissie zal de wetenschappelijke basis verschaffen voor het bepalen van toekomstige Euro 6-emissienormen, in samenhang met evenwichtige maatregelen voor andere industriële sectoren die bijdragen tot de luchtvervuiling, om de toekomstige EU-doelen inzake luchtkwaliteit te bereiken. De stakeholders worden uitvoerig geraadpleegd in het „Schone lucht voor Europa”-proces. De Commissie schat dat Euro 6, als dat zinvol lijkt, omstreeks 2012-2013 toegepast zou kunnen worden; dat zou de industrie een redelijke periode van stabiliteit bieden tussen de Euro 5- en de Euro 6-fase.

---

(1)  PB L 44 van 16.2.2000, blz. 1.

(2)  Richtlijn 1999/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking en tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/402 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/402

---

(2004/C 84 E/0468)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0453/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Uitbuiting Portugese werknemers in Frankrijk

In Franse en Portugese persberichten is de ontoelaatbare uitbuiting van Portugese werknemers in Frankrijk, die als slaven worden behandeld, met name in de regio Loire-Atlantique, aan de kaak gesteld. Zoals bekend, werd reeds een klacht ingediend tegen de GID (een internationaal concern van uitbeenbedrijven) omdat deze onderneming zich jegens Portugese werknemers niet hield aan arbeidscontracten, geen salaris uitkeerde, geen vervoerskosten betaalde, geen premies afdroeg, geen vakantiedagen toekende, enz.

Daarom verzoek ik de Commissie mij mee te delen welke maatregelen reeds zijn genomen en welke zij denkt te nemen ter bescherming van de rechten van de Portugese werknemers en om de Franse overheidsinstanties te wijzen op hun verantwoordelijkheid voor wat betreft het in stand houden van deze situatie van slavernij.

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(1 april 2004)

Zoals de Commissie in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3834/03 van het geachte parlementslid (1) heeft onderstreept, hangt het antwoord op de vraag of de gevallen in kwestie binnen de werkingssfeer van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (2) of binnen die van Richtlijn 96/71/EG van het Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (3) valt, in de eerste plaats af van het al dan niet permanente karakter van hun activiteit in Frankrijk. In het eerste geval is de Franse arbeidswetgeving volledig van toepassing en kan geen enkele discriminatie op grond van nationaliteit worden toegestaan. In het tweede geval moeten de Portugese werknemers in kwestie een in genoemde richtlijn omschreven „harde kern” van beschermende bepalingen met betrekking tot de in Frankrijk geldende arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden genieten, en worden hun arbeidsvoorwaarden voor het overige geregeld door het recht van het land van herkomst.

De daadwerkelijke controle op de naleving van de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de nationale autoriteiten en rechtbanken, waaraan alle concrete informatie over de niet-naleving van de arbeidsvoorwaarden door particulieren waarover het geachte parlementslid mogelijk beschikt, moet worden doorgegeven.

De Commissie beschikt niet over aanwijzingen om eraan te twijfelen dat de in de wetgeving van de door het geachte parlementslid bedoelde lidstaat bedoelde controlemiddelen en sancties in het algemeen doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. Zij beschikt evenmin over informatie die erop duidt dat de Franse autoriteiten ten aanzien van overtredingen van de uit het Gemeenschapsrecht voortvloeiende verplichtingen minder voortvarend te werk gaan dan in het geval van de tenuitvoerlegging van de desbetreffende nationale wetgeving.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  PB L 257 van 19.10.1968.

(3)  PB L 18 van 21.1.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/403 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/403

---

(2004/C 84 E/0469)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0455/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Illegale visserij — Azoren en Madeira

Volgens de pers zouden de Spaanse autoriteiten „geanticipeerd” hebben op de toepassing van de nieuwe communautaire verordening (1954/2003 (1)) op grond waarvan de toegang tot 50 % van de exclusieve economische zone (EEZ) van de Azoren en Madeira wordt geliberaliseerd. De Spaanse autoriteiten hebben reeds aan ten minste één Spaanse reder een vergunning afgegeven om in deze wateren vis te vangen, hetgeen duidelijk in strijd is met de in de verordening vastgelegde termijnen.

De media zijn van mening dat dit optreden van de Spaanse autoriteiten een directe inbreuk vormt op de Portugese soevereiniteit omdat de geplande liberalisering pas op 1 augustus 2004 van kracht wordt (art. 15 van verordening 1954/2003) en dan pas de momenteel van kracht zijnde verordening wordt ingetrokken.

Het Portugese radiostation TSF heeft de hand kunnen leggen op een document van het Spaanse Ministerie van landbouw en visserij waarin een reder toestemming wordt verleend op zwaardvis en andere soorten te vissen in de wateren van de Azoren en Madeira, met uitzondering van de zone tussen de kust van beide eilanden en de 100-mijls grens.

Deze documenten werden op 16 januari jl. bij toeval ontdekt.

De autoriteiten van de Azoren, die afgelopen januari via satellietbeelden 16 Spaanse vaartuigen in de plaatselijke wateren hebben kunnen lokaliseren, hebben het Portugese Ministerie van defensie van het bestaan van dit document op de hoogte gebracht en de Portugese overheid verzocht de controles met vliegtuigen en vaartuigen te intensiveren.

Volgens de pers heeft de Portugese regering via de staatssecretaris van visserij de Europese Commissie gevraagd wat haar standpunt is met betrekking tot de Spaanse visvergunningen voor de wateren van de Azoren en Madeira.

Als vast komt te staan dat de Spanjaarden zich inderdaad met dit overhaast optreden aan ongeoorloofd gedrag hebben schuldig gemaakt, dan mogen we het ergste vrezen als de visserij in deze wateren geliberaliseerd wordt. De Portugese publieke opinie zal dan opnieuw gegronde redenen hebben om bezorgd te zijn.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| — | of zij op de hoogte is van deze feiten en het optreden van de Spaanse autoriteiten? |
| --- | --- |

—

of zij op de hoogte is van deze feiten en het optreden van de Spaanse autoriteiten?

| — | hoe zij dit geval en met name het gedrag van de Spaanse autoriteiten kwalificeert? |
| --- | --- |

—

hoe zij dit geval en met name het gedrag van de Spaanse autoriteiten kwalificeert?

| — | welke maatregelen zij met het oog op deze situatie heeft getroffen of denkt te treffen? |
| --- | --- |

—

welke maatregelen zij met het oog op deze situatie heeft getroffen of denkt te treffen?

| — | of zij van mening is dat de Spaanse overheid de Portugese overheid schadeloos moet stellen? |
| --- | --- |

—

of zij van mening is dat de Spaanse overheid de Portugese overheid schadeloos moet stellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid vermelde feiten met betrekking tot de aanwezigheid van Spaanse visservaartuigen in de wateren van de Azoren. Er lijkt evenwel enig misverstand te bestaan omtrent het al dan niet van toepassing zijn van Verordening (EG) nr. 1954/2003 van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2847/93 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 685/95 en (EG) nr. 2027/95. De voorwaarden voor het verrichten van bepaalde visserijactiviteiten in de wateren tot honderd zeemijlen vanaf de basislijnen van de Azoren, Madeira en de Canarische eilanden zijn vastgesteld in artikel 5 van voornoemde verordening, die in werking is getreden op de zevende dag volgende op de dag van bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie (zie artikel 16), d.i. op 14 november 2003. De bijzondere voorwaarden voor de visserij in de wateren van de Azoren en Madeira zijn derhalve vanaf die datum van toepassing. De nationale autoriteiten moeten erop toezien dat deze voorschriften in acht worden genomen.

Ten slotte voert de Commissie permanent gesprekken met de betrokken lidstaten om ervoor te zorgen dat de nieuwe regels zo soepel mogelijk worden toegepast.

---

(1)  PB L 289 van 7.11.2003, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/404 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/404

---

(2004/C 84 E/0470)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0456/04

van Ioannis Marinos (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Toename van het aantal grieven en klachten van de consumenten in Griekenland

Volgens een op 14 januari 2004 gepubliceerd perscommuniqué van de Griekse Consumentenbond (KEPKA) die zijn hoofdzetel in Thessaloniki heeft en is aangesloten bij de Europese Consumentenorganisatie (BEUC) en „Consumer's International”, is het aantal grieven en klachten dat het in 2003 van duizenden Griekse consumenten heeft ontvangen, met 40 % gestegen. Terwijl in 2002 10 000 grieven en klachten werden ontvangen, is dit aantal in 2003 tot 14 000 gestegen. De klachten hadden voornamelijk betrekking op prijsstijgingen (15,60 %), kredietkaarten en leningen (15.05 %) en producten met gebreken (10,46 %). Er zij met name op gewezen dat het percentage klachten 2,5 keer groter was dan in 2002 (6,68 % in 2002 tegen 15,05 % in 2003) voor de rubriek „kredietkaarten en leningen” en dat het percentage praktisch verdubbeld was (4,33 % in 2002 tegen 7,5 % in 2003) voor de rubriek „ondeugdelijke levensmiddelen”. Opmerkelijk is dat de grieven en klachten betreffende de Griekse overheidsdiensten meer dan verdubbeld zijn (2,06 % in 2002 tegen 4,68 % in 2003).

Is de Commissie van mening dat de communautaire regelgeving ter bescherming van de consument tegen dergelijke verschijnselen, afdoende is? Kan de Commissie mededelen of de bepalingen van het Gemeenschapsrecht in dezen volledig in de nationale Griekse wetgeving zijn omgezet en in hoeverre zij ten uitvoer worden gelegd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(31 maart 2004)

De communautaire wetgeving omvat een reeks voorschriften die voor een hoog niveau van consumentenbescherming op de interne markt moeten zorgen. De afgelopen twintig jaar is een breed wetgevingskader ontwikkeld voor zowel levensmiddelen als andere consumptiegoederen. Op de gebieden die het geachte parlementslid noemt, bestaan er richtlijnen over prijsaanduiding (Richtlijn 98/6/EG (1)), consumentenkrediet (Richtlijn 87/102/EEG (2), zoals gewijzigd), productaansprakelijkheid (Richtlijn 85/374/EEG (3), zoals gewijzigd) en talrijke richtlijnen over voedselveiligheid. Deze wetgeving omvat voorschriften over consumentenbescherming. Diensten van algemeen belang worden geregeld door wetgeving per sector zoals de richtlijnen over postdiensten, elektriciteit, gas en telecommunicatie. De richtlijn over nutsbedrijven (Richtlijn 93/38/EEG (4), zoals gewijzigd) regelt belangrijke openbare diensten.

Voorts heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn over oneerlijke handelspraktijken (5) ingediend om consumenten beter te beschermen tegen oneerlijke handelaars. In haar strategie voor het consumentenbeleid 2002-2006 (6) heeft de Commissie ook de herziening en actualisering van het acquis inzake consumentenbescherming opgenomen.

De stijging van het aantal klachten van consumenten in Griekenland kan worden beschouwd als een teken dat de consumenten zich beter bewust worden van hun rechten. Om hun rechten te doen gelden, zoeken zij hulp bij consumentenorganisaties. De Commissie beschouwt dit niet als een teken dat de communautaire wetgeving consumenten onvoldoende beschermt, maar als een aanwijzing dat de consumenten zich beter bewust worden van hun rechten. De Commissie steunt deze ontwikkeling ten volle. Om de consumenten nog beter voor te lichten is op 7 mei 2003 een Europees Bureau voor consumentenvoorlichting geopend in Athene (Akadimias 7, GR-10671 Athina).

Griekenland heeft alle richtlijnen over consumentenbescherming op bovengenoemde gebieden, met uitzondering van voedselveiligheid, omgezet. De Griekse autoriteiten moeten nu ten behoeve van de Griekse consumenten toezien op de naleving van de in nationale wetgeving omgezette EU-richtlijnen over consumentenbescherming.

Wat voedselveiligheid betreft, heeft het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie in 2003 drie inspecties verricht in Griekenland. Het heeft aanbevelingen gedaan om het functioneren van het officiële controlesysteem te verbeteren en de vastgestelde onvolkomenheden te verhelpen. Veel van deze onvolkomenheden zijn het gevolg van een tekort aan personeel; samen met de Griekse autoriteiten wordt actief aan een oplossing gewerkt. De resultaten van deze inspecties zullen te gepasten tijde worden gepubliceerd op de website van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sfp/ocindexen.html).

---

(1)  Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten, PB L 80 van 18.3.1998.

(2)  Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, PB L 42 van 12.2.1987. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998, PB L 101 van 1.4.1998.

(3)  Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, PB L 210 van 7.8.1985. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 1999/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 1999, PB L 141 van 4.6.1999.

(4)  Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, PB L 199 van 9.8.1993. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998, PB L 101 van 1.4.1998.

(5)  COM(2003)356 def.

(6)  COM(2002) 208 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/405 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/405

---

(2004/C 84 E/0471)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0458/04

van Brian Simpson (PSE) en Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Vogelpest en het verbod op pluimvee uit Thailand

Als gevolg van het uitbreken van vogelpest in Azië heeft de EU een verbod ingesteld op alle import van vers pluimvee uit Thailand. Het verbod is nu verlengd tot 15 augustus 2004. Het geldt niet voor vlees van pluimvee dat behandeld is bij een zeer hoge temperatuur (70 °C). Hoe kan de Commissie garanderen dat de risico's van besmetting via gekookt Thais vlees van pluimvee dat verwerkt is in kant-en-klaar maaltijden, worden verkleind?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(31 maart 2004)

Volgens de internationale normen van het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE) kunnen deze virussen onschadelijk worden gemaakt als ze gedurende 30 minuten aan een temperatuur van minstens 60 °C worden blootgesteld. Dit blijkt ook uit risicoanalyses in samenwerking met het Avian Influenza Community Reference Laboratory. Door erkende technieken voor procedures om ziekteverwekkers onschadelijk te maken op de producten toe te passen verkleint Beschikking 97/222/EG van de Commissie (1) het gevaar dat de verschillende dierziekten waarvan aangifte verplicht is, via de invoer van vers vlees worden verspreid. Deze procedures worden in de bijlage bij de beschikking beschreven. Het modelcertificaat voor deze producten — dat al vele jaren wordt gebruikt — is in Beschikking 97/221/EG van de Commissie (2) vastgesteld.

Daarom is het nog steeds toegestaan producten op basis van vlees van pluimvee, loopvogels en wild gevogelte uit Thailand in te voeren, mits de producten behandeld zijn overeenkomstig de in de bijlage (deel IV, punten B, C en D) bij Beschikking 97/222/EG van de Commissie voorgeschreven methoden. Bij de behandeling moet overal in het product een temperatuur van minstens 70° C worden bereikt, wat betekent dat binnen in het product hogere temperaturen worden bereikt.

Kant-en-klare maaltijden die vlees bevatten dat kenmerken van vers vlees vertoont (bijvoorbeeld vlees dat alleen gezouten, gekruid of in bloem gerold en dan ingevroren is), worden niet als vleesproducten maar als vleesbereidingen beschouwd en vallen onder het huidige verbod.

De lidstaten moeten in de communautaire grensinspectieposten controleren of partijen aan de gezondheidsnormen van de Gemeenschap voldoen. Ze moeten de nodige maatregelen nemen als het Gemeenschapsrecht niet wordt nageleefd.

Het DG Belastingen en douane-unie van de Commissie werkt verder nauw samen met de douaneautoriteiten in de lidstaten met het oog op een praktische en gecoördineerde benadering van risicobeheer in de hele Gemeenschap. Zo werd onlangs informatie uitgewisseld om de naleving van het recente verbod op pluimveeproducten uit de besmette Aziatische landen beter te kunnen controleren.

De Commissie benadrukt dat alle maatregelen gesteund worden door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, waarin deskundigen uit alle lidstaten zetelen.

Beschikking 2002/995/EG (3) van de Commissie verbiedt dat passagiers op luchthavens vlees van pluimvee uit Azië invoeren. Krachtens deze voorschriften kunnen vlees van pluimvee en vleesproducten alleen in de Europese Unie worden ingevoerd als ze aan dezelfde gezondheidseisen beantwoorden als commerciële invoerproducten.

---

(1)  Beschikking 97/222/EG van de Commissie van 28 februari 1997 tot vaststelling van de lijst van derde landen waaruit de lidstaten de invoer toestaan van vleesproducten, PB L 89 van 4.4.1997.

(2)  Beschikking 97/221/EG van de Commissie van 28 februari 1997 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften en het model van de veterinaire certificaten voor uit derde landen ingevoerde vleesproducten en tot intrekking van Beschikking 91/449/EEG, PB L 89 van 4.4.1997.

(3)  Beschikking 2002/995/EG van de Commissie van 9 december 2002 houdende vaststelling van voorlopige vrijwaringsmaatregelen met betrekking tot de invoer van producten van dierlijke oorsprong voor persoonlijke consumptie, PB L 353 van 30.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/406 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/406

---

(2004/C 84 E/0472)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0459/04

van Armando Cossutta (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Sluiting van een productieafdeling van Thyssen Krupp in Terni (Italië)

De onderneming Thyssen Krupp heeft de spoedige sluiting aangekondigd van de productieafdeling voor magneetstaai van de vestiging AST in Terni (Italië). De sluiting van deze afdeling zal het ontslag van 900 werknemers tot gevolg hebben en ook verder nog een indirecte weerslag hebben op de werkgelegenheid in de staalsector van Terni. In de afgelopen jaren heeft Thyssen Krupp steun ontvangen van de Europese fondsen, onder meer van het Europees Sociaal Fonds (ESF), bestemd voor de bijscholing van personeel en de ontwikkeling van de plaatselijke infrastructuur ten gunste van de fabriek in Terni.

| 1. | Welke spoedmaatregelen denkt de Commissie te ondernemen om de sluiting van de afdeling magneetstaai van de Thyssen-Krupp-vestiging van Terni te verhinderen? |
| --- | --- |

1.

Welke spoedmaatregelen denkt de Commissie te ondernemen om de sluiting van de afdeling magneetstaai van de Thyssen-Krupp-vestiging van Terni te verhinderen?

| 2. | Welke garanties op werkgelegenheidsgebied worden verlangd van ondernemingen die steun ontvangen uit Europese fondsen, bij voorbeeld voor de bijscholing van personeel en de verbetering van de infrastructuurvoorzieningen? |
| --- | --- |

2.

Welke garanties op werkgelegenheidsgebied worden verlangd van ondernemingen die steun ontvangen uit Europese fondsen, bij voorbeeld voor de bijscholing van personeel en de verbetering van de infrastructuurvoorzieningen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar de antwoorden op de schriftelijke vragen P-0376/04 (mevrouw Sbarbati), P-0388/04 (mevrouw Angelilli) en P-0445/04 (de heer Mastella) (1). De Commissie is in elk geval tevreden dat overeen schijnt te zijn gekomen de installaties niet te sluiten.

---

(1)  Zie blz. 206.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/407 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/407

---

(2004/C 84 E/0473)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0460/04

van Bart Staes (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   België Europees koploper inzake salmonellabesmettingen — pasteuriseren van eieren

Volgens commissaris Byrne telt Europa jaarlijks 160 000 salmonellabesmettingen met maatschappelijke kosten van in totaal ongeveer 2,8 miljard euro en minstens 200 doden tot gevolg.

De consumptie van besmette eieren — ook in bereidingen — is een van de belangrijkste oorzaken van deze salmonellabesmetting.

Nochtans bestaat er een technologie die in staat lijkt dergelijke voedselinfecties te vermijden zonder voedingswaarde of kookmogelijkheden te schaden. Er bestaat een professioneel toestel dat ontwikkeld werd door het Vlaamse bedrijf Leda Technologies dat schaaleieren bacterievrij maakt zonder de voedingswaarde of de samenstelling ervan aan te tasten. Het toestel kan ook schaaleieren bacterievrij maken en koken. Rekening houdend met het gegeven dat iets meer dan de helft van de salmonellabesmettingen door eieren gebeurt in professionele (groot)keukens lijkt het — met het oog op de bescherming van de volksgezondheid en het terugdringen van de maatschappelijke kosten — nuttig om deze techniek verplicht te maken in professionele (groot)keukens.

Is de Commissie op de hoogte van deze technologie en is zij bereid ter bescherming van de volksgezondheid en verlichting van de maatschappelijke kosten de invoering van deze techniek door financiële stimuli te vergemakkelijken in professionele (groot)keukens? Zo ja, welke concrete stappen heeft zij daartoe al ondernomen? Zo neen, waarom niet?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 april 2004)

De Commissie kent de door de firma Leda ontwikkelde technologie waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Het gebruik van deze technologie lijkt interessant, met name in grootkeukens, en wordt trouwens door de communautaire wetgeving toegestaan. Het risico van salmonellabesmetting in dit stadium van de voedselketen kan echter ook op andere manieren worden beperkt, bijvoorbeeld door het gebruik van eiproducten. In Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (1) is in dit verband opnieuw het beginsel bevestigd dat levensmiddelen-bedrijven de hoofdverantwoordelijkheid dragen voor de veiligheid van de levensmiddelen die zij produceren.

Wat medefinanciering betreft, staat de Commissie daarom een andere benadering van salmonellabestrijding voor, namelijk een verbetering van de bedrijfskolom „eieren” in de eerste stadia van de voedselketen. Zo houden de nieuwe voorschriften inzake zoönoses die het Parlement en de Raad onlangs hebben goedgekeurd strengere controles op salmonella bij legkippen in. In alle lidstaten lopen ook verbeteringsprogramma's voor fokpluimvee.

De Commissie is van mening dat het risico van salmonellabesmetting door het eten van eieren dankzij deze maatregelen in de komende jaren aanzienlijk zal dalen.

Indien lidstaten het gebruik van deze technologie financieel willen steunen, moet deze steun aan de communautaire voorschriften voor staatssteun voldoen.

---

(1)  PB L 31 van 1.2.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/408 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/408

---

(2004/C 84 E/0474)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0464/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   „Brax” — Ontslagen en delokalisering

Een fabriek van het Duitse bedrijf voor confectiekleding „Brax” in Villa Nova de Gaia (Portugal), heeft de poorten gesloten, waardoor 430 mensen zonder baan zijn komen te zitten. De werknemers beschuldigen de fabriek ervan de productie over te hevelen naar een land waar de arbeidskosten lager liggen (Bulgarije of Polen). De Portugese minister voor Sociale Zekerheid en werkgelegenheid heeft gesproken van een „ondoordachte sluiting waardoor mensen in de kou zijn komen te staan”, en verklaarde dat de Portugese staat Brax voor de rechtbank zal dagen, waarbij hij zinspeelde op een eis tot schadevergoeding vanwege slechte besteding van Europese gelden.

De minister kondigde tevens aan het salarisgarantiefonds te mobiliseren om ervoor te zorgen dat de ongeveer 430 werknemers van Brax hun achterstallige salarissen ontvangen, waarbij zij dus de contractuele band met het bedrijf blijven houden ingeval een nieuwe investeerder voor de fabriek worden gevonden.

| — | Volgt de Commissie deze ernstige situatie? |
| --- | --- |

—

Volgt de Commissie deze ernstige situatie?

| — | Voor welke bedragen en op welke data zijn rechtstreeks of indirect communautaire subsidies ontvangen voor de bouw en de inbedrijfstelling van de fabriek van deze onderneming in Portugal, en zijn deze steunbedragen toegekend aan de fabriek in Portugal of aan het moederconcern? Voor hoeveel en op welke data is rechtstreeks of indirecte communautaire subsidie toegekend aan fabrieken van dit concern in de verschillende landen van de Europese Unie (van voor en na de uitbreiding)? |
| --- | --- |

—

Voor welke bedragen en op welke data zijn rechtstreeks of indirect communautaire subsidies ontvangen voor de bouw en de inbedrijfstelling van de fabriek van deze onderneming in Portugal, en zijn deze steunbedragen toegekend aan de fabriek in Portugal of aan het moederconcern? Voor hoeveel en op welke data is rechtstreeks of indirecte communautaire subsidie toegekend aan fabrieken van dit concern in de verschillende landen van de Europese Unie (van voor en na de uitbreiding)?

| — | Heeft de Commissie reeds maatregelen getroffen tegen Brax vanwege de zeer schadelijke sociaal-economische gevolgen van het sluiten van haar fabriek in Villa Nova de Gaia? Beschikt de Commissie over gegevens die het vermoeden rechtvaardigen dat sprake is van frauduleus handelen van de onderneming voor wat betreft de communautaire middelen die zijn ontvangen? |
| --- | --- |

—

Heeft de Commissie reeds maatregelen getroffen tegen Brax vanwege de zeer schadelijke sociaal-economische gevolgen van het sluiten van haar fabriek in Villa Nova de Gaia? Beschikt de Commissie over gegevens die het vermoeden rechtvaardigen dat sprake is van frauduleus handelen van de onderneming voor wat betreft de communautaire middelen die zijn ontvangen?

| — | Verkeert de Commissie in de positie om te verzekeren dat dit concern, dat rechtstreekse en indirecte communautaire steun heeft gekregen voor deze Portugese fabriek, geen rechtstreekse of indirecte communautaire steun zal ontvangen met het oog op een eventuele delokalisering? |
| --- | --- |

—

Verkeert de Commissie in de positie om te verzekeren dat dit concern, dat rechtstreekse en indirecte communautaire steun heeft gekregen voor deze Portugese fabriek, geen rechtstreekse of indirecte communautaire steun zal ontvangen met het oog op een eventuele delokalisering?

| — | Welke maatregelen heeft zij reeds genomen en welke maatregelen denkt zij te nemen in dit verband? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft zij reeds genomen en welke maatregelen denkt zij te nemen in dit verband?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(2 april 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-0243/04 van mevrouw Figueiredo (1).

---

(1)  Zie blz. 343.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/409 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/409

---

(2004/C 84 E/0475)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0467/04

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Dienstreiskostenvergoedingen

Hoe hoog waren de dienstreiskostenvergoedingen van i) leden en ii) personeel van de Commissie in verband met hun deelname aan de vergaderperioden van het Europees Parlement a) in 2001 en b) in 2002?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(18 maart 2004)

Onderstaande tabel bevat een overzicht van de dienstreiskosten voor deelname aan vergaderperioden van het Europees Parlement in Straatsburg voor de jaren 2001 en 2002, opgesplitst per categorie:

| (in euro) |
| --- |
| Jaar | Categorie | Totaal |
| Leden van de Commissie | Personeel van de kabinetten | Overige personeelsleden van de Commissie |
| 2001 | 209 245,01 | 340 794,65 | 1089 143,59 | 1639183,25 |
| 2002 | 311 144,85 | 355 632,28 | 1114182,32 | 1 780959,45 |

(in euro)

Jaar

Categorie

Totaal

Leden van de Commissie

Personeel van de kabinetten

Overige personeelsleden van de Commissie

2001

209 245,01

340 794,65

1089 143,59

1639183,25

2002

311 144,85

355 632,28

1114182,32

1 780959,45

Het gaat hier om kwantificeerbare en gefactureerde kosten voor vervoer, verblijf, maaltijden en andere uitgaven, zoals het gebruik van telefoon en fax voor werkdoeleinden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/409 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/409

---

(2004/C 84 E/0476)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0471/04

van Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Misbruik Europees model gehandicaptenparkeerkaart (GPK)

In veel Europese gemeentes biedt de gehandicaptenparkeerkaart (GPK) vrijstelling voor het betalen van het parkeergeld (formeel: parkeerbelasting) voor invaliden. Met de invoering van het Europese model GPK is het niet langer toegestaan om een bijbehorend kenteken op de kaart af te drukken, met de achterliggende gedachte dat de GPK zo breed mogelijk door en voor invaliden gebruikt moest kunnen worden.

In gemeentes met hoge parkeertarieven is het derhalve interessant om in het bezit te zijn van een Europese GPK (zonder kenteken) ook voor niet-invaliden, omdat deze een flinke besparing aan parkeergeld kan opleveren.

In de praktijk wordt hier dan ook op ruime schaal misbruik van gemaakt en worden de kaarten massaal uit auto's van invaliden gestolen. Het vermoeden dat er misbruik wordt gemaakt van de GPK mag blijken uit een advertentie in het Nederlands dagblad De Telegraaf van 27 september 2003 waarin een gestolen kaart te koop wordt aangeboden. De gewenste terugkoppeling naar handhaving op straat na aangifte van diefstal en registratie van de gestolen GPK's is met de huidige automatiseringssystemen nagenoeg onuitvoerbaar. Het positief beoogde effect van de GPK, het bijstaan van de gehandicapte medemens, wordt zodoende teniet gedaan.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van deze problematiek? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van deze problematiek?

| 2. | Is de Commissie voornemens om, teneinde misbruik te voorkomen, het toe te staan om op elke Europese GPK het kenteken van de bestuurder van de auto af te laten drukken, tenzij de houder van de GPK het uitdrukkelijk afwijst (bijvoorbeeld in geval van een invalide passagier die aangewezen is op het vervoer in meerdere auto's). Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie voornemens om, teneinde misbruik te voorkomen, het toe te staan om op elke Europese GPK het kenteken van de bestuurder van de auto af te laten drukken, tenzij de houder van de GPK het uitdrukkelijk afwijst (bijvoorbeeld in geval van een invalide passagier die aangewezen is op het vervoer in meerdere auto's). Zo nee, waarom niet?

| 3. | Is de Commissie bereid om bij afwijzing van bovenstaand voorstel alternatieven te onderzoeken en zo ja, welke? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid om bij afwijzing van bovenstaand voorstel alternatieven te onderzoeken en zo ja, welke?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(2 april 2004)

Bij Aanbeveling 98/376/EG van de Raad van 4 juni 1998 inzake een parkeerkaart voor mensen met een handicap (1) worden de lidstaten ertoe aangezet overeenkomstig de desbetreffende nationale bepalingen aan mensen met een handicap een parkeerkaart te verstrekken die beantwoordt aan een uniform model.

De Aanbeveling voorziet voorts in de wederzijdse erkenning van de parkeerkaarten die aan het gemeenschappelijk Europees model beantwoorden, zodat de houder van een dergelijke kaart gebruik kan maken van de ρarkeerffaciliteiten die aan deze kaart verbonden zijn in de lidstaat waar hij zich bevindt.

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel mag de Commissie zich niet mengen in de nationale wetgevingen. Het is de taak van de lidstaten de wederzijdse erkenning van de parkeerkaart te garanderen, met inachtneming van de specifieke nationale, regionale of lokale wetten en regels (verkeersreglement, wijze van uitvoering) van elke lidstaat.

De Commissie heeft geen rechtstreekse informatie over de door het geachte parlementslid vermelde feiten ontvangen, maar is niettemin op de hoogte van de ontwikkeling van de situatie (diefstal en doorverkoop van parkeerkaarten) in verscheidene lidstaten.

Zij is dan ook voornemens deze problemen binnenkort te bespreken (toezichthoudende activiteiten met het oog op de uitbreiding) met de hoge vertegenwoordigers van de lidstaten die deelnemen aan de vergaderingen van de raadgevende groep (High Level Group on Disability matters). Deze groep moet de Commissie bijstaan in zaken die verband houden met gehandicaptenkwesties.

---

(1)  PB L 167 van 12.6.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/410 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/410

---

(2004/C 84 E/0477)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0475/04

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Taaidiscriminatie bij vacatures

Via de webstek www.lingvo.org/eo/2/15 werd ik in kennis gesteld van een aantal taaidiscriminaties bij vacatures die duidelijke inbreuken vormen op de Gemeenschapsregels inzake het vrij verkeer van werknemers. Het betreft meer specifiek het gebruik van het „native speaker” criterium als criterium voor aanwerving door met Europees geld gefinancierde NGO's, technische bijstandsbureaus en particuliere firma's.

Het is mij bekend dat de Commissie haar standpunt m.b.t. dit probleem reeds meermaals in antwoorden op schriftelijke vragen heeft uiteengezet. Het is een stap in de goede richting dat de Commissie haar diensten attent heeft gemaakt op mogelijk discriminerende vacatures en hen heeft verzocht de nodige maatregelen te nemen t.a.v. hun contractanten. Bovendien is het bemoedigend dat de Commissie heeft benadrukt dat zij zonodig haar juridische bevoegdheden wil aanwenden om het gebruik van een „native speaker”-criterium in vacatures tegen te gaan.

De herhaaldelijke parlementaire vragen die sinds 2001 over dit onderwerp werden gesteld, maken echter duidelijk dat de Commissie absoluut onvoldoende gebruik maakt van haar juridische bevoegdheden om aan deze praktijken definitief paal en perk te stellen. Binnen het Europees Parlement bestaat er, over de politieke fracties heen, dan ook sterk toenemende wrevel over deze passieve houding van de Commissie.

Graag verneem ik van de Commissie waarom zij tot nog toe, ondanks duidelijke en bewezen inbreuken op het Gemeenschapsrecht, nog geen gebruikt heeft gemaakt van haar juridische bevoegdheden? Zal de Commissie voortaan kordaat en in overeenstemming met de in het Europees verdrag vastgestelde regels optreden tegen elke taaidiscriminatie bij vacatures bij door haar (mede)gefinancierde organisaties?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/411 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/411

---

(2004/C 84 E/0478)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0538/04

van Kathalijne Buitenweg (Verts/ALE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Taaidiscriminatie bij vacatures — „English mother tongue” or „native speaker”

In antwoord op vraag E-2226/03 (1) geeft de Commissie aan dat alle diensten van de Commissie attent zijn gemaakt op mogelijke discriminerende vacatures en dat zij het verzoek hebben gekregen de nodige maatregelen te nemen ten aanzien van hun contractanten. De Commissie geeft in dit antwoord ook aan dat zij probeert samenwerking met organisaties die vacatures met een „native speaker”-criterium publiceren, te vermijden. De Commissie benadrukt verder dat zij haar juridische bevoegdheden wil aanwenden om het gebruik van een „native speaker”-criterium in vacatures tegen te gaan.

De Europese Esperanto-Unie stelt dat er, ondanks eerdere waarschuwingen van de Commissie, nog steeds discriminerende vacatures gepubliceerd worden, waarbij sollicitanten moeten voldoen aan criteria zoals „English mother tongue” of „native English speakers”. Onder www.lingvo.org/eo/2/15 zijn de discriminerende vacatures in te zien.

| 1. | Is de Commissie bekend met het uitschrijven van deze vacatures? Zo ja, heeft de Commissie haar juridische bevoegdheden aangewend om deze discriminerende eis tegen te gaan? Zo ja, op welke manier? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met het uitschrijven van deze vacatures? Zo ja, heeft de Commissie haar juridische bevoegdheden aangewend om deze discriminerende eis tegen te gaan? Zo ja, op welke manier? Zo nee, waarom niet?

| 2. | Welke stappen is de Commissie van plan te ondernemen om in de toekomst vacatures met eisen als „English mother tongue” of „native speaker” uit te bannen? |
| --- | --- |

2.

Welke stappen is de Commissie van plan te ondernemen om in de toekomst vacatures met eisen als „English mother tongue” of „native speaker” uit te bannen?

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 236.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/411 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/411

---

(2004/C 84 E/0479)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0710/04

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft:   Publicaties van vacatures voor kandidaten met moedertaal Engels

Bepaalde technische bureaus, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en particuliere ondernemingen die geheel of gedeeltelijk door de Commissie worden gefinancierd, hebben aankondigingen gepubliceerd met meer dan 700 vacatures in de Europese sfeer, enkel bestemd voor kandidaten met „English mother tongue” en „native English speakers” (www.lingvo.org/eo/2/15).

Bij deze aankondigingen is men dus niet op zoek naar personen met een „goede” of „uitstekende” kennis van de Engelse taal, maar enkel en alleen naar personen die het Engels als moedertaal hebben.

Kan de Commissie het bestaan van deze praktijken bevestigen? Zo ja, vindt zij niet dat dit een vorm van discriminatie is die indruist tegen de Verdragen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Dimas namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0475/04, E-0538/04 en E-0710/04

(21 april 2004)

De geachte parlementsleden worden verwezen naar het gecombineerde antwoord dat de Commissie heeft gegeven op de schriftelijke vragen E-0046/04 en E-0086/04 van de heer Dhane en anderen (1).

---

(1)  Zie blz. 302.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/412 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/412

---

(2004/C 84 E/0480)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0476/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(11 februari 2004)

Betreft:   Auto's van de Commissie

Kan de Commissie meedelen of voor leden van de Commissie ter beschikking gestelde auto's gedurende de laatste twee jaar betrokken zijn geweest bij verkeersongevallen of ongelukken waarbij derden betrokken waren? Zo ja, kan zij daarover details verstrekken?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(12 maart 2004)

Sinds 1 januari 2002 zijn de ter beschikking van de leden van de Commissie gestelde auto's betrokken geweest bij dertien ongevallen, en bij één ervan heeft één persoon lichte verwondingen opgelopen.

Bij elk van die ongevallen waren derden betrokken en in acht gevallen werd aangenomen dat de chauffeurs van de Commissie schuldig waren. Geen van de ongevallen heeft aanleiding gegeven tot civielrechtelijke of strafrechtelijke procedures. Van de ongevallen vonden er elf plaats in de Brusselse regio en twee in Straatsburg.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/412 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/412

---

(2004/C 84 E/0481)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0478/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Dienstwagens van de Commissie

Kan de Commissie meedelen of de echtgenoten/echtgenotes en familieleden van Commissarissen de dienstwagens mogen gebruiken die ter beschikking worden gesteld van de Commissarissen?

Kan zij een voorbeeld geven van een geval waarbij een dienstwagen van de Commissie op een dergelijke manier werd gebruikt?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(25 maart 2004)

In het administratief handboek voor de Commissieleden staat dat:

| | alleen chauffeurs van de Commissie en Commissieleden een dienstwagen mogen besturen. |
| --- | --- |

alleen chauffeurs van de Commissie en Commissieleden een dienstwagen mogen besturen.

Bovendien:

| | mag chauffeurs niet worden gevraagd om diensten voor privé-doeleinden te verlenen als dat tot overuren of een reisvergoeding voor de chauffeur leidt, tenzij dat om veiligheidsredenen nodig is. Als dat niet zo is, en met name op niet-werkdagen, mag het Commissielid de dienstwagen zelf besturen. |
| --- | --- |

mag chauffeurs niet worden gevraagd om diensten voor privé-doeleinden te verlenen als dat tot overuren of een reisvergoeding voor de chauffeur leidt, tenzij dat om veiligheidsredenen nodig is. Als dat niet zo is, en met name op niet-werkdagen, mag het Commissielid de dienstwagen zelf besturen.

Tot dusver is nog geen overtreding van deze regels voor dienstwagengebruik vastgesteld.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/413 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/413

---

(2004/C 84 E/0482)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0480/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Vergelijkende onderzoeken van de Commissie

Kan de Commissie, ingevolge een recent artikel in de Franse krant Le Figaro betreffende de zaak van Jean-Louis Gibault, een Franse burger die aan het vergelijkend onderzoek van de Commissie voor buitenlandse betrekkingen en beheer van de steun aan derde landen deelnam, de volgende vragen beantwoorden:

| — | Kan de Commissie preciseren waarom de heer Gibault een score van 19,5 behaalde voor de mondelinge test, en derhalve niet slaagde voor zijn sollicitatie? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie preciseren waarom de heer Gibault een score van 19,5 behaalde voor de mondelinge test, en derhalve niet slaagde voor zijn sollicitatie?

| — | Waarom werd de reden voor deze score niet aan de sollicitant meegedeeld, ondanks zijn veelvuldige verzoeken? |
| --- | --- |

—

Waarom werd de reden voor deze score niet aan de sollicitant meegedeeld, ondanks zijn veelvuldige verzoeken?

| — | Is de Commissie betrokken bij een gerechtelijke procedure met de heer Gibault? Zo ja, kan zij de datum van deze zaak preciseren? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie betrokken bij een gerechtelijke procedure met de heer Gibault? Zo ja, kan zij de datum van deze zaak preciseren?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(29 maart 2004)

In de aankondiging van het door het geachte parlementslid genoemde vergelijkend onderzoek staat dat een kandidaat om te slagen minimaal 20 van de 40 punten moet behalen. De kandidaat in kwestie behaalde 19,50 punten. Het niet behalen van het vereiste aantal punten is uiteraard een gegronde reden om een kandidaat uit te sluiten.

De heer Gibault is van zijn score op de hoogte gesteld. Uit verscheidene precedenten blijkt dat het meedelen van de behaalde score aan een kandidaat volgens het Hof van Justitie volstaat als motivering van de beslissing van de jury.

Artikel 6 van bijlage III bij het statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen bepaalt dat de werkzaamheden van de jury geheim zijn. Het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg hebben herhaaldelijk gesteld dat de werkzaamheden van de jury geheim moeten zijn om de onafhankelijkheid en objectiviteit van de jury te waarborgen en de jury tegen inmenging en druk van buitenaf te beschermen. Dit is bevestigd in het arrest van het Hof van Justitie van 4 juli 1996 in zaak C-254/95 P, Parlement tegen Innamorati, en de arresten van het Gerecht van eerste aanleg van 27 maart 2003 in zaak T-33/00, Martínez Páramo e.a. tegen Commissie, van 25 juni 2003 in zaak T-72/01, Pyres tegen Commissie, en van 23 januari 2004 in zaak T-53/00, Angioli tegen Commissie.

De heer Gibault vecht zijn uitsluiting aan en eist de nietigverklaring van het vergelijkend onderzoek, of ten minste van de beslissing van de jury, in zaak T-294/03, die is ingesteld op 25 augustus 2003 en nog loopt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/414 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/414

---

(2004/C 84 E/0483)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0490/04

van Harlem Désir (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Gevangenhouding van de Pakistaanse journalist Chawar Mehdi Rizvi, aangehouden in Karachi op 14 december 2003 samen met de Franse journalisten Marc Epstein en Jean-Paul Guilloteau van het weekblad L'Express

De Pakistaanse journalist Chawar Mehdi Rizvi is op 14 december 2003 in Karachi aangehouden samen met zijn Franse collega's Marc Epstein en Jean-Paul Guilloteau, die een reportage voor het weekblad L'Express aan het maken waren. De Europese journalisten zijn na een verblijf van verschillende dagen in de gevangenis weer vrijgelaten, terwijl Chawar Mehdi Rizvi van zijn kant gevangen gehouden en vervolgd wordt en een zware veroordeling riskeert, eventueel zelfs levenslang.

De klacht (FIR) die geregistreerd is bij de strafrechtelijke afdeling van de politie van Quetta beschuldigt Chawar Mehdi Rizvi dat hij geld aangenomen heeft van de reporters Marc Epstein en Jean-Paul Guilloteau van het Franse weekblad L'Express om een valse reportage over een commandant en een opleidingskamp van de Taliban op te stellen. Er worden hem meerdere dingen ten laste gelegd: samenzwering, opstandigheid, beschadiging van de internationale reputatie van Pakistan, aanwakkering van de haat tussen Pakistan en een buurland en de internationale gemeenschap, en tussen de islam en andere godsdiensten. Er is voor de beschuldiging geen enkel tastbaar bewijs. De twee Franse journalisten zijn in dezelfde zaak in beroep immers tot een gewone boete veroordeeld.

De Amerikaanse ambassadeur in Pakistan heeft tegenover de regering van Islamabad uiting gegeven aan zijn bezorgdheid over de situatie van Chawar Mehdi Rizvi. Het internationaal steuncomité voor Chawar Mehdi bestaat uit Pakistaanse journalisten, verslaggevers van de Franse media France 2, TF 1, Le Monde, Libération, L'Express, de Amerikaanse dagbladen New York Times en Chicago Tribune, en Journalisten zonder grenzen.

Hoe denkt de Commissie op te treden om de vrijlating van Chawar Mehdi Rizvi te vergemakkelijken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 maart 2004)

De heer Rizvi is na zijn arrestatie meer dan vier weken lang in het geheim gevangen gehouden. Aangezien de politie zijn hechtenis op 24 januari 2004 openbaar gemaakt heeft, zijn de normale gerechtelijke procedures echter weer in werking getreden door het indienen van een eerste onderzoeksrapport. De heer Rizvi wordt beschuldigd van opruiing overeenkomstig sectie 124-A van het Pakistaanse wetboek van strafrecht. Hij is nu in voorlopige hechtenis en de procedures zijn nog niet afgerond.

Sectie 124-A van het wetboek van strafrecht stemt overeen met artikel 19 van de Pakistaanse grondwet, waarin beperkingen van de vrijheid van meningsuiting onder andere worden toegestaan in het belang van de integriteit, veiligheid of verdediging van Pakistan of enig deel daarvan en in het belang van de vriendschappelijke relatie met andere staten.

Alhoewel het betreurenswaardig is dat de heer Rizvi na zijn arrestatie enige tijd spoorloos verdween, lijkt de rechterlijke macht hem in principe niet discriminatoir behandeld te hebben. De twee Franse journalisten werden echter gearresteerd, berecht en veroordeeld vanwege een overtreding van de visumbeperkingen overeenkomstig sectie 14, lid a, van de vreemdelingenwet, terwijl de heer Rizvi wordt beschuldigd van opruiing, een veel ernstiger feit, wat zou kunnen leiden tot levenslange gevangenisstraf. Dit doet vermoeden dat de heer Rizvi de enige is die lijdt onder de ernstigste gevolgen van wat duidelijk een ondoordachte aanpak van de gehele groep journalisten was.

Het hof heft nog geen uitspraak gedaan in de zaak van de heer Rizvi en de Commissie wenst zich normaal gesproken niet te mengen in een lopende gerechtelijke procedure. De Commissaris voor Buitenlandse betrekkingen heeft deze kwestie echter ter sprake gebracht tijdens de recente bijeenkomst van de ministeriële trojka in Islamabad op 18 februari 2004, waar hij opriep tot clementie bij de behandeling van de heer Rizvi. Wij hebben ook begrepen dat de hoofden van de missie in Islamabad de ontwikkelingen zullen blijven volgen en dat men voornemens is de zaak van de heer Rizvi tijdens toekomstige contacten met de Pakistaanse overheden naar voren te brengen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/415 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/415

---

(2004/C 84 E/0484)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0494/04

van Carlos Carnero González (PSE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft:   Werkzaamheden aan de M30 door de regionale regering van Madrid zijn vrijgesteld van milieueffectrapportage

De gemeenteraad van Madrid heeft in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen aangekondigd dat in juni 2004 een begin wordt gemaakt met 22 publieke werken aan de M30 voor een bedrag van 3 500 miljoen euro. Deze 32 km lange autosnelweg waar dagelijks meer dan 200 000 voertuigen over rijden, loopt door een gebied met een kwetsbaar milieu (richtlijn 97/11/EG (1)) wegens de bevolkingsdichtheid en de hoge concentratie van verontreinigende stoffen. De projecten gaan van start zonder dat er een milieuanalyse is verricht en zonder dat er milieueffectrapportages zijn verricht, waarvan de regionale regering van Madrid blijkbaar vindt dat die niet nodig zijn, omdat er vanaf wordt gezien.

Zijn deze feiten de Commissie bekend? Is zij voornemens de bevoegde Spaanse autoriteiten om informatie te vragen? Is zij van mening dat het nalaten van een milieueffectrapportage in strijd is met de communautaire wetgeving? Welke maatregelen denkt zij te nemen om ervoor te zorgen dat men zich wel aan de wetgeving houdt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 maart 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar de voorgestelde werkzaamheden aan de snelweg M30 in Madrid en vraagt of deze kunnen worden vrijgesteld van een milieu-effectbeoordeling (MEB) door de regering van de Autonome Gemeenschap van Madrid in Spanje.

Richtlijn 85/33/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (2), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (de MEB-richtlijn), heeft betrekking op de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten en bepaalt dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat, voor er toestemming voor ontwikkeling gegeven wordt, voor projecten die milieu-effecten kunnen hebben vanwege onder meer hun aard, omvang of ligging, een milieu-effectbeoordeling moet worden uitgevoerd. De MEB-richtlijn bevat twee bijlagen. Projecttypes zoals snelwegen zijn opgenomen in bijlage I. Voor deze projecten dient verplicht een MEB te worden uitgevoerd. Andere wegen of veranderingen of uitbreidingen van bestaande snelwegen vallen onder bijlage II. Voor deze wegen dienen de lidstaten en hun bevoegde autoriteiten zelf te bepalen of een MEB vereist is. De beslissing dient gebaseerd te zijn op criteria die gedefinieerd worden in de richtlijn. Er is een MEB vereist als het project aanzienlijke milieu-effecten kan hebben.

Artikel 2, lid 3, staat de lidstaten toe bepaalde projecten geheel of gedeeltelijk uit te sluiten van een MEB, maar alleen onder uitzonderlijke omstandigheden en op voorwaarde dat ze de Commissie vooraf informeren en voldoen aan bepaalde andere eisen.

Omdat het project niet door de Gemeenschap wordt medegefinancierd, was de Commissie niet op de hoogte van de zaak die door het geachte parlementslid onder haar aandacht is gebracht. Zij zal daarom de Spaanse overheid aanschrijven met een verzoek om informatie over deze zaak, zodat zij de situatie kan beoordelen.

---

(1)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/416 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/416

---

(2004/C 84 E/0485)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0496/04

van María Sornosa Martínez (PSE) en María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Onderzoek naar studiebeurzen van het Spaanse Ministerie van Arbeid

De Commissie heeft in haar antwoord op vraag E-2188/03 (1) van deze afgevaardigden in verband met eventuele discriminatie van zwangere vrouwen door het Spaanse Ministerie van Arbeid bij het toekennen van beurzen erkend dat er mogelijk sprake is van overtreding van het communautair recht voor gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Zij heeft toegezegd de zaak in onderzoek te zullen nemen.

Kan de Commissie meedelen hoe het staat met dit onderzoek alsook op welke termijn de Spaanse autoriteiten op dit verzoek hebben gereageerd als zij dit al gedaan hebben?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(1 april 2004)

In schriftelijke vraag E-2188/03 hebben de geachte parlementsleden gevraagd of de Commissie van mening is dat het reglement voor de toekenning van werkbeurzen van het Instituut voor de vrouw volgens de Commissie in overeenstemming is met Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (2).

De Commissie onderzoekt dit vraagstuk nog. Wanneer het onderzoek is afgerond, zal zij contact opnemen met de geachte parlementsleden.

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 232.

(2)  PB L 348 van 28.11.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/416 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/416

---

(2004/C 84 E/0486)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0497/04

van María Valenciano Martínez-Orozco (PSE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Discriminatie van communautaire minderjarigen bij de inschrijving bij sportfederaties in Spanje

In haar antwoord op vraag E-4005/03 (1) van EP-lid Anna Terrón antwoordt de Commissie (P-3911/03 (1)) dat er sprake is van discriminatie van buitenlandse minderjarigen en gaat zij niet in op de situatie van minderjarigen uit de EU.

Iedereen die aantoonbaar de nationaliteit van een lidstaat bezit, heeft het staatsburgerschap van de Unie en is gevrijwaard van discriminatie op grond van nationaliteit dankzij de verdragen en de ontwerp-Europese grondwet (artikel 4 en 8).

De Conventie voor de rechten van het kind erkent in artikel 31 het recht van het kind op spel en ontspanning, de bij zijn leeftijd passende recreatie en deelname aan het culturele leven alsook bevordering van mogelijkheden om op gelijke voet deel te nemen aan het cultureel, recreatief en amusementsleven.

In artikel 24 van het Handvest voor de fundamentele rechten van de Europese Unie wordt aan minderjarigen het recht toegekend op bescherming en noodzakelijke welzijnszorg.

In Spanje bestaat ernstige discriminatie van jongens en meisjes bij de toelating tot sportverenigingen door administratieve belemmeringen of door een negatieve opstelling van de sportfederaties ook al gaat het om EU-burgers.

Wat vindt de Commissie van de weigering door Spaanse sportfederaties om minderjarigen uit de lidstaten van de Europese Unie het recht te ontzeggen sport te beoefenen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(22 maart 2004)

Het concept van burgerschap, als vastgelegd in artikel 17 van het EG-Verdrag, heeft het met name mogelijk gemaakt de gelijke behandeling en het beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit uit te breiden en te versterken (2).

Zoals reeds vermeld in verscheidene antwoorden (3) is de Commissie van mening dat een regel van een sportorganisatie die de mogelijkheid om amateurspelers uit een andere lidstaat op te stellen beperkt, in strijd kan zijn met het Gemeenschapsrecht, met name artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrij verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (4).

De Commissie is zich ten volle bewust van de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde moeilijkheden en haar diensten onderzoeken thans verschillende zaken betreffende de beoefening van de amateursport door Europese burgers in andere lidstaten dan hun lidstaat van herkomst. Met het oog op de gelijke behandeling worden de reglementen van de sportbonden van alle lidstaten geanalyseerd om na te gaan of zij verenigbaar zijn met het beginsel van non-discriminatie.

De door de overheden aan de bonden toegekende rol lijkt nu reeds sterk te verschillen van land tot land. Het kan bijgevolg moeilijk zijn de omstreden sportregels aan bepaalde lidstaten toe te schrijven.

Na afloop van het huidige onderzoek zal de Commissie zich uitspreken over het te geven gevolg, als zij vaststelt dat er discriminaties bestaan die niet met het bestaande Gemeenschapsrecht verenigbaar zijn.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  Zie met name het arrest van het HvJ van 20 september 2001, Grzelczyk, C-184/99, Jurispr. pI-6193.

(3)  Zie met name het antwoord op schriftelijke vraag E-2621/99 van de heer Sánchez García, PB C 280 E van 3.10.2000.

(4)  PB L 257 van 19.10.1968.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/417 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/417

---

(2004/C 84 E/0487)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0503/04

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Nationale belemmeringen bij toepassing van richtlijn 98/5/EG

De grootse verwachtingen die men koesterde van goedkeuring van richtlijn 98/5/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 om permanente uitoefening te vergemakkelijken van het beroep van advocaat in een andere lidstaat van de EU dan die waar de advocaatbekwaamheid is behaald, zijn in veel gevallen een dode letter gebleven.

Er zijn heel wat lidstaten die maximale belemmeringen hebben opgeworpen tegen een efficiënte ontwikkeling van deze richtlijn, want na omzetting in de nationale wetgeving hebben de Ordes van advocaten in sommige landen allerlei obstakels opgericht voor het inschrijven van advocaten uit andere lidstaten vooral met het excuus dat de advocaat de officiële taal van het gastland niet beheerst, hetgeen, wanneer het gaat om bepaalde landen zoals Luxemburg, inderdaad een wel heel lastig te nemen barrière is.

Vindt de Commissie dat het spreken van een nationale taal zoals Luxemburgs een reden kan zijn voor de genoemde lidstaat om een advocaat uit een andere lidstaat niet in te schrijven in het register van de Orde van advocaten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 april 2004)

Als advocaten zich onder hun oorspronkelijke beroepstitel vestigen in een lidstaat van ontvangst waarvan zij de nationale taal niet beheersen, levert dat een probleem op in verband met Richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven. Een advocaat die zijn beroep onder de beroepstitel van zijn eigen land uitoefent, dient overigens een adequate informatie van de consument te waarborgen (2).

De Commissie heeft Luxemburg verzocht zijn standpunt ten aanzien van deze verplichting kenbaar te maken. De reactie van Luxemburg wordt thans bestudeerd om te kunnen bepalen hoe deze zaak verder moet worden behandeld. De Commissie zal het geachte parlementslid op de hoogte houden van deze verdere behandeling.

Er zijn de Commissie geen soortgelijke verplichtingen in andere lidstaten bekend, maar zij is bereid alle informatie te bestuderen die het geachte parlementslid haar over dit aspect of eventuele andere belemmeringen ter beschikking stelt.

---

(1)  PB L 77 van 14.3.1998, blz. 36.

(2)  Zoals wordt vermeld in overweging 9 van de richtlijn.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/418 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/418

---

(2004/C 84 E/0488)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0504/04

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Verbranding diermeel

Verschillende Europese media berichtten onlangs over onduidelijkheid inzake de verbranding van diermeel in Spanje in het jaar 2003. Volgens officiële regeringscijfers zou 400 000 ton diermeel via verbranding opgeruimd zijn. Volgens de Spaanse organisatie van verbrandingsovens zou het echter slechts om 40 000 ton gaan.

| 1. | Is de Europese Commissie op de hoogte van deze kwestie? |
| --- | --- |

1.

Is de Europese Commissie op de hoogte van deze kwestie?

| 2. | Is de Europese Commissie van plan om Spanje op te roepen om het verschil van 360 000 ton te verklaren? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

2.

Is de Europese Commissie van plan om Spanje op te roepen om het verschil van 360 000 ton te verklaren? Zo nee, waarom niet?

| 3. | Is de Europese Commissie voornemens maatregelen te nemen om de gezondheid van de Europese consument te beschermen en te voorkomen dat dit diermeel in de voedselketen terechtkomt, overeenkomstig het huidige verbod op het vervoederen van diermeel? Zo ja, welke? Zo nee, waarom niet? |
| --- | --- |

3.

Is de Europese Commissie voornemens maatregelen te nemen om de gezondheid van de Europese consument te beschermen en te voorkomen dat dit diermeel in de voedselketen terechtkomt, overeenkomstig het huidige verbod op het vervoederen van diermeel? Zo ja, welke? Zo nee, waarom niet?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie heeft op 29 maart 2001 een vragenlijst naar de lidstaten gestuurd waarin zij worden verzocht nauwkeurig hun verwijderingsroutes, de via elke route verwijderde hoeveelheden dierlijke bijproducten en de kosten van de verwijdering te vermelden. Deze vragenlijst heeft geleid tot de opstelling van een „Dienstnota betreffende de verwerking, de verwijdering en het gebruik van dierlijke bijproducten in de lidstaten” (1).

De Spaanse autoriteiten hebben geantwoord dat de jaarlijkse productie van verwerkte dierlijke eiwitten naar schatting iets minder dan 400 000 ton bedraagt, waarvan een gedeelte in Spanje is opgeslagen en een gedeelte aan andere lidstaten is verkocht voor verbranding, meeverbranding of verwerking tot huisdierenvoeder. Andere mogelijke verwijderingsroutes zijn begraving op stortplaatsen, gebruik als meststof, omzetting in biogas en verwerking tot biogas en biomeststoffen/compost in composteer-installaties. In zijn antwoord heeft Spanje de hoeveelheid verwerkte dierlijke eiwitten niet opgesplitst per verwijderingsroute.

Uit cijfers van het bedrijfsleven blijkt dat iets meer dan 8 000 ton vlees en beendermeel is verbrand en dat er in Spanje een tekort aan verbrandingscapaciteit was.

Bovenvermelde verwijderingsroutes in Spanje zijn in overeenstemming met de in Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 (2) vastgestelde gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en zijn niet in strijd met het bij Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 ingestelde voederverbod. In deze laatste verordening zijn voorschriften voor de preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (3) vastgesteld.

---

(1)  MEMO/01/378 van 20.11.2001.

(2)  PB L 273 van 10.10.2002.

(3)  PB L 147 van 31.5.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/419 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/419

---

(2004/C 84 E/0489)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0505/04

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Gebruik van diermeel in diervoeder

In de Europese Unie is het gebruik van diermeel als veevoer, ook al is het afkomstig van afval van gezonde dieren, verboden.

| 1. | Is de Commissie van mening dat anno 2004 de argumenten die golden als aanleiding voor het verbod nog steeds actueel zijn, ook bij vervoedering aan omnivoren? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat anno 2004 de argumenten die golden als aanleiding voor het verbod nog steeds actueel zijn, ook bij vervoedering aan omnivoren?

| 2. | Kan de Commissie garanderen dat dierlijke producten geëxporteerd naar de Gemeenschap uit derde landen niet afkomstig zijn van dieren die met diermeel gevoederd zijn? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie garanderen dat dierlijke producten geëxporteerd naar de Gemeenschap uit derde landen niet afkomstig zijn van dieren die met diermeel gevoederd zijn?

| 3. | Indien het antwoord op vraag 2 ontkennend is, is de Commissie dan van mening dat er sprake is van eerlijke concurrentieverhoudingen? Is de Commissie bezorgd over mogelijke consequenties voor de volksgezondheid in de Europese Unie? |
| --- | --- |

3.

Indien het antwoord op vraag 2 ontkennend is, is de Commissie dan van mening dat er sprake is van eerlijke concurrentieverhoudingen? Is de Commissie bezorgd over mogelijke consequenties voor de volksgezondheid in de Europese Unie?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(24 maart 2004)

| 1. | Het grote aantal gevallen van boviene spongiforme encefalopathieën (BSE) sinds het verbod op het gebruik van zoogdiereiwitten in voeder voor herkauwers van 1994, duidde op een aanzienlijke besmettingsgraad tussen voeder voor herkauwers en voeder voor andere diersoorten dat deze eiwitten bevat. Daarom werd het gebruik van dierlijke eiwitten in het voeder voor alle landbouwhuisdieren verboden.
  Met het oog op de controle bleek het ook nodig het gebruik van eiwitten van niet-herkauwers in diervoeders te verbieden. Dit is vooral omdat er geen analysemethoden zijn waarmee eiwitten van herkauwers in diervoeders kunnen worden onderscheiden van eiwitten van niet-herkauwers. Dat betekent dat als eiwitten van niet-herkauwers in diervoeders worden gebruikt, het niet mogelijk is om potentieel geïnfecteerde eiwitten van herkauwers aan te tonen. Het huidige, uitgebreide voederverbod kan pas worden herzien als er gevalideerde methoden zijn om hittebehandelde soortspecifieke eiwitten op te sporen. Deze methoden bestaan nog niet en de argumenten voor het uitgebreide voederverbod geiden daarom nog steeds. De Commissie blijft onderzoek naar zulke methoden financieel ondersteunen (Stratfeed-project, ringonderzoeken in 2003 en 2004). |
| --- | --- |

1.

Het grote aantal gevallen van boviene spongiforme encefalopathieën (BSE) sinds het verbod op het gebruik van zoogdiereiwitten in voeder voor herkauwers van 1994, duidde op een aanzienlijke besmettingsgraad tussen voeder voor herkauwers en voeder voor andere diersoorten dat deze eiwitten bevat. Daarom werd het gebruik van dierlijke eiwitten in het voeder voor alle landbouwhuisdieren verboden.

Met het oog op de controle bleek het ook nodig het gebruik van eiwitten van niet-herkauwers in diervoeders te verbieden. Dit is vooral omdat er geen analysemethoden zijn waarmee eiwitten van herkauwers in diervoeders kunnen worden onderscheiden van eiwitten van niet-herkauwers. Dat betekent dat als eiwitten van niet-herkauwers in diervoeders worden gebruikt, het niet mogelijk is om potentieel geïnfecteerde eiwitten van herkauwers aan te tonen. Het huidige, uitgebreide voederverbod kan pas worden herzien als er gevalideerde methoden zijn om hittebehandelde soortspecifieke eiwitten op te sporen. Deze methoden bestaan nog niet en de argumenten voor het uitgebreide voederverbod geiden daarom nog steeds. De Commissie blijft onderzoek naar zulke methoden financieel ondersteunen (Stratfeed-project, ringonderzoeken in 2003 en 2004).

| 2. | De invoer van producten afkomstig van met dierlijke eiwitten gevoederde dieren uit derde landen is niet verboden. Dit komt doordat het verbod op het gebruik van verwerkte dierlijke eiwitten in voeder voor herkauwers een controlemaatregel is, bedoeld om te voorkomen dat BSE zich onder herkauwers in de EU verspreidt. Vlees van niet-herkauwers die voeder met verwerkte dierlijke eiwitten hebben gekregen, wordt niet als een risico voor de volksgezondheid gezien. |
| --- | --- |

2.

De invoer van producten afkomstig van met dierlijke eiwitten gevoederde dieren uit derde landen is niet verboden. Dit komt doordat het verbod op het gebruik van verwerkte dierlijke eiwitten in voeder voor herkauwers een controlemaatregel is, bedoeld om te voorkomen dat BSE zich onder herkauwers in de EU verspreidt. Vlees van niet-herkauwers die voeder met verwerkte dierlijke eiwitten hebben gekregen, wordt niet als een risico voor de volksgezondheid gezien.

| 3. | De belangrijkste maatregel om consumenten te beschermen tegen BSE is het verwijderen van gespecificeerd BSE-risicomateriaal, zoals hersens en ruggenmerg, uit levensmiddelen. Deze maatregel geldt zowel voor de lidstaten als voor derde landen. Het doel van het voederverbod is de uitroeiing van BSE, dat ernstige economische gevolgen voor de gehele EU heeft gehad. Het is mogelijk dat bepaalde ziektebestrijdingsmaatregelen verschillend moeten worden toegepast in verschillende landen, afhankelijk van de situatie van de ziekte, zonder dat dit direct als oneerlijke concurrentie moet worden gezien. |
| --- | --- |

3.

De belangrijkste maatregel om consumenten te beschermen tegen BSE is het verwijderen van gespecificeerd BSE-risicomateriaal, zoals hersens en ruggenmerg, uit levensmiddelen. Deze maatregel geldt zowel voor de lidstaten als voor derde landen. Het doel van het voederverbod is de uitroeiing van BSE, dat ernstige economische gevolgen voor de gehele EU heeft gehad. Het is mogelijk dat bepaalde ziektebestrijdingsmaatregelen verschillend moeten worden toegepast in verschillende landen, afhankelijk van de situatie van de ziekte, zonder dat dit direct als oneerlijke concurrentie moet worden gezien.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/420 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/420

---

(2004/C 84 E/0490)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0507/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Ultraperifere regio's

Volgens berichten in de pers heeft de Commissaris voor regionaal beleid op een conferentie van Europese ambtenaren uit ultraperifere regio's op 28 januari jl. in Brussel gewezen op de afnemende invloed van deze regio's na de uitbreiding van de Unie met tien nieuwe lidstaten.

Deze inschatting is zeker zorgwekkend en dient als basis voor betere en meer doeltreffende compensatiemaatregelen te worden opgevat.

Uit dezelfde bron valt op te maken dat de Commissie met het oog hierop werkt aan een voorstel voor het opleggen van een „specifiek programma ter versterking van het concurrentievermogen” met een dotatie van circa 1 miljard euro. Samen met de thans beschikbare middelen uit de structuurfondsen kan hiermee een coherente uitvoering van het regionale beleid, gericht op duurzame ontwikkeling van de ultraperifere regio's in overeenstemming met hun economische ontwikkelingsachterstand en de desbetreffende inhaalbehoefte mogelijk zijn.

| — | Welke maatregelen moeten volgens de Commissie per regio worden genomen om dit verlies aan invloed te voorkomen of te beperken? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen moeten volgens de Commissie per regio worden genomen om dit verlies aan invloed te voorkomen of te beperken?

| — | Kan de Commissie meedelen welke sectoren prioritair in het kader van dit programma worden bevorderd? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie meedelen welke sectoren prioritair in het kader van dit programma worden bevorderd?

| — | Hoe denkt de Commissie de beschikbare middelen procentueel en absoluut te verdelen? |
| --- | --- |

—

Hoe denkt de Commissie de beschikbare middelen procentueel en absoluut te verdelen?

| — | Is de Commissie van mening dat met het oog op de meer dan eens bekrachtigde doelstelling dat prioriteit moet worden gegeven aan een feitelijke convergentie tussen de regio's, dit programma voldoende is om niet alleen een verbreding van de kloof tussen de regio's te voorkomen, maar om ook te waarborgen dat deze regio's voor wat betreft de levensstandaard en de levenskwaliteit in de buurt komen van het Europees gemiddelde? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van mening dat met het oog op de meer dan eens bekrachtigde doelstelling dat prioriteit moet worden gegeven aan een feitelijke convergentie tussen de regio's, dit programma voldoende is om niet alleen een verbreding van de kloof tussen de regio's te voorkomen, maar om ook te waarborgen dat deze regio's voor wat betreft de levensstandaard en de levenskwaliteit in de buurt komen van het Europees gemiddelde?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(26 maart 2004)

De Commissie heeft op 18 februari 2004 het derde rapport over de economische en sociale cohesie aangenomen waarin expliciet melding wordt gemaakt van de strategie ten opzichte van de ultraperifere regio's:

De Commissie is in het kader van de convergentiedoelstelling voornemens een specifiek programma op te stellen dat bedoeld is om de bijzondere moeilijkheden te compenseren waarmee de ultraperifere regio's te kampen hebben, zoals bepaald in artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag en ingevolge het verzoek van de Europese Raad van 21-22 juni 2002 in Sevilla. Bovendien zal er in het kader van de nieuwe programma's op het gebied van de „Europese territoriale samenwerking” een initiatief „grand voisinage” opgenomen worden dat bedoeld is om de samenwerking met de buurlanden te vergemakkelijken. Overeenkomstig het verzoek van de Raad zal de Commissie binnenkort een rapport uitbrengen over een totaalstrategie voor de ultraperifere regio's.

De ultraperifere regio's zoals vastgesteld krachtens artikel 299 van het EG-Verdrag, die niet onder de nieuwe convergentiedoelstelling vallen, zullen bovendien in aanmerking komen voor een specifieke tijdelijke staatssteunregeling, waarbij limieten voor de steun worden vastgesteld die, in het begin, vergelijkbaar zijn met die welke krachtens artikel 87, lid 3, onder a), zijn vastgesteld en daarna geleidelijk aan worden verlaagd.

Het rapport over de totaalstrategie voor de ultraperifere regio's, waarnaar in het derde verslag over de cohesie wordt verwezen, wordt op dit moment bij de Commissie opgesteld.

In dit rapport, dat mogelijk zeer binnenkort wordt goedgekeurd, worden precies de antwoorden op de verschillende vragen van het geachte parlementslid gegeven.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/421 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/421

---

(2004/C 84 E/0491)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0515/04

van Luís Queiró (UEN) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Wetenschappelijke en technische adviezen voor het beheer van het communautaire visbestand

In het verslag dat mijn collega Carlos Lage (A5-0023/2004) in de plenaire vergadering van 10 februari van het Europees Parlement heeft ingediend stelt hij het belangrijke vraagstuk aan de orde van de betrouwbaarheid van de wetenschappelijke adviezen die gebruikt worden voor het beheer van de visbestanden, aangezien wetenschappers en vissers vaak van mening verschillen over de situatie waarin de visbestanden zich bevinden. Als we bedenken dat de EU-maatregelen die gebaseerd zijn op de beschikbare wetenschappelijke adviezen tot ernstige sociaal economische gevolgen voor de vissers leiden, kunnen we begrijpen dat dit thema van belang is en dat de kwaliteit van deze adviezen moet worden verbeterd.

De waarschuwing van Carlos Lage biedt de Gemeenschap derhalve de gelegenheid het gemeenschappelijk visserijbeleid te baseren op betere en meer overwogen wetenschappelijke adviezen zodat dit beleid, in tegenstelling tot hetgeen tot nu gebeurde, op een betere wetenschappelijke basis wordt uitgestippeld.

Het is onaanvaardbaar dat de Commissie met haar „kennelijke onwil” — om de woorden van Lage te gebruiken — rekening houdt met de beschikbare wetenschappelijke adviezen en de verdenking op zich laadt partijdig in haar besluiten te zijn. Deze besluiten vallen overigens over het algemeen in het nadeel uit van de visserijgemeenschappen die reeds alle bescherming moeten ontberen.

Kan de Commissie mededelen of zij bereid is zich achter het vandaag goedgekeurde standpunt van het Europees Parlement te scharen en de uiteenlopende wetenschappelijke adviezen voor te leggen aan een wetenschappelijk orgaan op hoog niveau dat zal trachten deze tegenstrijdigheden op te lossen?

Antwoord van heer Fischler namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie baseert haar voorstellen voor het beheer van de visserij op wetenschappelijk advies dat door internationale organen wordt verstrekt, met name de Internationale Raad voor het Onderzoek van de zee (ICES). De werkgroepen van de ICES die de toestand van de bestanden beoordelen, bestaan uit wetenschappers uit de betrokken lidstaten en uit landen die eveneens belangen hebben bij de bestanden, zoals Noorwegen, Rusland en IJsland.

Al deze wetenschappers voorzien de ICES van alle beschikbare gegevens die in hun respectieve landen zijn verzameld, met inbegrip van gegevens die door vissers zijn verstrekt. De door deze wetenschappers verrichte beoordelingen komen tot stand op basis van een consensus over de toestand van de bestanden. Voordat de beoordelingen door de ICES worden vrijgegeven, worden zij bestudeerd door de Adviescommissie voor Visserijbeheer (ACFM). Het advies van de ACFM wordt vervolgens nauwkeurig bestudeerd door het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij van de Commissie (WTECV).

Daarom is de Commissie van mening dat reeds rekening wordt gehouden met afwijkende gegevens en interpretaties. Hoewel de Commissie het ermee eens is dat met het oog op de debatvoering een grotere transparantie van de door de ICES gehanteerde methoden wenselijk is, is het niet duidelijk welke hogere wetenschappelijke instantie zou kunnen worden gevraagd een oplossing te bieden voor tegenstrijdige standpunten betreffende het door de ICES gegeven advies.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/421 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/421

---

(2004/C 84 E/0492)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0524/04

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   De grondwet

Kan de Commissie zeggen of het voorbeeld van Algerije zou worden gevolgd indien een lidstaat wordt gesplitst omdat een deel ervan op democratische wijze onafhankelijkheid verwerft?

Kan de Commissie uitleggen wat er precies is gebeurd in het geval van Algerije?

Kan de Commissie zeggen of een onafhankelijk geworden regio de EU zou moeten verlaten en vervolgens een aanvraag zou moeten indienen om opnieuw lid te worden?

Zou voor een dergelijke aanvraag een heronderhandeling van de verdragen op een IGC vereist zijn, alsook een eenstemmig akkoord van de 25 lidstaten?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(1 maart 2004)

De Europese Gemeenschappen en de Europese Unie werden opgericht bij de tussen de lidstaten gesloten verdragen. De verdragen zijn van toepassing op de lidstaten (artikel 299 van het EG-Verdrag). Wanneer een deel van het grondgebied van een lidstaat niet langer deel uitmaakt van deze staat, bv. omdat dit gebied een onafhankelijke staat is geworden, zullen de verdragen niet langer van toepassing zijn op dat deel van het grondgebied. Met andere woorden een onafhankelijk geworden regio zou ten gevolge van haar onafhankelijkheid voor de Unie een derde land worden, en de verdragen zouden vanaf de datum van haar onafhankelijkheid niet meer van toepassing zijn op haar grondgebied.

Overeenkomstig artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie kan elke Europese staat die de in artikel 6, lid 1, van dat verdrag genoemde beginselen in acht neemt, verzoeken lid te worden van de Unie. Een dergelijk verzoek vereist, indien het met eenparigheid van stemmen door de Raad is aanvaard, onderhandelingen over een akkoord tussen de staat die het verzoek indient en de lidstaten betreffende de voorwaarden voor de toelating en de uit die toelating voortvloeiende aanpassingen van de Verdragen waarop de Unie is gebaseerd. Dit akkoord moet worden bekrachtigd door alle lidstaten en de staat die het verzoek indient.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/422 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/422

---

(2004/C 84 E/0493)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0530/04

van Bernd Lange (PSE), Karin Scheele (PSE) en Johannes Swoboda (PSE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Euronorm-regels en roetuitstoot van dieselvoertuigen

In het Gemeenschapsrecht zijn grenswaarden vastgesteld voor de uitstoot van schadelijke roetdeeltjes uit dieselmotoren en van stikstofoxiden (NOx) uit motorvoertuigen. De EURO 4-grenswaarden voor personenauto's gelden vanaf 2005. Ook bij vrachtwagenmotoren wordt de uitstoot van schadelijke stoffen als gevolg van EURO 4 vanaf 2005 en EURO 5 vanaf 2008 verlaagd. Dat deze deeltjes schadelijk zijn voor de gezondheid, is aangetoond in diverse internationale langetermijnstudies. Inmiddels zijn de technische voorwaarden gegeven voor een verdere vermindering van de deeltjesuitstoot. De tijd is rijp voor verdergaande grenswaarden.

In het belang van de volksgezondheid en om de automobielbranche zekerheid te geven voor de verdere planning, dient er zo snel mogelijk duidelijkheid te komen omtrent de grenswaarden van EURO 5 voor personenauto's en van EURO 6 voor vrachtwagens.

| 1. | Is de Commissie in staat voor 1 juni 2004 een voorstel in te dienen met EURO 5-grenswaarden voor vrachtwagens, zodat er uiterlijk in 2001 nieuwe, strengere grenswaarden voor deeltjes en NOx verplicht kunnen worden gesteld? Is de Commissie voorts in staat op korte termijn in 2004 een voorstel inzake EURO 6-voorschrfiten voor personenauto's in te dienen?
  Kan de Commissie ervoor zorgen dat er in de wettelijke voorschriften betreffende uitlaatgassen regels worden opgenomen om de emissies buiten de testcyclus („off-cycle emissions”) op betrouwbare wijze te beperken? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie in staat voor 1 juni 2004 een voorstel in te dienen met EURO 5-grenswaarden voor vrachtwagens, zodat er uiterlijk in 2001 nieuwe, strengere grenswaarden voor deeltjes en NOx verplicht kunnen worden gesteld? Is de Commissie voorts in staat op korte termijn in 2004 een voorstel inzake EURO 6-voorschrfiten voor personenauto's in te dienen?

Kan de Commissie ervoor zorgen dat er in de wettelijke voorschriften betreffende uitlaatgassen regels worden opgenomen om de emissies buiten de testcyclus („off-cycle emissions”) op betrouwbare wijze te beperken?

| 2. | Is de Commissie bereid in haar voorstel de lidstaten toestemming te geven om het overstappen op „schone” voertuigen fiscaal te stimuleren respectievelijk compensatie toe te staan? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie bereid in haar voorstel de lidstaten toestemming te geven om het overstappen op „schone” voertuigen fiscaal te stimuleren respectievelijk compensatie toe te staan?

| 3. | Welke plannen heeft de Commissie met betrekking tot nieuwe, gestandaardiseerde meetmethoden bij de vaststelling van grenswaarden voor de deeltjesuitstoot van dieselvoertuigen (in aanmerking nemen van aantal, grootte en massa van de deeltjes)?
  In hoeverre kan de Commissie zich subsidieprogramma's voorstellen om het achteraf uitrusten van dieselvoertuigen met roetfilters te stimuleren?!? |
| --- | --- |

3.

Welke plannen heeft de Commissie met betrekking tot nieuwe, gestandaardiseerde meetmethoden bij de vaststelling van grenswaarden voor de deeltjesuitstoot van dieselvoertuigen (in aanmerking nemen van aantal, grootte en massa van de deeltjes)?

In hoeverre kan de Commissie zich subsidieprogramma's voorstellen om het achteraf uitrusten van dieselvoertuigen met roetfilters te stimuleren?!?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie werkt aan een voorstel voor een Euro 5-norm inzake grenswaarden voor verontreinigende emissies voor personenwagens en lichte bedrijfswagens, die vanaf circa 2010 wellicht bindend wordt voor dergelijke voertuigen. De Commissie is evenwel niet in staat om dit voorstel vóór 1 juni 2004 aan het Parlement en de Raad voor te leggen, aangezien hiertoe een afzonderlijke effectbeoordeling uitgevoerd moet worden. In de thematische strategie „Schone lucht voor Europa” van de Commissie wordt voor halverwege 2005 een voorstel voor een Euro 5-norm in het vooruitzicht gesteld. Daarnaast werkt de Commissie aan een voorstel voor een Euro 6-norm inzake grenswaarden voor verontreinigende emissies voor zware vrachtwagens, die vanaf circa 2010-2013wellicht bindend wordt voor dergelijke voertuigen. Het voorstel voor een Euro-6 norm is eveneens in de thematische strategie „Schone lucht voor Europa” voor eind 2005 gepland.

De bestaande richtlijnen betreffende emissies van personenwagens en lichte bedrijfswagens (1) en zware vrachtwagens (2) verbieden reeds onder alle gebruiksomstandigheden het gebruik van een manipulatievoorziening om de motorprestaties te moduleren ten nadele van de emissiebeheersing. Dergelijke maatregelen zullen in toekomstige wetgeving nog verder aangescherpt worden en waarschijnlijk gebaseerd zijn op internationale werkzaamheden met het oog op een wereldwijde harmonisatie op dit gebied. Voorts werkt de Commissie aan een nieuwe procedure voor zware vrachtwagens, die gebruik maken van draagbare emissiecontrolesystemen (PEMS). Hierdoor kunnen dergelijke voertuigen in reële bedrijfsomstandigheden op de weg getest worden en niet — zoals thans — in laboratoria volgens specifieke testcycli. De Commissie is van oordeel dat de PEMS-methode zal leiden tot een beter wetgevend instrument.

Toekomstige voorstellen kunnen blijven bijdragen aan wetgeving door middel waarvan de lidstaten belastingprikkels kunnen bieden aan fabrikanten om voertuigen te vervaardigen die al voldoen aan toekomstige normen voordat deze verplicht worden.

De Commissie gaat reeds na of het mogelijk is in Euro 5 voor personenwagens en lichte bedrijfswagens en in Euro 6 voor zware vrachtwagens een begrenzing van de omvang van en/of het aantal ultrafijne deeltjes in te voeren. In een werkgroep van de the Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN-ECE) wordt momenteel de laatste hand gelegd aan de nieuwe meetprocedures.

Programma's door middel waarvan gestimuleerd wordt dat oudere voertuigen met nieuwere motoren of systemen voor uitlaatgasbehandeling zoals deeltjesfilters uitgerust worden, zijn niet geregeld in de huidige communautaire wetgeving. In verband met het programma „Schone lucht voor Europa” worden evenwel onder meer dergelijke maatregelen bestudeerd. Op het ogenblik kunnen lidstaten via wetgeving stimuleringsprogramma's voor aanpassingen van voertuigen invoeren, zij het dat zij de Commissie hiervan in kennis moeten stellen.

---

(1)  Richtlijn 70/220/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de luchtverontreiniging door gassen afkomstig van motoren met elektrische ontsteking in motorvoertuigen, PB L 76 van 6.4.1970 laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/76/EG van de Commissie van 11 augustus 2003 tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEG van de Raad, PB L 206 van 15.8.2003.

(2)  Richtlijn 88/77/EEG van de Raad van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de emissie van gasvormige verontreinigingen door dieselmotoren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen, PB L 36 van 9.2.1988 laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/27/EG van de Commissie van 10 april 2001 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking, PB L 107 van 18.4.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/424 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/424

---

(2004/C 84 E/0494)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0531/04

van Elisabeth Schroedter (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Bouw van een zoutwaterzwembad en lozing van het gebruikte zoute water op de Spree zonder milieueffectrapportage

In Burg (deelstaat Brandenburg) is de bouw van een zoutwaterzwembad gepland. De bedoeling is het gebruikte zoute water rechtstreeks op de Spree te lozen, waardoor de waterkwaliteit van deze rivier achteruit gaat. De huidige techniek bestaat uit persing en stort van het zoute water. Voor de lozing op de Spree is desondanks een vergunning afgegeven, zonder dat van tevoren een milieueffectrapportage heeft plaatsgevonden. De deelstaatregering wil dit project met EU-middelen uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling subsidiëren.

| 1. | Is de Commissie van mening dat in het hier besproken geval een milieueffectrapportage in de zin van de Europese waterbeleidsrichtlijn (richtlijn 2000/60/EG (1)) noodzakelijk zou zijn geweest?
  Zo ja, is de Commissie van plan bij de regering van de deelstaat Brandenburg aan te dringen op naleving van het EU-recht?
  Zo neen, hoe denkt de Commissie de tenuitvoerlegging en naleving van de EU-waterbeleidsrichtlijn in Brandenburg te waarborgen? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat in het hier besproken geval een milieueffectrapportage in de zin van de Europese waterbeleidsrichtlijn (richtlijn 2000/60/EG (1)) noodzakelijk zou zijn geweest?

Zo ja, is de Commissie van plan bij de regering van de deelstaat Brandenburg aan te dringen op naleving van het EU-recht?

Zo neen, hoe denkt de Commissie de tenuitvoerlegging en naleving van de EU-waterbeleidsrichtlijn in Brandenburg te waarborgen?

| 2. | Is de Commissie van oordeel dat het op grond van artikel 12 van verordening (EG) nr. 1260/1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (2) met de beginselen van de structuurfondsen verenigbaar is dat de bouw van een zoutwaterzwembad in Burg met EFRO-middelen rechtstreeks, respectievelijk het bouwrijp maken van het betrokken perceel indirect gesubsidieerd kan worden zonder dat de waterbeleidsrichtlijn is nageleefd?
  Zo ja, hoe motiveert de Commissie dit?
  Zo neen, zal zij de subsidies van Brandenburg terugverlangen? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van oordeel dat het op grond van artikel 12 van verordening (EG) nr. 1260/1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (2) met de beginselen van de structuurfondsen verenigbaar is dat de bouw van een zoutwaterzwembad in Burg met EFRO-middelen rechtstreeks, respectievelijk het bouwrijp maken van het betrokken perceel indirect gesubsidieerd kan worden zonder dat de waterbeleidsrichtlijn is nageleefd?

Zo ja, hoe motiveert de Commissie dit?

Zo neen, zal zij de subsidies van Brandenburg terugverlangen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 maart 2004)

Vele bepalingen van de kaderrichtlijn Water (3) zijn nog niet operationeel. Zo bepaalt deze kaderrichtlijn onder meer dat lozingen door puntbronnen die verontreiniging kunnen veroorzaken, uiterlijk tegen december 2009 aan voorafgaande regulering dan wel aan een voorafgaande toestemming moeten worden onderworpen (zie artikel 11, lid 3, onder g)). Als zodanig schrijft de richtlijn geen milieueffectbeoordeling in de zin van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad (4) als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG (5) voor. Wel moet de bevoegde instantie die terzake een vergunning afgeeft, rekening houden met de beginselen en doelstellingen van de kaderrichtlijn Water.

Bovendien is Richtlijn 85/337/EEG van de Raad betreffende de milieueffectbeoordeling, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG, in het onderhavige geval niet van toepassing.

Hoewel de verplichting tot voorafgaande toestemming krachtens de kaderrichtlijn Water in dit geval niet geldt, voorziet de vigerende Gemeenschapswetgeving, bijvoorbeeld Richtlijn 76/464/EEG (6), in soortgelijke verplichtingen. Op basis van de informatie waarover zij beschikt, heeft de Commissie echter geen redenen om aan te nemen dat de vergunning door de betrokken instanties in dit geval in strijd met die richtlijn is afgegeven.

Bijgevolg lijkt er geen onverenigbaarheid met artikel 12 van Verordening (EG) nr. 1260/99 (7) te bestaan, en wordt dus ook geen onderbreking van de uitbetaling of terugvordering van de subsidies overwogen.

---

(1)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

(2)  PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(3)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid.

(4)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985.

(5)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG, PB L 73 van 14.3.1997.

(6)  Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd, PB L 129 van 18.5.1976.

(7)  Verordening (Eg) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/425 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/425

---

(2004/C 84 E/0495)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0532/04

van Nelly Maes (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Kernonderzeeërs op het eiland Santo Stefano (Sardinië)

Momenteel liggen op de basis van het eiland Santo Stefano in de archipel La Maddalena (Sardinië) kernonderzeeërs van de Amerikaanse marine. Onlangs heeft zich een incident voorgedaan met mogelijke radioactieve gevolgen. Op Sardinië en Corsica hebben diverse bewegingen de autoriteiten gewezen op het risico van nucleaire vervuiling van het gebied.

Heeft de Italiaanse regering de Europese Commissie op de hoogte gesteld van de aanwezigheid van kernonderzeeërs op Santo Stefano, zoals vereist door artikel 37 van de Euratom-richtlijn inzake grensoverschrijdende gevolgen? Zo neen, welke maatregelen zal de Commissie dan treffen?

Is de Commissie van mening dat Santo Stefano aan alle voorwaarden voldoet ten aanzien van het afmeren van kernonderzeeërs?

Krachtens richtlijn 89/618/Euratom (1) moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de bevolking die door stralingsgevaar kan worden getroffen, wordt geïnformeerd over de maatregelen die voor de bescherming van hun gezondheid zijn voorzien, alsmede over de gedragslijn die zij bij stralingsgevaar moet volgen. Kan de Commissie informatie verstrekken over de naleving van deze verplichting door de betrokken lidstaten?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie is niet door de Italiaanse regering op de hoogte gesteld van de aanwezigheid van kernonderzeeërs op Santo Stefano.

Op grond van artikel 37 van het Euratom-Verdrag moeten lidstaten de Commissie op de hoogte te stellen van elk plan voor de lozing van radioactieve afvalstoffen die kunnen leiden tot een radioactieve besmetting van het water, de bodem of het luchtruim van een andere lidstaat.

Lozingen onder normale omstandigheden in het kader van het gebruik van de aandrijfreactor van de betrokken militaire onderzeeër vallen onder de verantwoordelijkheid van de Verenigde Staten. Dat land is verantwoordelijk voor de autorisatie en de operaties van de onderzeeër en zijn onderdelen en valt niet onder de werkingssfeer van artikel 37.

Met betrekking tot de noodmaatregelen als bedoeld in Richtlijn 89/618/Euratom van de Raad van 27 november 1989 betreffende de informatie van de bevolking over de bij stralingsgevaar toepasselijke maatregelen ter bescherming van de gezondheid en over de alsdan te volgen gedragslijn is de Commissie van mening dat deze richtlijn eveneens van toepassing is op ioniserende straling veroorzaakt door het gebruik van kernenergie voor militaire doeleinden, met inbegrip van reactoren voor de aandrijving van onderzeeërs.

Italië heeft omzettingsmaatregelen voor de betrokken richtlijn goedgekeurd, waarin voor militaire haveninstallaties is voorzien in zogenaamde „externe noodplannen” waarvan de inwerkingstelling en de verspreiding onder de bevoegdheid van de prefect vallen.

De Commissie buigt zich momenteel over de verenigbaarheid van deze nationale regelgeving met de bepalingen van Richtlijn 89/618/Euratom, in het bijzonder met betrekking tot de toegang van de bevolking tot de informatie inzake de noodplannen.

De Commissie heeft geen klachten ontvangen over het incident waarnaar wordt verwezen en op grond van gegevens die zijn verstrekt door de Italiaanse autoriteit voor milieubescherming (APAT), heeft het onderzoek van het water en de lucht dat na het door het geachte parlementslid genoemde incident is verricht, geen resultaten opgeleverd die wijzen op een radioactieve besmetting.

---

(1)  PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/426 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/426

---

(2004/C 84 E/0496)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0535/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Erkenning van de status van gehandicapte over de gehele Europese Unie

Kan de Commissie, ter bevordering van het vrije verkeer van personen met handicaps, zoals blindheid, informatie verstrekken over de huidige situatie met betrekking tot de erkenning van blindheid en andere vormen van handicap wanneer deze personen van hun eigen lidstaat naar andere landen van de Gemeenschap reizen?

Welke stappen worden er ondernomen om de criteria, certificatie en categoriale onderverdeling van handicaps te harmoniseren, teneinde het mogelijk te maken dat burgers die naar andere lidstaten reizen over de gehele EU dezelfde rechten op het punt van gezondheidszorg en sociale bijstand genieten, zonder dat zij zich opnieuw aan een medisch onderzoek hoeven te onderwerpen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(1 april 2004)

De definities van handicaps en de voorwaarden voor de beoordeling en de afgifte van verklaringen (gehandicaptenkaarten) worden op nationaal niveau vastgesteld. Een complicerende factor hierbij is dat op nationaal niveau veelal verschillende definities bestaan, die in verschillende contexten van toepassing zijn. Er bestaat geen algemene wederzijdse erkenning voor verklaringen/gehandicaptenkaarten of een bepaalde gehandicaptenstatus die de houders recht geeft op de diverse regelingen van de andere lidstaten.

Voor individuele doeleinden (toegang tot speciale diensten, gereduceerde tarieven voor reizen of entree tot culturele locaties enz.) kan een in een andere lidstaat verstrekt document echter wel degelijk worden erkend. Bovendien is in het specifieke geval van het vrijwillige systeem van blauwe parkeerkaarten die recht geven op de speciale parkeervoorrechten die gelden voor rechthebbenden krachtens nationale regels, waarvoor de Commissie het initiatief heeft genomen, wel sprake van algemene wederzijdse erkenning, waardoor de in een lidstaat afgegeven blauwe parkeerkaart in een andere lidstaat kan worden gebruikt.

De Commissie heeft onlangs een studie laten uitvoeren die zij heeft gepubliceerd onder de titel „Definition of Disability in Europe: A comparative Analysis” (1). Deze studie zal tijdens een van de volgende vergaderingen van de werkgroep op hoog niveau inzake gehandicapten worden gepresenteerd en met de lidstaten worden besproken.

---

(1)  De studie kan op de volgende website worden opgehaald:

http://europa.eu.int/comm/employment_social/index/7002_en.html

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/427 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/427

---

(2004/C 84 E/0497)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0537/04

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   De mogelijke bijdrage van het Esperanto bij het garanderen van gelijkwaardigheid van de talen

Tijdens het debat over het verslag Prets (A5-0477/2003), dat op 13 januari van het vorige jaar gehouden werd in Straatsburg, verklaarde commissaris Viviane Reding: „ ... de meertaligheid omvat ook onze talen die niet alles officiële taal erkend zijn, maar niet het Esperanto, want wij hebben genoeg levende talen die in moeilijkheden verkeren om er daarnaast nog nieuwe, kunstmatige te gaan creëren”.

In de afgelopen 115 jaar zijn er echter miljoenen personen geweest die het Esperanto gesproken hebben, en nog spreken, een taal die thans als een volledig ontwikkelde taal kan gelden, met sprekers over de gehele wereld en een volledig gamma van uitdrukkingsmogelijkheden. Er is dus geen sprake van het „creëren” van een nieuwe taal, en zeker niet van een „kunstmatige”.

In 1954 heeft de Algemene Conferentie van de Unesco erkend dat Esperanto beantwoordt aan de doelstellingen en idealen van de Unesco en in 1985 heeft diezelfde Algemene Conferentie een oproep tot lidstaten en de internationale organisaties gericht om het onderwijs van het Esperanto op de scholen te bevorderen, evenals het gebruik van deze taal in de internationale betrekkingen.

Nu heeft het Engels thans een overheersende positie; deze taal beheerst de Europese markt zowel op het gebied van de culturele producten als op dat van de commerciële dienstverlening. Keer op keer blijkt dat het tot op heden door de Commissie gevoerde taalbeleid niet afdoende is.

Op welke wijze denkt de Commissie de taalkundige en culturele gelijkheid in Europa te garanderen?

Aan de hand van welke criteria zal de Commissie de doelmatigheid van haar eigen talenbeleid meten?

Overweegt de Commissie om er bij de lidstaten op aan te dringen dat zij gehoor geven aan de oproep van de Algemene Conferentie van de Unesco (23 C/114) om „ ... op hun scholen en instellingen van hoger onderwijs een studieprogramma in te voeren over het talenprobleem en de rol van het Esperanto daarbij”, of overweegt zij wellicht ook om op dat gebied zelf activiteiten te ontplooien?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(19 maart 2004)

Overeenkomstig artikel 149 van het EG-Verdrag steunt de Commissie het onderricht in en de verspreiding van de talen van de lidstaten. De bevordering van de taalkundige en culturele diversiteit in Europa heeft een sterke impuls gekregen dankzij het Europees jaar van de talen, dat in 2001 in samenwerking met de Raad van Europa is georganiseerd. Het succes van dit initiatief heeft de Commissie ertoe aangezet in juli 2003 een ambitieus actieplan inzake het leren van talen en taaiverscheidenheid (2004-2006) (1) goed te keuren.

Wat de oproep van de Organisatie der Verenigde Naties voor opvoeding, wetenschap en cultuur (Unesco) voor de bevordering van Esperanto-onderricht in scholen betreft, vestigt de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid op het feit dat de Gemeenschap, overeenkomstig het EG-Verdrag, op onderwijsgebied optreedt „met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel en van hun culturele en taalkundige verscheidenheid”.

De Commissie is bereid samen te werken met de Unesco, maar is niet voornemens bijzondere initiatieven te nemen voor de invoering van „een studieprogramma over het talenprobleem en de rol van het Esperanto daarbij op scholen en instellingen van hoger onderwijs”.

---

(1)  COM(2003)449 def, ook beschikbaar op internet:

http://europa.eu.int/comm/education/policies/lang/languages/actionplan_fr.html

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/428 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/428

---

(2004/C 84 E/0498)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0561/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Ierland en de nitraatrichtlijn

De nitraatrichtlijn (91/676/EEG (1)) werd op 12 december 1991 door de Raad vastgesteld en had ten laatste in 1995 door de lidstaten volledig geïmplementeerd moeten zijn.

In oktober 2001 heeft de Commissie Ierland voor het Europees Hof van Justitie gedaagd wegens niet-naleving van deze richtlijn. Op 26 juni 2003 bracht advocaat-generaal Geelhoed van het Hof een advies uit dat stelt dat Ierland de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn niet was nagekomen en dat Ierland veroordeelt tot het betalen van de proceskosten.

Kan de Commissie uitleg verschaffen bij de bewering van de Ierse minister van Landbouw op de jaarlijkse algemene vergadering van de Ierse landbouwersorganisatie dat Ierland is overeengekomen dat van de nitraatrichtlijn mag worden afgeweken?

---

(1)  PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/428 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/428

---

(2004/C 84 E/0499)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0563/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Implementatie van de nitraatrichtlijn in Ierland

De nitraatrichtlijn (91/676/EEG (1)) werd op 12 december 1991 door de Raad vastgesteld en had ten laatste in 1995 door alle lidstaten volledig geïmplementeerd moeten zijn.

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen, of is zij van plan te ondernemen om ervoor te zorgen dat Ierland de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn volledig nakomt?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw Wallström namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0561/04 en E-0563/04

(22 maart 2004)

Als antwoord op schriftelijke vraag E-561/04 bevestigt de Commissie dat Ierland niet onderhandeld heeft over een afwijking van Richtlijn 91/676/EEG van de Raad.

Als antwoord op schriftelijke vraag E-563/04 bevestigt de Commissie dat ze bij het Hof van Justitie een gerechtelijke procedure heeft ingeleid tegen Ierland wegens niet-naleving van de voorschriften van Richtlijn 91/676/EEG van de raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen.

---

(1)  PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/429 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/429

---

(2004/C 84 E/0500)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0565/04

van Martin Callanan (PPE-DE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Reikwijdte van de richtlijn pleziervaartuigen

De richtlijn pleziervaartuigen (94/25/EG (1)) is gebaseerd op de principes inzake de CE-markering in de Nieuwe Aanpak.

In de Gids voor de tenuitvoerlegging van de richtlijnen die zijn gebaseerd op de Nieuwe Aanpak en de Algemene Aanpak van de Commissie wordt in deel 2 gesteld dat een product waaraan, nadat het in gebruik werd genomen, belangrijke veranderingen zijn aangebracht met het oog op het wijzigen van de originele prestaties, doelstelling of type, als een nieuw product kan worden beschouwd.

In het document „De pleziervaartuigenrichtlijn en opmerkingen” van de Commissie wordt in artikel 4, lid 5, onder viii) „Samenvatting van de toepassing van de richtlijn na 16 juni 1998”, verwezen naar „boten die zich al in de EER bevinden en die worden omgebouwd tot pleziervaartuigen, terwijl ze vroeger werden gebruikt met een ander doel, b.v. als experimentele vaartuigen, wedstrijdboten, commerciële boten.” Verder wordt echter gesteld dat de richtlijn geen retroactieve voorzieningen bevat en dat bijgevolg bestaande boten die in gebruik zijn in de EER buiten de richtlijn vallen, waar ze ook werden gebouwd.

Kan de Commissie nu uitsluitsel geven of een voormalige commerciële boot die voortaan als plezierboot wordt gebruikt, al dan niet een CE-markering moet krijgen overeenkomstig de pleziervaartuigenrichtlijn, zelfs als er geen concrete wijzigingen werden aangebracht? Verandert er iets aan de situatie wanneer het gaat om een boot die werd gebouwd voordat Richtlijn 94/25/EG van kracht werd?

Als voormalige commerciële boten een CE-markering moeten krijgen, zal dit een moeilijke aangelegenheid worden, want dan zou het gaan om certificering na bouw. Kan de Commissie aangeven hoe dat op dit moment kan worden gerealiseerd?

Antwoord van dhr. Liikanen namens de Commissie

(30 maart 2004)

Zowel in de „Gids voor de tenuitvoerlegging van de richtlijnen die zijn gebaseerd op de Nieuwe Aanpak en de Algemene Aanpak” van de Commissie als in het document van de Commissie „De pleziervaartuigenrichtlijn en opmerkingen”, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, wordt in het voorwoord opgemerkt dat de inhoud ervan niet wettelijk bindend is; alleen de Richtlijn heeft kracht van wet. De verduidelijkingen in deze gidsen moeten en kunnen dan ook niet beschouwd worden als een beslissling van de Commissie betreffende de werkingssfeer van de richtlijn.

Artikel 1, lid 1, van Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 1994 betreffende pleziervaartuigen bepaalt dat de richtlijn van toepassing is op pleziervaartuigen, en in artikel 1, lid 2, worden pleziervaartuigen gedefinieerd als: „ieder voor sport- en vrijetijdsdoeleinden bedoeld vaartuig (...) met een romplengte van 2,5 tot 24 m”. Uit deze bepalingen blijkt dat voormalige commerciële vaartuigen die in de handel gebracht en/of in gebruik genomen worden voor sport- en vrijetijdsdoeleinden binnen de werkingssfeer van de richtlijn vallen, ongeacht of er fysieke aanpassingen aan het vaartuig zijn aangebracht voor dergelijke doeleinden.

Het feit dat een voormalig commercieel vaartuig gebouwd is voordat de richtlijn van kracht werd, verandert de situatie niet; alleen de datum waarop het vaartuig in de handel gebracht en/of in gebruik genomen wordt voor sport- en vrijetijdsdoeleinden is relevant voor de vraag of dat vaartuig al dan niet aan de voorschriften van de richtlijn moet voldoen.

Gezien bovengenoemde bepalingen van artikel 1 van de richtlijn is de verklaring in de tweede editie van het document van de Commissie „De pleziervaartuigenrichtlijn en opmerkingen”, in het commentaar bij artikel 4, lid 5, onder viii), dat: „ ... de voorschriften van de richtlijn van toepassing zijn op boten die zich al in de EER bevinden en die worden omgebouwd tot pleziervaartuigen, terwijl ze vroeger werden gebruikt met een ander doel, b.v. als experimentele vaartuigen, wedstrijdboten, commerciële boten”, moet daarom gelezen worden als een aanvullende verduidelijking van de werkingssfeer van de richtlijn en niet als een uitbreiding daarvan.

Ook de verklaring waarnaar het geachte parlementslid verwijst dat „ ... de richtlijn geen bepalingen met terugwerkende kracht bevat, en bestaande boten die in gebruik (in dienst) zijn in de EER, buiten de richtlijn vallen, waar ze ook werden gebouwd” moet worden gelezen als betrekking hebbend op bestaande pleziervaartuigen. Dat er geen bepalingen met terugwerkende kracht zijn, betekent niet dat bestaande voormalige commerciële vaartuigen, waarvan het oorspronkelijke bedoelde gebruik na de datum van de inwerkingtreding van de richtlijn veranderd wordt in gebruik voor vrijetijdsdoeleinden, niet aan de voorschriften van de richtlijn moeten voldoen.

Certificering na de bouw wordt niet expliciet geregeld in de huidige versie van de pleziervaartuigenrichtlijn (Richtlijn 94/25/EG). Momenteel wordt de beoordeling na de bouw verricht in het kader van een gemeenschappelijke aanpak die de aangemelde instanties overeengekomen zijn, en die is vastgelegd in Hoofdstuk I van hun Recreational Craft Sectoral Group (RSG) Guidelines. Met ingang van 1 januari 2005 wordt beoordeling na de bouw in de richtlijn geregeld door de inwerkingtreding van de aanvullende bepalingen van het nieuwe artikel 8, dat is ingevoerd door Richtlijn 2003/44/EG van het Parlement en de Raad van 16 juni 2003 tot wijziging van Richtlijn 94/25/EG (2).

---

(1)  PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.

(2)  PB L 214 van 26.8.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/430 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/430

---

(2004/C 84 E/0501)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0567/04

van Marie-Arlette Carlotti (PSE) aan de Commissie

(19 februari 2004)

Betreft:   Beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden

Aanbeveling 1999/519/EG (1) van de Raad van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden (van 0 Hz — 300 GHz) was bedoeld om een Europese regelgeving betreffende de blootstelling aan elektromagnetische velden in het leven te roepen om de gezondheid van de bevolking te beschermen op plaatsen waar personen geruime tijd aanwezig zijn in verhouding tot de effecten van dergelijke velden.

Een artikel van deze aanbeveling betreft de herziening ervan in het licht van de vooruitgang in de wetenschappelijke beoordeling van de gevolgen van blootstelling aan elektromagnetische velden en op basis van nationale verslagen die binnen een periode van drie jaar moeten worden opgesteld, alsmede van een verslag van de Commissie dat binnen een termijn van vijf jaar moet worden voorgelegd.

| 1. | Kan de Commissie mededelen hoe het staat met de voorbereiding van het verslag dat ze vóór 12 juli 2004 moet indienen en, op basis van de informatie uit de verslagen van de lidstaten, verslag uitbrengen over de stand van de uitvoering van deze aanbeveling? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen hoe het staat met de voorbereiding van het verslag dat ze vóór 12 juli 2004 moet indienen en, op basis van de informatie uit de verslagen van de lidstaten, verslag uitbrengen over de stand van de uitvoering van deze aanbeveling?

| 2. | Overweegt de Commissie een specifieke richtlijn inzake de elektromagnetische besmetting voor te stellen om een communautair kader met een hoog niveau van bescherming tegen de blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden tot stand te brengen, overeenkomstig het voorzorgsbeginsel inzake milieubescherming en volksgezondheid? |
| --- | --- |

2.

Overweegt de Commissie een specifieke richtlijn inzake de elektromagnetische besmetting voor te stellen om een communautair kader met een hoog niveau van bescherming tegen de blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden tot stand te brengen, overeenkomstig het voorzorgsbeginsel inzake milieubescherming en volksgezondheid?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(18 maart 2004)

Zoals het geachte parlementslid aangeeft, heeft de Raad op 12 juli 1999 Aanbeveling 1999/519/EEG betreffende de limieten voor blootstelling van de bevolking aan niet-ioniserende straling met een frequentie van 0 Hertz (Hz) tot 300 Gigahertz (GHz), met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid.

Naar aanleiding van de blijvende ongerustheid onder het publiek en de in de aanbeveling vastgestelde vereisten, heeft de Commissie het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu in 2001 verzocht een bijgewerkt advies hierover uit te brengen. In zijn advies van 30 oktober 2001 heeft het Comité bevestigd dat de nieuwe informatie die de laatste jaren beschikbaar was gekomen, een herziening van de blootstellingslimieten uit de aanbeveling van de Raad niet rechtvaardigde en dat er onvoldoende wetenschappelijk bewijs was om een alternatief voor te stellen. In maart 2003 heeft de Commissie daarenboven een uitvoeringsverslag over de aanbeveling gepubliceerd, dat betrekking heeft op de in de lidstaten genomen maatregelen. In het algemeen blijkt hieruit dat de meeste lidstaten maatregelen ter uitvoering van de aanbeveling van de Raad hebben genomen. Sommige lidstaten hebben strengere limieten opgelegd; andere hebben dan weer maatregelen genomen die niet op het volledige frequentiebereik betrekking hebben.

Overeenkomstig de communautaire wetgeving inzake radioapparatuur, inclusief zendmasten voor mobiele telefonie, moeten fabrikanten ervoor zorgen dat deze apparatuur veilig is. Bij artikel 3, lid 1, onder a), van Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (2) moeten de fabrikanten erop toezien dat hun producten, wanneer ze gebruikt worden voor het doel waarvoor ze zijn bestemd, geen nadelige gevolgen voor de gezondheid hebben. In het kader van deze richtlijn en bovengenoemde aanbeveling is de Commissie ook bezig met het opstellen van Europese normen voor de naleving van de in de aanbeveling vastgestelde limieten. Deze normen worden opgesteld door Cenelec, de Europese normalisatie-instelling voor elektrische apparatuur. Er bestaat al een norm voor het meten van de het specifieke absorptietempo bij menselijke blootstelling aan elektromagnetische velden van mobiele telefoons (EN 50361).

Er is al veel onderzoek verricht naar het mogelijke langetermijneffect van blootstelling aan elektromagnetische velden en dit onderzoek zal ook in de toekomst worden voortgezet. Recentelijk zijn drie belangrijke studies gepubliceerd, respectievelijk door de „United Kingdom Independent Advisory Group on Non Ionizing Radiation” (januari 2004), de Nederlandse Gezondheidsraad (januari 2004) en de Zweedse overheidsinstelling voor bescherming tegen straling (december 2003).

De drie studies komen tot de conclusie dat niet met zekerheid kan worden aangetoond dat elektromagnetische velden nog andere dan thermische effecten zouden hebben. Een recente conferentie over dit thema (http://europa.eu.int/comm/enterprise/rtte/emfworkshop/index.htm) kwam tot dezelfde conclusie. De Wereldgezondheidsorgansiatie voert op dit ogenblik een grootschalige beoordeling van het effect van elektromagnetische velden uit. Daarenboven financiert de Commissie onderzoeksprojecten (kaderprogramma's 5 en 6) naar de biologische gevolgen en het effect op de gezondheid van elektromagnetische velden (directoraat-generaal Onderzoek en technologische ontwikkeling — RTD) en andere ondersteunende actieprogramma's zoals COST 281 (directoraat-generaal Informatiemaatschappij — INFSO), die bijdragen tot de coördinatie en harmonisatie van nationale onderzoeksprogramma's naar de mogelijke gevolgen van elektromagnetische velden voor de gezondheid. Naar verwachting zullen de resultaten van deze onderzoeken in belangrijke mate bepalen welke stappen eventueel moeten worden genomen.

De Commissie acht het dan ook voorbarig een besluit te nemen alvorens dit project is voltooid.

Het kader voor de toepassing van het voorzorgsbeginsel in de Gemeenschap is vastgesteld in de in 2000 gepubliceerde Mededeling van de Commissie over het voorzorgsbeginsel (3).

---

(1)  PB L 199 van 30.7.1999, blz. 59.

(2)  PB L 91 van 7.4.1999.

(3)  COM(2000) 1 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/431 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/431

---

(2004/C 84 E/0502)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0569/04

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Programma Leonardo da Vinci

Het programma Leonardo da Vinci van de Europese Commissie dient een bijdrage te leveren aan het beroepsopleidingsbeleid van de EU. De EU moet haar burgers beter op de intrede op de arbeidsmarkt voorbereiden en op deze manier het aantal werklozen verminderen. Bovendien heeft het bedrijfsleven behoefte aan gekwalificeerde arbeidskrachten om gelijke tred te kunnen houden met de snelle wetenschappelijke en technologische veranderingen. Tegen deze achtergrond fungeert het programma Leonardo da Vinci van de Europese Commissie als een innovatielaboratorium op het gebied van levenslang leren.

Kan de Commissie een lijst van de projecten uit het programma Leonardo da Vinci voorleggen waarvoor in de afgelopen drie jaar toestemming werd gegeven, en wel met vermelding van de projectopdrachtgever, het steunbedrag en het reeds uitbetaalde en nog openstaande bedrag?

Zijn er tussen de landen en projectaftwikkelaars verschillen of opvallende asymmetrieën in verband met verschillende criteria, zoals omvang van het budget, steunaandeel en werkelijke resultaten van de prestaties?

Hoe zorgt de Commissie voor een snelle en onbureaucratische eindcontrole van de gesteunde projecten en hoeveel tijd verloopt er gemiddeld tussen het gereedkomen van het project en de eindcontrole?

In welke landen doen zich vaak moeilijkheden bij de eindcontrole voor?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie bevestigt het geachte parlementslid het belang van het Leonardo da Vinci-programma voor de beroepsopleiding en voor levenslang leren.

De Commissie wil er nogmaals op wijzen dat het Parlement beschikt over de lijsten van de Leonardo da Vinci-projecten die de laatste drie jaar op communautair niveau zijn geselecteerd. Op grond van de comitologieregels worden deze lijsten immers na advies van het comité van het programma voor toezicht aan het Parlement toegezonden. Zij bevatten onder andere de titels van de projecten, de namen van de projectontwikkelaars, de looptijd en het per project toegewezen bedrag.

De meeste gefinancierde projecten hebben een maximale looptijd van drie jaar, zodat de eerste significante resultaten pas eind 2003 beschikbaar waren. De Commissie analyseert de tot dusverre gemaakte beoordelingen van de eindverslagen en de projectresultaten, met inbegrip van de definitieve toewijzing van de communautaire subsidie en de betalingstermijnen. Zij zal het geachte parlementslid van de resultaten van deze analyse op de hoogte brengen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/432 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/432

---

(2004/C 84 E/0503)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0586/04

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Paardenpaspoorten

Hoeveel lidstaten hebben uitvoering gegeven aan de beschikking van de Commissie 2000/68/EG (1)? Vindt de Commissie dat zij dit correct hebben gedaan?

Heeft de Commissie plannen om de praktijk van vriesmerken en/of het gebruik van microchips toe te staan als aanvaardbare identificatiemethodes?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 april 2004)

Overeenkomstig artikel 4 van Beschikking 2000/68/EG van de Commissie van 22 december 1999 houdende wijziging van Beschikking 93/623/EEG en tot vaststelling van de identificatievoorschriften voor als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen, moeten de lidstaten erop toezien dat uiterlijk vanaf 1 juli 2000 alle geregistreerde paardachtigen en alle als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen bij elke verplaatsing vergezeld gaan van het hierboven bedoelde identificatiedocument. Die beschikking is gericht tot de lidstaten.

Beschikking 2000/68/EG verplicht de lidstaten niet kennis te geven van de wettelijke bepalingen die zij ten uitvoer leggen om aan de bepalingen van die beschikking te voldoen. Totnogtoe heeft de Commissie geen enkele klacht ontvangen over het niet-uitvoeren van de beschikking door een lidstaat.

De Gemeenschapswetgeving inzake dierenwelzijn bevat geen specifieke beperkingen voor het gebruik van deze methoden. Ten aanzien van verminkingen in het algemeen is in Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren (2) bepaald dat de desbetreffende nationale bepalingen in overeenstemming met de algemene Verdragsregels van toepassing zijn.

De Commissie is ervan op de hoogte dat in bepaalde lidstaten elektronische transponders worden gebruikt voor de identificatie van paardachtigen. Bovendien worden vries- en brandmerken voor paardachtigen gebruikt. Na de uitbraak van de Afrikaanse paardenpest op het Iberisch schiereiland in 1989 schreef de Gemeenschapswetgeving voor dat vriesmerken op gevaccineerde paardachtigen werden aangebracht.

Volgens de nu geldende wetgeving is het aanbrengen van merktekens, als aanvulling op de identificatie aan de hand van het paspoort, toegestaan. De bijzonderheden van de aangebrachte merktekens moeten dan in het identificatiedocument worden vermeld.

---

(1)  PB L 23 van 28.1.2000, blz. 72.

(2)  PB L 221 van 8.8.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/433 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/433

---

(2004/C 84 E/0504)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0597/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Vrij verkeer

| 1. | Kan de Commissie een overzicht per lidstaat geven van de bestaande bepalingen volgens welke onderdanen van andere lidstaten gebruik kunnen maken van hun recht op vrij verkeer voor het vinden van werk? Welke lidstaten verlangen bijvoorbeeld registratie bij de politie of het dragen van een speciaal identiteitsbewijs? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie een overzicht per lidstaat geven van de bestaande bepalingen volgens welke onderdanen van andere lidstaten gebruik kunnen maken van hun recht op vrij verkeer voor het vinden van werk? Welke lidstaten verlangen bijvoorbeeld registratie bij de politie of het dragen van een speciaal identiteitsbewijs?

| 2. | Wanneer is de onderdaan van een andere lidstaten in elk van de gevallen gerechtigd een uitkering te ontvangen en wat is de hoogte van die uitkering en aan welke kwalificaties moet zijn voldaan? |
| --- | --- |

2.

Wanneer is de onderdaan van een andere lidstaten in elk van de gevallen gerechtigd een uitkering te ontvangen en wat is de hoogte van die uitkering en aan welke kwalificaties moet zijn voldaan?

| 3. | Kan de Commissie per lidstaat een lijst geven van andere bepalingen die kunnen worden beschouwd als een verschillende behandeling van onderdanen van een andere lidstaten dan die van het eigen land? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie per lidstaat een lijst geven van andere bepalingen die kunnen worden beschouwd als een verschillende behandeling van onderdanen van een andere lidstaten dan die van het eigen land?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(1 april 2004)

| 1. | Het vrije verkeer van personen, dat het recht omvat in een andere lidstaat te wonen en werken, is een van de fundamentele vrijheden die door het Gemeenschapsrecht gewaarborgd worden. Artikel 39, lid 2, van het EG-Verdrag verbiedt „elke discriminatie op grond van nationaliteit tussen de werknemers der lidstaten”. Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1) implementeert artikel 39, lid 2, van het EG-Verdrag, terwijl Richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap (2) de beperkingen aan de verplaatsing en het verblijf van werknemers van de lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap opheft. Derhalve kunnen migrerende werknemers in de EU eenvoudig op vertoon van een geldige identiteitskaart of geldig paspoort hun recht op vrij verkeer uitoefenen (3). Volgens het Europees Hof van Justitie is een lidstaat gerechtigd paspoorten of identiteitskaarten te controleren (4) en kan deze van onderdanen van de andere lidstaten verlangen dat zij zich bij de bevoegde autoriteiten van het gastland aanmelden. Dergelijke wettelijke formaliteiten mogen echter niet zodanig van aard zijn dat zij het door het EG-Verdrag bepaalde vrije verkeer belemmeren of een beperking vormen van het recht van de onderdanen van de lidstaten om het grondgebied van een andere lidstaat te betreden of op dat grondgebied verblijf te houden voor de door het Gemeenschapsrecht beoogde doeleinden (5). De ontvangende staten kunnen migrerende werknemers eveneens verplichten zich een verblijfskaart te verschaffen. Deze bepalingen gelden ook voor andere EU-onderdanen die van hun recht op vrij verkeer en verblijf gebruik maken.
  Voor zover de Commissie bekend is, heeft Spanje de verplichting tot het bezit van een verblijfskaart afgeschaft voor burgers van de EU, die werknemer, zelfstandige, of student zijn of recht hebben op permanent verblijf. Ook Frankrijk heeft onlangs wetgeving ingevoerd ter afschaffing van deze verplichting voor alle EU-burgers. Deze geldt echter niet voor werknemers uit toetredende landen: zij moeten zolang de overgangsmaatregelen van kracht zijn zich nog een verblijfskaart verschaffen. De wetgeving van de overige lidstaten stelt het verkrijgen van een verblijfskaart voor EU-burgers nog steeds verplicht. |
| --- | --- |

1.

Het vrije verkeer van personen, dat het recht omvat in een andere lidstaat te wonen en werken, is een van de fundamentele vrijheden die door het Gemeenschapsrecht gewaarborgd worden. Artikel 39, lid 2, van het EG-Verdrag verbiedt „elke discriminatie op grond van nationaliteit tussen de werknemers der lidstaten”. Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1) implementeert artikel 39, lid 2, van het EG-Verdrag, terwijl Richtlijn 68/360/EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap (2) de beperkingen aan de verplaatsing en het verblijf van werknemers van de lidstaten en van hun familie binnen de Gemeenschap opheft. Derhalve kunnen migrerende werknemers in de EU eenvoudig op vertoon van een geldige identiteitskaart of geldig paspoort hun recht op vrij verkeer uitoefenen (3). Volgens het Europees Hof van Justitie is een lidstaat gerechtigd paspoorten of identiteitskaarten te controleren (4) en kan deze van onderdanen van de andere lidstaten verlangen dat zij zich bij de bevoegde autoriteiten van het gastland aanmelden. Dergelijke wettelijke formaliteiten mogen echter niet zodanig van aard zijn dat zij het door het EG-Verdrag bepaalde vrije verkeer belemmeren of een beperking vormen van het recht van de onderdanen van de lidstaten om het grondgebied van een andere lidstaat te betreden of op dat grondgebied verblijf te houden voor de door het Gemeenschapsrecht beoogde doeleinden (5). De ontvangende staten kunnen migrerende werknemers eveneens verplichten zich een verblijfskaart te verschaffen. Deze bepalingen gelden ook voor andere EU-onderdanen die van hun recht op vrij verkeer en verblijf gebruik maken.

Voor zover de Commissie bekend is, heeft Spanje de verplichting tot het bezit van een verblijfskaart afgeschaft voor burgers van de EU, die werknemer, zelfstandige, of student zijn of recht hebben op permanent verblijf. Ook Frankrijk heeft onlangs wetgeving ingevoerd ter afschaffing van deze verplichting voor alle EU-burgers. Deze geldt echter niet voor werknemers uit toetredende landen: zij moeten zolang de overgangsmaatregelen van kracht zijn zich nog een verblijfskaart verschaffen. De wetgeving van de overige lidstaten stelt het verkrijgen van een verblijfskaart voor EU-burgers nog steeds verplicht.

| 2. | Krachtens artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 genieten migrerende werknemers in de EU in de ontvangende lidstaat dezelfde sociale en fiscale voordelen als de nationale werknemers. Het Gemeenschapsrecht regelt niet het niveau waarop deze sociale en fiscale voordelen door een bepaalde lidstaat vastgelegd zijn, maar garandeert evenwel dat onafhankelijk van dit niveau migrerende werknemers uit andere lidstaten een gelijke behandeling krijgen. |
| --- | --- |

2.

Krachtens artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68 genieten migrerende werknemers in de EU in de ontvangende lidstaat dezelfde sociale en fiscale voordelen als de nationale werknemers. Het Gemeenschapsrecht regelt niet het niveau waarop deze sociale en fiscale voordelen door een bepaalde lidstaat vastgelegd zijn, maar garandeert evenwel dat onafhankelijk van dit niveau migrerende werknemers uit andere lidstaten een gelijke behandeling krijgen.

| 3. | De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij niet aarzelt in overeenstemming met haar plicht als hoedster van de verdragen te handelen indien een lidstaat de bepalingen van het Gemeenschapsrecht schendt die discriminatie op grond van nationaliteit verbieden. |
| --- | --- |

3.

De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij niet aarzelt in overeenstemming met haar plicht als hoedster van de verdragen te handelen indien een lidstaat de bepalingen van het Gemeenschapsrecht schendt die discriminatie op grond van nationaliteit verbieden.

---

(1)  PB L 257 van 19.10.1968, artikelen 1-12, gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 312/76 van de Raad (PB L 39 van 14.2.1976.

(2)  PB L 257 van 19.10.1968.

(3)  Richtlijn. 68/360, artikel 2, lid 1; artikel 3, lid 1; Zaak C-68/89; Commissie tegen Nederland (1991) Jurispr. 1-2637, (1993) 2 CMLR 389. De verplichting in het bezit te zijn een geldige identiteitskaart of een geldig paspoort en een dergelijk document te tonen zal niet verdwijnen voordat de nationale wetgevingen inzake immigratie in de Gemeenschap en de visa- en asielverlening enzovoorts volledig geharmoniseerd zijn: zie Zaak C-378/97: Wijsenbeck (199) Jurispr. 1-6207, punten. 39-45.

(4)  Zaak 321/87: Commissie tegen België (1989) Jurispr. 997.

(5)  Zaak C-265/88: Messner (1989) Jurispr. 4209.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/434 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/434

---

(2004/C 84 E/0505)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0601/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2004)

Betreft:   Wapenvergunningen

Kan de Commissie aangeven of er initiatieven zijn genomen om de wetgeving inzake wapenvergunningen in de uitgebreide Europese Unie te harmoniseren?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 april 2004)

De bepalingen die het verkeer van wapens (met uitzondering van oorlogswapens) binnen de intracommunautaire ruimte regelen, zijn vervat in Richtlijn 91/477 van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (1).

Deze richtlijn maakt deel uit van het acquis communautaire en moet derhalve op de dag van toetreding van de nieuwe lidstaten in nationaal recht zijn omgezet. De Commissie zal controleren of deze omzetting naar behoren is geschied.

Aangezien de richtlijn in kwestie een minimarichtlijn is, voorziet zij niet in harmonisatie van de wetgeving inzake vuurwapenvergunningen en beperkt zij zich in hoofdzaak tot de definitie van de gegevens voor de identificatie van wapens en de procedures voor het in het verkeer brengen daarvan.

Net zoals de voorschriften van de richtlijn in de huidige lidstaten van toepassing zijn, zullen zij vanaf 1 mei 2004 voor alle lidstaten van de Unie gelden.

---

(1)  PB L 256 van 13.9.1991.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/435 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/435

---

(2004/C 84 E/0506)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0603/04

van Saïd El Khadraoui (PSE) aan de Commissie

(27 februari 2004)

Betreft:   Snelverkoop voedingsproducten

Voedingsproducten waarvan de vervaldatum nadert, worden door een aantal warenhuizen tegen verminderde prijzen verkocht. De Belgische consumentenorganisatie Test-Aankoop kocht 31 snel bederfelijke waren, zoals gehakt en kipsla, aan in snelverkoop. Analyse leerde dat 7 van deze stalen ongeschikt waren voor consumptie.

Is de Commissie van plan een verbod op snelverkoop van zeer bederfelijke voedingswaren uit te vaardigen?

Zo ja, wanneer en kan ze hierover meer informatie verschaffen?

Zo neen, waarom niet?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/435 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/435

---

(2004/C 84 E/0507)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0604/04

van Saïd El Khadraoui (PSE) aan de Commissie

(27 februari 2004)

Betreft:   Verkoop vervallen voedingsproducten

In België verkopen sommige supermarkten voedingsproducten waarvan de vervaldatum is overschreden. Als op het product de vermelding „ten minste houdbaar tot” staat, is dit wettelijk niet verboden. Bij de vermelding „te consumeren voor” is het wel verboden.

Is de Commissie van plan een verbod op de verkoop van vervallen voedingswaren uit te vaardigen?

Zo ja, wanneer en kan ze hierover meer informatie verschaffen?

Zo neen, waarom niet?

Vindt de Commissie dat de verschillen tussen „ten minste houdbaar tot” en „te consumeren voor” kunnen blijven bestaan? Wat denkt de Commissie van de mogelijkheid om nog één vermelding over te laten en de verkoop van voedingsproducten met overschreden vervaldatum te verbieden?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Byrne namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0603/04 en E-0604/04

(25 maart 2004)

De algemene beginselen die van toepassing zijn op de levensmiddelenwetgeving zijn vastgesteld in Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 (1). In deze verordening is onder meer bepaald dat gevaarlijke levensmiddelen, d.w.z. levensmiddelen die schadelijk zijn voor de gezondheid of ongeschikt zijn voor menselijke consumptie, niet in de handel mogen worden gebracht.

Ook bij snelverkoop van levensmiddelen aan verlaagde prijzen moet dit beginsel worden nageleefd en moeten de wettelijke voorschriften, met name met betrekking tot de hygiëne en etikettering van levensmiddelen, in acht worden genomen. De Commissie ziet dan ook geen reden om snelverkoop te verbieden.

Het is de taak van de bevoegde nationale autoriteiten om te controleren of de wettelijke voorschriften worden nageleefd.

Gezien de risico's die snelverkoop kan inhouden, zoals beschreven door het geachte parlementslid, acht de Commissie het echter gerechtvaardigd aanvullende voorwaarden op te leggen, met name wat de informatieverstrekking aan de consument op de verkooppunten betreft.

Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel kunnen deze aanvullende voorwaarden door de lidstaten worden vastgesteld en opgelegd.

Met betrekking tot de verkoop van levensmiddelen waarvan de vervaldatum nadert, wordt in de communautaire regelgeving (2) een onderscheid gemaakt tussen de vermeldingen „ten minste houdbaar tot ...” (datum van minimale houdbaarheid) en de vermelding „te gebruiken tot” (uiterste consumptiedatum).

De consument moet in elk geval in kennis worden gesteld van de datum van minimale houdbaarheid of, bij levensmiddelen die uit microbiologisch oogpunt zeer bederfelijk zijn, van de uiterste consumptiedatum.

De datum van minimale houdbaarheid van een levensmiddel is de datum tot waarop het zijn specifieke eigenschappen behoudt, mits het op passende wijze wordt bewaard. Deze levensmiddelen mogen ook na deze datum worden verkocht en geconsumeerd omdat de consument zelf de datum kan controleren en kan beslissen of hij het product al dan niet koopt. Deze datum is ingevuld na de vermelding „ten minste houdbaar tot ...” of „ten minste houdbaar tot einde ...”.

De uiterste consumptiedatum, die wordt gebruikt voor levensmiddelen die uit microbiologisch oogpunt zeer bederfelijk zijn, betekent dat het product na deze datum niet mag worden geconsumeerd en dus zeker niet mag worden verkocht omdat het levensmiddel organoleptische veranderingen kan hebben ondergaan en de consumptie ervan microbiologische risico's kan inhouden. Deze datum is ingevuld na de vermelding „te gebruiken tot ...”.

Om vergissingen van de consument te voorkomen, is de Commissie van oordeel dat het onderscheid tussen levensmiddelen met een lange houdbaarheid, in sommige gevallen zelfs meerdere jaren, en levensmiddelen die snel moeten worden geconsumeerd, behouden moet blijven.

Naar aanleiding van toekomstige ontwikkelingen en hervormingen die de Commissie misschien moet voorstellen op het gebied van de etiketteringswetgeving, zal zij nagaan of de informatie betreffende de op de etiketten van levensmiddelen vermelde datums kan of moet worden verduidelijkt.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden, PB L 31 van 1.2.2002.

(2)  Richtlijn 2000/13/EG van het Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, PB L 109 van 6.5.2000. Laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/89/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 november 2003, PB L 308 van 25.11.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/436 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/436

---

(2004/C 84 E/0508)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0605/04

van Albert Maat (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2004)

Betreft:   Vervolgvraag op E-3005/02 betreffende de Europese Scheepsbouwsector

Naar aanleiding van de door de Spaanse overheid toegezegde steun ter hoogte van ruim 700 miljoen euro aan de Spaanse scheepsbouwsector de volgende vragen:

| 1. | Is de beschreven steun door de Spaanse overheid gemeld aan de Europese Commissie? |
| --- | --- |

1.

Is de beschreven steun door de Spaanse overheid gemeld aan de Europese Commissie?

| 2. | Is de Europese Commissie met de vragenstellers van mening dat, gelet op de omvang van de Spaanse scheepsbouwindustrie, de hoogte van dit bedrag als buitenproportioneel moet worden beschouwd? |
| --- | --- |

2.

Is de Europese Commissie met de vragenstellers van mening dat, gelet op de omvang van de Spaanse scheepsbouwindustrie, de hoogte van dit bedrag als buitenproportioneel moet worden beschouwd?

| 3. | Is de Europese Commissie met ons van mening dat een diepgaand onderzoek noodzakelijk is naar eventueel concurrentieverstorend gedrag van de Spaanse overheid en vooral naar de wijze waarop de Spaanse scheepsbouw de kostprijzen calculeert? Is de Commissie al gestart met een dergelijk onderzoek en zo nee, wanneer zal zij daarmee aanvangen? |
| --- | --- |

3.

Is de Europese Commissie met ons van mening dat een diepgaand onderzoek noodzakelijk is naar eventueel concurrentieverstorend gedrag van de Spaanse overheid en vooral naar de wijze waarop de Spaanse scheepsbouw de kostprijzen calculeert? Is de Commissie al gestart met een dergelijk onderzoek en zo nee, wanneer zal zij daarmee aanvangen?

| 4. | Is de Europese Commissie bereid, gelet op de ernst van de algehele situatie in de Europese scheepsbouwsector, een crisisteam in te stellen dat snel op zaken kan reageren en toezicht kan houden op maatregelen van lidstaten, teneinde oneerlijke concurrentie op de Europese binnenmarkt te voorkomen? |
| --- | --- |

4.

Is de Europese Commissie bereid, gelet op de ernst van de algehele situatie in de Europese scheepsbouwsector, een crisisteam in te stellen dat snel op zaken kan reageren en toezicht kan houden op maatregelen van lidstaten, teneinde oneerlijke concurrentie op de Europese binnenmarkt te voorkomen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(1 april 2004)

| 1. | Op dit moment heeft Spanje de door het geachte parlementslid bedoelde maatregelen nog niet in het kader van de regelgeving inzake staatssteun gemeld. |
| --- | --- |

1.

Op dit moment heeft Spanje de door het geachte parlementslid bedoelde maatregelen nog niet in het kader van de regelgeving inzake staatssteun gemeld.

| 2. | Het is nog te vroeg om te beoordelen of het bij de maatregelen om staatssteun gaat en, zo ja, of deze maatregelen verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt. Aangezien de maatregelen voor een aantal jaren bedoeld lijken, kunnen ze ook moeilijk bij voorbaat als buitenproportioneel worden aangemerkt, zoals het geachte parlementslid doet. |
| --- | --- |

2.

Het is nog te vroeg om te beoordelen of het bij de maatregelen om staatssteun gaat en, zo ja, of deze maatregelen verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt. Aangezien de maatregelen voor een aantal jaren bedoeld lijken, kunnen ze ook moeilijk bij voorbaat als buitenproportioneel worden aangemerkt, zoals het geachte parlementslid doet.

| 3. | De Commissie volgt de kwestie op de voet en zal de Spaanse autoriteiten om informatie vragen. In een andere zaak, waarin overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag een procedure is ingeleid (Vermeende staatssteun aan Spaanse openbare civiele scheepswerven in de vorm van kapitaalinjecties in IZAR) (1), heeft de Commissie Spanje om opheldering verzocht over de wijze waarop de overheadkosten in IZAR worden verdeeld, en over de kosten van een civiele veerboot die op een van IZAR's militaire werven wordt gebouwd. |
| --- | --- |

3.

De Commissie volgt de kwestie op de voet en zal de Spaanse autoriteiten om informatie vragen. In een andere zaak, waarin overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag een procedure is ingeleid (Vermeende staatssteun aan Spaanse openbare civiele scheepswerven in de vorm van kapitaalinjecties in IZAR) (1), heeft de Commissie Spanje om opheldering verzocht over de wijze waarop de overheadkosten in IZAR worden verdeeld, en over de kosten van een civiele veerboot die op een van IZAR's militaire werven wordt gebouwd.

| 4. | Wat de suggestie betreft om een crisisteam voor de scheepsbouwsector in te stellen, zou de Commissie niet goed weten hoe zo'n team vanuit praktisch of juridisch oogpunt zou kunnen functioneren. Wel kan het geachte parlementslid er zeker van zijn dat de Commissie beschuldigingen van oneerlijke concurrentie in de EU-scheepsbouwsector zeer serieus neemt en dat haar diensten voor staatssteunaangelegenheden al voldoende personeel inzetten om toezicht te houden op deze bedrijfsstak. |
| --- | --- |

4.

Wat de suggestie betreft om een crisisteam voor de scheepsbouwsector in te stellen, zou de Commissie niet goed weten hoe zo'n team vanuit praktisch of juridisch oogpunt zou kunnen functioneren. Wel kan het geachte parlementslid er zeker van zijn dat de Commissie beschuldigingen van oneerlijke concurrentie in de EU-scheepsbouwsector zeer serieus neemt en dat haar diensten voor staatssteunaangelegenheden al voldoende personeel inzetten om toezicht te houden op deze bedrijfsstak.

---

(1)  PB C 201 van 26.8.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/437 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/437

---

(2004/C 84 E/0509)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0625/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Mocht de Franse staat de kandidaatstelling van Jean-Marie Le Pen belemmeren, dan is dit een grove schending van artikel 6 van het Verdrag van de Europese Unie

De kandidaatstelling van de voormalig europarlementariër Jean-Marie Le Pen voor de komende Franse regionale verkiezingen in de PACA-regio (Provence-Alpes-Côte d'Azur) lijkt te worden geblokkeerd om bureaucratische redenen die vergezocht en instrumenteel lijken omdat dezelfde politicus in het verleden — hij is trouwens de kandidaat geweest die na Chirac bij de Franse presidentsverkiezingen de meeste stemmen heeft behaald — zich regelmatig kandidaat heeft kunnen stellen en is verkozen als gedeputeerde in deze zelfde Franse regio.

Vindt de Commissie ook niet dat een eventuele uitsluiting op grond van grillige formele motieven van de leider van Rechts Jean-Marie Le Pen een ernstige schending is van het beginsel van politieke vrijheid dat ten grondslag ligt aan de Europese Unie alsook in strijd is met de garanties die zijn verankerd in de Europese Conventie voor bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden waar het gaat om bescherming van de burgerlijke en politieke rechten die in een democratie voor alle burgers gewaarborgd moeten zijn?

Vindt de Commissie ook niet dat het om een duidelijke flagrante schending gaat van artikel 6 van het Verdrag voor de Europese Unie — dat de hoeder is van bovengenoemde beginselen —, in het bijzonder van alinea 1 e 2 door de Franse Republiek?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(22 maart 2004)

Volgens het EG-Verdrag en het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Commissie geen algemene bevoegdheid op het gebied van de grondrechten. Zij kan alleen optreden in geval van een inbreuk op de grondrechten in het kader van de toepassing van het Gemeenschapsrecht.

Omdat het hier niet om de toepassing van het Gemeenschapsrecht gaat, acht de Commissie zich niet bevoegd om in te gaan op de vragen van het geachte parlementslid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/438 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/438

---

(2004/C 84 E/0510)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0633/04

van Saïd El Khadraoui (PSE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Integratie van de Commissie in Brussel

De Europese Commissie stelt in Brussel ongeveer 21 000 ambtenaren te werk en beschikt er over een zeer uitgebreide infrastructuur. Zij heeft met haar mededeling over haar infrastructuurbeleid in Brussel (1) een aanzet gegeven voor een beleidsmatige aanpak van de inplanting van de Commissie in Brussel, en er daarbij voor gekozen om bijzondere aandacht te geven aan de leefbaarheid van de Europawijk.

In de mededeling wordt een actieplan ontwikkeld met betrekking tot een aantal aspecten van het integratiebeleid in Brussel: beeldvorming over Europa in Brussel, mobiliteitsplan voor de Commissie, huisvestingsbeleid voor de ambtenaren, dialoog met de Belgische autoriteiten op de verschillende niveaus.

Heeft de Europese Commissie over deze plannen overleg gepleegd met de andere Europese instellingen en met de verschillende Belgische overheden? Zo ja, met wie werd er overleg gepleegd? Zo neen, wat zijn de belangrijkste belemmeringen om dit te doen?

Zal de Commissie het voortouw nemen om op dit vlak een dialoog met de andere Europese instellingen op te zetten en deze te overtuigen van een beleidsmatige coherente aanpak?

De Belgische regering heeft onlangs beslist om — zoals reeds bestaat voor de Vlaamse regering — het woonwerkverkeer van haar ambtenaren gratis te maken; overweegt de Commissie eveneens dergelijke maatregelen?

Is de Commissie bereid om haar infrastructuur inzake kinderopvang en onderwijs beter te doen aansluiten op de bestaande Brusselse infrastructuur en deze toegankelijk te maken voor de gehele Brusselse bevolking (ook wat betreft de kostprijs), zodat er tevens meer contacten kunnen groeien tussen de Brusselse mensen en de Commissieambtenaren?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(23 maart 2004)

De Europese instellingen hebben een interinstitutionele werkgroep voor infrastructuur, logistiek en interne diensten opgericht, die ten doel heeft de beleidsmaatregelen van de Brusselse instellingen van de Commissie met betrekking tot gebouwen en infrastructuur en hun contacten met de instanties van het gastland te coördineren. In deze werkgroep is een discussie gevoerd over de Mededeling van de Commissie over het gebouwenbeleid en de infrastructuur in Brussel (2) en over het Belgische Ombudsplan (3) om verbeteringen tot stand te brengen in het deel van Brussel waar de Europese wijk zich bevindt. Uit de discussie is gebleken dat elke instellingen ervan overtuigd is dat deze kwesties op samenhangende en constructieve wijze moeten worden aangepakt. De contacten met de Belgische instanties worden op diverse niveaus voortgezet (Brussels gewest, federale overheid, gebouwendienst en semi-overheidsinstellingen als de MIVB/STIB). De Commissie zal het Ombudsplan in overweging nemen en de contacten met bovenvermelde instanties aldus trachten te versterken.

In het kader van het ontwerp voor een mobiliteitsplan dat door het Bureau infrastructuur en logistiek van de Commissie wordt opgesteld, overweegt de Commissie een voorstel te doen om de kosten van het woonwerkverkeer van ambtenaren die met het openbaar vervoer naar het werk komen, te verlagen. Dit voorstel zal later dit jaar worden voltooid. Als eerste stap moet de Commissie nagaan of er voldoende financiële middelen beschikbaar zijn voor een dergelijk plan; zoniet moet zij op zoek gaan naar alternatieve financieringsbronnen.

Wat de voorzieningen voor kinderopvang betreft: momenteel staan meer dan 360 kinderen op de wachtlijst voor de kinderdagverblijven van de Commissie. Ten gevolge van de uitbreiding van de Unie zal dit cijfer naar verwachting stijgen tot 770. Het is op dit ogenblik dan ook moeilijk om deze infrastructuur open te stellen voor andere kinderen dan die van ambtenaren. Een van de redenen waarom de Commissie haar eigen kinderdagverblijven heeft uitgebreid, was net het gebrek aan geschikte opvangmogelijkheden in Brussel. Het scheppen van plaatsen in kinderdagverblijven is ook een van de specifieke doelstellingen van het welzijnsluik van de hervorming van de Commissie en past in haar streven naar werkomstandigheden die de gelijke kansen van alle ambtenaren bevorderen.

---

(1)  COM(2003)755.

(2)  COM(2003)755 def.

(3)  Ombudsplan Bru/Eur Médiateur — Aries consultants. Studie in opdracht van het kabinet van de eerste minister en het kabinet van de minister-president van het Brussels gewest.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/439 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/439

---

(2004/C 84 E/0511)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0635/04

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(25 februari 2004)

Betreft:   De oprichting van een Europees Agentschap voor Netwerk en Informatie veiligheid (ENISA)

Kan de Commissie aangeven of zij reeds begonnen is met de voorbereidende werkzaamheden die moeten resulteren in de zo spoedig mogelijke oprichting van een Europees Agentschap voor Netwerk en Informatieveiligheid, en zo ja, kan de Commissie aangeven waaruit deze werkzaamheden dan bestaan?

Kan de Commissie aangeven wanneer het Agentschap op zijn vroegst operationeel zal zijn?

Kan de Commissie duidelijkheid verschaffen over de plek waar het Agentschap uiteindelijk gevestigd zal worden?

Kan de Commissie aangeven wanneer het besluit voor de oprichting van dit Agentschap in het officiële Publicatieblad van de EU zal verschijnen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 maart 2004)

De Commissie heeft het genoegen het geachte parlementslid mede te delen dat de voorbereidende werkzaamheden voor de oprichting van het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA) goed gevorderd zijn. Zo heeft de Commissie reeds de ontwerpvacature voor de post van uitvoerend directeur van het agentschap opgesteld en rondgestuurd naar alle Permanente Vertegenwoordigingen van de lidstaten en de toetredingslanden. De vacature zelf zal spoedig na de vaststelling van de verordening zal worden gepubliceerd.

Voorts heeft de Commissie reeds via de Permanente Vertegenwoordigingen de lidstaten en toetredingslanden uitgenodigd om hun vertegenwoordigers en plaatsvervangers in de Raad van het Beheer van het agentschap te benoemen. De benoemingen zouden tegen eind maart 2004 rond moeten zijn.

De Commissie werkt ook aan de ontwikkeling van de ENISA-website (http://www.enisa.eu.int) die online zal gaan zodra de verordening in werking treedt, d.w.z. op de dag na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad.

De Commissie verwacht dat het agentschap spoedig na de benoeming van de directeur, die tegen eind juli 2004 gepland is, operationeel wordt.

Wat de toekomstige vestigingsplaats van het agentschap betreft, is de Directeur-generaal van het Directoraat-generaal Informatiemaatschappij (DG INFSO) door de heer Manolis Stratakis, onderminister van Vervoer en Verkeerswezen van Griekenland, ervan in kennis gesteld dat de Griekse regering heeft beslist het ENISA te vestigen in Heraklion op het eiland Kreta.

Wat tenslotte de publicatie van de verordening in het Publicatieblad betreft, kan de Commissie het geachte parlementslid mededelen dat de ondertekening van de verordening door de voorzitter van het Parlement gepland is op 10 maart 2004 en dat de publicatie van de verordening in het Publicatieblad uiterlijk 10 werkdagen na ontvangst ervan op het Bureau voor Publicaties zal plaatshebben.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/440 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/440

---

(2004/C 84 E/0512)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0641/04

van Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baririgdorf (Verts/ALE) aan de Commissie

(25 februari 2004)

Betreft:   Testresultaten inzake de aanwezigheid van GGO in zaaigoed sinds 2000

Op 10 juli 2000 heeft het Permanent Comité inzake zaaigoed voor land-, tuin- en bosbouw o.m besloten dat de lidstaten regelmatig conventioneel en ecologisch zaaigoed zullen onderzoeken op sporen van GGO en de resultaten doen zullen toekomen aan de andere lidstaten en de EU-Commissie. Dit dient eveneens te gelden voor uit derde landen ingevoerd zaaigoed.

Van welke lidstaten beschikt de EU-Commissie over testverslagen uit de jaren 2000, 2001, 2002 en 2003?

Welke resultaten hebben de tests opgeleverd (aangetroffen GGO-verontreinigingen, frequentie en hoeveelheden, enz)?

Welke maatregelen hebben Commissie en lidstaten genomen als in partijen zaaigoed GGO-verontreinigingen werden aangetroffen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(29 maart 2004)

Het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw heeft op 10 juli 2000 een plan besproken voor een gecoördineerde en geharmoniseerde interim-actie ten aanzien van „GGO-verontreinigingen” in partijen zaaigoed van conventionele variëteiten met het oog op onmiddellijke tenuitvoerlegging en onverminderd de desbetreffende wetgevende maatregelen die op dat moment in voorbereiding waren.

De 13 lidstaten kwamen toen overeen om tests van geselecteerde partijen zaaigoed van conventionele variëteiten te organiseren om de mogelijke aanwezigheid van „GGO-verontreinigingen” vast te stellen. De tests moesten worden uitgevoerd overeenkomstig welomschreven criteria (bijzonderheden over het actieplan zijn te vinden in het verslag van de vergadering van 10 juli 2000 op website: http://europa.eu.int/comm/food/fs/rc/scsp/index_en.html.) met betrekking tot de te testen soorten, de herkomst van de partijen zaaigoed, de acties die zouden worden genomen bij aanwezigheid van niet-toegelaten en toegelaten GGO en de lidstaten spraken af dat zij de andere lidstaten en de Commissie van eventuele bevindingen in kennis zouden stellen.

Het Permanent Comité heeft sinds juli 2000 bij verschillende gelegenheden kennis genomen van de resultaten van de door de lidstaten uitgevoerde tests en beknopte verslagen zijn beschikbaar op het hierboven vermelde internetadres. De Commissie heeft ook, soms direct van de lidstaten, resultaten van de tests ontvangen.

In de verschillende lidstaten zijn op verschillende tijdstippen en met verschillende frequenties controles gestart. Aangezien het actieplan niet juridisch bindend is, hebben de lidstaten niet dezelfde drempelwaarden toegepast (sommige lidstaten hebben nationale wetgeving met lagere drempelwaarden vastgesteld, andere hebben de voorgestelde drempelwaarde voor toegelaten GGO overgenomen) en zij hebben bij aanwezigheid van GGO niet dezelfde acties ondernomen. Zij hebben de Commissie niet systematisch in kennis gesteld van alle ondernomen acties. Uit de resultaten die in de verschillende lidstaten vrij sterk uiteenlopen, blijkt dat in een groot aantal monsters geen GGO werden ontdekt of GGO aanwezig waren onder de door de lidstaten toegepaste drempelwaarden. Weinig monsters werden positief verklaard voor toegelaten GGO (boven de drempelwaarde) of lieten een detecteerbare aanwezigheid van niet voor verbouwing toegelaten GGO zien.

Bovendien wijst de Commissie erop dat de lidstaten de resultaten van de tests hebben meegedeeld in antwoord op de brief die aan hen door het geachte parlementslid op 13 november 2003 is gestuurd in verband met de toevallige aanwezigheid van GGO in zaaigoed.

De testresultaten tonen aan dat er behoefte bestaat aan geharmoniseerde wettelijke drempelwaarden en maatregelen wanneer de drempelwaarde wordt overschreden. Daarom blijft de Commissie voortwerken aan de vaststelling van drempelwaarden waaronder de toevallige of technisch onvermijdbare aanwezigheid van toegelaten GGO-zaaigoed in zaaigoed van niet-GGO-variëteiten geen etikettering behoeft. Zoals het geachte parlementslid weet, is het de bedoeling dat deze drempelwaarden worden goedgekeurd in het kader van de „horizontale” Richtlijn 2001/18/EG (1) volgens de procedure van het Regelgevend Comité. Identieke drempelwaarden zullen daarna in het kader van de sectorgebaseerde zaaigoedwetgeving in het beheerscomité worden goedgekeurd om voor de nodige samenhang te zorgen, met, bovendien, specifieke certificeringsvereisten ten aanzien van de toevallige aanwezigheid van GGO in zaaigoed.

---

(1)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad, PB L 106 van 17.4.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/441 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/441

---

(2004/C 84 E/0513)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0644/04

van Harald Ettl (PSE) aan de Commissie

(25 februari 2004)

Betreft:   Precisering van de vraag over overdraagbaarheid aanvullende pensioenaanspraken

In haar antwoord P-0207/04 (1) van 19 februari 2004 heeft de Commissie aangegeven dat zij momenteel de mogelijkheden onderzoekt vergelijkbare minimumvoorschriften voor de bescherming van mobiele werknemers en werkneemsters ten aanzien van de toegangsvoorwaarden tot bedrijfspensioenstelsels, de tijden die voor verwerving van aanspraken gelden, de herevaluatie van rustende aanspraken (aanspraken van personen die uit een stelsel zijn uitgetreden, maar de pensioengerechtigde leeftijd nog niet hebben bereikt) en de wijze van overdracht van de aanspraken, op het niveau van de Unie in de vorm van een bindend besluit vast te stellen.

Hoe ver zijn de beraadslagingen en voorbereidingen in verband met de inhoud en haalbaarheid van het voorstel voor een richtlijn reeds gevorderd?

Hoe ziet het door de Commissie beoogde tijdschema voor het onderzoek er uit?

Wanneer zal de Commissie het voorstel voor een richtlijn presenteren?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(1 april 2004)

Zoals zij in haar antwoord op schriftelijke vraag P-0207/04 van het geachte parlementslid heeft aangegeven, onderzoekt de Commissie momenteel de mogelijkheid om op Europees niveau en in de vorm van een bindend besluit vergelijkbare minimumvoorschriften vast te stellen als die welke thans in sommige lidstaten gelden.

Daartoe zal zij zich baseren op het acquis in de lidstaten en een beroep doen op de deskundigheid van het Pensioenforum. De komende maanden zal de Commissie bij de lidstaten en de deskundigen in het Pensioenforum de nodige informatie inwinnen om in de loop van dit najaar een wetgevingsvoorstel te kunnen indienen.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/441 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/441

---

(2004/C 84 E/0514)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0645/04

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(25 februari 2004)

Betreft:   Deskundig advies in de sector Justitie en Binnenlandse Zaken

Hoeveel groepen van deskundigen adviseren de Commissie in de sector Justitie en Binnenlandse Zaken? Welke maatregelen zijn ingevolge hun aanbevelingen genomen zonder verwijzing naar het Europees Parlement?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(17 maart 2004)

De Commissie wordt door ongeveer zestig groepen van deskundigen geadviseerd op het beleidsterrein Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ) en in 2004 komen er naar verwachting nog elf nieuwe groepen bij. Deze groepen wisselen informatie uit over onderwerpen die verband houden met de praktische toepassing van het Gemeenschapsrecht, bespreken op informele basis voorontwerpen van wetgevingsvoorstellen of beleidsdocumenten, brengen belanghebbenden bijeen om nieuwe benaderingen te bespreken, of staan de Commissie bij bij de ontwikkeling van grootschalige IT-systemen. Het Parlement wordt vaak uitgenodigd voor de bijeenkomsten en wordt op de hoogte gehouden van de activiteiten van veel van deze groepen.

Deze groepen formuleren geen formele aanbevelingen of conclusies. Standpunten van deskundigen in deze groepen zijn op geen enkele manier bindend voor de Commissie. De Commissie houdt echter wel rekening met de standpunten of opmerkingen van deskundigen, die zij beschouwt als een van de elementen om rekening mee te houden bij de ontwikkeling van beleid of bij het opstellen van wetgevingsvoorstellen of beleidsdocumenten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/442 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/442

---

(2004/C 84 E/0515)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0653/04

van Elisabeth Jeggle (PPE-DE) aan de Commissie

(2 maart 2004)

Betreft:   Vraag E-0760/03 betreffende exploitatievoorwaarden voor verbrandingsinstallaties overeenkomstig verordening (EG) nr. 1774/2002

Op bovengenoemde vraag heeft de Commissie in haar antwoord meegedeeld dat zij van verordening (EG) nr. 1774/2002 (1) afwijkende verbrandingsprocédés toestaat als daarbij rekening wordt gehouden met de dierlijke gezondheid, de volksgezondheid en de milieurisico's.

Vervolgens overwoog de Commissie om door diverse wijzigingsvoorstellen op het verordening (EG) nr. 1774/2002 ook alternatieve verwerkingsmethoden toe te staan. In detail gaat het daarbij om: doc. SANCO/2153/2003 van juni 2003, doc. SANCO/2153/2003 van juni 2003 rev. 5 van september 2003 en doc. SANCO/2153/2003 rev. 7.

Volgens de laatste herziening moeten thans de regelingen inzake vetverbranding uit verordening (EG) 1774/2002 worden verwijderd en moet een advies van de Europese Autoriteiten voor voedselveiligheid worden afgewacht.

De steeds weer andere voorstellen van de Commissie hebben ertoe geleidt dat de bevoegde nationale instanties de vergunningen voor bepaalde destructie-installaties die zij exploitanten van installaties voor de verwijdering van dierkadavers hadden toegezegd, weer hebben ingetrokken. Een en ander heeft tot aanzienlijke financiële verliezen geleidt!

Wanneer kan een advies van de Europese Autoriteiten voor voedselveiligheid worden verwacht?

In hoeverre is dit advies voor de Commissie bindend en wanneer kan een verbindende beschikking van de Commissie tot herziening van verordening (EG) 1774/2002 worden verwacht?

In hoeverre zal de Europese Autoriteiten voor voedselveiligheid en/of de Commissie het procédé aan de feitelijke situatie aanpassen, d.w.z. de voorstellen tot herziening doc. SANCO/2153/2003 van juni 2003, doc. SANCO/2153/2003 rev. 5 van september 2003 en het voorstel uit schriftelijke vraag E-0760/03 (2) weer oppakken?

Is intrekking van de vergunningen die door de nationale instanties zijn toegezegd op basis van de tot dusver door de Commissie gedane wijzigingsvoorstellen voor alternatieve procédés, gezien de jongste ontwikkelingen wel dringend noodzakelijk?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie kan haar antwoord op schriftelijke vraag E-0760/03 van het geachte parlementslid als volgt aanvullen.

De wetenschappelijke stuurgroep heeft tijdens de vergadering van 10 en 11 april 2003 een advies goedgekeurd waarin de stuurgroep aanbeveelt het verbrandingsprocédé voor dierlijke vetten afgeleid van materialen van de categorieën 2 en 3 onder bepaalde omstandigheden als veilig te beschouwen; de veiligheid voor dierlijke vetten afgeleid van materialen van categorie I kon de stuurgroep door gebrek aan informatie niet beoordelen.

Nadat dit advies is uitgebracht, is nadere informatie over materialen van categorie I beschikbaar gekomen die door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) wordt beoordeeld.

Het ontwerp-voorstel betreffende de goedkeuring van alternatieve procédés dat wordt voorbereid, is uitvoerig met deskundigen van de lidstaten besproken en naar aanleiding van deze gesprekken gewijzigd. De verschillende wijzigingen van het document waar het geachte parlementslid op wijst, hebben als zodanig geen bindende rechtsgevolgen.

De Commissie verwacht dat de EFSA voor het einde van 2004 een advies over het alternatieve verbrandingsprocédé zal uitbrengen. De wetenschappelijke aanbevelingen zullen de basis vormen voor nadere besprekingen met de lidstaten en de betrokken bedrijfstak. Momenteel kan geen voorspelling worden gegeven over de definitieve tekst betreffende de goedkeuring van het procédé.

---

(1)  PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.

(2)  PB C 222 E van 18.9.2003, blz. 233.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/443 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/443

---

(2004/C 84 E/0516)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0656/04

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Mobiele steriliseereenheden

Erkent de Commissie het belang van mobiele steriliseereenheden voor katten om dierenziektes en de toename van wilde katten in de lidstaten onder controle te houden? Is de Commissie zich bewust van een nieuwe wet in Italië, die het gebruik van mobiele steriliseereenheden voor huiskatten verbiedt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(19 maart 2004)

Het steriliseren van katten, met name als oplossing voor problemen van verwildering of om andere veterinaire redenen, valt niet onder de Gemeenschapswetgeving.

Bijgevolg hebben de lidstaten de exclusieve bevoegdheid om de voorwaarden voor een dergelijke sterilisatie op hun grondgebied te bepalen en mogen zij eveneens beperkingen stellen aan het gebruik van mobiele steriliseereenheden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/443 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/443

---

(2004/C 84 E/0517)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0704/04

van Guido Sacconi (PSE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Vervoer van pluimvee

De burgers van de Unie hebben herhaaldelijk hun bezorgdheid getoond over de omstandigheden waaronder voor de slacht of het vetmesten bestemde dieren worden vervoerd en het Parlement heeft zelf al verschillende malen gevraagd om vaststelling van een algemeen vervoerslimiet van acht uur of 500 kilometer.

Deze bezorgdheid heeft betrekking op alle diersoorten, waarvoor, ter verbetering van hun welzijn, strengere regels zouden moeten gelden.

De Unie heeft weliswaar een voorstel gedaan voor herziening van de wetgeving betreffende het vervoer maar heeft hierin geen verwijzingen opgenomen naar de bewegingsvrijheid tijdens het vervoer, vervoerslimieten, en pauzes voor het voederen en water geven.

Het vervoer van pluimvee heeft al geleid tot ernstige welzijnsproblemen en zelfs tot sterfte onder deze dieren; en in enkele gevallen stierven honderden dieren omdat hun kooien bezweken onder het gewicht van bovenliggende kooien.

Zo spoedig mogelijk dienen strenge maatregelen te worden getroffen voor de bescherming van pluimvee.

De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) publiceert momenteel gegevens over het vervoer van pluimvee.

Is de Commissie voornemens in de context van de discussie over een nieuwe verordening normen voor te stellen voor pluimvee, en zo ja wanneer en op welke wijze?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 april 2004)

De Commissie is zich bewust van de door het geachte parlementlid genoemde dierenwelzijnsproblemen die zich tijdens het vervoer van pluimvee kunnen voordoen. Het voorstel van de Commissie, dat thans in behandeling is bij het Parlement en de Raad, bevat reeds algemene verplichtingen inzake dierenwelzijn ten behoeve van de bescherming van pluimvee tijdens het vervoer, die bedoeld zijn verbetering te brengen in de huidige situatie.

Verder verzocht de Commissie in oktober 2002 het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren deze kwestie te bestuderen om een gedetailleerd wetenschappelijk advies over de bescherming van pluimvee tijdens het vervoer op te kunnen stellen.

Aangezien het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren (Schahaw) haar beoordeling nog niet afgerond had op het tijdstip dat de bevoegdheid om wetenschappelijk advies uit te brengen overging van de Commissie op de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAV), werd het verzoek in behandeling genomen door het Panel voor diergezondheid en dierenwelzijn van de EAV

Zodra het advies door de EAV zal zijn uitgebracht, zal de Commissie overwegen een voorstel in te dienen ter invoering van aanvullende normen voor pluimvee.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/444 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/444

---

(2004/C 84 E/0518)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0709/04

van Pasqualina Napoletano (PSE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Alcatel-crisis (Rieti)

De Commissie heeft naar aanleiding van het besluit van de multinational Alcatel om de vestigingen van Rieti en Battipaglia in te krimpen of zelfs te sluiten al verscheidene parlementaire vragen ontvangen waarin erop wordt gehamerd dat de instandhouding van beide fabrieken voor dit achterstandsgebied van essentieel belang is omwille van de werkgelegenheid en het hoge technologische niveau.

| 1. | Kan de Commissie meedelen of de Italiaanse autoriteiten de Europese Commissie hebben verzocht tussenbeide te komen om een oplossing te vinden voor de ernstige crisis bij Alcatel; |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie meedelen of de Italiaanse autoriteiten de Europese Commissie hebben verzocht tussenbeide te komen om een oplossing te vinden voor de ernstige crisis bij Alcatel;

| 2. | welke initiatieven de Commissie in het kader van haar bevoegdheden kan nemen; |
| --- | --- |

2.

welke initiatieven de Commissie in het kader van haar bevoegdheden kan nemen;

| 3. | hoe zij ervoor kan zorgen dat de bedrijfsleiding en de overheid overeenkomstig de beginselen van de vigerende Europese wetgeving de werknemers het recht garanderen om regelmatig en duidelijk te worden geïnformeerd over het herstructureringsproces, dat een belangrijk technologisch centrum en de werkgelegenheid die het genereert op losse schroeven zet? |
| --- | --- |

3.

hoe zij ervoor kan zorgen dat de bedrijfsleiding en de overheid overeenkomstig de beginselen van de vigerende Europese wetgeving de werknemers het recht garanderen om regelmatig en duidelijk te worden geïnformeerd over het herstructureringsproces, dat een belangrijk technologisch centrum en de werkgelegenheid die het genereert op losse schroeven zet?

Antwoord van dhr. Liikanen Namens de Commissie

(30 maart 2004)

De Italiaanse autoriteiten hebben geen contact opgenomen met de Commissie om de crisis rond Alcatel en eventuele oplossingen te bespreken.

Wat de negatieve effecten op de economie betreft, komt de regio Battipaglia in aanmerking voor bijstand van het Europees Fonds voor de Regionale Ontwikkeling (EFRO) uit hoofde van doelstelling 1; de provincie Rieti komt gedeeltelijk in aanmerking voor bijstand van het EFRO uit hoofde van doelstelling 2, en de gemeente Cittaducale, waar de vestiging van Alcatel zich bevindt, is een zone die in aanmerking komt voor bijstand.

In dat kader kunnen op omschakeling gerichte acties gefinancierd worden, op initiatief van de regionale autoriteiten (Campania en Lazio), die verantwoordelijk zijn voor de selectie en uitvoering van de bijstandsverleningen.

De Commissie wijst erop dat verschillende communautaire richtlijnen procedures vastleggen voor de informatie en raadpleging van werknemersvertegenwoordigers, die van toepassing kunnen blijken te zijn bij herstructuring van ondernemingen, met name Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende collectief ontslag (1), en Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 betreffende de Europese ondernemingsraden (2). Op 11 maart 2002 hebben het Parlement en de Raad nog een richtlijn goedgekeurd met het doel het betreffende communautaire mechanisme aan te vullen (Richtlijn 2002/14/EG tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (3)).

Er zij aan herinnerd dat Richtlijn 98/59/EG betreffende collectief ontslag bepaalt dat wanneer een werkgever collectieve ontslagen overweegt, hij verplicht is om tijdig de werknemersvertegenwoordigers te raadplegen met het oog op het bereiken van een akkoord. Deze raadplegingen dienen ten minste betrekking te hebben op de mogelijkheden om de collectieve ontslagen te vermijden of te beperken, en ook op de mogelijkheden om de gevolgen ervan te verlichten door begeleidende sociale maatregelen, die met name gericht moeten zijn op steun bij herplaatsing en omscholing van ontslagen werknemers.

---

(1)  PB L 225 van 12.8.1998.

(2)  PB L 254 van 30.9.1994.

(3)  PB L 80 van 23.3.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/445 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/445

---

(2004/C 84 E/0519)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0717/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft:   Ziekte van Johne

Welke plannen heeft de Commissie om iets te doen aan het dierenwelzijnprobleem ten gevolg van de ziekte van Johne in de EU?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie is uiteraard bezorgd over de problemen voor de gezondheid en het welzijn van dieren ten gevolge van de ziekte van Johne (paratuberculose) in de EU.

In het kader van de communautaire kaderprogramma's zijn specifieke onderzoeksprojecten gefinancierd om de ziekte te onderzoeken en meer wetenschappelijke kennis op te doen. Daarbij kwamen onder meer de volgende aspecten aan bod: betere diagnostische methoden, epidemiologie en risicobeoordeling, de rol van dieren in het wild bij de overdracht van de ziekte en managementinstrumenten om de ziekte bij als huisdier gehouden herkauwers te beheersen.

Verder heeft de Commissie de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid onlangs verzocht een wetenschappelijk advies uit te brengen over het risico van overdracht van het veroorzakend organisme Mycobacterium avium subsp. paratuberculosis via sperma van runderen.

De Commissie zal de resultaten van deze werkzaamheden en de voortdurende wetenschappelijke voortgang grondig analyseren met het oog op gepaste maatregelen om de gezondheid en het welzijn van dieren in de EU te waarborgen.

Opgemerkt zij ook dat programma's ter beheersing en/of uitroeiing van de ziekte van Johne in principe in aanmerking komen voor communautaire medefinanciering in het kader van Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (1). Tot dusver heeft echter geen enkele lidstaat een programma ter overweging bij de Commissie ingediend.

---

(1)  PB L 224 van 18.8.1990.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/446 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/446

---

(2004/C 84 E/0520)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0728/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Ansaldo-Breda: eventuele controle op financiering door de Europese Unie

De afgelopen weken hebben er in Brussel besprekingen plaatsgevonden met vakbondsdelegaties en werknemers van Ansaldo-Breda. Hierbij is gebleken dat deze onderneming in het verleden faciliteiten heeft genoten ten behoeve van productieactiviteiten in achtergebleven streken van Italië, zoals voorzien in Italiaanse wet nr. 488/92, met medefinanciering van de EU. Er zou geld zijn gestoken in dakvervangingswerkzaamheden met Ethernit bij de hoofdvestiging om het bedrijf aan te passen aan de Europese bepalingen over bescherming van de werknemers.

Gebleken is dat er geen geld is aangevraagd voor de milieubescherming van het terrein, hoewel er vlakbij de vestiging een belangrijke waterader loopt.

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | of Ansaldo-Breda geld heeft ontvangen en zo ja, hoeveel; |
| --- | --- |

1.

of Ansaldo-Breda geld heeft ontvangen en zo ja, hoeveel;

| 2. | welke instrumenten kunnen worden gehanteerd om te controleren of de eventueel aan Ansaldo-Breda verrichte betalingen ook daadwerkelijk zijn besteed? |
| --- | --- |

2.

welke instrumenten kunnen worden gehanteerd om te controleren of de eventueel aan Ansaldo-Breda verrichte betalingen ook daadwerkelijk zijn besteed?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 april 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/446 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/446

---

(2004/C 84 E/0521)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0734/04

van Philip Bushill-Matthews (PPE-DE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Veiligheid en standaardisering van skipistes

Is de Commissie ervan op de hoogte dat de classificatie van skipistes in groene, blauwe, rode en zwarte pistes aanzienlijk kan verschillen tussen wintersportplaatsen en landen?

Beseft de Commissie dat deze variaties niet alleen misleidend kunnen zijn voor de consument, maar ook een veiligheidsrisico kunnen vormen voor skiërs die op pistes terechtkomen die boven hun macht gaan?

Kan de Commissie deze kwestie met het oog op een vorm van standaardisering onderzoeken?

Antwoord van dhr. Byrne namens de Commissie

(30 maart 2004)

De Commissie is zich bewust van de verschillen bij de indeling van groene, blauwe, rode en zwarte skipistes tussen verschillende Europese landen en tussen verschillende wintersportgebieden. De kleurenindeling is in de meeste gevallen gebaseerd op aanbevelingen van de relevante nationale organisaties, waaronder de skisportfederaties en de kabelbaanorganisaties in de wintersportcentra. Volgens de vertegenwoordigers van deze relevante organisaties zijn er geen wezenlijke verschillen tussen de indelingen in verschillende landen. Zwarte pistes zijn de moeilijkste, en de classificatie is gebaseerd op de gemiddelde steilheid van de piste, uitgedrukt als percentage en/of in graden, en ook op de algemene kenmerken van de piste, zoals de breedte en de bochten. De precieze scheidslijnen tussen de verschillende categorieën verschillen in zekere mate in de verschillende richtsnoeren, zodat bijvoorbeeld sommige rode pistes in een bepaald land in een ander land zwart zouden kunnen zijn. De kwestie van verdere harmonisatie van de exacte scheidslijnen op basis van veiligheidsoverwegingen is in de relevante organisaties niet aan de orde geweest, aangezien voor zover bekend de indeling van pistes geen belangrijke oorzaak van ongevallen is.

In juni 2003 heeft de Commissie een algemeen verlag over de veiligheid van consumentendiensten (1) goedgekeurd, dat ook aan het Parlement is voorgelegd. Dit voorlopige verslag noemt toerisme en sport- en recreatieactiviteiten (inclusief skiën) als de voornaamste sectoren voor verdere initiatieven op Europees niveau. Op basis van onderzoek van het beleid en de wetgeving in de lidstaten komt de Commissie in dit verslag tot de conclusie dat er nog veel te weinig bekend is over risisco's op dit terrein, en dat er in dit stadium geen aanwijzingen zijn die duiden op verstoringen van de interne markt die geharmoniseerde Europese wetgeving zouden rechtvaardigen. Daarom stelt de Commissie voor om als een eerste stap een wettelijk kader in te stellen met het oog op verbetering van de kennisbasis betreffende ongevallen en letsel, en een procedure voor de uitwisseling van informatie vast te stellen, alsmede een procedure voor de ontwikkeling van normen waar dat zinvol wordt geacht.

De Raad heeft in zijn resolutie van 1 december 2003 over de veiligheid van consumentendiensten (2) de benadering van de Commissie op dit terrein ondersteund. De Commissie werkt momenteel aan de follow-up van het verslag, met name aan het identificeren van prioriteiten voor actie en het afwegen van opties. In deze context zal ook aandacht worden besteed aan de wintersportsector.

Op het meer algemene terrein van de werkzaamheden betreffende normen voor diensten heeft de Commissie onlangs de Europese normalisatie-organisaties (het Europees Comité voor Normalisatie (CEN), het Europees Comité voor Elektrotechnische Normalisatie (Cenelec) en het European Telecommunications Standards Institute (ETSI)) opdracht gegeven om een normalisatiewerkprogramma ter ondersteuning van de interne markt voor diensten te ontwikkelen. Deze organisaties zullen nagaan wat de prioriteiten voor normalisatie zijn, met inbegrip van normalisatie met betrekking tot veiiigheidskwesties, en zullen de Commissie tegen het einde van 2004 hun werkprogramma voorleggen.

---

(1)  COM(2003)313 def.

(2)  PB C 299 van 10.12.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/447 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/447

---

(2004/C 84 E/0522)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0769/04

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(5 maart 2004)

Betreft:   Beveiliging van openbare gebouwen in gebieden met een hoog aardbevingsrisico

Gezien de volgende feiten:

| — | In haar aanbeveling van 11 december 2003 betreffende de invoering en het gebruik van Eurocodes voor bouwwerken en bouwproducten met een dragende functie (2003/887/EG) (1) verzoekt de Europese Commissie de lidstaten gemeenschappelijke codes te gebruiken bij de bouw en de planning van bouwwerken, gebaseerd op berekeningen van de weerstand van de materialen, zodat gegarandeerd wordt dat zij bestand zijn tegen aardbevingen en branden. |
| --- | --- |

—

In haar aanbeveling van 11 december 2003 betreffende de invoering en het gebruik van Eurocodes voor bouwwerken en bouwproducten met een dragende functie (2003/887/EG) (1) verzoekt de Europese Commissie de lidstaten gemeenschappelijke codes te gebruiken bij de bouw en de planning van bouwwerken, gebaseerd op berekeningen van de weerstand van de materialen, zodat gegarandeerd wordt dat zij bestand zijn tegen aardbevingen en branden.

| — | Op 31 oktober 2002 is in de gemeente San Giuliano di Puglia (in de regio Molise in Italië) als gevolg van een aardbeving van gemiddelde intensiteit een basisschool ingestort, waarbij 27 schoolkinderen om het leven zijn gekomen. |
| --- | --- |

—

Op 31 oktober 2002 is in de gemeente San Giuliano di Puglia (in de regio Molise in Italië) als gevolg van een aardbeving van gemiddelde intensiteit een basisschool ingestort, waarbij 27 schoolkinderen om het leven zijn gekomen.

| — | Op dezelfde seismische breuk als San Giuliano (Matese) ligt de gemeente Bojano (in een zone met het hoogste aardbevingsrisico 1 S =12), die al in 1805 getroffen werd door een aardbeving waardoor schade werd veroorzaakt en 7000 slachtoffers zijn gevallen. Toen de openbare gebouwen van Bojano, waaronder de scholen, werden gebouwd, bestonden er namelijk geen bouwkundige normen op het gebied van aardbevingen. |
| --- | --- |

—

Op dezelfde seismische breuk als San Giuliano (Matese) ligt de gemeente Bojano (in een zone met het hoogste aardbevingsrisico 1 S =12), die al in 1805 getroffen werd door een aardbeving waardoor schade werd veroorzaakt en 7000 slachtoffers zijn gevallen. Toen de openbare gebouwen van Bojano, waaronder de scholen, werden gebouwd, bestonden er namelijk geen bouwkundige normen op het gebied van aardbevingen.

Acht de Europese Commissie het niet wenselijk, in het licht van het bovenstaande en van het aardbevingsrisico in het gebied (in dit geval de gemeente Bojano) en om catastrofes als die in San Giuliano te voorkomen, een voorstel van wetgeving in te dienen betreffende de „beveiliging van openbare gebouwen”, waarin zij de lidstaten verzoekt, ook op basis van de aanbeveling betreffende het gebruik van Eurocodes, om evaluatie- en expertiseprogramma's op te zetten voor de structurele weerstand van openbare gebouwen, met name scholen, en waarin zij beveiligingsmaatregelen tegen aardbevingen in alle zones met een hoog aardbevingsrisico verplicht stelt?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(24 maart 2004)

De Eurocodes zijn Europese normen die een hoog niveau van veiligheid van de gebouwen waarop ze zijn toegepast garanderen; deze gebouwen worden geacht te voldoen aan fundamenteel voorschrift nr. 1 „mechanische sterkte en stabiliteit” van de richtlijn inzake voor de bouw bestemde producten, ook wanneer zij worden blootgesteld aan seismische trillingen.

Het gebruik van deze normen heeft echter een vrijwillig karakter en de veiligheid kan ook met andere methoden gegarandeerd worden. Er zij overigens aan herinnerd dat volgens de bovengenoemde richtlijn de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de veiligheid van bouwwerken.

Het doel van de aanbeveling is de lidstaten te verzoeken om niet alleen te aanvaarden dat de Eurocodes tenminste hetzelfde veiligheidsniveau garanderen als hun eigen nationale veiligheidsvoorschriften, maar ook het gebruik van de Eurocodes te bevorderen. Dit maakt het mogelijk een eerste doelstelling te verwezenlijken, namelijk het verzekeren van het vrije verkeer van engineeringdiensten en bouwmaterialen in de Unie. Bovendien zal naar de mening van de Commissie de invoering van de Eurocodes door alle lidstaten de ontwikkeling van gemeenschappelijke onderzoeksinspanningen vergemakkelijken, hetgeen tot verbetering van de algemene veiligheid van gebouwen zou moeten leiden, met name ten aanzien van seismische risico's.

De Commissie is momenteel niet van plan om wetgeving voor te stellen om de lidstaten het gebruik van de Eurocodes dwingend voor te schrijven. Zij volgt echter de toepassing in de praktijk van de Eurodes nauwlettend en behoudt zich de mogelijkheid voor om eventueel andere initiatieven te bestuderen, als de verwachte resultaten niet bereikt mochten worden.

---

(1)  PB L 332 van 19.12.2003, blz. 62.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/448 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/448

---

(2004/C 84 E/0523)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0787/04

van Marianne Thyssen (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Problemen in verband met de omzetting in nationale regelgeving van richtlijn 2002/2/EG betreffende het verkeer van mengvoeders

Op 29 januari 2004 ontving ik van de Commissie een antwoord op mijn schriftelijke vraag P-4074/03 (1) in verband met de problemen naar aanleiding van de omzetting van richtlijn 2002/2/EG (2) betreffende het verkeer van mengvoeders. De Commissie gaf te kennen zich ervan bewust te zijn dat de toepassing van nationale maatregelen in alvast drie lidstaten geschorst werd.

Behoorlijk bestuur bestaat erin goede wetgeving te maken, deze regelmatig te evalueren en zo nodig bij te sturen. In dit specifieke geval rijzen er reeds problemen vooraleer de omgezette wetgeving werd gepubliceerd of in bepaalde lidstaten van kracht werd. Wellicht werden de gevolgen van de beslissing om de percentages op de etiketten van mengvoeders te vermelden, dan ook verkeerd ingeschat.

Gezien de problemen die reeds zijn gerezen in meerdere lidstaten verneem ik graag van de Commissie of zij alsnog overweegt een voorstel van wijziging in te dienen op richtlijn 2002/2/EG om het verplicht vermelden van percentages op de etiketten uit het toepassingsgebied van de richtlijn te schrappen? Of is het zo dat de Commissie volledig achter de richtlijn blijft staan en alleen een wijzigingsvoorstel zal formuleren als de juridische noodzaak daartoe blijkt uit de beslissing van het Hof, en dat zij intussen de concurrentieverstorende toepassing van de genomen maatregel laat voortbestaan?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(26 maart 2004)

Zoals zij reeds in haar antwoord op schriftelijke vraag P-4074/03 van het geachte parlementslid heeft vermeld, steunt de Commissie nog steeds de rechtmatigheid van de bepalingen van Richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van Richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van Richtlijn 91/357/EEG van de Commissie. Zij wacht op de prejudiciële beslissing van het Europees Hof van Justitie over deze kwestie.

Onverminderd het voornemen van de Commissie om op middellange termijn een herschikking van de wetgeving betreffende de etikettering van voeders voor te stellen, is de Commissie met het oog op de huidige situatie niet van plan een wijziging op Richtlijn 2002/2/EG voor te stellen.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  PB L 63 van 6.3.2002, blz. 23.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/449 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/449

---

(2004/C 84 E/0524)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0799/04

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(5 maart 2004)

Betreft:   Omzetting van richtlijn 2000/78/EG in het Verenigd Koninkrijk

Is de regelgeving die het VK in „The Employment Equality (Sexual Orientation) Regulations 2003” heeft vastgesteld, met name artikel 7, lid 3 volledig in overeenstemming met richtlijn 2000/78/EG (1), in het bijzonder artikel 4, lid 2?

Indien de regelgeving niet volledig in overeenstemming is met de richtlijn, welke maatregelen denkt de Commissie dan te nemen?

Antwoord van dhr. Dimas namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie bestudeert momenteel de door de lidstaten voorgelegde wetgeving ter omzetting van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, waaronder ook de Employment Equality (Sexual Orientation) Regulations 2003 van het Verenigd Koninkrijk.

De Commissie verwacht van alle lidstaten dat hun wetgeving de richtlijn volledig en correct ten uitvoer legt. De Commissie zal bijzondere aandacht besteden aan de manier waarop de lidstaten gebruik maken van de uitzonderingen waarin de richtlijn voorziet, onder andere in artikel 4, lid 2, betreffende wezenlijke, legitieme en gerechtvaardigde beroepsvereisten. De bepalingen van dit artikel dienen — net als alle uitzonderingen op het beginsel van gelijke behandeling — restrictief te worden uitgelegd.

De eerste alinea van artikel 4, lid 2, staat de lidstaten toe bepalingen in hun wetgeving te handhaven die op het moment van de goedkeuring van de richtlijn van kracht waren en die bepalen dat (in het geval van kerken en andere publieke of particuliere organisaties waarvan de grondslag op godsdienst of overtuiging is gebaseerd) een verschil in behandeling gebaseerd op godsdienst of overtuiging van een persoon geen discriminatie vormt indien vanwege de aard van de activiteiten of de context waarin deze worden uitgeoefend de godsdienst of overtuiging een wezenlijke, legitieme en gerechtvaardigde beroepsvereiste vormt, gezien de grondslag van de organisatie. Dit geldt ook voor nieuwe wetgeving, maar alleen indien er op het tijdstip van de goedkeuring van de richtlijn al nationale praktijken met hetzelfde doel bestonden.

Er zij op gewezen dat deze alinea alleen verwijst naar een verschil in behandeling gebaseerd op godsdienst of overtuiging. Verschillen in behandeling op andere gronden worden niet genoemd. Bovendien bepaalt de alinea dat een dergelijk verschil in behandeling „geen op een andere grond gebaseerde discriminatie (mag) rechtvaardigen”. Met andere woorden, verschillen in behandeling op andere gronden dan godsdienst of overtuiging kunnen in ieder geval niet worden gerechtvaardigd door een beroep op artikel 4, lid 2.

Zoals gezegd bestudeert de Commissie momenteel de wetgeving van de lidstaten. In gevallen waar lidstaten gebruik willen maken van de mogelijkheden voor uitzonderingen op het beginsel van gelijke behandeling, zoals aangegeven in de Richtlijn, en waar de Commissie meent dat de betreffende wetgeving niet voldoet aan de strikte voorwaarden voor uitzonderingen in de richtlijn, onder andere in artikel 4, lid 2, zal zij alle noodzakelijke in het EG-Verdrag voorziene stappen ondernemen om te verzekeren dat de lidstaten de communautaire wetgeving naleven.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/450 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/450

---

(2004/C 84 E/0525)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0823/04

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Erkenning diploma's en weigering tot aanstelling

Een Grieks staatsburger heeft in 1981 in Schotland het diploma „luchtverkeersleider” gehaald en zijn diploma werd in 1983 door het Griekse Ministerie van Onderwijs erkend. Sindsdien weigert de Griekse Burgerluchtvaartdienst hem echter aan aanwervingsexamens te laten deelnemen, met als argument dat hij niet voldoet aan de aanstellingcriteria, dat wil zeggen het in het bezit hebben van een diploma dat niets met het beroep van verkeersleider te maken heeft. Er zij op gewezen dat het niet mogelijk is in Griekenland een diploma „luchtverkeersleider” te behalen.

Druist het optreden van de Griekse Burgerluchtvaartdienst in tegen de Gemeenschapswetgeving? Zo ja, welke stappen kan de betrokken Griekse staatsburger ondernemen met het oog op het verwerven van het recht op uitoefening van zijn beroep?

Antwoord van dhr. Bolkestein namens de Commissie

(30 maart 2004)

De door het geachte parlementslid verstrekte informatie is helaas niet voldoende gedetailleerd om de Commissie in staat te stellen zich een oordeel te vormen over de vraag of er sprake is van een inbreuk op het Gemeenschapsrecht door de Griekse autoriteiten.

De Commissie herinnert echter aan de volgende beginselen.

Volgens de artikelen 149 en 150 van het EG-Verdrag is iedere lidstaat zelf verantwoordelijk voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel. Aangezien daarvoor geen geharmoniseerde regels zijn ingevoerd, zijn de lidstaten eveneens verantwoordelijk voor de regelgeving betreffende de voorwaarden voor de toegang tot en het uitoefenen van bepaalde beroepen op hun grondgebied. Echter, het Gemeenschapsrecht verzet zich ertegen dat een migrant benadeeld wordt ten opzichte van houders van nationale diploma's, enkel en alleen omdat hij zijn kwalificaties in een andere lidstaat heeft verworven.

Het Gemeenschapsrecht (1) verplicht de nationale autoriteiten dan ook om voor professionele doeleinden rekening te houden met diploma's die in een andere lidstaat zijn behaald. Deze verplichting betekent niet dat een dergelijk diploma automatisch wordt erkend. De nationale autoriteiten dienen het te evalueren en de opleiding van de migrant te vergelijken met de opleiding die in de ontvangende lidstaat vereist is om het betreffende gereglementeerde beroep te mogen uitoefenen. Zij dienen de migrant eventueel de mogelijkheid te bieden om door middel van een stage of een proeve van bekwaamheid eventuele verschillen tussen zijn opleiding en de vereiste opleiding te compenseren.

Voor posten in de publieke sector die gereserveerd zijn voor houders van een diploma dat een bepaald onderwijsniveau attesteert, zonder dat een bepaalde inhoud van de opleiding wordt verlangd, is artikel 39 van het EG-Verdrag rechtstreeks van toepassing. In dat geval moet bij de toelating tot de selectieprocedure vooral rekening gehouden worden met het opleidingsniveau dat uit het diploma blijkt, en niet zozeer met de gedetailleerde inhoud van de opleiding.

Wat betreft de stappen die de betreffende burger zou kunnen ondernemen: afgezien van de mogelijkheid om een klacht in te dienen bij de Commissie, en overwegende dat het om een individueel geval gaat, adviseert de Commissie hem zich te richten tot de nationale administratieve of gerechtelijke instanties, aangezien alleen die in staat zijn om een besluit van een nationale autoriteit dat hem betreft te annuleren.

Tenslotte vestigt de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid op het recent goedgekeurde wetgevingspakket „Gemeenschappelijk Europees luchtruim”. Artikel 5 van de Verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verrichting van luchtvaartnavigatiediensten in het gemeenschappelijk Europees luchtruim (2) bepaalt dat „de Commissie zo snel mogelijk na de inwerkingtreding van deze verordening aan het Europees Parlement en aan de Raad een voorstel voorlegt betreffende het verlenen van vergunningen aan verkeersleiders”. Dit voorstel zal leiden tot invoering van een Europese vergunning voor luchtverkeersleiders, die overal erkend zal worden, hetgeen het vrije verkeer van werknemers zal vergemakkelijken.

---

(1)  Afhankelijk van het vereiste opleidingsniveau:

| — | Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, PB L 19 van 24.1.1989, of |
| --- | --- |

—

Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, PB L 19 van 24.1.1989, of

| — | Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG, PB L 209 van 24.7.1992. |
| --- | --- |

—

Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG, PB L 209 van 24.7.1992.

(2)  Nog niet gepubliceerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/451 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/451

---

(2004/C 84 E/0526)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0824/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Vaccinatie van hobbydieren

De groep hobbydierhouders in Europa neemt snel toe. Alleen al Nederland telt ruim 250 000 hobbydierhouders. Het betreft hier de houders van kippen, kalkoenen, parelhoenders, eenden, ganzen, zwanen, kwartels, duiven, fazanten, pauwen, patrijzen, loopvogels (struisvogels, emoes en nandoes) en duiven die niet voor de consumptie worden gehouden.

Naar aanleiding van de uitbraak van vogelpest in 2003 heb ik vragen gesteld aan de Commissie met betrekking tot het preventief ruimen van hobbydieren (schriftelijke vraag E-1401/03 (1)).

In antwoord op mijn vraag antwoordde Commissaris Byrne (2 juni 2003) dat een betrokken lidstaat als noodmaatregel tot noodvaccinatie kan overgaan rondom een besmettingshaard, na kennisgeving aan de Commissie. Betrokken lidstaten hebben de beleidsvrijheid tot preventief ruimen of tot preventief vaccineren. In beide gevallen na kennisgeving aan de Commissie.

Dit betekent in de praktijk dat hobbydieren preventief kunnen worden ingeënt.

De Europese Commissie en de Raad (Landbouw) zijn bezig met een nieuwe wet.

Hoe wordt in de nieuwe wet de positie van hobbydieren geregeld: komt er een aparte status voor hobbydieren (met de mogelijkheid voor preventief vaccineren) of blijft de mogelijkheid bestaan dat hobbydieren alsnog geruimd moeten worden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie is bezig met de beoordeling van de uitbraak van vogelpest in de Europese Unie in 2003 en de uitbraak die zich op dit moment voordoet in Azië en Noord-Amerika. Op basis van de lessen die uit deze gebeurtenissen zijn getrokken en de adviezen die door wetenschappers zijn uitgebracht, wordt een voorstel tot herziening van de wetgeving inzake vogelpest opgesteld. De Commissie is voornemens dit voorstel in 2004 bij het Europees Parlement en de Raad in te dienen. In dit kader zal ook aandacht worden besteed aan de vaccinatie van vogels die voor consumptie of als hobby worden gehouden, waarbij alle relevante epidemiologische en socio-economische gevolgen en het welzijn van de dieren in aanmerking zal worden genomen. De Commissie moet echter ook rekening houden met de internationale ontwikkelingen op dit gebied en met name met de normen van het Internationaal Bureau voor besmettelijke veeziekten (OIE).

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 196.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/452 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/452

---

(2004/C 84 E/0527)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0849/04

van Joan Valivé (ELDR) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Betalingsachterstand bij handelstransacties

Op 8 augustus 2000 verscheen in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen Richtlijn 2000/35/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties.

Op grond van artikel 6 van genoemde richtlijn kregen de lidstaten twee jaar de tijd om de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die zijn vereist voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Op 8 augustus 2002 liep deze termijn ten einde.

In deze richtlijn wordt onder betalingsachterstand verstaan de voor de schuldenaren economisch gunstige overschrijding van de contractuele betalingstermijn. Het feit dat betalingsachterstand in bepaalde lidstaten vaker voorkomt dan in andere, betekent dat de vrije mededinging op de interne markt wordt verstoord.

De Spaanse regering heeft in juli 2003 een wetsvoorstel ingediend om maatregelen te treffen tegen de betalingsachterstand bij handelstransacties. Het voorstel werd op 3 december 2003 in het Spaanse staatsblad gepubliceerd, maar is nog altijd niet goedgekeurd.

Is de Commissie voornemens de Spaanse regering om een verklaring voor deze vertraging te verzoeken en erop aan te dringen dat de bepalingen voor het nakomen van deze richtlijn ten uitvoer worden gelegd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie is zich bewust van de negatieve effecten van betalingsachterstanden en heeft dan ook zo spoedig mogelijk inbreukprocedures tegen de betrokken lidstaten (Spanje en Luxemburg) ingeleid. Die tegen Spanje begon op 30 september 2002 en de tweede fase ging op 6 februari 2003 van start met de toezending aan de Spaanse regering van een met redenen omkleed advies, waarin Spanje twee maanden de tijd werd gegeven om alle noodzakelijke nationale omzettingsmaatregelen goed te keuren. Op 9 september 2003 heeft de Commissie tegen Spanje een procedure bij het Hof van Justitie aangespannen (zaak C-384/03). In deze zaak is nog geen arrest gewezen, maar dat wordt over 6 à 12 maanden verwacht.

Bij inbreukprocedures duurt het helaas lang voordat het tot een uitspraak komt. De Commissie hoopt dat Spanje nu zo snel mogelijk aan zijn verplichtingen uit hoofde van de richtlijn zal voldoen, teneinde verdere procedures voor het Hof van Justitie te vermijden.

---

(1)  PB L 200 van 8.8.2000, blz. 35.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/453 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/453

---

(2004/C 84 E/0528)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0865/04

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Europese subsidies ten gunste van de Vlaamse Gemeenschap

Kan de Commissie de volgende inlichtingen verstrekken?

| 1. | Hoeveel % van alle EU-subsidies ontving de Vlaamse Gemeenschap (België) vanaf 1999 tot en met 2003 (per jaar)? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel % van alle EU-subsidies ontving de Vlaamse Gemeenschap (België) vanaf 1999 tot en met 2003 (per jaar)?

| 2. | Hoeveel bedroegen de ontvangsten (in euro) van de Vlaamse Gemeenschap (België), in dezelfde periode, voor:






  — | landbouw; |
| --- | --- | --- |

2.

Hoeveel bedroegen de ontvangsten (in euro) van de Vlaamse Gemeenschap (België), in dezelfde periode, voor:

—

landbouw;

| — | structuurfondsen, per doelstelling en per communautair initiatief. |
| --- | --- |

—

structuurfondsen, per doelstelling en per communautair initiatief.

| 3. | Hoeveel bedroegen (in euro) de geldstromen Europese Unie — Vlaamse Gemeenschap (België), tijdens dezelfde periode, voor






  — | onderzoek en technologische ontwikkeling (kaderprogramma's); |
| --- | --- | --- |

3.

Hoeveel bedroegen (in euro) de geldstromen Europese Unie — Vlaamse Gemeenschap (België), tijdens dezelfde periode, voor

—

onderzoek en technologische ontwikkeling (kaderprogramma's);

| — | trans-europese netwerken; |
| --- | --- |

—

trans-europese netwerken;

| — | opleiding, jeugd; |
| --- | --- |

—

opleiding, jeugd;

| — | andere. |
| --- | --- |

—

andere.

| 4. | Wat is het bedrag, per jaar van 1999 tot en met 2003, van de subsidiestroom die verliep






  — | via officiële (publieke) operatoren (Vlaamse Gemeenschap, provincies enz); |
| --- | --- | --- |

4.

Wat is het bedrag, per jaar van 1999 tot en met 2003, van de subsidiestroom die verliep

—

via officiële (publieke) operatoren (Vlaamse Gemeenschap, provincies enz);

| — | via private operatoren (vzw's, universiteiten, hogescholen e.d). |
| --- | --- |

—

via private operatoren (vzw's, universiteiten, hogescholen e.d).

| 5. | Welke zijn de meldingen van fraude en onregelmatigheden over deze subsidiestromen en welke zijn de eventuele terugvorderingen van subsidies in de hierboven vermelde domeinen? |
| --- | --- |

5.

Welke zijn de meldingen van fraude en onregelmatigheden over deze subsidiestromen en welke zijn de eventuele terugvorderingen van subsidies in de hierboven vermelde domeinen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 april 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/454 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/454

---

(2004/C 84 E/0529)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1064/04

van André Brie (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 april 2004)

Betreft:   Tegenstrijdigheden bij de aanleg van de regionale weg S 282 A in de vrijstaat Saksen

Steller van de vraag wil de Commissie wijzen op de problematiek van de aanleg van de regionale weg S 282 A in de vrijstaat Saksen, die o.a. ook voorwerp is van een verzoekschrift (364/2000) aan het Europees Parlement. Dit verzoekschrift werd reeds op 25 mei 2000 geregistreerd, voor het laatst op 20 februari 2003 behandeld door de Commissie verzoekschriften, en sindsdien is het wachten op de inlichtingen die gevraagd zijn aan de desbetreffende autoriteiten in Duitsland.

Sinds de indiening van het verzoekschrift, nu ongeveer vier jaar geleden, en de tussentijdse voltooiing van de regionale weg S 282 A is steeds meer tegenstrijdige informatie aan het licht gekomen, die hierna wordt uiteengezet.

Eerst gaat het over tegenstrijdige gegevens betreffende de kosten.

In een schrijven aan de heer Nino Gemelli (voorzitter van de Commissie verzoekschriften) d.d. 23 mei 2003 bevestigt ambassadeur dr. Schönfelder (permanente vertegenwoordiging van Duitsland bij de EU), zich baserend op de Duitse autoriteiten, het bedrag van 50 miljoen euro voor de uitbreiding van de regionale weg S 282 Α.

In een schrijven aan de voorzitter van het Saksische parlement, de heer Iltgen, van 19 mei 2003, becijfert de minister van het Saksische Staatsministerie voor Economie en Arbeid de totale kosten voor de uitbreiding van de weg op 4,63 miljoen euro, en slechts enkele weken later (4 juli 2003) noemt hij naar aanleiding van dezelfde vraag aan de voorzitter van het parlement Iltgen nog slechts een bedrag van 4,3 miljoen euro.

Voorts bestaat de verdenking dat de aanleg van de regionale weg S 282 A op bewust misleidende wijze als „uitbreiding” werd opgegeven, want reeds een jaar na voltooiing van de weg werd deze van oorspronkelijk „supraregionaal” (categorie II) tot „regionaal” (categorie III) gedegradeerd.

Kan de Commissie meedelen in hoeverre zij op de hoogte is van deze tegenstrijdige feiten, en of zij, wanneer dit niet het geval is, voornemens is, zulks ter plaatse te onderzoeken of op te helderen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 april 2004)

De Commissie is doende de ter beantwoording van de vraag nodige gegevens te verzamelen. Zij zal de resultaten van haar onderzoek zo spoedig mogelijk mededelen.

---

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (3de deel)

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/455 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/455

---

(2004/C 84 E/0530)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3897/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 januari 2003)

Betreft:   De kosten van de uitbreiding en de nationale bijdragen van de huidige lidstaten

Op 17 december 2002 is in de International Herald Tribune onder de titel „EU gets a „bargain” in expanding east” (EU breidt voor een koopje uit naar het oosten) een artikel van de hand van Thomas Fuller verschenen waarin hij beweert dat de daadwerkelijke kosten van de uitbreiding naar het oosten volgens de documenten die de Europese Commissie op 16 december heeft gepubliceerd circa 10,3 miljoen euro (10,5 miljoen dollar) bedragen. Anderzijds bevestigt hij dat mevrouw Schreyer, lid van de Commissie, bekend heeft gemaakt hoeveel iedere nieuwe lidstaat zal ontvangen en hoeveel sommige huidige lidstaten zullen moeten gaan betalen, waarbij haar aandacht vooral op het Verenigd Koninkrijk uitging.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen:

| 1. | Hoeveel de afzonderlijke nieuwe lidstaten zullen ontvangen en hoeveel de huidige lidstaten moeten betalen in de eerste drie jaren na de toetreding, met andere woorden hoeveel zal de netto bijdrage van de afzonderlijke lidstaten van de EU-25 tussen 2004 en 2006 bedragen? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel de afzonderlijke nieuwe lidstaten zullen ontvangen en hoeveel de huidige lidstaten moeten betalen in de eerste drie jaren na de toetreding, met andere woorden hoeveel zal de netto bijdrage van de afzonderlijke lidstaten van de EU-25 tussen 2004 en 2006 bedragen?

| 2. | Hoe zullen de bedragen die op grond van de conclusies van de Europese Raad van Kopenhagen beschikbaar zijn gesteld jaarlijks over de afzonderlijke nieuwe lidstaten worden verdeeld? |
| --- | --- |

2.

Hoe zullen de bedragen die op grond van de conclusies van de Europese Raad van Kopenhagen beschikbaar zijn gesteld jaarlijks over de afzonderlijke nieuwe lidstaten worden verdeeld?

| 3. | Hoeveel bedraagt volgens haar schatting de handelswinst voor de afzonderlijke huidige lidstaten gezien de te verwachten toename van de export en import? |
| --- | --- |

3.

Hoeveel bedraagt volgens haar schatting de handelswinst voor de afzonderlijke huidige lidstaten gezien de te verwachten toename van de export en import?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(20 februari 2003)

Uitgaand van de conclusies van de Europese Raad van Kopenhagen van 13 december 2002, heeft de Commissie op de website van haar Directoraat-generaal (DG) Uitbreiding een tabel gepubliceerd die voor elk van de jaren 2004-2005-2006 de totale vastleggingskredieten laat zien van het goedgekeurde financiële pakket van Kopenhagen. Deze tabel is te vinden op: http://europa.eu.int/comm/enlargement/negotiations/pdf/financial_package.pdf.

Het financiële kader met de totale vastleggingskredieten voor elk van de in Kopenhagen goedgekeurde uitgaven en aanvullend eventueel de splitsing over de nieuwe lidstaten is eveneens te vinden op de zelfde website: http://europa.eu.int/comm/enlargement/negotiations/pdf/financial_framework.pdf.

De huidige betalingsstromen van de EG-begroting ten behoeve van de nieuwe lidstaten in de periode 2004-2006, alsmede de verwachte bijdragen van de nieuwe lidstaten aan de begroting van de Gemeenschap in dezelfde periode hangen af van de toekomstige uitvoering van de EG-begroting. Het is derhalve onmogelijk een nauwkeurige voorspelling te doen over de hoogte van deze toekomstige overdrachten. Uitgaande van de methode die is gebruikt tijdens de toetredingsonderhandelingen om de toekomstige netto begrotingsposities te kunnen ramen zendt de Commissie het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement rechtstreeks een tabel met vermelding van de indicatieve ramingen van de netto saldi voor de jaren 2004-2005-2006 voor elk van de nieuwe lidstaten.

Het is onmogelijk nauwkeurig op te geven welke de bijdragen zullen zijn van de huidige lidstaten aan de communautaire begroting in de periode 2004-2006, omdat deze net als de in de voorgaande alinea geschetste situatie afhankelijk zijn van een aantal factoren, met inbegrip van de uitvoering van de EG-begroting in de toekomst alsmede de economische groeicijfers van de lidstaten. Uitvoerige informatie over het huidige aandeel van de lidstaten in de EG-begroting is beschikbaar in het volgende verslag: http://europa.eu.int/comm/budget/pdf/agenda2000/report2001_en.pdf.

Het is duidelijk dat het uitbreidingsproces op zich al belangrijke economische voordelen heeft opgeleverd voor zowel de bestaande als de toekomstige lidstaten omdat de markten geleidelijk zijn geopend en de handel in belangrijke mate is toegenomen. De positieve economische gevolgen van de uitbreiding wordt in detail beschreven in een door de Commissie in 2001 gepubliceerde studie die te vinden is op de website van DG Economische en Financiële Zaken: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/publications/enlargement_papers/enlargementpapers04_en.htm.

Een aantal specifieke landenstudies over de kosten en baten van de uitbreiding van de Unie is beschikbaar op de website van DG Begroting: http://europa.eu.int/comm/budget/financing/enlargement_en.htm.

Bij de uitbreiding gaat het er overigens niet alleen om de begrotingskosten af te wegen tegen de commerciële voordelen. De uitbreiding is een historisch proces waarbij alle deelnemers er sterk op vooruit kunnen gaan wat betreft veiligheid en stabiliteit in het continent.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/456 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/456

---

(2004/C 84 E/0531)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0160/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 januari 2003)

Betreft:   Vertragingen bij de erkenning van diploma's wegens technische problemen

Een burgerlijk ingenieur met een diploma van een Britse universiteit heeft aan het Griekse centrum voor de erkenning van buitenlandse diploma's (DIKATSA) gevraagd zijn diploma te erkennen. Het DIKATSA keurde deze aanvraag goed met de voorwaarde dat de betrokkene over drie vakken examens zou afleggen in een Griekse polytechnische hogeschool. Nadat hij zijn aanvraag daarvoor had ingediend kreeg hij te horen dat hij pas binnen 3 à 4 jaar examens zou kunnen afleggen! Als reden werd opgegeven dat er slechts 20 personen per jaar examen kunnen afleggen. Tijdens zijn wachttijd zit er voor de betrokkene niets anders op dan te gaan werken in een ingenieursbureau, waar hij moet werken als ondergeschikte naast collega's met een evenwaardig diploma, met dezelfde ervaring, maar met wel een hoger salaris!

Kan de Commissie zeggen of dergelijke praktijken (die duidelijk goedgekeurd of geduld worden door het Griekse Ministerie van Onderwijs) geen ernstige schending vormen van de communautaire wetgeving over de erkenning van diploma's in de Europese Unie, alsook van het beginsel van non-discriminatie, met name om puur administratieve redenen? Is de Commissie voornemens de Griekse autoriteiten te vragen deze praktijk van louter technische vertragingen bij de erkenning van diploma's uit andere EU-landen recht te zetten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(7 maart 2003)

Naar aanleiding van de door het geachte parlementslid gestelde vraag zou ik het volgende willen opmerken:

| — | Allereerst moet een onderscheid worden gemaakt tussen erkenning voor academische doeleinden en erkenning voor beroepsdoeleinden. |
| --- | --- |

—

Allereerst moet een onderscheid worden gemaakt tussen erkenning voor academische doeleinden en erkenning voor beroepsdoeleinden.

| — | Wat het eerste type erkenning betreft, beoogt deze in het algemeen de begunstigde in staat te stellen zijn studies in een andere lidstaat voort te zetten of een academische titel in deze te verwerven. Er zij gepreciseerd dat overeenkomstig het EG-Verdrag iedere lidstaat verantwoordelijk is voor de inhoud van zijn onderwijs en voor de organisatie van zijn eigen onderwijsstelsel en dat er geen communautaire bepalingen bestaan waarin de academische erkenning van diploma's, onder voorbehoud van de inachtneming van het non-dicriminatiebeginsel verplicht wordt. |
| --- | --- |

—

Wat het eerste type erkenning betreft, beoogt deze in het algemeen de begunstigde in staat te stellen zijn studies in een andere lidstaat voort te zetten of een academische titel in deze te verwerven. Er zij gepreciseerd dat overeenkomstig het EG-Verdrag iedere lidstaat verantwoordelijk is voor de inhoud van zijn onderwijs en voor de organisatie van zijn eigen onderwijsstelsel en dat er geen communautaire bepalingen bestaan waarin de academische erkenning van diploma's, onder voorbehoud van de inachtneming van het non-dicriminatiebeginsel verplicht wordt.

| — | De erkenning voor beroepsdoeleinden beoogt daarentegen de begunstigde in staat te stellen een gereglementeerd beroep in een andere lidstaat uit te oefenen dan die waarin hij zijn beroepskwalificaties heeft verworven. Dit type erkenning wordt geregeld door het communautair recht en in het bijzonder wat het beroep van ingenieur betreft door Richtlijn 89/48/EEG. Krachtens deze richtlijn kan een persoon, die niet in het bezit is van het vereiste nationale diploma in principe niet door de autoriteiten van de lidstaat van ontvangst de toegang tot een bepaald beroep op het grondgebied van deze lidstaat en de uitoefening daarvan worden geweigerd, wanneer deze persoon in het bezit is van het in zijn lidstaat van oorsprong voorgeschreven diploma om hetzelfde beroep uit te oefenen of genoemd diploma hem daarop voorbereidt dit beroep uit te oefenen. Wanneer evenwel substantiële verschillen tussen de door de aanvrager verworven opleiding en de in de lidstaat van ontvangst vereiste opleiding bestaan, kan laatstgenoemde van de aanvrager verlangen dat deze een aanpassingsstage volbrengt of een proeve van bekwaamheid aflegt om deze verschillen op te heffen. |
| --- | --- |

—

De erkenning voor beroepsdoeleinden beoogt daarentegen de begunstigde in staat te stellen een gereglementeerd beroep in een andere lidstaat uit te oefenen dan die waarin hij zijn beroepskwalificaties heeft verworven. Dit type erkenning wordt geregeld door het communautair recht en in het bijzonder wat het beroep van ingenieur betreft door Richtlijn 89/48/EEG. Krachtens deze richtlijn kan een persoon, die niet in het bezit is van het vereiste nationale diploma in principe niet door de autoriteiten van de lidstaat van ontvangst de toegang tot een bepaald beroep op het grondgebied van deze lidstaat en de uitoefening daarvan worden geweigerd, wanneer deze persoon in het bezit is van het in zijn lidstaat van oorsprong voorgeschreven diploma om hetzelfde beroep uit te oefenen of genoemd diploma hem daarop voorbereidt dit beroep uit te oefenen. Wanneer evenwel substantiële verschillen tussen de door de aanvrager verworven opleiding en de in de lidstaat van ontvangst vereiste opleiding bestaan, kan laatstgenoemde van de aanvrager verlangen dat deze een aanpassingsstage volbrengt of een proeve van bekwaamheid aflegt om deze verschillen op te heffen.

| — | Er zij evenwel op gewezen dat de Commissie verschillende klachten heeft ontvangen over de slechte toepassing van Richtlijn 89/48/EEG, alsmede over bepaalde elementen van de slechte omzetting in nationaal recht van de richtlijn. De toepassingsmoeilijkheden hebben met name betrekking op de eis van een academische erkenning voor de inschrijving bij de Technische kamer en voor de benoeming op posten in overheidsdienst waarbij het hier zelfs om personen gaat die reeds de beroepserkenning van hun kwalificaties hebben verkregen overeenkomstig Richtlijn 89/48/EEG. Welnu, de aldus toegekende beroepserkenning moet de begunstigden in staat stellen het beroep uit te oefenen waarvoor zij gekwalificeerd zijn in dezelfde omstandigheden als de personen die hun beroepskwalificaties in Griekenland hebben verworven. Aangezien Richtlijn 89/48/EEG aldus nauwelijks effect in Griekenland heeft gesorteerd, heeft de Commissie tijdens haar zitting van 17 december 2002 besloten bij het Hof een beroep wegens verzuim tegen Griekenland in te dienen wegens slechte omzetting in nationaal recht en wegens slechte toepassing van Richtlijn 89/48/EEG. |
| --- | --- |

—

Er zij evenwel op gewezen dat de Commissie verschillende klachten heeft ontvangen over de slechte toepassing van Richtlijn 89/48/EEG, alsmede over bepaalde elementen van de slechte omzetting in nationaal recht van de richtlijn. De toepassingsmoeilijkheden hebben met name betrekking op de eis van een academische erkenning voor de inschrijving bij de Technische kamer en voor de benoeming op posten in overheidsdienst waarbij het hier zelfs om personen gaat die reeds de beroepserkenning van hun kwalificaties hebben verkregen overeenkomstig Richtlijn 89/48/EEG. Welnu, de aldus toegekende beroepserkenning moet de begunstigden in staat stellen het beroep uit te oefenen waarvoor zij gekwalificeerd zijn in dezelfde omstandigheden als de personen die hun beroepskwalificaties in Griekenland hebben verworven. Aangezien Richtlijn 89/48/EEG aldus nauwelijks effect in Griekenland heeft gesorteerd, heeft de Commissie tijdens haar zitting van 17 december 2002 besloten bij het Hof een beroep wegens verzuim tegen Griekenland in te dienen wegens slechte omzetting in nationaal recht en wegens slechte toepassing van Richtlijn 89/48/EEG.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/457 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/457

---

(2004/C 84 E/0532)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0162/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2003)

Betreft:   Douanetarieven voor tonijnconserven uit Azië

De Europese en vooral de Galicische conservenindustrie is erg bezorgd over de mogelijke tariefverlaging voor de tonijnconserven uit de Filippijnen en Thailand, waarover de Wereldhandelsorganisatie (WTO) momenteel blijkbaar zou onderhandelen.

Is de Commissie zich bewust van de nadelige gevolgen die een dergelijke maatregel zou hebben voor de Europese en vooral voor de Galicische industrie, die momenteel reeds in grote economische moeilijkheden verkeert door het ongeval van de olietanker „Prestige”?

Wat denkt de Europese Commissie te ondernemen om te vermijden dat een dergelijke maatregel wordt aangenomen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(26 februari 2003)

De Commissie is zich bewust van het belang van de industrie van tonijnconserven in Galicië en begrijpt de bezorgdheid over de tariefverlagingen voor de invoer in de Gemeenschap van tonijnconserven uit Thailand en de Filipijnen. Zij is zich tevens bewust van de moeilijkheden waarmee de regio door het ongeval van de „Prestige” wordt geconfronteerd.

Het geachte parlementslid zal zich herinneren dat het voor handel bevoegde Commissielid tijdens de ministeriële conferentie van Doha in november 2001 is overeengekomen dat de Gemeenschap in overleg treedt over de uitspraken van Thailand en de Filipijnen dat het preferentieel tarief (vrijstelling van rechten) van de Gemeenschap voor de invoer van tonijnconserven uit de landen van Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (ACS-landen) tot oneerlijke bevoordeling leidt. Het Commissielid is tevens overeengekomen dat de Gemeenschap tot bemiddeling overgaat indien het overleg geen voor beide zijden bevredigend resultaat oplevert. Het geachte parlementslid zal zich tevens herinneren dat de Commissie deze actie noodzakelijk achtte om Thailand en de Filipijnen te overreden in te stemmen met de ontheffing die de Commissie al sinds vele maanden trachtte te verkrijgen voor de Overeenkomst van Cotonou.

In januari 2003 is de Commissie in kennis gesteld van het advies van de bemiddelaar die voorstelt dat de Commissie een niet-discriminerend contingent van 25 000 ton tegen 12 % opent. De Commissie heeft dit voorstel zorgvuldig onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat de door de bemiddelaar voorgestelde hoeveelheid en het tarief billijk en redelijk zijn, en dat deze maatregel geen nadelige economische gevolgen voor de markt van de Gemeenschap zal hebben. 25 000 ton vormt immers slechts 9 % van de totale invoer en ongeveer 4 % van het totale verbruik van tonijnconserven in de Gemeenschap in 2001.

De Commissie is derhalve van plan een formeel voorstel in te dienen bij de Raad om het advies van de bemiddelaar te aanvaarden door het hierboven genoemde tariefcontingent te openen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/458 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/458

---

(2004/C 84 E/0533)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0496/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(21 februari 2003)

Betreft:   Haat tast voetbal aan in Palestina

Het dagblad van de Palestijnse Nationale Autoriteit, Al Hayat Al Jadida, heeft onlangs veel reclame gemaakt voor een voetbaltoernooi dat door het Palestijnse stadje Tulkarem in het noorden van Cisjordanië georganiseerd werd, ook omdat de zeven deelnemende ploegen, die samengesteld waren uit Palestijnse jongeren, hun namen ontleenden aan telkens een sjahid, de Palestijnse kamikaze-martelaars die de hoofdpersonen in de springstofaanslagen in Israël zijn.

De lugubere en betreurenswaardige naamgeving is maar een van de tekenen van de toenemende instemming waar de sjahid-figuren op kunnen rekenen.

Kan de Commissie:

| 1. | het bericht dat in een paar Europese dagbladen verschenen is, bevestigen? |
| --- | --- |

1.

het bericht dat in een paar Europese dagbladen verschenen is, bevestigen?

| 2. | Kan ze bevestigen dat de sportmanifestatie, die duidelijk bedoeld is om later spanningen te veroorzaken, door de jongste kinderen op te voeden tot haat en overspannen verering voor valse en gevaarlijke geïdealiseerde droombeelden, gefinancierd is met steun van de Europese Unie, met middelen die bedoeld waren om sociale en materiële initiatieven te helpen ondersteunen om de samenwerking en zo mogelijk verzoening tussen de beide volkeren tot stand te helpen brengen? |
| --- | --- |

2.

Kan ze bevestigen dat de sportmanifestatie, die duidelijk bedoeld is om later spanningen te veroorzaken, door de jongste kinderen op te voeden tot haat en overspannen verering voor valse en gevaarlijke geïdealiseerde droombeelden, gefinancierd is met steun van de Europese Unie, met middelen die bedoeld waren om sociale en materiële initiatieven te helpen ondersteunen om de samenwerking en zo mogelijk verzoening tussen de beide volkeren tot stand te helpen brengen?

| 3. | Denkt ze op zijn minst haar afkeuring over het voorval uit te spreken en de Palestijnse Autoriteit te vragen om dergelijke gebeurtenissen in de toekomst te verbieden? |
| --- | --- |

3.

Denkt ze op zijn minst haar afkeuring over het voorval uit te spreken en de Palestijnse Autoriteit te vragen om dergelijke gebeurtenissen in de toekomst te verbieden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 maart 2003)

| 1. | De Commissie is op de hoogte van de persberichten over een voetbaltoernooi in Tulkarem waarnaar het geachte parlementslid verwijst in haar vraag. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is op de hoogte van de persberichten over een voetbaltoernooi in Tulkarem waarnaar het geachte parlementslid verwijst in haar vraag.

| 2. | De Commissie kan bevestigen dat het voetbaltoernooi in kwestie geen communautaire financiering heeft ontvangen. De Commissie is niet op de hoogte van enige betrokkenheid of financiële steun van de Palestijnse Autoriteit inzake het bovengenoemde toernooi. |
| --- | --- |

2.

De Commissie kan bevestigen dat het voetbaltoernooi in kwestie geen communautaire financiering heeft ontvangen. De Commissie is niet op de hoogte van enige betrokkenheid of financiële steun van de Palestijnse Autoriteit inzake het bovengenoemde toernooi.

| 3. | Het standpunt van de Commissie is duidelijk. Ze veroordeelt zonder meer iedere vorm van geweld en aansporing tot geweld. De Unie heeft de Palestijnse Autoriteit gewezen op haar verantwoordelijkheid bij de bestrijding van terrorisme en zal druk blijven uitoefenen op de Palestijnse Autoriteit als het bestuursorgaan dat verantwoordelijk is voor de handhaving van de openbare orde in de Palestijnse gebieden. De Unie heeft tevens de Palestijnse Autoriteit en de heer Arafat verzocht een duidelijk standpunt in te nemen tegen aansporing tot haat en geweld. In dit verband was de Unie ingenomen met de verbintenis van de Palestijnse Autoriteit in haar hervormingsactieplan van 25 juni 2002 om af te zien van fanatisme in de onderwijsprogramma's en op grote schaal een sfeer van democratie, verlichting en openheid te scheppen. De Unie zal de Palestijnse Autoriteit onder druk blijven zetten met betrekking tot deze verbintenis. |
| --- | --- |

3.

Het standpunt van de Commissie is duidelijk. Ze veroordeelt zonder meer iedere vorm van geweld en aansporing tot geweld. De Unie heeft de Palestijnse Autoriteit gewezen op haar verantwoordelijkheid bij de bestrijding van terrorisme en zal druk blijven uitoefenen op de Palestijnse Autoriteit als het bestuursorgaan dat verantwoordelijk is voor de handhaving van de openbare orde in de Palestijnse gebieden. De Unie heeft tevens de Palestijnse Autoriteit en de heer Arafat verzocht een duidelijk standpunt in te nemen tegen aansporing tot haat en geweld. In dit verband was de Unie ingenomen met de verbintenis van de Palestijnse Autoriteit in haar hervormingsactieplan van 25 juni 2002 om af te zien van fanatisme in de onderwijsprogramma's en op grote schaal een sfeer van democratie, verlichting en openheid te scheppen. De Unie zal de Palestijnse Autoriteit onder druk blijven zetten met betrekking tot deze verbintenis.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/459 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/459

---

(2004/C 84 E/0534)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0501/03

van Evelyne Gebhardt (PSE) aan de Commissie

(21 februari 2003)

Betreft:   Resolutie van het Europees Parlement over het memorandum van de Commissie aan de Raad betreffende inkomstenbelasting en gelijke behandeling van mannen en vrouwen (A2-0055/1985)

Het Europees Parlement wijst er in zijn resolutie A2-0055/85 (1) over het memorandum van de Commissie aan de Raad betreffende inkomstenbelasting en gelijke behandeling van mannen en vrouwen (2) op dat de nationale inkomstenbelastingstelselsdikwijls de beroepsuitoefening van vrouwen bemoeilijken en gehuwde vrouwen benadelen ten opzichte van ongehuwde.

Het Europees Parlement stelt voorts vast dat het doel van fiscale gelijkstelling van mannen en vrouwen onder andere door maatregelen van de Commissie bereikt zou moeten worden, maar dat het memorandum dergelijke maatregelen niet behelst.

In de resolutie wordt verder verwezen naar actie 6 van het „Actieprogramma inzake de bevordering van gelijke kansen voor de vrouw”, die voorziet in een analyse van de nationale belastingstelsels, met het doel passende maatregelen te nemen.

Een dergelijke analyse is zeer wenselijk, temeer daar het controleren van belasting- en socialezekerheid-stelsels op negatieve effecten voor vrouwen een van de doelstellingen is van de kaderstrategie van de Gemeenschap ter bevordering van de gelijke behandeling van vrouwen en mannen (2001-2005).

Beschikt de Commissie inmiddels over de resultaten van deze analyse? Zo ja, kan de Commissie mij dan deze resultaten ter beschikking stellen? Werden reeds maatregelen getroffen met het oog op de fiscale gelijkstelling van mannen en vrouwen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(14 april 2003)

Wat de kwestie betreft die door de geachte afgevaardigde aan de orde is gebracht, vestigt de Commissie de aandacht op het feit dat de directe belastingen in principe tot de bevoegdheid van de lidstaten behoren. Bij de uitoefening van deze bevoegdheid dienen de lidstaten evenwel het Gemeenschapsrecht in acht te nemen (3).

Het beginsel van de gelijkheid van mannen en vrouwen is ongetwijfeld één van de basisbeginselen van het Gemeenschapsrecht. De lidstaten dienen dit beginsel dan ook na te leven in het kader van hun belastingwetgeving, met name wat de inkomsten uit arbeid betreft.

De Commissie ziet toe op de toepassing van het Gemeenschapsrecht en aarzelt in dat kader niet de lidstaten te vervolgen, met name op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag, wanneer ze schendingen vaststelt van artikel 141 van het EG-Verdrag (ex 119 van het EG-Verdrag) dat het beginsel van de gelijke beloning van mannen en vrouwen garandeert, teneinde elke directe discriminatie op grond van geslacht, alsook elke indirecte discriminatie ingevolge een verschillende behandeling naar gelang van de familiale of echtelijke status van de belastingplichtige die niet door andere redenen dan het geslacht gerechtvaardigd wordt, uit de weg te ruimen.

Voorts heeft de Commissie een studie gefinancierd over de gevolgen van de nationale belastingstelsels voor de arbeid van vrouwen, waarvan het Engelstalige verslag, dat 300 bladzijden telt en door professor Paloma de Viliota is opgesteld, in februari 2001 is voltooid. Deze uitstekende studie door een onafhankelijke deskundige verbindt de Commissie niet, maar is onmiskenbaar een waardevolle bron van informatie en beschouwingen waarmee rekening wordt gehouden in het kader van de tenuitvoerlegging van met name de wetgevingsinitiatieven en -maatregelen van de Commissie.

De geachte afgevaardigde kan deze studie raadplegen op de site van de eenheid „Gelijke kansen voor vrouwen en mannen” van het directoraat-generaal Werkgelegenheid en Sociale Zaken van de Commissie op het volgende adres: http://europa.eu.int/comm/employment_social/equ_opp/women_work.pdf.

---

(1)  PB C 229 van 9.9.1985, blz. 128.

(2)  COM(84)695.

(3)  Zie in dat verband met name het arrest van 14 februari 1995 van het Hof van Justitie in de zaak-Schumacker, C-279/93.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/460 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/460

---

(2004/C 84 E/0535)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0661/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(28 februari 2003)

Betreft:   Invoertarieven voor tonijnconserven uit Thailand en de Filipijnen

Na de vierde Ministerconferentie van de Wereldhandelsorganisatie in november 2001 in Doha (Qatar) hebben Thailand en de Filipijnen, bij de onderhandelingen voor de goedkeuring van de verklaring van afstand („waiver”) — die nodig is voor de handhaving van preferentiële tarieven voor de ACS-landen door de Europese Unie — hun goedkeuring afhankelijk gemaakt van betere toegang tot de Europese markt voor hun tonijnconserven. Commissaris Pascal Lamy voor de handel heeft zich alleen vastgelegd op een reeks beraadslagingen over de zaak, die uitgelopen zijn op geen enkel akkoord, en het voorstel van de Europese Unie om een verzoeningsprocedure bij de Wereldhandelsorganisatie te beginnen — die geen bindende juridische waarde heeft. Na de verzoeningsprocedure heeft de bemiddelaar, Rufus Yerxa, voorgesteld om eventueel een contingent van 25 000 ton tonijnconserven als afgewerkt product toe te laten tegen een tarief van 12 %. Op het ogenblik, na al de tijd die er al verlopen is sinds de Ministerconferentie van Doha, wil de Europese Unie een verordening aannemen die het voorstel van de bemiddelaar aanvaardt, tegen het verzet van de twee voornaamste landen van de Europese Unie die tonijnconserven produceren, en bovendien het verzet van alle eigenaars van boten voor de tonijnvangst en heel de verwerkende industrie van de Europese Unie die tonijnconserven produceert.

| 1. | Welke studies heeft de Commissie verricht om na te gaan welke weerslag de toelating van het contingent op de tonijnvangst en de verwerkende nijverheid in de Europese Unie heeft? Mocht ze dat soort studiewerk niet uitgevoerd hebben, meent ze dan niet dat er een studie over de weerslag uitgevoerd zou moeten worden voordat er ook maar enig soort preferenties aan derde landen verleend wordt, om na te gaan wat de gevolgen van een dergelijke maatregel voor de tonijnvangst en de verwerkende industrie in Europa zullen zijn, naast de gevolgen voor de werkgelegenheid in de betreffende economische activiteiten van de Gemeenschap? |
| --- | --- |

1.

Welke studies heeft de Commissie verricht om na te gaan welke weerslag de toelating van het contingent op de tonijnvangst en de verwerkende nijverheid in de Europese Unie heeft? Mocht ze dat soort studiewerk niet uitgevoerd hebben, meent ze dan niet dat er een studie over de weerslag uitgevoerd zou moeten worden voordat er ook maar enig soort preferenties aan derde landen verleend wordt, om na te gaan wat de gevolgen van een dergelijke maatregel voor de tonijnvangst en de verwerkende industrie in Europa zullen zijn, naast de gevolgen voor de werkgelegenheid in de betreffende economische activiteiten van de Gemeenschap?

| 2. | Is Commissaris Lamy in Doha geen andere verbintenis aangegaan dan dat hij overleg zou plegen met Thailand en de Filipijnen? |
| --- | --- |

2.

Is Commissaris Lamy in Doha geen andere verbintenis aangegaan dan dat hij overleg zou plegen met Thailand en de Filipijnen?

| 3. | Commissaris Lamy zegt dat de enige verbintenis die hij aangegaan is, is dat hij overleg zou plegen met Thailand en de Filipijnen. Kan de Commissie dan uitleggen waarom de Europese Unie aan geloofwaardigheid zou inboeten als ze Thailand en de Filipijnen geen preferentiële behandeling verleent, als er geen andere verbintenis aangegaan is dan om overleg te plegen? |
| --- | --- |

3.

Commissaris Lamy zegt dat de enige verbintenis die hij aangegaan is, is dat hij overleg zou plegen met Thailand en de Filipijnen. Kan de Commissie dan uitleggen waarom de Europese Unie aan geloofwaardigheid zou inboeten als ze Thailand en de Filipijnen geen preferentiële behandeling verleent, als er geen andere verbintenis aangegaan is dan om overleg te plegen?

| 4. | Als de verzoeningsprocedure geen dwingend karakter voor de partijen draagt, en de beraadslagingen van de Europese Unie met Thailand en de Filipijnen uitgelopen zijn op de vaststelling dat er geen noodzaak bestaat om de partijen enige vorm van preferenties te verlenen, kan de Commissie dan uitleggen hoe het komt dat er vandaag wel toegevingen gedaan moeten worden in de tarieven voor Thailand en de Filipijnen? |
| --- | --- |

4.

Als de verzoeningsprocedure geen dwingend karakter voor de partijen draagt, en de beraadslagingen van de Europese Unie met Thailand en de Filipijnen uitgelopen zijn op de vaststelling dat er geen noodzaak bestaat om de partijen enige vorm van preferenties te verlenen, kan de Commissie dan uitleggen hoe het komt dat er vandaag wel toegevingen gedaan moeten worden in de tarieven voor Thailand en de Filipijnen?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(27 maart 2003)

Voordat de Commissie besloot de goedkeuring aan te bevelen van het voorstel van de bemiddelaar, namelijk dat de Gemeenschap een contingent van 25 000 ton tonijnconserven opent tegen een tarief van 12 %, is dat voorstel zorgvuldig door haar onderzocht. De Commissie analyseerde alle informatie waarover zij betreffende de industrie en de handel van de Gemeenschap in dit product beschikt. Zij onderzocht de mogelijke gevolgen voor de handel in tonijnconserven en voor de sector in zijn geheel, waarbij zij rekening hield met de bezorgdheid en de belangen van de industrie van de Gemeenschap, maar ook de mogelijke gevolgen onderzocht van de verwerping van het advies van de bemiddelaar voor haar betrekkingen met Thailand, de Filippijnen en de andere leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Na deze analyse heeft de Commissie besloten om de lidstaten aan te bevelen het advies van de bemiddelaar goed te keuren. De Commissie acht het derhalve niet noodzakelijk verder onderzoek te doen, zoals een impactstudie van het type waarnaar het geachte parlementslid verwijst.

De Commissie verwijst naar haar antwoord op de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid E-0162/03 (1), waarin de verbintenis van het voor handel bevoegde Commissielid in Doha uitgebreid wordt toegelicht, en herinnert het geachte parlementslid eraan dat de Gemeenschap van het begin af aan ermee heeft ingestemd tot bemiddeling over te gaan als overleg geen voor beide partijen bevredigend resultaat oplevert.

De Commissie is van mening dat de geloofwaardigheid van de Gemeenschap binnen de Wereldhandelsorganisatie ernstige schade lijdt als het advies van de bemiddelaar niet wordt overgenomen, aangezien de Gemeenschap altijd een fel voorstandster is geweest van de eerbiediging en toepassing van de WTO-regels en -procedures.

---

(1)  Zie blz. 457.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/461 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/461

---

(2004/C 84 E/0536)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0806/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(17 maart 2003)

Betreft:   Schending van het communautair recht in de lidstaten van de Europese Unie

Kan de Commissie een vergelijkende tabel bezorgen die een overzicht geeft van de schending van het communautair recht per EU-lidstaat?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(7 april 2003)

Het geachte parlementslid kan het jaarlijkse verslag over de controle op de toepassing van het gemeenschapsrecht betreffende het jaar 2001 raadplegen, dat de Commissie ten behoeve van het Parlement heeft opgesteld (1).

---

(1)  COM(2002) 324 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/462 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/462

---

(2004/C 84 E/0537)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0857/03

van David Bowe (PSE) aan de Commissie

(20 maart 2003)

Betreft:   Overname van Corus door Outokumpu

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen na de overname van de afdeling roestvrij staal van het Nederlands-Engelse bedrijf Corus door het Finse Outukumpu, om te zorgen dat de overname geen overconcentratie van eigendomsrechten in de sector tot gevolg heeft?

Wat zullen volgens de Commissie de gevolgen van de overname voor de concurrentie en werkgelegenheid in de sector zijn?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(28 april 2003)

Aangezien er niet een enkele operatie is die als de overname van de afdeling roestvrij staal van Corus door Outokumpu kan worden beschouwd, is het nuttig om de belangrijkste stappen in het proces te overlopen. Tussen 1992 en 1994 waren er een aantal operaties op grond waarvan British Steel plc met Zweedse investeringsinstellingen de gezamenlijke zeggenschap heeft verworven over Avesta Sheffield, een vennootschap die de activiteiten van British Steel in de sector van het roestvrij staal combineert met deze van de Zweedse producent van roestvrij staal, Avesta. De Zweedse instellingen hebben zich vervolgens in twee fasen teruggetrokken en tegen het einde van 1994 had British Steel de uitsluitende zeggenschap over Avesta.

In 2000 hebben Corus en Outokumpu een concentratie aangemeld bij de Commissie op grond waarvan hun respectievelijke afdelingen roestvrij staal in Avesta Polarit zouden worden samengebracht. Deze operatie is op 4 december 2000 goedgekeurd overeenkomstig het EGKS-Verdrag en de concentratieverordening (1). Na een grondig onderzoek fase I heeft de Commissie geconcludeerd dat de concentratie de mededinging niet nadelig zou beïnvloeden. De goedkeuringsbeschikkingen (2) kunnen worden geraadpleegd op de website van het Directoraat-generaal Concurrentie.

De laatste operatie heeft op 28 augustus 2002 plaatsgevonden toen de Commissie de verwerving door Outokumpu van de uitsluitende zeggenschap over Avesta Polarit door de overname van het minderheidsaandeel van Corus heeft goedgekeurd (3). Deze operatie had geen rechtstreekse invloed op de concurrentie of de werkgelegenheid aangezien het enkel een wijziging was van gezamenlijk zeggenschap van Corus en Outokumpu naar uitsluitende zeggenschap van Outokumpu. Outokumpu heeft vervolgens de resterende minderheidsaandeelhouders uitgekocht.

Bij de beoordeling van de gevolgen van de onder haar bevoegdheid vallende concentraties is de Commissie krachtens de concentratieverordening (4) verplicht om haar analyse op overwegingen inzake concurrentie te baseren. Daarom neemt zij de gevolgen van een operatie voor de werkgelegenheid niet rechtstreeks in aanmerking. Concurrerende ondernemingen die onder gelijke mededingingsvoorwaarden kunnen werken — voorwaarden die door het concurrentiebeleid van de Commissie worden begunstigd — vormen niettemin de beste waarborg voor stabiele werkgelegenheid op lange termijn.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 24 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, PB L 395 van 30.12.1989.

(2)  COMP/M.2180 - Outokumpu/Avesta en COMP/ECSC.1342 - Outokumpu/Avesta.

(3)  COMP/M.2900 - Outokumpu/Avesta Polarit.

(4)  http://europa.eu.int/comm/competition/index_en.html

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/462 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/462

---

(2004/C 84 E/0538)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0907/03

van Olle Schmidt (ELDR) aan de Commissie

(24 maart 2003)

Betreft:   Azerbajdzjan

Azerbajdzjan, de zelfstandige republiek aan de Kaspische Zee, die nauwere en sterkere banden met de EU nastreeft, heeft grote interne problemen van zowel economische als humanitaire aard. Een miljoen mensen leven thans als vluchteling in eigen land als gevolg van het Nagorno-Karabah conflict en de bezetting van hun gebieden door Armenië. Veel van die vluchtelingen verkeren daardoor in miserabele omstandigheden in de verschillende vluchtelingenkampen.

Aannemende dat de Commissie op de hoogte is van de levensomstandigheden van deze mensen vraag ik me af, wat de EU tot dusver gedaan heeft voor een oplossing van het conflict tussen Armenië en Azerbajdzjan en vermindering van het menselijk leed, en concreet hoeveel geld er door de EU is gereserveerd voor rechtstreekse steun aan dit gebied?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(22 april 2003)

De Commissie is zich terdege bewust van de moeilijke levensomstandigheden van intern ontheemden en vluchtelingen in Azerbeidzjan als gevolg van het conflict in Nagorno-Karabach.

Het beleid van de Unie met betrekking tot dit gebied is omschreven in de conclusies van de 2331e zitting van de Raad algemene zaken, die op 26 en 27 februari in Brussel plaatsvond. De Raad besloot het volgende:

| | Het bezoek van de ministeriële trojka aan Armenië, Georgië en Azerbeidzjan op 20/21 februari 2001 heeft bewezen dat de EU er belang aan hecht de betrekkingen met de zuidelijke Kaukasus te verstevigen, ter bevordering van vrede, stabiliteit, welvaart en regionale samenwerking. |
| --- | --- |

Het bezoek van de ministeriële trojka aan Armenië, Georgië en Azerbeidzjan op 20/21 februari 2001 heeft bewezen dat de EU er belang aan hecht de betrekkingen met de zuidelijke Kaukasus te verstevigen, ter bevordering van vrede, stabiliteit, welvaart en regionale samenwerking.

| | De Europese Unie is bereid in de regio een actievere politieke rol te vervullen. De Raad is ingenomen met de hartelijke ontvangst van de trojka in de drie landen, die het bezoek beschouwen als een teken van het blijvend engagement van de EU in de regio. Alle drie de landen toonden zich voorstander van een grotere rol van de EU in de zuidelijke Kaukasus. In nauwe samenwerking met de partijen, de bevoegde internationale organisaties en de landen van de regio, zal de EU zoeken naar nog meer manieren om steun te verlenen aan inspanningen die erop gericht zijn conflicten te voorkomen en op te lossen, alsmede aan inspanningen voor de wederopbouw van de regio na conflicten. Er dient bijzondere aandacht te worden geschonken aan het versterken van de samenwerking met de OESO, de VN en de Raad van Europa. |
| --- | --- |

De Europese Unie is bereid in de regio een actievere politieke rol te vervullen. De Raad is ingenomen met de hartelijke ontvangst van de trojka in de drie landen, die het bezoek beschouwen als een teken van het blijvend engagement van de EU in de regio. Alle drie de landen toonden zich voorstander van een grotere rol van de EU in de zuidelijke Kaukasus. In nauwe samenwerking met de partijen, de bevoegde internationale organisaties en de landen van de regio, zal de EU zoeken naar nog meer manieren om steun te verlenen aan inspanningen die erop gericht zijn conflicten te voorkomen en op te lossen, alsmede aan inspanningen voor de wederopbouw van de regio na conflicten. Er dient bijzondere aandacht te worden geschonken aan het versterken van de samenwerking met de OESO, de VN en de Raad van Europa.

| | In dit verband zal de EU de bilaterale en multilaterale politieke dialoog met de landen in de zuidelijke Kaukasus opvoeren. Ook zal de EU de politieke dialoog over de regio met Rusland, Turkije, Iran en de Verenigde Staten intensiveren. De EU blijft steun verlenen aan de regio, in nauwe samenwerking met de hiertoe geëigende internationale organisaties en de IFI's. De doeltreffendheid van de hulp van de EU hangt echter samen met de voortgang van de vredesprocessen in de regio. |
| --- | --- |

In dit verband zal de EU de bilaterale en multilaterale politieke dialoog met de landen in de zuidelijke Kaukasus opvoeren. Ook zal de EU de politieke dialoog over de regio met Rusland, Turkije, Iran en de Verenigde Staten intensiveren. De EU blijft steun verlenen aan de regio, in nauwe samenwerking met de hiertoe geëigende internationale organisaties en de IFI's. De doeltreffendheid van de hulp van de EU hangt echter samen met de voortgang van de vredesprocessen in de regio.

| | De Raad heeft zijn bevoegde instanties — die worden bijgestaan door de HV/SG — en de Commissie verzocht aanbevelingen te doen voor de uitvoering van een versterkt EU-beleid, op basis van het voorbereidend werk voor en de resultaten van het bezoek van de trojka, en daarover tijdig verslag uit te brengen voor de Samenwerkingsraden met Georgië, Armenië en Azerbeidzjan die onder het Belgische voorzitterschap zullen plaatsvinden. |
| --- | --- |

De Raad heeft zijn bevoegde instanties — die worden bijgestaan door de HV/SG — en de Commissie verzocht aanbevelingen te doen voor de uitvoering van een versterkt EU-beleid, op basis van het voorbereidend werk voor en de resultaten van het bezoek van de trojka, en daarover tijdig verslag uit te brengen voor de Samenwerkingsraden met Georgië, Armenië en Azerbeidzjan die onder het Belgische voorzitterschap zullen plaatsvinden.

De activiteiten van de Commissie passen binnen dit algemeen beleid.

De communautaire middelen die tussen 1992 en 2003 aan het gebied (Azerbeidzjan, Armenië en Georgië) werden toegewezen, bedragen in totaal meer dan 1 miljard euro. Sinds 1992 is 399,674 miljoen euro rechtstreeks aan Azerbeidzjan toegekend. Daarvan was 245,569 miljoen euro (51,6 %) bestemd voor maatregelen inzake humanitaire hulp en wederopbouw — 157,82 miljoen euro (39,5 % van het totale bedrag) werd besteed aan humanitaire hulp en 48,374 miljoen (12,1 %) aan herstel- en wederopbouwactiviteiten na het conflict.

In het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (EIDHR) zijn ook middelen toegekend aan regionale projecten ten voordele van de drie Zuid-Kaukasische staten. Twee aanvullende gezamenlijke programma's met de Raad van Europa en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), die gericht zijn op het voorkomen van conflicten en het verstevigen van de democratische stabiliteit, werden uit deze begrotingslijn gefinancierd. Bovendien werkt de Commissie samen met niet-gouvernementele organisaties (NGO's) in het gebied om in het bijzonder de discriminatie van bepaalde minderheden tegen te gaan.

Armoedebestrijding is het belangrijkste aandachtspunt in de huidige en toekomstige Tacis- en voedselzekerheidsprogramma's voor de landen van de zuidelijke Kaukasus.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/464 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/464

---

(2004/C 84 E/0539)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0911/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 maart 2003)

Betreft:   Vertragingen van diploma's wegens technische problemen

Onlangs vroeg ik de Commissie (vraag E-0160/03 (1)), hoe zij denkt over de absurd lange tijd die de Griekse instanties belanghebbenden laten wachten voordat zij de vereiste examens kunnen afleggen voor erkenning van hun in een ander EU-land behaalde diploma.

In haar antwoord (van 7.3.2003) gaat de Commissie echter niet in op die vraag, maar op de toepassing van richtlijn 89/48/EEG (2). Kan de Commissie daarom alsnog antwoord geven op alleen het punt van die wachttijden?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(15 mei 2003)

Er zijn twee soorten procedures voor de erkenning van kwalificaties elk met hun eigen doelstellingen: de academische erkenningsprocedure en de procedure voor de erkenning van beroepskwalificaties.

In het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-0160/03 (1) van het geachte parlementslid is ingegaan op de erkenning van beroepskwalificaties.

De academische erkenning wil mensen de kans geven hun studies in een andere lidstaat voort te zetten of de academische titel van een andere lidstaat te gebruiken die met hun diploma overeenstemt.

Bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht valt de erkenning van diploma's voor academische doeleinden onder de bevoegdheid van de lidstaten. Het ontbreekt aan communautaire voorschriften die de wederzijdse erkenning van diploma's verplicht maken. Elke lidstaat is verantwoordelijk voor het eigen onderwijsstelsel en voor de inhoud en de organisatie ervan. Er bestaan momenteel geen diploma's die op Europees niveau worden erkend. De universiteiten zijn autonome instellingen die volledig verantwoordelijk zijn voor de inhoud van hun curricula en voor de diploma's en getuigschriften voor studenten.

De autoriteiten in de lidstaten kunnen eisen dat kwalificaties academisch worden erkend voordat iemand toegang tot het onderwijsstelsel krijgt. Ze kunnen nagaan of de inhoud van de opleiding van de diplomahouder beantwoordt aan het door de nationale wetgeving vereiste niveau. Ze hebben bovendien het recht om de regels voor dit soort procedure te bepalen. Overeenkomstig artikel 12 van het EG-Verdrag is het hen echter niet toegestaan direct of indirect op grond van nationaliteit te discrimineren.

De burgerlijk ingenieur naar wie het geachte parlementslid verwijst, is een Grieks staatsburger die in het Verenigd Koninkrijk heeft gestudeerd.

Dikatsa is de bevoegde Griekse autoriteit voor de academische erkenning van diploma's.

Zoals gezegd zijn de lidstaten bevoegd voor de academische erkenning van diploma's. Toch moet onderzocht worden of de buitensporige administratieve vertragingen bij de academische erkenningsprocedure in Griekenland studenten of beroepsbeoefenaars niet verhindert hun recht op vrij verkeer uit te oefenen. De buitensporig lange academische procedure zou het vrij verkeer van studenten kunnen belemmeren of migrerende beroepsbeoefenaars kunnen verhinderen te profiteren van de voordelen die met het gebruik van de academische titel van het gastland gepaard gaan.

Het recht om vrij op het grondgebied van de lidstaten te reizen is een van de fundamentele vrijheden die door het EG-Verdrag worden gewaarborgd (artikel 18).

Krachtens artikel 8 van het EG-Verdrag is iedereen burger van de Unie die de nationaliteit van een lidstaat bezit. Bijgevolg is de burgerlijk ingenieur met de Griekse nationaliteit een burger van de Unie. Het Europees Hof van Justitie heeft in een arrest (3) geoordeeld dat:

| | een burger van de Unie in elke lidstaat recht heeft op dezelfde behandeling rechtens als de onderdanen van deze lidstaat die zich in dezelfde situatie bevinden. Het zou daarom in strijd zijn met het beginsel van het vrije verkeer indien hij in de lidstaat waarvan hij onderdaan is, minder gunstig kon worden behandeld dan wanneer hij geen gebruik zou hebben gemaakt van de door het Verdrag verleende rechten inzake vrij verkeer. |
| --- | --- |

een burger van de Unie in elke lidstaat recht heeft op dezelfde behandeling rechtens als de onderdanen van deze lidstaat die zich in dezelfde situatie bevinden. Het zou daarom in strijd zijn met het beginsel van het vrije verkeer indien hij in de lidstaat waarvan hij onderdaan is, minder gunstig kon worden behandeld dan wanneer hij geen gebruik zou hebben gemaakt van de door het Verdrag verleende rechten inzake vrij verkeer.

| | Deze rechten kunnen hun volle werking immers niet ontplooien indien een onderdaan van een lidstaat ervan kan worden weerhouden deze rechten uit te oefenen door belemmeringen die bij zijn terugkomst in zijn land van herkomst worden opgeworpen ... |
| --- | --- |

Deze rechten kunnen hun volle werking immers niet ontplooien indien een onderdaan van een lidstaat ervan kan worden weerhouden deze rechten uit te oefenen door belemmeringen die bij zijn terugkomst in zijn land van herkomst worden opgeworpen ...

Artikel 149, lid 2, van het EG-Verdrag beoogt de mobiliteit van studenten te bevorderen.

Op grond van de bovenstaande overwegingen zal de Commissie contact met de Griekse autoriteiten opnemen en vragen waarom de academische erkenningsprocedure buitensporige vertragingen oploopt. De Commissie zal het geachte parlementslid op de hoogte houden van de ontwikkeling van deze zaak.

---

(1)  Zie blz. 456.

(2)  PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.

(3)  zaak C -224/98 (D'Hoop).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/465 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/465

---

(2004/C 84 E/0540)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0947/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(26 maart 2003)

Betreft:   Normen van de Italiaanse regering inzake verontreiniging door elektromagnetische velden

In september 2002 is in Italië het wetgevingsdecreet nr. 198/2002 in werking getreden dat bepalingen bevat die gericht zijn op een versnelde verwezenlijking van de telecommunicatie-infrastructuren, die van fundamenteel belang zijn voor de modernisering en de ontwikkeling van het land. In dit decreet zijn de grondbeginselen vastgelegd voor de installatie van de telecommunicatie-infrastructuren, met het doel het concurrentievermogen van de telecommunicatiemarkt te verbeteren, de vergunningsprocedures te rationaliseren op basis van de beginselen doeltreffendheid, bekendmaking, concentratie en snelheid, de bescherming van het milieu en de gezondheid te waarborgen, en kwaliteitsdoelstellingen na te streven.

Het decreet, dat voortvloeit uit de kaderwet inzake de bescherming tegen blootstelling aan elektrische, magnetische en elektromagnetische velden (wet nr. 36/2001), heeft ten doel de veelbesproken kwestie van de geografische verdeling van de telecommunicatie-antennes te regelen. Deze antennes zijn in hoofdzaak verantwoordelijk voor de elektromagnetische verontreiniging en in Italië bestond tot op heden nog geen uitvoerige en specifieke wetgeving ter zake. Dit decreet beoogt derhalve de technologische ontwikkeling te bevorderen en daarbij de bureaucratische procedures voor de installatievergunningen te vereenvoudigen, en heeft tevens ten doel het milieu, de volksgezondheid en het kunsthistorisch erfgoed te beschermen door aan elke ter zake bevoegde plaatselijke instantie het vetorecht toe te kennen wanneer de telecommunicatieexploitanten deze beschermingsbepalingen niet naleven. In dit decreet wordt bovendien een nationaal kadaster van de elektromagnetische bronnen van industriële herkomst ingesteld met het oog op een systematische controle op de geïnstalleerde antennes, teneinde duidelijke regels vast te stellen voor het tegengaan van het verschijnsel van de zgn. „wilde antennes”, d.w.z. het op willekeurige wijze plaatsen van antennes door de exploitanten.

Overwegende dat de beperkingen die door deze regelgeving aan de blootstelling aan elektromagnetische velden worden opgelegd, de laagste in Europa en in de wereld zijn (6 V/m voor alle frequentiebanden), overwegende dat het evenwel noodzakelijk is de voorwaarden te scheppen die de exploitanten in staat stellen om volgens de regels van de vrije markt innovatieve diensten aan te bieden aan de burgers en de gebruikers, overwegende dat de controle op de elektrosmog die het Ministerie van Communicatie onlangs in Italië heeft ingesteld, de eerste positieve resultaten heeft opgeleverd, gelet op aanbeveling nr. 1999/519/EG (1) van de Raad betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden, en op het antwoord van commissaris Byrne op mijn voorgaande vraag (E-2648/99 (2)) over verontreiniging door elektromagnetische golven,

Kan de Commissie mededelen,

| 1. | wat haar standpunt is ten aanzien van het wetgevingsdecreet nr. 198/2002? |
| --- | --- |

1.

wat haar standpunt is ten aanzien van het wetgevingsdecreet nr. 198/2002?

| 2. | of zij met name van oordeel is dat deze regeling geschikt is om de bescherming van de gezondheid, het milieu en het kunsthistorisch erfgoed te waarborgen overeenkomstig de vereisten van de vrije markt? |
| --- | --- |

2.

of zij met name van oordeel is dat deze regeling geschikt is om de bescherming van de gezondheid, het milieu en het kunsthistorisch erfgoed te waarborgen overeenkomstig de vereisten van de vrije markt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(2 mei 2003)

Op 12 juli 1999 heeft de Raad Aanbeveling 1999/519/EG tot beperking van de blootstelling van het groot publiek aan niet-ioniserende straling goedgekeurd met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid in het frequentiebereik van 0 Herz (Hz) tot 300 Gigaherz (Ghz) dat de door het geachte parlementslid genoemde apparaten bestrijkt. Deze grenswaarden zorgen ook voor een passende bescherming van patiënten met medische implantaten.

Het Wetenschappelijk comité inzake toxiciteit, ecotoxiciteit en het milieu heeft op 30 november 2001 bevestigd dat: „de extra informatie die de laatste jaren beschikbaar is gekomen over de carcinogene en andere niet-thermale effecten van radiofrequentie en microgolffrequenties geen herziening rechtvaardigt van de blootstellingsgrenswaarden die door de Commissie zijn vastgesteld”.

Ingevolge dit advies is de Commissie niet van plan om deze grenswaarden te wijzigen. In de context van de herziening van de aanbeveling van de Raad zal de Commissie voor 2004 een verslag opstellen dat rekening houdt met de verslagen van de lidstaten en de meest recente wetenschappelijke gegevens en adviezen. De Commissie zal reageren op wetenschappelijke risico's waarmee tot nu toe geen rekening is gehouden in het huidige stel aanbevolen grenswaarden.

Aanbevelingen verschillen van richtlijnen: zij zijn niet bindend. De richtlijnen van de Unie voor de interne markt van producten zijn echter gebaseerd op de door de Raad aanbevolen grenswaarden. In het kader van deze richtlijnen, met name de laag spanningsrichtlij n (3) en de richtlijn inzake radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur (4) heeft de Commissie de Europese normalisatieorganisaties de opdracht gegeven veiligheidsnormen op te stellen voor producten, inclusief normen voor installatie en metingen ter plekke. Het doel van deze normen is ervoor te zorgen dat, wanneer de apparatuur voor het beoogde doel is geïnstalleerd, de blootstelling van het publiek onder de door de Raad aanbevolen grenswaarden blijft. Dat betekent dat de lidstaten ervoor moeten zorgen dat passende gezondheidsbeschermingsmaatregelen worden genomen die de ontmanteling van installaties kunnen omvaten, indien deze door de nationale of lokale autoriteiten noodzakelijk wordt geacht, alsook de instelling van uitsluitingszones in de nabijheid van ziekenhuizen of scholen. Dergelijke maatregelen mogen echter geen handelsbarrière vormen en in strijd zijn met deze richtlijnen.

De Commissie stelt vast dat er in reactie op de door het publiek geuite zorg druk wordt uitgeoefend om GSM-basisstations te ontmantelen of te verplaatsen, zelfs bij ontstentenis van wetenschappelijke redenen om dat te doen. Metingen in de lidstaten, inclusief Italië, hebben bevestigd dat de blootstellingsniveaus over het algemeen onder de aanbevolen waarden liggen, inclusief het niveau in de Italiaanse wetgeving. Dit niveau is een factor van 7 tot 10 lager dan het door de Raad aanbevolen niveau en heeft in de praktijk tot gevolg dat rond een basisstation een marginaal grotere uitsluitingszone wordt gecreëerd. Deze veiligheidszones zijn normaliter tussen 5-10 meter groot in een verticaal vlak voor een antenne en een meter horizontaal. Aangezien de blootstelling met het kwadraat van de afstand vermindert, zal de verlaging van het veiligheidsniveau deze zone met een factor van rond 2,5 tot 3,5 vergroten.

---

(1)  PB L 199 van 30.7.1999, blz. 59.

(2)  PB C 280 E van 3.10.2000, blz. 93.

(3)  Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der lidstaten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen, PB L 77 van 26.3.1973.

(4)  Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit, PB L 91 van 7.4.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/467 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/467

---

(2004/C 84 E/0541)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1271/03

van Hanja Maij-Weggen (PPE-DE) aan de Commissie

(3 april 2003)

Betreft:   Detentie Juan Carlos Gonzalez Leiva op Cuba

Is de Commissie op de hoogte van de situatie van de mensenrechtenactivist Juan Carlos Gonzalez Leiva die sinds 5 maart 2002 onder mensonwaardige omstandigheden gevangen wordt gehouden op Cuba en nog altijd niet voor de rechtbank heeft moeten verschijnen? (Zie E-1458/02, E-1467/02 (1), E-3646/02 (2)).

Weet de Commissie welke acties recentelijk door de EU zijn ondernomen met betrekking tot de omstandigheden van de heer Gonzalez Leiva en tot welke reactie dit heeft geleid bij de Cubaanse autoriteiten?

Is de Commissie bereid meer druk uit te oefenen in de dialoog tussen de EU en Cuba over mensenrechtenzaken en is de Commissie bereid om na te gaan of de schending van mensenrechten invloed heeft op het gemeenschappelijk standpunt van de EU ten aanzien van Cuba?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(29 april 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op haar schriftelijke vraag E-3646/02 (2).

---

(1)  PB C 28 E van 6.2.2003, blz. 109.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 16.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/467 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/467

---

(2004/C 84 E/0542)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1306/03

van Bernd Lange (PSE) aan de Commissie

(7 april 2003)

Betreft:   Verdere ontwikkeling van Europese wetgeving inzake uitlaatgassen van personenauto's

Nu richtlijn 98/69/EG (1) van kracht is geworden en nieuwe auto's volgens de nieuwe voorschriften worden uitgerust, rijst de vraag hoe de Europese wetgeving inzake uitlaatgassen van personenauto's verder kan worden ontwikkeld. Het communautaire beleid inzake de luchtkwaliteit vereist met name een verdere vermindering van de uitstoot van NOx en deeltjes. Kennelijk bestaan er nu al technieken om de deeltjesuitstoot van dieselmotoren duidelijk terug te dringen. Verder lijkt er een nieuw probleem te ontstaan als gevolg van de emissie van ultrafijne deeltjes door moderne motoren met dieselinspuiting.

| 1. | Welke voorbereidingen worden er getroffen met het oog op een volgende fase in de emissiewetgeving voor personenauto's? |
| --- | --- |

1.

Welke voorbereidingen worden er getroffen met het oog op een volgende fase in de emissiewetgeving voor personenauto's?

| 2. | Heeft de Commissie plannen voor de invoering van een fase EURO V in 2008 met een verdere vermindering van de uitstoot van NOx en deeltjes, waarbij de aandacht vooral uitgaat naar ultrafijne deeltjes? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie plannen voor de invoering van een fase EURO V in 2008 met een verdere vermindering van de uitstoot van NOx en deeltjes, waarbij de aandacht vooral uitgaat naar ultrafijne deeltjes?

| 3. | Wanneer dient de Commissie een voorstel voor een fase EURO V in? |
| --- | --- |

3.

Wanneer dient de Commissie een voorstel voor een fase EURO V in?

Antwoord van beheer Liikanen namens de Commissie

(7 mei 2003)

De Commissie werkt aan de ontwikkeling van een Euro V-norm voor lichte bedrijfsvoertuigen die onder Richtlijn 98/69/EG (2) vallen. De nadruk zal hierbij vooral komen te liggen op de geringere uitstoot van stikstofoxide (NOx) en deeltjes. Omdat wordt aangenomen dat ultrafijne deeltjes schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid, vormen ze een prioriteit, niet alleen voor dieselmotoren, maar ook voor benzinemotoren met directe injectie. Er wordt vooruitgang geboekt met de ontwikkeling van nieuwe laboratoriummethoden voor de meting van ultrafijne deeltjes. Dit geschiedt onder auspiciën van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN-ECE), maar het zal nog wel even duren tot er een strikte, betrouwbare testmethode voor de type-goedkeuring van voertuigen op het punt van hun emissies ontwikkeld is.

De effecten van de maatregelen die tot een Euro V-norm moeten leiden, moeten ook worden beoordeeld met het oog op elementen van een duurzame ontwikkeling.

Naar het oordeel van de Commissie moet het Euro V-niveau vanaf het eind van dit decennium van kracht zijn voor alle categorieën voertuigen die onder richtlijn 98/69/EG vallen, waarbij net als voor de Euro Uien Euro IV-niveaus, een periode van vijf jaar van juridische stabiliteit in acht moet worden genomen.

Naar verwachting zal de Commissie tegen eind 2004 een voorstel goedkeuren.

---

(1)  PB L 350 van 28.12.1998, blz. 1.

(2)  Richtlijn 98/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen en tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEG van de Raad, PB L 350 van 28.12.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/468 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/468

---

(2004/C 84 E/0543)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1367/03

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 april 2003)

Betreft:   Landbouwsteun van de EU en uitschakeling van plaatselijke producenten

Enige tijd geleden is in de Zweedse media gemeld dat ongeveer 15 000 plaatselijke kleine producenten uit de markt zijn gedrukt doordat via het Zweeds-Deense zuivelbedrijf Arla enkele duizenden tonnen melkpoeder in de Dominicaanse Republiek is gedumpt. Hierdoor is hen de mogelijkheid ontnomen om in hun levensonderhoud te voorzien. De jaarlijkse uitvoer van melkpoeder door Arla wordt gesubsidieerd met 160 miljoen Zweedse kroon uit de exportsteun van de EU. De gesubsidieerde export door Arla is helaas geen uitzondering, maar een soortgelijke gang van zaken vormt een duidelijk patroon.

Wat is het standpunt van de Commissie over de procedure in het kader waarvan bedrijven zoals Arla, gesteund door subsidies van de EU, kunnen bijdragen tot een dergelijke dumping van producten, en welke maatregelen heeft zij genomen om dit soort dingen te voorkomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(28 mei 2003)

Het raamwerk voor de handel tussen de Unie en de Dominicaanse Republiek wordt gevormd door de landbouwovereenkomst van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), die is afgesloten op basis van de in de Uruguay-ronde gehouden multilaterale handelsonderhandelingen, en door het memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de Dominicaanse Republiek betreffende beschermende maatregelen ten aanzien van de invoer van melkpoeder in de Dominicaanse Republiek.

Het memorandum van overeenstemming (1) is in juli 1998 door de Europese Raad aangenomen. Met het presidentiële decreet nr. 505/99 van 24 november 1999 maakte de Dominicaanse Republiek de tenuitvoerlegging van het nieuwe WTO-stelsel op haar grondgebied mogelijk. Om de plaatselijke productie te beschermen en tegelijkertijd de consument van voldoende, redelijk geprijsde producten te voorzien, heeft de Dominicaanse Republiek in zijn nieuwe WTO-stelsel een tariefcontingent van 32 000 ton melkpoeder geopend waarvan 70 % voor de Gemeenschap, 15 % voor Nieuw-Zeeland en 15 % voor andere leveranciers is gereserveerd. In het kader daarvan voert het land geregeld melkpoeder uit de Gemeenschap in.

De melkproductie in de Dominicaanse Republiek is jaarlijks met 4 tot 6 % gestegen. Terwijl de productiekosten voor het landbouwbedrijf tussen 4 en 6 DOP (Dominicaanse peso) per liter bedragen, krijgen de producenten 6,75 DOP per liter van de verwerkers, rekenen de verwerkers op hun beurt 17 à 18 DOP per liter gepasteuriseerde melk aan de kleinhandel aan en betaalt de consument meer dan 20 DOP per liter. De kleinhandelsprijzen van communautair melkpoeder in de Dominicaanse Republiek liggen hoger dan de prijzen voor ander ingevoerd poeder of in het land zelf geproduceerd poeder. De gegevens waarover de Commissie beschikt, bevestigen derhalve dat het uitvoerbeleid ten aanzien van de Dominicaanse Republiek redelijk en verantwoord is.

— Volgens een in 2001 gepubliceerd rapport van het Amerikaanse ministerie van landbouw over de zuivelmarkt in de Dominicaanse Republiek (2) zou het land ongeveer 59 000 melkproducenten tellen, waarvan 17 500 gespecialiseerd in melkproductie en de rest in het houden van runderen voor de productie van melk en vlees. Zoals overal ter wereld bevindt de sector zich ook in de Dominicaanse Republiek in een herstructureringsfase op productie- en verwerkingsniveau, waardoor het aantal producenten onafgebroken daalt. In de Gemeenschap is het aantal producenten de afgelopen 10 jaar met ongeveer 50 % afgenomen.

Wat de plaatselijke melkproductie in de Dominicaanse Republiek betreft, wordt in het rapport gesuggereerd dat een aantal structurele belemmeringen, die onder meer terug te voeren zijn op onbetrouwbare energievoorziening, marktconcentratie en kwaliteitsproblemen, de ontwikkeling van de plaatselijke melkproductie meer in de weg staan dan de invoer.

De Commissie heeft regelmatig contact met de autoriteiten in de Dominicaanse Republiek over de tenuitvoerlegging van het memorandum van overeenkomst en heeft op gezette tijden (juni 2002, december 2002 en februari 2003) om prijsinformatie over zowel plaatselijk geproduceerd als ingevoerd melkpoeder verzocht. De autoriteiten van de Dominicaanse Republiek hebben tot dusverre geen protest laten horen dat erop wijst dat de invoer uit de Gemeenschap de ontwikkeling zou belemmeren of de prijzen negatief zou beïnvloeden ten nadele van de plaatselijke melkproducenten — en dus onrechtstreeks van de nationale melkproductie. De Commissie heeft bovendien technische hulp ter ontwikkeling van de zuivelsector aangeboden. Naar aanleiding daarvan hebben de autoriteiten van de Dominicaanse Republiek gevraagd een studie over de huidige situatie en de toekomstperspectieven van de zuivelsector in de Dominicaanse Republiek te financieren (deze studie is in voorbereiding).

Afhankelijk van het verschil tussen de prijzen op de interne markt en de noteringen op de wereldmarkt verstrekt de Gemeenschap uitvoersubsidies, met inachtneming van de plafonds voor uitvoersubsidies die in het WTO-stelsel voor de Gemeenschap zijn vastgelegd. De uitvoerrestituties voor mageremelkpoeder (MMP) en vollemelkpoeder (VMP), bestemd om in het kader van het tariefcontingent aan de Dominicaanse Republiek te worden geleverd, liggen evenwel lager dan die voor uitvoer naar andere bestemmingen. Ten gevolge van een verlaging van de restitutie voor de Dominicaanse Republiek, is het verschil in restitutieniveau tussen dit land en de andere bestemmingen voor het contingentjaar 2003/2004 zelfs nog toegenomen.

Wat de toekomst betreft, heeft de Gemeenschap duidelijk gemaakt dat ze bereid is de uitvoersubsidies verder te verlagen, op voorwaarde dat alle andere vormen van exportsteun op dezelfde manier worden aangepakt. Deze verbintenissen worden nader toegelicht in het document van de Gemeenschap over de modaliteiten voor de landbouwonderhandelingen in de Wereldhandelsorganisatie. Uitvoersubsidies verliezen overigens steeds meer aan belang: waar ze in 1992 nog 25 % van de waarde van de communautaire landbouwuitvoer uitmaakten, was dit in 2001 nog 5,2 %.

Tot slot zij erop gewezen dat in bepaalde gevallen waar de communautaire uitvoer een negatieve impact sorteerde (zoals met de uitvoer van rundvlees naar West-Afrika in de jaren 80), de Gemeenschap heeft gereageerd, soms door de restituties voor bepaalde producten stop te zetten. De ervaring leert evenwel dat, wanneer de Gemeenschap stopt met het uitkeren van uitvoersubsidies voor een bepaalde markt, haar marktaandeel vaak wordt ingenomen door andere industrielanden die met hun producten soortgelijke marktproblemen voor de plaatselijke producenten creëren.

---

(1)  Besluit van de Raad 98/486/EG, PB L 218 van 6.8.1998.

(2)  Ph.D. Wagner A. Méndez and Ph.D. Ruben D. Núñez: „The dairy market in the Dominican Republic 2001”. United States Department of Agriculture 2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/470 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/470

---

(2004/C 84 E/0544)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1511/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(28 april 2003)

Betreft:   Financiële correcties

In haar antwoord op punt 2.57 van het Jaarverslag over 2001 van de Rekenkamer (1) schrijft de Commissie: „In het kader van de follow-up van de goedkeuring voor 2001 hebben de diensten van de Commissie de Portugese autoriteiten laten weten dat een financiële correctie ten bedrage van 2 % van de uitgaven van IFADAP (2,8 miljoen euro) wordt voorgesteld.”

Op welk verslag baseert de Commissie dat besluit?

Graag ontving ik van de Commissie het controleverslag betreffende het computersysteem van de Portugese betaalorganen, als bedoeld in punt 2.59 van het voornoemde Jaarverslag van de Rekenkamer, alsook alle andere verslagen van controles die de Commissie op deze organen zou hebben uitgevoerd.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 juni 2003)

De door de Commissie voorgestelde financiële correctie met betrekking tot het Portugese betaalorgaan Instituto Financeiro de Apoio ao Desenvolvimento da Agricultura e Pescas (Ifadap) is gebaseerd op de analyse van het verslag als bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1663/95 (2) dat de verklarende instantie (Inspectoraat-Generaal van Financiën — IGF) heeft uitgebracht voor het EOGFL-begrotingsjaar 2001. De voorgestelde correctie is met name gebaseerd op een extrapolatie van de door IGF ontdekte fouten. De Commissie heeft van 16 tot en met 20 september 2002 een auditbezoek aan Ifadap in Portugal gebracht om deze extrapolatie nader te bekijken en een algemene audit te verrichten met betrekking tot de erkenning van Ifadap als betaalorgaan.

De goedkeuringsprocedure voor de genoemde financiële correctie is nog niet voltooid.

Zoals door het geachte parlementslid wordt vermeld, wordt in punt 2.59 van het jaarverslag van de Rekenkamer over 2001 (3) voorts gesproken over een aantal audits van de computersystemen van de betaalorganen. Wat Portugal betreft, is alleen het Instituto Nacional de Intervençao e Garantia Agrícola (INGA) aan een dergelijke audit onderworpen.

Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 (4) heeft betrekking op de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie. De Commissie zou het op prijs stellen als het geachte parlementslid zijn verzoek zou willen indienen volgens de in deze verordening bepaalde procedure.

De Commissie brengt het geachte parlementslid in herinnering dat, op grond van het op 5 juli 2000 ondertekende kaderakkoord over de betrekkingen tussen het Parlement en de Commissie, een verzoek om de verstrekking van vertrouwelijke informatie door de Commissie kan worden ingediend door de voorzitter of het bureau van het Europees Parlement, de conferentie van fractievoorzitters en de voorzitters van de betrokken parlementaire commissies.

---

(1)  PB C 295 van 28.11.2002, blz. 58.

(2)  Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling „Garantie” — PB L 158 van 8.7.1995.

(3)  PB C 295 van 28.11.2002.

(4)  PB L 145 van 31.5.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/471 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/471

---

(2004/C 84 E/0545)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1570/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 mei 2003)

Betreft:   Kritiek op de actieve betrokkenheid van de Vlaamse overheid bij milieusanering die strijdig zou zijn met de bevordering van vrije concurrentie

| 1. | Heeft de Commissie op 16 oktober 2002 bezwaar gemaakt tegen de sterke betrokkenheid sinds 1990 van de Vlaamse overheid bij de aanpak van milieuproblemen door middel van bedrijven waarvan zij eigenaar of mede-eigenaar is, zoals de Vlaamse Milieuholding, Aquafin NV (waterzuivering), Indaver (industrieel en huishoudelijk afval), de Vlaamse Afvalrecuperatiemaatschappij (hergebruik) en de vennootschap ter sanering van de Hooge Maey in Antwerpen, die 90 % van het Vlaamse milieubeleid uitvoeren? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie op 16 oktober 2002 bezwaar gemaakt tegen de sterke betrokkenheid sinds 1990 van de Vlaamse overheid bij de aanpak van milieuproblemen door middel van bedrijven waarvan zij eigenaar of mede-eigenaar is, zoals de Vlaamse Milieuholding, Aquafin NV (waterzuivering), Indaver (industrieel en huishoudelijk afval), de Vlaamse Afvalrecuperatiemaatschappij (hergebruik) en de vennootschap ter sanering van de Hooge Maey in Antwerpen, die 90 % van het Vlaamse milieubeleid uitvoeren?

| 2. | Klopt de stelling van Herman Matthijs, hoogleraar economie aan de Vrije Universiteit Brussel, dat het Verenigd Koninkrijk de enige EU-lidstaat is die voldoet aan de visie van de Commissie op de liberalisering van nutsvoorzieningen? |
| --- | --- |

2.

Klopt de stelling van Herman Matthijs, hoogleraar economie aan de Vrije Universiteit Brussel, dat het Verenigd Koninkrijk de enige EU-lidstaat is die voldoet aan de visie van de Commissie op de liberalisering van nutsvoorzieningen?

| 3. | Overweegt de Commissie een procedure in te leiden bij het Europees Hof van Justitie in Luxemburg, die ertoe zou moeten leiden dat ten laste van de begrote 7,5 miljard euro voor verbeterde waterzuivering in Vlaanderen grote boetes moeten worden betaald wegens het niet in een openbare aanbesteding kunnen mededingen van andere Europese bedrijven naar de door de Vlaamse overheid verstrekte opdrachten? |
| --- | --- |

3.

Overweegt de Commissie een procedure in te leiden bij het Europees Hof van Justitie in Luxemburg, die ertoe zou moeten leiden dat ten laste van de begrote 7,5 miljard euro voor verbeterde waterzuivering in Vlaanderen grote boetes moeten worden betaald wegens het niet in een openbare aanbesteding kunnen mededingen van andere Europese bedrijven naar de door de Vlaamse overheid verstrekte opdrachten?

| 4. | Is de Commissie met de Vlaamse overheid in overleg over andere oplossingen? Welke resultaten heeft dat inmiddels opgeleverd? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie met de Vlaamse overheid in overleg over andere oplossingen? Welke resultaten heeft dat inmiddels opgeleverd?

Bronnen: „De Standaard” 9.4 en 10.4.2003, „De Morgen”10.4.2003, „De Financiëel Economische Tijd”10.4.2003.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 juni 2003)

| 1. | Bij aanmaningsbrief van 16 oktober 2002 heeft de Commissie op grond van de regels betreffende overheidsopdrachten bezwaar gemaakt tegen een reeks overeenkomsten/rechtshandelingen waarmee gewestelijke en plaatselijke autoriteiten in het Vlaamse Gewest bepaalde opdrachten op het gebied van het milieubeleid zonder voorafgaande oproep tot mededinging hebben gegund. In tegenstelling tot wat in de vraag van het geachte parlementslid lijkt te worden beweerd, betreft het bezwaar van de Commissie dus niet „de sterke betrokkenheid sinds 1990 van de Vlaamse overheid bij de aanpak van milieuproblemen door middel van bedrijven waarvan zij eigenaar of mede-eigenaar is”. |
| --- | --- |

1.

Bij aanmaningsbrief van 16 oktober 2002 heeft de Commissie op grond van de regels betreffende overheidsopdrachten bezwaar gemaakt tegen een reeks overeenkomsten/rechtshandelingen waarmee gewestelijke en plaatselijke autoriteiten in het Vlaamse Gewest bepaalde opdrachten op het gebied van het milieubeleid zonder voorafgaande oproep tot mededinging hebben gegund. In tegenstelling tot wat in de vraag van het geachte parlementslid lijkt te worden beweerd, betreft het bezwaar van de Commissie dus niet „de sterke betrokkenheid sinds 1990 van de Vlaamse overheid bij de aanpak van milieuproblemen door middel van bedrijven waarvan zij eigenaar of mede-eigenaar is”.

| 2. | De formulering van de vraag is zaak van het geachte parlementslid. De Commissie heeft herhaaldelijk het standpunt verkondigd (1) dat de diensten van algemeen belang een cruciale rol spelen bij de ontwikkeling van een sociaal model voor de Unie en dat de lidstaten zelf beslissen over de diensten van algemeen belang en hun functioneren. Niettemin moet worden gewaarborgd dat alle maatregelen die de toepassing van de regels van het EG-Verdrag, en met name de concurrentie en de vrijheden van de interne markt, beperken niet verder gaan dan wat strikt noodzakelijk is om een goede uitvoering van de taak van algemeen belang te garanderen. Met name wanneer de lidstaten besluiten het beheer van dergelijke diensten aan derden op te dragen, moeten deze derden overeenkomstig de regels en beginselen van het Gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten worden geselecteerd. In dit verband zij vermeld dat de Commissie zeer onlangs haar goedkeuring heeft gehecht aan een groenboek over diensten van algemeen belang (internetadres: http://europa.eu.int/comm/secretariat_generai/services_general_interest). Hierin zijn de overwegingen van de Commissie over dit onderwerp opgenomen en worden alle belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen en suggesties kenbaar te maken. |
| --- | --- |

2.

De formulering van de vraag is zaak van het geachte parlementslid. De Commissie heeft herhaaldelijk het standpunt verkondigd (1) dat de diensten van algemeen belang een cruciale rol spelen bij de ontwikkeling van een sociaal model voor de Unie en dat de lidstaten zelf beslissen over de diensten van algemeen belang en hun functioneren. Niettemin moet worden gewaarborgd dat alle maatregelen die de toepassing van de regels van het EG-Verdrag, en met name de concurrentie en de vrijheden van de interne markt, beperken niet verder gaan dan wat strikt noodzakelijk is om een goede uitvoering van de taak van algemeen belang te garanderen. Met name wanneer de lidstaten besluiten het beheer van dergelijke diensten aan derden op te dragen, moeten deze derden overeenkomstig de regels en beginselen van het Gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten worden geselecteerd. In dit verband zij vermeld dat de Commissie zeer onlangs haar goedkeuring heeft gehecht aan een groenboek over diensten van algemeen belang (internetadres: http://europa.eu.int/comm/secretariat_generai/services_general_interest). Hierin zijn de overwegingen van de Commissie over dit onderwerp opgenomen en worden alle belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen en suggesties kenbaar te maken.

| 3. | De door het geachte parlementslid genoemde procedure die door de Commissie tegen de Belgische staat is ingesteld, bevindt zich momenteel nog in de precontentieuze fase. De door de verschillende partijen naar voren gebrachte argumenten worden op het ogenblik besproken met de bevoegde Belgische instanties. In elk geval biedt de communautaire wetgeving betreffende overheidsopdrachten de Commissie niet de mogelijkheid om op eigen initiatief boetes op te leggen aan lidstaten die de toepasselijke bepalingen niet naleven. Volgens de huidige regels betreffende overheidsopdrachten kan het Hof van Justitie alleen onder de strikte voorwaarden van artikel 228, lid 2, een lidstaat die een van zijn arresten niet is nagekomen de betaling van een forfaitaire som of een dwangsom opleggen. Zoals hierboven echter al is opgemerkt, bevindt de door de Commissie ingestelde procedure zich nog in de precontentieuze fase. |
| --- | --- |

3.

De door het geachte parlementslid genoemde procedure die door de Commissie tegen de Belgische staat is ingesteld, bevindt zich momenteel nog in de precontentieuze fase. De door de verschillende partijen naar voren gebrachte argumenten worden op het ogenblik besproken met de bevoegde Belgische instanties. In elk geval biedt de communautaire wetgeving betreffende overheidsopdrachten de Commissie niet de mogelijkheid om op eigen initiatief boetes op te leggen aan lidstaten die de toepasselijke bepalingen niet naleven. Volgens de huidige regels betreffende overheidsopdrachten kan het Hof van Justitie alleen onder de strikte voorwaarden van artikel 228, lid 2, een lidstaat die een van zijn arresten niet is nagekomen de betaling van een forfaitaire som of een dwangsom opleggen. Zoals hierboven echter al is opgemerkt, bevindt de door de Commissie ingestelde procedure zich nog in de precontentieuze fase.

| 4. | Aangezien de besprekingen met de Belgische instanties nog niet zijn afgerond, is het te vroeg uitspraak te doen over eventuele resultaten. |
| --- | --- |

4.

Aangezien de besprekingen met de Belgische instanties nog niet zijn afgerond, is het te vroeg uitspraak te doen over eventuele resultaten.

---

(1)  PB C 281 van 26.9.1996 en PB C 17 van 19.1.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/472 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/472

---

(2004/C 84 E/0546)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1571/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 mei 2003)

Betreft:   Oplossingen voor de problemen van de Vlaamse milieusanering zonder toenemende afhankelijkheid van particuliere bedrijven

| 1. | Betreft de kritiek van de Commissie op de sterke betrokkenheid sinds 1990 van de Vlaamse overheid bij de aanpak van milieuproblemen uitsluitend de voordelen die op een vrije markt opererende ondernemingen, waaronder door de Vlaamse overheid ingeschakelde particulieren, hebben behaald vanwege het uitblijven van concurrentie? Worden ook van hen boetes verlangd? Hoe gaat dat als zij inmiddels failliet zijn verklaard? |
| --- | --- |

1.

Betreft de kritiek van de Commissie op de sterke betrokkenheid sinds 1990 van de Vlaamse overheid bij de aanpak van milieuproblemen uitsluitend de voordelen die op een vrije markt opererende ondernemingen, waaronder door de Vlaamse overheid ingeschakelde particulieren, hebben behaald vanwege het uitblijven van concurrentie? Worden ook van hen boetes verlangd? Hoe gaat dat als zij inmiddels failliet zijn verklaard?

| 2. | Op welke wijze kunnen overheden, die tot taak hebben om milieuproblemen op te lossen, zich verweren tegen de pogingen van privé-bedrijven om delen van hun taak over te nemen onder slechtere voorwaarden, zoals wegtransport in plaats van watertransport of een beperking van die taak tot voor hen rendabele activiteiten? |
| --- | --- |

2.

Op welke wijze kunnen overheden, die tot taak hebben om milieuproblemen op te lossen, zich verweren tegen de pogingen van privé-bedrijven om delen van hun taak over te nemen onder slechtere voorwaarden, zoals wegtransport in plaats van watertransport of een beperking van die taak tot voor hen rendabele activiteiten?

| 3. | Op welke wijze kunnen overheden bij het doorvoeren van milieusanering hun kosten beperken door niet afhankelijk te zijn van de wensen van ondernemingen die milieusanering wel zien als een voor hen interessante markt maar niet als een zonder enig voorbehoud te realiseren doelstelling? |
| --- | --- |

3.

Op welke wijze kunnen overheden bij het doorvoeren van milieusanering hun kosten beperken door niet afhankelijk te zijn van de wensen van ondernemingen die milieusanering wel zien als een voor hen interessante markt maar niet als een zonder enig voorbehoud te realiseren doelstelling?

| 4. | Kan het door de Commissie gesignaleerde probleem worden opgelost indien de rechtspersoonlijkheid van de betrokken Vlaamse bedrijven verandert van vennootschappen met deels private aandeelhouders in overheidsdiensten waarvoor de Vlaamse overheid, daarbij inbegrepen de Vlaamse provincies en Vlaamse intergemeentelijke samenwerkingsverbanden, de volledige verantwoordelijkheid draagt? |
| --- | --- |

4.

Kan het door de Commissie gesignaleerde probleem worden opgelost indien de rechtspersoonlijkheid van de betrokken Vlaamse bedrijven verandert van vennootschappen met deels private aandeelhouders in overheidsdiensten waarvoor de Vlaamse overheid, daarbij inbegrepen de Vlaamse provincies en Vlaamse intergemeentelijke samenwerkingsverbanden, de volledige verantwoordelijkheid draagt?

Bronnen: „De Standaard” 9.4 en 10.4.2003, „De Morgen”10.4.2003, „De Financiëel Economische Tijd”10.4.2003.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 juni 2003)

| 1. | Zoals reeds aangegeven in haar antwoord op schriftelijke vraag E-l570/03 van de heer Meijer (1), heeft de Commissie op grond van de regels betreffende overheidsopdrachten bezwaar gemaakt tegen een reeks overeenkomsten/rechtshandelingen waarmee gewestelijke en plaatselijke autoriteiten in het Vlaamse Gewest bepaalde opdrachten op het gebied van het milieubeleid zonder voorafgaande oproep tot mededinging hebben gegund. De Commissie voert momenteel besprekingen met de Belgische autoriteiten om tot een minnelijke schikking te komen. Alleen als de Belgische autoriteiten tijdens de inbreukprocedure blijven weigeren zich naar het communautaire recht te schikken, kan de Commissie de zaak overeenkomstig artikel 228, lid 2, aanhangig maken bij het Hof van Justitie, dat de Belgische autoriteiten een forfaitaire som of boete kan opleggen. Het eventuele faillissement van bepaalde ondernemingen die bij dit dossier betrokken zijn, doet bij de door de Commissie uitgevoerde analyse niet ter zake. De Commissie ziet er alleen op toe dat het communautaire recht wordt nageleefd en vraagt de Belgische autoriteiten een oproep tot mededinging te doen wanneer zij de uitvoering van bepaalde economische activiteiten aan derden willen gunnen. |
| --- | --- |

1.

Zoals reeds aangegeven in haar antwoord op schriftelijke vraag E-l570/03 van de heer Meijer (1), heeft de Commissie op grond van de regels betreffende overheidsopdrachten bezwaar gemaakt tegen een reeks overeenkomsten/rechtshandelingen waarmee gewestelijke en plaatselijke autoriteiten in het Vlaamse Gewest bepaalde opdrachten op het gebied van het milieubeleid zonder voorafgaande oproep tot mededinging hebben gegund. De Commissie voert momenteel besprekingen met de Belgische autoriteiten om tot een minnelijke schikking te komen. Alleen als de Belgische autoriteiten tijdens de inbreukprocedure blijven weigeren zich naar het communautaire recht te schikken, kan de Commissie de zaak overeenkomstig artikel 228, lid 2, aanhangig maken bij het Hof van Justitie, dat de Belgische autoriteiten een forfaitaire som of boete kan opleggen. Het eventuele faillissement van bepaalde ondernemingen die bij dit dossier betrokken zijn, doet bij de door de Commissie uitgevoerde analyse niet ter zake. De Commissie ziet er alleen op toe dat het communautaire recht wordt nageleefd en vraagt de Belgische autoriteiten een oproep tot mededinging te doen wanneer zij de uitvoering van bepaalde economische activiteiten aan derden willen gunnen.

| 2. | Verder vraagt het geachte parlementslid hoe overheden zich kunnen verweren tegen de ongunstige gevolgen voor het milieu die ontstaan wanneer privé-ondernemingen deze activiteiten uitvoeren. Er zij op gewezen dat de aanbestedende diensten in hun overheidsopdrachten onder bepaalde voorwaarden ecologische criteria kunnen opnemen, voorzover deze verband houden met het voorwerp van de opdracht. |
| --- | --- |

2.

Verder vraagt het geachte parlementslid hoe overheden zich kunnen verweren tegen de ongunstige gevolgen voor het milieu die ontstaan wanneer privé-ondernemingen deze activiteiten uitvoeren. Er zij op gewezen dat de aanbestedende diensten in hun overheidsopdrachten onder bepaalde voorwaarden ecologische criteria kunnen opnemen, voorzover deze verband houden met het voorwerp van de opdracht.

| 3. | Ook vraagt het geachte parlementslid hoe overheden de kosten in verband met de toepassing van ecologische criteria kunnen beperken zonder afhankelijk te worden van privé-ondernemingen. In dit verband zij er op gewezen dat de wetgeving inzake overheidsopdrachten, indien zij correct wordt toegepast, tot mededinging en tot de beste prijs-kwaliteitverhouding leidt en het tegelijk mogelijk maakt rekening te houden met ecologische criteria. |
| --- | --- |

3.

Ook vraagt het geachte parlementslid hoe overheden de kosten in verband met de toepassing van ecologische criteria kunnen beperken zonder afhankelijk te worden van privé-ondernemingen. In dit verband zij er op gewezen dat de wetgeving inzake overheidsopdrachten, indien zij correct wordt toegepast, tot mededinging en tot de beste prijs-kwaliteitverhouding leidt en het tegelijk mogelijk maakt rekening te houden met ecologische criteria.

| 4. | Ten slotte vraagt het geachte parlementslid of het door de Commissie gesignaleerde probleem kan worden opgelost door de ondernemingen die belast zijn met de uitvoering van de milieutaken om te vormen tot overheidsdiensten. Deze vraag verwijst naar de zogenaamde „in-house”-relaties, waarop de regels inzake openbare aanbestedingen niet van toepassing zouden zijn. Het Hof van Justitie heeft echter gepreciseerd dat de regels inzake openbare aanbestedingen ook dan van toepassing zijn als een staat of een territoriaal lichaam (als aanbestedende dienst) een beroep doet op een derde voor het verlenen van een dienst, behalve in uitzonderlijke omstandigheden waarin de aanbestedende dienst toezicht moet uitoefenen op het desbetreffende lichaam zoals op zijn eigen diensten en het gecontroleerde lichaam tegelijkertijd het merendeel van zijn werkzaamheden verricht ten behoeve van de aanbestedende dienst. Het volstaat dus niet een participatie van 100 % te nemen om te ontsnappen aan de verplichting een oproep tot mededinging te doen (zie het arrest „Teckal” van 18 november 1999 in zaak C-107/98). |
| --- | --- |

4.

Ten slotte vraagt het geachte parlementslid of het door de Commissie gesignaleerde probleem kan worden opgelost door de ondernemingen die belast zijn met de uitvoering van de milieutaken om te vormen tot overheidsdiensten. Deze vraag verwijst naar de zogenaamde „in-house”-relaties, waarop de regels inzake openbare aanbestedingen niet van toepassing zouden zijn. Het Hof van Justitie heeft echter gepreciseerd dat de regels inzake openbare aanbestedingen ook dan van toepassing zijn als een staat of een territoriaal lichaam (als aanbestedende dienst) een beroep doet op een derde voor het verlenen van een dienst, behalve in uitzonderlijke omstandigheden waarin de aanbestedende dienst toezicht moet uitoefenen op het desbetreffende lichaam zoals op zijn eigen diensten en het gecontroleerde lichaam tegelijkertijd het merendeel van zijn werkzaamheden verricht ten behoeve van de aanbestedende dienst. Het volstaat dus niet een participatie van 100 % te nemen om te ontsnappen aan de verplichting een oproep tot mededinging te doen (zie het arrest „Teckal” van 18 november 1999 in zaak C-107/98).

---

(1)  Zie blz. 471.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/473 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/473

---

(2004/C 84 E/0547)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1671/03

van Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(19 mei 2003)

Betreft:   Vervolgvraag op E-3529/02 betreffende wettelijke regeling vakantiegeld

De Commissie stelt in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3529/02 (1) dat de Belgische wetgeving de effectieve uitoefening van het recht op jaarlijkse vakantie uitstelt tot het volgende kalenderjaar. Volgens de Commissie is dit in overeenstemming met artikel 7 van Richtlijn 93/104/EG (2). Het artikel stelt echter uitdrukkelijk dat alle (!) werknemers recht hebben op een jaarlijkse (!) vakantie met behoud van loon van ten minste vier weken. In COM(2000) 787 zegt de Commissie nota bene zelf dat werknemers tijdens hun eerste jaar in loondienst geen vakantie met behoud van loon kunnen nemen. Dan kan de conclusie niet anders luiden dan dat in België niet alle werknemers recht hebben op de jaarlijkse vakantie met behoud van loon, zoals dat letterlijk wordt geëist in Richtlijn 93/104/EG. Artikel 7, lid 2 van de richtlijn stelt uitdrukkelijk dat de minimumperiode van de jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet kan worden vervangen door een financiële vergoeding. Dit impliceert dat van lid 1 niet kan worden afgeweken.

| 1. | Onderschrijft de Commissie de stelling dat in België niet iedere werknemer recht heeft op jaarlijkse vakantie met behoud van loon, zoals ook is vastgesteld in COM(2000) 787, namelijk diegenen die in hun eerste jaar in loondienst zijn? Hoe valt dit te rijmen met de richtlijn waarin wordt gesteld dat alle werknemers dit recht hebben? De Commissie wordt uitdrukkelijk verzocht haar mededeling COM(2000) 787 in het antwoord te betrekken. |
| --- | --- |

1.

Onderschrijft de Commissie de stelling dat in België niet iedere werknemer recht heeft op jaarlijkse vakantie met behoud van loon, zoals ook is vastgesteld in COM(2000) 787, namelijk diegenen die in hun eerste jaar in loondienst zijn? Hoe valt dit te rijmen met de richtlijn waarin wordt gesteld dat alle werknemers dit recht hebben? De Commissie wordt uitdrukkelijk verzocht haar mededeling COM(2000) 787 in het antwoord te betrekken.

| 2. | De Commissie is in haar antwoord ook niet ingegaan op de vraag in hoeverre de Belgische regeling een belemmering vormt voor het vrij verkeer van werknemers, en dus wellicht in strijd is met artikel 39 van het Verdrag. De Commissie wordt uitdrukkelijk gevraagd dit alsnog te doen. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is in haar antwoord ook niet ingegaan op de vraag in hoeverre de Belgische regeling een belemmering vormt voor het vrij verkeer van werknemers, en dus wellicht in strijd is met artikel 39 van het Verdrag. De Commissie wordt uitdrukkelijk gevraagd dit alsnog te doen.

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(20 juni 2003)

| 1. | De Commissie verwijst naar het antwoord op schriftelijke vraag E-3529/02 van de heer Pronk (3). Voor de rest wil de Commissie erop wijzen dat elke werknemer in België recht heeft op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon van ten minste 4 weken. Volgens artikel 2 van de wetten betreffende de jaarlijkse vakantie van de werknemers gecoördineerd op 28 juni 1971 hebben de werknemers recht op een jaarlijkse vakantie naar verhouding tot hun dienstprestaties (...). Het recht op vakantie is aan de werknemer verworven niettegenstaande elke strijdige overeenkomst. Het is de werknemer verboden van de vakantie waarop hij recht heeft, af te zien. Artikel 3 van deze wetten bepaalt dat de duur van de vakantie wordt bepaald per vakantiedienstjaar op basis van de duur van de in de loop van dit dienstjaar verrichte prestaties. (...) De vakantieduur moet ten minste vierentwintig dagen bedragen voor twaalf maanden arbeid (...). Wordt als dienstjaar beschouwd voor de berekening van deze duur het kalenderjaar dat het jaar voorafgaat waarin de vakantie wordt toegekend (...).
  De Belgische wetgeving mag bijgevolg niet worden verward met de wetgevingen van het type als die welke het onderwerp was van de zaak Bectu (4), omdat de Belgische wetgeving de opening van het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet tot een minimale periode van arbeid beperkt, maar de effectieve uitoefening daarvan uitstelt tot het volgende kalenderjaar. Volgens de Commissie is dit in overeenstemming met artikel 7, lid 1 (zie in het antwoord op vraag E-3529/02 aangevoerde argumenten). |
| --- | --- |

1.

De Commissie verwijst naar het antwoord op schriftelijke vraag E-3529/02 van de heer Pronk (3). Voor de rest wil de Commissie erop wijzen dat elke werknemer in België recht heeft op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon van ten minste 4 weken. Volgens artikel 2 van de wetten betreffende de jaarlijkse vakantie van de werknemers gecoördineerd op 28 juni 1971 hebben de werknemers recht op een jaarlijkse vakantie naar verhouding tot hun dienstprestaties (...). Het recht op vakantie is aan de werknemer verworven niettegenstaande elke strijdige overeenkomst. Het is de werknemer verboden van de vakantie waarop hij recht heeft, af te zien. Artikel 3 van deze wetten bepaalt dat de duur van de vakantie wordt bepaald per vakantiedienstjaar op basis van de duur van de in de loop van dit dienstjaar verrichte prestaties. (...) De vakantieduur moet ten minste vierentwintig dagen bedragen voor twaalf maanden arbeid (...). Wordt als dienstjaar beschouwd voor de berekening van deze duur het kalenderjaar dat het jaar voorafgaat waarin de vakantie wordt toegekend (...).

De Belgische wetgeving mag bijgevolg niet worden verward met de wetgevingen van het type als die welke het onderwerp was van de zaak Bectu (4), omdat de Belgische wetgeving de opening van het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet tot een minimale periode van arbeid beperkt, maar de effectieve uitoefening daarvan uitstelt tot het volgende kalenderjaar. Volgens de Commissie is dit in overeenstemming met artikel 7, lid 1 (zie in het antwoord op vraag E-3529/02 aangevoerde argumenten).

| 2. | De Commissie is van mening dat de Belgische wetgeving geen aanleiding geeft tot discriminatie van migrerende werknemers ten opzichte van Belgische werknemers en bijgevolg het recht van vrij verkeer van werknemers niet schendt (artikel 39 van het EG-Verdrag). |
| --- | --- |

2.

De Commissie is van mening dat de Belgische wetgeving geen aanleiding geeft tot discriminatie van migrerende werknemers ten opzichte van Belgische werknemers en bijgevolg het recht van vrij verkeer van werknemers niet schendt (artikel 39 van het EG-Verdrag).

---

(1)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 222.

(2)  PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.

(3)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 222.

(4)  Zie arrest van het Hof van Justitie van 26 juni 2001 in zaak C-l73/99.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/474 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/474

---

(2004/C 84 E/0548)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1696/03

van Danielle Darras (PSE) aan de Commissie

(15 mei 2003)

Betreft:   Europese steun en onderaanneming

Ik heb vele brieven ontvangen over de beoogde herstructurering binnen de groep Arcelor.

Als het de Commissie niet mogelijk is zich tegen dit plan te verzetten op grond van de sociale gevolgen die het heeft — de herstructurering houdt in dat twee fabrieken in Frankrijk (Isbergues en Ardoise) worden gesloten, terwijl een nieuwe fabriek wordt geopend in Cariam, België, waardoor per saldo het aantal arbeidsplaatsen bij Arcelor inkrimpt — heeft zij dan wel de mogelijkheid zich tegen een dergelijke operatie te verzetten, indien door Arcelor, of door onderaannemers van Arcelor, Europese steunmiddelen worden ontvangen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(6 juni 2003)

Uit het dossier in kwestie blijkt dat de fabriek van Sollac Florange (waarvoor Arcelor op termijn zijn investeringen zal stopzetten) geen communautaire bijdrage van de Structuurfondsen uit hoofde van de programma's 1994/1999 en 2000/2006 heeft ontvangen.

Krachtens het subsidiariteitsbeginsel vallen zowel de selectie van de projecten als de uitvoering en het beheer van de uit hoofde van de Structuurfondsen gecofinancierde programma's onder de bevoegdheid van de lidstaten.

De Structuurfondsen nemen deel in de financiering van verrichtingen die binnen de werkingssfeer en de subsidiabele activiteiten vallen zoals omschreven in de verordeningen betreffende de verschillende fondsen. Deze projecten moeten passen binnen de prioritaire zwaartepunten en maatregelen van de bijstandsverlening door de fondsen voor de regio in kwestie. Om voor financiering door een fonds in aanmerking te komen moet het project ook beantwoorden aan de selectiecriteria, die worden goedgekeurd door een toezichtcomité dat zich vergewist van de doeltreffendheid en de kwaliteit van de uitvoering van het bijstandspakket.

Voor de huidige programmeringsperiode 2000-2006 bepaalt artikel 30 van de verordening betreffende de Structuurfondsen (1) dat de bijdrage van de fondsen slechts wordt gehandhaafd indien de verrichting waarop zij betrekking heeft binnen vijf jaar na het besluit over de bijdrage van de fondsen geen belangrijke verandering ondergaat die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden, en die voortvloeit uit de beëindiging of de overbrenging naar een andere plaats van een productieve activiteit. In dat geval stelt de lidstaat de Commissie daarvan in kennis en verricht hij de nodige financiële correcties, d.w.z. de gehele of gedeeltelijke intrekking van de communautaire bijdrage.

Voor de voorgaande programmeringsperiodes voorzag de regelgeving niet in de mogelijkheid om uit hoofde van de Structuurfondsen toegekende subsidies terug te vorderen voor zover de verrichtingen op grond van de geldende wetgeving waren uitgevoerd en afgewikkeld.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/475 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/475

---

(2004/C 84 E/0549)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1697/03

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 mei 2003)

Betreft:   Fokken van katten voor de verkoop van hun huiden — misleiding van de consumenten

Zoals wordt aangeklaagd in een uitzending van de Britse zender BBC, worden honderden consumenten in Europa het slachtoffer van bedrog omdat zij zonder het te weten in Europa geproduceerd bont kopen dat afkomstig is van honden- en kattenhuiden.

In dezelfde reportage wordt gezegd dat over de hele wereld jaarlijks honderdduizenden katten en ook honden het slachtoffer worden van schurken die de dieren doden om hun huiden in Europa met winst te verkopen uiteraard zonder dat zij de herkomst van hun „producten” duidelijk vermelden.

Kan de Commissie, overwegende dat de bescherming van de consument een van de fundamentele aspecten van het EU-beleid is, zeggen welke concrete maatregelen zij denkt te nemen om een eind te stellen aan deze illegale handel, die niet alleen verwerpelijk is maar tegelijk ook de consument misleidt?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(10 juli 2003)

De Commissie beschikt niet over informatie waaruit zou blijken dat katten en honden in de Unie of de tien kandidaat-lidstaten voor hun vacht worden gekweekt.

De Commissie is zich bewust dat de invoer van katten- en hondenvachten een probleem vormt. De Commissie onderzoekt het probleem momenteel en houdt daarbij rekening met de WTO-voorschriften, de rechtsgronden in het kader van het Gemeenschapsrecht en de wisselwerking met de bestaande wetgeving. Doel is te voorkomen dat de consument wordt bedrogen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/475 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/475

---

(2004/C 84 E/0550)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1700/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(22 mei 2003)

Betreft:   Financiële correcties

In antwoord op punt 2.57 van het Jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2001 (1) verklaart de Commissie dat „In het kader van de follow-up van de goedkeuring voor 2001 hebben de diensten van de Commissie de Portugese autoriteiten laten weten dat een financiële correctie ten bedrage van 2 % van de uitgaven van IFADAP (2,8 miljoen euro) wordt voorgesteld.”

Kan de Commissie tot in alle bijzonderheden uitleggen om welke redenen zij het IFADAP een financiële correctie heeft opgelegd van 2,8 miljoen euro?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(2 juli 2003)

De Commissie preciseert dat voor deze financiële correctie de procedure inzake goedkeuring nog niet is afgesloten; deze procedure omvat een bemiddelingsfase waarbij de lidstaat zijn argumenten kan doen gelden.

Na de eventuele goedkeuring door de Commissie van een besluit tot financiële correctie, zal de Commissie het geachte parlementslid daarover inlichten.

---

(1)  PB C 295 van 28.11.2002, blz. 58.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/476 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/476

---

(2004/C 84 E/0551)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1731/03

van Freddy Blak (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 mei 2003)

Betreft:   Overtreding door Denemarken van de artikelen 82 en 86 van het EG-Verdrag

Met de invoering van het Dansk Retursystem A/S (DRS) overtreedt Denemarken de bepalingen van de artikelen 82 en 86 van het EG-Verdrag. De reden is de dominerende positie die Carlsberg op de Deense markt inneemt, in combinatie met de dominerende invloed van Carlsberg op DRS A/S. Dit is een particuliere onderneming die het monopolie op de exploitatie van het statiegeld-en retoursysteem in Denemarken heeft gekregen. Carlsberg controleert DRS A/S echter volledig, aangezien de meerderheid van de aandelen in DRS Holding in het bezit van Carlsberg is en de holdingmaatschappij 85 procent van de aandelen van DRS/AS bezit. Bovendien bezet Carlsberg het grootste deel van de posten in de Raad van bestuur van zowel DRS Holding als DRS A/S (zie de eerder ingediende vraag E-3828/02 (1)). DRS A/S heeft het monopolie voor de exploitatie van het Deense statiegeld- en retoursysteem waarbij alle bedrijven die bier of frisdranken verkopen moeten zij aangesloten. Tot dit monopolie behoort onder andere de inzameling van eenmalige verpakkingen, maar niet de inzameling van meerdere malen te gebruiken verpakkingen, die door de bottelarijen zelf kan worden georganiseerd. Dit komt erop neer dat er geen concurrentie op de Deense markt voor de inzameling van eenmalige verpakkingen is. Derhalve is er sprake van overtreding artikel 82, omdat de desbetreffende bedrijf louter en alleen door de uitoefening van het hem verleende monopolie misbruik van zijn machtspositie niet kan voorkomen, of omdat door het monopolie een zodanige situatie kan worden geschapen waarin het bedrijf ertoe wordt gebracht zich aan misbruik schuldig te maken. Door verlening van het monopolie aan DRS A/S, dat in de praktijk door Carlsberg wordt gecontroleerd, wordt DRS A/S in een belangenconflict gebracht, onder meer door het feit dat leden van de Raad van bestuur toegang krijgen tot gevoelige commerciële informatie van hun concurrenten op de Deense bier- en frisdrankmarkt.

Is de Commissie voornemens maatregelen te nemen tegen deze overtreding van de artikelen 82 en 86 van het EG-Verdrag?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(7 juli 2003)

Het geachte parlementslid verwijst naar de invoering van het Dansk Retursystem A/S (DRS) dat het monopolie op de exploitatie van het statiegeld- en retoursysteem in Denemarken heeft gekregen.

Volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is het enkele feit dat een machtspositie wordt gecreëerd, als zodanig niet onverenigbaar met artikel 82 van het EG-Verdrag. Er kan sprake zijn van inbreuk op de in de artikelen 86 en 82 van het EG-Verdrag vervatte verboden, wanneer de betrokken onderneming door de uitoefening van de haar toegekende uitsluitende rechten misbruik van haar machtspositie maakt, of indien deze rechten een situatie kunnen creëren waarin deze onderneming tot een dergelijk misbruik wordt gebracht (zaken C-l63/96, Raso; C-209/98, FFAD).

Toen de Deense wetgeving inzake het statiegeld- en retoursysteem werd opgesteld, heeft de Commissie contact opgenomen met de Deense mededingingsautoriteit. Als gevolg van het optreden van de Commissie werden wijzigingen aangebracht in de ontwerp-wetgeving. De Commissie is niet van plan een inbreukprocedure tegen Denemarken in te leiden op grond van een schending van de communautaire mededingingsregels vanwege het toekennen van een uitsluitend recht aan DRS. Het feit dat Carlsberg DRS controleert, is op zichzelf niet voldoende om een misbruik van DRS te kunnen aantonen. De mogelijke belangenconflicten waarnaar het geachte parlementslid verwijst, kunnen worden voorkomen indien er voldoende zekerheden worden ingebouwd om ervoor te zorgen dat Carlsberg geen toegang krijgt tot gevoelige bedrijfsinformatie die in handen is van het accountantskantoor of DRS.

Zoals reeds werd vermeld in het antwoord op de schriftelijke vraag E-3828/02 van het geachte parlementslid, volgt de Commissie de praktische werking van het systeem. Voor zover de praktische werking of de omvang van het systeem mededingingsproblemen opwerpt, blijft de Commissie samenwerken met de Deense mededingingsautoriteit.

---

(1)  PB C 268 E van 7.11.2003, blz. 52.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/477 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/477

---

(2004/C 84 E/0552)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1736/03

van Jorge Hernández Mollar (PPE-DE) aan de Commissie

(26 mei 2003)

Betreft:   Deelneming van een vertegenwoordiger van de Commissie aan het Vijfde Wereldavocadocongres

Zoals reeds blijkt uit mijn schriftelijke vraag E-l154/02 (1) van 22 april 2002 en uit het antwoord van de Commissie daarop, voorziet het organisatiecomité van het Wereldavocadocongres in de mogelijkheid dat een vertegenwoordiger van de Commissie dit congres bijwoont.

Nadat het congres vier maal buiten Europa is gehouden en wel in de Verenigde Staten, Mexico, Zuid-Afrika en Israël, vindt het nu plaats in ons werelddeel, wat voor de sector een uitstekende gelegenheid is om de Commissie in haar hoedanigheid van uitvoerder van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid rechtstreeks kennis te laten nemen van de voordrachten en de mogelijke uitvoering daarvan ten behoeve van de communautaire kwekers van deze vrucht.

Kan de Commissie meedelen of zij de uitnodiging van het organisatiecomité van dit congres zal aanvaarden en actief zal deelnemen aan de tenuitvoerlegging van de voorstellen die op het congres worden gedaan ter verbetering van de situatie van de avocadosector binnen en buiten de Unie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(1 juli 2003)

De Commissie heeft van de organisatoren van het vijfde Wereldavocadocongres een uitnodiging gekregen om aan dit congres deel te nemen, zonder dat er in hun correspondentie melding van wordt gemaakt dat zij onzerzijds een vorm van actieve deelneming wensen. De Commissie toetst de mogelijkheid tot niet-actieve deelneming aan dit Congres aan haar werkprioriteiten en haar mogelijkheden op het gebied van menselijk potentieel en financiële middelen.

Indien de organisatoren een actieve deelneming van de Commissie aan dit Congres en aan de tenuitvoerlegging van de resultaten ervan wensen, lijkt het aangewezen dat zij rechtstreeks en specifiek contact opnemen met de betrokken diensten van de Commissie (directoraat-generaal Landbouw, directoraat Markten voor plantaardige producten; Eenheid Verse en verwerkte groenten en fruit) om hun verwachtingen mee te delen en de nodige afspraken te maken.

---

(1)  PB C 277 E van 14.11.2002, blz. 154.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/478 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/478

---

(2004/C 84 E/0553)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1830/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(2 juni 2003)

Betreft:   Brieven aan de Griekse regering betreffende het gebruik van communautaire middelen en de omzetting van EU-wetgeving (regionaal beleid)

Kan de Commissie mij meedelen hoeveel brieven sinds 1994 aan de Griekse regering zijn gestuurd en door wie (commissarissen, directeuren-generaal, bevoegde hoofden van afdelingen) in verband met het correcte gebruik van communautaire middelen en de omzetting en de correcte toepassing van de EU-wetgeving inzake het regionaal beleid?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(7 juli 2003)

In overeenstemming met het partnerschapsbeginsel maakt de uitwisseling van informatie tussen de Commissie en de nationale autoriteiten over de tenuitvoerlegging van de communautaire programma's deel uit van het dagelijks beheer.

Voor Griekenland hebben, zoals voor de andere lidstaten, bedoelde uitwisselingen bijna dagelijks plaats in diverse vormen zoals met name door de Commissie of de directeur-generaal ondertekende brieven.

Het verzenden van dergelijke brieven is een routinehandeling, aangezien de lidstaten verantwoordelijk zijn voor het aanwenden de communautaire middelen maar zij dit moeten doen in overeenstemming met de op communautair niveau vastgestelde regels.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/478 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/478

---

(2004/C 84 E/0554)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1857/03

van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie

(3 juni 2003)

Betreft:   Bescherming van slots voor regionale luchtvaarttrajecten

Kan de Commissie verduidelijken hoe regionale luchtvaarttrajecten op grond van de huidige regelgeving voor luchtvaartslots voor bescherming van hun slots kunnen zorgen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(7 juli 2003)

Het Gemeenschapsrecht voorziet in twee manieren van bescherming van regionale diensten. Ten eerste zijn er de Gemeenschapsregels voor markttoegang (Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire luchtroutes (1), artikel 4) die de regeringen de mogelijkheid geven de zogeheten openbare dienstverplichtingen op te leggen voor luchtverbindingen in de Gemeenschap met perifere gebieden en met die gebieden voor de ontwikkeling waarvan luchtvervoer van vitaal belang is. Ten aanzien van routes waarvoor een openbare dienstverplichting is opgelegd en die binnenlands zijn, bepalen de Gemeenschapsregels voor slottoewijzing (Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van slots op communautaire luchthavens (2)) dat de lidstaten slots mogen reserveren op volledig gecoördineerde luchthavens (artikel 9, lid 1, b), van de verordening). Voor niet-binnenlandse routes waarvoor een openbare dienstverplichting is opgelegd bestaat er geen mogelijkheid tot reservering van slots. Ten tweede, met betrekking tot de routes waarvoor geen openbare dienstverplichting geldt maar die regionale luchthavens op het grondgebied van de lidstaten verbinden met een volledig gecoördineerde luchthaven geven de regels voor slottoewijzing (artikel 9, leden 1 a) en 3 van de verordening) de lidstaten het recht om alleen onder bepaalde voorwaarden slots te reserveren. Derhalve kunnen voor deze routes alleen slots worden gereserveerd, als de betreffende routes in 1993, toen de slotverordening in werking trad, geëxploiteerd werden, en indien de betreffende lidstaat de van deze regeling profiterende routes heeft medegedeeld.

---

(1)  PB L 240 van 24.8.1992.

(2)  PB L 14 van 22.1.1993.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/479 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/479

---

(2004/C 84 E/0555)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1886/03

van Emmanouil Bakopoulos (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 mei 2003)

Betreft:   Cultureel erfgoed van Irak

Volgens persberichten zijn het Nationaal Museum van Bagdad en het Museum van Mosoel grondig leeggeplunderd. Er zijn ongeveer 170 000 oude kunstvoorwerpen gestolen.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om het cultureel erfgoed van Irak te beveiligen en de restitutie van de gestolen kunstvoorwerpen te bewerkstelligen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(20 juni 2003)

De Commissie is uiterst bezorgd over het plunderen en vernielen van een groot aantal archeologische schatten van het Nationaal Archeologisch Museum van Bagdad. De Commissie staat achter de standpunten van de Unesco in de oproep van 17 april 2003 waarin de enorme schade aan het cultureel erfgoed van Irak wordt betreurd en waarin maatregelen worden aanbevolen om het verhandelen van onrechtmatig uitgevoerde cultuurschatten een halt toe te roepen.

De Commissie heeft er vertrouwen in dat alle nodige maatregelen zullen worden getroffen door de thans in Irak als verantwoordelijke autoriteit aanwezige coalitie. De Commissie bereidt in dit verband een ontwerpverordening voor ter tenuitvoerlegging van resolutie 1483 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties waarin de sancties worden ingetrokken die op handel met Irak waren ingesteld. De Commissie buigt zich over de mogelijkheid van het invoeren van een verbod op de invoer van culturele voorwerpen uit Irak, in overeenstemming met het daarop betrekking hebbende artikel van genoemde resolutie 1483.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/479 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/479

---

(2004/C 84 E/0556)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1936/03

van Anne Jensen (ELDR) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Veiligheid van havens

De Verenigde Staten stellen eisen aan het veiligheidsniveau in Europese havens van waaruit schepen naar Amerikaanse havens varen. Dit lijkt de facto te betekenen dat de VS overeenkomsten sluiten met of prioriteit toekennen aan geselecteerde Europese havens die het land als „veilig” beschouwt. Tegelijkertijd weigeren de VS verbindingen met andere havens die als „onveilig” worden aangemerkt. Daarmee genieten bepaalde Europese havens een onredelijk concurrentievoordeel ten opzichte van andere.

Wat wil de Commissie aan dit probleem doen? Zal zij bijvoorbeeld met een voorstel voor wetgeving komen waardoor de Europese havens voor de VS aanvaardbaar worden? Hoe zal deze wetgeving er in hoofdlijnen uitzien? En wanneer verwacht de Commissie een initiatief op dit gebied te zullen ontplooien?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(24 juli 2003)

De stappen die de autoriteiten van de Verenigde Staten hebben gedaan om een versterking van de controles en van de antiterroristische maatregelen in de naar de Verenigde Staten exporterende havens te eisen, en de concurrentievervalsingen tussen havens waartoe deze maatregelen aanleidingen zouden kunnen geven, zijn de Unie goed bekend.

De keuze door de Verenigde Staten van 20 mega-havens, waaronder ook die in Europa, is gemaakt, niet in het kader van de maatregelen in verband met de veiligheid van de havens, maar om een zo groot mogelijk deel van het containervervoer te bestrijken, namelijk 98 % van het vervoer over zee van containers tussen de Unie en de Verenigde Staten.

In een tweede fase van het Amerikaans initiatief Container Security Initiative (CSI) zullen ook andere havens worden aangewezen. Daarbij zou dan kunnen worden uitgegaan van veiligheidsoverwegingen, naar de Amerikaanse douanediensten hebben ook laten weten dat in deze tweede fase, bij de keuze van de havens rekening zou worden gehouden met strategische criteria, zoals bijvoorbeeld de voornaamste transportroutes naar het Midden-Oosten en/of Afrika.

Een antwoord van de Gemeenschap moet dus aan twee voorwaarden voldoen: het moet globaal zijn om te kunnen worden ingepast in een mondiale aanpak, en het moet voldoen aan de eisen van onze interne markt, met name door al onze exporteurs een gelijke behandeling te garanderen.

Om deze gelijke behandeling in de hele douane-unie te vrijwaren, heeft de Commissie begin dit jaar aanmaningsbrieven gericht tot de lidstaten die „intentieverklaringen” betreffende de toepassing van het Container Security Initiative hadden ondertekend.

Tegelijk heeft zij de lidstaten een plan voorgelegd voor samenwerking met de Amerikaanse autoriteiten met het oog op de sluiting van een overeenkomst om de bepalingen van de genoemde intentieverklaringen, die onverenigbaar zijn met de douane-unie en met de interne markt, te vervangen.

Op 18 maart 2003 heeft de Raad onderhandelingsrichtsnoeren goedgekeurd om de Commissie in staat te stellen op de terreinen die onder de communautaire bevoegdheid vallen, te onderhandelen over een uitbreiding van de werkingssfeer van de Overeenkomst betreffende de douanesamenwerking die in 1997 tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten is gesloten, om de coördinatie van de veiligheidscontroles op de goederen in het verkeer te verbeteren.

De Commissie heeft bovendien op 2 mei 2003 een mededeling betreffende de verbetering van de beveiliging van het zeevervoer en een voorstel voor een verordening betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten aangenomen (1).

De Commissie overweegt andere initiatieven voor maatregelen betreffende de veiligheid in prioritaire zones, de veiligheid van de intermodale vervoerketen en de herziening van het communautair douanewetboek.

---

(1)  COM(2003)229 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/480 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/480

---

(2004/C 84 E/0557)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2007/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(11 juni 2003)

Betreft:   Vietnam: voortdurende gevangenschap van de Eerwaarde Thich Quang Do

De Eerwaarde Thich Quang Do, de tweede man van de Verenigde Boeddhistische Kerk van Vietnamendement 75 jaar oud, zit nog steeds vast terwijl hij toch zondag 1 juni vrijgelaten had moeten worden na het uitzitten van zijn volledige straf van twee jaar „administratieve hechtenis” (ref. 3208/QD-UB) waartoe hij op 31 mei 2001 was veroordeeld op basis van een besluit van het Volkscomité van Ho Chi Minh-stad. Volgens de plaatselijke autoriteiten is deze nieuwe veroordeling een „heractivering” van de straf van vijf jaar voorwaardelijk waartoe Thich Quang Do in augustus 1995 was veroordeeld, dit ondanks het feit dat hem in september 1998 amnestie werd verleend. Als reden voor zijn „besluit” gaf het Volkscomité van Ho Chi Minh-stad op dat het erom ging „Thich Quang Do te weerhouden van voortzetting van zijn activiteiten die een slechte invloed hebben op de politieke en openbare orde”. Deze „heractivering” van een straf is niet alleen arbitrair en in strijd met het door Vietnam geratificeerde VN-Verdrag inzake de burgerrechten en politieke rechten, maar vormt tevens een overduidelijke schending van de Vietnamese wetgeving, aangezien de heer Thich Quang Do anders amnestie was verleend krachtens een besluit van de President van de Republiek, terwijl de „heractivering” van zijn veroordeling slechts berust op een besluit van de autoriteiten van Ho Chi Minh-stad, waarbij de Eerwaarde Thich Quang Do zich bovendien niet heeft kunnen verdedigen voor een rechtbank. Bovendien zouden de Vietnamese autoriteiten zich volgens het AFP, dat zich baseert op bronnen in het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Vietnam, momenteel buigen over de mogelijkheid van een eventuele vrijlating op 2 september aanstaande!

Is de Commissie op de hoogte van deze trieste ontwikkelingen in wat nu wel genoemd kan worden „de zaak Thich Quang Do”? Welke nieuwe initiatieven denkt de Commissie te ondernemen om de Vietnamese autoriteiten erop te wijzen dat de verlenging van de gevangenschap van Thich Quang Do een zeer ernstige schending van de Vietnamese wetten, maar tevens van de door Vietnam ondertekenende internationale verdragen inhoudt en bovendien in strijd is met de geest en de letter van de samenwerkingsovereenkomst tussen Vietnam en de EU? Welke stappen denkt de Commissie meer in het algemeen te nemen om ervoor te zorgen dat de Vietnamese autoriteiten hun houding radicaal wijzigen en de sfeer van dialoog, die de recente ontmoeting tussen de Patriarch Thich Huyen Quang en de Vietnamese eerste minister Phan Van Khai kenmerkte, te herstellen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 juni 2003)

De Commissie is zeker bekend met het voortgezette huisarrest van de eerwaarde Thich Quan Do.

Het beleid van de Commissie inzake Vietnam is om een voortgezette versterking van de mensenrechten en democratisering aan te moedigen en te ondersteunen, en bezorgdheid tot uiting te brengen bij ontsporingen of ingeval er een verslechtering van de toestand blijkt. De Commissie werkt bij het bezien van de ontwikkelingen inzake mensenrechten in het land nauw samen met de lidstaten; zij neemt deel aan alle demarches van de Unie bij de regering van Vietnam inzake mensenrechtenkwesties, en daaronder ook die welke op de toestand van gevoelig liggende personen betrekking hebben.

De Commissie en de lidstaten hebben er bij de regering van Vietnam herhaaldelijk op aangedrongen de politieke en godsdienstige vrijheden verder te versterken en de economische en sociale vrijheden nog te bevorderen en tevens een rechtskader te scheppen voor een klimaat van steun om de ontwikkeling van een sterkere burgerlijke samenleving mogelijk te maken.

Te zamen met de diplomatieke missies van de lidstaten in Vietnam zal de Commissie de mensenrechten-toestand aldaar nauwlettend blijven volgen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/481 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/481

---

(2004/C 84 E/0558)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2154/03

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(24 juni 2003)

Betreft:   Vertraging bij de uitbetaling van MKB-projecten

Het vijfde en zesde kaderprogramma voor onderzoek is o.a. bedoeld om innovatie te bevorderen. Tegen deze achtergrond heeft de Commissie belangstellenden verzocht om voorstellen voor innoverende projecten onder kencijfer INN/01/02 in te dienen. De termijn voor de indiening van voorstellen was 15 maart 2002. Na de evaluatie werden in juni 2002 31 projecten toegewezen. Tot einde december 2002 konden er echter slechts 4 contracten worden gesloten.

Kan de Commissie mededelen waarom 27 van de 31 projecten ook meer dan een jaar na de toezegging van een subsidie nog geen contract hebben gekregen en wanneer zij deze contracten denkt te sluiten?

Is de Commissie het met mij eens dat dergelijke vertragingen individuele projecten ernstig in gevaar brengen? Zo ja, welke maatregelen neemt de Commissie om eventuele schade als gevolg van deze vertraging zo beperkt mogelijk te houden?

Hoeveel projecten zijn er in het vijfde en zesde kaderprogramma voor onderzoek waarvan de evaluatie al een jaar of langer geleden heeft plaatsgevonden, maar het contract nog niet werd ondertekend?

Per eind mei 2003 is er onder de titel onderzoek en technologische ontwikkeling een stuwmeer van rond 7 miljard euro aan betalingen. Kan de Commissie mededelen binnen welke termijn zij dit bedrag denkt af te bouwen, welke maatregelen zij daartoe neemt en of het gevaar aanwezig is dat een deel van de middelen wordt geannuleerd? Doen zich in dit verband ook vertragingen voor bij de uitbetalingen voor lopende projecten die regelmatig rekeningen indienen? Zo ja, in hoeveel gevallen (absolute en relatieve aandeel in alle lopende projecten) en waarom?

Aanvullend antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(18 september 2003)

Als antwoord op het derde punt van zijn vraag, vindt het geachte parlementslid hieronder een overzicht van de contracten voor onderzoek die nog niet getekend zijn en al langer dan een jaar geleden beoordeeld zijn.

Dit overzicht heeft alleen betrekking op het vijfde kaderprogramma voor onderzoek (RTD). De vraag heeft geen betrekking op het zesde kaderprogramma waarvan de uitvoering pas op het einde van 2002 van start is gegaan.

| — | tien individuele beurzen op het gebied van „Menselijke factor en mobiliteit”; |
| --- | --- |

—

tien individuele beurzen op het gebied van „Menselijke factor en mobiliteit”;

| — | twintig CRAFT-projecten, op het gebied van industriële technologieën; |
| --- | --- |

—

twintig CRAFT-projecten, op het gebied van industriële technologieën;

| — | twee projecten op het gebied van milieu; |
| --- | --- |

—

twee projecten op het gebied van milieu;

| — | vier projecten op het gebied van „Kennismaatschappij en kenniseconomie”. |
| --- | --- |

—

vier projecten op het gebied van „Kennismaatschappij en kenniseconomie”.

Meestal zijn de vertragingen te wijten aan de contractanten zelf (contractant verkeert in liquidatie, terugtrekking, gegevenswijziging waardoor een nieuwe inschrijving nodig in het derdenbestand ...) of aan de instabiliteit van de partners in het consortium (faillissement, wijziging van prioriteiten, wijziging van partners of coördinator ...)

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/482 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/482

---

(2004/C 84 E/0559)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2158/03

van Danielle Darras (PSE) aan de Commissie

(24 juni 2003)

Betreft:   Onderaanneming, Europese steun en Isbergues

De auteur van deze vraag heeft goede nota genomen van het antwoord dat mevrouw Diamantopoulou, namens de Commissie (6 juni 2003), heeft gegeven op haar vraag P-l696/03 (1), maar zou deze nadere willen preciseren en willen weten of de Commissie zich kan verzetten tegen de beoogde herstructurering van de vestiging in Isbergues, indien door Arcelor, of door onderaannemers van Arcelor, Europese steunmiddelen worden ontvangen?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(25 juli 2003)

In het antwoord op deze vraag kan de Commissie slechts herhalen wat zij in haar antwoord van 6 juni 2003 op vraag P-l696/03 van de geachte afgevaardigde heeft aangevoerd.

De Commissie kan zich niet tegen de herstructurering van een industrieel concern verzetten louter op grond van het feit dat het al dan niet steun uit de Structuurfondsen heeft ontvangen.

Voor de huidige programmeringsperiode 2000-2006 echter bepaalt artikel 30 van de verordening (2) betreffende de Structuurfondsen dat, indien een verrichting waarvoor een bijdrage van de fondsen is toegekend, binnen vijf jaar na het toekenningsbesluit een belangrijke verandering ondergaat die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de verrichting of voortvloeit uit de beëindiging of de overbrenging naar een andere plaats van een productieve activiteit, de bepalingen van artikel 39 inzake financiële correcties van toepassing zijn. In dat geval brengt de lidstaat de Commissie op de hoogte en verricht hij de vereiste financiële correcties, d.w.z. gehele of gedeeltelijke intrekking van de communautaire bijdrage.

Voor de voorafgaande programmeringsperioden bood de regelgeving geen mogelijkheid om de uit hoofde van de Structuurfondsen verleende subsidies terug te vorderen, voor zover de verrichtingen op grond van de geldende wetgeving zijn uitgevoerd en afgewikkeld.

---

(1)  Zie blz. 474.

(2)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/483 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/483

---

(2004/C 84 E/0560)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2257/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(8 juli 2003)

Betreft:   Schendingen van de godsdienstvrijheid van de leden van de Pinkstergemeente in Georgië

Gezien de volgende feiten:

| — | Op 15 juni hebben betogers onder leiding van de orthodoxe priester David Isakadze gedurende zeven uur de toegang tot een kerk van de Pinkstergemeente in Tiflis geblokkeerd en de gelovigen gehinderd aan een speciale dienst van de Pinkergemeente deel te nemen. |
| --- | --- |

—

Op 15 juni hebben betogers onder leiding van de orthodoxe priester David Isakadze gedurende zeven uur de toegang tot een kerk van de Pinkstergemeente in Tiflis geblokkeerd en de gelovigen gehinderd aan een speciale dienst van de Pinkergemeente deel te nemen.

| — | Bij deze gelegenheid is pastor Nikolai Kalatsky met de dood bedreigd. De betogers hebben van 9.00 tot 16.00 uur met een tiental voertuigen staan te posten. Een van hen heeft bekend dat de actie was georganiseerd door de orthodoxe priester David Isakadze. |
| --- | --- |

—

Bij deze gelegenheid is pastor Nikolai Kalatsky met de dood bedreigd. De betogers hebben van 9.00 tot 16.00 uur met een tiental voertuigen staan te posten. Een van hen heeft bekend dat de actie was georganiseerd door de orthodoxe priester David Isakadze.

| — | De blokkade van de kerk door zogenaamde orthodoxe burgerwachten vond plaats op dezelfde dag waarop in Akhalsopeli (Oost-Georgië) een baptistenkerk in brand is gestoken. |
| --- | --- |

—

De blokkade van de kerk door zogenaamde orthodoxe burgerwachten vond plaats op dezelfde dag waarop in Akhalsopeli (Oost-Georgië) een baptistenkerk in brand is gestoken.

| — | In de afgelopen jaren is Georgië het toneel geweest van geweld jegens religieuze minderheden dat wordt gepleegd door „orthodoxe burgerwachten” die de volledige steun van de autoriteiten lijken te genieten. |
| --- | --- |

—

In de afgelopen jaren is Georgië het toneel geweest van geweld jegens religieuze minderheden dat wordt gepleegd door „orthodoxe burgerwachten” die de volledige steun van de autoriteiten lijken te genieten.

| — | Ondanks honderden gewelddadige voorvallen zijn er geen veroordelingen uitgesproken of processen aangespannen. |
| --- | --- |

—

Ondanks honderden gewelddadige voorvallen zijn er geen veroordelingen uitgesproken of processen aangespannen.

| — | Overal in Georgië blijven de autoriteiten religieuze minderheden aanvallen. Op 1 juni heeft politiechef Levan Chokheli een particulier gebouw in de stad Gori betreden en daar een bijeenkomst van 6000 getuigen van Jehova laten onderbreken. |
| --- | --- |

—

Overal in Georgië blijven de autoriteiten religieuze minderheden aanvallen. Op 1 juni heeft politiechef Levan Chokheli een particulier gebouw in de stad Gori betreden en daar een bijeenkomst van 6000 getuigen van Jehova laten onderbreken.

Kan de Commissie, aangezien er op economisch en handelsniveau uitstekende samenwerkingsbetrekkingen tussen de Europese Unie en Georgië bestaan, mededelen:

| — | Of zij van de uiteengezette feiten op de hoogte is? |
| --- | --- |

—

Of zij van de uiteengezette feiten op de hoogte is?

| — | Welke initiatieven in het kader van de samenwerkingsbetrekkingen zouden een serieus en doeltreffend instrument vormen om Georgië ertoe te bewegen de vrijheid van godsdienst te eerbiedigen? |
| --- | --- |

—

Welke initiatieven in het kader van de samenwerkingsbetrekkingen zouden een serieus en doeltreffend instrument vormen om Georgië ertoe te bewegen de vrijheid van godsdienst te eerbiedigen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(12 september 2003)

De Commissie is bezorgd over het probleem van de toenemende schendingen van de godsdienstvrijheid in Georgië. Het verheugt haar dat President Eduard Shevardnadze op 14 maart 2003 een oecumenische dienst heeft bijgewoond in de Georgische hoofdstad Tbilisi. Bij die gelegenheid, waar ook vertegenwoordigers van de Delegatie van de Commissie en de lidstaten aanwezig waren, heeft President Shevardnadze voor het eerst verklaard dat geweld tegen religieuze minderheden vervolgd moet worden. De Commissie betreurt dat zich desalniettemin geweldadigheden blijven voordoen, waaronder het in brand steken van de baptistenkerk in Akhalsopeli in het oosten van Georgië. Op 8 mei 2003 heeft het Griekse Voorzitterschap namens de EU een officiële verklaring gericht tot de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), waarin de aanval op een waarnemer van de OVSE bij de rechtszaak van Mkalavishvili op 29 april 2003 wordt betreurd. De Commissie zal deze kwestie op de voet blijven volgen.

De Commissie herhaalt dat zij groot belang hecht aan het recht op vrijheid van godsdienst, overtuiging en meningsuiting. De Unie heeft bij herhaling verklaard dat mensenrechten en democratisering integrerend deel moeten uitmaken van elke politieke dialoog met derde landen. In haar reguliere politieke dialoog met Georgië in het kader van de Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst brengt de Unie onder andere vraagstukken in verband met de mensenrechten ter sprake, met inbegrip van het vraagstuk van de bescherming van religieuze minderheden. De Commissie streeft op haar beurt naar een effectievere dialoog over deze aangelegenheden.

Met betrekking tot het verlenen van bijstand en zoals beschreven in haar mededeling van mei 2001 over de rol van de Unie bij het bevorderen van de democratie en de mensenrechten in derde landen (1) zet de Commissie zich in om mensenrechten- en democratiseringskwesties te integreren in alle bijstandsprogramma's van de Gemeenschap. Per land wordt een strategisch document opgesteld dat moet dienen als instrument om te komen tot meer samenhang en consequentie in de aanpak van de bevordering van de mensenrechten en de democratisering, in aanvulling op de bijstand die wordt verleend uit hoofde van het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten.

De Commissie heeft een nieuwe landenstrategie ontwikkeld voor de betrekkingen van de Unie met Georgië en momenteel wordt de technische bijstand geheroriënteerd op de versterking van het bestuur en de bevordering van de mensenrechten en de civiele maatschappij aldaar. Dit moet bijdragen tot een klimaat waarin de godsdienstvrijheid beter wordt gerespecteerd. Het nieuwe indicatieve programma van Tacis voor Georgië, dat loopt van 2004 tot 2006, is met name gericht op samenwerking ter ondersteuning van de institutionele, juridische en administratieve hervorming en moet de sociale gevolgen van de overgang ondervangen en de sociale wederopbouw ondersteunen.

Georgië is één van de 31 „aandachtslanden” van het „Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten” (EIDHR) voor de periode 2002-2004. Eén van de vier thema's die in het kader van de EIDHR als prioriteit werd aangemerkt, is de bestrijding van racisme, xenofobie en discriminatie van minderheden en de inheemse bevolkingsgroepen. Op 11 juli 2003 heeft de Commissie een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling gepubliceerd voor microprojecten in het kader van het EIDHR. Het gaat om projecten die moeten worden uitgevoerd door Georgische niet-gouvernementele organisaties (NGO's) met een budget tussen EUR3,000 en EUR50,000. Eén van de prioritaire thema's van deze oproep is „Steun voor maatregelen ter bestrijding van racisme en xenofobie en ter bescherming van religieuze en etnische minderheden”. De uiterste datum voor het indienen van voorstellen is 15 september 2003.

---

(1)  COM(2001)252 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/484 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/484

---

(2004/C 84 E/0561)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2280/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(9 juli 2003)

Betreft:   Waarschuwingssignalen van treinen

| 1. | Kan de Commissie mededelen of de spoorwegautoriteiten van de lidstaten uit hoofde van Europese wetgeving verplicht zijn waarschuwingssignalen van treinen te gebruiken van een minimum- of maximumvolume? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen of de spoorwegautoriteiten van de lidstaten uit hoofde van Europese wetgeving verplicht zijn waarschuwingssignalen van treinen te gebruiken van een minimum- of maximumvolume?

| 2. | Zo niet, kan zij dan mededelen of zij voornemens is dit voor te stellen? |
| --- | --- |

2.

Zo niet, kan zij dan mededelen of zij voornemens is dit voor te stellen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 augustus 2003)

Er bestaat geen Europese wetgeving die de spoorwegondernemingen van een lidstaat ertoe verplicht waarschuwingssignalen met een bepaald minimum- of maximumvolume te gebruiken.

De Commissie is niet voornemens een voorstel van die strekking voor te leggen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/485 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/485

---

(2004/C 84 E/0562)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2297/03

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 juli 2003)

Betreft:   Rechtsgrondslag van de richtlijn over nucleaire veiligheid

In Commissievoorstel 2003/0021(CNS) (1) voor een richtlijn van de Raad (Euratom) over nucleaire veiligheid wordt voorgesteld het beheer te harmoniseren van het fonds voor de ontmanteling van kerncentrales. Is de Commissie er zeker van dat de rechtsgrondslag van de richtlijn hiervoor toereikend is? Acht zij het mogelijk dit deel van de richtlijn onder te brengen in een afzonderlijk voorstel?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(12 augustus 2003)

De vraag van het geachte parlementslid heeft betrekking op de rechtsgrondslag van de bepalingen inzake ontmantelingsfondsen die zijn opgenomen in het voorstel voor een richtlijn van de Raad (Euratom) houdende vaststelling van de fundamentele verplichtingen en algemene beginselen op het gebied van de veiligheid van nucleaire installaties.

Krachtens artikel 2, onder b) van het Euratom-Verdrag moet de Gemeenschap „uniforme veiligheidsnormen vaststellen voor de gezondheidsbescherming van de bevolking en de werknemers en ervoor waken dat deze worden toegepast”. Titel II, Hoofdstuk 3 van het Euratom-Verdrag heeft betrekking op de vaststelling van basisnormen ter bescherming van de gezondheid van de bevolking en de werknemers tegen de gevolgen van ioniserende straling. Op basis van dit hoofdstuk is belangrijke wetgeving op het gebied van stralingsbescherming opgesteld, die is toegespitst op gezondheidsbescherming in de brede zin van het woord. De bepalingen inzake stralingsbescherming en nucleaire veiligheid hebben een gemeenschappelijk doel, nl. de bescherming van de bevolking en de werknemers tegen ioniserende straling, en zijn ingebed in het communautaire beleid op het vlak van gezondheidsbescherming. Het Hof van Justitie heeft deze doelstelling van het Euratom-Verdrag (opstellen van regelgeving ter bevordering van de nucleaire veiligheid) overigens bekrachtigd in een van 10 december 2002 daterend arrest (zaak C-29/99).

De gezondheid van de bevolking en de werknemers kan alleen optimaal worden beschermd, indien alle mogelijke risico's worden afgewend en dus ook maatregelen worden getroffen om een hoog niveau van nucleaire veiligheid te garanderen. De fondsen voor ontmanteling van kerncentrales dienen in dit kader niet als een doel, maar als een middel te worden beschouwd om tijdens de ontmanteling een hoog niveau van nucleaire veiligheid te garanderen. Om dit doel te bereiken kunnen tevens andere maatregelen van welke aard dan ook — met inbegrip van technische — worden genomen. Een beleid op het gebied van de veiligheid van nucleaire installaties dat onvoldoende gedoteerd is, verliest zijn geloofwaardigheid. Doel van een dergelijk beleid moet zijn een hoog veiligheidsniveau te garanderen zolang de installatie met het oog op bescherming tegen ioniserende straling moet worden gecontroleerd — met andere woorden: niet alleen tijdens de exploitatie van de installatie, maar ook nadien. Daarom zijn in het op hoofstuk 3 van het Euratom-Verdrag gestoelde richtlijnvoorstel betreffende de veiligheid van nucleaire installaties tevens bepalingen over de fondsen voor ontmanteling opgenomen.

---

(1)  COM(2003) 32 - C5-0228/2003 - 2003/0021(CNS).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/486 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/486

---

(2004/C 84 E/0563)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2332/03

van Franz Turchi (UEN) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Niet-naleving van artikel 43 van het EG-Verdrag door de Italiaanse republiek

Krachtens artikel 43 van het EG-Verdrag (ex-artikel 52 van het EG-Verdrag) zijn beperkingen van de vrijheid van vestiging voor onderdanen van een lidstaat op het grondgebied van een andere lidstaat verboden. In het arrest-Kraus van 31 maart 1993 heeft het Hof van Justitie verduidelijkt dat eigen onderdanen van een bepaalde lidstaat deze vrijheid van vestiging genieten, wanneer zij zich, doordat zij in een andere lidstaat een door het Gemeenschapsrecht erkende vakbekwaamheid hebben verworven, ten opzichte van hun staat van herkomst in een overeenkomstige positie bevinden als alle andere personen die de door het Verdrag gewaarborgde rechten en vrijheden genieten.

Voor wat betreft de medische, paramedische en farmaceutische beroepen wordt de opheffing van de beperkingen vergemakkelijkt in de zin van artikel 47 van het EG-Verdrag door de coördinatie van de voorwaarden die voor de beroepsuitoefening in de afzonderlijke lidstaten zijn vereist dankzij richtlijnen inzake de wederzijdse erkenning van titels en de harmonisatie van de nationale vereisten voor de toegang tot de uitoefening van het beroep.

In het arrest-Hocsman heeft het Hof van Justitie verklaard dat artikel 43 van het EG-Verdrag de nationale autoriteiten ertoe verplicht de door de betrokkenen behaalde diploma's van geval tot geval te vergelijken, met inbegrip van de in derde landen behaalde diploma's. Krachtens richtlijn 78/686/EEG (1) erkent elke lidstaat de diploma's, certificaten en andere titels van tandarts die aan de onderdanen van de lidstaten overeenkomstig richtlijn 78/687/EEG (2) door andere lidstaten zijn afgegeven doordat op het eigen grondgebied hieraan dezelfde werking wordt toegekend als die van de diploma's, certificaten en andere titels die hijzelf afgeeft voor de toegang tot de werkzaamheden van tandarts en de uitoefening van het beroep. Op 11 en 13 maart 2003 zijn bij de Europese Commissie drie klachten tegen de Italiaanse republiek ingediend wegens schending van artikel 43 van het EG-Verdrag door Italiaanse onderdanen die in het bezit zijn van diploma's in de tandheelkunde die zijn afgegeven door een andere lidstaat van de Gemeenschap of door een derde land, te weten Kroatië. Het gaat hier om diploma's die reeds in een andere lidstaat zijn erkend en niet door de Italiaanse republiek worden erkend.

In een brief van 21 november 2001 heeft de Europese Commissie andermaal de aandacht van de Italiaanse autoriteiten gevestigd op de noodzaak de in de jurisprudentie bekrachtigde beginselen en verplichtingen te eerbiedigen. Kan de Commissie mededelen of zij niet vindt dat het moment is aangebroken om stappen te ondernemen, eventueel middels een schriftelijke aanmaning, opdat de Italiaanse autoriteiten een einde maken aan de bovengenoemde schendingen van het Gemeenschapsrecht?

Antwoord van de heer Bolkestein Namens de Commissie

(4 september 2003)

Het is bij de Commissie, met name als gevolg van de petities nr. 34, 105 en 303/2000 (3), al geruime tijd bekend dat Italië niet zonder meer diploma's in de tandheelkunde erkent die zijn verleend aan ingezetenen van de Unie in derde landen en die eerder door een andere lidstaat van de Unie werden erkend.

De Commissie wijst erop dat, in aansluiting op wat in de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie is voorzien in de zaak C-238/98 Hocsman (4), de Italiaanse autoriteiten in maart 2002 een beslissing hebben genomen naar aanleiding van een verzoek om erkenning van beroepskwalificaties van de betrokkenen na kennisname van hun opleiding en hun beroepservaring. Het feit dat de Italiaanse autoriteiten deze erkenning in een aantal vakgebieden onder de voorwaarde van een proeve van bekwaamheid stellen is op zichzelf niet in tegenspraak met het Gemeenschapsrecht omdat dit voortvloeit uit de eerdergenoemde jurisprudentie.

De klachten die bij de Commissie in maart 2003 zijn binnengekomen vechten juist deze beslissingen aan. Zij worden momenteel bij de Commissie onderzocht. Daarbij wordt rekening gehouden met het recentste arrest van het Hof inzake de erkenning van diploma's van derde landen dat gewezen werd op 19 juni 2003 in de zaak C-l10/01 Malika Tennah-Durez (5).

De Commissie is zich terdege bewust van de urgentie van de oplossing van de problemen voor de betrokken partijen. Zodra de resultaten van het onderzoek bekend zijn, zullen deze aan de betrokken partijen worden meegedeeld.

---

(1)  PB L 233 van 24.8.1978, blz. 1.

(2)  PB L 233 van 24.8.1978, blz. 10.

(3)  Deze petities werden gesloten op 21 maart 2003.

(4)  Jur. blz. 1-6623.

(5)  nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/487 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/487

---

(2004/C 84 E/0564)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2341/03

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(11 juli 2003)

Betreft:   Brieven aan de Griekse overheid betreffende het correcte gebruik van communautaire middelen in het regionaal beleid

Commissaris Barnier heeft op mijn vraag nr. E-1830/03 (1) een algemeen antwoord gegeven over het sturen van brieven, zonder eigenlijk op mijn vraag te antwoorden. Ik stel dus opnieuw dezelfde vraag. Kan de Commissie mij meedelen hoeveel brieven er sinds 1994 aan de Griekse overheid zijn gestuurd en door wie (commissarissen, directeuren-generaal, bevoegde hoofden van afdelingen) in verband met het correcte gebruik van communautaire middelen en de omzetting en de correcte toepassing van de EU-wetgeving inzake het regionaal beleid?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(1 september 2003)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat het uiterst moeilijk is exact vast te stellen hoeveel brieven de diensten van de Commissie de afgelopen tien jaar aan de Griekse autoriteiten hebben gericht over het juist gebruik van communautaire kredieten en de correcte toepassing van de regels voor de Structuurfondsen. Dit is met name moeilijk, omdat die brieven door verschillende diensten van de Commissie zijn geschreven.

Het aantal brieven is ongetwijfeld zeer groot, aangezien ze betrekking hebben op meer dan honderd programma's en door verschillende niveaus van de Gemeenschapshiërarchie zijn gericht aan de nationale autoriteiten op centraal, regionaal en lokaal niveau. Het verzenden van dergelijke brieven is een routineactiviteit, gezien het feit dat de communautaire middelen gebruikt dienen te worden onder verantwoordelijkheid van de lidstaten en overeenkomstig de op communautair niveau vastgestelde regels. Zo zijn door de geografische eenheid van het directoraat-generaal Regionaal beleid van de Europese Commissie in de loop van mei 2003 achttien brieven gericht aan de Griekse autoriteiten.

---

(1)  Zie blz. 478.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/487 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/487

---

(2004/C 84 E/0565)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2350/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(11 juli 2003)

Betreft:   Bescherming van de Darwin Mounds

Kan de Commissie, in aanvulling op haar antwoord op schriftelijke vraag P-0213/03 (1) over de bescherming van de Darwin Mounds, bevestigen of zij door de Britse regering is benaderd met een verzoek om of een rechtvaardiging voor het treffen van tijdelijke noodmaatregelen door de Commissie overeenkomstig artikel 7 van verordening van de Raad (EG) nr. 2371/2002 (2) in verband met dit gebied? Zo ja, kan de Commissie dan tevens de datum vermelden waarop deze benadering voor het eerst door de regering van het VK op gang werd gebracht, gezien het feit dat dit nog niet gebeurd was op het moment waarop de Commissie haar antwoord gaf op vraag P-0213/03?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 augustus 2003)

De Commissie kan ter aanvulling van het antwoord op schriftelijke vraag P-0213/03 bevestigen dat de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk met haar contact hebben opgenomen over de bescherming van de Darwin Mounds.

De autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk hebben deze kwestie in maart 2003 voorgelegd aan het directoraat-generaal Visserij en geïnformeerd naar de mogelijkheid van noodmaatregelen. Op 24 juni 2003 heeft de Commissie een brief van de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk ontvangen waarin haar werd gevraagd actie te ondernemen om de Darwin Mounds te sluiten voor visserijmethoden die waarschijnlijk verdere onherstelbare schade aan deze visgronden zullen toebrengen. De Darwin Mounds vertonen reeds tekenen van schade door het gebruik van bodemtrawls. Aangezien dergelijke visserij nog steeds plaatsvindt in het gebied, heeft het Department for Environment, Food and Rural Affairs de Commissie verzocht het nemen van noodmaatregelen overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid te overwegen om het probleem onmiddellijk aan te pakken.

De diensten van de Commissie zijn reeds begonnen met de voorbereiding van een voorstel voor een verordening van de Raad om het gebruik van bodemtrawls en ander gesleept vistuig in de Darwin Mounds te verbieden. Dit zal gebeuren door middel van een wijziging van Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen (3) en het Parlement zal er dus naar behoren over worden geraadpleegd.

Wat de noodprocedure betreft, gaan wij momenteel na of dit geval voldoet aan de in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 gestelde eisen. Is het gebruik van die procedure gerechtvaardigd, dan zal de Commissie soortgelijke regelgeving als de bovenbedoelde aannemen die gedurende zes maanden geldig zal zijn en waarvan de geldigheidsduur met nog eens zes maanden kan worden verlengd.

---

(1)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 195.

(2)  PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59.

(3)  PB L 125 van 27.4.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/488 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/488

---

(2004/C 84 E/0566)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2413/03

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Subsidies voor uitwisselingen van kinderzangkoren

Kan de Commissie meedelen wat de mogelijkheden zijn om Europese financiële steun te ontvangen voor door een lagere school (maximum leeftijd 13 jaar) gemaakte reiskosten om deel te nemen aan een uitwisseling van zangkoren uit de lidstaten van de EU?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(27 augustus 2003)

Europese financiële steun voor samenwerking op het gebied van schoolonderwijs wordt verstrekt in het kader van de Comenius-activiteiten van het programma Socrates.

De Comenius-schoolprojecten bieden een kader waarin leerlingen en leraren van de dertig landen die momenteel aan het programma Socrates deelnemen, kunnen samenwerken rond een bepaald thema van gemeenschappelijk belang, bijvoorbeeld ook muziek. Financiering is mogelijk voor zowel lokale projectactiviteiten als voor de reiskosten met het oog op een bezoek aan de partnerscholen. De financiering van uitwisselingen van schoolklassen (d.w.z. de reiskosten voor meer dan drie of vier leerlingen) is echter alleen mogelijk binnen het kader van de Comenius-taalprojecten waarvoor momenteel de minimale deelnameleeftijd 14 jaar bedraagt.

Al deze partnerschapsprojecten voor scholen worden op een gedecentraliseerde manier beheerd door een nationaal agentschap voor het Socrates-programma in elk deelnemend land. Elke school die belangstelling heeft voor een Comenius-financiering moet voor meer informatie met haar eigen agentschap contact opnemen. De contactgegevens zijn beschikbaar op de volgende Europa-website: http://europa.eu.int/comm/education/programmes/socrates/nat-esten.html.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/489 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/489

---

(2004/C 84 E/0567)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2421/03

van Kathleen Van Brempt (PSE) aan de Commissie

(21 juli 2003)

Betreft:   Brulkikkers

Volgens natuurverenigingen bedreigen grote kolonies brulkikkers, ook wel stierkikkers genoemd, de Belgische fauna. Aangezien import van buiten de Europese Unie sinds 1997 verboden is, komen de dieren waarschijnlijk het land binnen onder een andere naam. Volgens de natuurorganisaties gebruiken verkopers de naam „reuzenkikkerlarven” en andere namen om brulkikkers Europa binnen te smokkelen en te verkopen in tuincentra en op markten. Deze kikkers verdringen de inheemse soorten.

Is de Europese Commissie op de hoogte van het feit dat er ondanks het EU-verbod brulkikkers worden geïmporteerd?

Wat zijn de maatregelen die de Europese Commissie treft om deze illegale praktijk aan te pakken?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 september 2003)

De Commissie is er niet van op de hoogte dat brulkikkers onder andere namen Europa worden binnengesmokkeld, waar zij aan tuincentra en markten worden verkocht. Een recente studie die in opdracht van de Commissie is uitgevoerd over de toepassing van de verordeningen inzake de handel in wilde dieren en planten in de Unie met betrekking tot soorten die een ecologische bedreiging voor de fauna en de flora in de Unie vormen, komt tot de conclusie dat de Amerikaanse brulkikkers „niet langer meer voor tuinvijvers lijken te worden verkocht”. De Commissie heeft evenmin uit andere bronnen informatie over de onwettige invoer van brulkikkers ontvangen.

Bestrijding van dierensmokkel behoort hoofdzakelijk tot de bevoegdheid van de lidstaten. Als de Commissie evenwel relevante informatie ontvangt over onwettige handel in een soort die voorkomt in de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad (1), kan zij de aandacht van de lidstaten vestigen op kwesties die volgens haar dienen te worden onderzocht.

De Commissie dankt het geachte parlementslid voor deze informatie en zal deze aan de bevoegde Belgische autoriteiten doorgeven.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantesoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer, PB L 61 van 3.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/489 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/489

---

(2004/C 84 E/0568)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2431/03

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(22 juli 2003)

Betreft:   AIDS in de landen van Centraal-Azië

Volgens de Verenigde Naties en hun gespecialiseerde agentschappen en de niet-gouvernementele organisaties die op het gebied van aidsbestrijding actief zijn, verspreidt HIV zich razendsnel in de Centraal-Aziatische landen. Het aantal HIV-gevallen is nog betrekkelijk gering, maar de afgelopen vier à vijf jaar wel exponentieel gegroeid, vooral door intraveneus drugsgebruik (IDU). In Oezbekistan hebben zich naar verluidt in het eerste halfjaar van 2002 bijna evenveel nieuwe HIV-gevallen voorgedaan als in het gehele voorafgaande decennium. Intraveneus drugsgebruik was de oorzaak in 90 % van deze gevallen. Naar verluidt zijn er in het naburige Kirgizstan in 1996 vier HIV-gevallen gesignaleerd. Eind 2002 waren dat er inmiddels 825 waarvan 82 % onder de IDU's. In Kazachstan vormen de IDU's 73 % van de 2870 bekende HIV-gevallen en in Tadzjikistan 73 % van de 45 geregistreerde gevallen. Deze statistieken laten evenwel niet zien hoe vaak HIV werkelijk in de regio voorkomt. De schattingen lopen tot tien keer meer dan officieel wordt gerapporteerd. Dat er zo weinig wordt gerapporteerd komt door het gebrekkige epidemiologische toezicht.

Voor een deel wordt er zoveel drugs gespoten in de regio omdat Centraal-Azië op de route ligt waarlangs in Afghanistan en Pakistan geproduceerde drugs hun weg vinden naar andere markten. Uit onderzoek blijkt dat langs drugsroutes wanneer heroïne aanwezig is, een bepaald percentage van de mensen dit gaat uitproberen en verslaafd raakt. De toenemende HIV-epidemie in de landen van Centraal-Azië kan en moet binnen de perken worden gehouden.

Is de Commissie betrokken bij pogingen om de hoeveelheid drugs te verminderen door in beslagnames en door het invoeren van zware straffen op het in bezit hebben van kleine hoeveelheden waardoor IDU's nog verder ondergronds gaan en het nog moeilijker wordt hun te bereiken en te helpen? Bezint de Commissie zich op de mogelijkheid om drugsverslaafden te behandelen en naalduitwisselingsprogramma's op te zetten in het kader van een evenwichtige benadering van het drugsprobleem?

Vindt de Commissie ook niet dat het tijd is om te evalueren hoe drugs momenteel worden „gecontroleerd” door het prohibitionisme van de drie VN-conventies en de hierop gebaseerde diverse nationale wetgevingen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(18 september 2003)

De huidige strategie van de Unie voor de drugsbestrijding langs de heroïneroutes is vastgesteld overeenkomstig het actieplan voor drugsbestrijding van de Unie voor 2000-2004, waarin duidelijk is aangegeven welke acties in die vijf jaar door de Europese instellingen en door de lidstaten worden ondernomen.

De maatregelen betreffen het terugdringen van de vraag èn van het aanbod, waarbij met nadruk wordt gewezen op de noodzaak van internationale samenwerking en van doeltreffende voorlichting, evaluatie en coördinatie op alle niveaus.

Volgens punt 5 van het actieplan van de Unie over de externe acties beschouwt de Commissie de internationale samenwerking als een bepalende factor in de strijd tegen verdovende middelen. In deze context zal de Commissie bijzondere aandacht besteden aan de belangrijkste drugsroutes naar de Unie.

Overwegende dat Afghanistan ondanks de acties van de internationale gemeenschap om de heroïneproductie te stoppen, nog steeds de belangrijkste heroïneproducent ter wereld is, bestaat het langetermijndoel erin een filtersysteem op te zetten tussen de belangrijkste bron van opiaten en heroïne, Afghanistan, en Europa.

Hiertoe is een aantal programma's voor initiatieven en technische bijstand ingevoerd; dit gebeurde rechtstreeks in het kader van specifieke acties ter bestrijding van verdovende middelen, en ook via complementaire acties ter verscherping van de grenscontroles en van de douanediensten in de Nieuwe Onafhankelijke Staten (NOS), het Balkangebied en Midden- en Oost-Europa.

De Commissie heeft in drie regio's langs de heroïneroutes drie gecoördineerde drugsbestrijdingsprogramma's gelanceerd: het BUMAD-programma (Wit-Rusland, Oekraïne, Moldavië), het SCAD-programma (zuidelijke Kaukasus: Armenië, Azerbeidzjan, Georgië) en het CADAP-programma (Centraal-Azië: Kazachstan, Kirgizstan, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oezbekistan).

Het algemene doel van deze drie programma's bestaat erin het drugsverkeer vanuit deze regio's naar de Unie te beperken of zelfs te verhinderen.

De strategie die wordt toegepast om dat te bereiken bestaat uit drie onderdelen:

| — | bijstandsverlening voor een evenwichtige en complete drugscontrole in de regio: in het kader van elk programma worden specifieke projecten opgezet op vier actieterreinen, die voorwaarde zijn voor doeltreffende en moderne maatregelen ter bestrijding van drugs en van verdovende middelen: a) een aangepast juridisch en institutioneel kader, b) een doeltreffende grenscontrole, c) betrouwbare informatie over het drugsgebruik, en doeltreffende informatieverstrekking over de drugshandel, d) moderne maatregelen tegen drugsgebruik, en terugdringing van de vraag naar drugs en van de effecten daarvan; |
| --- | --- |

—

bijstandsverlening voor een evenwichtige en complete drugscontrole in de regio: in het kader van elk programma worden specifieke projecten opgezet op vier actieterreinen, die voorwaarde zijn voor doeltreffende en moderne maatregelen ter bestrijding van drugs en van verdovende middelen: a) een aangepast juridisch en institutioneel kader, b) een doeltreffende grenscontrole, c) betrouwbare informatie over het drugsgebruik, en doeltreffende informatieverstrekking over de drugshandel, d) moderne maatregelen tegen drugsgebruik, en terugdringing van de vraag naar drugs en van de effecten daarvan;

| — | stimulering van de compatibiliteit tussen de drugsbestrijdingsmaatregelen van de Unie en die van de begunstigde regio: de compatibiliteit wordt gegarandeerd door de methoden en normen van de Unie op het gebied van drugscontrole en -bestrijding te bevorderen. Dit is mogelijk omdat deskundigen van de Unie worden ingeschakeld op de vier actieterreinen. Bovendien worden opleidingen, studiereizen ter plaatse en programma's voor uitwisseling van personeel in de Unie ontwikkeld; |
| --- | --- |

—

stimulering van de compatibiliteit tussen de drugsbestrijdingsmaatregelen van de Unie en die van de begunstigde regio: de compatibiliteit wordt gegarandeerd door de methoden en normen van de Unie op het gebied van drugscontrole en -bestrijding te bevorderen. Dit is mogelijk omdat deskundigen van de Unie worden ingeschakeld op de vier actieterreinen. Bovendien worden opleidingen, studiereizen ter plaatse en programma's voor uitwisseling van personeel in de Unie ontwikkeld;

| — | stimulering van de samenwerking op nationaal en regionaal niveau: de samenwerking tussen de begunstigde landen wordt mogelijk gemaakt doordat het programma coherent is, in die zin dat het geharmoniseerde steun voor de drugscontrole voor de tien betrokken begunstigde landen voorstelt. Terzelfder tijd wordt elk programma aangepast volgens de specifieke nationale kenmerken. In elk project wordt de interinstitutionele samenwerking op nationaal en regionaal niveau gestimuleerd door middel van gezamenlijke opleidingen en studiereizen. |
| --- | --- |

—

stimulering van de samenwerking op nationaal en regionaal niveau: de samenwerking tussen de begunstigde landen wordt mogelijk gemaakt doordat het programma coherent is, in die zin dat het geharmoniseerde steun voor de drugscontrole voor de tien betrokken begunstigde landen voorstelt. Terzelfder tijd wordt elk programma aangepast volgens de specifieke nationale kenmerken. In elk project wordt de interinstitutionele samenwerking op nationaal en regionaal niveau gestimuleerd door middel van gezamenlijke opleidingen en studiereizen.

Verder worden, ter versterking van het effect van deze activiteiten, de drugsbestrijdingsprogramma's in het kader van Tacis in sterke mate gecoördineerd met de parallel daarmee uitgevoerde programma's op het gebied van douane en grenscontrole, d.w.z. BOMCA (Programma grensbeheer in Centraal-Azië).

Het actieprogramma tegen drugs in Centraal-Azië (CADAP) is in januari 2001 van start gegaan met de aanstelling van een coördinator voor de anti-drugs-actie CADAP bij de delegatie van de Commissie te Alma-Ata. Deze coördinator wordt binnenkort vervangen en zal zich bij de coördinator van het BOMCA-programma te Bishkek, Kirgizstan, voegen.

In het kader van de eerste fase van het CADAP-programma, nl. CADAP I, zijn de volgende projecten gesteund, voor een bedrag van EUR 3,5 miljoen:

| — | controle op de vliegvelden: levering van apparatuur en uitrusting voor bewaking en controle, met opleidingsactiviteiten op vier grote vliegvelden van de regio; |
| --- | --- |

—

controle op de vliegvelden: levering van apparatuur en uitrusting voor bewaking en controle, met opleidingsactiviteiten op vier grote vliegvelden van de regio;

| — | informatiesysteem met betrekking tot het gebruik van verdovende middelen: het „NADIN”-project dat momenteel loopt heeft ten doel de landen de capaciteiten te verschaffen om epidemiologische evaluaties van de drugssituatie uit te voeren zodat zij hun eigen preventiebeleid en maatregelen voor behandeling/rehabilitatie kunnen vaststellen; |
| --- | --- |

—

informatiesysteem met betrekking tot het gebruik van verdovende middelen: het „NADIN”-project dat momenteel loopt heeft ten doel de landen de capaciteiten te verschaffen om epidemiologische evaluaties van de drugssituatie uit te voeren zodat zij hun eigen preventiebeleid en maatregelen voor behandeling/rehabilitatie kunnen vaststellen;

| — | naar aanleiding van de recente ontwikkelingen in Afghanistan heeft CADAP 1 de opzet van een nieuw bureau voor drugsbestrijding in Tadzjikistan gesteund; |
| --- | --- |

—

naar aanleiding van de recente ontwikkelingen in Afghanistan heeft CADAP 1 de opzet van een nieuw bureau voor drugsbestrijding in Tadzjikistan gesteund;

| — | verder is in Alma-Ata, bij de delegatie van de Commissie, een coördinatiebureau ingesteld. Dit bureau zal worden overgebracht naar Bishkek om de coördinatie met het nieuwe BOMCA-programma te vergemakkelijken. |
| --- | --- |

—

verder is in Alma-Ata, bij de delegatie van de Commissie, een coördinatiebureau ingesteld. Dit bureau zal worden overgebracht naar Bishkek om de coördinatie met het nieuwe BOMCA-programma te vergemakkelijken.

De tweede fase van het CADAP-programma, nl. CADAP II, waarvoor in het kader van Tacis een bedrag van EUR 4,5 miljoen ter beschikking is gesteld, gaat in het najaar van 2003 van start.

Een jaar later volgt CADAP III, waarvoor EUR 3 miljoen is uitgetrokken.

Dankzij CADAP II en CADAP III kunnen de volgende projecten op gang worden gebracht:

| — | juridische bijstand: met dit project wordt de wetgeving tegen drugs in de regio verbeterd en wordt de operationele capaciteit van de rechters en van de openbare aanklagers op het gebied van gerechtelijke samenwerking (wederzijdse juridische bijstand en gecontroleerde leveringen) versterkt. Bij de tenuitvoerlegging van de activiteiten van dit project wordt een verband gelegd met het programma van de Verenigde Naties voor internationale drugsbestrijding; |
| --- | --- |

—

juridische bijstand: met dit project wordt de wetgeving tegen drugs in de regio verbeterd en wordt de operationele capaciteit van de rechters en van de openbare aanklagers op het gebied van gerechtelijke samenwerking (wederzijdse juridische bijstand en gecontroleerde leveringen) versterkt. Bij de tenuitvoerlegging van de activiteiten van dit project wordt een verband gelegd met het programma van de Verenigde Naties voor internationale drugsbestrijding;

| — | controle op de vliegvelden: dit project sluit aan op de eerste fase van CADAP. Het is bedoeld om op de belangrijkste vliegvelden van de regio inlichtingeneenheden op te zetten voor een betere analyse en uitwisseling van gegevens over drugshandel; uitrusting en opleiding worden verstrekt in het kader van het project; |
| --- | --- |

—

controle op de vliegvelden: dit project sluit aan op de eerste fase van CADAP. Het is bedoeld om op de belangrijkste vliegvelden van de regio inlichtingeneenheden op te zetten voor een betere analyse en uitwisseling van gegevens over drugshandel; uitrusting en opleiding worden verstrekt in het kader van het project;

| — | controle in de havens: met dit project worden in het bijzonder de voorzieningen voor inspecties en voor het verzamelen van informatie in de haven van Aktau (Kazachstan) verbeterd; |
| --- | --- |

—

controle in de havens: met dit project worden in het bijzonder de voorzieningen voor inspecties en voor het verzamelen van informatie in de haven van Aktau (Kazachstan) verbeterd;

| — | posten aan de landgrenzen: met dit project worden de grensposten langs de handelsroutes versterkt. In elk land worden belangrijke grensposten geselecteerd voor steun in de vorm van opleiding of uitrusting, met de bedoeling hun operationele capaciteit te versterken. De tenuitvoerlegging van dit project gebeurt in nauwe samenwerking met het VN-programma voor internationale drugsbestrijding; |
| --- | --- |

—

posten aan de landgrenzen: met dit project worden de grensposten langs de handelsroutes versterkt. In elk land worden belangrijke grensposten geselecteerd voor steun in de vorm van opleiding of uitrusting, met de bedoeling hun operationele capaciteit te versterken. De tenuitvoerlegging van dit project gebeurt in nauwe samenwerking met het VN-programma voor internationale drugsbestrijding;

| — | inlichtingensysteem voor de politiediensten: met dit project wordt de ontwikkeling van het inlichtingensysteem binnen de diensten voor rechtshandhaving van de regio gesteund; zo zou de drugshandel doeltreffender moeten kunnen worden bestreden; |
| --- | --- |

—

inlichtingensysteem voor de politiediensten: met dit project wordt de ontwikkeling van het inlichtingensysteem binnen de diensten voor rechtshandhaving van de regio gesteund; zo zou de drugshandel doeltreffender moeten kunnen worden bestreden;

| — | preventie in de gevangenissen: met dit project wordt het vaststellen van maatregelen voor preventie, behandeling, rehabilitatie en herintegratie in verschillende penitentiaire inrichtingen in Centraal-Azië bevorderd. Ook is het de bedoeling dat de door de autoriteiten op gang gebrachte preventiemaatregelen worden gesteund. |
| --- | --- |

—

preventie in de gevangenissen: met dit project wordt het vaststellen van maatregelen voor preventie, behandeling, rehabilitatie en herintegratie in verschillende penitentiaire inrichtingen in Centraal-Azië bevorderd. Ook is het de bedoeling dat de door de autoriteiten op gang gebrachte preventiemaatregelen worden gesteund.

Bovendien is de Commissie een van de belangrijkste deelnemers en bijdragers aan het Fonds van de Verenigde Naties voor de bestrijding van de grote endemieën AIDS, tuberculose en malaria; met de financiële bijdragen uit dit Fonds worden de door de getroffen landen ondernomen acties, met inbegrip van die van de landen in Centraal-Azië, gesteund.

Verder heeft de Commissie, meer in het algemeen, haar programma's voor plaatselijke ontwikkeling in Centraal-Azië toegespitst de Kirgizische en Tadzjiekse gebieden van de Ferghana-vallei, belangrijke transitgebieden waar de bevolking door de grote armoede aldaar nog sneller het slachtoffer wordt van drugshandel en -handelaren.

Tot slot zij opgemerkt dat de Gemeenschap geen partij is bij de verdragen van de Verenigde Naties op het gebied van drugs (afgezien van artikel 12 van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen van 1988, dat betrekking heeft op chemische grondstoffen); het is dus aan de lidstaten om, in voorkomend geval, wijzigingen op die verdragen voor te stellen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/492 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/492

---

(2004/C 84 E/0569)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2445/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(22 juli 2003)

Betreft:   Illegale import van uit het oerwoud afkomstig vlees

Kan de Commissie mededelen welke hoeveelheden uit het oerwoud afkomstig vlees illegaal in de lidstaten worden ingevoerd, hoe deze hoeveelheden zich de afgelopen tijd hebben ontwikkeld, van welke diersoorten het vlees afkomstig is, waar het vandaan komt en wat de bestemming is, welke vervoersroutes en -methoden worden gebruikt en welke hoeveelheden worden ontdekt?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(15 september 2003)

De Commissie betreurt het dat de door het geachte parlementslid gevraagde informatie niet beschikbaar is. Er zijn vrijwel nooit statistische gegevens beschikbaar over illegale invoer.

De Commissie beschikt wel over informatie over legaal ingevoerde soorten van de CITES (1) lijst, aangezien importeurs verplicht zijn hun overheden in kennis te stellen en vergunningen of kennisgevingen te overleggen. De invoer van diersoorten van de CITES-lijst als vlees voor consumptie is echter verboden en importeurs zullen niet toegeven dat zij de regels overtreden.

Het is evenmin mogelijk om de gevraagde informatie af te leiden uit het aantal inbeslagnames, aangezien er geen betrouwbare methode bestaat om vast te stellen hoeveel waar in beslag is genomen ten opzichte van de totale illegale invoer — smokkelwaar buiten het systeem om wordt nooit geregistreerd. Wat oerwoudvlees betreft, hebben sinds 1999 slechts twee inbeslagnames plaatsgevonden.

---

(1)  Convention on International Trade in Endangered Species (Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde soorten).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/493 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/493

---

(2004/C 84 E/0570)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2496/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(25 juli 2003)

Betreft:   Afwijkingen op de mondiale lopende rekening

Kan de Commissie voor afgelopen jaar een raming en voor dit jaar een prognose geven van de omvang van de afwijkingen op de mondiale lopende rekening, uitgedrukt in euro en als percentage van het BBP? Kan zij toelichten waarom deze afwijking naar haar mening bestaat en mededelen of zij van mening is dat niet geregistreerde ontvangsten uit buitenlandse handel in enkele of alle lidstaten hiervan de reden zijn? Zo ja, wat is de waarschijnlijke omvang van de te geringe registratie en is er reden om aan te nemen dat deze per lidstaat eventueel kan verschillen? Welke gevolgen zou deze te geringe registratie voor de lidstaten kunnen hebben voor de waargenomen balans van de lopende rekeningen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(3 september 2003)

De Commissie maakt geen schattingen van de omvang van de afwijking van de mondiale lopende rekening. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) is de enige internationale organisatie die voldoende informatie heeft om dergelijke schattingen te maken.

De meest recente cijfers over de afwijking van de mondiale lopende rekening, berekend door het IMF, hebben betrekking op 2001. De afwijking bedroeg toen in totaal 131,1 miljard euro. Uitgaande van de schatting die de Wereldbank van het bruto binnenlands product (bbp) voor 2001 (34 748 miljard euro) heeft gemaakt, komt deze afwijking overeen met 0,38 % van het mondiale bbp. De gemiddelde afwijking voor de periode 1995-2001 bedroeg — 49,4 miljard euro. In alle jaren, behalve in 1997, vertoonde deze afwijking een minteken.

Wat de bijdrage van de lidstaten aan de mondiale asymmetrie betreft, heeft de Commissie (Eurostat) alleen de omvang van de in de betalingsbalans van de Unie waargenomen asymmetrieën tot haar beschikking (1). In 2001 bedroegen de asymmetrieën in de lopende intra-EU-rekening 34,3 miljard euro (0,39 % van het bbp van de Unie). De afwijking is positief, wat betekent dat de gemelde activa de gemelde passiva in de betalingsbalans van de Unie overtreffen. Voorlopigeresultaten voor 2002 wijzen op een afwijking van 31,4 miljard euro. Deze positieve afwijking is een structureel kenmerk van het saldo van de lopende intra-EU-rekening over de periode 1995-2001. Over die periode vertoonde het saldo van de lopende intra-EU-rekening een gemiddelde positieve afwijking van 42,5 miljard euro.

Nadere gegevens zijn te vinden in twee bijlagen die rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement worden gestuurd.

---

(1)  Uitgebreidere informatie is beschikbaar in Eurostat, 2002. Asymmetries of Current account in the intra-UE balance of payments, Working Papers and studies (http://europa.eu.int/comm/eurostat/Public/datashop/print-catalogue/EN?catalogue=Eurostat&collection=12-Working % 20papers % 20and % 20studies&product=KS-AO-02-004-_-N-EN).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/493 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/493

---

(2004/C 84 E/0571)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2503/03

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Autoverhuurbedrijven

Uit talloze brieven van burgers uit mijn kiesdistrict blijkt dat zij bij het vooraf boeken van het type „alles inclusief”-huurauto geconfronteerd worden met het feit dat zij extra kosten moeten betalen die de totale kosten van de autohuur dramatisch omhoog jagen.

Heeft de Commissie meer van dit soort klachten ontvangen over de prijzen van huurauto's, met name over de transparantie van prijzen en het steeds vaker voorkomend fenomeen dat brandstof door sommige autoverhuurbedrijven ver boven de marktprijs wordt verkocht?

Heeft de Commissie in het recente verleden contact gehad met autoverhuurbedrijven? Zo ja, welke kwesties kwamen toen ter sprake?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(12 september 2003)

Een bedrijfspraktijk die de consumenten bedriegt ten aanzien van de werkelijke kosten van een dienst, is onverenigbaar met de geest van artikel 153 van het EG-Verdrag, waarin onder meer de nadruk wordt gelegd op het recht van de consumenten op voorlichting, dat altijd een van de voornaamste aandachtspunten bij de bescherming van de consumenten in de Unie is geweest. Het probleem van de „alles inclusief”-huurauto's is tot dusver echter nog niet specifiek onder de aandacht van de Commissie gebracht.

Momenteel is het op grond van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 (1), als gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (2), inzake misleidende en vergelijkende reclame onwettig consumenten te misleiden ten aanzien van de prijs van een dienst (artikel 3, onder b)). Bovendien kunnen prijsverhogingen in contractuele bedingen oneerlijk zijn op grond van Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (3). De indicatieve en niet-exhaustieve lijst in de bijlage bij de richtlijn omvat uitdrukkelijk contractuele bedingen die voorzien in prijsverhogingen zonder dat de consument het overeenkomstige recht heeft om de overeenkomst op te zeggen, indien de eindprijs te hoog is ten opzichte van de overeengekomen prijs (punt 1, onder 1)) (1).

Autoverhuurbedrijven hebben de vraag gesteld of Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (4) volledig van toepassing is op hun sector. Overeenkomstig artikel 3, lid 2, tweede streepje, gelden sommige bepalingen van de richtlijn niet voor onder meer overeenkomsten voor vervoer. Er is bij het Europees Hof van Justitie pas een zaak aanhangig gemaakt waarbij wordt gevraagd of autohuurovereenkomsten onder de richtlijn vallen (EasyCar (UK) Ltd, C-336/03). Deze zaak is nu in behandeling.

Meer algemeen heeft de Commissie grote inspanningen geleverd om oneerlijke bedrijfspraktijken aan te pakken. Deze inspanningen hebben zeer recentelijk het voorstel voor een richtlijn betreffende oneerlijke „business-to-consumer”-handelspraktijken op de interne markt (richtlijn oneerlijke handelspraktijken) (5) opgeleverd. Door die richtlijn zullen, als ze eenmaal is goedgekeurd, oneerlijke handelspraktijken die bijvoorbeeld misleidend zijn, onwettig worden verklaard. Artikel 6, lid 1, onder c), van de voorgestelde richtlijn vermeldt als misleidende praktijk uitdrukkelijk het bedriegen van de consument met betrekking tot de berekening van de prijs.

---

(1)  PB L 250 van 19.9.1984.

(2)  PB L 290 van 23.10.1997.

(3)  PB L 95 van 21.4.1993.

(4)  PB L 144 van 4.6.1997.

(5)  COM(2003)356 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/494 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/494

---

(2004/C 84 E/0572)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2526/03

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(29 juli 2003)

Betreft:   Eierproducenten in de Europese Unie

Is de Commissie op de hoogte van de ernstige bezorgdheid onder eierproducenten in de Europese Unie naar aanleiding van het feit dat hun bestaan wordt bedreigd door een combinatie van nieuwe wetgeving inzake het welzijn van kippen en de mogelijke uitbreiding van de import van eieren overeenkomstig de voorwaarden van de huidige WTO-ronde?

Welke maatregelen neemt de Europese Commissie om te zorgen voor eerlijke concurrentieomstandigheden in de internationale eierhandel en om de eierproducenten in de Europese Unie in voldoende mate schadeloos te stellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 september 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-l625/03 van mevrouw Jackson (1).

---

(1)  PB C 33 E van 6.2.2004, blz. 147.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/495 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/495

---

(2004/C 84 E/0573)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2572/03

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(6 augustus 2003)

Betreft:   Schendingen van de godsdienstvrijheid van leden van de pinkstergemeente, baptisten, katholieken, orthodoxen en getuigen van Jehova in Georgië

Gezien de volgende feiten:

| — | In de afgelopen vier jaar is er in Georgië sprake van geweldpleging zonder weerga door „burgerwachten” jegens religieuze minderheden. |
| --- | --- |

—

In de afgelopen vier jaar is er in Georgië sprake van geweldpleging zonder weerga door „burgerwachten” jegens religieuze minderheden.

| — | Leden van de pinkstergemeente, baptisten, katholieken, orthodoxen en getuigen van Jehova zijn het slachtoffer van aanvallen door menigten, die worden georganiseerd door zelfbenoemde orthodoxe „burgerwachten”. |
| --- | --- |

—

Leden van de pinkstergemeente, baptisten, katholieken, orthodoxen en getuigen van Jehova zijn het slachtoffer van aanvallen door menigten, die worden georganiseerd door zelfbenoemde orthodoxe „burgerwachten”.

| — | Hoewel in de afgelopen vier jaar meer dan 100 aanvallen tegen religieuze minderheden zijn gepleegd, en de burgers en de politie heel goed weten wie hiervoor verantwoordelijk is, is nooit iemand in staat van beschuldiging gesteld. |
| --- | --- |

—

Hoewel in de afgelopen vier jaar meer dan 100 aanvallen tegen religieuze minderheden zijn gepleegd, en de burgers en de politie heel goed weten wie hiervoor verantwoordelijk is, is nooit iemand in staat van beschuldiging gesteld.

| — | Zelfs de Anglicaanse aartsbisschop Rowan Williams en paus Johannes Paulus II hebben het religieuze geweld in Georgië veroordeeld. |
| --- | --- |

—

Zelfs de Anglicaanse aartsbisschop Rowan Williams en paus Johannes Paulus II hebben het religieuze geweld in Georgië veroordeeld.

| — | Op 15 juni jongstleden is in het dorp Akhalsopeli een baptistenkerk verwoest. De baptisten wijzen de beschuldigingen van de gouverneur van het district Oost-Georgië van de hand dat de baptisten zelf hun kerk in brand zouden hebben gestoken. De dorpsbewoners hebben de baptisten ermee gedreigd dat zij geen vergunning zullen krijgen om hun kerk weer op te bouwen en dat, indien zij dit toch doen, de kerk opnieuw zal worden verwoest. |
| --- | --- |

—

Op 15 juni jongstleden is in het dorp Akhalsopeli een baptistenkerk verwoest. De baptisten wijzen de beschuldigingen van de gouverneur van het district Oost-Georgië van de hand dat de baptisten zelf hun kerk in brand zouden hebben gestoken. De dorpsbewoners hebben de baptisten ermee gedreigd dat zij geen vergunning zullen krijgen om hun kerk weer op te bouwen en dat, indien zij dit toch doen, de kerk opnieuw zal worden verwoest.

| — | Op 13 juli hebben orthodoxe burgerwachten in Tiflis het de zesde opeenvolgende zondag onmogelijk gemaakt dat in een kerk van de pinkstergemeente bijeenkomsten worden gehouden door het huis te omsingelen waar de bijeenkomst zou worden gehouden. Zij schreeuwden „Russen ga terug naar Rusland en doe daar waar jullie zin in hebben”. Pastor Kalutsky heeft bericht dat de betogers hem hadden gezegd dat zij orthodox zijn en dat de reden van de blokkade het verhinderen van niet-orthodoxe geloofsmanifestaties is. |
| --- | --- |

—

Op 13 juli hebben orthodoxe burgerwachten in Tiflis het de zesde opeenvolgende zondag onmogelijk gemaakt dat in een kerk van de pinkstergemeente bijeenkomsten worden gehouden door het huis te omsingelen waar de bijeenkomst zou worden gehouden. Zij schreeuwden „Russen ga terug naar Rusland en doe daar waar jullie zin in hebben”. Pastor Kalutsky heeft bericht dat de betogers hem hadden gezegd dat zij orthodox zijn en dat de reden van de blokkade het verhinderen van niet-orthodoxe geloofsmanifestaties is.

Kan de Commissie, aangezien er uitstekende samenwerkingsbetrekkingen tussen de Europese Unie en Georgië bestaan, mededelen of zij van de uiteengezette feiten op de hoogte is? Welke initiatieven zouden volgens haar in het kader van de samenwerkingsbetrekkingen een serieus en doeltreffend instrument vormen om Georgië ertoe te bewegen de vrijheid van godsdienst te eerbiedigen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(15 september 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op zijn schriftelijke vraag E-2257/03 (1).

---

(1)  Zie blz. 483.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/496 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/496

---

(2004/C 84 E/0574)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2681/03

van Robert Goebbels (PSE) aan de Commissie

(10 september 2003)

Betreft:   Homologatie in België van in Luxemburg behaalde einddiploma's secundair onderwijs

Op haar internetsite deelt de Luxemburgse overheid mede dat, naar aanleiding van een tussenkomst van de Europese Commissie, de Franse Gemeenschap van België de houders van een Luxemburgs einddiploma secundair of secundair-technisch onderwijs of van een Luxemburgs diploma van technicus vanaf het academiejaar 2003-2004 opnieuw verplicht hun diploma door de Belgische autoriteiten te laten homologeren om zich in dit land aan een universiteit of hogeschool te kunnen inschrijven.

Afgezien van het feit dat de Luxemburgse studenten tot op heden niet met deze administratieve last werden gekweld, blijkt bovendien dat wie zich voor het eerst aan een Belgische universiteit wil inschrijven voor het academiejaar 2003-2004 — en dus reeds zijn dossier heeft ingediend — van de Franse Gemeenschap nog steeds niet de homologatie van zijn of haar einddiploma secundair onderwijs heeft gekregen. Bijgevolg lopen deze jongeren het risico dat ze zich het komende academiejaar niet aan een Belgische onderwijsinstelling kunnen inschrijven. Nochtans heeft een deel van de betrokken studenten reeds geld geïnvesteerd in de voorbereiding van hun universitaire studies (logies, huurwaarborg, enz).

Kan de Commissie mededelen hoe de situatie precies is?

Is zij van plan bij de Belgische autoriteiten tussenbeide te komen om ervoor te zorgen dat de betrokken Luxemburgse studenten zich nog tijdig kunnen inschrijven?

Waarom worden de Luxemburgse studenten opnieuw verplicht hun diploma's te laten homologeren, terwijl ze in het verleden gelijkgesteld waren met de Belgische studenten?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(27 oktober 2003)

Naar aanleiding van klachten van onderdanen van andere lidstaten, maar ook van Belgische onderdanen die het Franse baccalaureaatsdiploma bezitten, heeft de Commissie in 1999 de aandacht van de Belgische regering gevestigd op de verenigbaarheid met het EG-Verdrag, met name met de artikelen 12, 149 en 150, van de wetgeving en de administratieve praktijk van de Franse Gemeenschap met betrekking tot de toegang tot het hoger onderwijs door houders van in andere lidstaten behaalde middelbareschooldiploma's.

De Commissie heeft een inbreukprocedure ingeleid omdat onderdanen van andere lidstaten alleen toegang krijgen tot bepaalde studierichtingen van het hoger onderwijs in België (geneeskunde, farmacie enz.) als zij slagen in een geschiktheidsexamen, het zogenaamde maturiteitsexamen, terwijl leerlingen met een Belgisch middelbareschooldiploma dit examen niet hoeven af te leggen.

De Commissie is van mening dat deze voorwaarde in strijd is met artikel 12 van het EG-Verdrag, juncto de artikelen 149 en 150 van het EG-Verdrag. Het recht op gelijke behandeling van de onderdanen van andere lidstaten inzake de toegang tot onderwijs en beroepsopleiding is bevestigd door het arrest van het Hof van 13 februari 1985 (Gravier 293/83). In dit arrest bevestigt het Hof dat dit recht, wil het nuttig effect ervan niet verloren gaan, noodzakelijkerwijs ook het recht inhoudt dat een leerling, wanneer zijn of haar diploma eenmaal als gelijkwaardig is erkend omdat het een studieniveau afsluit dat ten minste gelijk is aan dat van een gelijkwaardige studie in België, voor de toegang tot het hoger onderwijs niet onderworpen wordt aan voorwaarden die niet gelden voor leerlingen die hun diploma in België hebben behaald, zoals het afleggen van een aanvullend „maturiteitsexamen”.

Aangezien de Belgische autoriteiten geen maatregelen hebben genomen om een einde te stellen aan deze situatie, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 226 van het EG-Verdrag actie ondernomen tegen België.

In zijn verweerschrift heeft België aangegeven dat het de wetgeving van de Franse Gemeenschap op twee punten heeft gewijzigd om een einde te stellen aan deze situatie: artikel 1 van het Koninklijk Besluit (KB) van 20 juli 1971 is gewijzigd en het stelsel waarbij Luxemburgse diploma's sinds 1999 automatisch werden gelijkgesteld, is ingetrokken.

De Commissie is van mening dat de wijziging van het KB van 1971 volstond om een einde te stellen aan de vastgestelde inbreuk.

Volgens de Commissie was het echter logischer geweest als België was nagegaan in welke mate onderdanen van andere lidstaten ook een automatische gelijkstelling van hun middelbareschooldiploma konden genieten, zoals Luxemburgse onderdanen. Door de afschaffing van de automatische gelijkstelling voor Luxemburgse onderdanen wordt in de praktijk een administratieve voorwaarde gesteld die in het verleden reeds als niet-noodzakelijk is bestempeld.

De Commissie heeft geen klachten ontvangen van onderdanen uit andere lidstaten die zich voor het academiejaar 2003-2004 aan een Belgische universiteit willen inschrijven en hiervoor hun middelbareschooldiploma door de Franse Gemeenschap moeten laten homologeren. De Commissie verzoekt het geachte parlementslid haar alle inlichtingen hieromtrent mee te delen.

Indien uit concrete klachten blijkt dat Luxemburgse studenten (of studenten uit een andere lidstaat) een administratieve procedure moeten doorlopen die redelijkerwijs niet in verhouding staat tot het doel dat met de gelijkwaardigheidsprocedure werd nagestreefd, vormt deze administratieve procedure een obstakel voor de mobiliteit van studenten en kan de Commissie krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag een nieuwe inbreukprocedure tegen België inleiden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/497 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/497

---

(2004/C 84 E/0575)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2817/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(18 september 2003)

Betreft:   Nieuwe Griekse luchtvaartmaatschappij

Op 29 augustus heeft de Griekse minister van verkeer, de heer Christos Verelis, in het Griekse Parlement een wetswijziging ingediend en daarmee de oprichting van de nieuwe Griekse luchtvaartmaatschappij aangekondigd, die Olympic Airlines zal heten. Deze nieuwe maatschappij zal uitsluitend vlieg activiteiten verzorgen, die ontstaan uit de fusie van de desbetreffende afdelingen van Olympic Airlines, Olympic Airways en Macedonian Airlines. Verder werd medegedeeld dat Olympic Airlines een personeelsbestand van 1 850 personen en een bedrijfskapitaal van 140 miljoen euro zal hebben. De minister verklaarde tevens dat het wettelijk kader voor de oprichting van de nieuwe maatschappij wordt geboden door Macedonian Airlines en dat de gevolgde procedure voor de afscheiding van de vliegafdeling blijkbaar volkomen in overeenstemming is met de communautaire en de nationale regelgeving.

| 1. | Werd de Commissie tijdens de procedure tot oprichting van de nieuwe luchtvaartmaatschappij regelmatig ingelicht, zoals de Griekse regering beweert? |
| --- | --- |

1.

Werd de Commissie tijdens de procedure tot oprichting van de nieuwe luchtvaartmaatschappij regelmatig ingelicht, zoals de Griekse regering beweert?

| 2. | In welke mate is deze oplossing volgens de Commissie verenigbaar met het communautair recht en hoe zeker zijn de werknemers van hun baan bij deze nieuwe maatschappij? |
| --- | --- |

2.

In welke mate is deze oplossing volgens de Commissie verenigbaar met het communautair recht en hoe zeker zijn de werknemers van hun baan bij deze nieuwe maatschappij?

| 3. | Hoe denkt de Commissie in deze aangelegenheid op te treden, en wanneer? |
| --- | --- |

3.

Hoe denkt de Commissie in deze aangelegenheid op te treden, en wanneer?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(20 oktober 2003)

De Commissie heeft regelmatig contacten gehad met de Griekse autoriteiten over het privatiseringsproject van Olympic Airways. De informatie die ze hierover heeft ontvangen, is echter vrij onvolledig. Om de informatieoverdracht vlotter te laten verlopen en naar aanleiding van de stemming over de privatiserings- wet op 5 september 2003, heeft de Commissie op 8 september 2003 een beschikking aangenomen om Griekenland te verplichten kennis te geven van alle belangrijke informatie over de privatisering van Olympic Airways. Op 11 september 2003 hebben de Griekse autoriteiten een antwoord naar de Commissie gestuurd. Dit antwoord wordt momenteel bestudeerd.

Aangezien de Commissie niet over alle elementen met betrekking tot de privatisering beschikt, kan ze zich niet uitspreken over de vraag of de door de Griekse autoriteiten geplande operatie overeenkomstig het Gemeenschapsrecht verloopt. Daarenboven zijn ook de sociale aspecten van het privatiseringsplan en de wijze waarop bepaalde activiteiten die niet door de nieuwe maatschappij worden voortgezet zullen worden afgestoten, op dit moment niet bekend.

De Commissie onderhoudt nog steeds nauwe contacten met de Griekse autoriteiten, die zich ertoe verbonden hebben het definitieve privatiseringsproject vóór de uitvoering ervan aan de Commissie mee te delen, zodat zij zich kan uitspreken over de overeenstemming ervan met het Gemeenschapsrecht.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/498 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/498

---

(2004/C 84 E/0576)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2861/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(26 september 2003)

Betreft:   Genetisch gemodificeerde gewassen

Op 2 september 2003 zei commissaris Wallström, in antwoord op een verzoek van Oostenrijk om de teelt van genetisch gemodificeerde gewassen te verbieden in de deelstaat Opper-Oostenrijk, dat ze er vanzelfsprekend alle begrip voor had dat de Oostenrijkse instanties bekommerd zijn om de bescherming van het milieu en de volksgezondheid. De commissaris heeft er geen moeite mee te erkennen dat coëxistentie een belangrijke kwestie is die moet worden aangekaart, maar ze wijst er niettemin op dat het hier gemeenschappelijke problemen betreft, die in verschillende regio's van Europa voorkomen, en waarvoor binnen het bestaande juridische kader een uitvoerbaar antwoord kan worden gevonden.

Zou de Commissie kunnen verduidelijken wat volgens haar een „uitvoerbaar antwoord” inhoudt voor regio's als Opper-Oostenrijk en het zuidwesten van Engeland, waar de biologische landbouw een belangrijke agrarische sector is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 november 2003)

De Commissie is zich ten volle bewust van de noodzaak coëxistentie te waarborgen tussen conventionele, organische en genetisch gemodificeerde gewassen. Dit blijkt uit de toezegging van de Commissie in het kader van actie nr. 17 van haar mededeling „Biowetenschappen en biotechnologie — Een strategie voor Europa (1), coëxistentie aan de orde te stellen”.

Onder de huidige omstandigheden is het belangrijk erop te wijzen dat de bescherming van de menselijke gezondheid en van het milieu meegenomen wordt en altijd meegenomen is bij de risicobeoordeling in het kader van de wetgeving waarmee toestemming wordt gegeven voor genetisch gemodificeerde organismen (GGO's). Indien er tijdens deze beoordeling een onacceptabel risico voor de menselijke gezondheid of voor het milieu werd vastgesteld, werd er ofwel geen goedkeuring voor dat GGO verstrekt of werd de toestemming verleend onder bepaalde voorwaarden om dat risico aan te pakken.

Aangezien uitsluitend GGO's waarvoor een vergunning is verleend in de EU kunnen worden geteeld en aangezien de milieu- en gezondheidsaspecten vallen onder Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG (2) van de Raad, hebben de aanhangige kwesties die nog aangepakt moeten worden in de context van coëxistentie betrekking op economische aspecten (monetaire verliezen) die verband houden met de vermenging van genetisch gemodificeerde en niet-genetisch gemodificeerde gewassen.

Een nieuw artikel om coëxistentie vanuit dit perspectief aan de orde te stellen zal in Richtlijn 2001/18/EG worden geïntroduceerd om lidstaten in staat te stellen geschikte maatregelen te nemen ter voorkoming van de onbedoelde aanwezigheid van GGO's in andere producten. Dit artikel werd goedgekeurd in het kader van onderhandelingen in tweede lezing van het voorstel (3) inzake genetisch gemodificeerd voedsel en genetisch gemodificeerde voeding.

Het staat lidstaten echter niet vrij willekeurig maatregelen te nemen. De maatregelen moeten in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving en met de beginselen van de gemeenschappelijke markt. Lidstaten mogen bijvoorbeeld geen inbreuk maken op artikel 22, onder a), van Richtlijn 2001/18/EG, waarin staat dat de lidstaten het in de handel brengen van toegestane GGO's niet mogen verbieden, beperken of verhinderen.

Daarnaast heeft de Commissie in juli 2003 een aanbeveling opgesteld inzake richtsnoeren voor coëxistentie (4) teneinde de lidstaten bij te staan bij de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van passende maatregelen. Het „sleutelwoord” voor de voorgestelde coëxistentiemaatregelen is proportionaliteit, wat betekent dat de maatregelen in verhouding moeten staan tot het doel dat zij moeten realiseren.

Derhalve bieden de richtsnoeren de noodzakelijke aanbevelingen om coëxistentie aan te pakken. Met betrekking tot economische risico's bevatten de richtsnoeren de beginselen op basis waarvan de lidstaten en hun regio's te werk kunnen gaan bij het nemen van nationale maatregelen, evenals een indicatieve lijst van beheersmaatregelen die, afhankelijk van plaatselijke of regionale factoren, ten uitvoering gelegd kunnen worden. Tot deze maatregelen behoren bijvoorbeeld isolatieafstanden tussen velden, bufferzones of pollenbarrières, gewaswisseling en aanplantingsregelingen voor verschillende bloeiperioden, enz.

De Commissie heeft geen bezwaar tegen vrijwillige plaatselijke afspraken tussen boeren onderling en tussen boeren en de industrie om de afwezigheid van genetisch gemodificeerde gewassen te waarborgen. Coëxistentie is geen nieuwe kwestie in de landbouw en boeren beschikken over ruime ervaring met de toepassing van praktijken op het gebied van landbouwkundig bedrijfsbeheer om te zorgen voor zuiverheidsnormen bij de productie van zaden of om landbouwproductielijnen te scheiden. Specifieke gewasvariëteiten, die „kwaliteitseigenschappen” opleveren, worden bijvoorbeeld geteeld op grond van vrijwillige afspraken tussen aangrenzende boeren en contractuele verplichtingen.

Dit is wat het „uitvoerbaar antwoord” inhoudt waarnaar het voor het milieu bevoegde lid van de Commissie op 2 september 2003 verwees.

---

(1)  COM(2003)96 def.

(2)  PB L 106 van 17.4.2001.

(3)  PB C 304 E van 30.10.2001.

(4)  PB L 189 van 29.7.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/499 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/499

---

(2004/C 84 E/0577)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3042/03

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Plaatsing van telecommunicatiemasten

Door de snelle uitbreiding van de telecommunicatiesector is er meer behoefte aan zendmasten. Heeft de Europese Commissie, met het oog op de betere bekendheid met de mogelijke gezondheidsrisico's, richtsnoeren uitgevaardigd betreffende de locatie van deze masten? Zo niet, is het de Commissie bekend of bepaalde lidstaten dergelijke richtsnoeren hebben uitgevaardigd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 november 2003)

De plaatsing van zendmasten voor mobiele telefonie is een kwestie die, zoals het geachte parlementslid vermeldt, aanleiding blijft geven tot ongerustheid onder de bevolking. De Commissie heeft reeds diverse parlementaire vragen over dit thema ontvangen (bv. E-l155/03 van de heer Mauro en de heer Gargani (1), E-2821/02 van de heer Maaten (2), E-2900/02 van mevrouw Breyer (3) en E-2901/02 van mevrouw Breyer (4)).

Op 12 juli 1999 heeft de Raad Aanbeveling 1999/519/EEG aan de lidstaten betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden van 0 Hz — 300 GHz (5).goedgekeurd. Volledige inachtneming van de in de aanbeveling opgenomen basisrestricties en referentieniveaus garandeert de gebruikers een hoog niveau van bescherming tegen de acute en langetermijneffecten van niet-ioniserende straling voor het hele spectrum. De aanbevolen grenswaarden omvatten een veiligheidsfactor van 50 om mogelijke langetermijneffecten in het hele frequentiegebied te bestrijken en moeten ook beschermen tegen nog niet gedocumenteerde niet-thermische effecten.

In het op 30 oktober 2001 uitgebrachte advies van het Wetenschappelijk Comité van de Commissie voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu over de gezondheidseffecten in verband met de blootstelling aan elektromagnetische velden wordt de geldigheid van de in de aanbeveling van de Raad opgenomen grenswaarden voor radiofrequenties en microgolven bevestigd. Dit advies is ook in overeenstemming met andere nationale en internationale beoordelingen van de wetenschappelijke literatuur op dit gebied.

De publieke perceptie van de aan zendmasten verbonden risico's staat niet in verhouding tot de gemeten blootstellingsniveaus. Dit lijkt vooral toe te schrijven aan het feit dat de laatste jaren in buitengewoon snel tempo GSM-netwerken zijn opgericht, in veel gevallen zonder dat het publiek werd geraadpleegd.

Uit metingen in diverse lidstaten is gebleken dat het niveau waaraan de bevolking wordt blootgesteld, onder de door de Raad aanbevolen waarden ligt (normaliter met een factor 100 tot 100 000). Doorgaans is de veiligheidszone rond masten horizontaal zo'n vier (voor de meeste basisstations met een laag vermogen in bebouwde gebieden) à tien (voor basisstations met een hoog vermogen op het platteland) meter en verticaal minder dan een meter. In normale omstandigheden bevindt de bevolking zich er echter veel verder vanaf. Omdat de blootstelling afneemt met het kwadraat van de afstand, is de in de praktijk gemeten blootstelling gering. De blootstellingsniveaus van GSM's en bijvoorbeeld die in de nabijheid van omroepzenders, waarvan er veel al jarenlang in gebruik zijn, zijn veel hoger.

De Commissie is op de hoogte van lokale installatievoorschriften in sommige lidstaten, waardoor zogenaamde „veiligheidsafstanden” van 500 meter en meer verplicht worden gesteld. Uit het bovenstaande kan worden geconcludeerd dat deze voorschriften niet op wetenschappelijke argumenten zijn gebaseerd. De meeste lidstaten baseren hun gezondheidsvoorschriften op de aanbeveling van de Raad en eisen dat zendmasten aan die grenswaarden voldoen.

De Commissie heeft de Europese normalisatieorganisaties opdracht gegeven geharmoniseerde Europese normen op te stellen aan de hand waarvan kan worden aangetoond dat zendmasten de bevolking niet blootstellen aan waarden die boven de door de Raad aanbevolen grenswaarden liggen. De eerste van deze normen (EN 50385) heeft al kracht van wet gekregen in het kader van Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (6), die de fabrikanten verplicht ervoor te zorgen dat hun producten geen gevaar voor de gezondheid opleveren wanneer ze voor het beoogde doel worden gebruikt. Er wordt ook gewerkt aan normalisatie van de methoden om te bepalen binnen welke zone rond basisstations de aanbevolen grenzen worden overschreden en aan normalisatie van de methoden voor in-situmetingen.

Hoewel grenswaarden en normen beschikbaar zijn, die voorzover wij weten onze burgers beschermen tegen mogelijke schadelijke gevolgen voor de gezondheid, volgt de Commissie van nabij het wetenschappelijk onderzoek op dit gebied, dat door haar ook wordt gefinancierd, en indien nodig zal zij inspelen op nieuwe wetenschappelijke bewijzen waarmee tot dusver geen rekening is gehouden.

Afgaande op de beste beschikbare wetenschappelijke gegevens kan worden geconcludeerd dat GSM-antennes die voldoen aan de veiligheidsniveaus in de aanbeveling van de Raad, geen gevaar voor de gezondheid opleveren.

---

(1)  PB C 301 E van 5.12.2002.

(2)  PB C 192 E van 14.8.2003, blz. 77.

(3)  PB C 110 E van 8.5.2003.

(4)  PB C 161 E van 10.7.2003, blz. 52.

(5)  PB L 199 van 30.7.1999.

(6)  PB L 91 van 7.4.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/501 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/501

---

(2004/C 84 E/0578)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3109/03

van Phillip Whitehead (PSE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Gehydrogeneerde vetten

Is de Commissie, gezien de bezwaren die zijn geuit met betrekking tot de veiligheid van gehydrogeneerde vetten, bereid een initiatief te nemen in het kader waarvan de eventuele gezondheidsrisico's van gehydrogeneerde vetten duidelijk worden vermeld bij de etikettering van producten? Kan zij bovendien mededelen of is overwogen om deze stof helemaal te verbieden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(14 november 2003)

Door harding worden plantaardige en dierlijke oliën omgezet in vaste, verzadigde vetten. Samen met andere processen, zoals de ontgeuring van oliën en vetten, wijzigt harding de vorm van vetmoleculen. De natuurlijke configuratie van vetzuurmoleculen, de cis-configuratie, verandert daarbij vaak in een zogenaamde trans-configuratie. Bovengenoemde processen, die voor tal van producten worden toegepast, kunnen tot onaanvaardbare hoeveelheden transvetzuren leiden.

Het is bekend dat een hoge inname van bepaalde verzadigde vetzuren in verband wordt gebracht met een verhoogd risico op coronaire hartziekten. Recentelijk zijn ook bedenkingen geuit over de plaats van transvetzuren in ons voedingspatroon. De Commissie heeft de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid dan ook verzocht om na te gaan of transvetzuren een aantoonbaar effect op de gezondheid hebben en, indien inderdaad een effect wordt vastgesteld, dit te vergelijken met het effect van andere vetzuurtypes die deel uitmaken van ons voedingspatroon. De Autoriteit werd verzocht tegen eind 2004 een wetenschappelijk advies uit te brengen.

Wat de etikettering van levensmiddelen betreft, wordt in Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede de daarvoor gemaakte reclame (1) aangegeven dat, wanneer een levensmiddel geharde oliën of vetten bevat, op het etiket de aanduiding „gehard” moet worden toegevoegd aan de vermelding van een geharde olie of een gehard vet. Richtlijn 90/496/EEG van de Raad van 24 september 1990 inzake de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen (2) voorziet in de mogelijkheid de verzadigde vetzuren op het etiket van het levensmiddel te vermelden. Deze richtlijn wordt momenteel herzien, waarbij ook aandacht zal worden besteed aan de kwestie van het al dan niet vermelden van transvetzuren op het etiket.

---

(1)  PB L 109 van 6.5.2000.

(2)  PB L 276 van 6.10.1990.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/501 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/501

---

(2004/C 84 E/0579)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3170/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Problemen bij de aanleg van de sneltram in Attika

In Griekenland is grote ongerustheid ontstaan rondom de aanleg van de sneltram in Attika. Er is een groot aantal artikelen in de pers verschenen waarin de situatie als dramatisch wordt afgeschilderd en wordt betwijfeld of de werkzaamheden op tijd klaar zullen zijn voor de Olympische Spelen. In concreto wordt gemeld dat het gedeelte van het tracé tussen Doukissis Plakentias en het Olympisch stadion grote vertraging heeft opgelopen omdat aldaar tegelijkertijd ook aan de ringweg en de metro wordt gewerkt. Grote problemen zijn er ook bij het station Neratziotissa, waar de sneltram en de gewone trein bij elkaar komen. De desbetreffende studie hield geen rekening met de aanleg van de ringweg onder het station, hetgeen nu tot veel problemen bij de bouw leidt.

De aanleg van de sneltram wordt medegefinancierd met middelen van het derde communautair bestek. Is de Commissie op de hoogte van de geschetste problemen en van de vertragingen bij de aanleg van de sneltram? Hoe beoordeelt de Commissie de stand van zaken rondom de aanleg van de sneltram in het algemeen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/502 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/502

---

(2004/C 84 E/0580)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3171/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(27 oktober 2003)

Betreft:   Aanleg van de tram in Athene

In de Griekse pers verschijnen de laatste paar dagen verontrustende berichten over de situatie rondom de aanleg van de tram in Athene. In concreto gaat het om het feit dat de aannemers ondanks de grote achterstand en ondanks desbetreffende verplichtingen weigeren extra mensen bij de aanleg in te zetten. Het is zeer de vraag of de werkzaamheden op tijd klaar zullen zijn voor de Olympische Spelen en er vinden reeds gesprekken over alternatieve oplossingen plaats, waaronder zelfs het schrappen van sommige haltes, teneinde in ieder geval tegemoet te kunnen komen aan de behoeften van die specifieke periode in 2004. Daarnaast wordt erop gewezen dat het geplande tracé van de tram vanuit het centrum van de stad naar de kust tientallen kruisingen omvat en tot op dit moment volstrekt onduidelijk is hoe de tram middels een systeem van stoplichten voorrang zal krijgen. De vooralsnog het meest voor de hand liggende oplossing is de inzet van verkeersagenten!

| 1. | Hoe beoordeelt de Commissie het verloop van de werkzaamheden voor de aanleg van de tram in Athene, tegen de achtergrond van het feit dat aan dit werk middelen van het derde communautair bestek worden toegekend? |
| --- | --- |

1.

Hoe beoordeelt de Commissie het verloop van de werkzaamheden voor de aanleg van de tram in Athene, tegen de achtergrond van het feit dat aan dit werk middelen van het derde communautair bestek worden toegekend?

| 2. | Over welke informatie beschikt de Commissie met betrekking tot hetgeen in de Griekse pers over deze zaak wordt gemeld? |
| --- | --- |

2.

Over welke informatie beschikt de Commissie met betrekking tot hetgeen in de Griekse pers over deze zaak wordt gemeld?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Barnier namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3170/03 en E-3171/03

(4 december 2003)

De Commissie is op de hoogte van de door het geachte parlementslid genoemde artikelen in de Griekse pers over de vertragingen bij de aanleg van de sneltram en de tram in Athene.

De Commissie wenst te benadrukken dat de Europese medefinanciering van deze twee projecten in het kader van het derde communautair bestek (CB) voor Griekenland, is gebaseerd op een zeer positieve beoordeling van de voordelen van deze projecten voor de regio Attika en op de mogelijkheid om ze in de huidige programmeringsperiode (2000-2006) uit te voeren. De tijdige afronding van de projecten die van nut zijn voor de Olympische Spelen van 2004 zou een belangrijke bijdrage leveren voor het openbaar vervoer tijdens de Spelen; dit is echter geen voorwaarde voor de uitvoering daarvan.

Volgens de informatie die de Commissie tot haar beschikking heeft, is de vertraging van het tracé van de sneltram tussen Doukissis Plakentias en het Olympisch stadion te wijten aan compatibiliteitsproblemen tussen de voor de Attiki Odos aangelegde basisinfrastructuur en de technische specificaties van de spoorlijn die tussen de twee lijnen van de Attiki Odos is gebouwd. Deze problemen zouden geen betrekking hebben op het tracé tussen de luchthaven en Doukissis Plakentias, dat van bijzonder belang is voor de Olympische Spelen.

Voor wat betreft de tram in Athene, lijkt de opgelopen vertraging niet groot te zijn en geen betrekking te hebben op de lijn tussen het centrum en de kust. De aanleg van de lijn die langs de gehele kust loopt — veel belangrijker voor de Spelen — vordert normaal. Belangrijk is wel dat aan alle veiligheidsbepalingen is voldaan als de tram in gebruik wordt genomen.

De Commissie is van mening dat de tot nu toe geconstateerde vertragingen de aanleg van de sneltram en de twee tramlijnen in Athene in de huidige programmeringsperioden van de Structuurfondsen niet in gevaar brengen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/503 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/503

---

(2004/C 84 E/0581)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3297/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(7 november 2003)

Betreft:   Angola — plan voedselrantsoenering

Volgens de media zal het Wereldvoedselprogramma, dat momenteel op wereldschaal de ergste crisis wegens voedselschaarste meemaakt in zijn veertigjarig bestaan, ertoe gedwongen worden om in Angola een rantsoeneringsplan te implementeren als gevolg van het gebrek aan voldoende levensmiddelen, dat op zijn beurt te wijten is aan de laattijdige betaling van internationale kredieten.

Marcelo Spina, woordvoerder van het Wereldvoedselprogramma, verklaarde dat de hoeveelheid voedselhulp per inwoner al met de helft verminderd is moeten worden en dat de crisis niet zozeer het gevolg is van het gebrek aan of de laattijdige storting van de internationale kredieten maar louter van logistieke problemen in de donorlanden.

Volgens dezelfde bron heeft het Wereldvoedselprogramma al toezeggingen voor 80 % van de middelen die nodig zijn voor de hulpoperaties.

Volgens het Wereldvoedselprogramma is het aantal verplaatste personen, vluchtelingen en andere hulpbehoevenden vandaag de dag al opgelopen tot om en bij de 2,2 miljoen mensen, een absoluut record voor de afgelopen jaren.

| — | Kan de Commissie het bestaan van het rantsoeneringsplan van het Wereldvoedselprogramma en de onderliggende oorzaken bevestigen? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie het bestaan van het rantsoeneringsplan van het Wereldvoedselprogramma en de onderliggende oorzaken bevestigen?

| — | Heeft de Europese Unie bijkomende of aanvullende maatregelen genomen, of is zij van plan die te nemen om het onmetelijke menselijke leed als gevolg van de laattijdige betaling van de internationale kredieten te lenigen? |
| --- | --- |

—

Heeft de Europese Unie bijkomende of aanvullende maatregelen genomen, of is zij van plan die te nemen om het onmetelijke menselijke leed als gevolg van de laattijdige betaling van de internationale kredieten te lenigen?

| — | Wat is volgens de Commissie de belangrijkste bijdrage die de Unie in deze noodsituatie kan leveren? |
| --- | --- |

—

Wat is volgens de Commissie de belangrijkste bijdrage die de Unie in deze noodsituatie kan leveren?

| — | Hoe verklaart de Commissie dat de humanitaire situatie in Angola, na te zijn verbeterd, nu plots zo verslechterd is? |
| --- | --- |

—

Hoe verklaart de Commissie dat de humanitaire situatie in Angola, na te zijn verbeterd, nu plots zo verslechterd is?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(22 december 2003)

De Commissie kan bevestigen dat er een noodplan van het Wereldvoedselprogramma (WVP) bestaat om het tekort aan voedsel van de bevolking in Angola aan te pakken. De noodsituatie is echter niet het gevolg van een gebrek aan bijdragen door internationale donoren, maar veeleer van partijen vertraagd geleverd WVP-maïs, die beschadigd waren. Dit wordt bevestigd door een recent persbericht van deze organisatie. Het zou derhalve onverstandig zijn wanneer de Gemeenschap een extra bijdrage zou leveren om aan deze specifieke situatie iets te doen, bovenop de reeds omvangrijke humanitaire hulp. Zij is dit dan ook niet van plan. Een bijzonder belangrijke activiteit van de Commissie om de Angolese bevolking te steunen in haar benarde situatie is het noodplan ten bedrage van EUR 30 miljoen ter ondersteuning van het vredesproces. Dit plan is in september 2002 goedgekeurd en wordt momenteel uitgevoerd. Dit programma bestaat uit medische noodhulp, de distributie van zaad en gereedschappen, voedselhulp om consumptie van het zaaigoed te voorkomen, en humanitaire ontmijningsoperaties. ECHO's humanitaire acties zullen dit jaar bovendien uitkomen op EUR 21 tot 23 miljoen, terwijl uit de begrotingslijn voedselzekerheid in 2003 voedselhulp, zaden en gereedschappen ter waarde van EUR 18 miljoen zijn bekostigd.

Aangezien Angola nog steeds bezig is met de overgang van noodhulp naar rehabilitatie- en ontwikkelingshulp, zullen de acties van de Commissie structureler van aard zijn dan in het verleden, toen het reageren op crises haar voornaamste taak was. Met name ten aanzien van de voedselzekerheid, een van de voornaamste sectoren in de samenwerkingsstrategie tussen de Gemeenschap en Angola, heeft de Commissie ervoor gekozen de voedselhulp in natura langzamerhand te verminderen, omdat dit het ernstige risico met zich meebrengt dat een afhankelijkheidsrelatie ontstaat.

In plaats daarvan probeert de Commissie via haar activiteiten de productie en verwerking van en de handel in landbouwproducten uit te breiden en plaatselijke verenigingen te versterken. Bovendien zullen op de langere termijn inspanningen worden verricht om de betrokken nationale ministeries te ondersteunen en om de decentralisatie van het besluitvormingsproces te consolideren.

Om een aantal redenen is de Commissie echter niet van mening dat de humanitaire situatie in Angola is verslechterd. Allereerst is de stijging van het aantal ontvangers van noodhulp niet noodzakelijkerwijs een indicatie van een verslechterende humanitaire situatie; dat gestegen aantal is eerder een gevolg van de verbeterde toegang tot de hulp in het hele land, vanwege de consolidatie van het vredesproces.

Ten tweede leidt de vrede tot meer veiligheid in het hele land, waardoor vluchtelingen uit de buurlanden naar huis terugkeren. Hoewel het aantal te ondersteunen personen hierdoor is toegenomen, betekent dat nog niet dat de humanitaire situatie is verslechterd.

Ten derde heeft de voedselzekerheid te lijden onder regelmatige seizoensgebonden tekorten, aangezien in Angola de oogsten nog steeds gering en de landbouwopbrengsten slecht zijn. Wanneer de oogst binnen is, is de geringe hoeveelheid geproduceerd voedsel snel opgebruikt. Verder heeft de vervallen Angolese infrastructuur tot gevolg dat het na het begin van het regenseizoen veel moeilijker wordt voedsel goed te verdelen. Ieder jaar telt twee regenseizoenen en twee oogsten, zodat de vermindering van de voedselzekerheid die hiervan het gevolg is, een weliswaar volkomen ongewenst, maar regelmatig terugkerend fenomeen is. Dit probleem kan het best worden aangepakt door de rehabilitatie van de landbouwsector. Daar is de Gemeenschap in Angola momenteel actief bij betrokken.

Niettemin is de Commissie bereid om ook in de toekomst in eventuele noodsituaties steun te blijven verlenen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/504 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/504

---

(2004/C 84 E/0582)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3330/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Import van met gifstoffen verontreinigde verpakte levensmiddelen en sluipwegen om deze alsnog binnen te brengen in lidstaten met de strengste controles

| 1. | Is het de Commissie bekend dat veel relatief goedkope verpakte voedingsmiddelen die afkomstig zijn van buiten de EU opmerkelijk hoge hoeveelheden residuen van giftige conserveringsmiddelen, antibiotica en diergeneesmiddelen bevatten, waaronder nitrofuranen in garnalen, chlooramfenicol in met visafval gevoederde varkens en kippen en in toenemende mate kankerverwekkend malachietgroen in gekweekte zalm? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat veel relatief goedkope verpakte voedingsmiddelen die afkomstig zijn van buiten de EU opmerkelijk hoge hoeveelheden residuen van giftige conserveringsmiddelen, antibiotica en diergeneesmiddelen bevatten, waaronder nitrofuranen in garnalen, chlooramfenicol in met visafval gevoederde varkens en kippen en in toenemende mate kankerverwekkend malachietgroen in gekweekte zalm?

| 2. | Behoren in de EU dergelijke importen na ontdekking vernietigd te worden? Staan lidstaten die dat daadwerkelijk doen onder druk van exporterende staten en importerende ondernemingen, mede omdat in andere EU-lidstaten geen vernietiging plaatsvindt maar de afgekeurde partijen voedsel worden teruggestuurd naar het land van herkomst op grond van de oncontroleerbare belofte dat deze goederen niet opnieuw worden geëxporteerd? |
| --- | --- |

2.

Behoren in de EU dergelijke importen na ontdekking vernietigd te worden? Staan lidstaten die dat daadwerkelijk doen onder druk van exporterende staten en importerende ondernemingen, mede omdat in andere EU-lidstaten geen vernietiging plaatsvindt maar de afgekeurde partijen voedsel worden teruggestuurd naar het land van herkomst op grond van de oncontroleerbare belofte dat deze goederen niet opnieuw worden geëxporteerd?

| 3. | Worden door de betrokken ondernemingen importstromen verlegd naar die havens en luchthavens waarvan wordt verondersteld dat de controle er op het technisch laagste niveau staat, minder grote steekproeven worden genomen of meer tolerantie bestaat voor aangetroffen verontreinigingen? Komt dit voedsel daardoor langs een omweg alsnog terecht in lidstaten die het zouden hebben afgekeurd indien zij de controle zelf zouden hebben uitgevoerd? |
| --- | --- |

3.

Worden door de betrokken ondernemingen importstromen verlegd naar die havens en luchthavens waarvan wordt verondersteld dat de controle er op het technisch laagste niveau staat, minder grote steekproeven worden genomen of meer tolerantie bestaat voor aangetroffen verontreinigingen? Komt dit voedsel daardoor langs een omweg alsnog terecht in lidstaten die het zouden hebben afgekeurd indien zij de controle zelf zouden hebben uitgevoerd?

| 4. | Waar schiet de samenwerking tussen nationale voedselkeuring en douane tekort? Komt het voor dat partijen verpakt voedsel die in de ene EU-haven zijn afgekeurd worden vrijgegeven en doorgestuurd naar andere EU-lidstaten, waar ze alsnog op de markt komen voor menselijke of dierlijke consumptie of uiteindelijk terugkeren naar de lidstaat die ze eerder heeft geweigerd? |
| --- | --- |

4.

Waar schiet de samenwerking tussen nationale voedselkeuring en douane tekort? Komt het voor dat partijen verpakt voedsel die in de ene EU-haven zijn afgekeurd worden vrijgegeven en doorgestuurd naar andere EU-lidstaten, waar ze alsnog op de markt komen voor menselijke of dierlijke consumptie of uiteindelijk terugkeren naar de lidstaat die ze eerder heeft geweigerd?

| 5. | Wat onderneemt de Commissie om de controles op mogelijk ziekmakend voedsel en de bestrijding van importen in de gehele EU op het hoogste en strengste niveau te brengen? Worden, indien dit niet mogelijk blijkt te zijn, de mogelijkheden voor lidstaten vergroot om import van in andere lidstaten ten onrechte toegelaten voedsel met een herkomst van buiten de EU te weren? |
| --- | --- |

5.

Wat onderneemt de Commissie om de controles op mogelijk ziekmakend voedsel en de bestrijding van importen in de gehele EU op het hoogste en strengste niveau te brengen? Worden, indien dit niet mogelijk blijkt te zijn, de mogelijkheden voor lidstaten vergroot om import van in andere lidstaten ten onrechte toegelaten voedsel met een herkomst van buiten de EU te weren?

Bron: TV Nederland 3, rubriek Zembla, 30.10.2003.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 december 2003)

| 1. | Dankzij het systeem voor snelle waarschuwingen inzake levensmiddelen en diervoeders (RASFF) is de Commissie op de hoogte van de bevindingen van de lidstaten ten aanzien van bepaalde risico's van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, die bij invoer aan de grensinspectieposten worden gecontroleerd. Deze risico's houden ook verband met residuen van bepaalde diergeneesmiddelen in de levensmiddelen. In bepaalde geïmporteerde levensmiddelen, zoals vlees van gevogelte en visserijproducten, zijn inderdaad residuen van nitrofuranen en chlooramfenicol vastgesteld, en in geïmporteerde zalm ook malachietgroen. |
| --- | --- |

1.

Dankzij het systeem voor snelle waarschuwingen inzake levensmiddelen en diervoeders (RASFF) is de Commissie op de hoogte van de bevindingen van de lidstaten ten aanzien van bepaalde risico's van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, die bij invoer aan de grensinspectieposten worden gecontroleerd. Deze risico's houden ook verband met residuen van bepaalde diergeneesmiddelen in de levensmiddelen. In bepaalde geïmporteerde levensmiddelen, zoals vlees van gevogelte en visserijproducten, zijn inderdaad residuen van nitrofuranen en chlooramfenicol vastgesteld, en in geïmporteerde zalm ook malachietgroen.

| 2. | In overeenstemming met de Gemeenschapswetgeving worden zendingen die niet aan de communautaire invoervoorschriften blijken te voldoen, in beslag genomen en hetzij teruggezonden, hetzij voor andere doeleinden gebruikt of vernietigd. De lidstaat die de invoercontrole uitvoert, beslist zelf over de meest geschikte maatregel. Vernietiging is evenwel verplicht wanneer er een ernstig gevaar voor de gezondheid van mens of dier is vastgesteld. Chlooramfenicol en nitrofuranen vallen in de categorie waarvoor de lidstaten zijn overeengekomen dat zendingen waarin deze stoffen worden aangetroffen, moeten worden vernietigd. Het afgelopen jaar zijn zendingen van onder meer vlees van gevogelte en visserijproducten uit derde landen om deze reden vernietigd. |
| --- | --- |

2.

In overeenstemming met de Gemeenschapswetgeving worden zendingen die niet aan de communautaire invoervoorschriften blijken te voldoen, in beslag genomen en hetzij teruggezonden, hetzij voor andere doeleinden gebruikt of vernietigd. De lidstaat die de invoercontrole uitvoert, beslist zelf over de meest geschikte maatregel. Vernietiging is evenwel verplicht wanneer er een ernstig gevaar voor de gezondheid van mens of dier is vastgesteld. Chlooramfenicol en nitrofuranen vallen in de categorie waarvoor de lidstaten zijn overeengekomen dat zendingen waarin deze stoffen worden aangetroffen, moeten worden vernietigd. Het afgelopen jaar zijn zendingen van onder meer vlees van gevogelte en visserijproducten uit derde landen om deze reden vernietigd.

| 3. | en 4. De Commissie controleert door middel van inspecties van het Voedsel- en Veterinaire Bureau (VVB) of de lidstaten hun bevoegdheden in overeenstemming met de communautaire wetgeving terzake uitvoeren. In artikel 7 van Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht (1) wordt duidelijk bepaald dat de douaneautoriteiten de invoer van partijen producten pas mogen toestaan wanneer is aangetoond dat de vereiste veterinaire controles een bevredigend resultaat hebben opgeleverd, dat het desbetreffende veterinaire document van binnenkomst is afgegeven. De Commissie heeft geen belangrijke tekortkomingen bij de samenwerking tussen de douane-en de gezondheidsautoriteiten ter zake vastgesteld. Verder heeft de Commissie een aantal beschikkingen vastgesteld, om ervoor te zorgen dat de lidstaten bepaalde producten uit bepaalde derde landen met vastgestelde tussenpozen testen op enkele verboden stoffen, zoals chlooramfenicol en nitrofuranen, en dat alle lidstaten de tests op deze stoffen zeer zorgvuldig uitvoeren. Het VVB heeft eind 2002 een aantal bezoeken aan de lidstaten gebracht om na te gaan of de communautaire wetgeving betreffende de controles bij invoer en de vrijwaringsmaatregelen in verband hiermee correct toepassen. Via de RASFF stelt de betrokken lidstaat alle andere lidstaten en de Commissie in kennis van zijn afwijzing van een bepaalde zending en van de maatregelen die in verband daarmee zijn genomen. Gezien dit interne kennisgeving systeem, de inspecties van de Commissie, de beschreven harmonisatie en de verplichting van de lidstaten in bepaalde gevallen zendingen te vernietigen, vertrouwt de Commissie erop dat het in de vraag beschreven risico van verlegging van invoerstromen beperkt is. |
| --- | --- |

3.

en 4. De Commissie controleert door middel van inspecties van het Voedsel- en Veterinaire Bureau (VVB) of de lidstaten hun bevoegdheden in overeenstemming met de communautaire wetgeving terzake uitvoeren. In artikel 7 van Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht (1) wordt duidelijk bepaald dat de douaneautoriteiten de invoer van partijen producten pas mogen toestaan wanneer is aangetoond dat de vereiste veterinaire controles een bevredigend resultaat hebben opgeleverd, dat het desbetreffende veterinaire document van binnenkomst is afgegeven. De Commissie heeft geen belangrijke tekortkomingen bij de samenwerking tussen de douane-en de gezondheidsautoriteiten ter zake vastgesteld. Verder heeft de Commissie een aantal beschikkingen vastgesteld, om ervoor te zorgen dat de lidstaten bepaalde producten uit bepaalde derde landen met vastgestelde tussenpozen testen op enkele verboden stoffen, zoals chlooramfenicol en nitrofuranen, en dat alle lidstaten de tests op deze stoffen zeer zorgvuldig uitvoeren. Het VVB heeft eind 2002 een aantal bezoeken aan de lidstaten gebracht om na te gaan of de communautaire wetgeving betreffende de controles bij invoer en de vrijwaringsmaatregelen in verband hiermee correct toepassen. Via de RASFF stelt de betrokken lidstaat alle andere lidstaten en de Commissie in kennis van zijn afwijzing van een bepaalde zending en van de maatregelen die in verband daarmee zijn genomen. Gezien dit interne kennisgeving systeem, de inspecties van de Commissie, de beschreven harmonisatie en de verplichting van de lidstaten in bepaalde gevallen zendingen te vernietigen, vertrouwt de Commissie erop dat het in de vraag beschreven risico van verlegging van invoerstromen beperkt is.

| 5. | Het toezicht op de invoer van levensmiddelen is geharmoniseerd. Dit betekent dat de documenten, waaronder het gezondheidscertificaat, en de identiteit van alle zendingen moeten worden gecontroleerd. Afhankelijk van het risico wordt een bepaald percentage van de zendingen fysiek gecontroleerd, onder meer door middel van laboratoriumtests. Wanneer nalatigheden zijn vastgesteld, moet de toezichthoudende lidstaat de volgende tien zendingen met dezelfde herkomst allemaal testen en de andere lidstaten en de Commissie hiervan via het RASSF-systeem op de hoogte brengen. Verder moeten de Commissie en de lidstaten alle vrijwaringsmaatregelen nemen die zij nodig achten om de gezondheid van de consumenten en de dieren te beschermen. Op deze wijze heeft de Commissie herhaaldelijk vrijwaringsmaatregelen tegen import uit derde landen genomen. Deze maatregelen lopen uiteen van volledige of gedeeltelijke invoerverboden of een schorsing van de erkenning van bepaalde inrichtingen tot de vaststelling van een regeling waarbij alle zendingen van bepaalde herkomst moeten worden getest. Wanneer de Commissie het vertrouwen in de bevoegde instanties van het derde land van uitvoer volledig heeft verloren, kan zij het land afvoeren van de lijst van goedgekeurde derde landen vanwaar de lidstaten het product in kwestie mogen invoeren. Om het toezicht op de invoer nog verder te verbeteren zet de Commissie momenteel een nieuwe gegevensbank, Traces (Trade Control and Expert System), op. Dit nieuwe systeem integreert de functies van het huidige Animo-systeem en het vertraagde Shift-systeem. In augustus 2003 is een haalbaarheidsstudie gepresenteerd. Onlangs zijn de lidstaten overeengekomen de ontwikkeling van het systeem te financieren. Het is de bedoeling dat Traces vanaf 1 april 2004 operationeel is. |
| --- | --- |

5.

Het toezicht op de invoer van levensmiddelen is geharmoniseerd. Dit betekent dat de documenten, waaronder het gezondheidscertificaat, en de identiteit van alle zendingen moeten worden gecontroleerd. Afhankelijk van het risico wordt een bepaald percentage van de zendingen fysiek gecontroleerd, onder meer door middel van laboratoriumtests. Wanneer nalatigheden zijn vastgesteld, moet de toezichthoudende lidstaat de volgende tien zendingen met dezelfde herkomst allemaal testen en de andere lidstaten en de Commissie hiervan via het RASSF-systeem op de hoogte brengen. Verder moeten de Commissie en de lidstaten alle vrijwaringsmaatregelen nemen die zij nodig achten om de gezondheid van de consumenten en de dieren te beschermen. Op deze wijze heeft de Commissie herhaaldelijk vrijwaringsmaatregelen tegen import uit derde landen genomen. Deze maatregelen lopen uiteen van volledige of gedeeltelijke invoerverboden of een schorsing van de erkenning van bepaalde inrichtingen tot de vaststelling van een regeling waarbij alle zendingen van bepaalde herkomst moeten worden getest. Wanneer de Commissie het vertrouwen in de bevoegde instanties van het derde land van uitvoer volledig heeft verloren, kan zij het land afvoeren van de lijst van goedgekeurde derde landen vanwaar de lidstaten het product in kwestie mogen invoeren. Om het toezicht op de invoer nog verder te verbeteren zet de Commissie momenteel een nieuwe gegevensbank, Traces (Trade Control and Expert System), op. Dit nieuwe systeem integreert de functies van het huidige Animo-systeem en het vertraagde Shift-systeem. In augustus 2003 is een haalbaarheidsstudie gepresenteerd. Onlangs zijn de lidstaten overeengekomen de ontwikkeling van het systeem te financieren. Het is de bedoeling dat Traces vanaf 1 april 2004 operationeel is.

---

(1)  PB L 24 van 30.1.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/506 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/506

---

(2004/C 84 E/0583)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3363/03

van Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(14 november 2003)

Betreft:   Socio-economische gevolgen van de mijnbouw in Noord-Europa

In het Baltische Schild bevindt zich een van 's werelds rijkste minerale afzettingen. Er is een groot aantal winbare ertsvoorraden gevonden, onder meer platina, primaire metalen, zoals goud, diamanten, alsmede industriële mineralen en gesteente van hoge kwaliteit dat geschikt is voor gebruik in de bouw. Omdat het gebied nog niet grondig is onderzocht, is het goed mogelijk dat nog meer winbare ertsvoorraden worden ontdekt.

Europa behoort tot de grootste verbruikers van mineralen ter wereld en zou daarom ertsvoorraden in eigen bodem goed kunnen gebruiken. Momenteel wordt 75 % van de in Europa gebruikte mineralen ingevoerd.

De ertsvoorraden in het Baltische Schild zijn vooral gesitueerd in dunbevolkte gebieden met een voortdurend hoge werkloosheid. Een middelgrote goudmijn kan 100 tot 150 directe arbeidsplaatsen opleveren. Verder zou een groeiende mijnbouwsector een uiterst positieve invloed hebben op de dienstensector en de lokale economie.

De Europese Unie moet bij het opstellen van regel- en wetgeving aandacht besteden aan de mogelijkheden die de ertsvoorraden in het Baltische Schild bieden. Het is van belang dat de nieuwe mijnbouwafvalrichtlijn het openen van nieuwe mijnen niet bemoeilijkt. Voorkomen moet worden dat ongevaarlijke bijproducten, afkomstig van mijnbouwactiviteiten, niet binnen de definitie van afval vallen. In de Scandinavische mijnbouw zijn altijd strenge milieueisen gehanteerd en wordt de best beschikbare technologie toegepast. Daarom vormen noch de huidige, noch eventuele toekomstige mijnen in de regio een bedreiging voor het milieu.

Voor de toekomst van de productie van primaire ertsen is het van doorslaggevend belang dat de Europese Commissie een specifiek actieprogramma voor de mijnbouwsector opstelt, waarin behalve aan milieueisen ook aandacht wordt besteed aan een duurzaam economisch gebruik van natuurlijke hulpbronnen en aan de mogelijke gevolgen voor de omgeving. Wat doet de Commissie om deze doelstellingen te bereiken? Is de Commissie bereid een specifiek actieprogramma voor de mijnbouwsector te ontwikkelen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(16 december 2003)

De Commissie levert inspanningen om te garanderen dat de werkzaamheden van de winningsindustrie in de Unie plaatsvinden in het kader van duurzame ontwikkeling. Dit betekent dat een evenwicht moet worden gevonden tussen het sociale en economische belang van industriële ontwikkeling en de bescherming van het milieu. In het kader van de Raw Materials Supply Group, voorgezeten door het directoraat-generaal (DG) Ondernemingen, vindt overleg plaats tussen de lidstaten, de kandidaat-lidstaten, de winningsindustrie en andere belanghebbenden, om na te gaan welke problemen een belangrijke invloed hebben op het concurrentievermogen van de industrie en om overeenstemming te bereiken over mogelijke oplossingen voor deze problemen. Met de mededeling „Bevordering van duurzame ontwikkeling in de niet-energetische winningsindustrie van de EU” (1) is een eerste stap gezet om dit overleg te ontwikkelen; in navolging van deze mededeling wordt werk gemaakt van de opstelling van indicatoren voor duurzame ontwikkeling voor deze industrie. Een eerste verslag over deze werkzaamheden zal in de loop van 2004 op de Europawebsite worden gepubliceerd.

Het voorstel voor een Richtlijn betreffende het beheer van afval van de winningsindustrieën (2) is erop gericht milieuvervuiling te voorkomen of te beperken en met name ongevallen zoals die welke recentelijk plaatsvonden te Baia Mare (Roemenië) en Aznalcóllar (Spanje) te voorkomen; deze ongevallen hebben niet alleen tot aanzienlijke milieuvervuiling geleid, maar hadden ook verstrekkende socio-economische gevolgen (het imago van de winningsindustrie werd geschaad, waardoor het in de toekomst waarschijnlijk moeilijker wordt vergunningen te krijgen). Het voorstel heeft ten doel gelijke voorwaarden te scheppen en is met name gericht op de aspecten van afvalbeheer die het grootste risico voor het milieu en de volksgezondheid inhouden, zoals grote afvalbassins en puinhopen die gevaarlijk afval of gevaarlijke substanties bevatten. Voor minder gevaarlijk afval voorziet het voorstel in een beperkte reeks vereisten, die in verhouding staan tot het risico dat dit afval inhoudt. Het voorstel is bij het Parlement en de Raad ingediend.

Hoewel er geen plannen bestaan voor een speciaal actieprogramma voor de winningsindustrie, zullen de Commissie en de industrie, in het kader van duurzame ontwikkeling, samen naar oplossingen voor problemen inzake het concurrentievermogen blijven zoeken. In het initiatief van de Unie voor de noordelijke dimensie is reeds aandacht besteed aan de bijzondere uitdagingen waarmee de regionale ontwikkeling in Noord-Europa wordt geconfronteerd en is een gemeenschappelijk kader voor de bevordering van beleidsdialoog en concrete samenwerking vastgesteld. In het tweede actieplan voor de noordelijke dimensie (2004-2006) wordt expliciet erkend dat de regio rijk is aan natuurlijke hulpbronnen en dat deze hulpbronnen van cruciaal belang zijn voor de economische ontwikkeling van de lokale gemeenschappen.

---

(1)  COM(2000)265 def.

(2)  COM(2003)319 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/507 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/507

---

(2004/C 84 E/0584)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3409/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(18 november 2003)

Betreft:   Aanwerving van een adviseur voor de privatisering van de Postbank

De Griekse minister van Economie en Financiën, de heer Nikos Christodoulakis, heeft op 24 oktober kennis gegeven van het besluit de Postbank te privatiseren en als privatiseringsadviseur de onderneming JP Morgan aan te werven. Het officieel besluit van het interministerieel comité voor privatiseringen inzake de postbank en de aanstelling van een privatiseringsadviseur is nog niet gepubliceerd. Maar volgens berichten in de Griekse kranten zou de onderneming JP Morgan al van start zijn gegaan met haar taak.

Is de directe aanwerving van een privatiseringsadviseur zonder een inschrijvingsprocedure in overeenstemming met het communautair recht? Welke procedure moet er worden gevolgd?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(9 januari 2004)

De vraag moet worden beantwoord in het licht van de diensten die door de betreffende privatiseringsadviseurs moeten worden verricht. Uit de vraag wordt echter niet duidelijk wat de aard is van deze diensten.

De Commissie verzoekt het geachte parlementslid dan ook haar alle relevante informatie te doen toekomen. Bovendien zal de Commissie bij de Griekse autoriteiten de nodige informatie opvragen, zodat zij kan vaststellen of er al dan niet sprake is geweest van een inbreuk op de communautaire wetgeving inzake openbare aanbestedingen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/508 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/508

---

(2004/C 84 E/0585)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3512/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Mogelijke gevolgen van de staking van de werknemers van het Nationaal Bureau voor de Statistiek van Griekenland voor de publicatie van Europese indicatoren

De staking van de werknemers van het Grieks Nationaal Bureau voor de Statistiek — als gevolg van de aanhoudende weigering van de bevoegde minister om personeelsvertegenwoordigers te ontvangen en een dialoog met hen op gang te brengen — duurt intussen al zes weken. Door deze staking kunnen geen belangrijke statistische indicatoren op diverse gebieden (economie, industrie, cultuur, gezondheid, enz), noch die betreffende de inflatie worden gepubliceerd.

Hoe lang heeft Eurostat geen statistische gegevens meer ontvangen van het Grieks Nationaal Bureau voor de Statistiek?

Wat zijn de gevolgen van deze achterstand en de mogelijke voortzetting van de staking voor de publicatie van Europese indicatoren door Eurostat?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(8 januari 2004)

De staking van de werknemers van het Nationaal Bureau voor de Statistiek van Griekenland (NSSG) lijkt wel van enige invloed te zijn op het vermogen van de Griekse autoriteiten om te voldoen aan de communautaire statistische verplichtingen.

Zo zijn er bijvoorbeeld enkele problemen opgetreden bij het tijdig leveren van de actuele statistische gegevens. Een concreet voorbeeld is het feit dat er sinds het begin van de staking geen conjuncturele bedrijfsstatistieken zijn geleverd. Vergelijkbare voorbeelden zien we op terreinen waar de verschaffing van statistische gegevens valt onder een gentlemen's agreement. Het is echter van belang op te merken dat de gevolgen voor de gegevens op het niveau van de Unie en de Eurozone over het algemeen genomen tot nu toe betrekkelijk klein zijn, ook al zal er een relatieve, maar geen substantiële daling optreden in de kwaliteit. Voor Griekenland moeten we het immers met schattingen stellen.

De verstoring van de werkzaamheden zou ook een naijleffect kunnen hebben als de staking eenmaal is beëindigd. Zo is Eurostat bijvoorbeeld al ingelicht over het feit dat Griekenland waarschijnlijk niet in staat zal zijn het tijdschema te halen voor de levering van gegevens ten behoeve van de Landbouwstructuurenquête 2003. Soortgelijke gevolgen zullen we wellicht in andere sectoren ook zien.

Daarnaast zijn de werkrelaties mogelijk verstoord door de afwezigheid van Griekse afgevaardigden bij bijeenkomsten van onder meer werkgroepen. De onderhandelingen over een aantal subsidies voor het NSSG zijn ook onderbroken, hetgeen naar verwachting op de middellange tot lange termijn een indirect effect zal hebben op het vermogen van Griekenland om te voldoen aan haar statistische verplichtingen.

De Commissie merkt echter op dat de staking is beëindigd en dat dit zeker zal bijdragen tot een hervatting van de normale samenwerking tussen het NSSG en de Commissie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/508 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/508

---

(2004/C 84 E/0586)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3586/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Eu-geld voor een Italiaans bedrijf waar Romano Prodi iets mee van doen heeft

Kan de Commissie reageren op de kwestie die in de pers (Sunday Times, Sunday Telegraph, European Voice) aan de orde is gesteld, namelijk dat sedert 1999 — het jaar waarin Romano Prodi is aangetreden als voorzitter van de Commissie in de EU — miljoenen euro's zijn overgemaakt aan het Italiaanse ontwikkelingshulpconsultingbedrijf ItalTrend uit Reggio Emilia waar Silvia Prodi, nicht van Romano Prodi, sinds 1994 werkzaam is, momenteel als assistente voor de directrice Silvana Caravelli?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(9 februari 2004)

De Commissie is van oordeel dat zij via haar woordvoerder reeds alle vragen die in de media aan bod kwamen, en dus ook de vragen die door het geachte parlementslid geciteerd worden volledig heeft beantwoord. De Commissie wijst erop dat de samenwerking met Italtrend op het betrokken gebied, namelijk ontwikkelingshulp, reeds in 1992 werd aangevat. Silvia Prodi, de nicht van Voorzitter Prodi, werkt als nucleair ingenieur sedert 1994 aan projecten op het gebied van nucleaire veiligheid die gedekt zijn door contracten met Italtrend. Op 31 december 2003 bedroeg de waarde van de met Italtrend sedert 1 september 1999 ondertekende contracten 7,97 miljoen euro. De betalingen aan de onderneming vanaf 1 september 1999 bedroegen 39,84 miljoen euro waarvan 35,3 miljoen euro (89 %) betalingen waren in het kader van contracten die vóór 1 september 1999 werden ondertekend en 4,54 miljoen euro betalingen in het kader van contracten die nà 1 september 1999 werden ondertekend.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/509 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/509

---

(2004/C 84 E/0587)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3852/03

van Roberto Bigliardo (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Benoemingen en transparantie in de Commissie

Kan de Commissie mededelen hoeveel leden van de kabinetten van het College zijn benoemd in de verschillende diensten in een hogere functie en/of rang dan zij daarvoor hadden?

Kan de Commissie aantonen dat deze benoemingen gebaseerd waren op verdienste en dat het niet ging om de klassieke operatie na afloop van een mandaat, waarbij de talrijke leden van de kabinetten van de voorzitter en de commissarissen worden ondergebracht op belangrijke posten?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat, tot op heden, 25 ambtenaren in een hogere functie zijn benoemd — wat hun taken en/of graad betreft — na een periode van detachering bij een kabinet van een lid van de Commissie.

Van deze 25 ambtenaren:

| — | zijn er 4 tot directeur-generaal of adjunct-directeur-generaal benoemd; |
| --- | --- |

—

zijn er 4 tot directeur-generaal of adjunct-directeur-generaal benoemd;

| — | zijn er 7 tot directeur benoemd; |
| --- | --- |

—

zijn er 7 tot directeur benoemd;

| — | zijn er 14 tot eenheidshoofd benoemd, als volgt verdeeld:






  — | 6 zijn benoemd tot eenheidshoofd in dezelfde graad; |
| --- | --- | --- |

—

zijn er 14 tot eenheidshoofd benoemd, als volgt verdeeld:

—

6 zijn benoemd tot eenheidshoofd in dezelfde graad;

| — | 3 zijn benoemd tot eenheidshoofd in een hogere graad (A3); |
| --- | --- |

—

3 zijn benoemd tot eenheidshoofd in een hogere graad (A3);

| — | 5, die in het verleden al eenheidshoofd waren, kregen een hogere graad (A3). |
| --- | --- |

—

5, die in het verleden al eenheidshoofd waren, kregen een hogere graad (A3).

Overzichtstabel — Ambtenaren die bevorderd zijn na een periode van detachering bij een kabinet van een lid van de Commissie

| Oorspronkelijke graad | Graad in nieuwe functie | Promotie inzake taken | Promotie in graad |
| --- | --- | --- | --- |
| A2 | Al | 4 | 4 |
| A3 | A2 | 7 | 7 |
| A4 | A3 | 3 | (1) 8 |
| A4 | A4 | 4 | 0 |
| A5 | A5 | 2 | 0 |

Oorspronkelijke graad

Graad in nieuwe functie

Promotie inzake taken

Promotie in graad

A2

Al

4

4

A3

A2

7

7

A4

A3

3

(1) 8

A4

A4

4

0

A5

A5

2

0

Bij deze benoemingen zijn alle geldende regels betreffende promoties nageleefd. De standaard-promotieprocedures, die ook voor alle andere personeelsleden gelden, zijn nauwgezet toegepast.

---

(1)  Waarvan 3 ook een promotie inzake taken hebben gekregen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/510 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/510

---

(2004/C 84 E/0588)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3884/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Alcatel Italië: vermoedelijke overtreding van de regels voor gebruikmaking van EU-subsidies

Op een ontmoeting in november van dit jaar in Brussel met een vakbondsdelegatie van Alcatel Italië N.V. is gebleken dat de onderneming in het verleden faciliteiten gekregen heeft voor haar productie-activiteiten in achtergestelde delen van het land, zoals voorzien in de Italiaanse wet nr. 488/92, in de vorm van medefinanciering door de Europese Unie.

De begunstigde onderneming is in een dergelijk geval door de regelgeving verplicht om o.a. bepaalde normen in acht te nemen, in de vorm van een percentage voor de toename van de werkgelegenheid in verhouding tot de ontvangen subsidie, of in de vorm van een investeringsplan over meerdere jaren.

Bovendien is gebleken dat Alcatel Italië een plan voor de uitbesteding van werkzaamheden uitgevoerd heeft, zonder er de werknemers naar behoren over in te lichten en in weerwil van het verbod om inhoudelijke veranderingen in lopende contracten aan te brengen.

Kan de Commissie daarom de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Welke subsidies van de Europese Unie heeft Alcatel Italië juist ontvangen? |
| --- | --- |

1.

Welke subsidies van de Europese Unie heeft Alcatel Italië juist ontvangen?

| 2. | Welk investeringsplan heeft Alcatel voorgelegd om de productiviteit en de werkgelegenheid te verhogen, zoals voorgeschreven door de Italiaanse wet nr. 488/92? |
| --- | --- |

2.

Welk investeringsplan heeft Alcatel voorgelegd om de productiviteit en de werkgelegenheid te verhogen, zoals voorgeschreven door de Italiaanse wet nr. 488/92?

| 3. | Acht ze het mogelijk om voor de uitbetaling van subsidies aan het bedrijfsleven een dwingende sociaal-ethische verbintenis te laten onderschrijven? |
| --- | --- |

3.

Acht ze het mogelijk om voor de uitbetaling van subsidies aan het bedrijfsleven een dwingende sociaal-ethische verbintenis te laten onderschrijven?

Aanvullend antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(22 april 2004)

De door A.Italia ontvangen communautaire financiering betreft:

| — | Directe financiering (Vijfde Kaderprogramma):






  — | Moicane-project EUR 2 663 000 |
| --- | --- | --- |

—

Directe financiering (Vijfde Kaderprogramma):

—

Moicane-project EUR 2 663 000

| — | Smacks-project EUR 204 000 |
| --- | --- |

—

Smacks-project EUR 204 000

| — | Indirecte financiering (via L488, productie-activiteiten in achtergestelde delen van Italië). |
| --- | --- |

—

Indirecte financiering (via L488, productie-activiteiten in achtergestelde delen van Italië).

Wat het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) betreft, is de medefinanciering ten gunste van Alcatel beperkt tot steun voor de modernisering van Battipaglia. Deze steun bedraagt 3 034 miljoen euro voor de programmeringsperiode 1994-1999 en 1 835 miljoen euro voor de periode 2000-2006. De steun voor de vestigingen van Maddaloni, Frosinone en Reti is niet door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling medegefinancierd.

De Commissie is niet in staat om informatie te verstrekken over het investeringsplan van Alcatel om de productiviteit en de werkgelegenheid overeenkomstig wet nr. 488 te verhogen.

Volgens de informatie van Alcatel heeft A.Italia de laatste twee L 488-aanvragen ingetrokken, die in 2001 zijn goedgekeurd:

| — | 51437/11 (uitbreiding Maddaloni) |
| --- | --- |

—

51437/11 (uitbreiding Maddaloni)

| — | 19328/11 (uitbreiding Battipaglia) |
| --- | --- |

—

19328/11 (uitbreiding Battipaglia)

De in de aanvragen geplande investering is uitgevoerd maar wegens ongunstige marktomstandigheden was het niet mogelijk om de geplande vergroting van de werkgelegenheid te realiseren. Daarom zijn de twee aanvragen ingetrokken en is geen financiering aan Alcatel Italia toegekend.

De vier Structuurfondsen stellen de Europese Unie in staat om financiële steun toe te kennen voor de oplossing van structurele, economische en sociale problemen. In de regel financieren de Structuurfondsen (EFRO, Europees Sociaal Fonds) ontwikkelingsprogramma's waarvoor een individueel budget is toegekend. Deze programma's zijn het resultaat van gezamenlijke onderhandelingen tussen de nationale, regionale en lokale autoriteiten (zij stellen een lijst van voor steun in aanmerking komende gebieden op), de economische en sociale partners en andere relevante instanties. De door de lidstaten aangewezen beheersautoriteiten selecteren de te financieren projecten en zien toe op de uitvoering daarvan.

De website van Directoraat-generaal Regionaal Beleid (Regio) bevat samenvattingen van de meeste programma's die officieel door de Commissie zijn goedgekeurd (1).

---

(1)  http://europa.eu.int/comm/regional_policy/country/prordn/index_en.cfm?gv_pay=IT&gv_reg=ALL&gv_obj=l&gv_the=ALL

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/511 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/511

---

(2004/C 84 E/0589)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3930/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Behoud van de voorrechten van de Landbouwbank van Griekenland

Volgens artikel 26, lid 4, van wet nr. 1914/1990 blijven na de conversie van de Landbouwbank van Griekenland (ATE) tot naamloze vennootschap „alle bijzondere regelingen met betrekking tot de Landbouwbank van Griekenland, met name die welke betrekking hebben op haar voorrechten, substantieel en procedureel, op haar fiscale en andere vrijstellingen, op haar schuldtitels, op de waarborging van haar schuldtitels en in het algemeen op haar persoon als subject van rechten en verplichtingen”, van kracht en worden zij onveranderd toegepast. Op grond van deze bepaling past de ATE in de transacties met haar klanten de voorrechten toe die haar zijn toegekend krachtens wet nr. 4332/1929, artikelen 8-15 en artikel 34, lid 8, en waarmee de juridische, met name de procedurele en substantiële garanties van de klanten van de ATE en met name haar debiteurs, opzij worden geschoven. Over dit onderwerp heeft de Commissie ook een klacht ontvangen van de onderneming „Typopiitiria Thivas A.E.” (antwoord van DG Landbouw reg. nr. 31427/24.11.2003).

Het behoud en de toepassing door de ATE van haar voorrechten, die in strijd zijn met het communautair recht, dringt de klanten van de bank in een nadelige positie en ontneemt hun van elk recht op verdediging. Wat denkt de Commissie te doen om een eind te maken aan de schending van de rechten van de klanten van de ATE en de distorsie van de mededingingsregels ten aanzien van de andere kredietinstellingen?

Aanvullend antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(7 april 2004)

In 1997 en in 2001 heeft de Commissie twee klachten ontvangen over de wettelijk vastgelegde voorrechten van de Landbouwbank van Griekenland. De klagers uitten kritiek op deze voorrechten omdat er sprake zou zijn van illegale staatssteun.

Uit vaste jurisprudentie volgt dat „enkel de voordelen die rechtstreeks of zijdelings met staatsmiddelen zijn bekostigd, te beschouwen zijn als steunmaatregelen in de zin van ... het Verdrag” (zie zaak C-379/98, Preussenelektra, Jurisprudentie 2001, I-2099, punt 58). Waar met de wettelijk vastgelegde voorrechten van de bank geen staatsmiddelen waren gemoeid, kon volgens de Commissie ook geen sprake zijn van staatssteun in de zin van het EG-Verdrag. Wel was de Commissie van mening dat artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag van toepassing zou zijn op mogelijke fiscale voordelen van de bank. Derhalve is een onderzoek ingesteld, waaruit bleek dat er inderdaad sprake was van een aantal belastingvoordelen.

Na overleg tussen de Commissie en de Griekse autoriteiten is een eind gemaakt aan deze voordelen. In een schrijven van 24 februari 2004 wordt bevestigd dat de gewenste wijzigingen waren goedgekeurd (zie het Griekse staatsblad van 10 februari 2004, wet 3229 — FEK 38/A van 10.2.2004).

De informatie van het geachte parlementslid, die al was ontvangen via de klacht uit 2003, heeft betrekking op verdere voorrechten, maar wijst niet op een duidelijke inbreuk op de bankrichtlijn (Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (1)) of op het EG-Verdrag.

Wel zullen de diensten van de Commissie die het dossier in behandeling hebben, de Griekse autoriteiten om een nadere toelichting vragen op de nationale voorschriften waarin de voorrechten van de Landbouwbank van Griekenland zijn vastgelegd.

---

(1)  PB L 126 van 26.5.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/512 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/512

---

(2004/C 84 E/0590)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3955/03

van Heide Rühle (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Interpretatie van de richtlijnen inzake milieu-informatie

Het in de richtlijnen 90/313/EEG (1) en 2003/4/EG (2) inzake de toegang van het publiek tot milieuinformatie respectievelijk in artikel 3, lid 4 en in artikel 4, lid 1, letter e) gebruikte begrip „interne mededelingen” geeft bij de praktische toepassing ervan aanleiding tot bijzondere interpretatieproblemen.

| 1. | Is de Commissie van mening dat iedere simpele overdracht van gegevens binnen of tussen diensten een „interne mededeling” is, die in de genoemde richtlijnen onder de uitzonderingsbepalingen valt? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat iedere simpele overdracht van gegevens binnen of tussen diensten een „interne mededeling” is, die in de genoemde richtlijnen onder de uitzonderingsbepalingen valt?

| 2. | Zo neen, volgens welke inhoudelijke of formele criteria worden informaties die „interne mededelingen” in de zin van bovengenoemde richtlijnen zijn onderscheiden van informaties die niet onder de uitzonderingsbepaling „interne mededeling” vallen? |
| --- | --- |

2.

Zo neen, volgens welke inhoudelijke of formele criteria worden informaties die „interne mededelingen” in de zin van bovengenoemde richtlijnen zijn onderscheiden van informaties die niet onder de uitzonderingsbepaling „interne mededeling” vallen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

De Commissie wil het geachte parlementslid eraan herinneren dat Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie en Richtlijn 2003/4/EG van het Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad gericht zijn tot de lidstaten en dat verzoeken om toegang tot milieuinformatie worden behandeld volgens de relevante nationale wetten. Volgens deze twee richtlijnen kunnen de lidstaten enige beperkingen opleggen aan het recht op informatie. De Commissie is echter van mening dat de bedoeling van de richtlijnen is dat het publiek vrij toegang heeft tot milieu-informatie waarover de overheid beschikt en dat uitzonderingen daarop dan ook beperkt moeten worden geïnterpreteerd.

Zowel artikel 3, lid 3, van Richtlijn 90/313/EEG (3) als artikel 4, lid 1, onder e) van Richtlijn 2003/4/EG (4) bepalen dat verzoeken om informatie mogen worden afgewezen indien deze interne mededelingen betreffen. De Commissie is van mening dat interne mededelingen bij uitstek het middel vormen waarmee gegevens en feitelijke informatie binnen overheidsinstanties worden uitgewisseld. Interne mededelingen dienen ter voorbereiding op een administratief besluit; instanties moeten de gelegenheid hebben de verschillende argumenten voor en tegen een besluit over een bepaald probleem schriftelijk vast te leggen zonder dat deze interne overwegingen openbaar worden gemaakt. Het belangrijkste is immers het administratieve besluit en de eventuele motivatie daarvan, niet de wijze waarop dat besluit tot stand is gekomen. Dit betekent echter niet dat artikel 4, lid 1, onder e) van Richtlijn 2003/4/EG een vrijbrief vormt, of zelfs de verplichting inhoudt, om de toegang tot iedere interne mededeling af te wijzen. Integendeel, in artikel 4, lid 1, onder e) van Richtlijn 2003/4/EG wordt uitdrukkelijk gesteld dat de toegang tot interne mededelingen alleen mag worden afgewezen met inachtneming van het openbaar belang dat met bekendmaking wordt gediend.

De interpretatie van beide richtlijnen ligt in laatste instantie bij het Hof van Justitie.

---

(1)  PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.

(2)  PB L 41 van 14.2.2003, blz. 26.

(3)  Artikel 3, lid 3: Een verzoek om informatie kan worden afgewezen indien inwilliging zou inhouden dat onvoltooide documenten of gegevens of interne mededelingen zouden moeten worden verstrekt of indien het verzoek kennelijk onredelijk is of te algemeen is geformuleerd.

(4)  Artikel 4, lid 1, onder e): De lidstaten kunnen bepalen dat een verzoek om milieu-informatie kan worden geweigerd indien het verzoek interne mededelingen betreft, rekening houdend met het openbaar belang dat met bekendmaking wordt gediend.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/513 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/513

---

(2004/C 84 E/0591)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3964/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Stoffen met hormonale werking in drinkwater — i.v.m. antwoord van Commissie op schriftelijke vraag E-2565/03

In verscheidene deelstaten van de Bondsrepubliek Duitsland is onderzoek gedaan naar stoffen met hormonale werking (EDC's — endocrine disrupters). Ook de Commissie heeft tot dergelijk onderzoek opdracht gegeven. Zo is het bekend dat ftalaten (weekmakers) uit drinkwaterbuizen kunnen vrijkomen. Metingen in diepe putten hebben uitgewezen dat weekmakers overal voorkomen. Verschillende weekmakers zijn weliswaar niet als mutagenen aangemerkt maar hebben wel een schadelijke uitwerking op testikels, nieren en lever, tasten bij dieren de vruchtbaarheid aan en leiden tot ontwikkelingsstoornissen van de geslachtsorganen. Uit recent onderzoek van de Universiteit Erlangen blijkt dat de weekmaker DEHP in veel grotere mate wordt opgenomen dan tot dusver werd verondersteld. Het Bundesinstitut für Risikobewertung (Duits Instituut voor risicoanalyse) heeft de resultaten van dit onderzoek gemeld bij het Europees Bureau voor chemische stoffen.

| 1. | Hoe denkt de Commissie de Europese consument overeenkomstig het voorzorgsbeginsel op dit punt bescherming te bieden? |
| --- | --- |

1.

Hoe denkt de Commissie de Europese consument overeenkomstig het voorzorgsbeginsel op dit punt bescherming te bieden?

| 2. | Is de Commissie voornemens grenswaarden vast te stellen? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie voornemens grenswaarden vast te stellen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(8 maart 2004)

De noodzaak om regelgeving te ontwikkelen voor hormoonontregelaars in drinkwater is besproken tijdens het seminar over drinkwater dat door de Commissie is georganiseerd op 27-28 oktober 2003 en waaraan lidstaten, wetenschappers en niet-gouvernementele organisaties (NGO's) hebben deelgenomen. Het seminar kwam tot de conclusie dat het op dit moment niet mogelijk is in de Drinkwaterrichtlijn (1) grenswaarden vast te stellen voor afzonderlijke stoffen met hormonale werking (EDC's) omdat de kennis die nodig is om het potentiële gezondheidsrisico voor de mens te beoordelen onvoldoende is. Er zijn nog onvoldoende betrouwbare gegevens beschikbaar over het voorkomen van EDC's in zowel ongezuiverd water als drinkwater, en ook ontbreken gevalideerde bioassays om de totale potentiële gevolgen van EDC's te onderzoeken. Er zijn meer gegevens nodig om het risico van menselijke consumptie van drinkwater te beoordelen, in het bijzonder op plaatsen met een verhoogd risico door verontreiniging.

Er zijn aanwijzingen dat EDC's uit bepaalde materialen vrijkomen in drinkwater en gebotteld water. Voor producten en materialen die worden gebruikt voor het bewaren en distribueren van voor menselijke consumptie bestemd water en die vast worden aangelegd in gebouwen is regelgeving van kracht; zij vallen onder het toepassingsgebied van de richtlijn Bouwproducten (RBP) (2) en worden genoemd in de Drinkwaterrichtlijn. Aan dit vraagstuk wordt momenteel gewerkt in het kader van de activiteiten die worden ontplooid voor de instelling van een Europese acceptatieregeling in verband met de RBP. De bedoeling van deze Europese acceptatieregeling is dat er één systeem komt voor een regelgevend kader met ondersteunende testmethoden voor de acceptatie van bouwproducten die in contact komen met voor menselijke consumptie bestemd water.

De Commissie heeft echter geen aanwijzingen dat ftalaten uit drinkwaterbuizen in het drinkwater terecht kunnen komen. Drinkwaterbuizen van PVC bestaan uit harde PVC, waaraan normaal gesproken geen weekmakers worden toegevoegd.

Met betrekking tot ftalaten heeft de Commissie een reeks van vijf risicobeoordelingen in gang gezet krachtens de verordening Bestaande stoffen (3). Drie risicobeoordelingen zijn inmiddels afgerond. Zij zijn beschikbaar via de website van het Europees Bureau voor chemische stoffen (4). De Commissie werkt momenteel aan de ontwikkeling van strategieën ter beperking van de risico's. Eventuele beperkende maatregelen moeten worden gebaseerd op de resultaten van de risicobeoordeling en moeten wetenschappelijk verdedigbaar zijn, terwijl zij tegelijkertijd ook rekening houden met het voorzorgbeginsel.

Voor twee ftalaten, DEHP en BBP, zijn de risicobeoordelingen nog niet afgerond. Wat betreft DEHP heeft het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu (WCTEM) onlangs een advies uitgebracht over de resultaten van de voorlopige risicobeoordeling (5). De voorlopige risicobeoordeling zal nu door de rapporteur worden aangepast op basis van dit advies. Deze aanpassing betreft waarschijnlijk ook het risico voor mensen die indirect via het milieu worden blootgesteld. Op basis hiervan kan de Commissie een besluit nemen over de vraag of, en onder welke omstandigheden, DEHP een risico vormt als hormoonontregelaar.

Toekomstige grenswaarden voor de totale potentiële endocriene effecten kunnen pas worden voorgesteld zodra er gevalideerde onderzoeksmethoden beschikbaar zijn. Een veilig niveau voor de totale hoeveelheid EDC's dient te worden gebaseerd op toxicologische gegevens en wetenschappelijk geteste waarden voor het totale effect van EDC's.

---

(1)  Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, PB L 330 van 5.12.1998.

(2)  Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake bouwmaterialen, PB L 40 van 11.2.1989.

(3)  Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen, PB L 84 van 5.4.1993.

(4)  http://ecb.jrc.it/existing-chemicals/

(5)  Aangenomen door het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu tijdens zijn 41ste plenaire vergadering op 8.1.2004; http://europa.eu.int/comm/health/ph_risk/committees/set/documents/out214_en.pdf

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/515 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/515

---

(2004/C 84 E/0592)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3976/03

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(5 januari 2004)

Betreft:   Problemen bij de vereenvoudiging van het acquis communautaire

In twee mededelingen (1) heeft de Commissie de instellingen laten weten dat de belangrijkste doelstelling van haar witboek over het Europees bestuur vereenvoudiging is.

Volgens het tijdschema op bladzijde 7 van COM(2003) 71 van 11 februari moet deze vereenvoudiging uitmonden in de goedkeuring van „een methode en procedures” eind 2004.

Tegelijk wordt de tussentijdse herziening van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en aanverwante wetgeving benadrukt als een stap vooruit op het gebied van vereenvoudiging, hetgeen werkelijk buitengewoon is.

Denkt de Commissie niet dat het belangrijk is om te beginnen met de vereenvoudiging van deze zogenaamde vereenvoudigingsprocedure, om deze begrijpelijk, duidelijk en beknopt te maken?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(24 maart 2004)

In het deel van de mededeling „Modernisering en vereenvoudiging van het acquis communautaire” (2) dat betrekking heeft op de methode en de procedures, heeft de Commissie indicatoren voorgesteld om prioriteiten te stellen voor de vereenvoudiging. De Raad en het Parlement is verzocht opmerkingen te maken over deze indicatoren. Momenteel zijn deze instellingen nog niet ingegaan op het verzoek van de Commissie.

In haar eerste tussentijds verslag over de tenuitvoerlegging van het actiekader „Modernisering en vereenvoudiging van het acquis communautaire” (3), heeft de Commissie verslag gegeven over de uitvoering van de diverse acties die waren voorgesteld in haar mededeling van februari 2003 (2). Uit dit verslag blijkt dat de Commissie tijdens de tenuitvoerlegging van fase I van het actiekader (februari-september 2003) 14 vereenvoudigingsvoorstellen heeft goedgekeurd, alsmede vier nieuwe vereenvoudigingvoorstellen die in de mededeling van februari 2003 niet waren vermeld. Deze nieuwe voorstellen worden gevoegd bij de 18 vereenvoudigingsvoorstellen die al door de wetgever worden overwogen. De Commissie hoopt dat de wetgever de lopende vereenvoudigingsvoorstellen snel onderzoekt.

Om na te kunnen gaan of nog in andere beleidsterreinen en documenten kan worden vereenvoudigd, had de Commissie ook rekening willen houden met de opmerkingen van de Raad en het Parlement naar aanleiding van haar mededeling van februari 2003. Momenteel hebben deze instellingen de Commissie nog geen suggesties medegedeeld.

Bovendien wijst de Commissie erop dat de drie instellingen op haar initiatief het interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” hebben ondertekend op 16 december 2003, waarbij een kader is vastgesteld voor de wetgevende werkzaamheden inzake vereenvoudiging, inclusief het gebruik van zogenaamde alternatieve instrumenten. De Commissie wenst dat dit akkoord zo snel mogelijk ten uitvoer wordt gelegd, met name door de vaststelling van de operationele procedures voor het onderzoek van de vereenvoudigingvoorstellen waarvoor het Parlement en de Raad zichzelf een termijn van zes maanden hebben gesteld.

---

(1)  COM(2003)71 en COM(2003) 623.

(2)  COM(2003)71 def.

(3)  COM(2003)623 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/516 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/516

---

(2004/C 84 E/0593)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3999/03

van Alejo Vidal-Quadras Roca (PPE-DE) aan de Commissie

(19 december 2003)

Betreft:   Interne controlenorm 5 „gevoelige posten” — modaliteiten betreffende de tenuitvoerlegging van verplichte mobiliteit

Volgens de nota van 8 mei 2003, die is ondertekend door de secretaris-generaal, de directeur-generaal Personeelszaken en Administratie en de directeur-generaal Begrotingen van de Europese Commissie, en in overeenstemming met de richtsnoeren die zijn opgesteld in de mededeling van de Commissie van mevrouw Schreyer en ondervoorzitter Kinnock (1), zal de mobiliteit voor ambtenaren op „gevoelige” posten in werking treden met ingang van 1 januari 2006.

Indien de doelstelling van deze maatregel het voorkomen is van „cliëntelisme”, zou ervoor moeten worden gezorgd dat de overgeplaatste in zijn/haar nieuwe functie (wanneer ook deze „gevoelig” is) niet te maken krijgen met ondernemingen, particulieren of organisaties waarmee hij/zij beroepsmatig een betrekking onderhield op zijn/haar vorige post. Cliëntelisme is gebaseerd op persoonlijke voorkeuren en blijft niet beperkt tot specifieke beroepsterreinen. Zal met het bovenstaande rekening worden gehouden?

Indien de betrokkene een voorkeur heeft voor een bepaalde nieuwe post, zou dit gevolgen kunnen hebben voor de loopbaan van andere ambtenaren, die zich niet alleen al langere tijd voorbereiden op verandering in de loopbaan, maar die, indien zij dezelfde post begeren, prioriteit zouden genieten op grond van verdiensten, kennis en ervaring. Zou in dat geval niet sprake zijn van discriminatie, waartegen bij het Europees Hof van Justitie beroep zou kunnen worden aangetekend?

Welke argumenten hebben geleid tot de overtuiging dat het niet-bewezen voordeel van deze maatregel opweegt tegen het wel aangetoonde nadeel dat zich voordoet wanneer iemand met specialistische ervaring van een specifieke post wordt weggehaald?

Zal deze maatregel ook gelden voor ambtenaren die weliswaar niet verantwoordelijk zijn voor betalingen, doch die wel tot taak hebben ordonnateurs te adviseren en te assisteren bij de toewijzing van contracten of subsidies? Indien namelijk de doelstelling is het voorkomen van fraude, zou deze zelfde maatregel dan niet ook moeten gelden voor posten van waaruit interne gunsten kunnen worden toegekend (promoties, vergelijkende onderzoeken) waar ook lucratieve voordelen aan verbonden zijn?

Is gekeken naar de mogelijkheid dat twee ambtenaren met frauduleuze bedoelingen steeds onderling rouleren op twee dezelfde posten?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(4 februari 2004)

De Commissie verheugt zich over de interesse van het geachte parlementslid voor de tenuitvoerlegging van interne controlenorm 5 voor gevoelige posten.

De nota van 8 mei 2003 van de Secretaris-generaal, de directeur-generaal Personeelszaken en algemeen beheer en de directeur-generaal Begroting van de Europese Commissie werd verduidelijkt en aangevuld met een nota van het Secretariaat-generaal van 30 september 2003. In die nota wordt bevestigd dat er per 31 december 2003 mobiliteit moet zijn voor personen die langer dan zeven jaar een inherent gevoelige post (2) hebben bekleed, en dat de mobiliteitsregel vanaf 31 december 2004 elke vijf jaar zal worden toegepast op alle gevoelige posten. In de nota wordt tevens benadrukt dat deze mobiliteit gerealiseerd kan worden door de gevoelige functie over te hevelen naar een andere post mits de functie in kwestie slechts een klein deel uitmaakt van het takenpakket van de ambtenaar.

Alle diensten waren verplicht om voor 31 december 2003 alle gevoelige posten te inventariseren en hiervan een lijst op te stellen. Naast de inherent gevoelige posten wordt bij het categoriseren van een post als „gevoelig” rekening gehouden met een aantal criteria aan de hand waarvan aanverwante risico's (zoals „cliëntelisme” of het onderling rouleren van ambtenaren tussen twee dezelfde posten) kunnen worden beoordeeld. Verder zijn er risicobeperkende controlemaatregelen gedefinieerd. Het vermogen om beslissingen te beïnvloeden of te nemen, bijvoorbeeld op het gebied van personeelswerving en personeelsbeleid, wordt beschouwd als een omstandigheid die potentiële risico's met zich meebrengt, die kunnen bijdragen aan de gevoeligheid van een post of functie.

Het initiatief van de Commissie heeft tot doel situaties te voorkomen die zich zouden kunnen voordoen wanneer een persoon lange tijd te maken heeft met dezelfde procedures en gesprekspartners zonder passende risicobeperkende controlemaatregelen. Mobiliteit betekent niet dat er expertise en kennis voor de instelling verloren gaan. Het betekent juist dat de professionele achtergrond van de betreffende personen verbreed wordt en dat ook andere afdelingen daar hun voordeel mee kunnen doen. Bovendien wordt in interne controlenorm 19 over de continuïteit van de werkzaamheden gespecificeerd dat, wanneer ambtenaren hun werk overdragen aan een andere ambtenaar, er een schriftelijk overdrachtsdossier moet worden opgesteld.

In overeenstemming met de geldende regels genieten personen die een gevoelige post moeten verlaten geen enkel privilege en krijgen zij geen voorkeursbehandeling wanneer zij voor een andere post solliciteren. Bij aanstelling op een nieuwe post wordt uitsluitend gekeken of de kandidaat beschikt over de juiste expertise, het juiste profiel en het juiste verantwoordelijkheidsniveau. Uiteraard kunnen personen die problemen hebben bij het vinden van een nieuwe post profiteren van de loopbaanbegeleiding die binnen de in het kader van de hervormingen Commissie is ontwikkeld.

De eerste golf van verplichte mobiliteit voor gevoelige posten is inmiddels van start gegaan. De operatie wordt uitgevoerd binnen een kader dat garandeert dat de correcte tenuitvoerlegging van interne controlemaatregel 5 plaatsvindt met minimale verstoring van de diensten, en hierbij wordt rekening gehouden met de behoeften van de individuele medewerkers op wie dit betrekking heeft.

---

(1)  SEC(2000)2203.

(2)  Inherent gevoelige posten worden gedefinieerd als die posten die verband houden met financieel beheer en het zogenaamde AIPN (het tot aanstelling bevoegde gezag) en AHCC (het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten bevoegde gezag).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/517 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/517

---

(2004/C 84 E/0594)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4043/03

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(12 januari 2004)

Betreft:   Totaal toegestane vangsten (TAC) en quota voor 2004

In het Commissievoorstel over de totaal toegestane vangsten en quota voor 2004 dat gebaseerd is op adviezen van de Internationale Raad voor Onderzoek van de zee wordt aanzienlijk gesneden in de TAC en quota voor 2004 en wordt een tijdelijk systeem voor het beheer van de visserijinspanning voorgesteld. Dit komt erop neer dat het aantal dagen waarop in de periode lopende van februari tot december 2004 gevist mag worden met 51 dagen wordt verminderd en er in de TAC aanzienlijk wordt gesneden, alsook in de quota van vissoorten zoals zeeduivel, langoustines en heek, hetgeen, als deze plannen worden uitgevoerd, een uiterst negatieve sociaal-economische impact zal hebben op de visserijsector en in de regio's die hiervan afhankelijk zijn. Teneinde de visserijactiviteiten in stand te houden is de duurzaamheid van de visbestanden van essentieel belang. De vissers zijn de eersten die belang hebben bij het behoud van de visstand. Zo hebben Portugese vissers vrijwillig maatregelen genomen bij de ringzegenvisserij op sardines. Het wekt op zijn minst bevreemding dat de Commissie zich bezorgd maakt over de duurzaamheid van de visbestanden in de Portugese wateren terwijl zij toch onlangs nog de vrije toegang van de Spaanse vloot tot de Portugese wateren heeft verdedigd, waarmee de visserijinspanning dienovereenkomstig is toegenomen.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen: heeft zij rekening gehouden met de specifieke kenmerken van de Portugese visserijsector? Welke maatregelen denkt zij te treffen om de sociaal-economische gevolgen van haar voorstel te compenseren? Als de situatie van de visstand inderdaad zo dramatisch is, waarom komt zij dan niet met plannen om de visstand te herstellen, geflankeerd met de dienovereenkomstige sociaal-economische schadeloosstellingen bekostigt uit de Gemeenschapsbegroting, en met name via een financieel instrument om de inkomstenderving van de getroffen vissers en werknemers in de visserijsector te vergoeden?

Welke vissers- en redersorganisaties zij heeft gehoord alvorens haar voorstel in te dienen? In welke mate zijn zij bij het opstellen van het voorstel betrokken geweest? Welke maatregelen denkt zij te treffen om de vissers en reders daadwerkelijk te betrekken bij het besluitvormingsproces in het kader van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid?

Welke maatregelen zij denkt te treffen teneinde de haalbaarheid en geloofwaardigheid van wetenschappelijke onderzoeken te verhogen, met name door samen te werken met wetenschappers en vissers? Is zij niet van mening dat een daadwerkelijke decentralisatie van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid een positievere uitwerking zou hebben op het beheer van de visstand? Welke maatregelen treft zij momenteel om de andere problemen aan te pakken die de visstand bedreigen zoals de vervuiling van de zee en het vervoer over zee, enz.?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(17 februari 2004)

De TAC- en quotavoorstellen van de Commissie zijn gebaseerd op wetenschappelijk advies betreffende de duurzaamheid op lange termijn en de vangstmogelijkheden op korte termijn voor bestanden waarop door communautaire vissers wordt gevist. Er wordt een gemeenschappelijke benadering gebruikt voor bestanden die voor alle lidstaten van belang zijn, die erop is gebaseerd dat vangstmogelijkheden op korte termijn worden toegestaan als dit verenigbaar is met de duurzame instandhouding van de bestanden op lange termijn. In vele gevallen heeft de Commissie TAC's voorgesteld die hoger zijn dan de door de wetenschappers gedane aanbevelingen, om betere vangstmogelijkheden op korte termijn te handhaven. Dit geldt voor een aantal bestanden die van belang zijn voor Portugal.

De Commissie voorziet niet in een directe financiële compensatie voor aanpassingen aan de TAC's. Financiële vergoedingen op lange termijn zijn opgenomen in het financieringsinstrument voor de oriëntatie van de visserij (FIOV) en in de gemeenschappelijke marktordening, waarin wordt voorzien in financiële steun voor de aanpassing van de vangstcapaciteit van de vloot aan de productiecapaciteit van de hulpbron, in verbeteringen van de marktstabiliteit en in bepalingen voor bijstand in noodsituaties.

In de Raad Visserij van december 2003 werd een politiek akkoord bereikt over de noodzaak om herstelplannen vast te stellen voor zuidelijke heek en voor langoestines. De Commissie verwacht dat de goedkeuring van dergelijke plannen zal leiden tot een betere stabiliteit in de visserijsector, een grotere beschikbaarheid van vis, en verbeterde vangstvoorwaarden voor de betrokken sectoren op de middellange termijn. Overeenkomstig het hervormde Gemeenschappelijk Visserijbeleid kunnen, wanneer noodmaatregelen noodzakelijk zijn of wanneer nieuwe herstelplannen worden goedgekeurd die een vermindering van de vangsten op korte termijn vereisen, bepaalde aanvullende vergoedingen voor de sector beschikbaar worden gesteld (artikel 1, punt 13, van Verordening (EG) nr. 2369/2002 (1)).

De Commissie raadpleegt de visserijsector geregeld vóórdat ze wetgevende voorstellen uitwerkt. Momenteel geschiedt dit overleg in het kader van het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur (RCVA) en dat Comité is verantwoordelijk voor het bepalen van haar deelneming aan regionale workshops die met betrekking tot TAC's en andere problemen worden gehouden. Er is op 28 oktober 2003 in Brussel een workshop met de industrie gehouden betreffende de TAC- en quotaverordening. In 2004 zullen besluiten worden genomen betreffende de oprichting van regionale adviesraden, ten einde een ruimer en diepgaander overleg te laten plaatsvinden.

Wat wetenschappelijk visserij-advies betreft, neemt de Commissie twee initiatieven. Er is een nieuw memorandum van overeenstemmming overeengekomen tussen de Commissie en de Internationale Raad voor de Exploratie van de Zee waarbij de draagwijdte van visserij-advies wordt uitgebreid tot de gevolgen van het milieu, het ecosysteem en niet-visserijaspecten voor de visbestanden en waarin wordt aangegeven op welke wijze het visserij-advies moet worden geformuleerd met meer nadruk op de lange-termijn-effecten. Terzelfder tijd werkt de Commissie aan een betere organisatie en een verbetering van de financiële steun voor de visserijwetenschap in de Gemeenschap, zoals beschreven in de Mededeling van de Commissie — Verbetering van het wetenschappelijk en technisch advies ten behoeve van het communautaire visserijbeheer (2).

De meeste visserij-hulpbronnen waarover de Gemeenschap beschikt, worden gemeenschappelijk geëxploiteerd door verschillende lidstaten, soms ook door lidstaten en derde landen. Daarom zijn de mogelijkheden voor het decentraliseren van het visserijbeheer beperkt. Bovendien is in de Verdragsverplichtingen gespecificeerd dat de formulering van voorstellen betreffende vismogelijkheden deel uitmaakt van het exclusieve initiatiefrecht van de Commissie.

In de Mededeling „Een strategie voor de bescherming van het mariene milieu” (3) zijn de standpunten van de Commissie betreffende maatregelen in verband met het beheer van het mariene milieu buiten de visserij-activiteiten uiteengezet. De Commissie overweegt onder meer de invoering van een marien beleid met doelstellingen, richtsnoeren en maatregelen voor goede praktijken met betrekking tot mariene habitats, met inbegrip van de vermindering van de verontreiniging en het passende beheer van praktijken inzake verscheping.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor structurele acties van de Gemeenschap in de Visserijsector, PB L 358 van 31.12.2002.

(2)  PB C 47 van 27.2.2003.

(3)  COM(2002)539 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/519 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/519

---

(2004/C 84 E/0595)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4069/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Europees Agentschap voor maritieme veiligheid

De Europese Raad heeft eindelijk besloten waar de zetel van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid moet worden gevestigd.

De keuze is gevallen op Lissabon, hetgeen kan worden toegejuicht gezien de geografische ligging en de infrastructuurvoorzieningen van de stad Lissabon en het feit dat Portugal door veel zee wordt omgeven — hetzij rond het Europese continent hetzij rondom de Azoren en Madeira — waardoor belangrijke zeeroutes lopen voor het transatlantisch zeeverkeer tussen het noordelijk deel en het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan en het noorden van Europa en het Middellandse-Zeegebied.

Desalniettemin heeft de uitvoering van dit besluit wegens diverse politieke redenen te lang op zich laten wachten en het wordt nu de hoogste tijd dit besluit ten uitvoer te leggen.

Kan de Commissie het volgende meedelen:

| — | Wanneer denkt zij de zetel van bovengenoemd agentschap definitief in Lissabon te installeren en het agentschap operationeel te maken? Heeft zij hiervoor reeds een tijdpad uitgestippeld? |
| --- | --- |

—

Wanneer denkt zij de zetel van bovengenoemd agentschap definitief in Lissabon te installeren en het agentschap operationeel te maken? Heeft zij hiervoor reeds een tijdpad uitgestippeld?

| — | Hoeveel personeel zal er voor agentschap worden aangetrokken? Is zij reeds bezig dit personeel aan te werven, en zo ja, via welke wegen en op basis van welk werkplan? |
| --- | --- |

—

Hoeveel personeel zal er voor agentschap worden aangetrokken? Is zij reeds bezig dit personeel aan te werven, en zo ja, via welke wegen en op basis van welk werkplan?

| — | Wat zullen de prioriteiten van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid en zijn bestuurders zijn op het moment dat dit agentschap in Lissabon op volle toeren begint te draaien, afgezien van de taken die het agentschap reeds zijn opgelegd? |
| --- | --- |

—

Wat zullen de prioriteiten van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid en zijn bestuurders zijn op het moment dat dit agentschap in Lissabon op volle toeren begint te draaien, afgezien van de taken die het agentschap reeds zijn opgelegd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Commissie is tevreden over het besluit van de vertegenwoordigers van de lidstaten die in december 2003 op staatshoofd- of regeringsleidersniveau bijeen waren gekomen om Lissabon te kiezen als vestigingsplaats voor het Europees agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA). In afwachting van dat besluit en overeenkomstig artikel 23 van Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Parlement en de Raad van 27 juni 2002 (1), diende de Commissie het agentschap voorlopig in Brussel te huisvesten, in haar eigen gebouw. Het agentschap is daarom al operationeel op zijn tijdelijke locatie, heeft al het eerste personeel in dienst genomen en maakt vooruitgang met de uitvoering van het werkprogramma voor 2004.

Het exacte tijdschema voor de verplaatsing van het agentschap naar Lissabon is nog niet bekend; daarover zijn momenteel besprekingen gaande tussen de Portugese regering en het agentschap. Het vinden en voorbereiden van een geschikt pand in Lissabon, evenals het voltooien van de administratieve procedures voor de verhuizing van de infrastructuur van het huidige kantoor en het personeel is uiteraard bepalend voor dit tijdschema.

In januari 2004 had het agentschap 22 mensen in dienst (een ambtenaar, 13 tijdelijke functionarissen en acht hulpfunctionarissen). Dit personeelsbestand wordt in februari 2004 uitgebreid met zeven gedetacheerde nationale deskundigen, vier tijdelijke functionarissen en twee hulpfunctionarissen. Verder wordt gewerkt aan de werving en selectie van extra personeel voor een aantal posten die in november 2003 en december 2003 zijn gepubliceerd. Het vestigingsplan van het agentschap voor 2004, na de uitbreiding, bestaat uit 55 posten (vijf ambtenaren en 50 tijdelijke functionarissen). In de huishoudelijke begroting voor 2004 van het agentschap is ook rekening gehouden met de werving van gedetacheerde nationale deskundigen en enkele hulpfunctionarissen. Het agentschap heeft een website geopend, waar alle vacatures en wervingsacties bekendgemaakt worden (www.emsa.eu.int).

Het agentschap heeft voor 2004 een ambitieus werkprogramma vastgesteld, waarmee het de meeste taken aanpakt waarvoor het in het leven is geroepen bij Verordening (EG) nr. 1406/2002. Het werkprogramma voor 2005 van het agentschap wordt in oktober 2004 vastgesteld door de raad van bestuur van het agentschap, overeenkomstig artikel 10, lid 2, sub d), van bovengenoemde verordening.

---

(1)  PB L 208 van 5.8.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/520 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/520

---

(2004/C 84 E/0596)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4071/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Opnieuw het Groei- en stabiliteitspact

Na de golf van publiciteit rond het betreurenswaardige besluit van de Ecofin-Raad met betrekking tot de herhaaldelijke schending van het Groei- en stabiliteitspact door Frankrijk en Duitsland, die ook haar weerklank in de debatten in het Europees Parlement heeft gevonden, blijft de concrete gedachtegang van de Commissie grote nieuwsgierigheid opwekken en ook tot de nodige verbazing leiden.

Enerzijds heeft de pers diverse malen de verklaring gepubliceerd van voorzitter Prodi toen hij ongeveer een jaar geleden in een interview met Le Monde het Stabiliteitspact voor „stom” uitmaakte, en daarnaast was er de polemiek die naar aanleiding van deze verklaring ontstond.

Anderzijds in niet bekend of de Commissie de kwestie al dan niet aan het oordeel van het Hof van Justitie zal voorleggen. Vlak na het besluit van de Ecofin-Raad deden er, onder verwijzing naar de uitlatingen van de heer Prodi en Commissielid Solbes, berichten de ronde dat de Commissie zich strikt aan de regels zou houden en de zaak bij het Hof aanhangig zou maken. Daarna werd bekend dat er van diverse kanten druk was uitgeoefend om dit niet te doen, met name van de kant van Duitsland en Oostenrijk. Daarna werd het stil rond deze zaak.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende meedelen:

| — | Is de Commissie van mening dat ontboezemingen aan een Franse kwaliteitskrant over het „stomme” Groei- en stabiliteitspact op enige wijze hebben bijgedragen aan de zware schending door Frankrijk en Duitsland, de landen van de zogenaamde Frans-Duitse as? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van mening dat ontboezemingen aan een Franse kwaliteitskrant over het „stomme” Groei- en stabiliteitspact op enige wijze hebben bijgedragen aan de zware schending door Frankrijk en Duitsland, de landen van de zogenaamde Frans-Duitse as?

| — | Is de Commissie van plan deze schending van het Stabiliteitspact en het controversiële besluit van de Ecofin-Raad aan het Hof van Justitie voor te leggen? Is er in enigerlei vorm druk op de Commissie uitgeoefend om te voorkomen dat dit voorstel geconcretiseerd wordt? Door welke lidstaten? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van plan deze schending van het Stabiliteitspact en het controversiële besluit van de Ecofin-Raad aan het Hof van Justitie voor te leggen? Is er in enigerlei vorm druk op de Commissie uitgeoefend om te voorkomen dat dit voorstel geconcretiseerd wordt? Door welke lidstaten?

| — | Is de Commissie niet van mening dat besluiten zoals die van de Ecofin de deur openen voor toekomstige schendingen van de regels van het Stabiliteitspact? En dat deze schendingen, als er niets tegen gedaan wordt, dan helaas „gelegitimeerd” zijn? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie niet van mening dat besluiten zoals die van de Ecofin de deur openen voor toekomstige schendingen van de regels van het Stabiliteitspact? En dat deze schendingen, als er niets tegen gedaan wordt, dan helaas „gelegitimeerd” zijn?

| — | Is zij niet van mening dat een dergelijke houding niet in de richting wijst van een Europa van twee snelheden maar eerder van twee trajecten, namelijk het Europa van de grote en het Europa van de kleine landen? Is zij niet van mening dat schendingen als deze de Europese Unie in een kritieke situatie van totale wanorde brengen? |
| --- | --- |

—

Is zij niet van mening dat een dergelijke houding niet in de richting wijst van een Europa van twee snelheden maar eerder van twee trajecten, namelijk het Europa van de grote en het Europa van de kleine landen? Is zij niet van mening dat schendingen als deze de Europese Unie in een kritieke situatie van totale wanorde brengen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(18 februari 2004)

Op 13 januari 2004 heeft de Commissie een drieledige strategie goedgekeurd om de coördinatie van het economische beleid en toezicht te verduidelijken en te verbeteren naar aanleiding van de conclusies van de Ecofin-Raad van 25 november 2003 (1).

Het eerste onderdeel van deze strategie is de voortzetting, door de Commissie, van het toezicht op het economisch en begrotingsbeleid van alle lidstaten in het kader van het EG-Verdrag en het Stabiliteits- en Groeipact (SGP). Zij zal de ontwikkelingen van lidstaten met een buitensporig tekort blijven volgen en haar aanbevelingen blijven baseren op gedegen economische analyses en het beginsel van gelijke behandeling.

Ten tweede zal de Commissie nieuwe voorstellen indienen met het oog op een betere economische governance in de toekomst, op basis van de ervaring van de eerste vijf jaren van de Economische en Monetaire Unie (EMU). Verbeteringen in de tenuitvoerlegging van het Stabiliteits- en Groeipact zullen deel uitmaken van dit initiatief.

Ten slotte zal de Commissie, overeenkomstig haar rol van hoedster van de Verdragen, trachten juridische duidelijkheid en voorspelbaarheid van de verdragsbepalingen inzake de EMU te waarborgen. De Raad heeft slechts niet-bindende conclusies vastgesteld in plaats van een besluit te nemen zoals wettelijk is voorgeschreven. Daarom heeft de Commissie besloten de conclusies van de Raad voor te leggen aan het Europese Hof van Justitie.

---

(1)  persbericht IP/04/35.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/521 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/521

---

(2004/C 84 E/0597)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4076/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Vergaande uitdroging van pijnbomen in Griekenland

In vele gebieden in Griekenland, waaronder ook Attica, wordt een vergaande uitdroging van de pijnbomen vastgesteld. Volgens krantenberichten zou deze uitdroging vermoedelijk direct of indirect te wijten zijn aan de pijnboomluis Marchalina hellenica. Deze luis is belangrijk voor de honingproductie omdat ze honingdauw produceert, de grondstof voor de productie van dennehoning.

Omdat deze luis zo belangrijk is voor de honingteelt komt zij de laatste jaren steeds meer voor. Ze werd op een groot aantal pijnbomen verspreid en deze maatregel werd gefinancierd met een bedrag van ongeveer 2 miljoen euro uit het tweede Communautaire Bestek via het Ministerie van Landbouw.

Kan de Commissie, overwegende dat de pijnbomen waarop de luis Marchalina hellenica huist sterk uitgedroogd zijn en dat in een groot aantal gebieden van Griekenland de pijnwouden met vernietiging bedreigd worden, antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Zijn er wetenschappelijke gegevens over de gevolgen van de verspreiding van deze luis op pijnbomen? Wordt de methode van het verspreiden van de luis Marchalina hellenica op pijnbomen ook in andere landen van Europa toegepast voor de productie van dennehoning? |
| --- | --- |

1.

Zijn er wetenschappelijke gegevens over de gevolgen van de verspreiding van deze luis op pijnbomen? Wordt de methode van het verspreiden van de luis Marchalina hellenica op pijnbomen ook in andere landen van Europa toegepast voor de productie van dennehoning?

| 2. | Kan zij zorgen voor de financiering van een studie waarin de uitdroging van pijnbomen wordt onderzocht, zodat passende maatregelen kunnen worden genomen voor de controle op en de bestrijding van dit verschijnsel waardoor uitgestrekte pijnwouden in Griekenland met vernietiging worden bedreigd, en zodat wetenschappelijk kan worden vastgesteld of de luis Marchalina hellenica al dan niet verantwoordelijk is voor de uitdroging van de bomen? |
| --- | --- |

2.

Kan zij zorgen voor de financiering van een studie waarin de uitdroging van pijnbomen wordt onderzocht, zodat passende maatregelen kunnen worden genomen voor de controle op en de bestrijding van dit verschijnsel waardoor uitgestrekte pijnwouden in Griekenland met vernietiging worden bedreigd, en zodat wetenschappelijk kan worden vastgesteld of de luis Marchalina hellenica al dan niet verantwoordelijk is voor de uitdroging van de bomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 maart 2004)

| 1. | Op 15 oktober 2003 heeft het Griekse ministerie van Landbouw deskundigen uitgenodigd voor een workshop om de recente uitbraak van uitdroging van pijnbomen, die vooral de regio Attica heeft getroffen, te bespreken. Zij concludeerden dat er geen direct oorzakelijk verband bestaat tussen de aanwezigheid van de pijnboomluis Marchalina hellenica en de uitdroging van bomen van het soort Pinus, maar dat de uitdroging een geval van secundaire schade is, dat onder andere veroorzaakt wordt door klimaatfactoren. Voorzover de Commissie weet, komt de opzettelijke verspreiding van de M. hellenica in pijnboombossen alleen voor in Griekenland en Turkije. |
| --- | --- |

1.

Op 15 oktober 2003 heeft het Griekse ministerie van Landbouw deskundigen uitgenodigd voor een workshop om de recente uitbraak van uitdroging van pijnbomen, die vooral de regio Attica heeft getroffen, te bespreken. Zij concludeerden dat er geen direct oorzakelijk verband bestaat tussen de aanwezigheid van de pijnboomluis Marchalina hellenica en de uitdroging van bomen van het soort Pinus, maar dat de uitdroging een geval van secundaire schade is, dat onder andere veroorzaakt wordt door klimaatfactoren. Voorzover de Commissie weet, komt de opzettelijke verspreiding van de M. hellenica in pijnboombossen alleen voor in Griekenland en Turkije.

| 2. | Tijdens de workshop op 15 oktober 2003 werd geconcludeerd dat verder onderzoek nodig is naar het uitdrogingsprobleem en naar het gedrag van de M. hellenica in pijnboombossen. Aangezien het probleem geen Europese dimensie heeft, is de Commissie niet voornemens verder onderzoek daarnaar te financieren. |
| --- | --- |

2.

Tijdens de workshop op 15 oktober 2003 werd geconcludeerd dat verder onderzoek nodig is naar het uitdrogingsprobleem en naar het gedrag van de M. hellenica in pijnboombossen. Aangezien het probleem geen Europese dimensie heeft, is de Commissie niet voornemens verder onderzoek daarnaar te financieren.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/522 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/522

---

(2004/C 84 E/0598)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4079/03

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Vogelvangst op Cyprus

Volgens Birdlife International is de illegale vogelvangst op Cyprus in het afgelopen jaar met 100 % toegenomen, ondanks tegengestelde beweringen van de regering. Hierbij worden slagnetten en lijmstokken toegepast.

Kan de Commissie meedelen of het vangen van trekvogels volgens deze methodes, na de toetreding van Cyprus op 1 mei 2004, in strijd is met de wetgeving van de Unie?

Zo ja, heeft de Commissie de regering van Cyprus ervan op de hoogte gesteld dat spoedig een inbreukprocedure kan worden gestart, indien deze situatie na de datum van toetreding voortduurt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 februari 2004)

Als toetredend land is Cyprus verplicht om de tenuitvoerlegging en controle op de naleving van de Vogelrichtlijn (1) op 1 mei 2004 volledig rond te hebben. Er is geen overgangsperiode toegestaan en Cyprus heeft niet om specifieke afwijkingen verzocht. In oktober 2003 heeft Cyprus een nationale wet aangenomen ter omzetting van de voorschriften van zowel de Vogel- als de Habitatrichtlijn (2).

De Commissie heeft tijdens de onderhandelingen voor toetreding duidelijk aangegeven dat bepaalde methodes om vogels te vangen, zoals de methodes waarbij mistnetten en lijmstokken gebruikt worden, niet verenigbaar zijn met de bepalingen van de Vogelrichtlijn. Deze praktijk is op Cyprus illegaal en de Cypriotische autoriteiten hebben de Commissie ervan verzekerd dat zij hun inspanningen ter naleving van de wet in kwestie zullen opvoeren.

De Commissie blijft toezien op de situatie en de vooruitgang die door Cyprus wordt geboekt om te voldoen aan de verplichtingen van de communautaire wetgeving, niet alleen wat de omzetting, maar ook wat de tenuitvoerlegging en het toezicht op naleving ervan betreft. Indien er problemen zijn, zal de Commissie ze bij de nationale autoriteiten aan de orde stellen om een oplossing te zoeken. De Commissie verzekert het geachte parlementslid dat zij niet zal aarzelen alle nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de milieuwetgeving van de Gemeenschap correct door de lidstaten worden toegepast.

---

(1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

(2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/522 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/522

---

(2004/C 84 E/0599)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0001/04

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(9 januari 2004)

Betreft:   Restituties voor de export naar Vaticaanstad

In de vragen P-3279/03 (1) en E-3280/03 (1) wordt een verkeerd totaalbedrag van de restituties voor de export naar Vaticaanstad genoemd, aangezien aan het einde van de uittreksels uit de databank CATS (antwoord op vraag P-3202/02) (2) niet wordt gespecificeerd dat het om het totaal-generaal gaat. Het juiste bedrag van de uitvoerrestituties voor Vaticaanstad tijdens de periode 1998/2001 beloopt 4 000 813,01 EUR.

Gezien het antwoord op vraag P-3279/03 zij andermaal gewezen op de gegevens onder punt d) waaruit blijkt dat, aangezien het juiste totaal van de uitgekeerde restituties EUR 321 711 242,39 bedraagt, de uitgekeerde bedragen voor de niet-gespecificeerde producten en/of meeteenheden overeenkomen met 30,26 % van het totaal en niet met 15,13 %.

Aangezien de Commissie op vraag E-3280/03 heeft geantwoord dat de vragen niet ter zake doen vanwege de fout in het bedrag van de exportrestituties voor Vaticaanstad, zij andermaal gewezen op het volgende:

| 1. | In het aanvullende antwoord op de vragen E-1477/03 tot en met E-1480/03 (3) wordt het volgende verklaard:






  — | Er worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten naar Vaticaanstad worden uitgevoerd. De omvang van deze export naar de staat in kwestie lijkt redelijk. |
| --- | --- | --- |

1.

In het aanvullende antwoord op de vragen E-1477/03 tot en met E-1480/03 (3) wordt het volgende verklaard:

—

Er worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten naar Vaticaanstad worden uitgevoerd. De omvang van deze export naar de staat in kwestie lijkt redelijk.

| — | Ten aanzien van de producten die door de Gemeenschap onder de restitutieregeling worden geëxporteerd naar Vaticaanstad verzekeren de Vaticaanse autoriteiten dat deze uitsluitend bestemd zijn voor verbruik op het grondgebied van Vaticaanstad of in de instellingen en diensten van de Heilige Stoel. |
| --- | --- |

—

Ten aanzien van de producten die door de Gemeenschap onder de restitutieregeling worden geëxporteerd naar Vaticaanstad verzekeren de Vaticaanse autoriteiten dat deze uitsluitend bestemd zijn voor verbruik op het grondgebied van Vaticaanstad of in de instellingen en diensten van de Heilige Stoel.

| — | Op de producten die onder de restitutieregeling naar Vaticaanstad worden geëxporteerd, zijn de volgende specifieke bepalingen van toepassing: de douaneovereenkomst tussen Italië en Vaticaanstad en de communautaire bepalingen die de exportrestituties regelen. |
| --- | --- |

—

Op de producten die onder de restitutieregeling naar Vaticaanstad worden geëxporteerd, zijn de volgende specifieke bepalingen van toepassing: de douaneovereenkomst tussen Italië en Vaticaanstad en de communautaire bepalingen die de exportrestituties regelen.

| 2. | Artikel 11 van het Verdrag van Lateranen, waarin de betrekkingen tussen de Staat Vaticaanstad en de Republiek Italië zijn geregeld, verzekert de centrale organen van de katholieke kerk van vrijstelling van „iedere inmenging van de zijde van de Italiaanse Staat”. |
| --- | --- |

2.

Artikel 11 van het Verdrag van Lateranen, waarin de betrekkingen tussen de Staat Vaticaanstad en de Republiek Italië zijn geregeld, verzekert de centrale organen van de katholieke kerk van vrijstelling van „iedere inmenging van de zijde van de Italiaanse Staat”.

De in vraag E-3280/03 geformuleerde vragen worden andermaal gesteld, te weten:

| — | om welke redenen worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten naar Vaticaanstad worden geëxporteerd? |
| --- | --- |

—

om welke redenen worden geen specifieke controles verricht op de hoeveelheden rundvlees, rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die door de lidstaten naar Vaticaanstad worden geëxporteerd?

| — | Bezit de Commissie een lijst van de instellingen en diensten van de Heilige Stoel buiten het Vaticaan waarvoor deze bestemd zijn? |
| --- | --- |

—

Bezit de Commissie een lijst van de instellingen en diensten van de Heilige Stoel buiten het Vaticaan waarvoor deze bestemd zijn?

| — | Is zij van mening is dat iedere overtreding van de communautaire bepalingen inzake exportrestituties moet worden beschouwd als zijnde ondergeschikt aan het niet-inmengingsbeginsel van artikel 11 van het Verdrag van Lateranen? |
| --- | --- |

—

Is zij van mening is dat iedere overtreding van de communautaire bepalingen inzake exportrestituties moet worden beschouwd als zijnde ondergeschikt aan het niet-inmengingsbeginsel van artikel 11 van het Verdrag van Lateranen?

| — | Op basis van welke evaluaties lijkt de omvang van de export naar het Vaticaan haar redelijk? |
| --- | --- |

—

Op basis van welke evaluaties lijkt de omvang van de export naar het Vaticaan haar redelijk?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 april 2004)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op zijn schriftelijke vraag P-3279/03.

De Commissie wijst er op dat de cijfers in het antwoord op schriftelijke vraag P-3279/03 niet zijn bevestigd (4), zoals het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag aangeeft. Het correcte totaal van de restituties voor de periode 1998-2001 voor diverse bestemmingen, waaronder Vaticaanstad, bedraagt 321711242,39 EUR.

Voor een bedrag van 9 066 774,47 EUR (in plaats van 9 067116,01 EUR, zoals vermeld door het geachte parlementslid) zijn de producten en de meeteenheden niet vermeld in de CATS-databank.

Voor een bedrag van 23236120,85 EUR (in plaats van 14173353,56 EUR) is de productcode niet vermeld in de CATS-databank.

Voor een bedrag van 83 188 136,82 EUR (in plaats van 74115 436,13 EUR) is de meeteenheid niet vermeld in de CATS-databank.

Er zij echter op gewezen dat er geen betalingen worden verricht op basis van de CATS-databank. De betalingen worden uitgekeerd door de nationale betaalorganen, overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (5).

Het berekende percentage van 30,26 % waarvoor in de CATS-databank informatie ontbreekt, is een gemiddelde voor de hele periode (1998-2001). Dankzij een sterke verbetering van de kwaliteitscontrole is het percentage gegevensvelden waarvoor informatie ontbreekt, gedaald van 62,63 % voor het financiële jaar 1998 tot 6,77 % voor het financiële jaar 2001 (6).

De Commissie benadrukt dat de CATS-databank is opgezet en ontworpen als een controlemiddel en dat geen betalingen worden verricht op basis van de gegevens in deze databank.

De Commissie vestigt de aandacht op een manifeste vertaalfout in de Italiaanse versie van het gecombineerd antwoord op schriftelijke vragen E-1477/03 tot E-1480/03: in de laatste alinea moet „zucchero di barbabietola” (bietsuiker) staan in plaats van „carni bovine” (rundvlees).

Gezien het voorgaande:

| — | Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 inzake de controle bij de uitvoer van landbouwproducten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen (7), moet minstens 5 % van de hoeveelheid biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die vanuit de lidstaten naar Vaticaanstad wordt uitgevoerd, met uitvoerrestituties aan Vaticaanstad, fysiek worden gecontroleerd. De Commissie is niet op de hoogte gebracht van problemen die aanleiding kunnen geven tot wijzigingen in de fysieke controle van de uitvoer van de lidstaten naar Vaticaanstad. Indien het geachte parlementslid over bewijzen beschikt waaruit blijkt dat de regels niet zijn nageleefd, wordt hij verzocht deze informatie naar de Commissie te sturen, die dan passende maatregelen zal nemen. |
| --- | --- |

—

Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 inzake de controle bij de uitvoer van landbouwproducten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen (7), moet minstens 5 % van de hoeveelheid biet- en rietsuiker en chemisch zuivere sacharose in vaste vorm die vanuit de lidstaten naar Vaticaanstad wordt uitgevoerd, met uitvoerrestituties aan Vaticaanstad, fysiek worden gecontroleerd. De Commissie is niet op de hoogte gebracht van problemen die aanleiding kunnen geven tot wijzigingen in de fysieke controle van de uitvoer van de lidstaten naar Vaticaanstad. Indien het geachte parlementslid over bewijzen beschikt waaruit blijkt dat de regels niet zijn nageleefd, wordt hij verzocht deze informatie naar de Commissie te sturen, die dan passende maatregelen zal nemen.

| — | Wat de lijst van de instellingen en diensten van de Heilige Stoel buiten het Vaticaan betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar de desbetreffende vermeldingen in het Verdrag van Lateranen, dat als bijlage bij de Italiaanse ratificatiewet nr. 810 van 27 mei 1929 is gevoegd. |
| --- | --- |

—

Wat de lijst van de instellingen en diensten van de Heilige Stoel buiten het Vaticaan betreft, verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar de desbetreffende vermeldingen in het Verdrag van Lateranen, dat als bijlage bij de Italiaanse ratificatiewet nr. 810 van 27 mei 1929 is gevoegd.

| — | Italië en de Heilige Stoel hebben in 1929 het Verdrag van Lateranen gesloten. Dit verdrag valt dus onder het toepassingsgebied van artikel 307 van het Verdrag van Rome met betrekking tot verdragen die vóór 1 januari 1958 tussen een of meerdere lidstaten en een of meerdere derde landen zijn gesloten. De betrekkingen tussen de Gemeenschap en Italië vallen onder de geldende Gemeenschapswetgeving. |
| --- | --- |

—

Italië en de Heilige Stoel hebben in 1929 het Verdrag van Lateranen gesloten. Dit verdrag valt dus onder het toepassingsgebied van artikel 307 van het Verdrag van Rome met betrekking tot verdragen die vóór 1 januari 1958 tussen een of meerdere lidstaten en een of meerdere derde landen zijn gesloten. De betrekkingen tussen de Gemeenschap en Italië vallen onder de geldende Gemeenschapswetgeving.

| — | De Commissie baseert zich op de bevindingen van de Europese Rekenkamer om de omvang van de uitvoer naar Vaticaanstad als redelijk te omschrijven. In deze context wordt verwezen naar punt 6.22 van het speciaal verslag nr. 2/93 (8) van de Europese Douaneassociatie: „Van de douanevrijstelling van Vaticaanstad kan gebruik worden gemaakt door de ingezetenen van de stadsstaat (circa 600 mensen) en door personen die permanent of tijdelijk in de andere gebouwen verblijven (gemiddeld zijn daar jaarlijks circa 20 000 mensen aanwezig voor studiedoeleinden, godsdienstige scholing, officiële doeleinden, enz). Voorts hebben Italiaanse staatsburgers die werkzaam zijn bij of een pensioen genieten van de instellingen van de Heilige Stoel of het gouvernement van Vaticaanstad, evenals hun gezinnen, het recht inkopen te doen in de winkels van het Vaticaan. Het gaat hierbij naar schatting om circa 12 000 personen”. Redelijkerwijs mag worden aangenomen dat deze cijfers nog steeds correct zijn of zelfs nog hoger zijn. Afgaande op deze bevolkingsaantallen lijken de aangehaalde cijfers dan ook redelijk. |
| --- | --- |

—

De Commissie baseert zich op de bevindingen van de Europese Rekenkamer om de omvang van de uitvoer naar Vaticaanstad als redelijk te omschrijven. In deze context wordt verwezen naar punt 6.22 van het speciaal verslag nr. 2/93 (8) van de Europese Douaneassociatie: „Van de douanevrijstelling van Vaticaanstad kan gebruik worden gemaakt door de ingezetenen van de stadsstaat (circa 600 mensen) en door personen die permanent of tijdelijk in de andere gebouwen verblijven (gemiddeld zijn daar jaarlijks circa 20 000 mensen aanwezig voor studiedoeleinden, godsdienstige scholing, officiële doeleinden, enz). Voorts hebben Italiaanse staatsburgers die werkzaam zijn bij of een pensioen genieten van de instellingen van de Heilige Stoel of het gouvernement van Vaticaanstad, evenals hun gezinnen, het recht inkopen te doen in de winkels van het Vaticaan. Het gaat hierbij naar schatting om circa 12 000 personen”. Redelijkerwijs mag worden aangenomen dat deze cijfers nog steeds correct zijn of zelfs nog hoger zijn. Afgaande op deze bevolkingsaantallen lijken de aangehaalde cijfers dan ook redelijk.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  PB C 137 E van 12.6.2003, blz. 172.

(3)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 45.

(4)  Antwoord op P-3279/03, tweede alinea: „Alle in de schriftelijke vraag geciteerde bedragen zijn fout en kunnen bijgevolg niet worden bevestigd door de Commissie. Het is haar ook niet duidelijk hoe en waaruit het geachte parlementslid deze cijfers heeft overgenomen”.

(5)  PB L 102 van 17.4.1999.

(6)  De CATS-databank is opgezet in 1998.

(7)  PB L 42 van 16.2.1990.

(8)  PB C 347 van 27.12.1993.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/525 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/525

---

(2004/C 84 E/0600)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0011/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Top van Tunis — immigratiebeleid

Op 5 en 6 december jl. had in Tunis de top van de landen van de „Dialoog 5 + 5” plaats. Uit de zeldzame verslagen in de media blijkt dat de debatten zich vooral hebben toegespitst op de verbetering van de samenwerking in het westelijke deel van de Middellandse Zee, en waarschijnlijk ook op de kwestie van de migratie uit Noord-Afrika naar Europa, één van de belangrijkste aspecten van de samenwerking. Sinds de top van Tampere in 1999 probeert de Europese Unie een gemeenschappelijk migratiebeleid op stapel te zetten. Toch blijven de lidstaten een sterk uiteenlopend beleid terzake voeren. Italië bijvoorbeeld heeft eerst met Tunesië en daarna in juli 2003 met Libië, van waaruit de laatste tijd talloze vluchtelingen waren aangekomen, bilaterale overeenkomsten gesloten.

| 1. | Kan de Commissie mij informeren over de agenda van de top van Tunis? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mij informeren over de agenda van de top van Tunis?

| 2. | Zijn er gemeenschappelijke besluiten genomen omtrent het gezamenlijke beheer van de migratie naar de Unie om invasies met illegalen zoveel mogelijk te voorkomen? |
| --- | --- |

2.

Zijn er gemeenschappelijke besluiten genomen omtrent het gezamenlijke beheer van de migratie naar de Unie om invasies met illegalen zoveel mogelijk te voorkomen?

| 3. | Liggen er voorstellen ter tafel om de Middellandse-Zeelanden tegen terroristische bedreigingen te beschermen en tezelfdertijd de Afrikaanse landen langs de Middellandse Zee meer economische ontwikkelingskansen te bieden? |
| --- | --- |

3.

Liggen er voorstellen ter tafel om de Middellandse-Zeelanden tegen terroristische bedreigingen te beschermen en tezelfdertijd de Afrikaanse landen langs de Middellandse Zee meer economische ontwikkelingskansen te bieden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(9 maart 2004)

| 1. | Aangezien de „Top van Tunis” van 5 en 6 december 2003 slechts een informele bijeenkomst is, was er geen officiële agenda als zodanig. Uit de slotverklaring blijkt dat de volgende onderwerpen zijn besproken:






  — | veiligheid en stabiliteit in het Middellandse-Zeegebied |
| --- | --- | --- |

1.

Aangezien de „Top van Tunis” van 5 en 6 december 2003 slechts een informele bijeenkomst is, was er geen officiële agenda als zodanig. Uit de slotverklaring blijkt dat de volgende onderwerpen zijn besproken:

—

veiligheid en stabiliteit in het Middellandse-Zeegebied

| — | regionale integratie en economische samenwerking |
| --- | --- |

—

regionale integratie en economische samenwerking

| — | migratie |
| --- | --- |

—

migratie

| — | de dialoog tussen de verschillende culturen |
| --- | --- |

—

de dialoog tussen de verschillende culturen

| — | een nieuw nabuurschapsbeleid van de EU |
| --- | --- |

—

een nieuw nabuurschapsbeleid van de EU

| 2. | In de slotverklaring van deze eerste „5 plus 5”-top hebben de staatshoofden en de regeringsleiders de in oktober 2002 in Tunis aangenomen ministeriële verklaring over de migratie in het westelijk deel van de Middellandse Zee bevestigd; met deze verklaring is de weg gebaand naar een evenwichtige, geïntegreerde en globale dialoog tussen de landen van het westelijk deel van de Middellandse Zee, teneinde „de migratieproblemen van gemeenschappelijk belang samen op georganiseerde en gecoördineerde manier aan te pakken”.
  Hiermee is bevestigd dat de onderstaande thema's de zwaartepunten vormen van een Euromediterraan beleid waarbij rekening wordt gehouden met de conclusies van de conferentie van Valencia die in april 2000 in het ruimere kader van het proces van Barcelona werd gehouden:






  — | een algemene en evenwichtige benadering van de migratiestromen bepalen (de bestrijding van de clandestiene immigratie moet worden aangevuld met maatregelen inzake gezamenlijke ontwikkeling, verkeer van personen, migrerende werknemers); |
| --- | --- | --- |

2.

In de slotverklaring van deze eerste „5 plus 5”-top hebben de staatshoofden en de regeringsleiders de in oktober 2002 in Tunis aangenomen ministeriële verklaring over de migratie in het westelijk deel van de Middellandse Zee bevestigd; met deze verklaring is de weg gebaand naar een evenwichtige, geïntegreerde en globale dialoog tussen de landen van het westelijk deel van de Middellandse Zee, teneinde „de migratieproblemen van gemeenschappelijk belang samen op georganiseerde en gecoördineerde manier aan te pakken”.

Hiermee is bevestigd dat de onderstaande thema's de zwaartepunten vormen van een Euromediterraan beleid waarbij rekening wordt gehouden met de conclusies van de conferentie van Valencia die in april 2000 in het ruimere kader van het proces van Barcelona werd gehouden:

—

een algemene en evenwichtige benadering van de migratiestromen bepalen (de bestrijding van de clandestiene immigratie moet worden aangevuld met maatregelen inzake gezamenlijke ontwikkeling, verkeer van personen, migrerende werknemers);

| — | de integratie van migranten die legaal in een lidstaat verblijven consolideren en de bescherming van hun rechten (gezinshereniging, migratie en verkeer van personen, gelijke behandeling enz.) garanderen, met inachtneming van hun plichten; |
| --- | --- |

—

de integratie van migranten die legaal in een lidstaat verblijven consolideren en de bescherming van hun rechten (gezinshereniging, migratie en verkeer van personen, gelijke behandeling enz.) garanderen, met inachtneming van hun plichten;

| — | illegale immigratie en mensenhandel bestrijden door gemeenschappelijke acties en gecoördineerde samenwerking (ook wat de uitvoering betreft) en een beter inzicht in de oorzaken van deze verschijnselen. |
| --- | --- |

—

illegale immigratie en mensenhandel bestrijden door gemeenschappelijke acties en gecoördineerde samenwerking (ook wat de uitvoering betreft) en een beter inzicht in de oorzaken van deze verschijnselen.

De ministeriële conferentie belast met de migratieproblematiek komt in de loop van 2004 bijeen in Algiers.

| 3. | Het nieuwe nabuurschapsbeleid dat door de EU wordt voorgesteld, kreeg een warm onthaal op de Top van Tunis. Dit vormt in zekere zin de bekrachtiging van het bilaterale en regionale beleid waarmee in het kader van een aantal concrete projecten reeds is begonnen (bijvoorbeeld het programma „beheer van de grenscontroles” met Marokko en het regionale programma voor justitiële en binnenlandse zaken), en van het voornemen om in de toekomstige actieplannen voor ieder land specifieke migratiestrategieën op te nemen. Voorts acht de top het wenselijk dat het westelijke deel van de Middellandse Zee in het kader van dat beleid wordt gezien als een strategisch gebied en een ruimte van vrede, stabiliteit, solidariteit, voorspoed, vrijheid en rechtvaardigheid, die op de eerbiediging van gemeenschappelijke waarden is gebaseerd.
  De lidstaten die aan de Top deelnemen hebben nogmaals verklaard dat zij het terrorisme in al zijn vormen veroordelen. Zij stellen voor de individuele inspanningen via regionale plannen te coördineren en verbinden zich er nogmaals toe de overeenkomsten en aanbevelingen ter zake ten uitvoer te leggen, in het bijzonder Resolutie 1373 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Zij zijn voorstander van een algemene internationale VN-conventie inzake terrorisme en van een internationale conferentie over dit onderwerp; bovendien hebben zij nogmaals hun wil te kennen gegeven om de samenwerking inzake veiligheid te consolideren en de samenwerking op het gebied van economische, sociale en culturele ontwikkeling te versterken, met name tussen de Arabische Maghreb-Unie en de Europese Unie. |
| --- | --- |

3.

Het nieuwe nabuurschapsbeleid dat door de EU wordt voorgesteld, kreeg een warm onthaal op de Top van Tunis. Dit vormt in zekere zin de bekrachtiging van het bilaterale en regionale beleid waarmee in het kader van een aantal concrete projecten reeds is begonnen (bijvoorbeeld het programma „beheer van de grenscontroles” met Marokko en het regionale programma voor justitiële en binnenlandse zaken), en van het voornemen om in de toekomstige actieplannen voor ieder land specifieke migratiestrategieën op te nemen. Voorts acht de top het wenselijk dat het westelijke deel van de Middellandse Zee in het kader van dat beleid wordt gezien als een strategisch gebied en een ruimte van vrede, stabiliteit, solidariteit, voorspoed, vrijheid en rechtvaardigheid, die op de eerbiediging van gemeenschappelijke waarden is gebaseerd.

De lidstaten die aan de Top deelnemen hebben nogmaals verklaard dat zij het terrorisme in al zijn vormen veroordelen. Zij stellen voor de individuele inspanningen via regionale plannen te coördineren en verbinden zich er nogmaals toe de overeenkomsten en aanbevelingen ter zake ten uitvoer te leggen, in het bijzonder Resolutie 1373 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Zij zijn voorstander van een algemene internationale VN-conventie inzake terrorisme en van een internationale conferentie over dit onderwerp; bovendien hebben zij nogmaals hun wil te kennen gegeven om de samenwerking inzake veiligheid te consolideren en de samenwerking op het gebied van economische, sociale en culturele ontwikkeling te versterken, met name tussen de Arabische Maghreb-Unie en de Europese Unie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/526 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/526

---

(2004/C 84 E/0601)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0015/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Appelboomgaarden

Kan de Commissie meedelen of enig voorschrift in de EU-wetgeving bepaalt of ertoe heeft geleid dat Britse appeltelers worden beperkt in de mogelijkheid om nieuwe boomgaarden met Engelse appels, met name de Cox, aan te planten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 februari 2004)

De begunstigden van de communautaire steun voor het rooien van appelbomen, perenbomen, perziken-bomen en nectarinebomen hebben voor de verkoopseizoenen 1990/1991 tot en met 1992/1993, 1994/1995, 1995/1996 en 1997/1998 de verbintenis moeten aangaan „om op (hun) bedrijf gedurende 15 jaar enerzijds op de percelen die worden gerooid, geen andere appelbomen dan appelbomen voor de ciderbereiding, geen andere perenbomen dan perenbomen voor de perenciderbereiding en geen perzik- en/of nectarinebomen aan te planten en anderzijds (hun) overige percelen met andere appelbomen dan appelbomen voor de ciderbereiding, andere perenbomen dan perenbomen voor de perenciderbereiding, perzik- en/of nectarinebomen niet te vergroten (1)”. Deze verbintenis, die niet voor een bijzondere variëteit van tafelappelen is bedoeld, was noodzakelijk om de rooi-operaties de gewenste economische doeltreffendheid te geven en om elke verspilling van de communautaire begroting te vermijden.

---

(1)  Zie artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2467/97 de la Commissie van 11 december 1997 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2200/97 van de Raad betreffende de sanering van de productie van appelen, peren, perziken en nectarines in de Gemeenschap, PB L 341 van 12.12.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/527 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/527

---

(2004/C 84 E/0602)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0022/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Solidariteit met de strijdende producenten uit de Po-vlakte

Is de Europese Commissie niet van mening dat de huidige melkquotaregeling nadelig is voor de melk- en kaasproducenten uit de Po-vlakte, nu Italië als enig EU-land een consumptie heeft die ver boven de toegestane productiequota ligt?

Is de Europese Commissie ervan op de hoogte dat deze anomalie ernstige gevolgen heeft voor de producenten uit de Po-vlakte, die zeer recent nog verplicht waren hun activiteiten te onderbreken, om met wegblokkades en betogingen in Milaan en Rome van de Italiaanse regering te eisen dat deze de rechten van de melk- en kaasproducenten uit de Po-vlakte op Europees niveau verdedigt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(23 februari 2004)

Er dient op te worden gewezen dat de melkquota in 1984 door de Raad zijn ingevoerd om het onevenwicht tussen vraag een aanbod van melk en zuivelproducten te beperken. De verdeling van de productiequota is niet gebaseerd op het verbruik per geografische zone, maar op de productie van elke individuele producent gedurende een bepaalde periode. Het was de enige manier om discriminaties tussen producenten te vermijden.

De Commissie merkt op dat de aan Italië toegekende referentiehoeveelheden sedert de invoering van de quota sterk zijn verhoogd, namelijk met 19,6 % over de periode 1984-2004, terwijl de quota in de meeste andere lidstaten zijn gestabiliseerd, of verlaagd.

De Commissie constateert dat de producenten met de melkquotaregeling een perspectief op een stabiele productie en op zekere inkomsten kon worden geboden, zonder de herstructurering van de melkproductie in de Unie daardoor werd doorkruist, en zij is van mening dat de integrale en correcte toepassing van het systeem een garantie vormt voor de doeltreffendheid van de regeling.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/527 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/527

---

(2004/C 84 E/0603)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0033/04

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing door invoering regionale premies

Hoofdstuk 5 van de nieuwe Verordening van de Raad (EG) nr. 1782/2003 (1) inzake rechtstreekse steunverlening biedt lidstaten de mogelijkheid een regionale premie in te voeren. Naar verluidt zullen Denemarken en Duitsland de bovengenoemde regeling invoeren.

| 1. | Welke premie zal per hectare worden uitgekeerd in de gebieden waar deze regeling wordt ingevoerd? Kan de Commissie eenzelfde overzicht geven voor de areaalbetalingen op basis van de vergelijkbare (tijdelijke) regeling in de nieuwe lidstaten? |
| --- | --- |

1.

Welke premie zal per hectare worden uitgekeerd in de gebieden waar deze regeling wordt ingevoerd? Kan de Commissie eenzelfde overzicht geven voor de areaalbetalingen op basis van de vergelijkbare (tijdelijke) regeling in de nieuwe lidstaten?

| 2. | Deelt de Commissie de opvatting dat de mogelijkheid onder deze regeling om op gesubsidieerd areaal gewassen te telen die niet onder de regeling inzake rechtstreekse steunverlening vallen de eerlijke mededinging schaadt en leidt tot renationalisering van het Europese landbouwbeleid? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de opvatting dat de mogelijkheid onder deze regeling om op gesubsidieerd areaal gewassen te telen die niet onder de regeling inzake rechtstreekse steunverlening vallen de eerlijke mededinging schaadt en leidt tot renationalisering van het Europese landbouwbeleid?

| 3. | In artikel 60 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 worden beperkingen gesteld aan de teelt van groente, fruit en aardappelen in dergelijke regio's. Op welke wijze gaat de Commissie de productie van deze „vrije gewassen” controleren? Welke kortingen en boetes zullen aan producenten en regio's worden opgelegd wanneer deze feitelijke quota wordt overschreden? |
| --- | --- |

3.

In artikel 60 van Verordening (EG) nr. 1782/2003 worden beperkingen gesteld aan de teelt van groente, fruit en aardappelen in dergelijke regio's. Op welke wijze gaat de Commissie de productie van deze „vrije gewassen” controleren? Welke kortingen en boetes zullen aan producenten en regio's worden opgelegd wanneer deze feitelijke quota wordt overschreden?

| 4. | Welke maatregelen neemt de Commissie om eerlijke concurrentie te waarborgen voor de overige tuinbouwproducten en andere landbouwproducten die niet onder de rechtstreekse steunverlening vallen? |
| --- | --- |

4.

Welke maatregelen neemt de Commissie om eerlijke concurrentie te waarborgen voor de overige tuinbouwproducten en andere landbouwproducten die niet onder de rechtstreekse steunverlening vallen?

| 5. | Bovenstaande in ogenschouw nemend, op welke wijze rijmt de Commissie deze regionale premies met het beginsel van één Europees landbouwbeleid, zoals vastgelegd in het Verdrag? |
| --- | --- |

5.

Bovenstaande in ogenschouw nemend, op welke wijze rijmt de Commissie deze regionale premies met het beginsel van één Europees landbouwbeleid, zoals vastgelegd in het Verdrag?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(2 maart 2004)

| 1. | In overeenstemming met artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, mogen de lidstaten besluiten op regionaal niveau een bedrijfstoeslagregeling (BTR) toe te passen tot uiterlijk 1 augustus van het jaar dat het eerste jaar van toepassing van de BTR voorafgaat. Op dit moment weet de Commissie nog niet precies onder welke voorwaarden de lidstaten de bedrijfstoeslagregeling op regionaal niveau zullen toepassen.
  De Commissie kan evenmin aangeven hoe hoog naar verwachting de premies per hectare in de nieuwe lidstaten zullen oplopen. De betalingen in het kader van de overgangsregeling voor een enkele areaalbetalingen worden gedefinieerd als de totale begroting voor rechtstreekse betalingen in een bepaald jaar, gedeeld door het in aanmerking komende areaal. Noch de nationale enveloppes, noch de in aanmerking komende arealen voor de areaalbetalingsregeling zijn reeds vastgelegd. |
| --- | --- |

1.

In overeenstemming met artikel 58, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, mogen de lidstaten besluiten op regionaal niveau een bedrijfstoeslagregeling (BTR) toe te passen tot uiterlijk 1 augustus van het jaar dat het eerste jaar van toepassing van de BTR voorafgaat. Op dit moment weet de Commissie nog niet precies onder welke voorwaarden de lidstaten de bedrijfstoeslagregeling op regionaal niveau zullen toepassen.

De Commissie kan evenmin aangeven hoe hoog naar verwachting de premies per hectare in de nieuwe lidstaten zullen oplopen. De betalingen in het kader van de overgangsregeling voor een enkele areaalbetalingen worden gedefinieerd als de totale begroting voor rechtstreekse betalingen in een bepaald jaar, gedeeld door het in aanmerking komende areaal. Noch de nationale enveloppes, noch de in aanmerking komende arealen voor de areaalbetalingsregeling zijn reeds vastgelegd.

| 2. | De Commissie is niet van mening dat de ontkoppelde steun zal leiden tot oneerlijke mededinging in de landbouwsector of dat die steun zal leiden tot een hernationalisering van het landbouwbeleid. De ontkoppeling van de steun zal de landbouwers ertoe aanzetten gewassen te telen en producten te produceren die het meest zijn aangepast aan de (lokale) omstandigheden en waarvoor zij de beste prijzen kunnen krijgen. |
| --- | --- |

2.

De Commissie is niet van mening dat de ontkoppelde steun zal leiden tot oneerlijke mededinging in de landbouwsector of dat die steun zal leiden tot een hernationalisering van het landbouwbeleid. De ontkoppeling van de steun zal de landbouwers ertoe aanzetten gewassen te telen en producten te produceren die het meest zijn aangepast aan de (lokale) omstandigheden en waarvoor zij de beste prijzen kunnen krijgen.

| 3. | Het toezicht op de inachtneming van de in artikel 60 van bovengenoemde verordening gestelde beperkingen zal verlopen op soortgelijke wijze als het huidige toezicht op gekoppelde rechtstreekse betalingen. |
| --- | --- |

3.

Het toezicht op de inachtneming van de in artikel 60 van bovengenoemde verordening gestelde beperkingen zal verlopen op soortgelijke wijze als het huidige toezicht op gekoppelde rechtstreekse betalingen.

| 4. | De tuinbouwproductie wordt doorgaans gekenmerkt door een grote toegevoegde waarde per hectare. Zelfs bij regionale toepassing van de bedrijfstoeslagregeling zal de directe steun voor de tuinbouw vrij beperkt blijven. De Commissie verwacht op dit gebied dan ook geen grote effecten op de mededinging. Als dit echter nodig blijkt, zal de Commissie, in toepassing van artikel 60, lid 8, van bovengenoemde verordening van de Raad, passende voorstellen indienen om marktverstoringen te remediëren.
  Het hervormde gemeenschappelijke landbouwbeleid (GLB) schept een gemeenschappelijk kader ter ondersteuning van de landbouwsector in al zijn diversiteit in het geheel van Europa. Te dien einde laat dit gemeenschappelijk kader de lidstaten de nodige flexibiliteit om het kader toe te passen in specifieke lokale omstandigheden. |
| --- | --- |

4.

De tuinbouwproductie wordt doorgaans gekenmerkt door een grote toegevoegde waarde per hectare. Zelfs bij regionale toepassing van de bedrijfstoeslagregeling zal de directe steun voor de tuinbouw vrij beperkt blijven. De Commissie verwacht op dit gebied dan ook geen grote effecten op de mededinging. Als dit echter nodig blijkt, zal de Commissie, in toepassing van artikel 60, lid 8, van bovengenoemde verordening van de Raad, passende voorstellen indienen om marktverstoringen te remediëren.

Het hervormde gemeenschappelijke landbouwbeleid (GLB) schept een gemeenschappelijk kader ter ondersteuning van de landbouwsector in al zijn diversiteit in het geheel van Europa. Te dien einde laat dit gemeenschappelijk kader de lidstaten de nodige flexibiliteit om het kader toe te passen in specifieke lokale omstandigheden.

---

(1)  PB L 270 van 21.10.2003, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/529 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/529

---

(2004/C 84 E/0604)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0048/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Europees Agentschap voor de controle op de visserij — vestiging in Galicië

Op de jongste Europese Raad van Brussel, onder Italiaans voorzitterschap, werd in het kader van het besluit over de vestiging van diverse Agentschappen overeengekomen een Europees Agentschap voor de controle op de visserij op te richten, met zetel in Spanje.

Is er al een akkoord over de vestiging van het Agentschap in Vigo, zoals in Galicische regeringskringen en in de media de ronde doet?

Naar verluidt zou het Agentschap in 2005 met zijn werkzaamheden kunnen starten. Wat zijn de vooruitzichten op dat vlak volgens de Commissie?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Commissie verheugt zich over de sluiting, in de bijeenkomst van de Staatshoofden en Regeringsleiders van de lidstaten, op 13 december 2003 in Brussel, van een overeenkomst over de oprichting van een Communautair Bureau voor Visserijcontrole met zetel in Spanje.

Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt, ziet het ernaar uit dat de Spaanse regering dit bureau in de stad Vigo in Galicië wil vestigen, maar de Commissie beschikt over geen enkele officiële bevestiging van deze keuze.

De Commissie zal in maart 2004 aan de Raad en aan het Parlement een voorstel voor een verordening tot oprichting van het Communautair Bureau voor Visserijcontrole voorleggen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/529 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/529

---

(2004/C 84 E/0605)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0056/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   De verklaringen van Prodi over de noodzaak dat een of meer lidstaten het initiatief nemen om via nauwere samenwerking sneller voortgang te boeken voor het geval dat de ontwerpgrondwet niet wordt aangenomen

Aangezien de nauwere samenwerking de democratie in de Unie niet versterkt en de gemeenschappelijke instellingen buitenspel zet is de EU gedwongen ondubbelzinnig ja te zeggen tegen de door de Conventie uitgewerkte grondwetstekst. Welke betekenis hebben in dat opzicht de recente verklaringen van voorzitter Prodi van de Europese Commissie in de krant „La Repúbblica”, waarin hij er schijnt van uit te gaan dat de Intergouvernementele Conferentie tot mislukking gedoemd is en verwacht dat een of meer lidstaten het initiatief nemen om via nauwere samenwerking een snelle kopgroep te vormen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie hoopt dat de werkzaamheden van de Intergouvernementele Conferentie over de ontwerp-grondwet zo snel mogelijk kunnen worden afgerond, en in elk geval voor het einde van 2004. De voorzitter van de Commissie, de heer Prodi, heeft de publieke opinie ervoor gewaarschuwd dat bij een mislukking van de Intergouvernementele Conferentie het risico bestaat dat een aantal lidstaten buiten het kader van de bestaande Verdragen om verdere stappen in de Europese integratie willen ondernemen.

De Europese instellingen worden geenszins buiten spel gezet door het in de Verdragen opgenomen instrument van nauwere samenwerking. Integendeel, in het kader van de nauwere samenwerking wordt juist een beroep gedaan op de door de Verdragen gecreëerde instellingen, procedures en mechanismen. Bij een nauwere samenwerking tussen bepaalde lidstaten buiten de Verdragen om zouden deze garanties natuurlijk niet aanwezig zijn.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/530 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/530

---

(2004/C 84 E/0606)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0059/04

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Aspect van dierbescherming bij premiebetalingen na de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid

Na het van kracht worden van de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid worden de subsidies voor fokkers van runderen nadrukkelijk gekoppeld aan de naleving van de basiseisen van de EU op het gebied van dierbescherming en diergezondheid. Boeren die niet aan deze eisen voldoen, worden naast de algemeen toepasbare sancties ook nog eens gekort op de rechtstreekse betalingen.

Hoe wordt gecontroleerd of de bedrijven aan het aspect van dierbescherming voldoen?

Op welke wijze strookt het aspect van dierbescherming met subsidies voor de fokkers van vechtstieren, die hun brood verdienen door de dieren meer dan eens ten behoeve van stierfeesten te verhuren, waarbij deze dieren worden blootgesteld aan urenlange martelingen, doordat zij bijvoorbeeld met lansen worden mishandeld, doordat hun hoorns worden aangestoken of doordat zij in zee worden gejaagd? Is de Commissie voornemens de subsidies aan deze bedrijven permanent te verlagen, omdat het duidelijk is dat de minimumeisen op het gebied van dierbescherming en diergezondheid door deze bedrijven op grond van hun aard niet kunnen worden vervuld?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(3 maart 2004)

In de verklaring van de Commissie bij het akkoord over de verordening van de Raad betreffende de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (Verordening (EG) nr. 1782/2003 (1)) is bepaald dat de officiële diensten die toezicht houden op de naleving van de relevante regels inzake dierenwelzijn, ook moeten controleren of de landbouwers de randvoorwaarden van de verordening naleven.

Het betaalorgaan dat verantwoordelijk is voor de betaling van steunbedragen, zal op basis van deze controles sancties toepassen.

De Commissie is momenteel bezig met het opstellen van de nodige uitvoeringsbepalingen ter zake overeenkomstig de bovenvermelde verklaring.

In Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad, die, na het advies van het Europees Parlement, in september 2003 is aangenomen, worden de rechtstreekse betalingen vanaf 1 januari 2007 afhankelijk gesteld van de naleving van randvoorwaarden op het gebied van dierenwelzijn en met name de bepalingen van Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren (2). Dit heeft echter geen betrekking op vechtstieren omdat de richtlijn overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder b), niet van toepassing is op „dieren die bestemd zijn voor wedstrijden, tentoonstellingen, dan wel evenementen of activiteiten op cultureel of sportief gebied”. Bovendien is in artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad bepaald dat verlagingen of uitsluitingen van betalingen „niet van toepassing zijn indien de niet-naleving betrekking heeft op a) een landbouwactiviteit, of b) landbouwgrond van het bedrijf ...”. De behandeling die vechtstieren in de arena ondergaan, valt dan ook volledig buiten het toepassingsgebied van zowel de bovenvermelde richtlijn als de bovenvermelde verordening.

Het is de Commissie overigens niet bekend dat potentiële vechtstieren, zolang ze op de boerderij verblijven, slechter worden behandeld dan dieren die voor andere doeleinden worden gehouden.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, PB L 270 van 21.10.2003.

(2)  PB L 221 van 8.8.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/531 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/531

---

(2004/C 84 E/0607)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0079/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Voorstel beperking vluchtduur en taken — COM(2002)0030

Kan de Commissie mededelen hoe de Raad heeft gereageerd op haar huidige voorstel (1) tot wijziging van Verordening nr. 3922/91/EEG (2) van de Raad? Wanneer denkt zij dat hierover in de Raad overeenstemming wordt bereikt? Is zij voornemens haar voorstel te herzien, en zo ja, in welke zin?

Antwoord door mevrouw de Palacio namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Raad heeft het door het geachte parlementslid genoemde voorstel niet kunnen aannemen. Ondanks de inspanningen van de Commissie om een einde te maken aan deze situatie, die in december 2001 is ontstaan, blijft het dossier geblokkeerd. Om de werkzaamheden te kunnen voortzetten met inachtneming van de wijziging die in september 2002 door het Parlement is goedgekeurd inzake de beperking van de vluchtduur en die de Raad niet in overweging heeft willen nemen, zal de Commissie een dezer dagen een gewijzigd voorstel indienen waarin het amendement van het Parlement is opgenomen.

---

(1)  COM(2002) 30 - PB C 227 E van 24.9.2002, blz. 1.

(2)  PB L 373 van 31.12.1991, blz. 4.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/531 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/531

---

(2004/C 84 E/0608)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0094/04

van Adriana Poli Bortone (UEN) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Herziening van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor tabak

Op 18 november 2003 heeft de Commissie een reeks wetsvoorstellen goedgekeurd met het oog op de herziening van de GMO voor tabak. Deze voorstellen voorzien in de ontmanteling van de huidige GMO en de geleidelijk afschaffing van elke vorm van steun voor de tabaksproductie in Europa.

De afschaffing van de steun zal neerkomen op het einde van de Europese tabaksproductie en de verwerkende bedrijven zullen hun tabak dus buiten de Unie moeten betrekken.

| — | Is de Commissie van mening dat de sociale en economische problemen die in een aantal gebieden van de Europese Unie ontstaan door het geleidelijke verdwijnen van de tabakscultuur zullen worden gecompenseerd door concrete resultaten in het kader van de strijd tegen het roken? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie van mening dat de sociale en economische problemen die in een aantal gebieden van de Europese Unie ontstaan door het geleidelijke verdwijnen van de tabakscultuur zullen worden gecompenseerd door concrete resultaten in het kader van de strijd tegen het roken?

| — | Vindt de Commissie het geen tegenspraak om enerzijds de tabaksproductie in Europa te laten verdwijnen en anderzijds in geen enkele vorm van bescherming te voorzien voor de invoer van tabak van buiten de Unie? |
| --- | --- |

—

Vindt de Commissie het geen tegenspraak om enerzijds de tabaksproductie in Europa te laten verdwijnen en anderzijds in geen enkele vorm van bescherming te voorzien voor de invoer van tabak van buiten de Unie?

| — | Heeft het volgens de Commissie zin om aan de tabaksproductie in Europa een einde te maken, wanneer het verbruik van dit product legaal blijft en hiernaar op de markt nog zeer veel vraag bestaat? |
| --- | --- |

—

Heeft het volgens de Commissie zin om aan de tabaksproductie in Europa een einde te maken, wanneer het verbruik van dit product legaal blijft en hiernaar op de markt nog zeer veel vraag bestaat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(11 februari 2004)

Het voorstel voor de hervorming van de sector ruwe tabak heeft niet tot doel een eind te maken aan de tabaksproductie in de Unie, zoals door het geachte parlementslid wordt gesteld.

De hervorming beoogt de productgebonden steun voor ruwe tabak te vervangen door inkomenssteun voor producenten, zoals het geval was voor alle producten in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) van juni 2003. De meerderheid van de producenten van ruwe tabak blijft dezelfde steun ontvangen als tijdens de referentieperiode, zonder dat ze worden verplicht tabak te produceren. De producenten zullen echter nog steeds tabak mogen produceren, indien zij dit wensen.

De totale begroting voor de tabakssector blijft ongewijzigd en het aandeel dat de producenten niet in de vorm van gekoppelde en ontkoppelde betalingen ontvangen, wordt overgeheveld naar een speciaal budget dat zal worden gebruikt in de lidstaten waar de middelen voor dit budget vandaan komen. Deze middelen zullen worden beheerd overeenkomstig de regelgeving inzake plattelandsontwikkeling en zullen worden aangewend om de eventuele sociaal-economische problemen in de tabaksproducerende regio's aan te pakken door middel van bijdragen aan verbeteringen van de infrastructuur in de tabaksproducerende regio's en steun voor producenten die willen omschakelen op andere producten of economische activiteiten.

Aangezien de Commissie de tabaksproductie niet verbiedt, zal de invoer van dergelijke producten nog altijd mogelijk zijn en zal de Commissie daar ook niet tegen optreden.

Wat de bestrijding van tabaksgebruik betreft, beïnvloedt de vervanging van productgebonden subsidies het tabaksgebruik op korte termijn misschien niet rechtstreeks, zoals blijkt uit het uitgebreide effectbeoordelingsverslag van de Commissie. Toch ligt het voor de hand dat een betere samenhang met het volksgezondheidsbeleid essentieel is om het vertrouwen van de Europese burger te handhaven. Bovendien zal de Commissie haar voorlichtingscampagnes over de schadelijke gevolgen van alle vormen van tabaksverbruik voortzetten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/532 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/532

---

(2004/C 84 E/0609)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0099/04

van Pietro-Paolo Mennea (NI), Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Lucio Manisco (GUE/NGL), Mario Borghezio (NI), Roberto Bigliardo (UEN), Luisa Morganiini (GUE/NGL), Carlo Fatuzzo (PPE-DE), Giovanni Fava (PSE), Marco Pannella (NI), Generoso Andria (PPE-DE), Vitaliano Gemelli (PPE-DE), Gianfranco Dell'Alba (NI), Sebastiano Musumeci (UEN), Pasqualina Napoletano (PSE), Amalia Sartori (PPE-DE), Giovanni Pittella (PSE), Mariotto Segni (UEN), Luigi Cocilovo (PPE-DE), Walter Veltroni (PSE), Giorgio Ruffolo (PSE), Raffaele Costa (PPE-DE), Luigi Cesaro (PPE-DE), Paolo Pastorelli (PPE-DE), Adriana Poli Bortone (UEN), Fiorella Ghilardotti (PSE), Giovanni Procacci (ELDR), Claudio Martelli (ELDR), Mauro Nobilia (UEN), Antonio Mussa (UEN), Renato Brunetta (PPE-DE) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Birma

Uit berichten in de pers is op te maken dat de militaire junta onder leiding van generaal Khin Nyunt die aan de macht is in Birma (nu Myanmar genoemd), een doodvonnis heeft uitgesproken over de 37 jaar oude Zaw Thet Htwe, die directeur is van het sportblad „First Eleven”.

Zaw Thet Htwe wordt samen met collega's beschuldigd van het smeden van een complot om de militaire machthebbers te vermoorden, die een dictatuur in het land hebben gevestigd. De journalisten zijn zonder enig officieel arrestatiebevel gevangen genomen en zijn berecht zonder bijgestaan te zijn door onafhankelijke advocaten en zonder de aanwezigheid van internationale waarnemers die hadden kunnen zorgen voor een proces dat misschien niet eerlijk geweest zou zijn, maar ten minste verenigbaar met de meest elementaire beginselen van het recht. Zaw Thet Htwe en de acht andere beschuldigden zijn ter dood veroordeeld en zijn opgesloten in een speciale kerker.

Het enige wat zij misdaan hebben is dat zij kritiek op het regime van generaal Khin Nyunt hebben geleverd en de wandaden, het machtsmisbruik en de onderdrukking aan de kaak hebben gesteld waaronder het Birmaanse volk nu al vele lange jaren lijdt. De dictatoriale machthebbers hebben jarenlang internationale schenkingen ter hoogte van meerdere miljoenen dollars laten verdwijnen, die waren bestemd voor de aanleg en wederopbouw van sportvoorzieningen, de aanschaf van sportmateriaal en sportkleding en de verbreiding van het voetbalspel in het land.

Om het huidige corrupte, onderdrukkende systeem dat strijdig is met alle democratische beginselen in het leven te houden, eigent de militaire regering zich het geld toe dat bestemd is voor sportbeoefening, en wel zonder dat ook maar het kleinste deel van het ontvangen geld gebruikt wordt voor de doelen waarvoor het was bestemd.

Elk negatief woord of oordeel over dit corrupte systeem wordt als samenzwering tegen de staat en als „onwettig” opgevat en wordt dan ook bestraft met de dood.

Zal de Commissie met de bevoegdheden die zij heeft stappen zetten om te zorgen voor opschorting en intrekking van het doodvonnis en zo het leven van de negen beschuldigden te redden ter bescherming van de meest elementaire beginselen van de beschaving en de democratie waarop alle burgers van een democratisch land zich volgens de regels van de Europese Unie moeten kunnen beroepen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(18 februari 2004)

De Commissie maakt zich ernstig zorgen over de doodvonnissen die op 28 november 2003 tegen Zaw Thet Htway en acht van zijn collega's zijn uitgesproken, zoals zij reeds tot uitdrukking had gebracht in de EU-verklaring van 31 december 2003 over de doodstraf in Myanmar.

De Commissie en de EU als geheel zijn vastbesloten om zich in te zetten voor de wereldwijde afschaffing van de doodstraf. De EU heeft hiertoe in 1998 specifieke richtsnoeren inzake de doodstraf vastgesteld, waarin de landen die nog steeds de doodstraf toepassen worden verzocht bepaalde minimumnormen in acht te nemen, met name de garantie van een eerlijk proces.

De Commissie zal deze zaak, samen met de lidstaten, met de grootste aandacht blijven volgen om eventueel verdere actie te ondernemen.

De politieke verbintenis van de Commissie en de EU als geheel ten gunste van de wereldwijde afschaffing van de doodstraf wordt financieel ondersteund door de Gemeenschap in het kader van het Europees Initiatief voor de Democratie en de Mensenrechten (EIDHR). De strijd tegen de doodstraf is een van de vier prioritaire actiegebieden in het kader van dit initiatief. De Commissie kan dus projecten financieren die erop gericht zijn de publieke opinie en het gerechtelijk apparaat te sensibiliseren in landen die nog steeds de doodstraf toepassen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/533 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/533

---

(2004/C 84 E/0610)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0102/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Tarifering van water

Is de Commissie niet van mening dat, in het licht van de huidige communautaire wetgeving waarin het principe „de vervuiler betaalt” wordt gehuldigd, de betaling van drinkwater geheel of gedeeltelijk zou moeten geschieden in verhouding met de verbruikte hoeveelheid?

Zo ja, voorziet de huidige wetgeving in een rechtsgrondslag voor een dergelijke tarifering?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

Met de kaderrichtlijn Water (1) heeft de Gemeenschap haar waterbeleid grondig herzien. Een van de kernelementen van deze richtlijn is dat economische instrumenten, met name een kostengerelateerde tarifering van water, milieudoelstellingen moeten helpen verwezenlijken.

Op basis van een economische analyse en de participatie van burgers en belanghebbenden zullen de lidstaten in het jaar 2010 een adequate tarifering van watergerelateerde diensten moeten waarborgen, volgens het beginsel van kostendekkende exploitatie.

Daarom dienen de lidstaten voor die datum te waarborgen:

| — | dat de tarifering van water de gebruikers aanzet efficiënt met de waterreserves om te gaan, en op die wijze bij te dragen aan de verwezenlijking van de milieudoelstellingen van de richtlijn; |
| --- | --- |

—

dat de tarifering van water de gebruikers aanzet efficiënt met de waterreserves om te gaan, en op die wijze bij te dragen aan de verwezenlijking van de milieudoelstellingen van de richtlijn;

| — | dat de verschillende verbruikers van water, minstens onderverdeeld in industrie, huishoudens en landbouw, een passende bijdrage leveren aan de kostendekkende watervoorziening, gebaseerd op een economische analyse die eind 2004 wordt verwacht en volgens het principe dat „de vervuiler betaalt”. |
| --- | --- |

—

dat de verschillende verbruikers van water, minstens onderverdeeld in industrie, huishoudens en landbouw, een passende bijdrage leveren aan de kostendekkende watervoorziening, gebaseerd op een economische analyse die eind 2004 wordt verwacht en volgens het principe dat „de vervuiler betaalt”.

De details van de tarifering van water behoren, binnen de grenzen van bovenvermeld kader, tot de verantwoordelijkheid van de lidstaten. De lidstaten hebben dan ook enige ruimte in de toepassing van het beginsel van kostendekkende exploitatie, met het oog op de sociale, milieutechnische en economische gevolgen daarvan en de geografische en klimatologische omstandigheden in de betrokken regio of regio's. Tegelijkertijd staat het beginsel van kostendekkende exploitatie de financiering van bepaalde preventieve of herstellende maatregelen niet in de weg.

---

(1)  Richtlijn 2000/60/EG van het Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/534 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/534

---

(2004/C 84 E/0611)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0103/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Drinkwater

Kan de Commissie mededelen of in de Europese wetgeving rechtstreekse of indirecte verwijzingen zijn opgenomen naar de minimale waterdruk die in acht moet worden genomen voor drinkwater voor particulier gebruik?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 maart 2004)

In de communautaire milieuwetgeving zijn geen normen opgenomen voor een minimum waterdruk van water dat via distributiesystemen wordt aangevoerd.

De richtlijn betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (1) van 1998 geeft duidelijke en bindende normen voor de kwaliteit van drinkwater dat aan de consument wordt geleverd via waterdistributiesystemen.

---

(1)  Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, PB L 330 van 5.12.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/535 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/535

---

(2004/C 84 E/0612)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0105/04

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Vreemde praktijken van de Griekse regering ten aanzien van de beurs

Op 12.1.2004 heeft professor Prokopis Pavlopoulos, parlementslid van de Nea Dimokratia, de regering in het openbaar aangeklaagd omdat zij voornemens is twee beursdelicten uit het strafrecht te halen, met name „manipulatie van aandelenkoersen” en „misbruik van voorkennis”. Deze regeling wordt voorgesteld in het kader van de opstelling van de „nieuwe code voor de kapitaalmarkt”, die in het Grieks parlement is voorgelegd en die de twee hoger genoemde strafbare handelingen uit het strafrecht haalt. Tot nu toe waren de manipulatie van aandelenkoersen (artikel 72 van de Griekse wet 1969/91) en misbruik van voorkennis (artikel 30 van wet 1806/88 en presidentieel decreet 53/92, artikelen 2 en 3) strafrechtelijke delicten. Griekenland is het land dat het grootste kapitaalverlies van de laatste jaren in Europa heeft geleden met de krach van de Atheense beurs, waardoor 1,5 miljoen Grieken in het totaal een bedrag van naar schatting ongeveer 100 miljard euro zijn verloren.

Is het uit het strafrecht halen van de manipulatie van aandelenkoersen en misbruik van voorkennis in overeenstemming met het gemeenschapsrecht? Welk ander land van de Unie heeft zo'n groot kapitaalverlies op de beurs geleden? Welke sancties zijn in soortgelijke omstandigheden in de overige 14 lidstaten van de Unie opgelegd, en tegen wie?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(17 maart 2004)

Volgens de informatie van het geachte parlementslid is de Griekse regering voornemens zowel marktmanipulatie als handel met voorkennis uit het strafrecht te halen. Deze twee inbreuken zouden niet langer als een strafbaar feit worden beschouwd indien de nieuwe Griekse „code voor de kapitaalmarkt” wordt aangenomen door het Griekse parlement.

Wat het uit het strafrecht halen van marktmanipulatie en handel met voorkennis betreft, zij opgemerkt dat de lidstaten thans Richtlijn 2003/6/EG (1) (hierna de richtlijn marktmisbruik) in nationale wetgeving moeten omzetten om de tenuitvoerlegging ervan tegen 12 oktober 2004 te verzekeren. Aangezien de termijn voor de omzetting van de richtlijn nog niet is verstreken en aangezien het de Commissie niet bekend is dat Griekenland deze richtlijn al definitief in nationaal recht heeft omgezet, kan zij in dit stadium de wetgevende activiteiten van de Griekse autoriteiten niet beoordelen.

Op grond van artikel 14, lid 1, van de richtlijn marktmisbruik dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat er administratieve maatregelen of administratieve sancties voor dergelijke inbreuken kunnen worden opgelegd. Bovendien wordt in de laatste zin van artikel 14, lid 1, bepaald dat de lidstaten erop toezien dat deze maatregelen doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

In lid 1 wordt tevens bepaald dat de voornoemde administratieve maatregelen of administratieve sancties het recht van de lidstaten tot het opleggen van strafrechtelijke sancties onverlet laten. Dit betekent dat de lidstaten naast administratieve maatregelen of sancties ook strafrechtelijke sancties kunnen opleggen. Mochten de lidstaten evenwel besluiten af te zien van een stelsel van strafrechtelijke sancties, zijn zij niettemin gehouden in een stelsel van administratieve maatregelen of sancties te voorzien.

Ten aanzien van de strafrechtelijke vervolging van marktmisbruik, blijkt uit de cijfers dat de resultaten pover zijn. Uit een studie die door de voorganger van het Comité van Europese effectenregelgevers — het Forum of European Securities Commissions (FESCO) — werd uitgevoerd naar marktmanipulatie in de periode 1995-2000, bleek dat tijdens deze zes jaar slechts dertien strafrechtelijke sancties werden uitgesproken in de hele Europese Economische Ruimte (EER). Wat de handel met voorwetenschap betreft, waren er in diezelfde periode in Duitsland, Frankrijk, Italië, het Verenigd Koninkrijk (en Zwitserland) slechts negentien strafrechtelijke veroordelingen.

Wanneer een vergelijking wordt gemaakt van de kapitaalverliezen op de effectenbeurzen aan de hand van de dalingen van de beursindex en de analyse van het verschil tussen de maximum- en minimumwaarde van de index voor die periode, geeft de Athens Stock Exchange general index tussen 1999 en 2003 een daling met 76 % te zien. Met diezelfde methode worden er over diezelfde periode dalingen genoteerd van bij voorbeeld 52 % voor de London FTSE 100, 72 % voor de Frankfurt Dax, 65 % voor de Paris CAC 40 en 5 6 % voor de Milano Mibtel.

En tenslotte, wat betreft de soorten sancties en de hoogte van de boetes die voor marktmisbruik in de lidstaten worden opgelegd, zijn de cijfers voor Griekenland als volgt: tussen 1997 en 2004 stelde de Hellenic Capital Market Commission (HCMC) 136 gevallen vast van handel met voorwetenschap en marktmanipulatie, waarvoor zij administratieve boetes oplegde voor een totaal bedrag van 52 miljoen euro. Wat de strafrechtelijke sancties betreft, zij opgemerkt dat 31 van de door de HCMC onderzochte gevallen van marktmisbruik geacht werden van strafrechtelijke aard te zijn met en dat deze na indiening van een aanklacht aan de openbare aanklager overgedragen werden. Bij deze zaken zijn meer dan 100 natuurlijke personen betrokken.

---

(1)  Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie, PB L 96 van 12.4.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/536 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/536

---

(2004/C 84 E/0613)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0111/04

van Minerva Malliori (PSE) aan de Commissie

(19 januari 2004)

Betreft:   Dioxines in kweekzalm

Volgens een studie die gepubliceerd is in het gezaghebbende wetenschappelijk tijdschrift „Science” en die grote onrust heeft gezaaid onder de consumenten en de viskwekers, zou kweekzalm grote hoeveelheden kankerverwekkende stoffen bevatten zoals PCB's.

Zalm wordt in grote hoeveelheden geconsumeerd omdat het een van de meest gezonde vissen is wegens zijn hoog gehalte aan omega-3-vetzuren, die het hart beschermen. Bovendien speelt zalm een belangrijke economische rol in een aantal gebieden zoals Schotland. Bevestigt de Commissie de informatie inzake de verontreinigde vis en is zij voornemens directe maatregelen te nemen om de risico's voor de consument uit te schakelen en het inkomen van de viskwekers te waarborgen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 februari 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar een studie die is gepubliceerd in het tijdschrift „Science”, waarin 246 monsters van gekweekte en wilde zalm uit de hele wereld op 14 organochloorcontaminanten, met inbegrip van dioxines (som van dioxines, furanen, dioxineachtige PCB's) en gepolychloreerde bifenylen (PCB's), zijn onderzocht.

De andere stoffen dan dioxines, mirex en PCB's zijn organochloorpesticiden of metabolieten daarvan, en het gebruik daarvan is reeds lang verboden, met uitzondering van lindaan dat pas sedert juni 2002 is verboden. Hun aanwezigheid in vis is toe te schrijven aan het feit dat residuen van deze pesticiden nog in het milieu aanwezig zijn lang nadat ze zijn verboden, wat is toe te schrijven aan hun zeer persistente aard.

In Verordening (EG) nr. 2375/2001 van de Raad van 29 november 2001 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (1) worden maximumgehalten aan dioxines in een reeks levensmiddelen, met inbegrip van vis, vastgesteld. De in deze studie aangetroffen gehalten bevonden zich alle onder de vastgestelde maximumgehalten. De Commissie is van mening dat de gehalten aan dioxines en PCB's die in deze studie zijn aangetroffen, in overeenstemming zijn met die welke tevoren zijn gevonden en in deze studie worden geen nieuwe voedselveiligheidproblemen aan de orde gesteld. Derhalve is geen onmiddellijke actie van de Commissie vereist maar de strategie op lange termijn voorziet in een geleidelijke vermindering van de maximumgehalten.

---

(1)  PB L 321 van 6.12.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/537 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/537

---

(2004/C 84 E/0614)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0119/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Onderdrukking van de Lao-Hmong-bevolking in het gebied Saysomboune (Laos)

Volgens berichten van de internationale media die overgenomen zijn door de Laotische beweging voor de rechten van de mens, zijn de autoriteiten van de Democratische Volksrepubliek Laos begonnen aan een echt beleg van de „speciale zone Saysomboune”, waar ze in de loop van december verschillende buitengewoon gewelddadige aanvallen op uitgevoerd hebben. Volgens dezelfde bronnen zijn er de laatste weken bijna 3 000 mensen, in merendeel kinderen, vrouwen en ouderen, gestorven van de honger of omgekomen onder de bombardementen van de Laotiaanse artillerie. Het is de zoveelste episode in de wrede onderdrukking — met bombardementen, ontzegging van elke vorm van contact met de buitenwereld, vergiftiging van de waterlopen, uitstrooiing van gifstoffen op de bebouwde akkers — waar duizenden Laotianen van te lijden hebben, die voor het grootste deel van de etnische groep van de Hmong behoren en sinds 28 jaar in de bewuste enclave in de provincie Xiengkhouang leven of proberen te overleven. Het gaat om dezelfde bevolkingsgroepen waar de journalisten Thierry Falise, Vincent Reynaud en Karl Mua een bezoek aan gewijd hebben, in de loop waarvan ze aangehouden zijn door de Laotiaanse autoriteiten, en in een schijnproces tot zware straffen veroordeeld.

Heeft de Europese Commissie officieel gereageerd op die zoveelste aflevering van de terreur van de autoriteiten van Vientiane tegen de Lao-Hmong-bevolking? Denkt ze de autoriteiten in Vientiane duidelijk te maken dat voortzetting van de samenwerking tussen de Europese Unie en Laos afhankelijk is van de stopzetting van de bijzonder gewelddadige repressiecampagne tegen de Lao-Hmong-bevolking, en de goede wil waarvan ze blijk zullen geven om vertegenwoordigers van de Verenigde Naties en internationale humanitaire organisaties toegang tot het gebied te geven? En vindt de Europese Commissie niet dat de voortdurende achteruitgang van de toestand van de grondrechten in Laos en de stelselmatige schending van de principes waar het samenwerkingsakkoord tussen de Europese Unie en de Democratische Volksrepubliek Laos op berust, een onmiddellijke bijeenroeping van de raad voor de samenwerking geboden maken — die oorspronkelijk in november 11. had moeten plaatsvinden, maar niet doorgegaan is omdat er „geen belangrijke aangelegenheden” te bespreken waren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(27 februari 2004)

De Commissie is er zich van bewust dat etnische minderheden in Laos zich vaak in een moeilijke situatie bevinden. Vele van deze minderheden leven in de verarmde hooglanden, met name in het noorden van het land, en hebben slechts beperkte toegang tot sociale diensten zoals onderwijs en gezondheidszorg. Sommige groepen zoals de Hmong worden vaak door de overheid gewantrouwd, ook al kan wettelijke discriminatie niet echt worden aangetoond.

De Commissie is op de hoogte van berichten over conflicten tussen de Laotiaanse „ordestrijdkrachten” en bewapende Hmong-groepen in de „speciale zone Saysomboune” en van berichten waarin de moeilijke levensomstandigheden van deze groepen worden beklemtoond.

De Commissie wenst het geachte parlementslid erop te wijzen dat de derde vergadering van de Gemengde Commissie EU-Democratische Volksrepubliek Laos op 7 januari 2004 in Vientiane, Laos heeft plaatsgevonden. De geringe vertraging die deze vergadering heeft opgelopen was uitsluitend te wijten aan moeilijkheden met het rooster.

De Commissie wenst het geachte parlementslid er ook op te wijzen dat naast besprekingen over een aantal onderwerpen die onder de samenwerkingsovereenkomst vallen, zoals behoorlijk bestuur en mensenrechten, beide partijen ook zijn overeengekomen om een informele Werkgroep op te richten die zich zal bezig houden met „samenwerking op gebieden zoals institutionele opbouw en administratieve hervormingen, behoorlijk bestuur en mensenrechten”. De werkgroep die regelmatig zal samenkomen zal de EU en de Regering van de Democratische Volksrepubliek van Laos in staat stellen te bewijzen dat zij zich willen inzetten voor een proactievere toepassing van het hoofdstuk mensenrechten van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Commissie en de Democratische Volksrepubliek Laos.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/538 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/538

---

(2004/C 84 E/0615)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0127/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 januari 2004)

Betreft:   Communautaire begroting en de Financiële Vooruitzichten

Gezien het belangrijke debat rond de Financiële Vooruitzichten voor de periode na 2006, maar ook met betrekking tot het cohesiebeleid, vooral naar aanleiding van de Commissievoorstellen op deze terreinen, wordt de Commissie verzocht de volgende gegevens te overleggen:

| 1. | het bedrag, in Euro, van de totale begroting, van de totale, werkelijk uitgevoerde begroting, van de totale begroting zoals opgenomen in de Financiële Vooruitzichten en van de maxima van de Financiële Vooruitzichten, van 1988 tot 2004, in vastleggings- en betalingskredieten; en dezelfde gegevens gespecificeerd naar het totaal van elk van de begrotingsrubrieken in de Financiële Vooruitzichten; |
| --- | --- |

1.

het bedrag, in Euro, van de totale begroting, van de totale, werkelijk uitgevoerde begroting, van de totale begroting zoals opgenomen in de Financiële Vooruitzichten en van de maxima van de Financiële Vooruitzichten, van 1988 tot 2004, in vastleggings- en betalingskredieten; en dezelfde gegevens gespecificeerd naar het totaal van elk van de begrotingsrubrieken in de Financiële Vooruitzichten;

| 2. | dezelfde gegevens in constante prijzen, indien mogelijk, van 2000 of 2004; |
| --- | --- |

2.

dezelfde gegevens in constante prijzen, indien mogelijk, van 2000 of 2004;

| 3. | de relatieve waarde van de begroting (betalingskredieten) in percentage van het BNP en het plafond van de eigen middelen van 1988 tot 2004; indien mogelijk, dezelfde gegevens, maar in termen van het bruto nationaal inkomen. |
| --- | --- |

3.

de relatieve waarde van de begroting (betalingskredieten) in percentage van het BNP en het plafond van de eigen middelen van 1988 tot 2004; indien mogelijk, dezelfde gegevens, maar in termen van het bruto nationaal inkomen.

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(25 februari 2004)

De tabellen met de cijfergegevens waarom het geachte parlementslid heeft verzocht, zijn rechtstreeks naar hem en het Secretariaat van het Parlement verstuurd. Deze gegevens zijn gebaseerd op de periode 1988-2004.

Tabel 1: Economische en begrotingsgegevens

De tijdreeksen uit dit overzicht betreffen:

| 1. | Het bruto nationaal product (BNP) van de Unie uitgedrukt in mld EUR in lopende prijzen (EU-12 van 1988 tot 1994, dan EU-15 van 1995 tot 2004)
  Vanaf 2003 vervangt het begrip bruto nationaal inkomen (BNI) dat van het BNP (het maximum van de eigen middelen wordt bijgevolg bijgesteld van 1,27 % naar 1,24 %) |
| --- | --- |

1.

Het bruto nationaal product (BNP) van de Unie uitgedrukt in mld EUR in lopende prijzen (EU-12 van 1988 tot 1994, dan EU-15 van 1995 tot 2004)

Vanaf 2003 vervangt het begrip bruto nationaal inkomen (BNI) dat van het BNP (het maximum van de eigen middelen wordt bijgevolg bijgesteld van 1,27 % naar 1,24 %)

| 2. | Het maximum van de eigen middelen, berekend aan de hand van het jaarlijks vastgestelde percentage in verhouding tot het BNP/BNI, aan lopende prijzen en aan prijzen van 2004. |
| --- | --- |

2.

Het maximum van de eigen middelen, berekend aan de hand van het jaarlijks vastgestelde percentage in verhouding tot het BNP/BNI, aan lopende prijzen en aan prijzen van 2004.

| 3. | De jaarlijkse deflatoren die worden gebruikt voor de omzetting van de BNP/BNI-gegevens in lopende prijzen naar gegevens in constante prijzen van 2004, volgens de meest recente beschikbare gegevens en prognoses. |
| --- | --- |

3.

De jaarlijkse deflatoren die worden gebruikt voor de omzetting van de BNP/BNI-gegevens in lopende prijzen naar gegevens in constante prijzen van 2004, volgens de meest recente beschikbare gegevens en prognoses.

| 4. | De jaarlijkse maxima, vastgesteld in de opeenvolgende financiële vooruitzichten. Dit zijn de maxima na technische aanpassingen en herzieningen.
  Hieraan worden eventueel de bedragen voor de betreffende jaren toegevoegd. Deze zijn verkregen door de aanpassingen in verband met de uitvoering van de begroting in de loop van de periode. Deze bedragen worden afzonderlijk voorgesteld. |
| --- | --- |

4.

De jaarlijkse maxima, vastgesteld in de opeenvolgende financiële vooruitzichten. Dit zijn de maxima na technische aanpassingen en herzieningen.

Hieraan worden eventueel de bedragen voor de betreffende jaren toegevoegd. Deze zijn verkregen door de aanpassingen in verband met de uitvoering van de begroting in de loop van de periode. Deze bedragen worden afzonderlijk voorgesteld.

| 5. | Het eventuele gebruik vanaf 2000 van de volgende mechanismen binnen hun vastgestelde grenzen:






  — | Het flexibiliteitsinstrument; |
| --- | --- | --- |

5.

Het eventuele gebruik vanaf 2000 van de volgende mechanismen binnen hun vastgestelde grenzen:

—

Het flexibiliteitsinstrument;

| — | Het solidariteitsfonds. |
| --- | --- |

—

Het solidariteitsfonds.

| 6. | De begrotingsgegevens inzake:






  — | De kredieten die in de jaarlijkse begrotingen zijn opgenomen (oorspronkelijke begroting en gewijzigde of aanvullende begrotingen, eventueel de kredieten die overeenkomen met de overschrijvingen na de aanpassingen aan de uitvoeringsvoorwaarden en aan het gebruik van het flexibiliteitsinstrument of van het solidariteitsfonds) zoals goedgekeurd door de begrotingsautoriteit; |
| --- | --- | --- |

6.

De begrotingsgegevens inzake:

—

De kredieten die in de jaarlijkse begrotingen zijn opgenomen (oorspronkelijke begroting en gewijzigde of aanvullende begrotingen, eventueel de kredieten die overeenkomen met de overschrijvingen na de aanpassingen aan de uitvoeringsvoorwaarden en aan het gebruik van het flexibiliteitsinstrument of van het solidariteitsfonds) zoals goedgekeurd door de begrotingsautoriteit;

| — | De werkelijke besteding van deze kredieten voor ieder begrotingsjaar. |
| --- | --- |

—

De werkelijke besteding van deze kredieten voor ieder begrotingsjaar.

De gegevens van 4, 5 en 6 worden weergegeven in:

| a) | Kredieten voor vastleggingen en kredieten voor betalingen (uitgezonderd voor punt 5, aangezien de kredieten voor betalingen onder het maximum van de financiële vooruitzichten zijn gefinancierd); |
| --- | --- |

a)

Kredieten voor vastleggingen en kredieten voor betalingen (uitgezonderd voor punt 5, aangezien de kredieten voor betalingen onder het maximum van de financiële vooruitzichten zijn gefinancierd);

| b) | Aan lopende en constante prijzen van 2004. |
| --- | --- |

b)

Aan lopende en constante prijzen van 2004.

Tabel 2: Begrotingsgegevens in % van het BNP/BNI

| a) | Maxima van de financiële vooruitzichten, inclusief de aanpassingen aan de uitvoering svoorwaarden (totaal vastleggingen en betalingen); |
| --- | --- |

a)

Maxima van de financiële vooruitzichten, inclusief de aanpassingen aan de uitvoering svoorwaarden (totaal vastleggingen en betalingen);

| b) | Totaal van de in de begroting opgenomen kredieten (totaal vastleggingen en betalingen); |
| --- | --- |

b)

Totaal van de in de begroting opgenomen kredieten (totaal vastleggingen en betalingen);

| c) | Totaal van de bestede kredieten (totaal vastleggingen en betalingen); |
| --- | --- |

c)

Totaal van de bestede kredieten (totaal vastleggingen en betalingen);

| d) | Maximum van de eigen middelen. |
| --- | --- |

d)

Maximum van de eigen middelen.

Tabel 3: Begrotingsgegevens per rubriek van de financiële vooruitzichten: Kredieten voor vastleggingen (maxima, begroting, uitvoering)

| a) | Financiële vooruitzichten 1988-1992 (uitvoering per rubriek niet beschikbaar); |
| --- | --- |

a)

Financiële vooruitzichten 1988-1992 (uitvoering per rubriek niet beschikbaar);

| b) | Financiële vooruitzichten 1993-1999; |
| --- | --- |

b)

Financiële vooruitzichten 1993-1999;

| c) | Financiële vooruitzichten 2000-2006. |
| --- | --- |

c)

Financiële vooruitzichten 2000-2006.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/539 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/539

---

(2004/C 84 E/0616)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0129/04

van Lord Inglewood (PPE-DE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Agressieve exoten

Krachtens de verbintenis van Göteborg is de Europese Commissie verplicht een beleid inzake agressieve exoten uit te werken. In het Zesde Milieuactieprogramma is vastgelegd dat agressieve exoten een hoge prioriteit hebben. Wanneer zal de Commissie een beleid inzake agressieve exoten uitwerken?

Welke stappen neemt de Europese Commissie om in het bijzonder de grijze eekhoorn aan te pakken die door de IUCN is aangemerkt als een van de honderd meest agressieve exoten en die nu niet alleen wijdverbreid is in Engeland, Wales, Schotland en Ierland, maar ook in Italië, waar de belangrijkste kolonie zich nu verspreidt in uitlopers van de Alpen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie onderkent de ernst van de bedreiging die agressieve exoten vormen voor de biodiversiteit en beschouwt de bestrijding van die bedreiging als een van de belangrijkste prioriteiten in de verbintenis van Göteborg om voor het jaar 2010 het verlies aan biodiversiteit een halt toe te roepen. Het baart de Commissie zorgen dat de biodiversiteit achteruit blijft gaan en zij meent dat er veel krachtiger dient te worden opgetreden om de doelstelling van 2010 te kunnen verwezenlijken. De Commissie is op dit moment verwikkeld in een brede raadplegingsprocedure om de vorderingen bij de tenuitvoerlegging van de communautaire strategie en actieplannen inzake de biodiversiteit in kaart te brengen. Dit dient een tweevoudig doel: prioritaire maatregelen vaststellen en de verwezenlijking van de doelstelling van 2010 een nieuwe impuls geven. Als onderdeel van dit proces zal het Ierse Voorzitterschap van 25 tot 27 mei 2004 een Conferentie over biodiversiteit en de EU beleggen in Malahide, Ierland. Het doel van deze conferentie is een ontwerp voor een „Actieplan 2010” op te stellen waarin de prioritaire maatregelen, doelstellingen, indicatoren en voornaamste actoren zijn opgenomen, alsmede de vereiste middelen. Zonder vooruit te willen lopen op de uitkomsten lijkt het erop dat de agressieve exoten in het Actieplan 2010 opnieuw als prioriteit naar voren zullen komen. De Commissie erkent dat de agressieve exoten een complex vraagstuk vormen dat veel economische sectoren raakt en een brede beleidsmatige aanpak vergt. Helaas staan de bestaande middelen een dergelijke aanpak niet toe. De Commissie vertrouwt erop dat de nieuwe impulsen leiden tot de toekenning van voldoende middelen om alle essentiële maatregelen te kunnen uitvoeren zodat de doelstelling van 2010 kan worden gerealiseerd, ook op het terrein van de agressieve exoten. Ondertussen erkent en verwelkomt de Commissie de inzet van de Raad van Europa voor een pan-Europese strategie ter bestrijding van agressieve exoten; dit is immers een nuttig referentiepunt voor de ontwikkeling van het EU-beleid terzake.

Wat betreft de grijze eekhoorn: op de lidstaten rust de verplichting de gunstige beschermingsstatus van habitats en soorten van communautair belang te behouden; indien de grijze eekhoorn deze status ergens bedreigt, dan zijn lidstaten verplicht om in te grijpen. Het is ook relevant om op te merken dat er momenteel, in het kader van het LIFE-Natuur-programma, een studie wordt afgerond over de lering die is getrokken uit LIFE-Natuur-projecten met betrekking tot agressieve exoten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/540 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/540

---

(2004/C 84 E/0617)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0130/04

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Fluoridering van drinkwater

Op 25 december 2003 werd de richtlijn betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (98/83/EG (1)) van kracht, krachtens welke lidstaten fluoride aan het drinkwater mogen toevoegen. De voordelen en risico's van waterfluoridering zijn nog lang niet aangetoond en reeds lang is er sprake van polemieken onder wetenschappers en bezorgdheid over de gezondheidsrisico's.

Met het rapport van de universiteit van York uit 1999 over de werkzaamheid en veiligheid van de fluoridering van drinkwater, dat in opdracht van het Britse Ministerie van Volksgezondheid is opgesteld, kon het effect van fluoridering van water op tanden niet exact worden aangetoond omdat het bewijsmateriaal van slechte kwaliteit, tegenstrijdig en onbetrouwbaar was. Sindsdien is er volgens de auteurs van het rapport geen ander wetenschappelijk verdedigbaar rapport meer geweest om de eerste bevindingen tegen te spreken.

Welk voor wetenschappelijk onderzoek naar de veiligheid van waterfluoridering steunt en financiert de Commissie in het licht van het voorgaande en van het feit dat in Groot-Brittannië en Ierland fluoride aan het drinkwater van ongeveer 9 miljoen consumenten wordt toegevoegd zonder hun toestemming? Is de Commissie niet ook van mening dat dergelijk onderzoek noodzakelijk is om het voor lidstaten mogelijk te maken om het voorzorgsbeginsel toe te passen en deze vorm van massa-medicatie te verbieden, indien zij dit wensen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 maart 2004)

De toevoeging van fluoride aan drinkwater valt onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten. De Commissie is hiervoor niet bevoegd, zolang de bovengrens zoals aangegeven in de Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, niet wordt overschreden. Net als andere behandelingen van drinkwater is fluoridering een vraagstuk voor de nationale autoriteiten.

Het beleid van de afzonderlijke lidstaten ten aanzien van dit vraagstuk hangt af van een aantal factoren, zoals de lokale gebruiken en gewoonten, alsmede van het feit dat opname van fluor in het lichaam ook kan worden veroorzaakt door gefluorideerde tandpasta en mondwater, fluorbehandelingen bij de tandarts en gefluorideerde voedingsmiddelen en dranken. Op dit moment bevordert of financiert de Commissie geen onderzoek naar de veiligheid van fluoridering van water.

---

(1)  PB L 330 van 5.12.1998, blz. 32.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/541 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/541

---

(2004/C 84 E/0618)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0152/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 januari 2004)

Betreft:   Verzamelen van biometrische gegevens op de luchthaven „El. Venizelos”, verwerking van de gegevens door een extern medewerker en besluit van de Griekse dienst voor de bescherming van persoonsgegevens

De Griekse luchthaven „El. Venizelos” neemt deel aan een Europees experimenteel project voor het verzamelen van biometrische gegevens van de passagiers die vanuit deze luchthaven afreizen Dit programma wordt gefinancierd door de Europese Unie en de andere deelnemers zijn de Internationale Vereniging van luchtvaartmaatschappijen (IATA), de luchthaven „El. Venizelos”, de luchthaven van Milaan en Alitalia. De Griekse dienst voor de bescherming van persoonsgegevens heeft onlangs geoordeeld dat het verzamelen en verwerken van biometrische gegevens niet wettig is, zelfs indien dat op vrijwillige basis gebeurt, en legt een verbod op de voortzetting van dit programma.

| 1. | Is het mogelijk dat dergelijke programma's door de Europese Unie worden gefinancierd, zonder de voorafgaande goedkeuring van de diensten voor de bescherming van persoonsgegevens van de betreffende landen, in dit geval Griekenland en Italië? |
| --- | --- |

1.

Is het mogelijk dat dergelijke programma's door de Europese Unie worden gefinancierd, zonder de voorafgaande goedkeuring van de diensten voor de bescherming van persoonsgegevens van de betreffende landen, in dit geval Griekenland en Italië?

| 2. | Is de Commissie van plan onmiddellijk de financiële en politieke steun voor dergelijke programma's stop te zetten, overwegende dat het hoger genoemde besluit van de Griekse dienst voor de bescherming van persoonsgegevens nieuwe juridische elementen creëert voor de besluiten van de Europese Unie inzake de identiteitscontroles van Europese burgers door middel van biometrische gegevens? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van plan onmiddellijk de financiële en politieke steun voor dergelijke programma's stop te zetten, overwegende dat het hoger genoemde besluit van de Griekse dienst voor de bescherming van persoonsgegevens nieuwe juridische elementen creëert voor de besluiten van de Europese Unie inzake de identiteitscontroles van Europese burgers door middel van biometrische gegevens?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(16 maart 2004)

| 1. | Het geachte parlementslid verwijst impliciet naar het s-Travel-project (referentie: IST-2001-38250). Men dient zich er rekenschap van te geven dat door de Gemeenschap gefinancierde projecten binnen het wettelijke kader van zowel de EU als de betrokken lidstaten moeten vallen.
  Het voornaamste doel van dit project was om de veiligheid van vliegtuigpassagiers te vergroten door de vroegtijdige toepassing van biometrische technologieën bij het instapproces.
  Eén onderdeel van het project was het opstellen en invoeren van de veiligheidsmaatregelen die moesten worden toegepast bij proeven op de luchthaven Eleftherios Venizelos en op de luchthaven van Milaan. Deze veiligheidsmaatregelen kwamen overeen met de maatregelen die waren vastgesteld in het licht van het werkdocument (1) dat op 1 augustus 2003 is aangenomen door de onder punt 2 beschreven Groep. Doel van dat document was om algemene richtlijnen te verschaffen met betrekking tot de verwerking van biometrische gegevens en om meer inzicht te verschaffen in de verschillende aspecten van deze zaak.
  Een ander onderdeel van het project was het gebruik van apparatuur voor de registratie en controle van biometrische gegevens. In juli 2003, vóór de aanvang van dit onderdeel van het project, is hiervoor toestemming gevraagd. De Griekse overheid gaf hierop in oktober 2003 een negatief antwoord. Hierop is besloten het project, conform de procedures van de Commissie, te beëindigen en deze laatste experimentele fase niet te financieren.
  Opgemerkt dient te worden dat er vergelijkbare (niet in het kader van communautaire programma's gefinancierde) experimenten zijn gestart op andere luchthavens in de Europese Unie, zonder dat de betreffende autoriteiten daar bezwaren tegen hebben geuit, bijvoorbeeld op Aéroport de Paris (Frankrijk), Schiphol (Nederland) en London City Airport (Verenigd Koninkrijk). |
| --- | --- |

1.

Het geachte parlementslid verwijst impliciet naar het s-Travel-project (referentie: IST-2001-38250). Men dient zich er rekenschap van te geven dat door de Gemeenschap gefinancierde projecten binnen het wettelijke kader van zowel de EU als de betrokken lidstaten moeten vallen.

Het voornaamste doel van dit project was om de veiligheid van vliegtuigpassagiers te vergroten door de vroegtijdige toepassing van biometrische technologieën bij het instapproces.

Eén onderdeel van het project was het opstellen en invoeren van de veiligheidsmaatregelen die moesten worden toegepast bij proeven op de luchthaven Eleftherios Venizelos en op de luchthaven van Milaan. Deze veiligheidsmaatregelen kwamen overeen met de maatregelen die waren vastgesteld in het licht van het werkdocument (1) dat op 1 augustus 2003 is aangenomen door de onder punt 2 beschreven Groep. Doel van dat document was om algemene richtlijnen te verschaffen met betrekking tot de verwerking van biometrische gegevens en om meer inzicht te verschaffen in de verschillende aspecten van deze zaak.

Een ander onderdeel van het project was het gebruik van apparatuur voor de registratie en controle van biometrische gegevens. In juli 2003, vóór de aanvang van dit onderdeel van het project, is hiervoor toestemming gevraagd. De Griekse overheid gaf hierop in oktober 2003 een negatief antwoord. Hierop is besloten het project, conform de procedures van de Commissie, te beëindigen en deze laatste experimentele fase niet te financieren.

Opgemerkt dient te worden dat er vergelijkbare (niet in het kader van communautaire programma's gefinancierde) experimenten zijn gestart op andere luchthavens in de Europese Unie, zonder dat de betreffende autoriteiten daar bezwaren tegen hebben geuit, bijvoorbeeld op Aéroport de Paris (Frankrijk), Schiphol (Nederland) en London City Airport (Verenigd Koninkrijk).

| 2. | Het besluit van de Griekse overheid heeft alleen betrekking op het s-Travel-project. Het heeft geen invloed op ander onderzoek naar het gebruik van biometrische technologieën.
  Aangezien biometrische gegevens persoonlijke gegevens zijn, moet dergelijk onderzoek voldoen aan de wettelijke eisen ten aanzien van gegevensbescherming, in het bijzonder Richtlijn 95/46/EG van het Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (2). Op grond van artikel 29 van die richtlijn is hiertoe een speciale Groep opgericht. Deze Groep is een onafhankelijk EU-adviesorgaan bestaande uit nationale toezichthoudende autoriteiten. De Groep heeft geconcludeerd dat er nog aanvullend werk moet worden verricht, in het bijzonder ten aanzien van veilig reizen, en dat het vooralsnog de verantwoordelijkheid van de sector zelf blijft om biometrische systemen te ontwikkelen die voldoen aan de voorwaarden voor gegevensbescherming.
  Bovendien hebben de lidstaten in de Conclusies van de Raad van Thessaloniki vastgelegd dat er binnen de EU een coherente aanpak moet zijn als het gaat om biometrische identificatiemiddelen en biometrische gegevens voor reisdocumenten, en hebben zij de Commissie verzocht om met voorstellen te komen (hieraan wordt momenteel gewerkt). In dit verband kunnen er, binnen het wettelijke kader, onderzoeksprojecten worden uitgevoerd die hieraan nuttige informatie en gegevens kunnen bijdragen.
  De Commissie zal samen met de lidstaten verder werken aan biometrische kwesties, aangezien de veiligheid van de Europese burgers met deze technologieën enorm kan worden vergroot. Hierbij zal nauw worden samengewerkt met de diensten voor de bescherming van persoonsgegevens van de lidstaten. |
| --- | --- |

2.

Het besluit van de Griekse overheid heeft alleen betrekking op het s-Travel-project. Het heeft geen invloed op ander onderzoek naar het gebruik van biometrische technologieën.

Aangezien biometrische gegevens persoonlijke gegevens zijn, moet dergelijk onderzoek voldoen aan de wettelijke eisen ten aanzien van gegevensbescherming, in het bijzonder Richtlijn 95/46/EG van het Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (2). Op grond van artikel 29 van die richtlijn is hiertoe een speciale Groep opgericht. Deze Groep is een onafhankelijk EU-adviesorgaan bestaande uit nationale toezichthoudende autoriteiten. De Groep heeft geconcludeerd dat er nog aanvullend werk moet worden verricht, in het bijzonder ten aanzien van veilig reizen, en dat het vooralsnog de verantwoordelijkheid van de sector zelf blijft om biometrische systemen te ontwikkelen die voldoen aan de voorwaarden voor gegevensbescherming.

Bovendien hebben de lidstaten in de Conclusies van de Raad van Thessaloniki vastgelegd dat er binnen de EU een coherente aanpak moet zijn als het gaat om biometrische identificatiemiddelen en biometrische gegevens voor reisdocumenten, en hebben zij de Commissie verzocht om met voorstellen te komen (hieraan wordt momenteel gewerkt). In dit verband kunnen er, binnen het wettelijke kader, onderzoeksprojecten worden uitgevoerd die hieraan nuttige informatie en gegevens kunnen bijdragen.

De Commissie zal samen met de lidstaten verder werken aan biometrische kwesties, aangezien de veiligheid van de Europese burgers met deze technologieën enorm kan worden vergroot. Hierbij zal nauw worden samengewerkt met de diensten voor de bescherming van persoonsgegevens van de lidstaten.

---

(1)  http://europa.eu.int/comm/internal_market/privacy/docs/wpdocs/2003/wp80_nl.pdf

(2)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/542 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/542

---

(2004/C 84 E/0619)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0186/04

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Schending van de godsdienstvrijheid in Italië, Spanje en Portugal

In het jaarverslag 2003 van het Amerikaanse State Department over de godsdienstvrijheid in de wereld wordt gewezen op de volgende misstanden:

| — | Het Concordaat van 1984 tussen de Italiaanse staat en de Katholieke Kerk verleent deze godsdienst privileges die andere godsdiensten niet hebben, bijvoorbeeld het recht om de door de staat betaalde godsdienstleraren van openbare scholen te kiezen. |
| --- | --- |

—

Het Concordaat van 1984 tussen de Italiaanse staat en de Katholieke Kerk verleent deze godsdienst privileges die andere godsdiensten niet hebben, bijvoorbeeld het recht om de door de staat betaalde godsdienstleraren van openbare scholen te kiezen.

| — | „De katholieke godsdienst is geen staatsgodsdienst, maar haar rol als dominerende godsdienst levert problemen op”. Een van de conflictgevalien is de houding van sommige Italiaanse katholieke politici, die zich aan de zijde van de paus hebben geschaard om te eisen dat het ontwerp van Europese grondwet het christelijke erfgoed van Europa uitdrukkelijk erkent. In januari 2002 heeft de paus een oproep gedaan tot de Italiaanse juristen om scheidingszaken te boycotten. In juni van datzelfde jaar heeft het parlement met instemming van het Vaticaan een wet aangenomen op grond waarvan het afstaan van sperma voor kunstmatige inseminatie wordt verboden. |
| --- | --- |

—

„De katholieke godsdienst is geen staatsgodsdienst, maar haar rol als dominerende godsdienst levert problemen op”. Een van de conflictgevalien is de houding van sommige Italiaanse katholieke politici, die zich aan de zijde van de paus hebben geschaard om te eisen dat het ontwerp van Europese grondwet het christelijke erfgoed van Europa uitdrukkelijk erkent. In januari 2002 heeft de paus een oproep gedaan tot de Italiaanse juristen om scheidingszaken te boycotten. In juni van datzelfde jaar heeft het parlement met instemming van het Vaticaan een wet aangenomen op grond waarvan het afstaan van sperma voor kunstmatige inseminatie wordt verboden.

| — | De Spaanse staat verleent maar weinig steun aan protestantse en islamitische leiders voor openbaar godsdienstonderricht. Er zijn ook gevallen gesignaleerd van ambtenaren die islamitische geestelijke leiders geen toestemming hebben verleend tot het houden van erediensten in gevangenissen, terwijl dit katholieke priesters gewoonlijk wél wordt toegestaan. |
| --- | --- |

—

De Spaanse staat verleent maar weinig steun aan protestantse en islamitische leiders voor openbaar godsdienstonderricht. Er zijn ook gevallen gesignaleerd van ambtenaren die islamitische geestelijke leiders geen toestemming hebben verleend tot het houden van erediensten in gevangenissen, terwijl dit katholieke priesters gewoonlijk wél wordt toegestaan.

| — | In Portugal valt de beweging van de Scientologen niet onder de Wet inzake godsdienstvrijheid van 2001, omdat deze wet bepaalt dat een kerk al 30 jaar in het land gevestigd en al 60 jaar internationaal erkend moet zijn. |
| --- | --- |

—

In Portugal valt de beweging van de Scientologen niet onder de Wet inzake godsdienstvrijheid van 2001, omdat deze wet bepaalt dat een kerk al 30 jaar in het land gevestigd en al 60 jaar internationaal erkend moet zijn.

Wij wensen dan ook, gelet op de bepalingen van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie inzake godsdienstvrijheid en culturele en religieuze diversiteit, en artikel 6, leden 1 en 2 van het EU-Verdrag, de volgende vragen te stellen:

| — | Is de Commissie op de hoogte van deze feiten? Heeft zij ze onderzocht en geëvalueerd, en zo ja, wat zijn dan haar conclusies? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie op de hoogte van deze feiten? Heeft zij ze onderzocht en geëvalueerd, en zo ja, wat zijn dan haar conclusies?

| — | Is de Commissie niet van oordeel dat deze feiten onverenigbaar zijn met de bepalingen van het EU-Verdrag, met name artikel 6, dat de eerbiediging van de grondrechten voorschrijft? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie niet van oordeel dat deze feiten onverenigbaar zijn met de bepalingen van het EU-Verdrag, met name artikel 6, dat de eerbiediging van de grondrechten voorschrijft?

| — | Acht de Commissie het Concordaat tussen Italië en de Heilige Stoel niet in strijd met artikel 307 van het EG-Verdrag, aangezien Italië niet van „alle passende middelen” gebruik heeft gemaakt om „de onverenigbaarheid op te heffen”? |
| --- | --- |

—

Acht de Commissie het Concordaat tussen Italië en de Heilige Stoel niet in strijd met artikel 307 van het EG-Verdrag, aangezien Italië niet van „alle passende middelen” gebruik heeft gemaakt om „de onverenigbaarheid op te heffen”?

| — | Is de Commissie tot slot ook niet van oordeel dat de aan de kaak gestelde feiten een schending vormen van de door de artikelen 10 en 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verleende rechten? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie tot slot ook niet van oordeel dat de aan de kaak gestelde feiten een schending vormen van de door de artikelen 10 en 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verleende rechten?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(11 maart 2004)

Zoals in het verslag waarnaar het geachte parlementslid verwijst wordt gesuggereerd, mogen lidstaten in bepaalde omstandigheden een bijzondere status toekennen aan bepaalde kerken. Voor zover de Commissie weet, is dit niet strijdig met het nationale recht of het Gemeenschapsrecht. Bovendien vestigt de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid op de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte verklaring nr. 11 waarin wordt bepaald: „De Europese Unie eerbiedigt en doet geen afbreuk aan de status die kerken en religieuze verenigingen en gemeenschappen volgens het nationale recht in de lidstaten hebben”. Deze bepaling is nu ook overgenomen in artikel I-51 van de ontwerp-grondwet die de Europese Conventie heeft voorgelegd aan de huidige intergouvernementele conferentie (IGC).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/543 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/543

---

(2004/C 84 E/0620)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0189/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Repressieve maatregelen van het Tunesische regime jegens mensenrechtenactivisten

Volgens diverse bronnen merkt men sinds begin januari een toename van gewelddadige acties en intimidatie van het Tunesische regime tegen mensenrechtenactivisten. Op 3 januari werd de heer Hammad Ali Bedoui, lid van de Tunesische Nationale Raad voor de Vrijheden (CNLT), onder huisarrest geplaatst en dit terwijl hij een geldig paspoort en Schengen-visum heeft. Diezelfde dag heeft een enorme politiemacht de zitting verhinderd van de algemene vergadering van de Internationale vereniging voor ondersteuning van politieke gevangenen (AISPP). Op 5 januari werd op mevrouw Sihem Bensedrine, journaliste en lid van het CNLT, een brute aanval gepleegd toen ze terugkeerde naar haar woning die ook de zetel van het CNLT is. Het gebouw staat sinds het begin van het jaar onder verscherpt en constant toezicht dat een permanente mobilisatie van vijf agenten in burger vereist. Volgens de consul van Jemen in Tunesië werd er door de Tunesische autoriteiten bovendien grote druk uitgeoefend opdat de Jemenitische autoriteiten geen visum zouden verschaffen aan de heer Mokhtar Trifi, secretaris-generaal van de Tunesische liga voor de rechten van de mens (LTDH), Mevrouw Khedija Cherif vice-president van de Tunesische vereniging van democratische vrouwen (AFTD), en mevrouw Alya Cherif Chammari, lid van het bureau van Collectif 95 Magreb Egalité en van het Tunesisch centrum voor onafhankelijkheid van de rechtspraak. Zij werden uitgenodigd om deel te nemen aan de Intergouvernementele regionale conferentie over de democratie, de rechten van de mens en de rol van het Internationaal Strafhof. De conferentie vond plaats in Sanaa van 10 tot 12 januari 2004 en werd georganiseerd door de overheid van de republiek Jemen en de NGO „No Peace Without Justice” onder toezicht van het voorzitterschap van de Europese Unie. Ze werd gesponsord door de Europese Commissie en de regeringen van Canada, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Italië, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland en door de UNDP.

Is de Commissie op de hoogte van de strengere repressieve maatregelen die de Tunesische autoriteiten genomen hebben jegens de mensenrechtenactivisten? Heeft de Commissie, tijdens de recente bilaterale bijeenkomst tussen de Europese Unie en Tunesië eind september 2003, de Tunesische zijde eraan herinnerd dat de associatieovereenkomst tussen de EU en Tunesië een clausule inhoudt over de mensenrechten (artikel 2), die bepaalt dat de betrekkingen tussen de partijen en het geheel van de overeenkomst gebaseerd zijn op de eerbiediging van de mensenrechten en de principes van de rechtstaat? Is de Commissie niet van mening dat de Tunesische autoriteiten voldoende duidelijk en lang genoeg bewezen hebben dat ze geen enkele intentie hadden om de clausule over de mensenrechten te respecteren? Is zij niet tevens van mening dat de Unie een reeks vergeldingsmaatregelen moet opstellen die blijkbaar als enige de desbetreffende autoriteiten ertoe kunnen brengen om een meer constructieve houding te tonen?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(27 februari 2004)

De organisaties in Tunesië die de mensenrechten verdedigen en die door het achtbare Parlementslid worden genoemd hebben de Commissie via de internationale netwerken waarvan zij deel uitmaken op de hoogte gebracht van de feiten in zijn brief.

De Commissie heeft opgemerkt dat geen Tunesische vertegenwoordigers van het onafhankelijke maatschappelijke middenveld aanwezig waren op de intergouvernementele regionale conferentie over de democratie en de rechten van de mens op 10-12 januari 2004 in Sanaa.

In overleg met de lidstaten voert de Commissie een regelmatige dialoog met de Tunesische autoriteiten over de democratie en de mensenrechten.

Zo heeft de EU Tunesië naar aanleiding van de 4de Associatieraad EU-Tunesië die op 30 september 2003 plaatsvond nogmaals gewezen op het belang dat zij hecht aan de naleving van de fundamentele beginselen en de gemeenschappelijke waarden die aan de basis liggen van de Associatieovereenkomst EU-Tunesië. De commissaris voor buitenlandse betrekkingen heeft dit aspect benadrukt en het belang onderstreept van een participatieve maatschappij voor de harmonieuze ontwikkeling van het land.

De Commissie heeft Tunesië in het kader van de uitvoering van de Associatieovereenkomst en het Europese nabuurschapsbeleid derhalve voorgesteld de dialoog over de gemeenschappelijke waarden beter te structureren teneinde hem doeltreffender te maken.

Deze inspanningen worden nog aangevuld met financiële samenwerking waarvoor steeds meer programma's worden geselecteerd die betrekking hebben op governance en de rechtsstaat.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/544 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/544

---

(2004/C 84 E/0621)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0190/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Klaarheid over de ware eigenaars van het bedrijf „Italtrend”, dat voor miljoenen aan consulting-opdrachten van de Europese Commissie heeft binnengehaald

Tussen 1999 en vandaag heeft de Europese Commissie voor een bedrag van 15 miljoen euro aan studieopdrachten toegewezen aan „Italtrend S.r.L”, een dienstverlenend bedrijf in Reggio Emilia. De voornaamste partner van „Italtrend” is „Necway Trading Limited”, met zetel in Dublin (City Quay 24-26) bij een fiscaal en commercieel adviesbureau, en de directeur is Paul Joseph Watson, die woonachtig blijkt te zijn in Port Saint Mary op het Eiland Man.

Gelooft de Commissie niet dat zij scherper toezicht zou moeten uitoefenen op de identiteit van de ware eigenaars van het bedrijf „Italtrend”, waarbij overigens ook een zekere Silvia Prodi, dochter van Quintiliano Prodi, de broer van Commissievoorzitter Romano Prodi, een hoge post bekleedt?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(24 maart 2004)

De Commissie verwijst de geachte Afgevaardigde naar haar antwoord op zijn schriftelijke vraag E-3586/03 (1), waarin zij reeds heeft uiteengezet dat de totale waarde van de contracten die tussen 1 september 1999 en 31 december 2003 zijn ondertekend, EUR 7,97 miljoen bedraagt, en niet EUR 15 miljoen.

Een van de selectiecriteria die in elke aanbestedingsprocedure worden toegepast, is de geschiktheid van de inschrijver/kandidaat voor deelname aan de procedure. Een beoordeling van de financiële, economische, technische en professionele kwaliteit van elke kandidaat maakt reeds deel uit van de criteria voor deelname. Deze criteria zijn vastgesteld in overeenstemming met de betrokken wettelijke grondslag en worden in het aanbestedingsbericht gepubliceerd, overeenkomstig de betrokken besluiten van de Commissie (van 10 november 1999 (2), vervolgens van 25 maart 2003 (3)„Rules and Procedures for services, supplies and works contracts financed from the general budget of the EC in the context of cooperation with third countries”), alsmede overeenkomstig de „Practical Guide to contract procedures financed from the Community general budget in the context of external actions” (deel 2.4.8.1).

In het Financieel Reglement, Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), alsmede in de uitvoeringsvoorschriften daarvan zijn regels opgenomen inzake de bewijsstukken die de contractsluitende autoriteit van inschrijvers moet eisen om vast te stellen dat zij niet in een van de in de artikelen 93 en 94 van het Financieel Reglement beschreven situaties verkeren, die een uitsluitingsgrond zijn. Wanneer dit nodig wordt geacht, mag de aanbestedende dienst ook om bewijsstukken verzoeken die door natuurlijke personen moeten worden geleverd, „inclusief (...) bedrijfsleiders of personen die ten aanzien van de gegadigde of de inschrijver bevoegdheden inzake vertegenwoordiging, besluitvorming of controle hebben”, afhankelijk van de nationale wetgeving. De nationale wetgeving inzake de vrijgave van de identiteit van aandeelhouders varieert echter sterk tussen de verschillende lidstaten. De tweede Richtlijn inzake vennootschapsrecht (5) voorziet slechts in de openbaarmaking van de identiteit van de oprichters en de bedrijfsleiders.

In artikel 52 van het Financieel Reglement is bovendien het volgende bepaald: „Het is alle financiële actoren verboden enige handeling tot uitvoering van de begroting te verrichten waarbij hun eigen belangen in conflict kunnen komen met die van de Gemeenschappen.” Als een ambtenaar van de Commissie derhalve betrokken is bij een toekenningsprocedure waarin hij een belang heeft, moet hij zowel het tot aanstelling bevoegde gezag (AIPN) op de hoogte stellen, op grond van artikel 14 van het Statuut van de ambtenaren van de EG, als zijn hiërarchische meerderen, op grond van artikel 34 van de uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement, zodat de ambtenaar, wanneer gebleken is van een belangenconflict, kan worden verplicht zich uit de lopende procedure terug te trekken. Deze verplichting wordt in de artikelen 146 en 178 van de uitvoeringsvoorschriften voor alle leden van de evaluatiecomités voor offertes en voorstellen herhaald.

Met dit huidige wetgevingskader lijken de financiële belangen van de Gemeenschap goed te kunnen worden beschermd, aangezien alle ordonnateurs ermee in staat worden gesteld elke situatie na te gaan waarin zij gerechtvaardigde twijfels hebben met betrekking tot een specifiek kandidaat-bedrijf.

De Commissie merkt op dat de door de geachte Afgevaardigde in zijn schriftelijke vraag verstrekte informatie in dit specifieke geval geen onderzoek rechtvaardigt.

---

(1)  Zie blz. 508.

(2)  SEC1999) 1801/2.

(3)  SEC(2003) 387/2.

(4)  PB L 248 van 16.9.2002.

(5)  Tweede Richtlijn 77/91/EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB L 26 van 31.1.1977).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/546 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/546

---

(2004/C 84 E/0622)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0194/04

van Avril Doyle (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Beperking van vlieg- en diensttijden voor lijnvluchtpiloten

Mij is veel gelegen aan de veiligheid van de luchtvaart en ik ben voorstander van de harmonisering van vlieg- en diensttijden binnen de EU. In dit verband is mij kritiek ter ore gekomen op de huidige voorstellen inzake de beperking van de vlieg- en diensttijden.

Welke plannen heeft de Commissie om in het licht van deze kritiek de voorstellen van Brian Simpson onafhankelijk te laten evalueren op een medisch-wetenschappelijke basis?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(2 maart 2004)

De Commissie heeft op 10 februari 2004 de laatste hand gelegd aan een gewijzigd voorstel voor een verordening tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad inzake de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart (1). In dit nieuwe voorstel is in bijlage III, subdeel Q, de door het Parlement voorgestelde regeling voor de beperking van vliegtijden opgenomen (2). Daarnaast stelt de Commissie voor om een nieuw artikel toe te voegen aan Verordening (EEG) nr. 3922/91 (3) met een herziening van het hiervoor genoemde subdeel Q, gebaseerd op een door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) uit te voeren wetenschappelijke en medische evaluatie van de daarin gestelde bepalingen.

Na de toekomstige uitbreiding van taken van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart tot vliegbewegingen, zoals bepaald in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1592/2002 (4), zal de Commissie het Agentschap verzoeken om deze wetenschappelijke en medische evaluatie uit te voeren.

---

(1)  PB C 311 E van 31.10.2000, zoals gewijzigd ingevolge het gewijzigde voorstel dat door de Commissie is ingediend overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag, PB C 227 E van 24.9.2002.

(2)  Verslag A5-0263/2002 van 10.7.2002.

(3)  Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad van 16 december 1991 inzake de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart, PB L 373 van 31.12.1991.

(4)  Verordening (EG) nr. 1592/2002 van het Parlement en de Raad van 15 juli 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, PB L 240 van 7.9.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/546 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/546

---

(2004/C 84 E/0623)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0198/04

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Instelling van een communautair orgaan voor de studie van onbekende atmosferische verschijnselen

Al heel lang wordt wereldwijd geregeld melding gemaakt van onbekende atmosferische verschijnselen.

Enkele daarvan vallen onder de categorie UFO's. Zij zorgen meestal voor heel wat commotie en voeden tot nu toe ongegronde theorieën over het bestaan van buitenaardse wezens.

Wij menen dat de ernstige studies die de laatste tijd zijn uitgevoerd door diverse Europese ruimte- en onderzoekcentra alle aandacht van de Commissie zouden moeten krijgen; het betreft immers verschijnselen die verder reiken dan de nationale bevoegdheidssfeer van de lidstaten.

Acht de Commissie het niet aangewezen om het onderzoek naar en de voorlichting over onbekende atmosferische verschijnselen in de Europese Gemeenschap te bevorderen en te coördineren en, waar mogelijk, die taken te delegeren aan een gespecialiseerd orgaan met jarenlange ervaring als de SEPRA (Service d'Expertise des Phénomènes Rares Aérospatiaux) van Toulouse of het Europees Ruimteagentschap?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(1 maart 2004)

Naar aanleiding van een uitvoerige raadplegingsprocedure in verband met de ontwikkeling van het Europees ruimtevaartbeleid („Groenboek”) (1) heeft de Commissie in december 2003 een Witboek aangenomen genaamd „De ruimtevaart: een nieuwe Europese grens voor een uitbreidende Unie” (2).

In het Witboek, dat in nauwe samenwerking met de wetenschappelijke gemeenschap en het Europees Ruimteagentschap tot stand is gekomen, wordt een actieplan beschreven voor de tenuitvoerlegging van het toekomstig Europees ruimtevaartbeleid. De maatregelen die de Commissie aanbeveelt ter versterking van de rol die Europa speelt in de ruimtewetenschap worden in paragraaf 4.2 uiteengezet.

Op 28 januari 2004 was de Commissie in de gelegenheid enkele van deze kwesties aan de orde te stellen in haar mondelinge antwoord op mondelinge vraag O-84/03, tijdens de zitting van het Parlement van januari 2004 (3) over de inhoud van het Witboek.

Eén specifieke activiteit die wellicht van bijzonder belang is voor het geachte parlementslid, betreft een maatregel die onlangs is genomen in verband met het zesde kaderprogramma voor onderzoek (4). Deze maatregel is erop gericht de samenwerking tussen de Europese nationale instellingen voor onderzoeksfinanciering en de nationale onderzoeksorganisaties te bevorderen. Hieronder valt ook een opdracht die specifiek gericht is op Europees onderzoek naar solair-terrestrische en atmosferische verschijnselen. Deze inspanning moet bijdragen tot een beter begrip van atmosferische verschijnselen en het aanbieden van ruimteweerdiensten.

---

(1)  COM(2003)17 def.

(2)  COM(2003)673 def.

(3)  Mondeling antwoord van 28.1.2004.

(4)  Specifieke steunmaatregel: Collaborative Research Programmes Scheme (Eurocores) van de Europese Stichting voor Wetenschappen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/547 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/547

---

(2004/C 84 E/0624)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0199/04

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   „Etnische” telling

De Europese Commissie heeft een inbreukprocedure geopend ten aanzien van de Italiaanse staat op grond van de toepassing van regels betreffende de volkstelling in de autonome provincie Bolzano die indruisen tegen het Europees Verdrag. De bezwaren berusten o.m. op ernstige schendingen van de privacy van de burgers, die bijvoorbeeld verplicht zijn te vermelden tot welke volksgroep zij behoren, naast andere persoonlijke gegevens van culturele en politieke aard. Die verplichting staat ook haaks op de beginselen van non-discriminatie en gelijkgerechtigdheid van alle burgers ongeacht de etnische, culturele, religieuze en taalkundige groep waartoe ze behoren, beginselen die zijn verankerd in het Europees Handvest van de grondrechten. In die context zij eraan herinnerd dat het hele integratie- en cohesiebeleid van de Europese Unie stoelt op het principe van de dialoog en het wegwerken van alle verschillen. De Italiaanse staat is in gebreke gesteld bij besluit van 10 december 2003; de klacht wordt op 15 januari 2004 behandeld.

Kan de Commissie mij op de volgende vragen antwoorden:

| 1. | Op welke overtredingen van het Verdrag steunt de Commissie haar inbreukprocedure? |
| --- | --- |

1.

Op welke overtredingen van het Verdrag steunt de Commissie haar inbreukprocedure?

| 2. | Waarom is de procedure onderbroken en drie maanden uitgesteld, op wiens verzoek en op welke gronden? |
| --- | --- |

2.

Waarom is de procedure onderbroken en drie maanden uitgesteld, op wiens verzoek en op welke gronden?

| 3. | Is het waar dat Oostenrijk langs politieke en diplomatieke kanalen felle druk heeft uitgeoefend op de Commissie om dit uitstel te verkrijgen? |
| --- | --- |

3.

Is het waar dat Oostenrijk langs politieke en diplomatieke kanalen felle druk heeft uitgeoefend op de Commissie om dit uitstel te verkrijgen?

| 4. | Wat denkt de Commissie van de tegen de geschiedenis ingaande stelling dat Oostenrijk een voogdijrol ten aanzien van Alto Adig/Südtirol (Italiaans grondgebied) zou zijn weggelegd op grond van de achterhaalde Overeenkomst van Parijs? |
| --- | --- |

4.

Wat denkt de Commissie van de tegen de geschiedenis ingaande stelling dat Oostenrijk een voogdijrol ten aanzien van Alto Adig/Südtirol (Italiaans grondgebied) zou zijn weggelegd op grond van de achterhaalde Overeenkomst van Parijs?

| 5. | Wat zijn de kansen dat het uitstel wordt teruggedraaid en dat de procedure volgens het oorspronkelijke tijdschema en de oorspronkelijke voor iedereen identieke voorwaarden wordt afgewikkeld? |
| --- | --- |

5.

Wat zijn de kansen dat het uitstel wordt teruggedraaid en dat de procedure volgens het oorspronkelijke tijdschema en de oorspronkelijke voor iedereen identieke voorwaarden wordt afgewikkeld?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Commissie bekijkt de wetgeving over de taaitelling in de provincie Bolzano in het licht van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (1), en met name artikel 6, lid 1, punt c, en artikel 8. Artikel 6, lid 1, punt c, legt de lidstaten op te bepalen dat de persoonsgegevens „toereikend, ter zake dienend en niet bovenmatig moeten zijn, uitgaande van de doeleinden waarvoor zij worden verzameld of waarvoor zij vervolgens worden verwerkt”. Artikel 8 voorziet in een grotere bescherming van gevoelige gegevens, zoals die waaruit de etnische afkomst blijkt. De richtlijn dient voor de goede werking van de interne markt overeenkomstig het EG-Verdrag, en met name artikel 49, door te voorzien in vrij verkeer van persoonsgegevens tussen de lidstaten zonder afbreuk te doen aan het fundamentele recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Overigens heeft de Commissie nog geen beslissing genomen over een inbreukprocedure betreffende de verenigbaarheid van de regels voor de taaitelling met de genoemde bepalingen.

De zaak wordt behandeld volgens de gebruikelijke procedures bij de Commissie voor de behandeling van klachten. Het onderzoek naar klachten en vastgestelde inbreuken vereist een open samenwerking en wederzijds vertrouwen tussen de Commissie en de betrokken lidstaat, zodat beide partijen in gezamenlijk overleg een met de Gemeenschap verenigbare oplossing kunnen zoeken. De Commissie bespreekt de punten waarvoor van een inbreuk op de genoemde bepalingen sprake kan zijn daarom met de bevoegde instanties, in dit geval de Italiaanse overheid.

De Commissie heeft met betrekking tot het Verdrag van Parijs niets te melden, daar dit voor deze zaak niet in beschouwing wordt genomen.

---

(1)  PB L 281 van 23.11.1995.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/548 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/548

---

(2004/C 84 E/0625)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0204/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Financiële verslaglegging

Welke voordelen ziet de Commissie voor aandeelhouders en obligatiehouders van Parmalat in het feit dat het bedrijf op kwartaalbasis verslag uitbracht?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(15 maart 2004)

Het is steeds de houding van de Commissie geweest om geen commentaar te geven op dossiers die het voorwerp uitmaken van een onderzoek of van gerechtelijke procedures.

In het algemeen en zonder specifiek te verwijzen naar het dossier Parmalat, is de Commissie van oordeel dat boekhoudkundige fraude sneller kan worden opgespoord wanneer bedrijven verplicht zijn om per kwartaal in plaats van jaarlijks verslagen of rekeningen voor te stellen. Op voorwaarde dat de medegedeelde informatie niet onjuist of misleidend is, kan een investeerder immers op grond van verslagen of rekeningen die per kwartaal worden opgesteld, sneller dan bij jaarverslagen of rekeningen het geval is, over gegevens beschikken die wijzen op een eventuele liquiditeitscrisis. Door meer informatie wordt fraude niet uitgesloten, maar kan ze wel sneller worden opgespoord.

Vanuit statistisch oogpunt is het ten slotte niet mogelijk op basis van slechts één onderzoek definitieve conclusies te trekken of correlaties te maken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/549 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/549

---

(2004/C 84 E/0626)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0205/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Bescherming MKB's tegen multinationals: de zaak van de Ford-concessiehouders in Italië

Het commercieel beleid van Ford van de laatste jaren, dat erop gericht was onder de directe controle van andere bedrijven die louter als „stroman” dienen de grootste autoverkopers te fusioneren en te concentreren, heeft voor ernstige problemen gezorgd bij de oude concessiehouders, met als pijnlijk gevolg dat tientallen MKB's van de markt zijn verdrongen.

Vindt de Commissie niet dat deze oneerlijke politiek van de multinational Ford ten aanzien van zijn concessiehouders de vrije mededinging tussen de MKB's op de automarkt in gevaar brengt en dat het werken met bedrijven die slechts in schijn „autonoom” zijn ten opzichte van het moederbedrijf de concurrentie verstoort en bijgevolg ook de belangen van de consument schaadt?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 maart 2004)

Zoals andere leveranciers kunnen autofabrikanten meestal zelf bepalen hoe de distributie van hun producten tot stand komt, op voorwaarde dat hun distributiesysteem geen inbreuk vormt op de artikelen 81 of 82 van het EG-Verdrag. Ze kunnen dus kiezen tussen een distributiesysteem waarbij gebruik wordt gemaakt van eigen verkooppunten of een systeem op basis van autodealers die commercieel onafhankelijk zijn.

Op dit ogenblik maakt Ford in Italië gebruik van een kwantitatief selectief distributiestelsel. Zolang de in de overeenkomst voorziene opzegtermijnen worden nageleefd, kan een autofabrikant door middel van een kwantitatieve selectie het aantal dealers in zijn netwerk verminderen. Zoals duidelijk wordt gesteld in Verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie (1), is een dergelijk systeem geoorloofd in het kader van artikel 81 van het EG-Verdrag, op voorwaarde dat de desbetreffende overeenkomsten geen enkele van de belangrijke mededingingsbeperkingen bevatten die zijn bepaald in artikel 4 van de bovengenoemde verordening en dat er wordt voldaan aan de in de artikelen 3 en 5 vastgestelde voorwaarden.

Bovendien is het is onwaarschijnlijk dat de beslissing van Ford om bepaalde dealers van zijn netwerk uit te sluiten en stappen te ondernemen naar een meer verticaal geïntegreerde distributiestructuur, een inbreuk vormt op artikel 82 van het EG-Verdrag, aangezien niet kan worden gesteld dat Ford een machtspositie op de Italiaanse markt bekleedt.

Wat de overnames betreft, wordt het geachte parlementslid erop gewezen dat de dealer-sector in Europa zeer versnipperd is en dat de concentratieniveaus meestal onvoldoende zijn om de communautaire fusieregels erbij te betrekken.

Derhalve heeft de Commissie geen redenen om enige actie te ondernemen in verband met de maatregel van Ford om zijn Italiaans netwerk te consolideren.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector, PB L 203 van 1.8.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/550 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/550

---

(2004/C 84 E/0627)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0209/04

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Selectieprocedures van het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk

In het Publicatieblad van de Europese Unie (1) kondigt het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk een aantal selectieprocedures aan voor de aanwerving van personeel. Hierin wordt gesteld dat de selectieprocedures alleen in de Engelse en Franse taal worden gepubliceerd.

Verordening (EG) nr. 2062/94 (2) van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk bepaalt in artikel 17 echter het volgende: „Op het agentschap is de talenregeling van de instellingen van de Gemeenschap van toepassing”.

Krachtens artikel 22 van deze verordening houdt de Commissie toezicht op de wettigheid van de handelingen van het agentschap.

Is de Commissie van mening dat het agentschap rechtmatig handelt wanneer zij de genoemde selectieprocedures alleen in de Engelse en Franse taal publiceert?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(20 april 2004)

De Commissie ziet nauwlettend toe op de selectieprocedures van de verschillende communautaire agentschappen. Dat geldt ook voor de eerbiediging van de bepalingen met betrekking tot het gebruik en de beheersing van de officiële talen.

Naar het oordeel van de Commissie is het echter om redenen van dienstbelang van een Instelling of Agentschap, of ook in verband met interne behoeften, onder bepaalde omstandigheden gerechtvaardigd, de kennis van bepaalde talen te verlangen. Dit is duidelijk het geval, wanneer voor de uitvoering van specifieke taken, die tot de werkzaamheden van een bepaalde vacature behoren, de kennis van bepaalde talen vereist is.

---

(1)  PB C 8 A van 13.1.2004.

(2)  PB L 216 van 20.8.1994, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/550 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/550

---

(2004/C 84 E/0628)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0212/04

van Simon Murphy (PSE) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Drijfnetten

Is het de Commissie bekend dat het Italiaans Ministerie van Land- en Bosbouw op 27 maart en 4 april 2003, ondanks het door de EU opgelegde verbod op illegale drijfnetten, twee decreten heeft uitgevaardigd uit hoofde waarvan vissers die hun „spadare”-drijfnetten (wijdmazige drijfnetten die vrijwel uitsluitend worden gebruikt voor zwaardvissen) hebben veranderd in „ferretare”-drijfnetten (drijfnetten met nauwere mazen) een maximaal 5 km lang „reta da posta fissa” (een net dat wordt uitgegooid waarna wordt gewacht tot vis wordt gevangen) aan hun huidige vistuig mogen toevoegen, mits zij een aanvullende vergunning verkrijgen?

Deze besluiten zijn door de Italiaanse visserijindustrie geprezen, terwijl krachtig verzet is geboden door milieuactivisten en de media.

Tevens komen er steeds meer bewijzen binnen dat een aantal Italiaanse vissersvaartuigen in Middellandse-Zeelanden buiten de EU coöperaties heeft gevormd om de vangst met drijfnetten ongestoord te kunnen voortzetten.

Kan de Commissie bijzonderheden verstrekken van de gesprekken die zij met de Italiaanse instanties heeft gevoerd over deze decreten en andere problemen, en welke maatregelen overweegt zij om te waarborgen dat het EU-verbod op het gebruik van drijfnetten volledig wordt gehandhaafd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(10 maart 2004)

Krachtens de communautaire regelgeving is het gebruik van drijfnetten alleen verboden voor de visserij op de over zeer grote afstand trekkende soorten die zijn opgenomen in bijlage VIII bij Verordening (EG) nr. 894/97 (1) van de Raad (laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1239/98 (2) van de Raad). Voor de vangst van andere soorten mogen dus wel drijfnetten worden ingezet.

In 1995 heeft Italië het gebruik van de verschillende soorten vistuig gereorganiseerd en gerationaliseerd in het kader van een nieuw systeem van visserijvergunningen. Onder de term „ferrettara” werden verschillende traditionele drijfnetten ingedeeld die een maaswijdte hadden die kleiner was dan 180 mm en derhalve niet bestemd waren voor zwaardvis of witte tonijn. Sindsdien wordt er aan de hand van een geleidelijk uitdovingsproces en bijkomende regelgevingsmaatregelen voor drijfnetten met een kleine maaswijdte op toegezien dat de communautaire regelgeving wordt nageleefd.

De „ferrettara”-netten voldoen volgens de huidige regelgeving aan de bepalingen inzake de in bijlage VIII opgenomen soorten, hebben een maximale maaswijdte van 100 mm en een maximumlengte van 2,0 km en mogen alleen binnen een afstand van drie zeemijlen van de kust worden gebruikt. De desbetreffende regelgeving is in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht.

Vanwege de beperkte rentabiliteit van vissersvaartuigen die alleen een vergunning hebben voor „ferrettara”-netten, hebben de Italiaanse autoriteiten deze schepen toestemming gegeven om gebruik te maken van een aanvullende categorie vistuig, zodat de betrokken vissers toch een behoorlijk inkomen uit de visserij kunnen halen.

De eis dat deze verankerde netten niet hoger mogen zijn dan vier meter, moet voorkomen dat de regelgeving inzake het gebruik van drijfnetten wordt omzeild.

De Commissie is er niet van op de hoogte dat Italiaanse eigenaars van vissersvaartuigen visserijcoöperatieven in andere dan communautaire mediterrane landen zouden hebben opgericht.

Artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2371/2002 (3) van de Raad biedt evenwel de mogelijkheid om onder bepaalde voorwaarden de toepassing van de bepalingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid uit te breiden tot activiteiten die worden uitgeoefend door onderdanen van lidstaten.

De Commissie zal met de hulp van haar inspectiedienst blijven toezien op de correcte tenuitvoerlegging en naleving van de communautaire regelgeving.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 894/97 van de Raad van 29 april 1997 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden, PB L 132 van 23.5.1997.

(2)  Verordening (EG) nr. 1239/98 van de Raad van 8 juni 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 894/97 houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden, PB L 171 van 17.6.1998.

(3)  Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, PB L 358 van 31.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/552 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/552

---

(2004/C 84 E/0629)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0220/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(30 januari 2004)

Betreft:   Risico's voor de economie van Padania ten gevolge van de steeds groter wordende kloof tussen de euro en de dollar

In de afgelopen dagen heeft Pascal Lamy, de commissaris voor handel, zijn bezorgdheid geuit over de zeer sterke positie van de euro ten opzichte van de dollar en verklaard dat deze „gevaarlijk zou kunnen zijn voor de concurrentiepositie van Europa”. Uit de verklaringen van Gerassimos Thomas, woordvoerder van de commissaris die bevoegd is voor monetaire en economische zaken, blijkt echter dat de Commissie voorstander van een sterke euro blijft.

Tegelijkertijd lijken echter de verklaringen van Jean-Claude Trichet, president van de ECB, de bezorgdheid van Pascal Lamy te bevestigen. De heer Trichet verklaarde onder andere dat „de versterking van de eenheidsmunt negatieve gevolgen heeft voor de export” en vervolgens, ter relativering, dat de „export standhoudt, ondanks de grote schok”.

Welke stappen denkt de Commissie te nemen in het licht van deze bezorgdheid, die ook leeft bij het MKB van Padania, te weten dat een verdergaande versterking van de Europese munt in enkele maanden aan de economie in het noordwesten van Padania een schade kan toebrengen van circa twee miljard euro?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(5 maart 2004)

De euro heeft een waardevermeerdering van ongeveer 25 procent ondergaan ten opzichte van de dollar sinds het begin van 2003. Het is echter de reële effectieve wisselkoers die van belang is voor het concurrentievermogen. De reële effectieve wisselkoers is gebaseerd op de ontwikkeling van de euro ten opzichte van een mand van valuta's, gewogen volgens hun aandeel in de buitenlandse handel van de eurozone. De reële effectieve wisselkoers is slechts met 8 procent gestegen sinds januari 2003 (gedefleerd met de nominale arbeidskosten per eenheid) en met 3 procent sinds 1999.

Een versterkte euro heeft een negatieve invloed op het concurrentievermogen van de uitvoer van de eurozone. Toch weegt dit effect niet op tegen een herstel van de groei van de wereldhandel naarmate de economische activiteit in de belangrijke regio's van de wereldeconomie steeds sterker wordt. Bovendien draagt een sterkere euro bij aan de ondersteuning van een grotere interne vraag in de eurozone.

Volgens de Commissie speelt een stabiele wisselkoers in het voordeel van Europa. Zij zal nauwlettend toezien op de ontwikkelingen van de buitenlandse wisselmarkten in de loop van de volgende maanden.

Wat de kleine bedrijven (tot 50 werknemers) in de Po-Vlakte betreft, blijft één van de belangrijkste doelstellingen van de Structuurfondsen in Italië, het verbeteren van het concurrentievermogen van de ondernemingen. Vooral door het bevorderen van de product- en procesinnovatie wordt getracht hun exportcapaciteit te verhogen. Kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's) profiteren eveneens van het hefboomeffect van risicokapitaal en garantie-instrumenten die worden beheerd door het Europees Investering sfonds.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/552 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/552

---

(2004/C 84 E/0630)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0222/04

van Maria Ayuso Gonzalez (PPE-DE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Katoen

Frankrijk heeft onlangs een „Europees initiatief voor katoen”, ten behoeve van de katoenindustrie in Afrika, gepresenteerd. In het desbetreffende verslag wordt gepleit voor een hervorming van de communautaire steunregeling voor deze sector, „teneinde de marktverstorende EU-subsidies te beperken”.

Vindt de Commissie niet dat de grote belangen die de Franse staat in de Afrikaanse katoensector heeft, via zijn „Compagnie française pour le développement des fibres textiles”, met haar netwerk van filialen op dit continent, verklaren waarom de EG-onderhandelaars tijdens de ministersbijeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie in Cancún een frontale aanval van een groep Afrikaanse landen op de communautaire regeling hebben geduld?

De verdwijning van de communautaire katoenproductie zal het probleem van de verzwakking van de concurrentiepositie van de Afrikaanse katoen ten aanzien van katoen van andere oorsprong of andere textielvezels niet oplossen. Is de Commissie van oordeel dat de belangen van één enkel land de indiening van een voorstel voor een hervorming van de sector die het voortbestaan van de EU-bedrijven in gevaar kan brengen, rechtvaardigen, terwijl onze katoenproductie nauwelijks 2 % van de mondiale productie vertegenwoordigt, onze export slechts 1,5 % van de mondiale handel uitmaakt, en wij nauwelijks importtarieven toepassen en geen exportrestituties verlenen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 februari 2004)

Het voorstel voor een hervorming van de communautaire steunregeling voor katoen houdt op geen enkele wijze verband met de belangen van de in West- en Centraal-Afrika gevestigde Franse textielindustrie. Het vloeit voort uit het compromis dat de Raad van Luxemburg in juni 2003 heeft bereikt. Tijdens deze bijeenkomst is een politiek akkoord tot stand gekomen over de fundamentele hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en kreeg de Commissie de opdracht om, overeenkomstig dezelfde beginselen en dezelfde benadering, aanpassingen van de wetgeving betreffende mediterrane producten voor te stellen.

In het kader van de onderhandelingen over de Doha-ontwikkelingsagenda (DDA) heeft de Unie er op gewezen dat het Europese katoen een marginale rol speelt op de wereldmarkt en slechts een zeer beperkte invloed heeft op de wereldprijs van vezels. Aangezien de Unie geen netto-exporteur maar de grootste importeur van katoen is, kan ze de prijzen niet bepalen maar moet ze deze aanvaarden. Naar aanleiding van een verzoek van een aantal Afrikaanse landen om maatregelen te nemen tegen de daling van de katoenprijs op de wereldmarkt, heeft de Commissie op de ministerconferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in Cancun een constructieve oplossing voorgesteld. Zij stelde voor om in het kader van de algemene landbouwonderhandelingen van de Doha-ontwikkelingsagenda over de pijlers markttoegang, steun voor de uitvoer en binnenlandse steun, een oplossing te zoeken voor de handelsproblemen die verband houden met de lage katoenprijs op de wereldmarkt. De oplossing die in Cancun werd voorgesteld, is verder uitgewerkt in de mededeling van de Commissie van 26 november 2003 over de hervatting van de DDA-onderhandelingen, die de steun heeft gekregen van alle lidstaten.

De voorgestelde hervorming van de katoensector beantwoordt dus zowel aan het compromis als aan het bovenvermelde voorstel en heeft geenszins tot doel de communautaire productie te doen verdwijnen ten gunste van derde landen.

Er zij overigens op gewezen dat de Commissie van mening is dat het initiatief dat de betrokken Afrikaanse landen hebben ondernomen bij de Wereldhandelsorganisatie, de nodige weerklank moet vinden. De Commissie acht het van essentieel belang dat de ontwikkelingslanden hun deelname aan de wereldhandel en aan de organen waarin overleg wordt gepleegd over de internationale handel, met name de Wereldhandelsorganisatie, versterken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/553 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/553

---

(2004/C 84 E/0631)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0230/04

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(26 januari 2004)

Betreft:   Absorptie communautaire middelen in EU-lidstaten eind 2003

Kan de Commissie mij meedelen wat eind 2003 het niveau was van zowel de vastleggingen, als de daadwerkelijk verrichte betalingen in het kader van de communautaire bestekken voor de lidstaten van de EU?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 april 2004)

De Commissie zendt het geachte parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een computeruitdraai met de gevraagde gegevens toe.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/554 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/554

---

(2004/C 84 E/0632)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0232/04

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Euro

Is de Commissie het eens met voormalig Commissievoorzitter Jacques Delors, die naar verluidt heeft gezegd dat de eurozone er niet in is geslaagd het economisch potentieel van de euro te benutten en dat het Verenigd Koninkrijk, achteraf gezien, er goed aan heeft gedaan vast te houden aan het pond en deelname aan de euro af te wijzen?

Is de Commissie als geheel het eens met haar voorzitter, Romano Prodi, die het Pact voor Stabiliteit en Groei, dat het fundament onder de euro vormt, dom heeft genoemd?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(25 maart 2004)

Om het economisch potentieel van de eenheidsmunt te kunnen benutten, zijn er naast de invoering van de euro andere maatregelen nodig. Er moet een algemene economische strategie ontwikkeld worden waarmee het groeipotentieel kan worden verhoogd. Dit is het doel van de door de Europese Raad van Lissabon (23 en 24 maart 2000) ontwikkelde strategie, waarin economische hervormingen ter bevordering van het Europese groeipotentieel een essentiële rol spelen. De vooruitgang bij de tenuitvoerlegging van deze strategie wordt jaarlijks tijdens de voorjaarsbijeenkomst door de Europese Raad besproken aan de hand van een verslag van de Commissie. Uit het laatste voorjaarsverslag, goedgekeurd op 21 januari 2004, blijkt dat er vooruitgang is geboekt op tal van belangrijke gebieden, maar dat de tenuitvoerlegging van de hervormingen ontoereikend is en er zich zelfs op sommige terreinen grote problemen voordoen.

Niettemin is er enige vooruitgang geboekt bij het scheppen van arbeidsplaatsen. Sinds 1999 zijn er, ondanks de economische vertraging, meer dan 6 miljoen nieuwe banen gecreëerd, de langdurige werkloosheid is teruggelopen en de arbeidsparticipatie van vrouwen is gestegen, een aantal sleutelmarkten zijn geliberaliseerd (telecommunicatie, energie, goederenvervoer per spoor, enz.) en verder is er een penetratie van internet op school, in het bedrijfsleven, het openbaar bestuur en de particuliere huishoudens.

De Commissie heeft steeds gezegd dat het Verenigd Koninkrijk, mocht het besluiten de euro in te voeren, welkom is in de eurozone indien het aan de convergentiecriteria van het EG-Verdrag voldoet. Op 9 juni 2003 heeft de regering van het Verenigd Koninkrijk een eigen beoordeling gepubliceerd van zijn vijf economische voorwaarden voor de toetreding tot de Economische en Monetaire Unie (EMU). Hierin erkende het de voordelen die verbonden zijn aan de invoering van de euro, maar achtte het de tijd hiervoor nog niet rijp.

Op 27 november 2002 heeft de Commissie een mededeling goedgekeurd met voorstellen ter verbetering van de coördinatie van het begrotingsbeleid (1). Deze voorstellen hebben ten doel de economische grondslag van de budgettaire beleidsbeslissingen te versterken in het kader van de algemene strategie ter verbetering van de coördinatie van het economische beleid, door het onderling verband tussen het begrotingsbeleid en de noodzaak van structurele hervormingen binnen de Unie sterker te benadrukken.

Bovendien heeft de Commissie op 13 januari 2004 een drieledige strategie goedgekeurd ter verduidelijking en verbetering van de coördinatie van het economisch beleid en het toezicht hierop (2). Als onderdeel van deze strategie, gebaseerd op de in de eerste vijf jaar van de EMU opgedane ervaring en op de mededeling van november 2002, zal de Commissie nieuwe voorstellen indienen ter verbetering van de toekomstige economische governance in de toekomst. Ook verbeteringen in de tenuitvoerlegging van het stabiliteits- en groeipact maken deel uit van dit initiatief.

---

(1)  COM(2002)668 def.

(2)  Zie ook schriftelijke vraag E-4071/03 van de heer Ribeiro e Castro, Zie blz. 520.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/555 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/555

---

(2004/C 84 E/0633)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0246/04

van Joan Colom i Naval (PSE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Begin van de werkzaamheden van het Ebro-wateroverhevelingsproject

Het Spaanse Ministerie van Milieu heeft aangekondigd dat de regering eind februari een begin zal maken met de werkzaamheden voor het Ebro-wateroverhevelingsproject. In concreto zal een begin worden gemaakt met de sectie van de uiteindelijke verbinding tussen de knik van de Segura en het begin van het aquaduct van Campos del Río in Murcia, en de verbinding tussen de Saltador-tunnel met de Camino del Cerro Minado in Almanzora (Almería). Voorts is een bedrijf in opdracht van het Spaanse Ministerie van Milieu begonnen met proefboringen in de regio Ulldecona y Alcanar in de provincie Tarragona. De commissaris voor Milieuzaken verzekerde de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en consumentenbeleid op 16 december 2003 dat de werkzaamheden in verband met het Ebro-wateroverhevelingsproject in hun geheel zouden worden beschouwd en niet per afzonderlijk project.

Kunnen deze projecten afzonderlijk worden gefinancierd of moeten zij worden opgenomen in een totaalpakket dat deel uitmaakt van het Ebro-wateroverhevelingsproject? Is van de Europese Unie gevraagd om financiële steun voor deze projecten? Zal financiële steun worden toegekend?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(18 maart 2004)

De Spaanse autoriteiten hebben met het oog op de medefinanciering in het kader van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds vier projecten bij de Commissie ingediend met betrekking tot het Ebro-wateroverhevelingsproject. Voor een van de projecten, voor de noordelijke sector, is een verzoek voor communautaire medefinanciering onder het Cohesiefonds ingediend, terwijl voor de drie andere (grote) projecten verzoeken werden ingediend in het kader van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO), binnen het kader van de regionale operationele programma's voor Valencia, Murcia en Andalucía.

De data waarop deze projecten als subsidiabel kunnen worden beschouwd, zijn respectievelijk 29 december 2004 voor het Cohesiefonds en 1 januari 2000 voor de Structuurfondsen. De Spaanse autoriteiten hoeven niet te wachten op een beslissing van de Commissie om een begin te maken met deze projecten. In dit geval lopen de autoriteiten evenwel het risico dat het project niet beantwoordt aan de in de desbetreffende verordeningen vastgestelde voorwaarden voor een goedkeuring door de Commissie.

Hoewel de bovengenoemde projecten als groep zijn voorgesteld en bijgevolg ook zo zullen worden beoordeeld door de Commissie, behoort de beslissing over de meest geschikte uitvoeringswijze van de projecten tot de exclusieve bevoegdheid van de Spaanse autoriteiten. Daartoe behoren ook de aangelegenheden in verband met het aantal bouwcontracten die om technische redenen of uit het oogpunt van efficiëntie noodzakelijk worden geacht.

Momenteel onderzoekt de Commissie de ingediende projecten. Een beslissing over de mogelijke toewijzing van communautaire middelen aan deze projecten kan slechts worden genomen op het ogenblik dat alle informatie zorgvuldig is onderzocht. Deze beslissing zal tot stand komen overeenkomstig de bestaande regels en procedures zoals vastgelegd in de desbetreffende verordeningen en in volledige overeenstemming met de toepasselijke communautaire wetgeving en beleidsmaatregelen, met inbegrip van het milieubeleid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/556 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/556

---

(2004/C 84 E/0634)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0247/04

van Elisabeth Jeggle (PPE-DE) en Peter Liese (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Herziening Verordening (EG) 2571/97 (verkoop van boter tegen verlaagde prijs en steun voor room, boter en boterconcentraat bestemd voor banketbakkerswerk, consumptie-ijs e.d.)

Regelmatig ontvangen wij vragen van kleine bakkerijen die betrekking hebben op de plicht tot het leveren van gedetailleerd bewijs bij een verbruik van meer dan 7 ton boter per jaar en op de problemen die deze verplichting met zich meebrengt.

Voor een kleine bakkerij is het onmogelijk de verwerking van elke gram goedkope boter te verantwoorden en de daarvoor benodigde enorme papierwinkel af te wikkelen. Dit leidt tot regelmatige sancties en daarmee tot een stapsgewijze verhoging van de prijzen voor bakproducten.

Overweegt de Europese Commissie tegen deze achtergrond om bovengenoemde verordening (2571/97 (1)) te herzien teneinde de bewijsplicht voor bakkerijen die per jaar meer dan 7 ton boter verwerken aanzienlijk te vereenvoudigen dan wel af te schaffen? Is op initiatief van een van de lidstaten reeds een herzieningsprocedure met het oog hierop gestart?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(1 maart 2004)

Deze afzetmaatregel is een belangrijk instrument om een redelijk evenwicht op de botermarkt te behouden en om aankopen van boter door het interventiebureau te vermijden.

Er zijn passende controlemaatregelen nodig om te garanderen dat de regels van de verordening worden nageleefd en om te voorkomen dat misbruik wordt gemaakt van Gemeenschapsgeld. De controlemaatregelen van artikel 23 van Verordening (EG) nr. 2571/97 variëren naargelang verklikstoffen aan de gesubsidieerde producten zijn toegevoegd of niet en naar gelang van de hoeveelheden die worden gebruikt door de marktdeelnemers die het gesubsidieerde product in tussenproducten of eindproducten verwerken.

Voor kleinere marktdeelnemers die zich er schriftelijk toe verbinden maximaal negen ton boterequivalent per periode van 12 maanden te kopen, zijn de controles minder streng (zie artikel 23, lid 6, van de verordening). Het Comité van beheer voor melk en zuivelproducten overweegt echter de maximumhoeveelheid van negen ton voor kleinere marktdeelnemers te verhogen.

De bevoegde instanties in de lidstaten zijn verantwoordelijk voor het invoeren van controlemaatregelen om te garanderen dat de maximumhoeveelheden die aanleiding geven tot minder strenge controles, worden nageleefd.

Voor de overige marktdeelnemers zijn de controlevereisten voor de verwerking in eindproducten en de frequentie van de controles beschreven in artikel 23, lid 4. In dat artikel is vermeld dat de recepturen en de registers worden gecontroleerd en dat steekproefsgewijs controles worden uitgevoerd die gebaseerd zijn op de gebruikte hoeveelheden, maar die, in het geval van producten waaraan een verklikstof is toegevoegd, ten minste eenmaal per maand moeten plaatsvinden als het bedrijf per maand 5 ton of meer gebruikt. De Commissie is van mening dat de controlevereisten voor middelgrote en grote marktdeelnemers redelijke maatregelen zijn om te garanderen dat de bepalingen van de verordening in acht worden genomen.

---

(1)  PB L 350 van 20.12.1997, blz. 3.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/557 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/557

---

(2004/C 84 E/0635)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0252/04

van Raquel Cardoso (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Financiering van het netwerk Natura 2000

Sinds 1992 is in artikel 8 van de habitatrichtlijn (richtlijn 92/43/EEG (1) van 21 mei) de cofinanciering van het netwerk Natura 2000 opgenomen. Het werkprogramma van de Europese Commissie voor het jaar 2003 voorziet in de indiening van een mededeling over de financiering van het netwerk Natura 2000 voor de maand september.

Diverse lidstaten hebben mevrouw Margot Walstrom, lid van de Commissie, tijdens de opeenvolgende Raden van ministers van Milieu aan de tand gevoeld over de wijze waarop de Commissie voldoet aan de financieringsbehoeften van het netwerk Natura 2000. Het lijdt geen twijfel dat de Commissie in dezen tekort is geschoten.

Is de Commissie van plan een datum toe te zeggen waarop zij een mededeling over de financiering van het netwerk Natura 2000 zal indienen, teneinde aan de doelstellingen van het zesde actieprogramma op milieugebied te voldoen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 maart 2004)

De Commissie heeft toegezegd dat zij in 2004 een mededeling zal indienen over de financiering van Natura 2000. Dit voorstel is afkomstig uit haar werkprogramma voor 2003. De mededeling wordt in de eerste helft van 2004 verwacht.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/557 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/557

---

(2004/C 84 E/0636)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0255/04

van Joan Valivé (ELDR) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Wegenplan op het eiland Mallorca

Op Mallorca (Balearen) heeft de Raad van Mallorca — de autoriteit die bevoegd is voor het wegennet op het eiland — onlangs zijn goedkeuring gehecht aan het Wegenplan, een plan voor de aanleg van wegen en snelwegen in de komende jaren. Dit plan voorziet o.a. in de bouw van negen autowegen en autosnelwegen, die in totaal de verwoesting met zich mee zullen brengen van ruim 2 000 ha natuurgebied — waaronder 120 ha begroeid met Oleo-Ceratonion, Pinus halepensis en Quercion ilicis.

Verscheidene maatschappelijke groeperingen op Mallorca hebben zich beklaagd over het feit dat de vaststelling van dit Wegenplan niet vergezeld is gegaan van een milieueffectbeoordeling. Er is geen enkel onderzoek verricht naar de milieugevolgen van dit plan, noch zijn er maatregelen genomen om de gevolgen voor het betrokken natuurgebied te minimaliseren. Het Wegenplan is goedgekeurd zonder de vereiste wettelijke documentatie, hetgeen niet-naleving betekent van de richtlijn die lidstaten verplicht om een milieueffectbeoordeling te verrichten bij openbare projecten die belangrijke gevolgen hebben voor het milieu.

Is de Commissie, gezien het bovenstaande, niet van oordeel dat de goedkeuring van genoemd Wegenplan een nieuw voorbeeld is van niet-naleving van de richtlijn inzake milieueffectbeoordeling, zoals de Commissie onlangs al heeft aangevoerd bij het Europese Hof van Justitie? Dientengevolge kan worden gesteld dat dit Wegenplan niet is gebaseerd op de beginselen van voorzorg, preventief handelen en bestrijding van milieuaantasting, overeenkomstig artikel 174, lid 2 van het EG-Verdrag. Is de Commissie van mening dat de richtlijn van de Raad betreffende de instandhouding van de natuurlijke habitat van flora en fauna in dit geval is nageleefd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 maart 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar de goedkeuring van een plan voor de aanleg van wegen en snelwegen in de komende jaren op het eiland, dat niet aan een milieueffectbeoordeling is onderworpen. Dit plan voorziet in de bouw van maximaal zeven nieuwe autowegen en autosnelwegen.

Wat betreft het feit dat het plan niet aan een milieueffectbeoordeling is onderworpen, moet worden opgemerkt dat lidstaten op grond van de communautaire wetgeving inzake milieueffectbeoordelingen momenteel niet verplicht zijn een strategische milieubeoordeling (SEA) uit te voeren van ontwerpplannen of -programma's, of van voorgestelde aanpassingen. Deze situatie verandert op 21 juli 2004, de datum waarop de lidstaten de omzetting van Richtlijn 2001/42/EG (SEA-richtlijn) (1) dienen te hebben voltooid. Vanaf dat moment zijn de lidstaten verplicht plannen en programma's die onder de definitie in de richtlijn vallen, te onderwerpen aan een milieueffectbeoordeling. Onder bepaalde omstandigheden is een effectbeoordeling ook verplicht voor plannen of programma's die vóór 21 juli 2004 worden gestart maar pas na 21 juli 2006 worden aangenomen. De SEA-richtlijn wordt vastgesteld op grond van artikel 175, lid 1, van het EG-Verdrag en de preambule bevat specifieke verwijzingen naar het voorzorgbeginsel en naar preventieve maatregelen.

Als echter de aanvraag voor de aanleg van de specifieke projecten eenmaal is gedaan, dan is Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2) tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (3) (EIA-richtlijn) betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, van toepassing. Volgens deze richtlijn dienen lidstaten ervoor te zorgen dat projecten die onder andere wegens hun aard, omvang of ligging een significant effect kunnen hebben op het milieu, aan een milieueffectbeoordeling worden onderworpen voordat toestemming voor de ontwikkeling ervan wordt gegeven. Deze projecten worden omschreven in artikel 4, waar wordt verwezen naar bijlagen I en II van de richtlijn. De aanleg van autowegen valt onder bijlage I, punt 7 ter, waarvoor een milieueffectbeoordeling verplicht is. Voor andere projecten, zoals wegen die niet vallen onder bijlage I, is bijlage II van toepassing. In dat geval moeten de nationale autoriteiten, door middel van een onderzoek per geval of aan de hand van drempels of criteria, bepalen of het project aan een effectbeoordeling moet worden onderworpen wegens de vermoedelijke significante milieueffecten, waarbij rekening dient te worden gehouden met de relevante selectiecriteria in bijlage III van de richtlijn.

De Commissie wijst het geachte parlementslid erop dat in verband met deze kwestie de schriftelijke vragen E-3346/03 van de heer Mayol i Raynal (4), E-3822/03 van de heer Mayol i Raynal (5) en E-3865/03 van mevrouw Isler Béguin (6) bij de Commissie zijn ingediend. Om die reden gaat de Commissie de kwestie die in deze vragen aan de orde wordt gesteld, onderzoeken en zal zij de Spaanse autoriteiten om opheldering vragen.

Wat betreft de instandhouding van de natuur: de Europese wetgeving inzake de instandhouding van de natuur bestaat uit zowel Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (7) als Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (8). Deze richtlijnen zijn bedoeld om een samenhangend Europees ecologisch netwerk, genaamd Natura 2000, van speciale instandhoudingszones en speciale beschermingszones op te richten. Als het wegenplan echter een significant effect op het milieu kan hebben, hetzij op zichzelf staand hetzij in combinatie met andere plannen of projecten van het netwerk Natura 2000 van de Balearen, is een passende milieueffectbeoordeling overeenkomstig de bepalingen van artikel 6 van de Habitat-richtlijn nodig.

---

(1)  Richtlijn 2001/42/EG van het Parlement en de Raad van 27 juni 2001. PB L 197 van 21.7.2001.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  PB L 175 van 5.7.1985.

(4)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(5)  Zie blz. 102.

(6)  Zie blz. 107.

(7)  PB L 206 van 22.7.1992.

(8)  PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/559 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/559

---

(2004/C 84 E/0637)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0259/04

van Giacomo Santini (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Tolheffing op rijksweg 47 door de Valsugana

De autonome provincie Trento heeft haar voornemen kenbaar gemaakt om tol te heffen op rijksweg 47 door de Valsugana (Italië) op het gedeelte dat over haar eigen grondgebied loopt.

De tolheffingen zouden alleen gelden voor doorgaand verkeer, vooral voor het internationale vrachtvervoer.

Gezien de moeilijke wegverbindingen tussen de Veneto en de Brenner, en het bureaucratische en politieke oponthoud waardoor de aanleg van de A 31 door de Valdastico steeds weer wordt vertraagd, is het traject door de Valsugana de natuurlijke doorgangsweg voor alle bewoners van de Veneto en Friuli die de Brennerpas en dus Midden-Europa willen bereiken. Voorts zij andermaal gewezen op de recente richtsnoeren van de Europese Commissie inzake de tolheffing op wegverbindingen.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van dit initiatief? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van dit initiatief?

| 2. | Is zijn niet ook van mening dat deze maatregel een ernstige beperking vormt van het recht van vrij verkeer van goederen en personen? |
| --- | --- |

2.

Is zijn niet ook van mening dat deze maatregel een ernstige beperking vormt van het recht van vrij verkeer van goederen en personen?

| 3. | Is de Commissie niet van mening dat dit een ernstige schending kan inhouden van de criteria voor overheidssteun en de mededingingsregels? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie niet van mening dat dit een ernstige schending kan inhouden van de criteria voor overheidssteun en de mededingingsregels?

| 4. | Acht de Commissie een dergelijk initiatief niet gevaarlijk vanwege de reacties die dit kan teweegbrengen bij de bestuurders van de andere zones waar rijksweg 47 en andere lange strategische verbindingswegen doorheen lopen? |
| --- | --- |

4.

Acht de Commissie een dergelijk initiatief niet gevaarlijk vanwege de reacties die dit kan teweegbrengen bij de bestuurders van de andere zones waar rijksweg 47 en andere lange strategische verbindingswegen doorheen lopen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de plannen omtrent de voorgenomen tolheffing in Valsugana in Italië, waar het geachte parlementslid naar verwijst.

Het specifieke communautaire wettelijke instrument voor de heffing van belasting, tolgelden en gebruiksrechten is Richtlijn 1999/62/EG (1). Deze richtlijn is gericht op zware vrachtvoertuigen van twaalf ton en meer. Er wordt uitdrukkelijk op gewezen dat lidstaten die tol heffen voor vrachtvoertuigen van minder dan twaalf ton en voor personenvoertuigen, waaronder touringcars, niet aan de bepalingen van Richtlijn 1999/62/EG hoeven te voldoen, aangezien dergelijke voertuigen buiten de werkingssfeer van de richtlijn vallen.

Of voertuigen die niet onder Richtlijn 1999/62/EG vallen, wel of niet onderhevig zijn aan tolheffing, is een kwestie van subsidiariteit. Hierbij kunnen lidstaten rekening houden met de lokale omstandigheden en zo op doeltreffender wijze besluiten nemen.

Tolheffing mag in ieder geval niet direct of indirect discriminerend zijn op grond van de nationaliteit van de vervoerder of de herkomst of bestemming van het voertuig. Wat betreft zware vrachtvoertuigen mag uitsluitend tol worden geheven op snelwegen en daarmee vergelijkbare wegen. Bovendien moeten lidstaten het recht van vrij verkeer op grond van het Verdrag respecteren: ze dienen zich met name te onthouden van maatregelen die de intracommunautaire handel belemmeren, zoals in het geval van een onredelijk hoge tolheffing op één bepaalde route die vooral voor vrachtvervoer van en naar andere lidstaten wordt gebruikt.

Om de transparantie van tolheffing te bevorderen en het beginsel van „de gebruiker betaalt” ten uitvoer te leggen heeft de Commissie in juli 2003 een voorstel gedaan voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 1999/62/EG betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (2), geldend voor alle vrachtvoertuigen van meer dan 3,5 ton die gebruik maken van wegen van het trans-Europees netwerk (TEN). Dit voorstel omvat ook de mogelijkheid om de tolgelden in gevoelige gebieden te verhogen teneinde infrastructuurprojecten van groot Europees belang in hetzelfde gebied of op dezelfde route te kunnen financieren. Tolheffing voor andere voertuigen of andere wegen valt onder de subsidiariteit.

De Commissie zal contact opnemen met de Italiaanse autoriteiten om opheldering te vragen omtrent de punten die het geachte parlementslid aan de orde stelt.

---

(1)  Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, PB L 187 van 20.7.1999.

(2)  COM(2003)448 def, 2003/0175 (COD).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/560 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/560

---

(2004/C 84 E/0638)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0271/04

van Brice Hortefeux (PPE-DE) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Namaak van euromuntstukken en -biljetten

Volgens de Europese Dienst voor fraudebestrijding is het aantal nagemaakte eurostukken dat vorig jaar uit de omloop genomen is, vertienvoudigd in vergelijking met 2002: het gaat nu om 26191 stukken. Een verdere vaststelling is dat de kwaliteit van de nagemaakte stukken vorig jaar verbeterd is.

De Europese Centrale Bank van haar kant deelt mee dat er vorig jaar 551287 EURbiljetten in beslag genomen zijn.

Die aantallen blijven natuurlijk wel marginaal in vergelijking met de 49 miljard muntstukken en 9 miljard bankbriefjes die in omloop zijn. Maar de toenemende namaak en zijn constante technische verbetering baren de Europese verbruikers wel zorgen.

Denkt de Europese Commissie na over doeltreffender maatregelen om de kwaal tegen te gaan?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(12 maart 2004)

De bescherming van eurobankbiljetten en -munten tegen valsemunterij wordt gezamenlijk geregeld door de bevoegde nationale autoriteiten, de Europese Centrale Bank (ECB), Europol en de Commissie. De taken en bevoegdheden van de Europese instellingen en organen vullen elkaar aan.

Er is passende communautaire wetgeving ter bescherming van eurobankbiljetten en -munten tegen valsemunterij goedgekeurd, waaronder:

| — | wetgeving waarin maatregelen zijn vervat die nodig zijn om de euro tegen valsemunterij te beschermen (1); |
| --- | --- |

—

wetgeving waarin maatregelen zijn vervat die nodig zijn om de euro tegen valsemunterij te beschermen (1);

| — | wetgeving waarmee de bescherming van eurobankbiljetten en -munten wordt vergroot door middel van strafrechtelijke en andere sancties op valsemunterij (2); en |
| --- | --- |

—

wetgeving waarmee de bescherming van eurobankbiljetten en -munten wordt vergroot door middel van strafrechtelijke en andere sancties op valsemunterij (2); en

| — | wetgeving tot vaststelling van een programma (Pericles) voor uitwisselingen, bijstand en opleiding voor de bescherming van de euro (3). |
| --- | --- |

—

wetgeving tot vaststelling van een programma (Pericles) voor uitwisselingen, bijstand en opleiding voor de bescherming van de euro (3).

Deze mechanismen garanderen een goede bescherming van de eurobankbiljetten en -munten tegen valsemunterij, bevorderen de interdisciplinaire en grensoverschrijdende samenwerking en ondersteunen intensieve opleiding op nationaal, Europees en internationaal niveau.

Naast deze maatregelen blijft de Commissie zich in samenwerking met de lidstaten en de ECB concentreren op de goede tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1338/2001, en met name van artikel 6 met betrekking tot de verplichtingen van kredietinstellingen.

De Commissie trekt ook middelen uit voor de volledige tenuitvoerlegging van het communautaire acquis inzake de bescherming van de euro in de nieuwe lidstaten.

De oprichting van gezamenlijke onderzoeksteams door de lidstaten, waarbij ook Europol betrokken is, dient ter ondersteuning van de activiteiten van de rechtshandhavingsinstanties.

Ten slotte voeren de Europese Centrale Bank en de Commissie de communicatieacties over de bescherming van de euro op.

De Commissie zal alle nodige initiatieven blijven nemen om de bescherming van de eurobankbiljetten en -munten tegen fraude en valsemunterij te versterken.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, PB L 181 van 4.7.2001. Besluit van de Raad van 29 april 1999 waarbij het mandaat van Europol wordt uitgebreid tot de bestrijding van valsemunterij en de vervalsing van betaalmiddelen, PB C 149 van 28.5.1999.

(2)  Kaderbesluit van de Raad van 29 mei 2000 tot versterking, door middel van strafrechtelijke en andere sancties, van de bescherming tegen valsemunterij in verband met het in omloop brengen van de euro, PB L 140 van 14.6.2000.

(3)  Besluit 2001/923/EG van de Raad van 17 december 2001 tot vaststelling van een actieprogramma inzake uitwisselingen, bijstand en opleiding voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, PB L 339 van 21.12.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/561 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/561

---

(2004/C 84 E/0639)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0273/04

van Stefano Zappalà (PPE-DE) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Automar srl — dealer van motorvoertuigen van het merk Mercedes-Benz

Overwegende het volgende:

| 1. | De firma Automar srl heeft haar hoofdkantoor in de stad Latina, Via SS 148 Pontina nr. 41. |
| --- | --- |

1.

De firma Automar srl heeft haar hoofdkantoor in de stad Latina, Via SS 148 Pontina nr. 41.

| 2. | Sinds 1968 heeft deze firma het exclusieve recht op de verkoop en herstellings- en onderhouds-diensten van auto's en bedrijfswagens van het merk Mercedes Benz in de stad en de provincie Latina. |
| --- | --- |

2.

Sinds 1968 heeft deze firma het exclusieve recht op de verkoop en herstellings- en onderhouds-diensten van auto's en bedrijfswagens van het merk Mercedes Benz in de stad en de provincie Latina.

| 3. | Dit alleenverkooprecht is in 1997 beperkt tot alleen personenauto's. |
| --- | --- |

3.

Dit alleenverkooprecht is in 1997 beperkt tot alleen personenauto's.

| 4. | De firma heeft op dit moment een omzet van ongeveer 15 miljoen euro per jaar en geeft werk aan een vijftigtal werknemers. |
| --- | --- |

4.

De firma heeft op dit moment een omzet van ongeveer 15 miljoen euro per jaar en geeft werk aan een vijftigtal werknemers.

| 5. | In de periode 1997-2000 heeft Automar in het kader van het alleenverkoopcontract zo'n 3.5 miljoen euro geïnvesteerd in technische modernisering en nieuwe serviceactiviteiten, een maatregel die met toestemming of in opdracht van het moederbedrijf is genomen. |
| --- | --- |

5.

In de periode 1997-2000 heeft Automar in het kader van het alleenverkoopcontract zo'n 3.5 miljoen euro geïnvesteerd in technische modernisering en nieuwe serviceactiviteiten, een maatregel die met toestemming of in opdracht van het moederbedrijf is genomen.

| 6. | Op 19 september 2002 heeft Daimler Chrysler Italia Spa eenzijdig laten weten dat zij het contract opzegt uit hoofde van het bepaalde in verordening (EG) nr. 1400/2002 (1), en wel binnen 12 maanden. |
| --- | --- |

6.

Op 19 september 2002 heeft Daimler Chrysler Italia Spa eenzijdig laten weten dat zij het contract opzegt uit hoofde van het bepaalde in verordening (EG) nr. 1400/2002 (1), en wel binnen 12 maanden.

| 7. | Toen het contract nog niet was opgezegd, in 2001, heeft Daimler Chrysler Italia Spa met een ander bedrijf een ander distributiecontract gesloten en in het kader daarvan voor ongeveer 2.6 miljoen euro aan auto's verkocht. |
| --- | --- |

7.

Toen het contract nog niet was opgezegd, in 2001, heeft Daimler Chrysler Italia Spa met een ander bedrijf een ander distributiecontract gesloten en in het kader daarvan voor ongeveer 2.6 miljoen euro aan auto's verkocht.

| 8. | Automar heeft in augustus 2002 protest aangetekend tegen deze handelwijze. |
| --- | --- |

8.

Automar heeft in augustus 2002 protest aangetekend tegen deze handelwijze.

| 9. | Daimler Chrysler Italia Spa is met de nieuwe concessiehouder een andere betrekking aangegaan door daarmee een NEW Co te vormen waarin zij 51 % van het aandelenkapitaal bezit. |
| --- | --- |

9.

Daimler Chrysler Italia Spa is met de nieuwe concessiehouder een andere betrekking aangegaan door daarmee een NEW Co te vormen waarin zij 51 % van het aandelenkapitaal bezit.

| 10. | Daimler Chrysler Italia Spa heeft Automar voorgesteld om ofwel een dergelijke NEW Co te vormen op haar voorwaarden of Automar over te nemen tegen een belachelijk lage prijs. |
| --- | --- |

10.

Daimler Chrysler Italia Spa heeft Automar voorgesteld om ofwel een dergelijke NEW Co te vormen op haar voorwaarden of Automar over te nemen tegen een belachelijk lage prijs.

| 11. | Overeenkomstig verordening (EG) nr. 1400/2002 heeft Automar verzocht om een concessie voor onderhoudsdiensten, wat is afgewezen door de concessieverlener, die bovendien van 22/09 tot 01.10.2003 is gestopt met de levering van reserveonderdelen. |
| --- | --- |

11.

Overeenkomstig verordening (EG) nr. 1400/2002 heeft Automar verzocht om een concessie voor onderhoudsdiensten, wat is afgewezen door de concessieverlener, die bovendien van 22/09 tot 01.10.2003 is gestopt met de levering van reserveonderdelen.

Kan de Commissie laten weten of:

| a) | het contract terecht is opgezegd en zo ja, of geen opzegtermijn van 24 maanden zou moeten gelden in plaats van 12; |
| --- | --- |

a)

het contract terecht is opgezegd en zo ja, of geen opzegtermijn van 24 maanden zou moeten gelden in plaats van 12;

| b) | de Commissie meent dat zij moet ingrijpen om de nakoming van de Gemeenschapswetgeving te verzekeren. |
| --- | --- |

b)

de Commissie meent dat zij moet ingrijpen om de nakoming van de Gemeenschapswetgeving te verzekeren.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(11 maart 2004)

In de eerste plaats moet benadrukt worden dat automobielproducenten, net als andere producenten, gewoonlijk vrij zijn hun producten te distribueren, op voorwaarde dat hun distributiesysteem niet in strijd is met de artikelen 81 of 82 van het EG-Verdrag. Zij kunnen er dus voor kiezen hun product te verdelen via eigen verkooppunten of via commercieel onafhankelijke dealers. In dit verband wil de Commissie het geachte parlementslid erop wijzen dat wanneer een automobielproducent overschakelt naar een verticaal geïntegreerde distributie, dit over het algemeen verenigbaar is met zowel Verordening (EG) nr. 1400/2002 (2) als met de eerdere Verordening (EG) nr. 1475/95 (3).

Bovendien moet erop gewezen worden dat deze twee verordeningen betrekking hebben op kwantitatieve selectieve distributiestelsels waardoor automobielproducenten het recht hebben het aantal autodistributeurs in hun netwerk te bepalen, ook door opzeggingen van contracten, op voorwaarde dat een bepaalde opzegtermijn wordt gerespecteerd. Aangezien de overeenkomst met Automar werd opgezegd vóór de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1400/2002 (4), is Verordening (EG) nr. 1475/95 (5) van toepassing op dit specifiek geval. Overeenkomstig artikel 5, lid 2, punt 2, van Verordening (EG) nr. 1475/95 moet de termijn voor opzegging van een voor onbepaalde duur gesloten overeenkomst ten minste twee jaar bedragen. In de verordening worden echter enkele uitzonderingen (6) gemaakt. De voornaamste is dat de opzegtermijn tot één jaar verkort wordt wanneer het nodig is heel het netwerk of een aanzienlijk deel ervan te reorganiseren. Of deze uitzondering van toepassing is voor de situatie van Automar, moet worden onderzocht in het licht van de specifieke feiten van dit geval (7).

De mogelijke contractbreuk, door in 2001 een overeenkomst te sluiten met een andere distributeur terwijl het distributiecontract met Automar Srl nog steeds van kracht was, kan enkel door de bevoegde nationale rechter beoordeeld worden in het licht van het burgerlijk recht van toepassing.

Als Automar een after sales-contract wil krijgen, moet Mercedes Benz in principe (8) een kwalitatief selectief distributiestelsel toepassen opdat het erkend netwerk voor after sales service van Mercedes Benz onder Verordening (EG) nr. 1400/2002 valt. De selectiecriteria bij dit soort stelsel moeten worden beperkt tot wat noodzakelijk is wegens de aard van het product, moeten eenvormig zijn voor alle mogelijke herstellers en moeten niet-discriminerend toegepast worden. Bijgevolg moet Mercedes Benz alle reparateurs die aan deze criteria voldoen, toestaan te werken als erkende herstellers, met inbegrip van de erkende distributeurs van wie het contract werd opgezegd maar die willen werken als erkende reparateurs (9). Toch moet erop gewezen worden dat deze bepalingen pas vanaf 1 oktober 2003 (10) toepasbaar zijn voor reeds bestaande overeenkomsten.

Een nationale mededingingsautoriteit of een nationale rechter zal een oplossing kunnen bieden voor de specifieke problemen vermeld in de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid, aangezien zij rekening kunnen houden met de beperkte geografische impact van deze praktijk en met de contractuele aansprakelijkheidsproblematiek die hierdoor ontstaat.

---

(1)  PB L 203 van 1.8.2002, blz. 30.

(2)  Verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector, PB L 203 van 1.8.2002.

(3)  Verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen, PB L 145 van 29.6.1995.

(4)  Overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EG) nr. 1400/2002 is de verordening op 1 oktober 2002 in werking getreden.

(5)  Deze verordening was van toepassing op 19 september 2002, aangezien Verordening (EG) nr. 1400/2002 op 1 oktober 2002 in werking is getreden en de bestaande bepalingen sinds 1 oktober 2003 werden toegepast (artikelen 12 en 10 van Verordening (EG) nr. 1400/2002).

(6)  Zie artikel 5, lid 2, punt 2, en artikel 5, lid 3.

(7)  De Commissie heeft deze uitzondering met betrekking tot de reorganisatie van het netwerk geïnterpreteerd in de informatiebrochure over Verordening (EG) nr. 1475/95 (Distributie van motorvoertuigen (Verordening (EG) nr. 1475/95)). De informatiebrochure (IV/9509/95 EN) is beschikbaar op internet:http://europa.eu.int/comm/ competition/car_sector/distribution/#reg_1475_95). Zie met name het antwoord op vraag nr. 16.

(8)  Dit hangt af van het marktaandeel van het distributeursnetwerk van erkende reparateurs voor reparaties aan alle motorvoertuigen van het merk in kwestie (zie antwoord op vraag 72 in de verklarende brochure). Als dit marktaandeel meer dan 30 % bedraagt, valt enkel een kwalitatief selectief netwerk onder de groepsvrijstelling (zie artikel 3, lid 1 van Verordening (EG) nr. 1400/2002).

(9)  Zie zowel artikel 3, lid 1, artikel 1, lid 1, onder h), van Verordening (EG) nr. 1400/2002 als de antwoorden op de vragen nr. 72-74 in de informatiebrochure over Verordening (EG) nr. 1400/2002 inzake distributie en klantenservice van motorvoertuigen in de Europese Unie. De informatiebrochure is beschikbaar op internet: http:// europa.eu.int/comm/competition/car_sector/

(10)  Zie artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1400/2002 en overeenkomstig de antwoorden op vragen 22 en 23 in de informatiebrochure over Verordening (EG) nr. 1400/2002, hierboven vermeld.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/563 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/563

---

(2004/C 84 E/0640)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0275/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

In de artikelen 10 en 11 van het Handvest van de grondrechten van de EU is vastgelegd dat vrijheid van godsdienst en meningsuiting mensenrechten zijn van alle EU-burgers.

De Franse regering heeft onlangs voorgesteld fysieke uitingen van geloofsovertuigingen door middel van het dragen van religieuze symbolen (zoals een hijab of hoofddoek) in staatsscholen bij wet te verbieden.

Is de Commissie van opvatting dat het voorstel van de Franse regering aanvaardbaar is? Welke stappen is de Commissie voornemens te ondernemen als dit voorstel in de Franse wetgeving wordt opgenomen? Onderneemt de Commissie op dit moment al enigerlei actie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie is op de hoogte van de ontwerp-wetgeving in Frankrijk waarbij het dragen van eender welk religieus symbool in openbare secundaire scholen zou worden verboden.

Of maatregelen om het dragen van religieuze symbolen te verbieden, worden beschouwd als een onwettige discriminatie in de zin van Richtlijn 200/78/EG (1), hangt af van de concrete formulering van de desbetreffende wetgeving en van de motivering die de betrokken lidstaat in de zin van de richtlijn geeft.

De Commissie volgt aandachtig de ontwikkelingen waarnaar het geachte parlementslid verwijst en zal beoordelen of en hoe zij moet optreden indien fundamentele rechten worden geschonden binnen het kader van de Gemeenschapswetgeving.

---

(1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, PB L 303 van 2.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/564 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/564

---

(2004/C 84 E/0641)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0276/04

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(5 februari 2004)

Betreft:   Luchtvervuiling

Is de Commissie van opvatting dat het publiek er recht op heeft geïnformeerd te worden over de aard en de kwaliteit van de vervuilende stoffen die door bedrijven in Europa worden uitgestoten?

Wordt dit recht momenteel gewaarborgd in de wetgeving van de EU? Is de Commissie, indien dit niet het geval is, voornemens maatregelen terzake te nemen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 maart 2004)

De Commissie deelt de opvatting dat het publiek er recht op heeft geïnformeerd te worden over de aard en de kwaliteit van de vervuilende stoffen die door bedrijven in Europa worden uitgestoten.

De toegang van het publiek tot milieu-informatie is vastgelegd in Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 (1), die vrije toegang tot milieu-informatie in het bezit van overheidsinstanties garandeert.

Om toegang te krijgen tot milieu-informatie moet een persoon („het publiek”) een verzoek indienen bij de overheidsinstantie die volgens hem of haar over de specifieke informatie beschikt. In het algemeen dient dit recht op toegang zo breed mogelijk te zijn en mag de toegang tot deze informatie slechts op een beperkt aantal gronden worden geweigerd. De overheidsinstantie is op grond van deze richtlijn niet verplicht alle milieu-informatie waarover zij beschikt op eigen initiatief beschikbaar te stellen en evenmin om dergelijke informatie te vergaren.

De nieuwe richtlijn inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie, Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 (2) tot wijziging en intrekking van Richtlijn 90/313/EEG, verplicht overheidsinstanties niet alleen op verzoek toegang te verlenen tot milieu-informatie, maar ook om milieu-informatie actief te verspreiden. Deze richtlijn dient uiterlijk 14 februari 2005 door de lidstaten ten uitvoer gelegd te zijn.

Op het gebied van vervuilende stoffen die door bedrijven worden uitgestoten, start de Commissie op 23 februari 2004 met het Europees Emissieregister van verontreinigende stoffen (EPER) in het Europees Milieuagentschap in Kopenhagen. EPER is het eerste Europa-brede register van industriële emissies in de lucht en het water. Voor het eerst is uitvoerige informatie over de uitstoot van vijftig vervuilende stoffen afkomstig van ongeveer tienduizend grote fabrieken in de EU op internet (www.eper.cec.eu.int) toegankelijk voor het publiek.

EPER is opgericht bij Beschikking 2000/479/EG van de Commissie van 17 juli 2000 inzake de totstandkoming van een Europees Emissieregister van verontreinigende stoffen (EPER) overeenkomstig artikel 15 van Richtlijn 96/61/EG van de Raad inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC) (3), gebaseerd op Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 (4). In artikel 15, lid 3, van deze richtlijn staat onder andere het volgende:

| | De Commissie publiceert om de drie jaar op basis van informatie van de lidstaten een lijst van de belangrijkste emissies en de bronnen die daarvoor verantwoordelijk zijn. |
| --- | --- |

De Commissie publiceert om de drie jaar op basis van informatie van de lidstaten een lijst van de belangrijkste emissies en de bronnen die daarvoor verantwoordelijk zijn.

---

(1)  PB L 158 van 23.6.1990.

(2)  PB L 41 van 14.2.2003.

(3)  PB L 192 van 28.7.2000.

(4)  PB L 257 van 10.10.1996.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/565 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/565

---

(2004/C 84 E/0642)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0286/04

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Experimenten met apen in de Europese Unie

Ik zou zeer graag de resultaten zien van het clandestiene onderzoek dat de Britse dierenrechtenorganisatie BUAV (British Union for the Abolition of Vivisection) heeft uitgevoerd op de onderzoeksfaciliteiten van de laboratoria van Covance GmbH te Munster, Duitsland. Uit het onderzoek zou blijken dat zeer slecht de hand is gehouden aan richtlijn 86/609/EEG (1) inzake de bescherming van dieren die voor wetenschappelijke en andere onderzoeksdoeleinden gebruikt worden. Aangezien er over de gehele EU veel soortgelijke onderzoeksfaciliteiten bestaan, geven de levensvoorwaarden van de dieren in het laboratorium in Munster aanleiding tot ruimere zorg.

Zou de Commissie kunnen reageren op de resultaten van het onderzoek van BUAV, en kan zij met name mededelen wat er gedaan wordt om te voorkomen dat soortgelijke inbreuken op de bepalingen van richtlijn 86/609 in de toekomst blijven doorgaan?

Hoeveel laboratoria functioneren er thans in de EU, die onder contract onderzoeken uitvoeren?

In welke mate is de Commissie in staat toezicht te houden op de levensvoorwaarden van de testdieren in deze faciliteiten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 maart 2004)

De Commissie is op de hoogte gesteld van de behandeling van niet-menselijke primaten in de onderzoekslaboratoria van Covance te Münster (Noordrein-Westfalen) in Duitsland.

Uit een onderzoek van de Commissie bleek vervolgens dat de Duitse autoriteiten snel maatregelen hebben getroffen. Volgens informatie van Noordrein-Westfalen (NRW) heeft de minister van Milieu van NRW de verantwoordelijke dierenartsen onmiddellijk opdracht gegeven de laboratoria van Covance te inspecteren. Bovendien zijn de Duitse autoriteiten ermee akkoord gegaan de procedure in te leiden om de vergunning van Covance tot het houden van laboratoriumdieren in te trekken. Ook de officier van justitie is ingeschakeld. Aangezien de Duitse autoriteiten passende maatregelen hebben getroffen, heeft de Commissie momenteel geen aanleiding de kwestie nader te onderzoeken.

Op grond van Richtlijn 86/609/EEG inzake de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt, zijn gebruikende instellingen verplicht zich bij de nationale autoriteiten te laten registreren. Op grond van artikel 13 zijn lidstaten uitsluitend verplicht statistische gegevens te verstrekken over het aantal dieren dat in proeven wordt gebruikt. Om deze reden beschikt de Commissie niet over enige gegevens omtrent het aantal laboratoria in de EU dat onder contract onderzoeken uitvoert.

Volgens Richtlijn 86/609/EEG valt de controle van laboratoria waar dierproeven worden uitgevoerd, onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde nationale autoriteiten.

---

(1)  PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/565 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/565

---

(2004/C 84 E/0643)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0289/04

van Marco Cappato (NI), Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI), Emma Bonino (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI) en Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Culturele genocide in China

In haar toespraak tijdens het op 13 januari in Straatsburg gehouden debat over het verslag Prets inzake culturele verscheidenheid sprak Commissaris Viviane Reding haar tevredenheid erover uit dat „de EU het gevecht gewonnen had” in de strijd binnen de Algemene Vergadering van de Unesco over de oprichting van een internationaal instrument voor het behoud van de culturele verscheidenheid, waarbij de Europese Unie bij haar initiatief onder meer steun heeft gekregen van de kant van China ... „Bovendien steunen de Chinezen ons in de Unesco. Wij hebben ook gesproken over onderwijs en dat alles met zo'n enorm groot land als China, dat Europese hulp nodig heeft bij het bewaren van zijn culturele verscheidenheid ...” Commissaris Reding verzocht het Parlement ook om na te denken over de aspecten „ ... die in de toekomstige Conventie zouden kunnen worden ontwikkeld om gehoor te geven aan de zorgen van onze partners ...”.

Het communistische bewind in China heeft de laatste halve eeuw een systematisch beleid van culturele genocide gevoerd tegen minderheidsvolken zoals de Tibetanen en de Oejgoeren, met maatregelen als het onder dwang siniseren van Oejgoerse namen, het afschaffen van lessen in de Oejgoerse taal in het hoger onderwijs, vernietiging van het Oejgoerse culturele erfgoed in Kasjgar en andere steden, het verbranden van tienduizenden boeken in de Oejgoerse taal, het met geweld doorvoeren van een verandering van het Oejgoerse alfabet — maar liefst driemaal in de afgelopen vier decennia! — en het discrimineren tegen scholen in de Oejgoerse taal ten gunste van Chinese scholen, om maar enkele voorbeelden te noemen.

Hoe denkt de Commissie te garanderen dat de toekomstige Unesco-Conventie inzake culturele verscheidenheid een effectief instrument zal zijn tegen dergelijke gruwelijke misdaden van culturele en politieke genocide?

Is de Commissie niet van mening dat in het kader van de versterkte culturele samenwerking met China en op basis van de publiekelijk beschikbare informatie over deze kwesties, een voorlopige studie moet worden uitgevoerd naar de omvang en de methoden van de huidige culturele genocide in China, om ervoor te zorgen dat Europa in zijn culturele samenwerking met China nooit rechtstreeks of indirect steun zal geven aan de culturele vervreemding en de misdadige sinisering van de volkeren van China?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(23 maart 2004)

De Commissie hecht veel belang aan de situatie op het gebied van de mensenrechten in de wereld, en aan de eerbiediging van culturele verscheidenheid in landen als China. De vrijheden van meningsuiting, van vereniging en van vergadering die hier onlosmakelijk mee verbonden zijn, en het behoud van de culturele, religieuze en taaiidentiteit van de minderheden in China, in het bijzonder in Tibet en Xinjiang, staan hoog op de agenda van de regelmatige mensenrechtendialoog tussen de EU en China en van andere contacten op hoog niveau met de Chinese autoriteiten.

In oktober 2003 werden bij consensus van een groot aantal leden waaronder China, in de Organisatie van de Verenigde Naties voor onderwijs, wetenschap en cultuur (Unesco) onderhandelingen aangevat over een Conventie tot bescherming van de verscheidenheid van culturele inhouden en artistieke expressievormen, die op de volgende Algemene Conferentie van de Unesco in de herfst van 2005 zou moeten worden aangenomen. Die Conventie zou de opvolger moeten worden van de Universele Verklaring over culturele verscheidenheid en het ondersteunende actieplan, die in november 2001 werden aangenomen, en zal net als deze instrumenten de mensenrechten als grondslag hebben. De Conventie heeft als bedoeling culturele verscheidenheid in al haar vormen te bevorderen, waaronder de rechten van minderheden, terwijl gegarandeerd wordt dat landen het argument van de bescherming van de culturele verscheidenheid niet misbruiken om beleidsmaatregelen te treffen die tegen de mensenrechten indruisen. De Commissie heeft daarom een interne werkgroep opgericht die moet zorgen voor een gecoördineerde aanpak van de onderhandelingen over een Unesco-Conventie inzake culturele verscheidenheid.

Bij een versterkte samenwerking tussen de EU en China zal uiteraard rekening worden gehouden met de culturele verscheidenheid in China. Die samenwerking mag niet worden gezien als een rechtstreekse of onrechtstreekse ondersteuning van acties die minderheden hun onvervreemdbare rechten ontzeggen.

De halfjaarlijkse verslagen van de hoofden van missie in Beijing vormen belangrijke informatie voor het vaststellen van het beleid van de EU aangaande de minderheden in China. Deze verslagen bieden een regelmatige update over de situatie en reiken suggesties aan voor acties van de EU.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/567 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/567

---

(2004/C 84 E/0644)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0292/04

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Scheepsbouw in Italië

De jongste jaren is in het Italiaanse Triëst de dokcapaciteit zozeer gegroeid en het aantal scheeps-bestellingen zozeer toegenomen dat het vermoeden rijst dat de overheid voor deze activiteit doksubsidies toekent op een manier die afwijkt van wat gangbaar is in de andere EU-landen en tegen gunstigere voorwaarden. Heeft de Commissie onderzocht of de Italiaanse staat doksubsidies toekent op dezelfde gronden als de andere EU-landen dan wel of misschien gunstigere voorwaarden gelden? Als de voorwaarden gunstiger zijn, worden hierdoor zowel de mededinging in de scheepsbouwsector als de onderaanneming van schepen verstoord.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 maart 2004)

In de EU is de steun aan de scheepsbouw sinds 1 januari 2004 geregeld door de kaderregeling inzake staatssteun aan de scheepsbouw (1) die Verordening (EG) nr. 1540/98 van de Raad van 29 juni 1998 betreffende nieuwe regels inzake steunverlening aan de scheepsbouw (van kracht tot 31 december 2003) (2) heeft vervangen.

Italië heeft een aantal regelingen aangenomen op basis van Scheepsbouwverordening (EG) nr. 1540/98. Deze regelingen werden bij de Commissie aangemeld en door haar goedgekeurd.

De Commissie heeft geen weet van enige ongerechtvaardigde toepassing van deze voorschriften of enige onwettige steun die door de Italiaanse overheid aan de scheepsbouwondernemingen zou zijn verleend.

---

(1)  PB C 317 van 30.12.2003.

(2)  PB L 202 van 18.7.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/567 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/567

---

(2004/C 84 E/0645)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0296/04

van Theresa Villiers (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Voorlopige procedure voor staatssteun in de toetredende landen

In het mededingingshoofdstuk van het Toetredingsverdrag wordt bepaald dat er een overgangsperiode kan worden toegepast voor staatssubsidies die in deze landen voor hun toetreding werden betaald, waarbij er met name op wordt gekeken of deze steun ook „na de toetreding van toepassing zal zijn”.

Gezien het aantal van deze gevallen van staatssubsidies, en de complexiteit ervan, zou ik de Commissie willen vragen om duidelijk te maken:

| 1. | Hoe zal zij de criteria van toepasselijkheid beoordelen en, bij afwezigheid van enige definitie, kan de Commissie het ermee eens zijn dat zij zich heeft te houden aan de gewone betekenis van de term? Kan de Commissie in dit verband bijvoorbeeld bevestigen dat een garantie die van toepassing op het moment van de toetreding, van toepassing is, en dat het ook het geval is voor na de toetreding betaalde termijnen van een operationele subsidies die voor de toetreding is beloofd? |
| --- | --- |

1.

Hoe zal zij de criteria van toepasselijkheid beoordelen en, bij afwezigheid van enige definitie, kan de Commissie het ermee eens zijn dat zij zich heeft te houden aan de gewone betekenis van de term? Kan de Commissie in dit verband bijvoorbeeld bevestigen dat een garantie die van toepassing op het moment van de toetreding, van toepassing is, en dat het ook het geval is voor na de toetreding betaalde termijnen van een operationele subsidies die voor de toetreding is beloofd?

| 2. | Hoe kan de Commissie garanderen dat haar interpretatie van „van toepassing na de toetreding” niet te ruim zal zijn en ook weer niet te krap, aangezien dit van grote invloed zal zijn op het aantal concurrentieverstorende staatssubsidiemaatregelen waarop de Commissie toezicht moet houden uit hoofde van de overgangsprocedure? |
| --- | --- |

2.

Hoe kan de Commissie garanderen dat haar interpretatie van „van toepassing na de toetreding” niet te ruim zal zijn en ook weer niet te krap, aangezien dit van grote invloed zal zijn op het aantal concurrentieverstorende staatssubsidiemaatregelen waarop de Commissie toezicht moet houden uit hoofde van de overgangsprocedure?

| 3. | Welke criteria en voorwaarden zal de Commissie hanteren om te besluiten of een staatssubsidie na de toetreding nog steeds van toepassing is? Kan de Commissie, met name, mededelen onder welke omstandigheden zij van oordeel is dat een subsidie die aan individuele ondernemingen verleend is „na de toetreding nog van toepassing is”? |
| --- | --- |

3.

Welke criteria en voorwaarden zal de Commissie hanteren om te besluiten of een staatssubsidie na de toetreding nog steeds van toepassing is? Kan de Commissie, met name, mededelen onder welke omstandigheden zij van oordeel is dat een subsidie die aan individuele ondernemingen verleend is „na de toetreding nog van toepassing is”?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(17 maart 2004)

In bijlage IV. 3 van het Toetredingsverdrag is de procedure betreffende het „interimmechanisme” uiteengezet. Het gaat om een wettelijk kader voor de beoordeling van steunregelingen en individuele steunmaatregelen die in een nieuwe lidstaat vóór de toetredingsdatum ten uitvoer zijn gebracht en na die datum nog steeds van toepassing zijn. Deze procedure is van toepassing op de regelingen en maatregelen die geen deel uitmaken van de in het aanhangsel bij bijlage IV opgenomen „bestaande steunmaatregelen” en die vanaf 10 december 1994 ten uitvoer werden gebracht. Maatregelen die van toepassing zijn na de toetredingsdatum en vóór 10 december 1994 ten uitvoer werden gebracht, worden bij toetreding als bestaande steun in de zin van artikel 88, lid 1, van het EG-Verdrag aangemerkt.

Volgens dit „interimmechanisme” moet de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van de na de datum van toetreding nog toepasselijke steunmaatregelen op de eerste plaats beoordeeld worden door de nationale autoriteit die verantwoordelijk is voor het toezicht op staatssteun in het relevante toetredende land.

Deze toezichthoudende autoriteit kan rechtszekerheid verkrijgen door de maatregel bij de Europese Commissie aan te melden. Na aanmelding zal de Commissie de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van de aangemelde maatregelen onderzoeken; logisch gezien zal dit alleen het geval zijn voor die maatregelen die „toepasselijk na datum van toetreding” worden beschouwd.

Indien de Commissie ernstig betwijfelt of de aangemelde maatregelen verenigbaar zijn met het communautaire acquis, kan zij binnen drie maanden na de datum van ontvangst van de volledige informatie inzake de maatregel, bezwaar aantekenen. Indien de Commissie zich binnen deze termijn niet tegen de aangemelde maatregelen verzet, zullen deze maatregelen vanaf de datum van toetreding worden aangemerkt als bestaande steun.

Steunmaatregelen die na de datum van toetreding niet van toepassing zijn kunnen door de Commissie niet worden onderzocht krachtens de procedures van artikel 88 van het EG-Verdrag. Aangezien met het interimmechanisme alleen kan worden vastgesteld of een bepaalde maatregel bestaande steun vormt met het oog op de staatssteunprocedures die na de toetreding van toepassing zijn, kan of moet de Commissie steunmaatregelen die niet van toepassing zijn na de toetredingsdatum, niet beoordelen.

Alleen de maatregelen die, na de toetredingsdatum, nog aanleiding kunnen geven tot de verlening van bijkomende steun of tot een verhoging van het reeds toegekende steunbedrag, kunnen krachtens het interimmechanisme als bestaande steun worden aangemerkt, en bijgevolg aan dit mechanisme onderworpen zijn, indien zij voldoen aan de relevante voorwaarden. Anderzijds is het interimmechanisme niet van toepassing op steunmaatregelen waarvan het bedrag reeds vóór de toetredingsdatum definitief en onvoorwaardelijk werd toegekend. Om dit vast te stellen, is het relevante criterium ook hier het wettelijk bindende besluit waarbij de bevoegde nationale autoriteiten zich ertoe hebben verbonden steun te verlenen.

Om de onmiddellijke economische impact van staatssteunmaatregelen te bepalen, moet een maatregel worden beoordeeld op het moment dat de steun wordt toegekend. Het is de wettelijke verbintenis van de staat die gelijk staat met het verlenen van steun, en niet de loutere uitbetaling ervan. Gelijk welke huidige of toekomstige uitbetaling van steun, krachtens een wettelijke verbintenis, komt slechts neer op een tenuitvoerlegging, en kan niet worden geïnterpreteerd als nieuwe of bijkomende steun. Derhalve kan een maatregel volgens de Commissie slechts als van toepassing na de toetredingsdatum worden beschouwd indien wordt aangetoond dat deze een bijkomend voordeel kan opleveren dat niet gekend, of niet precies gekend was toen de steun werd verleend.

Aangezien het meer specifiek om staatsgaranties gaat, is het moeilijk om een definitief en algemeen standpunt in te nemen, gezien de wijde waaier van potentieel bestaande verschillende garanties.

De Commissie kan inderdaad slechts na beoordeling van de verschillende kenmerken van een bepaalde garantie vaststellen of die garantie na de toetredingsdatum nog aanleiding kan geven tot verlening van bijkomende steun of tot een verhoging van het reeds toegekende steunbedrag.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/569 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/569

---

(2004/C 84 E/0646)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0297/04

van Theodorus Bouwman (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Mogelijke inbreuken van de Spaanse mijnbouwonderneming UMINSA op de EU-wetgeving en mogelijke fraudes

In de afgelopen weken heeft de mijnonderneming UMINSA zestien mijnwerkers ontslagen, waarvan er acht vakbondsvertegenwoordigers zijn van de Spaanse vakbonden „Cornisones Obreras” en „Unión General de Trabajadores”. De onderneming heeft de ontslagen gerechtvaardigd met de bewering dat zij op illegale wijze tot een staking hebben opgeroepen en omdat zij mogelijkerwijze gewerkt hebben terwijl ze met ziekteverlof waren. UMINSA profiteert in belangrijke mate van staatshulp, zowel van de Spaanse staat als van de Europese Unie, hoewel het bedrijf zich niet houdt aan het arbeidsakkoord van het huidige steenkolenplan (Plan del Carbón), die bepaalt dat de maatschappij vier nieuwe banen moet creëren voor elke elf personen die met pensioen gaan en omdat het de mijnwerkers ertoe dwingt om onbetaald overwerk te verrichten.

Alles wijst erop dat dit de eerste ontslagen zijn van een langere reeks, met het doel om het arbeidsbestand van de onderneming te restructureren. Dit alles vindt plaats op een onregelmatige wijze, vooral wanneer wij rekening houden met het feit dat zij arbeiders ontslaan die nog maar drie maanden te werken hebben voordat zij in aanmerking komen voor vervroegde pensionering.

De mijn van UMINSA waar de zestien ontslagen werknemers gewerkt hebben is gelegen in Velilla del Rio Carrión, in de provincie Palencia, regio Castilla-León, Spanje.

Wij zijn van oordeel dat het optreden van UMINSA onaanvaardbaar is en dat de Europese instellingen hun voogdijschap over arbeidsplaatsen moeten uitoefenen, vooral in een benadeeld gebied dat steun uit hoofde van doelstelling 1 ontvangt en niet door het verstrekken van openbare subsidies aan ondernemingen zoals UMINSA, die hun arbeidsrechtelijke en sociale plichten niet nakomen. UMINSA heeft namelijk sinds 1998 grote bedragen aan subsidies ontvangen uit hoofde van het EGKS-Verdrag (zie antwoord op vraag E-0342/02 (1), 27 maart 2002).

Kan de Commissie beoordelen of het optreden van UMINSA in overeenstemming is met het Europese arbeidsrecht?

Kan de Commissie verder onderzoeken of er in dit geval sprake is van fraude met openbare middelen, aangezien de onderneming zich niet houdt aan de doelstellingen waarmee het ingestemd heeft voor de verlening van deze communautaire subsidies?

Kan de Commissie onderzoeken of het tot dusver aan UMINSA toegewezen openbare geld op de juiste manier is gebruikt? Kan het zich ervan verzekeren dat UMINSA niet tweemaal van dezelfde subsidies gebruik heeft gemaakt voor hetzelfde doel?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 maart 2004)

Kolensubsidies worden beoordeeld aan de hand van Verordening (EG) nr. 1407/2002 van de Raad van 23 juli 2002 betreffende staatssteun voor de kolenindustrie (2), die in werking trad na het aflopen van het Verdrag van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. In deze verordening zijn regels vastgelegd voor het verlenen van overheidssteun aan de kolenindustrie om bij te dragen tot de herstructurering van de kolenindustrie. Deze regels houden rekening met de sociale en regionale aspecten van de herstructurering van deze sector en met de behoefte om, bij wijze van voorzorgsmaatregel, een minimumhoeveelheid van binnenlandse steenkoolproductie in stand te houden om toegang tot reserves veilig te stellen. Het herstructureringsproces van de kolenindustrie moet worden voortgezet, aangezien in de toekomst de meeste communautaire steenkool ten opzichte van ingevoerde steenkool waarschijnlijk onconcurrentieel zal blijven. De herstructurering van de kolenindustrie heeft grote sociale en regionale gevolgen. Daarom kunnen mijnen tijdelijk steun krijgen om de sociale en regionale gevolgen van de herstructurering te verminderen. Zo kunnen de lidstaten adequate maatregelen ten uitvoer te leggen voor de sociale en economische ontwikkeling van de gebieden die door de herstructurering worden getroffen.

In dit opzicht is het de taak van de Commissie ervoor te zorgen dat de normale concurrentievoorwaarden aanwezig zijn en worden gehandhaafd en nageleefd. De door het geachte parlementslid verstrekte gegevens volstaan in dit stadium echter niet om te besluiten dat er onwettig gebruik zou zijn gemaakt van Europese of nationale fondsen.

De Commissie onderzoekt momenteel de verenigbaarheid van steun aan de kolenindustrie in het gebied waar UMINSA is gevestigd (3), evenals de verenigbaarheid van een herstructureringsplan van de Spaanse kolenindustrie op lange termijn voor de periode 2003 tot 2006. Het onderzoek van alle relevante aspecten inzake overheidssteun zal worden gevoerd in het licht van Verordening 1407/2002 van de Raad.

---

(1)  PB C 205 E van 29.8.2002, blz. 122.

(2)  PB L 205 van 2.8.2002.

(3)  PB C 105 van 1.5.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/570 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/570

---

(2004/C 84 E/0647)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0301/04

van Olle Schmidt (ELDR) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Zweedse kernenergie en de interne markt

In Zweden wordt sinds 1984 een bijzondere productiebelasting geheven op kernenergie; deze is enkele malen opgetrokken en in 2000 omgezet in een vaste capaciteitsbelasting. Zweden is het enige EU-land met een dergelijke belasting, waardoor de mededinging op de interne markt wordt verstoord en waaraan in het buitenland geproduceerde elektriciteit op de gedereguleerde elektriciteitsmarkt voordelen ontleent. De belasting beïnvloedt in hoge mate het mededingingsvermogen van de ondernemingen die kernenergie produceren en daardoor de handel tussen de lidstaten. In de ontwerpbegroting voor 2004 stelt de Zweedse regering dat de capaciteitsbelasting kan worden gelijkgesteld met een aanvullende inkomstenbelasting die aan sommige bedrijven wordt opgelegd en dus kan worden beschouwd als een strafmaatregel. Zweedse kernenergie wordt aldus eenzijdig gediscrimineerd.

Op dit moment worden de EU-richtlijnen inzake deregulering van de markten van elektriciteit en gas verwezenlijkt met het doel gelijkere voorwaarden te scheppen. Een aantal van de grotere energiebedrijven in Zweden zijn thans in handen van ondernemingen uit andere lidstaten zoals Duitsland en Finland. De gevolgen van de Zweedse belasting op kernenergie zijn voor de buitenlandse eigenaars uiteraard ongunstig daar bijna de helft van de Zweedse elektriciteitsproductie wordt geleverd door kernenergiecentrales.

De Commissie heeft er de afgelopen jaren en op verschillende manieren op gewezen dat kernenergie een belangrijke bron van energie is met positieve gevolgen voor het milieu, niet alleen in Europa, maar eveneens op mondiaal niveau, een doelmatige manier om te voldoen aan de in het Kyotoprotocol gestelde eisen inzake uitstoot van CO2. De Commissie zou het dus bijzonder ernstig moeten opvatten dat aan Zweedse kernenergie belastingen worden opgelegd zodat haar investeringsmogelijkheden worden beperkt. Het is, gezien de werkzaamheden die in het kader van een richtlijn thans worden uitgevoerd met het oog op maatregelen ter waarborging van de gegarandeerde levering van elektriciteit en op investeringen in infrastructuur, bijzonder ongelukkig de productie van kernenergie in goed draaiende kernenergiecentrales te beperken.

Kan de Commissie naar aanleiding hiervan mededelen welke maatregelen zij overweegt naar aanleiding van de huidige Zweedse capaciteitsbelasting op kernenergiecentrales die de mededinging in de sector energieproductie op de interne markt ongunstig beïnvloedt en verstoort, de verwezenlijking van de deregulering van de elektriciteitsmarkt in de EU remt en de grensoverschrijdende handel in elektriciteit voor de desbetreffende energiebedrijven die in internationaal bezit en op internationaal niveau werkzaam zijn, doet afnemen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(23 maart 2004)

Het gemeenschapsrecht verbiedt geen omgekeerde discriminatie en heeft geen invloed op het energiebeleid van de lidstaten wat hun keuze van energiebronnen betreft. Met name Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1) stelt alleen een minimumbelasting voor, waarbij de lidstaten vrij worden gelaten om hogere belastingen te heffen. De vermelde belasting heeft de ontwikkeling van een open efficiënte en op concurrentie gebaseerde markt tussen Zweden, Noorwegen, Finland en Denemarken niet gehinderd: het geleverde elektrisch vermogen (2) groeide van 18,4 Terawatt-hour (TWh) in 1993 tot 3 232,1 TWh in 2002, terwijl de verhandelde hoeveelheden toenamen van 18,4 TWh in 1993 tot 1 143,1 TWh in 2002.

---

(1)  PB L 283 van 31.10.2003.

(2)  Bron: Nord Pool website: http://www.nordpool.com/information/index.html.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/571 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/571

---

(2004/C 84 E/0648)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0305/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   Aanvraag om bescherming oorsprongsbenaming rijst „Sant'Andrea Piemonte”

Op 27 mei jl. diende het Italiaanse Ministerie van Landbouw bij de Commissie een aanvraag in tot bescherming van de naam „Sant'Andrea Piemonte” als oorsprongsbenaming voor een bepaald soort rijst, overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 (1).

In een brief van 22 juli vroeg ik het Directoraat-generaal Landbouw om informatie over de stand van zaken. In het antwoord van 14 augustus schreef de directeur dat de Commissie het dossier zeer aandachtig bestudeerde en dat, indien de aanvraag alle door de communautaire wetgeving vereiste gegevens bevat, de Commissie overeenkomstig artikel 6 van de verordening zou overgaan tot een eerste bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Inmiddels is de in artikel 6, lid 1 voorgeschreven termijn van zes maanden voor het nagaan van de juistheid van de in artikel 4 vereiste elementen lang verstreken en hebben de bevoegde diensten van de Commissie de directe betrokkenen en het Italiaanse Ministerie van Landbouw nog niets laten weten.

| 1. | Kan de Commissie mij de redenen van deze ongerechtvaardigde vertraging toelichten? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mij de redenen van deze ongerechtvaardigde vertraging toelichten?

| 2. | Acht de Commissie het niet correct dat na verloop van de voorgeschreven termijn, geheel volgens de regels van de transparantie en de doeltreffendheid contact wordt opgenomen met de directe betrokkenen om de reden van de vertraging toe te lichten? |
| --- | --- |

2.

Acht de Commissie het niet correct dat na verloop van de voorgeschreven termijn, geheel volgens de regels van de transparantie en de doeltreffendheid contact wordt opgenomen met de directe betrokkenen om de reden van de vertraging toe te lichten?

| 3. | Als zou blijken dat de vertraging te wijten is aan personeelsgebrek, kan de Commissie dan voorstellen formuleren om de betrokken dienst te versterken of een deel van de honderden stagiairs die bij de Commissie werken in te zetten? |
| --- | --- |

3.

Als zou blijken dat de vertraging te wijten is aan personeelsgebrek, kan de Commissie dan voorstellen formuleren om de betrokken dienst te versterken of een deel van de honderden stagiairs die bij de Commissie werken in te zetten?

| 4. | Meent zij niet dat een Europese Unie die dicht bij de burgers wil staan zich correcter hoort te gedragen ten aanzien van organen, personen en instellingen die zich tot de Unie richten met het verzoek om toepassing van bepalingen uit de vigerende wetgeving? |
| --- | --- |

4.

Meent zij niet dat een Europese Unie die dicht bij de burgers wil staan zich correcter hoort te gedragen ten aanzien van organen, personen en instellingen die zich tot de Unie richten met het verzoek om toepassing van bepalingen uit de vigerende wetgeving?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 februari 2004)

De Commissie vecht de door het geachte parlementslid uiteengezette feiten niet aan.

De termijn voor de verwerking van de registratie-aanvragen die bij de Commissie worden ingediend op grond van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, is de laatste maanden inderdaad langer geworden.

Het aantal aanvragen dat hangende is, is groter geworden en zulks ondanks een verdubbeling van het aantal in 2003 behandelde aanvragen in vergelijking met 2002. De beoordeling van de registratie-aanvragen tijdens opeenvolgende interne overlegsessies, waarvoor vertalingen nodig zijn, omvat complexe juridische en technische aspecten, waardoor deze werkzaamheden niet aan stagiaires kunnen worden toevertrouwd.

De Commissie is er zich van bewust dat de lange behandelingstermijnen voor registratie-aanvragen niet aangenaam zijn voor de betrokken personen, daarom wordt gezocht naar mogelijkheden om de situatie in de toekomst te verbeteren.

De registratie-aanvraag voor de benaming „Sant'Andrea Piemonte” is slechts op 27 mei 2003 bij het directoraat-generaal Landbouw ingediend. Gezien de complexiteit van de bij de beoordeling van een aanvraag aan de orde gestelde kwesties, kan men de vertraging van deze aanvraag redelijkerwijze nog niet als buitensporig beschouwen.

Het directoraat-generaal Landbouw is in permanent contact met het ministerie van land- en bosbouwbeleid van Italië, de officiële gesprekspartner van de Commissie op dit gebied. De redenen die aan de oorsprong liggen van de huidige vertragingen bij de behandeling van de aanvragen zijn het ministerie bekend. De verdeling van bevoegdheden tussen de Commissie en de lidstaat, als vastgesteld in de verordening, bepaalt niet dat de Commissie de groepering die een registratie-aanvraag heeft ingediend, of enige andere direct daarbij betrokkene rechtstreeks contacteert.

---

(1)  PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/572 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/572

---

(2004/C 84 E/0649)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0323/04

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(3 februari 2004)

Betreft:   Stand van het onderzoek naar het territoriaal monopolie van Duitse schoorsteenvegers

Volgens het onderzoek van het Directoraat-generaal mededinging is het territoriaal monopolie van Duitse schoorsteenvegers niet in strijd met het Europese mededingingsrecht. Los daarvan heeft het Directoraat-generaal interne markt echter in het kader van een inbreukprocedure een onderzoek gestart. Volgens mijn informatie staan de hoorzittingen terzake thans op de agenda.

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | of het schoorsteenvegersmonopolie in de Duitse Bondrepubliek in strijd is met de vrijheid van vestiging en dienstverlening in de EU; |
| --- | --- |

1.

of het schoorsteenvegersmonopolie in de Duitse Bondrepubliek in strijd is met de vrijheid van vestiging en dienstverlening in de EU;

| 2. | hoe de huidige stand is van de onderzoeks- c.q. inbreukprocedure; |
| --- | --- |

2.

hoe de huidige stand is van de onderzoeks- c.q. inbreukprocedure;

| 3. | wanneer met een definitief besluit is te rekenen en in welke richting de gedachten van het het Directoraat-generaal interne markt betreffende deze sector uitgaan? |
| --- | --- |

3.

wanneer met een definitief besluit is te rekenen en in welke richting de gedachten van het het Directoraat-generaal interne markt betreffende deze sector uitgaan?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(2 maart 2004)

| 1. | Volgens de Commissie vormen met name het territoriale monopolie van de districts-meester-schoorsteenvegers en diverse daarmee samenhangende regelingen een inbreuk op het recht van vestiging volgens artikel 43 van het EG-Verdrag en op het vrij verrichten van diensten volgens artikel 49 van het EG-Verdrag, voorzover deze wetgeving enerzijds Duitse onderdanen verbiedt een beroep te doen op schoorsteenvegers die in een andere lidstaat zijn gevestigd, en anderzijds schoorsteenvegers en verwarmingsinstallateurs verhindert hun diensten in Duitsland aan te bieden. |
| --- | --- |

1.

Volgens de Commissie vormen met name het territoriale monopolie van de districts-meester-schoorsteenvegers en diverse daarmee samenhangende regelingen een inbreuk op het recht van vestiging volgens artikel 43 van het EG-Verdrag en op het vrij verrichten van diensten volgens artikel 49 van het EG-Verdrag, voorzover deze wetgeving enerzijds Duitse onderdanen verbiedt een beroep te doen op schoorsteenvegers die in een andere lidstaat zijn gevestigd, en anderzijds schoorsteenvegers en verwarmingsinstallateurs verhindert hun diensten in Duitsland aan te bieden.

| 2. | Die inbreukprocedure is in 2003 met een aanmaning aan Duitsland ingeleid. De Duitse instanties hebben daarna met de Commissie contact opgenomen en verklaard dat zij tot een aanpassing van de wetgeving bereid zijn om deze in overeenstemming te brengen met het communautaire recht. Volgens de meest recente informatie beraden de Bondsregering en de deelstaten zich momenteel over een aanpassing van de schoorsteenvegerswet; concrete voorstellen kunnen op het einde van het voorjaar van 2004 worden verwacht. |
| --- | --- |

2.

Die inbreukprocedure is in 2003 met een aanmaning aan Duitsland ingeleid. De Duitse instanties hebben daarna met de Commissie contact opgenomen en verklaard dat zij tot een aanpassing van de wetgeving bereid zijn om deze in overeenstemming te brengen met het communautaire recht. Volgens de meest recente informatie beraden de Bondsregering en de deelstaten zich momenteel over een aanpassing van de schoorsteenvegerswet; concrete voorstellen kunnen op het einde van het voorjaar van 2004 worden verwacht.

| 3. | De Commissie zal verder contact houden met de Duitse instanties en sterk aandringen op een aanpassing van de Duitse wetgeving om deze in overeenstemming te brengen met het communautaire recht. Indien deze contacten niet op een tevredenstellende manier tot resultaat leiden, zal de Commissie beslissen hoe de inbreukprocedure moet worden voortgezet. Dit houdt de mogelijkheid van het verzenden van een met redenen omkleed advies in, en daarna eventueel een aanhangigmaking bij het Europees Hof van Justitie. |
| --- | --- |

3.

De Commissie zal verder contact houden met de Duitse instanties en sterk aandringen op een aanpassing van de Duitse wetgeving om deze in overeenstemming te brengen met het communautaire recht. Indien deze contacten niet op een tevredenstellende manier tot resultaat leiden, zal de Commissie beslissen hoe de inbreukprocedure moet worden voortgezet. Dit houdt de mogelijkheid van het verzenden van een met redenen omkleed advies in, en daarna eventueel een aanhangigmaking bij het Europees Hof van Justitie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/573 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/573

---

(2004/C 84 E/0650)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0327/04

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Het graafschap Clare en doelstelling 1 van de structuurfondsen

Uit een eerder schrijven van de Commissie maak ik op dat het graafschap Clare in aanmerking blijft komen voor de overgangsstatus van doelstelling 1 tot 2006.

Vanaf 2004 gaat het graafschap Clare echter deel uitmaken van het nieuwe kiesdistrict Noord-West (vroeger bekend als Connacht Ulster). Kan de Commissie bevestigen dat de bestaande graafschappen van Connacht Ulster hun status als doelstelling 1-regio zullen behouden, maar dat het graafschap Clare deze status niet zal hebben?

Verwacht de Commissie geen moeilijkheden wanneer Clare als enige graafschap van het kiesdistrict Noord-West niet de status van doelstelling 1-regio heeft, ook al heeft dit graafschap met dezelfde moeilijkheden en noden te kampen als de graafschappen van Connacht Ulster?

Kan de Commissie mededelen of het graafschap Clare ook na 2006 een andere status zal houden dan de andere graafschappen van Noord-West?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(29 maart 2004)

De procedure om te bepalen welke regio's over de periode 2000-2006 in aanmerking komen voor steun in het kader van doelstelling 1, is vastgesteld in artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1). Die regels houden in dat de lijst van in aanmerking komende regio's, eenmaal vastgesteld, geldig blijft gedurende de gehele programmeringsperiode 2000-2006.

Zoals de Commissie heeft vermeld in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3699/03 (2), zal de opname van het graafschap Clare in het kiesdistrict Noord-West met het oog op de parlementsverkiezingen geen weerslag hebben op de steun voor dat graafschap in het kader van de overgangsstatus van doelstelling 1. De Commissie kan dus bevestigen dat de acht graafschappen Cavan, Donegal, Galway, Leitrim, Mayo, Monaghan, Roscommon en Sligo tot 31 december 2006 in aanmerking blijven komen voor doelstelling 1, terwijl Clare in aanmerking zal blijven komen voor de overgangsstatus van doelstelling 1.

Er wordt niet verwacht dat de opname van Clare in het kiesdistrict Noord-West een effect zal hebben op de uitvoering van de programma's in de regio's die in aanmerking komen voor respectievelijk doelstelling 1 en de overgang s status van doelstelling 1.

Het is voorbarig hypotheses te formuleren in verband met mogelijke steun uit hoofde van de Structuurfondsen. In het derde verslag over economische en sociale cohesie (dat de Commissie op 18 februari 2004 heeft goedgekeurd) stelt de Commissie voor de huidige subsidiabiliteitscriteria van doelstelling 1 te handhaven met het oog op de nieuwe prioriteit convergentie en concurrentievermogen.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

(2)  PB C 78 E van 27.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/574 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/574

---

(2004/C 84 E/0651)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0348/04

van Robert Sturdy (PPE-DE) aan de Commissie

(11 februari 2004)

Betreft:   Schokkend materiaal op websites in de lidstaten

Kan de Commissie bevestigen of er een wetgeving bestaat betreffende schokkend materiaal op websites in de lidstaten? Er bestaat in Denemarken een actieve organisatie met pedofielen die beweren dat bepaalde vormen van pedofiele activiteiten geen ernstig misbruik inhouden.

Kan de Commissie ook bevestigen of er een communautaire wetgeving bestaat dat voorrang heeft op de nationale wetgeving betreffende dit soort organisaties?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(17 maart 2004)

De Commissie is even bezorgd als het geachte parlementslid over de verspreiding van kinderpornografie via internet. Er moet voortdurend worden opgetreden tegen schadelijke en illegale inhoud op internet, op basis van internationale overheidssamenwerking, met name tussen rechtshandhavings- en gerechtelijke instanties, maar ook tussen overheden en de internetindustrie, telefonische meldpunten en non-gouvernementele organisaties, omdat dit de enige manier is om dit afschuwelijke verschijnsel te bestrijden.

De verantwoordelijkheid voor de bestrijding van illegale inhoud op internet (waar kinderpornografie ook onder valt) ligt in de eerste plaats bij de rechtshandhavings- en gerechtelijke instanties van de lidstaten, die internationaal samenwerken bij de bestrijding van kinderpornografie op internet met behulp van de desbetreffende samenwerking smechanismen, hetzij rechtstreeks hetzij via de daarvoor bestemde communicatiekanalen, zoals Eurojust, Europol en Interpol.

De Europese Unie loopt sinds 1996 voorop bij de bestrijding van illegale en schadelijke inhoud op internet, met een door het Parlement en de Raad unaniem vastgestelde aanpak. Het actieplan voor een veiliger gebruik van internet dat in 1999 (1) door de Raad en het Parlement werd vastgesteld, is een van de belangrijkste instrumenten van het optreden van de Commissie op dit gebied. Met het actieplan wordt een Europees netwerk van telefonische meldpunten gefinancierd waar gebruikers illegale inhoud, zoals kinderpornografie, kunnen melden.

De EU-strategie ter bestrijding van kinderpornografie omvat ook rechtsinstrumenten en praktische maatregelen tegen computercriminaliteit en kinderpornografie. Daarbij gaat het met name om het kaderbesluit van de Raad betreffende de onderlinge afstemming van wetten en straffen op het gebied van de seksuele uitbuiting van kinderen, waarin kinderpornografie op internet expliciet wordt genoemd (2), de aanbeveling van de Raad van september 1998 (3) over de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid, en het besluit van de Raad van mei 2000 ter bestrijding van kinderpornografie op internet (4).

Begin 2004 werd de haalbaarheidsstudie over de internationale database over uitbuiting van kinderen afgerond. Deze studie werd medegefinancierd in het kader van het STOP II-programma en uitgevoerd door een projectgroep van deskundigen uit verschillende lidstaten. De projectgroep heeft een aantal aanbevelingen opgesteld, waarbij in het bijzonder wordt aangedrongen op een internationale netwerk- database met afbeeldingen van seksueel misbruik van kinderen, op basis van het nieuwe systeem van Interpol. Bij zo'n database, die technisch en juridisch mogelijk is, moet rekening worden gehouden met de verschillende nationale wettelijke voorschriften inzake afbeeldingen van kindermisbruik en bescherming van persoonsgegevens.

De verantwoordelijkheid voor het opzetten van zo'n database ligt niet bij de Commissie, maar bij de lidstaten en andere betrokken landen. De Commissie steunt momenteel een initiatief van verschillende lidstaten, Europol en een aantal derde landen in het kader van het AGIS-programma, waarbij een uitvoeringsstudie wordt gefinancierd als concrete follow-up van de hierboven genoemde haalbaarheidsstudie.

Deze studie is bedoeld ter voorbereiding van een geavanceerde internationale netwerkdatabase van onlinebeeiden van kinderpornografie. Deze database kan door rechtshandhavingsdiensten worden gebruikt bij het identificeren van slachtoffers en daders van wereldwijd on line seksueel kindermisbruik. Daardoor zullen de internationale maatregelen elkaar minder vaak overlappen en zal meer worden samengewerkt bij het verwezenlijken van de doelstellingen.

De Commissie verwacht dat deze database van groot belang zal zijn voor de bestrijding van dit afschuwelijke misdrijf, omdat de informatie-uitwisseling zal verbeteren, minder dubbel werk zal worden gedaan en de analysecapaciteit aanzienlijk zal toenemen.

---

(1)  PB L 33 van 6.2.1999.

(2)  Kaderbesluit 2004/68/JBZ van de Raad van 22 december 2003 ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie, PB L 13 van 20.1.2004.

(3)  PB L 270 van 7.10.1998.

(4)  PB L 138 van 9.6.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/575 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/575

---

(2004/C 84 E/0652)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0357/04

van Ewa Hedkvist Petersen (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Dunbevolkte gebieden in het toekomstige regionaal beleid

Wonen en exploiteren van een bedrijf in dunbevolkte gebieden wordt in de dagelijkse praktijk steeds duurder. De lange aanvoerroutes naar werk, goederen en diensten, zowel in de eigen als in andere regio's, hebben, in combinatie met een ontoereikende infrastructuur tot gevolg dat de kosten van levensonderhoud voor mensen in dunbevolkte gebieden bijzonder hoog zijn.

Is de Commissie, dit in overweging nemend, voornemens in het kader van de nieuwe structuurfondsen voor te stellen dunbevolkte gebieden een speciale behandeling te geven door meer steun uit te trekken?

Is de Commissie voornemens voor te stellen dunbevolkte gebieden in verband met de mogelijkheden van overheidssteun welwillend te behandelen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 maart 2004)

Krachtens de huidige richtsnoeren van de Commissie inzake regionale steunmaatregelen waarin de staatssteunregels ten behoeve van de regionale ontwikkeling voor de periode 2000-2006 zijn opgenomen (1), krijgen regio's met een geringe bevolkingsdichtheid, d.w.z. regio's met minder dan 12,5 inwoners per vierkante kilometer (km2), een gunstige behandeling; voor die gebieden geldt een investerings-steunplafond van 30 % netto, tenzij zij voldoen aan het criterium van 75 % van het BBP/KKS per inwoner, waardoor zij in aanmerking komen voor hogere steunintensiteiten. Bovendien is in de dunbevolkte gebieden exploitatiesteun toegestaan wanneer die bedoeld is om de extra vervoerskosten te compenseren.

Momenteel herziet de Commissie haar regels inzake regionale steunmaatregelen voor de periode na 2006. In 2005 zal waarschijnlijk een besluit over de nieuwe richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen worden genomen.

Wat de dunbevolkte gebieden betreft, wordt in dit stadium van de reflectie niet verwacht dat de situatie in deze gebieden aanzienlijk zal verslechteren in vergelijking met de huidige situatie. Dunbevolkte gebieden zullen waarschijnlijk in aanmerking blijven komen voor regionale steun, met inbegrip van steun ter compensatie van de extra vervoerskosten die een invloed uitoefenen op de economische activiteit in de betrokken regio's. Voorts is de Commissie zich bewust van de permanente ontvolking waarmee de meeste arctische gebieden te kampen hebben en onderzoekt zij of andere soorten exploitatiesteun kunnen worden toegestaan indien deze noodzakelijk is om de ontvolking een halt toe te roepen, op voorwaarde dat de steun het handelsverkeer niet negatief beïnvloedt zodat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.

Bovendien wordt in het voorstel inzake de hervorming van het cohesiebeleid, zoals uiteengezet in het Derde Cohesieverslag, rekening gehouden met de situatie van regio's die met geografische handicaps te kampen hebben, met inbegrip van dunbevolkte gebieden, waardoor hun toegankelijkheid en ontwikkeling wordt belemmerd. Derhalve wordt voorgesteld dat voor deze gebieden zelfs een verhoging van de maximale bijdrage van de Gemeenschap zou worden toegestaan. Bovendien zou bij de toekenning van middelen voor de prioritaire doelstelling met betrekking tot regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid (nieuwe doelstelling 2) daarmee rekening moeten worden gehouden door „territoriale” criteria te gebruiken, om zo de relatieve achterstand van deze regio's in aanmerking te nemen. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat bij de verdeling van de middelen over de regionale programma's rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van deze regio's.

---

(1)  PB C 74 van 10.3.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/576 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/576

---

(2004/C 84 E/0653)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0371/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Het uitblijven van boetes voor ozonlaag afbrekende stoffen in Ierland

Wat was het antwoord van de Ierse regering aan de Commissie op de aanmaningsbrief die, zoals aangekondigd in persbericht IP/03/1425 van de Commissie, in oktober 2003 naar Ierland werd verstuurd naar aanleiding van het feit dat Ierland heeft nagelaten om vóór de deadline van 31 december 2001, aan te geven welke boetes zijn vastgelegd voor schendingen van de EU-verordening in verband met ozonlaag afbrekende stoffen, verordening 2037/2000 (1).

Welke actie overweegt de Commissie nu in deze zaak?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 maart 2004)

In december 2003 hebben de Ierse autoriteiten kennisgeving gedaan van nationale strafbepalingen overeenkomstig artikel 21 van Verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (2). Deze kennisgeving wordt momenteel bestudeerd.

---

(1)  PB L 244 van 29.9.2000, blz. 1.

(2)  PB L 244 van 29.9.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/577 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/577

---

(2004/C 84 E/0654)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0373/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Ansaldo-Breda: overtreding van de milieubeschermingsnormen

De vestiging van Ansaldo-Breda in Pistoia, waar spoorwegwagons worden gefabriceerd, is de afgelopen jaren grondig gesaneerd, omdat in gebouwen en bij de productie op grote schaal asbest was geconstateerd.

Uit onderzoek van justitie dat nog steeds loopt, is evenwel gebleken dat tijdens het verwijderen van het dak de noodzakelijke voorzorgsmaatregelen niet in acht zijn genomen, zowel om preventief te waarschuwen als bij het aanbrengen van een nieuwe dakbedekking en ook bij de interne werkzaamheden en de schoonmaakoperatie. Dit was in strijd met de bepalingen van kaderrichtlijn 80/1107/EEG (1), gewijzigd door richtlijn 88/642/EEG (2) en daarom is een schadeloosstelling toegekend, zij het slechts een gedeeltelijke en over een kortere periode dan de werkelijke duur van de werkzaamheden.

Uit verhalen van werknemers blijkt bovendien dat een gedeelte van de verbrokkelde panelen met asbest zijn gedumpt op een clandestien vuilstort op het bedrijfsterrein. De eerste verhalen over deze stortplaats dateren al van vijf jaar geleden. De bevoegde Italiaanse autoriteiten zijn hierop attent gemaakt. Desalniettemin verklaren werknemers tot op heden dat er geen enkele maatregel is getroffen om te voorkomen dat asbestvezels zich in de lucht verspreiden of dat de bodem wordt verontreinigd en dat de stortplaats wordt opgeruimd.

Het verwijderen en opslaan alsook het inpakken zouden hebben moeten gebeuren door hoog gespecialiseerde technici terwille van het milieu, vanwege de hoge schadelijkheid van deze stof en de hoge chemisch-fysieke resistentie, zoals aangegeven in allerlei communautaire bepalingen die de afgelopen jaren zijn afgekomen.

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | of zij niet van mening is dat artikel 137 van het EG-Verdrag is overtreden, inzonderheid de richtlijnen 89/654/EEG (3) en 89/656/EEG (4); |
| --- | --- |

1.

of zij niet van mening is dat artikel 137 van het EG-Verdrag is overtreden, inzonderheid de richtlijnen 89/654/EEG (3) en 89/656/EEG (4);

| 2. | of zij niet van mening is dat richtlijn 90/394/EEG (5), gewijzigd door de richtlijnen 97/42/EG (6) en 1999/38/EG (7) alsook richtlijn 98/24/EG (8); |
| --- | --- |

2.

of zij niet van mening is dat richtlijn 90/394/EEG (5), gewijzigd door de richtlijnen 97/42/EG (6) en 1999/38/EG (7) alsook richtlijn 98/24/EG (8);

| 3. | of zij niet van mening is dat richtlijn 87/217/EEG (9) is overtreden; |
| --- | --- |

3.

of zij niet van mening is dat richtlijn 87/217/EEG (9) is overtreden;

| 4. | of het waar is dat asbestpanelen zijn opgeslagen op het bedrijfsterrein; |
| --- | --- |

4.

of het waar is dat asbestpanelen zijn opgeslagen op het bedrijfsterrein;

| 5. | welke actie kan worden ondernomen om de werknemers te beschermen? |
| --- | --- |

5.

welke actie kan worden ondernomen om de werknemers te beschermen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(6 april 2004)

A.   Algemene opmerkingen:

| — | Wat de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers betreft, worden bij Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 (10) de algemene beginselen vastgesteld betreffende de preventie van beroepsrisico's en de bescherming van de veiligheid en de gezondheid, het uitsluiten van risico- en ongevalsfactoren, voorlichting, raadpleging, evenwichtige deelneming overeenkomstig de nationale wetten en/of praktijken, de opleiding van de werknemers en hun vertegenwoordigers, alsmede algemene regels voor de tenuitvoerlegging van die beginselen. |
| --- | --- |

—

Wat de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers betreft, worden bij Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 (10) de algemene beginselen vastgesteld betreffende de preventie van beroepsrisico's en de bescherming van de veiligheid en de gezondheid, het uitsluiten van risico- en ongevalsfactoren, voorlichting, raadpleging, evenwichtige deelneming overeenkomstig de nationale wetten en/of praktijken, de opleiding van de werknemers en hun vertegenwoordigers, alsmede algemene regels voor de tenuitvoerlegging van die beginselen.

| — | Met name de blootstelling van werknemers aan asbest wordt thans geregeld bij Richtlijn 83/477/EEG van de Raad van 19 september 1983 betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan asbest op het werk (11). De richtlijn heeft tot doel werknemers tegen gevaren voor hun gezondheid te beschermen, en deze gevaren, die zich op het werk voordoen of kunnen voordoen door blootstelling aan asbest, te voorkomen. In de richtlijn worden grenswaarden en andere bijzondere bepalingen vastgesteld, zoals de verplichting voor de werkgever om de werknemers adequate voorlichting te verstrekken over de gevaren van asbest voor de gezondheid en de te nemen voorzorgsmaatregelen, alsmede de verplichting om in bepaalde omstandigheden passende ademhaling sapparatuur en andere individuele beschermingsmiddelen te verstrekken. |
| --- | --- |

—

Met name de blootstelling van werknemers aan asbest wordt thans geregeld bij Richtlijn 83/477/EEG van de Raad van 19 september 1983 betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan asbest op het werk (11). De richtlijn heeft tot doel werknemers tegen gevaren voor hun gezondheid te beschermen, en deze gevaren, die zich op het werk voordoen of kunnen voordoen door blootstelling aan asbest, te voorkomen. In de richtlijn worden grenswaarden en andere bijzondere bepalingen vastgesteld, zoals de verplichting voor de werkgever om de werknemers adequate voorlichting te verstrekken over de gevaren van asbest voor de gezondheid en de te nemen voorzorgsmaatregelen, alsmede de verplichting om in bepaalde omstandigheden passende ademhaling sapparatuur en andere individuele beschermingsmiddelen te verstrekken.

| — | Bovendien zijn diverse bijzondere richtlijnen van Richtlijn 89/391/EEG, zoals die welke door het geachte parlementslid worden vermeld, ook van toepassing wat de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers betreft. Dit is het geval voor onder meer de Richtlijnen 89/654/EEG (12), 89/656/EEG (13), 90/394/EEG (14) en 98/24/EG (15) (waardoor de Richtlijnen 80/1107/EEG en 88/642/EEG worden ingetrokken). |
| --- | --- |

—

Bovendien zijn diverse bijzondere richtlijnen van Richtlijn 89/391/EEG, zoals die welke door het geachte parlementslid worden vermeld, ook van toepassing wat de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers betreft. Dit is het geval voor onder meer de Richtlijnen 89/654/EEG (12), 89/656/EEG (13), 90/394/EEG (14) en 98/24/EG (15) (waardoor de Richtlijnen 80/1107/EEG en 88/642/EEG worden ingetrokken).

| — | Deze richtlijnen doen geen afbreuk aan de mogelijkheid voor de lidstaten om wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen of in te voeren die een strengere bescherming van de werknemers waarborgen. |
| --- | --- |

—

Deze richtlijnen doen geen afbreuk aan de mogelijkheid voor de lidstaten om wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen of in te voeren die een strengere bescherming van de werknemers waarborgen.

| — | De omzetting en de tenuitvoerlegging van de bovenvermelde richtlijnen vallen onder de bevoegdheid van elke lidstaat. Het is in de eerste plaats aan de bevoegde nationale autoriteiten van Italië zich te vergewissen van de correcte toepassing van de richtlijnen en in de nationale wetgeving administratieve en gerechtelijke beroepsmogelijkheden op te nemen. Indien echter uit concrete elementen blijkt dat op algemene wijze sprake is van een situatie van niet-toepassing van de nationale wetgeving tot omzetting van de communautaire richtlijnen, zou de Commissie als hoedster van het Verdrag gebruik kunnen maken van de mogelijkheden waarin het Verdrag voorziet, met name die welke uit artikel 226 voortvloeien. |
| --- | --- |

—

De omzetting en de tenuitvoerlegging van de bovenvermelde richtlijnen vallen onder de bevoegdheid van elke lidstaat. Het is in de eerste plaats aan de bevoegde nationale autoriteiten van Italië zich te vergewissen van de correcte toepassing van de richtlijnen en in de nationale wetgeving administratieve en gerechtelijke beroepsmogelijkheden op te nemen. Indien echter uit concrete elementen blijkt dat op algemene wijze sprake is van een situatie van niet-toepassing van de nationale wetgeving tot omzetting van de communautaire richtlijnen, zou de Commissie als hoedster van het Verdrag gebruik kunnen maken van de mogelijkheden waarin het Verdrag voorziet, met name die welke uit artikel 226 voortvloeien.

B.   Specifieke antwoorden op de vijf door het geachte parlementslid gestelde vragen:

| l.en | 2. De door het geachte parlementslid verstrekte informatie-elementen hebben betrekking op de praktische tenuitvoerlegging van de Italiaanse wetgeving tot omzetting van de in deze schriftelijke vraag vermelde richtlijnen. De controle en het toezicht op deze tenuitvoerlegging vallen in de eerste plaats onder de bevoegdheid van de Italiaanse autoriteiten. De Commissie beschikt niet over alle nodige elementen om uit te kunnen maken of al dan niet een overtreding van deze richtlijnen heeft plaatsgevonden. De Commissie zal echter passende maatregelen nemen om gedetailleerde informatie in te winnen en, binnen de haar door het Verdrag geboden mogelijkheden, te zorgen voor de naleving van het Gemeenschapsrecht. |
| --- | --- |

l.en

2. De door het geachte parlementslid verstrekte informatie-elementen hebben betrekking op de praktische tenuitvoerlegging van de Italiaanse wetgeving tot omzetting van de in deze schriftelijke vraag vermelde richtlijnen. De controle en het toezicht op deze tenuitvoerlegging vallen in de eerste plaats onder de bevoegdheid van de Italiaanse autoriteiten. De Commissie beschikt niet over alle nodige elementen om uit te kunnen maken of al dan niet een overtreding van deze richtlijnen heeft plaatsgevonden. De Commissie zal echter passende maatregelen nemen om gedetailleerde informatie in te winnen en, binnen de haar door het Verdrag geboden mogelijkheden, te zorgen voor de naleving van het Gemeenschapsrecht.

| 3. | en 4. Met betrekking tot het illegaal storten van asbest waarop het geachte parlementslid wijst, kan worden nagegaan of een overtreding van de EG-afvalwetgeving heeft plaatsgevonden, met name van de artikelen 4, 8 en 9 van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (16), als gewijzigd, en van artikel 2 van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen (17).
  Aangezien de Commissie niet op de hoogte is van de specifieke situatie die door het geachte parlementslid wordt beschreven, zal zij passende maatregelen nemen om gedetailleerde informatie in te winnen en, binnen de haar door het EG-Verdrag geboden mogelijkheden, te zorgen voor de naleving van het Gemeenschapsrecht.
  Mocht de Commissie tot de conclusie komen dat het Gemeenschapsrecht in dit specifieke geval wordt geschonden, dan zal zij als hoedster van het EG-Verdrag niet aarzelen alle nodige maatregelen te nemen, inclusief inbreukprocedures op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag, om te zorgen voor de naleving van het relevante Gemeenschapsrecht.
  In Richtlijn 87/217/EEG inzake voorkoming en vermindering van verontreiniging van het milieu door asbest gaat het vooral over de bestrijding van verontreiniging door de productie van ruw asbest en het werken met asbesthoudende producten. De richtlijn bevat slechts enkele algemene bepalingen betreffende het vervoer en de verwijdering van asbestbevattende afvalstoffen. Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie is het niet mogelijk om met zekerheid uit te maken of er een overtreding van deze richtlijn heeft plaatsgevonden. |
| --- | --- |

3.

en 4. Met betrekking tot het illegaal storten van asbest waarop het geachte parlementslid wijst, kan worden nagegaan of een overtreding van de EG-afvalwetgeving heeft plaatsgevonden, met name van de artikelen 4, 8 en 9 van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (16), als gewijzigd, en van artikel 2 van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen (17).

Aangezien de Commissie niet op de hoogte is van de specifieke situatie die door het geachte parlementslid wordt beschreven, zal zij passende maatregelen nemen om gedetailleerde informatie in te winnen en, binnen de haar door het EG-Verdrag geboden mogelijkheden, te zorgen voor de naleving van het Gemeenschapsrecht.

Mocht de Commissie tot de conclusie komen dat het Gemeenschapsrecht in dit specifieke geval wordt geschonden, dan zal zij als hoedster van het EG-Verdrag niet aarzelen alle nodige maatregelen te nemen, inclusief inbreukprocedures op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag, om te zorgen voor de naleving van het relevante Gemeenschapsrecht.

In Richtlijn 87/217/EEG inzake voorkoming en vermindering van verontreiniging van het milieu door asbest gaat het vooral over de bestrijding van verontreiniging door de productie van ruw asbest en het werken met asbesthoudende producten. De richtlijn bevat slechts enkele algemene bepalingen betreffende het vervoer en de verwijdering van asbestbevattende afvalstoffen. Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie is het niet mogelijk om met zekerheid uit te maken of er een overtreding van deze richtlijn heeft plaatsgevonden.

| 5. | De te ondernemen actie voor de vrijwaring van de rechten van de werknemers, met name wat het recht op schadeloosstelling betreft, valt onder de administratieve en gerechtelijke beroepsprocedures die door de Italiaanse nationale wetgeving zijn vastgesteld. |
| --- | --- |

5.

De te ondernemen actie voor de vrijwaring van de rechten van de werknemers, met name wat het recht op schadeloosstelling betreft, valt onder de administratieve en gerechtelijke beroepsprocedures die door de Italiaanse nationale wetgeving zijn vastgesteld.

---

(1)  PB L 327 van 3.12.1980, blz. 8.

(2)  PB L 356 van 24.12.1988, blz. 74.

(3)  PB L 393 van 30.12.1989, blz. 1.

(4)  PB L 393 van 30.12.1989, blz. 18.

(5)  PB L 196 van 26.7.1990, blz. 1.

(6)  PB L 179 van 8.7.1997, blz. 4.

(7)  PB L 138 van 1.6.1999, blz. 66.

(8)  PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11.

(9)  PB L 85 van 28.3.1987, blz. 40.

(10)  PB L 183 van 29.6.1989.

(11)  PB L 263 van 24.9.1983.

(12)  PB L 393 van 30.12.1989.

(13)  PB L 59 van 6.3.1991.

(14)  PB L 196 van 26.7.1990.

(15)  PB L 131 van 5.5.1998.

(16)  PB L 194 van 25.7.1975.

(17)  PB L 377 van 31.12.1991.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/579 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/579

---

(2004/C 84 E/0655)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0389/04

van Gianfranco Dell'Alba (NI), Olivier Dupuis (NI), Marco Cappato (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Marco Pannella (NI), Maurizio Turco (NI) en Emma Bonino (NI) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Afrikaans Hof voor mensen- en volkenrechten

Op 25 januari is het Protocol voor de oprichting van het Afrikaans Hof voor mensen- en volkenrechten in werking getreden. Dit is een grote stap vooruit in de geschiedenis van de internationale bescherming van de rechten van de mens. Thans zijn 15 Afrikaanse staten onderworpen aan de rechtspraak van dit nieuwe Hof. Sommige staten zoals Algerije, Burundi, Ivoorkust en Rwanda worden geplaagd door wijdverspreide schendingen van de rechten van de mens en interne conflicten. Botswana, de Democratische Republiek Congo, Niger en anderen gaan het Protocol binnenkort ratificeren.

Net zoals in het voorgaande Europees systeem voor de rechten van de mens en zoals in het huidige Amerikaans systeem, zal de oprichting van het Afrikaans Hof voor mensen- en volkenrechten niet de afschaffing van de Afrikaanse Commissie voor mensen- en volkenrechten betekenen. Meer nog, het Hof zal de Commissie aanvullen. Samen kunnen ze het landschap van verantwoordingsgericht bestuur in Afrika veranderen. In tegenstelling tot de Afrikaanse Commissie voor mensen- en volkenrechten, die opgericht is in 1987, zullen de vonnissen van het Hof juridisch bindend zijn en dus uitvoerbaar zijn in rechtbanken in heel Afrika. Bovendien kunnen de burgers in de landen die het protocol ondertekend hebben, zich rechtsreeks tot de rechtbank wenden. Dit is een niet te missen kans om op dit continent de werkzaamheid van het Afrikaanse systeem voor de bescherming van de mensenrechten te versterken en de democratie te bevorderen.

| 1. | Wat onderneemt de Commissie, of is ze voornemens, om het proces betreffende de oprichting van het Afrikaans Hof voor mensen- en volkenrechten te versnellen en om de wijdverspreide ratificatie te bevorderen in Afrika? |
| --- | --- |

1.

Wat onderneemt de Commissie, of is ze voornemens, om het proces betreffende de oprichting van het Afrikaans Hof voor mensen- en volkenrechten te versnellen en om de wijdverspreide ratificatie te bevorderen in Afrika?

| 2. | Zal de Commissie geld ter beschikking stellen voor dit doel? Zo ja, via welke kanalen en procedures? |
| --- | --- |

2.

Zal de Commissie geld ter beschikking stellen voor dit doel? Zo ja, via welke kanalen en procedures?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(22 maart 2004)

| 1. | De inwerkingtreding van het protocol inzake de oprichting van het Afrikaanse Hof voor mensen- en volkenrechten maakt inderdaad de weg vrij voor de eerste juridische instelling in dit deel van de wereld die zich bezighoudt met de bescherming van de fundamentele mensenrechten. De Commissie heeft zich meerdere malen voorstander verklaard van de oprichting van het hof als een instelling die een wezenlijke bijdrage levert aan het waarborgen en respecteren van de mensenrechten in heel Afrika, alsmede aan het bevorderen van de democratie, de rechtsstaat en goed bestuur.
  De Commissie is van mening dat de oprichting van het hof een symbool is van een nieuw politiek klimaat, waarin de nieuwe Afrikaanse Unie en haar gekozen Commissie doortastend en grootschalig kunnen optreden op het gebied van democratie, bestuur en mensenrechten. Het feit dat de Afrikanen zelf de instrumenten en toezichtmethoden (het Afrikaanse systeem voor intercollegiale toetsing, de conferentie over stabiliteit, veiligheid en ontwikkelingssamenwerking in Afrika) en instellingen (Commissie, pan-Afrikaans parlement, mensenrechtenhof) voor het hele continent hebben vastgesteld weerspiegelt hun inzet en grote mate van participatie.
  De Commissie heeft de Afrikaanse Unie ook gefeliciteerd met het bereiken van het noodzakelijke aantal ratificaties. De Commissie is echter niet van plan druk uit te oefenen om een protocol waarbij zij niet rechtstreeks juridisch betrokken is te doen ratificeren. |
| --- | --- |

1.

De inwerkingtreding van het protocol inzake de oprichting van het Afrikaanse Hof voor mensen- en volkenrechten maakt inderdaad de weg vrij voor de eerste juridische instelling in dit deel van de wereld die zich bezighoudt met de bescherming van de fundamentele mensenrechten. De Commissie heeft zich meerdere malen voorstander verklaard van de oprichting van het hof als een instelling die een wezenlijke bijdrage levert aan het waarborgen en respecteren van de mensenrechten in heel Afrika, alsmede aan het bevorderen van de democratie, de rechtsstaat en goed bestuur.

De Commissie is van mening dat de oprichting van het hof een symbool is van een nieuw politiek klimaat, waarin de nieuwe Afrikaanse Unie en haar gekozen Commissie doortastend en grootschalig kunnen optreden op het gebied van democratie, bestuur en mensenrechten. Het feit dat de Afrikanen zelf de instrumenten en toezichtmethoden (het Afrikaanse systeem voor intercollegiale toetsing, de conferentie over stabiliteit, veiligheid en ontwikkelingssamenwerking in Afrika) en instellingen (Commissie, pan-Afrikaans parlement, mensenrechtenhof) voor het hele continent hebben vastgesteld weerspiegelt hun inzet en grote mate van participatie.

De Commissie heeft de Afrikaanse Unie ook gefeliciteerd met het bereiken van het noodzakelijke aantal ratificaties. De Commissie is echter niet van plan druk uit te oefenen om een protocol waarbij zij niet rechtstreeks juridisch betrokken is te doen ratificeren.

| 2. | De Commissie besloot om voor een bedrag van EUR 1,9 miljoen (uit de begrotingslijn van het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten) steun te verlenen aan de agenda op bestuursgebied van de Afrikaanse Unie, in plaats van enkele individuele succesverhalen op dat terrein te ondersteunen. Dit project richt zich op de algemene capaciteit van de Afrikaanse Unie om beleidsinitiatieven te ontwikkelen en concrete acties in lidstaten te ondernemen op drie onderling samenhangende prioritaire gebieden: (i) democratiseringsprocessen, met de nadruk op meer capaciteit binnen de Afrikaanse Unie voor waarneming van en toezicht op verkiezingen; (ii) bestuur, met de nadruk op meer capaciteit voor toezicht door de Afrikaanse Unie, het bevorderen van de participatie van het maatschappelijk middenveld en het integreren van gelijke kansen voor mannen en vrouwen; (iii) mensenrechten, met de nadruk op meer capaciteit voor de Afrikaanse Unie en de nationale mensenrechteninstellingen om mensenrechten te bevorderen, onder andere in complexe noodsituaties.
  Dit programma moet gezien worden als een eerste stap. Tijdens de laatste trojkabijeenkomst op hoog niveau tussen de EU en Afrika (Dublin, 17-18 februari 2004) herhaalde de Commissie dat zij bereid is eventuele nieuwe verzoeken om financiering op het terrein van bestuur, mensenrechten en democratie in overweging te nemen. Het hof zou als hoofdrolspeler in het waarborgen van de mensenrechten in Afrika in aanmerking kunnen komen voor dergelijke steun. |
| --- | --- |

2.

De Commissie besloot om voor een bedrag van EUR 1,9 miljoen (uit de begrotingslijn van het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten) steun te verlenen aan de agenda op bestuursgebied van de Afrikaanse Unie, in plaats van enkele individuele succesverhalen op dat terrein te ondersteunen. Dit project richt zich op de algemene capaciteit van de Afrikaanse Unie om beleidsinitiatieven te ontwikkelen en concrete acties in lidstaten te ondernemen op drie onderling samenhangende prioritaire gebieden: (i) democratiseringsprocessen, met de nadruk op meer capaciteit binnen de Afrikaanse Unie voor waarneming van en toezicht op verkiezingen; (ii) bestuur, met de nadruk op meer capaciteit voor toezicht door de Afrikaanse Unie, het bevorderen van de participatie van het maatschappelijk middenveld en het integreren van gelijke kansen voor mannen en vrouwen; (iii) mensenrechten, met de nadruk op meer capaciteit voor de Afrikaanse Unie en de nationale mensenrechteninstellingen om mensenrechten te bevorderen, onder andere in complexe noodsituaties.

Dit programma moet gezien worden als een eerste stap. Tijdens de laatste trojkabijeenkomst op hoog niveau tussen de EU en Afrika (Dublin, 17-18 februari 2004) herhaalde de Commissie dat zij bereid is eventuele nieuwe verzoeken om financiering op het terrein van bestuur, mensenrechten en democratie in overweging te nemen. Het hof zou als hoofdrolspeler in het waarborgen van de mensenrechten in Afrika in aanmerking kunnen komen voor dergelijke steun.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/580 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/580

---

(2004/C 84 E/0656)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0394/04

van Francesco Fiori (PPE-DE), Giorgio Lisi (PPE-DE) en Georges Garot (PSE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft:   Initiatief tegen de honger in de Europese Unie

De verontrustende stijging van het aantal mensen dat honger lijdt in Europa (geschat op 110 miljoen Europeanen in de Unie van 25) in combinatie met de verdwijning van de interventievoorraden als gevolg van de nieuwe richtsnoeren voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid, is een reden tot ernstige bezorgdheid in de Europese Unie. Naar verluid zou het gemeenschappelijk landbouwbeleid niet meer in staat zijn om alle burgers en met name de armsten, zoals voorzien in de Verdragen, van voedsel te voorzien.

Tegelijkertijd zouden de NGO's en hulporganisaties die zich dagelijks voor de armsten inzetten, niet meer in staat zijn op te treden en hun functie, gericht op sociale en menselijke cohesie, te vervullen.

Kan de Commissie, die initiatiefneemster was van het Europees voeldselhulpprogramma ten behoeve van de allerarmsten (PEAD), in dit verband meedelen of zij voornemens is een wijziging aan te brengen in Verordening (EEG) nr. 3149/92 (1) waardoor zowel het bestaan van een noodvoorraad kan worden gewaarborgd, de praktijk van ruilovereenkomsten, die eenvoudig en doeltreffend gebleken is, kan worden uitgebreid, de toegang tot de markt indien nodig kan worden vergemakkelijkt en deze organisaties kunnen worden betrokken bij de evaluatie van de behoeften?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Commissie heeft er vanaf het begin op toegezien dat de voorwaarden waaronder steun wordt verleend aan de behoeftigen in de Gemeenschap, wordt aangepast aan de ontwikkeling van de context van deze regeling. Dit heeft er toe geleid dat de geldende regelgeving meermalen is gewijzigd, met name door twee belangrijke versoepelingen in te voeren die ook in de onderhavige parlementaire vraag worden aangeroerd, te weten de mogelijkheid levensmiddelen te kopen op de markt wanneer deze tijdelijk niet beschikbaar zijn in de interventievoorraden en, zeer recentelijk, de praktijk van het ruilen van producten uit de interventievoorraden tegen andere levensmiddelen.

De Commissie is zich ervan bewust dat deze regeling een van de voorzieningsbronnen vormt voor de talrijke organisaties die actief zijn ten behoeve van de armen in de Unie. Met deze organisaties wordt overleg gepleegd, zowel door de lidstaten wanneer zij hun aanvragen voor een jaarprogramma opstellen, als door de Commissie tijdens vergaderingen die ten minste een keer per jaar worden georganiseerd.

De Commissie zal de veranderingen in de context van deze regeling aandachtig blijven volgen zal in voorkomend geval de nodige wijzigen in de wetgeving aanbrengen. Zij onderzoekt de toekomstperspectieven voor deze regeling naar aanleiding van de aanzienlijke afname van de interventievoorraden — of voor bepaalde producten zoals rundvlees en olijfolie, zelfs de verdwijning van deze voorraden. Dit is een gewenst effect van de achtereenvolgende hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.

---

(1)  PB L 313 van 30.10.1992, blz. 50.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/581 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/581

---

(2004/C 84 E/0657)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0398/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft:   Netwerken van kinderslavernij

Is de Commissie van mening dat het tragische fenomeen van kinderslavernij dat in bepaalde sub-Saharische Afrikaanse landen speelt, ook van invloed kan zijn op de landen van de Europese Unie? Heeft zij enigerlei maatregel getroffen met betrekking tot deze Afrikaanse landen waar volgens bepaalde NGO's 200 000 kinderen slavenarbeid moeten verrichten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(14 april 2004)

De Commissie staat volledig achter de ferme houding die de EU ten opzichte van slavernij heeft aangenomen. Die houding wordt geïllustreerd door de verklaring van de EU over de rechten van het kind aan de 59e vergadering van de VN-commissie voor mensenrechten (UNCHR) in 2003, waarin de EU alarm sloeg over de toename van de ernstigste vormen van kinderarbeid, waaronder alle vormen van slavernij (zoals gerapporteerd in het algemeen verslag van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) over 2002, waarin het aantal kinderen dat de ernstigste vormen van kinderarbeid verricht op 179 miljoen wordt geschat en het aantal dat slavenarbeid moet verrichten op 8,4 miljoen). De resolutie van de EU over de rechten van het kind die is ingediend tijdens de 59e vergadering van de UNCHR omvatte tevens een oproep aan de staten om actie te ondernemen om kinderarbeid te bestrijden en de ernstigste vormen daarvan onmiddellijk af te schaffen.

Het voornemen van de EU om slavernij te bestrijden blijkt tevens uit artikel 5 van het Handvest van de grondrechten, waarin slavernij en dwangarbeid verboden worden, en uit de steun die de EU heeft uitgesproken voor internationale maatregelen ter bestrijding van activiteiten die verband houden met slavernij, zoals het protocol van de VN ter voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, met name handel in vrouwen en kinderen, en de Conventies 29, 105, 138 en 182 van de IAO.

Speciaal voor Afrika is er een actieplan tegen mensenhandel opgesteld, waarover overeenstemming moet worden bereikt in het kader van de dialoog tussen de EU en Afrika. Ook is de steun uit de EU-begroting uitgebreid tot kinderslavernij. Een recent voorbeeld is de toewijzing van 1 252 375 EUR aan Alisei uit hoofde van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (EIDHR) voor de bestrijding van kinderhandel, moderne vormen van slavernij en misbruik van minderjarigen in Gabon, Benin, Togo en Nigeria. Bovendien voorziet de herziene programmering van EIDHR voor 2004 (goedgekeurd bij het besluit van de Commissie van 1 december 2003) in steun aan het opzetten van netwerken in Westelijk Afrika ter bestrijding van mensenhandel, met name waar dit vrouwen en kinderen betreft. Overige maatregelen van de Commissie op dit gebied omvatten o.a. een reeks projecten die uit de EU-begroting gefinancierd worden en waarmee aandacht wordt besteed aan de benarde positie van kinderen in gewapende conflicten, zoals uiteengezet in het recente overzicht dat is opgesteld door de Commissie als eerste opvolging van de goedkeuring van de richtsnoeren van de EU inzake kinderen in gewapende conflicten van december 2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/582 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/582

---

(2004/C 84 E/0658)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0399/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft:   Geheime detentie in de Verenigde Staten van vreemdelingen die verdacht worden van terroristische activiteiten omdat zij niet in het bezit van een geldig visum zijn

Heeft de Europese Commissie enigerlei politieke of humanitaire maatregelen getroffen met betrekking tot bovengenoemde detenties in de Verenigde Staten die zelfs door het Amerikaanse Hooggerechtshof zijn bekrachtigd? Het gaat hier om 700 personen tegen wie als enige beschuldiging is uitgebracht dat zij wegens het niet bezitten van een geldig visum de federale immigratiewetten schenden.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(22 maart 2004)

Terrorisme betekent een fundamentele aanval op de waarden van de Europese Unie die zijn vervat in artikel 6 en artikel 11 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, namelijk het bevorderen en beschermen van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en de gehechtheid aan de beginselen van vrijheid, democratie en de rechtsstaat als essentiële elementen van het EU-beleid.

De Commissie steunt de berechting van personen die van terrorisme worden verdacht en herhaalt dat terrorisme een bedreiging voor de veiligheid in Europa en daarbuiten vormt.

Daarnaast beklemtoont de Commissie evenwel dat zij van mening is dat de strijd tegen het terrorisme moet geschieden onder volledige naleving van de mensenrechten en de beginselen van de rechtsstaat.

De Commissie is niet in staat na te gaan of de beschuldigingen die tot de door het geachte parlementslid genoemde aanhoudingen hebben geleid en waarover de media verslag hebben uitgebracht, uitsluitend gebaseerd waren op vermeende overtredingen van een bepaalde categorie van de binnenlandse wetten van de Verenigde Staten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/582 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/582

---

(2004/C 84 E/0659)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0402/04

van Concepció Ferrer (PPE-DE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft:   Grenshospitaal in La Cerdanya

Onlangs hebben de Catalaanse en Franse volksgezondheidsinstanties in het kader van het Interreg-programma financiële steun gekregen voor onderzoek naar de haalbaarheid en de bouwkosten van een grenshospitaal in het plaatsje Puigcerdà, in La Cerdanya, een grensvallei tussen Spanje en Frankrijk.

Zou de Commissie kunnen aangeven hoe het staat met de mogelijkheid om dit grenshospitaal te bouwen en aldus een bijzondere invulling te geven aan het concept van het Europese burgerschap door de burgers in de regio een kwalitatief goede medische hulpverlening en verzorging te bieden?

Antwoord van de heer. Barnier namens de Commissie

(30 maart 2004)

De Commissie geeft het geachte parlementslid de bevestiging dat het programma Interreg III A „Spanje-Frankrijk”45 000 EUR heeft uitgetrokken uit hoofde van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) voor een studie naar de haalbaarheid van de bouw van een grensziekenhuis in Cerdanya. Deze studie, die wordt uitgevoerd door de Conseil Régional Languedoc-Roussillon (leidende partner) en de Generalitat de Catalunya, wordt momenteel afgerond.

De Commissie wacht momenteel nog op de resultaten van deze studie. Zij staat echter positief ten opzichte van cofinanciering van dit soort projecten, die kunnen leiden tot een reële verbetering van de kwaliteit van het dagelijks leven van de bevolking in grensgebieden. Dit project zet ertoe aan middelen en infrastructuur op het gebied van voorzieningen voor de gezondheidszorg gezamenlijk te benutten ten behoeve van bevolkingsgroepen uit regio's die geografisch gezien zeer dichtbij elkaar liggen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/583 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/583

---

(2004/C 84 E/0660)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0416/04

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(9 februari 2004)

Betreft:   Jacht op ganzen in Zeeland

De provincie Zeeland heeft een ontheffing verleend op het verbod op de jacht op ganzen. De ontheffing geldt voor gebieden die niet onder de vogelrichtlijn vallen, waarbij een bufferzone van 200 tot 700 meter is ingesteld. In het gebied komen verschillende ganzen voor die genoemd worden in bijlage II/2 van de vogelrichtlijn waaronder de rotgans (Branta bernicla). Nederland staat niet vermeld als lidstaat die in de zin van artikel 7, lid 3 toestemming mag geven voor de jacht op rotganzen. Hetzelfde geldt voor de kleine rietgans (Anser brachyrhynchus) en de kolgans (Anser albifrons) die eveneens frequent aanwezig zijn in Zeeland. Afwijkingen van het verbod op jacht zijn op grond van artikel 9, lid la slechts toegestaan indien geen bevredigende oplossing bestaat voor zwaarwegende problemen zoals belangrijke schade aan gewassen. In de regionale pers wordt de ontheffing van het jachtverbod beschreven als een bezuinigingsmaatregel: het provinciebestuur wenst geen geld uit te trekken voor de vergoeding van ganzenschade.

| 1. | Is het betalen van een vergoeding aan boeren ter compensatie van gewasschade een bevredigende oplossing in de zin van artikel 9, lid 1? |
| --- | --- |

1.

Is het betalen van een vergoeding aan boeren ter compensatie van gewasschade een bevredigende oplossing in de zin van artikel 9, lid 1?

| 2. | Is naar de mening van de Commissie de ontheffing van het jachtverbod in strijd met de vogelrichtlijn? Zo ja, welke stappen gaat de Commissie ondernemen? |
| --- | --- |

2.

Is naar de mening van de Commissie de ontheffing van het jachtverbod in strijd met de vogelrichtlijn? Zo ja, welke stappen gaat de Commissie ondernemen?

| 3. | Zijn de ingestelde bufferzones toereikend voor de bescherming van de vogels die verblijven in de beschermde gebieden? |
| --- | --- |

3.

Zijn de ingestelde bufferzones toereikend voor de bescherming van de vogels die verblijven in de beschermde gebieden?

| 4. | Kan de Commissie nagaan in welke mate de provincie Zeeland gebruik gemaakt heeft van de mogelijkheden van subsidie voor agrarisch natuurbeheer? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie nagaan in welke mate de provincie Zeeland gebruik gemaakt heeft van de mogelijkheden van subsidie voor agrarisch natuurbeheer?

Antwoord van mevrouw Wallström Namens de Commissie

(16 maart 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar de kleine rietgans (Anser brachyrhynchus), de kolgans (Anser Albifrons) en de rotgans (Branta bernicla), die alle vermeld zijn in bijlage II/2 van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1). Overeenkomstig artikel 7, lid 3, van de richtlijn mag op de in bijlage II/2 vermelde soorten alleen worden gejaagd in de lidstaten waarbij deze soorten zijn vermeld. Bijlage II/2 geeft aan dat Nederland de jacht op de kolgans mag toestaan.

Wat de twee overige soorten betreft, suggereert de informatie van het geachte parlementslid dat afwijkingen van het verbod om op deze soort te jagen door Nederland zijn verleend om redenen die verband houden met door vogels veroorzaakte gewasschade. In principe is het voor Nederland mogelijk, op basis van artikel 9, lid 1, sub a, van de Richtlijn, op geldige wijze af te wijken van het bepaalde in artikel 7 „ter voorkoming van belangrijke schade aan gewassen, vee, bossen, visserij en wateren”.

Overeenkomstig artikel 9, lid 3, en lid 4, van de richtlijn is Nederland verplicht bij de Commissie regelmatig een verslag in te dienen over de toepassing van artikel 9. De Commissie heeft het verslag over de afwijkingen voor 2003 nog niet ontvangen, maar dit is ook pas verplicht tegen eind 2004. Het is dan ook niet evident dat Nederland een inbreuk pleegt op de richtlijn. De Commissie zal het verslag zorgvuldig bestuderen zodra het is ontvangen en, zo nodig, de nodige stappen ondernemen om ervoor te zorgen dat de afwijkingen niet onverenigbaar zijn met de richtlijn. De Commissie wil er op wijzen dat de lidstaten moeten voldoen aan het bepaalde in artikel 9, zoals geïnterpreteerd door het Hof van Justitie. Zo oordeelde het Hof dat een afwijking van het algemeen verbod op de jacht in artikel 7 slechts is toegestaan bij maatregelen die in voldoende mate steunen op de factoren vermeld in artikel 9, leden 1 en 2 (zie b.v. zaak C-118/94, WWF, arrest van 7 maart 1996).

Wat de agro-milieu-uitgaven betreft, deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat het nationale plan voor plattelandsontwikkeling in Nederland momenteel geen specifieke agro-milieumaatregel bevat die gericht is op de bescherming van bovengenoemde ganzen. Met amendement 2002 op het plattelands-ontwikkelingsplan, toegezonden op 2 april 2002, wilde Nederland de paketten Weiland voor een kort verblijf van wintermigranten, Weiland voor middellang verblijf van wintermigranten en Weiland voor lang verblijf van wintermigranten invoeren. Deze paketten beschermen de rotgans en de grote kolgans. De bescherming van de kleine rietgans is niet inbegrepen. Bij brief van 8 juli 2003 is de Commissie echter meegedeeld dat de pakketten Weiland voor een kort verblijf van wintermigranten, Weiland voor een middellang verblijf van wintermigranten en Weiland voor een lang verblijf van wintermigranten in het amendement van 2002 zijn ingetrokken. Aangezien over amendementen op het plattelandsontwikkelings-plan op bilateraal niveau wordt onderhandeld tussen de Commissie en de lidstaat, kan de Commissie onmogelijk nagaan in welke mate de provincie Zeeland gebruik heeft gemaakt van haar mogelijkheden om subsidies voor landbouw-milieubeheer te verkrijgen.

Indien van toepassing zouden subsidies voor agro-milieubeheer het meest waarschijnlijk worden verleend in het kader van het Plattelandsontwikkelingsplan Nederland 2000-2006; het Structuurfonds Doelstelling 2 Programma voor Zuid-Nederland, dat ook een gedeelte van de provincie Zeeland bestrijkt, lijkt geen passend kader te bieden voor dergelijke maatregelen.

In het kader van het sub-programma voor de „Euregio Scheidemond” dat deel uitmaakt van het lopende Interreg IIIA-programma ten gunste van de „Grensregio Vlaanderen-Nederland” wordt het grensoverschrijdend project „Biologische landbouw” gefinancierd met twee partners uit Zeeland.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/584 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/584

---

(2004/C 84 E/0661)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0420/04

van Brian Simpson (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Fluoridering van drinkwater

Kan de Commissie mededelen waarom het overeenkomstig de nieuwe drinkwaterrichtlijn (98/83/EG) (1) ook in de toekomst mogelijk blijft aan water voor algemeen gebruik een bij uitstek gevaarlijke stof toe te voegen die verboden is uit hoofde van de kaderrichtlijn inzake water (2000/60/EG) (2); bedoeld is waterstofhexafluorosilicaat, dat is opgenomen in de EG-richtlijn inzake gevaarlijke stoffen en dat een duurzaam, zich in levende wezens ophopend en toxisch chemisch product is. Aldus worden duidelijk de eigen richtlijnen overtreden. o.m. artikel 4, lid 2 waarin het de lidstaten wordt verboden maatregelen vast te stellen die tot gevolg hebben dat de vervuiling van water dat wordt gebruikt voor de productie van drinkwater toeneemt.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 maart 2004)

Ten aanzien van gevaarlijke stoffen hebben de Raad en het Parlement een lijst van 33 stoffen of groepen van stoffen vastgesteld waarvan 11 als „prioritair gevaarlijk” werden geclassificeerd, 14 als „prioritair” (deze worden momenteel herzien en acht als niet „prioritair gevaarlijk”. Op dit ogenblik valt waterstofhexafluo-rosilicaat niet onder Beschikking nr. 2455/2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2001 tot vaststelling van de lijst van prioritaire stoffen op het gebied van het waterbeleid en tot wijziging van Richtlijn 2000/60/EG (3).

In Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, bestond de gevolgde aanpak in het vaststellen van de niet te overschrijden grenswaarden voor een reeks stoffen waaronder fluoride. De maximaal toegestane niveaus werden vastgesteld op basis van beschikbare wetenschappelijke kennis om de menselijke gezondheid te beschermen. De keuze van de middelen die worden gebruikt om de kwaliteit van het drinkwater in overeenstemming te brengen met de communautaire wetgeving is overgelaten aan de lidstaten zelf.

De lijst van parameters van de richtlijn werd beperkt tot de meest belangrijke voor de kwaliteit van het drinkwater in de Gemeenschap. De op de lijst vermelde stoffen zijn niet de enige stoffen die bij aanwezigheid in het drinkwater een risico of zelfs een potentiële bedreiging kunnen vormen voor de menselijke gezondheid. Alle verontreinigende stoffen opnemen zonder rekening te houden met de waarschijnlijkheidsgraad van hun aanwezigheid zou echter tot een onuitvoerbare richtlijn hebben geleid. Het zou onevenredige toezichtverplichtingen en een te verwaarlozen veiligheidswinst hebben opgeleverd.

---

(1)  PB L 330 van 5.12.1998, blz. 32.

(2)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

(3)  PB L 331 van 15.12.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/585 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/585

---

(2004/C 84 E/0662)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0423/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Sluiting van de Brax-fabriek in Portugal

De onderneming Brax Portuguesa, een confectiefabriek in Serzedo, Vila Nova de Gaia, heeft onlangs haar poorten moeten sluiten waardoor 450 werknemers op straat zijn komen te staan. Bekend is dat de multinational Brax, die op Duits kapitaal draait, reeds andere fabrieken in Roemenië en andere kandidaat-landen heeft geopend. Uit de documenten die aan de werkneemsters zijn uitgedeeld blijkt dat de onderneming de afgelopen maanden geen loon heeft uitbetaald en ook niet van plan is de lonen van de komende maanden uit te betalen. Bedacht zij dat de onderneming Portugese werknemers van Brax Portuguesa heeft gebruikt om Roemeense werknemers op te leiden. Thans worden zij op geheel illegale en ontoelaatbare wijze op straat gezet, hoewel bij de fabriek andere installaties en belangrijke voorzieningen in gebruik blijven. Zoals bekend heeft Brax Portuguesa communautaire steun ontvangen hetgeen ongetwijfeld ook nog in Roemenië en andere landen gebeurt.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen:

| 1. | Is de Europese Commissie van plan de communautaire steun die aan de multinational Brax is uitgekeerd terug te vorderen als de bewuste fabriek in Portugal inderdaad wordt gesloten? |
| --- | --- |

1.

Is de Europese Commissie van plan de communautaire steun die aan de multinational Brax is uitgekeerd terug te vorderen als de bewuste fabriek in Portugal inderdaad wordt gesloten?

| 2. | Is de Europese Commissie van plan enigerlei vorm van subsidies aan de Brax-multinational te weigeren, in om het even welk land waar hij fabrieken wenst te vestigen, als hij vasthoudt aan de sluiting van de fabriek in Portugal? |
| --- | --- |

2.

Is de Europese Commissie van plan enigerlei vorm van subsidies aan de Brax-multinational te weigeren, in om het even welk land waar hij fabrieken wenst te vestigen, als hij vasthoudt aan de sluiting van de fabriek in Portugal?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(16 april 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat de geldende bepalingen in verband met de verplichtingen van de bedrijven die financiële steun van de Gemeenschap hebben ontvangen, als volgt zijn:

| — | Voor de door de communautaire bestekken (CB) bestreken periode 2000-2006 voorzien de uitvoeringsbepalingen betreffende de Structuurfondsen in de volgende maatregelen:






  — | ten eerste heeft de Commissie in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (1998) bepaald dat de begunstigden investeringen die zij met de steun tot stand hebben gebracht, gedurende ten minste vijf jaar moeten behouden. Directoraat-generaal (DG) Concurrentie (COMP) is van oordeel dat de in punt 4.10 van de richtsnoeren vastgestelde periode van vijf jaar gedurende welke de investering behouden moet blijven, ingaat wanneer de investering waarvoor steun is verleend, is afgerond, dat wil zeggen wanneer de investering in het bedrijf wordt gebruikt; |
| --- | --- | --- |

—

Voor de door de communautaire bestekken (CB) bestreken periode 2000-2006 voorzien de uitvoeringsbepalingen betreffende de Structuurfondsen in de volgende maatregelen:

—

ten eerste heeft de Commissie in de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (1998) bepaald dat de begunstigden investeringen die zij met de steun tot stand hebben gebracht, gedurende ten minste vijf jaar moeten behouden. Directoraat-generaal (DG) Concurrentie (COMP) is van oordeel dat de in punt 4.10 van de richtsnoeren vastgestelde periode van vijf jaar gedurende welke de investering behouden moet blijven, ingaat wanneer de investering waarvoor steun is verleend, is afgerond, dat wil zeggen wanneer de investering in het bedrijf wordt gebruikt;

| — | ten tweede wordt in de algemene verordening inzake de Structuurfondsen (1999) bepaald dat de bijdrage van de fondsen aan een productieve activiteit slechts wordt gehandhaafd mits deze activiteit binnen vijf jaar na het besluit over de bijdrage niet naar een andere plaats wordt overgebracht; |
| --- | --- |

—

ten tweede wordt in de algemene verordening inzake de Structuurfondsen (1999) bepaald dat de bijdrage van de fondsen aan een productieve activiteit slechts wordt gehandhaafd mits deze activiteit binnen vijf jaar na het besluit over de bijdrage niet naar een andere plaats wordt overgebracht;

| — | ten derde moet om een groot project (d.w.z. meer dan 50 miljoen euro) te laten medefinancieren in het kader van een programma van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) een uitdrukkelijke aanvraag worden ingediend bij de Commissie en moeten de lidstaten een vragenlijst invullen, waarin onder meer wordt gevraagd naar het risico van verplaatsing van de activiteit. De Commissie houdt daarmee rekening wanneer zij beslist welk percentage EFRO-medefinanciering al dan niet wordt toegekend (in doelstelling 1-regio's kan dit oplopen tot 35 %). |
| --- | --- |

—

ten derde moet om een groot project (d.w.z. meer dan 50 miljoen euro) te laten medefinancieren in het kader van een programma van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) een uitdrukkelijke aanvraag worden ingediend bij de Commissie en moeten de lidstaten een vragenlijst invullen, waarin onder meer wordt gevraagd naar het risico van verplaatsing van de activiteit. De Commissie houdt daarmee rekening wanneer zij beslist welk percentage EFRO-medefinanciering al dan niet wordt toegekend (in doelstelling 1-regio's kan dit oplopen tot 35 %).

| — | Wat de communautaire bestekken voor de periode 1994-1999 betreft, geldt de vijf-jaarregel pas sinds 1998. Er zij echter op gewezen dat reeds vanaf 1989 Verordening (EEG) nr. 4253/88 (1) van toepassing is, die in artikel 24 voorziet in een vermindering of opschorting van de steun als bij de uitvoering van de actie een onderzoek van de betreffende actie een onregelmatigheid en met name een belangrijke wijziging bevestigt die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de actie of maatregel en waarvoor niet om goedkeuring door de Commissie is verzocht. De Commissie moet dit nagaan in het kader van het partnerschap met de lidstaat. |
| --- | --- |

—

Wat de communautaire bestekken voor de periode 1994-1999 betreft, geldt de vijf-jaarregel pas sinds 1998. Er zij echter op gewezen dat reeds vanaf 1989 Verordening (EEG) nr. 4253/88 (1) van toepassing is, die in artikel 24 voorziet in een vermindering of opschorting van de steun als bij de uitvoering van de actie een onderzoek van de betreffende actie een onregelmatigheid en met name een belangrijke wijziging bevestigt die strijdig is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van de actie of maatregel en waarvoor niet om goedkeuring door de Commissie is verzocht. De Commissie moet dit nagaan in het kader van het partnerschap met de lidstaat.

| — | De regels voor de huidige programmeringsperiode zullen op de kandidaat-lidstaten van toepassing zijn op het ogenblik dat zij tot de Unie toetreden. |
| --- | --- |

—

De regels voor de huidige programmeringsperiode zullen op de kandidaat-lidstaten van toepassing zijn op het ogenblik dat zij tot de Unie toetreden.

| — | Het is in ieder geval aan de lidstaat om, op grond van de overeenkomst die bij de toekenning van de steun met het bedrijf is gesloten, een rechtsvordering in te stellen. Indien het begunstigde bedrijf de communautaire regels inzake staatssteun niet heeft nageleefd, moet het immers de steun terugbetalen aan de autoriteiten die deze hebben toegekend. |
| --- | --- |

—

Het is in ieder geval aan de lidstaat om, op grond van de overeenkomst die bij de toekenning van de steun met het bedrijf is gesloten, een rechtsvordering in te stellen. Indien het begunstigde bedrijf de communautaire regels inzake staatssteun niet heeft nageleefd, moet het immers de steun terugbetalen aan de autoriteiten die deze hebben toegekend.

| — | In het kader van het partnerschap heeft de Commissie de aandacht van de lidstaat reeds gevestigd op het feit dat moet worden nagegaan of in het door het geachte parlementslid genoemde geval het begunstigde bedrijf zijn verplichtingen is nagekomen. |
| --- | --- |

—

In het kader van het partnerschap heeft de Commissie de aandacht van de lidstaat reeds gevestigd op het feit dat moet worden nagegaan of in het door het geachte parlementslid genoemde geval het begunstigde bedrijf zijn verplichtingen is nagekomen.

| — | Indien een bedrijf zijn activiteiten verplaatst naar een andere regio binnen een zelfde land, naar een andere lidstaat of van een lidstaat naar een kandidaat-lidstaat en daarbij de geldende regelingen eerbiedigt, hebben de Commissie noch de lidstaten het recht een subsidie in de nieuwe vestigingsplaats te weigeren, indien het bedrijf aan de voorwaarden voor steunverlening voldoet. |
| --- | --- |

—

Indien een bedrijf zijn activiteiten verplaatst naar een andere regio binnen een zelfde land, naar een andere lidstaat of van een lidstaat naar een kandidaat-lidstaat en daarbij de geldende regelingen eerbiedigt, hebben de Commissie noch de lidstaten het recht een subsidie in de nieuwe vestigingsplaats te weigeren, indien het bedrijf aan de voorwaarden voor steunverlening voldoet.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds, PB L 374 van 31.12.1988.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/587 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/587

---

(2004/C 84 E/0663)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0424/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Behoud van het teenwerkersambacht op Madeira

Het teenwerkersambacht is een traditionele activiteit op Madeira en maakt deel uit van de traditionele bedrijfstakken en de cultuur van de bevolking van de Atlantische eilanden Madeira en Porto Santo.

In de productie en verwerking van teenwilgen zijn honderden werknemers actief en dit ambacht is voor sommige delen van de regio van evident economisch belang. Veel gezinnen zijn van dit ambacht afhankelijk. Door de concurrentie van producten uit derde landen en met name Azië, is deze sector echter in het slop geraakt en het ziet ernaar uit dat deze bedrijfstak die al meer dan 500 jaar op deze eilanden bestaat dreigt te verdwijnen — en daarmee ook een deel van de cultuur van de bevolking — als er geen ingrijpende maatregelen worden getroffen.

Tot nu toe waren er niet genoeg middelen om dit specifieke ambacht van deze ultraperifere regio te behouden. De tot nu toe ondernomen initiatieven gingen niet ver genoeg om de productie, ambachtelijke verwerking en afzet van teenwilgen van de ondergang te kunnen redden. Hiervoor zijn specifieke steunprogramma's nodig van een ander kaliber die de modernisering van de verbouwtechnieken en de verwerking van teenwilgen bevorderen en die een onderzoek omvatten naar de modernisering en aanpassing van de producten die moeten worden vervaardigd en op de markt moeten worden afgezet. Daarnaast moeten er maatregelen worden getroffen om de verkoop ervan te bevorderen.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande het volgende mededelen welke maatregelen kunnen er op basis van de bestaande programma's worden getroffen om dit regionale ambacht te steunen en welke maatregelen bestaan er om deze sector in aanmerking te laten komen voor steunmaatregelen om deze bedrijfstak een overlevingskans te bieden en te moderniseren omdat het hier om een ambachtelijk product van de EU gaat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 april 2004)

De Commissie deelt het standpunt van het geachte parlementslid wat betreft het belang van de economische en culturele rol van de traditionele ambachtelijke productie. Dat geldt ook voor het teenwerkersambacht op Madeira.

De Commissie is zich er echter van bewust dat de kwaliteit van de ambachtelijke producten onder de aandacht moet worden gebracht en heeft daarom een studie laten uitvoeren waarin een inventarisatie wordt gemaakt van de ambachten in Europa. Deze studie doet aanbevelingen voor strategieën om deze producten te promoten, variërend van maatregelen voor het behoud en de overdracht van knowhow tot stappen om nationale en internationale markten, via e-commerce, toegankelijker te maken voor deze producten.

Het eindrapport van deze studie is te vinden op de website: http://europa.eu.int/comm/enterprise/ entrepreneurship/craft/craft-studies/rarecrafts.htm.

Om deze redenen voorziet het operationele programma van Madeira (Popram III) in de „Maatregel 2.3: Competitiviteit en economische efficiency” in verschillende maatregelen die gericht zijn op de bescherming en de ontwikkeling van het ambacht. De aandacht van het geachte parlementslid wordt met name gericht op de actie in het programmacomplement „Actie 2.3.2: Nieuwe impulsen voor het ondernemingsklimaat”, betreffende de financiering van projecten voor het promoten van de specifieke regionale producten op het gebied van het ambacht, zoals tapijtwerk, borduurkunst en het teenwerkersambacht.

Afgezien van deze maatregelen ten gunste van het ambacht gelden overigens, voor het teenwerkersambacht op Madeira, in het kader van het POSEI-programma, specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwproducten ten behoeve van de Azoren en Madeira, zoals vastgesteld door Verordening (EG) nr. 1453/2001 van de Raad van 28 juni 2001 (1).

De Commissie heeft een studie gefinancierd, getiteld „Steun voor het regionale ambacht”, met het doel de mogelijkheden te analyseren voor de ondersteuning en de stimulering van het ambacht. Vervolgens is er een ontwerp-programma uitgewerkt onder de titel „Herstructurering van het regionale ambacht” voor nieuwe acties om de sectoren tapijtwerk, borduurwerk en vlechtwerk nieuw leven in te blazen en verder te ontwikkelen.

De Commissie heeft bovendien in het kader van het kaderprogramma Euromed Heritage II het project Prodecom gefinancierd. Dit project is erop gericht het Euro-Mediterraan cultureel erfgoed op kunstzinning en ambachtelijk gebied te stimuleren door producten de kwalificatie „cultureel ontwikkelingsproduct” toe te kennen, als erkenning voor de kwaliteit en originaliteit van de ambachtelijke producten. Deze actie moet op termijn de commercialisering van deze producten in Europa en daarbuiten vergemakkelijken. Het project wordt gecoördineerd door de Chambre des Beaux Arts de Méditerranée (2).

Tenslotte wordt er momenteel een specifieke steunregeling voorbereid met het doel acties voor het bevorderen van de commercialisering van deze ambachtelijke producten te ondersteunen.

Deze kwestie behoudt de aandacht van de Commissie. Zij heeft plannen voor een evaluatie van de haalbaarheid van een communautair instrument voor het verhogen van de marktwaarde en het bevorderen van de afzet van typische producten — landbouwproducten uitgezonderd — van het Europese kleinbedrijf, waaronder ook de traditionele producten die typisch zijn voor de ultraperifere regio's, die deel uitmaken van het Europees cultureel erfgoed en vanuit economisch oogpunt bijzonder belangrijk zijn voor de producenten (in de meeste gevallen kleine en micro-ondernemingen) en de lokale gemeenschappen.

Het Europees Sociaal Fonds (ESF) draagt bij in de financiering van het programma Popram III in het kader van de CB (Communautaire Bestekken) III (2000-2006) met een bedrag van EUR 99 075 446 (Maatregel 1.5 — Menselijk potentieel en sociale gelijkheid). Het doel van de communautaire interventie in Madeira is om het kwalificatieniveau van de bevolking te verhogen en om de werkgelegenheid en de inzetbaarheid alsook de gelijke kansen en de sociale integratie te bevorderen. Dit geschiedt onder meer door de ondersteuning van de kwalificatie van jongeren binnen of buiten het onderwijssysteem, de bijscholing van de arbeidskrachten, de omscholing en de professionele reïntegratie van werkelozen als ook door acties voor de lokale werkgelegenheidsontwikkeling.

De ondersteuning van de Gemeenschap voor het teenwerkersambacht past in het algemene kader van de ontwikkeling van het menselijk potentieel zoals voor de autonome regio Madeira is vastgesteld. Het is de taak van de nationale autoriteiten om specifieke beleidsmaatretgelen vast te stellen voor de verschillende bedrijfstakken. Afgezien van de mogelijke toegang tot alle door het Europees Sociaal Fonds gefinancierde acties hebben de nationale autoriteiten hiervoor in het kader van het Popram III selectiecriteria opgesteld, die de prioriteit geven aan projecten die betrekking hebben op opleidingsplannen die voorgelegd werden door ondernemingen die in de sector geherstructureerd worden alsook op de kandidaturen voor actie 1.5.3 — Bijscholing van de arbeidskrachten.

---

(1)  PB L 198 van 21.7.2001.

(2)  59, rue Cambronne — 75015 Parijs. — ch.beaux.arts@wanadoo.fr.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/588 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/588

---

(2004/C 84 E/0664)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0426/04

van Samuli Pohjamo (ELDR) en Mikko Pesälä (ELDR) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Tijdschema voor de behandeling van plattelandsontwikkelingsprojecten

De officiële behandeling van projecten voor de plattelandsontwikkeling en het ondernemersklimaat op het platteland duurt vaak uiterst lang, tot wel meer dan een jaar. Dit brengt voor de projectcoördinatoren aanzienlijke problemen met zich mee. Indien de behandeling van project- en betalingsaanvragen zich uitstrekt tot meerdere maanden, leidt dit tot een uiterst moeizaam beheer en gevoelige financiële verliezen. Ook de stroom ideeën voor projecten afkomstig van de basis zal opdrogen omdat de verwezenlijking van projecten als te bureaucratisch en te tijdrovend wordt ervaren. Indien de behandeling van ondernemersprojecten meer dan een jaar duurt, is het mogelijk dat het doel waarvoor een bepaald project is opgezet achterhaald raakt.

Onze vraag heeft betrekking op horizontale plattelandsontwikkelingsprojecten en projecten voor doelstelling 1-regio's. Heeft de Commissie met betrekking tot plattelandsontwikkelingsprojecten een maximum tijdsduur vastgelegd voor de periode tussen het indienen van een aanvraag en het nemen van een besluit daarover? Projectcoördinatoren hebben te maken met termijnen, maar gelden er ook termijnen voor overheden? Is de Commissie op de hoogte van de verschillen in de termijnen van behandeling van projecten in verschillende landen? Kan hieruit worden afgeleid of de lengte van de behandelingstermijn invloed heeft op de resultaten van de projecten?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 maart 2004)

De Commissie heeft uit de jaarverslagen over de tenuitvoerlegging van de programma's, uit de beoordelingsrapporten en uit de werkzaamheden van de toezichtcomités opgemaakt dat de behandelingstermijnen van de projecten voor plattelandsontwikkeling in Finland te lang zijn.

Tijdens de evaluaties die halverwege de looptijd voor de doelstelling 1-programma's werden uitgevoerd, werd bijvoorbeeld de volgende kritiek geuit:

| — | Het beheer van de structuurfondsprogramma's in Finland verliep gedurende het lidmaatschap nogal moeizaam en werd hevig bekritiseerd. Hoewel een nieuwe (nationale) wetgeving inzake structuurfondsen in vele gevallen de bevoegdheidsverhoudingen tussen de verschillende autoriteiten heeft verduidelijkt, blijft de logge bureaucratie het opzetten van projecten en de betalingsprocedures in sterke mate vertragen. |
| --- | --- |

—

Het beheer van de structuurfondsprogramma's in Finland verliep gedurende het lidmaatschap nogal moeizaam en werd hevig bekritiseerd. Hoewel een nieuwe (nationale) wetgeving inzake structuurfondsen in vele gevallen de bevoegdheidsverhoudingen tussen de verschillende autoriteiten heeft verduidelijkt, blijft de logge bureaucratie het opzetten van projecten en de betalingsprocedures in sterke mate vertragen.

| — | Deze problemen hebben hoofdzakelijk betrekking op de programmastructuur, namelijk naar gelang van het geval, op de uiteenlopende voorbereidende procedures van nationale en regionale medefinanciers (centra voor werkgelegenheid en economische ontwikkeling, provinciale overheidsinstanties, districtbesturen), op het tijdschema voor de besluitvorming en op de toepassing van de voor de activiteiten geldende normen. De bestaande wanverhouding tussen vraag en aanbod op regionaal niveau en de toekenning van de financiële middelen per district staan een optimale concentratie van de middelen in de weg en maken het systeem nog ingewikkelder. |
| --- | --- |

—

Deze problemen hebben hoofdzakelijk betrekking op de programmastructuur, namelijk naar gelang van het geval, op de uiteenlopende voorbereidende procedures van nationale en regionale medefinanciers (centra voor werkgelegenheid en economische ontwikkeling, provinciale overheidsinstanties, districtbesturen), op het tijdschema voor de besluitvorming en op de toepassing van de voor de activiteiten geldende normen. De bestaande wanverhouding tussen vraag en aanbod op regionaal niveau en de toekenning van de financiële middelen per district staan een optimale concentratie van de middelen in de weg en maken het systeem nog ingewikkelder.

| — | Vergelijkbare kritiek werd eveneens geleverd in verband met de evaluaties halverwege de looptijd van het mini regionale ontwikkelingsprogramma en van het Leader+-programma. |
| --- | --- |

—

Vergelijkbare kritiek werd eveneens geleverd in verband met de evaluaties halverwege de looptijd van het mini regionale ontwikkelingsprogramma en van het Leader+-programma.

| — | De vertragingen bij de behandeling van de aanvragen werden besproken zowel in de verschillende toezichtcomités als op initiatief van de vertegenwoordigers van de Commissie, maar er werden geen concrete beslissingen genomen om verbetering te brengen in de situatie. De verantwoordelijkheid berust bij de toezichtcomités, waarvan de leden verschillende autoriteiten en economische en sociale partners vertegenwoordigen. |
| --- | --- |

—

De vertragingen bij de behandeling van de aanvragen werden besproken zowel in de verschillende toezichtcomités als op initiatief van de vertegenwoordigers van de Commissie, maar er werden geen concrete beslissingen genomen om verbetering te brengen in de situatie. De verantwoordelijkheid berust bij de toezichtcomités, waarvan de leden verschillende autoriteiten en economische en sociale partners vertegenwoordigen.

| — | De jaarverslagen over de tenuitvoerlegging van de structuurfondsprogramma's, die aan de Commissie moeten worden voorgelegd, moeten een overzicht bevatten van alle problemen van betekenis die bij het beheer van de bijstand zijn ondervonden en van eventuele maatregelen die naar aanleiding daarvan zijn genomen. Op basis van die verslagen zullen de Commissie en de beheersautoriteit de activiteiten en de belangrijkste resultaten van het voorgaande jaar aan een onderzoek onderwerpen. In het kader van de jaarlijkse evaluatiebijeenkomst van 2002 van het Leader+-programma, vestigde de Commissie er bijvoorbeeld de aandacht op dat de vertragingen in de behandelings- en betaaltermijnen dienen te worden teruggedrongen en de situatie is nu enigszins verbeterd. |
| --- | --- |

—

De jaarverslagen over de tenuitvoerlegging van de structuurfondsprogramma's, die aan de Commissie moeten worden voorgelegd, moeten een overzicht bevatten van alle problemen van betekenis die bij het beheer van de bijstand zijn ondervonden en van eventuele maatregelen die naar aanleiding daarvan zijn genomen. Op basis van die verslagen zullen de Commissie en de beheersautoriteit de activiteiten en de belangrijkste resultaten van het voorgaande jaar aan een onderzoek onderwerpen. In het kader van de jaarlijkse evaluatiebijeenkomst van 2002 van het Leader+-programma, vestigde de Commissie er bijvoorbeeld de aandacht op dat de vertragingen in de behandelings- en betaaltermijnen dienen te worden teruggedrongen en de situatie is nu enigszins verbeterd.

| — | Derhalve wijst de Commissie erop dat de vertragingen van de behandeling inzake de aanvragen voornamelijk te wijten zijn aan de versnipperde nationale beheerssystemen en dat de hoofdverantwoordelijkheid bij de beheersautoriteiten van de lidstaat en bij de toezichtcomités van de programma's ligt. |
| --- | --- |

—

Derhalve wijst de Commissie erop dat de vertragingen van de behandeling inzake de aanvragen voornamelijk te wijten zijn aan de versnipperde nationale beheerssystemen en dat de hoofdverantwoordelijkheid bij de beheersautoriteiten van de lidstaat en bij de toezichtcomités van de programma's ligt.

| — | In de communautaire regelgeving inzake structuurfondsen en plattelandsontwikkeling zijn geen expliciete voorschriften opgenomen betreffende nationale termijnen voor de behandeling van aanvragen of betalingsverzoeken, hoewel in artikel 32 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad (1) is bepaald dat de nationale betalingsautoriteit erop toeziet dat de eindbegunstigden de bedragen waarop zij uit hoofde van de bijdrage van de fondsen recht hebben, zo spoedig mogelijk en integraal ontvangen. |
| --- | --- |

—

In de communautaire regelgeving inzake structuurfondsen en plattelandsontwikkeling zijn geen expliciete voorschriften opgenomen betreffende nationale termijnen voor de behandeling van aanvragen of betalingsverzoeken, hoewel in artikel 32 van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad (1) is bepaald dat de nationale betalingsautoriteit erop toeziet dat de eindbegunstigden de bedragen waarop zij uit hoofde van de bijdrage van de fondsen recht hebben, zo spoedig mogelijk en integraal ontvangen.

| — | In artikel 3 5 van de bovenvermelde verordening is bepaald dat het toezichtcomité zich vergewist van de doeltreffendheid en de kwaliteit van de tenuitvoerlegging van het bijstandspakket. Het toezichtcomité kan in elk geval aan de beheersautoriteit alle aanpassingen of herzieningen van het bijstandspakket voorstellen die het beheer ervan verbeteren, ook wat het financiële beheer betreft. De vertegenwoordigers van de Commissie nemen momenteel met raadgevende stem aan de werkzaamheden van het toezichtcomité deel. |
| --- | --- |

—

In artikel 3 5 van de bovenvermelde verordening is bepaald dat het toezichtcomité zich vergewist van de doeltreffendheid en de kwaliteit van de tenuitvoerlegging van het bijstandspakket. Het toezichtcomité kan in elk geval aan de beheersautoriteit alle aanpassingen of herzieningen van het bijstandspakket voorstellen die het beheer ervan verbeteren, ook wat het financiële beheer betreft. De vertegenwoordigers van de Commissie nemen momenteel met raadgevende stem aan de werkzaamheden van het toezichtcomité deel.

| — | Hoewel de Commissie erop wijst dat de lange termijnen voor de behandeling van de aanvragen hoofdzakelijk aan de nationale beheerssystemen te wijten zijn en het vooral de taak is van de beheersautoriteiten van de lidstaat en de toezichtcomités van de programma's om de situatie te verhelpen, is de Commissie voornemens de kwestie tijdens de volgende jaarlijkse evaluatievergaderingen van de Commissie met de lidstaat ter sprake brengen, zowel op de vergaderingen van de betrokken toezichtcomités als bij andere gelegenheden. |
| --- | --- |

—

Hoewel de Commissie erop wijst dat de lange termijnen voor de behandeling van de aanvragen hoofdzakelijk aan de nationale beheerssystemen te wijten zijn en het vooral de taak is van de beheersautoriteiten van de lidstaat en de toezichtcomités van de programma's om de situatie te verhelpen, is de Commissie voornemens de kwestie tijdens de volgende jaarlijkse evaluatievergaderingen van de Commissie met de lidstaat ter sprake brengen, zowel op de vergaderingen van de betrokken toezichtcomités als bij andere gelegenheden.

---

(1)  Verordening (EG) Nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/590 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/590

---

(2004/C 84 E/0665)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0444/04

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(18 februari 2004)

Betreft:   Naleving wetgeving veiligheid en gezondheid op het werk

Op 26 januari jongstleden bracht ik in Emmen in de Nederlandse provincie Drenthe een werkbezoek aan een zestal bedrijven. Ik sprak daar met ondernemers en ondernemingsraden over de uitwerking van de Europese kaderrichtlijn 89/391/EEG (1) in Nederlandse wetgeving, zoals de Arbeidsomstandighedenwet („Arbo-wet”). Daarbij kwam aan de orde dat de Arbeidsomstandighedenwet op het specifieke gebied van arbo-diensten volgens een uitspraak van het Europees Hof van 22 mei 2003 in strijd is met de Europese regelgeving. De Nederlandse Arbeidsomstandighedenwet dwingt bedrijven een externe arbo-dienst in te schakelen. De Europese richtlijn stelt echter dat eerst gekeken moet worden naar de beschikbare deskundigheid binnen het eigen bedrijf.

| 1. | Moeten bedrijven zich nu houden aan de uitspraak van het Hof of aan de Nederlandse Arbeidsomstandighedenwet? |
| --- | --- |

1.

Moeten bedrijven zich nu houden aan de uitspraak van het Hof of aan de Nederlandse Arbeidsomstandighedenwet?

| 2. | Is er overleg met de Nederlandse regering om zo spoedig mogelijk de Arbeidsomstandighedenwet aan te passen? |
| --- | --- |

2.

Is er overleg met de Nederlandse regering om zo spoedig mogelijk de Arbeidsomstandighedenwet aan te passen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(5 april 2004)

| 1. | Volgens artikel 228 van het EG-Verdrag moeten de lidstaten de verplichtingen die voortvloeien uit de arresten van het Hof van Justitie nakomen en daartoe de nodige maatregelen nemen.
  Volgens vaste rechtspraak moet wegens het belang van een onmiddellijke en uniforme toepassing van het Gemeenschapsrecht dadelijk met de uitvoering van de arresten worden begonnen en moet deze zo snel mogelijk worden voltooid (arrest van 4 juli 2000 in zaak C-387/97, Commissie tegen Griekenland, Jurispr. 2000, blz. 1-5047, punt 82).
  Dat neemt echter niet weg dat bedrijven zich intussen zo nodig tot de bevoegde nationale instanties kunnen wenden. |
| --- | --- |

1.

Volgens artikel 228 van het EG-Verdrag moeten de lidstaten de verplichtingen die voortvloeien uit de arresten van het Hof van Justitie nakomen en daartoe de nodige maatregelen nemen.

Volgens vaste rechtspraak moet wegens het belang van een onmiddellijke en uniforme toepassing van het Gemeenschapsrecht dadelijk met de uitvoering van de arresten worden begonnen en moet deze zo snel mogelijk worden voltooid (arrest van 4 juli 2000 in zaak C-387/97, Commissie tegen Griekenland, Jurispr. 2000, blz. 1-5047, punt 82).

Dat neemt echter niet weg dat bedrijven zich intussen zo nodig tot de bevoegde nationale instanties kunnen wenden.

| 2. | Aangezien Nederland nog niet de nodige maatregelen heeft vastgesteld om het arrest van het Hofvan Justitie van 22 mei 2003 in zaak C-441/01 uit te voeren, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 228 van het EG-Verdrag een inbreukprocedure ingeleid. Zolang Nederland zich niet naar het arrest van het Hof voegt, wordt deze procedure voortgezet. In hun antwoord op de aanmaning op grond van artikel 228 van het EG-Verdrag hebben de Nederlandse autoriteiten echter laten weten dat zij de nodige maatregelen voorbereiden om het arrest uit te voeren. |
| --- | --- |

2.

Aangezien Nederland nog niet de nodige maatregelen heeft vastgesteld om het arrest van het Hofvan Justitie van 22 mei 2003 in zaak C-441/01 uit te voeren, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 228 van het EG-Verdrag een inbreukprocedure ingeleid. Zolang Nederland zich niet naar het arrest van het Hof voegt, wordt deze procedure voortgezet. In hun antwoord op de aanmaning op grond van artikel 228 van het EG-Verdrag hebben de Nederlandse autoriteiten echter laten weten dat zij de nodige maatregelen voorbereiden om het arrest uit te voeren.

---

(1)  PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/591 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/591

---

(2004/C 84 E/0666)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0451/04

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Programma voor voedselhulp en voedselveiligheid

In 2001 is een programma voor voedselhulp en voedselveiligheid vastgesteld waarvoor in totaal 454 miljoen euro is uitgetrokken en dat ten doel heeft de voedselveiligheid te verbeteren in het grotere verband van de ontwikkelingsstrategie voor de landen die voor het programma in aanmerking komen. Van de middelen van het programma is 25,2 miljoen euro bestemd voor technische bijstand ter plaatse. Kan de Commissie mededelen welke projecten voor technische bijstand steun hebben ontvangen en of deze projecten succesvol waren?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(18 maart 2004)

De 25,2 miljoen euro die voor technische bijstand werd uitgetrokken in het kader van de begroting 2001 voor voedselhulp en voedselzekerheid, werd grotendeels gebruikt (ongeveer 80 %) voor de financiering van contracten met individuele experts die waren verbonden aan de voedselzekerheidprogramma's van 23 landen die in aanmerking kwamen voor bijstand van de Commissie.

Het resterende bedrag werd gebruikt voor de financiering van de monitoring-contracten op het gebied van voedselhulp (ongeveer 10 %) en monitoring- en/of evaluatiecontracten met betrekking tot de voedselzekerheidprogramma's van de Commissie (ongeveer 10 %).

Elk voedselzekerheidprogramma voorziet in een tussentijdse evaluatie en een eindevaluatie die worden uitgevoerd door onafhankelijke bureaus. Deze evaluaties, die vanzelfsprekend rekening houden met het onderdeel „technische bijstand”, komen tot stand op basis van het systeem van kaderovereenkomsten van de EG en worden regelmatig besproken met de comités voedselhulp en voedselzekerheid.

Het onderdeel „technische bijstand” wordt ook geëvalueerd in het kader van de algemene evaluaties die door de Commissie worden uitgevoerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/591 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/591

---

(2004/C 84 E/0667)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0457/04

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Overbelasting van centrale verkeersaders

Plaatselijke verenigingen en instanties van de gemeente Voula beklagen zich erover dat het Griekse Parlement het bestemmingsplan voor de percelen langs de centrale verkeersaders, de boulevards Vouliagmenis, Varis en Karamanlis heeft gewijzigd ten einde commerciële activiteiten mogelijk te maken in een wijk die al sinds 1926 een woonwijk is. Deze status wordt niet alleen ontleend aan de presidentiële besluiten van 1926, 1934, 1940 en 1952, doch is eveneens gebaseerd op besluiten van de Raad van State nrs. 554/2000, 2314/2002 en 2315/2002 en op wet nr. 3044/2002.

Voorts is uit recent onderzoek van de Nationale Polytechnische School gebleken dat het wegennet (zoals de verkeersader de boulevard Vouliagmenis) met grote functioneringsproblemen te maken krijgt als gevolg van het gebruik voor commerciële doeleinden van de aangrenzende percelen en dat deze bestemming nefaste gevolgen zal hebben voor het milieu en voor de resterende bouwpercelen. Bovendien wordt volgens de basisbeginselen van het operationeel programma van de Europese Unie in het kader van dit programma de aanleg van wegen gesubsidieerd die bijdragen tot verbetering van de levenskwaliteit in de stadscentra en vermindering van verkeersopstoppingen en luchtverontreiniging.

Overweegt de Commissie stappen om te voorkomen dat afbreuk wordt gedaan aan het stedelijk karakter van de wijk?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 april 2004)

Krachtens artikel 211 van het EG-Verdrag dient de Commissie erop toe te zien dat de lidstaten het Gemeenschapsrecht correct toepassen. In zaken die niet onder het Gemeenschapsrecht vallen, is de Commissie niet bevoegd om op te treden.

De door het geachte parlementslid beschreven kwestie valt niet onder het Gemeenschapsrecht. Er is dus geen wettige basis voor de Commissie om op te treden. De kwestie dient derhalve onder de aandacht van de betrokken Griekse autoriteiten te worden gebracht.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/592 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/592

---

(2004/C 84 E/0668)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0469/04

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Gezondheidswaarschuwingen in het luchtverkeer

Is de Commissie, gezien de steeds sterker wordende aanwijzingen dat er gezondheidsrisico's verbonden zijn aan het luchtverkeer (trombose, blootstelling aan kosmische straling, overdracht van infecties in het luchtverkeer), niet van mening dat de veiligheidswaarschuwingen die aan boord van een vliegtuig voor de start worden verstrekt zouden moeten worden uitgebreid met praktische waarschuwingen ten aanzien van deze gezondheidsrisico's?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(29 maart 2004)

De Commissie is het ermee eens dat, behalve voor de gezondheidsinstanties, ook voor luchtvaartmaatschappijen een belangrijke rol is weggelegd bij het inlichten van de passagiers over de risico's van diep-veneuze trombosen. Zij zouden hun passagiers, bij wijze van voorzorg, informatie moeten verstrekken over het risico van diep-veneuze trombose, over factoren die extra risico's opleveren en over voorzorgsmaatregelen die vóór en tijdens de vlucht moeten worden genomen. De vice-voorzitter van de commissie Energie en transport heeft de luchtvaartmaatschappijen in de Gemeenschap schriftelijk aangespoord om deze informatie aan de passagiers te verstrekken. Hij is voornemens opnieuw een brief naar de luchtvaartmaatschappijen te sturen om te vragen wat elk van hen heeft ondernomen. De Commissie is echter van oordeel dat het niet de taak van de openbare autoriteiten is te bepalen hoe de luchtvaartmaatschappijen deze informatie op de meest doeltreffende wijze kunnen verstrekken, maar dat de maatschappijen dit zelf moeten beslissen.

De Commissie heeft financiële middelen ter beschikking gesteld voor onderzoek naar de sterkte en de aard van het verband tussen luchtverkeer en diep-veneuze trombose. De resultaten van dit onderzoek zullen midden 2005 beschikbaar zijn en zullen in aanzienlijke mate bijdragen tot het inzicht in deze aandoening en in de mogelijke voorzorgsmaatregelen. De Commissie verleent ook steun voor onderzoek naar omstandigheden in vliegtuigcabines, zoals de luchtkwaliteit, waarop eventuele maatregelen kunnen worden gebaseerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/592 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/592

---

(2004/C 84 E/0669)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0470/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   De Zuivelcentrale in Rome: verzoek om opheldering over een geval van staatssteun

Na de privatisering van de „Azienda Comunale Centrale di Latte” (Gemeentelijke Zuivelcentrale) in Rome werd er een aantal vragen gesteld naar aanleiding van onregelmatigheden in de privatiseringsprocedure. Vervolgens heeft ook de Commissie erkend dat de steun die de gemeente Rome aan de „Azienda Comunale Centrale di Latte” had verstrekt een soort staatshulp vormde, want het gaat hier om een sector waar het handelsverkeer tussen de verschillende lidstaten heel intensief is. De Commissie constateerde verder dat de gemeente Rome tussen 1992 en 1997 jaarlijks de verliezen heeft aangezuiverd voor een bedrag van in totaal 96,6 miljard lire (ca. 48 miljoen euro) en dat deze aanzuiveringen dus „moeten worden beschouwd als subsidieverleningen” uit de openbare middelen, in strijd met de artikelen 87, 88 en 89 van het Verdrag. De Commissie kwam daarom tot de conclusie dat de ACCL een ontgerechtvaardigd economisch en financieel voordeel had genoten ten koste van zijn concurrenten in Italië en andere lidstaten van de EU, die niet hebben kunnen profiteren van dezelfde steun. Daarom moest er ook volledige uitvoering worden gegeven aan art. 37 van verordening (EG) nr. 1255/1999 (1). Zo heeft de Commissie, in haar besluit van 11 april 2000, geregistreerd onder nummer C(2000) 1173 (2), de Italiaanse staat ertoe veroordeeld om het bedrag van 48 miljoen euro terug te vorderen van de onderneming ACCL, die van deze aanzuivering van zijn over de jaren 1992 t/m 1997 geleden verliezen heeft geprofiteerd, tezamen met de over dit bedrag te betalen interest vanaf het moment dat de steun verleend werd tot aan het tijdstip waarop het bedrag effectief zal zijn terugbetaald.

Het blijkt echter dat de ten onrechte verleende steun nog steeds niet door de bevoegde Italiaanse autoriteiten is teruggevorderd, en dat er evenmin een procedure hiertoe is aangespannen. De Europese Commissie moet dus waakzaam blijven en erop toezien dat het bedrag ook daadwerkelijk wordt terugbetaald.

In het licht van bovenstaande feiten zou ik de Commissie de volgende vragen willen stellen:

| 1. | Wie heeft in 1996 deze praktijken bij de Commissie aangeklaagd? |
| --- | --- |

1.

Wie heeft in 1996 deze praktijken bij de Commissie aangeklaagd?

| 2. | Welke Italiaanse autoriteit werd in kennis gesteld van het besluit van de Commissie? Werd deze binnen de twee maanden daarop ook in kennis gesteld van de termijn waarbinnen het bedrag moest worden teruggevorderd en de procedures die daarbij moesten worden gevolgd? |
| --- | --- |

2.

Welke Italiaanse autoriteit werd in kennis gesteld van het besluit van de Commissie? Werd deze binnen de twee maanden daarop ook in kennis gesteld van de termijn waarbinnen het bedrag moest worden teruggevorderd en de procedures die daarbij moesten worden gevolgd?

| 3. | Welke zijn de instanties die vervolgens hierover door de organen van de Gemeenschap hadden moeten worden verwittigd, afgezien van de Italiaanse staat? |
| --- | --- |

3.

Welke zijn de instanties die vervolgens hierover door de organen van de Gemeenschap hadden moeten worden verwittigd, afgezien van de Italiaanse staat?

| 4. | Wie heeft de aanmaning daadwerkelijk moeten ontvangen en wie heeft die daadwerkelijk moeten uitvoeren? |
| --- | --- |

4.

Wie heeft de aanmaning daadwerkelijk moeten ontvangen en wie heeft die daadwerkelijk moeten uitvoeren?

| 5. | Bestaat er een regeling voor de terugvordering van het bedrag of een verjaringstermijn voor een dergelijke terugvordering? |
| --- | --- |

5.

Bestaat er een regeling voor de terugvordering van het bedrag of een verjaringstermijn voor een dergelijke terugvordering?

| 6. | Heeft de Commissie bij het Hof van Justitie in de zin van artikel 88, lid 2, stappen ondernomen wegens de nalatigheid van de Italiaanse staat om mede te delen welke maatregelen hij genomen heeft om gevolg te geven aan haar besluit van 19 december 2000, en zo neen, om welke reden heeft zij dat niet gedaan? |
| --- | --- |

6.

Heeft de Commissie bij het Hof van Justitie in de zin van artikel 88, lid 2, stappen ondernomen wegens de nalatigheid van de Italiaanse staat om mede te delen welke maatregelen hij genomen heeft om gevolg te geven aan haar besluit van 19 december 2000, en zo neen, om welke reden heeft zij dat niet gedaan?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 maart 2004)

Op 11 april 2000 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan Beschikking 2000/628/EG betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van de Azienda Comunale Centrale del Latte di Roma.

| 1. | Zoals aangegeven in voornoemde beschikking werd het onderzoek betreffende de staatssteun aan de Romeinse melkfabriek in 1996 ingesteld naar aanleiding van een individuele klacht. |
| --- | --- |

1.

Zoals aangegeven in voornoemde beschikking werd het onderzoek betreffende de staatssteun aan de Romeinse melkfabriek in 1996 ingesteld naar aanleiding van een individuele klacht.

| 2. | Beschikking 2000/628/EG van de Commissie werd door de Commissie aangemeld bij de Italiaanse staat, via de Permanente Vertegenwoordiging van Italië bij de Europese Unie. Uit het dossier van de Commissie blijkt niet dat het tijdschema en de procedures voor het terugvorderen van de betrokken bedragen binnen twee maanden aan de Commissie zijn meegedeeld. |
| --- | --- |

2.

Beschikking 2000/628/EG van de Commissie werd door de Commissie aangemeld bij de Italiaanse staat, via de Permanente Vertegenwoordiging van Italië bij de Europese Unie. Uit het dossier van de Commissie blijkt niet dat het tijdschema en de procedures voor het terugvorderen van de betrokken bedragen binnen twee maanden aan de Commissie zijn meegedeeld.

| 3. | en 4. Na de aanmelding van een beschikking van de Commissie aan een lidstaat, is de lidstaat binnen zijn jurisdictie verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie. Tenzij anders is bepaald in artikel 20 van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (3), moeten geen andere belanghebbenden rechtstreeks door de Commissie worden geïnformeerd. De Commissie brengt het publiek op de hoogte van de definitieve door haar aangenomen beschikkingen via de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, zoals in dit geval is geschied. |
| --- | --- |

3.

en 4. Na de aanmelding van een beschikking van de Commissie aan een lidstaat, is de lidstaat binnen zijn jurisdictie verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie. Tenzij anders is bepaald in artikel 20 van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (3), moeten geen andere belanghebbenden rechtstreeks door de Commissie worden geïnformeerd. De Commissie brengt het publiek op de hoogte van de definitieve door haar aangenomen beschikkingen via de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, zoals in dit geval is geschied.

| 5. | De regels met betrekking tot de terugvordering van staatssteun en de verjaringstermijn voor de terugvordering zijn uiteengezet in artikel 14 en artikel 15 van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999. |
| --- | --- |

5.

De regels met betrekking tot de terugvordering van staatssteun en de verjaringstermijn voor de terugvordering zijn uiteengezet in artikel 14 en artikel 15 van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999.

| 6. | De Commissie heeft deze zaak niet aanhangig gemaakt bij het Hof van Justitie overeenkomstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag. De Commissie gaat momenteel na welke maatregelen de Italiaanse staat heeft genomen om voor de door Italië aan de Azienda Comunale Centrale del Latte di Roma verleende steunmaatregelen aan bovengenoemde beschikking te voldoen. Indien de Commissie, na deze verificatie, constateert dat Italië niet voldaan heeft aan genoemde beschikking, zoals bepaald in artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag, kan de Commissie, in afwijking van het bepaalde in de artikelen 226 en 227, deze zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie. |
| --- | --- |

6.

De Commissie heeft deze zaak niet aanhangig gemaakt bij het Hof van Justitie overeenkomstig artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag. De Commissie gaat momenteel na welke maatregelen de Italiaanse staat heeft genomen om voor de door Italië aan de Azienda Comunale Centrale del Latte di Roma verleende steunmaatregelen aan bovengenoemde beschikking te voldoen. Indien de Commissie, na deze verificatie, constateert dat Italië niet voldaan heeft aan genoemde beschikking, zoals bepaald in artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag, kan de Commissie, in afwijking van het bepaalde in de artikelen 226 en 227, deze zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie.

---

(1)  PB L 160 van 26.6.1999, blz. 48.

(2)  PB L 265 van 19.10.2000, blz. 15.

(3)  PB L 83 van 27.3.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/594 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/594

---

(2004/C 84 E/0670)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0472/04

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(11 februari 2004)

Betreft:   Gemeenschappelijk buitentarief

Wat was in 2002 de totale waarde (in miljard euro) van de douanerechten (of „tarieven”) die 15 EU-lidstaten geheven hebben op goederen (met inbegrip van landbouwproducten) die in de Europese Unie ingevoerd zijn vanuit landen van buiten de Europese Unie? En wat was in hetzelfde jaar de totale waarde (in miljard euro) van al die goederen (met inbegrip van landbouwproducten) die in de landen van de Europese Unie ingevoerd zijn vanuit landen die geen lid van de Europese Unie zijn?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(5 maart 2004)

Douanerechten (rechten op niet-landbouwproducten) en landbouwrechten worden geheven door de lidstaten op de invoer vanuit derde landen en worden aan de Commissie betaald binnen een termijn van twee maanden, na aftrek van 25 % inningskosten.

Voor het jaar 2002 bedroeg de totale waarde van landbouw- en douanerechten voor de EU-15 respectievelijk 1,18 miljard euro en 12,92 miljard euro, vóór aftrek van de inningskosten.

De totale waarde van de geïnde invoerrechten op goederen (met inbegrip van landbouwproducten) — dus de optelling van de twee bovenvermelde cijfers — bedroeg bijgevolg 14,10 miljard euro voor de EU-15 in 2002.

Hieronder wordt de uitsplitsing per lidstaat weergegeven:

| (ín miljoen euro) |
| --- |
| | Landbouw-rechten | Invoerrechten (exclusief landbouwrechten) | Invoerrechten (inclusief landbouwrechten) |
| Europese Unie | 1 180,3 | 12917,5 | 14097,8 |
| België | 22,9 | 1 346,2 | 1 369,1 |
| Denemarken | 7,4 | 258,5 | 265,9 |
| Duitsland | 144,2 | 2 743,2 | 2 887,4 |
| Griekenland | 12,0 | 173,2 | 185,2 |
| Spanje | 38,1 | 887,7 | 925,8 |
| Frankrijk | 132,6 | 1 178,1 | 1 310,7 |
| Ierland | 0,7 | 135,4 | 136,1 |
| Italië | 72,6 | 1 290,7 | 1 363,3 |
| Luxemburg | 0,2 | 16,7 | 16,9 |
| Nederland | 201,8 | 1 340,5 | 1 542,3 |
| Oostenrijk | 10,8 | 208,9 | 219,7 |
| Portugal | 20,4 | 123,0 | 143,4 |
| Finland | 3,7 | 98,7 | 102,4 |
| Zweden | 14,7 | 348,0 | 362,7 |
| Verenigd Koninkrijk | 498,2 | 2 768,7 | 3 266,9 |

(ín miljoen euro)

Landbouw-rechten

Invoerrechten (exclusief landbouwrechten)

Invoerrechten (inclusief landbouwrechten)

Europese Unie

1 180,3

12917,5

14097,8

België

22,9

1 346,2

1 369,1

Denemarken

7,4

258,5

265,9

Duitsland

144,2

2 743,2

2 887,4

Griekenland

12,0

173,2

185,2

Spanje

38,1

887,7

925,8

Frankrijk

132,6

1 178,1

1 310,7

Ierland

0,7

135,4

136,1

Italië

72,6

1 290,7

1 363,3

Luxemburg

0,2

16,7

16,9

Nederland

201,8

1 340,5

1 542,3

Oostenrijk

10,8

208,9

219,7

Portugal

20,4

123,0

143,4

Finland

3,7

98,7

102,4

Zweden

14,7

348,0

362,7

Verenigd Koninkrijk

498,2

2 768,7

3 266,9

Volgens de laatste gegevens van de lidstaten, verzameld door Eurostat, bedroeg de totale waarde van extra invoer van goederen (1) (met inbegrip van landbouwproducten) door de 15 EU-landen in de periode van november 2001 tot oktober 2002 (overeenstemmend met betalingen van invoerrechten aan de EU-begroting tussen januari 2002 en december 2002), 916,5 miljard euro voor de EU-15 (zie hieronder de uitsplitsing per lidstaat).

| Europese Unie | 916,5 |
| --- | --- |
| België | 57,8 |
| Denemarken | 14,9 |
| Duitsland | 216,5 |
| Griekenland | 15,0 |
| Spanje | 55,3 |
| Frankrijk | 99,3 |
| Ierland | 18,3 |
| Italië | 101,9 |
| Luxemburg | 2,9 |
| Nederland | 106,2 |
| Oostenrijk | 24,2 |
| Portugal | 9,4 |
| Finland | 11,8 |
| Zweden | 22,4 |
| Verenigd Koninkrijk | 160,6 |

Europese Unie

916,5

België

57,8

Denemarken

14,9

Duitsland

216,5

Griekenland

15,0

Spanje

55,3

Frankrijk

99,3

Ierland

18,3

Italië

101,9

Luxemburg

2,9

Nederland

106,2

Oostenrijk

24,2

Portugal

9,4

Finland

11,8

Zweden

22,4

Verenigd Koninkrijk

160,6

Ter informatie zij erop gewezen dat de totale waarde van extra invoer van goederen 1 door de EU-15 (met inbegrip van landbouwproducten) in 2002 (januari-december) 920,2 miljard euro bedraagt (zie hieronder de opsplitsing per lidstaat).

| Europese Unie | 920,2 |
| --- | --- |
| België | 58,7 |
| Denemarken | 14,7 |
| Duitsland | 215,4 |
| Griekenland | 15,5 |
| Spanje | 56,3 |
| Frankrijk | 99,5 |
| Ierland | 18,2 |
| Italië | 103,4 |
| Luxemburg | 2,9 |
| Nederland | 106,9 |
| Oostenrijk | 24,7 |
| Portugal | 9,2 |
| Finland | 12,1 |
| Zweden | 23,0 |
| Verenigd Koninkrijk | 159,5 |

Europese Unie

920,2

België

58,7

Denemarken

14,7

Duitsland

215,4

Griekenland

15,5

Spanje

56,3

Frankrijk

99,5

Ierland

18,2

Italië

103,4

Luxemburg

2,9

Nederland

106,9

Oostenrijk

24,7

Portugal

9,2

Finland

12,1

Zweden

23,0

Verenigd Koninkrijk

159,5

De invoer wordt gemeten naar de waarde van kosten, verzekering- en vracht, de zogenaamde cif-waarde. Dit betekent dat alle vervoer- en verzekeringskosten inbegrepen zijn tot aan de grens van het land van invoer.

Deze statistieken zijn gebaseerd op Europese concepten en kunnen in sommige gevallen verschillen van de nationale concepten die in de lidstaten worden toegepast.

---

(1)  Vrije handel van goederen (regime 1). De dienovereenkomstige statistische gegevens voor de totale handel (regime 4) zijn: 987,2 miljard euro voor november 2001-oktober 2002 en 989,4 miljard voor het jaar 2002 (januari-december). Goederen die behoren tot regime 4 maar niet tot regime 1, zijn geheel of gedeeltelijk vrijgesteld van invoerrechten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/596 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/596

---

(2004/C 84 E/0671)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0473/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Hervorming van de pensioenen

We worden in alle lidstaten geconfronteerd met het vraagstuk van de hervorming van de pensioenen, die om een aantal redenen onontkoombaar is. Het moment om deze hervorming overeenkomstig één enkel communautair model gelijk te trekken is mijns inziens nog niet aangebroken. De historische, sociale en economische grondslagen van de huidige stelsels lopen immers uiteen. Toch is er een beginsel dat door alle landen moet worden gehandhaafd, te weten dat van de aanpassing. Het Italiaanse Constitutionele Hof heeft reeds in een arrest (173/1986) gepreciseerd dat de middelen voor het levensonderhoud niet alleen bestemd moeten zijn om in de eerste levensbehoeften te voorzien, maar dat zij tevens toereikend moeten zijn om te voldoen aan de eisen met betrekking tot de levensstandaard van de werknemer ingevolge het genoten loon en de bereikte positie. Ook op Europees niveau is vaker hetzelfde idee geopperd en nog eens onderbouwd door de constatering dat louter en alleen de aanpassing van de pensioenen aan de procentuele stijging van de kosten van het levensonderhoud niet volstaat om de koopkracht van de pensioenen te handhaven en dat derhalve de pensioenen ook moeten worden gekoppeld aan het inkomen van de werknemers en bijgevolg aan de verhoging van de lonen en salarissen.

Acht de Commissie het, in afwachting van een debat over één enkel Europees pensioenstelsel, niet nuttig en wenselijk om de lidstaten een mededeling te doen toekomen over de waarborging van het beginsel van de aanpassing van de pensioenen ten einde een verdere vermindering van de koopkracht ervan te voorkomen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(22 maart 2004)

Een van de gemeenschappelijke onderliggende doelstellingen van de open coördinatiemethode inzake pensioenen verlangt van de lidstaten dat zij „iedereen toegang verlenen tot passende pensioenregelingen, hetzij van de overheid, hetzij van de particuliere sector, die het mogelijk maken pensioenrechten op te bouwen waardoor zij, binnen redelijke grenzen, na hun pensionering hun levensstandaard kunnen handhaven.” Deze doelstellingen zijn niet juridisch bindend en bieden ruimte voor een grote verscheidenheid van benaderingen in de nationale pensioenstelsels. Het is echter duidelijk dat het de bedoeling is dat gepensioneerden kunnen rekenen op een levensstandaard die niet te ver af ligt van die van de werkende bevolking.

Overwegende dat de levensverwachting toeneemt, waardoor men mag hopen gemiddeld langer van een pensioen te kunnen genieten, wordt de aanpassing van lopende pensioenen een een belangrijke bepalende factor voor de relatieve levensstandaard van de gepensioneerden. In de meeste wettelijke pensioenregelingen is een prijsindexering voorzien, en in bepaalde lidstaten wordt ook in meerdere of mindere mate rekening gehouden met de algemene loonontwikkeling (1). Wat de aanvullende regelingen betreft, zijn de uitkeringen meestal hetzij een vooraf bepaald bedrag, hetzij aangepast aan de inflatie.

De Commissie is niet van plan om een mededeling tot de lidstaten te richten om hen uit te nodigen hun systemen voor de indexering van pensioenen aan te passen. Een dergelijk initiatief zou kunnen worden opgevat als een stap in de richting van harmonisatie van de wetgeving, hetgeen uitdrukkelijk wordt uitgesloten in artikel 137, lid 2, van het EG-Verdrag. Bovendien moet de kwestie van de aanpassing worden gezien in een ruimere context, rekening houdende met alle gemeenschappelijke doelstellingen (ook die betreffende de financiële haalbaarheid op langere termijn), en ook met andere prestaties die belangrijk zijn voor de levenskwaliteit van ouderen. Zo kan het legitiem zijn dat een lidstaat besluit om de indexering van de pensioenen alleen op de prijsontwikkeling te baseren, waardoor eventueel hetzij hogere pensioenen direct na de pensionering geboden kunnen worden, hetzij andere diensten of verstrekkingen voor ouderen gefinancierd kunnen worden. De behoeften van gepensioneerden ontwikkelen zich met de leeftijd en de oudste jaargangen kunnen meer behoefte hebben aan verstrekkingen (gezondheidszorg, langdurige verpleging) dan aan prestaties in geld.

---

(1)  Zie de website „MISSOC — La protection sociale dans les Etats membres et de l'Espace économique européen”, http://europa.eu.int/comm/employment_social/missoc/index_fr.html voor meer details.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/597 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/597

---

(2004/C 84 E/0672)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0474/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Afschaffing van de taaiafdelingen bij de Europese scholen

Blijkbaar heeft de Commissie in een document de mogelijkheid geopperd om de Italiaanse, Nederlandse en Duitse afdelingen van vier Europese Scholen (in Bergen, Culham, Mol en Karlsruhe) af te schaffen.

| 1. | Kan de Commissie dit bericht bevestigen en de redenen van deze maatregel uiteenzetten? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie dit bericht bevestigen en de redenen van deze maatregel uiteenzetten?

| 2. | Is de Commissie niet van oordeel dat deze afschaffing een schending vormt van de rechten van de gezinnen van de ambtenaren die bij deze centra werken, om hun kinderen in hun moedertaal te laten onderwijzen in de cultuur van het land van herkomt? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie niet van oordeel dat deze afschaffing een schending vormt van de rechten van de gezinnen van de ambtenaren die bij deze centra werken, om hun kinderen in hun moedertaal te laten onderwijzen in de cultuur van het land van herkomt?

| 3. | Is de Commissie niet van mening dat de kinderen die geen afdeling in hun eigen taal kunnen bezoeken en derhalve verplicht zijn een andere afdeling te bezoeken, cultureel worden „geannexeerd” door talen die, mede door dit soort maatregelen, steeds meer de overhand krijgen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie niet van mening dat de kinderen die geen afdeling in hun eigen taal kunnen bezoeken en derhalve verplicht zijn een andere afdeling te bezoeken, cultureel worden „geannexeerd” door talen die, mede door dit soort maatregelen, steeds meer de overhand krijgen?

| 4. | Moet de eerbiediging van de culturele en linguïstische verscheidenheid waarvan men in officiële toespraken en geschreven teksten zo de mond vol heeft, niet worden gewaarborgd, ook in het stelsel van de Europese Scholen, een stelsel dat onder andere interessante stimulansen biedt voor het toepassen van de Europese dimensie in het onderwijs? |
| --- | --- |

4.

Moet de eerbiediging van de culturele en linguïstische verscheidenheid waarvan men in officiële toespraken en geschreven teksten zo de mond vol heeft, niet worden gewaarborgd, ook in het stelsel van de Europese Scholen, een stelsel dat onder andere interessante stimulansen biedt voor het toepassen van de Europese dimensie in het onderwijs?

| 5. | Welke initiatieven denkt zij aan de regeringen van de lidstaten voor te stellen om ervoor te zorgen dat voor dit stelsel logistieke en financiële oplossingen worden gevonden om het recht op de eerbiediging van de culturele verscheidenheid te waarborgen? |
| --- | --- |

5.

Welke initiatieven denkt zij aan de regeringen van de lidstaten voor te stellen om ervoor te zorgen dat voor dit stelsel logistieke en financiële oplossingen worden gevonden om het recht op de eerbiediging van de culturele verscheidenheid te waarborgen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(19 maart 2004)

De Commissie maakt deel uit van de 16 leden tellende raad van bestuur van de Europese Scholen; de overige leden worden door de regering van hun respectievelijke lidstaat aangesteld. In die hoedanigheid heeft de Commissie een agendapunt voor de vergadering van de raad van bestuur van januari 2004 ingediend waarin zij vraagt dat de criteria voor het openen, open houden en sluiten van taaiafdelingen van de Europese scholen (de criteria van het „Gaignage”-verslag), waarover de raad van bestuur in oktober 2000 overeenstemming heeft bereikt, worden toegepast op bepaalde taaiafdelingen van de Europese Scholen van Culham, Mol, Bergen en Karlsruhe.

Volgens deze criteria, die in 2000 unaniem zijn goedgekeurd door de raad van bestuur, waarin alle lidstaten vertegenwoordigd zijn, kan een taaiafdeling worden gesloten als er over een periode van twee jaar 37 of minder leerlingen in het volledige lager onderwijs zijn ingeschreven en 42 of minder in het volledige secundair onderwijs, of als het aantal leerlingen van categorie I (kinderen van EU-personeelsleden) laag is.

Deze twee criteria kunnen afzonderlijk worden toegepast, maar voor de Italiaanse en Nederlandse afdelingen in Culham, de Italiaanse afdeling in Mol, de Italiaanse en Duitse afdelingen in Bergen en de Nederlandse afdeling in Karlsruhe zijn ze allebei vervuld. Hoewel het aantal leerlingen in de Italiaanse afdeling in Karlsruhe net boven het minimumaantal van de Gaignage-criteria ligt, betreft het bijna uitsluitend leerlingen van categorie III (kinderen wiens ouders geen enkele band hebben met de EU-instellingen). Het tweede Gaignage-criterium is dus wel vervuld voor de deze afdeling.

De Commissie zal gedetailleerde cijfers betreffende het aantal leerlingen in elke school en elke taaiafdeling naar het geachte parlementslid sturen. Een voorbeeld: momenteel zijn in de Italiaanse taaiafdeling van de Europese school te Mol slechts vijf leerlingen ingeschreven in het lager onderwijs en 13 in het secundair onderwijs, waarvan slechts twee kinderen van EU-personeelsleden. In de Nederlandse taaiafdeling van de Europese school te Culham zijn 32 leerlingen ingeschreven in het lager onderwijs en 33 in het secundair onderwijs, waarvan geen enkel kind van EU-personeelsleden.

De Commissie is voorstander van het beginsel dat de kinderen van EU-personeelsleden in alle vestigingsplaatsen van de EU-instellingen meertalig Europees onderwijs moeten kunnen volgen en is sterk gekant tegen elke vorm van „culturele annexatie”. Wat de taaiafdelingen betreft, zijn de Commissie en de raad van bestuur echter van oordeel dat het meertalig Europees onderwijs in vestigingsplaatsen met weinig EU-personeel op andere wijze mag worden verstrekt, d.w.z. niet noodzakelijk in de moedertaal van elk kind. In Culham is de situatie nog ingewikkelder omdat daar geen EU-instellingen en geen EU-personeel meer zijn gevestigd.

De Commissie wijst het geachte parlementslid er op dat, overeenkomstig de goedgekeurde criteria, de taaiafdelingen niet abrupt maar geleidelijk zullen worden gesloten. Wanneer de beslissing overeenkomstig de toepasselijke criteria is genomen, blijven de desbetreffende taaiafdelingen nog minstens zes academiejaren bestaan, tot de lopende cycli van lager en secundair onderwijs en baccalaureaat zijn afgerond (in dit geval tot juli 2011).

De Commissie ziet geen geldige reden om zeer kleine taaiafdelingen in kleine Europese scholen kunstmatig in stand te houden ten koste van de belastingbetalers en de EU-begrotin, met name in het licht van Bösch-verslag over de financiering van de Europese scholen en de behoefte aan beter financieel beheer, dat in 2002 door het Parlement is goedgekeurd en waarin rekening wordt gehouden met de toename van de uitgaven ten gevolge van de EU-uitbreiding en de daarmee gepaard gaande oprichting van Poolse, Hongaarse en Tsjechische taaiafdelingen in de Europese scholen te Brussel en Luxemburg.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/599 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/599

---

(2004/C 84 E/0673)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0477/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Handel in bananen

In 1998 lanceerde de EU een nieuw driejarenprogramma voor het herstel van de banaan. Kan de Commissie mededelen of de productiviteit van de banaan sindsdien is toegenomen of afgenomen?

Is er na afloop van dit driejarenprogramma onderzocht of het succesvol was? Zo ja, kan de Commissie hierover details verstrekken?

Werd er na afloop van het herstelprogramma een nieuw herstelprogramma voor de banaan gelanceerd? Zo ja, kan de Commissie gedetailleerde informatie verstrekken? Door wie werd dit programma goedgekeurd?

Waren bepaalde leden van het Europees Parlement in belangrijke mate betrokken bij het herstelprogramma voor de banaan? Zo ja, kan de Commissie gedetailleerde informatie verstrekken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 maart 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat in de gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor bananen, die is vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen (1), met name maatregelen zijn opgenomen betreffende een kaderregeling voor de afzet en een steunregeling voor de sector bananen.

Wat de steun voor structuurmaatregelen betreft, werden in de operationele programma's voor structuur-maatregelen in regio's van doelstelling 1 voor de periode 1994-1999 maatregelen opgenomen om de kwaliteit en het concurrentievermogen van de sector bananen te verbeteren. Die maatregelen worden in de periode 2000-2006 voortgezet. Er bestaat evenwel geen specifiek „driejarenprogramma” voor de sector bananen in het kader van de structuurfondsen.

Er zij ook aan herinnerd dat van bij het begin is voorzien in steun bij de oprichting van en aanloopsteun voor verenigingen van bananentelers werd gepland.

Bovendien komen de bananentelers in aanmerking voor een regeling inzake compenserende steun waarvan het bedrag voor ieder verkoopseizoen wordt berekend.

Ten slotte moet worden opgemerkt dat eind 2004 of begin 2005 een evaluatieverslag moet worden ingediend over de werking van de GMO voor bananen.

---

(1)  PB L 47 van 25.2.1993.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/599 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/599

---

(2004/C 84 E/0674)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0482/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Eurostat

Kan de Commissie mededelen of bepaalde OLAF-onderzoekers die aanvankelijk bij het onderzoek „Eurostat” waren betrokken, deel uitmaakten van de twaalf voormalige UCLAF-ambtenaren die in 2001 van OLAF naar de Commissie werden overgeplaatst?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(5 april 2004)

Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft de Commissie medegedeeld dat vier van zijn ambtenaren, die worden bedoeld in de schriftelijke vraag van het geachte parlementslid, deel uitmaakten van de afdeling Interne onderzoeken van de eenheid „Coördinatie van de fraudebestrijding” (UCLAF), die ook bij Eurostat onderzoek uitvoerde.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/600 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/600

---

(2004/C 84 E/0675)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0483/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Plattelandsontwikkeling: jeugdige landbouwers

De onlangs goedgekeurde hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid brengt verbetering in bepaalde steun ten behoeve van jeugdige landbouwers (hoofdzakelijk installatiekosten en investeringen).

Het plattelandsontwikkelingsbeleid geeft geen prioriteit ondanks het feit dat de versnelde vergrijzing van de communautaire landbouwbevolking ervoor kan zorgen dat de landbouw verwordt tot een marginale economische activiteit. De nieuwe hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid is geen oplossing voor de moeilijkheden waar jeugdige landbouwers op stuiten wanneer zij een bedrijf willen voortzetten, hetgeen een belemmering is voor het voortbestaan van het Europese landbouwmodel.

Heeft de Commissie er ooit aan gedacht om het probleem aan te pakken in het kader van de komende hervorming van de structuurfondsen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 maart 2004)

De problemen van jonge landbouwers hebben wel degelijk een plaats gekregen in de in juni 2003 vastgestelde hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB). De wijzigingen die het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag te berde brengt (hogere vestigings- en investeringssteun), zijn ingevoerd via een in het kader van die hervorming goedgekeurde wijziging op de verordening inzake plattelandsontwikkeling (1).

Bij Verordening (EG) nr. 1783/2003 (2) zijn drie nieuwe bepalingen opgenomen in de nieuwe verordening inzake plattelandsontwikkeling, die neerkomen op een gunstiger behandeling van jonge landbouwers: een toename van de overheidssteun voor investeringen in landbouwbedrijven met 5 % (vroeger 45-55 %, nu 50-60 % voor jonge landbouwers in probleemgebieden), hogere vestigingssteun voor jonge landbouwers (vroeger 25 000 EUR, nu maximaal 30 000 EUR voor jonge landbouwers die in verband met de vestiging van hun bedrijf tijdens een periode van drie jaar na vestiging gebruik maken van bedrijfsadviserings-diensten) en het feit dat er in een nieuwe overweging op wordt gewezen dat jonge landbouwers een cruciale factor zijn in de ontwikkeling van plattelandsgebieden, en steun aan deze categorie landbouwers bijgevolg als een prioriteit moet worden beschouwd.

De lidstaten kunnen deze hervorming aangrijpen om hun plattelandsontwikkelingsprogramma's overeenkomstig de nieuwe bepalingen van de verordening aan te passen.

Op dit moment, en na de publicatie van de mededeling over de nieuwe financiële vooruitzichten 2007-2013 (3) en van het derde Cohesieverslag, werkt de Commissie aan de voorbereiding van de nieuwe verordening inzake plattelandsontwikkeling die vóór het zomerreces van 2004 zal worden overgelegd. De Commissie zal bij de voorbereiding van deze nieuwe verordening nadenken over een manier om de behoeften van jonge landbouwers een specifieke plaats te geven in het nieuwe plattelandsontwikkelingsbeleid.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en instelling van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

(2)  Verordening (EG) nr. 1783/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1257/1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), PB L 270 van 21.10.2003.

(3)  COM(2004)101 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/601 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/601

---

(2004/C 84 E/0676)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0484/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Plattelandsontwikkeling: achterstandsgebieden

Het verslag van het Europees Parlement over hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid dat onlangs is goedgekeurd, besteedt speciale aandacht aan steun uit het plattelandsontwikkelingsfonds van achterstandsgebieden. Weliswaar zijn in het uiteindelijke besluit veel verlangens van het Europees Parlement overgenomen, maar dit brengt nauwelijks verbetering in de positie van deze gebieden, omdat zij geen doel waren van het aanvankelijke voorstel van de Commissie.

Overwegende dat plattelandsontwikkeling een van de communautaire instrumenten van het cohesiebeleid zou moeten zijn, luidt de vraag of de Commissie van plan is om deze regio's beter te behandelen in verband met de komende hervorming van de structuurfondsen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(01 april 2004)

In het kader van de hervorming is het gemiddelde van de compenserende vergoedingen die mogen worden toegekend in probleemgebieden verhoogd, voorzover dat op objectieve gronden kan worden gerechtvaardigd, tot een jaarlijks bedrag van maximaal 250 EUR per hectare (in plaats van vroeger 200 EUR per hectare).

De steun voor investeringen door jonge boeren in probleemgebieden is verhoogd omdat deze jonge boeren een sleutelfactor vormen voor de ontwikkeling van deze gebieden: volgens de nieuwe bepalingen van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen (1), is het totale steunbedrag, uitgedrukt in een percentage van het in aanmerking komende investeringsvolume, van maximaal 55 % verhoogd tot maximaal 60 %. Deze bepaling is van toepassing gedurende een periode van maximaal vijf jaar vanaf de vestiging.

De in artikel 16 vastgestelde steun voor landbouwers in gebieden met specifieke milieubeperkingen die het gevolg zijn van de „Vogels”- (2) en de „Habitat-richtlijn” (3), kan in naar behoren gerechtvaardigde gevallen worden verhoogd tot 500 EUR per hectare, teneinde rekening te houden met specifieke problemen. Deze steun is degressief en wordt jaarlijks toegekend gedurende een periode van maximaal vijf jaar vanaf de datum waarop de bepaling waarbij nieuwe beperkingen worden opgelegd een dwingende norm wordt overeenkomstig de communautaire regelgeving.

Het geheel aan maatregelen voor de plattelandsontwikkeling, inclusief de compenserende vergoeding in probleemgebieden, zal opnieuw worden geëvalueerd voor het opstellen van de verordening inzake de steun voor de plattelandsontwikkeling voor de programmeringsperiode na 2006.

---

(1)  PB L 160 van 26.6.1999.

(2)  Richtlijn 79/409/EG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

(3)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/602 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/602

---

(2004/C 84 E/0677)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0485/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Bossenstrategie van de EU: „Forest Focus”

De bosbranden in Europa zijn een van de belangrijkste oorzaken van woestijnvorming en teloorgang van de biodiversiteit in de Europese bossen. De branden van vorig jaar hebben werkelijk traumatische situaties gecreëerd in de getroffen lidstaten, wat in scherp contrast staat tot de communautaire maatregelen om dit, steeds sterker om zich heen grijpende, verschijnsel te bestrijden. De nieuwe verordening „Forest Focus” voor brandbeveiliging in bossen is in de praktijk het enige werkelijk „communautaire” instrument dat gericht is op bestrijding van bosbranden, want de acties via plattelandsontwikkeling zijn geïsoleerd en niet op Europees niveau gestructureerd.

Hoe denkt de Commissie deze leemte op te vullen in haar eerstvolgende rapport over de bossenstrategie van de EU?

Kan zij een opsomming geven van de maatregelen die op stapel staan?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 maart 2004)

Maatregelen ter voorkoming van bosbranden worden momenteel ondersteund door Verordening (EG) nr. 2152/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties in de Gemeenschap (Forest Focus) (1) en de verordening inzake plattelandsontwikkeling (Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (2)).

De maatregelen ter voorkoming van bosbranden die zijn opgenomen in de Forest Focus-verordening en de verordeningen inzake plattelandsontwikkeling moeten passen in de plannen voor beveiliging tegen bosbranden van de lidstaten en als gevolg daarvan dient hierin rekening te worden gehouden met de specifieke prioriteiten en behoeften van de verschillende regio's. Daarnaast vormen de bosbouwmaatregelen in de verordening inzake plattelandsontwikkeling een geïntegreerde aanpak van duurzaam bosbeheer. Als zodanig vormt de voorkoming van bosbranden bij deze aanpak in regio's met een verhoogd en gemiddeld risico op bosbranden een essentieel onderdeel in de ontwikkeling van bosbouwsystemen die gericht zijn op duurzaam bosbeheer.

Om de paraatheid van de nationale operationele brandbestrijdingscentra te verbeteren, heeft de Commissie een verzameling controle-instrumenten ontwikkeld waarmee brandrisiconiveaus op dagelijkse basis en op pan-Europees niveau kunnen worden voorspeld. Het belangrijkste gevolg hiervan is dat er dagelijks kaarten worden gemaakt waarop het risico op bosbranden wordt aangegeven en die worden bezorgd bij de bevoegde nationale instanties en diensten, alsmede het waarnemings- en informatiecentrum van de Commissie dat is opgezet onder Beschikking 2001/792/EG, Euratom van de Raad van 23 oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming (3). Vanuit dit centrum worden de wederzijdse bijstandsinterventies gecoördineerd wanneer om dergelijke bijstand is verzocht. Na de branden van 2003 is de Commissie bovendien begonnen met het aanbieden van opleidingscursussen voor nationale interventieteams en er wordt nu een grote oefening voorbereid zodat in de toekomst beter kan worden gereageerd op rampen.

Het aanstaande rapport over de toepassing van de Europese strategie voor de bosbouw, naar aanleiding van de resolutie van de Raad van 15 december 1998 (4), is bedoeld om de verwezenlijkingen van het huidige bosbeleid ook in relatie tot het probleem van de bosbranden te beoordelen en eventueel conclusies over mogelijke verbeteringen te trekken. Momenteel bevindt dit rapport zich nog in de voorbereidingsfase. Een definitieve versie van het rapport wordt vóór oktober 2004 verwacht.

---

(1)  PB L 324 van 11.12.2003.

(2)  PB L 160 van 26.6.1999.

(3)  PB L 297 van 15.11.2001.

(4)  PB C 56 van 26.2.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/603 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/603

---

(2004/C 84 E/0678)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0486/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en rechtstreekse steun aan nieuwe lidstaten

De landbouwovereenkomst over toetreding van Oost-Europese landen tot de Europese Unie maakt het deze landen mogelijk directe steun te verlenen aan de boeren.

Aangezien de nieuwe lidstaten in de overgangsperiode deze steun kunnen aanvullen met geld uit het plattelandsontwikkelingsfonds en met nationale steun, luidt de vraag of de Commissie beschikt over volledige gegevens over de totale directe steunbedragen die de boeren uit elk van de nieuwe lidstaten zullen ontvangen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(14 april 2004)

De landbouwers in de nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 tot de EU toetreden, komen in aanmerking voor rechtstreekse steunbetalingen. Er is echter een overgangsperiode ingesteld voor de geleidelijke invoering van deze rechtstreekse betalingen, beginnende bij 25 % in 2004 en eindigend bij 100 % in 2013 (1). De nieuwe lidstaten mogen deze rechtstreekse EU-betalingentijdens een overgangsperiode aanvullen met nationale rechtstreekse betalingen.

Er zijn verscheidene beperkingen van toepassing op deze rechtstreekse betalingen. De rechtstreekse EU-betalingen en de aanvullende nationale betalingen mogen samen niet meer dan 100 % van het niveau van de in de oude lidstaten geldende EU-betalingen bedragen. De programma's voor aanvullende nationale rechtstreekse betalingen moeten bovendien ter goedkeuring aan de Commissie worden voorgelegd alvorens ze mogen worden toegepast. In de periode 2004-2006 mogen de uitgaven voor nationale aanvullende rechtstreekse betalingen mede worden gefinancierd met het geld dat de nieuwe lidstaten ontvangen uit het plattelandsontwikkelingsfonds. Deze medefinanciering mag echter hoogstens 40 % van de rechtstreekse EU-betalingen bedragen en slechts 20 % van het plattelandsontwikkelingsfonds mag voor dit doel worden gebruikt.

Bovenop de rechtstreekse betalingen mogen Letland en Cyprus, overeenkomstig de toetredingsakte, tijdens een overgangsperiode nationale staatssteun verlenen aan bepaalde sectoren. In de toetredingsakte is bepaald hoeveel nationale staatssteun maximaal per sector mag worden verleend (toetredingsakte, bijlage II, hoofdstuk 6 „Landbouw”, punt 27, onder f) (2)).

De maatregelen van Verordening (EG) nr. 1257/1999 (3) van de Raad, die met name zijn gewijzigd door de toetredingsakte, hebben betrekking op projecten of activiteiten die moeten worden gesteund in het kader van het plattelandsontwikkelingsbeleid van de EU, namelijk investeringen in bedrijven en in voedselverwerking, milieubeschermingsmaatregelen, landbouw in probleemgebieden, steun voor semi-zelfvoor-ziening enz.

De Commissie heeft op dit ogenblik geen informatie over het totale niveau van de rechtstreekse EU-betalingen en de aanvullende nationale rechtstreekse betalingen die in de nieuwe lidstaten zullen worden betaald. Er is nog geen nationaal programma voor aanvullende rechtstreekse betalingen goedgekeurd.

---

(1)  Zie artikel 1bis van Verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, PB L 160 van 26.6.1999, zoals gewijzigd bij de toetredingsakte.

(2)  PB L 236 van 23.9.2003.

(3)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/604 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/604

---

(2004/C 84 E/0679)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0488/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   De zuivelsector in de EU: melkquota en uitbreiding

Na de toetreding van de Oost-Europese landen tot de Europese Unie zal de productie van aan quota gebonden melk in de EU met 16 % stijgen. In veel van de nieuwe lidstaten ontbreekt het echter aan effectieve controle op de productievolumes.

Hoe denkt de Commissie garanties te kunnen bieden dat de toetreding van deze landen niet zal leiden tot het ontstaan van „zwarte” melk op de Europese markt met alle gevolgen van dien voor de interne prijzen?

Kan de Commissie de gevolgen inschatten van de toetreding op korte en middellange termijn voor de communautaire melkprijzen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 maart 2004)

Alle nieuwe lidstaten zullen het EU-acquis, inclusief het volledige quotastelsel, vanaf 1 mei 2004 toepassen. Alleen Polen en Slovenië genieten een overgangsperiode van één jaar voor de toewijzing van individuele quota, gebaseerd op de Toetredingsakte.

Na de toetreding van de Oost-Europese landen tot de Europese Unie zal de productie van aan quota gebonden melk in de EU met 16 % stijgen. Door de uitbreiding zal het aantal consumenten in de interne markt echter met 20 % toenemen. Door de voortdurende stijging van de gezinsinkomens in de nieuwe lidstaten blijven de vooruitzichten inzake melkverbruik positief. Voor hoogwaardige producten zoals kaas en verse producten wordt zelfs een sterke groei verwacht.

In de meeste nieuwe lidstaten is de zuivelsector anders gestructureerd dan in de huidige 15 EU-lidstaten. Ze wordt gekenmerkt door een groot aantal semi-zelfvoorzieningsbedrijven, waarbij een groot gedeelte van de productie op de boerderij zelf wordt verbruikt of rechtstreeks wordt verkocht. Vanaf de datum van toetreding zijn de nieuwe lidstaten volledig verantwoordelijk voor de toepassing van alle controlemaatregelen die in het acquis zijn vastgesteld, inclusief controles op de boerderijen, controles tijdens het vervoer van de melk en controles van de zuivelproducten. Alle melk die de boerderij verlaat moet worden geregistreerd als behorende tot het quota voor rechtstreekse verkoop of het quota voor leveringen.

De Commissie houdt toezicht op de vooruitgang die door de nieuwe lidstaten wordt geboekt bij de toepassing van het melkquotasysteem. De verslagen van de intercollegiale toetsingsmissies die de Commissie in 2002 en 2003 in de nieuwe lidstaten heeft uitgevoerd, waren zeer positief, hoewel er bij werd vermeld dat verdere werkzaamheden noodzakelijk waren. Overgangsproblemen kunnen dan ook niet worden uitgesloten.

Wat de gevolgen van de uitbreiding voor de zuivelindustrie in de EU-25 betreft, heeft de Commissie een verslag gepubliceerd over de statistische informatie die begin mei 2003 (1) beschikbaar was. Volgens dit verslag zal de productie van boter na de uitbreiding dalen (vooral in de EU-15) van 2,16 miljoen ton in 2004 tot 2,03 miljoen ton in 2010. In dezelfde periode zal de productie van kaas met 0,5 miljoen ton stijgen (vooral in de EU-15). Door de aanhoudende marktoverschotten van boter en afgeroomd melkpoeder zal de prijs van deze producten relatief laag blijven in de EU-25. De gemiddelde productieprijs van melk zal na de uitbreiding minder gunstig evolueren dan in de EU-15. De Raad en het Parlement hebben ondertussen belangrijke beslissingen genomen om de melksector te hervormen. De Commissie is bezig de nieuwe ontwikkelingen te verwerken in het bovenvermelde verslag.

---

(1)  Vooruitzichten voor de landbouwmarkten in de Europese Unie. 2003-2010. Europese Commissie, DG AGRI, juni 2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/605 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/605

---

(2004/C 84 E/0680)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0489/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Gendergeweld in de EU: noodzaak van Europese regelgeving

Volgens gegevens van het Spaanse overheidsnetwerk van vrouwenorganisaties tegen gendergeweld is in Spanje over de periode 1999-2003 een stijging geconstateerd van mishandelingen, waarbij 315 dodelijke slachtoffers zijn gevallen als gevolg van gendergeweld.

Uit gegevens blijkt dat in de Europese Unie 98 % van de geweldslachtoffers vrouwen zijn en dat één op de vijf vrouwen ooit slachtoffer wordt van fysiek geweld in de gezinssfeer.

Sinds 1996 onderneemt de Commissie initiatieven om de lidstaten te stimuleren dit probleem op te lossen (Europese campagne voor het onder de aandacht brengen van geweld tegen vrouwen in de Gemeenschap: kaderstrategie van de Gemeenschap voor gelijke behandeling van vrouwen en mannen, goedgekeurd op 7 juni 2000, waarbij de bestrijding van geweld tegen vrouwen centraal staat, preventieve acties op dit gebied; Daphne-initiatief enz). Uit alles blijkt echter dat veel landen hier niet adequaat op reageren en dat de Commissie niet verantwoordelijk is voor de definitieve goedkeuring van wetgeving inzake de bescherming van vrouwen tegen alle vormen van mishandeling.

Is de Commissie, gezien de passiviteit die sommige landen, zoals Spanje, aan de dag leggen met betrekking tot een zo ernstig en centraal in de publieke belangstelling staand probleem, van plan in de toekomst wetgevingsvoorstellen in te dienen om gendergeweld op Europees niveau te bestrijden en drastisch te verminderen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(13 april 2004)

De bestrijding van geweld tegen vrouwen is een van de voornaamste punten op de Europese sociale agenda. Vooral huiselijk geweld doet zich in alle landen en maatschappelijke lagen voor.

Een van de strategische doelstellingen van de vierde wereldconferentie voor vrouwen, die in 1995 in Peking plaatsvond, was het streven geweld tegen vrouwen, in het bijzonder lichamelijk, seksueel en psychologisch geweld binnen het gezin, met wortel en tak uit te roeien. De Europese Unie en haar lidstaten hebben beleid ingevoerd om op deze oproep in te kunnen spelen en geweld tegen vrouwen via diverse soorten maatregelen aan te pakken:

In reactie op een reeks resoluties van het Parlement voerde de Commissie in 1999/2000 een voorlichtingscampagne tot uitbanning van geweld tegen vrouwen, waarbij in het bijzonder de nadruk lag op huiselijk geweld.

De lidstaten hebben de afgelopen jaren verscheidene maatregelen genomen, mede als gevolg van de campagne van 1999/2000: de meeste landen hebben dag en nacht bereikbare hulplijnen en centra voor noodopvang opgericht, naast al bestaande voorzieningen zoals blijf-van mijn- lijfhuizen. Andere lidstaten hebben nationale voorlichtingscampagnes gevoerd en scholingsmaatregelen georganiseerd voor mensen die professioneel betrokken zijn bij incidenten van huiselijk geweld. Ook werd de wetgeving of de wetshandhaving in de lidstaten op een aantal punten verbeterd, met name ten aanzien van waarschuwings-en politionele maatregelen, zoals straat- en contactverboden, maar ook met betrekking tot strafrechtelijke procedures.

Als gevolg van het ontbreken van een adequate rechtsgrond in het Verdrag is de Commissie niet voornemens wetgeving voor te stellen die gericht is op de bestrijding en de drastische vermindering van seksegerelateerd geweld op Europees niveau. Toch wijst zij erop dat op grond van artikel 152 betreffende de volksgezondheid van het Verdrag er een aantal maatregelen is genomen, in het bijzonder het Daphne-programma, het voornaamste preventieve actieprogramma ter bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen in de Gemeenschap.

In het kader van Daphne wordt geweld als misdaad gezien. Het pakt dit verschijnsel aan door middel van de financiering van activiteiten ter preventie en tot bescherming van slachtoffers. Geweld wordt in de breedst mogelijke zin opgevat: van seksueel misbruik tot huiselijk geweld, van commerciële uitbuiting tot pesten en treiteren op school, van vrouwenhandel tot misdadig geweld tegen mensen met een handicap, leden van minderheidsgroepen, migranten en andere kwetsbare groepen.

Sinds 1997 zijn er 303 projecten gefinancierd, waarvan 61 % ten behoeve van de aanpak van geweld tegen vrouwen. Bijzonderheden van al deze projecten zijn te vinden op de databank op de website van Daphne: http://europa.eu.int/comm/justice_home/funding/daphne/funding_daphne_en.htm.

Ook is op deze website meer informatie beschikbaar, zoals statistische gegevens en analyses van de behaalde resultaten en de effecten daarvan.

Meer recentelijk — in december 2002 — keurde de Raad in verband met de implementatie van het actieprogramma van Peking zeven indicatoren voor huiselijk geweld goed, aan de hand waarvan de in de lidstaten geboekte voortgang bij de bestrijding van huiselijk geweld beoordeeld kan worden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/606 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/606

---

(2004/C 84 E/0681)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0491/04

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Wet uitvoering bestemmingsplannen in Valencia — LRAU

| 1. | Is de Europese Commissie op de hoogte van het feit dat de Valenciaanse regionale autoriteiten de Wet uitvoering bestemmingsplannen (Ley reguladora de la actividad urbanística — LRAU) hanteren, die bepaalt dat in het algemeen belang onteigend kan worden? |
| --- | --- |

1.

Is de Europese Commissie op de hoogte van het feit dat de Valenciaanse regionale autoriteiten de Wet uitvoering bestemmingsplannen (Ley reguladora de la actividad urbanística — LRAU) hanteren, die bepaalt dat in het algemeen belang onteigend kan worden?

| 2. | Is de Europese Commissie ervan op de hoogte dat de huiseigenaren een onevenredig lage vergoeding krijgen voor hun bezittingen? |
| --- | --- |

2.

Is de Europese Commissie ervan op de hoogte dat de huiseigenaren een onevenredig lage vergoeding krijgen voor hun bezittingen?

| 3. | Is de Europese Commissie ervan op de hoogte dat er geen wegen tot inspraak zijn en de bewoners, meestal gepensioneerde buitenlanders uit heel de Europese Unie, niet of nauwelijks worden geïnformeerd over de plannen van de overheid? |
| --- | --- |

3.

Is de Europese Commissie ervan op de hoogte dat er geen wegen tot inspraak zijn en de bewoners, meestal gepensioneerde buitenlanders uit heel de Europese Unie, niet of nauwelijks worden geïnformeerd over de plannen van de overheid?

| 4. | Is de Europese Commissie van mening dat deze wet een inbreuk is op het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie? |
| --- | --- |

4.

Is de Europese Commissie van mening dat deze wet een inbreuk is op het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie?

| 5. | Zo ja, is de Europese Commissie voornemens actie te ondernemen om deze situatie te veranderen? |
| --- | --- |

5.

Zo ja, is de Europese Commissie voornemens actie te ondernemen om deze situatie te veranderen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(25 maart 2004)

| 1. | De Commissie is zich ervan bewust dat de uitoefening van eigendomsrechten in Spanje onderhevig is aan bepaalde beperkingen en voorwaarden en dat in artikel 33 van de Spaanse grondwet wordt bepaald dat niemand zijn of haar eigendom en rechten ontzegd mag worden, behalve vanwege het algemeen nut of het sociaal belang, op grond van een schadeloosstelling en overeenkomstig de geldende wetgeving. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is zich ervan bewust dat de uitoefening van eigendomsrechten in Spanje onderhevig is aan bepaalde beperkingen en voorwaarden en dat in artikel 33 van de Spaanse grondwet wordt bepaald dat niemand zijn of haar eigendom en rechten ontzegd mag worden, behalve vanwege het algemeen nut of het sociaal belang, op grond van een schadeloosstelling en overeenkomstig de geldende wetgeving.

| 2. | De Commissie heeft echter al meermaals aangegeven dat de wetgeving op het grondbezit in de lidstaten niet onder de werkingssfeer van het EG-Verdrag valt. In artikel 295 van dit verdrag wordt expliciet bepaald dat het EG-Verdrag de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat. De voorwaarden die gelden voor zaken als landonteigening worden daarom bepaald door de lidstaten en het is niet aan de Commissie om hierover een oordeel uit te spreken. |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft echter al meermaals aangegeven dat de wetgeving op het grondbezit in de lidstaten niet onder de werkingssfeer van het EG-Verdrag valt. In artikel 295 van dit verdrag wordt expliciet bepaald dat het EG-Verdrag de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laat. De voorwaarden die gelden voor zaken als landonteigening worden daarom bepaald door de lidstaten en het is niet aan de Commissie om hierover een oordeel uit te spreken.

| 3. | Volgens het EG-Verdrag en het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Gemeenschap geen algemene bevoegdheid op het gebied van grondrechten. Daarom kan de Commissie alleen optreden als grondrechten op het gebied van toepassing van het gemeenschapsrecht geschonden worden, hetgeen niet het geval is in de kwestie die in de schriftelijke vraag beschreven wordt.
  Als iemand echter van mening is dat zijn of haar grondrechten geschonden zijn, dan kan hij of zij zich, na uitputting van alle interne rechtsmiddelen, richten tot het Europees Hof voor de rechten van de mens om zijn of haar rechten te doen gelden. |
| --- | --- |

3.

Volgens het EG-Verdrag en het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Gemeenschap geen algemene bevoegdheid op het gebied van grondrechten. Daarom kan de Commissie alleen optreden als grondrechten op het gebied van toepassing van het gemeenschapsrecht geschonden worden, hetgeen niet het geval is in de kwestie die in de schriftelijke vraag beschreven wordt.

Als iemand echter van mening is dat zijn of haar grondrechten geschonden zijn, dan kan hij of zij zich, na uitputting van alle interne rechtsmiddelen, richten tot het Europees Hof voor de rechten van de mens om zijn of haar rechten te doen gelden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/607 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/607

---

(2004/C 84 E/0682)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0499/04

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Terugvordering steun bij industrievestiging

Tot de gevolgen van de uitbreiding van de Unie met de landen van Oost-Europa behoort het verplaatsen van allerlei industrieën uit de oude landen van de Unie naar de nieuwe lidstaten.

Het komt voor dat de bedrijven die deze besluiten nemen, dezelfde zijn die van nationale of regionale autoriteiten steun hebben ontvangen voor de vestiging op hun grondgebied.

Vindt de Commissie het legitiem dat deze bedrijven die de regio's de rug toekeren waar zij geld hebben gekregen om zich te vestigen, de nationale of regionale subsidies terugbetalen wanneer zij gaan verhuizen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(22 maart 2004)

De door het geachte parlementslid aangehaalde kwestie is niet exclusief verbonden aan de uitbreiding van de EU. De Commissie heeft reeds in 1997, toen zij de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (1) aannam, rekening gehouden met de noodzaak om een evenwicht te vinden tussen de vrijheid van ondernemingen om te beslissen waar en wanneer zij willen investeren in een snel veranderende omgeving, en het stimuleren van dergelijke mobiele investeringen in gesteunde regio's. Derhalve is krachtens de punten 4.10 en 4.14 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen steun voor initiële investeringen en werkgelegenheidssteun, door de wijze van uitkering of door de voorwaarden welke aan de toekenning ervan zijn verbonden, onderworpen aan de verplichting dat de betrokken investering en de geschapen werkgelegenheid gedurende een periode van minimaal vijf jaar behouden blijven. Deze voorwaarde is in alle door de Commissie goedgekeurde regionale steunregelingen opgenomen en dient te worden gerespecteerd.

---

(1)  PB C 74 van 10.3.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/608 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/608

---

(2004/C 84 E/0683)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0509/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Venezuela — honger en de Portugese gemeenschap

Volgens berichten in de pers heeft de Portugese katholieke missie in Caracas erop gewezen dat in Venezuela vele Portugese emigranten in moeilijke omstandigheden leven. Pater Alexandre Mendonça heeft verklaard dat „het merendeel thans in economische nood verkeert. Wie het daarvoor goed ging, gaat het thans in Venezuela minder goed, en wie het niet zo goed ging, gaat het nu aanzienlijk slechter”. De situatie is bevestigd door de terzake bevoegde Portugese staatssecretaris van Buitenlandse Zaken José Cesário, die enkele van de problemen heeft opgesomd. „Er bestaan sociale problemen die zich in enkele gevallen tot zeer gecompliceerde drama's ontwikkelen, problemen in verband met kleine kinderen, ouderen, volledig ontwortelde Portugese staatsburgers of drugsverslaafden”, aldus de staatssecretaris. José Cesário heeft toegegeven dat de situatie van de emigranten en de over de gehele wereld verstrooide Portugese gemeenten weliswaar in vele gevallen gecompliceerd is, maar dat de situatie in Venezuela nergens mee te vergelijken is.

Voorts heeft hij vastgesteld: „Duizenden mensen lijden honger, zijn soms dakloos, hebben geen schuilplaats en worden geconfronteerd met enorme problemen. Het is mij bekend dat zich in Frankrijk soortgelijke verschrikkelijke drama's afspelen, maar gelukkig zijn de reacties daar verschillend. In Venezuela is de situatie veel moeilijker”.

Deze situatie is alarmerend en vormt een tegenspraak met het welvaartsniveau dat Venezuela heeft bereikt.

| — | Zijn de Commissie deze noodsituaties bekend? |
| --- | --- |

—

Zijn de Commissie deze noodsituaties bekend?

| — | Wat vindt zij van deze problemen? |
| --- | --- |

—

Wat vindt zij van deze problemen?

| — | Welke maatregelen heeft zij genomen of is zij voornemens samen met de Venezolaanse autoriteiten te treffen, om op deze situatie te wijzen en een passende oplossing te vinden? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft zij genomen of is zij voornemens samen met de Venezolaanse autoriteiten te treffen, om op deze situatie te wijzen en een passende oplossing te vinden?

| — | Is de Commissie bereid met de regeringen van Portugal en Venezuela samen te werken om dit probleem op te lossen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie bereid met de regeringen van Portugal en Venezuela samen te werken om dit probleem op te lossen?

| — | Is zij bereid noodhulp te verlenen voor het geval deze wordt aangevraagd? |
| --- | --- |

—

Is zij bereid noodhulp te verlenen voor het geval deze wordt aangevraagd?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(23 maart 2004)

De Commissie is op de hoogte van de sterke economische recessie die Venezuela momenteel doormaakt en die gekenmerkt wordt door twee achtereenvolgende jaren van sterke negatieve groei. Voor dit jaar werd economisch herstel verwacht, maar dit dreigt niet te gebeuren vanwege de onstabiele politieke situatie. De Venezolaanse bevolking, vooral de groepen met lage inkomens, voelen de gevolgen van deze situatie. Sommigen hebben moeite evenveel voedsel te kopen als voorheen. De Portugese gemeenschap in Venezuela wordt ook getroffen door dit algemene probleem, hoewel de Commissie geen specifieke problemen in verband met die gemeenschap bekend zijn.

De economische problemen hebben het bedrijfsleven gedwongen de productie terug te schroeven en sommige ondernemingen moesten zelfs sluiten, wat ook effect heeft op de Portugese gemeenschap die betrokken is bij die productieactiviteiten. De delegatie van de Commissie in Caracas werkt samen met de ambassades en kamers van koophandel in Venezuela om de mogelijkheden voor Europese ondernemingen te vergroten. De delegatie overlegt regelmatig met de Portugese gemeenschap via de Portugees-Venezolaanse kamer van koophandel.

Sommige economische maatregelen van de regering, zoals prijsbeheersing en deviezencontrole, hebben ook gevolgen voor Europese bedrijven die zaken doen met Venezuela. Onderhandelingen tussen Europese ambassades en de Commissie enerzijds en de Venezolaanse economische overheidsinstanties anderzijds hebben geleid tot een beperking van de negatieve gevolgen van deze maatregelen.

De Commissie heeft geen verzoek om noodhulp ontvangen en het is de Commissie niet bekend of een bepaald deel van het land met ernstige voedseltekorten kampt. De Commissie zal echter regelmatig blijven toezien op de economische situatie en wanneer een verzoek om noodhulp wordt ingediend dit zorgvuldig onderzoeken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/609 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/609

---

(2004/C 84 E/0684)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0512/04

van Sérgio Marques (PPE-DE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Programma Daphne

Het Daphne-programma — actieprogramma van de Gemeenschap (2000-2003) over preventieve maatregelen ter bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen — dient aan de waarborging van een hoge mate van bescherming van de fysieke en psychische gezondheid bij te dragen, door het beschermen van kinderen, jongeren en vrouwen tegen geweld (met inbegrip van geweld in de vorm van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik), door het voorkomen van geweld en door steun aan de slachtoffers van geweld, om met name toekomstige blootstelling aan geweld te voorkomen.

Aan het programma kunnen publieke of particuliere organisaties en instellingen deelnemen. De Commissie werkt met de bevoegde instanties en organisaties samen en bevordert de grensoverschrijdende samenwerking van NGO's en nationale, regionale en lokale autoriteiten. Zoveel mogelijk lidstaten dienen bij de maatregelen te worden betrokken.

Het programma vormt het begin van een Europese samenwerking op het niveau van de niet-gouvernementele organisaties en organisaties van vrijwilligers, die volgens de Commissie bij de bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen een centrale rol spelen. Bovendien nemen deze organisaties volgens de Commissie in vele gevallen taken op zich, die de autoriteiten niet kunnen aanbieden of waarvoor hun de bevoegdheid ontbreekt.

Kan de Commissie in dit verband meedelen:

| 1. | Hoeveel projecten, waaraan Portugese NGO's of openbare instanties hebben deelgenomen, door de Commissie in de periode 2000-2003 werden gesteund? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel projecten, waaraan Portugese NGO's of openbare instanties hebben deelgenomen, door de Commissie in de periode 2000-2003 werden gesteund?

| 2. | Op welke gebieden deze projecten zijn ingezet? |
| --- | --- |

2.

Op welke gebieden deze projecten zijn ingezet?

| 3. | Hoe hoog de bedragen zijn waarmee de projecten worden gesteund en hoe hoog het aandeel van de communautaire cofinanciering bedraagt? |
| --- | --- |

3.

Hoe hoog de bedragen zijn waarmee de projecten worden gesteund en hoe hoog het aandeel van de communautaire cofinanciering bedraagt?

| 4. | Of het verplicht is dat de projecten, waarvoor subsidie van de Gemeenschap wordt aangevraagd, door een partnerschap tussen NGO's en openbare instellingen worden gedragen of dat het voldoende is wanneer uitsluitend NGO's bij deze projecten betrokken zijn? |
| --- | --- |

4.

Of het verplicht is dat de projecten, waarvoor subsidie van de Gemeenschap wordt aangevraagd, door een partnerschap tussen NGO's en openbare instellingen worden gedragen of dat het voldoende is wanneer uitsluitend NGO's bij deze projecten betrokken zijn?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(24 maart 2004)

In de periode 2000-2003 heeft het Daphne-programma vijf projecten gefinancierd die door een Portugese instantie zijn gecoördineerd (drie studiecentra of -instituten en twee niet-gouvernementele organisaties); hiermee was een totaalbedrag van 440 506 EUR gemoeid.

Voorts hebben 61 Portugese openbare organisaties en overheidsinstanties in dezelfde periode als partner deelgenomen aan 32 Daphne-projecten.

Een overzicht van de gebieden waarop de bovengenoemde vijf projecten betrekking hadden en de bedragen die daarvoor zijn toegekend, zal afzonderlijk aan de geachte afgevaardigde en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement worden toegestuurd.

De enige vereiste waaraan een partnerschap moet voldoen is dat het uit ten minste twee (openbare of particuliere) organisaties uit twee verschillende lidstaten bestaat die actief zijn op het gebied van de bestrijding of de preventie van geweld. Aan een partnerschap kunnen dus hetzij een combinatie van overheidsinstanties en NGO, hetzij uitsluitend overheidsinstanties of uitsluitend NGO deelnemen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/610 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/610

---

(2004/C 84 E/0685)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0519/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Overeenkomst EG-Zwitserland inzake vrij verkeer van personen

Krachtens Besluit nr. 2/2003 van het Gemengd Comité EU-Zwitserland van 15 juli 2003, tot wijziging van bijlage II (sociale zekerheid) bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (1) zullen voormalige Portugese immigranten in Zwitserland die momenteel met pensioen of invaliditeitspensioen zijn en naar Portugal zijn teruggekeerd per 1 juni 2003 niet meer vrijgesteld worden van de verplichte inschrijving bij de Zwitserse ziekteverzekering.

Zonder vooraf te zijn gewaarschuwd over de op til zijnde veranderingen, ontvangen circa 6000 Portugese werknemers momenteel formulieren uit Zwitserland waarop zij het verzekeringsbedrijf van hun keuze moeten vermelden bij hetwelk zij hun bijdrage moeten betalen. Doen zij dat niet, dan wordt hun de toegang tot gezondheidszorg in Portugal ontzegd.

Kan de Commissie mij meedelen om welke reden de Portugese immigranten in Zwitserland door dit besluit een andere behandeling krijgen dan de immigranten uit andere lidstaten?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(7 april 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat het krachtens de met Zwitserland gesloten Overeenkomst over het vrije verkeer van personen (2) niet afhangt van de nationaliteit van een gepensioneerde met een Zwitsers pensioen, maar van de lidstaat waar hij woont, of hij in Zwitserland dan wel in de lidstaat waar hij woont, tegen ziekte wordt verzekerd. In feite kunnen gepensioneerden met een Zwitsers pensioen die in bepaalde lidstaten wonen, op grond van deze overeenkomst verzoeken te worden vrijgesteld van de Zwitserse ziekteverzekering en in de lidstaat van verblijf te worden verzekerd, terwijl dergelijke gepensioneerden die in andere lidstaten wonen, in Zwitserland moeten worden verzekerd.

De mogelijkheid om te verzoeken niet tegen ziekte te worden verzekerd in het land dat een pensioen betaalt, bestaat niet in de EU-wetgeving (3): tussen de lidstaten is de situatie zo dat een gepensioneerde met een pensioen uit een bepaalde lidstaat die in een andere lidstaat woont, moet worden verzekerd in het ziekteverzekeringsstelsel van de lidstaat die hem het pensioen betaalt. In bijlage II (coördinatie van de socialezekerheidsstelsels) van de overeenkomst met Zwitserland wordt bepaald dat dezelfde regel ook geldt in de betrekkingen tussen Zwitserland en de meeste lidstaten. Maar als uitzondering op deze regel konden gepensioneerden met een Zwitsers pensioen die in Duitsland, Italië, Oostenrijk, Portugal of Finland woonden, aanvankelijk verzoeken niet in Zwitserland te worden verzekerd.

Portugal heeft er echter in een latere fase om verzocht dat gepensioneerden die in Portugal wonen, niet langer konden verzoeken te worden vrijgesteld van de Zwitserse ziekteverzekering en in plaats daarvan in Portugal te worden verzekerd. Daartoe moest bijlage II van de overeenkomst bij besluit van een Gemengd Comité worden gewijzigd. Aangezien het verzoek betekende dat Portugal dezelfde regels als de meeste andere lidstaten zou toepassen met betrekking tot Zwitserland, die overigens dezelfde regels zijn als die welke tussen de lidstaten gelden, heeft het Gemengd Comité, bestaande uit de vertegenwoordigers van de overeenkomstsluitende partijen in Zwitserland, de lidstaten en de Gemeenschap, ingestemd met het Portugese verzoek. Bijgevolg werd bijlage II van de overeenkomst dienovereenkomstig gewijzigd (4).

Daarom moeten gepensioneerden met een Zwitsers pensioen die in Portugal wonen, vanaf 1 juni 2003 in Zwitserland tegen ziekte worden verzekerd; alleen gepensioneerden met een Zwitsers pensioen die in Duitsland, Frankrijk, Italië en Oostenrijk wonen, kunnen verzoeken niet in Zwitserland tegen ziekte te worden verzekerd.

---

(1)  PB L 187 van 26.7.2003, blz. 55.

(2)  PB L 114 van 30.4.2002.

(3)  Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72, 1e geconsolideerde versie: Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 tot wijziging en bijwerking van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) nr. 574/72 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, PB L 28 van 30.1.1997.

(4)  2003/554/EG: Besluit nr. 2/2003 van het Gemengd Comité EU-Zwitserland van 15 juli 2003 tot wijziging van bijlage II (sociale zekerheid) bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/611 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/611

---

(2004/C 84 E/0686)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0520/04

van Giovanni Fava (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Voorstel voor een verordening technische visserijmaatregelen Middellandse Zee

Gelet op het feit dat:

| — | de Europese verenigingen en bloc tegen het voorstel zijn voor nieuwe technische maatregelen voor de visserij in de Middellandse Zee (1); |
| --- | --- |

—

de Europese verenigingen en bloc tegen het voorstel zijn voor nieuwe technische maatregelen voor de visserij in de Middellandse Zee (1);

| — | er een onoverbrugbare kloof zou ontstaan tussen de lidstaten en derde landen en dat de kansen op een harmonieus beheer van het Middellandse-Zeebekken voor eens en voor altijd verkeken zouden zijn; |
| --- | --- |

—

er een onoverbrugbare kloof zou ontstaan tussen de lidstaten en derde landen en dat de kansen op een harmonieus beheer van het Middellandse-Zeebekken voor eens en voor altijd verkeken zouden zijn;

| — | het voorstel gaat voorbij aan de sociaal economische gevolgen van de regeling en het gebrek aan assistentie van de sociaal economische maatregelen van het structuurbeleid, |
| --- | --- |

—

het voorstel gaat voorbij aan de sociaal economische gevolgen van de regeling en het gebrek aan assistentie van de sociaal economische maatregelen van het structuurbeleid,

luidt de vraag aan de Commissie of zij het opportuun acht het voorstel in te trekken en het geheel en al te herschrijven, voorafgaand aan een reële, legitieme en intensieve gedachtewisseling met de vertegenwoordigers van de sector.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Commissie is niet voornemens dit voorstel in te trekken.

Het is de Commissie niet bekend dat visserijorganisaties het oneens waren met de tijdelijke technische maatregelen in de Middellandse Zee in het document waarnaar in de schriftelijke vraag wordt verwezen. Deze maatregelen zijn door de Raad vastgesteld als onderdeel van Verordening (EG) nr. 2287/2003 van 19 december 2003 van de tot vaststelling, voor 2004, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften (2).

Als het geachte parlementslid heeft willen verwijzen naar het voorstel voor een verordening van de Raad inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee (3), dan is de Commissie van mening dat de tegenstand van de visserijorganisaties, met name tijdens de openbare hoorzitting voor de Commissie Visserij van het Parlement, vergelijkbaar is met reacties uit de visserijsector op andere voorstellen van de Commissie. Sterke tegenstand van de visserijsector tegen maatregelen waarmee een vermindering van de visserij-inspanning of de effecten op de duurzaamheid wordt beoogd, is niet ongebruikelijk.

Het geachte parlementslid moet evenwel beseffen dat er binnen de visserijsector over specifieke punten van het voorstel van de Commissie verschillende standpunten bestaan. Wat voor bepaalde takken van visserij of vissers aanvaardbaar is, leidt bij andere takken van visserij en andere vissers tot verzet.

Het voorstel van de Commissie is niet bedoeld om de belangen van de vissers te ondermijnen, maar juist om het hoofd te bieden aan de problemen waarmee zij te maken hebben, namelijk de vermindering van de vangstmogelijkheden in een aantal belangrijke takken van visserij, en om te zorgen voor een duurzame visserij in de regio.

Volgens de Commissie heeft de Gemeenschap, die beschikt over de grootste vangstcapaciteit in de Middellandse Zee, de taak een duidelijk signaal te geven omtrent haar streven naar een duurzame visserij en tegelijkertijd actie te ondernemen om derde landen te overtuigen in het multilaterale kader van de Algemene Visserijraad voor de Middellandse Zee samen hetzelfde doel na te streven. Deze regionale visserijorganisatie wordt verder versterkt dankzij de initiatieven van de Gemeenschap, waaronder de onlangs gehouden ministeriële conferentie in Venetië.

De lidstaten hebben reeds sociaal-economische maatregelen genomen om mogelijke negatieve effecten voor de visserijsector te bestrijden. De Commissie is van mening dat met de voorgestelde overgangsperiode van zes jaar voor de inwerkingtreding van de vergroting van de in het voorstel voor een verordening bepaalde maaswijdte drastische en plotselinge veranderingen waarmee de sector het moeilijk zou hebben, worden voorkomen.

Lang voor de publicatie van het Groenboek over de Toekomst van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB) (4) werd al overleg gepleegd met de visserijsector en dit overleg wordt voortgezet. In 2003 hebben, voordat de laatste voorstellen waren ingediend, twee bijeenkomsten met de sector plaatsgevonden. De Commissie is voornemens andere bijeenkomsten met de visserijsector te organiseren op nationaal niveau.

---

(1)  COM(2003) 746 def.

(2)  PB L 344 van 31.12.2003.

(3)  COM(2003) 589 def.

(4)  COM(2001)135 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/612 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/612

---

(2004/C 84 E/0687)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0522/04

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Bedriegelijke brieven over zogenaamd gewonnen prijzen

Bedrijven over geheel Europa zenden brieven aan personen met de mededeling dat zij een prijs hebben gewonnen. Sommige mensen zenden vervolgens geld, zoals hen is opgedragen, maar zij ontvangen vervolgens niet de in het vooruitzicht gestelde prijs.

Heeft de Commissie zich recentelijk over deze kwestie gebogen? Zal zij voorstellen indienen om de burgers tegen deze vorm van fraude te beschermen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(6 april 2004)

Zoals zij reeds heeft vermeld in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3814/02 (1) van het geachte parlementslid, is de Commissie volledig op de hoogte van de wijdverbreide praktijk van bedrieglijke prijstrekkingen waarbij malafide handelaren proberen te profiteren van de vrijheden van de interne markt. Zij heeft wetgeving voorgesteld om enkele van de problemen in dit verband aan te pakken.

Overeenkomstig de bestaande wetgeving lijkt de praktijk in kwestie duidelijk een inbreuk op Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 (2), als gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen (3). In de toekomst zal misleidende reclame waardoor de economische belangen van de consumenten worden geschaad, worden geregeld door de voorgestelde richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken (4), waardoor een gemeenschappelijk kader voor de hele EU wordt vastgesteld dat een hoog niveau van consumentenbescherming tegen dergelijke oneerlijke praktijken biedt.

De Commissie kan echter zelf geen maatregelen nemen tegen de organisator van deze prijstrekkingen. De handhaving van het nationale en communautaire consumentenrecht is de taak van de aangewezen nationale rechtbanken en autoriteiten.

Als aanvulling op haar vorige antwoord kan de Commissie het geachte parlementslid mededelen dat zij een voorstel voor een verordening heeft goedgekeurd betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (5). Het is de bedoeling dat met deze verordening dit soort problemen wordt aangepakt door snelle samenwerking tussen overheidsinstanties. Zodra de verordening is goedgekeurd, zal zij de voor consumentenbescherming bevoegde instantie in staat stellen de hulp van haar tegenhanger in een andere lidstaat in te roepen en te ontvangen met het doel een eind te maken aan bedrijfspraktijken die een inbreuk vormen op het communautaire consumentenrecht en die gericht zijn op consumenten over de grenzen heen.

De zogenaamde „bevoegde instanties” (6) kunnen overeenkomstig Richtlijn 98/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen (7) reeds een verbodsactie instellen teneinde een inbreuk op het communautaire consumentenrecht te doen staken of te verbieden. In een concreet voorbeeld zou de bevoegde instantie van een lidstaat de bevoegde rechtbank van de lidstaat vanwaar de post uitgaat, kunnen verzoeken de toezending van misleidende brieven aan zijn burgers stop te zetten.

---

(1)  PB C 155 E van 3.7.2003.

(2)  PB L 250 van 19.9.1984.

(3)  PB L 290 van 23.10.1997.

(4)  COM(2003)356 def.

(5)  COM(2003)443 def.

(6)  PB C 159 van 8.7.2003.

(7)  PB L 166 van 11.6.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/613 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/613

---

(2004/C 84 E/0688)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0523/04

van Emmanouil Mastorakis (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Tweede en derde communautair bestek

Kan de Commissie per lidstaat van de Europese Unie aangeven wat het bestedingspercentage is geweest van de in het begrotingsjaar 2003 voor het tweede en derde communautair bestek uitgetrokken kredieten?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 april 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-0230/04 van de heer Hatzidakis (1).

---

(1)  Zie blz. 553.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/614 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/614

---

(2004/C 84 E/0689)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0528/04

van Guido Sacconi (PSE), Vincenzo Lavarra (PSE) en Pasqualina Napoletano (PSE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Wijziging Verordening 753/2002 betreffende de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten

Op 10 februari jl. werd in het Beheerscomité wijn de wijziging van Verordening 753/2002 (1) betreffende de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten behandeld.

Aangezien het comité geen advies heeft kunnen uitbrengen bij gebrek aan gekwalificeerde meerderheid ligt de herziening van de verordening nu alleen bij de Commissie.

De wijziging betreft in hoofdzaak de aanwijzingen op het etiket. Een en ander betekent dat de termen waarmee op het etiket van Europese wijnen de productiemethode, de rijping, kwaliteit, kleur en productiegebied worden aangegeven niet langer beschermd zullen zijn tegen eventueel misbruik buiten Europa.

Sinds de publicatie van haar Witboek over de voedselveiligheid is de Commissie altijd opgekomen voor de rechten van de consument, om het vertrouwen in een sector die de laatste tijd alleen de pers heeft gehaald met schandalen en onzekerheid te herstellen en te behouden.

De consumenten hebben recht op informatie over de kwaliteit van levensmiddelen en hun ingrediënten, en die informatie moet nuttig en duidelijk zijn, zodat de consumenten met kennis van zaken hun keuze kunnen bepalen.

Al jaren richt de keuze van de Europese consument zich op gezonde voeding die met milieuvriendelijke methodes wordt geproduceerd. De rode draad die door die hele evolutie heen liep was de kwaliteit van de producten, en die heeft de Commissie altijd bevorderd en beschermd.

Hoe rechtvaardigt de Commissie de herziening van de verordening in kwestie, mede gezien de uitslag van de stemming in het Bestuurscomité wijn op 10 februari jl. (47 voor, 40 tegen)?

Meent de Commissie niet dat de herziening van de verordening tegen de geldende kwaliteitsvoorschriften, de bescherming van de typische producten en de transparantie in gaat?

Heeft de Commissie bij de uitwerking van haar wijzigingsvoorstel rekening gehouden met de overheersende positie van de Europese Unie op de wereldwijnmarkt (Europa vertegenwoordigt 45 % van het wijnareaal, 65 % van de productie, 57 % van de consumptie en 70 % van de uitvoer)?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 maart 2004)

De traditionele aanduidingen zijn termen die traditioneel worden gebruikt voor tafelwijn met een geografische aanduiding en v.q.p.r.d. endie betrekking hebben op een productie-, bereidings- en rijpings-methode, de kwaliteit, de kleur, enz. van wijn.

De bepalingen voorzien in twee categorieën van traditionele aanduidingen, een die open staat voor derde landen onder bepaalde voorwaarden („klassic”, „château”, „classico”, „reserva”, enz.) en een andere die is voorbehouden voor communautaire wijnen met een geografische aanduiding en die uitsluitend dient om deze wijn te identificeren als van oorsprong uit deze regio's of plaatsen in de Gemeenschap („vin jaune”, „amarone”, „amontillado”, „ruby”, enz).

Deze tweede categorie van traditionele aanduidingen werd door derde landen aangevochten omdat de Gemeenschap een nieuw recht van industriële eigendom had gecreëerd, naast de geografische aanduidingen, en dat het voor wijn uit derde landen deze aanduidingen op de communautaire markt (ex: „fino”, „claret”, „vintage”, enz.) niet mochten worden gebruikt, terwijl bepaalde van deze termen elders in de wereld al lang gangbaar zijn.

De nieuwe voorschriften maken het voor derde landen mogelijk om, via één enkele lijst van traditionele aanduidingen, deze aanduidingen op de communautaire markt te gebruiken op voorwaarde dat aan een aantal voorschriften wordt voldaan. Deze voorschriften zijn gelijkwaardig aan die voor communautaire wijn.

Om de desbetreffende traditionele aanduidingen op de communautaire markt te kunnen gebruiken, moeten de derde landen bij de Commissie, voor aanvaarding, een dossier indienen om aan te tonen dat zij aan bepaalde voorwaarden voldoen, zoals:

| — | het bestaan van voorschriften die het gebruik van de betrokken traditionele aanduiding in de derde landen regelen, |
| --- | --- |

—

het bestaan van voorschriften die het gebruik van de betrokken traditionele aanduiding in de derde landen regelen,

| — | de te beschermen term is onderscheidend en/of geniet van een reputatie binnen het betrokken land, |
| --- | --- |

—

de te beschermen term is onderscheidend en/of geniet van een reputatie binnen het betrokken land,

| — | de term moet gedurende ten minste tien jaar zijn gebruikt op het grondgebied van het betrokken derde land, |
| --- | --- |

—

de term moet gedurende ten minste tien jaar zijn gebruikt op het grondgebied van het betrokken derde land,

| — | de voorschriften van het derde land met betrekking tot deze term mogen niet van aard zijn dat zij het publiek over de betrokken aanduiding kunnen misleiden. |
| --- | --- |

—

de voorschriften van het derde land met betrekking tot deze term mogen niet van aard zijn dat zij het publiek over de betrokken aanduiding kunnen misleiden.

Het dossier is het voorwerp van een „comité van beheet”-procedure tijdens welke alle elementen door de Commissie en ook door de vertegenwoordigers van de lidstaten binnen het Comité worden onderzocht. De ontwerp-maatregelen worden aan dit comité van beheer ter stemming voorgelegd voordat zij door de Commissie worden goedgekeurd.

Slechts in geval van een negatief advies, en dus niet bij afwezigheid van advies, deelt de Commissie de betrokken maatregelen mee aan de Raad, die een andersluidend besluit kan nemen.

Alleen de aanduidingen in de taal van het betrokken land kunnen worden toegestaan (ex: „ruby” in Australië aangezien het Engels er de officiële taal is). Indien een derde land een term wil gebruiken in een andere taal dan zijn officiële taal (ex: „vintage”, Engelse term in Brazilië waar de officiële taal het Portugees is of „brunello”, Italiaanse term in de Verenigde Staten waar het Engels de officiële taal is), dan moet deze andere taal zijn vermeld in de wetgeving van het betrokken land en er ten minste sedert 25 jaar voor de betrokken traditionele aanduiding zijn gebruikt (ex: in dit geval voldoen Brazilië en de Verenigde Staten niet aan deze voorwaarden).

De gelijkwaardigheid van de voorwaarden, de bepalende rol van de Commissie en van de lidstaten bij het onderzoek van de door derde landen ingediende aanvragen, zijn even zoveel garanties tegen elke vorm van onrechtmatig gebruik of van elk misbruik.

---

(1)  PB L 118 van 4.5.2002, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/616 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/616

---

(2004/C 84 E/0690)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0529/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Toegang tot de viswateren van de Autonome Regio der Azoren

Portugese media meldden onlangs dat de Spaanse regering aan Spaanse boten vergunningen toekent voor het vissen in de wateren van de Azoren, aldus vooruitlopend op visserijakkoorden en -regelingen.

Zoals bekend zijn de zee en de visgronden rond de Azoren uitermate kwetsbaar en van wezenlijk belang voor de plaatselijke bevolking, die van de visserijactiviteiten afhankelijk is. Het is dan ook noodzakelijk dat de visgronden worden beschermd tegen overbevissing, zowel door de Spaanse als door welke andere buitenlandse vloot dan ook.

In oktober 2003 heeft de Raad overigens beperkingen en minimumvoorwaarden vastgesteld. De vergunningen van de Spaanse regering vallen daar volledig buiten.

Kan de Commissie mij meedelen welke maatregelen zullen worden genomen ter bescherming van de zeerijkdommen en de vissers van de Azoren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie is wel degelijk op de hoogte van de aanwezigheid van Spaanse visserijvaartuigen in de wateren van de Azoren. Blijkbaar bestaat er evenwel een misverstand over de toepasselijkheid van Verordening (EG) nr. 1954/2003 (1) van de Raad. De voorwaarden voor visserijactiviteiten in de wateren tot 100 zeemijlen vanaf de basislijnen van de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden zijn vastgesteld in artikel 5 van de bovengenoemde verordening, die overeenkomstig artikel 16 op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie in werking is getreden, dus op 14 november 2003. De bijzondere voorwaarden voor de visserij in de wateren van de Azoren en Madeira zijn bijgevolg sinds die datum van toepassing. Het is de taak van de nationale autoriteiten na te gaan of die regels worden nageleefd.

Wat de instandhouding van het mariene milieu in de wateren van de Azoren betreft, vestigt de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid op een voorstel van de Commissie dat op 3 februari 2004 (2) is ingediend. Dit voorstel voor een verordening van de Raad heeft tot doel Verordening (EG) nr. 850/98 (3) van de Raad zodanig te wijzigen dat de trawlvisserij in de wateren rond de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden verboden wordt. Met betrekking tot de instandhouding van de visserijhulpbronnen beschikt het gemeenschappelijk visserijbeleid over een aantal instrumenten die tevens geleden voor de wateren van de Azoren, zoals de totaal toegestane vangsten (TAC's), de quota en de bepalingen inzake het beheer van de visserij-inspanning.

Tot slot zij erop gewezen dat de Commissie met het oog op een zo goed mogelijke toepassing van de nieuwe regels constant overleg pleegt met de betrokken lidstaten.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 685/95 en (EG) nr. 2027/95, PB L 289 van 7.11.2003.

(2)  COM(2004)58 def.

(3)  Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 voor de instandhouding van de visbestanden via technische maatregelen voor de bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen, PB L 125 van 27.4.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/617 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/617

---

(2004/C 84 E/0691)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0533/04

van Bill Newton Dunn (ELDR) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Paspoorten voor paarden

Hoeveel lidstaten hebben deze richtlijn reeds omgezet in nationale wetgeving?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 maart 2004)

De beginselen betreffende de identificatie van paardachtigen zijn neergelegd in Richtlijn 90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit derde landen (1). Richtlijn 90/427/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van zoötechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen (1) bevat de minimale vereisten voor de identificatie van geregistreerde paardachtigen. Beide richtlijnen zijn door alle lidstaten in nationaal recht omgezet.

Op grond van Richtlijn 90/427/EEG heeft de Commissie Beschikking 93/623/EEG van 20 oktober 1993 tot vaststelling van het identificatiedocument (paspoort) dat geregistreerde paardachtigen moet vergezellen (2) goedgekeurd.

Met het oog op het dierenwelzijn en de volksgezondheid heeft de Commissie in overeenstemming met artikel 4 van Richtlijn 90/426/EEG Beschikking 2000/68/EG van 22 december 1999 houdende wijziging van Beschikking 93/623/EEG en tot vaststelling van de identificatievoorschriften voor als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen (3) goedgekeurd.

Ingevolge artikel 4 van Beschikking 2000/68/EG moeten de lidstaten erop toezien dat uiterlijk vanaf 1 juli 2000 alle geregistreerde paardachtigen en alle als fok- en gebruiksdier gehouden paardachtigen bij elke verplaatsing vergezeld gaan van bovenbedoeld identificatiedocument. Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

De beschikkingen 93/623/EEG en 2000/68/EG verplichten de lidstaten er niet toe de Commissie ervan in kennis te stellen welke wettelijke bepalingen zij hebben ingevoerd om aan de bepalingen van die beschikkingen te voldoen. Tot dusverre heeft de Commissie nog geen klachten ontvangen over het niet uitvoeren van die beschikkingen in de lidstaten.

---

(1)  PB L 224 van 18.8.1990.

(2)  PB L 298 van 3.12.1993.

(3)  PB L 23 van 28.1.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/617 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/617

---

(2004/C 84 E/0692)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0540/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Financiële Vooruitzichten na 2006

Gelet op het voorstel van de Europese Commissie inzake de Financiële Vooruitzichten voor de periode 2007-2013, wilde ik het volgende vragen:

| — | Wat is de indicatieve of de voorziene verdeling van de betalingsverplichtingen per lidstaat en per jaar voor categorie 1A (concurrentie) en 1B (cohesie), exclusief het Solidariteitsfonds? Wat is de verdeling van het totaal van de jaarlijkse betalingsverplichtingen, exclusief het Solidariteitsfonds en het Europees Ontwikkeling sfonds? |
| --- | --- |

—

Wat is de indicatieve of de voorziene verdeling van de betalingsverplichtingen per lidstaat en per jaar voor categorie 1A (concurrentie) en 1B (cohesie), exclusief het Solidariteitsfonds? Wat is de verdeling van het totaal van de jaarlijkse betalingsverplichtingen, exclusief het Solidariteitsfonds en het Europees Ontwikkeling sfonds?

| — | Wat is het kader van de Financiële Vooruitzichten voor de periode 2007-2013 voor de huidige 15 EU-lidstaten? |
| --- | --- |

—

Wat is het kader van de Financiële Vooruitzichten voor de periode 2007-2013 voor de huidige 15 EU-lidstaten?

| — | Hoe ziet de evolutie van de Structuurfondsen eruit, in procent van het BNP of van het communautaire BNI, tossen 1988 en 2003? Wat zijn de vooruitzichten voor 2004, 2005 en 2006? |
| --- | --- |

—

Hoe ziet de evolutie van de Structuurfondsen eruit, in procent van het BNP of van het communautaire BNI, tossen 1988 en 2003? Wat zijn de vooruitzichten voor 2004, 2005 en 2006?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(16 maart 2004)

| 1. | Het voorgestelde maximum van de uitgaven onder rubriek 1A kan niet per lidstaat worden uitgesplitst. Het aandeel van elk programma in rubriek 1A zal pas later worden vastgesteld. Hierbij zal het in elk geval gaan om een totaalbedrag per programma, en niet om een totaalbedrag per land.
  De bedragen voor het Solidareitsfonds komen overeen met 1 miljard euro per jaar in lopende prijzen. Aangezien de tabel in de mededeling van de Commissie is opgesteld in constante prijzen van 2004, gaat het om de volgende bedragen:






  (ín miljoen euro) |
| --- | --- |
| jaar | bedrag |
| 2007 | 942 |
| 2008 | 924 |
| 2009 | 906 |
| 2010 | 888 |
| 2011 | 871 |
| 2012 | 853 |
| 2013 | 837 |

1.

Het voorgestelde maximum van de uitgaven onder rubriek 1A kan niet per lidstaat worden uitgesplitst. Het aandeel van elk programma in rubriek 1A zal pas later worden vastgesteld. Hierbij zal het in elk geval gaan om een totaalbedrag per programma, en niet om een totaalbedrag per land.

De bedragen voor het Solidareitsfonds komen overeen met 1 miljard euro per jaar in lopende prijzen. Aangezien de tabel in de mededeling van de Commissie is opgesteld in constante prijzen van 2004, gaat het om de volgende bedragen:

(ín miljoen euro)

jaar

bedrag

2007

942

2008

924

2009

906

2010

888

2011

871

2012

853

2013

837

Later zal worden onderhandeld en een beslissing worden genomen over de bedragen voor het Europees Ontwikkelingsfonds.

| 2. | Aangezien voor de meerderheid van de programma's alleen totaalbedragen zijn vastgesteld en geen totaalbedragen per land, kan het aandeel van de EU-15 in de tabel van de financiële vooruitzichten niet worden berekend.
  De gevraagde cijfergegevens worden rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden. |
| --- | --- |

2.

Aangezien voor de meerderheid van de programma's alleen totaalbedragen zijn vastgesteld en geen totaalbedragen per land, kan het aandeel van de EU-15 in de tabel van de financiële vooruitzichten niet worden berekend.

De gevraagde cijfergegevens worden rechtstreeks aan het geachte parlementslid en het secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/618 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/618

---

(2004/C 84 E/0693)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0543/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: De afnemende bijdrage van EU-gelden aan het overleven van kleine boeren bij lage consumentenprijzen en lage wereldmarktprijzen

| 1. | Heeft het bestaan van het gemeenschappelijk landbouwbeleid naar het oordeel van de Commissie er in de voorafgaande decennia toe bijgedragen dat het midden- en kleinbedrijf in akkerbouw en veeteelt ondanks relatief lage consumentenprijzen voor hun producten en dalende prijzen op de wereldmarkt met financiële steun uit Gemeenschapsmiddelen in staat bleef om een aanvaardbaar inkomen te verwerven en daarmee de continuïteit van de productie te waarborgen? |
| --- | --- |

1.

Heeft het bestaan van het gemeenschappelijk landbouwbeleid naar het oordeel van de Commissie er in de voorafgaande decennia toe bijgedragen dat het midden- en kleinbedrijf in akkerbouw en veeteelt ondanks relatief lage consumentenprijzen voor hun producten en dalende prijzen op de wereldmarkt met financiële steun uit Gemeenschapsmiddelen in staat bleef om een aanvaardbaar inkomen te verwerven en daarmee de continuïteit van de productie te waarborgen?

| 2. | Kan de Commissie naar aanleiding van de recente studie van de ontwikkelingsorganisatie Oxfam bevestigen dat de huidige geldstromen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid steeds minder blijken te functioneren als een garantie voor het overleven van kleine boeren en voor een groot deel terechtkomt bij grote bedrijven en grootgrondbezitters? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie naar aanleiding van de recente studie van de ontwikkelingsorganisatie Oxfam bevestigen dat de huidige geldstromen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid steeds minder blijken te functioneren als een garantie voor het overleven van kleine boeren en voor een groot deel terechtkomt bij grote bedrijven en grootgrondbezitters?

| 3. | Wanneer heeft de in vraag 2 bedoelde omslag plaatsgevonden? Was dit het geval na toetreding van nieuwe lidstaten met grotere verschillen in de omvang van het grondbezit dan het geval was bij de oorspronkelijke zes lidstaten van de Europese Gemeenschappen? |
| --- | --- |

3.

Wanneer heeft de in vraag 2 bedoelde omslag plaatsgevonden? Was dit het geval na toetreding van nieuwe lidstaten met grotere verschillen in de omvang van het grondbezit dan het geval was bij de oorspronkelijke zes lidstaten van de Europese Gemeenschappen?

| 4. | In hoeverre heeft de huidige financieringsmethode bevorderd dat na eerdere schaalvergrotingen in de periode 1995-2002 het aantal binnen de huidige 15 lidstaten bestaande bedrijven verder verminderde met 15,7 %? Waarom heeft deze financieringsmethode die ontwikkeling niet kunnen verhinderen? |
| --- | --- |

4.

In hoeverre heeft de huidige financieringsmethode bevorderd dat na eerdere schaalvergrotingen in de periode 1995-2002 het aantal binnen de huidige 15 lidstaten bestaande bedrijven verder verminderde met 15,7 %? Waarom heeft deze financieringsmethode die ontwikkeling niet kunnen verhinderen?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 april 2004)

| 1. | In de afgelopen decennia hebben de instrumenten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid een geleidelijke ontwikkeling doorgemaakt. Aanvankelijk werden producten ondersteund door hoge interne prijzen te handhaven en een grote mate van bescherming aan de grenzen te bieden.
  Bij de hervorming van 1992 zijn de prijzen van de producten geleidelijk verlaagd. Om de hieruit voortvloeiende inkomensdaling van de landbouwers te compenseren, werd rechtstreekse steun aan de producenten toegekend.
  Deze rechtstreekse steun stond in verhouding tot het aantal gehouden dieren en tot de verbouwde oppervlakte en was dus onrechtstreeks gekoppeld aan de productie.
  Dit laatste is grondig gewijzigd door de in juni 2003 goedgekeurde hervorming, waarbij de rechtstreekse steun werd ontkoppeld. De inkomenssteun staat voortaan los van het productievolume van het bedrijf.
  Parallel aan deze ontwikkeling is ook geleidelijk een structureel plattelandsontwikkelingsbeleid tot stand gebracht, dat tot doel heeft de modernisering van de Europese landbouw te steunen, niet-commerciële activiteiten van landbouwers, zoals milieubescherming, te belonen, en inkomenssteun te bieden aan bedrijven in gebieden met natuurlijke handicaps. Tijdens de volledige duur van dit proces heeft de Commissie aandacht gehad voor de kleine en middelgrote landbouwbedrijven, die een belangrijk onderdeel vormen van het Europese plattelandsweefsel. De Commissie kan dan ook bevestigen dat de ontwikkeling van de steunmaatregelen een gunstige invloed heeft gehad op het inkomen van talrijke kleine en middelgrote landbouwbedrijven. |
| --- | --- |

1.

In de afgelopen decennia hebben de instrumenten van het gemeenschappelijk landbouwbeleid een geleidelijke ontwikkeling doorgemaakt. Aanvankelijk werden producten ondersteund door hoge interne prijzen te handhaven en een grote mate van bescherming aan de grenzen te bieden.

Bij de hervorming van 1992 zijn de prijzen van de producten geleidelijk verlaagd. Om de hieruit voortvloeiende inkomensdaling van de landbouwers te compenseren, werd rechtstreekse steun aan de producenten toegekend.

Deze rechtstreekse steun stond in verhouding tot het aantal gehouden dieren en tot de verbouwde oppervlakte en was dus onrechtstreeks gekoppeld aan de productie.

Dit laatste is grondig gewijzigd door de in juni 2003 goedgekeurde hervorming, waarbij de rechtstreekse steun werd ontkoppeld. De inkomenssteun staat voortaan los van het productievolume van het bedrijf.

Parallel aan deze ontwikkeling is ook geleidelijk een structureel plattelandsontwikkelingsbeleid tot stand gebracht, dat tot doel heeft de modernisering van de Europese landbouw te steunen, niet-commerciële activiteiten van landbouwers, zoals milieubescherming, te belonen, en inkomenssteun te bieden aan bedrijven in gebieden met natuurlijke handicaps. Tijdens de volledige duur van dit proces heeft de Commissie aandacht gehad voor de kleine en middelgrote landbouwbedrijven, die een belangrijk onderdeel vormen van het Europese plattelandsweefsel. De Commissie kan dan ook bevestigen dat de ontwikkeling van de steunmaatregelen een gunstige invloed heeft gehad op het inkomen van talrijke kleine en middelgrote landbouwbedrijven.

| 2. | Zoals reeds gezegd, was de steun van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid gekoppeld aan geproduceerde hoeveelheden en aan oppervlakten en gehouden dieren. De grote bedrijven die in bepaalde lidstaten aanwezig waren, om structurele redenen die teruggaan tot vóór het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, hebben daardoor inderdaad een groot deel van de steun gekregen. Zoals blijkt uit de cijfers die op vraag van het Parlement (1) door de Commissie zijn gepubliceerd, is sinds de hervorming van 1992 de steun enigszins herverdeeld ten gunste van de kleine en middelgrote landbouwbedrijven. Deze ontwikkeling heeft zich echter niet op grote schaal voorgedaan omdat slechts twee lidstaten het „modulatiemechanisme” hebben ingevoerd. De invoering van dit mechanisme, waarbij op de directe steun een heffing wordt betaald die vervolgens wordt overgedragen naar maatregelen voor plattelandsontwikkeling, was tot nu toe facultatief. In het kader van de in 2003 goedgekeurde hervorming heeft de Commissie voorgesteld het modulatiemechanisme verplicht te stellen. De Raad heeft dit voorstel goedgekeurd. De overdracht zal 3 % bedragen vanaf 2005 en stijgen tot 5 % in 2007. Dit mechanisme houdt echter geen verlaging in van de directe steun voor bedrijven die minder dan 5 000 EUR per jaar ontvangen. |
| --- | --- |

2.

Zoals reeds gezegd, was de steun van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid gekoppeld aan geproduceerde hoeveelheden en aan oppervlakten en gehouden dieren. De grote bedrijven die in bepaalde lidstaten aanwezig waren, om structurele redenen die teruggaan tot vóór het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, hebben daardoor inderdaad een groot deel van de steun gekregen. Zoals blijkt uit de cijfers die op vraag van het Parlement (1) door de Commissie zijn gepubliceerd, is sinds de hervorming van 1992 de steun enigszins herverdeeld ten gunste van de kleine en middelgrote landbouwbedrijven. Deze ontwikkeling heeft zich echter niet op grote schaal voorgedaan omdat slechts twee lidstaten het „modulatiemechanisme” hebben ingevoerd. De invoering van dit mechanisme, waarbij op de directe steun een heffing wordt betaald die vervolgens wordt overgedragen naar maatregelen voor plattelandsontwikkeling, was tot nu toe facultatief. In het kader van de in 2003 goedgekeurde hervorming heeft de Commissie voorgesteld het modulatiemechanisme verplicht te stellen. De Raad heeft dit voorstel goedgekeurd. De overdracht zal 3 % bedragen vanaf 2005 en stijgen tot 5 % in 2007. Dit mechanisme houdt echter geen verlaging in van de directe steun voor bedrijven die minder dan 5 000 EUR per jaar ontvangen.

| 3. | Ook in de oorspronkelijke zes lidstaten (bijvoorbeeld in Italië) waren er verschillen in de omvang van de bedrijven en waren al grote structuren aanwezig. Dit was ook het geval in sommige lidstaten die tijdens een van de latere uitbreidingen tot de Unie zijn toegetreden (de Oost-Duitse bondsstaten, Spanje, het Verenigd Koninkrijk) en in sommige nieuwe lidstaten die een centraal beheerd economisch systeem gekend hebben. Dat is trouwens de reden waarom al van in de jaren 70 een structureel beleid ter ondersteuning van de herstructurering en modernisering van de landbouwbedrijven wordt gevoerd. |
| --- | --- |

3.

Ook in de oorspronkelijke zes lidstaten (bijvoorbeeld in Italië) waren er verschillen in de omvang van de bedrijven en waren al grote structuren aanwezig. Dit was ook het geval in sommige lidstaten die tijdens een van de latere uitbreidingen tot de Unie zijn toegetreden (de Oost-Duitse bondsstaten, Spanje, het Verenigd Koninkrijk) en in sommige nieuwe lidstaten die een centraal beheerd economisch systeem gekend hebben. Dat is trouwens de reden waarom al van in de jaren 70 een structureel beleid ter ondersteuning van de herstructurering en modernisering van de landbouwbedrijven wordt gevoerd.

| 4. | De daling van het aantal landbouwbedrijven in de EU is het gevolg van diverse factoren, waaronder de productiviteitsstijging in de landbouw en de daarmee gepaard gaande uitbreiding van de bedrijven, de verstedelijking en de veranderende arbeidsmarktomstandigheden in geavanceerde economieën.
  Er zij overigens op gewezen dat de snelheid waarmee het aantal landbouwbedrijven afneemt en de daling van de werkgelegenheid in de landbouw grotendeels los staan van de ontwikkeling van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Het doel van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid is tot duurzame, d.w.z. concurrerende, economisch leefbare en milieubewuste landbouw te komen door een verbetering van de structuren tegen een sociaal aanvaardbare kostprijs. |
| --- | --- |

4.

De daling van het aantal landbouwbedrijven in de EU is het gevolg van diverse factoren, waaronder de productiviteitsstijging in de landbouw en de daarmee gepaard gaande uitbreiding van de bedrijven, de verstedelijking en de veranderende arbeidsmarktomstandigheden in geavanceerde economieën.

Er zij overigens op gewezen dat de snelheid waarmee het aantal landbouwbedrijven afneemt en de daling van de werkgelegenheid in de landbouw grotendeels los staan van de ontwikkeling van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Het doel van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid is tot duurzame, d.w.z. concurrerende, economisch leefbare en milieubewuste landbouw te komen door een verbetering van de structuren tegen een sociaal aanvaardbare kostprijs.

---

(1)  http://europa.eu.int/rapid/start/cgi/guesten.ksh?p_action.gettxt=gt&doc=MEMO/02/198|0|RAPID&lg=EN&display=

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/620 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/620

---

(2004/C 84 E/0694)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0544/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Gemeenschappelijk Landbouwbeleid: Nagestreefde wijziging in verdeelsleutels tussen groot- en kleinbedrijf, een plafond in de steun per bedrijf en beperking van nadelen voor derde landen

| 1. | Wat zijn de verwachtingen van de Commissie voor de continuïteit of wijziging van de verdeelsleutel tussen grootbedrijf en kleinbedrijf na de daadwerkelijke doorvoering van de door haar voorgestelde hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid? Welke effecten streeft zij in dit opzicht na? |
| --- | --- |

1.

Wat zijn de verwachtingen van de Commissie voor de continuïteit of wijziging van de verdeelsleutel tussen grootbedrijf en kleinbedrijf na de daadwerkelijke doorvoering van de door haar voorgestelde hervormingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid? Welke effecten streeft zij in dit opzicht na?

| 2. | Acht de Commissie naast de door haar reeds voorgestelde wijzigingen aanvullende maatregelen nodig om een verdere trek van personen van het platteland naar verstedelijkte gebieden, en daarmee uiteindelijk ook daling van de agrarische productie voor de binnenmarkt in de EU, tegen te gaan? |
| --- | --- |

2.

Acht de Commissie naast de door haar reeds voorgestelde wijzigingen aanvullende maatregelen nodig om een verdere trek van personen van het platteland naar verstedelijkte gebieden, en daarmee uiteindelijk ook daling van de agrarische productie voor de binnenmarkt in de EU, tegen te gaan?

| 3. | Is de Commissie bereid om een model van subsidieverstrekking te bewerkstelligen waarbij de belangen van kleinschalige agrarische producenten beter gewaarborgd worden dan tot nu toe het geval is, bij voorbeeld door het stellen van een maximumgrens van bijvoorbeeld EUR 30 000 aan de financiële steun voor een agrarisch bedrijf? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid om een model van subsidieverstrekking te bewerkstelligen waarbij de belangen van kleinschalige agrarische producenten beter gewaarborgd worden dan tot nu toe het geval is, bij voorbeeld door het stellen van een maximumgrens van bijvoorbeeld EUR 30 000 aan de financiële steun voor een agrarisch bedrijf?

| 4. | Is de Commissie bereid om eveneens de effecten op de kleine boeren in andere delen van de wereld, met name hun onzekerheid over de voorziening van voedsel en industriële grondstoffen voor de binnenlandse markt in de derde wereld als gevolg van verstorende relatief goedkope importen van agrarische overschotten vanuit EU-lidstaten, te betrekken bij haar afwegingen met betrekking tot de uiteindelijke vormgeving van de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid om eveneens de effecten op de kleine boeren in andere delen van de wereld, met name hun onzekerheid over de voorziening van voedsel en industriële grondstoffen voor de binnenlandse markt in de derde wereld als gevolg van verstorende relatief goedkope importen van agrarische overschotten vanuit EU-lidstaten, te betrekken bij haar afwegingen met betrekking tot de uiteindelijke vormgeving van de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 april 2004)

| 1. | Het nieuwe systeem van rechtstreekse betalingen dat wordt ingevoerd in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), zal in principe de verdeling van de rechtstreekse steun tussen landbouwbedrijven niet veranderen, aangezien een en ander op historische referenties is gebaseerd. Rekening houdend met de invoering van de rechtstreekse betalingen in de zuivelsector en de mogelijkheid die de lidstaten wordt aangeboden om de bedrijfstoeslag te regionaliseren, kan echter een herverdeling van de betalingen tussen de landbouwers binnen eenzelfde regio plaatsvinden. Bovendien zal de modulatie van de rechtstreekse betalingen duidelijk in het voordeel uitvallen van de kleinere landbouwbedrijven aangezien voor de eerste EUR 5 000 de modulatie niet wordt toegepast.
  In haar mededeling van juli 2002 (1) stelde de Commissie voor rechtstreekse betalingen te moduleren tot ten hoogste 20 %, de vrijstelling te verhogen op basis van het aantal arbeidsjaareenheden en een maximumbedrag voor rechtstreekse betalingen in te voeren van EUR 300 000 per landbouwbedrijf. Dit zou een sterker herverdelingseffect hebben teweeggebracht maar dit voorstel vond geen steun bij een meerderheid van de lidstaten. |
| --- | --- |

1.

Het nieuwe systeem van rechtstreekse betalingen dat wordt ingevoerd in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB), zal in principe de verdeling van de rechtstreekse steun tussen landbouwbedrijven niet veranderen, aangezien een en ander op historische referenties is gebaseerd. Rekening houdend met de invoering van de rechtstreekse betalingen in de zuivelsector en de mogelijkheid die de lidstaten wordt aangeboden om de bedrijfstoeslag te regionaliseren, kan echter een herverdeling van de betalingen tussen de landbouwers binnen eenzelfde regio plaatsvinden. Bovendien zal de modulatie van de rechtstreekse betalingen duidelijk in het voordeel uitvallen van de kleinere landbouwbedrijven aangezien voor de eerste EUR 5 000 de modulatie niet wordt toegepast.

In haar mededeling van juli 2002 (1) stelde de Commissie voor rechtstreekse betalingen te moduleren tot ten hoogste 20 %, de vrijstelling te verhogen op basis van het aantal arbeidsjaareenheden en een maximumbedrag voor rechtstreekse betalingen in te voeren van EUR 300 000 per landbouwbedrijf. Dit zou een sterker herverdelingseffect hebben teweeggebracht maar dit voorstel vond geen steun bij een meerderheid van de lidstaten.

| 2. | Een belangrijke element van de door de Raad in 2003 vastgestelde hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid was de versterking van het beleid voor plattelandsontwikkeling ten behoeve van plattelandsgebieden door middelen van de eerste naar de tweede pijler over te dragen. De meer doelgerichte steun in het kader van de tweede pijler levert ongetwijfeld voordelen op voor de plattelandsgebieden met een negatief migratiesaldo. Uit effectbeoordelingen van de Commissie blijkt echter dat het algemene niveau van de EU-productie niet zal worden ontwricht door de verdere extensivering van de landbouwproductie. |
| --- | --- |

2.

Een belangrijke element van de door de Raad in 2003 vastgestelde hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid was de versterking van het beleid voor plattelandsontwikkeling ten behoeve van plattelandsgebieden door middelen van de eerste naar de tweede pijler over te dragen. De meer doelgerichte steun in het kader van de tweede pijler levert ongetwijfeld voordelen op voor de plattelandsgebieden met een negatief migratiesaldo. Uit effectbeoordelingen van de Commissie blijkt echter dat het algemene niveau van de EU-productie niet zal worden ontwricht door de verdere extensivering van de landbouwproductie.

| 3. | In haar mededeling van juli 2002 stelde de Commissie een modulatie van de rechtstreekse betalingen tot maximaal 20 % voor, een hogere vrijstelling en een maximumbedrag van EUR 300 000 per landbouwbedrijf voor de rechtstreekse betalingen. Deze bepalingen en met name het voorgestelde maximumbedrag waren niet in het pakket inzake de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid opgenomen. Voorlopig is de Commissie niet voornemens een voorstel in te dienen om het stelsel van rechtstreekse betalingen op dit punt te wijzigen. |
| --- | --- |

3.

In haar mededeling van juli 2002 stelde de Commissie een modulatie van de rechtstreekse betalingen tot maximaal 20 % voor, een hogere vrijstelling en een maximumbedrag van EUR 300 000 per landbouwbedrijf voor de rechtstreekse betalingen. Deze bepalingen en met name het voorgestelde maximumbedrag waren niet in het pakket inzake de hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid opgenomen. Voorlopig is de Commissie niet voornemens een voorstel in te dienen om het stelsel van rechtstreekse betalingen op dit punt te wijzigen.

| 4. | Het lijdt geen twijfel dat het hervormingsproces van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid dat in 1992 in gang werd gezet, de wereldhandel ten goede komt en nieuwe mogelijkheden voor ontwikkelingslanden biedt. De situatie en de problemen van ontwikkelingslanden verschillen echter van land tot land. De hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid kan dan ook een verschillende uitwerking hebben in de verschillende ontwikkelingslanden. Teneinde vooral de minst ontwikkelde landen te ondersteunen heeft de EU een breed gamma van uitermate preferentiële concessies voorgesteld, zowel op handelsgebied als met betrekking tot ontwikkelingszaken in het algemeen. De Commissie is immers de grootste importeur ter wereld van landbouwproducten uit ontwikkelingslanden en levert op wereldvlak de belangrijkste bijdrage aan de financiering van ontwikkeling en samenwerking. Deze maatregelen hebben onder meer ten doel de infrastructuur, de instellingen en het onderwijs te versterken. Wanneer noodhulp moet worden verleend, respecteert de EU strikt de internationale regeling voor een constructief gebruik van voedselhulp. |
| --- | --- |

4.

Het lijdt geen twijfel dat het hervormingsproces van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid dat in 1992 in gang werd gezet, de wereldhandel ten goede komt en nieuwe mogelijkheden voor ontwikkelingslanden biedt. De situatie en de problemen van ontwikkelingslanden verschillen echter van land tot land. De hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid kan dan ook een verschillende uitwerking hebben in de verschillende ontwikkelingslanden. Teneinde vooral de minst ontwikkelde landen te ondersteunen heeft de EU een breed gamma van uitermate preferentiële concessies voorgesteld, zowel op handelsgebied als met betrekking tot ontwikkelingszaken in het algemeen. De Commissie is immers de grootste importeur ter wereld van landbouwproducten uit ontwikkelingslanden en levert op wereldvlak de belangrijkste bijdrage aan de financiering van ontwikkeling en samenwerking. Deze maatregelen hebben onder meer ten doel de infrastructuur, de instellingen en het onderwijs te versterken. Wanneer noodhulp moet worden verleend, respecteert de EU strikt de internationale regeling voor een constructief gebruik van voedselhulp.

---

(1)  COM(2002) 394 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/621 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/621

---

(2004/C 84 E/0695)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0546/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Betrokkenheid van de EU bij een ontwikkelingsproject in de Mexicaanse deelstaat Chiapas dat aanleiding geeft tot hervatting van oorlogshandelingen

| 1. | Is het de Commissie bekend dat volgens de Mexicaanse krant „La Jornada” van 3 februari 2004 vijf maatschappelijke organisaties in de zuidoostelijke deelstaat Chiapas van oordeel zijn dat de Europese Unie betroken is bij een op 19 of 22 januari uitgevoerde aanval op het door de zapatistische beweging beheerste en door de Chol-stam bewoonde dorp Nuevo San Rafael in het afgelegen uit oerwoud bestaande natuurreservaat Montes Azules, waarbij 23 huizen in brand werden gestoken, de bewoners zijn gevlucht, het dorp permanent door soldaten van de buitenwereld is afgesloten en de grond wordt teruggegeven aan de vroegere grootgrondbezitters ten behoeve van het kunnen kappen van het oerwoud? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat volgens de Mexicaanse krant „La Jornada” van 3 februari 2004 vijf maatschappelijke organisaties in de zuidoostelijke deelstaat Chiapas van oordeel zijn dat de Europese Unie betroken is bij een op 19 of 22 januari uitgevoerde aanval op het door de zapatistische beweging beheerste en door de Chol-stam bewoonde dorp Nuevo San Rafael in het afgelegen uit oerwoud bestaande natuurreservaat Montes Azules, waarbij 23 huizen in brand werden gestoken, de bewoners zijn gevlucht, het dorp permanent door soldaten van de buitenwereld is afgesloten en de grond wordt teruggegeven aan de vroegere grootgrondbezitters ten behoeve van het kunnen kappen van het oerwoud?

| 2. | Betekent deze aanval dat er een eind komt aan het staakt-het-vuren tussen de gewapende opstandige inheemse beweging EZLN en het regeringsleger? |
| --- | --- |

2.

Betekent deze aanval dat er een eind komt aan het staakt-het-vuren tussen de gewapende opstandige inheemse beweging EZLN en het regeringsleger?

| 3. | Is deze aanval bevorderd doordat de EU een ontwikkelingsproject ten bedrage van EUR 15 miljoen heeft afgesloten met gouverneur Pablo Salazar, mogelijk mede in het kader van Plan Puebla Panama dat grote infrastructurele projecten in Midden-Amerika van Panama tot en met negen arme deelstaten van Mexico omvat, waarbij de inheemse Indiaanse bevolking moet wijken voor nieuwkomers en voor nieuwe bestemmingen van de grond of tenminste de in de praktijk bestaande autonomie verliest? |
| --- | --- |

3.

Is deze aanval bevorderd doordat de EU een ontwikkelingsproject ten bedrage van EUR 15 miljoen heeft afgesloten met gouverneur Pablo Salazar, mogelijk mede in het kader van Plan Puebla Panama dat grote infrastructurele projecten in Midden-Amerika van Panama tot en met negen arme deelstaten van Mexico omvat, waarbij de inheemse Indiaanse bevolking moet wijken voor nieuwkomers en voor nieuwe bestemmingen van de grond of tenminste de in de praktijk bestaande autonomie verliest?

| 4. | Is de Commissie in het geval van onbedoelde betrokkenheid van de EU bij de aanleiding van dit gewapende conflict bereid om al het nodige te doen om iedere reden voor angst bij de bevolking en voor een hervatting van de vijandelijkheden weg te nemen? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie in het geval van onbedoelde betrokkenheid van de EU bij de aanleiding van dit gewapende conflict bereid om al het nodige te doen om iedere reden voor angst bij de bevolking en voor een hervatting van de vijandelijkheden weg te nemen?

Bronnen:

| — | Indymedia Chiapas (http://chiapas.mediosindependientes.org/) |
| --- | --- |

—

Indymedia Chiapas (http://chiapas.mediosindependientes.org/)

| — | http://chiapas.mediosindependientes.org/display.php 3?article_id=107209 |
| --- | --- |

—

http://chiapas.mediosindependientes.org/display.php 3?article_id=107209

| — | http://www.noticias.nl/globalisering_artikel.php?id=244) |
| --- | --- |

—

http://www.noticias.nl/globalisering_artikel.php?id=244)

| — | http://www.proceso.com.mx/noticia.html?nid=21506&cat=l |
| --- | --- |

—

http://www.proceso.com.mx/noticia.html?nid=21506&cat=l

| — | http://www.globalinfo.nl/article/articleview/312/1/2/ |
| --- | --- |

—

http://www.globalinfo.nl/article/articleview/312/1/2/

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 maart 2004)

Artikel 1 van de Overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking tussen de EU en Mexico luidt: „De eerbiediging van de democratische beginselen en de fundamentele mensenrechten, zoals die zijn opgenomen in de Universele Verklaring van de rechten van de mens, vormt de grondslag voor het binnenlands en buitenlands beleid van de partijen en is een essentieel onderdeel van deze Overeenkomst”. De Commissie ziet er te allen tijde op toe dat haar activiteiten in overeenstemming zijn met dit artikel.

Onlangs ondertekende de Commissie met Mexico een financieringsovereenkomst voor een project gericht op de „Geïntegreerde en duurzame sociale ontwikkeling in Chiapas, Mexico”. Met de tenuitvoerlegging van dit project is nog niet begonnen; verwacht wordt dat het de komende maanden van start zal gaan. De bijdrage van de Gemeenschap bedraagt 15 miljoen euro, Mexico draagt zelf 16 miljoen euro bij.

De begunstigden van het project zijn de 155 000 inwoners van 16 microregio's rond (niet in) de beschermde gebieden van het Lacandona-woud. Deze hoofdzakelijk inheemse plattelandsbevolking kent één van de hoogste niveaus van armoede en marginalisering in Chiapas.

Het project werd uitgewerkt met behulp van bijdragen en deelname van de plaatselijke belanghebbenden, die betrokken zullen blijven bij de verdere planning en uitvoering van het project, in het bijzonder via de microregionale raden (Consejos microregionales) die de plaatselijke gemeenschappen vertegenwoordigen.

Het project maakt geen deel uit van het Plan Puebla Panama (PPP). Naar verluidt hebben sommige plaatselijke gemeenschappen en overheden in het zuidelijk deel van het zuidoosten van Mexico kritiek geuit op het PPP omdat het een van bovenaf opgelegd initiatief zou zijn waarbij de plaatselijke belanghebbenden onvoldoende worden geraadpleegd.

Antwoorden op de specifieke vragen:

| 1. | De Commissie is op de hoogte van de betreffende persverslagen en is van oordeel dat er geen enkele grond bestaat voor de suggestie van EU-betrokkenheid bij gewelddadigheden in Chiapas of elders. |
| --- | --- |

1.

De Commissie is op de hoogte van de betreffende persverslagen en is van oordeel dat er geen enkele grond bestaat voor de suggestie van EU-betrokkenheid bij gewelddadigheden in Chiapas of elders.

| 2. | Het is niet aan de Commissie om te beoordelen of het staakt-het-vuren tussen de EZLN en de regering voorbij is. Het is echter haar indruk dat het onjuist zou zijn om op basis van genoemde verslagen een algemene conclusie te trekken over de stand van zaken van het staakt-het-vuren. |
| --- | --- |

2.

Het is niet aan de Commissie om te beoordelen of het staakt-het-vuren tussen de EZLN en de regering voorbij is. Het is echter haar indruk dat het onjuist zou zijn om op basis van genoemde verslagen een algemene conclusie te trekken over de stand van zaken van het staakt-het-vuren.

| 3. | Nee. Er is volstrekt geen bewijs waaruit zou blijken dat de gemelde aanval werd aangemoedigd door de ondertekening van de financieringsovereenkomst voor dit project. |
| --- | --- |

3.

Nee. Er is volstrekt geen bewijs waaruit zou blijken dat de gemelde aanval werd aangemoedigd door de ondertekening van de financieringsovereenkomst voor dit project.

| 4. | De Commissie is opzettelijk noch onopzettelijk betrokken geraakt bij de gebeurtenissen die hebben geleid tot de gemelde aanval. |
| --- | --- |

4.

De Commissie is opzettelijk noch onopzettelijk betrokken geraakt bij de gebeurtenissen die hebben geleid tot de gemelde aanval.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/623 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/623

---

(2004/C 84 E/0696)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0547/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Voortzetting van een belasting in Duitsland die op grond van een EU-richtlijn in 2004 niet meer zou kunnen bestaan en de besteding van de opbrengst

| 1. | Is het de Commissie bekend dat ondernemingen in Duitsland erover klagen dat zij een bronbelasting op licenties uit het buitenland moeten blijven betalen waarvan met ingang van 1 januari 2004 op grond van een richtlijn van de EU met elkaar verbonden ondernemingen binnen de EU zouden worden vrijgesteld? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat ondernemingen in Duitsland erover klagen dat zij een bronbelasting op licenties uit het buitenland moeten blijven betalen waarvan met ingang van 1 januari 2004 op grond van een richtlijn van de EU met elkaar verbonden ondernemingen binnen de EU zouden worden vrijgesteld?

| 2. | Betrekt de Commissie bij door haar voorgestelde maatregelen de overweging dat de lidstaten over een voldoende hoog belastingniveau moeten beschikken als zij hun verplichtingen ten opzichte van hun inwoners en het behoud van hun leefmilieu willen vervullen en tevens moeten afdragen aan de EU en voldoen aan de beperkende criteria van het Stabiliteitspact? |
| --- | --- |

2.

Betrekt de Commissie bij door haar voorgestelde maatregelen de overweging dat de lidstaten over een voldoende hoog belastingniveau moeten beschikken als zij hun verplichtingen ten opzichte van hun inwoners en het behoud van hun leefmilieu willen vervullen en tevens moeten afdragen aan de EU en voldoen aan de beperkende criteria van het Stabiliteitspact?

| 3. | Wat was in de afgelopen jaren de jaarlijkse opbrengst van deze belasting in Duitsland, die in het geval van een federale wetswijziging in 2004 aan bedrijven ten goede zou zijn gekomen? |
| --- | --- |

3.

Wat was in de afgelopen jaren de jaarlijkse opbrengst van deze belasting in Duitsland, die in het geval van een federale wetswijziging in 2004 aan bedrijven ten goede zou zijn gekomen?

| 4. | Is de Duitse regering gerechtigd om het door niet tijdige aanpassing van de nationale wetgeving verkregen belastingvoordeel te behouden en bij voorbeeld in te zetten voor matiging van de door haar voorgestelde hervormingen op sociaal, financieel en economisch gebied of voor het in 2004 minder dan verwacht in strijd handelen met het Stabiliteitspact? |
| --- | --- |

4.

Is de Duitse regering gerechtigd om het door niet tijdige aanpassing van de nationale wetgeving verkregen belastingvoordeel te behouden en bij voorbeeld in te zetten voor matiging van de door haar voorgestelde hervormingen op sociaal, financieel en economisch gebied of voor het in 2004 minder dan verwacht in strijd handelen met het Stabiliteitspact?

| 5. | Indien vraag 4 bevestigend wordt beantwoord, gaat hiervan dan precedentwerking uit op andere lidstaten die hun nationale wetgeving wel tijdig hebben herzien maar door het opschorten van de ingangsdatum in 2004 alsnog over een voor hen wenselijke bron van inkomsten kunnen beschikken?? |
| --- | --- |

5.

Indien vraag 4 bevestigend wordt beantwoord, gaat hiervan dan precedentwerking uit op andere lidstaten die hun nationale wetgeving wel tijdig hebben herzien maar door het opschorten van de ingangsdatum in 2004 alsnog over een voor hen wenselijke bron van inkomsten kunnen beschikken??

Bron: „Financial Times Deutschland/Kompakt” d.d. 9.2.2004.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 maart 2004)

| 1. | De lidstaten dienden uiterlijk op 1 januari 2004 de wettelijke bepalingen voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2003/49/EG van de Raad van 3 juni 2003 (1), die ertoe strekt de bronbelasting op rente- of royaltybetalingen tussen verbonden ondernemingen af te schaffen, in werking te doen treden. Zij moeten de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht meedelen die zij met het oog op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn hebben vastgesteld. De Commissie heeft tot dusver van Duitsland geen dergelijke mededeling ontvangen. |
| --- | --- |

1.

De lidstaten dienden uiterlijk op 1 januari 2004 de wettelijke bepalingen voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2003/49/EG van de Raad van 3 juni 2003 (1), die ertoe strekt de bronbelasting op rente- of royaltybetalingen tussen verbonden ondernemingen af te schaffen, in werking te doen treden. Zij moeten de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht meedelen die zij met het oog op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn hebben vastgesteld. De Commissie heeft tot dusver van Duitsland geen dergelijke mededeling ontvangen.

| 2. | Budgettaire gevolgen worden tijdens de behandeling van de richtlijn, d.w.z. voordat zij is aangenomen, in overweging genomen. Als zij eenmaal is aangenomen, kan dit argument niet meer worden aangevoerd als reden voor het niet-uitvoeren van de richtlijn. |
| --- | --- |

2.

Budgettaire gevolgen worden tijdens de behandeling van de richtlijn, d.w.z. voordat zij is aangenomen, in overweging genomen. Als zij eenmaal is aangenomen, kan dit argument niet meer worden aangevoerd als reden voor het niet-uitvoeren van de richtlijn.

| 3. | De Commissie beschikt niet over de nadere informatie waarom zij heeft verzocht. |
| --- | --- |

3.

De Commissie beschikt niet over de nadere informatie waarom zij heeft verzocht.

| 4. | Ondernemingen zouden volgens nationale regels en procedures teruggaaf moeten kunnen verlangen van alle bronbelasting die de Duitse autoriteiten in strijd met de richtlijn hebben geheven. Alle inkomsten uit deze belasting die niet door de belastingbetalers worden betwist, vloeien naar de algemene begroting. |
| --- | --- |

4.

Ondernemingen zouden volgens nationale regels en procedures teruggaaf moeten kunnen verlangen van alle bronbelasting die de Duitse autoriteiten in strijd met de richtlijn hebben geheven. Alle inkomsten uit deze belasting die niet door de belastingbetalers worden betwist, vloeien naar de algemene begroting.

---

(1)  Richtlijn 2003/49/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende een gemeenschappelijke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty's tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten (PB L 157 van 26.6.2003).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/624 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/624

---

(2004/C 84 E/0697)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0549/04

van Baroness Sarah Ludford (ELDR) aan de Commissie

(19 februari 2004)

Betreft:   Gelijke behandeling in arbeid en beroep

Overtreden de EU-lidstaten of dienstverleners de Europese wettelijke bepalingen betreffende individuele vrijheid, gelijke behandeling ongeacht ras of religie, of de godsdienstvrijheid die opgenomen zijn in

| — | de Verdragen van de Europese Unie en/of Verdragen van de Europese Gemeenschap, in het bijzonder artikel 6 van het EU-Verdrag en artikel 13 van het EG-Verdrag |
| --- | --- |

—

de Verdragen van de Europese Unie en/of Verdragen van de Europese Gemeenschap, in het bijzonder artikel 6 van het EU-Verdrag en artikel 13 van het EG-Verdrag

| — | de richtlijn gelijke behandeling 2000/78/EG (1). |
| --- | --- |

—

de richtlijn gelijke behandeling 2000/78/EG (1).

| — | het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, in het bijzonder de artikelen 9 en 10 |
| --- | --- |

—

het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, in het bijzonder de artikelen 9 en 10

| — | het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder de artikelen 10 en 11 |
| --- | --- |

—

het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder de artikelen 10 en 11

als de regeringen een verbod instellen tegen het dragen van religieuze of culturele symbolen door studenten of werknemers zoals de Islamitische hijab (de hoofddoek), de Joodse kippa (het keppeltje), de tulband van de Sikhs of het Christelijke kruis of als dienstverleners mensen discrimineren wegens het dragen van dergelijke zaken?

Zo ja, welke actie overweegt de Commissie te ondernemen om de Europese wetgeving te doen naleven?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(6 april 2004)

De Commissie volgt de situatie en heeft de lidstaten gevraagd haar op de hoogte te stellen van de ontwikkelingen ter zake.

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 (2) verbiedt discriminatie op grond van leeftijd, handicap, godsdienst, overtuiging of seksuele geaardheid. De richtlijn is van toepassing op de toegang tot arbeid en beroepsopleiding, maar niet op gewoon basis- of secundair onderwijs of de levering van goederen en diensten. De lidstaten moesten de richtlijn uiterlijk op 2 december 2003 omzetten.

Of het verbod op het dragen van religieuze symbolen als onwettige discriminatie in de zin van Richtlijn 2000/78/EG moet worden beschouwd, hangt af van de concrete bepalingen van de desbetreffende wetgeving en de rechtvaardiging die de lidstaten in kwestie er overeenkomstig de richtlijn voor geven.

Artikel 4 van Richtlijn 2000/78/EG bepaalt echter dat een verschil in behandeling dat op een kenmerk in verband met de genoemde discriminatiegronden berust, geen discriminatie vormt indien „een dergelijk kenmerk, vanwege de aard van de betrokken specifieke beroepsactiviteiten of de context waarin deze worden uitgevoerd, een wezenlijke en bepalende beroepsvereiste vormt, mits het doel legitiem en het vereiste evenredig aan dat doel is”. Volgens artikel 2, lid 2, onder b) i), kan indirecte discriminatie ook gerechtvaardigd zijn indien „die bepaling, maatstaf of handelwijze objectief wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn”.

Richtlijn 2000/78/EG laat ook uitdrukkelijk „de nationale wettelijke bepalingen onverlet die in een democratische samenleving noodzakelijk zijn voor (...) de bescherming van de rechten en vrijheden van derden” (artikel 2, lid 5). Een lidstaat kan zich alleen op dit argument beroepen indien de betreffende beperkingen in de nationale wetgeving zijn vastgesteld.

---

(1)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

(2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, PB L 303 van 2.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/625 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/625

---

(2004/C 84 E/0698)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0550/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(19 februari 2004)

Betreft:   Het feit dat de Europese Commissie als „adviseur” een ideoloog van het radicale islamitisme in dienst heeft

| — | Uit persberichten blijkt dat de islamitische ideoloog Tariq Ramadan, die de Zwitserse nationaliteit bezit, bij de Europese Commissie als adviseur in dienst is. |
| --- | --- |

—

Uit persberichten blijkt dat de islamitische ideoloog Tariq Ramadan, die de Zwitserse nationaliteit bezit, bij de Europese Commissie als adviseur in dienst is.

| — | Tariq Ramadan is een heel belangrijke ideoloog van het radicale islamisme, die ook nauwe familiebanden heeft met islamitische kringen, aangezien hij de neef is van Hassan al-Banna, de stichter van de Egyptische organisatie van de Moslembroeders, die de voorloper is van alle islamitische organisaties over de gehele wereld. |
| --- | --- |

—

Tariq Ramadan is een heel belangrijke ideoloog van het radicale islamisme, die ook nauwe familiebanden heeft met islamitische kringen, aangezien hij de neef is van Hassan al-Banna, de stichter van de Egyptische organisatie van de Moslembroeders, die de voorloper is van alle islamitische organisaties over de gehele wereld.

| — | Tariq Ramadan werd in 1995 in een door het Franse ministerie van binnenlandse zaken gepubliceerd signalement gekarakteriseerd als „persona non grata” op het grondgebied van de Franse Republiek. Bovendien schijnt hij in de daarop volgende jaren betrekkingen te hebben onderhouden met in Europa actieve personen in de Al-Qaeda beweging. |
| --- | --- |

—

Tariq Ramadan werd in 1995 in een door het Franse ministerie van binnenlandse zaken gepubliceerd signalement gekarakteriseerd als „persona non grata” op het grondgebied van de Franse Republiek. Bovendien schijnt hij in de daarop volgende jaren betrekkingen te hebben onderhouden met in Europa actieve personen in de Al-Qaeda beweging.

| 1. | Onder welke titel is Tariq Ramadan als adviseur bij de Commissie in dienst genomen, onder welk type contract, met welke duur en hoeveel bedraagt zijn maandelijkse vergoeding? |
| --- | --- |

1.

Onder welke titel is Tariq Ramadan als adviseur bij de Commissie in dienst genomen, onder welk type contract, met welke duur en hoeveel bedraagt zijn maandelijkse vergoeding?

| 2. | Denkt de Commissie er niet aan om dit contract te beëindigen, om te voorkomen dat de Europese belastingbetalers een royale vergoeding betalen aan een gevaarlijke theoreticus van het radicale islamisme, dat duidelijk anti-europees en anti-westers gericht is? |
| --- | --- |

2.

Denkt de Commissie er niet aan om dit contract te beëindigen, om te voorkomen dat de Europese belastingbetalers een royale vergoeding betalen aan een gevaarlijke theoreticus van het radicale islamisme, dat duidelijk anti-europees en anti-westers gericht is?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Commissie merkt op dat de vragen van het geachte parlementslid reeds werden beantwoord in de antwoorden op de schriftelijke vragen E-2494/02 van de heer Camre (1) en P-2600/03 van de heer Turco (2).

| 1. | De Commissie wil van deze gelegenheid evenwel gebruik maken om te herhalen dat professor Tariq Ramadan niet als adviseur werkt voor de Commissie en dat hij dit ook nooit heeft gedaan. Zoals alle andere vooraanstaande personen die lid waren van de groep van wijzen die werkt rond de dialoog tussen volkeren en culturen in het euro-mediterrane gebied, is hij in zijn hoedanigheid van deskundige alleen vergoed voor zijn reis- en verblijfkosten in het kader van de vergaderingen van de groep waaraan hij heeft deelgenomen.
  De bedragen die de Commissie heeft betaald, zijn dus beperkt en beantwoorden aan de normale terugbetaling van de kosten die verbonden zijn aan de deelname aan de door de Commissie georganiseerde vergaderingen van de groep van wijzen. |
| --- | --- |

1.

De Commissie wil van deze gelegenheid evenwel gebruik maken om te herhalen dat professor Tariq Ramadan niet als adviseur werkt voor de Commissie en dat hij dit ook nooit heeft gedaan. Zoals alle andere vooraanstaande personen die lid waren van de groep van wijzen die werkt rond de dialoog tussen volkeren en culturen in het euro-mediterrane gebied, is hij in zijn hoedanigheid van deskundige alleen vergoed voor zijn reis- en verblijfkosten in het kader van de vergaderingen van de groep waaraan hij heeft deelgenomen.

De bedragen die de Commissie heeft betaald, zijn dus beperkt en beantwoorden aan de normale terugbetaling van de kosten die verbonden zijn aan de deelname aan de door de Commissie georganiseerde vergaderingen van de groep van wijzen.

| 2. | In deze omstandigheden hoeft de Commissie dus niet een of ander contract op te zeggen. Zowel met professor Ramadan als met de andere leden van de groep is er nooit een contract afgesloten.
  In dit verband merkt de Commissie op dat de samenstelling van deze groep van wijzen de diversiteit moest weerspiegelen van de vraagstukken die aan bod komen in het kader van de interculturele dialoog binnen de Unie en het Middellandse-Zeegebied. In het algemeen is zij voornemens op dezelfde wijze te blijven doorgaan, omdat zij ervan overtuigd is dat de helderheid van de diagnose die vereist is voor elke actie die in het gemeenschappelijk belang van de Unie en haar lidstaten is, in ruime mate afhangt van de verscheidenheid van standpunten en onderzoeken.
  Verder beklemtoont de Commissie dat de werkzaamheden van de groep van deskundigen zijn verlopen met volledige inachtneming van de principes van de Unie en de vereisten van de dialoog. Alle leden van deze groep hebben zich zonder enige uitzondering volledig aangepast aan deze gemeenschappelijke regel door een verslag goed te keuren en te ondertekenen dat uitdrukkelijk gebaseerd was op de volgende principes: respect voor de andere, gelijkheid op alle niveaus, absolute en volledig onbeperkte vrijheid van geweten, solidariteit en wederzijdse kennis. |
| --- | --- |

2.

In deze omstandigheden hoeft de Commissie dus niet een of ander contract op te zeggen. Zowel met professor Ramadan als met de andere leden van de groep is er nooit een contract afgesloten.

In dit verband merkt de Commissie op dat de samenstelling van deze groep van wijzen de diversiteit moest weerspiegelen van de vraagstukken die aan bod komen in het kader van de interculturele dialoog binnen de Unie en het Middellandse-Zeegebied. In het algemeen is zij voornemens op dezelfde wijze te blijven doorgaan, omdat zij ervan overtuigd is dat de helderheid van de diagnose die vereist is voor elke actie die in het gemeenschappelijk belang van de Unie en haar lidstaten is, in ruime mate afhangt van de verscheidenheid van standpunten en onderzoeken.

Verder beklemtoont de Commissie dat de werkzaamheden van de groep van deskundigen zijn verlopen met volledige inachtneming van de principes van de Unie en de vereisten van de dialoog. Alle leden van deze groep hebben zich zonder enige uitzondering volledig aangepast aan deze gemeenschappelijke regel door een verslag goed te keuren en te ondertekenen dat uitdrukkelijk gebaseerd was op de volgende principes: respect voor de andere, gelijkheid op alle niveaus, absolute en volledig onbeperkte vrijheid van geweten, solidariteit en wederzijdse kennis.

---

(1)  PB C 155 Evan 3.7.2003.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 117.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/626 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/626

---

(2004/C 84 E/0699)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0551/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Implementatie van de Richtlijn inzake milieueffectbeoordeling in Ierland

Welk antwoord heeft de Commissie van de Ierse regering ontvangen op haar met redenen omkleed advies, dat Ierland in juli 2003 werd toegestuurd, als meegedeeld in persbericht IP/03/1070, waarin wordt gesteld dat de Ierse wetgeving niet voldoende rekening houdt met kwetsbare gebieden of met cumulatieve effecten, dat wil zeggen dat een aantal kleine afzonderlijke projecten samen een grote uitwerking kunnen hebben in de zin van Richtlijn 85/337/EEG (1) van de Raad betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG (2)?

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen, of is zij van plan te ondernemen met betrekking tot deze aangelegenheid?

Antwoord van Mrs Wallström namens de Commissie

(23 maart 2004)

De door het geachte parlementslid bedoelde kwestie heeft betrekking op een besluit van de Commissie om Ierland voor het Hofvan Justitie te dagen wegens de niet-naleving van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EC van de Raad van 3 maart 1997. Een van de probleempunten was de aanpak van de Ierse autoriteiten betreffende de bepalingen van de Ierse wetgeving die de milieueffectbeoordeling (MEB) mogelijk maken van onder bijlage II van de richtlijn vallende projecten die qua omvang beneden de in de Ierse wetgeving vastgestelde drempelwaarden voor een verplichte milieueffectbeoordeling liggen. Deze bepalingen inzake de milieueffectbeoordeling van projecten onder deze drempelwaarden zijn belangrijk om ervoor te zorgen dat voldoende rekening wordt gehouden met kleinere projecten die kwetsbare gebieden kunnen aantasten of die in combinatie met andere soortgelijke projecten aanzienlijke milieueffecten kunnen hebben. De Commissie was er niet van overtuigd dat afdoende administratieve voorzieningen werden getroffen om aan deze bepalingen voldoende slagkracht te verlenen, zodat projecten die beneden de drempelwaarden liggen, maar aanzienlijke gevolgen hebben voor het milieu, zonder het gevaar bestaat dat voorafgaande MEB worden goedgekeurd. In september 2003 hebben de Ierse autoriteiten de Commissie een exemplaar doen toekomen van de nieuwe administratieve richtsnoeren betreffende de toepassing van de bedoelde bepalingen van de Ierse wetgeving. Deze richtsnoeren werden in augustus 2003 gepubliceerd (3). Teneinde deze richtsnoeren te kunnen bestuderen, heeft de Commissie later besloten tot opschorting van het besluit Ierland voor het Hof te dagen. De Commissie zal daarover een besluit nemen in 2004.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(3)  „Environmental Impact Assessment (EIA) Guidance for Consent Authorities regarding Sub-threshold Development”, Department of the Environment, Heritage and Local Government, augustus 2003, ISBN 0-7557-1657-4.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/626 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/626

---

(2004/C 84 E/0700)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0552/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Recht op collectieve acties

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen als reactie op paragraaf 7, onder e), van de resolutie van het Europees Parlement (P5-TA(2003)0369) van 3 september 2003 inzake de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid, waarin de Commissie met aandrang werd verzocht het recht op collectieve acties op Europees niveau en met name het stakingsrecht te omschrijven?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/627 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/627

---

(2004/C 84 E/0701)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0553/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Wijziging van de richtlijn inzake werkneemsters tijdens de zwangerschap

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen als reactie op paragraaf 7, onder g), van de resolutie van het Europees Parlement (P5-TA(2003)0369) van 3 september 2003 inzake de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid, waarin de Commissie met aandrang werd verzocht voorstellen in te dienen tot wijziging van Richtlijn 92/85/EEG (1) met betrekking tot de uitvoering van maatregelen ter verbetering van de veiligheid en de gezondheid op de werkplek van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie, op basis van de voorstellen van de resolutie van het Europees Parlement (A5-0155/2000 (2)) van 6 juli 2000, met name over de duur van het moederschapsverlof?

---

(1)  PB L 348 van 28.11.1992, blz. 1.

(2)  PB C 121 van 24.4.2001, blz. 473.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/627 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/627

---

(2004/C 84 E/0702)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0554/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Betaald vaderschapsverlof

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen als reactie op paragraaf 10 van de resolutie van het Europees Parlement (P5-TA(2003)0369) van 3 september 2003 inzake de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid, waarin de Commissie met aandrang werd verzocht een voorstel voor een richtlijn inzake betaald vaderschap sverlof in te dienen op basis van artikel 141, lid 3 van het Verdrag?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/627 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/627

---

(2004/C 84 E/0703)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0555/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Analfabetisme en sociale uitsluiting

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen als reactie op paragraaf 7, onder m), van de resolutie van het Europees Parlement (P5-TA(2003)0369) van 3 september 2003 inzake de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid, waarin de Commissie met aandrang werd verzocht een Groenboek over analfabetisme en sociale uitsluiting op te stellen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/627 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/627

---

(2004/C 84 E/0704)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0556/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Definitie van de criteria voor de erkenning van een handicap

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen als reactie op paragraaf 7, onder h), van de resolutie van het Europees Parlement (P5-TA(2003)0369) van 3 september 2003 inzake de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid, waarin de Commissie met aandrang werd verzocht de criteria voor de erkenning van een handicap te definiëren en een actieplan met het oog op de preventie van overbelastingsblessures op de werkplek op te stellen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/628 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/628

---

(2004/C 84 E/0705)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0557/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Richtlijn betreffende sociale bescherming voor nieuwe vormen van werkgelegenheid

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen als reactie op paragraaf 7, onder f), van de resolutie van het Europees Parlement (P5-TA(2003)0369) van 3 september 2003 inzake de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid, waarin de Commissie met aandrang werd verzocht een richtlijn op te stellen voor sociale bescherming voor nieuwe vormen van werkgelegenheid?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/628 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/628

---

(2004/C 84 E/0706)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0558/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Richtlijn betreffende individuele ontslagen

Welke stappen heeft de Commissie ondernomen als reactie op paragraaf 7, onder d), van de resolutie van het Europees Parlement (P5-TA(2003)0369) van 3 september 2003 inzake de uitvoering van de agenda voor het sociaal beleid, waarin de Commissie met aandrang werd verzocht een richtlijn op te stellen betreffende individuele ontslagen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Dimas namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0552/04, E-0553/04, E-0554/04, E-0555/04, E-0556/04, E-0557/04 en E-0558/04

(19 april 2004)

De agenda voor het sociaal beleid vormt het draaiboek voor het werkgelegenheids- en sociaal beleid voor de periode 2000-2005 en is gebaseerd op de mededeling van de Commissie (1) en de door de Europese Raad van Nice in december 2000 goedgekeurde politieke richtsnoeren.

Op verzoek van het Parlement presenteert de Commissie in het bijzonder elk jaar een overzicht van de vorderingen in de vorm van een scorebord waarin de stand van zaken wordt beschreven van de uitvoering van de agenda. Hierdoor kunnen de initiatieven nauwkeurig worden gevolgd en kan de transparantie van de beleidsacties worden vergroot.

In dit verband heeft het Parlement in zijn resolutie van 3 september 2003 (TA(2003)369) bij de Commissie aangedrongen op maatregelen met betrekking tot een groot aantal specifieke kwesties, waarvan er door de Commissie inmiddels verschillende zijn behandeld.

Met betrekking tot de door de geachte afgevaardigde genoemde specifieke punten is het standpunt van de Commissie het volgende:

| — | Wat het nieuwe initiatief betreft waarom het Parlement verzoekt inzake de omschrijving van het recht op collectieve acties op Europees niveau en met name het stakingsrecht, wil de Commissie nogmaals wijzen op artikel 137, lid 5, van het EG-Verdrag, waarin wordt gesteld dat de sociale bepalingen van artikel 137 van het EG-Verdrag niet van toepassing zijn op het stakingsrecht. |
| --- | --- |

—

Wat het nieuwe initiatief betreft waarom het Parlement verzoekt inzake de omschrijving van het recht op collectieve acties op Europees niveau en met name het stakingsrecht, wil de Commissie nogmaals wijzen op artikel 137, lid 5, van het EG-Verdrag, waarin wordt gesteld dat de sociale bepalingen van artikel 137 van het EG-Verdrag niet van toepassing zijn op het stakingsrecht.

| — | Met betrekking tot het verzoek om een voorstel voor een richtlijn betreffende individuele ontslagen voorziet de agenda voor het sociaal beleid reeds de start van een onderzoek op dit gebied in 2004. De Commissie is al bezig met de voorbereiding van een vergelijkende studie over dit onderwerp. |
| --- | --- |

—

Met betrekking tot het verzoek om een voorstel voor een richtlijn betreffende individuele ontslagen voorziet de agenda voor het sociaal beleid reeds de start van een onderzoek op dit gebied in 2004. De Commissie is al bezig met de voorbereiding van een vergelijkende studie over dit onderwerp.

| — | Wat de richtlijn over zwangere vrouwen (2) betreft, is de Commissie met betrekking tot de duur van het moederschap sverlof niet voornemens een herziening van de richtlijn voor te stellen. De lidstaten kunnen uiteraard wel een langere duur toekennen aangezien de richtlijn slechts de minimumvoorschriften vaststelt. |
| --- | --- |

—

Wat de richtlijn over zwangere vrouwen (2) betreft, is de Commissie met betrekking tot de duur van het moederschap sverlof niet voornemens een herziening van de richtlijn voor te stellen. De lidstaten kunnen uiteraard wel een langere duur toekennen aangezien de richtlijn slechts de minimumvoorschriften vaststelt.

| — | De kwestie van het vaderschapsverlof wordt behandeld in Richtlijn 2002/73/EG (3) (tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen): de 13e considerans van deze richtlijn verwijst naar de resolutie van 29 juin 2000 waarin de lidstaten worden aangespoord na te gaan in hoeverre in hun rechtsorde aan mannelijke werknemers een individueel en niet-overdraagbaar recht op vaderschapsverlof kan worden toegekend, waarbij hun rechten met betrekking tot werkgelegenheid onaangetast blijven. Daarin wordt beklemtoond dat het de lidstaten toekomt te bepalen of zij dat recht al dan niet toekennen en de voorwaarden vast te stellen, anders dan ontslag en terugkeer naar het werk, die buiten de werkingssfeer van deze richtlijn vallen. Het nieuwe artikel 2, lid 7 (van Richtlijn 76/207/EEG, ingevoerd bij Richtlijn 2002/73/EG) stelt dat de richtlijn „geen afbreuk doet aan het recht van lidstaten om een afzonderlijk recht op vaderschap sverlof en/of adoptieverlof te erkennen”. De Commissie beoogt in dit stadium geen nieuwe voorstellen op dit gebied. |
| --- | --- |

—

De kwestie van het vaderschapsverlof wordt behandeld in Richtlijn 2002/73/EG (3) (tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen): de 13e considerans van deze richtlijn verwijst naar de resolutie van 29 juin 2000 waarin de lidstaten worden aangespoord na te gaan in hoeverre in hun rechtsorde aan mannelijke werknemers een individueel en niet-overdraagbaar recht op vaderschapsverlof kan worden toegekend, waarbij hun rechten met betrekking tot werkgelegenheid onaangetast blijven. Daarin wordt beklemtoond dat het de lidstaten toekomt te bepalen of zij dat recht al dan niet toekennen en de voorwaarden vast te stellen, anders dan ontslag en terugkeer naar het werk, die buiten de werkingssfeer van deze richtlijn vallen. Het nieuwe artikel 2, lid 7 (van Richtlijn 76/207/EEG, ingevoerd bij Richtlijn 2002/73/EG) stelt dat de richtlijn „geen afbreuk doet aan het recht van lidstaten om een afzonderlijk recht op vaderschap sverlof en/of adoptieverlof te erkennen”. De Commissie beoogt in dit stadium geen nieuwe voorstellen op dit gebied.

| — | Wat de werkzaamheden op het gebied van analfabetisme en sociale uitsluiting betreft, heeft de Commissie deze kwesties zowel op haar onderwijs- en opleidingsagenda als in het proces van sociale integratie opgenomen. Er zijn al veel resultaten van analyses beschikbaar; prioriteit wordt verleend aan de omzetting van de opgedane kennis in concrete beleidsmaatregelen met gebruikmaking van de bestaande instrumenten. |
| --- | --- |

—

Wat de werkzaamheden op het gebied van analfabetisme en sociale uitsluiting betreft, heeft de Commissie deze kwesties zowel op haar onderwijs- en opleidingsagenda als in het proces van sociale integratie opgenomen. Er zijn al veel resultaten van analyses beschikbaar; prioriteit wordt verleend aan de omzetting van de opgedane kennis in concrete beleidsmaatregelen met gebruikmaking van de bestaande instrumenten.

| — | Met betrekking tot het verzoek om een richtlijn voor sociale bescherming van nieuwe vormen van werkgelegenheid wil de Commissie erop wijzen dat de kwestie van sociale bescherming met betrekking tot nieuwe vormen van werkgelegenheid in het kader van de gestroomlijnde open coördinatiemethode inzake sociale bescherming wordt behandeld. Dit draagt ook bij tot de follow-up van de richtlijnen inzake deeltijdarbeid (4) en inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (5), die beiden voortgekomen zijn uit overeenkomsten van de sociale partners waarin het ontwikkelen van sociale zekerheidsstelsels die zich kunnen aanpassen aan nieuwe arbeidspatronen en een goede sociale bescherming kunnen bieden aan mensen die dergelijke arbeid verrichten duidelijk als een kwestie werd aangemerkt die door de lidstaten moet worden onderzocht. |
| --- | --- |

—

Met betrekking tot het verzoek om een richtlijn voor sociale bescherming van nieuwe vormen van werkgelegenheid wil de Commissie erop wijzen dat de kwestie van sociale bescherming met betrekking tot nieuwe vormen van werkgelegenheid in het kader van de gestroomlijnde open coördinatiemethode inzake sociale bescherming wordt behandeld. Dit draagt ook bij tot de follow-up van de richtlijnen inzake deeltijdarbeid (4) en inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (5), die beiden voortgekomen zijn uit overeenkomsten van de sociale partners waarin het ontwikkelen van sociale zekerheidsstelsels die zich kunnen aanpassen aan nieuwe arbeidspatronen en een goede sociale bescherming kunnen bieden aan mensen die dergelijke arbeid verrichten duidelijk als een kwestie werd aangemerkt die door de lidstaten moet worden onderzocht.

| — | Ten aanzien van spier- en botaandoeningen op het werk heeft de Commissie de kwestie van de nieuwe beroepsrisico's als politieke prioriteit opgenomen in de communautaire strategie voor de veiligheid en gezondheid op het werk voor de periode 2002-2006. Specifieke acties op het gebied van spier- en botaandoeningen staan voor 2004 op het programma. |
| --- | --- |

—

Ten aanzien van spier- en botaandoeningen op het werk heeft de Commissie de kwestie van de nieuwe beroepsrisico's als politieke prioriteit opgenomen in de communautaire strategie voor de veiligheid en gezondheid op het werk voor de periode 2002-2006. Specifieke acties op het gebied van spier- en botaandoeningen staan voor 2004 op het programma.

---

(1)  COM(2000)379.

(2)  Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG), PB L 348 van 28.11.1992.

(3)  Richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, PB L 269 van 5.10.2002.

(4)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, PB C 14 van 20.1.1998.

(5)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EW, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, PB L 175 van 10.7.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/629 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/629

---

(2004/C 84 E/0707)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0566/04

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Muziekcensuur in China

De Commissie is kennelijk klaar om de culturele samenwerking met de Volksrepubliek China te bevorderen in het kader van de onderhandelingen van de Algemene Vergadering van de Unesco met het oog op het creëren van een internationaal instrument voor het behoud van de culturele diversiteit, zoals Commissaris Reding in januari 2004 in Straatsburg aan het Parlement meedeelde tijdens het debat over het verslag-Prets.

Naar verluidt is het onzeker of het concert van rockster David Bowie in het Hong Kong Exhibition and Entertainment Centre volgende maand kan doorgaan wegens de bindingen van zijn drummer met de Falun Gong-beweging.

Een woordvoerster van de Hongkong Association of Falun Gong heeft verklaard: „Ik ben ervan overtuigd dat de autoriteiten van Hongkong de vrijheid van meningsuiting zullen respecteren ...”, maar de Immigratiedienst van Hongkong weigert commentaar op de geruchten en heeft nog geen toestemming verleend.

| 1. | Over welke informatie beschikt de Commissie hieromtrent? |
| --- | --- |

1.

Over welke informatie beschikt de Commissie hieromtrent?

| 2. | Hoe zal de Commissie de Chinese autoriteiten benaderen om ervoor te zorgen dat de professionele artistieke activiteiten van de heer Bowie niet in het gedrang komen door hetzelfde soort politieke censuur waarvan de Falun Gong-beweging het slachtoffer is? |
| --- | --- |

2.

Hoe zal de Commissie de Chinese autoriteiten benaderen om ervoor te zorgen dat de professionele artistieke activiteiten van de heer Bowie niet in het gedrang komen door hetzelfde soort politieke censuur waarvan de Falun Gong-beweging het slachtoffer is?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 april 2004)

Het door het geachte parlementslid bedoelde concert vond plaats in Hongkong op zondag 14 maart 2003. De drummer van David Bowie, Sterling Campbell, heeft hier zoals gebruikelijk aan deelgenomen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/630 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/630

---

(2004/C 84 E/0708)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0570/04

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Commissie-ambtenaren op verlof

In haar antwoord op schriftelijke vraag E-3061/02 (1) deelde de Commissie mede dat per 10 december 2002 meer dan 566 ambtenaren met verlof om persoonlijke redenen waren. Op grond van een analyse van de situatie van 400 ambtenaren oefent ongeveer 10 procent een beroepsactiviteit uit.

| 1. | Kan de Commissie een overzicht geven hoeveel ambtenaren precies zich aan het einde van 2003 op verlof om persoonlijke redenen bevonden en hoeveel van hen een beroepsactiviteit uitoefenen? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie een overzicht geven hoeveel ambtenaren precies zich aan het einde van 2003 op verlof om persoonlijke redenen bevonden en hoeveel van hen een beroepsactiviteit uitoefenen?

| 2. | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om belangenconflicten te voorkomen bij EU-ambtenaren die verlof om persoonlijke redenen hebben genomen, maar gedurende deze tijd een beroepsactiviteit uitoefenen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen om belangenconflicten te voorkomen bij EU-ambtenaren die verlof om persoonlijke redenen hebben genomen, maar gedurende deze tijd een beroepsactiviteit uitoefenen?

| 3. | Heeft de in Agence Europe van 30 september 2002 genoemde firma GPlus Europe zich definitief uit de overeenkomst in het kader van het ASCII-consortium teruggetrokken of is zij op enigerlei wijze bij de uitvoering van de overeenkomst betrokken? |
| --- | --- |

3.

Heeft de in Agence Europe van 30 september 2002 genoemde firma GPlus Europe zich definitief uit de overeenkomst in het kader van het ASCII-consortium teruggetrokken of is zij op enigerlei wijze bij de uitvoering van de overeenkomst betrokken?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(15 april 2004)

| 1. | Per 31 december 2003 waren 532 ambtenaren met verlof om redenen van persoonlijke aard. Daarvan gaf 18 % een andere beroepsactiviteit op als reden voor dit verlof. Op voorwaarde dat de nodige toestemming is verleend, is het volledig in overeenstemming met de bepalingen betreffende verlof om persoonlijke redenen dat een ambtenaar andere werkzaamheden aanvat: het kan zelfs in het belang van de ambtenaar zijn haar/zijn beroepservaring te verruimen. |
| --- | --- |

1.

Per 31 december 2003 waren 532 ambtenaren met verlof om redenen van persoonlijke aard. Daarvan gaf 18 % een andere beroepsactiviteit op als reden voor dit verlof. Op voorwaarde dat de nodige toestemming is verleend, is het volledig in overeenstemming met de bepalingen betreffende verlof om persoonlijke redenen dat een ambtenaar andere werkzaamheden aanvat: het kan zelfs in het belang van de ambtenaar zijn haar/zijn beroepservaring te verruimen.

| 2. | Zoals de Commissie heeft medegedeeld in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3061/02 van het geachte parlementslid, blijft artikel 12 van het Statuut van toepassing op ambtenaren die met verlof om redenen van persoonlijke aard zijn. Krachtens dat artikel moeten ambtenaren een machtiging vragen alvorens zij een activiteit buiten de Commissie aanvangen en kan de machtiging worden geweigerd of kunnen voorwaarden worden opgelegd, wanneer de Commissie van oordeel is dat de activiteit anders „afbreuk kan doen aan de werkzaamheden van de Gemeenschappen”. De Commissie zal meestal van oordeel zijn dat een belangenconflict afbreuk aan de werkzaamheden van de Gemeenschap kan doen en zal dan passende maatregelen nemen om dergelijke conflicten te voorkomen. Op grond van artikel 17 is het ambtenaren — ongeacht of ze in actieve dienst of met verlof om redenen van persoonlijke aard zijn — verboden „informatie die niet eerder aan de openbaarheid is prijsgegeven” aan onbevoegden bekend te maken. Iedere ambtenaar die in de particuliere sector werkzaam is en van dergelijke vertrouwelijke informatie gebruik zou maken, zou worden geacht deze verplichting te hebben geschonden en dus het risico op een tuchtprocedure lopen.
  Tot 2003 werden de dossiers betreffende een activiteit buiten de Commissie onderzocht door het directoraat-generaal waarvan de ambtenaar deel uitmaakte of door het directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer, afhankelijk van zijn of haar rang. Teneinde de controle te verscherpen heeft de Commissie in 2003 een procedure geïntroduceerd waarbij de twee directoraten-generaal zijn betrokken. Op 15 december 2003 is op het intranet van het directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer een website gecreëerd om de ambtenaren een betere toegang te verlenen tot de informatie en de regels betreffende verlof om redenen van persoonlijke aard. Bovendien zijn de aanvraagformulieren voor het indienen van een verzoek om dergelijk verlof gewijzigd om het verzoek van de ambtenaar beter te kunnen analyseren.
  In het licht van de wijzigingen van het Statuut die op 1 mei 2004 in werking treden, werkt de Commissie nog aan verdere besluiten over aangelegenheden in dit verband. |
| --- | --- |

2.

Zoals de Commissie heeft medegedeeld in haar antwoord op schriftelijke vraag E-3061/02 van het geachte parlementslid, blijft artikel 12 van het Statuut van toepassing op ambtenaren die met verlof om redenen van persoonlijke aard zijn. Krachtens dat artikel moeten ambtenaren een machtiging vragen alvorens zij een activiteit buiten de Commissie aanvangen en kan de machtiging worden geweigerd of kunnen voorwaarden worden opgelegd, wanneer de Commissie van oordeel is dat de activiteit anders „afbreuk kan doen aan de werkzaamheden van de Gemeenschappen”. De Commissie zal meestal van oordeel zijn dat een belangenconflict afbreuk aan de werkzaamheden van de Gemeenschap kan doen en zal dan passende maatregelen nemen om dergelijke conflicten te voorkomen. Op grond van artikel 17 is het ambtenaren — ongeacht of ze in actieve dienst of met verlof om redenen van persoonlijke aard zijn — verboden „informatie die niet eerder aan de openbaarheid is prijsgegeven” aan onbevoegden bekend te maken. Iedere ambtenaar die in de particuliere sector werkzaam is en van dergelijke vertrouwelijke informatie gebruik zou maken, zou worden geacht deze verplichting te hebben geschonden en dus het risico op een tuchtprocedure lopen.

Tot 2003 werden de dossiers betreffende een activiteit buiten de Commissie onderzocht door het directoraat-generaal waarvan de ambtenaar deel uitmaakte of door het directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer, afhankelijk van zijn of haar rang. Teneinde de controle te verscherpen heeft de Commissie in 2003 een procedure geïntroduceerd waarbij de twee directoraten-generaal zijn betrokken. Op 15 december 2003 is op het intranet van het directoraat-generaal Personeelszaken en algemeen beheer een website gecreëerd om de ambtenaren een betere toegang te verlenen tot de informatie en de regels betreffende verlof om redenen van persoonlijke aard. Bovendien zijn de aanvraagformulieren voor het indienen van een verzoek om dergelijk verlof gewijzigd om het verzoek van de ambtenaar beter te kunnen analyseren.

In het licht van de wijzigingen van het Statuut die op 1 mei 2004 in werking treden, werkt de Commissie nog aan verdere besluiten over aangelegenheden in dit verband.

| 3. | De aanwezigheid van een ambtenaar met verlof om persoonlijke redenen binnen G-Plus, het bedrijf waarmee ASCII een onderaannemingscontract heeft gesloten, heeft geleid tot de schorsing van het contract-Europa op 27 september 2002, zodat een onderzoek in het licht van de ontstane perceptieproblemen kon plaatsvinden.
  De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat G-Plus op 9 oktober 2002 de Commissie op de hoogte heeft gebracht van zijn beslissing om zich terug te trekken uit het consortium dat ASCII voor de tenuitvoerlegging van het kadercontract had opgericht. De Commissie heeft daarop haar contract met ASCII vernieuwd. |
| --- | --- |

3.

De aanwezigheid van een ambtenaar met verlof om persoonlijke redenen binnen G-Plus, het bedrijf waarmee ASCII een onderaannemingscontract heeft gesloten, heeft geleid tot de schorsing van het contract-Europa op 27 september 2002, zodat een onderzoek in het licht van de ontstane perceptieproblemen kon plaatsvinden.

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat G-Plus op 9 oktober 2002 de Commissie op de hoogte heeft gebracht van zijn beslissing om zich terug te trekken uit het consortium dat ASCII voor de tenuitvoerlegging van het kadercontract had opgericht. De Commissie heeft daarop haar contract met ASCII vernieuwd.

---

(1)  PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 83.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/631 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/631

---

(2004/C 84 E/0709)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0576/04

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Verkiezingsactiviteiten Romano Prodi

Vier linkse partijen zullen in Italië samen deelnemen aan de Europese verkiezingen onder de benaming „Lista Prodi”. De voorzitter van de Commissie zal naar verluidt zelf geen kandidaat zijn op die lijst, maar zal wel actief deelnemen aan de verkiezingscampagne. Volgens persberichten wordt hij zelfs betrokken bij de selectie van de kandidaten. Het zou inderdaad weinig logisch zijn als de Commissievoorzitter zijn naam zou lenen aan de betrokken lijst, zonder nauw betrokken te worden bij de hele campagne.

Ongetwijfeld zullen de nieuwe partijpolitieke activiteiten van de Commissievoorzitter veel tijd in beslag nemen. Toch verklaarde de Commissievoorzitter zijn functie tot oktober waar te nemen.

Beschouwt de heer Prodi zijn functie als voorzitter van de Europese Commissie als een voltijdse job?

Hoeveel tijd denkt hij wekelijks te besteden aan de verkiezingscampagne in Italië?

Acht de Commissie het wenselijk dat haar leden actief betrokken zijn in verkiezingscampagnes?

Welke afspraken werden ter zake gemaakt binnen de Commissie? Wie zal in geval van afwezigheid van de heer Prodi diens taken overnemen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(2 april 2004)

Zoals de Commissie reeds herhaaldelijk heeft geantwoord op schriftelijke of mondelinge vragen van Parlementsleden, zijn haar leden politici die een politieke functie vervullen en die, met inachtneming van de verplichtingen die uit hun functie voortvloeien, de vrijheid behouden om in volledige onafhankelijkheid en onder eigen verantwoordelijkheid hun persoonlijke mening te uiten en lid te zijn van een politieke partij.

Voorzitter Prodi heeft bevestigd dat hij zich niet kandidaat wil stellen en evenmin actief wil deelnemen aan de verkiezingscampagne. Hij zal zich dus tot het eind van zijn ambtstermijn volledig blijven wijden aan zijn taak als voorzitter van de Commissie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/632 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/632

---

(2004/C 84 E/0710)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0581/04

van Glyn Ford (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Betrekkingen tussen de media en productiemaatschappijen

Kan de Commissie helderheid verschaffen over haar standpunt inzake de betrekkingen van zendge-machtigen met productiemaatschappijen? Veel kleinere productiemaatschappijen hebben de indruk door radio- en t.v.-maatschappijen oneerlijk te worden behandeld ten opzichte van grotere ondernemingen en derhalve uit de markt te worden gedrukt.

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(19 maart 2004)

De voor het mededingingsbeleid verantwoordelijke diensten van de Commissie hebben vooral de laatste jaren veel aandacht besteed aan de Europese muziekmarkten, omdat de digitale technologie en de convergentie van de media de aanzet leken te geven tot een aanzienlijke concentratie bij de belangrijkste marktpartijen. Dit vraagstuk werd bijzonder prangend in 2000 ten tijde van de concentratieprocedure AOL/Time Warner en de afgeketste fusie van EMI/Time Warner. In de procedure die loopt tegen de voorgenomen concentratie van de wereldwijde divisie geluidsdragers van het Duitse Bertelsmann AG en het Japanse Sony Corp heeft de Commissie besloten een volledig onderzoek in te stellen vanwege de vrees dat de transactie een collectieve machtspositie van de grote platenmaatschappijen op de geluidsdragers-markten in het leven zal roepen of versterken. In de loop van het onderzoek zal de Commissie ook andere concurrentiebezwaren onderzoeken in verband met de verticaal geïntegreerde structuur van de moedermaatschappijen op andere markten, zoals de mogelijke gevolgen van de aangemelde gemeenschappelijke onderneming voor de activiteiten van Bertelsmann in de omroepsector (1).

De activiteiten van de Commissie op het gebied van het mededingingsbeleid bestrijken niet alleen concentraties maar ook concurrentiebeperkende praktijken en overeenkomsten zoals die waarop het geachte parlementslid doelt. Teneinde op niet-gereglementeerde markten, zoals die van de muziekindustrie, te kunnen optreden, dient de Commissie evenwel over deugdelijk feitenmateriaal te beschikken om vermeende verstoringen van de marktwerking naar behoren te kunnen onderzoeken. Krachtens de communautaire mededingingswetgeving is de Commissie bovendien alleen bevoegd wanneer er sprake is van een aanzienlijke invloed op het handelsverkeer tussen de lidstaten.

Tot dusverre is de Commissie niet op feitelijke gegevens gestuit die doen vermoeden dat er in de betrekkingen tussen de verschillende soorten platenmaatschappijen en de radio- en televisiemaatschappijen sprake is van dusdanige concurrentiebeperkende praktijken dat het handelsverkeer tussen de lidstaten aanzienlijk wordt beïnvloed.

---

(1)  Het persbericht is te vinden op:

http://europa.eu.int/rapid/start/cgi/guesten.ksh?p_action.gettxt=gt&doc=IP/04/200|0|RAPID&lg=NL&display=

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/633 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/633

---

(2004/C 84 E/0711)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0588/04

van Antonio Tajani (PPE-DE), Giuseppe Gargani (PPE-DE) en Stefano Zappalà (PPE-DE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Benoeming en bevordering van hoge functionarissen bij de Europese Commissie

Uit officiële communiqués van de voornaamste vakbonden van het personeel van de Europese Commissie blijkt dat de Commissie van plan is om uit de Commissie zelf of van buiten afkomstige functionarissen van de kabinetten van de Commissieleden en politieke adviseurs van de voorzitter aan het hoofd van een directoraat-generaal te plaatsen en hen, in afwijking van de procedure van artikel 29, lid 2 van het Statuut (externe aanwerving), een carrièresprong te laten maken die op grond van de normale bevorderingsprocedure van het personeelsstatuut niet is toegestaan. Dit zou ten koste gaan van de personeelsleden van de diensten van de Commissie, die de normale procedure moeten volgen.

Dit beleid kan bovendien worden gezien als een poging van de binnenkort aftredende Commissievoorzitter en commissarissen om zich binnen de Commissie te nestelen, en dat juist op een moment dat plaats vrijgemaakt moet worden voor de nieuw toetredende landen. Bovendien moet de nieuwe Commissie, die in november dit jaar zal aantreden, de mogelijkheid hebben om zelf te beslissen over benoemingen aan de top van de directoraten-generaal. Er zij aan herinnerd dat de huidige Commissie al 50 van de circa 60 directeuren-generaal heeft vervangen en 140 van de circa 200 directeurs.

Is de Commissie niet van mening dat:

| 1. | zij het personeel en hun vertegenwoordigers op de hoogte moet houden van de maatregelen die zij wil nemen in toepassing van artikel 29, lid 2 van het Statuut van het personeel en dat zij deze bepaling van het Statuut in ieder geval niet moet toepassen ten gunste van personeel van de kabinetten van de commissarissen en van politieke adviseurs van de voorzitter; |
| --- | --- |

1.

zij het personeel en hun vertegenwoordigers op de hoogte moet houden van de maatregelen die zij wil nemen in toepassing van artikel 29, lid 2 van het Statuut van het personeel en dat zij deze bepaling van het Statuut in ieder geval niet moet toepassen ten gunste van personeel van de kabinetten van de commissarissen en van politieke adviseurs van de voorzitter;

| 2. | geen extern personeel aangeworven moet worden zolang niet alle mogelijkheden zijn uitgeput om het interne personeelsreservoir aan te boren; |
| --- | --- |

2.

geen extern personeel aangeworven moet worden zolang niet alle mogelijkheden zijn uitgeput om het interne personeelsreservoir aan te boren;

| 3. | nieuwe posten voor ambtenaren van de toetredende landen gecreëerd moeten worden om de legitieme verwachtingen van de huidige personeelsleden niet te beschamen. |
| --- | --- |

3.

nieuwe posten voor ambtenaren van de toetredende landen gecreëerd moeten worden om de legitieme verwachtingen van de huidige personeelsleden niet te beschamen.

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(6 april 2004)

| 1. | Met het oog op de voorbereiding op de komende uitbreiding en de implementatie van het nieuwe Statuut heeft de Commissie in een mededeling van 18 februari (1) haar voornemens bekendgemaakt betreffende de benoeming van topambtenaren. Deze mededeling bevat reeds de antwoorden op verscheidene punten die door het geachte parlementslid in zijn vraag aangeroerd worden.
  Aan de voornaamste punten van deze mededeling werd een persbericht gewijd (2) en het personeel van de Commissie werd er onmiddellijk via haar intranet van in kennis gesteld. De Commissie kan bevestigen dat de procedures voor het vervullen van vacatures in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen vooraf meegedeeld worden om het personeel en zijn vertegenwoordigers nader in te lichten. Dit geldt voor alle procedures voor het vervullen van vacatures krachtens artikel 29 van het Statuut. Bij de publicatie van vacatures zullen ook in de toekomst alle bepalingen strikt worden nageleefd.
  Personeelsleden van de kabinetten van de leden van de Commissie komen slechts dan in aanmerking voor een vacante functie indien zij aan alle eisen van de desbetreffende sollicitatieoproep voldoen. Zij worden derhalve niet anders behandeld dan andere ambtenaren (in het geval van een procedure volgens artikel 29, lid 1)) of burgers van de Unie die over de juiste kwalificaties beschikken (indien de sollicitatieoproep ook is gepubliceerd voor een procedure volgens artikel 29, lid 2). Als de Commissie iemand alleen op grond van het feit dat hij/zij werkzaam is in een kabinet van een Commissielid van een selectieprocedure zou uitsluiten, zou dat vanzelfsprekend wettelijk ongeoorloofd zijn.
  De Commissie hecht er zeer veel belang aan dat de selectieprocedures met de uiterste zorgvuldigheid en transparantie worden uitgevoerd en dat er duidelijk uit naar voren komt welke kandidaat het best gekwalificeerd is. |
| --- | --- |

1.

Met het oog op de voorbereiding op de komende uitbreiding en de implementatie van het nieuwe Statuut heeft de Commissie in een mededeling van 18 februari (1) haar voornemens bekendgemaakt betreffende de benoeming van topambtenaren. Deze mededeling bevat reeds de antwoorden op verscheidene punten die door het geachte parlementslid in zijn vraag aangeroerd worden.

Aan de voornaamste punten van deze mededeling werd een persbericht gewijd (2) en het personeel van de Commissie werd er onmiddellijk via haar intranet van in kennis gesteld. De Commissie kan bevestigen dat de procedures voor het vervullen van vacatures in overeenstemming met de desbetreffende bepalingen vooraf meegedeeld worden om het personeel en zijn vertegenwoordigers nader in te lichten. Dit geldt voor alle procedures voor het vervullen van vacatures krachtens artikel 29 van het Statuut. Bij de publicatie van vacatures zullen ook in de toekomst alle bepalingen strikt worden nageleefd.

Personeelsleden van de kabinetten van de leden van de Commissie komen slechts dan in aanmerking voor een vacante functie indien zij aan alle eisen van de desbetreffende sollicitatieoproep voldoen. Zij worden derhalve niet anders behandeld dan andere ambtenaren (in het geval van een procedure volgens artikel 29, lid 1)) of burgers van de Unie die over de juiste kwalificaties beschikken (indien de sollicitatieoproep ook is gepubliceerd voor een procedure volgens artikel 29, lid 2). Als de Commissie iemand alleen op grond van het feit dat hij/zij werkzaam is in een kabinet van een Commissielid van een selectieprocedure zou uitsluiten, zou dat vanzelfsprekend wettelijk ongeoorloofd zijn.

De Commissie hecht er zeer veel belang aan dat de selectieprocedures met de uiterste zorgvuldigheid en transparantie worden uitgevoerd en dat er duidelijk uit naar voren komt welke kandidaat het best gekwalificeerd is.

| 2. | Het is alleen toegestaan vacatures krachtens artikel 29, lid 2, van het Statuut te vervullen indien de mogelijkheden tot interne aanwerving, d.w.z. van personeel van de Europese instellingen, volledig zijn onderzocht en de Commissie bevestigt dat het deze verplichting nauwgezet zal blijven naleven. Een gelijktijdige interne (artikel 29, lid 1) en externe (artikel 29, lid 2) publicatie is uitzonderlijk en vindt periodiek plaats; van deze procedure wordt alleen gebruik gemaakt om de aanwervingsprocedure niet te vertragen als er met grote waarschijnlijkheid van uitgegaan kan worden dat geschikte kandidaten buiten de instellingen kunnen worden gevonden (bijvoorbeeld bij functies waarvoor gespecialiseerde profielen vereist zijn). Deze optie houdt niet in dat de hand gelicht wordt met het principe dat het tot aanstelling bevoegde gezag (d.w.z. de Commissie) eerst de interne en dan pas de externe sollicitaties onderzoekt. |
| --- | --- |

2.

Het is alleen toegestaan vacatures krachtens artikel 29, lid 2, van het Statuut te vervullen indien de mogelijkheden tot interne aanwerving, d.w.z. van personeel van de Europese instellingen, volledig zijn onderzocht en de Commissie bevestigt dat het deze verplichting nauwgezet zal blijven naleven. Een gelijktijdige interne (artikel 29, lid 1) en externe (artikel 29, lid 2) publicatie is uitzonderlijk en vindt periodiek plaats; van deze procedure wordt alleen gebruik gemaakt om de aanwervingsprocedure niet te vertragen als er met grote waarschijnlijkheid van uitgegaan kan worden dat geschikte kandidaten buiten de instellingen kunnen worden gevonden (bijvoorbeeld bij functies waarvoor gespecialiseerde profielen vereist zijn). Deze optie houdt niet in dat de hand gelicht wordt met het principe dat het tot aanstelling bevoegde gezag (d.w.z. de Commissie) eerst de interne en dan pas de externe sollicitaties onderzoekt.

| 3. | In haar mededeling van 18 februari 2004 heeft de Commissie het aantal en de aard van de voor onderdanen van de nieuwe lidstaten te reserveren A1-, A2- posten en functies in het middenmanagement aangegeven. Door de begrotingsautoriteit zijn extra formatieplaatsen gecreëerd en de verwachtingen van de ambtenaren die reeds in dienst zijn, zullen derhalve niet beschaamd worden.
  De Commissie heeft zich altijd aan het principe gehouden om voor onderdanen van toetredende landen een bepaald aantal formatieplaatsen te reserveren, dat overeenkomt met het aantal extra aan de instelling toegekende formatieplaatsen, zodat in de behoeften na de uitbreiding kan worden voorzien. Deze benadering maakt een soepele integratie van ambtenaren uit de nieuwe lidstaten mogelijk en garandeert tegelijkertijd dat de ambtenaren die reeds in dienst zijn niet benadeeld worden. |
| --- | --- |

3.

In haar mededeling van 18 februari 2004 heeft de Commissie het aantal en de aard van de voor onderdanen van de nieuwe lidstaten te reserveren A1-, A2- posten en functies in het middenmanagement aangegeven. Door de begrotingsautoriteit zijn extra formatieplaatsen gecreëerd en de verwachtingen van de ambtenaren die reeds in dienst zijn, zullen derhalve niet beschaamd worden.

De Commissie heeft zich altijd aan het principe gehouden om voor onderdanen van toetredende landen een bepaald aantal formatieplaatsen te reserveren, dat overeenkomt met het aantal extra aan de instelling toegekende formatieplaatsen, zodat in de behoeften na de uitbreiding kan worden voorzien. Deze benadering maakt een soepele integratie van ambtenaren uit de nieuwe lidstaten mogelijk en garandeert tegelijkertijd dat de ambtenaren die reeds in dienst zijn niet benadeeld worden.

---

(1)  SEC(2004)217/2.

(2)  IP/04/2009.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/634 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/634

---

(2004/C 84 E/0712)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0589/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Uitbreiding van de luchthaven van de politieke en administratieve hoofdstad van Spanje. gebruik van de voor Spanje bestemde kredieten van het Cohesiefonds voor infrastructuur in Madrid

De Spaanse premier, José María Aznar, heeft onlangs de eerste steen gelegd voor de nieuwe gebouwen in het kader van de uitbreiding van de luchthaven van Madrid. Er komen nieuwe extra landingsbanen en een nieuwe terminal. De werkzaamheden zullen in totaal 2 440 miljoen euro kosten. De nieuwe installaties moeten in 2005 operationeel zijn. De Spaanse regering wil deze luchthaven uitbouwen tot een van de grootste en mooiste van Europa. Eens te meer vloeien fenomenale bedragen naar een luchthaven die momenteel sowieso al het Spaanse luchtverkeer centraliseert, ja zelfs monopoliseert. Die investeringen maken eens te meer duidelijk dat de Spaanse hoofdstad economisch speciaal in de watten wordt gelegd door de Spaanse regering, in die mate zelfs dat hij het bedrijfsleven, de politieke en economische besluitvorming en het hele weg- en luchtverkeer centraliseert.

Kan de Commissie meedelen of voor de uitbreiding van de luchthaven kredieten uit het communautaire Cohesiefonds worden gebruikt? Indien dat het geval is, welk percentage van de voor Spanje bestemde middelen van het Cohesiefonds is of zal worden gebruikt voor de luchthaven? Meer in het algemeen, welk percentage van de voor Spanje bestemde middelen van het Cohesiefonds is of zal worden gebruikt voor de hoofdstad Madrid?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(31 maart 2004)

Tot nu toe heeft de Commissie op 24 december 2002 één enkel project in verband met de uitbreiding van de luchthaven Madrid-Barajas goedgekeurd, namelijk de invoering van een automatisch reizigersvervoerssysteem tussen de verschillende terminals van de luchthaven („construcción del sistema Automated People Mover (APM) INTRA para el nuevo área terminal”). De financierbare kosten bedragen 98 040 921 EUR en de bijdrage van het Fonds beloopt 41177186 EUR (42 %). In het kader van het enkelvoudig programmeringsdocument (EPD) voor de structurele bijstandsverlening van de Gemeenschap in de onder doelstelling 2 vallende gebieden in de Comunidad Autónoma de Madrid voor de periode 2000-2006 is voor de luchthaven geen enkele bijdrage van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) toegekend.

De selectie van de projecten die aan de Commissie worden voorgesteld met het oog op medefinanciering van het Cohesiefonds, valt onder de bevoegdheid van de nationale autoriteiten. Deze projecten worden door de Commissie getoetst aan de criteria die zijn vastgesteld in artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (1). Deze criteria houden geen rekening met de lokatie van het project. De referenties van de beschikkingen tot toekenning van bijstand van het Cohesiefonds voor Spanje zijn gepubliceerd in het Publicatieblad voor de jaren 2000 (2), 2001 (3) en 2002 (4). De referenties voor het jaar 2003 zullen in de loop van 2004 worden gepubliceerd.

---

(1)  PB L 130 van 25.5.1994.

(2)  PB C 361 van 17.12.2001.

(3)  PB C 126 van 28.5.2002.

(4)  PB C 123 van 24.5.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/635 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/635

---

(2004/C 84 E/0713)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0592/04

van Helle Thorning-Schmidt (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Steun aan stoeterijen

Hoe staat de Commissie tegenover de steun die de Ierse overheid verstrekt aan stoeterijen? In Ierland wordt geen belasting geheven over de zogeheten „nomination fees”, die de eigenaar van een stoeterij ontvangt als een hengst een merrie bevrucht. In Denemarken daarentegen gebeurt dit wel. Daardoor hebben de Ierse stoeterijen een mededingingsvoordeel ten opzichte van de andere lidstaten.

Kan de Commissie mededelen of de Ierse aanpak strookt met de voorschriften van de EU inzake mededinging en overheidssteun?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/635 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/635

---

(2004/C 84 E/0714)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0610/04

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Ierse hengstenhouderijen

Wat is de mening van de Commissie over de belastingverlagingen die de Ierse regering gunt aan hengstenhouderijen? Elk jaar hebben Ierse hengstenhouderijen inkomsten in de vorm van zogenaamde „nomination fees” die een eigenaar ontvangt indien een hengst een merrie drachtig maakt, terwijl zij daarover geen belasting betalen. Dit levert een belangrijk voordeel op ten opzichte van Britse hengstenhouderijen, uitmondend in een verlies van inkomsten en banen in het Verenigd Koninkrijk.

Gecombineerd Antwoord

van de heer Fischler namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0592/04 en E-0610/04

(2 april 2004)

De Commissie heeft een formele klacht over deze aangelegenheid ontvangen en zij is de kwestie momenteel aan het onderzoeken. Zolang het onderzoek niet is afgerond, kan de Commissie niet aangeven of de regeling met het EG-Verdrag verenigbaar is.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/636 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/636

---

(2004/C 84 E/0715)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0607/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 februari 2004)

Betreft:   Seizoenarbeid

De vrijheid van verkeer in de Europese Unie zorgt voor een grote mobiliteit van de Europese burgers die op zoek zijn naar werk. Vandaag de dag verlaten duizenden werknemers hun land om leemtes op de arbeidsmarkt van andere landen in te vullen, onder meer in seizoenafhankelijke sectoren zoals de landbouw.

Via de media en de vakbonden worden wij regelmatig in kennis gesteld van de situatie van seizoenarbeiders die het slachtoffer zijn van sjacheraars en in mensonterende omstandigheden moeten werken en leven, zonder de minste juridische en sociale bescherming.

In de wetenschap dat die situatie al jaren aanhoudt, wilde ik de Commissie vragen of er communautaire wetgeving bestaat die dit soort werk regelt en welke maatregelen zij al heeft genomen of van plan is te nemen om de rechten en de belangen van de seizoenarbeiders te beschermen.

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(7 april 2004)

De Europese wetgeving betreffende de arbeidsomstandigheden geldt op dezelfde wijze voor seizoenarbeiders als voor werknemers die zich niet in deze situatie bevinden.

Afhankelijk van de context waarin een seizoenarbeider zijn werk uitvoert, valt hij ofwel onder de bepalingen van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (1), ofwel onder artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (2).

---

(1)  PB L 18 van 21.1.1997.

(2)  PB L 257 van 19.10.1968.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/636 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/636

---

(2004/C 84 E/0716)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0612/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Steun aan mastersstudenten in Portugal

In Portugal en andere lidstaten van de Europese Unie wordt een Europese mastersstudie op het gebied van de sociale en onderwijswetenschappen, onder de titel „Europese perspectieven van de sociale integratie”, georganiseerd.

Dit proefproject, waaraan zeven universiteiten in Portugal, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Hongarije en Roemenië deelnemen, rekende op steun uit het Socratesprogramma.

De idee achter de modulaire organisatie van de cursus is de mobiliteit van studenten en professoren tussen de deelnemende universiteiten. Er is echter niet voorzien in specifieke subsidies voor studenten. De mobiliteit is in feite alleen gewaarborgd voor het lerarencorps. De sterk uiteenlopende situatie in de lidstaten brengt echter met zich mee dat het voor Portugese studenten onmogelijk is modules te volgen aan andere universiteiten, waar de mastersopleiding in sommige gevallen zelf gratis is, in tegenstelling tot in Portugal, waar er hoge kosten aan verboden zijn, hetgeen extra weegt op de sowieso al lastige economische en sociale situatie van de meeste Portugese gezinnen en de universiteiten.

Kan de Commissie mij informeren over de mogelijke maatregelen en subsidies ter ondersteuning van de mobiliteit van de studenten van deze mastersopleidingen, gelet op de specifieke situatie in Portugal?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(6 april 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat in het kader van het Erasmus-programma de regels met betrekking tot de mobiliteit van studenten en onderwijsgevenden die een deel van hun studie in het buitenland volgen, niet alleen gelden voor bachelors-, maar ook voor mastersopleidingen.

Het geachte parlementslid brengt de situatie van Portugese studenten ter sprake die een mastersstudie volgen die wordt georganiseerd door verscheidene Europese universiteiten, waaronder een Portugese. In dit concrete geval is het van belang te weten of aan de betrokken universiteit het Erasmus-handvest is verleend, dat wordt toegekend aan universiteiten die voldoen aan de voorwaarden om aan het Socrates/Erasmus-programma deel te nemen. Luidt het antwoord bevestigend, dan zouden deze studenten in aanmerking moeten kunnen komen voor een Erasmus-beurs om een deel van hun studie in het buitenland te volgen.

Voor een gedetailleerder antwoord op de vraag van het geachte parlementslid heeft de Commissie aanvullende informatie nodig over de betrokken universiteiten en eventueel over de titel en het nummer van het project.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/637 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/637

---

(2004/C 84 E/0717)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0613/04

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Myanmar

Kan de Commissie haar standpunt inzake de „routekaart” voor democratie van Myanmar toelichten?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(29 maart 2004)

De Commissie heeft nota genomen van de in augustus 2003 door premier Khin Nyunt gepresenteerde routekaart voor de overgang naar democratie.

Hoewel de Commissie het waardeert dat de Myanmarese regering zijn plannen voor de overgang naar democratie heeft willen presenteren, zijn er aspecten die niet in de routekaart worden genoemd en die de Commissie als voornaamste vereisten voor een blijvende nationale verzoening beschouwt. Allereerst moeten alle legitieme belanghebbenden, politieke partijen en etnische groepen bij het politieke proces worden betrokken.

Hiertoe moeten Daw Aung San Suu Kyi en alle leden van de Nationale Liga voor Democratie evenals alle andere politieke gevangenen onvoorwaardelijk worden vrijgelatenen, en moeten alle politieke groeperingen en partijen de vrijheid krijgen om, zonder voorwaarden vooraf, hun politieke activiteiten uit te oefenen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/637 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/637

---

(2004/C 84 E/0718)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0614/04

van Harlem Désir (PSE) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Sluiting van de DHL-vestiging (280 werknemers) in Blanc Mesnil, Frankrijk

De werknemers van het pakketvervoersbedrijf DHL Frankrijk, dochtermaatschappij van de Europese groep Deutsche Post Worldnet (DPWN), hebben begin 2004 door lekken kennis genomen van het bestaan van een plan van hun directie om de DHL-vestiging in Blanc Mesnil, waar 280 personen werkzaam zijn, te sluiten en in totaal 1200 arbeidsplaatsen in verschillende vestigingen in Frankrijk op te heffen.

Pas na afloop van een staking, eind januari 2004, hebben zij van de directie van het bedrijf een zogenaamd „vertrouwelijke” nota ontvangen waarin dit plan werd bevestigd. Deze grote Europese groep heeft dus besloten tot een plan tot opheffing van werkgelegenheid en collectieve ontslagen in strijd met de Gemeenschapswetgeving, in het bijzonder richtlijn 94/45/EG (1) van de Raad van 22 sepember 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers. In deze richtlijn wordt nl. bepaald „dat de door de werknemers aangewezen vertegenwoordigers over een aantal beslissingen die aanzienlijke gevolgen voor de werknemersbelangen hebben, zo spoedig mogelijk geïnformeerd en geraadpleegd moeten worden”, en in de subsidiaire voorschriften staat: „Wanneer zich bijzondere omstandigheden voordoen die aanzienlijke gevolgen hebben voor de belangen van de werknemers, met name in het geval van verplaatsing, sluiting van ondernemingen of vestigingen, of collectief ontslag, heeft het beperkt comité of bij ontstentenis daarvan, de Europese ondernemingsraad, het recht te worden geïnformeerd.” In Richtlijn 98/59/EG (2) van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag wordt bepaald „wanneer een werkgever overweegt tot collectief ontslag over te gaan, is hij verplicht de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig te raadplegen teneinde tot een akkoord te komen” en „de raadpleging moet ten minste betrekking hebben op de mogelijkheden om collectief ontslag te voorkomen of om de omvang ervan te verminderen alsook op de mogelijkheid de gevolgen ervan te verzachten door het nemen van sociale begeleiding smaatregelen, meer bepaald om bij te dragen tot herplaatsing of omscholing van de ontslagen werknemers.” Verder „de werkgever is verplicht van elk plan voor collectief ontslag schriftelijk kennis te geven aan de bevoegde overheidsinstantie” en „de werkgever is verplicht aan de vertegenwoordigers van de werknemers een afschrift van de (...) kennisgeving te doen toekomen.”

In Richtlijn 2002/14/EG (3) van 11 maart 2002, die momenteel in nationale wetgeving wordt omgezet, wordt bepaald: „Tijdige informatie en raadpleging is een noodzakelijke voorwaarde voor het welslagen van de herstructurering en aanpassing van de ondernemingen” en „het tijdstip, de wijze en de inhoud van de informatie laten met name toe dat de werknemersvertegenwoordigers de informatie adequaat kunnen bestuderen en zo nodig de raadpleging kunnen voorbereiden.” In deze richtlijnen is voorzien in sancties tegen ondernemingen die hun sociale verplichtingen niet nakomen.

Kan de Commissie meedelen wat zij voornemens is te ondernemen tegen de betrokken lidstaten, Frankrijk en Duitsland, waar het hoofdkantoor van de groep is gevestigd, om ervoor te zorgen dat deze lidstaten DPWN ertoe bewegen de Gemeenschapswetgeving werkelijk te eerbiedigen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(16 april 2004)

Zoals het geachte parlementslid terecht opmerkt, zijn in verscheidene EU-richtlijnen procedures vastgelegd voor de informatie en raadpleging van werknemersvertegenwoordigers in het geval van bedrijfssluitingen. Het gaat daarbij met name om Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (4) en Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (5). Op 11 maart werd door het Parlement en de Raad nog een andere richtlijn aangenomen, die de communautaire regeling op dit gebied moet aanvullen (Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap — Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de vertegenwoordiging van de werknemers (6)). De eerste twee richtlijnen zijn door de lidstaten al in nationaal recht omgezet; de omzettingstermijn voor de derde richtlijn is 23 maart 2005.

De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de omzetting en uitvoering van bovengenoemde richtlijnen. De nationale instanties hebben eerste verantwoordelijkheid voor de juiste toepassing van de richtlijnen en voor het opnemen van administratieve en gerechtelijke beroepsmogelijkheden in de nationale wetgeving. Het behoort tot de taken van de Commissie, als hoedster van het Verdrag, om passende maatregelen te treffen teneinde ervoor te zorgen dat bovengenoemde bepalingen in acht worden genomen, waaronder de maatregelen van artikel 226 van het EG-Verdrag.

De door het geachte parlementslid verstrekte informatie betreft de praktische uitvoering van de nationale bepalingen die de in deze schriftelijke vraag genoemde richtlijnen in nationaal recht omzetten; de controle van en het toezicht op de uitvoering vallen in eerste instantie onder de bevoegdheid van de (bestuurlijke en gerechtelijke) instanties van de betrokken lidstaten. Ook blijkt uit deze informatie niet dat de werknemers van het bedrijf of hun vertegenwoordigers gerechtelijke of administratieve procedures hebben ingeleid om naleving van de in bovengenoemde richtlijnen vastgestelde verplichtingen af te dwingen.

Op grond van de gegevens waarover de Commissie beschikt, die overigens geen klachten over deze zaak heeft ontvangen, kan niet worden geconcludeerd dat in strijd met de genoemde richtlijnen is gehandeld.

---

(1)  PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.

(2)  PB L 225 van 12.8.1998, blz. 16.

(3)  PB L 80 van 23.3.2002, blz. 29.

(4)  PB L 225 van 12.8.1998.

(5)  PB L 254 van 30.9.1994.

(6)  PB L 80 van 23.3.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/639 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/639

---

(2004/C 84 E/0719)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0619/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Schade door de extreme weersomstandigheden in Griekenland

In Griekenland hebben de zware sneeuwval en de extreem lage temperaturen in vele gebieden aanzienlijke schade toegebracht aan de landbouw- en veeteeltproductie, aan de gewassen en de veestapel en aan de landbouwinstallaties (broeikassen, stallingen, enz).

Kan de Commissie, overwegende dat het inkomen van de producenten alsook de productiemiddelen zwaar getroffen zijn, antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Zal zij maatregelen financieren voor de compensatie van inkomensverlies en het herstel van de getroffen productiemiddelen? |
| --- | --- |

1.

Zal zij maatregelen financieren voor de compensatie van inkomensverlies en het herstel van de getroffen productiemiddelen?

| 2. | Welke mogelijkheid bestaat er voor het gebruik van middelen van het operationeel programma „Landbouwontwikkeling 2000-2006” of van de reserve van het derde Communautaire Bestek? |
| --- | --- |

2.

Welke mogelijkheid bestaat er voor het gebruik van middelen van het operationeel programma „Landbouwontwikkeling 2000-2006” of van de reserve van het derde Communautaire Bestek?

| 3. | Zal zij een nationaal programma voor steunverlening goedkeuren indien dit door Griekenland wordt gevraagd? |
| --- | --- |

3.

Zal zij een nationaal programma voor steunverlening goedkeuren indien dit door Griekenland wordt gevraagd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 maart 2004)

De Commissie heeft tot nog toe van Griekenland geen gedetailleerde informatie gekregen betreffende de invloed op de landbouw van de slechte weersomstandigheden die de lidstaat in de maand februari 2004 hebben getroffen. Naargelang van de omvang van deze schade kunnen de solidariteitsfondsen van de Gemeenschap worden ingeschakeld om plattelandsgebieden te helpen de problemen waarmee ze worden geconfronteerd, zo spoedig mogelijk te overwinnen en het productiepotentieel te herstellen. Indien deze ongunstige weersomstandigheden bovendien het productiepotentieel hebben vernietigd, kan steun uit het Europees Oriëntatie-en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) worden verleend binnen de financiële toewijzing voor Griekenland voor de programmeerperiode 2000-2006 en meer specifiek door de tenuitvoerlegging van het „Nationaal Operationeel Programma — Landbouwontwikkeling (2000-2006)”. Er moet evenwel worden beklemtoond dat er momenteel geen middelen beschikbaar zijn en dat bijgevolg een nieuwe programmeringsprocedure vereist zal zijn. De Griekse autoriteiten hebben het recht een verzoek in te dienen om de programmeringsprioriteiten en de overeenkomstige financiële toewijzingen in de context van de huidige tussentijdse evaluatie bij te stellen. Er moet de nadruk op worden gelegd dat de bijdrage van het EOGFL uitsluitend wordt verleend voor het herstel van het productiepotentieel en niet om niet-subsidiabele inkomensverliezen te dekken.

Er dient te worden opgemerkt dat de toewijzing van de prestatiereserve en de programmeringsreserve van het 3e EU — Griekenland communautair bestek reeds op nationaal niveau heeft plaatsgevonden, waarbij, onder andere programma's, is voorzien in de financiële versterking van het „Nationaal Operationeel Programma — Landbouwontwikkeling (2000-2006)”. Het is de taak van het ministerie van Landbouw de nieuwe toewijzing van de noodzakelijke middelen aan het desbetreffende gedeelte van het programma tijdens de huidige tussentijdse evaluatie voor te stellen.

De Commissie zou immers haar goedkeuring kunnen hechten aan een programma van nationale steunmaatregelen dat haar zou worden aangemeld op grond van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag, indien alle relevante voorwaarden van de Communautaire richtsnoeren voor staatssteun in de landbouw zijn vervuld.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/640 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/640

---

(2004/C 84 E/0720)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0622/04

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Inreisverbod naar Rusland voor Deense journaliste

Aan de Deense journaliste Vibeke Sperling, die werkt voor het dagblad Politiken, is zonder aanleiding een inreisvisum voor Rusland geweigerd. Dit is een ernstige zaak, die bijzonder principiële vragen opwerpt over de eisen die wij in de EU stellen aan de partners met wie wij samenwerken, waaronder Rusland.

Kan de Commissie mededelen of zij overweegt deze problemen in verband met de persvrijheid te betrekken in de aanstaande onderhandelingen met Rusland over de samenwerkingsovereenkomst tussen dat land en de EU, en Rusland duidelijk te maken dat dergelijke beknottingen van fundamentele rechten voor de EU onaanvaardbaar zijn?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie is bezorgd over berichten over beknottingen van de persvrijheid in Rusland en volgt de ontwikkelingen van nabij, waaronder die in de zaak van juffrouw Sperling. Ofschoon de bevoegdheid al dan niet een visum uit te reiken het prerogatief van Rusland is, valt het ten zeerste te betreuren dat Rusland in deze zaak heeft gekozen voor een beperkte en ondoorzichtige handelswijze. De Commissie verwijst in dit verband naar de publieke verklaring van de EU in juli 2003 waarin zij haar bezorgdheid tot uitdrukking brengt met betrekking tot de vrijheid van de media.

In haar recente mededeling over de betrekkingen met Rusland (1), onderstreepte de Commissie de noodzaak van een open en eerlijke dialoog tussen de EU en Rusland om dit land nadrukkelijk te verzoeken de waarden te respecteren waartoe het zich heeft verbonden als lid van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE) en de Raad van Europa, zoals bijvoorbeeld de eerbiediging van de mensenrechten en de vrijheid van de media. Deze thema's worden regelmatig ter sprake gebracht in het kader van de politieke dialoog die de EU voert met de Russische autoriteiten.

De activiteiten van de EU blijven niet beperkt tot de politieke dialoog. Omdat de persvrijheid voor haar belangrijk is, zal de Commissie de ontwikkeling van vrije en pluralistische media in Rusland blijven aanmoedigen, onder andere via projecten die gefinancierd worden in het kader van het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten.

De Commissie ziet geen verband tussen deze kwestie en de uitbreiding van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Rusland tot de tien toetredende landen, wat een zuiver technische procedure is.

---

(1)  COM(2004)106 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/640 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/640

---

(2004/C 84 E/0721)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0627/04

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Niet-naleving van de communautaire wetgeving bij grenscontroles door dierenartsen in Spanje

Het Subdirectoraat-generaal Externe en Veterinaire Gezondheid (SGSEV) van het Spaanse ministerie van Volksgezondheid en Consumentenzaken baseert zich op een onderzoek (1) om de officiële dierenartsen van de grensinspectieposten op te dragen partijen goederen toe te laten als „rechtstreeks aan wal gebrachte visserijproducten”, terwijl de goederen helemaal niet aan die voorwaarde voldoen overeenkomstig de geldende communautaire regelgeving, en zelfs voorbij te gaan aan de verplichte veterinaire controles (en bijgevolg aan het betalen van de overeenkomstige heffingen) op producten die niet zijn vrijgesteld van deze regels. De kapitein van een vissersvaartuig — belanghebbende partij bij deze commerciële operatie — wordt zelfs doorgelaten als hij een eenvoudige verklaring ondertekent; bovendien ondertekent hij, in naam van de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst — zonder daarvoor de technische capaciteit te bezitten — gezondheidscertificaten met betrekking tot de herkomst.

Rekening houdend met wat is bepaald in Richtlijn 97/78/EG (2) inzake de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht, Richtlijn 91/493/EEG (3) inzake de productie en het in de handel brengen van visserij- en aquicultuurproducten, Beschikking 93/13/EEG (4) (aangepast en uitgebreid bij Verordening (EG) nr. 136/2004 (5)) inzake de veterinaire controles in de inspectieposten aan de grens en Verordening (EG) nr. 1093/94 (6) inzake de aanplantings-voorwaarden voor vissersvaartuigen van derde landen:

Kan de Commissie verzekeren dat de huidige praktijken van het SGSEV in overeenstemming zijn met de communautaire wetgeving inzake de bescherming van de volksgezondheid, de diergezondheid en de rechten van de consumenten en van de burgers in het algemeen?

Vindt de Commissie niet dat de Spaanse autoriteiten bovendien bepaalde importbedrijven bevoordelen, die uiteindelijk aan minder sanitaire en economische voorschriften moeten voldoen om producten uit derde landen te importeren, dan producenten uit de lidstaten?

---

(1)  Onderzoek van het Subdirectoraat-generaal Externe en Veterinaire Gezondheid van 11 april 2002 over herstelbare gebreken bij de controle van goederen.

(2)  PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9.

(3)  PB L 298 van 24.9.1991, blz. 15.

(4)  PB L 9 van 15.1.1993, blz. 33.

(5)  PB L 21 van 28.1.2004, blz. 11.

(6)  PB L 121 van 12.5.1994, blz. 3.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/641 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/641

---

(2004/C 84 E/0722)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0628/04

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Onregelmatigheden met betrekking tot documenten voor producten uit derde landen bij Spaanse grenscontroles

Het Subdirectoraat-generaal Externe en Veterinaire Gezondheid (SGSEV) van het Spaanse ministerie van Volksgezondheid en Consumentenzaken baseert zich op een onderzoek (1) om de officiële dierenartsen van de grensinspectieposten op te dragen producten uit derde landen binnen te laten die niet voldoen aan de communautaire regelgeving inzake certificering en identiteit van het product. Dit organisme heeft de inspecteurs die belast zijn met de controle van de invoervoorwaarden meer bepaald opgedragen om de invoer van producten afkomstig uit landen buiten de gemeenschap niet te verhinderen, ook al zijn er problemen bij de aankomst in de haven, zoals het ontbreken van een origineel gezondheidscertificaat van het land van herkomst (een kopie per fax volstaat).

De inspecteurs kregen ook de opdracht om voorbij te gaan aan de verplichting bepaalde documenten na te kijken. Zo moet het land van herkomst een land zijn dat „mag uitvoeren” — zodra het product de haven verlaat en niet wanneer het aankomt. Vaak ook worden de gebreken van het product niet binnen de juiste termijn en schriftelijk meegedeeld en ontbreken gegevens over partij goederen, code, fabricagedatum, goederenoverschot, enz.

| — | Is de Commissie, rekening houdend met wat in Beschikking 93/13/EEG (2) (aangepast en uitgebreid bij Verordening (EG) nr. 136/2004 (3)) en Richtlijn 97/78/EG (4) wordt bepaald, van mening dat de Spaanse autoriteiten naar behoren handelen wanneer zij producten uit derde landen via de Spaanse havens in de Gemeenschap binnenlaten? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie, rekening houdend met wat in Beschikking 93/13/EEG (2) (aangepast en uitgebreid bij Verordening (EG) nr. 136/2004 (3)) en Richtlijn 97/78/EG (4) wordt bepaald, van mening dat de Spaanse autoriteiten naar behoren handelen wanneer zij producten uit derde landen via de Spaanse havens in de Gemeenschap binnenlaten?

| — | Vindt de Commissie niet dat deze versoepeling van de vereisten inzake gezondheidsdocumenten en -certificaten voor producten uit derde landen een ongelijke behandeling inhoudt ten opzichte van de communautaire producten, die wel aan de volledige toepassing van de normen zijn onderworpen? |
| --- | --- |

—

Vindt de Commissie niet dat deze versoepeling van de vereisten inzake gezondheidsdocumenten en -certificaten voor producten uit derde landen een ongelijke behandeling inhoudt ten opzichte van de communautaire producten, die wel aan de volledige toepassing van de normen zijn onderworpen?

| — | Vindt de Commissie niet dat de Spaanse autoriteiten, wanneer het gaat om een niet herstelbaar geval zoals het ontbreken van een origineel gezondheidscertificaat, deze goederen moeten weren, overeenkomstig Richtlijn 97/78/EG? |
| --- | --- |

—

Vindt de Commissie niet dat de Spaanse autoriteiten, wanneer het gaat om een niet herstelbaar geval zoals het ontbreken van een origineel gezondheidscertificaat, deze goederen moeten weren, overeenkomstig Richtlijn 97/78/EG?

| — | Is de Commissie niet van oordeel dat de Spaanse autoriteiten met hun instructies de officiële dierenartsen van de grensinspectieposten verplichten om de communautaire normen inzake de bescherming van de volksgezondheid en de diergezondheid naast zich neer te leggen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie niet van oordeel dat de Spaanse autoriteiten met hun instructies de officiële dierenartsen van de grensinspectieposten verplichten om de communautaire normen inzake de bescherming van de volksgezondheid en de diergezondheid naast zich neer te leggen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Byrne namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0627/04 en E-0628/04

(6 april 2004)

De Commissie is op de hoogte van de beweringen betreffende de instructies in kwestie en onderzoekt verder of de instructies strijdigheden met de Gemeenschapswetgeving betreffende invoercontroles impliceren.

Indien een meer gedetailleerd onderzoek van de beweringen aantoont dat de handelwijze in strijd is met de voorschriften van het Gemeenschapsrecht, zal de Commissie de zaak aan de Spaanse autoriteiten voorleggen. De Commissie zal contact opnemen met het geachte parlementslid zodra haar onderzoek is beëindigd.

---

(1)  Onderzoek van het Subdirectoraat-generaal Externe en Veterinaire Gezondheid van 11 april 2002 over herstelbare gebreken bij de controle van goederen.

(2)  PB L 9 van 15.1.1993, blz. 33.

(3)  PB L 21 van 28.1.2004, blz. 11.

(4)  PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/642 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/642

---

(2004/C 84 E/0723)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0632/04

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Hongerstaking van de Tunesische journalist Abdallah Zouari

Op 29 augustus 2003 is de Tunesische Abdallah Zouari veroordeeld tot dertien maanden gevangenisstraf wegens „smaad” en „het niet-naleven van een administratief besluit”. Hij is al meer dan twintig dagen in hongerstaking. Op 17 februari jl. heeft de familie bekendgemaakt dat de Tunesische gevangenisautoriteiten hun voor de tweede achtereenvolgende week hebben verboden hem in de gevangenis te bezoeken.

Aangezien de Commissie al in 2002 naar aanleiding van een eerdere arrestatie van de heer Zouari (gemeenschappelijk antwoord op schriftelijke vraag E-2526/02, E-2597/02 en E-2629/02 (1)) heeft verklaard dat zij zich grote zorgen maakt over de nieuwe arrestatie van de heer Abdallah Zouari en zich afvraagt of de tegen hem genomen administratieve maatregel, wel gefundeerd is.

Heeft de Commissie zijn bureau in Tunesië ertoe aangezet de heer Zouari in de gevangenis te bezoeken? Zo nee, kan de Commissie dat de komende dagen alsnog doen?

Welke conclusies heeft de Commissie getrokken over de vraag of de ten opzichte van de heer Zouari getroffen administratieve maatregel gefundeerd is, omdat zij eerder al twijfel had geuit aan de legitimiteit van de maatregel?

Is de Commissie voornemens stappen te zetten bij de Tunesische autoriteiten om aan te dringen op vrijlating van politieke dissidenten, in het bijzonder van de journalisten Hamadi Jebali en Abdallah Zouari die vast zitten omdat zij hun mening hebben geuit?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie onderhoudt regelmatig contact met de lidstaten over de mensenrechten in Tunesië, en zoals het geachte parlementslid vermeldt, heeft zij de zaak van Abdallah Zouari en van Hamadi Jebali van nabij gevolgd. De Commissie ontvangt ook informatie via regelmatige contacten met Tunesische onafhankelijke organisaties van de civiele samenleving.

De Commissie is bezorgd over bepaalde aspecten van de rechtsbedeling in Tunesië en voert een regelmatige dialoog met de Tunesische autoriteiten over deze kwesties, onder meer in het kader van het beleid inzake de Associatieovereenkomst en het Europees Nabuurschapsbeleid. Bovendien is thans een ambitieus programma in het kader van de Mediterraan-Europese Ontwikkelingsovereenkomst (MEDA) in voorbereiding ter ondersteuning van de Tunesische hervormingsplannen voor het justitieel stelsel, dat ook aspecten in verband met gevangenisbestuur kan omvatten.

De Commissie heeft vernomen dat de heer Zouari thans zijn hongerstaking heeft beëindigd en dankt het geachte parlementslid voor zijn mededeling dat de Tunesische gevangenisautoriteiten de heer Zouari hebben belet bezoek van zijn familie te ontvangen. De Commissie is zinnens dit onder de aandacht van de lidstaten te brengen teneinde actiemogelijkheden te bespreken, met inbegrip van de mogelijkheid van een bezoek in de gevangenis.

---

(1)  PB C 155 E van 3.7.2003, blz. 26.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/643 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/643

---

(2004/C 84 E/0724)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0634/04

van Giovanni Procacci (ELDR) aan de Commissie

(25 februari 2004)

Betreft:   Mogelijke schending van het Gemeenschapsrecht door de Italiaanse Republiek

Met een schrijven van 3 februari 2003 over een mogelijke schending van het Gemeenschapsrecht door de Italiaanse Republiek heeft de Vrije Vereniging van belastingconsulenten en -deskundigen (LAPET) zich tot het Secretariaat-generaal van de Europese Commissie en meer in het bijzonder het Directoraat-generaal concurrentie en interne markt gewend en gewezen op een duidelijke inbreuk op de beginselen van het Gemeenschapsrecht door de uitvaardiging van verordening nr. 241 van 9 juli 1997 en met name artikel 36 ervan.

Middels deze verordening worden voordelen toegekend aan belastingplichtigen die zich onderwerpen aan een zeer gedegen boekhoudkundige controle door vakmensen terzake welke voldoen aan de in de verordening vastgelegde eisen en dus in staat zijn dit zogenaamde „zware visum” af te geven. Zij moeten niet alleen bedrijfsrevisoren zijn die ten minste vijf jaar in de beroepsregisters van bedrijfseconomen, accountants, bedrijfs- en arbeidsconsulenten staan ingeschreven, maar zij moeten ook in het belastingtijdvak waarop de controle betrekking heeft, de boeken van de belastingplichtigen hebben bijgehouden.

Kan de Commissie mededelen hoe de huidige stand van zaken er uitziet en welke maatregelen zijn genomen of nog moeten worden genomen?

antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 maart 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar informatie die de directoraten-generaal Concurrentie en Interne markt in 2003 hebben ontvangen. De vermoede inbreuk betreft het exclusieve recht dat wordt toegekend aan accountants die minstens vijf jaar zijn geregistreerd en die de boeken van een bedrijf hebben bijgehouden, om het zogenaamde „zware visum” af te geven.

In tal van lidstaten kunnen bepaalde activiteiten enkel door bepaalde beroepen uitgeoefend worden. De Commissie zou de aandacht willen vestigen op het recent verschenen Verslag over de mededinging op het gebied van de professionele dienstverlening (1), waarin zij de bestaande regelingen op het gebied van de vrije beroepen analyseert en haar ideeën uiteenzet over haar voornemen om bepaalde beroepsregels te hervormen en te moderniseren. Het Verslag erkent dat enige regelgeving in de sector professionele diensten gerechtvaardigd is, hoewel in sommige gevallen meer concurrentiebevorderende mechanismen, zouden kunnen en moeten worden gebruikt.

Bovendien moet benadrukt worden dat het de lidstaten vrij staat bepaalde activiteiten enkel door bepaalde beroepen te laten uitoefenen, op voorwaarde dat de beginselen van niet-discriminatie (nationaliteit) en van evenredigheid worden gerespecteerd (en met name dat deze maatregel geschikt is om een gerechtvaardigd doel te bereiken zoals de bescherming van consumenten/klanten door de terechte vereiste van kwalificaties).

Om de vermoede inbreuk te kunnen beoordelen heeft de Commissie de informant en Italië om nadere informatie verzocht en bestudeert zij thans het dossier. Vooralsnog is het resultaat van dit onderzoek nog onbekend.

---

(1)  COM(2004)83 van 9.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/644 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/644

---

(2004/C 84 E/0725)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0636/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Europa en de toekomst van jongeren

In 2001 is een Italiaanse student op 24-jarige leeftijd afgestudeerd in de mechanica aan de Politechnische Hogeschool van Milaan. Begin 2002 heeft hij een studiebeurs ontvangen voor de UNED-Universiteit van Madrid waar hij verder heeft gewerkt aan zijn dissertatie die hij binnenkort zal verdedigen om een doctoraat te ontvangen. Op 31 januari 2003 heeft hij bij het Ministerie voor Onderwijs en Cultuur in Madrid het verzoek ingediend zijn Italiaans doctoraalexamen erkend te krijgen. Hij heeft een enorme hoeveelheid documenten bijgevoegd. Inmiddels zijn we een jaar verder en heeft het ministerie nog steeds geen datum kunnen noemen voor het verstrekken van het document. De vice-rector van de UNED Universiteit alsook het Italiaans consulaat in Madrid hebben zich met de zaak beziggehouden zonder evenwel een afdoende reactie te ontvangen van het ministerie. De student heeft in de tussentijd niet kunnen meedoen aan vergelijkende examens. Hij heeft zich evenmin kunnen inschrijven bij de UNED Universiteit en zijn studiebeurs is niet verlengd.

| 1. | De vraag aan de Commissie luidt of zij kan achterhalen of deze vertraging te wijten is aan louter bureaucratische hindernissen. Zo ja, kan zij het initiatief nemen om deze hindernissen te helpen overwinnen? |
| --- | --- |

1.

De vraag aan de Commissie luidt of zij kan achterhalen of deze vertraging te wijten is aan louter bureaucratische hindernissen. Zo ja, kan zij het initiatief nemen om deze hindernissen te helpen overwinnen?

| 2. | Is zij ook niet van mening dat dit soort hindernissen te wijten is aan een slecht functionerende samenwerking tussen de ministeries van landen van de Unie ondanks de plechtige verklaring over gemeenschappelijk cultuurbeleid en de Europese toekomst van jongeren? |
| --- | --- |

2.

Is zij ook niet van mening dat dit soort hindernissen te wijten is aan een slecht functionerende samenwerking tussen de ministeries van landen van de Unie ondanks de plechtige verklaring over gemeenschappelijk cultuurbeleid en de Europese toekomst van jongeren?

| 3. | Wat vindt zij van de scepsis die ontstaat bij jonge onderzoekers die gedwongen zijn meer dan een jaar van hun toekomst in lijdzaamheid door te brengen omdat op een ministerie de goedkeuring van een doctoraal examen wordt gerekt? |
| --- | --- |

3.

Wat vindt zij van de scepsis die ontstaat bij jonge onderzoekers die gedwongen zijn meer dan een jaar van hun toekomst in lijdzaamheid door te brengen omdat op een ministerie de goedkeuring van een doctoraal examen wordt gerekt?

| 4. | Op wat voor een Europa moeten zij hun hoop vestigen? |
| --- | --- |

4.

Op wat voor een Europa moeten zij hun hoop vestigen?

| 5. | Welke vooruitzichten worden geboden aan diegene die, vol vertrouwen in de Europese samenwerking, zijn culturele vorming heeft willen verdiepen aan een andere Europese universiteit dan waarin hij is afgestudeerd? |
| --- | --- |

5.

Welke vooruitzichten worden geboden aan diegene die, vol vertrouwen in de Europese samenwerking, zijn culturele vorming heeft willen verdiepen aan een andere Europese universiteit dan waarin hij is afgestudeerd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(13 april 2004)

De Commissie is op de hoogte van de moeilijkheden die nog bestaan op het gebied van de academische erkenning van de diploma's in bepaalde lidstaten, waaronder Spanje. Zoals het geachte parlementslid erkent zij dat dergelijke vertragingen en meer in het algemeen dergelijke hindernissen kunnen leiden tot enig scepticisme bij jonge onderzoekers die mobiel willen zijn. De actie van de Gemeenschap op het gebied van het onderwijs beoogt met name deze mobiliteit te vergemakkelijken.

Ingevolge klachten en petities heeft de Commissie daarom een inbreukprocedure ingesteld overeenkomstig het bepaalde in artikel 226 van het EG-Verdrag.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/645 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/645

---

(2004/C 84 E/0726)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0642/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Overlevingskansen kleine gemeentes in Italië

Zogeheten kleine gemeentes hebben minder dan 5 000 inwoners. Daarvan zijn er in Italië 5 868. Zij kennen een zeer waardevol cultureel en historisch erfgoed.

Deze gemeentes hebben weliswaar vaak een geringe economische draagkracht, maar zij zijn wel dragers van een diepgewortelde geschiedenis en traditie en vormden in Italië de eerste uitdrukking van een georganiseerde burgerlijke samenleving. Zij dragen het duizend jaar oude erfgoed van Italië meer dan bijvoorbeeld provincies en regio's.

Wegens de geringe omvang en ter vereenvoudiging en modernisering van de ruimtelijke ordening dreigen veel van deze kleine gemeentes te worden ingelijfd bij grotere gemeentes en dus te verdwijnen.

Het lijkt daarentegen noodzakelijk om de identiteit, het voortbestaan en de zelfstandigheid van kleine gemeentes en hun plaatselijke gemeenschappen te garanderen, de culturele rijkdom van Italië in stand te houden, administratieve decentralisatie te vergemakkelijken en waarborgen te bieden voor inspraak en democratische beginselen ook op plaatselijk niveau.

De vraag aan de Commissie luidt:

| 1. | of er EU-programma's bestaan ter ondersteuning van gemeentes met minder dan 5 000 inwoners die voorzien in concrete steun aan economische, landbouw, commerciële en ambachtelijke activiteiten en die kunnen helpen het natuurlijk en historisch cultureel erfgoed te gelde te maken; |
| --- | --- |

1.

of er EU-programma's bestaan ter ondersteuning van gemeentes met minder dan 5 000 inwoners die voorzien in concrete steun aan economische, landbouw, commerciële en ambachtelijke activiteiten en die kunnen helpen het natuurlijk en historisch cultureel erfgoed te gelde te maken;

| 2. | of gedacht is aan stimulerende maatregelen om de bevolkingsdichtheid van deze gemeentes op peil te houden zoals steun aan diegenen die naar zo'n gemeente verhuizen of er een bedrijf vestigen gedurende ten minste tien jaar dan wel uitkeringen aan gezinnen die de schooluitgaven voor hun kinderen moeten bekostigen; |
| --- | --- |

2.

of gedacht is aan stimulerende maatregelen om de bevolkingsdichtheid van deze gemeentes op peil te houden zoals steun aan diegenen die naar zo'n gemeente verhuizen of er een bedrijf vestigen gedurende ten minste tien jaar dan wel uitkeringen aan gezinnen die de schooluitgaven voor hun kinderen moeten bekostigen;

| 3. | of het mogelijk is Europees geld los te krijgen voor het verlenen van diensten die niet noodzakelijkerwijs in steden gevestigd hoeven te worden zoals kleine universiteiten, laboratoria, musea en gezondheids- en sportvoorzieningen; |
| --- | --- |

3.

of het mogelijk is Europees geld los te krijgen voor het verlenen van diensten die niet noodzakelijkerwijs in steden gevestigd hoeven te worden zoals kleine universiteiten, laboratoria, musea en gezondheids- en sportvoorzieningen;

| 4. | een advies over dit onderwerp van de Commissie. |
| --- | --- |

4.

een advies over dit onderwerp van de Commissie.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 april 2004)

De EU verleent steun aan sociaal-economische ontwikkelingsprogramma's in het kader van de Structuurfondsen en de programma's voor plattelandsontwikkeling van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL). Deze programma's bieden ondermeer de mogelijkheid om financiële steun te verlenen voor plaatselijke ontwikkelingsactiviteiten in kleine gemeenten en dorpen. Met deze plaatselijke ontwikkelingsactiviteiten wordt beoogd economische activiteiten op het gebied van de landbouw, de plaatselijke industrie en ambachten, de dienstensector, toerisme, bescherming van het landschap en natuurlijke en culturele hulpmiddelen te handhaven of te creëren om opleiding en potentiële werkgelegenheid te verschaffen.

Dergelijke programma's worden uitgevoerd in de verschillende Italiaanse regio's. De nationale en regionale overheden in de lidstaten zijn verantwoordelijk voor het dagelijks beheer van de programma's met inbegrip van de selectie van de projecten die voor financiële steun in aanmerking komen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/646 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/646

---

(2004/C 84 E/0727)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0643/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   De nieuwe ontwikkelingen in de kwestie van de verdenking van schending van de regels voor openbare aanbesteding door de ATAC in Rome

Onder verwijzing naar mijn eerdere vraag P-3323/03 (1) over opheldering over een eventuele schending van de regels voor openbare aanbestedingen door de ATAC in Rome heeft de Commissie op 27 november 2003 geantwoord dat zij de noodzakelijke verificaties heeft ondernomen om vast te stellen of de ATAC zich in het onderhavige geval heeft gehouden aan de communautaire regels en beginselen voor openbare aanbestedingen.

Kan de Commissie meedelen of deze verificatie inmiddels heeft plaatsgevonden en, zo ja, wat daarvan de resultaten zijn?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 april 2004)

Ingevolge schriftelijke vraag E-3323/03 van het geachte parlementslid heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten per brief van 8 december 2003 verzocht informatie te verstrekken over de door de onderneming ATAC van Rome gevolgde procedures voor de gunning van de overheidsopdrachten waarop voornoemde schriftelijke vraag betrekking heeft en om haar alle relevante documentatie toe te sturen.

De Commissie heeft pas begin maart 2004 een brief van de Italiaanse autoriteiten ontvangen. De Commissie is bezig met het onderzoek van de in deze brief vervatte antwoordelementen en wacht nog steeds op de relevante documenten; deze elementen moeten een definitieve beoordeling mogelijk maken van de verenigbaarheid van de procedures in kwestie met het Gemeenschapsrecht inzake overheidsopdrachten.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/646 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/646

---

(2004/C 84 E/0728)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0646/04

van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Slachting in Lira (noorden van Oeganda)

Op zaterdag 21 februari werden in een vluchtelingenkamp in Lira, districtshoofdplaats in het noorden van Oeganda, op zijn minst 220 personen afgeslacht. De rebellen van het zogenaamde Verzetsleger van de Heer (Lord's Resistance Army, LRA) staken honderden hutten in brand en openden het vuur op ongewapende burgers. De bevolking is van mening dat de Oegandese militairen verregaand aansprakelijk zijn voor de ontbrekende bescherming van de burgers.

Kan de Commissie meedelen wat zij van plan is te ondernemen om deze situatie in het noorden van Oeganda te verhelpen?

Kan de Commissie meedelen welke rol zij speelt in de democratisering van dit land?

Welke strategie volgt zij met betrekking tot de economische en sociale ontwikkeling van Oeganda?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(30 maart 2004)

Zoals andere donoren die in Oeganda vertegenwoordigd zijn is de Commissie zeer verontrust door de alarmerende toestand op humanitair gebied in Noord-Oeganda en in het bijzonder door de wreedheden die recentelijk tegen burgers in het district Lira werden begaan. De „Donor Group on Northern Uganda, Amnesty and Recovery from Conflict” die wordt voorgezeten door het hoofd van de Delegatie van de Commissie in Oeganda overhandigde het Oegandese Parlement op 27 februari 2004 een verklaring waarin de aanval op het kamp van Barlonyo door het Verzetsleger van de Heer (Lord's Resistance Army, LRA) in strenge bewoordingen werd veroordeeld. De Regering van Oeganda werd — eens te meer — aangemaand om alle mogelijkheden, waaronder ook het scheppen van een klimaat waarin door middel van onderhandelingen een oplossing kan worden gevonden, te onderzoeken om het conflict in Noord-Oeganda op te lossen. De Groep veroordeelde ook de recente interetnische conflicten tussen Langi en Acholi die, indien ze niet in de hand worden gehouden, tot een verdere escalatie van de reeds dramatische situatie kunnen leiden.

De Commissie legt er de nadruk op dat in eerste instantie de regering en het Oegandese leger de burgers moeten beschermen tegen de gewelddadige aanvallen van het Verzetsleger van de Heer en ervoor moeten zorgen dat militaire operaties worden gevoerd overeenkomstig algemeen erkende beginselen voor de bescherming van burgers in oorlogsgebied. De Commissie is evenwel ook van oordeel dat de Regering van Oeganda moet inzien dat een uitsluitend militaire strategie haar beperkingen heeft en dat zij andere middelen moet zoeken om het conflict op te lossen. De donorgroep heeft zijn bereidheid geuit om zinvolle pogingen om een niet-militaire oplossing te vinden te ondersteunen en de Commissie heeft herhaaldelijk diverse mogelijkheden besproken met het presidentiële vredesteam en met de leiders van de civiele samenleving in Acholiland. Helaas bleven deze inspanningen door het gebrek aan een duidelijke strategie van de regering en door het uitblijven van reacties vanwege de leiders van het LRA op uitnodigingen om via onderhandelingen tot een oplossing te komen tot dusverre vruchteloos.

De Commissie is niettemin bereid om steun te verlenen aan het sociaal en economisch herstel in Noord-Oeganda op voorwaarde dat, en zodra, de veiligheidsomstandigheden een tussenkomst op middellange termijn toelaten. Ondertussen heeft de Commissie omvangrijke humanitaire hulp ter beschikking gesteld om het lijden van de slachtoffers van het conflict te verzachten. Na een resolutie van het Parlement van 2003 (1) waarin het Bureau voor Humanitaire Hulp van de Europese Commissie (ECHO) werd verzocht om de hulp aan Noord-Oeganda op te voeren reageerde ECHO met een verviervoudiging van de totale middelen voor 2003 tot 8 miljoen euro. In diverse sectoren profiteerden de volgende aantallen begunstigden van de middelen van ECHO: gezondheid en voeding (883 000), voedselveiligheid (425 000), water en sanitaire voorzieningen (1100 000), andere hulpgoederen dan levensmiddelen (730 000) en herintegratie van kindsoldaten (1 400).

In 2004 spitst ECHO zich toe op gezondheid en voeding, voedselveiligheid, water en sanitaire voorzieningen, andere hulpgoederen dan voeding, alsmede op bescherming (voorlichting over de gevaren van landmijnen), de herintegratie van kindsoldaten en onderwijs aan kinderen in vluchtelingenkampen. Steun aan de coördinatie van de activiteiten van de verstrekkers van humanitaire hulp in de getroffen gebieden is eveneens een prioriteit.

In verband met het democratiseringsproces in Oeganda volgt de Commissie met belangstelling en met een zekere bezorgdheid de aan de gang zijnde grondwetsherziening alsmede de politieke dialoog tussen de Oegandese Regering en een groep van oppositiepartijen. Deze kwesties komen in het kader van de politieke dialoog aan bod onder artikel 8 van de met de regering van Oeganda en andere relevante politieke actoren gesloten Overeenkomst van Cotonou met als doel deze actoren aan te moedigen de bestaande geschillen door een transparante dialoog en door onderhandelingen alsmede door een vrije en rechtvaardige verkiezingstijd op te lossen.

De strategie van de Commissie voor de economische en sociale ontwikkeling van Oeganda is uiteengezet in het nationaal strategiedocument dat door de Regering van Oeganda en de Commissie gezamenlijk werd opgesteld. Het werd opgesteld om hulp te verlenen in sectoren die voor de toekomst van het land van essentieel belang worden geacht; zo is er met name sprake van macro-economische ondersteuning en economische hervormingen, vervoer en plattelandsontwikkeling. De steun in deze belangrijke sectoren zal worden aangevuld door capaciteitsopbouw met het oog op de ontwikkeling van goed bestuur en het tot stand brengen van een civiele samenleving.

Om de armoedebestrijding die het doel is van de steun van de donoren te intensifiëren werkt de Commissie nauw samen met de andere donoren in het kader van het actieplan van de overheid voor de armoedebestrijding en het plan voor de modernisering van de landbouw. Bovendien zal de Commissie Oeganda steunen bij het voeren van regionale onderhandelingen over de economische partnerschapsovereenkomsten alsmede bij de uitvoering van het handelsbeleid en de structurele hervormingen waarmee deze gepaard gaan. Deze steun omvat ook capaciteitsopbouw op het gebied van handelsbeleid waardoor Oeganda onder meer zal kunnen profiteren van een verbeterde markttoegang in het kader van de economische partnerschapsovereenkomsten en het „Everything but Arms” (EBA)-initiatief.

---

(1)  Resolutie van het Europees Parlement goedgekeurd op 3.7.2003: http://www3.europarl.eu.int/omk/omnsapir.so/ pv2?PRG=DOCPV&APP=PV2&LANGUE=EN&SDOCTA=22&TXTLST=l&POS=l&Type_Doc=RESOL&TPV=DEF&D-ATE=030703&PrgPrev=PRG@TITRE|APP@PV2|TYPEF@TITRE|YEAR@03|Find@ % 55 % 67 % 61 % 6e % 64 % 61|FILE@BIB-LIO03|PLAGE@l&TYPEF=TITRE&NUMB=l&DATEF=030703.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/648 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/648

---

(2004/C 84 E/0729)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0650/04

van Mauro Nobilia (UEN) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Afschaffing van het onderscheid tussen verpakkingen en verpakkingsafval enerzijds en tussen goederen en goederenafval anderzijds

Gezien de volgende feiten:

| — | In de communautaire regelgeving zijn de voorschriften inzake afval in verschillende bronnen vastgelegd. |
| --- | --- |

—

In de communautaire regelgeving zijn de voorschriften inzake afval in verschillende bronnen vastgelegd.

| — | In de specifieke regeling inzake afval die in onderhavig geval op plastic betrekking heeft, wordt uitgegaan van een indeling naar herkomst en wordt een onderscheid tussen goederen en verpakkingsmateriaal gemaakt. |
| --- | --- |

—

In de specifieke regeling inzake afval die in onderhavig geval op plastic betrekking heeft, wordt uitgegaan van een indeling naar herkomst en wordt een onderscheid tussen goederen en verpakkingsmateriaal gemaakt.

| — | In richtlijn 94/62/EG (1) betreffende verpakking en verpakkingsafval komt nu juist deze versnipperde benadering tot uiting en bij de lopende herziening van genoemde richtlijn komen de problemen aan het licht die voortvloeien uit voorschriften waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen goederen en verpakkingsmateriaal, te meer wanneer de communautaire wetgever op het gebied van plastic aan de hand van voorbeelden met uiteenlopende voorschriften moet komen. |
| --- | --- |

—

In richtlijn 94/62/EG (1) betreffende verpakking en verpakkingsafval komt nu juist deze versnipperde benadering tot uiting en bij de lopende herziening van genoemde richtlijn komen de problemen aan het licht die voortvloeien uit voorschriften waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen goederen en verpakkingsmateriaal, te meer wanneer de communautaire wetgever op het gebied van plastic aan de hand van voorbeelden met uiteenlopende voorschriften moet komen.

| — | Dit is met name het geval bij verpakkingen in de industrie en de landbouw die, hoewel zij bestemd zijn voor het opbergen en beschermen van goederen en materialen, meerdere malen in de productiecyclus van een bedrijf worden gebruikt en dus doorgaans niet voor het op de markt brengen worden aangewend en evenmin door de ene aan de andere producent worden doorgegeven of door de producent aan de verkoper. Deze verpakkingen hebben aan het einde van hun levensduur een restwaarde en worden derhalve door de producent bij de consument opgehaald om opnieuw te worden gebruikt of te worden gerecycled, waardoor een positief gebruik van hun intrinsieke eigenschappen wordt gemaakt. |
| --- | --- |

—

Dit is met name het geval bij verpakkingen in de industrie en de landbouw die, hoewel zij bestemd zijn voor het opbergen en beschermen van goederen en materialen, meerdere malen in de productiecyclus van een bedrijf worden gebruikt en dus doorgaans niet voor het op de markt brengen worden aangewend en evenmin door de ene aan de andere producent worden doorgegeven of door de producent aan de verkoper. Deze verpakkingen hebben aan het einde van hun levensduur een restwaarde en worden derhalve door de producent bij de consument opgehaald om opnieuw te worden gebruikt of te worden gerecycled, waardoor een positief gebruik van hun intrinsieke eigenschappen wordt gemaakt.

| — | Dit geldt ook voor plastic of papieren zakken en verpakkingsmateriaal die vaak los van de goederen worden verkocht die daarin moeten worden verpakt en derhalve doorgaans opnieuw met hetzelfde doel worden gebruikt of door de eindverbruiker voor andere doeleinden worden gebruikt. |
| --- | --- |

—

Dit geldt ook voor plastic of papieren zakken en verpakkingsmateriaal die vaak los van de goederen worden verkocht die daarin moeten worden verpakt en derhalve doorgaans opnieuw met hetzelfde doel worden gebruikt of door de eindverbruiker voor andere doeleinden worden gebruikt.

| — | We weten allemaal met welke toepassingproblemen de lidstaten worden geconfronteerd, die met dit juridisch vaak ongrijpbare onderscheid rekening moeten houden dat tussen goederen en verpakkingsmateriaal wordt gemaakt. |
| --- | --- |

—

We weten allemaal met welke toepassingproblemen de lidstaten worden geconfronteerd, die met dit juridisch vaak ongrijpbare onderscheid rekening moeten houden dat tussen goederen en verpakkingsmateriaal wordt gemaakt.

| — | Hoeveel geschillen vloeien niet uit dit onderscheid voort, met name bij het beheer van afval van zowel goederen als verpakkingsmateriaal. |
| --- | --- |

—

Hoeveel geschillen vloeien niet uit dit onderscheid voort, met name bij het beheer van afval van zowel goederen als verpakkingsmateriaal.

Is de Commissie niet van mening dat het wenselijk is over te gaan tot een algehele herziening van deze normatieve benadering door af te zien van de thans gebruikte methode die erin bestaat een onderscheid te maken tussen goederen en verpakkingsmateriaal en door met het oog op de afvalbehandeling een methode gebaseerd op de indeling per materiaal (plastic, enz.) te kiezen los van de vraag of het nu om goederen of verpakkingsmateriaal gaat?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 april 2004)

De termen „verpakking” en „goederen” zijn niet eikaars pendant, aangezien de term „goederen” ook verpakking omvat maar een ruimere betekenis heeft. In het kader van Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (2) is het gebruik van de termen „verpakking” en „verpakkingsafval” noodzakelijk ter omschrijving van de werkingssfeer van de richtlijn en om de exploitanten juridische zekerheid te verschaffen ten aanzien van de vraag of hun producten onder de bepalingen van de richtlijn vallen of niet. In de loop van het wetgevingsproces dat tot de vaststelling van de herziene Verpakkingsrichtlijn (Richtlijn 2004/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 (3)) heeft geleid, hebben het Parlement en de Raad de noodzaak van duidelijke regels voor het onderscheid tussen verpakking en niet-verpakking benadrukt en hebben zij bij de Commissie aangedrongen op een verdere verfijning van dit onderscheid. De Commissie bereidt thans vervolgmaatregelen voor in samenhang met deze richtlijn.

Het overstappen op een materiaalgerelateerde aanpak van de bevordering van recycling is één van de mogelijkheden die in de mededeling „Naar een thematische strategie inzake afvalpreventie en afvalrecycling” (4) worden genoemd. Zoals het geachte parlementslid in zijn vraag suggereert, kan dit inderdaad tot een meer coherente aanpak van de verwerking van bepaalde afvalstoffen leiden.

---

(1)  PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10.

(2)  PB L 365 van 31.12.1994.

(3)  PB L 47 van 18.2.2004.

(4)  COM(2003) 301 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/649 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/649

---

(2004/C 84 E/0730)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0651/04

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Positie van het Frans binnen de Europese instellingen

Volgens persberichten zou de Commissie een budget van ongeveer 20 miljoen euro uittrekken om van het Frans „de” officiële taal te maken binnen de instellingen. Deze beslissing zou zijn genomen nadat duidelijk werd dat de grote meerderheid van de toekomstige ambtenaren uit de tien nieuwe lidstaten het Engels als tweede taal zou hanteren. Het zou, nog altijd volgens persberichten, de bedoeling zijn om 5 000 personeelsleden Frans te laten leren tegen 2008 (daarnaast doet ook de Franse regering zelf inspanningen om het Frans te promoten bij de toekomstige lidstaten).

Klopt deze informatie?

Niemand zal de wenselijkheid betwisten van de bevordering van de kennis van andere talen dan de moedertaal, in de eerste plaats ook binnen de Europese instelligen. Nu lijkt het er echter op dat het aanleren van één specifieke taal (in casu het Frans) wordt gepromoot, als reactie op de sterkere positie van een andere taal. Werden in het verleden in dezelfde geest al dergelijke acties op het getouw gezet? Over welke talen ging het dan?

Wekt de Commissie niet de indruk de verhoudingen op taalvlak binnen de Europese Unie te willen regisseren ten voordele van één bepaalde taal en ten nadele van andere talen? Dient de Commissie daar geen neutraliteit in aan te nemen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(7 april 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-0308/04 van de heer Seppänen (1).

---

(1)  Zie blz. 358.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/649 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/649

---

(2004/C 84 E/0731)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0652/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Europese Commissie tegenstander van de elementaire regels van maritieme veiligheid

In haar mededeling IP/04/159 stelt de Europese Commissie dat de eis van de Griekse autoriteiten dat de bemanningen van cabotagevaartuigen op binnenlandse lijnen moeten slagen voor een examen Griekse taal onwettig is.

Het principe dat de bemanningen de taal van de landen die door cabotagelijnen worden aangedaan moeten kennen getuigt van gezond verstand en geldt bijvoorbeeld al voor de Noorse rederijen die Noorwegen verbinden met zijn buurlanden langs de Noordzee en de Baltische Zee.

Kan de Commissie bevestigen dat haar mededeling IP/04/159 correct is?

Kan de Commissie mij informeren over het resultaat van het onderzoek dat zij ongetwijfeld heeft verricht vooraleer wettelijk bezwaar aan te tekenen tegen de toepassing van het beginsel dat de bemanningen van cabotagevaartuigen die langs de Europese kusten opereren verplicht de plaatselijke taal moeten kennen?

Kan de Commissie mij verklaren hoe zij haar verantwoordelijkheid denkt op te nemen indien zich een ramp voordoet als gevolg van het niet naleven van deze basisregel van de maritieme veiligheid?

Kan de Commissie mij zeggen hoe zij deze volstrekt onverantwoordelijke houding in overeenstemming kan brengen met haar verplichting om de veiligheid op zee te waarborgen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(14 april 2004)

De Commissie acht het niet acceptabel te verlangen dat alle leden van de bemanning, met inbegrip van degenen die niet belast zijn met het verlenen van hulp aan passagiers in noodsituaties, de Griekse taal machtig zijn.

Zij wijst erop dat de problematiek van de communicatie aan boord geregeld wordt door de wetgeving van de Gemeenschap, in het bijzonder Richtlijn 2001/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 inzake de minimumopleiding van zeevarenden (1). Artikel 17 van die richtlijn bepaalt dat de lidstaten erop toe moeten zien dat de bemanningsleden van passagiersschepen die de taak hebben passagiers in noodsituaties te helpen, over voldoende vaardigheden beschikken om met hen te communiceren. Een van de eisen die kunnen worden gesteld is kennis van de talen behorende bij de meest voorkomende nationaliteiten van de passagiers die op de betrokkenen scheepvaartverbinding worden vervoerd.

In verband met de verwijzing van het geachte parlementslid naar de regels die voor Noorse schepen gelden, zal de Commissie de nodige informatie inwinnen bij de Toezichthoudende Autoriteit van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA).

---

(1)  PB L 136 van 18.5.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/650 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/650

---

(2004/C 84 E/0732)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0659/04

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Financiering van de civil society en de NGO's — de Europese Conventie

Kan de Commissie mij in bijzonderheden meedelen welke NGO's en/of vertegenwoordigers/organisaties uit het maatschappelijk leven financiering, subsidie danwei onkostenvergoedingen van welke aard dan ook ontvangen hebben voor hun deelname aan de Europese Conventie?

Kan zij mij voorts meedelen welke bedragen door specifieke organisaties, individuen of NGO's werden ontvangen, op welke dag dit gebeurde en voor welk doel deze bedragen werden betaald?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(2 april 2004)

Zoals onlangs vermeld in het antwoord op schriftelijke vraag P-0074/04 (1), kan het geachte parlementslid meer gedetailleerde informatie verkrijgen bij het secretariaat-generaal van de Raad, dat het secretariaat van beide conventies heeft verzorgd.

---

(1)  Zie blz. 144.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/651 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/651

---

(2004/C 84 E/0733)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0671/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Verzuim van Ierland om verslag uit te brengen inzake CO2-emissies van nieuwe personenauto's

Welk antwoord heeft de Commissie ontvangen van Ierland op het in april 2003 naar dit land gezonden met redenen omkleed advies in april 2002, zoals aangekondigd in IP/02/553, inzake het verzuim van Ierland verslag uit te brengen over CO2-emissies van nieuwe personenauto's, overeenkomstig Beschikking Nr. 175 3/2000/EG (1) van juni 2002? Welke maatregelen heeft de Commissie ondernomen of overweegt ze te ondernemen inzake deze materie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 april 2004)

De inbreukprocedure waarnaar het geachte parlementslid verwijst (2), had betrekking op het verzuim van Ierland om de monitoringgegevens betreffende de kooldioxide-uitstoot (CO2-uitstoot) van nieuwe personenauto's voor het jaar 2000 mee te delen, zoals voorgeschreven bij Beschikking nr. 1753/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000 tot instelling van een systeem ter bewaking van de gemiddelde specifieke uitstoot van CO2 door nieuwe personenauto's. Omdat Ierland in zijn reactie de ontbrekende informatie niet had verstrekt, besloot de Commissie Ierland voor het Hof van Justitie te dagen; in juni 2003 werd bij het Hof een vordering ingesteld. In de loop van de gerechtelijke procedure heeft Ierland gegevens voor 2000 en 2001 verstrekt. Daarmee is voor de Commissie een einde gekomen aan de inbreuk, zodat zij in december 2003 heeft besloten de procedure voor het Hof stop te zetten.

---

(1)  PB L 202 van 10.8.2000, blz. 1.

(2)  2001/2203.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/651 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/651

---

(2004/C 84 E/0734)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0672/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Erkenning van beroepskwalificaties van apothekers

Artikel 2, lid 2 van richtlijn 85/433/EG (1) geeft de lidstaten het recht om te verhinderen dat apothekers die hun kwalificaties in een andere lidstaat behaalden in apotheken kunnen werken die minder dan drie jaar bestaan.

Heeft de Commissie klachten ontvangen over deze bijzondere bepaling op het niveau van de lidstaten en, zo ja, wat was haar antwoord op deze klachten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(21 april 2004)

De Commissie wijst er in de eerste plaats op dat de lidstaten op grond van de door het geachte parlementslid genoemde bepaling apothekers die hun kwalificaties in een andere lidstaat hebben behaald, niet het recht kunnen ontzeggen te werken in apotheken die minder dan drie jaar bestaan. Krachtens deze bepaling kan deze apothekers alleen het recht worden ontzegd de eigenaar (in lidstaten waar het eigendom alleen aan apothekers is voorbehouden), de bezitter of de apotheker-gerant/de technisch verantwoordelijke (d.w.z. de persoon die in laatste instantie verantwoordelijk voor het functioneren van de apotheek is) van dergelijke apotheken te zijn. Apothekers die hun kwalificaties in een andere lidstaat hebben behaald, hebben bijgevolg het recht te werken in apotheken die minder dan drie jaar bestaan, ook al is het slechts als werknemer.

De Commissie heeft hierover geen klachten ontvangen. Ze heeft wel brieven van vooral parlementsleden over deze kwestie ontvangen. Er is ook een (intussen geseponeerd) verzoekschrift over deze afwijking ingediend bij de Commissie verzoekschriften van het Parlement.

Zoals de Commissie in haar antwoorden op de brieven en het verzoekschrift heeft meegedeeld, wordt de bedoeling van de in artikel 2, lid 2, eerste alinea, van Richtlijn 85/433/EEG (2) vastgestelde afwijking verduidelijkt in de zevende overweging van de richtlijn: voorkomen moet worden dat problemen ontstaan door verschillen tussen lidstaten die het aantal nieuwe apotheken die kunnen worden opgericht, beperken en lidstaten die geen beperkingen opleggen.

Artikel 2, lid 2, tweede alinea, bepaalt dat de afwijking vijf jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn opnieuw moet worden bekeken. Uit een studie in 1993 bleek dat toentertijd ongeveer de helft van de lidstaten van de afwijking gebruik maakte. Er is toen daarom geen voorstel ingediend om de afwijking ongedaan te maken.

Uit de formulering van de bepaling in kwestie blijkt dat het de lidstaten vrijstaat al dan niet van de afwijking gebruik te maken. Wanneer een lidstaat de wetgeving wil wijzigen door de beperking in kwestie op te heffen om de vrijheid van vestiging van apothekers te vergroten, is er bijgevolg geen sprake van een inbreuk op Richtlijn 85/433/EEG.

In het voorstel voor een richtlijn betreffende de erkenning van beroepskwalificaties van 7 maart 2002 (3) stelt de Commissie voor de afwijking ongedaan te maken. Het Parlement heeft in eerste lezing echter amendementen goedgekeurd om de bepaling opnieuw in het voorstel op te nemen. De Commissie heeft de amendementen in kwestie verworpen.

---

(1)  PB L 253 van 24.9.1985, blz. 37.

(2)  Richtlijn 85/433/EEG van de Raad van 16 september 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het terrein van de farmacie, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging voor bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied, PB L 253 van 24.9.1985.

(3)  COM(2002)119 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/652 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/652

---

(2004/C 84 E/0735)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0673/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Kosten van het hoger onderwijs voor EU-staatsburgers

In het Iers hoger onderwijs betalen studenten die aangezien worden als niet-EU-burgers vaak drie keer zoveel collegegeld als EU-burgers.

Is het de Commissie bekend dat de Ierse regering de burgers van de kandidaat-lidstaten die momenteel hopen om volgend academiejaar hoger onderwijs in Ierland te volgen, nog niet meegedeeld heeft of ze in aanmerking zullen komen voor verlaagd collegegeld? De uiterste datum voor het indienen van inschrijvingsformulieren voor hoger onderwijs is al overschreden terwijl vele toekomstige studenten aan de Ierse universiteiten geen inlichtingen van het Departement van Onderwijs en Wetenschap gekregen hebben over hun status als het nieuwe academiejaar in september van start gaat.

Is de Commissie niet van mening dat het aanrekenen van niet-EU kosten aan burgers van de nieuwe lidstaten een duidelijke discriminatie inhoudt, aangezien zij vanaf 1 mei ook EU-burgers zijn? Heeft de Commissie contact opgenomen met de Ierse regering inzake deze materie? Wat was haar antwoord? Heeft de Commissie soortgelijke klachten van andere lidstaten ontvangen inzake deze materie? Welke maatregelen overweegt zij te ondernemen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(23 april 2004)

Wat de toegangsvoorwaarden voor onderwijs betreft, zijn de lidstaten verplicht het beginsel van gelijke behandeling in acht te nemen. Volgens dit beginsel moet de universiteit of hogeschool van een lidstaat waar een EU-burger wenst te studeren, deze onder dezelfde voorwaarden toelaten als eigen onderdanen.

Bijgevolg moeten Ierland en de andere lidstaten voor het komende academisch jaar 2004/2005 het beginsel van gelijke behandeling toepassen op de onderdanen van de nieuwe lidstaten, die dan hetzelfde collegegeld moeten betalen als de eigen onderdanen.

De Commissie heeft geen klachten hierover ontvangen en heeft daarom nog geen contact opgenomen met de Ierse regering.

De diensten van de Commissie zullen met de Ierse autoriteiten contact opnemen om hen te herinneren aan de rechten van de burgers van de nieuwe lidstaten inzake toegang tot onderwijs.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/653 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/653

---

(2004/C 84 E/0736)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0679/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Bushmeat — grenscontroles

Welke stappen heeft de Commissie bij de lidstaten ondernomen naar aanleiding van de steun van het Europees Parlement voor het verslag-De Rossa over verzoekschrift 461/2000 en met betrekking tot het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag E-2445/03 (1) (22 juli 2003), in verband met de behoefte aan betere grenscontroles om deze handel te voorkomen?

Welke stappen stelt de Commissie voor om de illegale import van bushmeat in Europa te verhinderen en de inspanningen te coördineren om de controles aan de buitengrenzen van de Gemeenschap te verscherpen en een einde te maken aan deze illegale handel?

---

(1)  Zie blz. 492.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/653 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/653

---

(2004/C 84 E/0737)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0680/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Bushmeat — overdracht van de ziekte

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen naar aanleiding van de steun van het Europees Parlement aan het verslag-De Rossa over verzoekschrift 461/2000 om een risicobeoordeling uit te voeren over de mogelijke besmetting van mensen als gevolg van de illegale invoer van bushmeat in de Europese Unie?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Byrne namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0679/04 en E-0680/04

(6 april 2004)

De lidstaten zijn verplicht strenge controles te handhaven op de invoer van dierlijke producten, inclusief persoonlijke invoer, om risico's voor de dier- en volksgezondheid af te wenden. De Commissie erkent dat de invoer door reizigers van bushmeat voor eigen gebruik een grote risicofactor vormt.

Om de controles op dierlijke producten die door reizigers voor eigen gebruik worden vervoerd, inclusief alle illegale invoer, aan te scherpen, heeft de Commissie onlangs Beschikking 2002/995/EG van de Commissie goedgekeurd (1). Deze behelst voorschriften die met een beperkt aantal uitzonderingen de invoer van persoonlijke zendingen vlees en melk in de EU moeten beletten, en bepaalt dat de lidstaten op alle plaatsen van binnenkomst van reizigers uit derde landen controles op reizigers moeten verrichten.

Ook werd een meertalige poster ontworpen en gratis onder de luchthavens verspreid om het publiek beter te informeren over de verscherpte voorschriften voor producten van dierlijke oorsprong die reizigers in hun persoonlijke bagage vervoeren. De Commissie heeft ook een follow-upvragenlijst opgesteld en aan de lidstaten verzonden over de resultaten van deze nieuwe controles om feed-back van de lidstaten over dit probleem te krijgen.

Uitgaande van de via de vragenlijst en de werkgroepen met deskundigen van de lidstaten ingewonnen informatie, is de Commissie voornemens ter vervanging van Beschikking 2002/995/EG binnenkort een verordening goed te keuren teneinde de controles te verbeteren en aan te scherpen.

De verordening zal niet alleen de bestaande voorschriften verscherpen maar de lidstaten ook meer mogelijkheden bieden om de handhaving te verbeteren en reizigers die de regels blijken te overtreden, te straffen.

In aanvulling op deze maatregelen is het Voedsel- en Veterinair Bureau ook voornemens binnenkort inspecties in een aantal lidstaten uit te voeren om de doeltreffendheid van de controles die op grond van het Gemeenschapsrecht door de lidstaten moeten worden verricht, en het probleem van illegale invoer te onderzoeken.

---

(1)  Beschikking 2002/995/EG van de Commissie van 9 december 2002 houdende vaststelling van voorlopige vrijwaringsmaatregelen met betrekking tot de invoer van producten van dierlijke oorsprong voor persoonlijke consumptie, PB L 353 van 30.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/654 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/654

---

(2004/C 84 E/0738)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0688/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Toepassing van artikel 10, lid 3 van verordening nr. 1788/2003

Uit oogpunt van functionaliteit, transparantie en controle hebben de melkproducentenorganisaties van de Azoren gevraagd of de herverdeling van de niet-gebruikte delen van de referentiehoeveelheid niet alleen berekend kan worden op het niveau van iedere koper en op nationaal niveau, maar ook op het niveau hiertussen, namelijk het niveau van de regio's.

Is de Commissie van mening dat dit verzoek in strijd is met de „objectieve criteria” waarnaar in artikel 10 van verordening (EG) nr. 1788/2003 (1) verwezen wordt?

Kan de Commissie mededelen of haar nog een geval bekend is waarin een lidstaat deze tussenweg heeft bewandeld bij een eventuele herverdeling van de referentiehoeveelheden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(01 april 2004)

In artikel 10, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten wordt expliciet voorzien in twee methoden voor de hertoewijzing van niet-gebruikte hoeveelheden, hetzij uitsluitend op nationaal niveau, hetzij eerst voor iedere koper en vervolgens, in voorkomend geval, op nationaal niveau. Derhalve is een hertoewijzing op regionaal niveau in elk geval uitgesloten.

De niet-opneming van het regionale kader in artikel 10, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1788/2003 kan worden verklaard op grond van een goed administratief beheer en kan ten doel hebben de rol van de koper niet uit te hollen.

Met betrekking tot de leveringen is inderdaad afgesproken dat vooral de koper verantwoordelijk is voor het beheer van de aangifte betreffende de melkophalingen en voor het innen van de extra heffing. Daarom kan de toewijzing van niet-gebruikte hoeveelheden worden uitgevoerd op het niveau van de koper.

Deze constructie is derhalve niet verenigbaar met een beheer op regionaal niveau. De zones waarin de kopers de melk ophalen, vallen niet noodzakelijkerwijze samen met de regio's, aangezien een koper in meerdere regio's melk kan ophalen.

---

(1)  PB L 270 van 21.10.2003, blz. 123.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/655 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/655

---

(2004/C 84 E/0739)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0691/04

van Dominique Souchet (NI) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Systemische insecticiden

In het kader van een preventieve benadering heeft de Franse minister van Landbouw op 23 februari jl. aangekondigd dat alle producten op basis van Fipronil, een insecticidemolecuul, uit de handel zullen worden genomen. Reden hiervan is dat Bayer Crop een onderzoek instelt naar de mogelijke toxiciteit voor mens of dier van landbouwproducten waarbij gebruik wordt gemaakt van dit molecuul.

Is de Commissie voornemens bepaalde consequenties te verbinden uit dit op basis van het voorzorgsbeginsel genomen besluit?

Is de Commissie in het bijzonder met betrekking tot de bijenteelt voornemens vergelijkbare maatregelen te treffen als Frankrijk?

Welke gevolgen denkt de Commissie te geven aan de resolutie van het Europees Parlement van 13.12.2001 over verbetering van de productie en de afzet van honing (A5-0381/2001), waarin wordt vastgesteld dat in verschillende lidstaten ernstige schade is toegebracht aan bijenpopulaties door zeer duurzame systemische insecticiden?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(6 april 2004)

De Commissie heeft nota genomen van de mededeling van de Franse minister van Landbouw van 23 februari 2004 dat de nationale vergunningen voor producten die fipronil bevatten, voorlopig worden ingetrokken in afwachting van een advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid over deze stof. De Commissie wijst erop dat deze producten in Frankrijk in de handel worden gebracht door BASF, niet door Bayer Crop Science.

De Commissie merkt op dat de Franse autoriteiten deze voorzorgsmaatregel hebben genomen nadat zij een wetenschappelijke analyse van het fipronil-dossier hadden verricht.

Op communautair niveau verricht de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid momenteel een wetenschappelijke analyse van het dossier in het kader van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1). Zodra de analyse is afgerond, zal de Commissie de nodige communautaire maatregelen met betrekking tot de stof in kwestie voorstellen. De richtlijn bepaalt dat de lidstaten in afwachting van een besluit van de Commissie over de stof nationale maatregelen mogen blijven toepassen op producten die deze stof bevatten. Daarom stelt de Commissie voorlopig geen maatregelen voor; wel wil zij de zaak op de voet volgen en de informatieuitwisseling tussen de lidstaten bevorderen.

Wat betreft het gevolg dat aan de resolutie van het Parlement is gegeven, heeft de Commissie naar aanleiding van de aanbevelingen van het Parlement maatregelen goedgekeurd tijdens haar vergadering van 5 februari 2004 (2). Dit document is op 11 februari in de oorspronkelijke taal per e-mail aan de diensten van het Parlement toegezonden. De andere taalversies zullen worden toegezonden zodra zij beschikbaar zijn.

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1221/97 van de Raad van 25 juni 1997 houdende algemene regels voor de uitvoering van de maatregelen tot verbetering van de productie en de afzet van honing (3) kunnen de door de lidstaten ingediende programma's maatregelen omvatten om het bijenbestand te vernieuwen. Het honingprogramma dat Frankrijk heeft ingediend voor 2002-2003 en 2003-2004 omvat bijvoorbeeld dergelijke maatregelen.

---

(1)  PB L 230 van 19.8.1991.

(2)  Doc. SP(2004) 293.

(3)  PB L 173 van 1.7.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/656 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/656

---

(2004/C 84 E/0740)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0696/04

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Financiering met middelen van het programma Cultuur 2000 van boeken of vertalingen van boeken waarin nationalistisch beleid en autocratisch optreden worden verheerlijkt

Heeft de Commissie (middels het programma Cultuur 2000) financiering toegekend aan het schrijven of het vertalen (bijv. vanuit het Frans in het Grieks) van boeken over het leven en het optreden van de Turkse nationalistische politicus Kemal Atatürk?

Weet de Commissie of financiering is toegekend aan het uitgeven of vertalen van een dergelijk boek in Griekenland of andere landen van de EU waarin het beleid en het door hem in Turkije gevestigde dictatoriale regime, alsook zijn autocratische neigingen, worden verheerlijkt, en waarin Grieken als „moordenaars” worden afgeschilderd?

Aan welke biografieën van grote leiders en helden van de Balkanvolken en de Arabieren die zich tegen het autocratische Ottomaanse bewind hebben verzet, resulterend in hun bevrijding, is middels het programma Cultuur 2000 financiering toegekend?

Indien inderdaad financiering met middelen van het programma Cultuur 2000 is toegekend aan enig boek over het optreden van Atatürk, volgens welke procedure is dat dan gebeurd en welke dienst of afdeling heeft het desbetreffende boek dan voor publicatie of vertaling geselecteerd?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(23 april 2004)

Wat betreft boeken, lezen en vertalen wordt met het programma Cultuur 2000 beoogd de bewustwording omtrent literair scheppend werk en de geschiedenis van de Europese volkeren te verbeteren en de verspreiding van werken te bevorderen. Dit gebeurt in het bijzonder door steun te verlenen aan het vertalen van literaire, toneel- en naslagwerken (met name van werken in de minder verspreide Europese talen en de talen van Midden- en Oost-Europa).

Het voornaamste criterium voor de selectie van werken waarvan de vertaling wordt gesteund is de kwaliteit van het werk en de vertaling, alsmede de kwaliteit en de reputatie van de uitgeverij, waarbij het beginsel van vrijheid van meningsuiting volledig wordt nageleefd.

De wijze van selectie van werken is duidelijk vastgelegd in de jaarlijkse oproepen tot het indienen van voorstellen, die in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt.

In het kader van het programma Cultuur 2000 heeft de Commissie de Griekse vertaling van het Franstalige geschiedkundige werk Kemal Atatürk: les chemins de l'occident van de schrijver Alexandre Jevakhoff gefinancierd.

De Commissie is niet op de hoogte van andere overheidsfinanciering van de vertaling van dit boek in andere talen in Europa.

De volledige lijst van alle vertalingen die sinds 2000 in het kader van het programma Cultuur 2000 zijn gefinancierd, is te vinden op het internetadres http://europa.eu.int/comm/cuiture/eac/index_en.html.

De gevolgde procedure voor de toekenning van financiering aan de vertaling in het kader van het programma Cultuur 2000 is vastgelegd in het besluit waarbij het programma is ingesteld (1). Deze procedure is strikt toegepast.

De financiering voor de vertaling van het boek Kemal Atatürk: Les chemins de l'occident is verleend aan de uitgeverij Travlos.

---

(1)  Besluit nr. 508/2000/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 februari 2000 tot instelling van het programma „Cultuur 2000”, PB L 63 van 10.3.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/657 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/657

---

(2004/C 84 E/0741)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0700/04

van Benedetto Della Vedova (NI) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Besteding van middelen uit het Europees Sociaal Fonds voor het Edunet-project

In twee eerdere schriftelijke vragen (E-0103/01 (1) van 29.1.2001 en E-2345/02 (2) van 29.7.2002) heb ik de Commissie de kwestie „Edunet-project” van de CST Srl voorgelegd, een project dat gefinancierd wordt met EU-middelen (Europees Sociaal Fonds, Adapt-programma). Het leek erop dat de Europese middelen bij dit project werden besteed op een manier die volstrekt niet binnen de doelstelling past.

In haar antwoord van 8 maart 2001 heeft commissaris Anna Diamantopoulou ons medegedeeld dat de Commissie het Italiaanse Ministerie van Werkgelegenheid naar aanleiding van de genoemde vragen heeft verzocht de uitgaven in het kader van het Edunet-project te verifiëren en geen voorschotten meer te betalen.

In haar tweede antwoord (van 16 september 2002) heeft mevrouw Diamantopoulou ons medegedeeld a) dat zij van het Ministerie van Werkgelegenheid een verslag had ontvangen waaruit blijkt „dat er verwarring bestaat tussen de activiteiten met betrekking tot het project en die welke buiten het project om worden uitgevoerd, te weten de vakbondsactiviteiten”; b) dat het Ministerie van Werkgelegenheid alle verdere betalingen heeft opgeschort; c) dat het dossier is toegestuurd aan het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF); d) dat de Commissie in afwachting is van de financiële certificering van de afsluiting van de communautaire initiatieven (Adapt/Werkgelegenheid) en ze zich het recht voorbehoudt om de subsidiabiliteit van de uitgaven te evalueren.

De bovengenoemde feiten hebben geleid tot de opening van een gerechtelijk onderzoek door het Openbaar Ministerie van Rome, waarvan de onderzoeksfase inmiddels zou zijn afgesloten.

| — | Heeft de Commissie nadere opheldering gekregen over het Edunet-project, eventueel via de Italiaanse regering? |
| --- | --- |

—

Heeft de Commissie nadere opheldering gekregen over het Edunet-project, eventueel via de Italiaanse regering?

| — | Is de Commissie al in staat de subsidiabiliteit van de uitgaven voor het Edunet-project te evalueren? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie al in staat de subsidiabiliteit van de uitgaven voor het Edunet-project te evalueren?

De FISACAT-CISL, de organisatie die in de bovengenoemde feiten verwikkeld is, is nu betrokken bij andere initiatieven die met middelen van het Europees Sociaal Fonds worden gefinancierd (bijvoorbeeld het project „Flexible Training System”). Meent de Commissie dat dit onverenigbaar is met de doelstellingen en oogmerken van het Fonds?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(6 april 2004)

Zoals in het antwoord op schriftelijke vraag E-2345/02 van het geachte parlementslid is aangegeven, heeft het Italiaanse Ministerie van Werkgelegenheid de betaling voor het Edunet-project opgeschort aangezien er over dit programmaonderdeel een onderzoek loopt.

Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft een coördinatieprocedure ingeleid op grond van artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1073/1999 (3).

Dit onderzoek, waarvoor OLAF technische bijstand verleende, werd uitgevoerd door de bevoegde Italiaanse autoriteit (Guardia di Finanza).

Bovenvermeld onderzoek bracht onregelmatigheden aan het licht ten nadele van het Europees Sociaal Fonds. Bijgevolg heeft het Openbaar Ministerie van Rome tegen tien personen strafrechtelijke vervolging ingesteld. Van een definitieve uitspraak van de Italiaanse rechter in deze aangelegenheid is aan de Commissie nog geen kennisgeving gedaan.

OLAF is op dit ogenblik bezig met de financiële en gerechtelijke afwikkeling van deze zaak.

De Commissie bekijkt thans de mogelijkheid om het Adapt-programma met uitzondering van het Edunet-project, waarvoor een gerechtelijk onderzoek loopt, af te sluiten overeenkomstig artikel 52, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 (4).

---

(1)  PB C 340 E van 4.12.2001, blz. 11.

(2)  PB C 309 E van 12.12.2002, blz. 225.

(3)  Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), PB L 136 van 31.5.1999.

(4)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/658 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/658

---

(2004/C 84 E/0742)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0702/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Herstelplan voor de zwarte heilbot: buitengewone maatregelen van de Europese Commissie

In haar antwoord van 27 november op mijn vraag P-3264/03 (1) deelde de Commissie mede dat binnen het Directoraat-generaal visserij een werkgroep was opgericht om zich te buigen over de gevolgen van de besluiten die op de jaarlijkse vergadering van 2003 werden genomen voor de in NAFO-wateren vissende communautaire vloot.

Op 19 januari antwoordde de directeur-generaal op een vergadering van de Commissie visserij op een vraag van mijn kant over de jongste wetenschappelijke verslagen van de heer McGuire — waarin de eerdere verslagen van de NAFO worden weersproken — dat de Commissie zich hierover zou buigen. Onlangs hebben in Madrid nieuwe bijeenkomsten met wetenschappers plaatsgevonden.

Kan de Commissie ons de huidige stand van zaken mededelen?

Is de Commissie van plan met het oog op de NAFO-vergaderingen van juni en september dit jaar rekening te houden met de jongste wetenschappelijke verslagen teneinde de visserijbelangen van de EU beter te beschermen?

Kan de Commissie mededelingen verstrekken over de concrete plannen en maatregelen die zij denkt te nemen om de door de NAFO-besluiten van 2003 inzake de zwarte heilbot getroffen vloot te helpen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(30 maart 2004)

De Commissie heeft het McGuire-verslag bestudeerd en aan een door de Spaanse autoriteiten georganiseerde vergadering deelgenomen. Na een diepgaande analyse waarbij alle vertegenwoordigers van de Gemeenschap die zitting hebben in de Wetenschappelijk Raad van de NAFO betrokken waren, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat het verslag geen nieuwe elementen bevat; zij blijft dan ook vertrouwen stellen in het werk dat de Wetenschappelijke Raad van de NAFO in juni 2003 heeft verricht. De Commissie is van mening dat de voor juni 2004 geplande vergadering van de Wetenschappelijke Raad van de NAFO het meest geschikte forum is voor de behandeling van dit verslag.

De wijzigingen aan de verordening inzake het FIOV (2), die momenteel in de Raad worden besproken, hebben tot doel om, onder meer via sociaal-economische maatregelen, de last voor de vissers te verlichten na de vaststelling van de herstelplannen.

Tot slot zij erop gewezen dat de communautaire NAFO-vloot via de overdracht van quota in de wateren van Groenland en van de Faeröer toegang heeft gekregen tot alternatieve vangstmogelijkheden.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 248.

(2)  Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector, PB L 337 van 30.12.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/659 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/659

---

(2004/C 84 E/0743)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0703/04

van Helena Torres Marques (PSE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Bijdragen van de lidstaten aan de Gemeenschapsbegroting

De bijdragen van de lidstaten aan de begroting van de Europese Unie bedragen minder of iets meer dan 1 % van hun nationaal inkomen.

We weten dat de Gemeenschapsbegroting van essentieel belang is voor een evenwichtige en samenhangende ontwikkeling van de Europese Unie en voor de verwezenlijking van de doelstellingen van Lissabon en Gotenburg. Kan de Commissie mededelen of het niet mogelijk is dat deze bijdragen niet langer worden meegeteld voor het tekort van de afzonderlijke lidstaten?

Op deze wijze kan het aanvullen van het begrotingstekort via vermindering van de bijdragen aan de Gemeenschapsbegroting niet langer als excuus worden aangevoerd om de verhoging van de ontvangsten in het kader van de nieuwe financiële vooruitzichten van de Europese Unie voor 2007-2013 te verhinderen.

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(24 maart 2004)

Krachtens het EG-verdrag zijn de lidstaten verplicht buitensporige tekorten te vermijden (dit wil zeggen dat het tekort van de totale overheid onder de 3 % van het bruto binnenlands product (BBP) moet blijven). Het begrip „overheid” is gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 2223/96 van de Raad van 25 juni 1996 inzake het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen (1) in de Gemeenschap (2), ESR 1995, waarin ook de te volgen statistische methoden zijn beschreven. Alle overheidsuitgaven zijn van invloed op het buitensporig tekort. De bijdragen van de lidstaten in de begroting van de EU behoren tot de overheidsuitgaven.

De Commissie is er geen voorstander van specifieke posten uit te sluiten bij de berekening van de totale overheidsuitgaven. Om de doelstellingen van Lissabon en Göteborg te kunnen bereiken is het echter van belang dat de kwaliteit van de overheidsuitgaven wordt opgevoerd en meer aandacht wordt besteed aan kosteneffectieve uitgaven die de groei bevorderen. In de globale richtsnoeren voor het economisch beleid heeft de Commissie herhaaldelijk aanbevolen om de overheidsuitgaven in die zin te heroriënteren; zij heeft daarbij steeds de steun van het Parlement en de Raad gekregen. Door de overheidsuitgaven in hun begroting te heroriënteren kunnen zowel de lidstaten als de EU een grotere bijdrage leveren om de doelstellingen van Göteborg te bereiken.

---

(1)  SEC 95.

(2)  PB L 310 van 30.11.1996.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/660 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/660

---

(2004/C 84 E/0744)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0707/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft:   Een vuilstort in het natuurgebied Monte Catillo bij Tivoli

In de Italiaanse pers is onlangs het bericht verschenen dat het gemeentebestuur van Tivoli (provincie Rome) heeft besloten een ecologisch platform met de bijbehorende logistieke infrastructuur in te richten op een gemeentelijk terrein in de buurtschap La Prece. Dat ligt in het natuurgebied Monte Catillo, een ecologisch en landschappelijk waardevol gebied.

Het terrein is door de gemeente overgedragen aan ASA Spa, een gemeentelijk bedrijf dat zich bezighoudt met vuilverwerking. Tot het ecologisch platform zou onder meer een vuilstortplaats behoren alsook gedifferentieerde huisvuilverwerking en het verwerken van anorganisch afval. Dit zou allemaal moeten gebeuren binnen het genoemde natuurgebied.

De vraag aan de Commissie luidt:

| 1. | of er tevoren naar behoren een milieueffectrapportage heeft plaatsgevonden om na te gaan of de omstandigheden al dan niet geschikt zijn voor het vestigen van een vuilstort op genoemde plek; |
| --- | --- |

1.

of er tevoren naar behoren een milieueffectrapportage heeft plaatsgevonden om na te gaan of de omstandigheden al dan niet geschikt zijn voor het vestigen van een vuilstort op genoemde plek;

| 2. | of het gemeentelijk besluit om het terrein over te dragen aan ASA Spa voldoet aan de richtlijnen ten aanzien van de milieueffectrapportage over bepaalde openbare en particuliere projecten en voorlichting aan de burger (85/337/EEG (1) en 97/11/EG (2)) en in overeenstemming is met de richtlijn betreffende de evaluatie van de gevolgen van bepaalde projecten en programma's voor het milieu (2001/42/EG (3)); |
| --- | --- |

2.

of het gemeentelijk besluit om het terrein over te dragen aan ASA Spa voldoet aan de richtlijnen ten aanzien van de milieueffectrapportage over bepaalde openbare en particuliere projecten en voorlichting aan de burger (85/337/EEG (1) en 97/11/EG (2)) en in overeenstemming is met de richtlijn betreffende de evaluatie van de gevolgen van bepaalde projecten en programma's voor het milieu (2001/42/EG (3));

| 3. | of het besluit om dit ecologisch platform te vestigen in overeenstemming is met bovengenoemde richtlijnen? |
| --- | --- |

3.

of het besluit om dit ecologisch platform te vestigen in overeenstemming is met bovengenoemde richtlijnen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 april 2004)

Het project voor een afvalverwijderingslocatie in het natuurreservaat „Monte Catillo” in Tivoli, waarnaar het geachte parlementslid verwijst, lijkt inderdaad te vallen binnen de werkingssfeer van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997. Het valt wellicht in een van de projectcategorieën die in bijlage II van die richtlijn worden opgesomd. Artikel 4, lid 2, van Richtlijn 85/337/EEG, als gewijzigd, bepaalt dat de lidstaten ertoe gehouden zijn, voor de in bijlage II genoemde projecten door middel van een onderzoek per geval of op basis van door de lidstaten vastgestelde drempelwaarden of criteria te bepalen of het project al dan niet moet worden onderworpen aan een milieueffectbeoordelingsprocedure overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10.

De Commissie kan echter onmogelijk op de hoogte zijn van alle gevallen van vermoedelijk onjuiste toepassing van de communautaire milieuwetgeving door de bevoegde instanties van de lidstaten. Dit soort gevallen wordt meestal onder de aandacht van de Commissie gebracht door middel van klachtenbrieven, schriftelijke vragen in het Parlement en petities die bij de commissie Verzoekschriften van het Parlement worden ingediend. Zij moeten ook precies worden gedocumenteerd om de Commissie in staat te stellen, ze in het licht van de toepasselijke communautaire milieuwetgeving te beoordelen.

In dit specifieke geval is het voor de Commissie niet mogelijk, op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie een standpunt te bepalen. Het geachte parlementslid wordt derhalve verzocht terzake nadere gegevens te verstrekken, teneinde de Commissie in staat te stellen deze zaak in het licht van het toepasselijke Gemeenschapsrecht te beoordelen.

Wat Richtlijn 2001/42/EG van het Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's betreft: de termijn voor de omzetting van deze richtlijn in nationaal recht door de lidstaten is 21 juli 2004. De lidstaten zijn momenteel dus nog niet verplicht de bepalingen van deze richtlijn in hun rechtssysteem toe te passen.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(3)  PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/661 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/661

---

(2004/C 84 E/0745)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0711/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft:   De typische eigenschappen van de berggebieden en het communautaire beleid

De berggebieden spelen een rol van waarachtig algemeen belang, met name op ecologisch, sociaal en cultureel vlak, en vertegenwoordigen een buitengewoon waardevol erfgoed dat niet alleen moet worden instandgehouden maar vooral moet worden gevaloriseerd. Dit veronderstelt beleidsmaatregelen die erop gericht zijn de landvlucht tegen te gaan en de plaatselijke ontwikkeling te bevorderen.

Onlangs werd door de afdeling bergdorpen van de nationale vereniging van Portugese gemeenten onderstreept dat de berggebieden dringend meer aandacht moeten krijgen in het structuurfondsenbeleid en dat ervoor moet worden gezorgd dat de typische eigenschappen van de berggebieden effectief worden erkend. De diverse sectorale beleidsgebieden moeten worden ingepast in een omvattend op de berggebieden gericht beleid, met specifiek op deze gebieden en de bewoners afgestemde middelen. Ook moeten er specifieke oplossingen en actiemiddelen komen en moet in het algemeen bijzondere aandacht worden besteed aan de problemen van de berggebieden.

| 1. | Denkt de Commissie aan een effectieve erkenning van de typische eigenschappen en de verscheidenheid van de berggebieden? |
| --- | --- |

1.

Denkt de Commissie aan een effectieve erkenning van de typische eigenschappen en de verscheidenheid van de berggebieden?

| 2. | Is de Commissie voornemens de problemen van de berggebieden op te nemen op de politieke agenda van de Europese Unie en aan de berggebieden meer aandacht te besteden in het kader van het structuurfondsenbeleid? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie voornemens de problemen van de berggebieden op te nemen op de politieke agenda van de Europese Unie en aan de berggebieden meer aandacht te besteden in het kader van het structuurfondsenbeleid?

| 3. | Is de Commissie voornemens een communautair beleidsinstrument ten bate van de berggebieden in het leven te roepen? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens een communautair beleidsinstrument ten bate van de berggebieden in het leven te roepen?

| 4. | Denkt de Commissie aan geharmoniseerde procedures voor de indiening en de beoordeling van voorstellen en voor het beheer van de communautaire fondsen op het niveau van de berggebieden? |
| --- | --- |

4.

Denkt de Commissie aan geharmoniseerde procedures voor de indiening en de beoordeling van voorstellen en voor het beheer van de communautaire fondsen op het niveau van de berggebieden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 april 2004)

Net als het geachte parlementslid hecht de Commissie er belang aan dat in het communautair beleid op passende wijze rekening wordt gehouden met berggebieden.

In oktober 2002 heeft de Commissie een conferentie gehouden over „Het communautair beleid en berggebieden”, waaraan werd deelgenomen door bijna 500 politiek vertegenwoordigers en vertegenwoordigers van economische en sociale sectoren van de 15 lidstaten en van de kandidaat-lidstaten.

Gedurende de programmaperiode van de Structuurfondsen (2000-2006) komt 95 % van de berggebieden in de Unie in aanmerking voor financiering, hetzij uit hoofde van doelstelling 1, hetzij uit hoofde van doelstelling 2.

Voor de periode na 2006 heeft de Commissie een voorstel gedaan voor de hervorming van het cohesiebeleid in het kader van het derde verslag over de economische en sociale cohesie, dat werd goedgekeurd op 18 februari 2004 (1) en dat zij officieel heeft ingediend bij het Parlement en de Raad. De Commissie stelt voor de territoriale cohesie voortaan te integreren in het cohesiebeleid.

De Commissie stelt verder voor om in de nieuwe generatie regionale programma's rekening te houden met het specifieke karakter van gebieden met een natuurlijke handicap. Zo is bijvoorbeeld voorgesteld om voor gebieden met een permanente handicap een hoger niveau van communautaire financiering toe te staan dan voor andere gebieden.

Wat de plattelandsontwikkeling betreft, een belangrijk actieterrein voor de berggebieden, heeft de Commissie tevens bepaalde voorstellen gedaan in haar mededeling „Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst — Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013” (2). Daarin stelt zij voor één enkel instrument in het leven te roepen dat zowel moet bijdragen tot het verbeteren van het leefmilieu en de ruimtelijke ordening op het platteland als de levenskwaliteit in plattelandsgebieden.

---

(1)  COM(2004)107 def.

(2)  COM(2004)101 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/662 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/662

---

(2004/C 84 E/0746)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0716/04

van Luis Berenguer Fuster (PSE) en Anna Terrón i Cusí (PSE) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft:   Alarm via radio

De sector particuliere beveiliging vertoont een spectaculaire groei, in het bijzonder alarm via radio, waar de beveiligingsmaatschappijen een prijzenoorlog voeren ter wille van het grootste marktaandeel en daarbij vergeten dat dit alarm een veiligheidssysteem is, waardoor het probleem van Jamming (het storen van frequenties) exponentieel toeneemt.

Is de Commissie voornemens met een initiatief te komen in verband met een regulering van deze sector om de bestaande lacune in de wet op te vullen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 april 2004)

Zoals de geachte parlementsleden aangeven, groeit de markt voor particuliere beveiligingsdiensten. Deze diensten concurreren op zowel kwaliteit als prijs.

Het is de Commissie echter niet bekend dat zich thans problemen met de kwaliteit en de betrouwbaarheid van dergelijke diensten voordoen, die toe te schrijven zijn aan congesties in en/of jamming van het radiofrequentiespectrum dat zij gebruiken.

Deze kwestie is in september 2000 met de lidstaten besproken in de context of Richtlijn 1999/5/EG (1) (de R & TTE-richtlijn). Toen werd geoordeeld dat aanvullende regelingen om specifieke toepassingen, zoals alarmsystemen, tegen schadelijke interferentie te beschermen en om te zorgen voor toegang tot nooddiensten niet noodzakelijk waren, omdat gedacht werd dat de marktkrachten hiervoor zouden zorgen.

De Commissie is echter voornemens deze kwestie opnieuw aan de orde te stellen tijdens de volgende vergadering met de lidstaten, die voor juni 2004 is gepland, om na te gaan of recente ontwikkelingen de Commissie nopen om deze kwestie opnieuw te bekijken.

Verder bestudeert de Commissie thans de harmonisatie in de gehele Unie van de voorwaarden voor het gebruik van het radiospectrum voor apparatuur t.b.v. korteafstandcommunicatie, waaronder veiligheids-alarmsystemen. Een gedeelte van deze analyse zal nagaan hoe het best kan worden gezorgd voor een effectief gebruik van dergelijke apparatuur via overeengekomen technische parameters en passende radiospectrumfrequenties.

---

(1)  Richtlijn 1999/5/EG van het Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit, PB L 91 van 7.4.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/663 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/663

---

(2004/C 84 E/0747)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0720/04

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft:   Exportsubsidies voor haver

In Finland wordt bijzonder veel haver geteeld. Die wordt met exportsubsidies uitgevoerd onder andere naar Canada en de Verenigde Staten. Op dit ogenblik is de Commissie niet happig om exportsubsidies te betalen, omdat binnen de EU een graantekort heerst als gevolg van de mislukking van de laatste oogst. In onder andere Finland is de oogst niet mislukt, zodat de graanschuren er vol zitten met uitstekend graan.

Aangezien op het Europese vasteland geen haver wordt gebruikt, is er geen noemenswaardige markt voor haver in Zuid-Europa en elders binnen de EU, waar anders graan zou moeten worden ingevoerd. De Finse haveroogst ligt op dit ogenblik in de graanschuren van de boeren, omdat de haver niet uitgevoerd wordt naar gebieden binnen de EU waar behoefte is aan graan, terwijl hij met de aanzienlijk verlaagde exportsubsidies evenmin naar Noord-Amerika kan worden geëxporteerd. De haver zou naar Noord-Amerika moeten kunnen, want daar wordt hij in grote hoeveelheden gebruikt.

Welke concrete maatregelen is de Commissie van plan te nemen om de uitvoer van haver naar Noord-Amerika mogelijk te maken en volgens welk tijdschema? Is zij van plan de exportsubsidies voor haver te handhaven en opnieuw op het oude peil te brengen, opdat de export naar Noord-Amerika weer volledig op gang kan komen? Indien ja, volgens welk tijdschema? Er is haast bij deze zaak.

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(2 april 2004)

In tegenstelling tot de situatie met betrekking tot alle andere granen, had de EU in 2003/2004 een normale haveroogst, zowel wat de kwaliteit als de hoeveelheid betreft, wat heeft geleid tot een zeker overschot in de uitvoer uit Finland en Zweden. De graanproductie in de EU daalde overigens van 209 miljoen tot 183 miljoen ton. Voor het eerst in vele jaren lag de totale productie in de EU aanzienlijk lager dan de interne consumptie (ongeveer 190 miljoen ton). Dit heeft geleid tot een kritieke situatie wat de bevoorrading betreft, met name voor voedergranen.

De Commissie heeft erkend dat de binnenlandse vraag naar haver slechts in beperkte mate kan worden verhoogd, aangezien de mogelijkheden van haver bij de normale samenstelling van veevoeder beperkt zijn. Bijgevolg heeft de Commissie op 15 oktober 2003 een inschrijving voor de uitvoer van haver geopend, op grond waarvan vanaf het begin van de haveroogst met subsidie kon worden geëxporteerd. Tot 12 maart 2004 heeft de Commissie uitvoerrestituties verleend voor een totale hoeveelheid van 247 840 ton. Deze hoeveelheid komt overeen met een groot gedeelte van het overschot aan haver gedurende het verkoopseizoen.

Vanzelfsprekend wil de Commissie, gelet op het tekort aan granen in de EU, een groter binnenlands gebruik van haver in samengesteld voeder aanmoedigen. Bovendien is de situatie op de havermarkt uitzonderlijk, aangezien er slechts één koper is (de Verenigde Staten) en de wereldprijzen op deze markt vastliggen. Bijgevolg beoogt de Commissie met haar inschrijvingsprocedure voor de uitvoer van haver de graanprijzen in Finland en Zweden te ondersteunen, maar wil zij de concurrentie bij de inschrijvingen optimaliseren om de impact op de wereldprijzen tot een minimum te beperken. De Commissie wil dit beleid handhaven tot het einde van het verkoopseizoen 2003/2004. De inschrijving voor de uitvoer van haver is geopend tot en met 24 juni 2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/664 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/664

---

(2004/C 84 E/0748)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0722/04

van María Herranz García (PPE-DE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie

Het voorstel voor de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie houdt geen rekening met de situatie in Spanje en bevat bovendien nog andere nadelige elementen, zoals het behoud van de huidige regeling voor de particuliere opslag van goederen, hoewel die geen snel en flexibel antwoord geeft op marktverstoringen.

Is het mogelijk dat de Commissie haar houding herziet om de regeling voor de particuliere opslag van olijfolie aan te passen aan de realiteit van de markt en een prijsautomatisme in te voeren bij de start en het beëindigen?

Bovendien mag het aantal olijfbomen in een boomgaard, volgens het voorstel van de Commissie, niet meer dan 10 % verschillen van het aantal dat op 1 januari 2005 in het geografisch informatiesysteem voor de olijventeelt zal worden vastgelegd. Is de Commissie zich ervan bewust dat deze beperking duidelijk de belangen van de Spaanse olijventeelt aantast, omdat op die manier de vernieuwing van olijfboomgaarden die immers niet kunnen worden aangepast aan de moderne teelttechnieken, wordt verhinderd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 maart 2004)

De regeling voor de particuliere opslag is bedoeld om crisissen te beheersen. De regeling treedt dan ook niet automatisch in werking maar na een beslissing van het beheerscomité dat, na de marktsituatie te hebben beoordeeld, beslist of de regeling van kracht wordt. De Commissie stelt anderzijds voor om, aansluitende op de markttendensen van de afgelopen jaren, de referentieprijzen ongewijzigd te laten. Ondanks de stijging van de vraag is de prijs van olijfolie immers relatief stabiel gebleven. Dit is met name toe te schrijven aan de bijzonder sterke toename van de productie.

In 1998 heeft de Raad beslist dat in het kader van de Gemeenschappelijke marktordening geen steun mag worden verleend voor extra olijfbomen of voor de relevante oppervlakten die na 1 mei 1998 zijn beplant, met uitzondering van oppervlakten die onder een door de Commissie goedgekeurd programma vallen. Dit beginsel heeft gestalte gekregen in het huidige voorstel, dat enerzijds de ontkoppeling van de betalingen en anderzijds het verlenen van steun aan olijfboomgaarden omvat. Vanaf 1 mei 1998 moeten landbouwers die extra olijfbomen planten, in staat zijn om zonder gemeenschapssteun op de markt actief te zijn.

Wat de steun voor olijfboomgaarden betreft, wordt in het voorstel van de Commissie geëist dat het aantal bomen met niet meer dan 10 % verschilt van het op 1 januari 2005 geregistreerde aantal. Het doel van dit voorschrift is te garanderen dat de structurele ecologische of sociale kenmerken van de boomgaard, waardoor de boomgaard in aanmerking kwam voor steun, in de toekomst worden behouden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/665 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/665

---

(2004/C 84 E/0749)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0726/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Steun aan visserijorganisaties

Sinds enige tijd zijn de Italiaanse visserijorganisaties bezig met het beschermen van de eigen sector via een nauwkeurige interpretatie van artikel 15 van verordening (EG) nr. 2972/1999 (1). Dit artikel biedt parameters voor overheidssteun in de drie jaren na oprichting van producentenorganisaties.

Volgens de voortdurende interpretatie van de terzake bevoegde commissaris Fischler wordt deze steun cumulabel geacht, zoals blijkt uit het besluit van de Europese Commissie van 11 juli 2001 SG (2001) D/289689, overheidssteun nr. 768/2001-Spanje (Balearen); besluit van 20 februari 2001 nr. 529/01 Ierland; besluit van 3 april 2002 nr. 803/01 Spanje (Andalusië); besluit van 3 april 2002 nr. 820/01 Portugal.

Bovengenoemde organisaties is echter door de nota van 5 februari 2004 nr. 017040 gebleken dat de directeur van DG visserij, de heer Verstraete, bij zijn interpretatie van artikel 15 van genoemde verordening het toepassingsterrein heeft willen beperken door hantering van de meest restrictieve van de twee parameters, hetgeen in tegenspraak is met de woorden van commissaris Fischler.

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | wat de juiste interpretatie en toepassing van artikel 15 van verordening (EG) nr. 2792/1999 is; |
| --- | --- |

1.

wat de juiste interpretatie en toepassing van artikel 15 van verordening (EG) nr. 2792/1999 is;

| 2. | welke van de twee interpretaties (respectievelijk van commissaris Fischler en van de directeur van DG visserij, de heer Verstraete) in aanmerking moet worden genomen? |
| --- | --- |

2.

welke van de twee interpretaties (respectievelijk van commissaris Fischler en van de directeur van DG visserij, de heer Verstraete) in aanmerking moet worden genomen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie kan de geachte afgevaardigde het volgende meedelen:

| — | De interpretatie van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 2792/199 van 17 december 1999, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (2), is aan de Italiaanse autoriteiten meegedeeld bij schrijven nr. 17040 van 5 februari 2004, ondertekend door mevrouw Verstraete, en aan de Legapesca bij schrijven nr. 017049 van 16 februari 2004, eveneens ondertekend door mevrouw Verstraete. |
| --- | --- |

—

De interpretatie van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 2792/199 van 17 december 1999, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 2792/1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (2), is aan de Italiaanse autoriteiten meegedeeld bij schrijven nr. 17040 van 5 februari 2004, ondertekend door mevrouw Verstraete, en aan de Legapesca bij schrijven nr. 017049 van 16 februari 2004, eveneens ondertekend door mevrouw Verstraete.

| — | De inhoud van die nota's is niet in strijd met de besluiten van de Commissie waar het geachte parlementslid in haar vraag naar verwijst. |
| --- | --- |

—

De inhoud van die nota's is niet in strijd met de besluiten van de Commissie waar het geachte parlementslid in haar vraag naar verwijst.

---

(1)  PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10.

(2)  PB L 358 van 31.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/665 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/665

---

(2004/C 84 E/0750)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0727/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Informatie over toekennen van een beloning aan de regio Lazio

De communautaire verordening voor het gebruik van de structuurfondsen (art. 7, lid 5 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1)) bepaalt dat een quota van 4 % van het totaal van de middelen van het communautaire steunkader 2000-2006 is gereserveerd en halverwege de periode wordt uitgekeerd op basis van de performance — efficiency, juist management en financiële competentie — aan regionale en nationale instanties die geld uit de fondsen ontvangen.

Deze vorm van beloning die in Italië „premietoekenning” wordt genoemd en die vergezeld gaat van extra geld van het Ministerie van Financiën, is onlangs toegekend aan de regio Lazio wegens de uitstekende resultaten die zijn behaald bij Docup doelstelling 2, waarbij 314 miljoen euro in de regio is gestoken, waarvan 290 afkomstig was van de Europese fondsen en 1 527 projecten zijn gefinancierd tot een bedrag van 403,8 miljoen euro. Vijf industriegebieden en drie productiegebieden werden aangemerkt als excellent (bron: www.tesoro.it).

Kan de Commissie meedelen:

| 1. | hoeveel geld de EU heeft toegekend aan de regio Lazio overeenkomstig artikel 7, lid 5 van genoemde verordening; |
| --- | --- |

1.

hoeveel geld de EU heeft toegekend aan de regio Lazio overeenkomstig artikel 7, lid 5 van genoemde verordening;

| 2. | welke andere Italiaanse en Europese regio's deze erkenning hebben ontvangen en hoeveel geld zij hebben gekregen? |
| --- | --- |

2.

welke andere Italiaanse en Europese regio's deze erkenning hebben ontvangen en hoeveel geld zij hebben gekregen?

| 3. | Wordt een verantwoording afgelegd voor de toekenning van de 4 % aan de diverse Europese besturen die in de prijzen zijn gevallen? |
| --- | --- |

3.

Wordt een verantwoording afgelegd voor de toekenning van de 4 % aan de diverse Europese besturen die in de prijzen zijn gevallen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(20 april 2004)

Verordening (EC) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (2) bepaalt dat de Commissie de prestatiereserve op voorstel van de lidstaat uiterlijk op 31 maart 2004 toewijst.

Op 23 maart 2004 nam de Commissie een besluit inzake de toewijzingen van de prestatiereserve (3). De regio Lazio ontving 16118352 Euro. Alle Italiaanse en de meeste EU regio's ontvingen toewijzingen van de prestatiereserve. In totaal ontvingen meer dan 90 % van de programma's in het kader van de Structuurfondsen een toewijzing. De exacte bedragen zijn vermeld in de tekst van het besluit.

Een verslag over de werking van de prestatiereserve wordt momenteel voorbereid en zal met de lidstaten worden besproken binnen het Comité voor de ontwikkeling en de omschakeling van de regio's. Dit verslag zal in mei beschikbaar zijn.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1.

(2)  PB L 161 van 26.6.1999.

(3)  C(2004) 883 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/666 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/666

---

(2004/C 84 E/0751)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0735/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Financiering van projecten voor het overbrengen van water van het bekken van de Ebro naar regio's in het oosten en het zuiden van Spanje

Hoeveel projecten in verband met het overbrengen van water van het bekken van de Ebro naar regio's in het oosten en het zuiden van Spanje werden gefinancierd uit de structuurfondsen en het Cohesiefonds?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 april 2004)

Tot dusver heeft de Commissie nog geen besluit genomen inzake het verlenen van bijstand uit het Cohesiefonds of de Structuurfondsen voor projecten in verband met het overbrengen van water uit de Ebro naar regio's in het oosten en het zuiden van Spanje.

De Spaanse autoriteiten hebben vier voorstellen voor cofinanciering voor dit project ingediend. Zij worden momenteel door de diensten van de Commissie geëvalueerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/667 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/667

---

(2004/C 84 E/0752)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0736/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Steunverlening aan regio's die vanwege het „statistisch effect” niet meer onder doelstelling 1 van de structuurfondsen zullen vallen

Welke financiële overgangsregeling zal worden toegepast op regio's die in de toekomst niet meer onder doelstelling 1 van de structuurfondsen zullen vallen vanwege het zogeheten „statistisch effect”, als gevolg van de toetreding van nieuwe lidstaten met regio's waarvan het gemiddelde inkomen ver beneden het huidige communautaire gemiddelde ligt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 april 2004)

In het Derde verslag over economische en sociale cohesie, dat op 18 februari 2004 werd goedgekeurd en is doorgestuurd naar het Parlement en de Raad heeft de Commissie voorstellen goedgekeurd voor het toekomstige cohesiebeleid in de periode 2007-2013. Een van deze voorstellen luidt dat volgens de Commissie tijdelijke steun verleend zou moeten worden aan regio's waar het bruto binnenlands product (BBP) onder 75 % van het communautaire gemiddelde zou liggen in de EU met vijftien lidstaten, maar meer dan 75 % bedraagt in de EU met vijfentwintig lidstaten (het zogenaamde statistische effect van de uitbreiding). Dit zijn regio's waar de objectieve omstandigheden niet veranderd zijn, maar het BBP per hoofd van de bevolking relatief wel hoger wordt in de uitgebreide Unie. Uit billijkheidsoverwegingen en om de betrokken regio's in staat te stellen het convergentieproces te voltooien, stelt de Commissie te steun te verhogen ten opzichte van de in 1999 in Berlijn gemaakte afspraken voor het „afbouwen” van de cohesiefondsen in de regio's die momenteel steun ontvangen (1).

---

(1)  COM(2004) 107, „A new partnership for cohesion”.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/667 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/667

---

(2004/C 84 E/0753)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0737/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Deelneming van studenten aan Erasmus

Beschikt de Commissie over precieze statistieken betreffende het aantal Europese universiteitsstudenten dat tot nu toe aan het Erasmus-programma deelgenomen heeft? Kent zij de cijfers per lidstaat en per regio? Zo ja, wat zijn dan deze cijfers?

Kan de Commissie specifieke gegevens verschaffen over de Autonome Gemeenschap Valencia die een vergelijking met andere regio's mogelijk maken?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(19 april 2004)

De Commissie wil het geachte parlementslid meedelen dat een reeks statistieken over de Erasmus-mobiliteit, waaronder een verdeling naar lidstaat, beschikbaar is op de website van Directoraat-generaal Onderwijs en cultuur. Het internetadres is als volgt: http://europa.eu.int/comm/education/programmes/ socrates/erasmus/stat_en.html.

Wat de verdeling van de statistieken naar regio betreft, bestaat een meer gedetailleerde gegevensbank die beschikbaar is in alle nationale agentschappen van Socrates/Erasmus.

Wat de Autonome Gemeenschap Valencia betreft, verzoekt de Commissie het geachte parlementslid bijgevolg contact op te nemen met het nationaal agentschap van Spanje op het volgende adres:

| Agencia Nacional Erasmus |
| --- |
| Consejo de Coordinacion Universitaria |
| Ciudad Universitaria s/n |
| E-28040 Madrid |
| Contactpersoon: Mevr. Maria Teresa Diez Iturrioz |
| Tel: (34-91)453 98 00 |
| E-mail: mariateresa.diez@cuniv.mec.es |

Agencia Nacional Erasmus

Consejo de Coordinacion Universitaria

Ciudad Universitaria s/n

E-28040 Madrid

Contactpersoon: Mevr. Maria Teresa Diez Iturrioz

Tel: (34-91)453 98 00

E-mail: mariateresa.diez@cuniv.mec.es

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/668 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/668

---

(2004/C 84 E/0754)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0739/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Toekomstig regionaal beleid van de EU ten aanzien van de meest perifere mediterrane regio's

In het licht van de uitbreiding van de Europese Unie zullen de kredietoverdrachten naar de huidige lidstaten uit hoofde van de structuur- en cohesiefondsen aanzienlijk worden beperkt. Commissaris Barnier heeft voorgesteld regio's die niet meer onder doelstelling 1 zullen vallen, zoals de Autonome Gemeenschap Valencia in Spanje, geleidelijk aan minder financiële steun te verlenen.

Heeft de Commissie in deze context, en rekening houdend met de financiële vooruitzichten van de EU vanaf 2007, een gedetailleerde analyse gemaakt van de economische gevolgen van een beperking van de steun en een verlaging van de kredieten voor de mediterrane regio's die tot nu toe onder doelstelling 1 van de structuurfondsen vielen, maar in de toekomst niet meer tot deze categorie van regio's zullen behoren omdat zij er relatief op zijn vooruitgegaan, terwijl zij nochtans perifere regio's zullen blijven, met een nog steeds te laag inkomensniveau?

Zo ja, wat zijn dan de gevolgen voor de Autonome Gemeenschap Valencia, in kwalitatief en kwantitatief opzicht?

Welke acties stelt de Commissie voor om te voorkomen dat de regio's die deze kredieten geleidelijk aan niet meer zullen ontvangen aanzienlijke economische schade lijden?

Hoe moet anderzijds volgens de Commissie de bruuske verlaging van de financiële steun voor deze regio's als gevolg van het verdwijnen van het Cohesiefonds worden gecompenseerd?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 april 2004)

De Commissie heeft zopas overeenkomstig artikel 159 van het EG-Verdrag het derde verslag over de economische en sociale cohesie gepubliceerd (1). Dit verslag bevat een grondige analyse van de impact en de toegevoegde waarde van de Structuurfondsen. Voorts bevat het een voorstel voor de hervorming van het cohesiebeleid in de periode 2007-2013.

De Commissie stelt voor dat regio's met een BNP per inwoner van minder dan 75 % van het communautaire gemiddelde in aanmerking worden genomen voor de nieuwe doelstelling „Convergentie en concurrentievermogen”. Het besluit inzake de subsidiabiliteit van deze regio's zal worden genomen op basis van de meest recente gegevens die op dat ogenblik ter beschikking staan.

Volgens de meest recente gegevens (over 2001), die in het derde Cohesieverslag zijn bekendgemaakt, heeft de Comunidad Valenciana een BNP per inwoner dat 81,1 % bedraagt van het gemiddelde van EU15 of 89 % van het gemiddelde van EU25. De Commissie stelt voor dat de regio's die nu voor doelstelling 1 in aanmerking komen, maar niet aan de criteria voor de convergentiedoelstelling beantwoorden, in een overgangsfase (onder de rubriek „phasing in”) een verhoogde bijstand krijgen in het kader van de nieuwe doelstelling „regionale concurrentiekracht en werkgelegenheid”. De overgangsregelingen zouden te vergelijken zijn met die voor de regio's die in de periode 2000-2006 niet langer in aanmerking kwamen voor doelstelling 1.

---

(1)  COM(2004) 107 def. „Een nieuw partnerschap voor cohesie”.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/669 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/669

---

(2004/C 84 E/0755)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0766/04

van Giorgio Celli (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Financiering van het leidingensysteem Llubí-Crestaxt-Pollença (Balearen)

Begin 2003 besloot de Europese Commissie uit het Cohesiefonds subsidie te verlenen aan het project voor een leidingensysteem Llubí-Crestaxt-Pollença op Mallorca, Spanje. De regering van de Balearen deed een openbare oproep tot inschrijving en kende de werkzaamheden toe. Inmiddels zijn deze voor 40 % voltooid. Het project vormt een beslissende stap in het streven naar maximale efficiency van het systeem voor waterbeheer en -distributie op Mallorca. Doel is de zogeheten Arteria Transversal (hoofdleiding) op Mallorca te voltooien, die over een afstand van 90 km aan de voet van de bergketen Tramuntana verloopt, als opvangbekken voor water van diverse origine dient en verschillende waterlopen regelt welke water voor diverse doeleinden voeren. Het mediterrane klimaat van Mallorca en de afhankelijkheid van het eiland van de toeristenindustrie zorgen voor een grote vraag naar water in de zomer en onregelmatige regenval, waarbij periodes van langdurige droogte worden afgewisseld met schaarse jaren van overvloedige regen. Doel van het project is het grootste gedeelte van de bovengrondse en een deel van de ondergrondse waterlopen aan te sluiten op één enkel systeem, zodat het overschot aan oppervlaktewater dat zich in regenperiodes vormt, in grote karstachtige opvangbekkens terechtkomt, en aldus weer grotere watervoorraden tot stand komen die als voorraad voor drogere periodes kunnen dienen. Het project dient om aan de vraag naar water te kunnen voldoen en de te grote druk op de watervoorraden te verminderen dankzij het water dat naar de gebruikte waterlagen sijpelt. Door veranderingen in de regionale regering als gevolg van de verkiezingen van vorig jaar juni is de aanleg van het noordelijke deel van de Arteria Transversal tot stilstand gekomen en is een wijziging voorgesteld die niet aansluit bij de doelstellingen van het oorspronkelijke project: de Arteria zou niet langer worden verbonden met de watervoerende laag van Crestaxt, maar zou wel worden aangesloten op een nog te bouwen ontziltingsinstallatie in Alcudia, waardoor de voorziening van Pollença niet langer gegarandeerd is. Doel van deze wijziging is water uit deze toekomstige ontziltingsinstallatie in Alcudia in het laagseizoen, wanneer het noorden van het eiland dit niet nodig heeft, naar Palma te voeren. Voor deze wijziging is geen nieuwe oproep tot inschrijving gedaan, noch zijn hierbij technische toelichtingen gegeven. Is de Commissie bereid deze werkzaamheden te financieren, ondanks het feit dat het project en de doelstellingen ervan substantieel zijn gewijzigd? Kan de Commissie nagaan of het feit dat het nu om een project gaat dat volkomen afwijkt van het project dat in 2002 is goedgekeurd, wel aansluit bij het Gemeenschapsrecht?

Antwoord van de heer Barnier namens de Commissie

(30 maart 2004)

De Commissie heeft inderdaad haar goedkeuring verleend aan cofinanciering door het Cohesiefonds van een watervoorzieningsproject in Llubí — Crestatx (Sa Pobla). Het ging hierbij om een verzoek om cofinanciering voor een volledig en autonoom project. Voor een eventueel project in Crestatx (Sa Pobla) — Pollença werd geen verzoek om cofinanciering ingediend.

Wanneer de Gemeenschap een project medefinanciert, dan dienen de middelen te worden besteed voor het aanvankelijk ingediende en goedgekeurde project; eventuele wijzigingen van het daadwerkelijk gesubsidieerde project, hetzij op het niveau van de werken, hetzij in het kader van de voorgestelde doelstellingen, dienen te worden onderzocht door de Commissie, met name om ervoor te zorgen dat de communautaire regelgeving in acht wordt genomen. Wat het door het Cohesiefonds gecofinancierde project betreft, heeft de Commissie tot op heden nog geen verzoek om wijziging van het oorspronkelijk besluit ontvangen. Wanneer de Spaanse autoriteiten met een voorstel komen om het aanvankelijk geplande project te wijzigen, dan zal de Commissie dit voorstel onderzoeken.

Voorts zij erop gewezen dat elk project dat wordt uitgevoerd op het grondgebied van de Unie, ongeacht of hierbij EG-middelen zijn gemoeid, de vigerende wetgeving in acht moet nemen, met name op het gebied van milieu en overheidsaanbestedingen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/670 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/670

---

(2004/C 84 E/0756)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0768/04

van Ole Sørensen (ELDR) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Uitlevering van oorlogsmisdadigers aan Denemarken

Ik juich het initiatief van het Europees arrestatiebevel, dat op 1 januari 2004 van kracht is geworden, van harte toe, daar de grenzen tussen de lidstaten door misdadigers niet mogen worden gebruikt om hun straf te ontlopen. Dit probleem is de afgelopen jaren tegelijk met de invoering van de voorschriften inzake de vrijheid van personenverkeer in de EU ernstiger geworden. Wat dat betreft is het Europees arrestatiebevel een stap in de goede richting.

Ik maak mij echter zorgen over de praktische tenuitvoerlegging van het arrestatiebevel. Kan de Commissie dan ook mededelen:

| 1. | welke stappen zij overweegt ten aanzien van de zeven lidstaten die het arrestatiebevel niet binnen de vastgestelde termijn van 31 december 2003 ten uitvoer hebben gelegd? Hoeveel lidstaten hebben het arrestatiebevel momenteel ingevoerd; |
| --- | --- |

1.

welke stappen zij overweegt ten aanzien van de zeven lidstaten die het arrestatiebevel niet binnen de vastgestelde termijn van 31 december 2003 ten uitvoer hebben gelegd? Hoeveel lidstaten hebben het arrestatiebevel momenteel ingevoerd;

| 2. | of zij kan waarborgen dat Denemarken, nu het arrestatiebevel van kracht is geworden, gedaan kan krijgen dat de oorlogsmisdadigers om wier uitlevering door Duitsland het land sinds het einde van de tweede wereldoorlog heeft verzocht, daadwerkelijk worden uitgeleverd; |
| --- | --- |

2.

of zij kan waarborgen dat Denemarken, nu het arrestatiebevel van kracht is geworden, gedaan kan krijgen dat de oorlogsmisdadigers om wier uitlevering door Duitsland het land sinds het einde van de tweede wereldoorlog heeft verzocht, daadwerkelijk worden uitgeleverd;

| 3. | of het juist is dat de Duitse politie op basis van het arrestatiebevel reeds heeft verzocht om uitlevering van de eerste Deense staatsburger in verband met aanklachten inzake fraude? Is dit mogelijk op een moment dat Duitsland het arrestatiebevel nog steeds niet ten uitvoer legt? |
| --- | --- |

3.

of het juist is dat de Duitse politie op basis van het arrestatiebevel reeds heeft verzocht om uitlevering van de eerste Deense staatsburger in verband met aanklachten inzake fraude? Is dit mogelijk op een moment dat Duitsland het arrestatiebevel nog steeds niet ten uitvoer legt?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(14 april 2004)

| 1. | Momenteel hebben al tien lidstaten het kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel (1) omgezet en de Commissie op de hoogte gebracht van hun rechtsvoorschriften terzake.
  Ingevolge artikel 34, lid 3, van het kaderbesluit moet de Commissie uiterlijk op 31 december 2004 bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen over de werking van het Europees aanhoudingsbevel. In dit verslag zal aan de orde komen welke praktische problemen de lidstaten hebben ondervonden bij de invoering van het aanhoudingsbevel en waarom zij de termijn niet in acht hebben genomen.
  De overige lidstaten hebben bevestigd dat ze voor het eind van de zomer 2004 hun maatregelen zullen hebben getroffen. Bij de nieuwe lidstaten heeft Hongarije al de wetgeving terzake goedgekeurd. Deze zal op 1 mei 2004 van kracht worden. De overige landen hebben te kennen gegeven mogelijk op dezelfde dag (de datum van hun toetreding) gereed te zijn. |
| --- | --- |

1.

Momenteel hebben al tien lidstaten het kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel (1) omgezet en de Commissie op de hoogte gebracht van hun rechtsvoorschriften terzake.

Ingevolge artikel 34, lid 3, van het kaderbesluit moet de Commissie uiterlijk op 31 december 2004 bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen over de werking van het Europees aanhoudingsbevel. In dit verslag zal aan de orde komen welke praktische problemen de lidstaten hebben ondervonden bij de invoering van het aanhoudingsbevel en waarom zij de termijn niet in acht hebben genomen.

De overige lidstaten hebben bevestigd dat ze voor het eind van de zomer 2004 hun maatregelen zullen hebben getroffen. Bij de nieuwe lidstaten heeft Hongarije al de wetgeving terzake goedgekeurd. Deze zal op 1 mei 2004 van kracht worden. De overige landen hebben te kennen gegeven mogelijk op dezelfde dag (de datum van hun toetreding) gereed te zijn.

| 2. | Het geachte parlementslid vraagt zich af of de Commissie kan garanderen dat Duitsland oorlogsmisdadigers aan Denemarken zal uitleveren. De Commissie wil in dit verband wijzen op artikel 32 van het kaderbesluit.
  Dit artikel bood een lidstaat de mogelijkheid om op het tijdstip van aanneming van het kaderbesluit door de Raad te verklaren dat hij als uitvoerende staat verzoeken betreffende feiten die zijn gepleegd voor een door hem bepaalde datum zal behandelen overeenkomstig de vóór 1 januari 2004 geldende uitleveringsregeling.
  Aangezien Duitsland zo'n verklaring niet heeft afgegeven, ziet de Commissie geen reden waarom de Deense autoriteiten niet zouden kunnen overgaan tot de uitvaardiging van een bevel tot aanhouding van een Duits staatsburger in een lidstaat die het kaderbesluit heeft omgezet. Zodra Duitsland dit besluit heeft omgezet, kan het Europees aanhoudingsbevel ook in dit land worden toegepast. Wel kan de rechterlijke autoriteit de toepassing van het Europees aanhoudingsbevel weigeren in een aantal in het kaderbesluit vermelde gevallen (zoals verjaring). |
| --- | --- |

2.

Het geachte parlementslid vraagt zich af of de Commissie kan garanderen dat Duitsland oorlogsmisdadigers aan Denemarken zal uitleveren. De Commissie wil in dit verband wijzen op artikel 32 van het kaderbesluit.

Dit artikel bood een lidstaat de mogelijkheid om op het tijdstip van aanneming van het kaderbesluit door de Raad te verklaren dat hij als uitvoerende staat verzoeken betreffende feiten die zijn gepleegd voor een door hem bepaalde datum zal behandelen overeenkomstig de vóór 1 januari 2004 geldende uitleveringsregeling.

Aangezien Duitsland zo'n verklaring niet heeft afgegeven, ziet de Commissie geen reden waarom de Deense autoriteiten niet zouden kunnen overgaan tot de uitvaardiging van een bevel tot aanhouding van een Duits staatsburger in een lidstaat die het kaderbesluit heeft omgezet. Zodra Duitsland dit besluit heeft omgezet, kan het Europees aanhoudingsbevel ook in dit land worden toegepast. Wel kan de rechterlijke autoriteit de toepassing van het Europees aanhoudingsbevel weigeren in een aantal in het kaderbesluit vermelde gevallen (zoals verjaring).

| 3. | De Commissie is niet op de hoogte van de kwestie die het geachte parlementslid in haar laatste vraag aan de orde stelt. Wel zij erop gewezen dat de Duitse rechterlijke autoriteiten geen Europees aanhoudingsbevel kunnen uitvaardigen zolang Duitsland het kaderbesluit niet heeft omgezet. De rechtsgrond die de Duitse autoriteiten hanteren voor aanhouding en uitlevering, houdt dan ook verband met bestaande uitleveringsinstrumenten. |
| --- | --- |

3.

De Commissie is niet op de hoogte van de kwestie die het geachte parlementslid in haar laatste vraag aan de orde stelt. Wel zij erop gewezen dat de Duitse rechterlijke autoriteiten geen Europees aanhoudingsbevel kunnen uitvaardigen zolang Duitsland het kaderbesluit niet heeft omgezet. De rechtsgrond die de Duitse autoriteiten hanteren voor aanhouding en uitlevering, houdt dan ook verband met bestaande uitleveringsinstrumenten.

---

(1)  PB L 190 van 18.7.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/671 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/671

---

(2004/C 84 E/0757)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0770/04

van Seán Ó Neachtain (UEN) aan de Commissie

(5 maart 2004)

Betreft:   Staatsburgerschap van de Europese Unie

Vóór 1 mei 2004 moet een aantal dringende zaken in verband met het staatsburgerschap van de EU zijn opgehelderd. Kan de Commissie daarom mededelen wat in de volgende gevallen na 1 mei 2004 de rechten ten aanzien van het staatsburgerschap van de EU zijn: ten eerste een in Rusland geboren vrouw die naar Letland is verhuisd, aldaar verbleef zonder het staatsburgerschap van dat land te bezitten en later met een burger van de EU is getrouwd en naar Ierland is verhuisd waar zij thans verblijfsrechten bezit maar voor reizen buiten Ierland een visum nodig heeft, en ten tweede Letse burgers die in Ierland of een andere lidstaat van de EU woonachtig zijn en de situatie in verband met hun burgerschap van de EU?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(24 maart 2004)

Krachtens artikel 17 van het EG-verdrag is eenieder die de nationaliteit van een lidstaat bezit, burger van de Unie. Het burgerschap van de Unie vult het nationale burgerschap aan, maar komt niet in de plaats daarvan.

Het eerste geval dat door de geachte afgevaardigde wordt aangehaald, betreft de specifieke situatie van staatlozen in Letland. De Commissie is zich hiervan volkomen bewust. Een in Rusland geboren vrouw die zonder staatsburgerschap in Letland woont en later met een EU-burger trouwt en met hem in Ierland gaat wonen, kan alleen burgerschapsrechten uit eigen hoofde genieten als zij zelf het EU-burgerschap door huwelijk of op een andere wijze verwerft overeenkomstig de in de lidstaat geldende wetgeving inzake het verwerven van het staatsburgerschap. Als zij staatloos blijft of de nationaliteit van een derde land behoudt, gelden voor haar de bepalingen van de EU-wetgeving inzake het recht van vrij verkeer en verblijf en heeft zij het recht om in Ierland te verblijven, omdat zij met een EU-burger gehuwd is.

Als zij vanuit Ierland naar een andere lidstaat wil reizen, zal zij echter een visum nodig hebben, omdat de EU-wetgeving inzake het eenvormig visum voor kort verblijf, de controles aan de buitengrenzen en het vrij verkeer in de ruimte waar personencontroles aan de binnengrenzen zijn afgeschaft („Schengen acquis”), in Ierland niet van toepassing is. Er zij echter op gewezen dat zij, als echtgenote van een EU-burger, gemakkelijk een visum kan verkrijgen, dat overigens kosteloos wordt verstrekt.

In het tweede geval dat door de geachte afgevaardigde wordt aangehaald, zal de Letse burger die in Ierland of in een andere lidstaat woont, het EU-burgerschap verwerven zodra Letland op 1 mei 2004 tot de Europese Unie is toegetreden; van dan af geniet hij de rechten die zijn vastgelegd in het tweede deel van het EG-Verdrag, en in het bijzonder het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten (behoudens de overgangsmaatregelen die eventueel van toepassing zijn voor werknemers) en het actief en passief kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen en bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in de lidstaat waar hij verblijft.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/672 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/672

---

(2004/C 84 E/0758)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0792/04

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   De teruggave van eigendommen door Turkije

Grote aantallen Assyriërs-Chaldeeën-Syriërs die in 1915 naar Turkije gedeporteerd werden, werden toen geliquideerd. De Turkse staat heeft hun eigendommen in beslag genomen omdat degenen die geliquideerd zijn sindsdien verdwenen waren en niet omkeken naar hun eigendommen. Deze inbeslagnames vonden onder andere plaats tussen 1951 en 1960. In officiële documenten en besluiten noemt de Turkse staat deze eigendommen „achtergelaten Armeense goederen”.

Overweegt de Commissie maatregelen te ondernemen om Turkije over te halen om deze eigendommen terug te geven aan de Assyrische-Chaldeeuwse-Syrische eigenaars?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(19 april 2004)

De kwestie van de in beslag genomen eigendommen van niet-moslimgemeenschappen in Turkije is de afgelopen jaren regelmatig aan de orde gesteld in het periodiek verslag van de Commissie.

Met name in haar periodiek verslag van oktober 2002 schreef de Commissie dat in het geval van niet-moslimgemeenschappen alleen eigendommen die zijn aangegeven in het kader van Wet 2762 van 1936 wettelijk worden erkend, alle andere eigendommen, die in 1936 niet zijn aangegeven, zijn door de Turkse staat overgenomen of kunnen in beslag worden genomen. Armeense, Griekse en Katholieke eigendommen zijn in beslag genomen of dreigen in beslag te worden genomen. In het verslag van november 2003 schrijft de Commissie dat de voor niet-moslimgemeenschappen zeer belangrijke kwestie van in beslag genomen eigendommen nog steeds niet opgelost is. Aangezien deze gemeenschappen geen juridische status hebben kunnen hun eigendommen op elk moment in beslag worden genomen en pogingen om eigendommen op gerechtelijke wijze terug te vorderen, stuiten op tal van obstakels.

De Commissie heeft recentelijk vernomen dat de Turkse autoriteiten, in het kader van hun inspanningen om de problemen van de niet-moslimgemeenschappen op te lossen, onlangs besloten hebben een inventarisatie te maken van de in beslag genomen eigendommen sinds 1936.

De Commissie zal deze kwestie nauwlettend in het oog houden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/673 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/673

---

(2004/C 84 E/0759)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0796/04

van Michel Hansenne (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Veiligheid in liften

Het Europese Normalisatie Instituut heeft een veiligheidsnorm uitgevaardigd voor bestaande liften: de SNEL (Safety Norm for Existing Lifts). Dankzij deze norm kunnen de landen de risico's in kaart brengen van bestaande liften en regels uitvaardigen om deze risico's te vermijden. In aanbeveling 95/216/EG (1) bij richtlijn 95/16/EG (2) wordt deze nieuwe norm niet genoemd. Gezien het aantal dodelijke ongevallen van de afgelopen jaren en het bewustwordingsproces in bepaalde landen die op dit gebied wetten hebben uitgevaardigd of hiermee bezig zijn, lijkt een update van deze aanbeveling meer dan wenselijk. Op deze wijze kunnen de politieke besluitvormers zich een beter beeld vormen van de meest adequate maatregelen die moeten worden getroffen om de risico's in verband met bestaande liften zo veel mogelijk in te perken door te voldoen aan de op 3 november 2003 goedgekeurde norm EN 81-80.

Kan de Commissie toezeggingen in deze zin doen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(19 april 2004)

Aanbeveling 95/216/EG van de Commissie van 8 juni 1995 (3) betreft bestaande liften, dat wil zeggen liften die zijn geïnstalleerd vóór de inwerkingtreding van „liftrichtlijn” 95/16/EG (4). Deze aanbeveling verzoekt de lidstaten dienstige maatregelen op hun grondgebied te treffen om ervoor te zorgen dat bestaande liften in een bevredigende staat van onderhoud verkeren en om deze veiliger te maken.

Het Europees Normalisatie Instituut heeft onlangs een nieuwe norm goedgekeurd, norm EN 81-80, die handelt over de verbetering van de veiligheid van bestaande liften. Hoewel deze norm niet dezelfde status heeft als de uit hoofde van Richtlijn 95/16/EG goedgekeurde geharmoniseerde normen, verstrekt zij adviezen en informatie die zeker waardevol zijn voor alle partijen die betrokken zijn bij de tenuitvoerlegging van Aanbeveling 95/216/EG. De Commissie zal aandachtig de mogelijkheid bekijken om haar aanbeveling bij te werken ten einde er een verwijzing naar de nieuwe norm in op te nemen. Zij zal het geachte parlementslid in kennis stellen van het besluit dat naar aanleiding van dit onderzoek zal worden genomen.

---

(1)  PB L 134 van 20.6.1995, blz. 37.

(2)  PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.

(3)  PB L 134 van 20.6.1995.

(4)  Richtlijn 95/16/EG van het Parlement en de Raad van 29 juni 1995 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende liften, PB L 213 van 7.9.1995.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/673 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/673

---

(2004/C 84 E/0760)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0802/04

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Oneerlijke concurrentie door grote verschillen in destructietarieven

De Nederlandse minister van Landbouw zond onlangs een overzicht van de destructietarieven naar de Nederlandse Tweede Kamer (23 februari 2004). Uit dit overzicht blijkt dat er forse verschillen tussen de lidstaten bestaan ten aanzien van de gehanteerde tarieven voor destructie en bijbehorende kosten.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van de grote verschillen tussen de lidstaten t.a.v. de tarieven voor destructie die door veehouders betaald worden? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van de grote verschillen tussen de lidstaten t.a.v. de tarieven voor destructie die door veehouders betaald worden?

| 2. | Volgen de lidstaten de richtsnoeren zoals die door de Commissie op 24 december 2002 zijn vastgesteld, ook wat betreft de daarin verwoorde veranderingen per 1 januari 2004?
  Zo nee, wat is de Commissie van plan te ondernemen om te zorgen dat deze richtsnoeren worden nageleefd?
  Zo ja, is de Commissie dan niet van mening dat, gezien de grote verschillen, het tijd is om op korte termijn te streven naar verdere harmonisatie van de tarieven? |
| --- | --- |

2.

Volgen de lidstaten de richtsnoeren zoals die door de Commissie op 24 december 2002 zijn vastgesteld, ook wat betreft de daarin verwoorde veranderingen per 1 januari 2004?

Zo nee, wat is de Commissie van plan te ondernemen om te zorgen dat deze richtsnoeren worden nageleefd?

Zo ja, is de Commissie dan niet van mening dat, gezien de grote verschillen, het tijd is om op korte termijn te streven naar verdere harmonisatie van de tarieven?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 april 2004)

De Commissie heeft geen overzicht van de tarieven voor destructie en bijgehorende kosten in de verschillende lidstaten. Als het geachte parlementslid over deze informatie beschikt, wordt hem verzocht deze aan de Commissie mede te delen.

Alle lidstaten met uitzondering van Luxemburg hebben schriftelijk aangegeven de richtsnoeren waarnaar het geachte parlementslid verwijst, te zullen naleven. Met betrekking tot Luxemburg heeft de Commissie onlangs passende maatregelen voorgesteld.

Het is niet aannemelijk dat de verschillen tussen de door destructiebedrijven in de diverse lidstaten in rekening gebrachte kosten op adequate wijze zouden kunnen worden verkleind door middel van staatssteunregelingen. De onderlinge concurrentie moet ervoor zorgen dat in vergelijkbare situaties vergelijkbare prijzen worden gehanteerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/674 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/674

---

(2004/C 84 E/0761)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0803/04

van Markus Ferber (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Subsidieaanvraag van de heer Doriano Cataffo

Mij heeft een verzoek van het advocatenbureau Kiederle, dr. Schulz & partners uit Augsburg bereikt, dat zich in opdracht van hun cliënt, de heer Bernhard Oswald, Pfarrer-Steinackerstrasse 15a, D-86551 Aichach, Duitsland, tot mij heeft gewend.

In 2002 heeft de heer Oswald de heer Doriano Cataffo, Via R. Ricci 46, 1-84129 Salerno, Italië, opdracht gegeven bij de Commissie een subsidieaanvraag in te dienen. Met het geld wilde de heer Oswald een bouwterrein in de Herzog-Maxstrasse 7 in D-86551 Aichach/Unterwittelsbach, Duitsland, aankopen, om daar een pension te bouwen. De heer Cataffo had hem beloofd, dat hij daarvoor EU-subsidie in het kader van het communautair bestek 2000-2006 voor de financiering van het project zou kunnen krijgen.

Hoewel de heer Cataffo voor zijn activiteiten is betaald, schijnt er geen aanvraag ingediend te zijn. De heer Oswald overweegt derhalve een rechtzaak tegen de heer Cataffo aan te spannen.

Kan de Commissie wellicht door de beantwoording van de volgende vragen enige opheldering in de situatie brengen:

| 1. | Heeft de heer Cataffo in opdracht van de heer Oswald een dergelijke subsidieaanvraag ingediend? |
| --- | --- |

1.

Heeft de heer Cataffo in opdracht van de heer Oswald een dergelijke subsidieaanvraag ingediend?

| 2. | Zo ja, is deze goedgekeurd en is het geld uitbetaald? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, is deze goedgekeurd en is het geld uitbetaald?

| 3. | Is het principieel mogelijk om dit soort bouwprojecten te subsidiëren? |
| --- | --- |

3.

Is het principieel mogelijk om dit soort bouwprojecten te subsidiëren?

| 4. | Is de Commissie op de hoogte van de activiteiten van de heer Cataffo, die volgens het advocatenkantoor Kiederle, dr. Schulz & partners al diverse keren door dit soort gebeurtenissen van zich heeft doen spreken? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie op de hoogte van de activiteiten van de heer Cataffo, die volgens het advocatenkantoor Kiederle, dr. Schulz & partners al diverse keren door dit soort gebeurtenissen van zich heeft doen spreken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 april 2004)

De Commissie heeft geen aanwijzingen dat het door het geachte parlementslid genoemde project uit de Structuurfondsen is gecofinancierd in het kader van het huidige programma voor doelstelling 2 voor Beieren voor 2000-2006. De Beierse autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het beheer van de via dit programma gesteunde projecten, hebben geen weet van een aanvraag. Verder wijst niets wijst erop dat gebruik werd gemaakt van de andere EU-bijstandsinstrumenten waarover de Beierse autoriteiten beschikken.

Elke financieringsaanvraag moet worden gericht tot de aangewezen beheersautoriteit in Beieren die voor het genoemde programma verantwoordelijk is.

De aandacht van de Commissie is reeds op de heer Cataffo gevestigd naar aanleiding van schriftelijke vraag E-2566/03 van het geachte parlementslid (1).

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/675 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/675

---

(2004/C 84 E/0762)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0809/04

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   TETRA-masten (terrestrische bundelradiomasten)

De Commissie stelt in sectie 8.3 van haar uitvoeringsverslag bij Aanbeveling 1999/519/EG (1) van de Raad betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden (0 Hz 300 GHz) dat recente bevindingen in het zeer laagfrequente gebied geëvalueerd moeten worden. Daarnaast wordt gesteld dat de Commissie haar aanbevelingen zal herzien en daarbij de recentste wetenschappelijke gegevens en adviezen in aanmerking zal nemen.

TETRA wordt in het Verenigd Koninkrijk geïntroduceerd ten behoeve van politie- en nooddiensten. De dienst maakt gebruik van pulsen met een zeer hoge frequentie (395 MHz) van circa 17,6 Hz, een frequentie waarvan is aangetoond dat ze letsel veroorzaakt aan het zenuw- en immuunsysteem van de mens. De groep van onafhankelijke deskundigen inzake mobiele telefoons van het VK beweert in haar door de regering aangevraagde onderzoeksverslag van 2000, het Stewart Report, dat modulatie rond de frequentie van 16 Hz moet worden vermeden vanwege een mogelijke impact op de volksgezondheid.

Desondanks worden in het VK ongeveer 3000 masten opgesteld, waarvan 700 in mijn kiesdistrict (Schotland). De onrust daarover onder de bevolking neemt toe omdat de gezondheidsaspecten van het systeem nooit naar behoren zijn geëvalueerd. Onder het politiepersoneel dat het systeem al gebruikt zijn al symptomen gemeld die worden geassocieerd met blootstelling aan stralingsniveaus van het type mobiele communicatie, zoals slaapstoornissen, migraine en dergelijke.

De voorschriften over blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden waren al voor de introductie van TETRA vastgesteld. Is de Commissie het ermee eens dat er, in het licht van haar eigen uitvoeringsverslag van aanbeveling 1999/519/EG van de Raad en in het belang van de volksgezondheid, een moratorium moet worden ingesteld op de verdere ontwikkeling van dit systeem totdat de gezondheidsrisico's naar behoren zijn geëvalueerd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 april 2004)

Op 12 juli 1999 heeft de Raad Aanbeveling 1999/519/EG betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan niet-ioniserende straling met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid in een frequentiegebied van 0 Hz tot 300 GHz goedgekeurd. Daaronder vallen ook de door het geachte parlementslid vermelde frequenties. Het Wetenschappelijk Comité inzake toxiciteit, ecotoxiciteit en het milieu heeft op 30 november 2001 bevestigd dat „de extra informatie die de laatste jaren beschikbaar is gekomen over de carcinogene en andere niet-thermale effecten van radiofrequentie en microgolffrequenties geen herziening rechtvaardigt van de blootstellingsgrenswaarden die door de Commissie zijn vastgesteld”. Deze mening heeft algemene steun gekregen op een conferentie over mobiele communicatie in januari 2004 (2) en in een reeks deskundigenverslagen die recentelijk in enkele lidstaten zijn opgesteld.

In maart 2003 werd een verslag over de uitvoering van de aanbeveling van de Raad gepubliceerd waarin aandacht werd besteed aan de in de lidstaten genomen maatregelen. In punt 8.3 van dat verslag staat dat enkele recente bevindingen in het extreem laagfrequente gebied verder moeten worden geëvalueerd. Daarmee worden met name extreem laagfrequente (ELF) magnetische velden bij stroomfrequenties (50/60 Hz) afkomstig van stroomleidingen bedoeld.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is momenteel bezig met een groot opgezette evaluatie betreffende elektromagnetische velden, zowel in het laagfrequente als in het radiofrequente gebied. De Commissie volgt dit project van nabij. Verwacht wordt dat de resultaten van deze werkzaamheden belangrijke elementen zullen opleveren om eventuele verdere maatregelen te bepalen.

Er is al veel onderzoek verricht, en dit onderzoek gaat nog door, naar de mogelijke langetermijngevolgen voor de gezondheid van blootstelling aan elektromagnetische velden. De Commissie volgt van nabij alle nieuwe wetenschappelijke resultaten op dit gebied, teneinde zo nodig te kunnen reageren op nieuwe wetenschappelijke bewijzen waarmee tot dusver geen rekening is gehouden. De projecten die door de Gemeenschap onder het vijfde kaderprogramma voor onderzoek (KP5) worden gesteund, zouden, zodra ze voltooid zijn (2004-2006), belangrijk materiaal moeten leveren om de leemte in de kennis aan te vullen, en zullen ook bijdragen tot de activiteiten van de WHO op dat gebied.

Bovendien is onder het zesde kaderprogramma de nieuwe coördinatieactie inzake EMF (EMF-NET), die tot doel heeft de coördinatie van de resultaten van de onderzoekactiviteiten op het gebied van de biologische effecten van elektromagnetische velden te verbeteren, pas van start gegaan (2004-2008). Het consortium omvat al de coördinatoren van de door de EU (KP5) gefinancierde actieve projecten en van grote onderzoekprojecten op nationaal niveau (Duitsland, Griekenland, Frankrijk, Italië, Finland, Verenigd Koninkrijk, Hongarije). Bovendien heeft het banden met andere internationale activiteiten, zoals de actie COST 281, de EMF-activiteiten van het WHO, brancheorganisaties en producentenverenigingen, regelgevingsorganen, wetenschappelijke verenigingen, en vakverenigingen. Dit netwerk zal onder meer de Europese en nationale EMF-studies evalueren en geïnformeerde besluitvorming voor regelgeving en risicocommunicatie door gezondheids- en milieuautoriteiten, consumentenverenigingen en particulieren ondersteunen.

---

(1)  PB L 199 van 30.7.1999, blz. 59.

(2)  http://europa.eu.int/comm/enterprise/rtte/emfworkshop/index.htm

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/676 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/676

---

(2004/C 84 E/0763)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0812/04

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Schending van de Europese regelgeving inzake fytosanitaire producten in de „Abac”-zaak (Valencia)

In Valencia werd onlangs het vermoeden geuit dat het Spaanse Ministerie van Landbouw een rol gespeeld heeft in de zogeheten Fabra-zaak. De voorzitter van de provincieraad van Castellón zou dit ministerie hebben gevraagd een vergunning af te geven voor het op de markt brengen van het door het bedrijf Naranjax geproduceerde insecticide „Abac” (op basis van abamectin), zonder de voorgeschreven toxiciteits-tests. Naar verluidt was vóór de ongeoorloofde tussenkomst van de voorzitter van de provincieraad een vergunningsaanvraag voor het op de markt brengen van dit fytosanitaire product al driemaal afgewezen. Voor andere producten met precies dezelfde samenstelling maar van andere merken heeft het ministerie nooit vergunningen verstrekt, omdat het toxiciteitsgehalte ervan te hoog was. Uit informatie die in het kader van het in deze zaak gevoerde proces werd verschaft blijkt bovendien dat „Abac” reeds op de markt was voordat de vergunning was verleend. Wij hebben hier dan ook te maken met een dubbele onregelmatigheid: verkoop van een fytosanitair product gedurende een bepaalde tijd zonder vergunning en zonder verklaring van conformiteit.

Indien deze onregelmatigheden worden bevestigd, dan vormen zij een ernstige inbreuk op de wettelijke voorschriften inzake bescherming van de gezondheid van personen en van het milieu, met name, op zijn minst, de bepalingen van richtlijn 2002/79/EG (1) (en de vroegere versies ervan) houdende wijziging van de bijlagen bij de richtlijnen tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen. Volgens deze richtlijn is het toegestane maximumgehalte voor abamectin, het voornaamste bestanddeel van het fytosanitaire product „Abac”, 0,01 mg/kg.

Het Ministerie van Landbouw heeft tot nu toe noch de werkelijke samenstelling van „Abac”, noch het precieze abamectingehalte ervan, noch de redenen waarom het voor dit product uiteindelijk een verklaring van conformiteit heeft afgegeven, bekendgemaakt.

| — | Is de Commissie niet van oordeel dat het Spaanse Ministerie van Landbouw in deze zaak belangrijke gegevens achterhoudt en dat wij hier dan ook te maken hebben met een ernstige inbreuk op, op zijn minst, de communautaire wetgeving inzake maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie niet van oordeel dat het Spaanse Ministerie van Landbouw in deze zaak belangrijke gegevens achterhoudt en dat wij hier dan ook te maken hebben met een ernstige inbreuk op, op zijn minst, de communautaire wetgeving inzake maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen?

| — | Welke maatregelen is de Commissie van plan terzake te treffen? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen is de Commissie van plan terzake te treffen?

Antwoord van dhr. Byrne namens de Commissie

(15 april 2004)

Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (2) bepaalt dat werkzame stoffen alleen gebruikt mogen worden voor gewasbescherming wanneer is aangetoond dat dit geen onaanvaardbare gevolgen voor de menselijke gezondheid of het milieu heeft. In afwachting van communautaire evaluaties en beschikkingen van de Commissie met betrekking tot afzonderlijke stoffen die juli 1993 al in de handel waren, bood de richtlijn de mogelijkheid om nationale voorschriften op tijdelijke basis te handhaven. Abamectine staat op de derde prioriteitenlijst van werkzame stoffen die de Commissie uit hoofde van de richtlijn heeft opgesteld. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 451/2000 van de Commissie van 28 februari 2000 houdende bepalingen voor de uitvoering van de tweede en de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (3), gaf de industrie te kennen dat zij de toelating van deze stof in het beoordelingsproces wilde ondersteunen. De dossiers hadden uiterlijk op 25 november 2003 bij de als rapporteur aangewezen lidstaat, Nederland, ingediend moeten zijn. De rapporteur zal het dossier onderzoeken en een voorlopige beoordeling aan de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) zenden. De Commissie zal vervolgens op basis van een evaluatie van dat rapport door de EFSA beslissen of abamectine een aanvaardbare stof is voor gewasbescherming.

De Commissie is ervan op de hoogte dat in Spanje verschillende gewasbeschermingsmiddelen toegestaan zijn die abamectine bevatten. Voor al deze producten, waaronder „Abac”, mag Spanje alleen vergunningen afgeven indien het gebruik van het product geen residuen op de behandelde gewassen achterlaat die de maximumgehalten voor residuen voor de betreffende gewassen overschrijden. De maximumgehalten voor abamectine zijn vastgelegd in Richtlijn 2002/79/EG van de Commissie van 2 oktober 2002 houdende wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen, levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oorsprong met inbegrip van groenten en fruit, en variëren tussen 0,1 en 0,005 milligram per kilogram (mg/kg), afhankelijk van het gewas of type levensmiddel.

Het valt niet uit te sluiten dat bepaalde gewasbeschermingsmiddelen die abamectine bevatten normaliter niet zouden zijn goedgekeurd. Het is mogelijk dat in dergelijke gevallen onvoldoende informatie is verstrekt aan de autoriteiten, of dat uit de verstrekte informatie bleek dat er bijzondere problemen zijn in verband met het specifieke product.

Voor zover de Commissie bekend is, zijn er geen bijzondere veiligheidsproblemen met abamectine die onmiddellijk ingrijpen vereisen nog voordat het beoordelingsproces in het kader van de richtlijn is afgerond.

---

(1)  PB L 291 van 28.10.2002, blz. 1.

(2)  PB L 230 van 19.8.1991.

(3)  PB L 55 van 29.2.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/678 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/678

---

(2004/C 84 E/0764)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0827/04

van María Sornosa Martínez (PSE) en Bárbara Dührkop Dührkop (PSE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Uitbreiding van de luchthaven van San Sebastián

In haar antwoord op schriftelijke vragen E-2245/03 en E-2246/03 (1) stelt de Commissie dat de Spaanse autoriteiten van mening zijn dat het masterplan voor de uitbreiding van de luchthaven van San Sebastián bedoeld is voor de interne herstructurering en dat er geen uitbreiding van de landingsbaan is voorzien. De Spaanse autoriteiten benadrukken bovendien dat dit masterplan niet de graad van precisie van een echt project heeft en derhalve niet onder de communautaire wetgeving inzake milieueffectbeoordeling valt.

Nochtans maken de gegevens in het masterplan duidelijk dat:

| — | de geplande werkzaamheden (parkeergelegenheid voor auto's, platform voor de stationering van vliegtuigen, uitbreiding van de terminal) bedoeld zijn om de luchthaven aan te passen aan het toenemende luchtverkeer en grotere vliegtuigen (waarvoor een uitbreiding van de landingsbaan onontbeerlijk is); |
| --- | --- |

—

de geplande werkzaamheden (parkeergelegenheid voor auto's, platform voor de stationering van vliegtuigen, uitbreiding van de terminal) bedoeld zijn om de luchthaven aan te passen aan het toenemende luchtverkeer en grotere vliegtuigen (waarvoor een uitbreiding van de landingsbaan onontbeerlijk is);

| — | de werkzaamheden negatieve gevolgen zullen hebben voor de zones LIC ES 2120015 en ZEPA 37; bijgevolg zal het — zoals in het plan zelf wordt erkend — nodig zijn om de bufferzone uit te breiden ten koste van de wetlands, wat nadelig is voor de beschermde soorten vermeld in schriftelijke vraag E-1701/02 (2); de parkeergelegenheid voor auto's zal worden uitgebreid ten koste van de waterloop die een essentieel deel van het ecosysteem van deze beschermde soorten vormt; het opvullen en nivelleren van de landingsstrook zal gevolgen hebben voor het kustgebied dat grenst aan de ZEPA; enz. |
| --- | --- |

—

de werkzaamheden negatieve gevolgen zullen hebben voor de zones LIC ES 2120015 en ZEPA 37; bijgevolg zal het — zoals in het plan zelf wordt erkend — nodig zijn om de bufferzone uit te breiden ten koste van de wetlands, wat nadelig is voor de beschermde soorten vermeld in schriftelijke vraag E-1701/02 (2); de parkeergelegenheid voor auto's zal worden uitgebreid ten koste van de waterloop die een essentieel deel van het ecosysteem van deze beschermde soorten vormt; het opvullen en nivelleren van de landingsstrook zal gevolgen hebben voor het kustgebied dat grenst aan de ZEPA; enz.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Acht de Commissie het aannemelijk vol te houden dat dit masterplan enkel bedoeld is om de luchthaven te renoveren zonder dat de landingsbaan wordt uitgebreid? |
| --- | --- |

—

Acht de Commissie het aannemelijk vol te houden dat dit masterplan enkel bedoeld is om de luchthaven te renoveren zonder dat de landingsbaan wordt uitgebreid?

| — | Meent de Commissie niet dat, door het masterplan niet als een uitbreidingsproject te beschouwen, de Spaanse autoriteiten kennelijk de bedoeling hebben bij het uitvoeren van de werkzaamheden te ontkomen aan de wetgeving inzake milieueffectbeoordeling? |
| --- | --- |

—

Meent de Commissie niet dat, door het masterplan niet als een uitbreidingsproject te beschouwen, de Spaanse autoriteiten kennelijk de bedoeling hebben bij het uitvoeren van de werkzaamheden te ontkomen aan de wetgeving inzake milieueffectbeoordeling?

| — | Meent de Commissie niet dat, wegens de mogelijke gevolgen voor de Natura 2000-zones, voorrang moet worden gegeven aan de toepassing van artikel 6 van de habitatrichtlijn? |
| --- | --- |

—

Meent de Commissie niet dat, wegens de mogelijke gevolgen voor de Natura 2000-zones, voorrang moet worden gegeven aan de toepassing van artikel 6 van de habitatrichtlijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 april 2004)

Zoals zij in haar antwoorden op de schriftelijke vragen E-1701/02, E-3417/02 (3), E-2245/03 en E-2246/03 van de geachte parlementsleden heeft aangegeven, heeft de Commissie de Spaanse autoriteiten om volledige informatie over bovenbedoeld dossier verzocht.

De volledige problematiek werd onder meer met de Spaanse autoriteiten besproken in het kader van de pakketvergadering van 23 oktober 2003. De Commissie heeft haar bezorgdheid geuit over de mogelijke niet-naleving van de toepasselijke communautaire milieuwetgeving.

De Spaanse autoriteiten hebben de Commissie laten weten dat zij, om de nabijgelegen Natura 2000-gebieden te sparen, hebben afgezien van het plan om de landingsbaan van de luchthaven te verlengen en het parkeerterrein uit te breiden en af te sluiten, zoals oorspronkelijk in het masterplan voor de luchthaven was voorgesteld. Voorts heeft Spanje zich ertoe verbonden een allesomvattende milieueffectbeoordeling (MEB) uit te voeren met betrekking tot de resterende activiteiten van het project tot uitvoering van het masterplan. Bij brief van 4 december 2003 hebben de Spaanse autoriteiten deze informatie bevestigd en medegedeeld dat de MEB thans gaande is.

Aangezien de Spaanse autoriteiten te kennen hebben gegeven dat zij voornemens zijn de Commissie van de uitkomst van de MEB-procedure, die tegen het tweede kwartaal van 2004 wordt verwacht, op de hoogte te brengen, zal de Commissie op dat moment de juridische aspecten van dit dossier, met name ten aanzien van de onverkorte naleving van de communautaire milieuwetgeving, onderzoeken.

---

(1)  PB C 51 E van 26.2.2004, blz. 230.

(2)  PB C 301 E van 5.12.2002, blz. 213.

(3)  PB C 155 E van 3.7.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/679 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/679

---

(2004/C 84 E/0765)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0836/04

van Regina Bastos (PPE-DE) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

| — | In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt; |
| --- | --- |

—

In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

| — | Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt; |
| --- | --- |

—

Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

| — | Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken; |
| --- | --- |

—

Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

| — | De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt; |
| --- | --- |

—

De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

| — | In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties; |
| --- | --- |

—

In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

| — | Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz; |
| --- | --- |

—

Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz;

| — | Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl; |
| --- | --- |

—

Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

| — | Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen. |
| --- | --- |

—

Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

| 1. | Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen; |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

| 2. | Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies; |
| --- | --- |

2.

Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/680 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/680

---

(2004/C 84 E/0766)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0837/04

van Joaquim Piscarreta (PPE-DE) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

| — | In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt; |
| --- | --- |

—

In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

| — | Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt; |
| --- | --- |

—

Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

| — | Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken; |
| --- | --- |

—

Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

| — | De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt; |
| --- | --- |

—

De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

| — | In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties; |
| --- | --- |

—

In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

| — | Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz; |
| --- | --- |

—

Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz;

| — | Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl; |
| --- | --- |

—

Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

| — | Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen. |
| --- | --- |

—

Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

| 1. | Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen; |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

| 2. | Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies; |
| --- | --- |

2.

Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/680 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/680

---

(2004/C 84 E/0767)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0838/04

van Raquel Cardoso (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

| — | In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt; |
| --- | --- |

—

In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

| — | Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt; |
| --- | --- |

—

Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

| — | Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken; |
| --- | --- |

—

Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

| — | De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt; |
| --- | --- |

—

De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

| — | In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties; |
| --- | --- |

—

In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

| — | Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz; |
| --- | --- |

—

Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz;

| — | Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl; |
| --- | --- |

—

Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

| — | Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen. |
| --- | --- |

—

Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

| 1. | Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen; |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

| 2. | Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies; |
| --- | --- |

2.

Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/681 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/681

---

(2004/C 84 E/0768)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0839/04

van João Gouveia (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

| — | In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt; |
| --- | --- |

—

In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

| — | Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt; |
| --- | --- |

—

Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

| — | Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken; |
| --- | --- |

—

Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

| — | De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt; |
| --- | --- |

—

De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

| — | In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties; |
| --- | --- |

—

In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

| — | Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz; |
| --- | --- |

—

Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz;

| — | Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl; |
| --- | --- |

—

Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

| — | Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen. |
| --- | --- |

—

Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

| 1. | Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen; |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

| 2. | Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies; |
| --- | --- |

2.

Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/682 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/682

---

(2004/C 84 E/0769)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0840/04

van Sérgio Marques (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

| — | In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt; |
| --- | --- |

—

In de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

| — | Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt; |
| --- | --- |

—

Voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

| — | Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken; |
| --- | --- |

—

Voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

| — | De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt; |
| --- | --- |

—

De nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

| — | In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties; |
| --- | --- |

—

In het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

| — | Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz; |
| --- | --- |

—

Deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz;

| — | Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl; |
| --- | --- |

—

Zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

| — | Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen. |
| --- | --- |

—

Tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

| 1. | Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen; |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

| 2. | Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies; |
| --- | --- |

2.

Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Fischler namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-0836/04, P-0837/04, P-0838/04, P-0839/04 en P-0840/04

(5 april 2004)

Aangaande de redenen die de Commissie hebben gebracht tot de invoering van de nieuwe etiketteringsvoorschriften mag niet worden vergeten dat naar aanleiding van de kennisgeving van Verordening (EG) nr. 753/2002 (1) aan de WTO bepaalde wijnproducerende derde landen zware kritiek hebben geuit op de inhoud van de verordening. Teneinde de inhoud van de bovengenoemde verordening te verduidelijken voor de derde landen, zijn in Genève informatiebijeenkomsten gehouden.

De derde landen hebben het beleid van de Commissie op het gebied van traditionele aanduidingen beschouwd als weer een ander voorbeeld van de pogingen van de Europese Unie een exclusieve bescherming te verkrijgen in het kader van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS), zoals ook voor de geografische aanduidingen is gebeurd. Dit had het beleid van de Europese Unie op het gebied van de bescherming van geografische aanduidingen mogelijk in gevaar kunnen brengen en het risico kunnen verhogen dat binnen de WTO een forum zou worden opgericht dat zich tegen het gehele beleid van de Commissie op het gebied van de etikettering van wijn zou verzetten.

In het licht van de opmerkingen van de derde landen en teneinde de serieuze bedreiging weg te nemen die zich vormde voor de wettelijkheid van de huidige wetgeving inzake etikettering, heeft de Commissie besloten bepaalde wijzigingen in de verordening door te voeren door een systeem te creëren waarin de traditionele benamingen, zowel intern als met betrekking tot geïmporteerde wijnen, op niet-discriminerende wijze worden beschermd.

De voorwaarden die momenteel van kracht zijn voor het gebruik van traditionele benamingen door derde landen zijn gelijkwaardig aan de voorwaarden die in de voorafgaande periode van kracht waren voor het gebruik van traditionele benamingen van bijlage III, deel A, van Verordening (EG) nr. 753/2002.

Tot deze voorwaarden behoren, overeenkomstig artikel 1, punt 10, van Verordening (EG) nr. 316/2004 (2) houdende wijziging van artikel 37, lid 1, onder e), van Verordening (EG) nr. 753/2002:

| a) | het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele aanduiding wettigen; |
| --- | --- |

a)

het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele aanduiding wettigen;

| b) | de taal van de traditionele aanduiding moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt; |
| --- | --- |

b)

de taal van de traditionele aanduiding moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt;

| c) | als de taal van de traditionele aanduiding niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele aanduiding in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt; |
| --- | --- |

c)

als de taal van de traditionele aanduiding niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele aanduiding in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt;

| d) | daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin door dezelfde verordening wordt voorzien, worden voldaan. |
| --- | --- |

d)

daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin door dezelfde verordening wordt voorzien, worden voldaan.

In het specifieke geval van de traditionele Portugese aanduidingen als bedoeld in de schriftelijke vraag die aan de Commissie is gesteld, moet derhalve aan meerdere voorwaarden worden voldaan alvorens deze aanduidingen door derde landen kunnen worden gebruikt. Dit houdt in dat vóórdat een traditionele benaming als „ruby”, „tawny”, „vintage”, „canteiro” of „frasqueira” kan worden gebruikt voor een likeurwijn die geen portwijn of Maderawijn is, de officiële taal van het derde land hetzij Engels hetzij Portugees moet zijn en dat de traditionele benaming sinds ten minste tien jaar is gebruikt, of dat het Engels of het Portugees een tweede in de wetgeving van het desbetreffende land erkende taal is en dat, in dat geval, de benaming sinds ten minste 25 jaar is gebruikt. Bovendien moet de benaming specifiek en onderscheidend zijn, zodat deze niet misleidend is voor de consument wanneer de wijn in Europa op de markt wordt gebracht. Het gebruik van deze benaming in het derde land moet eveneens een zekere traditie hebben.

Wat betreft de traditionele aanduiding „reserva velha” blijven de voorwaarden met betrekking tot het gebruik van deze aanduiding door derde landen ongewijzigd aangezien deze aanduiding al is vermeld in bijlage III, deel A, van Verordening (EG) nr. 753/2002.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 118 van 4.5.2002.

(2)  Verordening (EG) nr. 316/2004 van de Commissie van 20 februari 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 753/2002, tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 55 van 24.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/684 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/684

---

(2004/C 84 E/0770)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0846/04

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(19 maart 2004)

Betreft:   Opname in Gemeenschapsrecht van artikel 2 van het Schengenverdrag

Op basis van het scorebord van de Commissie voor de geboekte vooruitgang bij de verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de EU zou vóór eind 2001 een wettelijk besluit worden uitgevaardigd om artikel 2 van het Schengenverdrag (vrijwaringsclausule op grond waarvan tijdelijk weer grenscontroles kunnen worden ingevoerd) in het Gemeenschapsrecht op te nemen. Na meer dan twee jaar heeft het Parlement nog geen enkel voorstel terzake ontvangen.

Intussen gebruiken de lidstaten deze vrijwaringsclausule te pas en te onpas bij Europese tops en andere internationale conferenties, zoals de G8-bijeenkomst in Genua in 2001. Hieruit blijkt wel dat dit vraagstuk op communautair niveau moet worden aangepakt.

Kan de Commissie verklaren waarom artikel 2 van het Schengenverdrag nog steeds niet in het Gemeenschapsrecht is opgenomen?

Is zij voornemens een voorstel in te dienen om dit artikel in het Gemeenschapsrecht op te nemen, en zo ja, wanneer?

Kan zij nu reeds mededelen hoe dit voorstel eruit gaat zien?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(13 april 2004)

Ondanks de opgelopen vertraging blijft de Commissie overtuigd van de noodzaak om artikel 2 van de Schengenovereenkomst te „vergemeenschappelijken”. Daarom heeft zij in de meest recente halfjaarlijkse bijwerking van haar scorebord voor de geboekte vooruitgang bij de verwezenlijking van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid in de EU aangekondigd een desbetreffend mechanisme in het voorstel voor een herschikking van het gemeenschappelijk handboek op te nemen. Dit voorstel zal nog voor eind juni 2004 worden ingediend (1).

De voorbereidende werkzaamheden voor dit voorstel, dat de vaststelling van een aantal grensoverschrijdingsvoorschriften beoogt, zijn nog niet afgerond, zodat de Commissie nog geen nadere informatie over de inhoud van dit voorstel kan geven.

---

(1)  COM(2003)812 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/685 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/685

---

(2004/C 84 E/0771)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0857/04

van Vasco Graça Moura (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

| — | in de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt; |
| --- | --- |

—

in de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

| — | voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt; |
| --- | --- |

—

voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

| — | voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken; |
| --- | --- |

—

voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

| — | de nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt; |
| --- | --- |

—

de nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

| — | in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties; |
| --- | --- |

—

in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

| — | deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz; |
| --- | --- |

—

deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz;

| — | zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl; |
| --- | --- |

—

zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

| — | tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen. |
| --- | --- |

—

tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

| 1. | Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen; |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

| 2. | Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies; |
| --- | --- |

2.

Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/685 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/685

---

(2004/C 84 E/0772)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0858/04

van Teresa Almeida Garrett (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

| — | in de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt; |
| --- | --- |

—

in de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

| — | voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt; |
| --- | --- |

—

voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

| — | voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken; |
| --- | --- |

—

voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

| — | de nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt; |
| --- | --- |

—

de nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

| — | in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties; |
| --- | --- |

—

in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

| — | deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprong saanduidingen, merken, enz; |
| --- | --- |

—

deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprong saanduidingen, merken, enz;

| — | zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl; |
| --- | --- |

—

zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

| — | tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen. |
| --- | --- |

—

tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

En kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen; |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

| 2. | Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies; |
| --- | --- |

2.

Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Fischler namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-0857/04 en P-0858/04

(05 april 2004)

Aangaande de redenen die de Commissie hebben gebracht tot de invoering van de nieuwe etiketteringsvoorschriften mag niet worden vergeten dat naar aanleiding van de kennisgeving van Verordening (EG) nr. 753/2002 (1) aan de WTO bepaalde wijnproducerende derde landen zware kritiek hebben geuit op de inhoud van de verordening. Teneinde de inhoud van de bovengenoemde verordening te verduidelijken voor de derde landen, zijn in Genève informatiebijeenkomsten gehouden.

De derde landen hebben het beleid van de Commissie op het gebied van traditionele aanduidingen beschouwd als weer een ander voorbeeld van de pogingen van de Europese Unie een exclusieve bescherming te verkrijgen in het kader van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS), zoals ook voor de geografische aanduidingen is gebeurd. Dit had het beleid van de Europese Unie op het gebied van de bescherming van geografische aanduidingen mogelijk in gevaar kunnen brengen en het risico kunnen verhogen dat binnen de WTO een forum zou worden opgericht dat zich tegen het gehele beleid van de Commissie op het gebied van de etikettering van wijn zou verzetten.

In het licht van de opmerkingen van de derde landen en teneinde de serieuze bedreiging weg te nemen die zich vormde voor de wettelijkheid van de huidige wetgeving inzake etikettering, heeft de Commissie besloten bepaalde wijzigingen in de verordening door te voeren door een systeem te creëren waarin de traditionele benamingen, zowel intern als met betrekking tot geïmporteerde wijnen, op niet-discriminerende wijze worden beschermd.

De voorwaarden die momenteel van kracht zijn voor het gebruik van traditionele benamingen door derde landen zijn gelijkwaardig aan de voorwaarden die in de voorafgaande periode van kracht waren voor het gebruik van traditionele benamingen van bijlage III, deel A, van Verordening (EG) nr. 753/2002.

Tot deze voorwaarden behoren, overeenkomstig artikel 1, punt 10, van Verordening (EG) nr. 316/2004 (2) houdende wijziging van artikel 37, lid 1, onder e), van Verordening (EG) nr. 753/2002:

| a) | het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele aanduiding wettigen; |
| --- | --- |

a)

het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele aanduiding wettigen;

| b) | de taal van de traditionele aanduiding moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt; |
| --- | --- |

b)

de taal van de traditionele aanduiding moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt;

| c) | als de taal van de traditionele aanduiding niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele aanduiding in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt; |
| --- | --- |

c)

als de taal van de traditionele aanduiding niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele aanduiding in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt;

| d) | daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin door dezelfde verordening wordt voorzien, worden voldaan. |
| --- | --- |

d)

daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin door dezelfde verordening wordt voorzien, worden voldaan.

In het specifieke geval van de traditionele Portugese aanduidingen als bedoeld in de schriftelijke vraag die aan de Commissie is gesteld, moet derhalve aan meerdere voorwaarden worden voldaan alvorens deze aanduidingen door derde landen kunnen worden gebruikt. Dit houdt in dat vóórdat een traditionele benaming als „ruby”, „tawny”, „vintage”, „canteiro” of „frasqueira” kan worden gebruikt voor een likeurwijn die geen portwijn of Maderawijn is, de officiële taal van het derde land hetzij Engels hetzij Portugees moet zijn en dat de traditionele benaming sinds ten minste tien jaar is gebruikt, of dat het Engels of het Portugees een tweede in de wetgeving van het desbetreffende land erkende taal is en dat, in dat geval, de benaming sinds ten minste 25 jaar is gebruikt. Bovendien moet de benaming specifiek en onderscheidend zijn, zodat deze niet misleidend is voor de consument wanneer de wijn in Europa op de markt wordt gebracht. Het gebruik van deze benaming in het derde land moet eveneens een zekere traditie hebben.

Wat betreft de traditionele aanduiding „reserva velha” blijven de voorwaarden met betrekking tot het gebruik van deze aanduiding door derde landen ongewijzigd aangezien deze aanduiding al is vermeld in bijlage III, deel A, van Verordening (EG) nr. 753/2002.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 118 van 4.5.2002.

(2)  Verordening (EG) nr. 316/2004 van de Commissie van 20 februari 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 753/2002, tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 55 van 24.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/687 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/687

---

(2004/C 84 E/0773)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0859/04

van Torben Lund (PSE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Haarkleurstoffen en ernstige gezondheidsproblemen

In de Deense krant Jyllands Posten van 4 maart 2004 was te lezen dat diverse onderzoeken erop wijzen dat verscheidene legale haarkleurstoffen tot ernstige gezondheidsproblemen bij de gebruikers leiden. Dit terrein wordt geregeld in de cosmeticarichtlijn.

Is de Commissie in het licht van genoemde onderzoeken van mening dat er een positieve lijst van haarkleurstoffen moet worden opgesteld en dat deze kleurstoffen moeten worden getest op het risico van kanker en allergieën voordat zij worden goedgekeurd? De omvang van de gezondheidsproblemen is niet volledig bekend, omdat de bedrijven geen inzage willen geven in hun rapporten. Kan de Commissie daarom meedelen of zij hiervan op de hoogte is en hoeveel rapporten over allergieën als gevolg van haarkleurstoffen zij jaarlijks ontvangt? Kan de Commissie verder aangeven of bij een herziening van de cosmeticarichtlijn de betrokken bedrijfstak ertoe zal worden verplicht het publiek inzage te geven in rapporten over gezondheidsproblemen als gevolg van cosmeticaproducten? Kan de Commissie tenslotte uiteenzetten wanneer naar verwachting werk zal worden gemaakt van de achtste wijziging van de cosmeticarichtlijn — of andere relevante initiatieven — welke wijzigingen naar verwachting zullen worden voorgesteld en of zij van het voorzorgsbeginsel een centraal punt in de komende herziening wil maken?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 april 2004)

In 2003 heeft de Commissie, samen met de lidstaten en de vertegenwoordigers van zowel consumenten als het bedrijfsleven gediscussieerd over een strategie voor de systematische beoordeling van haarkleur-middelen. In juli 2003 is overeenstemming bereikt en de strategie is vervolgens op de website van de Commissie gepubliceerd (DG Ondernemingen) (1). Hoofdbestanddeel van de strategie is een gelaagde en gemoduleerde aanpak, waarbij het bedrijfsleven binnen bepaalde termijnen veiligheidsdossiers over haarkleurmiddelen moet indienen, die dan door het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten (WCCNVP) worden beoordeeld. De strategie heeft tot algemeen doel om op basis van de laatste wetenschappelijke inzichten van de veiligheidsdossiers regels vast te stellen voor het gebruik van stoffen als haarkleurmiddelen.

Deze dossiers moeten voldoen aan de richtsnoeren voor het testen van ingrediënten van cosmetica met het oog op de veiligheidsbeoordeling. De vijfde herziening van deze richtsnoeren is op 20 oktober 2003 goedgekeurd en is op de website van de Commissie gepubliceerd (DG Gezondheid en consumentenbescherming) (2). Volgens de toxicologische basisvereisten moeten onder andere gegevens over huidsensibilisatie en genotoxiciteit/mutageniteit worden verstrekt. In het document „Assessment Strategies for Hair Dyes” deed het WCCNVP de aanbeveling dat „met name voor de risicobeoordeling van haarkleurmiddelen de volgende documenten moet worden overgelegd: ... gegevens over genotoxiciteit — de studies moeten verricht zijn volgens de internationaal erkende richtsnoeren (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), EU) en/of met moderne testmethoden ...”.

Over deze strategie bestond een brede consensus tussen de lidstaten, de consumenten en het bedrijfsleven, vertegenwoordigd in de „Cosmetics Working Party”; de strategie moet uiteindelijk leiden tot het opstellen van een positieve lijst van haarkleurmiddelen.

Wat betreft concrete maatregelen die reeds genomen zijn, verwijst de Commissie naar het recente antwoord op schriftelijke vraag E-0391/04 van de heer De Roo (3).

Artikel 7 bis van de Cosmeticarichtlijn 76/768/EEG (4) bepaalt dat de fabrikant of importeur van een cosmetisch product de bevoegde controlerende instanties in de lidstaten inzage dient te geven in gegevens over hun producten. Dit heeft onder meer betrekking op de beoordeling van de veiligheid van het eindproduct voor de gezondheid van de mens en eventuele gegevens over ongewenste effecten voor de volksgezondheid als gevolg van het product. Allergieën vallen ook in deze categorie. Naar aanleiding van de goedkeuring van de zevende wijziging van de Cosmeticarichtlijn 2003/15/EG (5) moet deze informatie met „behulp van alle mogelijke middelen, waaronder elektronische gemakkelijk toegankelijk voor het publiek worden gemaakt”.

Om de concurrentiepositie van de cosmeticasector te versterken en de veiligheid van consumenten te waarborgen, zal de Commissie een analyse maken van de huidige situatie van de sector en de toepassing van de wetgeving.

---

(1)  http://pharmacos.eudra.org/F3/cosmetic/doc/HairDyeStrategyInternet.pdf

(2)  http://europa.eu.int/comm/health/ph_risk/committees/sccp/documents/out242_en.pdf

(3)  Zie blz. 386.

(4)  Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten, PB L 262 van 27.9.1976.

(5)  Richtlijn 2003/15/EG van het Parlement en de Raad van 27 februari 2003 tot wijziging van Richtlijn 76/768/EEG, PB L 66 van 11.3.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/688 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/688

---

(2004/C 84 E/0774)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0860/04

van Eluned Morgan (PSE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   De grondwet en EU-financiering

In het antwoord van de Commissie op mijn schriftelijke vraag P-0524/04 (1) wordt gedetailleerd de grondwettelijke status van een regio van de huidige EU beschreven indien die regio een geheel onafhankelijke staat wordt. Kan de Commissie de status van een dergelijke staat ten aanzien van EU-financiering verduidelijken?

Kan de Commissie met name aangeven wat er met de tot dusver plaatsgevonden financiering door de EU gebeurt als een regio binnen de EU een onafhankelijke staat wordt (en zo buiten EU-verband komt te staan)? Zou de subsidiëring onmiddellijk worden stopgezet of zou deze tot het eind van het financieringsprogramma doorlopen, bijvoorbeeld tot het eind van het structuurfondsenprogramma 2000-2006?

Voor welke EU-fondsen zou een nieuwe onafhankelijke staat in aanmerking komen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(22 april 2004)

Indien een gedeelte van het grondgebied van een lidstaat niet langer deel uitmaakt van deze lidstaat omdat het bijvoorbeeld een onafhankelijke staat wordt, valt dat grondgebied niet langer onder het Toetredingsverdrag. Het EG-Verdrag, met inbegrip van artikel 158, is dus niet langer op dat grondgebied van toepassing.

In artikel 158 van het EG-Verdrag is bepaald dat het optreden van de Gemeenschap gericht is op de versterking van de economische en sociale samenhang. In artikel 159 is bepaald dat de Gemeenschap de verwezenlijking van deze doelstelling ondersteunt door haar optreden via de Structuurfondsen. Dit artikel sluit het gebruik van de Structuurfondsen buiten het grondgebied van de Europese Unie duidelijk uit.

De belangrijkste instrumenten voor steun van de Gemeenschap aan landen buiten de Unie zijn opgenomen onder rubriek 4 van de begroting „Externe maatregelen” of, in het geval van steun aan kandidaat-landen, onder rubriek 7 „Pretoetredingssteun”.

---

(1)  Zie blz. 421.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/689 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/689

---

(2004/C 84 E/0775)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0870/04

van Wolfgang Ilgenfritz (NI) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Werkvergunning voor uitzendkrachten in Italië

Een Oostenrijkse firma zendt uitzendkrachten die hoofdzakelijk uit Oostenrijk afkomstig zijn, resp. onderdanen van de huidige 15 lidstaten van de EU zijn, uit naar bedrijven in de huidige EU, ondermeer in Zuid-Tirol. De autoriteiten in Zuid-Tirol hebben er herhaaldelijk op gewezen dat voor dergelijke medewerkers uit Oostenrijk resp. het overige EU-gebied werkvergunningen nodig zijn. In dit opzicht wordt daardoor de betrokken firma in haar activiteiten belemmerd.

| 1. | Is het mogelijk dat in Italië werkvergunningen nodig zijn, bijvoorbeeld op grond van bestaande overgangsregelingen? |
| --- | --- |

1.

Is het mogelijk dat in Italië werkvergunningen nodig zijn, bijvoorbeeld op grond van bestaande overgangsregelingen?

| 2. | Of handelt de instantie in Italië in strijd met de wet door de activiteiten van de Oostenrijkse firma te belemmeren? |
| --- | --- |

2.

Of handelt de instantie in Italië in strijd met de wet door de activiteiten van de Oostenrijkse firma te belemmeren?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(19 april 2004)

Artikel 3, lid 1, onder d), van Richtlijn 96/71/EG van het Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (1) bepaalt dat de lidstaten erop toezien dat de ondernemingen die in het kader van de transnationale verlening van diensten werknemers op hun grondgebied ter beschikking stellen de in hun wetgeving vastgestelde voorwaarden voor het uitzenden van werknemers naleven. Ten aanzien van de inhoud daarvan moeten deze regels zijn gemotiveerd door de bescherming van de werknemers of andere dwingende vereisten van algemeen belang, die geschikt zijn om het ermee nagestreefde doel te bereiken en niet verder mogen gaan dan ter bereiking van dit doel nodig is.

Of een specifieke nationale maatregel al dan niet aan deze criteria voldoet, hangt af van de precieze inhoud, de concrete situaties waarop hij betrekking heeft en de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om aan de relevante bepaling te voldoen.

In algemene termen wil de Commissie erop wijzen dat een vereiste om werkvergunningen te verkrijgen voor onderdanen van lidstaten niet verenigbaar is met artikel 49 van het EG-Verdrag. Er bestaat geen overgangsregeling voor de toepassing door Italië van Richtlijn 96/71/EG en de overgangsmaatregelen waarin het Toetredingsverdrag voorziet, zijn niet van toepassing wat de relatie tussen de huidige lidstaten betreft.

Overeenkomstig de informatie waarover de Commissie beschikt, schrijft de Italiaanse wetgeving (met name artikel 4 van wetsdecreet nr. 72 van 25 februari 2000 en artikel 2 van wet nr. 196 van 24 juni 1997) voor dat ondernemingen die uitzendkrachten ter beschikking stellen aan een in Italië gevestigd inleenbedrijf zich moeten laten inschrijven in een speciale lijst van de bevoegde dienst van het ministerie van Arbeid en Sociale Zekerheid. Om in deze lijst te kunnen worden ingeschreven moeten deze ondernemingen een vergunning verkrijgen, die in eerste instantie tijdelijk wordt toegekend; nadat de onderneming gedurende twee jaar heeft gefunctioneerd, kan de vergunning voor onbepaalde tijd worden verlengd. Voor de toekenning van deze vergunning moet de onderneming voldoen aan bepaalde voorwaarden die op de bescherming van de werknemers zijn gericht. Er is echter geen vergunning vereist, als een uitzendbedrijf kan aantonen dat op hem een gelijkwaardige administratieve maatregel van toepassing is, vastgesteld door de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat dan Italië.

Zoals het Hof van Justitie in zijn rechtspraak heeft onderstreept, is de terbeschikkingstelling van arbeidskrachten een bijzonder gevoelige aangelegenheid uit beroeps- en sociaal oogpunt die van invloed is op zowel de verhoudingen op de arbeidsmarkt als de rechtmatige belangen van de betrokken werknemers. Het Hof heeft bijgevolg geoordeeld dat het krachtens het Gemeenschapsrecht de lidstaten als een legitieme beleidskeuze vrij staat het ter beschikking stellen van arbeidskrachten te binden aan een stelsel van vergunningen, mits het gastland rekening houdt met de reeds door de dienstverlener verstrekte bewijsstukken en garanties voor de uitoefening van zijn activiteiten in de lidstaat waar hij is gevestigd.

Het Italiaanse wetsdecreet nr. 72 van 25 februari 2000 tot omzetting van Richtlijn 96/71/EG bevat geen aanvullende vergunningsvereisten ten aanzien van het transnationaal uitlenen van arbeidskrachten die onderdanen van een lidstaat zijn en de Commissie is niet op de hoogte van andere wetgeving die werkvergunningen voor dergelijke werknemers voorschrijft.

---

(1)  PB L 18 van 21.1.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/690 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/690

---

(2004/C 84 E/0776)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0871/04

van José Pacheco Pereira (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Concurrentievervalsing in de wijnsector

De Europese Commissie heeft op 23 februari 2004 de nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn in de Europese Unie goedgekeurd, waardoor het voor derde landen mogelijk wordt op het grondgebied van de Gemeenschap voor wijn de traditionele aanduidingen „tawny”, „vintage” of „ruby” te gebruiken en deze wijn vervolgens naar de Europese Unie te exporteren.

Kan de Commissie derhalve op het volgende reageren:

| — | in de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt; |
| --- | --- |

—

in de streek waar portwijn verbouwd wordt zijn altijd de benamingen „tawny”, „vintage” of „ruby” gebruikt;

| — | voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt; |
| --- | --- |

—

voor Maderawijn zijn altijd de benamingen „canteiro”, „frasqueira” of „reserva velha” gebruikt;

| — | voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken; |
| --- | --- |

—

voor beide wijnsoorten is de kwaliteit en het internationale imago verbeterd door deze benamingen te gebruiken;

| — | de nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt; |
| --- | --- |

—

de nieuwe etiketteringsvoorschriften zullen het gebruik van dit soort aanduidingen doen verwateren hetgeen schadelijke gevolgen zal hebben voor de producenten van port en madera en voor de producten zelf, hetgeen een echte concurrentievervalsing vormt;

| — | in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties; |
| --- | --- |

—

in het kader van de onderhandelingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) heeft de Europese Unie altijd gepleit voor een evenwichtig akkoord, met name ten aanzien van non-tarifaire kwesties;

| — | deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz; |
| --- | --- |

—

deze non-tarifaire kwesties behelzen onder meer de bescherming van oorsprongsaanduidingen, merken, enz;

| — | zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl; |
| --- | --- |

—

zoals bekend zijn de onderhandelingen van de WTO vastgelopen sinds de mislukking van de onderhandelingsronde van Cancun in september jl;

| — | tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen. |
| --- | --- |

—

tegen deze achtergrond mag de Europese Unie geen concessies doen die buiten de context vallen van de WTO-onderhandelingen of zou dat niet moeten doen.

| 1. | Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen; |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft de Europese Commissie nieuwe etiketteringsvoorschriften voor wijn goedgekeurd die buiten het kader van het onderhandelingskader met de WTO vallen;

| 2. | Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies; |
| --- | --- |

2.

Welk voordeel heeft de Europese Unie volgens de Commissie van deze ongebruikelijke en onverwachte concessies;

| 3. | Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira? |
| --- | --- |

3.

Hoe beoordeelt de Commissie de gevolgen van dit besluit voor de communautaire producenten, met name de producenten uit de port-regio en die uit de regio Madeira?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 april 2004)

Aangaande de redenen die de Commissie hebben gebracht tot de invoering van de nieuwe etiketteringsvoorschriften mag niet worden vergeten dat naar aanleiding van de kennisgeving van Verordening (EG) nr. 753/2002 (1) aan de WTO bepaalde wijnproducerende derde landen zware kritiek hebben geuit op de inhoud van de verordening. Teneinde de inhoud van de bovengenoemde verordening te verduidelijken voor de derde landen, zijn in Genève informatiebijeenkomsten gehouden.

De derde landen hebben het beleid van de Commissie op het gebied van traditionele aanduidingen beschouwd als weer een ander voorbeeld van de pogingen van de Europese Unie een exclusieve bescherming te verkrijgen in het kader van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS), zoals ook voor de geografische aanduidingen is gebeurd. Dit had het beleid van de Europese Unie op het gebied van de bescherming van geografische aanduidingen mogelijk in gevaar kunnen brengen en het risico kunnen verhogen dat binnen de WTO een forum zou worden opgericht dat zich tegen het gehele beleid van de Commissie op het gebied van de etikettering van wijn zou verzetten.

In het licht van de opmerkingen van de derde landen en teneinde de serieuze bedreiging weg te nemen die zich vormde voor de wettelijkheid van de huidige wetgeving inzake etikettering, heeft de Commissie besloten bepaalde wijzigingen in de verordening door te voeren door een systeem te creëren waarin de traditionele benamingen, zowel intern als met betrekking tot geïmporteerde wijnen, op niet-discriminerende wijze worden beschermd.

De voorwaarden die momenteel van kracht zijn voor het gebruik van traditionele benamingen door derde landen zijn gelijkwaardig aan de voorwaarden die in de voorafgaande periode van kracht waren voor het gebruik van traditionele benamingen van bijlage III, deel A, van Verordening (EG) nr. 753/2002.

Tot deze voorwaarden behoren, overeenkomstig artikel 1, punt 10, van Verordening (EG) nr. 316/2004 (2) houdende wijziging van artikel 37, lid 1, onder e), van Verordening (EG) nr. 753/2002:

| a) | het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele aanduiding wettigen; |
| --- | --- |

a)

het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele aanduiding wettigen;

| b) | de taal van de traditionele aanduiding moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt; |
| --- | --- |

b)

de taal van de traditionele aanduiding moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt;

| c) | als de taal van de traditionele aanduiding niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele aanduiding in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt; |
| --- | --- |

c)

als de taal van de traditionele aanduiding niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele aanduiding in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt;

| d) | daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin door dezelfde verordening wordt voorzien, worden voldaan. |
| --- | --- |

d)

daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin door dezelfde verordening wordt voorzien, worden voldaan.

In het specifieke geval van de traditionele Portugese aanduidingen als bedoeld in de schriftelijke vraag die aan de Commissie is gesteld, moet derhalve aan meerdere voorwaarden worden voldaan alvorens deze aanduidingen door derde landen kunnen worden gebruikt. Dit houdt in dat vóórdat een traditionele benaming als „ruby”, „tawny”, „vintage”, „canteiro” of „frasqueira” kan worden gebruikt voor een likeurwijn die geen portwijn of Maderawijn is, de officiële taal van het derde land hetzij Engels hetzij Portugees moet zijn en dat de traditionele benaming sinds ten minste tien jaar is gebruikt, of dat het Engels of het Portugees een tweede in de wetgeving van het desbetreffende land erkende taal is en dat, in dat geval, de benaming sinds ten minste 25 jaar is gebruikt. Bovendien moet de benaming specifiek en onderscheidend zijn, zodat deze niet misleidend is voor de consument wanneer de wijn in Europa op de markt wordt gebracht. Het gebruik van deze benaming in het derde land moet eveneens een zekere traditie hebben.

Wat betreft de traditionele aanduiding „reserva velha” blijven de voorwaarden met betrekking tot het gebruik van deze aanduiding door derde landen ongewijzigd aangezien deze aanduiding al is vermeld in bijlage III, deel A, van Verordening (EG) nr. 753/2002.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 118 van 4.5.2002.

(2)  Verordening (EG) nr. 316/2004 van de Commissie van 20 februari 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 753/2002, tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 55 van 24.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/692 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/692

---

(2004/C 84 E/0777)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0872/04

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Voorzorgsbeginsel

Op 18 januari 1988 heeft de ENEL (Italiaanse nationale elektriciteitsmaatschappij) bij de gemeente Rapolla (in de regio Basilicata in Italië) een verzoek om een verklaring van geen bezwaar ingediend voor de aanleg van een hoogspanningsleiding (380 kV) van Matera naar S. Sofia.

Op 10 mei 1990 heeft de ENEL toestemming gevraagd voor een variant, waarbij de hoogspanningsleiding dichter bij de bebouwde kom van de gemeente Rapolla kwam te lopen.

In 1994 hebben enkele inwoners van Rapolla beroep aangetekend bij de gerechtelijke autoriteiten tegen de aanleg van de hoogspanningsleiding, omdat deze gevaarlijk dicht bij hun woningen kwam te lopen.

Op 28 mei 2003 heeft het Hof van Beroep van Potenza verboden het traject van de hoogspanningsleiding dat langs de huizen van enkele van de appellanten loopt, in gebruik te nemen, onder meer op basis van het rapport van het college van deskundigen, waaruit bleek dat er een verhoogd risico van kinderleukemie bestond in geval van langere blootstelling aan elektromagnetische velden met een zeer hoge dichtheid (0,3-0,4 μT). Uit de ramingen van het potentiële blootstellingsniveau door de technische consulenten blijkt dat bij een „gemiddelde” bedrijfsstroomsterkte het blootstellingsniveau bij de woningen van enkele appellanten hoger is dan 0,4 μΤ (de limietwaarde die in het uitvoeringsdecreet van 8 juli 2003 van kaderwet 36/2001 werd vastgesteld).

Tot slot is een ontwerp voor een presidentieel decreet opgesteld, houdende toestemming voor de aanleg en de inwerkingstelling van de genoemde variant van het traject van de afstandsleiding, die voor ondertekening aan de Italiaanse president is toegezonden.

Kan de Commissie, in het licht van het bovenstaande, aangeven of een dergelijke maatregel niet in strijd is met het in het Verdrag van Maastricht neergelegde „voorzorgsbeginsel”?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 april 2004)

Op het niveau van de Unie werd in juli 1999 een aanbeveling van de Raad van 12 juli 1999 betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden van 0 Hz — 300 GHz goedgekeurd op basis van de richtsnoeren van de Internationale Commissie voor bescherming tegen niet- ioniserende straling. In de aanbeveling wordt een systeem van basisrestricties en referentieniveaus voor de totale blootstelling van de bevolking aanbevolen. Het aanbevolen referentieniveau voor stroomleidingen is momenteel 100μΤ. In de aanbeveling wordt ook een voorzorgsmaatregel ten aanzien van de mogelijke carcinogene langetermijneffecten vastgesteld doordat in de blootstellingsgrenswaarden veiligheidsmarges zijn opgenomen. De Commissie onderwerpt deze aanbeveling aan een permanente evaluatie in het licht van nieuwe beschikbare wetenschappelijke bewijzen. Er is ai veel onderzoek gedaan naar een mogelijk effect op de gezondheid. Er is echter verder onderzoek nodig naar de mogelijke langetermijneffecten van elektromagnetische velden (EMF) op de blootstelling van de bevolking. De Wereldgezondheidsorganisatie is momenteel bezig met een groot opgezette evaluatie betreffende EMF. De Commissie volgt dit project van nabij. Verwacht wordt dat de resultaten van deze werkzaamheden belangrijke elementen zullen opleveren om eventuele verdere maatregelen te bepalen.

Het is echter aan de lidstaten om ervoor te zorgen dat passende maatregelen ter bescherming van de gezondheid worden genomen. Bij overschrijding van de referentieniveaus wordt de nationale autoriteiten aanbevolen de blootstellingssituatie te evalueren en de nodige vervolgmaatregelen te nemen, zoals voorlichting van de blootgestelde bevolking, of wijziging van de installatie, het ontwerp van de stralingsbron of de wijze waarop ze wordt geëxploiteerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/693 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/693

---

(2004/C 84 E/0778)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0875/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Schendingen van de mensenrechten in het noorden van Oeganda

In de noordelijke regio's van Oeganda woedt al meer dan 16 jaar een burgeroorlog tussen het Oegandese leger (Uganda's People Defence Forces, UPDF) en de gewapende oppositie van de LRA. Aangezien beide partijen de macht over de bevolking proberen te krijgen, komen burgers steeds vaker tussen beide fronten terecht. Sinds 1996 zijn 400 000 mensen uit de districten Gulu en Kitgum verdreven, d.w.z. alleen in Gulu ongeveer 80 % van de bevolking. De omvang van de door de LRA gepleegde schendingen van de mensenrechten jegens de bevolking heeft lange tijd de schendingen van de mensenrechten van de kant van de regering verhuld.

Executies, mishandelingen en verkrachtingen door Oegandese soldaten zijn aan de orde van de dag.

Ook gewapende groeperingen van de oppositie, die vooral in het westen en noorden van het land actief zijn, zijn medeverantwoordelijk voor ernstige schendingen van de mensenrechten, vooral jegens de burgerbevolking. Niet aan de vijandelijkheden deelnemende burgers worden met voorbedachten rade en op willekeurige wijze van het leven beroofd. Zelfs kinderen worden mishandeld, verkracht, tot seksslaven gemaakt en gedwongen om te vechten. Vluchtpogingen betalen veel jongens en meisjes met hun leven.

Gezien de grote mate van wreedheid jegens de bevolking wordt de Commissie verzocht mee te delen of zij reeds over deze situatie is geïnformeerd en of zij iets tegen deze misdaden denkt te doen dan wel reeds stappen heeft ondernomen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(26 april 2004)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-0646/04 van de heer Mauro (1).

---

(1)  Zie blz. 646.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/694 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/694

---

(2004/C 84 E/0779)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0885/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Lijst van diepzeesoorten, pelagische soorten en demersale soorten

Kan de Commissie een uitputtende lijst overleggen, met vermelding van de wetenschappelijke benaming en de gewone benaming, van alle vissoorten die zijn geklasseerd als:

| — | diepzeesoorten (zoals vermeld de verordeningen (EG) nrs. 2027/95 (1), 2347/2002 (2) en 1639/2001 (3); |
| --- | --- |

—

diepzeesoorten (zoals vermeld de verordeningen (EG) nrs. 2027/95 (1), 2347/2002 (2) en 1639/2001 (3);

| — | demersale soorten (zoals vermeld in de verordeningen (EG) nrs. 2027/95 en 1954/2003 (4)); |
| --- | --- |

—

demersale soorten (zoals vermeld in de verordeningen (EG) nrs. 2027/95 en 1954/2003 (4));

| — | pelagische soorten (zie verordening (EG) nr. 1639/2001)? |
| --- | --- |

—

pelagische soorten (zie verordening (EG) nr. 1639/2001)?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 april 2004)

Gezien de omvang van het antwoord, doet de Commissie het rechtstreeks aan het geachte parlementslid en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toekomen.

---

(1)  PB L 199 van 24.8.1995, blz. 1.

(2)  PB L 351 van 28.12.2002, blz. 6.

(3)  PB L 222 van 17.8.2001, blz. 53.

(4)  PB L 289 van 7.11.2003, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/694 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/694

---

(2004/C 84 E/0780)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0887/04

van Bob van den Bos (ELDR) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Gevolgen voor de volksgezondheid van de invoer van siervogels

Naar aanleiding van de gevallen van vogelpest die zich onlangs hebben voorgedaan in enkele Zuidoost-Aziatische landen heeft de Commissie de invoer van siervogels uit Cambodja, Indonesië, Japan, Laos, Pakistan, China, Zuid-Korea, Thailand en Vietnam volledig stilgelegd. De opschorting is onmiddellijk ingegaan en wordt volgens plan zes maanden gehandhaafd, tot 15 augustus 2004.

Is de Commissie voornemens tijdens de periode van opschorting een risicoevaluatie uit te voeren van de mogelijk gevolgen die de handel in siervogels kan hebben voor de verspreiding van vogelpest? Is zij bereid eveneens een kosten/baten-analyse uit te voeren van de opschortingsmaatregelen met betrekking tot de handel in siervogels?

Wat doet de Commissie om ervoor te zorgen dat de quarantaine- en gezondheidscontroles die in de landen die siervogels exporteren en bij binnenkomst in de EU worden uitgevoerd voldoende zijn om te waarborgen dat ziekten zoals vogelpest niet de Europese Unie binnenkomen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 april 2004)

In sommige Aziatische landen heerst een ongekende epidemie van hoogpathogene aviaire influenza, die reeds heeft geleid tot het verlies van meer dan 100 miljoen stuks pluimvee en die de dood van verschillende mensen heeft veroorzaakt. Nog zorgwekkender is dat de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft gewaarschuwd dat vanwege het bijzondere subtype virus in kwestie de huidige situatie in Azië uiteindelijk tot een epidemie onder de menselijke bevolking kan leiden, hetgeen over de hele wereld ernstige gevolgen op gezondheids- en sociaal-economisch gebied kan hebben.

Rekening houdend met de bijzonder ernstige gevolgen die een dergelijke ziekteverwekker kan hebben indien hij in de Gemeenschap wordt binnengebracht, heeft de Commissie een aantal voorzorgsmaatregelen genomen, waaronder de schorsing van de invoer van siervogels uit de landen in kwestie. Alle door de Commissie goedgekeurde maatregelen hebben de volledige steun van de lidstaten in het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid (SCOFCAH).

De Commissie evalueert momenteel de recentste uitbraken van aviaire influenza over de hele wereld. De uit deze gebeurtenissen getrokken lering en de door wetenschappers verstrekte adviezen zullen de basis vormen voor een voorstel voor herziene wetgeving betreffende de bestrijding van deze ziekte, dat de Commissie van plan is in 2004 bij de Raad en het Parlement in te dienen.

Overeenkomstig de Mededeling van de Commissie over effectbeoordeling (1) zal dit voorstel vergezeld gaan van een uitgebreide effectbeoordeling. In deze context zal de Commissie de risico's alsmede de kosten en de baten beoordelen van de maatregelen die in het verleden met betrekking tot deze ziekte zijn goedgekeurd, en van die welke voor de toekomst worden voorgesteld. Nu reeds kan echter worden voorspeld dat een nauwkeurige beoordeling vaak zeer moeilijk of zelfs onmogelijk zal zijn vanwege de snel veranderende en onvoorspelbare aard van de ziekteverwekker, wetenschappelijke onzekerheden en een gebrek aan informatie over veel relevante aspecten, onder meer de risico's die siervogels en de handel in siervogels inhouden. In dit opzicht zal moeten worden nagegaan wat de meest geschikte beschermingsmiddelen in de Europese context zijn.

De maatregelen die overeenkomstig Beschikking 2000/666/EG van de Commissie van 16 oktober 2000 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften en de voorschriften inzake veterinaire certificering voor de invoer van vogels, met uitzondering van pluimvee, alsmede van quarantainevoorschriften (2) zijn genomen om het binnenbrengen van aviaire influenza via de invoer van siervogels te voorkomen, worden door de Commissie in het SCOFCAH permanent geëvalueerd.

Tot dusver zijn bij de in quarantaine gehouden vogels geen hoogpathogene vogelpestvirussen gedetecteerd. Dankzij deze maatregelen werden echter andere exotische vogelvirussen gedetecteerd en werd de verspreiding ervan in de Gemeenschap op die manier voorkomen.

Op basis van de thans beschikbare kennis en ervaring is de Commissie bijgevolg van oordeel dat de huidige voorzorgsmaatregelen — zo nodig aangevuld met uitzonderlijke vrijwaringsbepalingen zoals die welke recentelijk werden goedgekeurd in verband met de situatie in Azië — het meest geschikt zijn om de Gemeenschap te beschermen tegen ongewenste ziekteverwekkers, inclusief aviaire influenza. Jammer genoeg leven wij niet in een wereld met nulrisico zodat het niet is uit te sluiten dat een dergelijk virus opzettelijk of onopzettelijk wordt binnengebracht, ook al worden alle nodige maatregelen genomen om dat te voorkomen.

---

(1)  COM(2002)276 def.

(2)  PB L 278 van 31.10.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/695 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/695

---

(2004/C 84 E/0781)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0892/04

van Véronique De Keyser (PSE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Europese supercommissaris

Voorzitter Prodi heeft onlangs verklaard wel wat te zien in een Europese supercommissaris voor economie. Zou de Commissie kunnen aangeven of ook wordt gedacht aan een supercommissaris voor sociaal beleid, of zou dit ook onder de portefeuille van de supercommissaris voor economie komen te vallen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(1 april 2004)

Ingevolge artikel 217 van het EG-Verdrag, laatstelijk gewijzigd bij het Verdrag van Nice, worden de taken van de Commissie „door de voorzitter gestructureerd en over de leden van de Commissie verdeeld”. Derhalve beslist de voorzitter van de volgende Commissie hoe de bevoegdheden op economisch en sociaal gebied worden verdeeld en of een van de leden van deze Commissie uitgebreide coördinatiebevoegdheden op sociaal gebied moet krijgen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/696 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/696

---

(2004/C 84 E/0782)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0900/04

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(24 maart 2004)

Betreft:   Borstvoeding in openbare plaatsen

Is de Commissie ervan op de hoogte dat vele vrouwen in een aantal lidstaten moeilijkheden ondervinden wanneer zij proberen borstvoeding te geven in een openbare plaats?

Vindt de Commissie dat dit discriminerend is tegenover de moeder en de baby en dat inspanningen moeten worden geleverd om de mentaliteit te veranderen ten aanzien van een perfect normale en acceptabele praktijk?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(16 april 2004)

De huidige communautaire wetgeving op het gebied van de gelijke behandeling van vrouwen en mannen betreft kwesties die relevant zijn voor arbeid en beroep. De kwestie van de borstvoeding in openbare plaatsen is daarom geen kwestie van discriminatie in de zin van de bestaande communautaire wetgeving.

Zoals het geachte parlementslid heeft geschreven, is dit een kwestie van attitude ten aanzien van wat in de samenleving als een normale en acceptabele praktijk moet worden beschouwd. De communautaire raamstrategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005) (1) wordt ondersteund door een actieprogramma dat bedoeld is om de bewustwording van het belang van genderkwesties in het EU-beleid te vergroten, statistieken en indicatoren te ontwikkelen en transnationale netwerken van actoren op te zetten om de gendergelijkheid te bevorderen. Tot de doelstellingen van de strategie behoren „bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen in het civiele leven” en „bevordering van het doorbreken van rollenpatronen en stereotypen”, wat een kwestie is van het veranderen van gedrag, attitudes, normen en waarden. Dit thema is een prioritair thema in het programma voor gendergelijkheid voor 2004 en 2005.

---

(1)  PB C 337 E van 28.11.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/696 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/696

---

(2004/C 84 E/0783)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0928/04

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Gelijke behandeling bij schriftelijk examen in vergelijkend onderzoek COM/A/3/02, gebied 2

In verband met het schriftelijk examen d) van vergelijkend onderzoek COM/A/3/02, gebied 2 (duurzame ontwikkeling: wetenschap en technologie op het gebied van milieu, energie en vervoer) wordt de Commissie gevraagd:

| — | hoe groot is het aantal kandidaten dat voor elk van de vijf thema's heeft gekozen en hoeveel van hen zijn toegelaten tot het mondeling examen? |
| --- | --- |

—

hoe groot is het aantal kandidaten dat voor elk van de vijf thema's heeft gekozen en hoeveel van hen zijn toegelaten tot het mondeling examen?

| — | Is, en met welke procedure, een gelijke behandeling gewaarborgd, dat wil zeggen een gelijke kans op toelating tot het mondeling examen voor de kandidaten die verschillende thema's hebben gekozen? |
| --- | --- |

—

Is, en met welke procedure, een gelijke behandeling gewaarborgd, dat wil zeggen een gelijke kans op toelating tot het mondeling examen voor de kandidaten die verschillende thema's hebben gekozen?

Antwoord van de heer Kinnock Namens de Commissie

(19 april 2004)

Het vergelijkend onderzoek waar het geachte parlementslid naar verwijst is nog niet afgerond. Informatie over de werkzaamheden van de jury is vertrouwelijk. De Commissie kan daarom op dit moment de gevraagde gegevens niet verschaffen.

De Commissie zal het geachte parlementslid echter zo spoedig mogelijk na afsluiting van het onderzoek is voorzien van meer informatie.

Het algemene beginsel van gelijke kansen wordt gewaarborgd door toepassing van de criteria die zijn vastgelegd in de gepubliceerde aankondiging van vergelijkend onderzoek COM/A/3/02 (1). Er bestaat geen specifieke procedure voor de waarborging van gelijke kansen om toegelaten te worden tot het mondeling examen, voor de kandidaten die verschillende onderwerpen hebben gekozen. De jury voor gebied 2 (duurzame ontwikkeling) heeft besloten om in het schriftelijk examen vijf opties te bieden en de kandidaten konden hieruit vrijelijk één kiezen. De 195 kandidaten met de hoogste score werden volgens de voorwaarden in de aankondiging toegelaten tot het mondeling examen, ongeacht welke optie zij gekozen hadden.

---

(1)  PB C 177 van 25.7.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/697 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/697

---

(2004/C 84 E/0784)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0934/04

van Mogens Camre (UEN) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Spreiding van EU-personeel over de rangen A, B, C en D

In 2003 werden uit de EU-begroting ten behoeve van de EU-instellingen in totaal 31 000 personeelsleden in vaste en 1 996 in tijdelijke dienst betaald.

Uitgesplitst naar instelling zijn de cijfers als volgt:

| | In vaste dienst | In tijdelijke dienst |
| --- | --- | --- |
| Commissie | 21849 | 685 |
| Parlement | 4 170 | 790 |
| Raad | 2866 | 53 |
| Hof van Justitie | 862 | 278 |
| Rekenkamer | 509 | 279 |
| Economisch en Sociaal Comité | 501 | 24 |
| Comité van de Regio's | 230 | 22 |
| Ombudsman | 13 | 18 |

In vaste dienst

In tijdelijke dienst

Commissie

21849

685

Parlement

4 170

790

Raad

2866

53

Hof van Justitie

862

278

Rekenkamer

509

279

Economisch en Sociaal Comité

501

24

Comité van de Regio's

230

22

Ombudsman

13

18

Kan de Commissie per rang (A, B, C en D) mededelen van welke lidstaat de personeelsleden de nationaliteit bezitten?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(19 april 2004)

Op 31 december 2003 waren er bij de Commissie 21 166 personen (in vaste en in tijdelijke dienst) te werk gesteld. De uitsplitsing van de functionarissen, naar categorie, volgens de definiëring in het Statuut, en nationaliteit ziet er als volgt uit:

| Land | A | LA | Β | c | D | Totaal |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| België | 946 | 178 | 1 322 | 2315 | 256 | 5017 |
| Denemarken | 203 | 117 | 87 | 136 | 8 | 551 |
| Duitsland | 1006 | 195 | 337 | 442 | 10 | 1990 |
| Griekenland | 439 | 125 | 136 | 214 | 30 | 944 |
| Spanje | 817 | 171 | 389 | 365 | 46 | 1 788 |
| Frankrijk | 1225 | 110 | 469 | 627 | 55 | 2486 |
| Ierland | 226 | 20 | 117 | 197 | 7 | 567 |
| Italië | 1005 | 167 | 567 | 827 | 208 | 2 774 |
| Luxemburg | 44 | 8 | 69 | 172 | 36 | 329 |
| Nederland | 362 | 64 | 184 | 137 | 8 | 755 |
| Oostenrijk | 219 | 15 | 97 | 89 | 10 | 430 |
| Portugal | 289 | 125 | 128 | 201 | 28 | 771 |
| Finland | 215 | 112 | 144 | 120 | 7 | 598 |
| Zweden | 261 | 96 | 116 | 120 | 5 | 598 |
| Ver. Koninkrijk | 773 | 173 | 248 | 288 | 9 | 1491 |
| Andere | 15 | 48 | 4 | 9 | 1 | 77 |
| Totaal | 8 045 | 1 724 | 4414 | 6 259 | 724 | 21 166 |

Land

A

LA

Β

c

D

Totaal

België

946

178

1 322

2315

256

5017

Denemarken

203

117

87

136

8

551

Duitsland

1006

195

337

442

10

1990

Griekenland

439

125

136

214

30

944

Spanje

817

171

389

365

46

1 788

Frankrijk

1225

110

469

627

55

2486

Ierland

226

20

117

197

7

567

Italië

1005

167

567

827

208

2 774

Luxemburg

44

8

69

172

36

329

Nederland

362

64

184

137

8

755

Oostenrijk

219

15

97

89

10

430

Portugal

289

125

128

201

28

771

Finland

215

112

144

120

7

598

Zweden

261

96

116

120

5

598

Ver. Koninkrijk

773

173

248

288

9

1491

Andere

15

48

4

9

1

77

Totaal

8 045

1 724

4414

6 259

724

21 166

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/698 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/698

---

(2004/C 84 E/0785)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0949/04

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Moeilijkheden voor de Italiaanse staalindustrie

De afgelopen maanden is door de Italiaanse staalindustrie steeds weer geklaagd over tegenslagen bij de productie. Er zijn voor deze verontrustende situatie allerlei oorzaken aan te wijzen: enerzijds de gronstoffen (hematiet erts, bolvormig erts, slakken en staal, cokes) worden steeds duurder, vooral door de exportbeperkingen die de Chinese regering heeft afgekondigd, en doordat China en de andere Aziatische landen deze grondstoffen massaal opkopen (nb: eenderde van de in de wereld aanwezige hoeveelheid staal wordt door China geabsorbeerd). Velen in de sector wijzen bovendien op de moeilijkheden die een gevolg zijn van de Italiaanse wetgeving die slakken als afval klassificeert. Door deze en nog andere factoren hebben zich de afgelopen twaalf maanden exponentiële prijsstijgingen voorgedaan van de grondstoffen: tussen 45 en 70 % voor de slakken en tussen de 60 en 100 % voor aan het ijzer toegevoegde stoffen (lood, nikkel, valadium). Deze toestand kan zo niet langer voortduren. Op korte termijn zal de staalindustrie en daarmee de werkgelegenheid in een ernstige crisis belanden.

De vraag aan de Commissie luidt welke spoedmaatregelen zij denkt te nemen om het hoofd te bieden aan deze moeilijkheden en of zij geen druk kan uitoefenen op de regering in Bejing zodat er handelsovereenkomsten kunnen worden gesloten die de communautaire staalsector minder duperen.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 april 2004)

De Commissie volgt met veel belangstelling de ontwikkeling van de wereldmarkt voor grondstoffen en in het bijzonder het effect van de toenemende vraag in Azië op de markt en op de prijzen voor deze producten in de EU-lidstaten. De sector gieterijen behoort tot de bedrijfstakken die momenteel het meest hierdoor getroffen zijn, omdat de prijzen van alle door deze sector benodigde grondstoffen — schroot, cokes en ferrolegeringen — gelijktijdig stijgen.

De Commissie sluit zich aan bij de analyse van het geachte parlementslid, die concludeert dat sommige van de huidige moeilijkheden van de Italiaanse gieterijen verband kunnen houden met de spectaculaire industriële ontwikkeling in China, dat door zijn groeiende vraag naar grondstoffen de oorzaak is van spanningen op de markt en van een forse stijging van de wereldprijzen.

De Commissie heeft daarom contact opgenomen met de Chinese autoriteiten om samen te zoeken naar oplossingen voor de problemen die rechtstreeks verband houden met de handelsmaatregelen van de Chinese regering, met name de exportvergunningen voor cokes. China is immers de grootste cokesexporteur ter wereld, maar door de toenemende vraag op de interne markt heeft dit land onlangs getracht de uitvoer van dit product door middel van restrictieve handelsmaatregelen te beperken. De Commissie heeft met de Chinese autoriteiten gesproken over de verenigbaarheid van dergelijke maatregelen met de regels van de Wereldhandelsorganisatie (WTO).

Het schrootprobleem ligt anders. De Gemeenschap is een belangrijke producent en exporteur van schroot en heeft geen toeleveringsproblemen. In de huidige situatie, die door een forse stijging van de wereldprijzen wordt gekenmerkt, kunnen zich echter op alle niveaus van de verzamelings- en distributieketen speculaties voordoen, waardoor geringe onevenwichtigheden kunnen worden versterkt. Aangezien Italië een structureel schroottekort heeft, heeft dit land meer rechtstreeks te lijden van een verandering van de marktsituatie dan de meeste andere EU-landen.

De classificatie van schroot als afval vloeit voort uit de EU-bepalingen tot regeling van de recycling met inachtneming van milieubeginselen. Het is de taak van de nationale of plaatselijke autoriteiten om deze bepalingen in overeenstemming met de kaderrichtlijn betreffende het beheer van afvalstoffen (1) ten uitvoer te leggen.

De Commissie kan het geachte parlementslid verzekeren dat zij de ontwikkelingen op de grondstoffen-markt ook verder zeer nauwlettend zal volgen en daarbij alle beschikbare instrumenten zal gebruiken om een open en eerlijke concurrentie in de wereldhandel in deze producten te waarborgen.

---

(1)  Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, PB L 194 van 25.7.1975.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/699 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/699

---

(2004/C 84 E/0786)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0957/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 maart 2004)

Betreft:   De beoogde sluiting van Sorefame-Bombardier

Het lijkt er, met verwijzing naar de vraag van 28 november 2003 (E-3672/03 (1)) van de indiener van onderhavige vraag, op dat de ergste vrees bewaarheid is geworden, nu Bombardier heeft aangekondigd enkele fabrieken in Europa volledig te sluiten, zoals.a. Sorefame-Bombardier in het Portugese Amadora, dan wel sterk in te krimpen.

Zoals al eerder gezegd gaat het om een onderneming die is gespecialiseerd in de vervaardiging en de montage van zeer belangrijke installaties, met name rijdend materieel, dat gekenmerkt wordt door een kwaliteit, een vermogen en een technologie van hoog niveau en dat thans werkgelegenheid biedt aan ca. 550 werknemers; en indirect aan meer dan 1 000 werknemers van andere ondernemingen.

Deze situatie is des te vreemder omdat in Portugal verschillende projecten bestaan, die, als zij geconcretiseerd worden, zouden kunnen bijdragen aan de oplossing van het probleem, met name het strategisch uitbreidingsplan voor de metro voertuig en in Lissabon en Porto, de forenzen treinen van Porto, en andere grote projecten, waarvan enkele worden gefinancierd met geld van de Gemeenschap.

Kan de Commissie, onder verwijzing naar de gebeurtenissen in andere lidstaten van de Europese Unie, de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Welke maatregelen denkt zij te nemen (met name op het niveau van de steunmechanismen voor ondernemingen, overheidsinsvesteringen, openbare aanbestedingen) om de werkgelegenheid en de productie op hoog niveau van Sorefame-Bombardier te garanderen en ook te voorkomen dat de economische recessie in Portugal nog erger wordt? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen denkt zij te nemen (met name op het niveau van de steunmechanismen voor ondernemingen, overheidsinsvesteringen, openbare aanbestedingen) om de werkgelegenheid en de productie op hoog niveau van Sorefame-Bombardier te garanderen en ook te voorkomen dat de economische recessie in Portugal nog erger wordt?

| 2. | Is zij voornemens nieuwe Portugese orders bij deze onderneming te stimuleren, om te voorkomen dat op korte termijn de montagelijn tot stilstand komt en met het oog op de werkgelegenheid van de werknemers, als ervan wordt uitgegaan dat Portugal thans wordt geconfronteerd met de hoogste stijging van de werkloosheidscijfers in Europa? |
| --- | --- |

2.

Is zij voornemens nieuwe Portugese orders bij deze onderneming te stimuleren, om te voorkomen dat op korte termijn de montagelijn tot stilstand komt en met het oog op de werkgelegenheid van de werknemers, als ervan wordt uitgegaan dat Portugal thans wordt geconfronteerd met de hoogste stijging van de werkloosheidscijfers in Europa?

| 3. | Vindt de Commissie niet ook dat dit voorbeeld als een van de vele duidelijk maakt dat overheidsoptreden bij ondernemingen die van elementair strategisch belang zijn, met name multinationals, noodzakelijk is om de werkgelegenheid, de productie en de ontwikkeling te waarborgen? |
| --- | --- |

3.

Vindt de Commissie niet ook dat dit voorbeeld als een van de vele duidelijk maakt dat overheidsoptreden bij ondernemingen die van elementair strategisch belang zijn, met name multinationals, noodzakelijk is om de werkgelegenheid, de productie en de ontwikkeling te waarborgen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 april 2004)

Met betrekking tot de sociale gevolgen van de door de groep Bombardier voorgenomen sluiting van fabrieken in Europa heeft de Commissie geen nieuwe informatie ontvangen sinds haar antwoord op de door het geachte parlementslid gestelde schriftelijke vraag nr. E-3672/03 (2).

Het is aan de Portugese autoriteiten om de maatregelen ten uitvoer te leggen die noodzakelijk zijn om het herstel van de strategische industriële sectoren, zoals bedoeld door het geachte parlementslid, te stimuleren. Genoemde autoriteiten hebben in overleg met de Commissie besloten tot de invoering van ondersteuningsmechanismen ten behoeve van de ondernemingen in de betrokken sector, evenals ten behoeve van overheidsinvesteringen in het kader van operationele programma's op het gebied van economie en vervoer, welke zijn goedgekeurd door de Commissie (3). Dergelijke maatregelen moeten in alle gevallen in overeenstemming zijn met de voorschriften en het beleid van de Gemeenschap, bijvoorbeeld op het gebied van openbare aanbestedingen.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(2)  PB C 78 E van 27.3.2004.

(3)  C(2000)1774 van 28.7.2000 en C(2000)2382 van 28.7.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/700 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/700

---

(2004/C 84 E/0787)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0966/04

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 maart 2004)

Betreft:   Monopolie van schoorsteenvegers

Het gebiedsmonopolie dat in Duitsland voor schoorsteenvegers geldt, is in strijd met de EU-bepalingen inzake de vrijheid van vestiging, artikel 43, en inzake de vrijheid van dienstverlening, artikel 49, van het EG-Verdrag. De afgevaardigde is verheugd dat Commissie een procedure wegens inbreuk op het Verdrag heeft aangespannen.

| 1. | Kan Commissie naar schatting aangeven wanneer de procedure inzake inbreuk op het Verdrag is afgesloten, omdat wellicht een klacht bij het Europese Hof van Justitie nodig is? |
| --- | --- |

1.

Kan Commissie naar schatting aangeven wanneer de procedure inzake inbreuk op het Verdrag is afgesloten, omdat wellicht een klacht bij het Europese Hof van Justitie nodig is?

| 2. | Kunnen de betrokkenen in de Bondsrepubliek een beroep doen op het vigerende EU-recht en met onmiddellijke ingang dienstverleners uit andere EU-landen met de uitvoering belasten, met inachtneming van de in de BRD geldende wetgeving inzake emissies en brandbeveiliging? |
| --- | --- |

2.

Kunnen de betrokkenen in de Bondsrepubliek een beroep doen op het vigerende EU-recht en met onmiddellijke ingang dienstverleners uit andere EU-landen met de uitvoering belasten, met inachtneming van de in de BRD geldende wetgeving inzake emissies en brandbeveiliging?

| 3. | Omdat dit met name grensgebieden zoals Saarland betreft, wordt de Commissie gevraagd of het, niet slechts om bovengenoemde redenen van de concurrentie maar ook vanwege de bescherming van de consument, mogelijk is om nu reeds dezelfde dienstverleners, b.v. uit het naburige Frankrijk, met inachtneming van de Duitse wetgeving inzake brandbeveiliging en emissie opdracht te geven, vooral als de betrokken lidstaat weigert om het geldende EU-recht in nationaal recht om te zetten, opdat de betrokkenen geen nadeel ondervinden van de niet-omzetting van het EU-recht in de lidstaten? |
| --- | --- |

3.

Omdat dit met name grensgebieden zoals Saarland betreft, wordt de Commissie gevraagd of het, niet slechts om bovengenoemde redenen van de concurrentie maar ook vanwege de bescherming van de consument, mogelijk is om nu reeds dezelfde dienstverleners, b.v. uit het naburige Frankrijk, met inachtneming van de Duitse wetgeving inzake brandbeveiliging en emissie opdracht te geven, vooral als de betrokken lidstaat weigert om het geldende EU-recht in nationaal recht om te zetten, opdat de betrokkenen geen nadeel ondervinden van de niet-omzetting van het EU-recht in de lidstaten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 april 2004)

| 1. | De Commissie kan momenteel niet inschatten hoelang de tegen Duitsland ingestelde inbreukprocedure inzake het gebiedsmonopolie voor schoorsteenvegers zal duren. Volgens recente berichten beraadslagen op dit ogenblik de federale en de regionale overheden over wijzigingen aan de betreffende wetgeving; naar verwachting zullen concrete voorstellen in het begin van de zomer van 2004 worden ingediend.
  De Commissie zal nagaan of de voorstellen van de Duitse regering tot wijziging van de wetgeving inzake schoorsteenvegers voldoende rekening houden met de bedenkingen van de Commissie. Mocht dit onderzoek niet tot bevredigende resultaten leiden, zal de Commissie besluiten hoe de inbreukprocedure moet worden voortgezet. Dit betekent dat eventueel een met redenen omkleed advies kan worden uitgebracht en daarna een zaak aanhangig kan worden gemaakt bij het Europees Hof van Justitie. |
| --- | --- |

1.

De Commissie kan momenteel niet inschatten hoelang de tegen Duitsland ingestelde inbreukprocedure inzake het gebiedsmonopolie voor schoorsteenvegers zal duren. Volgens recente berichten beraadslagen op dit ogenblik de federale en de regionale overheden over wijzigingen aan de betreffende wetgeving; naar verwachting zullen concrete voorstellen in het begin van de zomer van 2004 worden ingediend.

De Commissie zal nagaan of de voorstellen van de Duitse regering tot wijziging van de wetgeving inzake schoorsteenvegers voldoende rekening houden met de bedenkingen van de Commissie. Mocht dit onderzoek niet tot bevredigende resultaten leiden, zal de Commissie besluiten hoe de inbreukprocedure moet worden voortgezet. Dit betekent dat eventueel een met redenen omkleed advies kan worden uitgebracht en daarna een zaak aanhangig kan worden gemaakt bij het Europees Hof van Justitie.

| 2. | en 3. Zolang de voorschriften inzake het gebiedsmonopolie voor schoorsteenvegers in Duitsland van kracht zijn, worden de betrokken burgers ertoe verplicht schoonmaak- en controleactiviteiten door de lokale schoorsteenvegers te laten verrichten en kunnen zij, indien zij dit niet doen, een sanctie oplopen. De betrokkenen hebben natuurlijk de mogelijkheid door een administratieve of gerechtelijke procedure op een mogelijke onverenigbaarheid van bepaalde rechtsvoorschriften met het gemeenschapsrecht te wijzen. De voorrang van het gemeenschapsrecht impliceert dat nationaal recht dat tegen het gemeenschapsrecht ingaat door de nationale instanties en rechtbanken moet worden herzien en in voorkomend geval niet toegepast (1). Daarnaast kunnen lagere rechtbanken ook vragen over de interpretatie van de verdragen aan het Europees Hof van Justitie voorleggen. In zover rechtbanken in de lidstaten in laatste instantie een oordeel vellen, zijn zij ertoe verplicht door het Europees Hof van Justitie te laten nagaan of de nationale wet met het gemeenschapsrecht verenigbaar is (artikel 234, lid 3, van het EG-Verdrag).
  Alleen het Europees Hof van Justitie is volgens de verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschap bevoegd om definitief vast te stellen of bepaalde rechtsnormen al dan niet in strijd zijn met het gemeenschapsrecht. De Commissie kan in haar rol als hoedster der verdragen een dergelijke beslissing alleen teweegbrengen, maar zij kan zelf geen bindend rechtsbesluit treffen. Het Hof kan vaststellen dat een nationale wet tegen Europees recht ingaat en de betrokken lidstaat aanmanen de wet in kwestie conform de Europese wetgeving aan te passen (artikel 228, lid 1, van het EG-Verdrag). Als een lidstaat hier niet op ingaat, kan het Hof de lidstaat veroordelen tot de betaling van een forfaitaire som of een dwangsom (artikel 228, lid 2, van het EG-Verdrag). |
| --- | --- |

2.

en 3. Zolang de voorschriften inzake het gebiedsmonopolie voor schoorsteenvegers in Duitsland van kracht zijn, worden de betrokken burgers ertoe verplicht schoonmaak- en controleactiviteiten door de lokale schoorsteenvegers te laten verrichten en kunnen zij, indien zij dit niet doen, een sanctie oplopen. De betrokkenen hebben natuurlijk de mogelijkheid door een administratieve of gerechtelijke procedure op een mogelijke onverenigbaarheid van bepaalde rechtsvoorschriften met het gemeenschapsrecht te wijzen. De voorrang van het gemeenschapsrecht impliceert dat nationaal recht dat tegen het gemeenschapsrecht ingaat door de nationale instanties en rechtbanken moet worden herzien en in voorkomend geval niet toegepast (1). Daarnaast kunnen lagere rechtbanken ook vragen over de interpretatie van de verdragen aan het Europees Hof van Justitie voorleggen. In zover rechtbanken in de lidstaten in laatste instantie een oordeel vellen, zijn zij ertoe verplicht door het Europees Hof van Justitie te laten nagaan of de nationale wet met het gemeenschapsrecht verenigbaar is (artikel 234, lid 3, van het EG-Verdrag).

Alleen het Europees Hof van Justitie is volgens de verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschap bevoegd om definitief vast te stellen of bepaalde rechtsnormen al dan niet in strijd zijn met het gemeenschapsrecht. De Commissie kan in haar rol als hoedster der verdragen een dergelijke beslissing alleen teweegbrengen, maar zij kan zelf geen bindend rechtsbesluit treffen. Het Hof kan vaststellen dat een nationale wet tegen Europees recht ingaat en de betrokken lidstaat aanmanen de wet in kwestie conform de Europese wetgeving aan te passen (artikel 228, lid 1, van het EG-Verdrag). Als een lidstaat hier niet op ingaat, kan het Hof de lidstaat veroordelen tot de betaling van een forfaitaire som of een dwangsom (artikel 228, lid 2, van het EG-Verdrag).

---

(1)  Europees Hofvan Justitie, Zaak 103/88, Jurispr. 1989, 1839/1871, Rn. 31.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/702 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/702

---

(2004/C 84 E/0788)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0974/04

van Guido Sacconi (PSE) aan de Commissie

(23 maart 2004)

Betreft:   Overeenkomsten EU-Zwitserland en toepassing van de Ronfeldt-Thévenon-rechtspraak

Als gevolg van de inwerkingtreding van de overeenkomst tussen de EU en Zwitserland inzake vrij verkeer van personen, nadat verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) per 1.6.2002 in de plaats is gekomen van de bilaterale socialezekerheidsverdragen tussen de lidstaten en Zwitserland en met name de Algemene Italiaans-Zwitserse Overeenkomst van 14.12.1962 (met latere wijzigingen), kunnen de Italiaanse werknemers die in Zwitserland werken, geen gebruik meer maken van de regeling inzake overdracht van bijdragen van het Zwitserse naar het Italiaanse verzekeringsstelsel, omdat er nu één pensioenregeling geldt ten laste van de Italiaanse verzekering. Het probleem is de Commissie overigens bekend, gezien de herhaalde verzoeken van vakbondszijde, met name van het instituut Inca-Cgil.

Volgens de Ronfeldt-Thévenon-rechtspraak hebben werknemers het recht op behoud van voordelen uit hoofde van eerdere bilaterale overeenkomsten, wanneer:

| a) | de bepalingen in de bilaterale overeenkomsten hogere (gunstiger) voordelen opleveren dan verordening (EEG) nr. 1408/71, |
| --- | --- |

a)

de bepalingen in de bilaterale overeenkomsten hogere (gunstiger) voordelen opleveren dan verordening (EEG) nr. 1408/71,

| b) | de werknemer reeds aan de betrokken wetgeving was onderworpen vóór de datum van inwerkingtreding van verordening (EEG) nr. 1408/71, waardoor een persoonlijke en daadwerkelijke rechts-aantasting is aangetoond. |
| --- | --- |

b)

de werknemer reeds aan de betrokken wetgeving was onderworpen vóór de datum van inwerkingtreding van verordening (EEG) nr. 1408/71, waardoor een persoonlijke en daadwerkelijke rechts-aantasting is aangetoond.

Gelet op het voorgaande verzoek ik de Commissie nader te willen verklaren of, gelet op de termijnen en bepalingen van de overeenkomst EU-Zwitserland inzake vrij verkeer van personen, (zoals deze af te leiden zijn uit de preambule, de in artikel 1 genoemde doelstellingen en uit de bepalingen van bijlage 1), de geconsolideerde Ronfeldt-Thévenon rechtspraak, waarvan het beginsel in talrijke andere (latere) arresten van het Hof van Justitie is bekrachtigd, ook waar het gaat om de relaties met derde landen die partij zijn bij de EER-Overeenkomst, toepasbaar is in de hier bedoelde situatie, mede in aanmerking genomen dat de regeling inzake overdracht van bijdragen in de voormalige bilaterale Italiaanse-Zwitserse overeenkomst, onder het begrip valt van „coördinatiestelsels voor socialezekerheidsregelingen”.

Zo ja, is de Commissie dan van mening dat, mede gezien het tijdsverloop sinds de inwerkingtreding van de overeenkomst, er initiatieven moeten worden genomen om te zorgen dat deze rechtspraak door de betrokken autoriteiten en instellingen naar behoren in acht wordt genomen en toegepast, gelet ook op het bepaalde in artikel 16 van diezelfde overeenkomst (eerbiediging van het communautaire acquis)?

Antwoord van dhr. Dimas Namens de Commissie

(21 april 2004)

De Commissie is van mening dat in het kader van het de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en Zwitserland anderzijds over het vrije verkeer van personen de toepassing van het Rönfeldt-principe op de bepalingen van bilaterale overeenkomsten zoals bijvoorbeeld de Italiaans-Zwitserse overeenkomst betreffende de overdracht van bijdragen, uit hoofde van de bescherming van verworven rechten, niet gerechtvaardigd zou zijn, en wel om de volgende redenen:

| — | Het arrest betreffende het Rönfeldt-principe (2) moet worden gezien in de specifieke context van het vrije verkeer binnen de Gemeenschap van werknemers die onderdaan zijn van een lidstaat. De bestaansreden van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (3) — het vergemakkelijken van het vrije verkeer van werknemers tussen de lidstaten, als bedoeld in de artikelen 39 en 43 van het Verdrag — was voor het Hof van Justitie aanleiding om in dit arrest de automatische werking van de substitutie van Verordening (EEG) nr. 1408/71 voor bilaterale overeenkomsten inzake sociale zekerheid te „nuanceren”. Het is dus vanwege deze specifieke doelstelling van de Gemeenschap dat het Hof van Justitie onderzocht heeft of de substitutie van de verordening voor verdragen tussen lidstaten inzake sociale zekerheid er niet toe zou kunnen leiden dat werknemers, wat hun rechten betreft, in een minder gunstige situatie terechtkomen dan onder de voorafgaande regelingen. |
| --- | --- |

—

Het arrest betreffende het Rönfeldt-principe (2) moet worden gezien in de specifieke context van het vrije verkeer binnen de Gemeenschap van werknemers die onderdaan zijn van een lidstaat. De bestaansreden van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (3) — het vergemakkelijken van het vrije verkeer van werknemers tussen de lidstaten, als bedoeld in de artikelen 39 en 43 van het Verdrag — was voor het Hof van Justitie aanleiding om in dit arrest de automatische werking van de substitutie van Verordening (EEG) nr. 1408/71 voor bilaterale overeenkomsten inzake sociale zekerheid te „nuanceren”. Het is dus vanwege deze specifieke doelstelling van de Gemeenschap dat het Hof van Justitie onderzocht heeft of de substitutie van de verordening voor verdragen tussen lidstaten inzake sociale zekerheid er niet toe zou kunnen leiden dat werknemers, wat hun rechten betreft, in een minder gunstige situatie terechtkomen dan onder de voorafgaande regelingen.

| — | In de context van de overeenkomst tussen de EG en Zwitserland, vooral wat betreft de toepassing van artikel 16 van de overeenkomst, moet voor het bepalen van de implicaties van deze jurisprudentie benadrukt worden dat het juridisch kader voor het evalueren van eventuele ongunstige consequenties voor werknemers en zelfstandigen van de substitutie van bepaalde bepalingen van bilaterale overeenkomsten tussen een lidstaat en een derde land door de overeenkomst tussen de EG en Zwitserland geheel verschillend is van het kader waarop het arrest Rönfeldt betrekking had: de overeenkomst tussen de EG en Zwitserland betreft weliswaar het vrije verkeer van personen, maar dit concept is niet op dezelfde beginselen gebaseerd (en heeft met name niet het onvoorwaardelijke karakter dat het Verdrag aan de uitoefening van deze fundamentele vrijheid verleent). |
| --- | --- |

—

In de context van de overeenkomst tussen de EG en Zwitserland, vooral wat betreft de toepassing van artikel 16 van de overeenkomst, moet voor het bepalen van de implicaties van deze jurisprudentie benadrukt worden dat het juridisch kader voor het evalueren van eventuele ongunstige consequenties voor werknemers en zelfstandigen van de substitutie van bepaalde bepalingen van bilaterale overeenkomsten tussen een lidstaat en een derde land door de overeenkomst tussen de EG en Zwitserland geheel verschillend is van het kader waarop het arrest Rönfeldt betrekking had: de overeenkomst tussen de EG en Zwitserland betreft weliswaar het vrije verkeer van personen, maar dit concept is niet op dezelfde beginselen gebaseerd (en heeft met name niet het onvoorwaardelijke karakter dat het Verdrag aan de uitoefening van deze fundamentele vrijheid verleent).

| — | Evenzo betekent de verwijzing naar het acquis communautaire, namelijk verordening (EEG) nr. 1408/71, niet dat de uitleg die het Hof geeft aan bepaalde bepalingen van de verordening in het licht van het vrije verkeer van werkenden binnen de Gemeenschap automatisch van toepassing is op een situatie waarbij onderdanen van lidstaten en onderdanen van een derde land betrokken zijn in het kader van een internationale overeenkomst. |
| --- | --- |

—

Evenzo betekent de verwijzing naar het acquis communautaire, namelijk verordening (EEG) nr. 1408/71, niet dat de uitleg die het Hof geeft aan bepaalde bepalingen van de verordening in het licht van het vrije verkeer van werkenden binnen de Gemeenschap automatisch van toepassing is op een situatie waarbij onderdanen van lidstaten en onderdanen van een derde land betrokken zijn in het kader van een internationale overeenkomst.

| — | Wat overigens de overdracht van bijdragen betreft waarin de Italiaans-Zwitserse overeenkomst voorziet, hanteert Verordening (EEG) nr. 1408/71 een ander beginsel, namelijk dat van samentelling en prorata berekening. Het essentiële verschil tussen de twee methoden ligt dus niet in het doel ervan, namelijk het voorkomen van nadelen voor de werknemer of zelfstandige, maar in de verdeling van de financiële last over de verschillende landen waar deze een activiteit heeft uitgeoefend waardoor hij rechten heeft verkregen. Onder die omstandigheden meent de Commissie dat na het van kracht worden van de overeenkomst tussen de EG en Zwitserland de substitutie van de regels van de verordening (samentelling en prorata berekening) voor die van overdracht van bijdragen als zodanig niet beschouwd kan worden als leidend tot een verslechtering van de situatie van de werknemer of zelfstandige ten opzichte van de vroegere situatie onder de bilaterale overeenkomst tussen zijn land van oorsprong en Zwitserland. |
| --- | --- |

—

Wat overigens de overdracht van bijdragen betreft waarin de Italiaans-Zwitserse overeenkomst voorziet, hanteert Verordening (EEG) nr. 1408/71 een ander beginsel, namelijk dat van samentelling en prorata berekening. Het essentiële verschil tussen de twee methoden ligt dus niet in het doel ervan, namelijk het voorkomen van nadelen voor de werknemer of zelfstandige, maar in de verdeling van de financiële last over de verschillende landen waar deze een activiteit heeft uitgeoefend waardoor hij rechten heeft verkregen. Onder die omstandigheden meent de Commissie dat na het van kracht worden van de overeenkomst tussen de EG en Zwitserland de substitutie van de regels van de verordening (samentelling en prorata berekening) voor die van overdracht van bijdragen als zodanig niet beschouwd kan worden als leidend tot een verslechtering van de situatie van de werknemer of zelfstandige ten opzichte van de vroegere situatie onder de bilaterale overeenkomst tussen zijn land van oorsprong en Zwitserland.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

(2)  Zaak C-227/89, arrest van 7 februari 1991, Jurispr. blz. I-323.

(3)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknmers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/703 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/703

---

(2004/C 84 E/0789)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1040/04

van Enrico Ferri (PPE-DE) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   Voorwaarden voor inschrijving in het dekhengstenregister — omzetting communautaire wetgeving

In aansluiting op mijn schriftelijke vraag nr. P-3312/03 van 27/10/03 en het antwoord van de Commissie daarop (1) wil ik erop wijzen dat deze kwestie niet alleen op het terrein ligt van het DG gezondheid en consumentenbescherming maar ook op dat van het DG interne markt. Bovendien zegt de Commissie in haar antwoord alleen maar dat zij geen kennis van deze feiten had en spreekt zij zich er verder niet over uit.

Kan de Commissie bij monde van de commissarissen Byrne en Bolkestein zeggen wat is gedaan om toe te zien op de correcte omzetting van de gemeenschapswetgeving ter zake in Italië?

Kan de Commissie mededelen of en, zo ja, hoe is toegezien op de wettigheid van het bestaan van de genoemde keuringscommissie?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 april 2004)

De Commissie kan het geachte parlementslid geruststellen wat betreft het vervolg dat zij heeft gegeven aan de door hem in zijn schriftelijke vraag nr. P-3312/03 van 27 oktober 2003 verstrekte informatie.

Zoals zij in haar antwoord heeft vermeld, was de Commissie niet op de hoogte van het bestaan van een morfologische keuring voor de inschrijving van dekhengsten in het stamboek en van een commissie voor de uitvoering van die beoordeling in Italië.

Naar aanleiding van de schriftelijke vraag heeft de Commissie echter besloten een ambtshalve geconstateerd geval te registreren onder nummer 2004/2069 om duidelijkheid over de feiten te krijgen en daar de nodige conclusies aan te verbinden.

Dit dossier wordt beheerd door het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming, dat verantwoordelijk is voor Richtlijn 90/427/EEG tot vaststelling van zoötechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen (2).

In verband hiermee is op 31 maart 2004 een brief aan Italië gezonden om te informeren of deze test inderdaad bestaat en te verzoeken om een kopie van de desbetreffende nationale wetgeving.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 254.

(2)  Richtlijn 90/427/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van zoötechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen, PB L 224 van 18.8.1990.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/704 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/704

---

(2004/C 84 E/0790)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1222/04

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(26 april 2004)

Betreft:   Toegang tot rivieren

Is het de Commissie bekend dat de regels voor het varen op nationale rivieren sterk verschillen binnen de EU? In sommige landen blijkt de toegang voor het publiek volstrekt vrij te zijn, maar in andere landen, o.a. Engeland en Wales, gelden strenge regels.

Weet de Commissie of hier onderzoek naar is verricht of dat zij zelf onderzoek hiernaar heeft laten verrichten? Is zij van plan met voorstellen te komen voor een uniformere benadering van de toegang tot rivieren?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 april 2004)

De Commissie is niet bevoegd om zich uit te spreken over de aan de orde gestelde kwestie; deze ressorteert uitsluitend onder de ter zake bevoegde nationale autoriteiten.

---

SCHRIFTELIJKE VRAGEN MET ANTWOORD (4de deel)

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/705 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/705

---

(2004/C 84 E/0791)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3150/02

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(4 november 2002)

Betreft:   Uitvoering van het Stabiliteitspact

Commissaris Solbes Mira heeft onlangs bevestigd wat iedereen al lang wist — dat de doelstellingen van het Stabiliteitspact in 2002 niet behaald zouden worden. Dat is het geval in Duitsland, Frankrijk en Italië. Het staat nu reeds vast dat het overheidstekort in Duitsland in 2002 de 3 % -grens zal overschrijden. Dit is door de Duitse minister van Financiën toegegeven, en het is heel wel mogelijk dat de 3 % -grens ook in 2003 overschreden zal worden. De werkelijkheid heeft het uiteindelijk gewonnen. Het Commissievoorstel herhaalt wat de principes zijn, en dat die nog steeds gelden, maar intussen blijkt toch heel duidelijk dat de doelstellingen van het Stabiliteitspact eigenlijk politieke doelstellingen zijn. Duidelijk wordt nu ook wat de beperkingen van dit pact zijn in tijden van recessie of verminderde economische groei. Het Stabiliteitspact heeft steeds gediend als rechtvaardiging van een privatiseringsbeleid, en daardoor zijn openbare diensten en grondrechten — gezondheid, onderwijs, overheidsinvesteringen en de correcte uitvoering van de structuurfondsen — in het gedrang gekomen. Het is onredelijk alle landen binnen de eurozone één en hetzelfde begrotingsbeleid op te leggen, aangezien zo geen rekening wordt gehouden met de verschillen in ontwikkelingsniveau van deze landen. Zo'n beleid zal in elke lidstaat andere gevolgen hebben.

Tegen Portugal wordt nu een procedure aangespannen omdat het overheidstekort in dit land te hoog ligt. Portugal krijgt daarom de aanbeveling een antisociaal en deflatoir beleid te voeren. Dat is op z'n zachtst gezegd ironisch, als je bedenkt dat commissaris Pascal Lamy tijdens een interview met het Italiaanse dagblad „Il sole 24 Ore” aangeeft dat hij de 3 % -regel „middeleeuws” vindt, en verder opmerkt dat het „Pact een enorm grof instrument voor economisch beleid” is. Ook de Voorzitter van de Europese Unie, Romano Prodi, heeft in een interview met de krant „Le Monde” erkend dat het Pact zijn tekortkomingen heeft en dat het flexibel gehanteerd moet worden. Hij noemt het Pact „dom” en „rigide”. Zelfs de Franse ministerpresident Jean-Pierre Raffarin heeft aangegeven dat de enige beperking de 3 % -grens is, en dat hij de doelstellingen van de stabiliteitsprogramma's niet zal halen. Integendeel: hij geeft aan dat hij zijn verkiezingsbeloften aangaande belastingverlaging en verhoging van de staatssteun gestand zal doen. Kanselier Gerhard Schröder, de drijvende kracht achter het Pact, dat de voorwaarde voor Duitslands aanvaarding van de EMU is geweest, laat nu doorschemeren dat het Pact niet al te dogmatisch moet worden geïnterpreteerd.

Ik wil de Commissie daarom het volgende vragen:

| — | Wat heeft het voor zin om het Stabiliteitspact voort te zetten? Waarom besluit de Commissie niet dit Pact met onmiddellijke ingang buiten werking te stellen? Dan kan er een uitgebreid debat gevoerd worden over de richtsnoeren voor het economisch en monetair beleid zoals die nu zouden moeten gelden. Dan kan dit beleid herzien worden, zodat er aandacht kan worden besteed aan de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting en het scheppen van banen met rechten. |
| --- | --- |

—

Wat heeft het voor zin om het Stabiliteitspact voort te zetten? Waarom besluit de Commissie niet dit Pact met onmiddellijke ingang buiten werking te stellen? Dan kan er een uitgebreid debat gevoerd worden over de richtsnoeren voor het economisch en monetair beleid zoals die nu zouden moeten gelden. Dan kan dit beleid herzien worden, zodat er aandacht kan worden besteed aan de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting en het scheppen van banen met rechten.

| — | Is de Commissie niet ook van mening dat de procedure tegen Portugal op grond van het te hoge overheidstekort nu — na de hier aangehaalde uitspraken van leden van de Commissie -beter gestaakt zou kunnen worden? |
| --- | --- |

—

Is de Commissie niet ook van mening dat de procedure tegen Portugal op grond van het te hoge overheidstekort nu — na de hier aangehaalde uitspraken van leden van de Commissie -beter gestaakt zou kunnen worden?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(10 december 2002)

Het voornaamste doel van het Stabiliteits- en Groeipact (SGP) is te zorgen voor een gezonde begrotingspolitiek waardoor buitensporige tekorten worden voorkomen. Als de doelstelling van het SGP wordt bereikt, te weten een sluitende of positieve begroting, zal de begrotingssituatie op een houdbaar pad blijven en kunnen de automatische stabilisatoren vrij functioneren, zodat ook tijdens een slechte conjunctuur wordt voorkomen dat de grens van 3 % wordt overschreden. Gezonde openbare financiën leveren ook de budgettaire speelruimte die nodig is voor structurele hervormingen ter ondersteuning van de groei en de werkgelegenheid. Het SGP heeft goed gefunctioneerd, want het heeft bijgedragen aan een groeibevorderende beleidsmix.

Erkend moet evenwel ook worden dat enkele lidstaten dicht bij de deficitdrempel van 3 % van het bruto binnenlands product (BBP) zijn gekomen of deze hebben overschreden en nog niet de begrotingsdoelstelling van het SGP hebben verwezenlijkt. De Raad heeft in het kader van de buitensporigtekortprocedure (BTP) een aanbeveling gericht aan Portugal en de Commissie heeft de BTP ingesteld voor Duitsland. De Commissie heeft de Raad ook aanbevolen een waarschuwing te richten aan Frankrijk. Dit wijst erop dat het op regels gebaseerde kader voor de begrotingspolitiek (BTP + SGP) functioneert zoals in de bedoeling lag.

Verwezenlijking en behoud van een begrotingspositie die dicht bij het evenwicht ligt creëert de nodige speelruimte voor een vrije werking van de automatische stabilisatoren en verschaft de mogelijkheden om de budgettaire gevolgen van de hervormingen ter bevordering van de groei en de werkgelegenheid op te vangen.

De Commissie is van oordeel dat het op regels gebaseerde budgettaire kader goed is ontworpen, maar dat de tenuitvoerlegging ervan voor verbetering vatbaar is. Zij zal vóór het einde van 2002 een mededeling over deze aangelegenheid uitbrengen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/706 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/706

---

(2004/C 84 E/0792)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3201/02

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(4 november 2002)

Betreft:   Nationaal waterbouwkundig plan in Spanje: overhevelingsproject Júcar Vinalopó

De overheveling van water van de Júcar naar het stroomgebied van de Vinalopó in de streek van Alicantí-Marína Baixa (Alicante), goedgekeurd op 29 augustus 1998, is op het ogenblik te vinden in bijlage 2 bij het nationaal waterbouwkundig plan. Het project gaat uit van een overheveling van 80 hm3 per jaar, waarvan 55 hm3 bestemd voor bewerking van geïrrigeerde gronden met als officiële doelstelling het herstel van waterhoudende lagen. Het gaat om een overheveling van water tussen verschillende stroomgebieden, die wel onder dezelfde administratieve overheid vallen.

Volgens plaatselijke milieudeskundigen overschat het project in zijn ontwerp de reële hoeveelheid water die de Júcar kan leveren en verraadt daarmee gebrek aan kennis van de hydrologische kenmerken van de rivier of verkeerde uitgangsgegevens. Het houdt geen rekening met de hydrologische opmetingen van 1994/95, die aantonen dat de overheveling niet mogelijk is, vooral niet als het debiet vermindert, zoals de vooruitzichten voor de klimaatsverandering voorspellen.

De deskundigen menen dat hun milieueffectbeoordeling onvolledig en onnauwkeurig is. Ze omvat niet het economisch nut van de geïrrigeerde oppervlakten noch de vruchtbare oppervlakten langs de Júcar. Ze spreekt ook niet van de archeologische overblijfselen uit het bronzen tijdperk die in gevaar komen. Enkel een deel van de studie is openbaar gemaakt, hetgeen bedenkelijk is in het licht van Richtlijn 90/313/EEG (1) over het vrij inzagerecht voor milieu-informatie.

Als de Commissie een aanvraag tot medefinanciering van het project in onderzoek heeft, heeft ze dan van de Spaanse regering een rapport over de weerslag van het project op het net Natura 2000 ontvangen? Is de Commissie er zich van bewust dat het om een project gaat met schadelijke gevolgen voor minstens zes plaatsen van Europees belang in de autonome gemeenschap Valencia? Vindt de Commissie dat die gegevenheden te verenigen zijn met eventuele Europese financiering van de projecten?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 december 2002)

Het overhevelingsproject Júcar-Vinalopó in de autonome regio Valencia in Spanje is het onderwerp geweest van verschillende schriftelijke vragen van het geachte parlementslid.

In haar antwoorden daarop heeft de Commissie dus de gelegenheid gehad het geachte parlementslid in kennis te stellen van de stappen die zij heeft gezet in het kader van een onderzoek van een klacht die zij in verband met dit project en de mogelijke gevolgen daarvan voor het milieu heeft ontvangen.

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op haar schriftelijke vragen E-1549/02 en E-1550/02 (2) over dit onderwerp. In ieder geval moet worden opgemerkt dat het onderzoek nog gaande is zodat de meest recente inlichtingen die door de aanklagers zijn verstrekt kunnen worden onderzocht en kan worden nagegaan of de communautaire milieuwetgeving die in dit geval van toepassing is, wordt nageleefd.

Wat de eventuele financiering van dit project door de Gemeenschap betreft, wordt het geachte parlementslid verwezen naar het recente antwoord op haar mondelinge vraag H-0678/02 over hetzelfde onderwerp, dat gegeven is tijdens het Vragenuur van de zitting van het Parlement van oktober 2002 (3).

---

(1)  PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.

(2)  PB C 301 E van 5.12.2002, blz. 176.

(3)  Schriftelijk antwoord van 22.10.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/707 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/707

---

(2004/C 84 E/0793)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3821/02

van Elena Padotti (PSE) aan de Commissie

(20 december 2002)

Betreft:   Schending van het recht op asiel in de Unie

Op 28 november 2002 hebben de Italiaanse autoriteiten de heer Muhammad al Shari en zijn familie van de Milanese luchthaven „Malpensa” naar Syrië gerepatrieerd, ook al wacht hem daar de doodstraf, wat in strijd is met de Italiaanse grondwet.

Volgens het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie „wordt niemand tot de doostraf veroordeeld of terechtgesteld” (art. 2) en is het recht op asiel gegarandeerd met inachtneming van de voorschriften van het Verdrag van Genève en het Protocol van 31 januari 1967 (art. 18). De Europese Unie en Syrië onderhandelen momenteel over de associatie-overeenkomsten.

Vindt de Commissie daarom niet dat zij dringend moet ingrijpen om ervoor te zorgen dat de doodstraf niet uitgevoerd wordt en dat de veiligheid van de heer Muhammad al Shari en zijn familie gewaarborgd wordt?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/707 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/707

---

(2004/C 84 E/0794)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3826/02

van Giuseppe Di Lello Finuoli (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 december 2002)

Betreft:   Uitzetting van het gezin Al-Shari uit Italië

De Italiaanse politie heeft de ingenieur Muhammad Al-Shari (enige jaren geleden in Syrië ter dood veroordeeld wegens lidmaatschap van de organisatie „Muslim Brotherhood”) aan de Syrische politie uitgeleverd. Behalve hij zelf zijn ook zijn vrouw en vier kinderen uitgeleverd; dit alles nadat deze personen vijf dagen lang waren vastgehouden op de Milanese luchthaven Malpensa en geen contact met derde personen mochten hebben. Dit betekent dat de internationale asielovereenkomsten en het veel geroemde „Handvest van de grondrechten van de Europese Unie” welbewust zijn genegeerd. Het gezin Al-Shari was afkomstig uit Irak; zij hadden dan ook eventueel naar dit land teruggestuurd moeten worden in plaats van naar Syrië, waar zij zijn overgeleverd aan de Syrische dictatuur.

Ik ben van plan deze zaak voor te leggen aan het Europees Hof voor de Rechten van de mens in Straatsburg. Kan de Commissie nagaan of het doodsvonnis dat in Syrië is uitgesproken tegen Muhammad Al-Shari al dan niet voltrokken is? Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om de veiligheid van het gezin Al-Shari te waarborgen en de Italiaanse regering aan te manen tot naleving van haar internationale verplichtingen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-3821/02 en P-3826/02

(29 januari 2003)

Wat de mogelijke schending van het recht op asiel in een lidstaat betreft, is de situatie als volgt: de Commissie ziet toe op de inachtneming van de fundamentele rechten op het gebied van het Gemeenschapsrecht, maar beschikt niet over de bevoegdheid om te onderzoeken of de nationale wetgeving en praktijken die niet onder het Gemeenschapsrecht vallen, in overeenstemming zijn met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.

Dit volgt uit de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Demirel, Wachauf en ERT) en uit artikel 51 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Op asielgebied zijn er geen communautaire bepalingen die gebaseerd zijn op artikel 63 van het EG-Verdrag en betrekking hebben op de in de twee vragen beschreven situatie. De twee voorstellen voor een richtlijn inzake minimumnormen voor asielprocedures en voor een richtlijn over het aanmerken van een persoon als vluchteling of als persoon die internationale bescherming behoeft, zijn nog in behandeling in de Raad. Derhalve heeft de Commissie niet de bevoegdheid zich op die grondslag te mengen in de aangelegenheden van de Italiaanse autoriteiten.

Volgens de Syrische autoriteiten is de heer Al-Sakhri gevangengenomen en loopt een onderzoek naar de gebeurtenissen in Hama begin jaren '80. Zijn gezin is daarentegen niet gevangengenomen. Er zijn verzoeken gericht aan de Syrische autoriteiten om de heer Al-Sakhri volgens de internationale normen te behandelen.

De Commissie houdt nauw contact met het voorzitterschap van de Unie en de missies van de lidstaten in Damascus met betrekking tot het verdere toezicht op en de follow-up van deze kwestie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/708 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/708

---

(2004/C 84 E/0795)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3867/02

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft:   Berging veerboot Le Joola

| 1. | Heeft president Wade van Senegal reeds een verzoek ingediend bij de Commissie voor financiële, technische en organisatorische steun bij de berging van de veerboot Le Joola? |
| --- | --- |

1.

Heeft president Wade van Senegal reeds een verzoek ingediend bij de Commissie voor financiële, technische en organisatorische steun bij de berging van de veerboot Le Joola?

| 2. | Acht de Commissie het moreel verantwoordelijk dat de veerboot nog altijd op een zandbank ligt terwijl er mogelijkheden en middelen zijn om de minstens 1500 lichamen te bergen en alle nabestaanden hierop aandringen? |
| --- | --- |

2.

Acht de Commissie het moreel verantwoordelijk dat de veerboot nog altijd op een zandbank ligt terwijl er mogelijkheden en middelen zijn om de minstens 1500 lichamen te bergen en alle nabestaanden hierop aandringen?

| 3. | Kan de Commissie aangeven of er in Senegal een wet op de lijkbezorging bestaat zoals in Europese lidstaten, die president Wade verplicht lichamen te laten bergen wanneer de nabestaanden daarom vragen? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie aangeven of er in Senegal een wet op de lijkbezorging bestaat zoals in Europese lidstaten, die president Wade verplicht lichamen te laten bergen wanneer de nabestaanden daarom vragen?

| 4. | Is de Commissie bereid actie te ondernemen richting president Wade in samenwerking met de Europese landen waar slachtoffers vandaan komen (Frankrijk, België, Spanje en Nederland)? Neemt de Commissie hierbij mede in overweging dat geen enkel land de gevolgen van zo'n ramp alleen kan oplossen? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid actie te ondernemen richting president Wade in samenwerking met de Europese landen waar slachtoffers vandaan komen (Frankrijk, België, Spanje en Nederland)? Neemt de Commissie hierbij mede in overweging dat geen enkel land de gevolgen van zo'n ramp alleen kan oplossen?

| 5. | Is de Commissie bereid alles in het werk te stellen om een politieke oplossing te zoeken met president Wade om de fouten die zijn gemaakt waar mogelijk voor de nabestaanden te verzachten door de slachtoffers te bergen? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie bereid alles in het werk te stellen om een politieke oplossing te zoeken met president Wade om de fouten die zijn gemaakt waar mogelijk voor de nabestaanden te verzachten door de slachtoffers te bergen?

| 6. | Is het mogelijk de EU-delegatie per direct actie te laten nemen? Is de Commissie bereid hierbij niet strikt formeel te handelen daar er geen sprake is van „levensbedreigende omstandigheden”, maar de kwestie vooral vanuit menselijk oogpunt aan te pakken? |
| --- | --- |

6.

Is het mogelijk de EU-delegatie per direct actie te laten nemen? Is de Commissie bereid hierbij niet strikt formeel te handelen daar er geen sprake is van „levensbedreigende omstandigheden”, maar de kwestie vooral vanuit menselijk oogpunt aan te pakken?

| 7. | Is de Commissie bereid zich volledig in te zetten voor de belangen van de nabestaanden tegenover de Senegalese regering die al sinds 2,5 maand aangeeft de berging als prioriteit te zien, maar daar geen actie voor onderneemt, terwijl perspectief is geboden? |
| --- | --- |

7.

Is de Commissie bereid zich volledig in te zetten voor de belangen van de nabestaanden tegenover de Senegalese regering die al sinds 2,5 maand aangeeft de berging als prioriteit te zien, maar daar geen actie voor onderneemt, terwijl perspectief is geboden?

| 8. | Kan de Commissie aangeven wat de EU tijdens de Afrika/EU-Top van 27 november t/m 30 november 2002 op het verzoek van de Europese nabestaanden heeft besproken met onder meer de Senegalese autoriteiten en de Afrikaanse Unie met betrekking tot de mogelijke berging van Le Joola? |
| --- | --- |

8.

Kan de Commissie aangeven wat de EU tijdens de Afrika/EU-Top van 27 november t/m 30 november 2002 op het verzoek van de Europese nabestaanden heeft besproken met onder meer de Senegalese autoriteiten en de Afrikaanse Unie met betrekking tot de mogelijke berging van Le Joola?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(27 februari 2003)

| 1. | De president van Senegal heeft bij de Commissie geen enkel verzoek ingediend met betrekking tot de berging van de veerboot de Joola. |
| --- | --- |

1.

De president van Senegal heeft bij de Commissie geen enkel verzoek ingediend met betrekking tot de berging van de veerboot de Joola.

| 2. | De Commissie heeft reeds haar medeleven betuigd met de familie van de slachtoffers. Het is moeilijk te beoordelen wat de technische bergingsmogelijkheden zijn. |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft reeds haar medeleven betuigd met de familie van de slachtoffers. Het is moeilijk te beoordelen wat de technische bergingsmogelijkheden zijn.

| 3. | De Commissie kan bevestigen dat het Senegalese familierecht bepalingen kent inzake de lijkbezorging en verklaringen van overlijden van vermiste personen. De Commissie kan niet aangeven welke verplichtingen hieruit in dit geval voortvloeien voor de Senegalese regering. |
| --- | --- |

3.

De Commissie kan bevestigen dat het Senegalese familierecht bepalingen kent inzake de lijkbezorging en verklaringen van overlijden van vermiste personen. De Commissie kan niet aangeven welke verplichtingen hieruit in dit geval voortvloeien voor de Senegalese regering.

| 4. | De Commissie kan geen initiatief nemen zoals bedoeld door het geachte parlementslid. De betreffende lidstaten moeten de door het geachte parlementslid gewenste politieke initiatieven nemen tegenover de Senegalese regering. |
| --- | --- |

4.

De Commissie kan geen initiatief nemen zoals bedoeld door het geachte parlementslid. De betreffende lidstaten moeten de door het geachte parlementslid gewenste politieke initiatieven nemen tegenover de Senegalese regering.

| 5. | De Commissie is binnen haar middelen en wettelijke verplichtingen bereid de betreffende lidstaten te steunen in hun contacten met de Senegalese regering. |
| --- | --- |

5.

De Commissie is binnen haar middelen en wettelijke verplichtingen bereid de betreffende lidstaten te steunen in hun contacten met de Senegalese regering.

| 6. | De delegatie van de Commissie is wel degelijk actief geweest en heeft via haar kantoor in Banjul direct na de schipbreuk steun verleend met betrekking tot de identificatie van de lichamen. Ook werden vanuit Dakar, samen met de regering en de andere in Senegal aanwezige donors, alternatieven verkend voor het herstel van de verbinding Dakar-Ziginchor in het kader van beter bestuur. |
| --- | --- |

6.

De delegatie van de Commissie is wel degelijk actief geweest en heeft via haar kantoor in Banjul direct na de schipbreuk steun verleend met betrekking tot de identificatie van de lichamen. Ook werden vanuit Dakar, samen met de regering en de andere in Senegal aanwezige donors, alternatieven verkend voor het herstel van de verbinding Dakar-Ziginchor in het kader van beter bestuur.

| 7. | De Commissie is van mening dat de belangen van de nabestaanden ten opzichte van de Senegalese regering in de eerste plaats behartigd moeten worden door lokale maatschappelijke organisaties, die zich al op zeer efficiënte wijze georganiseerd hebben, en door de consulaten van de lidstaten die betrokken zijn bij deze ramp. |
| --- | --- |

7.

De Commissie is van mening dat de belangen van de nabestaanden ten opzichte van de Senegalese regering in de eerste plaats behartigd moeten worden door lokale maatschappelijke organisaties, die zich al op zeer efficiënte wijze georganiseerd hebben, en door de consulaten van de lidstaten die betrokken zijn bij deze ramp.

| 8. | Deze kwestie is niet aan de orde gekomen tijdens de ministeriële bijeenkomst tussen de Europese Unie en Afrika die op 28 november 2002 in Ouagadougou plaatsvond, aangezien het een bilateraal vraagstuk betreft. |
| --- | --- |

8.

Deze kwestie is niet aan de orde gekomen tijdens de ministeriële bijeenkomst tussen de Europese Unie en Afrika die op 28 november 2002 in Ouagadougou plaatsvond, aangezien het een bilateraal vraagstuk betreft.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/709 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/709

---

(2004/C 84 E/0796)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3868/02

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) en Bartho Pronk (PPE-DE) aan de Commissie

(10 januari 2003)

Betreft:   Wet op de Nederlandse studiefinanciering

In Nederland wordt studiefinanciering verleend aan leerlingen boven de 18 jaar. Dit geldt voor alle onderwijsvormen. Voor leerlingen boven de 18 jaar wordt geen kinderbijslag meer uitgekeerd.

Wanneer de betreffende leerling in België of Duitsland onderwijs volgt, wordt wel studiefinanciering verleend voor het volgen van hoger en universitair onderwijs, maar niet voor het volgen van secundair, lager of middelbaar beroepsonderwijs.

De Nederlandse overheid staat het studeren in België en Duitsland in het kader van de Nederlandse leerplichtwet wel toe. Ook worden de behaalde Duitse dan wel Belgische diploma's in Nederland als volwaardige diploma's erkend.

| 1. | Is de Commissie van mening dat het niet toekennen van Nederlandse studiefinanciering aan kinderen (ouder dan 18 jaar) die in België dan wel in Duitsland secundair (beroeps)onderwijs volgen, in strijd is met „het vrij verkeer van diensten” (een erkende buitenlandse opleiding volgen) respectievelijk „het vrij verkeer van personen”? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie van mening dat het niet toekennen van Nederlandse studiefinanciering aan kinderen (ouder dan 18 jaar) die in België dan wel in Duitsland secundair (beroeps)onderwijs volgen, in strijd is met „het vrij verkeer van diensten” (een erkende buitenlandse opleiding volgen) respectievelijk „het vrij verkeer van personen”?

| 2. | Is de Commissie van mening dat het niet toekennen van Nederlandse studiefinanciering aan kinderen (ouder dan 18 jaar) die in België dan wel in Duitsland secundair (beroeps)onderwijs volgen, in strijd is met artikel 149 resp. artikel 150 van het EG-Verdrag omdat de Nederlandse overheid daardoor de mobiliteit van studenten belemmert? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van mening dat het niet toekennen van Nederlandse studiefinanciering aan kinderen (ouder dan 18 jaar) die in België dan wel in Duitsland secundair (beroeps)onderwijs volgen, in strijd is met artikel 149 resp. artikel 150 van het EG-Verdrag omdat de Nederlandse overheid daardoor de mobiliteit van studenten belemmert?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/710 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/710

---

(2004/C 84 E/0797)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0797/04

van Ria Oomen-Ruijten (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Studiefinanciering en vrij verkeer van personen

Een Nederlandse 18-jarige die nog studeert op een Nederlands instituut voor voorbereidend onderwijs of voor middelbaar beroepsonderwijs, krijgt vanaf 18 jaar geen kinderbijslag meer maar een uitkering van de Wet Studiefinanciering. Wanneer deze Nederlandse 18-jarige over de grens deze opleiding volgt krijgt men niets. Is de Commissie bereid om, nu deze vraag voor de derde maal gesteld wordt, een helder antwoord te geven op de kernvraag van deze zaak: deelt de Commissie de mening dat hiermee hindernissen op worden geworpen die het vrij verkeer van studenten belemmeren?

Gecombineerd Aanvullend antwoord

van mevrouw Reding namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3868/02 en E-0797/04

(26 april 2004)

Het geachte parlementslid werpt de vraag op van de „territorialiteit” van de nationale beurzen en andere financiële steun die aan studenten worden toegekend, waarover ook de schriftelijke vragen E-3868/02 et E-3584/03 (1) handelden.

Een lidstaat kan in zijn wetgeving inderdaad voorzien in financiële steun voor studenten volgens criteria die van lidstaat tot lidstaat verschillen. In dit verband maakt de wetgeving van sommige landen het mogelijk om, wanneer een student beslist in een andere lidstaat te gaan studeren, de toegekende beurs over te dragen. Dit betekent dat de student de door zijn land van oorsprong toegekende financiële steun verder blijft genieten terwijl hij in een andere lidstaat studeert. Dit is echter niet het geval voor de in Nederland geldende wetgeving.

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid volgens welke de beperking van de financiële steun tot studenten die hun studies op het nationale grondgebied voortzetten, een belemmering van het vrije verkeer van studenten kan vormen. In het groenboek van de Commissie „Onderwijs — opleiding — onderzoek — De belemmeringen voor transnationale mobiliteit” (2) staat overigens dat de territorialiteit van nationale beurzen een grote belemmering voor de mobiliteit kan vormen.

Op basis echter van de informatie die ter kennis van de Commissie is gebracht, zijn de in Nederland geldende bepalingen niet onverenigbaar met de beginselen van het vrije verkeer en bijgevolg heeft de Commissie geen inbreuk op het Gemeenschapsrecht kunnen constateren. De studenten van Nederland hebben immers het recht, en oefenen dit recht ook uit, om zich om studieredenen naar andere landen van Europa te begeven, en de studenten die onderdaan zijn van andere landen van de Unie, hebben het recht om voor hun opleiding naar Nederland te gaan.

---

(1)  Het antwoord op vraag 3584/03 geldt ook als aanvullend antwoord op vraag 3868/02.

(2)  COM(96)462 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/711 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/711

---

(2004/C 84 E/0798)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0017/03

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(20 januari 2003)

Betreft:   Steun aan Afghanistan

Op 17 december 2002 werd in Oslo een bijeenkomst gehouden van de „Groep voor Steun aan Afghanistan” (Afghanistan Support Group).

Wie vertegenwoordigde de Europese Unie?

Wat waren de agendapunten?

Welke conclusies zijn er getrokken?

Werd er beslist steun te verlenen aan Afghanistan?

Zo ja, welke?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(28 februari 2003)

De vergadering van de groep voor steun aan Afghanistan, die op 17 december 2002 in Oslo heeft plaatsgevonden, werd bijgewoond door de speciale EU-vertegenwoordiger in Afghanistan, de heer Francisco Vendrell. De Commissie werd vertegenwoordigd door ambtenaren van het Bureau voor humanitaire hulp (ECHO) en het directoraat-generaal Buitenlandse betrekkingen.

Tijdens de vergadering werden de huidige en toekomstige behoeften van Afghanistan en de toekomstige coördinatie van internationale bijstand aan Afghanistan besproken en de Transitional Assistance Programme Appeal (TAPA) van de Verenigde Naties (VN) voor 2003 werd voorgesteld. Voorts werden een aantal belangrijke kwesties voor Afghanistan besproken, zoals de mensenrechten, de rol van de vrouwen, de terugkeer van de vluchtelingen en de teelt van opiumpap avers.

De vergadering was geen donorconferentie, maar verschillende donors bespraken de bijdragen die zij in 2002 aan Afghanistan hadden geleverd en beloofden verdere steun in de toekomst. De Commissie kon vaststellen dat de hulp voor wederopbouw en herstel in 2002 meer dan EUR 205 miljoen bedroeg. Humanitaire hulp van ECHO bedroeg meer dan EUR 70 miljoen.

De deelnemers toonden zich tevens verheugd over de herbevestiging van het akkoord van Bonn op de Petersberg-vergadering van 2 december 2002, en benadrukten het belang van de:

| — | verbetering van de binnenlandse veiligheid — in het bijzonder door voortgang te maken met de oprichting van het nationale Afghaanse leger; |
| --- | --- |

—

verbetering van de binnenlandse veiligheid — in het bijzonder door voortgang te maken met de oprichting van het nationale Afghaanse leger;

| — | eerbiediging van ieders mensenrechten; |
| --- | --- |

—

eerbiediging van ieders mensenrechten;

| — | voorbereiding van de verkiezingen in 2004; |
| --- | --- |

—

voorbereiding van de verkiezingen in 2004;

| — | strijd tegen de teelt van opiumpapavers; |
| --- | --- |

—

strijd tegen de teelt van opiumpapavers;

| — | vaststelling van referentiepunten om de volledige uitvoering van het akkoord van Bonn te bevorderen. |
| --- | --- |

—

vaststelling van referentiepunten om de volledige uitvoering van het akkoord van Bonn te bevorderen.

De conclusie van de vergadering luidde dat het tijd wordt dat de Afghaanse overgangsautoriteit de leiding neemt bij de wederopbouw. Daarom ging het om de laatste vergadering van de groep voor steun aan Afghanistan. De vergadering wordt vervangen door een reeks adviesgroepen die door de Afghaanse regering zullen worden geleid en waarvan de eerste in maart 2003 plaatsvindt. Wat humanitaire hulp betreft, zal een door de donors geleide adviesgroep voor humanitaire hulp worden opgericht, met Japan als eerste voorzitter.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/712 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/712

---

(2004/C 84 E/0799)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0093/03

van Peter Skinner (PSE) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft:   Vermogenswinstbelasting in Duitsland

Kan de Commissie mededelen welke stappen zij denkt te ondernemen om de Duitse regering af te houden van de voorgenomen invoering van de nieuwe vermogenswinstbelasting, die in zoverre discriminerend is voor buiten Duitsland gevestigde beleggingsfondsen dat deze aan een hoger belastingtarief worden onderworpen dan in Duitsland gedomicilieerde fondsen? Is de Commissie ook niet van mening dat dit een inbreuk vormt op de beginselen van de interne markt, aangezien het een belemmering vormt voor het vrije kapitaalverkeer? Heeft de Commissie hierover met de Duitse regering overleg gevoerd en daarbij haar standpunten omtrent de voorgenomen nieuwe belasting kenbaar gemaakt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(18 februari 2003)

De Commissie heeft een inbreukprocedure tegen Duitsland ingeleid in verband met een reeds bestaande belastingregeling die discriminerend is voor buitenlandse beleggingsfondsen (inbreuk nummer 2000/5059). In het persbericht (1) dat naar aanleiding daarvan is verschenen, heeft de Commissie ook haar bezorgdheid geuit over het Duitse wetsvoorstel, dat, indien het wordt aangenomen, ook tot belastingdiscriminatie ten aanzien van vermogenswinst zal leiden.

---

(1)  IP/02/1924.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/712 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/712

---

(2004/C 84 E/0800)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0129/03

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(28 januari 2003)

Betreft:   Radioprogramma's Voice of America en Radio Free Asia in Phnom Penh uit de ether genomen

Het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken kondigde op 31 december aan dat de Cambodjaanse regering de radioprogramma's Voice of America en Radio Free Asia op de FM-radiozender Beehive uit de ether had genomen, slechts drie maanden nadat deze programma's voor het eerst werden uitgezonden.

Het is voor elke samenleving die in een democratiseringsproces verkeert van cruciaal belang om over evenwichtige en op feiten gebaseerde informatie te beschikken. Voice of America en Radio Free Asia droegen bij tot een betere kwaliteit en een grotere vrijheid van informatie voor de Cambodjaanse burgers.

Het gebrek aan objectieve informatie is momenteel een ernstig probleem in Cambodja, vooral met de voor 2003 geplande nationale verkiezingen in het vooruitzicht.

De Europese Commissie vond het tot nu toe blijkbaar niet noodzakelijk om op enigerlei wijze gevolg te geven aan de beslissing van het EP om, in het kader van de begroting 2002, financiële middelen te verlenen aan het radionetwerk Voice of Europe, opdat deze zender ook de miljoenen mensen die nog steeds door autoritaire en totalitaire regimes worden onderdrukt, zou kunnen bereiken.

Een essentieel onderdeel van het in 1997 ondertekende samenwerkingsakkoord tussen Cambodja en de EG is de belofte de democratische beginselen, zoals die in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zijn vastgelegd, te erkennen en te eerbiedigen. Bovendien is er voor de komende drie jaar (2002-2004) een som van 68,7 miljoen euro voorzien voor Cambodja, om activiteiten te financieren in de sectoren die in de strategieovereenkomst tussen de EG en Cambodja voor 2002/2003 worden vermeld.

Rekening houdend met bovenstaande feiten, wat zal de Commissie ondernemen om te verzekeren dat de radioprogramma's Voice of America en Radio Free Asia opnieuw mogen worden uitgezonden in Cambodja? Hoe denkt de Commissie ervoor te zorgen dat het grondrecht van de Cambodjaanse burgers op evenwichtige en vrij toegankelijke informatie zal worden geëerbiedigd, vooral nu er verkiezingen in het vooruitzicht zijn?

Welke concrete stappen is de Commissie van plan te ondernemen voor de volledige tenuitvoerlegging en handhaving van de zogenaamde „mensenrechtenbepaling”, die in alle bilaterale en multilaterale samenwerkingsovereenkomsten met Cambodja en met andere landen in de regio is vervat?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(20 februari 2003)

De programma's van de Voice of America en Radio Free Asia kunnen in delen van Cambodja nog worden ontvangen omdat zij van buiten het land worden uitgezonden maar aan de doorgifte van deze programma's via Radio Beehive kwam in december 2002 een eind.

De Unie heeft bij de Parlementsverkiezingen in juli 2003 herhaaldelijk haar bezorgdheid geuit over het recht op evenwichtige en vrije informatie.

De Europese waarnemingsmissie bij de gemeenteraadsverkiezingen in Cambodja in 2002 stelde vast dat er onvoldoende duidelijke richtsnoeren voor de media waren en dat de elektronische media zich bij hun berichtgeving sterk regeringsgezind opstelden en een sterke voorkeur aan de dag legden voor de Cambodjaanse Volkspartij.

Op aanbeveling van de verkiezingswaarnemingsmissie verleent de Commissie nu technische bijstand voor public relations en communicatie aan het Nationaal Verkiezingscomité. Met deze bijstand wil zij de transparantie van het verbeteren en de kiezers beter voorlichten. Samen met het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) verleent de Gemeenschap tevens technische bijstand bij het opstellen van betere mediarichtsnoeren en een gedragscode voor journalisten.

De Commissie onderhoudt een openhartige en eerlijke dialoog met de Cambodjaanse autoriteiten over mensenrechtenvraagstukken, in de bijeenkomsten van de Gemengde Commissie die werd opgericht uit hoofde van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Cambodja en in andere bilaterale contacten. Dit geldt tevens voor andere landen met bilaterale samenwerkingsovereenkomsten in Zuidoost-Azië.

Hoewel een aantal punten op het gebied van de mensenrechten in sommige van deze landen nog reden tot bezorgdheid geven is de Commissie van oordeel dat een open en constructieve dialoog de beste methode is om in deze situatie verbetering te brengen.

Voorts heeft de Gemeenschap uit hoofde van het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten (EIDHR) aanvullende middelen ter beschikking gesteld voor niet-gouvernementele organisaties (ngo's) die in Cambodja actief zijn op het gebied van de mensenrechten.

Terwijl in andere Zuidoost-Aziatische landen zoals Indonesië „Vrijheid van meningsuiting en onafhankelijke media” als een prioriteit werd aangemerkt, zijn de prioriteiten voor Cambodja: mensenrechteneducatie en -opleiding, met een bijzondere nadruk op gender en de rechten van het kind; verbetering van de toegang tot het rechtsstelsel; conflictpreventie en bestrijding van straffeloosheid.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/713 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/713

---

(2004/C 84 E/0801)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0182/03

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(30 januari 2003)

Betreft:   De vrouwenrechten in Iran

Ondanks de grove schendingen van de vrouwenrechten — discriminatie, steniging, marteling,... — startte de Europese Unie op 12 december 2002 onderhandelingen met Iran over de sluiting van een handels — en samenwerkingsakkoord. Aangezien de bevordering en de bescherming van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden belangrijk is voor Europa, wil de EU in dit handels- en samenwerkingsakkoord een clausule met betrekking tot de mensenrechten.

Een Europese troïka bracht op 16 en 17 december 2002 een bezoek aan Iran naar aanleiding van de op gang gebrachte mensenrechtendialoog tussen de EU en Iran. Volgens een communiqué van het Deens voorzitterschap verliep de dialoog in een open en constructieve sfeer. Is er een verband tussen het bezoek van de troïka en de beslissing van de Iraanse regering om een speciale VN-rapporteur over geweld tegen vrouwen uit te nodigen?

Het Europees Parlement heeft altijd gevraagd om bij het sluiten van akkoorden tussen de EU en derde landen druk uit te oefenen opdat de rechten van de vrouw in die landen gerespecteerd zouden worden. In het akkoord met Iran zou er een clausule met betrekking tot de mensenrechten worden opgenomen. In hoever zal deze clausule ook strikte voorwaarden opleggen inzake vrouwenrechten? Hoe zal de EU de naleving van deze clausule kunnen controleren en afdwingen? Wordt er ook in de mogelijkheid voorzien om het akkoord te schorsen indien Iran de vrouwenrechten, en meer in het algemeen de mensenrechten, niet respecteert?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(10 maart 2003)

De onderhandelingen met Iran over een handels- en samenwerkingsovereenkomst zijn gekoppeld aan onderhandelingen over politieke dialoog en terrorismebestrijding. Dit is in overeenstemming met het politieke pakket dat de Raad Algemene zaken en buitenlandse betrekkingen in juni heeft vastgesteld en dat op 12 juli 2002 formeel is goedgekeurd. Overeenkomstig de praktijk met betrekking tot communautaire overeenkomsten heeft de Raad besloten dat deze handels- en samenwerkingsovereenkomst een standaardclausule in verband met de mensenrechten moet bevatten die in geval van ernstige schending aanleiding zal geven tot passende maatregelen.

Zoals het geachte parlementslid stelt, is op 16 en 17 december 2002 in Teheran een specifieke mensenrechtendialoog tussen de EU en Iran van start gegaan, gebaseerd op de conclusies van de Raad van 21 oktober 2002. Deze dialoog heeft de vorm van een besloten zitting op regeringsniveau, die wat de Unie betreft door de Trojka wordt geleid, waarop alle mensenrechtenproblemen worden behandeld. De dialoog wordt gecompleteerd met een rondetafelconferentie waaraan wordt deelgenomen door vertegenwoordigers van de civiele samenleving van de Unie en Iran. Op de rondetafelconferentie van 2002 zijn twee belangrijke thema's besproken: discriminatie (waaronder discriminatie van vrouwen) en voorkoming van foltering. Wat de discriminatie van vrouwen betreft, heeft de Unie duidelijk gesteld dat zij de toetreding van Iran tot het desbetreffende internationale verdrag (CEDAW), toetreding die door Iran op dit ogenblik wordt onderzocht, als een zeer belangrijke stap beschouwt. Dezelfde aanpak werd gevolgd voor de uitnodigingen door Iran van thematische rapporteurs van de Verenigde Naties, waaronder een voor geweld tegen vrouwen, die Iran in 2003 zouden moeten bezoeken.

De dialoog is zonder voorafgaande voorwaarden van start gegaan doch moet regelmatig worden geëvalueerd aan de hand van benchmarks. De dialoog past ook in het kader van de halfjaarlijkse EU-Iran Comprehensive Dialogue meetings (bijeenkomsten voor uitgebreide dialoog) die sinds 1998 plaatsvinden.

De Commissie is er naar aanleiding van de mensenrechtendialoog in december 2002 en ook tijdens het bezoek van het voor buitenlandse betrekkingen verantwoordelijke lid van de Commissie aan Iran van 3 tot 5 februari 2003 van in kennis gesteld dat sinds eind 2002 een moratorium op steniging van kracht is.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/714 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/714

---

(2004/C 84 E/0802)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0199/03

van Margot Keßler (PSE) aan de Commissie

(3 februari 2003)

Betreft:   Westelijke Sahara — Bezoek van de ad hoc delegatie mensenrechten van het Europees Parlement

De ad hoc delegatie van het Europees Parlement voor de Westelijke Sahara heeft op 12 maart 2002 een bezoek gebracht aan Laayoune, de hoofdstad van dit gebied dat niet over zelfbestuur beschikt. In het Parador Hotel in Laayoune werd een vergadering gehouden met maatschappelijke vertegenwoordigers, onder andere mensenrechtenactivisten uit de Westelijke Sahara.

De vergadering vond plaats op verzoek van de Europese delegatie, waardoor de vraag van de veiligheid van bedoelde vertegenwoordigers aan de orde kwam. De delegatieleidster, Catherine Lalumière, lid van het EP, zegde toe te zullen waarborgen dat de deelnemers aan de vergadering van de kant van de Marokkaanse autoriteiten geen intimidatie zouden ondervinden naar aanleiding van deze vergadering. Na de vergadering met de leden van het EP werden de voorzitter en een groot aantal leden van de plaatselijke mensenrechten-NGO „Forum voor waarheid en gerechtigheid, afd. Sahara”, die aan de vergadering hadden deelgenomen echter door de Marokkaanse bezettingsautoriteiten vervolgd. Deze Saharaanse deelnemers waren de voorzitter van de NGO, de heer Moutik Lahoussine, en de heren Eddymaoui Abdessalem, Ennassiri Ahmed, Elmoussaoui Edkhil en Mohamed Elmoutaouikil.

De heer Lahoussine werd door zijn werkgever, Sepomer Sahara SARL, ontslagen naar aanleiding van zijn ontmoeting met de ad hoc delegatie van het Europees Parlement. De andere leden van de Saharaanse delegatie werden bij verschillende gelegenheden gearresteerd en om politieke redenen vervolgd.

Een aantal leden van de afd. Sahara van het Forum voor waarheid en gerechtigheid hebben thans te lijden onder intimidatie-acties.

Wat gaat de Europese Commissie ondernemen tegen deze schendingen van de mensenrechten?

Welke stappen op diplomatiek niveau zal de Europese Commissie ondernemen ter verbetering van de situatie van bovengenoemde personen, die een ontmoeting hadden met de ad hoc delegatie, gezien het feit dat het koninkrijk Marokko in de Westelijke Sahara de bezettende macht is?

Welke maatregelen kan de Europese Commissie nemen met het oog op de volgende missie van het Europees Parlement naar dit gebied zonder zelfbestuur?

Antwoord van de heer Patten amens de Commissie

(20 februari 2003)

De betrekkingen tussen Marokko en de Unie worden geregeld door de Associatieovereenkomst en kwesties met betrekking tot de mensenrechten alsmede vraagstukken in verband met de Westelijke Sahara worden behandeld in het kader van de politieke dialoog (artikel 2) tijdens de Associatieraden en comités.

Verwacht wordt dat de Unie en Marokko de komende maanden een nog constructievere dialoog zullen aangaan over vraagstukken als democratische beginselen en mensenrechten die ertoe misschien toe kan leiden dat mogelijke gevallen van mishandeling, met inbegrip van onderhavig geval, kunnen worden besproken.

De Commissie blijft het geachte parlementslid overigens ter beschikking staan voor eventuele informatie die zij nodig mocht achten in verband met komende door zijn diensten georganiseerde missies van het Parlement aan het grondgebied van de Westelijke Sahara.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/715 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/715

---

(2004/C 84 E/0803)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0243/03

van Nirj Deva (PPE-DE) aan de Commissie

(4 februari 2003)

Betreft:   Kenia Westlands — Aanleg St Austins Road

Zal de Commissie erop toezien dat de Gemeenschap zich houdt aan de verplichting die uit hoofde van artikel 288 (ex-artikel 215) van het Verdrag op haar rust om de schade te vergoeden die door haar instellingen of door haar personeelsleden in de uitoefening van hun functies is veroorzaakt; dit in het licht van de suggesties van de plaatselijke bevolking op instigatie van Lutz Salzmann, voormalig hoofd van de EU-delegatie in Kenia, in 1996?

Zal de Commissie financiering toekennen aan de put waarom door de plaatselijke gemeenschap is gevraagd vanwege de vernietiging van de grondwaterspiegel en de besmetting van de algemene watervoorziening, die is veroorzaakt door aannemers die voor de EU werkten?

Zal de Commissie verder overwegen steun te verlenen aan de oprichting van een kliniek in het gebied Rungiri/Gitaru om iets te doen aan de ademhalingsproblemen van de plaatselijke bevolking, die het gevolg zijn van de activiteiten van de aannemers?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(14 maart 2003)

Graag verwijs ik naar het besluit van de Europese ombudsman inzake klacht 983/29.10.96/ABU/KENYA/XD/BB tegen de Commissie van 29 april 1999 waarin de ombudsman concludeerde dat „op basis van het onderzoek van de Europese ombudsman naar deze klacht er geen sprake lijkt te zijn van slecht beheer door de Europese Commissie en de Europese ombudsman dan ook heeft besloten de zaak te sluiten”.

Het is dan ook niet correct te stellen dat de Commissie of mensen die voor haar werken verantwoordlijk zijn voor schade, vernieling of besmetting van de watervoorraden, de gezondheid of de algemene omgeving van de lokale bevolking.

Desondanks heeft de delegatie van de Commissie in Kenia de lokale gemeenschap herhaaldelijk gewezen (en zij zal dit blijven doen) op de financieringsmogelijkheden voor gemeenschapsprojecten via het beheersfonds voor de gemeenschapsontwikkeling (Community Development Trust Fund (CDTF)) dat door het EOF wordt gefinancierd. Dit fonds helpt met veel succes lokale gemeenschappen op prioritaire terreinen (gezondheid, water, onderwijs, wegen, inkomstengenererende activiteiten, enz). Bovendien heeft de delegatie contacten bevorderd tussen de lokale gemeenschap en het CDTF en hen een ontwerp-voorstel verstrekt voor een waterproject in hun gebieden, dat werd opgesteld door een lokaal adviesbureau voor bouw en ontwikkeling.

Helaas heeft de lokale gemeenschap tot op dusver geen verzoek voor projectfinanciering bij het CDTF ingediend.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/716 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/716

---

(2004/C 84 E/0804)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0453/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(19 februari 2003)

Betreft:   Boris Shikhmuradov

Is de Commissie op de hoogte van de zaak van Boris Shikhmuradov, de Turkmeense oppositieleider, die wordt beschuldigd van een poging tot moord op president Nyazov?

Shikhmuradov is veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf door de Halk Maslikhat, het hoogste vertegenwoordigingsorgaan van Turkmenistan, en heeft derhalve geen eerlijk proces gekregen via de rechtbank.

Kan de Commissie druk uitoefenen op de Turkmeense autoriteiten opdat deze de internationale normen in acht nemen en de beklaagde toegang verschaffen tot een eerlijk proces?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 maart 2003)

De zaak Boris Šichmuradov is bij de Commissie bekend. De Unie heeft in diplomatieke stappen haar bezorgdheid geuit over deze zaak en over andere mensenrechtenzaken in Turkmenistan na de moordpoging op president Nijazov op 25 november 2002.

De heer Šichmuradov was een directe gesprekspartner van de Commissie toen hij minister van Buitenlandse Zaken was van zijn land. Zijn op videoband opgenomen bekentenis en zijn proces, dat vijf dagen na zijn arrestatie zonder afdoende verdediging en internationale bijstand werd georganiseerd, zijn niet in overeenstemming met de Turkmeense verbintenissen in het kader van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE). De Commissie is het eens met de beoordeling dat de heer Šichmuradov geen eerlijk proces heeft gekregen. De bezorgdheid van de Unie, zoals uitgedrukt in de Permanente Raad van de OVSE, situeert zich meer algemeen in de gebruikte onderzoeksmethodes en de afhandeling van de gebeurtenissen van 25 november 2002. Alhoewel de Commissie zich ervan bewust is dat in het kader van onze handels- en samenwerkingsovereenkomst geen politieke dialoog wordt gevoerd met Turkmenistan, zal zij op deze en andere mensenrechtenkwesties via diplomatieke kanalen druk blijven uitoefenen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/717 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/717

---

(2004/C 84 E/0805)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0562/03

van Juan Ojeda Sanz (PPE-DE) aan de Commissie

(27 februari 2003)

Betreft:   Arrestatie van journalisten in Gibraltar

Zoals de Commissie ongetwijfeld bekend is, zijn op 20 januari jl. een aantal journalisten gearresteerd toen zij zich opmaakten om de protestactie van groep Greenpeace-activisten tegen de olietanker Vemamagna op Gibraltar te filmen.

Sommige leden van de persverenig ing van Campo de Gibraltar hebben mij verklaard dat het optreden van de agenten en patrouilles van Gibraltar naar hun oordeel gewelddadig was en gekenmerkt werd door willekeur, met als gevolg dat sommige van de aanwezige journalisten werden gearresteerd en gedurende negen uur werden vastgehouden op het commissariaat, waarna zij in vrijheid werden gesteld zonder dat hun iets ten laste werd gelegd.

Bovengenoemde vereniging van journalisten is van oordeel dat deze handelwijze een rechtstreekse aantasting vormt van de vrijheid van meningsuiting, het recht om vrijelijk te informeren en het recht van burgers om deze informatie te ontvangen.

Kan de Commissie bij de autoriteiten van Gibraltar opheldering vragen over de motieven die de agenten van de „Royal Police Gibraltar” ertoe hebben gebracht de journalisten te arresteren?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(27 maart 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag E-0201/03 van de heer Menéndez del Valle (1).

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 13.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/717 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/717

---

(2004/C 84 E/0806)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0587/03

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(28 februari 2003)

Betreft:   Suiker uit de Balkanlanden

Kan de Europese Commissie het begrip „scherpe stijging die hun normale productieniveau en uitvoercapaciteit overstijgt” omschrijven, waarnaar artikel 12 van verordening (EG) nr. 2007/2000 (1) verwijst teneinde mogelijke maatregelen toe te staan voor opschorting van de in deze verordening vervatte regelingen?

Acht de Commissie de huidige omvang van de suikerinvoer (205 000 ton tussen januari 2002 en november 2002) „normaal”, vergeleken met 70 132 ton in 2001 en 613 ton in 2000?

Na een recent rapport van OLAF (Europees Bureau voor fraudebestrijding) over de invoer van suiker uit de voormalige republiek Joegoslavië wordt van de Europese Commissie verwacht dat zij voor dit land een tijdelijke schorsingsclausule van de Balkan-verordening (EG) nr. 2007/2000 van 18.9.2000 (art. 12) vaststelt. Een tijdelijke schorsingsclausule geldt echter slechts voor een periode van drie maanden.

Welke stappen wil de Commissie na deze periode van drie maanden nemen? Zal de Commissie ervoor zorgen dat Servië in deze drie maanden een doeltreffende manier vindt om bewijs van oorsprong te leveren voor de suiker die naar de Europese Unie wordt geëxporteerd?

De voormalige republiek Joegoslavië en de EU zullen in de naaste toekomst een associatie- en stabilisatiepact opstellen. Heeft de Commissie, gezien de recente moeilijkheden van de voormalige republiek Joegoslavië als het gaat om de levering van het bewijs van oorsprong en het voornemen van dit land om tot de EU toe te treden, de mogelijkheid overwogen om beperkte invoerquota overeen te komen op basis van de commerciële suikerhandel in de afgelopen vijf jaar, met een mogelijke verhoging van deze quota indien de Servische productie toeneemt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(2 april 2003)

Verordening (EG) nr. 2007/2000 van de Raad van 18 september 2000 tot vaststelling van uitzonderlijke handelsmaatregelen ten behoeve van de landen en gebieden die deelnemen aan of verbonden zijn met het stabilisatie- en associatieproces van de Europese Unie, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2820/98 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1763/1999 en (EG) nr. 6/2000 is aangenomen om de westelijke Balkanlanden maximale kansen te bieden om naar de Gemeenschap uit te voeren en aldus de economische ontwikkeling van de regio te ondersteunen. Deze ontwikkeling is een vereiste voor politieke stabiliteit en vrede, en is derhalve één van de pijlers van het stabilisatie- en associatieproces van de Unie.

Wat de eventuele stappen betreft, biedt Verordening (EG) nr. 2007/2000 van de Raad, zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2563/2000 van de Raad van 20 november 2000 (2) twee beschermingsmogelijk-heden: artikel 12 en artikel 4, lid 3.

Het klopt dat de suikerinvoer uit de westelijke Balkan significant is toegenomen. De Commissie is zich hiervan bewust en houdt de invoer nauwlettend in de gaten via een bewakingsprogramma, in het kader waarvan de douaneadministraties van de lidstaten wekelijks verslag uitbrengen. Bovendien heeft de Commissie de restituties voor uitvoer van suiker naar de westelijke Balkan afgeschaft om de stimulans voor het momenteel waargenomen handelspatroon kleiner te maken.

De Commissie bekijkt alle mogelijke manieren om het probleem van de effectieve levering van het bewijs van oorsprong van uit Servië en Montenegro ingevoerde suiker aan te pakken, inclusief een tijdelijke schorsing van de handelspreferenties. Krachtens Verordening (EG) nr. 2007/2000 kan de Commissie met inachtneming van bepaalde voorwaarden overgaan tot het al dan niet geheel schorsen van de preferentiële regelingen voor een periode van drie maanden. Deze periode kan worden verlengd als de situatie in het betrokken land niet wezenlijk is verbeterd.

De Commissie werkt dagelijks met Servië en Montenegro samen om de douaneverrichtingen te optimaliseren. Een door de Gemeenschap gefinancierde „Customs Assistance Mission (CAFAO)”, die in het gehele land actief is, adviseert de autoriteiten. De Commissie verwacht zeer nadrukkelijk dat Servië en Montenegro alles doet wat in zijn macht ligt om een betrouwbaar systeem van oorsprongscertificering en -verificatie tot stand te brengen.

De onderhandelingen over een stabilisatie- en associatiepact met Servië en Montenegro zullen pas beginnen als de Commissie een positief antwoord kan geven (haalbaarheidsrapport) op de vraag of het land klaar is om over een dergelijk pact te onderhandelen en om het uit te voeren.

De Commissie is van oordeel dat het instellen van een quotum voor de invoer van suiker uit Servië en Montenegro zonder douanerecht geen doeltreffend middel is om het probleem van de levering van het bewijs van oorsprong adequaat aan te pakken.

De Commissie zou het instellen van quota slechts overwegen als mogelijke oplossing wanneer er een risico bestaat van ernstige verstoringen van de markt als gevolg van buitensporige invoer.

---

(1)  PB L 240 van 23.9.2000, blz. 1.

(2)  PB L 295 van 23.11.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/719 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/719

---

(2004/C 84 E/0807)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1040/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 maart 2003)

Betreft:   Aanwending door de gemeente Perugia van subsidies uit hoofde van het programma „Leader+”

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Perugia, hebben de Europese subsidies hard nodig om innovatieve activiteiten op het gebied van plattelandsontwikkeling te steunen die ten doel hebben het culturele en natuurlijke erfgoed te exploiteren, nieuwe banen te creëren en daardoor het economisch klimaat te verbeteren, en het organisatievermogen van de plattelandsgemeenten te verbeteren.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

| 1. | of de gemeente Perugia projecten heeft ingediend voor het programma „Leader+”? |
| --- | --- |

1.

of de gemeente Perugia projecten heeft ingediend voor het programma „Leader+”?

| 2. | of de gemeente Perugia subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen? |
| --- | --- |

2.

of de gemeente Perugia subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

| 3. | of deze subsidies gebruikt zijn? |
| --- | --- |

3.

of deze subsidies gebruikt zijn?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/719 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/719

---

(2004/C 84 E/0808)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1046/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(28 maart 2003)

Betreft:   Aanwending door de gemeente Terni van subsidies uit hoofde van het programma „Leader+”

In september 2002 heeft het comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Terni, hebben de Europese subsidies hard nodig om innovatieve activiteiten op het gebied van plattelandsontwikkeling te steunen die ten doel hebben het culturele en natuurlijke erfgoed te exploiteren, nieuwe banen te creëren en daardoor het economisch klimaat te verbeteren, en het organisatievermogen van de plattelandsgemeenten te verbeteren.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

| 1. | of de gemeente Terni projecten heeft ingediend voor het programma „Leader+”? |
| --- | --- |

1.

of de gemeente Terni projecten heeft ingediend voor het programma „Leader+”?

| 2. | of de gemeente Terni subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen? |
| --- | --- |

2.

of de gemeente Terni subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen?

| 3. | of deze subsidies gebruikt zijn? |
| --- | --- |

3.

of deze subsidies gebruikt zijn?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Fischler namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1040/03 en E-1046/03

(15 mei 2003)

De door het geachte parlementslid gestelde vraag betreft de aanwending van de middelen uit het programma Leader+ door de gemeenten Perugia en Terni.

Het geachte parlementslid vraagt met name of de gemeenten Perugia en Terni projecten hebben ingediend in het kader van het programma Leader+, of die gemeenten voor die projecten subsidies hebben ontvangen en of die subsidies zijn gebruikt.

Uit de gegevens waarover de Commissie beschikt, blijkt dat de gemeenten Perugia en Terni deel uitmaken van de gebieden die deelnemen aan het PCI Leader+ Umbria, dat is goedgekeurd bij Beschikking nr. C(2001) 3489 van de Commissie van 7 november 2001. Het gewest Umbria heeft onlangs de plaatselijke groepen geselecteerd die deelnemen aan het programma Leader+. De gemeenten Perugia en Terni behoren tot de mogelijke begunstigden van de acties van de PG's, maar tot nog toe is voor geen enkel project reeds subsidie verleend.

Er zij op gewezen dat de Commissie beslist over specifieke projecten, niet over de selectie door de PG's. Zij besluit subsidie te verlenen voor een programma dat de criteria bevat voor het selecteren van de groepen op basis van procedures die garanderen dat de aanpak van Leader wordt gerespecteerd. De uiteindelijke selectie van de groepen gebeurt door de lidstaat of door de bevoegde regionale autoriteit, terwijl de gecofinancierde projecten worden geselecteerd door de PG's overeenkomstig de in het programma vastgestelde voorwaarden.

Derhalve kan het „Assessorato all'Agricoltura” van het gewest Umbria, de autoriteit die verantwoordelijk is voor het beheer van het programma, nadere gegevens verstrekken over de verschillende begunstigden en de verschillende termijnen van de inschrijvingen die zijn geopend door het gewest, en meer bepaald over de gemeenten Perugia en Terni.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/720 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/720

---

(2004/C 84 E/0809)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1163/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(1 april 2003)

Betreft:   Aanwending door de gemeente Terni van de subsidies uit hoofde van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw

In september 2002 heeft het Comité van toezicht van het Italiaanse Ministerie van Economische Zaken een verslag ingediend over de besteding van de door de EU beschikbaar gestelde middelen.

Dit onderzoek heeft o.a. de verontrustende traagheid en het gebrek aan efficiency aan het licht gebracht waarmee bepaalde plaatselijke overheden de projecten toewijzen.

Ook de EG-Commissie heeft herhaaldelijk haar bezorgdheid uitgesproken over de onderbesteding van de Europese subsidies door de plaatselijke overheden.

Sommige plaatselijke overheden, zoals b.v. de gemeente Terni, hebben de Europese subsidies hard nodig voor de verwerking en verkoop van de landbouwproducten en voor de ontwikkeling van het platteland.

Kan de Commissie, gezien bovenstaande overwegingen, mededelen:

| 1. | of de gemeente Terni projecten heeft ingediend in het kader van het EOGFL; |
| --- | --- |

1.

of de gemeente Terni projecten heeft ingediend in het kader van het EOGFL;

| 2. | of de gemeente Terni subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen; |
| --- | --- |

2.

of de gemeente Terni subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen;

| 3. | of deze subsidies gebruikt zijn? |
| --- | --- |

3.

of deze subsidies gebruikt zijn?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(24 april 2003)

De door het geachte parlementslid gestelde vraag betreft de aanwending van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw door de gemeente Terni.

In het gewest Umbria draagt het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Oriëntatie, bij in de financiering van het programma Leader+, zoals reeds is gezegd in het antwoord op schriftelijke vraag nr. 1046/03 van mevrouw Angelilli (1).

Het EOGFL, afdeling Garantie, daarentegen neemt deel in de financiering van het programma voor de plattelandsontwikkeling van het gewest Umbria 2000/2006, dat is goedgekeurd bij Beschikking nr. C(2000) 2158 van de Commissie van 20 juli 2000.

In dit verband zij erop gewezen dat de nationale en gewestelijke autoriteiten van Italië bevoegd zijn voor de tenuitvoerlegging van de door de Gemeenschap gecofinancierde steunmaatregelen in het kader van bovengenoemd programma. De Commissie is wel verantwoordelijk voor de begeleiding en de controle van het programma maar niet voor het beheer van de maatregelen in de praktijk. Met betrekking tot de follow-up kan aan de hand van de jaarverslagen die zijn medegedeeld op grond van de Verordeningen (EG) nr. 1257/1999 (2) en nr. 445/2002 (3) niet worden uitgemaakt of de gemeente Terni projecten heeft ingediend uit hoofde van het EOGFL, afdeling Garantie.

Derhalve zou het „Assesorato all'Agricoltura” van het gewest Umbria, de autoriteit die verantwoordelijk is voor het beheer van het programma, specifieke gegevens kunnen verstrekken over de verschillende begunstigden en over de termijnen voor de oproepen tot het indienen van voorstellen, die zijn bekendgemaakt door het gewest, meer bepaald met betrekking tot de gemeente Terni.

---

(1)  Zie blz. 719.

(2)  Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad van 17 mei 1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) en tot wijziging en intrekking van een aantal verordeningen, PB L 160 van 26.6.1999.

(3)  Verordening (EG) nr. 445/2002 van de Commissie van 26 februari 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1257/1999 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), PB L 74 van 15.3.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/721 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/721

---

(2004/C 84 E/0810)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1396/03

van Margie Sudre (PPE-DE) aan de Commissie

(10 april 2003)

Betreft:   Eenvormige BTW met verlaagd tarief voor de horecasector

In zijn resolutie van 14 mei 2002 vraagt het Europees Parlement de Commissie om zo spoedig mogelijk voorstellen te doen om de horeca, en eventueel andere vormen van toeristische dienstverlening die daarvoor nog niet in aanmerking komen, te kunnen opnemen in de lijst van activiteiten waarvoor blijvend een lager BTW-tarief kan gelden, om de werkgelegenheid in de betreffende sectoren te bevorderen, de beroepstand te moderniseren en de Europese toeristische sector in een betere positie te plaatsen tegenover de internationale concurrentie.

Met het verlaagd BTW-tarief voor horeca en andere toeristische diensten zou het groot arbeidspotentieel dat in de toeristische bedrijven aanwezig is, op korte termijn aangewend kunnen worden, hetgeen een beslissende troefkaart voor het Europees toerisme en de economische activiteit in het algemeen vertegenwoordigt.

Op het werkprogramma van de Commissie voor dit jaar staat voor juni 2003 de publicatie van een voorstel van richtlijn op de structurering van de verlaagde BTW-tarieven. Het ligt in de bedoeling om de geldende regels opnieuw te bekijken om voor de Europese Unie een structuur vast te leggen die eenvoudiger en beter geharmoniseerd is.

Kan de Commissie het tijdschema voor de publicatie van haar voorstel van richtlijn bevestigen?

Kan ze laten weten of de vereenvoudiging en eenvormiger toepassing van het Europees BTW-stelsel, die met haar voorstel nagestreefd wordt, tegemoet komt aan de verwachtingen van het Europees Parlement (en meer bepaald Frankrijk) om algemener gebruik te kunnen maken van een lager BTW-tarief voor toeristische dienstverlening, vooral in het restaurant- en hotelbedrijf?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(7 mei 2003)

Zoals zij reeds in haar mededeling over de nieuwe BTW-strategie (1) heeft aangekondigd en in haar in oktober 2001 aangenomen verslag (2) over de verlaagde tarieven heeft herhaald, is de Commissie voornemens de structuur van de verlaagde tarieven in de eerste helft van 2003 aan een algehele herziening te onderwerpen. In het kader daarvan zullen de restaurantdiensten en alle verzoeken om een verlaagd tarief voor andere categorieën worden onderzocht. Naast de restaurantsector hebben immers verschillende andere sectoren van bedrijvigheid meermaals hun interesse voor de inzet van fiscale prikkels te kennen geven.

De Commissie evalueert momenteel, op basis van met name verslagen van de lidstaten, de ervaringen met de toepassing van verlaagde tarieven voor arbeidsintensieve diensten. De evaluaties van de lidstaten die aan dit experiment hebben deelgenomen, hebben niet duidelijk het verband kunnen aantonen tussen de verlaging van het BTW-tarief voor deze diensten en de toename van de werkgelegenheid of een vermindering van de zwarte economie.

De Commissie bevestigt dat zij medio 2003 een voorstel voor een richtlijn wil indienen met een algemene herziening van de verlaagde tarieven, waarbij wordt gestreefd naar een vereenvoudiging en een grotere uniformiteit in de toepassing van de BTW. Met dit voorstel zal de Commissie in de eerste plaats inzetten op een betere werking van de interne markt. Dit wil zij bereiken door het gebruik van de verlaagde tarieven door de lidstaten te rationaliseren, teneinde mogelijke verstoringen van de mededinging te voorkomen doordat in alle lidstaten een gelijk speelveld wordt gecreëerd

Op dit ogenblik is er nog geen enkel besluit genomen over de herziening die zal worden verricht. De Commissie attendeert het geachte parlementslid er hier niettemin op dat hoteldiensten al zijn opgenomen in de lijst van goederen en diensten waarop een verlaagd tarief mag worden toegepast (bijlage H, categorie 11). Op restaurantdiensten daarentegen mag slechts in acht lidstaten het verlaagde tarief worden toegepast, op basis van specifieke derogaties die hen werden verleend.

---

(1)  COM(2000) 348 def.

(2)  COM(2001) 599 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/722 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/722

---

(2004/C 84 E/0811)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1398/03

van Arie Oostlander (PPE-DE) aan de Commissie

(11 april 2003)

Betreft:   Verschijning tweewekelijks informatieblad „Europa van Morgen”

Sinds eind februari 2003 verschijnt het tweewekelijkse informatieblad „Europa van Morgen” van de vertegenwoordiging van de Commissie in Nederland niet meer, naar verluidt op grond van een administratieve fout. Toch wordt het blad door de lezers zeer gewaardeerd, vanwege zijn toegankelijkheid en omdat het dient als vertrekpunt voor verdere informatie. Mede met het oog op de Europese verkiezingen, wordt de Commissie verzocht om de voortzetting van dit blad mogelijk te maken door op korte termijn te voorzien in een overbruggingsmaatregel tot de nieuwe aanbesteding plaatsvindt.

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(21 mei 2003)

De Commissie dankt het geachte parlementslid voor zijn positieve commentaar over het nieuwsbericht „Europa van Morgen”.

De Commissie probeert steeds haar informatiemateriaal af te stemmen op de nieuwe eisen van de lezers en tegelijkertijd te garanderen dat het beginsel van goed financieel beheer in acht wordt genomen. Tegen deze achtergrond wordt momenteel een kosten/baten-evaluatie uitgevoerd om na te gaan of een gedrukt informatieblad, dat veel duurder is dan andere communicatiemiddelen, het meest doeltreffende instrument is om de relevante doelgroep te bereiken. In het licht van deze evaluatie zal de Commissie beslissen of al dan niet een nieuwe aanbestedingsprocedure voor een schriftelijk informatieblad noodzakelijk is.

De Commissie is ervan overtuigd dat in deze overgangsperiode met andere instrumenten die ter beschikking van de burger worden gesteld aan de betreffende doelgroepen in Nederland een soortgelijk informatieniveau kan worden verstrekt. De Europa website, de internetsite van de vertegenwoordiging van de Commissie in Nederland en de virtuele perszaal van de Commissie zijn uiterst geschikte alternatieven om meer informatie over EU-aangelegenheden te verkrijgen. Voor meer gedetailleerde vragen staan ook de telefoondienst van Europe Direct en het personeel van de vertegenwoordiging in Nederland ter beschikking van het grote publiek.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/723 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/723

---

(2004/C 84 E/0812)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1437/03

van Armin Laschet (PPE-DE) aan de Commissie

(15 april 2003)

Betreft:   Directe EU-begrotingssteun ten bedrage van 10 miljoen euro per maand aan de Palestijnse Autoriteit

Is het juist dat de Commissie de betaling van de maandelijkse directe begrotingssteun ten bedrage van 10 miljoen euro aan de Palestijnse Autoriteit sinds eind 2002 heeft opgeschort?

Gaat het bij deze betalingsopschorting van begrotingssteun om een tijdelijke maatregel of heeft de Commissie inmiddels besloten tot definitieve beëindiging van de maandelijkse forfaitaire betalingen?

Om welke reden is de Commissie overgegaan tot opschorting van de betaling van de maandelijkse directe begrotingssteun aan de Palestijnse Autoriteit?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(27 mei 2003)

De voornaamste doelstelling van de EU-begrotingssteun aan de Palestijnse Autoriteit was de gevolgen van de bevriezing van de overdracht van belastinginkomsten door de Israëlische regering te beperken, teneinde zo een bijdrage te leveren aan het functioneren van de instanties van de Palestijnse Autoriteit en, zodra de huidige crisis voorbij is, aan het herstel van de voorwaarden voor vrede.

De EU-steun heeft op de korte termijn geholpen bij de voorkoming van het ineenstorten van de institutionele structuren in de Palestijnse gebieden. De EU-steun is ook verbonden aan voorwaarden die de hervormingen binnen de Palestijnse Autoriteit hebben gestimuleerd, met name door een bijdrage te leveren aan de consolidering en transparantie van de overheidsfinanciën van de Palestijnse Autoriteit.

Het belang van de EU-steun aan de Palestijnse Autoriteit is door de internationale gemeenschap ten volle erkend, bijvoorbeeld op 18 en 19 februari 2003 op de bijeenkomst van het ad-hocverbindingscomité van internationale donors (waaronder de Europese Unie, de Verenigde Staten, Noorwegen en de Wereldbank) in Londen.

Hoewel de economische gevolgen van de crisis nog steeds druk uitoefenen op de inkomsten van de Palestijnse Autoriteit, heeft de Israëlische regering de periodieke overdracht van belastinginkomsten weer hervat. Zo zijn in de periode december 2002 — maart 2003 vier opeenvolgende maandelijkse betalingen verricht voor de periode oktober 2002 — januari 2003. Daarnaast is een begin gemaakt met de vereffening van achterstallige betalingen die zich hadden opgehoopt sinds december 2002. Vanaf maart 2003 is in totaal 295 miljoen euro betaald aan de Palestijnse Autoriteit.

De Unie heeft haar steun aan de Palestijnse Autoriteit dan ook kunnen heroriënteren. Het huidige programma voor begrotingssteun zal derhalve vervangen worden door andere vormen van hulpverlening, zoals de Commissie op 30 april 2003 heeft aangekondigd.

Indien Israël opnieuw besluit de overdracht van belastinginkomsten te bevriezen, kan een besluit tot hervatting van de rechtstreekse begrotingssteun aan de Palestijnse Autoriteit worden overwogen op basis van een evaluatie van de fiscale vooruitzichten.

De komende weken zullen de laatste tranches van de maandelijkse begrotingssteun voor november en december 2002 aan de Palestijnse Autoriteit worden uitbetaald.

Een rapport met een overzicht van de begrotingssteun van de Commissie aan de Palestijnse Autoriteit wordt rechtstreeks toegezonden aan het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/724 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/724

---

(2004/C 84 E/0813)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1457/03

van Hiltrud Breyer (Verts/ALE) aan de Commissie

(29 april 2003)

Betreft:   Euratom/verstoring van de elektriciteitsmarkt

| 1. | In het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake de herziene richtlijn betreffende de elektriciteitsmarkt wordt gezegd dat het ontbreken van gelijke spelregels met betrekking tot de energieproductie een van de tekortkomingen is van de elektriciteitsmarkt. De leningfaciliteit van Euratom kan alleen worden aangewend voor projecten in de kernenergiesector. Waarom wordt dat niet opgevat als een verstoring van de markt? |
| --- | --- |

1.

In het gemeenschappelijk standpunt van de Raad inzake de herziene richtlijn betreffende de elektriciteitsmarkt wordt gezegd dat het ontbreken van gelijke spelregels met betrekking tot de energieproductie een van de tekortkomingen is van de elektriciteitsmarkt. De leningfaciliteit van Euratom kan alleen worden aangewend voor projecten in de kernenergiesector. Waarom wordt dat niet opgevat als een verstoring van de markt?

| 2. | Zijn er omstandigheden waarin leningen kunnen worden verstrekt voor andere projecten dan in de kernenergiesector? |
| --- | --- |

2.

Zijn er omstandigheden waarin leningen kunnen worden verstrekt voor andere projecten dan in de kernenergiesector?

| 3. | Moeten Euratom-leningen of de subsidies die in het kader van PHARE of TACIS worden toegekend voldoen aan de beginselen inzake overheidsopdrachten, zoals die worden geformuleerd in de richtlijnen 1992/50/EEG (1), 1993/36/EEG (2) en 1993/37/EEG (3)? |
| --- | --- |

3.

Moeten Euratom-leningen of de subsidies die in het kader van PHARE of TACIS worden toegekend voldoen aan de beginselen inzake overheidsopdrachten, zoals die worden geformuleerd in de richtlijnen 1992/50/EEG (1), 1993/36/EEG (2) en 1993/37/EEG (3)?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(20 juni 2003)

| 1. | Het feit dat de Euratom-leningsfaciliteit alleen kan worden aangewend voor kernenergieprojecten leidt niet tot een verstoring van de markt, omdat „concurrenten” over andere faciliteiten beschikken. Voor de lidstaten gaat het uiteraard om de instrumenten van de Europese Investeringsbank (EIB) en die van commerciële banken. Voor derde landen bestaat er naast de EIB bijvoorbeeld ook de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO), die andere energiebronnen financiert. Opgemerkt zij dat Euratom-leningen worden verstrekt tegen de markttarieven waarop de Commissie aanspraak kan maken. |
| --- | --- |

1.

Het feit dat de Euratom-leningsfaciliteit alleen kan worden aangewend voor kernenergieprojecten leidt niet tot een verstoring van de markt, omdat „concurrenten” over andere faciliteiten beschikken. Voor de lidstaten gaat het uiteraard om de instrumenten van de Europese Investeringsbank (EIB) en die van commerciële banken. Voor derde landen bestaat er naast de EIB bijvoorbeeld ook de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO), die andere energiebronnen financiert. Opgemerkt zij dat Euratom-leningen worden verstrekt tegen de markttarieven waarop de Commissie aanspraak kan maken.

| 2. | Aangezien het Euratom-Verdrag de rechtsgrond voor deze leningsfaciliteit vormt, kunnen Euratom-leningen alleen worden verstrekt voor kernenergieprojecten. |
| --- | --- |

2.

Aangezien het Euratom-Verdrag de rechtsgrond voor deze leningsfaciliteit vormt, kunnen Euratom-leningen alleen worden verstrekt voor kernenergieprojecten.

| 3. | In de lidstaten worden de projecten waarvoor leningen zijn toegekend, beheerst door de vermelde richtlijnen, voorzover zij worden uitgevoerd door aanbestedende diensten waarop deze richtlijnen van toepassing zijn. Andere exploitanten kunnen onder Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie vallen. In derde landen is het geldende nationale recht van toepassing. Alle in derde landen toegekende PHARE- en TACIS-subsidies moeten voldoen aan de beginselen inzake overheidsopdrachten die zijn neergelegd in de toepasselijke communautaire richtlijnen. De in de richtlijnen vastgestelde gedetailleerde bepalingen zijn evenwel alleen van toepassing in de lidstaten. |
| --- | --- |

3.

In de lidstaten worden de projecten waarvoor leningen zijn toegekend, beheerst door de vermelde richtlijnen, voorzover zij worden uitgevoerd door aanbestedende diensten waarop deze richtlijnen van toepassing zijn. Andere exploitanten kunnen onder Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie vallen. In derde landen is het geldende nationale recht van toepassing. Alle in derde landen toegekende PHARE- en TACIS-subsidies moeten voldoen aan de beginselen inzake overheidsopdrachten die zijn neergelegd in de toepasselijke communautaire richtlijnen. De in de richtlijnen vastgestelde gedetailleerde bepalingen zijn evenwel alleen van toepassing in de lidstaten.

---

(1)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.

(2)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.

(3)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/724 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/724

---

(2004/C 84 E/0814)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1500/03

van Florence Kuntz (EDD) aan de Commissie

(5 mei 2003)

Betreft:   Het redden van het archeologisch erfgoed in Irak

Nu sinds 20 maart een bommenregen is neergekomen op Mesopotamië en het archeologisch museum van Bagdad is geplunderd, mogen wij niet vergeten dat het archeologisch erfgoed van Irak al sedert 1991 gevaar loopt.

De archeologische vindplaatsen die in de eerste Golfoorlog zijn getroffen, zijn vervolgens geplunderd; de buitenlandse archeologische missies hebben het land verlaten met achterlating van de plaatsen waar onderzoek werd verricht; veel geroofde kunstwerken zijn in het Westen terechtgekomen.

De Amerikaanse militaire campagne van de afgelopen drie weken heeft ertoe geleid dat het regime in Irak is ingestort. Men mag zich in gemoede afvragen wie, nu er geen staatsgezag is, de zeven nationale musea en de meer dan 10 000 archeologische vindplaatsen in het land beschermt.

Hoe denkt de Europese Unie blijk te geven van haar steun aan het volk van Irak en behulpzaam te zijn bij de bescherming van dit uitzonderlijke erfgoed?

Hoe denkt de Europese Unie de lidstaten te mobiliseren tegen onwettige handel in gestolen goederen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/725 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/725

---

(2004/C 84 E/0815)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1509/03

van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Commissie

(28 april 2003)

Betreft:   Plundering van het Iraakse culturele en artistieke erfgoed — Rol van de Europese Unie

In de nacht van 10 april jongstleden hebben vandalen, maar vooral ook professionele dieven die duidelijk in opdracht werkten van westerse antiekhandelaren, het Iraakse Nationaal Archeologisch Museum en andere Iraakse musea geplunderd en de bibliotheken en historische archieven leeggeroofd en verwoest. Na een korte onderbreking tussen 14 en 15 april 2003 werden andere Iraakse steden en archeologische sites op grote schaal geplunderd.

Op 20 april 2003 berichtte de Britse krant Daily Telegraph dat veel gestolen kunstwerken (ongeveer 170 000 in Bagdad alleen al) op verschillende internetsites reeds te koop zijn aangeboden. Dit is een vreselijke tragedie voor de mensheid, die door de eminente Amerikaanse archeoloog Paul Zimansky al vergeleken is met de brand in de bibliotheek van Alexandrië.

| 1. | Is de Commissie voornemens deze gebeurtenissen te veroordelen als een flagrante schending door de in Irak aanwezige coalitiestrijdkrachten van het protocol bij het Verdrag van Den Haag van 1954 inzake de bescherming van cultuurgoederen in tijden van oorlog en van het Verdrag van 1970 inzake de middelen om de onrechtmatige invoer, uitvoer en eigendomsoverdracht van cultuurgoederen te verbieden en te verhinderen? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie voornemens deze gebeurtenissen te veroordelen als een flagrante schending door de in Irak aanwezige coalitiestrijdkrachten van het protocol bij het Verdrag van Den Haag van 1954 inzake de bescherming van cultuurgoederen in tijden van oorlog en van het Verdrag van 1970 inzake de middelen om de onrechtmatige invoer, uitvoer en eigendomsoverdracht van cultuurgoederen te verbieden en te verhinderen?

| 2. | Hoe zal de Commissie concreet de oproep steunen die de directeur-generaal van Unesco, dr. Koichiro Matsura, op 17 april 2003 heeft gericht tot de internationale gemeenschap, de VN-Veiligheidsraad en de buurlanden van Irak om „de nodige wettelijke en administratieve maatregelen nemen” om te verhinderen dat uit Irak afkomstige culturele, archeologische of bibliografische kunstwerken op hun grondgebied ingevoerd, verkocht of doorgevoerd worden en om de confiscatie en de teruggave van gestolen kunstvoorwerpen aan Irak op te leggen, mede door strafrechtelijke maatregelen uit hoofde van hun nationale wetgeving? |
| --- | --- |

2.

Hoe zal de Commissie concreet de oproep steunen die de directeur-generaal van Unesco, dr. Koichiro Matsura, op 17 april 2003 heeft gericht tot de internationale gemeenschap, de VN-Veiligheidsraad en de buurlanden van Irak om „de nodige wettelijke en administratieve maatregelen nemen” om te verhinderen dat uit Irak afkomstige culturele, archeologische of bibliografische kunstwerken op hun grondgebied ingevoerd, verkocht of doorgevoerd worden en om de confiscatie en de teruggave van gestolen kunstvoorwerpen aan Irak op te leggen, mede door strafrechtelijke maatregelen uit hoofde van hun nationale wetgeving?

| 3. | Is de Commissie voornemens de EU-lidstaten te verzoeken om voor minstens vijf 'jaar de wettige en onwettige handel in alle kunstvoorwerpen uit de regio's van het oude Mesopotamië te verbieden? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie voornemens de EU-lidstaten te verzoeken om voor minstens vijf 'jaar de wettige en onwettige handel in alle kunstvoorwerpen uit de regio's van het oude Mesopotamië te verbieden?

| 4. | Kunnen de voorzitter van de Commissie, Romano Prodi, en de commissarrissen Pascal Lamy, Chris Patten, Antonio Vitorino en Frits Bolkestein aan het Europees Parlement tijdens zijn vergaderperiode van 12 tot en met 15 mei 2003 verslag uitbrengen, voor de sectoren die onder hun bevoegdheid vallen, over de maatregelen die genomen zijn om een einde aan deze ravage te maken? |
| --- | --- |

4.

Kunnen de voorzitter van de Commissie, Romano Prodi, en de commissarrissen Pascal Lamy, Chris Patten, Antonio Vitorino en Frits Bolkestein aan het Europees Parlement tijdens zijn vergaderperiode van 12 tot en met 15 mei 2003 verslag uitbrengen, voor de sectoren die onder hun bevoegdheid vallen, over de maatregelen die genomen zijn om een einde aan deze ravage te maken?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Patten namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1500/03 en P-1509/03

(27 mei 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar de antwoorden die de Commissie heeft gegeven op de mondelinge vragen H-0264/03 en H-0274/03 van respectievelijk de heer Manisco en mevrouw Zorba tijdens het vragenuur in de vergaderperiode van het Parlement van Mai 03 (1).

---

(1)  Schriftelijk antwoord van 13.5.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/726 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/726

---

(2004/C 84 E/0816)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1510/03

van Franz Turchi (UEN) aan de Commissie

(28 april 2003)

Betreft:   Financiële steun aan de Palestijnse Nationale Autoriteit

Sinds juni 2001 verleent de Commissie maandelijks ongeveer 10 miljoen euro rechtstreekse steun aan de Palestijnse Nationale Autoriteit. Zijn deze betalingen opgeschort en, zo ja, wanneer, in welke omstandigheden en om welke redenen?

Antwoord van de heer Patten Namens de Commissie

(3 juni 2003)

Het geachte parlementslid wordt verwezen naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-1437/03 van de heer Laschet (1).

---

(1)  Zie blz. 723.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/726 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/726

---

(2004/C 84 E/0817)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1525/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(6 mei 2003)

Betreft:   Privatisering van kunstschatten als gevolg van grootschalige diefstallen uit musea en tekortschietende controle op de internationale kunsthandel

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van de in de afgelopen jaren toegenomen grootschalige diefstallen van in musea tentoongestelde en opgeslagen kunstvoorwerpen, zoals schilderijen van beroemde schilders in Nederland en duizenden jaren oude voorwerpen afkomstig van archeologische vondsten in Irak? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van de in de afgelopen jaren toegenomen grootschalige diefstallen van in musea tentoongestelde en opgeslagen kunstvoorwerpen, zoals schilderijen van beroemde schilders in Nederland en duizenden jaren oude voorwerpen afkomstig van archeologische vondsten in Irak?

| 2. | Beperkt de registratie van gestolen kunst, die verhindert dat dergelijke voorwerpen binnen en tussen de lidstaten van de EU vrij verhandeld kunnen worden, zich tot een selectieve administratie door belanghebbenden met de naam „Artloss”, waardoor in de praktijk grotendeels onbekend blijft welke verhandelde kunstvoorwerpen afkomstig zijn van diefstal, of bestaat er een sluitend centraal registratiesysteem in handen van Europol of Interpol dat deze handel onmogelijk kan maken? |
| --- | --- |

2.

Beperkt de registratie van gestolen kunst, die verhindert dat dergelijke voorwerpen binnen en tussen de lidstaten van de EU vrij verhandeld kunnen worden, zich tot een selectieve administratie door belanghebbenden met de naam „Artloss”, waardoor in de praktijk grotendeels onbekend blijft welke verhandelde kunstvoorwerpen afkomstig zijn van diefstal, of bestaat er een sluitend centraal registratiesysteem in handen van Europol of Interpol dat deze handel onmogelijk kan maken?

| 3. | Neemt de EU-lidstaat Nederland bij de handel in geroofde kunst tegenwoordig een uitzonderingspositie in, waarbij de rol als internationaal centrum voor kunsthandel in de praktijk wordt ondersteund door inzet van een zeer geringe politiecapaciteit die slechts registreert maar niet opspoort, door het niet volgen van internationale afspraken en door het recht van kopers van gestolen kunst om na 21 jaar wettig eigenaar te worden? |
| --- | --- |

3.

Neemt de EU-lidstaat Nederland bij de handel in geroofde kunst tegenwoordig een uitzonderingspositie in, waarbij de rol als internationaal centrum voor kunsthandel in de praktijk wordt ondersteund door inzet van een zeer geringe politiecapaciteit die slechts registreert maar niet opspoort, door het niet volgen van internationale afspraken en door het recht van kopers van gestolen kunst om na 21 jaar wettig eigenaar te worden?

| 4. | Deelt de Commissie de vrees dat de illegale privatisering van kunst die met gemeenschapsgeld voor het publiek is bijeengebracht in een Europa met open grenzen niet kan worden gestopt zonder krachtige tegenmaatregelen op het gebied van controle, opsporing en straf? |
| --- | --- |

4.

Deelt de Commissie de vrees dat de illegale privatisering van kunst die met gemeenschapsgeld voor het publiek is bijeengebracht in een Europa met open grenzen niet kan worden gestopt zonder krachtige tegenmaatregelen op het gebied van controle, opsporing en straf?

| 5. | Is de Commissie van mening dat aanvullende maatregelen nodig zijn om de handel in geroofde kunst onmogelijk te maken of in ieder geval maximaal terug te dringen? Welke initiatieven op dit terrein kunnen de komende tijd van de Commissie worden verwacht? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie van mening dat aanvullende maatregelen nodig zijn om de handel in geroofde kunst onmogelijk te maken of in ieder geval maximaal terug te dringen? Welke initiatieven op dit terrein kunnen de komende tijd van de Commissie worden verwacht?

Bron: TV Nederland 3, programma „Zembla”, 17.4.2002.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 juli 2003)

De Commissie is ernstig bezorgd over de diefstal van en de illegale handel in kunstvoorwerpen. In het bijzonder betreurt zij de recente plundering van het Iraakse culturele erfgoed. In het kader van de tenuitvoerlegging van Resolutie 1483 van de Veiligheidsraad worden bijzondere maatregelen overwogen ter bescherming van kunstvoorwerpen uit Irak.

Bij Europol is een werkgroep ingesteld die de mogelijkheden onderzoekt om op Europees niveau een centrale database of een netwerk van databases over gestolen cultuurgoederen op te zetten. Ook zal worden nagegaan of kunstwerken kunnen worden opgenomen in het Schengen-informatiesysteem van de tweede generatie (SIS II). Nadere bijzonderheden over de database die Interpol heeft opgezet zijn te vinden op de Interpol-website www.interpol.com.

De Commissie is niet in staat enige toelichting te geven over het politieoptreden en de wetgeving ter zake in Nederland in vergelijking met wat in andere lidstaten gebeurt.

De Commissie is zich ervan bewust dat maatregelen moeten worden genomen om cultuurgoederen te beschermen. Krachtens Verordening (EEG) nr. 3911/92 betreffende de uitvoer van cultuurgoederen (1) is voor de uitvoer van cultuurgoederen buiten het douanegebied van de Gemeenschap overlegging van een uitvoervergunning vereist. Bovendien is in Richtlijn 93/7/EEG betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een Lid- Staat zijn gebracht (2), voorzien in mechanismen voor samenwerking tussen de lidstaten en in een procedure voor de teruggave van kunstschatten in nationaal bezit die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een lidstaat zijn gebracht.

De Commissie heeft de laatste tijd grote inspanningen gedaan om de maatregelen ter bestrijding van de illegale handel in cultuurgoederen te verbeteren. Als onderdeel van het Europees Forum over de preventie van de georganiseerde misdaad is op 9 december 2002 in Brussel de tweede workshop over de preventie van de illegale handel in cultuurgoederen gehouden, waaraan meer dan honderd personen hebben deelgenomen die verschillende belangengroepen vertegenwoordigden: eigenaars, instellingen (ministeries, internationale organisaties, de Commissie, Unesco, Unidroit, Europol, Interpol enz), politiediensten en douane-instanties, verzekeraars, verzamelaars, kunsthandelaars en verenigingen van kunsthandelaars, tussenpersonen en particuliere organisaties. Op die workshop werd onder meer de aanbeveling geformuleerd om bij Europol de bovengenoemde werkgroep in te stellen teneinde de mogelijkheden te onderzoeken om een Europese database of een netwerk van bestaande databases over gestolen cultuurgoederen op te zetten. Later dit jaar wordt een derde workshop georganiseerd.

Het Raadgevend Comité voor cultuurgoederen, dat in het kader van Verordening (EEG) nr. 3911/92 is opgericht, heeft onlangs richtsnoeren voor administratieve samenwerking tussen de bevoegde instanties opgesteld, die erop gericht zijn de bescherming van cultuurgoederen in de Gemeenschap te vergemakkelijken. De Commissie overweegt tevens de ontwikkeling van een website die moet bijdragen tot een snelle uitwisseling van informatie over de overdracht van cultuurgoederen. Bovendien heeft zij op 4 juni 2003 een aanbestedingsprocedure ingeleid voor het verrichten van een studie over de traceerbaarheid van cultuurgoederen.

---

(1)  PB L 395 van 31.12.1992. Gewijzigd bij Verordening nr. 2469/96, PB L 335 van 24.12.1996, blz. 9, en Verordening nr. 974/2001, PB L 137 van 19.5.2001.

(2)  PB L 74 van 27.3.1993. Gewijzigd bij Richtlijn 96/100/EG van het Parlement en de Raad, PB L 60 van 1.3.1997 en Richtlijn 2001/38/EC van het Parlement en de Raad, PB L 187 van 10.7.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/727 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/727

---

(2004/C 84 E/0818)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1939/03

van Giles Chichester (PPE-DE) aan de Commissie

(13 juni 2003)

Betreft:   Driemaandelijkse voorlichtingsbijeenkomsten van de Commissie en Small Business Europe: deelname van door de regering gefinancierde nationale instanties aan voorlichtingsbijeenkomsten van de Commissie

Is de Commissie zich ervan bewust dat de organisatie „Small Business Europe”, die voorgeeft alle kleine ondernemingen in het Verenigd Koninkrijk te vertegenwoordigen, in werkelijkheid een orgaan is dat opgericht is door de Labour-regering van het Verenigd Koninkrijk, gefinancierd wordt met belastinggeld, zonder mandaat van kleine ondernemingen optreedt en zeker niet representatief is voor de sector? Zou de Commissie kunnen aangeven hoeveel door nationale regeringen gefinancierde instanties als „Small Business Europe” worden uitgenodigd om de door de Commissie georganiseerde driemaandelijkse voorlichtingsbijeenkomsten voor Europese KMO-verenigingen bij te wonen en waarom? Als de Commissie nationale organisaties uitnodigt, waarom nodigt zij dan geen Britse organisaties uit die ook daadwerkelijk kleine ondernemingen vertegenwoordigen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 juni 2003)

In het kader van zijn strategie om de contacten met belanghebbenden te verbeteren nodigt Directoraat-generaal (DG) ondernemingen een groot aantal bedrijfsorganisaties op Europees en nationaal niveau met horizontale of sectorale belangen uit voor voorlichtingsvergaderingen, seminars en conferenties. Deze organisaties worden uit verscheidene bronnen gefinancierd.

Op de laatste grote conferentie („Industriebeleid in een uitgebreid Europa” op 21 januari 2003) waren meer dan 200 dergelijke bedrijfsorganisaties vertegenwoordigd tezamen met vertegenwoordigers van vakbonden, milieu- en consumentenbeschermingsorganisaties, regerings- en ondernemingsvertegenwoordigers.

Verscheidene keren per jaar nodigt DG Ondernemingen ook een groep van permanente non-profit-organisaties uit die ondernemingen, beroepsverenigingen of werkgevers vertegenwoordigen en een horizontale of transversale opzet hebben die verder reikt dan een specifieke economische sector. De meeste daarvan hebben nationale lidorganisaties in verscheidene Europese landen, die soms ook aan deze vergaderingen deelnemen. Ongeveer de helft van de uitgenodigde organisaties vertegenwoordigt, exclusief of gedeeltelijk, de belangen van het midden- en kleinbedrijf (MKB). De volledige lijst is te vinden in de Coneccs-gegevensbank van de Commissie (http://europa.eu.int/comm/civil_society/coneccs/index_en.htm). De vergaderingsstructuur wordt omschreven als „overleg met bedrijfsorganisaties” en omvat thans 26 organisaties waaronder de organisatie genaamd „smallbusiness|europe”.

Het is de Commissie bekend dat „smallbusiness|europe” momenteel wordt gefinancierd door de Small Business Service, een uitvoeringsagentschap van het ministerie van Handel en industrie van het Verenigd Koninkrijk. „smallbusiness|europe” werkt nauw samen met intersectorale organisaties in het Verenigd Koninkrijk die het MKB vertegenwoordigen. Het brengt hun standpunten op Europees niveau naar voren en de Commissie gaat ervan uit dat het hen regelmatig raadpleegt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/728 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/728

---

(2004/C 84 E/0819)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1983/03

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 juni 2003)

Betreft:   Bouw van een school voor voortgezet lager onderwijs in het dorp Rizokarpaso op het bezette gedeelte van Cyprus.

In het dorp Rizokarpaso op het bezette gedeelte van Cyprus, waar Grieks-Cypriotische gezinnen volledig ingesloten wonen, is een lagere school met nu 23 leerlingen.

Als deze leerlingen de lagere school doorlopen hebben, moeten zij, als zij verder willen leren, met hun familie naar het vrije gedeelte van Cyprus verhuizen, omdat er geen school voor voortgezet lager onderwijs is.

Aangezien alle burgers de kans moeten krijgen onderwijs te volgen en aangezien Cyprus is aanvaard als lidstaat van de EU, vraag ik de Commissie welke stappen zij in het kader van de door de Commissie bevorderde maatregelen denkt te ondernemen bij de Turks-Cypriotische gemeenschap — wiens vertegenwoordigers hebben verklaard dat het vraagstuk wordt onderzocht — opdat de bouw van een school voor voortgezet lager onderwijs in het bezette dorp Rizokarpaso op Cyprus kan worden bespoedigd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/729 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/729

---

(2004/C 84 E/0820)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2033/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(18 juni 2003)

Betreft:   Heropening van de Griekse middelbare school in Rizokarpasso

De Griekse middelbare school in Rizokarpasso is na de Turkse inval op Cyprus in 1974 gesloten. Sedertdien moeten de kinderen die in de enclave wonen na het beëindigen van de lagere school in het niet-bezette gedeelte van het eiland gaan wonen indien zij hun studies in de middelbare school willen voortzetten. Dit heeft tot gevolg dat de in de enclave wonende gezinnen verhuizen en dat er steeds minder Grieken in dit gebied wonen.

| 1. | Wat denkt de Commissie te doen om ervoor te zorgen dat de middelbare school van Rizokarpasso heropend wordt, in het licht van de nieuwe maatregelen die zij onlangs heeft afgekondigd voor de toenadering van de Turks-Cyprioten tot de Europese Unie, en ook voor de hernieuwde toenadering tussen de twee gemeenschappen (Grieks-Cyprioten en Turks-Cyprioten)? |
| --- | --- |

1.

Wat denkt de Commissie te doen om ervoor te zorgen dat de middelbare school van Rizokarpasso heropend wordt, in het licht van de nieuwe maatregelen die zij onlangs heeft afgekondigd voor de toenadering van de Turks-Cyprioten tot de Europese Unie, en ook voor de hernieuwde toenadering tussen de twee gemeenschappen (Grieks-Cyprioten en Turks-Cyprioten)?

| 2. | Op welke manier kan de Commissie ervoor zorgen dat de onderwijsrechten van de kinderen in de enclave gegarandeerd worden, welke onder meer worden gewaarborgd door de Turks-Cypriotische zijde met de ondertekening van de Overeenkomst van Wenen III? |
| --- | --- |

2.

Op welke manier kan de Commissie ervoor zorgen dat de onderwijsrechten van de kinderen in de enclave gegarandeerd worden, welke onder meer worden gewaarborgd door de Turks-Cypriotische zijde met de ondertekening van de Overeenkomst van Wenen III?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Verheugen namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-1983/03 en E-2033/03

(4 augustus 2003)

Over het algemeen blijven de verantwoordelijkheden op het gebied van het onderwijsbeleid een bevoegdheid van de lidstaten. De bevoegdheden van de Gemeenschap zijn beperkt.

Voor de heropening van de school voor voortgezet onderwijs in Rizokarpaso betreft, heeft de Commissie van de opmerkingen van beide geachte parlementsleden nota genomen.

Wat de bijdrage van de Commissie aan het garanderen van het recht op onderwijs van de kinderen van Rizokarpaso verwijst de Commissie gaarne naar haar Mededeling „Mogelijkheden om de economische ontwikkeling van het noordelijk deel van Cyprus te bevorderen en dit gebied nader tot de Unie te brengen” (1). De Commissie stelt verscheidene maatregelen voor om het noordelijk deel nader tot de Unie te brengen, onder meer door een deelneming aan programma's van de Gemeenschap, zoals bijvoorbeeld het Programma Comenius voor scholen, aan te moedigen. De Commissie tracht openingen te vinden om deze maatregelen in overleg met de regering van Cyprus ten uitvoer te leggen.

---

(1)  COM(2003)325 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/729 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/729

---

(2004/C 84 E/0821)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-2376/03

van Lucio Manisco (GUE/NGL) aan de Commissie

(16 juli 2003)

Betreft:   Uitzetting van Al Sahri door Italië en zijn executie in Syrië

Op 23 november 2002 kwam Mohamad Al Sahri, die door de Syrische gerechtelijke autoriteiten ter dood was veroordeeld en zich sinds 1983 in ballingschap bevond, aan op de Milanese luchthaven Malpensa; vijf dagen later werd de nieuwe Bossi-Fini-wet ten uitvoer gelegd en werd hij tegen zijn wil uitgezet naar Syrië. Op 9 juli 2003 deelde Christopher Hein, voorzitter van de Italiaanse vluchtelingenraad, mee dat Al Sahri op 28 februari 2003 in Syrië was geëxecuteerd. De Italiaanse immigratieautoriteiten kwamen met het ongeloofwaardige verhaal dat de heer Al Sahri zelf had mogen kiezen of hij naar Jordanië of naar Syrië zou worden uitgezet, en zijn voorkeur had uitgesproken voor het laatstgenoemde land, waar hij ter dood was veroordeeld.

Is de Commissie van oordeel dat de Italiaanse regering in dit geval niet alleen haar eigen grondwet heeft overtreden, maar ook heeft gehandeld in strijd met artikel 19 van het Handvest van de grondrechten en letter en geest van alle richtlijnen die door de EU worden gevolgd met betrekking tot politiek asiel, in het kader waarvan geen buitenlandse burgers worden uitgezet naar landen waar zij wellicht ter dood worden gebracht?

Welke maatregelen is de Commissie van plan tegen de Italiaanse autoriteiten te nemen wegens een dergelijke flagrante schending van de rechten van de mens en van de meest fundamentele juridische en humanitaire beginselen van de Europese Unie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(4 september 2003)

Overeenkomstig artikel 19, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie „(mag) niemand (...) worden verwijderd of uitgezet naar dan wel uitgeleverd aan een staat waarin een ernstig risico bestaat dat hij aan de doodstraf, aan folteringen of aan andere onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen wordt onderworpen.” Dit maakt deel uit van de beginselen die de lidstaten gemeen hebben en die de Unie op grond van artikel 6, lid 1, van het Verdrag betreffende de Europese Unie moet eerbiedigen.

De Commissie herinnert aan haar antwoord van 29 januari 2003 op de vragen P-3821/02 van Paciotti en P-3826/02 van Di Lello Finuoli (1) met betrekking tot deze zaak. Zij wijst er ook op dat zij in dit stadium geen bevoegdheden heeft om tussen te komen in het onderzoek van eventuele schendingen van artikel 19 van het Handvest, aangezien er geen gemeenschapsbepalingen zijn inzake asielprocedures en inzake de vaststelling van de behoefte aan internationale bescherming en de daarmee samenhangende status. De ontwerp-richtlijnen over deze beide onderwerpen worden immers nog steeds onderzocht door de Raadsinstanties.

De Commissie herinnert er ook aan dat belanghebbenden de zaak aanhangig kunnen maken bij het Europees Hof voor de rechten van de mens, overeenkomstig de procedures in het Statuut van het Hof, indien zij van oordeel zijn dat de bepalingen van het Europees Verdrag tot bescherming van rechten van mens werden geschonden.

---

(1)  Zie blz. 707.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/730 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/730

---

(2004/C 84 E/0822)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-2748/03

van Konstantinos Hatzidakis (PPE-DE) aan de Commissie

(15 september 2003)

Betreft:   Lagere school in Rizokarpasso

In een vorige vraag (E-2033/03 (1)) heb ik de Commissie verzocht er met alle middelen voor te zorgen dat de middelbare school van Rizokarpasso in het bezette deel van Cyprus wordt heropend, onder meer in het kader van de hernieuwde toenadering tussen de twee gemeenschappen (Grieks-Cyprioten en Turks-Cyprioten). Helaas werd niet enkel de middelbare school niet heropend, maar heeft het regime-Denktash blijkbaar ook besloten de lagere school in deze regio te sluiten. De twee leraars werden immers verplicht binnen de twee uur Rizokarpasso te verlaten, maar het regime heeft tot op heden nog geen twee nieuwe leraars laten overkomen, die volgens de instructies van het Ministerie van Onderwijs op 1 september hun ambt hadden moeten opnemen.

Deze praktijk leidt met mathematische zekerheid tot de culturele en pedagogische verstikking van de bevolking in de enclave. Zonder leraars zal de school immers sluiten. En de kinderen zullen ofwel in hun dorpen moeten blijven, beroofd van hun fundamenteel recht op onderwijs, ofwel hun huizen moeten verlaten en op de vlucht slaan.

Ongeveer op hetzelfde ogenblik heeft het regime via zijn politiediensten laten weten dat het de pelgrims de toegang tot de kerk van de Heilige Synesios in Rizokarpasso verbiedt, die, zoals andere kerken, na de gedeeltelijke opheffing van de beperking van de bewegingsvrijheid, door veel pelgrims wordt bezocht.

Is de Commissie op de hoogte van deze ontwikkelingen in de lagere school van Rizokarpasso en welke stappen denkt zij in dit opzicht bij het regime-Denktash alsook bij de Turkse regering te ondernemen, onder meer op grond van de verplichtingen die Turkije met het oog op zijn toetreding tot de Unie heeft, om ervoor te zorgen dat dit bijzonder ongunstig perspectief voor de Grieks-Cypriotische families in deze enclave in het bezette deel van Cyprus wordt afgewend?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(29 oktober 2003)

De Commissie is volledig op de hoogte van de onderwijssituatie in de Grieks-Cypriotische enclave Rizokarpasso. Onlangs heeft de Commissie een aantal schriftelijke vragen (2) en brieven beantwoord van geachte parlementsleden over de situatie in Rizokarpasso.

In het kader van de Raad is de kwestie ook besproken: op de laatste vergadering van de COCEN-COSEE (3) heeft Griekenland uitgebreide informatie verstrekt over de obstakels die de heropening van de lagere school belemmeren.

Het Voorzitterschap heeft de ambassade in Nicosia opgedragen meer informatie te verzamelen, waaronder een beoordeling door de regering van de republiek. Het Voorzitterschap stelde dat de zaak grondig besproken diende te worden alvorens de Unie enige vorm van actie zou kunnen overwegen.

Zoals ook in de eerdere antwoorden is vermeld, is de bevoegdheid van de Commissie op het gebied van onderwijs beperkt. Deze is geregeld bij artikel 149 van het EG-Verdrag.

---

(1)  Zie blz. 729.

(2)  Gezamenlijk antwoord op E-1983/03 van de heer Alavanos en E-2033/03 van de heer Hatzidakis.

(3)  Centraal- en Zuidoost-Europese Werkgroep in de Raad.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/731 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/731

---

(2004/C 84 E/0823)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3129/03

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(23 oktober 2003)

Betreft:   Guinee-Bissau — steun van de Commissie

Volgens de media zou de vroegere Portugese minister van Buitenlandse Zaken op het eind van een bijeenkomst met zijn ambtsgenoten van de Europese Unie de Europese Commissie hebben verzocht om extra inspanningen in de samenwerkingsprogramma's ten behoeve van Guinee-Bissau, een land waar onlangs een staatsgreep heeft plaatsgevonden en dat zich momenteel in een overgangsfase naar de democratie bevindt.

Kan de Commissie mij meedelen:

| — | hoe zij van plan is het verzoek van de Portugese regering te behandelen; |
| --- | --- |

—

hoe zij van plan is het verzoek van de Portugese regering te behandelen;

| — | over welke informatie zij beschikt over de politieke ontwikkelingen in Guinee-Bissau; |
| --- | --- |

—

over welke informatie zij beschikt over de politieke ontwikkelingen in Guinee-Bissau;

| — | welke maatregelen zij heeft genomen of van plan is te nemen om het overgangsproces in Guinee-Bissau te ondersteunen? |
| --- | --- |

—

welke maatregelen zij heeft genomen of van plan is te nemen om het overgangsproces in Guinee-Bissau te ondersteunen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(11 december 2003)

De Commissie volgt met grote aandacht het politieke overgangsproces in Guinee-Bissau dat na de militaire staatsgreep van 14 september 2003 aldaar op gang is gekomen. Zij verwijst in dit verband naar de door het EU-voorzitterschap gepresenteerde verklaring waarin deze staatsgreep wordt veroordeeld.

In het kader van de Overeenkomst van Cotonou onderzoekt de Commissie momenteel de mogelijkheden om een positieve invloed uit te oefenen op de ontwikkelingen in Guinee-Bissau.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/732 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/732

---

(2004/C 84 E/0824)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3142/03

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(17 oktober 2003)

Betreft:   Carrièrebewegingen van directeuren-generaal

Kan de Commissie het Parlement een volledige analyse voorleggen van alle carrièrebewegingen van directeuren-generaal sinds 1999, met inbegrip van een lijst van alle personen die deze functie sinds dat jaar hebben bekleed, bijzonderheden over wanneer zij directeur-generaal zijn geworden, informatie over functies bij de instellingen die zij eventueel daarna hebben vervuld, mogelijke redenen waarom iemand wordt uitgesloten van de mobiliteitsregeling, hun leeftijden en hun verwachte pensioneringsdatum?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/732 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/732

---

(2004/C 84 E/0825)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3311/03

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(10 november 2003)

Betreft:   Rotatieprincipe directoraten-generaal

De Europese Commissie hanteert het principe dat topambtenaren na verloop van tijd (een vijftal jaren) „roteren” naar een ander directoraat-generaal. Men gaat er (mijns inziens terecht) van uit dat een zekere vorm van mobiliteit onder ambtenaren een goede zaak is, en dat het rotatieprincipe de kans op mistoestanden reduceert.

De perikelen rond Eurostat brachten echter aan het licht dat de directeur-generaal van deze instelling niet meer onderhevig was aan het rotatieprincipe omdat men vond dat dit, in het licht van zijn naderende pensionering, niet meer opportuun was.

Hoeveel ambtenaren zijn momenteel het voorwerp van een uitzondering op de geldende rotatieregel?

Bestaan er, naast het naderen van de pensioensgerechtigde leeftijd, nog andere motieven om af te wijken van het rotatieprincipe? Om welke motieven gaat het?

Is de Eurostat-affaire voor de Commissie een reden om in de toekomst geen afwijkingen op de rotatieregel toe te staan?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Kinnock namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-3142/03 en E-3311/03

(23 januari 2004)

Na haar aantreden in september 1999 heeft deze Commissie richtsnoeren aangenomen voor de aanstelling van haar topambtenaren. Hierin is bepaald dat de directeuren-generaal na vijf jaar in dezelfde functie onderworpen zijn aan mobiliteit, en dat zij normaal gesproken niet langer dan zeven jaar dezelfde functie kunnen bekleden. Gedetailleerde bepalingen over de selectie en aanstelling van de directeuren-generaal zijn bij het Parlement beschikbaar en werden voor het gehele personeel in de administratieve informatiegids gepubliceerd.

Uit de lijst met carrièrebewegingen van directeuren-generaal sinds 1999 die rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement wordt gestuurd, blijkt dat geen enkele thans fungerende directeur-generaal langer dan vijf jaar in functie is.

In september 1999 waren acht directeuren-generaal al meer dan zeven jaar in functie en vier al meer dan vijf jaar. Van deze twaalf personen zijn er twee gemuteerd of hebben de instelling verlaten in 1999, vier in 2000, twee in 2001, twee in 2002 en twee in 2003. In het geval van de directeur-generaal van Eurostat zijn de mobiliteitsbepalingen niet toegepast, in eerste instantie vanwege diens centrale rol in de periode voor en na de invoering van de euro, en vervolgens vanwege zijn nakend vervroegd pensioen. De procedure voor zijn vervanging werd op 9 januari 2003 door publicatie van het betrokken ambt gestart als onderdeel van een ruimer mobiliteitsschema dat betrekking heeft op diverse DG's en in 2002 is voorbereid.

De Commissie heeft bij het vaststellen van een tijdschema voor carrièrebewegingen oog voor praktische aspecten zoals het belang van de dienst; ook een korte tijdsspanne vóór het bereiken van het pensioen kan een van de factoren zijn waarmee rekening gehouden wordt.

Geen ambtenaar is vrijgesteld van de verplichting tot mobiliteit en de Commissie is ook niet van plan dergelijke vrijstellingen in te voeren of de bestaande richtsnoeren aan te passen.

Het is natuurlijk onmogelijk de pensioneringsdata van personeelsleden precies te voorzien omdat sommige ambtenaren niet tot de leeftijd van 65 jaar willen blijven doorwerken.

Ik ontving het juridische advies dat een systematische bekendmaking van de leeftijden van de benoemde directeuren-generaal een inbreuk zou zijn op de bepalingen ter bescherming van de persoonsgegevens volgens Verordening 45/2001/EG en, meer speciaal, van artikel 6 van dat statuut.

De Commissie kan het geachte parlementslid echter wel meedelen dat van de 31 bestaande directeuren-generaal er één 46 jaar oud is, één 48, twee 49, één 50, drie 53, twee 54, één 55, zes 56, één 57, vijf 58, drie 60, één 61, twee 62 en twee 64.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/733 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/733

---

(2004/C 84 E/0826)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3154/03

van Michael Cashman (PSE) aan de Commissie

(20 oktober 2003)

Betreft:   Veiligheid van mobiele telefoons

Kan de Commissie, gezien de resultaten van recent onderzoek dat aantoont dat de nieuwe generatie mobiele telefoons de werking van diverse types pacemakers kan verstoren, in detail meedelen welke maatregelen worden genomen om te voorkomen dat de gezondheid van EU-burgers wordt geschaad?

Naar verluidt zijn de nieuwere types pacemakers met keramisch filter bestand tegen de invloed van mobiele telefoons. Kan de Commissie bevestigen dat er stappen ondernomen worden om het gebruik van deze nieuwe types in de medische sector te stimuleren en er voor te zorgen dat het publiek op de hoogte is van het risico dat het gebruik van de oude types inhoudt?

Kan de Commissie ook in detail aangeven welke informatie zij sinds 1994 heeft verstrekt met betrekking tot de veiligheid van het gebruik van mobiele telefoons in combinatie met een pacemaker?

Aanvullend antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 januari 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de onderzoeken waar de afgevaardigde naar verwijst. Evenmin is de Commissie ervan op de hoogte dat er incidenten zijn voorgevallen onder de bewakingssystemen voor medische apparatuur die op dit moment worden gebruikt.

Pacemakers moeten voldoen aan de vereisten die zijn vastgesteld in Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van 20 juni 1990 betreffende actieve implanteerbare medische hulpmiddelen (1). Deze vereisten houden onder andere in dat de apparaten op zodanige wijze ontworpen en vervaardigd moeten zijn dat het gebruik ervan, wanneer ze onder de juiste omstandigheden en voor de juiste doeleinden worden geïmplanteerd, de klinische situatie of de veiligheid van patiënten niet in gevaar brengt. Preciezer gezegd, pacemakers moeten op zodanige wijze worden ontworpen en vervaardigd dat de risico's van redelijkerwijs te verwachten omgevingsomstandigheden, zoals magnetische velden, externe elektrische invloeden, elektrostatische ontlading, druk of variaties in druk en versnelling zoveel mogelijk geëlimineerd of gereduceerd worden. De fabrikant moet tevens een instructieblad leveren op basis waarvan de arts de patiënt kan instrueren over contra-indicaties en de voorzorgsmaatregelen die hij moet nemen. Daarin moeten met name de voorzorgsmaatregelen tegen de risico's van blootstelling aan bovengenoemde verschijnselen worden behandeld. Deze informatie moet in het licht van mogelijke nieuwe risico's worden bijgewerkt.

Uit onderzoek op dit gebied heeft de Commissie begrepen dat interferentie tussen mobiele telefoons en pacemakers kan worden vermeden als een afstand van 20 à 30 cm tussen de apparaten wordt aangehouden.

De Commissie verwacht dat artsen relevante nieuwe informatie aan hun patiënten doorgeven. Daarnaast moeten nationale stelsels van gezondheidszorg wellicht informatie verstrekken via de middelen die tot hun beschikking staan.

---

(1)  PB L 189 van 20.7.1990.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/734 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/734

---

(2004/C 84 E/0827)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3325/03

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(12 november 2003)

Betreft:   Communautaire uitgaven

Kan de Commissie meedelen wat de totale communautaire uitgaven zijn, in de gehele EU, per jaar over de afgelopen vijf jaar?

Kan de Commissie in een tabel de totale overheidsuitgaven geven voor iedere lidstaat van de EU per jaar over de afgelopen vijf jaar?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(6 januari 2004)

| 1. | Het totale saldo van communautaire betalingen, waaronder betalingen voor EGKS, Euratom en het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), bedraagt:






  (ín miljoen euro) |
| --- | --- |
| Jaar | Bedrag |
| 1998 | 82 502,6 |
| 1999 | 84 951,6 |
| 2000 | 82 132,1 |
| 2001 | 82 562,3 |
| 2002 | 89 886,2 |

1.

Het totale saldo van communautaire betalingen, waaronder betalingen voor EGKS, Euratom en het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), bedraagt:

(ín miljoen euro)

Jaar

Bedrag

1998

82 502,6

1999

84 951,6

2000

82 132,1

2001

82 562,3

2002

89 886,2

Deze gegevens zijn afkomstig uit tabel 6 van het Financieel Verslag 2002 (blz. 140-141 in de Nederlandse versie) en zijn enkel van toepassing op de uitvoering van betalingen, wat normaal gezien van bijzonder belang is voor de lidstaten.

Het genoemde verslag is tijdens de eerste week van augustus 2003 verstrekt aan de leden van de begrotingscomissie.

| 2. | Onderstaande tabel geeft de totale overheidsuitgaven van de lidstaten weer voor de laatste vijf jaren. De tabel is opgesteld op basis van cijfers van de nationale rekeningen die officieel door de lidstaten zijn meegedeeld aan Eurostat. Om vergelijking mogelijk te maken, zijn ook cijfers over betalingen uit de begroting van de EU opgenomen.










  (ín miljoen euro) |
| --- | --- |
| Lidstaten | Totale overheidsuitgaven — ESR 1995 (2) |
| 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 |
| BE | 113 498 | 118 090 | 122 352 | 125 609 | 131 281 |
| DK | 88 741 | 91 459 | 94 050 | 97 890 | 101 989 |
| DE | 935 280 | 964 530 | 928 470 | 1 001 380 | 1 023 870 |
| EL | 52 101 | 56 085 | 61 357 | 62 582 | 66 266 |
| ES | 217 333 | 227 329 | 242 456 | 257 288 | 276 507 |
| FR | 698 788 | 725 799 | 747 982 | 775 817 | 814 435 |
| IE | 27 155 | 31 005 | 32 994 | 38 947 | 43 070 |
| IT | 533 571 | 541 648 | 546 939 | 591 793 | 599 804 |
| LU | 7 089 | 7 730 | 8 187 | 8 604 | 9 909 |
| NL | 166 014 | 175 554 | 182 228 | 200 033 | 211 162 |
| AT | 102 674 | 106 797 | 108 302 | 109 984 | 112 094 |
| PT | 44 283 | 48 906 | 52 196 | 57 015 | 59 572 |
| FI | 61 015 | 62 458 | 63 773 | 66 445 | 69 795 |
| SE | 134 482 | 142 295 | 149 381 | 139 920 | 149 349 |
| UK | 505 529 | 537 702 | 576 172 | 647 452 | 686 190 |
| EUR-15 | 3 687 551 | 3 837 387 | 3 916 839 | 4 180 760 | 4 355 293 |
| EU-begroting (3) | 80 713 | 80 310 | 83 331 | 79 987 | 85 144 |

2.

Onderstaande tabel geeft de totale overheidsuitgaven van de lidstaten weer voor de laatste vijf jaren. De tabel is opgesteld op basis van cijfers van de nationale rekeningen die officieel door de lidstaten zijn meegedeeld aan Eurostat. Om vergelijking mogelijk te maken, zijn ook cijfers over betalingen uit de begroting van de EU opgenomen.

(ín miljoen euro)

Lidstaten

Totale overheidsuitgaven — ESR 1995 (2)

1998

1999

2000

2001

2002

BE

113 498

118 090

122 352

125 609

131 281

DK

88 741

91 459

94 050

97 890

101 989

DE

935 280

964 530

928 470

1 001 380

1 023 870

EL

52 101

56 085

61 357

62 582

66 266

ES

217 333

227 329

242 456

257 288

276 507

FR

698 788

725 799

747 982

775 817

814 435

IE

27 155

31 005

32 994

38 947

43 070

IT

533 571

541 648

546 939

591 793

599 804

LU

7 089

7 730

8 187

8 604

9 909

NL

166 014

175 554

182 228

200 033

211 162

AT

102 674

106 797

108 302

109 984

112 094

PT

44 283

48 906

52 196

57 015

59 572

FI

61 015

62 458

63 773

66 445

69 795

SE

134 482

142 295

149 381

139 920

149 349

UK

505 529

537 702

576 172

647 452

686 190

EUR-15

3 687 551

3 837 387

3 916 839

4 180 760

4 355 293

EU-begroting (3)

80 713

80 310

83 331

79 987

85 144

---

(1)  Cijfers in de nationale munteenheid zijn omgezet naar euro op basis van de gemiddelde jaarlijkse wisselkoersen.

(2)  Europees rekeningenstelsel 1995.

(3)  Besteding van de betalingskredieten voor het vermelde jaar en van kredieten die zijn overgedragen uit het vorige jaar.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/735 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/735

---

(2004/C 84 E/0828)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3464/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Het gebruik van de Tetrapol-technologie in de Europese Unie

De Commissie heeft erkend dat het gebruik van GSM- en TETRA-technologie gezondheidsrisico's kan inhouden en dat de lidstaten Aanbeveling 1999/519/EG (1) van de Raad betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden moeten opvolgen. De Commissie heeft eveneens erkend dat de gezondheidsvoorschriften inzake telefoonmasten die de Britse overheid toepast in overeenstemming zijn met deze aanbeveling. Kan de Commissie informatie verschaffen over de toepassing van de alternatieve Tetrapol-technologie binnen de EU?

---

(1)  PB L 199 van 30.7.1999, blz. 59.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/736 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/736

---

(2004/C 84 E/0829)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3470/03

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Gevaar voor de gezondheid door het gebruik van tetrapol

Zijn er in enig Europees land berichten over gevaar voor de gezondheid of ziekten geweest als gevolg van het gebruik van tetrapol voor mobiele telefonie en/of van mensen die in de nabijheid van de zendmasten werken of wonen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Liikanen namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-3464/03 en E-3470/03

(18 december 2003)

GSM-, TETRA-, Tetrapol- (en UMTS-) technologieën worden door netwerken gebruikt om mobiele communicatiediensten aan te bieden.

De Tetrapoltechnologie is een concurrent van onder meer de TETRA-technologie op de markt voor particuliere mobiele communicatiediensten. Informatie over de ingebruikname van Tetrapol wordt gepubliceerd op de website van het Tetrapolforum. Informatie over de netwerken in Europa is beschikbaar op: (http://www.tetrapol.com/www/corp/references.php?id_zone=4&id_industrie=0&x=10&y=l3).

De Commissie heeft geen weet van rapporten over gezondheidsrisico's en ziekten die verband houden met het gebruik van Tetrapol-telefoons en/of ziekten van mensen die in de nabijheid van Tetrapolmasten werken of wonen. Het bestaande regelgevingskader in de Unie en de lidstaten, dat van toepassing is op GSM- en TETRA-telefoons en -masten, is technologisch neutraal en is eveneens geschikt voor de Tetrapoltechnologie. Het voorziet in een hoog niveau van gezondheidsbescherming voor de burgers van de Unie. De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het antwoord op de talrijke vragen over dit onderwerp, met name naar haar recente antwoorden op schriftelijke vragen E-3076/03 van de heer Meijer (1), E-3042/02 van de heer Miller (2) en H-0594/03 van de heer Papayannakis, die tijdens het vragenuur van de zitting van het Parlement van oktober 2003 (3) zijn gesteld.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 211.

(2)  Zie blz. 499.

(3)  Schriftelijk antwoord, 21.10.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/736 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/736

---

(2004/C 84 E/0830)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3471/03

van Miquel Mayol i Raynal (Verts/ALE) aan de Commissie

(21 november 2003)

Betreft:   Bouwwerkzaamheden op „Es Trenc-Salobrar de Campos”

De huidige regionale regering van Mallorca (Conseil de Mallorca) en de autonome regering van de Balearen (Govern de les liles Balears) hebben eerder een project afgewezen voor de aanleg van een poloterrein en een tribune met 3 000 zitplaatsen naast de Es Trenc-Salobrar de Campos, maar hebben nu besloten toestemming te verlenen voor de aanleg van een kuuroord en kliniek met 300 bedden binnen de beschermde zone (ZEPA en LIC) van Es Trenc-Salobrar de Campos (Code: ES0000037).

De Spaanse staat heeft de Commissie geraadpleegd over dit project volgens artikel 6, lid 3 en 4, van de Habitat-richtlijn?

Is de Commissie van mening dat dit urbaniseringsproject binnen de ZEPa en LIC verenigbaar is met de bepalingen van de Habitat-richtlijn?

Welke maatregelen denkt de Commissie eventueel te nemen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 januari 2004)

Het geachte parlementslid heeft zijn bezorgdheid geuit met betrekking tot de bouw van een kuuroord en een kliniek in de speciale beschermingszone (SBZ) Es Trenc-Salobrar op de Balearen.

Uit de beschikbare informatie blijkt niet dat de Commissie een verzoek van de Spaanse autoriteiten heeft ontvangen.

Artikel 6, leden 3 en 4, van de Habitatrichtlijn (1) vermeldt de omstandigheden waaronder een project met negatieve gevolgen voor Natura 2000-gebieden al dan niet mag worden toegestaan.

Daarom moeten de Spaanse autoriteiten eerst een milieueffectbeoordeling uitvoeren en daarna, indien nodig, artikel 6, leden 3 en 4, van de Habitatrichtlijn toepassen.

Kortom, de Commissie heeft geen kennis van dit initiatief. Zij heeft geen informatie ontvangen van de Spaanse regering over een project voor de bouw van deze inrichtingen binnen het Natura 2000-gebied. Daarom zal de Commissie de Spaanse autoriteiten om inlichtingen vragen met betrekking tot voornoemd project.

---

(1)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 betreffende het behoud van natuurlijk habitats en of wilde fauna en flora, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/737 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/737

---

(2004/C 84 E/0831)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3514/03

van Giovanni Pittella (PSE) aan de Commissie

(25 november 2003)

Betreft:   Cursus gefinancierd uit Structuurfondsen

Op 11 november 2002 begon aan het Italiaanse nationale opleidingsinstituut voor cultuurondernemingen in Napels de cursus „Content Specialist & Designer — Specont” in het kader van het nationaal operationeel programma „Asse III misura III 6/D-Codice progetto 5387”, gefinancierd door het Europees Sociaal Fonds.

De geselecteerde deelnemers aan de cursus hebben de overeengekomen studiebeurs van 10 389,14 EUR niet ontvangen omdat de organisator van de cursus, de heer Palladino, door het ministerie van Onderwijs, universiteiten en wetenschappelijk onderzoek als onbetrouwbaar werd beschouwd wegens zijn gerechtelijk verleden. Het ministerie besliste op 30 april 2003 (20 dagen voor het einde van de cursus) de cofinanciering op te schorten en het opleidingsprogramma stop te zetten.

Meent de Commissie in dat verband niet dat, zonder een oordeel over de heer Palladino te willen vellen, de 19 geselecteerde vrouwen in ieder geval recht hebben op de studiebeurs en het getuigschrift?

Meent de Commissie niet dat, overeenkomstig de voorschriften, de 19 deelneemsters, die werkloos zijn en van de door de structuurfondsen gefinancierde cursus waarvoor zij waren geselecteerd wilden profiteren om hun situatie te verbeteren, moeten worden beschermd?

Aanvullend antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(22 maart 2004)

Na ontvangst van de gevraagde informatie van de beheersautoriteiten van het nationaal operationeel programma (OP) 1999 IT 161 003 kan de Commissie nu het volgende meedelen:

| — | Het besluit van het ministerie van Onderwijs, universiteiten en wetenschappelijk onderzoek (MIUR) om de medefinanciering van project III 6/D-5387 („Content Specialist & designer — Specont”) op te schorten werd genomen omdat de projectmanagers (de heer Palladino en mevrouw Ruvo) geen passende financiële garanties konden stellen. Uit dat oogpunt waren de heer Palladino en mevrouw Ruvo illegaal werkzaam en de 16 studenten hadden reeds geklaagd dat zij niet de beurzen hadden ontvangen waarop zij recht hadden. |
| --- | --- |

—

Het besluit van het ministerie van Onderwijs, universiteiten en wetenschappelijk onderzoek (MIUR) om de medefinanciering van project III 6/D-5387 („Content Specialist & designer — Specont”) op te schorten werd genomen omdat de projectmanagers (de heer Palladino en mevrouw Ruvo) geen passende financiële garanties konden stellen. Uit dat oogpunt waren de heer Palladino en mevrouw Ruvo illegaal werkzaam en de 16 studenten hadden reeds geklaagd dat zij niet de beurzen hadden ontvangen waarop zij recht hadden.

| — | De heer Palladino en mevrouw Ruvo zijn herhaaldelijk tegen het besluit van het MIUR in beroep gegaan bij de administratieve rechtbank (TAR) en de Consiglio di Stato. De laatste heeft in afwachting van het definitieve vonnis van de TAR de door het MIUR besloten opschorting aangehouden, wat het MIUR tenminste in staat zou stellen voorschotten op de beurzen uit te betalen, maar de Consiglio di Stato deed dit alleen op voorwaarde dat de heer Palladino en mevrouw Ruvo in staat zijn passende financiële garanties te stellen, wat nog niet is geschied. |
| --- | --- |

—

De heer Palladino en mevrouw Ruvo zijn herhaaldelijk tegen het besluit van het MIUR in beroep gegaan bij de administratieve rechtbank (TAR) en de Consiglio di Stato. De laatste heeft in afwachting van het definitieve vonnis van de TAR de door het MIUR besloten opschorting aangehouden, wat het MIUR tenminste in staat zou stellen voorschotten op de beurzen uit te betalen, maar de Consiglio di Stato deed dit alleen op voorwaarde dat de heer Palladino en mevrouw Ruvo in staat zijn passende financiële garanties te stellen, wat nog niet is geschied.

| — | Het MIUR kan, als beheersautoriteit van het OP in kwestie, niet optreden in plaats van de projectmanagers — dat wil zeggen de voorschotten op de beurzen toekennen — tenzij het daartoe uitdrukkelijk wordt gemachtigd door de TAR (of ingevolge de aanwijzing van een ad hoc-bestuurder), wat in elk geval pas kan geschieden na het definitieve vonnis van de TAR zelf. |
| --- | --- |

—

Het MIUR kan, als beheersautoriteit van het OP in kwestie, niet optreden in plaats van de projectmanagers — dat wil zeggen de voorschotten op de beurzen toekennen — tenzij het daartoe uitdrukkelijk wordt gemachtigd door de TAR (of ingevolge de aanwijzing van een ad hoc-bestuurder), wat in elk geval pas kan geschieden na het definitieve vonnis van de TAR zelf.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/738 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/738

---

(2004/C 84 E/0832)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3574/03

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Europese Overeenkomst inzake het verzenden van verzoeken om rechtsbijstand

Welke problemen heeft de Commissie ontdekt naar aanleiding van het feit dat Monaco de Europese Overeenkomst inzake het verzenden van verzoeken om rechtsbijstand (Straatsburg, 1977) niet heeft ondertekend? Is zij voornemens Monaco onder druk te zetten om deze overeenkomst alsnog te ondertekenen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(21 januari 2004)

Monaco is geen lid van de Raad van Europa maar wel kandidaat voor toetreding. Het is momenteel geen ondertekenende partij van de overeenkomst van 1977. Het is niet aan de Commissie om druk op Monaco uit te oefenen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/738 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/738

---

(2004/C 84 E/0833)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3625/03

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(5 december 2003)

Betreft:   Standaardisering van nationale identiteitsbewijzen

Kort geleden heeft de Britse minister van Binnenlandse Zaken, David Blunkett, de introductie aangekondigd van nationale identiteitsbewijzen. Hiervoor zal een nationale biometrische database worden opgebouwd waarin iris- en vingerafdrukgegevens worden opgenomen, en waarbij op de kaarten een „smartchip” zal worden aangebracht. Het opzetten van dit systeem in het Verenigd Koninkrijk zal vermoedelijk vijf jaar in beslag nemen.

Zijn er plannen om soortgelijke gegevensbestanden aan te leggen in andere lidstaten? Welke plannen zijn er om identiteitsbewijzen in de gehele EU te standaardiseren, gegeven het feit dat EU-burgers met een nationale identiteitskaart zich ook buiten het Schengen-gebied vrijelijk kunnen bewegen? Zou het bijvoorbeeld mogelijk zijn om ervoor te zorgen dat de informatie op een identiteitsbewijs elektronisch leesbaar is en wordt vastgelegd op het document, en dat niet alleen in de officiële taal van het land van afgifte, maar ook in een „internationale” taal zoals Frans of Engels, ten einde het gebruik ervan binnen de gehele EU als reisdocument te vergemakkelijken en ook immigratie- en politieautoriteiten buiten het land van herkomst van de betrokkene in staat te stellen de relevante gegevens te controleren?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(16 januari 2004)

Op Europees niveau heeft de Europese Raad van Thesaloniki (19 en 20 juni 2003) opgeroepen tot een coherente aanpak van biometrische identificatiemiddelen of biometrische gegevens om te komen tot geharmoniseerde oplossingen voor documenten ten behoeve van onderdanen van derde landen, paspoorten van EU-burgers en voor informatiesystemen (VIS en SIS II). De Raad verzocht de Commissie „passende voorstellen voor te bereiden, in de eerste plaats op visumgebied.”

Als een eerste stap heeft de Commissie in september 2003 twee voorstellen (1) gepresenteerd inzake de integratie van twee biometrische identificatiemiddelen, de afbeelding van het gezicht en twee vingerafdrukken, in het uniform visummodel en de verblijfstitel voor onderdanen van derde landen.

Als een tweede fase onderzoekt de Commissie de haalbaarheid van een voorstel inzake de harmonisatie van de veiligheidskenmerken van het Europese paspoort, waaronder biometrische kenmerken. Een eventueel voorstel op dat vlak zou alleen bepalingen bevatten die de veiligheid van het paspoort verbeteren doordat de gemeenschappelijke veiligheidskenmerken worden geharmoniseerd en juridisch bindend worden gemaakt. Deze kenmerken zijn nu uiteengezet in een niet-bindende resolutie van vertegenwoordigers van de lidstaten in het kader van de Raad bijeen. Bovendien zouden biometrische identificatiemiddelen worden geïntegreerd. De maatregel gaat niet verder dan hetgeen om veiligheidsredenen en voor de controle van burgers die de buitengrenzen passeren noodzakelijk is. Een nieuwe harmonisatie van de omslag van het Europese paspoort staat in het geheel niet gepland.

Momenteel heeft de Commissie, afgezien van de bovengenoemde initiatieven, geen plannen voor verdere voorstellen inzake de identiteitskaart of een Europese databank voor biometrische gegevens van EU-burgers.

Initiatieven tot het opzetten van een dergelijke database voor burgers van de lidstaten vallen onder de bevoegdheden van de lidstaten.

---

(1)  COM(2003)558 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/739 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/739

---

(2004/C 84 E/0834)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3748/03

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(10 december 2003)

Betreft:   Actualisering van de situatie betreffende de subsidies uit hoofde van het programma LIFE III voor de gemeente Prato

Als antwoord op de eerder ingediende vraag E-1057/03 (1) of de gemeente Prato projecten heeft ingediend in het kader van het programma LIFE I en of zij subsidies voor dergelijke projecten heeft ontvangen, meldt de Commissie dat een aantal voorstellen zijn ingediend, maar dat voor geen ervan subsidies zijn toegekend.

Kan de Commissie mededelen of het ingediende project gesubsidieerd is en zo niet, waarom het niet in aanmerking is gekomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(20 januari 2004)

De Commissie laat het geachte parlementslid weten dat voor het voorstel dat de gemeente Prato uit hoofde van het programma LIFE III voor 2003 heeft ingediend (LIFE03 ENV/IT/000360), geen medefinanciering beschikbaar is gesteld. De redenen daarvoor zijn uiteengezet in de brief van de Commissie van 8 september 2003. Het voorstel voldeed niet aan het criterium inzake „Samenhang en kwaliteit”.

---

(1)  PB C 280 E van 21.11.2003, blz. 104.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/740 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/740

---

(2004/C 84 E/0835)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3832/03

van Nicholas Clegg (ELDR) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Global Drug Facility

Is het de Commissie bekend dat de Global Drug Facility, die in slechts 26 maanden aan 1,9 miljoen patiënten in 46 landen gratis medicijnen tegen TB heeft verstrekt, thans kampt met een financieel tekort van 27,7 miljoen US dollar? Hoeveel bedraagt de huidige en geplande EU-steun aan de GDF? Welke verzekeringen kan de Commissie geven dat de EU voldoende middelen beschikbaar stelt om het huidige financiële tekort op te vangen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(22 januari 2004)

De Commissie is zich bewust van de rol van de Global Tuberculosis (TB) Drug Facility en de problemen in verband ermee.

Wat tuberculose in ontwikkelingslanden betreft, heeft de Commissie in 2000 een brede en strategische aanpak ontwikkeld voor de bestrijding van hiv/aids, malaria en tuberculose. Overleg in het kader van een rondetafelconferentie op hoog niveau in september 2001 leidde tot een programma voor versnelde actie ter bestrijding van hiv/aids, malaria en tuberculose in het kader van de armoedebestrijding (1), dat een samenhangende communautaire respons biedt voor de periode 2001-2006. De vernieuwende strategie die in genoemde mededeling uiteen wordt gezet, bouwt voort op de ervaringen met een alomvattende aanpak, het beginsel dat het ontwikkelingsproces door het betrokken land wordt geleid — lokale inbreng — en het onderlinge verband tussen gezondheid en armoede en de implicaties daarvan voor het macro-economische beleid en ontwikkeling. De strategie omvat enkele elementen die altijd van wezenlijk belang zijn, namelijk partnerschap in ontwikkeling, handel en onderzoek. Binnen dit beleidskader zet de Commissie verschillende instrumenten in voor de bestrijding van tuberculose in ontwikkelingslanden: nationale en regionale indicatieve programma's door steun te verlenen aan bepaalde programma's, sectoren of de begroting; noodmaatregelen van het Europees Bureau voor Humanitaire Hulp (ECHO); onderzoeksprogramma's van het directoraat-generaal Onderzoek en technologische ontwikkeling (DG RTD); het begrotingsonderdeel dat bestemd is voor armoedegerelateerde ziektes en de begrotingsonderdelen voor medefinanciering van niet-gouvernementele organisaties (NGO's). In totaal omvat de door de EG geprogrammeerde steun voor ontwikkeling, humanitaire hulp en onderzoek ter bestrijding van hiv/aids, malaria en tuberculose bijna EUR 1,2 miljard (jaarlijks gemiddelde van EUR 300 miljoen) voor de periode 2003-2006. Dit is viermaal zoveel als het gemiddelde van EUR 73 miljoen per jaar in de voorgaande periode 1994-2001.

Wat het verzoek aan de Gemeenschap om steun voor de Global Drug Facility (GDF) betreft: de Commissie krijgt veel van dergelijke verzoeken. De Commissie pleegt momenteel overleg over inhoudelijke aspecten van het Strategisch Partnerschap met de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), dat mede betrekking heeft op het prioritaire terrein van de besmettelijke ziektes. In dat verband kunnen vraagstukken in verband met het GDF aan de orde worden gesteld.

---

(1)  COM(2001)96 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/741 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/741

---

(2004/C 84 E/0836)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3840/03

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(12 december 2003)

Betreft:   Discriminatierichtlijn (2000/43/EG)

Heeft de Commissie de Ierse regering erop gewezen dat zij in gebreke is met de tenuitvoerlegging van richtlijn 200/43/EG (1), houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, die per 19 juli 2003 in Ierland had moeten zijn omgezet? Wat heeft de regering geantwoord? Welke actie onderneemt de Commissie of denkt zij te ondernemen om te verzekeren dat alle mensen die in Ierland wonen de volledige bescherming van deze wetgeving genieten?

Antwoord van mevrouw Diamantopoulou namens de Commissie

(3 februari 2004)

De lidstaten moesten Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming uiterlijk 19 juli 2003 in nationale wetgeving hebben omgezet.

Ierland heeft de Commissie niet formeel in kennis gesteld van de omzetting van Richtlijn 2000/43/EG in nationale wetgeving, maar heeft de Commissie gemeld dat er technische amendementen op de Employment Equality Act en de Equal Status Act noodzakelijk zijn om volledig te voldoen aan de anti-discriminatierichtlijnen. De Ierse autoriteiten hebben op 16 januari 2004 een kopie van de voorgestelde Equality Bill toegezonden aan de Commissie. De voortgang en de inwerkingtreding van deze wet hangen af van het tijdschema van het Ierse parlement.

De Commissie zal haar rol als hoedster van de Verdragen vervullen en heeft inmiddels formeel inbreukprocedures tegen Ierland (en een aantal andere lidstaten) ingeleid wegens niet-kennisgeving van uitvoeringsmaatregelen aangaande Richtlijn 2000/43/EG (voor de uiterste datum van 19 juli 2003).

---

(1)  PB L 180 van 19.7.2000, blz. 22.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/741 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/741

---

(2004/C 84 E/0837)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3870/03

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Debiet van de Júcar en overheveling Júcar-Vinalopó

De peilgegevens van de Júcar in Gullera, alwaar de laatste peilingen worden verricht vóór de rivier in zee uitmondt, zijn van 1 januari 1995 t/m 24 november 2003 dagelijks genoteerd door de hidrografenbond van de Júcar. Zij laten een debiet zijn van gemiddeld 80,4 hm3 per jaar (minimum 25,1 hm3 in 1999 en een maximum van 175,3 hm3 in 1997). De leiding Júcar-Vinalopó, die de Commissie wil financieren, voorziet in een overheveling van 80 hm3 per jaar, hetgeen volstrekt onhaalbaar is voor een zo onbeduidend riviertje als de Júcar. De natuurlijke watertoestroom is officieel totaal ongeveer 1 600 hm3 per jaar. Een kleine 5 % van deze natuurlijke toestroom bereikt momenteel de zee. Het is de bedoeling dat de helft hiervan wordt overgeheveld. Op sommige dagen geven de peilgegevens als effectief resultaat 0 aan, hetgeen betekent dat de waterhoeveelheden überhaupt niet bestaan of zo laag zijn dat de debietmeter deze niet registreert (enkele liters per seconde). Er zij op gewezen dat na dit laatste peilpunt de rivier geen water meer uit zijstroompjes ontvangt, en dat hierin nog slechts enkele irrigatiekanalen terugstromen die echter van geen betekenis zijn aangezien de meeste van deze irrigatiekanalen elders rechtstreeks afwateren in zee uitmonden. In het jaar 2002 mondde gedurende 219 dagen geen water van de Júcar in zee en stond de rivier dus bij de monding in Cullera vrijwel droog. Er zij op gewezen dat zowel in het waterbeheersplan voor het stroomgebied van de Júcar als in het nationaal waterbeheersplan het totaal van de gemiddelde watervoorraden van de Júcar in Tous bestemd is voor verschillend gebruik of voor waterreserves. Dit verklaart het te verwaarlozen debiet tussen Tous en Antella, en het ontbreken van een noemenswaardig debiet vanaf Antella: de planningsautoriteiten waren zich ervan bewust dat alle watervoorraden uit de rivier aan uiteenlopende gebruikers waren toegewezen, en kon derhalve geen wettelijke vaststelling doen van een ecologisch debiet, eenvoudigweg omdat dit niet bestond.

Hoe denkt de Commissie het beginsel van „geen aantasting” toe te passen en onder deze omstandigheden een minimumdebiet, overeenkomstig de kaderrichtlijn voor water 2000/60/EG (1) verplicht te stellen, zeker als men bedenkt dat het gebied rond het midden en rond de benedenloop van de Júcar is aangewezen als gebied van communautair belang, overeenkomstig de habitatrichtlijn 92/43/EEG (2)?

Hoe kan de Commissie beweren dat deze overheveling economisch haalbaar is als duidelijk is dat de rivier de helft van het jaar hiervoor onvoldoende water bevat (zelfs al zou de rivier hiervoor helemaal droog worden gelegd) en als men bedenkt dat de geraamde waterbesparingen in de traditionele landbouw volstrekt onrealistisch zijn en ten koste zullen gaan van het natuurpark van de Albufera?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 februari 2004)

De Commissie is op de hoogte van de uiterste laagwaterstanden in de benedenloop van de Júcar.

De voorgestelde overheveling van water uit de Júcar naar de Vinalopó is gebaseerd op de veronderstelling dat in de bovenloop van de Júcar aanzienlijke waterbesparingen zullen worden gerealiseerd door verbeteringen in de irrigatiesystemen in de regio. Het water dat als gevolg van deze toegenomen efficiëntie wordt „bespaard”, zal naar de Vinalopó worden overgeheveld. Aangezien het water waarvan de overheveling is gepland, door besparingen in het huidige watergebruik beschikbaar zal komen, gelooft de Commissie niet dat zich als gevolg van de voorgestelde overheveling enige verslechtering in de toestand van de Júcar zal voordoen.

Het waterbeheersplan voor het stroomgebied van de Júcar houdt ook rekening met de verbetering van de traditionele irrigatiesystemen die in verbinding staan met de „Acequia Real del Júcar”, en die tot nieuwe „bespaarde” bronnen in de benedenloop van de rivier kunnen leiden.

Wat de tenuitvoerlegging van de kaderrichtlijn Water (3) betreft is de bepaling dat tegen 2015 een goede ecologische en chemische toestand moet zijn bereikt op dezelfde wijze voor de rivier Júcar gelden als voor alle grote oppervlaktewateren in de EU. Ook moeten de vereisten van de Habitat-richtlijn (4) worden nageleefd.

---

(1)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 192 van 20.7.2002.

(4)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/742 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/742

---

(2004/C 84 E/0838)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-3924/03

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(16 december 2003)

Betreft:   Mag de Geroi Sevastopolya varen?

Het Russische eenwandige schip Geroi Sevastopolya is de Letse haven Ventspils uitgevaren met aan boord net als de Prestige 55 000 ton brandstof. Volgens informatie uit de media is het vierentwintig jaar oude schip niet geschikt om nog te varen, daarom heeft de Commissie bij wijze van preventie inspecteurs naar Letland gestuurd om de toestand in ogenschouw te nemen.

Gelet op de Europese gevoeligheid voor veiligheid op zee en de schade die wordt toegebracht aan milieu en rijkdommen van de zee, luidt de vraag:

| — | Kan de Commissie meedelen welk soort inspectie is verricht aan boord van de Geroi Sevastopolya? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie meedelen welk soort inspectie is verricht aan boord van de Geroi Sevastopolya?

| — | Kan de Commissie bevestigen dat het schip net als de Prestige 55 000 ton brandstof kan vervoeren? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie bevestigen dat het schip net als de Prestige 55 000 ton brandstof kan vervoeren?

| — | Vindt de Commissie ook niet dat de drie Baltische kandidaat-lidstaten vooruit zouden moeten lopen op goedkeuring van de wettelijke regels voor veiligheid op zee waar de EU hen toe verplicht, ook al vóór 1 mei 2004? |
| --- | --- |

—

Vindt de Commissie ook niet dat de drie Baltische kandidaat-lidstaten vooruit zouden moeten lopen op goedkeuring van de wettelijke regels voor veiligheid op zee waar de EU hen toe verplicht, ook al vóór 1 mei 2004?

| — | Kan de Commissie iets meedelen over de verschillen in wetgeving tussen de kandidaat-landen en de huidige lidstaten? |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie iets meedelen over de verschillen in wetgeving tussen de kandidaat-landen en de huidige lidstaten?

| — | In verband met Malta en Cyprus: kan de Commissie iets meedelen over de wetgeving van die landen voor registratie van schepen en of zij de bestaande communautaire regels naleven? |
| --- | --- |

—

In verband met Malta en Cyprus: kan de Commissie iets meedelen over de wetgeving van die landen voor registratie van schepen en of zij de bestaande communautaire regels naleven?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 januari 2004)

De ongevallen met de Erika en de Prestige hebben de catastrofale gevolgen aan het licht gebracht die aanzienlijke door zware stookolie veroorzaakte verontreinigingen met zich meebrengen voor het milieu en de economie van de kustgebieden. In dat kader is de aandacht van de Commissie gevestigd op het geval van de Russische eenwandige olietanker „Geroi Sevastopolya”, die de haven Ventspils in Letland zou uitvaren, met aan boord ongeveer 50 000 ton zware stookolie, op weg naar Singapore, langs de Europese kusten.

Op initiatief van de Commissie heeft een team van inspecteurs uit verschillende landen van de Unie, gecoördineerd door het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid, het schip voor zijn vertrek uit Ventspils geïnspecteerd. Het team van inspecteurs heeft aldus kunnen constateren dat er geen motieven waren die de aanhouding van het schip door de Letse autoriteiten rechtvaardigden.

Overigens wordt benadrukt dat de Commissie zeer snel heeft gereageerd na het ongeval met de Prestige, waarbij haar eerste voorstellen erop waren gericht juist het transport van zware stookolie in dergelijke schepen te verbieden. Deze maatregelen zijn door de Raad en het Europees Parlement vastgesteld en sinds 21 oktober 2003 is het geen enkele eenwandige olietanker die zware stookolie vervoert toegestaan een haven van de Unie binnen te lopen of te verlaten.

De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid over het belang van een versnelde toepassing van deze maatregelen door alle toetredende staten en heeft zich in die zin gewend tot de ministers die tijdens de Vervoersraad van 5 december 2003 bijeen waren om hen te verzoeken zo snel mogelijk de noodzakelijke maatregelen te treffen om eenwandige schepen die zware stookolie vervoeren uit hun havens te weren.

Wat de verschillen in bestaande wetgeving tussen de kandidaat-lidstaten en de huidige lidstaten betreft, wordt erop gewezen dat er in de toetredende staten kaderwetgeving bestaat die overeenstemt met het acquis communautaire. De toetredende landen dienen echter nog de laatste maatregelen te treffen, zoals het pakket Erika I en II.

Wat met name Malta en Cyprus betreft is, zoals aangegeven in de vorige alinea, het regelgevingskader van deze landen op het gebied van schepen nog niet geheel afgestemd op het acquis communautaire. De schepen onder Maltese of Cypriotische vlag zijn echter verplicht hun inspanningen te versterken om zo snel mogelijk van de zwarte lijst van het memorandum van Parijs over de havenstaatcontrole te raken. In overeenstemming met artikel 211 van het EG-Verdrag zal de Commissie vanaf 1 mei 2004 toezien op de juiste toepassing van de communautaire wetgeving door deze staten.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/744 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/744

---

(2004/C 84 E/0839)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3948/03

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 december 2003)

Betreft:   Het door de Verenigde Staten of andere staten straffen of belonen van Europese bedrijven als middel om de volgzaamheid van hun EU-lidstaat van vestiging af te dwingen

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat de VS bij het vergeven van opdrachten voor wederopbouw of investeringen in de door hun leger bezette staat Irak nog steeds onderscheid maken tussen bedrijven waarvan de hoofdzetel is gevestigd in EU-lidstaten die de Amerikaanse visie en de Amerikaanse oorlogsinspanningen in 2003 ondersteunden en bedrijven waarvan de hoofdzetel is gevestigd in EU-lidstaten die deze oorlog niet ondersteunden, en dat de VS hebben aangekondigd om hiermee door te gaan? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat de VS bij het vergeven van opdrachten voor wederopbouw of investeringen in de door hun leger bezette staat Irak nog steeds onderscheid maken tussen bedrijven waarvan de hoofdzetel is gevestigd in EU-lidstaten die de Amerikaanse visie en de Amerikaanse oorlogsinspanningen in 2003 ondersteunden en bedrijven waarvan de hoofdzetel is gevestigd in EU-lidstaten die deze oorlog niet ondersteunden, en dat de VS hebben aangekondigd om hiermee door te gaan?

| 2. | Is naar het oordeel van de Commissie dit Amerikaanse signaal bedoeld om demonstratief te benadrukken dat de regering van de VS zich nooit gebonden heeft gevoeld aan Europa en de Verenigde Naties bij het doorvoeren van hun eigen voorkeuren in Irak en dat zij zich ook in de toekomst weinig of niets van de opvattingen van anderen zullen aantrekken? |
| --- | --- |

2.

Is naar het oordeel van de Commissie dit Amerikaanse signaal bedoeld om demonstratief te benadrukken dat de regering van de VS zich nooit gebonden heeft gevoeld aan Europa en de Verenigde Naties bij het doorvoeren van hun eigen voorkeuren in Irak en dat zij zich ook in de toekomst weinig of niets van de opvattingen van anderen zullen aantrekken?

| 3. | Ontstonden er al op eerdere tijdstippen en voor andere gebieden situaties waarin de VS bedrijven uit verschillende EU-lidstaten verschillend behandelen? Zo ja, waar en wanneer? Met welke argumentatie werden die verschillen gemotiveerd? |
| --- | --- |

3.

Ontstonden er al op eerdere tijdstippen en voor andere gebieden situaties waarin de VS bedrijven uit verschillende EU-lidstaten verschillend behandelen? Zo ja, waar en wanneer? Met welke argumentatie werden die verschillen gemotiveerd?

| 4. | Bestaan er ook andere staten dan de VS die bedrijven uit verschillende EU-lidstaten verschillend behandelen? Zo ja, waar en wanneer? Met welke argumentatie werden die verschillen gemotiveerd? |
| --- | --- |

4.

Bestaan er ook andere staten dan de VS die bedrijven uit verschillende EU-lidstaten verschillend behandelen? Zo ja, waar en wanneer? Met welke argumentatie werden die verschillen gemotiveerd?

| 5. | Aanvaardt de Commissie dit verschil in behandeling door middel van het belonen van bedrijven in volgzame staten als een doelmatig middel om instemming van zo veel mogelijk afzonderlijke EU-lidstaten met de politieke visie van derde staten af te dwingen of om te bewerkstelligen dat de EU alleen tot een gezamenlijk standpunt kan komen als dit standpunt samenvalt met de belangen van een machtige staat buiten de EU? |
| --- | --- |

5.

Aanvaardt de Commissie dit verschil in behandeling door middel van het belonen van bedrijven in volgzame staten als een doelmatig middel om instemming van zo veel mogelijk afzonderlijke EU-lidstaten met de politieke visie van derde staten af te dwingen of om te bewerkstelligen dat de EU alleen tot een gezamenlijk standpunt kan komen als dit standpunt samenvalt met de belangen van een machtige staat buiten de EU?

| 6. | Indien de Commissie de in vraag 5 bedoelde gang van zaken niet aanvaardbaar vindt, op welke wijze denkt zij hieraan dan op een zo kort mogelijke termijn een eind te maken? |
| --- | --- |

6.

Indien de Commissie de in vraag 5 bedoelde gang van zaken niet aanvaardbaar vindt, op welke wijze denkt zij hieraan dan op een zo kort mogelijke termijn een eind te maken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 februari 2004)

| 1. | De „Determination and Findings”, die op 5 december 2003, ondertekend door vice-minister van Defensie Wolfowitz, door het Ministerie van Defensie van de Verenigde Staten zijn gepubliceerd, zijn van toepassing op 26 hoofdaannemingsopdrachten die door het voorlopig bestuur van de coalitie (CPA) in Irak of het Ministerie van Defensie namens de CPA zullen worden gegund. Deze opdrachten zullen worden gefinancierd met 18,6 miljard dollar, die de regering van de VS heeft uitgetrokken voor het Hulp- en wederopbouwfonds voor Irak (IRRF). Artikel 4 van de „Determination and Findings” (besluit en bevindingen) zegt het volgende: | Voor de bescherming van de fundamentele veiligheidsbelangen van de Verenigde Staten is het noodzakelijk de concurrentie voor hoofdcontracten voor deze overheidsopdrachten te beperken tot bedrijven uit de Verenigde Staten, Irak, de coalitiepartners en de landen die strijdkrachten leveren. Het is dus duidelijk in het openbaar belang om hoofdaannemingsopdrachten te beperken tot bedrijven uit die landen. |
| --- | --- | --- |

1.

De „Determination and Findings”, die op 5 december 2003, ondertekend door vice-minister van Defensie Wolfowitz, door het Ministerie van Defensie van de Verenigde Staten zijn gepubliceerd, zijn van toepassing op 26 hoofdaannemingsopdrachten die door het voorlopig bestuur van de coalitie (CPA) in Irak of het Ministerie van Defensie namens de CPA zullen worden gegund. Deze opdrachten zullen worden gefinancierd met 18,6 miljard dollar, die de regering van de VS heeft uitgetrokken voor het Hulp- en wederopbouwfonds voor Irak (IRRF). Artikel 4 van de „Determination and Findings” (besluit en bevindingen) zegt het volgende:

Voor de bescherming van de fundamentele veiligheidsbelangen van de Verenigde Staten is het noodzakelijk de concurrentie voor hoofdcontracten voor deze overheidsopdrachten te beperken tot bedrijven uit de Verenigde Staten, Irak, de coalitiepartners en de landen die strijdkrachten leveren. Het is dus duidelijk in het openbaar belang om hoofdaannemingsopdrachten te beperken tot bedrijven uit die landen.

Vervolgens vermeldt het document een lijst van de landen die in aanmerking komen om mee te dingen naar die opdrachten. De huidige lidstaten en toetredende landen die in aanmerking komen zijn Tsjechië, Denemarken, Estland, Hongarije, Italië, Letland, Litouwen, Nederland, Polen, Portugal, Slowakije, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Niet in aanmerking komende landen zijn Oostenrijk, België, Cyprus, Frankrijk, Finland, Duitsland, Griekenland, Ierland, Luxemburg, Malta, Slovenië en Zweden. De ambtenaren van de VS hebben beklemtoond dat deze criteria uitsluitend gelden voor de hoofdcontractranten en niet aan de onderaannemers zullen worden opgelegd.

| 2. | Ondanks de verklaring in de „Determination and Findings” dat deze criteria zijn toegepast met het oog op de veiligheid heeft minister van Defensie Rumsfeld duidelijk gemaakt dat er een politiek aspect aan dit besluit is verbonden. Tijdens een persconferentie in Washington op 16 december 2003 heeft de heer Rumsfeld verklaard dat het besluit inhield dat de toegang tot hoofdaannemingsopdrachten wordt gereserveerd voor degenen die de bevrijding van de Irakese bevolking hebben mogelijk gemaakt. |
| --- | --- |

2.

Ondanks de verklaring in de „Determination and Findings” dat deze criteria zijn toegepast met het oog op de veiligheid heeft minister van Defensie Rumsfeld duidelijk gemaakt dat er een politiek aspect aan dit besluit is verbonden. Tijdens een persconferentie in Washington op 16 december 2003 heeft de heer Rumsfeld verklaard dat het besluit inhield dat de toegang tot hoofdaannemingsopdrachten wordt gereserveerd voor degenen die de bevrijding van de Irakese bevolking hebben mogelijk gemaakt.

| 3. | De VS hebben al eerder in verband met hun overheidsopdrachten een uiteenlopende aanpak op de lidstaten toegepast. Zo bijvoorbeeld hebben de VS in 1993 als gevolg van het mislukken van de onderhandelingen voor de liberalisering van de aankoop van telecomapparatuur besloten sancties tegen bepaalde lidstaten op te leggen. Door de sancties worden leveranciers uit een specifieke groep lidstaten uitgesloten van deelname aan het mededingen voor sommige overheidsopdrachten van de federale regering van de VS. |
| --- | --- |

3.

De VS hebben al eerder in verband met hun overheidsopdrachten een uiteenlopende aanpak op de lidstaten toegepast. Zo bijvoorbeeld hebben de VS in 1993 als gevolg van het mislukken van de onderhandelingen voor de liberalisering van de aankoop van telecomapparatuur besloten sancties tegen bepaalde lidstaten op te leggen. Door de sancties worden leveranciers uit een specifieke groep lidstaten uitgesloten van deelname aan het mededingen voor sommige overheidsopdrachten van de federale regering van de VS.

| 4. | Hoewel zulks niet a priori kan worden uitgesloten, is het ongebruikelijk dat een derde land om handels- of economische redenen beperkingen oplegt aan inschrijvers uit een geselecteerde groep lidstaten. Een dergelijke maatregel is dikwijls inefficiënt aangezien leveranciers uit de Unie vaak dochterondernemingen of filialen in een andere lidstaat bezitten of controleren, van waaruit een offerte makkelijk kan worden gedaan, zodat de maatregel wordt omzeild. |
| --- | --- |

4.

Hoewel zulks niet a priori kan worden uitgesloten, is het ongebruikelijk dat een derde land om handels- of economische redenen beperkingen oplegt aan inschrijvers uit een geselecteerde groep lidstaten. Een dergelijke maatregel is dikwijls inefficiënt aangezien leveranciers uit de Unie vaak dochterondernemingen of filialen in een andere lidstaat bezitten of controleren, van waaruit een offerte makkelijk kan worden gedaan, zodat de maatregel wordt omzeild.

| 5. | en 6. Dit zou in ieder geval niet het eerste voorbeeld zijn van een land dat financiële en economische pressiemiddelen aanwendt om zijn doelstellingen inzake buitenlands beleid na te streven. Zoals zij in haar persbericht van 11 december 2003 (1) heeft verklaard, zal de Commissie evenwel de procedures betreffende de gunning van opdrachten blijven volgen, teneinde ervoor te zorgen dat de Verenigde Staten de verbintenissen naleven die zij hebben aangegaan in het kader van de overeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie inzake overheidsopdrachten. |
| --- | --- |

5.

en 6. Dit zou in ieder geval niet het eerste voorbeeld zijn van een land dat financiële en economische pressiemiddelen aanwendt om zijn doelstellingen inzake buitenlands beleid na te streven. Zoals zij in haar persbericht van 11 december 2003 (1) heeft verklaard, zal de Commissie evenwel de procedures betreffende de gunning van opdrachten blijven volgen, teneinde ervoor te zorgen dat de Verenigde Staten de verbintenissen naleven die zij hebben aangegaan in het kader van de overeenkomst van de Wereldhandelsorganisatie inzake overheidsopdrachten.

---

(1)  IP/03/1713.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/745 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/745

---

(2004/C 84 E/0840)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-3980/03

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(6 januari 2004)

Betreft:   De Joekos-zaak

Op 19 juni laatstleden werd de heer Pitsjoegin, voormalig hoofd van de veiligheidsdienst van Joekos, gearresteerd op beschuldiging van een poging tot moord op mevrouw Kostina en de organisatie van de moord op het echtpaar Gorin. De rechtbank van Basmanji heeft zijn arrestatie bevestigd en de rechtbank van Moskou heeft dit besluit bekrachtigd, daarbij het verzoek van zijn advocaten verwerpend om de heer Pitsjoegin op vrije voeten te stellen tegen betaling van een borgsom van 3 miljoen roebel (ca. 85 000 EUR). De met het onderzoek belaste functionarissen weigeren gedetailleerde redenen te geven voor hun verdenking tegen de heer Pitsjoegin, terwijl de moordenaars reeds zijn veroordeeld. Gezien de herhaalde rechtsschendingen door de rechtbank van Basmanji hebben de advocaten van de heer Pitsjoegin een klacht ingediend bij het Europese Hof voor de Mensenrechten. In juli 2003 werd de heer Lebedjev, een belangrijk aandeelhouder van Joekos, gearresteerd op beschuldiging van fraude; hij bevindt zich thans in voorarrest. Tenslotte hebben op 26 oktober agenten van de Federale Veiligheidsdienst (FSB) een inval gedaan in het vliegtuig van de president-directeur van Joekos, de heer Chodorovski, waarbij zij hem arresteerden op beschuldiging van fraude en belastingontduiking. De Russische rechterlijke macht heeft zich in deze affaire doorlopend schuldig gemaakt aan schendingen van de constitutionele rechten en van het recht van aangeklaagde personen op een eerlijk proces. Onder de ernstigste rechtsschendingen kunnen worden genoemd het feit dat de rechten van de advocaten en het beginsel van vertrouwelijkheid van de contacten tussen de advocaat en zijn cliënt niet worden gerespecteerd, de weigering om publieke rechtszittingen te houden, het onthouden van het recht op een effectieve rechtsbijstand, het toepassen van willekeurige inhechtenisneming, foltering, illegale fouillering en een bevooroordeelde instelling van het gerechtshof. Bovendien werd beslag gelegd op 53 % van het aandeel van de heer Chodorovski in Joekos, volgens de procureur om te verhinderen dat deze aandelen aan een buitenlandse investeerdersgroep zullen worden verkocht. In totaal is er beslag gelegd op 61 % van de aandelen van Joekos, hetgeen de vrees doet toenemen dat er sprake is van een ontmanteling of nationalisering van deze onderneming. Tot besluit moet worden opgemerkt dat deze zaak, door zijn politieke karakter, een nieuwe aantasting vormt van het democratiseringsproces, alsook een verscherping van de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting in de Russische Federatie.

Is de Commissie niet van oordeel dat het optreden van de gerechtelijke en politieke autoriteiten in Rusland niet compatibel is met de beginselen van de rechtsstaat? Welke initiatieven denkt de Commissie aan de lidstaten voor te stellen, of zelf te nemen in het kader van haar bevoegdheden, om te bewerkstelligen dat de Russische autoriteiten de beginselen van de rechtsstaat respecteren en om met name te garanderen dat de heren Pitsjoegin, Lebedjev en Chodorowski ten volle kunnen genieten van hun recht op verdediging, het recht van de beklaagde om onschuldig te worden geacht zolang zijn schuld niet is bewezen en alle andere fundamentele rechten? Is de Commissie, meer in het algemeen, niet van mening dat de fundamentele rechten van de burgers van de Russische Federatie niet op bevredigende wijze worden gegarandeerd in het hedendaagse Rusland, en dat hetzelfde ook geldt voor de rechten van de Russische en buitenlandse investeerders?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie heeft de recente gebeurtenissen in Rusland, waaronder de arrestatie van de heer Chodorovski en de inbeslagname van een groot deel van de aandelen van Joekos door de Russische autoriteiten, op de voet gevolgd.

De Commissie is zich bewust van de vermeende schendingen van de grondrechten en het recht op een eerlijk proces in deze zaak. Zij heeft begrepen dat de advocaten van de heer Chodorovski momenteel in beroep gaan via het Russische rechtssysteem en bij het Europees Hof voor de rechten van de mens. De Commissie zal de uitkomst van deze procedures met grote interesse volgen.

Tijdens de Europees-Russische top op 6 november 2003 en de bijeenkomst van de Permanente Samenwerkingsraad EU-Rusland op 27 april 2004, evenals tijdens gelegenheden tot andere politieke dialoog met de Russische autoriteiten, heeft de Commissie onderstreept dat het noodzakelijk is dat Rusland de wet eerlijk, niet-discriminatoir en proportioneel toepast. Zij heeft benadrukt dat deze beginselen de basiselementen van het partnerschap tussen de Unie en Rusland vormen en dat, indien zij niet gerespecteerd worden, de in de afgelopen jaren geboekte vooruitgang bij de schepping van een positief handels- en investeringsklimaat in Rusland ondermijnd dreigt te worden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/746 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/746

---

(2004/C 84 E/0841)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4055/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Hernieuwbare energie

Welk aandeel van de algemene begroting voor TEN-E wordt besteed aan hernieuwbare energiebronnen en hoeveel daarvan gaat naar Schotland, overeenkomstig project 3.50 in bijlage III van Beschikking 1229/2003/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 tot opstelling van richtsnoeren voor trans-Europese netwerken in de energiesector en houdende intrekking van beschikking 1254/96/EG (2)?

Welke lidstaten scoren het best en het slechtst op het vlak van de ontwikkeling van hernieuwbare energie? Hoeveel van de energieproductie in de EU zou idealiter uit hernieuwbare energiebronnen afkomstig moeten zijn om de doelstellingen van Kyoto te bereiken, en welk aandeel van deze productie zou Schotland mogelijkerwijs voor zijn rekening kunnen nemen? Kunnen dergelijke statistieken naar de verschillende hernieuwbare energiebronnen worden uitgesplitst?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(16 februari 2004)

Voor juni 2003 was er slechts één project met betrekking tot de koppeling van windenergie aan het elektriciteitsnet geïdentificeerd in het kader van de richtsnoeren voor trans-Europese energienetwerken (TEN-Energy). Dit project, dat betrekking had op het versterken en ontwikkelen van koppelingen in het noordoosten en het westen van Spanje, werd gesteund in het kader van het TEN-programma (met een financiële steun van EUR 0,2 miljoen, waartoe de Commissie in 1999 had beslist).

Met de herziening in juni 2003 van de richtsnoeren voor TEN-Energie zijn er diverse soortgelijke projecten gekozen, waaronder een project dat betrekking heeft op soortgelijke koppelingen in Schotland en Engeland; deze projecten komen nu ook in aanmerking voor financiële steun van TEN. Deze projecten kunnen gebruik maken van de financiële steun van TEN op voorwaarde dat een relevante toepassing bij de Commissie is ingediend en dat deze toepassing een gunstige beoordeling krijgt en geselecteerd wordt bij de jaarlijkse procedure voor financiële steun van TEN. Het aanvraagformulier voor 2004 zal de komende weken door de Commissie verspreid worden.

Om de marktontwikkeling te steunen en de overgang naar een „duurzaam en groen Europa” op energiegebied op gang te brengen, heeft de Unie een aantal ambitieuze doelen voor ogen:

| — | Als algemene doelstelling, een toename van het aandeel hernieuwbare energie in het totale bruto binnenlandse verbruik van 6 % (eind jaren negentig) naar 12 % in 2010. |
| --- | --- |

—

Als algemene doelstelling, een toename van het aandeel hernieuwbare energie in het totale bruto binnenlandse verbruik van 6 % (eind jaren negentig) naar 12 % in 2010.

| — | Een doelstelling waarbij 22 % van het elektriciteitsverbruik in 2010 moet worden opgewekt door hernieuwbare energie, die in 2003 is goedgekeurd, met inbegrip van nationale streefcijfers. |
| --- | --- |

—

Een doelstelling waarbij 22 % van het elektriciteitsverbruik in 2010 moet worden opgewekt door hernieuwbare energie, die in 2003 is goedgekeurd, met inbegrip van nationale streefcijfers.

| — | Een specifieke doelstelling waarbij 5,75 % van de verbruikte motorvoertuigenbrandstof in 2010 van biomassa afkomstig moet zijn, die in 2002 is goedgekeurd en waarbij de lidstaten verplicht zijn om in 2004 individuele streefcijfers op te stellen voor hun geleidelijke overgang naar biobrandstof tot 2010. |
| --- | --- |

—

Een specifieke doelstelling waarbij 5,75 % van de verbruikte motorvoertuigenbrandstof in 2010 van biomassa afkomstig moet zijn, die in 2002 is goedgekeurd en waarbij de lidstaten verplicht zijn om in 2004 individuele streefcijfers op te stellen voor hun geleidelijke overgang naar biobrandstof tot 2010.

De Commissie zal bij de Raad en het Parlement voor de zomer van 2004 een volledig verslag indienen van de situatie inzake groene stroom in de verschillende lidstaten.

Deze marktpenetratie van hernieuwbare energie, die om meer en krachtiger beleidsinitiatieven vraagt, zou kunnen bijdragen tot een jaarlijkse vermindering van ongeveer 190 miljoen ton kooldioxide (CO2) tegen 2010 (vergeleken met de toenemende trend op het gebied van hernieuwbare energie over de periode 1995-2000), ongeveer de helft van wat nodig is om de Kyoto-doelstelling te bereiken.

Wat Schotland betreft is er een belangrijk potentieel voor hernieuwbare energiebronnen in de verwarming s sector, met name op het gebied van biomassa, maar ontbreekt het ook aan een precies streefcijfer voor deze sector. Elektriciteit die afkomstig is van hernieuwbare energiebronnen, voornamelijk water, vormen nu ongeveer 13 % van het aanbod in Schotland. De Scottish Executive (Schotse regering) heeft een streefcijfer vooropgesteld van 18 % tegen 2010 in het kader van de „Renewables Obligation Order”. De Executive streeft op dit moment naar een situatie in 2020 waarbij 40 % van de elektriciteitsproductie afkomstig is van hernieuwbare energie.

---

(1)  PB L 176 van 15.7.2003, blz. 11.

(2)  PB L 161 van 29.6.1996, blz. 147.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/747 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/747

---

(2004/C 84 E/0842)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4056/03

van Elspeth Attwooll (ELDR) aan de Commissie

(13 januari 2004)

Betreft:   Tenuitvoerlegging van het milieu-acquis

In het vierde jaarlijkse overzicht betreffende de tenuitvoerlegging en handhaving van de communautaire milieuwetgeving blijkt uit het scorebord van de Commissie over de tenuitvoerlegging van het acquis dat het Verenigd Koninkrijk bijzonder zwak scoorde op het vlak van de goedkeuring van nationale maatregelen om de richtlijnen binnen de vereiste termijnen om te zetten. Kan de Commissie een vergelijkende analyse van het Verenigd Koninkrijk en de rest van de EU verstrekken, met name betreffende het succes of falen van de Scottish Executive (Schotse regering) om het milieu-acquis uit te voeren in de gebieden waarover zij gezag uitoefent?

In het vierde jaarlijkse overzicht werd de nadruk bovendien gelegd op de aanhoudende problemen met betrekking tot de tenuitvoerlegging van het milieu-acquis in de hele EU. Wat onderneemt de Commissie om de niveaus van tenuitvoerlegging te verbeteren en hoe succesvol is zij daarin tot dusver gebleken? Over welke bijkomende bevoegdheden zou de Commissie willen beschikken om de wetgeving te handhaven?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(17 februari 2004)

De score van het Verenigd Koninkrijk bij het omzetten van de communautaire milieuwetgeving wijkt niet wezenlijk af van dan die van andere lidstaten. Het geachte parlementslid verwijst waarschijnlijk naar de tabel en grafiek op bladzijde 44 van het vierde jaarlijks verslag, waaruit blijkt dat er op 31 december 2002 21 procedures van niet-mededeling waren ingesteld tegen het Verenigd Koninkrijk tegenover 97 voor alle lidstaten (dat wil zeggen 21,6 % van alle procedures hadden betrekking op het Verenigd Koninkrijk).

Volgens de laatste cijfers voor 31 december 2003 is het beeld aanzienlijk gewijzigd. Er lopen momenteel slechts vijf inbreukprocedures vanwege niet-mededeling tegen het Verenigd Koninkrijk, tegenover 79 voor alle lidstaten (dat wil zeggen 6,3 % van alle procedures zijn voor het Verenigd Koninkrijk, waarmee het een gemiddelde score behaalt ten opzichte van alle lidstaten samen). Een belangrijke factor in deze wijziging in de statistieken is de recente uitspraak van het Europese Hof van Justitie in zaak C-30/01, waarin gesteld wordt dat bepaalde interne-marktrichtlijnen met aanvullende milieudoelstellingen niet omgezet hoeven te worden in wetgeving die op het grondgebied van Gibraltar van toepassing is. Het gevolg hiervan was dat een onderzoek naar verschillende niet-mededelingsprocedures tegen het Verenigd Koninkrijk beëindigd kon worden.

Het is niet mogelijk te zeggen in welke mate de omzettingsproblemen veroorzaakt zijn door de Scottish Executive (Schotse regering). De Commissie onderzoekt schendingen door de lidstaten, ongeacht hun regionale indeling. Het is de taak van de lidstaten om te beslissen over de middelen voor de omzetting van de richtlijnen, evenals over het aantal nationale wetten dat voor de omzetting nodig is.

De Commissie onderneemt diverse stappen ter ondersteuning van een betere tenuitvoerlegging van en toezicht op naleving van de communautaire milieuwetgeving, in overeenstemming met de mededeling van de Commissie (1) van 11 december 2002 inzake beter toezicht op de toepassing van het communautair recht. Dit gebeurt niet alleen via klachten- en inbreukprocedures, maar ook via een aantal proactieve maatregelen, onder andere door speciale bijeenkomsten met de overheden van de lidstaten te organiseren, door het geven van goede praktijkvoorbeelden van tenuitvoerlegging, door het verspreiden van richtsnoeren over de tenuitvoerlegging, door het publiceren van rapporten over tenuitvoerlegging (zoals het vierde jaarlijkse verslag), en door vroegtijdig informatie te geven over nieuwe communautaire richtlijnen nadat deze zijn aangenomen en voordat de uiterste datum voor de omzetting in nationale wetgeving is verlopen.

Het geachte parlementslid vraagt eveneens of de Commissie extra bevoegdheden nodig heeft om de communautaire milieuwetgeving te handhaven. De Commissie is van mening dat haar bevoegdheden zoals die in het EG-Verdrag zijn vastgelegd om toezicht te houden op en handhaving af te dwingen van de communautaire milieuwetgeving voldoende zijn.

---

(1)  COM(2002) 725 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/748 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/748

---

(2004/C 84 E/0843)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4066/03

van Juan Naranjo Escobar (PPE-DE) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Biometrische paspoorten

Een van de maatregelen die de Commissie voor 2004 in haar werkprogramma heeft gepland (1) is een voorstel voor een verordening tot vaststelling van de specifieke kenmerken van het informatiesysteem voor visa.

Sinds 5 januari 2004 moeten alle personen die vanuit bepaalde landen het grondgebied van de Verenigde Staten van Amerika willen betreden, door een scanner gaan, die bepaalde biometrische gegevens vastlegt die gedurende hun verblijf in Amerika controle moet vergemakkelijken. In de Verenigde Staten zullen vanaf volgend jaar biometrische paspoorten worden verstrekt.

De techniek van biometrie kent verscheidene opties: gewerkt kan worden met het gelaat, de handen en zelfs de ogen. De kosten van deze technologieën zijn nog zeer hoog terwijl de betrouwbaarheid nog niet volledig is.

Binnen welke termijn denkt de Commissie dat introductie in de gehele EU van paspoorten met biometrische technologie mogelijk zal zijn? Acht zij een dergelijke introductie op middellange termijn haalbaar?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(18 februari 2004)

Om de veiligheid in de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid te verhogen op Europees niveau, werd op de Europese Raad van Thessaloniki (19 en 20 juni 2003) aangedrongen op een „coherente aanpak in de EU inzake biometrische identificatiemiddelen of biometrische gegevens, om te komen tot geharmoniseerde oplossingen voor documenten ten behoeve van onderdanen van derde landen, paspoorten voor EU-burgers en voor informatiesystemen (VIS en SIS II)”, en werd de Commissie verzocht „de passende voorstellen voor te bereiden, in de eerste plaats op visumgebied”.

Als eerste stap diende de Commissie in september 2003 twee voorstellen (2) in over de opname van twee biometrische identificatiemiddelen, namelijk de gezichtsopname en twee vingerafdrukken, in het uniform visummodel en de verblijfstitel voor onderdanen van derde landen.

Als tweede stap zal de Commissie weldra een voorstel indienen over de harmonisatie van de veiligheidskenmerken van het Europees paspoort, met inbegrip van biometrische gegevens. Dit voorstel zal enkel betrekking hebben op maatregelen die de veiligheid van het paspoort verbeteren door de harmonisering en het wettelijk bindend maken van gemeenschappelijke veiligheidskenmerken. Deze kenmerken worden momenteel vastgelegd in een niet-bindende resolutie van de vertegenwoordigers van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen. Bovendien zullen biometrische gegevens worden opgenomen. De maatregelen mogen niet verder gaan dan wat nodig is om veiligheidsredenen en voor de controle van burgers bij overschrijding van de buitengrenzen.

De voorstellen over het visum en de verblijfstitel voor onderdanen van derde landen (2) bepalen het wettelijk kader voor de opname van biometrische identificatiemiddelen in deze documenten. De ontwikkeling van praktische uitvoeringsbepalingen op het gebied van technische specificaties voor de gekozen biometrische identificatiemiddelen en hun beveiliging is de taak van het comité dat is ingesteld krachtens artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1683/95 van de Raad van 29 mei 1995 betreffende de invoering van een uniform visummodel (3). De termijn voor de tenuitvoerlegging (twee jaar voor de gezichtsopname en drie jaar voor de vingerafdrukken) kan pas beginnen lopen wanneer deze technische specificaties zijn goedgekeurd door de Commissie.

Voor het paspoort zal een soortgelijk systeem worden voorgesteld in het hierboven vermelde voorstel voor een verordening.

---

(1)  COM(2003)645 def.

(2)  COM(2003)558 def.

(3)  PB L 164 van 14.7.1995.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/749 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/749

---

(2004/C 84 E/0844)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-4068/03

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(14 januari 2004)

Betreft:   Onterechte tolheffing voor de autosnelweg Turijn-Milaan

Wegens werkzaamheden aan de 123 km lange autosnelweg Turijn-Milaan moet het verkeer zich over een lengte van 100 km moeizaam een weg banen langs wegversmallingen en omleidingen tussen gevaarlijke betonnen geleidedrempels en absoluut zonder vluchtstrook, met groot gevaar voor de veiligheid van de weggebruikers.

Het grootste deel van het traject Turijn-Milaan verdient dan ook op dit moment beslist niet de naam „autosnelweg”. Is het volgens de Commissie niet onterecht dat het bedrijf dat de autoweg exploiteert tol heft en zelfs weigert om op zijn minst korting te geven aan de Italiaanse en Europese automobilisten?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(17 februari 2004)

Het is een feit dat autowegen soms tijdelijk te kampen hebben met werkzaamheden die het gebruik ervan beperken. Het is in geen van die gevallen, ook niet in het door geachte parlementslid genoemde geval, zo dat de autoweg ophoudt een autoweg te zijn die voldoet aan de bepalingen van Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (1). De richtlijn heeft geen betrekking op personenauto's. Het besluit om de door personenauto's te betalen tol te verlagen, zoals in de vraag wordt voorgesteld, is daarom een kwestie waarover de bedrijven die de autowegen exploiteren zelf beslissen, conform hun eigen commerciële beleid en in naleving van de nationale wettelijke eisen.

---

(1)  PB L 187 van 20.7.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/750 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/750

---

(2004/C 84 E/0845)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0003/04

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(16 januari 2004)

Betreft:   Handel in vederwild

Is de Commissie op de hoogte van de wettige handel in gevangen vederwild in Europa? Tussen 1997 en 2000 zijn bijna een half miljoen vogels, vooral papegaaien, in Europa ingevoerd.

Overweegt de Commissie deze vogels te beschermen door het indienen van wetgeving om deze handel te verbieden, net als thans in de VS geldt? Sinds de invoering in de VS van de wet op de instandhouding van wilde vogels, is het stropen afgenomen. Naar verwachting zal de Europese wetgeving een soortgelijk effect zal hebben.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 februari 2004)

De Commissie is zich volledig bewust van het bestaan van de wettige handel in vederwild; er bestaat reeds specifieke communautaire wetgeving ter bescherming van vederwild.

De meeste soorten wilde vogels die veel gevraagd worden in de handel (bijvoorbeeld papegaaien) worden genoemd in de bijlagen bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES). CITES wordt in de EU in de praktijk gebracht via Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming van in het wild levende dieren plantensoorten door controle op het desbetreffende handelsverkeer (1). Het eerste doel van CITES en de Verordening van de Raad (EG) nr. 338/97 is de bescherming van in het wild levende flora en fauna tegen niet-duurzame handel. De doelstellingen van CITES richten zich niet tegen elke vorm van handel in wilde dieren, maar de overeenkomst is bedoeld om bij te dragen aan het behoud van deze soorten door de handel hierin te reguleren en tegelijkertijd illegale handel te bestrijden.

Op grond van de Wild Bird Conservation Act (WBCA) laten de Verenigde Staten geen invoer toe van vogels die op de CITES-lijsten staan en die in het wild gevangen zijn, tenzij dit is toegestaan volgens bepaalde uitzonderingen die in de WBCA genoemd worden. Een van die uitzonderingen geldt voor vogels die afkomstig zijn uit een goedgekeurd, duurzaam programma voor het beheer van vederwild; er bestaan momenteel echter geen goedgekeurde programma's. De Commissie ziet in dit stadium geen reden om een soortgelijke wetgeving in te voeren, om de hierna genoemde redenen.

Verordening (EG) nr. 338/97 van de Raad noemt in vier bijlagen (A t/m D) de bedreigde soorten naar mate van bedreiging. bijlage A heeft betrekking op de soorten die het meest beschermd dienen te worden omdat ze met uitsterven bedreigd worden. Vanwege hun kritieke staat van instandhouding is commerciële handel van in het wild levende exemplaren van deze soorten verboden — de handel hierin is uitsluitend toegestaan met het oog op het behoud van de soort — bijvoorbeeld onderzoek, onderwijs, broedprojecten enz. De meeste soorten worden echter genoemd in bijlage B. In deze bijlage zijn de soorten opgenomen die niet noodzakelijkerwijs met uitsterven bedreigd worden, maar dat wel zouden kunnen worden. Commerciële handel in deze soorten is aan strikte regels onderworpen.

Bovengenoemde Verordening gaat verder dan CITES in het opleggen van stringente controles op de invoer van soorten die in bijlage Β genoemd worden. Met deze strengere maatregelen is het mogelijk dat de invoer van bepaalde soorten wordt opgeschort indien deze niet duurzaam geacht wordt. Levende dieren moeten ook op humane wijze vervoerd worden. Verder kan de invoer van bepaalde soorten van alle landen van herkomst opgeschort worden indien er een hoog sterfterisico bestaat tijdens het vervoer of het risico van vroegtijdige sterfte in gevangenschap. Deze EU-wetgeving, waarmee CITES ten uitvoer wordt gelegd, is een van de meest uitgebreide wetgevingen ter wereld in zijn soort.

Alle in het wild levende vogelsoorten die van nature op het Europees grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie voorkomen, worden beschermd bij Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) (hierna de „vogelrichtlijn” genoemd). Om te voorkomen dat commerciële belangen een mogelijk schadelijke druk uitoefenen op de mate van exploitatie, bevat de richtlijn een algemeen verbod op de handel, met uitzondering van een klein aantal soorten die genoemd worden in bijlage III van de richtlijn, waarvoor handel is toegestaan mits de vogels op wettige wijze verkregen zijn.

Met betrekking tot de vraag naar een verbod op de handel in alle Europese in het wild levende vogels, wil de Commissie het geachte parlementslid wijzen op het bestaande verbod in de eerder genoemde vogelrichtlijn. In het geval van geïmporteerde vogels moet rekening gehouden worden met de diverse aspecten van doeltreffendheid van de communautaire wetgeving over de handel in in het wild levende planten en dieren; er moet voldaan worden aan het principe van duurzaam gebruik van deze planten en dieren. Dit principe wordt wereldwijd door veel overheden als een betere oplossing voor het behoud van in het wild levende planten en dieren beschouwd dan een verbod op alle internationale handel in vogels die op de lijsten van CITES genoemd worden. De Commissie is ervan overtuigd dat het CITES-verdrag een doeltreffend instrument is om het concept van duurzaam gebruik van in het wild levende dieren en planten in praktijk te brengen. Een regelrecht verbod daarentegen zou exporterende landen eenvoudig aanmoedigen om over te schakelen naar andere, minder duurzame vormen van landgebruik; dat zou niet in het belang zijn van de betrokken soorten. Het zou zeer waarschijnlijk ook smokkel en misleiding in de hand werken, omdat er dan geen koppeling meer zou bestaan naar de sociaal-economische aspecten die het idee van duurzaamheid in zich meedraagt.

---

(1)  PB L 61 van 3.3.1997.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/751 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/751

---

(2004/C 84 E/0846)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0023/04

van Jonas Sjöstedt (GUE/NGL) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Gebrekkige informatie aan de Commissie in verband met de Botniaspoorlijn

De Commissie heeft ingestemd met het verzoek van de Zweedse regering over het oostelijk tracé van de Botniaspoorlijn. De reistijd en de functie werden aangegeven als „dwingende redenen” voor de exploitatie van de grootste delta van Noord-Europa die geklasseerd is als Natura 2000-gebied.

Reeds vóór het advies in het begin van het jaar voerden de Spoorwegen een besparing door voor het oostelijk tracé waardoor de aangevoerde argumenten teniet werden gedaan. Volgens kabinetschef Rolf Annerberg werd de informatie over dit onderwerp niet meegedeeld aan de Commissie. De regering heeft de toestemming gegeven voor de spoorlijn en de besparing. Accepteert de Commissie de gebrekkige informatie van de regering?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 maart 2004)

De Commissie heeft geen informatie ontvangen over eventuele wijzigingen in de plannen voor de Botniaspoorlijn die de dwingende redenen welke het positieve advies voor dit project rechtvaardigden, teniet zouden doen. Zij zal de Zweedse autoriteiten vragen naar de aard van de genoemde wijzigingen in de plannen voor dit project. De Commissie zal het geachte parlementslid op de hoogte brengen van het resultaat van haar verzoek.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/752 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/752

---

(2004/C 84 E/0847)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0030/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Vuilstortplaatsen en grindafgravingen

Kan de Commissie meedelen of er EU-wetgeving bestaat waarin de afstand wordt aangegeven van vuilstortplaatsen en grindafgravingen tot huizen, wegen en waterlopen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 februari 2004)

Wat het storten van afval betreft vermeldt bijlage I, punt 1, van Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1) dat bij de inrichting van een vuilstortplaats rekening gehouden moet worden met het volgende:

| a) | de afstand vanaf de grens van de stortplaats tot aan woon- en recreatiegebieden, waterwegen, watermassa's en andere landbouw- of stadsgebieden; |
| --- | --- |

a)

de afstand vanaf de grens van de stortplaats tot aan woon- en recreatiegebieden, waterwegen, watermassa's en andere landbouw- of stadsgebieden;

| b) | de aanwezigheid van grondwater, kustwater of natuurbeschermingsgebieden in de omgeving; |
| --- | --- |

b)

de aanwezigheid van grondwater, kustwater of natuurbeschermingsgebieden in de omgeving;

| c) | de geologische en hydrogeologische gesteldheid van het gebied; |
| --- | --- |

c)

de geologische en hydrogeologische gesteldheid van het gebied;

| d) | het gevaar van overstromingen, verzakkingen, aardverschuivingen of lawines op het terrein; |
| --- | --- |

d)

het gevaar van overstromingen, verzakkingen, aardverschuivingen of lawines op het terrein;

| e) | de bescherming van de natuur of het cultureel erfgoed in de omgeving. |
| --- | --- |

e)

de bescherming van de natuur of het cultureel erfgoed in de omgeving.

Er kan alleen toestemming worden gegeven voor een vuilstortplaats indien de kenmerken van de locatie met betrekking tot bovenstaande punten of de corrigerende maatregelen die genomen moeten worden, aangeven dat de vuilstortplaats geen ernstige bedreiging voor het milieu vormt. De richtlijn noemt echter geen specifieke afstanden tot huizen, wegen of waterlopen.

De afgraving van grind is een activiteit die valt onder Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 25 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (3). De ligging is een van de criteria waarmee rekening gehouden moet worden bij de beoordeling van de mogelijke significante effecten van graafactiviteiten. Ook deze richtlijn noemt geen specifieke afstanden; eisen die hierop betrekking hebben kunnen echter gevonden worden in nationale bepalingen waarmee de richtlijn ten uitvoer wordt gelegd.

---

(1)  PB L 182 van 16.7.1999.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985.

(3)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/752 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/752

---

(2004/C 84 E/0848)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0044/04

van Monica Frassoni (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Val Jumela

Krachtens artikel 3 van richtlijn 92/43/EEG (1) wordt een coherent Europees ecologisch netwerk van speciale beschermingszones gevormd, Natura 2000 genaamd.

Artikel 4 van deze richtlijn regelt de procedure voor de afbakening van dit netwerk: eerst leggen de lidstaten een lijst voor van mogelijke „gebieden van communautair belang” (GCB's), vervolgens stelt de Commissie op basis van deze voordrachten een communautaire lijst van gebieden van communautair belang (GCB's) vast en uiteindelijk worden deze GCB's door de lidstaten als „speciale beschermingszone” (SBZ) aangewezen.

In artikel 6 worden instandhoudingsmaatregelen voor de speciale beschermingszones voorgeschreven. Zodra een gebied op de door de Commissie vastgestelde lijst van gebieden van communautair belang is geplaatst, gelden voor dat gebied bovendien, krachtens artikel 4, lid 5, de bepalingen van artikel 6.

Bij deze procedure houden de lidstaten rekening met de aanwezigheid in deze gebieden van habitats en soorten van communautair belang die opgesomd staan in de bijlagen I en II bij deze richtlijn.

Val Jumela, dat tot het grondgebied van Val di Fassa behoort, is het enige gebied waar de Botrychium simplex nog voorkomt, een endemische plant die in bijlage II van richtlijn 92/43/EEG wordt genoemd.

Kan de Commissie zeggen of Val Jumela op basis van de criteria voor de vaststelling van de lijsten van gebieden van communautair belang op de GCB-lijst voor de Alpijnse biogeografische zone zal worden geplaatst en, zo niet, waarom niet?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(23 februari 2004)

De lijst met gebieden van communautair belang voor het Alpengebied is op 22 december 2003 goedgekeurd door de Commissie. Het Val Jumela-gebied in de autonome provincie Trento is niet in deze lijst opgenomen.

De door de Commissie goedgekeurde lijst met gebieden is gebaseerd op een voorstel van de nationale autoriteiten en op de mogelijkheid om de doelstellingen te bereiken van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora. Genoemde lijst is via een proces van biogeografische seminars beoordeeld door de Commissie, in samenwerking met het Topic Centre voor natuurbehoud en biodiversiteit van het Europees Milieuagentschap. Dit proces had de actieve medewerking van niet-gouvernementele milieuorganisaties (NGO's), organisaties van landeigenaren en onafhankelijke deskundigen.

Het laatste biogeografische seminar voor het Alpengebied vond op 11 en 12 oktober 2001 plaats in Brussel; daar is men tot de conclusie gekomen dat de streek die door Italië was voorgesteld voor de soort Botrychium simplex („Dolomiti di Brenta”) de enige streek was waarin deze soort werd waargenomen.

In april 2003 vernam de Commissie van de regionale afdeling van het Wereld Natuurfonds (WWF) dat de enige streek voor deze plantensoort feitelijk Val Jumela was; in verdere correspondentie werd gezegd dat de aanduiding van de soort in de streek „Dolomiti di Brenta” gebaseerd was op oude bibliografische gegevens, maar dat er in die streek al lange tijd geen planten van die soort waren waargenomen. Helaas ontving de Commissie deze informatie pas op het moment dat de beoordeling van de lijst voor het Alpengebied reeds was afgerond. Het was onmogelijk om opnieuw de discussie aan te gaan over de aanwijzing van afzonderlijke locaties.

Op dit moment is de belangrijkste prioriteit van de Commissie het voltooien van de aanpassing van de lijsten van gebieden van communautair belang voor alle biogeografische streken. Dat proces wordt naar verwachting in 2004 afgerond voor de huidige 15 lidstaten. Pas daarna kan de Commissie beginnen met het aanbrengen van wijzigingen in de goedgekeurde lijsten, op basis van nieuwe voorstellen door de lidstaten. In afwachting daarvan kunnen lidstaten uiteraard via hun nationale of regionale wetgeving maatregelen treffen ter bescherming van deze of andere soorten.

De Italiaanse overheid is op de hoogte van de informatie-uitwisseling omtrent Botrychium simplex.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/753 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/753

---

(2004/C 84 E/0849)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0050/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Het conflict tussen de papierpulpfabriek „Celulosas de Pontevedra” van Ence in Galicië, en de bevolking en het gemeentebestuur van Pontevedra wegens milieuverontreiniging door de fabriek

De papierpulpfabriek „Celulosas de Pontevedra” van Ence in Galicië heeft al ruim veertig jaar een openbaar grondstuk in concessie langs de kust van Ria de Pontevedra. De fabriek ligt momenteel praktisch al ingesloten door woongebied en verhindert de stedelijke ontwikkeling tussen de gemeenten Pontevedra en Marín, langs de kust. De onderneming was in het begin een overheidsbedrijf en is nu geprivatiseerd; de voornaamste aandeelhouder is de „Caixa Galicia”, die prat gaat op het voorzitterschap. De fabriek, die in een bevoorrechte zone ligt, heeft echter een uitermate water- en luchtverontreinigende productiecyclus, die al aanleiding gaf tot tal van protestmanifestaties van burgers en een open conflict veroorzaakte tussen de fabriek en het gemeentebestuur van Pontevedra. Omwonenden en gemeenteraad eisen dat het bedrijf verhuist. Ence heeft nu met de steun van de Galicische regering het vaste voornemen om de fabriek uit te bouwen en zo nodig het grondstuk aan te kopen om er een papierfabriek te bouwen waar een deel van de papierpulp verwerkt zou worden. Hiervoor probeert Ence een partnerschap op te zetten met de onderneming „Georgia Pacific Corporation” uit Atlanta (VS), die wereldwijd actief is maar een kwalijke reputatie heeft wegens de talrijke conflicten op grond van problemen met het milieu en de veiligheid, alsook door de ernstige ongevallen zoals branden, explosies en toxische lekken, die zelfs mensenlevens eisten, en ongeoorloofde ontbossingen in de derde wereld.

Is de Commissie op de hoogte van de situatie van „Celulosas de Pontevedra”, de verontreiniging die de fabriek veroorzaakt, haar ligging in een openbare stedelijke zone, de conflicten met het maatschappelijk middenveld en de gemeentebesturen uit de hele „Ria” en met name die van Pontevedra, en het optreden van de Galicische en de Spaanse regering, die niet het nodige hebben gedaan om te voorkomen dat het bedrijf ernstige schade aanricht aan de samenleving en de economie van het gebied?

Heeft de Commissie maatregelen genomen om deze misstanden te voorkomen? Heeft zij toezicht- en controlemaatregelen genomen om een halt toe te roepen aan de uitbreidingsplannen in de zone, door de bouw van een nieuwe papierfabriek in samenwerking met „Georgia Pacific Corporation”?

Is het de Commissie bekend dat „Celulosas de Pontevedra” de bestemming van een terrein van 430 000 m2 als publieke maritieme/landzone, waarop de fabriek gevestigd is, wil veranderen om zo haar activiteiten te kunnen voortzetten na afloop van de administratieve concessie?

Is de Commissie bereid de actie van de gemeenteraad van Pontevedra te ondersteunen om het openbare karakter van het grondstuk waarop de fabriek gevestigd is te beschermen, de fabriek te verplichten te verhuizen, met behoud van de werkgelegenheid, en ze te dwingen alle nodige beschermende maatregelen te nemen om een eind te maken aan de ernstige verontreiniging waaraan zij zich momenteel schuldig maakt?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 maart 2004)

Op basis van de door het geachte parlementslid verstrekte informatie beschikt de Commissie niet over de elementen die nodig zijn om een conclusie te kunnen trekken over de vraag of de betreffende fabriek aan de in de relevante communautaire wetgeving vastgestelde voorwaarden voldoet.

Vragen betreffende een mogelijke verhuizing naar een nieuwe locatie vallen buiten de bevoegdheid van de Gemeenschap. Een voorstel om een nieuwe papierfabriek te bouwen, of om een bestaande fabriek te veranderen of uit te breiden, zou een milieueffectbeoordeling vereisen, in overeenstemming met Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (1), als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2), indien de fabriek aanzienlijke milieueffecten kan hebben. Dit vereist dat het publiek wordt geraadpleegd en dat de bevoegde autoriteit de mening van het publiek en de milieueffecten bij haar overwegingen betrekt. Als de bevoegde autoriteit overweegt de aanvraag goed te keuren, kan zij daaraan voorwaarden verbinden waaraan moet worden voldaan, bijvoorbeeld om die effecten te verzachten.

Wat de eventuele schadelijke effecten van de installaties betreft, dient er rekening mee te worden gehouden dat de fabriek in kwestie valt binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (3) (zie activiteit 6.1 van Bijlage I). De richtlijn beoogt een hoog algemeen niveau van milieubescherming te bereiken door middel van preventie en vermindering van de emissies in de lucht, het water en op het land, het voorkomen of verminderen van afvalproductie, doelmatig gebruik van energie, preventie van ongevallen en herstel van het fabrieksterrein in een bevredigende toestand na stopzetting van de activiteiten.

De fabriek is kennelijk al meer dan veertig jaar in bedrijf en moet derhalve worden aangemerkt als een „bestaande installatie” in de betekenis van de richtlijn (zie artikel 2, lid 4). Volgens artikel 5 van de richtlijn moeten de bevoegde autoriteiten alle maatregelen nemen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de betreffende installatie uiterlijk 30 oktober 2007 zodanig wordt geëxploiteerd dat zij volledig voldoet aan de bepalingen van de richtlijn.

Hiertoe dient de bevoegde autoriteit een geïntegreerde vergunning af te geven (of, indien van toepassing, de bestaande vergunning te toetsen of aan te passen) met daarin emissiegrenswaarden, gelijkwaardige parameters of technische maatregelen die gebaseerd zijn op de beste beschikbare technieken, met inachtneming van de technische kenmerken, de geografische ligging en de plaatselijke milieuomstandig-heden van de betrokken installatie (zie artikel 9, lid 4, van de richtlijn).

Voor de definitie van beste beschikbare technieken kan de bevoegde autoriteit haar vereisten baseren op een referentiedocument voor beste beschikbare technieken (BREF) in de pulp- en papierindustrie. Dit document is te raadplegen via de website: (http://eippcb.jrc.es/pages/FAbout.htm).

Gegevens over de belangrijkste verontreinigende stoffen die uit de installatie vrijkomen, zijn vanaf 23 februari 2004 voor iedereen toegankelijk op de website www.eper.cec.eu.int.

Met het doel de luchtkwaliteit in stand te houden waar die goed is, en in andere gevallen te verbeteren, verplicht Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit (4) de lidstaten om overal op hun grondgebied de luchtkwaliteit te beoordelen. Voor luchtverontreinigende stoffen als zwaveldioxide, stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10) en lood (5) en ook voor koolmonoxide en benzeen (6) zijn middels zogenoemde dochterrichtlij nen grenswaarden en streefcijfers vastgelegd die op vastgestelde einddata (2005 tot 2010) moeten zijn gehaald. Industriële installaties zijn uiteraard potentiële bronnen van sommige van deze stoffen. De lidstaten zijn verplicht jaarlijks verslag uit te brengen aan de Commissie omtrent de gebieden en agglomeraties waar de grenswaarden plus een vastgestelde tolerantiemarge (die jaarlijks afneemt, tot nul op de datum waarop de waarden definitief moeten zijn gehaald) worden overschreden. De lidstaten zijn verplicht voor die gebieden plannen en programma's op te stellen waarin wordt aangegeven met welke maatregelen de grenswaarden kunnen worden bereikt. Tot nu toe heeft de Commissie van de Spaanse regering nog geen plannen of programma's ontvangen met betrekking tot het gesignaleerde probleemgebied rond de betreffende fabriek.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

(3)  PB L 257 van 10.10.1996.

(4)  PB L 296 van 21.11.1996.

(5)  PB L 163 van 29.6.1999.

(6)  PB L 313 van 13.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/755 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/755

---

(2004/C 84 E/0850)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0053/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Stilvallen van de werkzaamheden op de scheepswerven van Inzar in Fene (Galicië) wegens het verbod op de bouw van nieuwe vrachtschepen — optreden van de Europese Commissie en de Spaanse regering

Sinds 1988 zijn de werkzaamheden op de scheepswerven van Inzar, in Fene, gestaag aan het inkrimpen als gevolg van het verbod op de bouw van nieuwe vrachtschepen en het gebrek aan bestellingen van offshore boorplatformen, waarin het bedrijf — toen nog Astano — zich noodgedwongen had gespecialiseerd. Duizenden arbeidsplaatsen staan op de tocht. Een en ander bewijst de dringende noodzaak dat de Commissie en de Spaanse regering, die zich beide schuldig hebben gemaakt aan nalatigheid ten aanzien van deze voor de economie van Ferrolterra en Galicië vitale sector.

Wat is de situatie momenteel? Heeft de Spaanse regering al om toestemming gevraagd opdat de scheepswerven van Inzar zouden kunnen herbeginnen met de bouw van vrachtschepen? Wat is het standpunt van de Commissie? Wat zou in ieder geval moeten gedaan worden opdat deze werven net als vroeger opnieuw vrachtschepen zouden kunnen bouwen, waarvoor zij over de hele wereld bekend en gewaardeerd waren?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(26 februari 2004)

Zoals de Commissie het geachte parlementslid in haar recente antwoord op de schriftelijke vraag E-3828/03 (1) heeft medegedeeld, heeft de Commissie in 1997 besloten dat Fene (ex-Astano) met het oog op de productiebeperking voor de Spaanse openbare scheepswerven, moest worden gesloten voor scheepsbouwactiviteiten. Dit was een tegenprestatie voor de herstructureringssteun (2) die in 1997 werd goedgekeurd. Bovendien verzocht de Raad in zijn Verordening (EG) nr. 1013/97 van 2 juni 1997 betreffende de steunverlening aan bepaalde scheepswerven die worden geherstructureerd (3), waarop bovengenoemd besluit van de Commissie was gebaseerd, Fene gesloten te houden voor scheepsbouw-activiteiten.

Aangezien de Commissie momenteel de mogelijkheid onderzoekt om Fene toestemming te verlenen om opnieuw met scheepsbouwactiviteiten te beginnen, kan zij haar definitief standpunt nog niet meedelen.

De Commissie voert een actief beleid ter bescherming van de EU-scheepsbouw tegen oneerlijke internationale concurrentie. Daartoe heeft zij een procedure tegen Zuid-Korea ingeleid bij de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en een tijdelijk defensief mechanisme voor de scheepsbouw voorgesteld. Deze specifiek op de scheepsbouwindustrie toegesneden aanpak kan scheepswerven in alle lidstaten, met inbegrip van Spanje, ten goede komen.

---

(1)  Zie blz. 104.

(2)  PB C 354 van 21.11.1997.

(3)  PB L 148 van 6.6.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/756 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/756

---

(2004/C 84 E/0851)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0054/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Uitvoering van het Protocol van Kyoto door Spanje

De Europese commissaris voor Milieuzaken, Margot Wallström, verklaarde een tijdje geleden dat de Europese Unie haar verplichtingen in het kader van het protocol van Kyoto niet zal kunnen nakomen en dat Spanje „de slechtste leerling” is, omdat het land een derde van zijn doelstellingen niet zal verwezenlijken vóór 2010.

De commissaris heeft inmiddels in een brief alle nationale regeringen verzocht hun inspanningen op te voeren om de doelstellingen in ieder geval te realiseren. Waaraan is het te wijten dat Spanje zijn verplichtingen niet kan nakomen? Welke maatregelen heeft Spanje genomen om zich aan het gestelde doel aan te passen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(4 maart 2004)

Uit het onlangs gepubliceerde voortgangsrapport van de Commissie inzake de vermindering van emissies van broeikasgassen (1) blijkt dat de beleidsmaatregelen die tot nu toe in de lidstaten zijn genomen niet voldoende zullen zijn om de emissiedoelstellingen van Kyoto te halen. Aan de lidstaten is een brief toegezonden met het voorstel de extra maatregelen die nodig zijn om de Kyoto-doelstellingen van de EU te halen in de loop van 2004 aan te geven. In de brief is ook de noodzaak onderstreept dat de lidstaten zich houden aan het tijdpad voor de tenuitvoerlegging van de EU-richtlijn inzake de handel in emissie-rechten (2), dat zij de nationale beleidsmaatregelen in de komende 12 tot 18 maanden aanpassen en meer inhoudelijke informatie verstrekken over hun prognoses voor het gebruik van de mechanismen van het Protocol van Kyoto ter aanvulling van de binnenlandse maatregelen.

De emissies in Spanje lagen in 2001 32 procent hoger dan in 1990, terwijl de toename voor 2008-2012 volgens de verplichtingen van Spanje niet meer dan 15 procent mag bedragen.

Sinds de publicatie van het verslag van de Commissie heeft Spanje een actieplan tegen klimaatverandering goedgekeurd, dat bestaat uit een pakket van 440 maatregelen ter vermindering van broeikasgasemissies. Tot de voorgestelde maatregelen behoren fiscale prikkels voor bedrijven die schone energie opwekken of gebruiken, een verschuiving bij de elektriciteitsopwekking van kolengestookte naar gasgestookte centrales, het bevorderen van biobrandstoffen, het stimuleren van de aanpassing van particuliere voertuigen, het aanbrengen van zonne-energievoorzieningen in openbare gebouwen en het bevorderen van openbaar vervoer bij bedrijven en overheidsinstanties.

Op 26 januari 2004 heeft de Raad formeel zijn goedkeuring gehecht aan een beschikking betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto. Op grond van deze beschikking zijn de lidstaten verplicht binnen drie maanden na de vaststelling van hun nationale programma's de Commissie daarvan in kennis te stellen. Overeenkomstig deze beschikking zal de Commissie later in 2004 de vorderingen van de Gemeenschap en haar lidstaten beoordelen met betrekking tot de nakoming van hun verplichtingen uit hoofde van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering en het Protocol van Kyoto, zoals vastgelegd in Beschikking 2002/358/EG. Op basis van deze beoordeling zal een verslag worden opgesteld, dat aan het Parlement en de Raad zal worden toegezonden.

---

(1)  COM(2003)735 def.

(2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad, PB L 275 van 25.10.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/757 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/757

---

(2004/C 84 E/0852)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0068/04

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Internationale Conventie inzake de bescherming van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden

De Internationale Conventie inzake de bescherming van alle migrerende werknemers en hun gezinsleden, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties tijdens zijn 45ste zitting op 18 december 1990 en in werking getreden op 1 juli 2003, werd tot op vandaag door geen enkel van de vijftien lidstaten noch door een van de tien toekomstige lidstaten van de Europese Unie ondertekend.

Wat is het standpunt van de Europese Commissie ten aanzien van hogervermelde conventie?

| 1. | In welke mate stemt de conventie overeen met het door de EU gevoerde beleid en de gestelde beleidsdoelen? |
| --- | --- |

1.

In welke mate stemt de conventie overeen met het door de EU gevoerde beleid en de gestelde beleidsdoelen?

| 2. | Op welke punten verschilt de conventie van het door de EU gevoerde beleid en de gestelde beleidsdoelen? |
| --- | --- |

2.

Op welke punten verschilt de conventie van het door de EU gevoerde beleid en de gestelde beleidsdoelen?

| 3. | Zijn er vanuit Europees standpunt ernstige bezwaren tegen het ondertekenen van de conventie door een lidstaat van de Unie? |
| --- | --- |

3.

Zijn er vanuit Europees standpunt ernstige bezwaren tegen het ondertekenen van de conventie door een lidstaat van de Unie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(5 maart 2004)

De lidstaten zijn waarschijnlijk beter dan de Commissie in staat uit te leggen waarom zij het internationale verdrag inzake de bescherming van migrerende werknemers van de Verenigde Naties niet ratificeren.

Eén van de belangrijkste obstakels voor de ratificatie lijkt echter te liggen in het feit dat het verdrag rechten toekent aan alle migrerende werknemers, zonder rekening te houden met hun legale of illegale situatie in het gastland.

Bovendien wordt een groot aantal in het verdrag genoemde rechten ook door andere instrumenten (Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens) op EU-niveau gegarandeerd, zowel voor EU-burgers als voor werknemers uit derde landen. Het feit dat dezelfde rechten door verschillende bepalingen worden gegarandeerd kan leiden tot verschillende interpretaties wat de rechtszekerheid kan aantasten.

Vanwege de complexiteit van de bepalingen van dit verdrag is de Commissie voornemens een studie uit te voeren naar de overeenkomsten en verschillen tussen het verdrag en het gemeenschappelijk immigratiebeleid zoals dat op EU-niveau ontwikkeld is sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/758 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/758

---

(2004/C 84 E/0853)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0071/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Stuwdam in de rivier de Narla in Lugo, Galicië, in het kader van het „Nationale waterbeheersplan” van Spanje, die is gepland in een gebied van communautair belang in het netwerk Natura 2000

In het „Nationale waterbeheersplan” van Spanje is een stuwdam in de rivier de Narla in Lugo, Galicië, gepland, waarmee de watervoorziening in het district van de stad Lugo en in de gemeenten Outeiro de Rei en Ribade moet worden gewaarborgd.

Met het oog op dit voornemen zijn verschillende politieke en sociale organisaties bezig om maatregelen te nemen en voorstellen in te dienen om naar betere oplossingen te zoeken die milieuvriendelijker en passender zijn om dit probleem op te lossen.

De vereniging ADEGA (Associação para a Defesa Ecológica da Galiza — Vereniging voor de bescherming van het milieu in Galicië) is van mening dat de stuwdam onnodig en schadelijk is, en heeft bezwaar aangetekend bij het Spaanse Ministerie van Milieu, directoraat-generaal Kwaliteit en beoordeling van het milieu. ADEGA stelt met name a) dat het door het gestuuwde water getroffen gebied een gebied van communautair belang is — overeenkomstig Bijlage III van richtlijn 92/43/EEG (1) — en in het netwerk Natura 2000 is opgenomen, waarbij het een stroomopwaarts en stroomafwaarts van de Minho gelegen gebied omvat, b) dat het dringend karakter en de noodzaak niet zijn aangetoond waardoor de geplande infrastructuur voorrang zou hebben voor de doelstellingen van netwerk Natura 2000 en c) dat het water van de rivier de Minho, de grootste rivier van Galicië, wanneer deze, wat nodig is, op passende wijze wordt gezuiverd, het meest geschikt is voor de voorziening van de stad Lugo en de overige gemeenten, d) dat in de voorgelegde milieu-effectstudie geen ander alternatief voor de watervoorziening van de stad Lugo dan de bouw van de stuwdam van Narla in overweging werd genomen, e) dat de gronden buiten beschouwing werden gelaten dan wel als onbelangrijk werden beschouwd, die ertoe hebben geleid dat dit gebied als gebied van communautair belang werd gekwalificeerd en in het netwerk Natura 2000 werd opgenomen. De BNG heeft, via haar vertegenwoordigers in de gemeenteraad van Lugo, voorstellen van dezelfde strekking voorgelegd.

Is de Commissie op de hoogte van dit project? Weet zij dat ADEGA in haar aan het Spaanse Ministerie voorgelegde klacht, van mening is dat het project onverenigbaar is, een algemeen karakter heeft, onomkeerbaar en onherstelbaar is voor de onderdelen van de biologische diversiteit en het behoud van het gebied van gemeenschappelijk belang en eist dat het gebied wordt verklaard tot beschermde biosfeer? Weet zij dat verlangd wordt dat wordt afgezien van het stuwdamproject, waarbij de desbetreffende financiële middelen gebruikt zouden moeten worden om de watervoorziening van de stad Lugo vanaf de Minho uit te breiden? Is de Commissie bereid in het kader van dit project te zorgen voor naleving van de communautaire voorschriften? Is zij dan ook voornemens zich hierover te wenden tot de Spaanse en Galicische autoriteiten en tot de autoriteiten van de provincie en van het district Lugo?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 maart 2004)

De Commissie heeft over het door het geachte parlementslid aan de orde gestelde onderwerp geen informatie ontvangen.

Maar ongeacht of de Commissie nu wel of geen documentatie over het project voor deze stuwdam in de rivier de Narla ontvangt, de Europese milieuwetgeving, en in het bijzonder de Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EG) (2), de kaderrichtlijn Water (Richtlijn 2000/60/EG) (3) en de Richtlijn inzake de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (Richtlijn 85/337/EEG) (4), moet worden nageleefd. Met name als het door het gestuwde water getroffen gebied een gebied van communautair belang is, moet aan artikel 6 van de Habitatrichtlijn worden voldaan. Bovendien beoogt Richtlijn 85/337/EEG ervoor te zorgen dat bepaalde soorten projecten die aanzienlijke milieueffecten met zich meebrengen als regel aan een milieueffectbeoordeling worden onderworpen.

De Commissie zal de Spaanse autoriteiten om nadere informatie verzoeken teneinde ervoor te zorgen dat de Europese milieuwetgeving correct wordt toegepast.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PB L 206 van 22.7.1992.

(3)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

(4)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 inzake de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, PB L 175 van 5.7.1985, als gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/759 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/759

---

(2004/C 84 E/0854)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0077/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Behandeling van afvalwater in Ierland

Welke reactie heeft de Commissie eventueel ontvangen van de Ierse regering in verband met de laatste schriftelijke waarschuwing die zij haar in juli heeft toegezonden (IP/03/1108) inzake de behandeling van afvalwater uit stadsrioleringen? Hoe staat zij tegenover de reactie van de Ierse regering en welke maatregelen neemt zij momenteel in dezen of overweegt zij te nemen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 maart 2004)

De Commissie heeft op 7 oktober 2002 een met redenen omkleed advies tot Ierland gericht met betrekking tot Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1). In 2003 heeft Ierland twee reacties gestuurd op dit met redenen omkleed advies. Deze reacties worden momenteel nog bestudeerd.

---

(1)  PB L 135 van 30.5.1991.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/759 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/759

---

(2004/C 84 E/0855)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0080/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Reumatiek en Biomed-programma

Volgens de Europese Bond ter bestrijding van reuma (EULAR) heeft meer dan 50 % van de Europese bevolking ooit last van een acute of chronische reumatische aandoening. Heeft de Commissie overwogen de strijd tegen reuma op te nemen als thema in het kader van het Biomed-programma, en zo ja, tot welke slotsom is zij gekomen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(17 februari 2004)

De betrokkenheid van de Commissie bij onderzoek naar reuma-aandoeningen blijkt uit acht lopende projecten die betrekking hebben op reuma-aandoeningen en die gesteund worden met een financiële bijdrage van de EU van meer dan EUR 11 miljoen uit hoofde van het vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling. Naar verwachting worden de resultaten vanaf 2004 bekendgemaakt.

In het zesde kaderprogramma (KP6) wordt onderzoek met betrekking tot de gezondheid vooral gefinancierd onder prioriteit 1: „Biowetenschappen, genomica en biotechnologie voor de gezondheid”. Dit programma richt zich op fundamenteel onderzoek op het gebied van functionele genomica, toepassingen van genomica en biotechnologie en toepassingen die betrekking hebben op medicijnen en gezondheidszorg. Al bij de eerste uitnodiging tot het indienen van voorstellen voor prioriteit 1 van het zesde kaderprogramma is een project geselecteerd dat betrekking heeft op kunstmatige weefsel- en celenginee-ring, wat bijzonder relevant is voor reuma-aandoeningen; over dit project wordt momenteel onderhandeld. De resultaten van de tweede uitnodiging tot het indienen van voorstellen, die 13 november 2003 als sluitingsdatum had, komen midden 2004 beschikbaar.

De Commissie is momenteel bezig met het definiëren van onderwerpen waarmee rekening gehouden moet worden in toekomstige uitnodigingen voor het indienen van voorstellen voor deze prioriteit, in samenwerking met de desbetreffende adviesgroep voor het wetenschappelijk programma en het program-macomité. Het is de bedoeling van de Commissie om een ander onderwerp voor onderzoek met betrekking tot reuma-aandoeningen voor te stellen in een latere uitnodiging met betrekking tot prioriteit 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/760 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/760

---

(2004/C 84 E/0856)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0081/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(20 januari 2004)

Betreft:   Tenuitvoerlegging van de richtlijn „geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging”

Welke reactie heeft de Commissie (eventueel) ontvangen van de Ierse regering naar aanleiding van de laatste schriftelijk waarschuwing die in juli 2003 aan Ierland is toegezonden (aangekondigd in IP/03/1049) in verband met het feit dat de Ierse regering de richtlijn Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (Richtlijn 96/61/EG (1) van de Raad) niet op de juiste wijze ten uitvoer legt? Welke maatregelen heeft de Commissie ter zake genomen of overweegt zij te nemen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(11 maart 2004)

De Commissie heeft op 11 juli 2003 een met redenen omkleed advies tot Ierland gericht over de tekortkomingen in de nationale wetgeving voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (2). Het gaat hierbij om de Ierse Milieubeschermingswet van 2003, waarin de richtlijn volgens Ierland correct is verwerkt. Gebleken is echter dat verdere secundaire wetgeving noodzakelijk zou zijn met betrekking tot artikel 6 van de richtlijn. Voorts dient de nieuwe wet formeel nog in werking worden gesteld door middel van besluiten. Deze achterstallige maatregelen zijn nog niet genomen, en de Commissie beraadt zich op nieuwe passende stappen.

---

(1)  PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.

(2)  PB L 257 van 10.10.1996.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/760 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/760

---

(2004/C 84 E/0857)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0092/04

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(21 januari 2004)

Betreft:   Ontwikkeling van de stroomprijzen, investeringen in de energiesector

In haar editie van 7 januari 2004 zijn in de Duitse krant „Handelsblatt” op blz. 1 en 9 berichten verschenen dat het energieconcern RWE profiteert van de fors gestegen stroomprijzen. In de Oostenrijkse „Standard” van 2 januari 2004 dringt de voorzitter van de raad van bestuur van de EVN aan op een verhoging van de nettarieven om een minimumrendement van zeven procent op het ingezette kapitaal beter te kunnen bereiken.

Kan de Commissie mededelen hoe in de laatste vijf tot tien jaar de ontwikkeling van de stroomprijzen is geweest voor particuliere huishoudens, voor kleine en middelgrote ondernemingen en voor grote afnemers in de EU landen die de energiesector gedeeltelijk of volledig hebben geprivatiseerd?

Hoe hebben de stroomprijzen zich ontwikkeld bij energieconcerns die zich in handen van de overheid bevinden?

Hoe hebben zich investeringen in de leidingnetwerken van de Europese energieconcerns sinds de (gedeeltelijke) privatisering daarvan ontwikkeld?

In welke mate hebben particuliere energieconcerns in de afgelopen tien jaar in alternatieve energieopwekking geïnvesteerd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(1 maart 2004)

De prijzen zijn sinds 1997 nominaal relatief stabiel; in reële termen betekent dit een aanzienlijke verlaging van de prijs voor alle categorieën. Kleine en middelgrote ondernemingen hebben van de prijsverlagingen geprofiteerd, vooral waar concurrentie haar intrede heeft gedaan. In lidstaten waar geen liberalisatie heeft plaatsgevonden zijn de prijzen eveneens stabiel, maar bevinden deze zich wel op een hoger niveau. Veelal zijn de prijsverschillen tussen de lidstaten te verklaren uit een gebrek aan netkoppelingscapaciteit, wat de Europese markt segmenteert. De Commissie heeft deze kwestie een aantal keren onderzocht, met name in het Groenboek „Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening” (1) en het meest recent in de mededeling over de energie-infrastructuur en continuïteit van de energievoorziening (2).

In het jaar 2003 was er sprake van een opwaartse trend die zich naar verwachting in 2004 zal voortzetten, aangezien er de komende paar jaar nieuwe investeringen in stroomopwekkingscapaciteit nodig zullen zijn. Het geachte parlementslid alsmede de secretaris-generaal van het Parlement krijgen rechtstreeks een notitie toegestuurd met meer achtergrondinformatie over de huidige prijstrends.

Het is moeilijk om definitieve conclusies te trekken over de gevolgen van verschillende eigendomsvormen. In de landen waar de stroomopwekking in belangrijke mate in overheidshanden is, zoals Ierland, Italië en Portugal, zijn de prijzen vrij hoog. In Frankwijk liggen ze rond het gemiddelde van de EU, terwijl de stroomprijzen voor huishoudens in Griekenland erg laag zijn. Wat de lidstaten met een „geprivatiseerde” stroomvoorziening betreft, liggen de prijzen in België en Duitsland boven het EU-gemiddelde en in de Scandinavische lidstaten eronder.

De Commissie heeft geen gedetailleerde informatie over het niveau van de investeringen in leidingnetwerken door energieconcerns.

Volgens het „Bundesverband Windenergie” hebben particuliere ondernemingen in Duitsland sinds 1990 in totaal ruim EUR 1 miljard geïnvesteerd. Duitsland levert momenteel circa de helft van de windenergie in de EU.

---

(1)  COM(2000) 769 def.

(2)  COM(2003) 743 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/761 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/761

---

(2004/C 84 E/0858)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0101/04

van Marjo Matikainen-Kallström (PPE-DE) aan de Commissie

(22 januari 2004)

Betreft:   Positie van MKB in EU-onderzoeksfinanciering

Een van de doelstellingen van het zesde kaderprogramma voor onderzoek is de verbetering van het concurrentievermogen van de EU. Al jarenlang is de verbetering van de concurrentiepositie te danken aan het MKB.

Toch is het aandeel van het MKB in het zesde kaderprogramma aanzienlijk gedaald. De grote instrumenten van het kaderprogramma, zoals de geïntegreerde projecten (integrated projects), schrikken af, terwijl de topnetwerken (networks of excellence) veeleer lijken te zijn ontworpen voor universiteiten en hogescholen. In het vijfde kaderprogramma bestond het speciaal voor het MKB bedoelde CRAFT-instrument (Cooperative Research Action For Technology), dat bedrijven toegang bood tot internationale samenwerking. Jammer genoeg is het financieringsaandeel van CRAFT in het zesde kaderprogramma dramatisch verlaagd, waardoor de concurrentie tussen de bedrijven bijzonder hard is geworden en de financieringsdrempel inadequaat hoog.

Het Europees Parlement heeft al herhaaldelijk verzocht dat 15 procent van de financiering van het kaderprogramma wordt gereserveerd voor het MKB. Hier is jammer genoeg nooit gevolg aan gegeven. De Commissie heeft van haar kant op oneigenlijke wijze de statistieken opgesmukt, door bijvoorbeeld zogenaamde niet-commerciële MKB-bedrijven (non-profit SME's) als MKB-bedrijven te tellen. In deze categorie zitten naar verluid bijvoorbeeld universitaire stichtingen e.d.

Met deze cosmetische ingrepen kan men de statistieken er beter laten uitzien en ervoor zorgen dat het aandeel van het MKB op vele terreinen boven 10 procent komt. Dit strookt evenwel niet met de oorspronkelijke bedoeling en geest van het kaderprogramma, omdat niet-commerciële bedrijven niet in de eerste plaats het EU-concurrentievermogen verbeteren.

In velerlei samenhang worden goede en mooie dingen gezegd over de stralende toekomst die het MKB te wachten staat. De positie van het MKB moet evenwel hier en nu worden verbeterd, en wel omdat het belang van MKB-bedrijven voor het concurrentievermogen, de werkgelegenheid en de economie in het algemeen bijzonder groot is.

Welke maatregelen is de Commissie van plan te nemen om de deelname van gewone MKB-bedrijven in Europese onderzoeksprojecten te verbeteren?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(4 maart 2004)

Door de beschikkingen over het zesde kaderprogramma (KP6) en over de specifieke programma's „Integratie en versterking van de grondslagen van de Europese onderzoekruimte” en „Structurering van de Europese onderzoekruimte” wordt deelname van het MKB versterkt en gestimuleerd:

| — | Ten minste 15 % van de begroting voor de zeven thematische prioriteiten is bestemd voor het MKB (± EUR 1 700 miljoen). Dit is een aanzienlijke toename ten opzichte van de doelstelling van 10 % voor het vijfde kaderprogramma (KP5). |
| --- | --- |

—

Ten minste 15 % van de begroting voor de zeven thematische prioriteiten is bestemd voor het MKB (± EUR 1 700 miljoen). Dit is een aanzienlijke toename ten opzichte van de doelstelling van 10 % voor het vijfde kaderprogramma (KP5).

| — | EUR 430 miljoen is bestemd voor horizontale onderzoeksactiviteiten voor het MKB. |
| --- | --- |

—

EUR 430 miljoen is bestemd voor horizontale onderzoeksactiviteiten voor het MKB.

| — | Tot de horizontale onderzoeksactiviteiten voor het MKB en/of samenwerkingsverbanden van het MKB behoren coöperatief onderzoek (CRAFT) (± EUR 320 miljoen) en collectief onderzoek (±EUR 110 miljoen). |
| --- | --- |

—

Tot de horizontale onderzoeksactiviteiten voor het MKB en/of samenwerkingsverbanden van het MKB behoren coöperatief onderzoek (CRAFT) (± EUR 320 miljoen) en collectief onderzoek (±EUR 110 miljoen).

Een van de activiteiten binnen het onderzoeks- en innovatiegedeelte van het specifiek programma „Structurering van de Europese onderzoekruimte” is Economische en Technologische Informatievergaring (ETI). Het belangrijkste oogmerk van de ETI-projecten is het creëren van de juiste voorwaarden voor deelname van het MKB aan KP6-projecten.

Voorts dient te worden onderstreept dat de Commissie zich pro-actief heeft opgesteld bij het stimuleren en bevorderen van de deelname van het MKB aan KP6:

| — | Een eerste initiatief was het opzetten van een speciaal MKB-NCP-netwerk. Via dit netwerk worden het MKB en de onderzoeksgemeenschap geïnformeerd en gestimuleerd om gezamenlijk deel te nemen aan KP6. |
| --- | --- |

—

Een eerste initiatief was het opzetten van een speciaal MKB-NCP-netwerk. Via dit netwerk worden het MKB en de onderzoeksgemeenschap geïnformeerd en gestimuleerd om gezamenlijk deel te nemen aan KP6.

| — | Een tweede initiatief is de opzet van een MKB-task force door de Commissie voor alle diensten met betrekking tot het operationele beheer van KP6. De belangrijkste doelstelling van deze task force is het monitoren van de deelname van het MKB en het stimuleren van die deelname door middel van nieuwe initiatieven of correctieve maatregelen. |
| --- | --- |

—

Een tweede initiatief is de opzet van een MKB-task force door de Commissie voor alle diensten met betrekking tot het operationele beheer van KP6. De belangrijkste doelstelling van deze task force is het monitoren van de deelname van het MKB en het stimuleren van die deelname door middel van nieuwe initiatieven of correctieve maatregelen.

Voor het eerste tenuitvoerleggingsjaar van KP6 geldt dat:

| — | na de eerste uitnodigingen voor horizontale onderzoeksactiviteiten in KP6, circa 1070 MKB-bedrijven een onderzoekscontract zullen krijgen. |
| --- | --- |

—

na de eerste uitnodigingen voor horizontale onderzoeksactiviteiten in KP6, circa 1070 MKB-bedrijven een onderzoekscontract zullen krijgen.

| — | na de eerste oproep tot het indienen van voorstellen binnen de thematische prioriteiten van KP6, circa 2450 MKB-bedrijven een onderzoekscontract zullen krijgen. |
| --- | --- |

—

na de eerste oproep tot het indienen van voorstellen binnen de thematische prioriteiten van KP6, circa 2450 MKB-bedrijven een onderzoekscontract zullen krijgen.

| — | De Commissie heeft in april 2003 een eerste oproep gedaan tot het indienen van voorstellen voor ETI. Naar aanleiding van deze eerste oproep ontvangen twintig projecten in totaal EUR 20 miljoen. Deze projecten bestrijken diverse industriële sectoren en de eerste ETI-projecten zijn reeds met hun activiteiten gestart. |
| --- | --- |

—

De Commissie heeft in april 2003 een eerste oproep gedaan tot het indienen van voorstellen voor ETI. Naar aanleiding van deze eerste oproep ontvangen twintig projecten in totaal EUR 20 miljoen. Deze projecten bestrijken diverse industriële sectoren en de eerste ETI-projecten zijn reeds met hun activiteiten gestart.

Hoewel aan de hand van de financiële bijdragen die de Gemeenschap aan het einde van projecten aan het MKB toekent wordt berekend of de doelstelling van 15 % werkelijk is behaald, wordt in diverse stadia de MKB-deelname aan KP6 gemonitord, van het indienen van voorstellen, de evaluatie en de selectie tot de uiteindelijke verdeling van EU-gelden tussen contractanten.

Ten gevolge hiervan, en op grond van de uitkomsten van de eerste uitnodigingen tot het indienen van voorstellen binnen de thematische prioriteiten van KP6, beraadt de MKB-task force zich momenteel op een aantal correctieve maatregelen, zoals:

| — | het MKB-vriendelijker maken van werkprogramma's; |
| --- | --- |

—

het MKB-vriendelijker maken van werkprogramma's;

| — | extra middelen voor nieuwe projecten uit de eerste oproepen; |
| --- | --- |

—

extra middelen voor nieuwe projecten uit de eerste oproepen;

| — | geïntegreerde projecten (IP) voor het MKB. |
| --- | --- |

—

geïntegreerde projecten (IP) voor het MKB.

De tenuitvoerlegging en timing van de hierboven beschreven maatregelen of andere initiatieven hangt af van de behoeften en middelen binnen de bewuste thematische prioriteit.

Verder zullen twee grote Europese netwerken, te weten het IRC Network en de Euro Info Centres, een groot aantal MKB-bedrijven van uiteenlopende omvang binnen alle Europese landen (inclusief de toetredingslanden) van informatie voorzien en blijven steunen, zoals zij dit al jaren doen. Beide netwerken leveren een aanzienlijke bijdrage aan de vergroting van de bekendheid van het MKB met onderzoek en innovatie. In het kader van de kennisoverdracht aan het MKB, buitengewoon belangrijk voor hun concurrentievermogen in de huidige mondiale omgeving, maakte IRC Networks voor het jaar 2002 bovendien melding van de verspreiding van circa 50 000 technologieprofielen en van 500 transnationale technologieoverdrachten.

Tot slot dient met betrekking tot de definitie van het midden- en kleinbedrijf te worden onderstreept dat voor KP5 en KP6 de definitie geldt die de Commissie in 1996 in haar Aanbeveling 96/280/EC (1) op basis van vier criteria heeft geformuleerd: het aantal werknemers (<250), de jaarlijkse omzet (<EUR 40 miljoen) of het jaarlijkse balanstotaal (<EUR 27 miljoen) en zelfstandigheid. Deze definitie dient volgens de wetgeving te worden toegepast bij de aanmaak van statistische gegevens over MKB-deelname.

Het begrip onderneming als een eenheid die economische activiteiten ontplooit, ongeacht haar juridische vorm, strookt met het begrip „onderneming” dat steeds wordt gehanteerd door het Hof van Justitie en de Commissie op het terrein van concurrentie en staatsrecht. Om in te gaan op de bezorgdheid van het geachte parlementslid: het is dus mogelijk dat bepaalde niet-commerciële organisaties volgens de wet dienen te worden beschouwd als MKB-bedrijven.

Voorts is heeft de Commissie een nieuwe definitie van het MKB vastgesteld die op 1 januari 2005 van kracht wordt. Binnen deze definitie zijn de plafonds voor jaarlijkse omzet/balanstotaal verhoogd tot EUR 50 miljoen resp. EUR 43 miljoen en worden er richtsnoeren gegeven voor de berekening van het aantal werknemers. Daarnaast is het begrip zelfstandigheid verder uitgewerkt en worden ondernemingen ingedeeld in drie categorieën: zelfstandige ondernemingen, partnerondernemingen en gelieerde ondernemingen.

---

(1)  Aanbeveling van de Commissie 96/280/EG van 3 april 1996 betreffende de definitie van kleine en middelgrote ondernemingen, PB L 107 van 30.4.1996.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/764 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/764

---

(2004/C 84 E/0859)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0110/04

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Commissie

(19 januari 2004)

Betreft:   Wettigheid van bepaalde EU-besluiten na de mislukking het Protocol van Kyoto

In de overwegingen (4, 22 en 26) van de richtlijn van de EU inzake de handel in emissierechten (2003/87/EG (1)) wordt gesteld dat de richtlijn tot stand is gebracht met het oog op het Protocol van Kyoto en wordt ervan uitgegaan dat het Protocol in werking zal treden. Er worden geen nationale grenswaarden voor uitstoot vastgesteld, maar in artikel 9 wordt verwezen naar de bepalingen inzake de toewijzings-plannen, vastgesteld in bijlage III: in paragraaf 1 van de bijlage wordt in verband met de vaststelling van de maximale uitstoot per land beschikking 2002/358/EG (2) genoemd, alsmede het Protocol van Kyoto. In bijlage III (paragraaf 5) wordt verder verwezen naar de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag, die betrekking hebben op mededinging en steunmaatregelen. Het mag daarom duidelijk zijn dat zonder het Protocol van Kyoto voor tenminste 10 nieuwe lidstaten geen grenswaarden per land gelden.

In de beschikking van de Raad betreffende verdeling van de lasten (2002/358/EG) wordt niet bepaald dat de Gemeenschap aan de hand van een bijlage beperkingen oplegt aan de uitstoot van de lidstaten, maar staat wel het volgende: „De Europese Gemeenschap en haar lidstaten komen hun verplichtingen uit hoofde van artikel 3, lid 1, van het protocol (van Kyoto) gezamenlijk na ...” (artikel 2, 1ste alinea), en: „De gekwantificeerde verplichtingen inzake emissiebeperking en -reductie die door de Europese Gemeenschap en haar lidstaten zijn overeengekomen voor de bepaling van de respectieve emissieniveaus die voor hen gelden in de eerste periode waarin een gekwantificeerde verplichting inzake emissiebeperking en -reductie van toepassing is, van 2008 tot en met 2012, zijn vermeld in bijlage II.” (artikel 2, 2de alinea). Na het mislukken van het Protocol van Kyoto verliezen de twee bovengenoemde passages hun betekenis. Wel van kracht blijft de volgende tekst: „ ... lidstaten treffen de nodige maatregelen om de in bijlage II genoemde emissieniveaus, als bepaald overeenkomstig artikel 3 van deze beschikking, in acht te nemen.” (artikel 2, 3e alinea).

Artikel 3 betreft de bepaling van de absolute (in ton kooldioxide-equivalent) emissieniveaus voor de 15 lidstaten van de EU, rekening houdend met een aantal bepalingen in het Protocol van Kyoto. Artikel 3 leunt dus sterk op het Protocol.

Verder wordt in bijlage III bij de beschikking betreffende verdeling van de lasten verwezen naar de nakoming van de uit internationale verdragen voortvloeiende verplichtingen en naar de verplichting inzake emissiereductie uit hoofde van het Protocol van Kyoto. Kan dit worden geïnterpreteerd als een beperking van de beschikking betreffende verdeling van de lasten, voor het geval bovengenoemd verdrag niet wordt verwezenlijkt?

Is de beschikking van de Raad betreffende verdeling van de lasten bindend zonder het Protocol van Kyoto? Kan de Commissie een wettig besluit nemen inzake de verdeling van de lasten, uitgedrukt in ton kooldioxide-equivalent, indien het Protocol van Kyoto niet in werking treedt? Kan de richtlijn inzake de handel in emissierechten ten uitvoer worden gelegd zonder beschikking betreffende verdeling van de lasten?

Indien de overeenkomst betreffende verdeling van de lasten en de richtlijn inzake de handel in emissierechten niettemin in de huidige vorm ten uitvoer worden gelegd, levert het dan een situatie op die strookt met de Verdragen, indien 10 lidstaten handelen in emissierechten zonder dat er voor deze landen bindende doelstellingen ter beperking van de emissie zijn vastgelegd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 april 2004)

De Gemeenschap en haar lidstaten betuigen krachtige steun aan het Protocol van Kyoto en zij hebben zich ertoe verbonden de doelstellingen ervan te verwezenlijken. Het Zesde Milieuactieprogramma van de EU dat door het Parlement en de lidstaten op 22 juli 2002 is vastgesteld bij Besluit nr. 1 600/2002/EG (3), bevestigt de verplichting van een emissievermindering van broeikasgassen met 8 % in 2008-2012 ten opzichte van het niveau van 1990 voor de Europese Gemeenschap en, op de langere termijn, de noodzaak om de mondiale emissies van broeikasgassen ten opzichte van 1990 met circa 70 % te verminderen (overweging 2 van Richtlijn 2003/87/EG) (4).

Het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake Klimaatverandering (UNFCCC) is op 9 mei 1992 aangenomen in New York. Het is door meer dan 180 landen geratificeerd. Het Protocol van Kyoto, dat op 11 december 1997 is aangenomen, is een aanvulling op het Raamverdrag en bepaalt de reductiedoelstellingen voor 39 industrielanden die vermeld staan in bijlage I van het protocol. Het protocol treedt in werking als het geratificeerd is door ten minste 5 5 landen die verantwoordelijk zijn voor ten minste 55 % van de totale C02-uitstoot in 1990. Aan het eerste criterium is inmiddels voldaan; meer dan 120 landen hebben het Protocol van Kyoto geratificeerd. De tweede voorwaarde moet echter nog vervuld worden. In dit verband kan alleen de ratificatie van het protocol door Rusland of de Verenigde Staten, die verantwoordelijk zijn voor respectievelijk 17,4 en 36,1 % van de wereldwijde C02-emissies, de balans doen doorslaan. Gezamenlijk nemen de resterende landen niet meer dan 2,1 % voor hun rekening.

Krachtens het UNFCCC hebben de Gemeenschap en haar lidstaten zich verbonden tot de uitvoering van beleid ter vermindering van de uitstoot van broeikasgassen teneinde te voldoen aan de doelstelling van het Raamverdrag om de broeikasgasconcentraties te stabiliseren op een niveau waarop gevaarlijke antropogene interferentie met het klimaatsysteem wordt voorkomen (artikel 2).

De Gemeenschap heeft bij Beschikking 2002/358/EG het protocol goedgekeurd. Zodra het Protocol van Kyoto in werking treedt, zal het als zodanig deel uitmaken van het Gemeenschapsrecht. Deze beschikking bevat tevens de doelstellingen van de Gemeenschap en de lidstaten inzake de reductie van broeikasgasemissies van 2008 tot en met 2012. In de beschikking is voorts bepaald dat de Gemeenschap en haar leden gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor de verwezenlijking van de beoogde reductie van 8 %. De Gemeenschap heeft derhalve voor de lidstaten bindende wettelijke instrumenten vastgesteld die erop gericht zijn de verplichtingen ten aanzien van klimaatverandering op een kosteneffectieve wijze te vervullen, waaronder Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikas-gasemissierechten. De lastenverdelingsovereenkomst en de EU-regeling voor de handel in broeikasgas-emissierechten staan los van de inwerkingtreding van het Protocol van Kyoto.

Zoals bij elk van haar wetgevingsdocumenten zou de Gemeenschap op basis van haar interne procedures kunnen overgaan tot herziening van Beschikking 2002/358/EG of Richtlijn 2003/87/EG. Wijzigingen ervan zouden in het Gemeenschapsrecht van invloed zijn.

De 10 landen die in mei 2004 tot de EU zullen toetreden hebben allemaal het Protocol van Kyoto geratificeerd. Aan elk van de 8 landen van deze tien die zijn opgenomen in bijlage I (industrielanden) is aldus een doelstelling toegewezen, waarbij de opgelegde reductie afhankelijk van het land varieert van 6 % tot 8 %. Aan Malta en Cyprus, die niet vermeld staan in bijlage I, is geen doelstelling toegewezen. Bijlage III van Richtlijn 2003/87/EG voorziet evenwel in objectieve en precieze criteria die het mogelijk maken deze landen emissierechten toe te wijzen in het kader van de emissiehandel die op 1 januari 2005 van start gaat (de criteria 2 tot en met 11 zijn op hen van toepassing). Alle 25 lidstaten kunnen derhalve deelnemen aan de handel in emissierechten overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG. Voorts zij vermeld dat de doelstelling van 8 % die voor de Europese Gemeenschap is vastgesteld enkel van toepassing is op de huidige vijftien lidstaten. Daaraan zal na de uitbreiding niet getornd worden. De communautaire verplichtingen uit hoofde van het Protocol van Kyoto zullen dus niet van toepassing zijn op de 10 toetredende landen. Voor deze landen zullen de doelstellingen van kracht blijven zoals die voor hen zijn vastgesteld op het moment dat zij het protocol ratificeerden.

---

(1)  PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32.

(2)  PB L 130 van 15.5.2002, blz. 1.

(3)  PB L 242 van 10.9.2002.

(4)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/765 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/765

---

(2004/C 84 E/0860)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0181/04

van Charlotte Cederschiöld (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Netwerk- en informatiebeveiliging

Ziet de Commissie, in deze tijd waarin de veiligheid van onze informatie steeds meer wordt bedreigd, de waarde van een internationaal erkende, onafhankelijke methode om de veiligheid van producten van de informatiecommunicatietechnologie (ICT) te beoordelen en de waarmerken? Deelt de Commissie de mening dat de „gemeenschappelijke criteria” een dergelijke methode zijn, en is het haar bekend dat de gemeenschappelijke criteria door de grote landen in Europa, Noord-Amerika en elders zijn erkend, maar dat zij nog niet door alle lidstaten zijn goedgekeurd en dat niet alle lidstaten er rekening mee houden bij de aanschaf van ICT-producten? Heeft de Commissie overwogen hoe het Europees Agentschap voor netwerken informatiebeveiliging een verdere acceptatie van de gemeenschappelijke criteria kan bevorderen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/766 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/766

---

(2004/C 84 E/0861)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0182/04

van Charlotte Cederschiöld (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Netwerk- en informatiebeveiliging

Deelt de Commissie de mening dat ICT-producten moeten worden ontworpen met in gedachten specifieke veiligheidsnormen en met de bedoeling om te worden beoordeeld en gewaarmerkt op grond van een internationaal erkend veiligheidsniveau? Zo ja, hoe kan het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging de gemeenschappelijke criteria toepassen om dit doel te bevorderen?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/766 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/766

---

(2004/C 84 E/0862)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0183/04

van Charlotte Cederschiöld (PPE-DE) aan de Commissie

(29 januari 2004)

Betreft:   Netwerk- en informatiebeveiliging

Beveiliging van informatietechnologie blijft voor de Commissie en andere EU-instanties een terrein van zorg als het om bescherming van het interne systemen gaat. Deelt de Commissie de mening dat de „gemeenschappelijke criteria” internationaal aanvaarde normen zijn voor het beoordelen van de beveiliging van ICT-producten, en zo ja, hoe kan het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging de gemeenschappelijke criteria toepassen bij de aankoop van eigen producten en bij het verstrekken van richtsnoeren voor aankoop door andere instanties van de EU en de lidstaten?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Liikanen namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0181/04, E-0182/04 en E-0183/04

(10 maart 2004)

Wat betreft de standaardisering van netwerk- en informatiebeveiliging, in het bijzonder ten aanzien van de gemeenschappelijke criteria, heeft de Commissie vanaf het moment dat zij betrokken was bij de ontwikkeling van voorloper ITSEC in 1991 een bijdrage geleverd aan het gehele proces van de ontwikkeling van gemeenschappelijke criteria. De Commissie heeft ook samengewerkt met de lidstaten bij het opstellen van de overeenkomst tot wederzijdse erkenning van de ISO/IEC-norm 15408 inzake gemeenschappelijke criteria.

Het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging (ENISA), dat ook door het geachte parlementslid wordt genoemd als mogelijk medium om deze norm verder in Europa te verbreiden, zal in de komende maanden met zijn werkzaamheden beginnen. De Commissie levert momenteel haar bijdrage aan het opstellen van het werkprogramma voor het ENISA. In dit antwoord stelt de Commissie voor om bepaalde taken inzake standaardisering toe te wijzen aan het ENISA, maar op dit moment kan de Commissie nog geen definitief antwoord geven op de vraag hoe het werkprogramma van het ENISA eruit zal zien.

De Commissie heeft het gebruik van erkende normen voor de beoordeling en certificering van ICT-producten altijd als een belangrijk onderdeel van het beleid voor netwerk- en informatiebeveiliging beschouwd. Het gebruik van dergelijke normen bij de aanschaf van producten werd bepleit in de Aanbeveling van de Raad (95/144/EG) van 7 april 1995 (1). In de mededeling van de Commissie „Netwerken informatieveiligheid: Voorstel voor een Europese beleidsaanpak” (2) heeft de Commissie benadrukt hoe belangrijk het voor het vertrouwen van de gebruiker is om de veiligheid van producten te certificeren. De gemeenschappelijkecriterianorm vormt in dit opzicht een solide, internationaal erkend kader voor het certificeren van de veiligheid van producten. Als zodanig is het een breed gehanteerde norm bij de aanschaf van producten.

Het is echter moeilijk gebleken (ook in de Verenigde Staten) om in de commerciële sector (en met name de financiële sector) interesse en bereidheid te kweken om ISO/IEC-norm 15408 toe te passen. Dit is aan de orde gesteld tijdens de internationale conferentie over gemeenschappelijke criteria die in september 2003 in Stockholm is gehouden. Een oplossing kan zijn dat het ENISA de acceptatie van een dergelijke norm stimuleert door met de belanghebbenden op het gebied van netwerkbeveiliging om de tafel te gaan zitten en alle aangelegenheden, problemen en mogelijkheden te bespreken die verband houden met het gebruik van gemeenschappelijke criteria.

Wat betreft de standaardisering van netwerk- en informatiebeveiliging bekijkt de Commissie momenteel welke conclusies zij moet trekken naar aanleiding van het onlangs uitgebrachte gezamenlijke rapport van het CEN en het ETSI (3), waarin kwesties inzake de standaardisering van netwerk- en informatiebeveiliging aan de orde komen die van belang zijn voor de Europese normalisatieorganisaties. Op basis hiervan zullen toekomstige maatregelen en beleidsinitiatieven worden uitgewerkt.

Op het technische vlak heeft de Commissie bepaald dat de ontwikkeling van veilige producten en systemen een hoge prioriteit moet krijgen binnen het IST-programma. Dit zal ongetwijfeld bijdragen tot een verbetering van de ontwikkelingsmethoden van ICT-producten in Europa. In aanvulling hierop zou het ENISA de lidstaten kunnen helpen bij het ontwikkelen van geschikte opleidingsprogramma's op het gebied van beveiliging, het uitwisselen van ervaringen en het gezamenlijk opzetten van bewustwordingscampagnes die met name gericht zijn op het midden- en kleinbedrijf (MKB).

Aangezien de gemeenschappelijkecriterianormen een kader bieden voor de beveiliging en certificering van producten, zou de Commissie het een goede zaak vinden als bij de aanschaf van producten in alle gevallen waar een strenge en controleerbare beveiliging nodig is een dergelijke norm werd gehanteerd. Daarom zou het raadzaam zijn, mocht het ENISA hieraan behoefte hebben, om in voorkomende gevallen de gemeenschappelijke criteria als richtlijn te gebruiken bij de aanschaf van producten voor de eigen organisatie of bij het adviseren van de Commissie en de lidstaatregeringen over het gebruik van gemeenschappelijke criteria bij de aanschaf van producten. De Commissie geeft zich er echter rekenschap van dat er een prijskaartje aan gecertificeerde veiligheid hangt.

Tot slot is het van belang om op te merken dat de technische ISO/IEC-norm 1 5408 alleen niet voldoende is om een adequaat beveiligingsniveau binnen een organisatie te garanderen. Elke organisatie en elk bedrijf moet ook aan de hand van een code voor informatieveiligheidsbeheer (zoals ISO/IEC-norm 17799) de nodige beveiligingsprocessen en -methoden ontwikkelen en beheren.

---

(1)  PB L 93 van 26.4.1995.

(2)  COM(2001)298 def.

(3)  ETSI SR 002 298.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/767 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/767

---

(2004/C 84 E/0863)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0267/04

van Juan Ferrández Lezaun (Verts/ALE) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft:   Alternatieven voor het NWB

In november 2001 ondertekenden de Spaanse Ministeries van Wetenschap en technologie, Landbouw en Milieu een protocol betreffende onderzoek naar en financiering van een ontziltingsproject in Almería om de waterschaarste in deze regio te verzachten. Het Centrum voor Onderzoek naar Energiebronnen en -Consumptie stelde eveneens in 2001 een rapport op voor het Ministerie van Milieu.

Uit de resultaten van dit onderzoek blijkt dat het ontziltingsproject een goed alternatief vormt en dat de ontziltingsinstallaties niet alleen een optimaal energierendement hebben dankzij nieuwe technologieën, maar dat zij Almería jaarlijks kunnen voorzien van 82 kubieke hectometer water tegen een prijs van EUR 0,30 per kubieke meter, terwijl in het Nationaal Waterbeheersplan (NWB) wordt gestreefd naar jaarlijks 90 kubieke hectometer tegen een prijs van EUR 0,34 per kubieke meter. Het alternatief zou met andere woorden milieuvriendelijker en goedkoper zijn.

Kent de Commissie deze rapporten? Zo nee, vindt de Commissie niet dat het beter zou zijn het NWB-project en de financiering ervan stop te zetten zolang geen grondig onderzoek is gedaan naar mogelijke alternatieven, zoals het alternatieve plan van de regering van Aragón en bovengenoemde ontziltingsinstallaties, die minder ingrijpende sociaal-economische en milieugevolgen hebben?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 maart 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de specifieke onderzoeken waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Wel heeft de Commissie uitvoerige informatie ontvangen in verband met de lopende discussie/overwegingen ten aanzien van het Spaanse Waterbeheersplan, met betrekking tot de doeltreffendheid en het terugdringen van de kosten van ontziltingstechnieken. In deze informatie komt telkens weer naar voren dat met de ontziltingstechnologie, dankzij de laatste ontwikkelingen op dit gebied, tegen lagere kosten en met minder druk op het milieu water kan worden geleverd dan met alternatieve methoden.

De Commissie zal de informatie over de mogelijkheden van ontzilting in overweging nemen bij het nemen van toekomstige besluiten inzake de verzoeken om communautaire financiering (uit structuurfondsen en het cohesiefonds) die de Spaanse autoriteiten onlangs hebben ingediend in verband met het voorgestelde Ebro-project.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/768 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/768

---

(2004/C 84 E/0864)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0300/04

van Roberto Bigliardo (UEN) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   financiering van nieuwe luchthaven van Athene

Bij besluit E(96) 1356 van 23 mei 1996 heeft de Commissie de vennootschap AIA SA een subsidie toegekend van EUR250 miljoen voor de aanleg van de nieuwe luchthaven van Athene, te Spata.

De vennootschap AIA SA heeft vervolgens (op 14 juni 1996) voor de aanleg van de luchthaven een contract gesloten met Hochtief AG, voorheen gebr. Helfmann te Essen (Duitsland), voor een waarde van EUR1,8 miljard. Deze laatste heeft op haar beurt te Athene een niet in het vennootschapsregister ingeschreven vestiging opgericht. Hochtief heeft een hele reeks contracten met andere ondernemingen gesloten voor de uitbesteding van werk aan de aanleg van de luchthaven.

De vennootschap AIA SA is opgericht met 45 procent deelneming door Hochtief en 55 procent deelneming door de Griekse staat; niettemin controleert Hochtief de raad van bestuur met vijf van de negen bestuursleden. In het besluit van de Commissie E(96) 1356 wordt dezelfde naamloze vennootschap AIA SA als verantwoordelijke instelling voor de uitvoering van het project aangewezen. Volgens artikel 12. 2. 6, van wet nr. 23 38/95 van de de Helleense Republiek is de vennootschap AIA SA niet te beschouwen als een publiekrechtelijke instelling, ofschoon artikel 10 van verordening nr. 1164/94 (1) van het Europese cohesie fonds bepaalt dat alleen aan publiekrechtelijke instellingen subsidies kunnen worden toegekend.

De luchthaven van Spata heeft bovendien een zeer hoge luchthavenbelasting ingevoerd, daartoe in staat gesteld door haar machtspositie in het luchtvaartverkeer van en naar Griekenland. Verschillende passagiers hebben hierover in juli 2002 bij de Commissie klachten ingediend.

| 1. | Hoe verklaart de Commissie dat rechtstreeks aan een naamloze vennootschap, dus niet aan een publiekrechtelijke instelling subsidie is verleend? |
| --- | --- |

1.

Hoe verklaart de Commissie dat rechtstreeks aan een naamloze vennootschap, dus niet aan een publiekrechtelijke instelling subsidie is verleend?

| 2. | Waarom heeft de Commissie nog niet gereageerd op de klachten over de hoge luchthavenbelasting van Spata? |
| --- | --- |

2.

Waarom heeft de Commissie nog niet gereageerd op de klachten over de hoge luchthavenbelasting van Spata?

| 3. | Kan de Commissie zeggen welke van de twee vennootschappen — Hochtief AG of Hellas SA — de factuur ten bedrage van EUR1,8 miljard bij de vennootschap AIA heeft ingediend, die vervolgens bij de Commissie is ingediend ter verantwoording van de subsidie van EUR250 miljoen? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie zeggen welke van de twee vennootschappen — Hochtief AG of Hellas SA — de factuur ten bedrage van EUR1,8 miljard bij de vennootschap AIA heeft ingediend, die vervolgens bij de Commissie is ingediend ter verantwoording van de subsidie van EUR250 miljoen?

Aanvullend antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 april 2004)

| 1. | De vennootschap Internationale Luchthaven van Athene (AIA) SA is concessiehouder van de luchthaven voor een periode van dertig jaar. Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994tot oprichting van een Cohesiefonds, die op de datum van het besluit van de Commissie van kracht was, beperkt de rechtsvorm van de uitvoerende instantie niet tot publiekrechtelijke instellingen. Een privaatrechtelijke entiteit heeft recht op een communautaire bijdrage uit het Cohesiefonds. In het kader van de samenwerking tussen de openbare en de particuliere sector gaat het bij de uitvoerende instanties in de regel om privaatrechtelijke instellingen. |
| --- | --- |

1.

De vennootschap Internationale Luchthaven van Athene (AIA) SA is concessiehouder van de luchthaven voor een periode van dertig jaar. Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994tot oprichting van een Cohesiefonds, die op de datum van het besluit van de Commissie van kracht was, beperkt de rechtsvorm van de uitvoerende instantie niet tot publiekrechtelijke instellingen. Een privaatrechtelijke entiteit heeft recht op een communautaire bijdrage uit het Cohesiefonds. In het kader van de samenwerking tussen de openbare en de particuliere sector gaat het bij de uitvoerende instanties in de regel om privaatrechtelijke instellingen.

| 2. | De Commissie heeft een klacht ontvangen over de ontwikkeling en het commerciële beheer van de luchthaven met betrekking tot de conformiteit met het mededingingsrecht van de Gemeenschap. De klacht bestaat uit twee hoofdgedeelten. Het eerste betreft het besluit van de Griekse staat een luchthavenbelasting op te leggen en de exploitant van de luchthaven exclusieve rechten te verlenen. Het tweede heeft betrekking op de belastingen die betaald moeten worden als tegenprestatie voor bepaalde luchthaven-diensten.
  Op 22 mei 2003 heeft de Commissie besloten het eerste gedeelte van de klacht, te weten de door de Griekse staat genomen maatregelen, te seponeren. De Commissie onderzoekt nu de luchthavenbelastingen, om de aanklager te kunnen antwoorden wat betreft het tweede gedeelte van zijn klacht. |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft een klacht ontvangen over de ontwikkeling en het commerciële beheer van de luchthaven met betrekking tot de conformiteit met het mededingingsrecht van de Gemeenschap. De klacht bestaat uit twee hoofdgedeelten. Het eerste betreft het besluit van de Griekse staat een luchthavenbelasting op te leggen en de exploitant van de luchthaven exclusieve rechten te verlenen. Het tweede heeft betrekking op de belastingen die betaald moeten worden als tegenprestatie voor bepaalde luchthaven-diensten.

Op 22 mei 2003 heeft de Commissie besloten het eerste gedeelte van de klacht, te weten de door de Griekse staat genomen maatregelen, te seponeren. De Commissie onderzoekt nu de luchthavenbelastingen, om de aanklager te kunnen antwoorden wat betreft het tweede gedeelte van zijn klacht.

| 3. | AIA SA heeft maandelijkse facturen ontvangen van de Griekse firma die Hochtief AG vertegenwoordigt (maar niet dezelfde is als Hochtief Hellas), alsook de facturen van de Griekse firma's die de andere leden van het consortium van bouwondernemers vertegenwoordigen. |
| --- | --- |

3.

AIA SA heeft maandelijkse facturen ontvangen van de Griekse firma die Hochtief AG vertegenwoordigt (maar niet dezelfde is als Hochtief Hellas), alsook de facturen van de Griekse firma's die de andere leden van het consortium van bouwondernemers vertegenwoordigen.

---

(1)  PB L 130 van 25.5.1994, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/769 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/769

---

(2004/C 84 E/0865)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0309/04

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Uitbreiding werkingsgebied TAEIX tot de westelijke Balkan

Het Bureau voor technische bijstand en de uitwisseling van informatie (TAIEX) werd opgericht met als taak doelgerichte technische bijstand te verlenen aan de kandidaatlanden op het gebied van het acquis. In de Commissiemededeling van 21 mei 2003 (1) wordt het idee naar voor geschoven om de dienstverlening van TAIEX in de toekomst uit te breiden naar de landen van de westelijke Balkan.

Werden er reeds verdere beslissingen genomen met betrekking tot het uitbreiden van de TAEIX-diensten of daarop gelijkende diensten tot de landen van de westelijke Balkan?

Welke uitvoeringsbepalingen werden vastgelegd?

Welke middelen worden ter beschikking gesteld voor de dienstverlening aan de Balkanlanden?

Hoe gaat dit concreet in zijn werk?

In welke mate worden de nieuwe lidstaten hierbij betrokken (uitwisselen van ervaringen, expertise, e.d)?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(17 maart 2004)

De Agenda van Thessaloniki, die op de top EU-Westelijke Balkan die op 21 juni 2003 plaatsvond, door de staats- en regeringshoofden van de lidstaten en van de landen van de Westelijke Balkan werd goedgekeurd, bepaalt:

| | SAP-landen zullen in aanmerking komen voor technische bijstand van TAIEX; dit bureau zal er ook op toezien dat de nationale wetgeving van de SAP-landen verenigbaar is met het communautair acquis. Deze technische bijstand zal worden geleverd in de vorm van activiteiten die zijn toegesneden op de specifieke behoeften van de betreffende landen en op hun toenaderingsniveau tot de EU. |
| --- | --- |

SAP-landen zullen in aanmerking komen voor technische bijstand van TAIEX; dit bureau zal er ook op toezien dat de nationale wetgeving van de SAP-landen verenigbaar is met het communautair acquis. Deze technische bijstand zal worden geleverd in de vorm van activiteiten die zijn toegesneden op de specifieke behoeften van de betreffende landen en op hun toenaderingsniveau tot de EU.

Gevolg gevend aan dit punt van de Agenda van Thessaloniki, is uit de regionale CARDS-begroting een budget aan het bestaande TAIEX-bureau toegewezen (3,9 miljoen euro in 2002 en 1,25 miljoen euro in 2003) voor de oprichting van TAIEX-diensten die specifiek op de administraties van de landen van de Westelijke Balkan zijn gericht.

Op 8 december 2003 werd in Brussel een inleidende bijeenkomst gehouden, waaraan vertegenwoordigers van de administraties van alle landen van de Westelijke Balkan deelnamen. Op deze bijeenkomst, die de formele opening van TAIEX voor de landen van de Westelijke Balkan betekende, heeft de Commissie informatie gegeven over de aanpak, de activiteiten en de diensten van TAIEX.

De Commissie heeft gekozen voor een progressieve aanpak om de landen van de Westelijke Balkan TAIEX-diensten te verlenen. Terwijl voor de toetredingslanden het uitgangspunt erin bestond dat de TAIEX-diensten op vraag werden verleend, zal de Commissie met elk van de landen van de Westelijke Balkan nauw samenwerken om de prioriteiten van de dienstverlening te bepalen. De Commissie zal binnenkort de prioriteiten van dit jaar aan de individuele regeringen voorstellen. De prioriteiten zullen met de individuele landen worden besproken en op gezette tijden worden herzien.

Verwacht wordt dat TAIEX in de loop van maart 2004 volledig operationeel zal zijn ten aanzien van de landen van de Westelijke Balkan. De delegaties van de Commissie in de regio, en het Europees Bureau voor wederopbouw en de Tijdelijke Missie van de Verenigde Naties voor Kosovo (MINUK), zullen in de regio nauw worden betrokken bij de werking van TAIEX waarvan de activiteiten zullen worden gebaseerd op de ervaring en expertise van de nieuwe lidstaten.

---

(1)  COM(2003)285.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/770 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/770

---

(2004/C 84 E/0866)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0313/04

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(2 februari 2004)

Betreft:   erbrandingsinstallatie in Galway

De stad Galway is voornemens een verbrandingsinstallatie te bouwen bij Galway Bay, de enige bron van zoet water in het gebied. De streek is ook aangewezen als toeristengebied.

Is de Unie op de hoogte van plannen voor controle op de bouw van deze verbrandingsinstallatie, of is zij hier zelfs bij betrokken? Kan de Commissie bevestigen dat die in overeenstemming is met de richtlijnen inzake milieu en consumentenbescherming?

Kan de Commissie bevestigen dat zij betrokken is bij de bouw van de verbrandingsinstallatie in Wenen, Oostenrijk?

Kan de Commissie uitleggen wat het verschil is tussen de geplande installatie in Galway en het Weense model?

Welke voordelen brengt de keuze voor het zogenaamde Weense model? Bewoners van Galway hebben mij laten weten dat de installatie in Wenen ook verwarming voor woningen kan leveren en beter harmonieert met de omgeving. Kan de Commissie dit bevestigen en is de Weense installatie het meest geavanceerde model dat beschikbaar is?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 maart 2004)

Alle installaties die afval verbranden moeten voldoen aan Richtlijn 2000/76/EG van het Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval (1). De richtlijn bevat regels voor verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties. De grenswaarden van Richtlijn 2000/76/EG zijn bedoeld om negatieve effecten op het milieu en de daaruit voortvloeiende risico's voor de volksgezondheid zoveel mogelijk te voorkomen. De toewijzing van vergunningen voor afvalverbrandingsinstallaties valt onder de verantwoordelijkheid van de nationale overheden. Het risico op lokaal niveau dient voor iedere individuele zaak beoordeeld te worden binnen de vergunningsprocedure. De nationale autoriteiten zijn niet verplicht de Commissie op de hoogte te stellen van de bouw en exploitatie van een afvalverbrandingsinstallatie of van toegekende vergunningen. De Commissie is derhalve niet op de hoogte van de aanvraag voor de bouw van de genoemde verbrandingsinstallatie door het geachte parlementslid.

---

(1)  PB L 332 van 28.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/771 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/771

---

(2004/C 84 E/0867)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0319/04

van Dana Scallon (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Financiering van onderzoeksactiviteiten, waarbij menselijke embryonale stamcellen worden gebruikt

Na de vergadering van de Raad Concurrentievermogen van 26 november 2003 hebben verschillende media overeenstemmende verklaringen van regeringsvertegenwoordigers van verschillende lidstaten (d.w.z. Duitsland, Italië, Oostenrijk, Luxemburg, Spanje) geciteerd die het Portugese voorstel ondersteunden.

Vervolgens heeft Commissaris Busquin tijdens de lunch verklaard dat hij een Portugees compromisvoorstel om alleen onderzoek met embryonale stamcellen te financieren als deze vóór een bepaalde datum gecreëerd zijn, en niet het onderzoek op embryo's als zodanig, zou ondersteunen.

Enkele dagen later verklaarde Commissaris Busquin echter dat de eerdere verklaring verkeerd was begrepen.

Kan de Commissie bevestigen dat het Portugese compromisvoorstel juist was geciteerd door de regeringsvertegenwoordigers van Duitsland en Portugal, en kan de Commissaris opheldering verstrekken over de vraag of hij inderdaad het signaal heeft afgegeven dat hij instemde met het Portugese compromis? Hoe werd hij, naar het inzicht van de Commissie, verkeerd begrepen? Werd het compromisvoorstel niet duidelijk geformuleerd of heeft de Commissaris de gevolgen van het voorstel niet goed begrepen?

Op de persconferentie van 3 december 2003, na de vergadering van de Raad waarop geen besluit werd genomen, verklaarde de heer Busquin dat de Commissie er zorg voor zou dragen alleen die projecten te financieren die aanvaardbaar zouden zijn voor alle lidstaten. Kan de Commissie dat bevestigen? Kan de Commissie verklaren waarom er verschil bestaat tussen de verklaring van Commissaris Busquin en het huidige standpunt van de Commissie, dat inhoudt dat het haar legitieme recht is onderzoek te financieren dat in een aantal lidstaten illegaal is of in strijd met de grondwet?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(12 maart 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar de informele gesprekken die tijdens de Raad van ministers van 26 november 2003 gevoerd zijn en die van zuiver verkennende aard waren. De Commissie heeft gedurende de gehele wetgevingsprocedure haar voorstel verdedigd.

Niettegenstaande een duidelijk advies van de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité ten gunste van het voorstel van de Commissie (1) heeft de Raad van 3 december 2003 in deze zaak geen beslissing willen nemen.

De Commissie dient nu haar zesde kaderprogramma en het specifieke programma „Integratie en versterking van de Europese onderzoeksruimte” — waarin dit soort onderzoek wordt toegestaan — ten uitvoer te leggen, zonder nieuwe wetgeving op dit gebied.

De voorstellen inzake onderzoek waarbij gebruik wordt gemaakt van menselijke embryonale stamcellen zullen geval per geval worden beoordeeld, en wel op basis van de tekst van het kaderprogramma dat op 30 juni 2002 via de medebeslissingsprocedure is vastgesteld en het op 30 september 2002 door de Raad vastgestelde specifiek programma. Artikel 6, lid 3, van het specifiek programma (2) schrijft voor dat elk voorstel op dit gebied afzonderlijk door het programmacomité goedgekeurd moet worden. Dat comité is samengesteld uit door de lidstaten benoemde nationale afgevaardigden. Zolang er nog geen overeenstemming met de Raad is bereikt aangaande het gewijzigde voorstel van de Commissie van 26 november 2003 (3), zal de Commissie geen voorstellen doen voor het financieren van onderzoeksactiviteiten waarbij embryonale stamcellen worden gebruikt die afkomstig zijn van menselijke restembryo's.

Het standpunt van de Commissie met betrekking tot dit soort onderzoek is hetgeen zij heeft uiteengezet in haar gewijzigde voorstel van 26 november 2003, waarover de Raad nog moet besluiten.

---

(1)  Voorstel met het oog op het creëren van een kader voor communautair onderzoek waarbij embryonale stamcellen worden gebruikt die afkomstig zijn van menselijke restembryo's, door middel van zeer strikte, duidelijke en transparante regels.

(2)  Voor het goedkeuren van onderzoeksactiviteiten waarbij menselijke embryo's en menselijke embryonale stamcellen worden gebruikt geldt de in artikel 7, lid 3, vastgelegde comitéprocedure (2002/834/EG, L 294 blz. 3).

(3)  COM(2003)749 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/772 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/772

---

(2004/C 84 E/0868)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0326/04

van Willi Piecyk (PSE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Subsidies voor nieuwe visnetten

| 1. | Sedert wanneer zijn vissers uit de EU-lidstaten verplicht gebruik te maken van zogenaamde „Bacoma-netten” teneinde het kabeljauwbestand in de Oostzee beter te beschermen? |
| --- | --- |

1.

Sedert wanneer zijn vissers uit de EU-lidstaten verplicht gebruik te maken van zogenaamde „Bacoma-netten” teneinde het kabeljauwbestand in de Oostzee beter te beschermen?

| 2. | Is subsidieverlening door de Europese Unie mogelijk om de aanschaf van deze netten te vergemakkelijken? |
| --- | --- |

2.

Is subsidieverlening door de Europese Unie mogelijk om de aanschaf van deze netten te vergemakkelijken?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(9 maart 2004)

| 1. | Bacoma-visnetten (1) zijn voor het eerst als alternatief vistuig opgenomen in de verordening tot vaststelling van de TACs (totaal toegestane vangsten) en quota voor 2002 (2). De technische specificaties van deze netten zijn in 2003 gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1754/2003 (3) tot wijziging van de TACs en quota van 2003 (4), waarbij ook het gebruik van Bacoma-netten verplicht werd gesteld bij de visserij op kabeljauw in de Oostzee. |
| --- | --- |

1.

Bacoma-visnetten (1) zijn voor het eerst als alternatief vistuig opgenomen in de verordening tot vaststelling van de TACs (totaal toegestane vangsten) en quota voor 2002 (2). De technische specificaties van deze netten zijn in 2003 gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1754/2003 (3) tot wijziging van de TACs en quota van 2003 (4), waarbij ook het gebruik van Bacoma-netten verplicht werd gesteld bij de visserij op kabeljauw in de Oostzee.

| 2. | Artikel 9, lid 1, onder c), van Verordening 2792/1999 van de Raad (EG) (5) luidt als volgt: „Overheidssteun voor de uitrusting — inclusief het gebruik van meer selectieve vistechnieken (...) of de modernisering van vissersvaartuigen mag worden toegekend.” In de laatste alinea van punt 1.4 van bijlage III staat echter „ ... wordt de vervanging van vistuig niet beschouwd als voor financiering in aanmerking komende uitgaven”. Bovendien staat in punt 1.4, onder (b) (i), van bijlage III van dezelfde verordening: „Investeringen moeten betrekking hebben op: rationalisatie van de visserij door het gebruik van selectievere of tot minder nadelige consequenties leidende vangsttechnologieën en -methoden aan boord teneinde onder ongewenste bijvangsten dan die waarin de Gemeenschapswetgeving voorziet, te voorkomen.” Aangezien het gebruik van Bacoma-netten in de Oostzee verplicht is gesteld in het Gemeenschapsrecht, komen investeringen in dergelijk materiaal voor gebruik in de Oostzee niet langer in aanmerking voor deze steun. |
| --- | --- |

2.

Artikel 9, lid 1, onder c), van Verordening 2792/1999 van de Raad (EG) (5) luidt als volgt: „Overheidssteun voor de uitrusting — inclusief het gebruik van meer selectieve vistechnieken (...) of de modernisering van vissersvaartuigen mag worden toegekend.” In de laatste alinea van punt 1.4 van bijlage III staat echter „ ... wordt de vervanging van vistuig niet beschouwd als voor financiering in aanmerking komende uitgaven”. Bovendien staat in punt 1.4, onder (b) (i), van bijlage III van dezelfde verordening: „Investeringen moeten betrekking hebben op: rationalisatie van de visserij door het gebruik van selectievere of tot minder nadelige consequenties leidende vangsttechnologieën en -methoden aan boord teneinde onder ongewenste bijvangsten dan die waarin de Gemeenschapswetgeving voorziet, te voorkomen.” Aangezien het gebruik van Bacoma-netten in de Oostzee verplicht is gesteld in het Gemeenschapsrecht, komen investeringen in dergelijk materiaal voor gebruik in de Oostzee niet langer in aanmerking voor deze steun.

| 3. | Na aankoop van het Bacoma-net kan compensatie voor productiviteitsverlies worden verleend aan getroffen schepen, op grond van artikel 16, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2792/1999 met betrekking tot „Tijdelijke stillegging van activiteiten en financiële vergoeding voor andere maatregelen”, waarin staat: „De lidstaten kunnen aan vissers en aan eigenaars van vaartuigen een financiële compensatie toekennen indien bij een besluit van de Raad technische beperkingen voor bepaalde vistuigen of vangstmethoden worden gesteld; deze compensatie, die bestemd is om de kosten voor de technische aanpassing te dekken, kan worden verleend gedurende ten hoogste zes maanden.” Om in aanmerking te komen voor deze compensatie gedurende de hierboven genoemde maximumperiode van zes maanden, moeten door de schepen die nu verplicht zijn het Bacoma-net te gebruiken, aan de bevoegde beheersautoriteit de nodige bewijsstukken worden overgelegd inzake omvang en duur van de verloren productiviteit. |
| --- | --- |

3.

Na aankoop van het Bacoma-net kan compensatie voor productiviteitsverlies worden verleend aan getroffen schepen, op grond van artikel 16, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2792/1999 met betrekking tot „Tijdelijke stillegging van activiteiten en financiële vergoeding voor andere maatregelen”, waarin staat: „De lidstaten kunnen aan vissers en aan eigenaars van vaartuigen een financiële compensatie toekennen indien bij een besluit van de Raad technische beperkingen voor bepaalde vistuigen of vangstmethoden worden gesteld; deze compensatie, die bestemd is om de kosten voor de technische aanpassing te dekken, kan worden verleend gedurende ten hoogste zes maanden.” Om in aanmerking te komen voor deze compensatie gedurende de hierboven genoemde maximumperiode van zes maanden, moeten door de schepen die nu verplicht zijn het Bacoma-net te gebruiken, aan de bevoegde beheersautoriteit de nodige bewijsstukken worden overgelegd inzake omvang en duur van de verloren productiviteit.

---

(1)  Bacoma is een driejarig onderzoeksproject dat deels wordt gefinancierd door de EG.

(2)  Verordening (EG) 2555/2001 van de Raad van de Raad van 18 december 2001 tot vaststelling, voor 2002, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te nemen voorschriften, PB L 347 van 31.12.2001.

(3)  Verordening 1754/2003 (EG) van de Raad van 22 september 2003 houdende derde wijziging van Verordening (EG) 2341/2002 tot vaststelling, voor 2003, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap, in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing zijn. PB L 252 van 4.10.2003.

(4)  Verordening (EG) 2341/2002 van de Raad van 20 december 2002, PB L 356 van 31.12.2002.

(5)  Verordening 2792/1999 (EG) van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector PB L 337 van 30.12.1999, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) 2369/2002 van de Raad van 20 december 2002, PB L 358 van 31.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/773 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/773

---

(2004/C 84 E/0869)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0328/04

van Marco Cappato (NI), Maurizio Turco (NI), Marco Pannella (NI), Gianfranco Dell'Alba (NI), Benedetto Della Vedova (NI), Olivier Dupuis (NI) en Emma Bonino (NI) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Chinese nieuwjaarsoptocht in Parijs

Bij de Chinese nieuwjaarsoptocht in Parijs op 24 januari 2004 weigerden de burgemeester en de politie toestemming te verlenen aan de Franse Falun Gong-vereniging om aan de optocht deel te nemen.

De Franse Falun Gong-vereniging had toestemming gevraagd om deel te nemen aan de optocht met voorstellingen van de Leeuwendans, Chinese trommelaars, traditionele dansen en praalwagens. Minder dan een week voor het evenement wees het stadsbestuur de aanvraag af om bureaucratische redenen in verband met de inschrijvingsdatum. In werkelijkheid waren de documenten al in oktober tijdig verstuurd. Bovendien kreeg de Franse Falun Gong-vereniging geen toestemming voor andere activiteiten tijdens de feestelijkheden waarvoor ze aanvraag had ingediend, zoals het uitvoeren van traditionele Falun Gong-oefeningen en het geven van informatie.

Klaarblijkelijk heeft de Chinese ambassade gedreigd alle festiviteiten in Parijs af te gelasten als de gemeente Falun Gong toestemming zou geven om deel te nemen. Ook andere niet-officiële uitingen die de Chinese autoriteiten onderdrukt hebben, kregen met soortgelijke obstakels te maken.

Is de Commissie op de hoogte van hetgeen vorige week in Parijs is gebeurd?

Wat wil de Commissie ondernemen om te voorkomen dat zich in de toekomst soortgelijke gevallen op EU-grondgebied voordoen?

Is de Commissie van plan om de Franse regering, het stadsbestuur van Parijs en de Chinese ambassadeurs in Frankrijk en de EU eraan te herinneren dat de vrijheid van meningsuiting en demonstratie grondrechten zijn en duidelijk worden beschermd door artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 april 2004)

Krachtens de bepalingen van het EG-Verdrag en het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Gemeenschap geen algemene bevoegdheid op het gebied van de grondrechten. De Commissie kan alleen optreden indien inbreuk op deze rechten wordt gemaakt in het kader van de toepassing van het Gemeenschapsrecht, wat niet het geval is bij de door de geachte parlementsleden geschetste feiten.

De Commissie wijst erop dat zij in het kader van de dialoog tussen de EU en China, en recentelijk nog tijdens de bijeenkomst in Dublin van 26 en 27 februari 2004, regelmatig de aandacht vestigt op het feit dat de grondrechten van leden van Falun Gong worden geschonden vanwege hun lidmaatschap van deze organisatie.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/773 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/773

---

(2004/C 84 E/0870)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0331/04

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Oprichting van een regionaal coördinatiecentrum voor sociaal beleid voor de Balkan

Reeds geruime tijd heeft de Europese Commissie de oprichting of mede-oprichting van een regionaal coördinatiecentrum voor sociaal beleid in de Balkan aangekondigd. De oprichting van het centrum was voorzien voor de lente 2004.

Wat is de stand van zaken van de oprichting van dit regionaal coördinatiecentrum voor sociaal beleid voor landen in Zuidoost-Europa?

Meer bepaald:

| — | Hoe ver staan de voorbereidingen voor de oprichting van dit centrum? |
| --- | --- |

—

Hoe ver staan de voorbereidingen voor de oprichting van dit centrum?

| — | Wat is de voorziene datum voor de start van de werkzaamheden? |
| --- | --- |

—

Wat is de voorziene datum voor de start van de werkzaamheden?

| — | Waar wordt dit centrum gevestigd? |
| --- | --- |

—

Waar wordt dit centrum gevestigd?

| — | Welke staf en welke financiële middelen worden voorzien voor het coördinatiecentrum? |
| --- | --- |

—

Welke staf en welke financiële middelen worden voorzien voor het coördinatiecentrum?

| — | Hoe luidt de opdracht van dit regionaal coördinatiecentrum? |
| --- | --- |

—

Hoe luidt de opdracht van dit regionaal coördinatiecentrum?

| — | Welke partners worden er betrokken bij de oprichting en bij werking van het coördinatiecentrum? |
| --- | --- |

—

Welke partners worden er betrokken bij de oprichting en bij werking van het coördinatiecentrum?

| — | Op welke wijze worden de landen uit de regio betrokken bij de oprichting en de werking van het centrum? |
| --- | --- |

—

Op welke wijze worden de landen uit de regio betrokken bij de oprichting en de werking van het centrum?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(16 maart 2004)

De oprichting van een regionaal coördinatiecentrum voor sociaal beleid wordt beschouwd als een voortzetting van het project: „Versterking van de sociale cohesie door bevordering van nationale stelsels voor sociale zekerheid in Zuidoost-Europa” onder auspiciën van het Initiatief voor sociale cohesie van het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa.

Het regionaal coördinatiecentrum zal gefinancierd worden uit hoofde van het regionale CARDS-programma voor 2003 (2 miljoen euro gespreid over drie jaar) en worden opgericht in nauwe samenwerking met de Raad van Europa (die een bedrag van 200 000 EUR bijdraagt). Het volledige project houdt meer in dan alleen de oprichting van een regionaal coördinatiecentrum (er is nog geen besluit genomen over de locatie van dit centrum). Het centrum heeft tot doel de nationale autoriteiten verschillende coördinatie-instrumenten aan te reiken en hen in de gelegenheid te stellen gebruik te maken van de beste praktijken van de EU op het gebied van grensoverschrijdende vraagstukken.

De activiteiten van het projecten zullen zich concentreren op drie hoofdthema's:

| — | steun voor samenwerking op het gebied van de hervorming van de sociale bescherming; |
| --- | --- |

—

steun voor samenwerking op het gebied van de hervorming van de sociale bescherming;

| — | institutionele steun en beroepsopleiding in de sociale sector; |
| --- | --- |

—

institutionele steun en beroepsopleiding in de sociale sector;

| — | steun voor sociale dialoog en de uitwisseling van informatie, met name wat betreft sociale en burgerrechten en grensoverschrijdende vraagstukken (gelijke behandeling, overdracht van uitkeringen, enz). |
| --- | --- |

—

steun voor sociale dialoog en de uitwisseling van informatie, met name wat betreft sociale en burgerrechten en grensoverschrijdende vraagstukken (gelijke behandeling, overdracht van uitkeringen, enz).

Sedert september 2003 wordt gewerkt aan de oprichting van het centrum en de taakomschrijving voor de CARDS-projecten is nagenoeg afgerond. Over bepaalde procedurele details alsmede de toewijzing van personele en financiële middelen moet nog overeenstemming worden bereikt tussen de Commissie en de Raad van Europa. Het is echter de bedoeling dat binnenkort een rechtstreekse overeenkomst wordt ondertekend met de Raad van Europa en dat de activiteiten van het centrum uiterlijk begin juni 2004 van start gaan.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/774 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/774

---

(2004/C 84 E/0871)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0334/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   De ongewijzigde situatie op het gebied van mensenrechten en democratie in China en Hongkong, de dreiging naar Taiwan en de noodzaak van het wapenembargo

| 1. | Is de Commissie het met mij eens dat de voornaamste positieve verandering in de Volksrepubliek China na 1989 de onstuimige maar vaak onzorgvuldige economische groei is, die de hoop oproept dat de volkeren van China in de toekomst niet langer in armoede zullen leven? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie het met mij eens dat de voornaamste positieve verandering in de Volksrepubliek China na 1989 de onstuimige maar vaak onzorgvuldige economische groei is, die de hoop oproept dat de volkeren van China in de toekomst niet langer in armoede zullen leven?

| 2. | Heeft de Commissie sinds 1989 binnen de Volksrepubliek China belangrijke verbeteringen kunnen ontdekken in de vrijheid van vereniging, in de vrijheid van meningsuiting of in de persvrijheid? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie sinds 1989 binnen de Volksrepubliek China belangrijke verbeteringen kunnen ontdekken in de vrijheid van vereniging, in de vrijheid van meningsuiting of in de persvrijheid?

| 3. | Heeft de Commissie sinds 1989 binnen de Volksrepubliek China belangrijke verbeteringen kunnen ontdekken bij het afzien van het gevangen zetten van politieke tegenstanders, bij de beëindiging van het machtsmonopolie van één politieke partij of bij de afschaffing van de veelvuldig toegepaste doodstraf? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie sinds 1989 binnen de Volksrepubliek China belangrijke verbeteringen kunnen ontdekken bij het afzien van het gevangen zetten van politieke tegenstanders, bij de beëindiging van het machtsmonopolie van één politieke partij of bij de afschaffing van de veelvuldig toegepaste doodstraf?

| 4. | Heeft de Commissie sinds 1989 belangrijke verbeteringen kunnen ontdekken in de wijze waarin wordt omgegaan met het streven van de bewoners van het aan China toegevoegde gebied van de voormalige Britse kroonkolonie HongKong naar een volwaardige parlementaire democratie en een rechtsstaat? |
| --- | --- |

4.

Heeft de Commissie sinds 1989 belangrijke verbeteringen kunnen ontdekken in de wijze waarin wordt omgegaan met het streven van de bewoners van het aan China toegevoegde gebied van de voormalige Britse kroonkolonie HongKong naar een volwaardige parlementaire democratie en een rechtsstaat?

| 5. | Heeft de Commissie sinds 1989 belangrijke verbeteringen kunnen ontdekken in het afzien van veroveringsplännen voor het slechts tussen 1945 en 1949 tot China behorende eiland Taiwan, waarvan de oorspronkelijke bevolking nu kiest voor duurzame zelfstandigheid en voor goed nabuurschap met China? |
| --- | --- |

5.

Heeft de Commissie sinds 1989 belangrijke verbeteringen kunnen ontdekken in het afzien van veroveringsplännen voor het slechts tussen 1945 en 1949 tot China behorende eiland Taiwan, waarvan de oorspronkelijke bevolking nu kiest voor duurzame zelfstandigheid en voor goed nabuurschap met China?

| 6. | Heeft de Commissie de zekerheid dat tragische gebeurtenissen met inzet van staatsgeweld, vergelijkbaar met het neerslaan van de opstand in 1989, zich nu en in de toekomst niet meer kunnen voordoen? |
| --- | --- |

6.

Heeft de Commissie de zekerheid dat tragische gebeurtenissen met inzet van staatsgeweld, vergelijkbaar met het neerslaan van de opstand in 1989, zich nu en in de toekomst niet meer kunnen voordoen?

| 7. | Is de Commissie bereid om te bevorderen dat het wapenembargo tegen de Volksrepubliek China onverminderd wordt gehandhaafd zolang binnenslands geen democratische rechtsstaat bestaat, zolang de democratie in HongKong wordt belemmerd en zolang geen niet-aanvalspact is gesloten tussen China en Taiwan? |
| --- | --- |

7.

Is de Commissie bereid om te bevorderen dat het wapenembargo tegen de Volksrepubliek China onverminderd wordt gehandhaafd zolang binnenslands geen democratische rechtsstaat bestaat, zolang de democratie in HongKong wordt belemmerd en zolang geen niet-aanvalspact is gesloten tussen China en Taiwan?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 maart 2004)

Ofschoon de EU in de laatste jaren verbeteringen heeft waargenomen in de toestand van de mensenrechten in China, blijft zij in velerlei opzicht bezorgd over de huidige stand van zaken en met name op het gebied van de burgerrechten en de politieke rechten. De meeste aangelegenheden die door het geachte parlementslid zijn genoemd, zijn in het kader van de dialoog EU-China inzake mensenrechten besproken; de EU is voornemens spoedig over te gaan tot een brede evaluatie van deze dialoog. Terzelfder tijd heeft de EU — zoals zij dit ook zal blijven doen — de situatie in Hong Kong en Taiwan steeds nauwlettend gevolgd. De genoemde kwesties, of zij nu verband houden met de situatie van de mensrechten in China of van meer regionale aard zijn, zullen in de besprekingen over het mogelijk opheffen van het embargo op wapenverkopen aan China uiteraard zorgvuldige aandacht krijgen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/775 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/775

---

(2004/C 84 E/0872)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0335/04

van Astrid Thors (ELDR) aan de Commissie

(10 februari 2004)

Betreft:   Verlenging bedrijfsvergunning kernenergiecentrale Sosnovy Bor

In het najaar van 2003 is de bedrijfsvergunning voor de kernenergieeenheid van het Tsjernobyltype in Sosnovy Bor afgelopen en er is verzocht om verlenging hiervan.

Kan de Commissie, tegen de achtergrond van de samenwerking tussen de EU en Rusland in het kader van TACIS, mededelen of de veiligheid van deze kerncentrale naar haar mening voldoet aan de internationale normen? Voldoet de instantie die de vergunning moet verlenen aan de normen die aan een dergelijk autoriteit gesteld dienen te worden? Bestaan er waarborgen dat het van de kernenergiecentrale afkomstige afval overeenkomstig de internationale verdragen wordt beheerd en behandeld?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 april 2004)

De kerncentrale van Sosnovy Bor heeft vier reactoren van het RBMK-type (1). Twee daarvan zijn van de eerste generatie (in gebruik genomen in 1973 en 1975) en voldoen volgens de deskundigen niet aan de internationaal erkende veiligheidsnormen. De Commissie heeft altijd aanbevolen deze reactoren en de andere reactoren van de eerste generatie in Rusland te sluiten. De Commissie en de Russische Federatie maken deel uit van een gezamenlijke werkgroep (Joint Working Group — JWG) die moet onderzoeken welke mogelijkheden er zijn om de Russische kernreactoren van de eerste generatie te sluiten. Het activiteitenprogramma van deze groep werd door de „Nuclear Safety and Security Group” van de groep van de acht meest geïndustrialiseerde landen (G8) onderschreven tijdens haar laatste vergadering van 4 februari 2004 in Genève.

De Russische Federatie is sinds 1996 overeenkomstsluitende partij bij het Verdrag inzake nucleaire veiligheid van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) en de overheid stelt zich overeenkomstig dat verdrag garant voor de onafhankelijkheid en het gezag van de regelgevende instantie op nucleair gebied (Gosatomnadzor).

De Russische Federatie is verantwoordelijk voor de ontwikkeling en de uitvoering van haar eigen regelgevend systeem op nucleair gebied. Sinds 1994 ontvangt Gosatomnadzor in het kader van het TACIS-programma steun van een Europees consortium van Europese nationale veiligheidsinstanties. Dit consortium helpt Gosatomnadzor uit te groeien tot een sterke, onafhankelijke en vakbekwame organisatie, die aan de specifieke situatie van het land is aangepast en de grondbeginselen van het Verdrag inzake nucleaire veiligheid in acht neemt. Hierbij ligt de nadruk op de bevordering van een systeem voor de toekenning van vergunningen, de ontwikkeling van kwaliteitsborgingssystemen en de verbetering van de aan veiligheidsanalysen gestelde eisen. Er is aanzienlijke vooruitgang geboekt op het gebied van de wet- en de regelgeving, de procedures en de werkmethoden. Daarentegen ressorteert de kwestie van de onafhankelijkheid van Gosatomnadzor ten opzichte van de beheerder van de centrale en van het politieke gezag uiteraard onder de nationale autoriteit.

Hoewel de Gezamenlijke overeenkomst inzake de veiligheid van het beheer van afgewerkte splijtstoffen en de veiligheid van het beheer van radioactieve afvalstoffen van de AIEA al in januari 1999 werd ondertekend, is zij in Rusland nog steeds niet in werking getreden. In dit stadium kan dus niet worden gewaarborgd dat het afval wordt beheerd en behandeld in overeenstemmig met de internationale praktijken.

---

(1)  Lichtwaterreactoren met grafiet als moderator.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/776 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/776

---

(2004/C 84 E/0873)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0337/04

van Gabriele Stauner (PPE-DE) aan de Commissie

(4 februari 2004)

Betreft:   Subsidies voor het concern Parmalat

Volgens berichten in de pers schijnt het financiële schandaal rond het Italiaanse levensmiddelenconcern Parmalat steeds grotere vormen aan te nemen.

Kan de Commissie meedelen of het insolvente zuivelconcern Parmalat Europese subsidies heeft ontvangen?

Zo ja, kan de Commissie meedelen welke bedragen hiermee waren gemoeid en gedurende welke periode steun werd verleend?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(29 maart 2004)

Het Parmalat-concern heeft communautaire middelen ontvangen.

Sinds 1990 heeft het concern uit hoofde van de rechtstreeks door de Commissie beheerde uitgaven betalingen ontvangen voor een totaalbedrag van 2 278 448,00 EUR, dat als volgt kan worden opgesplits:

| Jaar/periode | Bedrag |
| --- | --- |
| 1990 | 733 747,76 |
| 1991-1998 | 677 636,24 |
| 1999-2003 | 867 064,00 |
| Totaal | 2 278 448,00 |

Jaar/periode

Bedrag

1990

733 747,76

1991-1998

677 636,24

1999-2003

867 064,00

Totaal

2 278 448,00

Wat de indirecte uitgaven (in gezamenlijk beheer) betreft, d.w.z. de eventuele verlening van communautaire steun die door het Europees Oriëtatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) wordt gefinancierd of gecofinancierd in het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB), wordt het geachte parlementslid gewezen op de volgende twee opmerkingen:

| — | In de eerste plaats worden de door het EOGFL, afdeling Garantie, gefinancierde betalingen van landbouwsteun beheerd door de lidstaten volgens de regels voor gezamenlijk beheer. De boekhoudkundige informatie betreffende deze steunbetalingen berust bij de lidstaten en wordt de Commissie toegezonden overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2390/1999 (1), waarvan artikel 2, lid 3, de Commissie verplicht de vertrouwelijkheid van de ontvangen informatie te waarborgen. De Commissie kan derhalve geen nadere gegevens verstrekken over de bedragen die het concern van het EOGFL-Garantie heeft ontvangen. |
| --- | --- |

—

In de eerste plaats worden de door het EOGFL, afdeling Garantie, gefinancierde betalingen van landbouwsteun beheerd door de lidstaten volgens de regels voor gezamenlijk beheer. De boekhoudkundige informatie betreffende deze steunbetalingen berust bij de lidstaten en wordt de Commissie toegezonden overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2390/1999 (1), waarvan artikel 2, lid 3, de Commissie verplicht de vertrouwelijkheid van de ontvangen informatie te waarborgen. De Commissie kan derhalve geen nadere gegevens verstrekken over de bedragen die het concern van het EOGFL-Garantie heeft ontvangen.

| — | In de tweede plaats is het mogelijk dat de onderneming Parmalat tevens steun heeft ontvangen uit hoofde van de door het EOGFL-Oriëntatie gecofinancierde programma's. De uit het EOGFL-Oriëntatie gesubsidieerde acties in het kader van de plattelandsontwikkeling worden opgenomen in operationele programma's overeenkomstig de regels voor de programmering in verband met doelstelling 1, die zijn vastgesteld in de regelgeving inzake de structuurfondsen (2). In overeenstemming met deze regelgeving bevatten de betrokken programma's geen financiële gegevens over de uiteindelijke bestemmeling van de steun. In artikel 18 van Verordening (EG) nr. 438/2001 (3) met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand zijn de vorm en inhoud bepaald van de door de lidstaten te bewaren boekhoudkundige informatie. |
| --- | --- |

—

In de tweede plaats is het mogelijk dat de onderneming Parmalat tevens steun heeft ontvangen uit hoofde van de door het EOGFL-Oriëntatie gecofinancierde programma's. De uit het EOGFL-Oriëntatie gesubsidieerde acties in het kader van de plattelandsontwikkeling worden opgenomen in operationele programma's overeenkomstig de regels voor de programmering in verband met doelstelling 1, die zijn vastgesteld in de regelgeving inzake de structuurfondsen (2). In overeenstemming met deze regelgeving bevatten de betrokken programma's geen financiële gegevens over de uiteindelijke bestemmeling van de steun. In artikel 18 van Verordening (EG) nr. 438/2001 (3) met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand zijn de vorm en inhoud bepaald van de door de lidstaten te bewaren boekhoudkundige informatie.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2390/1999 van de Commissie van 25 oktober 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1663/95 wat betreft de vorm en de inhoud van de boekhoudkundige informatie die de lidstaten ter beschikking van de Commissie moeten houden in het kader van de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie, PB L 295 van 16.11.1999.

(2)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen, PB L 161 van 26.6.1999.

(3)  Verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie van 2 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bijstand, PB L 63 van 3.3.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/777 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/777

---

(2004/C 84 E/0874)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0347/04

van Glenys Kinnock (PSE) aan de Commissie

(11 februari 2004)

Betreft:   Het gebruik van ACT bij de handeling van malaria

Kan de Commissie haar mening geven betreffende het gebruik van ACT (combinatietherapie op basis van artemisinine) bij de behandeling van malaria?

Is de Commissie ervan op de hoogte dat ondanks het feit dat ACT dé behandeling is die aanbevolen wordt door de Wereldgezondheidsorganisatie, er in landen waar men ook een grote weerstand tegen andere medicijnen heeft vanwege de kosten, terughoudendheid bestaat om ACT te introduceren?

Op welke wijze denkt de Commissie dit in ernst toenemende probleem aan te pakken?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(18 maart 2004)

Het is de Commissie bekend dat er zich een toename voordoet van de malariastammen die resistent zijn tegen antimalariamiddelen, in het bijzonder chlorochine en sulfadoxine-pirimethamine (SP). In januari en november 2003 vaardigde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) richtsnoeren uit voor de behandeling van malaria. Er werden vijf therapeutische opties aanbevolen, waaronder vier combinatietherapieën op basis van attentisme (ACT) voor regio's met lage resistentieniveaus tegen deze geneesmiddelen, zoals West-Afrika. De aanbevelingen zijn gebaseerd op epidemiologische, parasitologische en klinische criteria, zonder dat er evenwel een diepgaand onderzoek is uitgevoerd naar de kosten en de draagkracht van landen en de huidige internationale financiële instrumenten om te zorgen voor een duurzame strategie. Voorts wordt geen gedetailleerde informatie verstrekt over de specifieke rol van ACT's in alle behandelingsstadia, waaronder de eerstelijnszorg of de zorg na doorverwijzing.

Elk land moet zelf besluiten over de behandelingsstrategie bij malarie, na een afweging van de potentiële effecten, de vereiste investeringen, de beschikbare middelen en capaciteiten en een vergelijking met andere alternatieven. Sommige landen buiten West-Afrika, zoals Mozambique, hebben gekozen voor strategieën waarbij geen gebruik wordt gemaakt van ACT's.

Binnen het beleidskader van het „Actieprogramma — Versnelde actie ter bestrijding van HIV/aids, malaria en tuberculose in het kader van de armoedebestrijding” (1), streeft de Commissie ernaar het probleem van malaria terug te dringen via de drie hoofdonderdelen van het programma, die alle betrekking hebben op de behandeling van malaria.

De Commissie probeert de effecten van de hulp te optimaliseren. Hiertoe heeft de Commissie de steun voor malariabestrijdingsprogramma's versneld en verhoogd. In totaal heeft de Commissie 1,1 miljard euro uitgetrokken voor de bestrijding van deze ziekten in de periode 2003-2006; ongeveer 25 % van de steun is gericht op de bestrijding van malaria. Hierin is de bijdrage van de Commissie opgenomen voor het Global Fund (460 miljoen euro voor de periode 2001-2006), waarvan 30 miljoen USD reeds is toegezegd voor de aankoop van ACT's in de eerste drie ronden van voorstellen. Onder de thematische begrotingslijn voor aan armoede gerelateerde ziekten heeft de Commissie ook hulp uitgetrokken voor initiatieven waarbij combinatietherapieën worden geïntroduceerd voor het bestrijden van malaria, inclusief ACT's. Het leeuwendeel van de hulp die de Commissie aan landen geeft om vooruitgang te boeken met het verwezenlijken van de millenniumdoelstellingen op het gebied van volksgezondheid — inclusief de 6de millenniumdoelstelling met betrekking tot malaria — is evenwel afkomstig van begrotingssteun aan sectoren en, geleidelijk, algemene begrotingssteun. De beslissing van een land om gebruik te maken van de meest doeltreffende behandelingsmogelijkheden zal afhangen van de financiële draagkracht van het land en daarop tracht de Commissie het merendeel van haar hulp wil te richten.

De Commissie blijft zich inzetten voor de prijsvermindering van essentiële geneesmiddelen zoals ACT's, door het bepleiten en juridisch ondersteunen van gedifferentieerde prijsstelling (bv. de verordening om de wederinvoer van geneesmiddelen met gedifferentieerde prijzen te verhinderen), het gebruik van bepalingen inzake handelsgerelateerde intellectuele-eigendomsrechten (TRIPS) en het bevorderen van de lokale productie van ACT's. In dit verband beoordeelt de Commissie momenteel initiatieven voor de lokale productie van betaalbare ACT's van goede kwaliteit, die werden ingediend naar aanleiding van een oproep tot het indienen van voorstellen uit 2003.

De Commissie heeft ook aanzienlijke onderzoeksmiddelen uitgetrokken voor de ontwikkeling van meer doeltreffende geneesmiddelen en vaccins tegen HIV/AIDS, malaria en tuberculose. Daarin is ook steun begrepen voor fundamenteel onderzoek in samenwerking met ontwikkelingslanden alsmede fase I proeven (200 miljoen euro) en klinische proeven (onder het European Development Clinical Trials Programme (EDCTP): 200 miljoen euro van de Commissie en 200 miljoen euro van de lidstaten). Door deze geïntegreerde aanpak wil de Commissie het malariaprobleem en de gevolgen van de ziekte voor de armoede in ontwikkelingslanden terugdringen.

Hoewel de Commissie in beginsel de door de WHO aanbevolen therapeutische protocollen voor malaria en andere ziekten steunt, is de Commissie onmiskenbaar van oordeel dat beslissingen over dergelijke strategieën door de betrokken landen moeten worden genomen op grond van de plaatselijke omstandigheden.

---

(1)  COM(2003)93 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/779 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/779

---

(2004/C 84 E/0875)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0350/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Reisbureaus: gevolgen van de crisis van Alitalia voor de werkgelegenheid

De crisis waarin Alitalia verkeert zou ook schade kunnen berokkenen aan andere met het luchtvervoer verband houdende sectoren, en met name aan de sector van de reisbureaus.

Het bedrijfsherstructureringsplan dat momenteel onderwerp is van discussie, voorziet namelijk in drastische verminderingen van de aan reisbureaus toegekende provisie: van 7 procent tot 1 procent op de verkoop van internationale vliegbiljetten en van 3 procent tot 1 procent op de verkoop van nationale vliegbiljetten.

De nationale vertegenwoordigingen van de reisbureauverenigingen waarschuwen dat door dergelijke besluiten honderden bureaus van de markt zouden worden verdreven, hetgeen een verlies van meer dan 10 000 arbeidsplaatsen zou betekenen, oftewel vier keer zoveel als het aantal arbeidsplaatsen dat naar men zegt bij Alitalia op de helling staat.

Door deze verminderingen zouden bovendien de vliegbiljetten duurder worden, met alle gevolgen van dien voor de consumenten. De uiteindelijke koper zal zijn vliegbiljet waarschijnlijk ook niet meer zo gemakkelijk in handen kunnen krijgen, omdat de reisbureaus te duur geworden dienstverlening zullen afschaffen.

Hierbij zij bovendien vermeld dat deze besluiten — waarvoor in Europa geen precedent bestaat — de betrokken bedrijven slechts zestig dagen van tevoren zijn aangekondigd.

Gezien de ernst van de mogelijke gevolgen van een dergelijke herstructurering voor de werkgelegenheid en rekening houdend met het feit dat reisbureaus het belangrijkste verkoopskanaal zijn voor luchtvaartmaatschappijen — zij beheren namelijk 91 procent van de met vliegbiljetten gemaakte omzet — en dus een crisis dus niet alleen op Alitalia zelf een weerslag zou hebben en de reeds onzekere situatie waarin deze maatschappij verkeert nog moeilijker zou maken, maar ook ongunstige gevolgen zou hebben voor alle andere Europese luchtvaartmaatschappijen, vraag ik de Commissie:

| 1. | of de Europese Unie kan ingrijpen op grond van het beleid tot bescherming van de werkgelegenheid of uit hoofde van een andere, hierop van toepassing zijnde bevoegdheid; |
| --- | --- |

1.

of de Europese Unie kan ingrijpen op grond van het beleid tot bescherming van de werkgelegenheid of uit hoofde van een andere, hierop van toepassing zijnde bevoegdheid;

| 2. | wat haar oordeel en mening is over deze zaak? |
| --- | --- |

2.

wat haar oordeel en mening is over deze zaak?

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/779 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/779

---

(2004/C 84 E/0876)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0351/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(12 februari 2004)

Betreft:   Reisbureaus: ernstige problemen voor bureaus en de consument

Reisbureaus maken momenteel een zeer moeilijke periode door, in de eerste plaats als gevolg van de crisis in het toerisme, die is getroffen door een recessie na de aanslag op de Twin Towers in 2001, de angst voor besmettelijke ziektes, de prijsverhogingen na de invoering van de euro, de angst voor vliegtuigongelukken en de oorlogen; deze situatie wordt verergerd doordat veel Europese luchtvaartmaatschappijen hebben besloten de commissie voor reisbureaus aanzienlijk te verlagen om hun schulden terug te dringen en de marktsituatie het hoofd te bieden. De recente crisis bij Alitalia, die de aanleiding was voor een dergelijke beslissing van de Italiaanse nationale luchtvaartmaatschappij, is de laatste in een serie gebeurtenissen die hun weerslag hebben op de andere vertegenwoordigers van de sector: ook Air France, Iberia, Lufthansa, Tyrolean en British Airways hebben drastische verlagingen van de commissies aangekondigd; de reisbureaus zien zich nu gedwongen de klanten een hoge toeslag voor het boeken van tickets in rekening te brengen, om te voorkomen dat hun inkomsten helemaal in rook opgaan. De gevolgen van deze situatie worden dus in de eerste plaats op de consumenten afgewenteld, zowel door prijsverhogingen als door het risico dat veel bureaus op termijn moeten sluiten, zodat een belangrijke bemiddelingsdienst verdwijnt. Reisbureaus boeken niet alleen tickets, maar geven ook advies over dienstregelingen, tarieven en aansluitingen, informeren over stakingen en annuleringen van vluchten, wikkelen restituties af, boeken speciale voorzieningen voor gehandicapten en alleenreizende minderjarigen en bieden de keuze uit verschillende betalingsmogelijkheden. De consument is niet altijd in staat deze problemen zelf af te handelen door contact op te nemen met de luchtvaartmaatschappij.

Het is zorgwekkend dat luchtvaartmaatschappijen de reducties rechtvaardigen door te verwijzen naar de concurrentie en de marketingmethodes van de „low cost”-luchtvaartmaatschappijen: het is bekend dat deze zich op een andere doelgroep richten, de dienstverlening is niet van dezelfde kwaliteit en zij hebben bij de eindklant niet dezelfde reputatie van betrouwbaarheid, comfortabele dienstregelingen en bescherming in geval van problemen De lijnvluchtmaatschappijen bezuinigen daarentegen niet op de privileges voor vaste klanten, zoals kortingen, gratis tickets en vakanties, speciale aanbiedingen.

Kan de Commissie, in het licht van het bovenstaande en in het besef dat de Europese markt gegrondvest is op de vrije concurrentie, maar dat de Unie zich inzet voor de bescherming van werkenden en consumenten, de volgende vragen beantwoorden:

| 1. | Heeft de EU mogelijkheden om hiertegen op te treden? |
| --- | --- |

1.

Heeft de EU mogelijkheden om hiertegen op te treden?

| 2. | Kan de Commissie globale richtsnoeren verstrekken over de concurrentie tussen lijnvluchtmaatschappijen en „low cost”-maatschappijen? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie globale richtsnoeren verstrekken over de concurrentie tussen lijnvluchtmaatschappijen en „low cost”-maatschappijen?

| 3. | Zijn er goede praktijken en/of zelfreguleringscodes van luchtvaartmaatschappijen beschikbaar die als voorbeeld kunnen dienen? |
| --- | --- |

3.

Zijn er goede praktijken en/of zelfreguleringscodes van luchtvaartmaatschappijen beschikbaar die als voorbeeld kunnen dienen?

Gecombineerd Antwoord

van mevrouw de Palacio namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0350/04 en E-0351/04

(23 maart 2004)

De Commissie is ervan op de hoogte dat bepaalde Europese luchtvaartmaatschappijen, waaronder met name Alitalia, besloten hebben hun vergoedingsregeling voor reisbureaus te wijzigen. Ze ziet in dat deze kwestie voor de reisbureaus van kapitaal belang is en dat zij verontrust zijn over de mogelijke gevolgen van deze wijzigingen op hun rentabiliteit en de werkgelegenheid.

Toch dient te worden onderstreept dat de organisatie van de verkoop van vliegbiljetten door luchtvaartmaatschappijen deel uitmaakt van hun commerciële vrijheid op voorwaarde dat zij de algemeen geldende voorschriften in acht nemen (verbintenissen- en mededingingsrecht, inachtneming van de interne markt, enz). De Commissie heeft geen specifieke bevoegdheden die verder gaan dan deze algemene voorschriften. Ze is evenmin bekend met een code van beste praktijken en/of een zelfreguleringscode in dit verband. Er bestaat wel een voorbeeld van vrijwillige verbintenissen van luchtvaartmaatschappijen, maar die betreffen alleen de rechten van luchtvaartpassagiers (1).

Zoals in de vraag wordt vermeld, bieden reisbureaus naast de verkoop van vliegbiljetten een groot aantal diensten aan en nemen ze de verkoop van vliegbiljetten van de traditionele luchtvaartmaatschappijen grotendeels voor hun rekening. De luchtvaartmaatschappijen hebben er dus alle belang bij dat dit verkoopskanaal blijft bestaan.

Wat lagekostenmaatschappijen betreft, moet worden geconstateerd dat ze nagenoeg alle vliegbiljetten rechtstreeks verkopen, vooral via het Internet en dat de traditionele maatschappijen, met inbegrip van Alitalia, bijgevolg hun rechtstreekse verkoop hebben versterkt. Een groot deel van de passagiers van lagekostenmaatschappijen is echter nieuw en reisde vroeger vrijwel nooit per vliegtuig. Het marktaandeel van de lagekostenmaatschappijen vertegenwoordigt momenteel ongeveer 12 % van de vluchten binnen de Unie.

---

(1)  http://www.ecac-ceac.org

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/781 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/781

---

(2004/C 84 E/0877)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0358/04

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Procedure in verband met de Duitse statiegeldregeling voor blikjes

In oktober 2003 heeft de Commissie een inbreukprocedure in verband met de Duitse statiegeldregeling voor blikjes ingeleid.

Nu de termijn voor de standpuntbepaling door de Bondsrepubliek Duitsland is verstreken en de regelingen niet alleen de intracommunautaire handel, maar ook productielocaties in Duitsland bedreigen, wordt de Commissie verzocht het volgende mee te delen:

| 1. | Hoe staat het met de procedure? |
| --- | --- |

1.

Hoe staat het met de procedure?

| 2. | Welke argumenten heeft de Commissie tegen de Duitse regeling aangevoerd? |
| --- | --- |

2.

Welke argumenten heeft de Commissie tegen de Duitse regeling aangevoerd?

| 3. | Acht de Commissie het zinvol de Duitse statiegeldregeling voor blikjes onverwijld op te schorten? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie het zinvol de Duitse statiegeldregeling voor blikjes onverwijld op te schorten?

| 4. | Welke verdere stappen zijn te verwachten en wanneer? |
| --- | --- |

4.

Welke verdere stappen zijn te verwachten en wanneer?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(3 maart 2004)

| 1. | Op 21 oktober 2003 besloot de Commissie een aanmaning tot de Bondsrepubliek Duitsland te richten. De Bondsrepubliek heeft per brief van 22 december 2003 en 22 januari 2004 geantwoord. Momenteel is de Commissie bezig met de analyse van het antwoord op de aanmaning. |
| --- | --- |

1.

Op 21 oktober 2003 besloot de Commissie een aanmaning tot de Bondsrepubliek Duitsland te richten. De Bondsrepubliek heeft per brief van 22 december 2003 en 22 januari 2004 geantwoord. Momenteel is de Commissie bezig met de analyse van het antwoord op de aanmaning.

| 2. | In haar aanmaning heeft de Commissie in het licht van het ontbreken van algemeen verspreide en onderling uitwisselbare terugnamesystemen kritiek op de feitelijke omzetting van de in de regelingen inzake verpakkingen vastgestelde verplichting tot statiegeld en terugname. Indien er tussen de terugnamesystemen geen op landelijk niveau functionerende statiegeldregeling is, moet men ervan uitgaan dat de handelaren geneigd kunnen zijn dergelijke dranken geheel of gedeeltelijk uit het aanbod te verwijderen. De Commissie onderzoekt daarom momenteel of en in hoeverre de bestaande statiegeld- en terugnameregeling de invoer van dranken naar Duitsland eventueel belemmert. Wat de problematiek van ad-hoc-oplossingen betreft: deze verhogen de productiekosten en kunnen de invoer uit andere lidstaten belemmeren, omdat de fabrikanten moeten voorzien in eigen productie- en verpakkingslijnen voor enkele afnemers op de Duitse markt. |
| --- | --- |

2.

In haar aanmaning heeft de Commissie in het licht van het ontbreken van algemeen verspreide en onderling uitwisselbare terugnamesystemen kritiek op de feitelijke omzetting van de in de regelingen inzake verpakkingen vastgestelde verplichting tot statiegeld en terugname. Indien er tussen de terugnamesystemen geen op landelijk niveau functionerende statiegeldregeling is, moet men ervan uitgaan dat de handelaren geneigd kunnen zijn dergelijke dranken geheel of gedeeltelijk uit het aanbod te verwijderen. De Commissie onderzoekt daarom momenteel of en in hoeverre de bestaande statiegeld- en terugnameregeling de invoer van dranken naar Duitsland eventueel belemmert. Wat de problematiek van ad-hoc-oplossingen betreft: deze verhogen de productiekosten en kunnen de invoer uit andere lidstaten belemmeren, omdat de fabrikanten moeten voorzien in eigen productie- en verpakkingslijnen voor enkele afnemers op de Duitse markt.

| 3. | De Bondsrepubliek Duitsland moet de verplichtingen van het Gemeenschapsrecht vervullen. In zoverre de keuze van de middelen daartoe de lidstaat toekomt, kan deze in beginsel zelf bepalen welk middel hij als aangewezen beschouwt. |
| --- | --- |

3.

De Bondsrepubliek Duitsland moet de verplichtingen van het Gemeenschapsrecht vervullen. In zoverre de keuze van de middelen daartoe de lidstaat toekomt, kan deze in beginsel zelf bepalen welk middel hij als aangewezen beschouwt.

| 4. | Op basis van het resultaat van de analyse van het antwoord en een voortdurende evaluatie van de marktsituatie zal de Commissie in het kader van artikel 226 van het EG-Verdrag passende maatregelen treffen. |
| --- | --- |

4.

Op basis van het resultaat van de analyse van het antwoord en een voortdurende evaluatie van de marktsituatie zal de Commissie in het kader van artikel 226 van het EG-Verdrag passende maatregelen treffen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/781 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/781

---

(2004/C 84 E/0878)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0377/04

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Duurzaam beheer visbestanden Middellandse Zee — Maatregelen ter bestrijding illegale visserij

In Griekenland en andere aan de Middellandse Zee grenzende landen nemen de visbestanden door (illegale) overbevissing in rap tempo af, resulterend in een verstoord maritiem ecosysteem. In het kader van het EU- beleid gericht op een duurzame exploitatie van de visbestanden in de Middellandse Zee wordt met name aandacht besteed aan instandhoudingsmaatregelen, terwijl ook gestreefd wordt naar uitbreiding van de visserij-jurisdictie van de lidstaten van de Gemeenschap in de Middellandse Zee, in het kader van een breder multilateraal initiatief waarbij ook de overige kuststaten van de regio zijn betrokken (1).

Kan de Commissie, gezien het gebrek aan actie van de Unie op het gebied van het duurzame beheer van de visbestanden en het onvermogen om illegale visserij-activiteiten te bestrijden, en in de wetenschap dat de Unie de exclusieve bevoegdheid heeft aangaande de externe dimensie van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid, antwoord geven op de onderstaande vragen:

| 1. | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen voor het waarborgen van het duurzaam beheer (economisch, sociaal en milieutechnisch) van de visbestanden in Griekenland en de visserijgebieden? |
| --- | --- |

1.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen voor het waarborgen van het duurzaam beheer (economisch, sociaal en milieutechnisch) van de visbestanden in Griekenland en de visserijgebieden?

| 2. | Op welke wijze kunnen de visbestanden in de Europese en niet-Europese wateren van de Middellandse Zee worden beschermd tegen ongebreidelde en illegale visserij-activiteiten van derde landen (bijv. Turkije)? |
| --- | --- |

2.

Op welke wijze kunnen de visbestanden in de Europese en niet-Europese wateren van de Middellandse Zee worden beschermd tegen ongebreidelde en illegale visserij-activiteiten van derde landen (bijv. Turkije)?

| 3. | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen voor de harmonisatie van het beheer en de exploitatie van de gemeenschappelijke bestanden in de Middellandse Zee, van de controles op en de sancties voor illegale visserij-activiteiten in de internationale wateren, teneinde uitputting van de bestanden te voorkomen, en welke sancties worden er opgelegd of kunnen er opgelegd worden aan landen die illegale visserij-activiteiten steunen of aanmoedigen (doordat schepen onder hun, goedkope, vlag varen of zelfs zonder vlag)? |
| --- | --- |

3.

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen voor de harmonisatie van het beheer en de exploitatie van de gemeenschappelijke bestanden in de Middellandse Zee, van de controles op en de sancties voor illegale visserij-activiteiten in de internationale wateren, teneinde uitputting van de bestanden te voorkomen, en welke sancties worden er opgelegd of kunnen er opgelegd worden aan landen die illegale visserij-activiteiten steunen of aanmoedigen (doordat schepen onder hun, goedkope, vlag varen of zelfs zonder vlag)?

| 4. | Welke stappen zijn er ondernomen om te bewerkstelligen dat gekomen wordt tot uitbreiding van de visserij-jurisdictie van de lidstaten van de Gemeenschap in de Middellandse Zee in het kader van een multilateraal initiatief met de overige kuststaten van de Middellandse Zee en met het oog op een duurzaam beheer van de visbestanden en de ecosystemen? |
| --- | --- |

4.

Welke stappen zijn er ondernomen om te bewerkstelligen dat gekomen wordt tot uitbreiding van de visserij-jurisdictie van de lidstaten van de Gemeenschap in de Middellandse Zee in het kader van een multilateraal initiatief met de overige kuststaten van de Middellandse Zee en met het oog op een duurzaam beheer van de visbestanden en de ecosystemen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(4 maart 2004)

Verordening (EG) nr. 1626/94 van de Raad van 27 juni 1994 (2), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2550/2000 van de Raad houdende technische maatregelen voor de instandhouding van de visbestanden in de Middellandse Zee (3), wordt momenteel in de Middellandse Zee ten uitvoer gelegd en maakte vanaf juni 2000, een einde aan de afwijking waarbij Griekse trawlers toestemming kregen om zowel een kuil met een maaswijdte kleiner dan 40 millimeter (mm) te gebruiken, als in de onmiddellijke nabijheid van de kust te vissen (minder dan 3 zeemijl van de kust of op een diepte van minder dan 50 meter (m) naargelang welke afstand het kleinst is). Deze bepalingen zouden, indien ze door de Griekse autoriteiten naar behoren ten uitvoer worden gelegd en gecontroleerd, nuttig zijn om een aantal problemen van de Griekse visserij op te lossen.

Verordening (EG) nr. 2371/2002 van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (4) vormt het beheerskader voor de visserij waarop de Commissie haar voorstellen voor duurzaam beheer van alle visbestanden van de Gemeenschap baseert. Deze verordening is een belangrijke stap voorwaarts, waardoor de visserijcapaciteit efficiënter kan worden aangepast, omdat zowel voor het beheer als voor de herstelplannen een meerjarenperspectief wordt opgezet en een stringenter systeem voor communautaire controle en toezicht op de naleving van de voorschriften wordt ingesteld.

De Commissie is er zich van bewust dat de huidige Mediterrane verordening niet langer beantwoordt aan de behoeften van de visserij in de Middellandse Zee, en met inachtneming van de de richtsnoeren van Verordening (EG) nr. 2371/2002 publiceerde zij in oktober 2003 een voorstel voor een verordening dat in overeenstemming is met de overwegingen die zowel in het Groenboek over de toekomst van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB) als in het communautair actieplan (5) zijn opgenomen.

De Commissie is van oordeel dat een dergelijk voorstel, waarin technische maatregelen en het beheer van de visserij-inspanning worden gecombineerd, tot een meer verantwoorde en duurzame visserij in de Middellandse Zee moet leiden. Aangezien het voorstel voorziet in de vaststelling van nationale beheersplannen voor bepaalde visbestanden, vormt het een compromis tussen de noodzaak voor een geharmoniseerd communautair kader en een flexibele aanpak waardoor het mogelijk wordt met subregionale verschillen en specifieke kenmerken rekening te houden. Een geharmoniseerd communautair kader, is, terwijl het rekening houdt met subregionale specifieke kenmerken, een noodzakelijke voorwaarde, niet alleen om gelijke concurrentievoorwaarden te scheppen, maar ook om beheersvoorstellen inzake de visserij voor te stellen in internationaal verband.

Illegaal vissen is een probleem dat niet alleen visserijvaartuigen van derde landen kan treffen maar ook communautaire; zo worden Griekse wateren en bestanden verstoord, zowel door het illegale gebruik van springstof als door de gebrekkige naleving van de voorgeschreven maaswijdte van de kuil bij de trawlvis serij. Deze problemen moeten binnen de Gemeenschap worden aangepakt, en niet alleen op internationaal niveau.

Het resultaat en de slotverklaring van de ministerconferentie in Venetië, georganiseerd door de Commissie in november 2003, hebben een sterke politieke basis opgeleverd waarmee sneller en efficiënter vooruitgang kan worden geboekt in de richting van een duurzaam beheer van de visserij in de Middellandse Zee. De uitbreiding van de visserij-jurisdictie werd aangemerkt als een belangrijk middel om dit doel te bereiken.

In het bijzonder zal het zich ontwikkelende debat met betrekking tot een mogelijke gecoördineerde uitbreiding van de nationale jurisdicties in de open zee, samen met de vermoedelijk imminente ratificatie van de autonome begroting van de nieuwe Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee de mogelijkheid bieden zowel de conserverings- als de nalevingskwesties op Middellandse Zee-niveau op een gecoördineerde wijze aan te pakken.

---

(1)  COM(2003) 589 van 9.10.2003, Voorstel voor een verordening inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee en tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93 en (EG) nr. 973/2001.

(2)  PB L 171 van 6.7.1994.

(3)  PB L 292 van 21.11.2000.

(4)  COM(2001)135 def.

(5)  COM(2002)535.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/783 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/783

---

(2004/C 84 E/0879)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0396/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft:   Een Guantanamo aan de Theems?

De Europese media stellen deze vraag met betrekking tot de situatie waarin buitenlandse gevangenen in het Verenigd Koninkrijk zich bevinden. Hoewel deze gevangenen verklaard hebben dat zij onschuldig zijn, worden zij nog steeds in de zwaar beveiligde penitentiaire inrichting van Belmarsh in Londen vastgehouden op grond van de anti-terroristenwetten die na 11 september 2001 zijn afgekondigd. Dankzij deze wetten kunnen de Britse autoriteiten vreemdelingen die ervan verdacht worden een „risico voor de nationale veiligheid te vormen”, vasthouden zo lang zij willen. Dit vormt een schending van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Welke stappen heeft de Commissie bij de regering van het Verenigd Koninkrijk ondernomen om deze ernstige en onaanvaardbare situatie te verhelpen?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 april 2004)

Uit de informatie waarover de Commissie beschikt, blijkt dat de situatie waar het geachte parlementslid op doelt niet onder de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht valt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/783 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/783

---

(2004/C 84 E/0880)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0397/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(16 februari 2004)

Betreft:   Legalisering van migrerende werknemers zonder documenten in de Unie

In de Europese Unie werken vele miljoenen immigranten zonder papieren zonder dat de Europese instellingen tot op heden maatregelen hebben genomen zoals die welke de president van de Verenigde Staten heeft getroffen. President Bush heeft namelijk het Congres onlangs een nieuw beleidsvoorstel gestuurd om miljoenen werknemers zonder papieren een wettig statuut te geven. Hoewel de uitvoering van dit besluit van de president van de Verenigde Staten bekritiseerd kan worden, lijdt het geen twijfel dat dit een belangrijke stap is om een ernstig economisch en humanitair probleem uit de wereld te helpen. Is de Commissie ook voornemens een dergelijk politiek initiatief te ontplooien om de immigranten die zonder papieren in de Unie verblijven te legaliseren? Zo ja, om welk initiatief zou het dan gaan?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 april 2004)

In het kader van de toepassing van het Verdrag van Amsterdam en van het mandaat van Tampere heeft de Commissie verschillende voorstellen ingediend voor richtlijnen betreffende de toelating en de verblijfs-voorwaarden voor onderdanen van derde landen.

In geen van deze voorstellen waren bepalingen opgenomen over de legalisering van illegale immigranten die zich al op het grondgebied van de Europese Unie bevinden, en er bestaan ook geen plannen in die richting.

In haar mededeling over immigratie, integratie en werkgelegenheid (1) heeft de Commissie verklaard dat er in het kader van het gemeenschappelijk immigratiebeleid maar één coherente aanpak kan zijn ten aanzien van personen die illegaal in de Unie verblijven: terugkeer naar het land van herkomst. Sommige lidstaten hebben legaliseringsregelingen ingesteld voor illegale immigranten. Legalisering kan worden beschouwd als een integratiebevorderende factor, maar ook als een aanmoediging voor illegale immigratie.

Gezien deze mogelijke gevolgen zal op deze legaliseringsproblematiek worden ingegaan in de studie over de verbanden tussen legale en illegale migratie die de Commissie zal publiceren tijdens het huidige Ierse voorzitterschap.

---

(1)  COM(2003)336 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/784 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/784

---

(2004/C 84 E/0881)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0407/04

van Hugues Martin (PPE-DE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Communautaire CRAFT-programma's

Sinds de jaren negentig financiert de Europese Gemeenschap, via haar opeenvolgende communautaire onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma's, de zogenaamde CRAFT-projecten. Het doel van deze projecten is om, wat onderzoek en ontwikkeling betreft, te voorzien in de behoeften van de kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's), de transnationale samenwerking op het vlak van onderzoek en ontwikkeling tussen KMO's te vergemakkelijken en de samenwerking tussen KMO's en het Europees onderzoek aan te moedigen.

Dankzij CRAFT konden vele KMO's uit de hele Europese Unie gaan samenwerken om onderzoeks- en ontwikkelingsprojecten op touw te zetten. Hierin ligt nu net het nut van CRAFT.

Hoewel Europa een meerjarenplan heeft opgestart voor bedrijven en vooral voor KMO's met als belangrijkste doel de vereenvoudiging van de juridische, administratieve en financiële maatregelen, lijkt het alsof Europa zelf die dringende verplichting niet voelt. Het wordt immers steeds ingewikkelder om de dossiers voor het aanvragen van Europese steun samen te stellen, en wanneer het dossier eenmaal aanvaard is, laat de betaling op zich wachten, wat de KMO's ontmoedigt. Volgens onze informatie is dat het geval met CRAFT.

Kan de Commissie, zelfs al zijn strikte regels nodig om Europese financiële steun toe te kennen, niet zelf een inspanning doen met het oog op administratieve vereenvoudiging in overleg met de KMO's zodat alle Europese KMO's kunnen profiteren van dergelijke programma's waarvan het nut niet meer bewezen hoeft te worden?

In het bijzonder, wat CRAFT betreft:

| — | Zou het niet mogelijk zijn dat de KMO's de contracten van de Europese Commissie in hun eigen taal ontvangen ter voorkoming van twijfels ten gevolge van onofficiële vertalingen of door het gebruik van een taal die ze niet beheersen, zelfs als het contract in de Engelse versie wordt ondertekend? |
| --- | --- |

—

Zou het niet mogelijk zijn dat de KMO's de contracten van de Europese Commissie in hun eigen taal ontvangen ter voorkoming van twijfels ten gevolge van onofficiële vertalingen of door het gebruik van een taal die ze niet beheersen, zelfs als het contract in de Engelse versie wordt ondertekend?

| — | Kan men aan de onderzoekscentra vragen om eenvoudig proforma te factureren, zodat op die manier BTW-problemen vermeden worden? |
| --- | --- |

—

Kan men aan de onderzoekscentra vragen om eenvoudig proforma te factureren, zodat op die manier BTW-problemen vermeden worden?

| — | Kan de Commissie niet zorgen voor een maximum betalingstermijn van 3 maanden? Het is immers moeilijk voor een KMO om een langere termijn te overbruggen. |
| --- | --- |

—

Kan de Commissie niet zorgen voor een maximum betalingstermijn van 3 maanden? Het is immers moeilijk voor een KMO om een langere termijn te overbruggen.

| — | Lijkt het niet redelijk om de termijn voor de ondertekening door de juristen van de Commissie voor eventuele toevoeging van aanhangsels, tot twee maanden te beperken? |
| --- | --- |

—

Lijkt het niet redelijk om de termijn voor de ondertekening door de juristen van de Commissie voor eventuele toevoeging van aanhangsels, tot twee maanden te beperken?

| — | Moet de rol van de „Scientific Officers”, net als die van de bemiddelaars niet herzien worden? Moeten zij niet veeleer erop toezien dat de regels van CRAFT worden nageleefd door de bedrijven te helpen dan door deze in te tomen? |
| --- | --- |

—

Moet de rol van de „Scientific Officers”, net als die van de bemiddelaars niet herzien worden? Moeten zij niet veeleer erop toezien dat de regels van CRAFT worden nageleefd door de bedrijven te helpen dan door deze in te tomen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(12 maart 2004)

Met betrekking tot de vraag naar coöperatieve onderzoeksprojecten binnen het zesde kaderprogramma (KP6), heeft de Commissie begrip voor de specifieke behoeften van het midden- en kleinbedrijf (MKB) om tot een optimale en efficiënte procedure te komen voor het verwerken van voorstellen voor onderzoeksprojecten en het goedkeuren van projecten waarvoor met succes Gemeenschapsfinanciering wordt aangevraagd.

Met bijzondere aandacht voor de vraag van het geachte parlementslid over CRAFT-projecten wil de Commissie het volgende mededelen:

| — | De contracten tussen de Commissie en de consortia worden in het Engels uitgevoerd omdat deze taal vaak wordt gekozen als werktaal van de betrokken partners binnen de consortia, die gemiddeld uit acht personen bestaan. Vertalingen van het KP6-modelcontract zijn echter beschikbaar in de elf officiële talen op de website van Europa en Cordis om de consortiapartners te helpen de contracten beter te begrijpen. Zie: (http://europa.eu.int/comm/research/fp6/working-groups/model-contract/ index_en.html of http://www.cordis.lu/fp6/find-doc.htm en kies „download links” onder het kopje „Model Contracts” onder de titel „Essential Documents”). |
| --- | --- |

—

De contracten tussen de Commissie en de consortia worden in het Engels uitgevoerd omdat deze taal vaak wordt gekozen als werktaal van de betrokken partners binnen de consortia, die gemiddeld uit acht personen bestaan. Vertalingen van het KP6-modelcontract zijn echter beschikbaar in de elf officiële talen op de website van Europa en Cordis om de consortiapartners te helpen de contracten beter te begrijpen. Zie: (http://europa.eu.int/comm/research/fp6/working-groups/model-contract/ index_en.html of http://www.cordis.lu/fp6/find-doc.htm en kies „download links” onder het kopje „Model Contracts” onder de titel „Essential Documents”).

| — | Voor specifieke activiteiten ten behoeve van het MKB uit hoofde van KP5 traden uitvoerders van onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) (onderzoekscentra) op als subcontractanten voor de MKB-partners. In die context factureren ze het MKB voor de prijs van hun diensten, hetgeen leidt tot kosten voor de MKB-partners, die de Gemeenschap gedeeltelijk terugbetaalt. Omdat proforma-facturen de kosten uit financieel-boekhoudkundig oogpunt niet rechtvaardigen en dit aanleiding kan geven tot een incorrecte toepassing van de nationale wetgeving van de lidstaten werd OTO-uitvoerders gevraagd een correcte factuur inclusief BTW te overleggen. |
| --- | --- |

—

Voor specifieke activiteiten ten behoeve van het MKB uit hoofde van KP5 traden uitvoerders van onderzoek en technologische ontwikkeling (OTO) (onderzoekscentra) op als subcontractanten voor de MKB-partners. In die context factureren ze het MKB voor de prijs van hun diensten, hetgeen leidt tot kosten voor de MKB-partners, die de Gemeenschap gedeeltelijk terugbetaalt. Omdat proforma-facturen de kosten uit financieel-boekhoudkundig oogpunt niet rechtvaardigen en dit aanleiding kan geven tot een incorrecte toepassing van de nationale wetgeving van de lidstaten werd OTO-uitvoerders gevraagd een correcte factuur inclusief BTW te overleggen.

Bij KP6 zijn de OTO-uitvoerders net als de MKB-partners contractanten, dat wil zeggen directe begunstigden van de door de Gemeenschap toegekende toelagen. Dienovereenkomstig factureren ze direct de in aanmerking komende kosten met betrekking tot hun activiteiten. Voor OTO-uitvoerders zijn er uit hoofde van KP6 geen facturen vereist.

| — | Bij KP6 heeft de Commissie ernstige inspanningen gedaan om de tijd voor het opstellen en ondertekenen van contracten en voor het goedkeuren en verwerken van betalingen te verminderen. De Commissie is nu contractueel verplicht om de financiële bijdragen van de Gemeenschap aan projecten uit te voeren als voorfinanciering binnen 45 dagen na inwerkingtreding van het contract en voor volgende betalingen binnen 45 dagen na goedkeuring door de Commissie van de rapporten met betrekking tot iedere rapportageperiode. De coördinator is vanaf dan contractueel verplicht de Gemeenschapsbijdrage aan de andere consortiumpartners door te betalen op basis van de bepalingen van hun consortiumovereenkomst. Als in een bepaald geval de termijn door de Commissie niet wordt gehaald, kan door de contractanten via de coördinator rente worden geëist. |
| --- | --- |

—

Bij KP6 heeft de Commissie ernstige inspanningen gedaan om de tijd voor het opstellen en ondertekenen van contracten en voor het goedkeuren en verwerken van betalingen te verminderen. De Commissie is nu contractueel verplicht om de financiële bijdragen van de Gemeenschap aan projecten uit te voeren als voorfinanciering binnen 45 dagen na inwerkingtreding van het contract en voor volgende betalingen binnen 45 dagen na goedkeuring door de Commissie van de rapporten met betrekking tot iedere rapportageperiode. De coördinator is vanaf dan contractueel verplicht de Gemeenschapsbijdrage aan de andere consortiumpartners door te betalen op basis van de bepalingen van hun consortiumovereenkomst. Als in een bepaald geval de termijn door de Commissie niet wordt gehaald, kan door de contractanten via de coördinator rente worden geëist.

| — | KP6 heeft een nieuwe financieel en wettelijk kader voor MKB-activiteiten geïntroduceerd. In tegenstelling tot andere KP6-instrumenten, bestaat er geen collectieve financiële verantwoordelijkheid onder de partners van MKB-activiteiten, hetgeen leidt tot de toepassing van de door het Financieel Reglement (1) van de Gemeenschap vereiste controles. De Commissie probeert echter de doorlooptijd vanaf het projectvoorstel tot de opstelling en, ondertekening van het contract en de betaling van de Gemeenschapsfinanciering aanzienlijk te verminderen. |
| --- | --- |

—

KP6 heeft een nieuwe financieel en wettelijk kader voor MKB-activiteiten geïntroduceerd. In tegenstelling tot andere KP6-instrumenten, bestaat er geen collectieve financiële verantwoordelijkheid onder de partners van MKB-activiteiten, hetgeen leidt tot de toepassing van de door het Financieel Reglement (1) van de Gemeenschap vereiste controles. De Commissie probeert echter de doorlooptijd vanaf het projectvoorstel tot de opstelling en, ondertekening van het contract en de betaling van de Gemeenschapsfinanciering aanzienlijk te verminderen.

| — | De Commissie wil het MKB hulp bieden op een manier die het beste aansluit bij hun behoeften. Aan de vereenvoudiging van de samenstelling van consortia en de uitwerking van voorstellen voor onderzoekscontracten draagt de Commissie actief bij via de organisatie of de deelname aan informatiesessies en evenementen waarbij de partijen bij elkaar worden gebracht en het aanbieden van helpdesks voor technische, juridische of financiële kwesties met betrekking tot KP6-contracten, binnen de grenzen van en met volledige nakoming van financiële en beheersvereisten. |
| --- | --- |

—

De Commissie wil het MKB hulp bieden op een manier die het beste aansluit bij hun behoeften. Aan de vereenvoudiging van de samenstelling van consortia en de uitwerking van voorstellen voor onderzoekscontracten draagt de Commissie actief bij via de organisatie of de deelname aan informatiesessies en evenementen waarbij de partijen bij elkaar worden gebracht en het aanbieden van helpdesks voor technische, juridische of financiële kwesties met betrekking tot KP6-contracten, binnen de grenzen van en met volledige nakoming van financiële en beheersvereisten.

---

(1)  Verordening 2342/2002 van de Commissie (EG, Euratom) van 23 december 2002 tot vaststelling van Verordening 1605/2002 van de Raad (EG, Euratom) houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, PB L 357 van 31.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/786 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/786

---

(2004/C 84 E/0882)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0408/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 februari 2004)

Betreft:   Implementatie richtlijn Omgevingslawaai in Nederland

Op basis van de richtlijn Omgevingslawaai (2002/49/EG (1)) is elke lidstaat verplicht geluidsbelasting-kaarten op te stellen voor alle belangrijke luchthavens waar meer dan 50 000 vliegbewegingen per jaar plaats vinden.

Uit correspondentie tussen de Nederlandse regering en de Tweede Kamer blijkt dat Nederland van plan is uitsluitend voor de Luchthaven Schiphol een geluidsbelastingkaart met corresponderend actieplan op te stellen.

De gegevens met betrekking tot vliegbewegingen (Centraal Bureau voor de Statistiek, 2001) vertonen een ander beeld. Rotterdam (92 874), Groningen (61324) en Maastricht (58 534) overschrijden de limiet, terwijl Lelystad met 47 135 vliegbewegingen de kritische grens bijna bereikt heeft.

Kan de Europese Commissie een definitieve lijst publiceren met alle Nederlandse luchthavens die meer dan 50 000 vliegbewegingen verwerken?

Wat is de Europese Commissie van plan te doen indien Nederland in gebreke blijft?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(10 maart 2004)

De Commissie heeft met belangstelling kennis genomen van de door het geachte parlementslid gestelde schriftelijke vraag over de tenuitvoerlegging in Nederland van Richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (2).

Krachtens artikel 7, lid 1, van deze richtlijn hebben de lidstaten tot 30 juni 2005 de tijd om de Commissie mede te delen welke op hun grondgebied gelegen luchthavens tot het toepassingsgebied van de richtlijn behoren. Deze luchthavens zijn in artikel 3, onder p), van de richtlijn omschreven als „burgerluchthaven, als aangeduid door de lidstaat, waarop jaarlijks meer dan 50 000 vliegtuigbewegingen plaatsvinden (zowel opstijgen en landen zijn bewegingen), met uitsluiting van oefenvluchten met lichte vliegtuigen”.

Overigens hebben de lidstaten, overeenkomstig artikel 14, tot 18 juli 2004 de tijd om Richtlijn 2002/49/EG in hun nationale wetgeving om te zetten. Tot nogtoe heeft de Commissie van Nederland nog geen mededeling van omzetting ontvangen.

Gelet op deze elementen beschikt de Commissie momenteel niet over de lijst van Nederlandse luchthavens die tot het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/49/EG behoren en is zij van mening dat er geen reden is om een procedure tegen de Nederlandse regering wegens niet-mededeling in te leiden. Zij dankt het geachte parlementslid omdat hij haar aandacht op dit bijzondere punt heeft gevestigd en zal erop toezien dat het bepaalde in de richtlijn over omgevingslawaai door de lidstaten op alle onder het toepassingsgebied daarvan vallende infrastructuur en agglomeraties wordt toegepast.

---

(1)  PB L 189 van 18.7.2002, blz. 12.

(2)  PB L 189 van 18.7.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/787 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/787

---

(2004/C 84 E/0883)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0410/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Aer Rianta

Is de Europese Commissie op de hoogte van de plannen van de Ierse regering en kijkt ze erop toe om Aer Rianta in onderdelen te splitsen, de staatsonderneming die belast is met uitbating, administratie en ontwikkeling van de luchthavens van Dublin, Shannon en Cork? Denkt ze dat de plannen om de volledige schuld van Aer Rianta over te hevelen naar het luchthavenbestuur van Dublin in overeenstemming met art. 92 van het EG-Verdrag zijn?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(19 april 2004)

Hoewel de Commissie niet op de hoogte is van de door het geachte parlementslid genoemde schuldoverheveling, heeft ze uit persberichten vernomen dat Aer Rianta momenteel een nieuwe terminal en andere ondersteunende infrastructuur bouwt op de luchthaven van Cork. In deze persberichten wordt er eveneens op gewezen dat de kosten van deze investering door de onderneming in haar geheel moeten worden gedragen. De Commissie gaat ervan uit dat dit de financiële regeling is waar het geachte parlementslid naar verwijst.

De Commissie zal de situatie nauwgezet blijven volgen om na te gaan of in het kader van de regels inzake staatssteun eventuele maatregelen moeten worden getroffen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/787 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/787

---

(2004/C 84 E/0884)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0412/04

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Regelgeving op de uitvoer van hout in Indonesië

Op de westelijke en centrale eilanden van Indonesië, o.a. Sumatra, Borneo en Celebes, zijn delen van de regenwouden door georganiseerde groepen illegaal gekapt en als timmerhout uitgevoerd zonder enige consideratie voor het milieu en de plaatselijke gemeenschappen die er afhankelijk van zijn. West-Papoea loopt nu gevaar om het volgende doelwit van de bewuste groepen te worden.

Kan de Europese Commissie een overzicht van de maatregelen geven die genomen worden om er zeker van te zijn dat hout dat ingevoerd wordt in de Europese Unie regelmatig gekapt, geregistreerd en wettelijk uitgevoerd is volgens de Indonesische wet en de handelsovereenkomst tussen de Europese Unie, Indonesië en de Wereldhandelsorganisatie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 maart 2004)

Met uitzondering van de houtsoorten die onder het verdrag inzake de handel in bedreigde soorten (CITES) vallen, bestaat er binnen de Commissie momenteel geen regelgeving die het mogelijk maakt alleen de invoer van legaal gekapt hout in de EU toe te staan. Daarnaast zijn er geen multilaterale overeenkomsten, ook geen overeenkomsten van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), die direct betrekking hebben op de handel in illegaal gekapt hout.

De Commissie heeft een aantal maatregelen tegen illegaal kappen en de daaruit voortvloeiende handel uiteengezet in haar actieplan (1) betreffende wetshandhaving, governance en handel in de bosbouw (FLEGT), dat in 2003 is aangenomen en is besproken in de Commissie industrie, externe handel, onderzoek en energie van het Parlement. Tot deze maatregelen behoort een voorstel voor de EU om vrijwillige FLEGT-partnerschapovereenkomsten aan te gaan met landen die hout exporteren. Onder dergelijke overeenkomsten komt hout uit deze landen alleen voor invoer in de EU in aanmerking als het is voorzien van een rechtmatigheidsverklaring. In haar mededeling heeft de Commissie bovendien verklaard dat zij ook andere mogelijke wetgevingsopties zou onderzoeken.

Indonesië heeft belangstelling getoond voor een dergelijk vrijwillig FLEGT-partnerschap en werkt samen met de Commissie aan de ontwikkeling van een groot project dat het probleem van illegaal kappen moet tegengaan. De Commissie is voornemens in 2004 een voorstel in te dienen voor een verordening die de toepassing van het vrijwillige FLEGT-vergunningenstelsel aan de grenzen van de EU mogelijk moet maken.

---

(1)  COM(2003)251 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/788 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/788

---

(2004/C 84 E/0885)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0414/04

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Behandeling van Noord-Koreaanse vluchtelingen in de Chinese Volksrepubliek

De Chinese autoriteiten hebben onlangs een groep van 12 Noord-Koreaanse vluchtelingen gearresteerd in Peking en Tsintao (een haven op de oostkust, ten zuidoosten van Peking). Als ze naar Noord-Korea teruggestuurd worden, dan wacht er hun vervolging, foltering, opsluiting en zelfs terechtstelling omdat ze hebben durven twijfelen aan hun leider Kim Jung 11.

De vluchtelingen worden dikwijls geholpen door Chinese christenen, die gevaar lopen voor hun eigen vrijheid als ze de vluchtelingen in veiligheid proberen te brengen.

China heeft de VN-Conventie van 1951 over het statuut van vluchtelingen ondertekend en is dan ook gebonden door het principe dat personen niet teruggestuurd mogen worden naar een land waar ze blootstaan aan ernstige vervolging, zoals duidelijk geworden is door de vreselijke beschuldigingen in de Britse pers van stelselmatig gebruik van gaskamers voor de terechtstelling van mannen, vrouwen en kinderen. Denkt de Europese Commissie haar afkeuring uit te spreken over de flagrante schending van zijn internationale verplichtingen door Noord-Korea en duidelijk te stellen dat ze een dergelijke handelwijze niet zal dulden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(18 maart 2004)

Noord-Korea is momenteel een grote bron van zorg voor de internationale gemeenschap, inclusief de Europese Unie. De Commissie beschikt over verschillende kanalen voor ontmoetingen met vertegenwoordigers van de Noord-Koreaanse regering om blijk te geven van haar bezorgdheid. Mensenrechten-vraagstukken, waaronder de situatie van Noord-Koreaanse vluchtelingen in de grensstreek met China, worden stelselmatig aan de orde gesteld tijdens deze regelmatige politieke contacten. Meest recentelijk was dit het geval tijdens de formele besprekingen die in december 2003 in Pyongyang plaatsvonden. De Commissie heeft steeds haar bezorgdheid aan de Noord-Koreaanse autoriteiten medegedeeld over de behandeling van deze mensen nadat ze door China waren teruggestuurd naar de Democratische Volksrepubliek Korea (DPRK). De Commissie heeft er bij de Democratische Volksrepubliek Korea op aangedrongen dat de grondrechten van deze burgers worden geëerbiedigd.

Voorts heeft de EU in 2003 een resolutie ingediend over de mensenrechtensituatie in de DPRK bij de VN-Commissie voor mensenrechten, die op 16 april 2003 werd aangenomen. De EU is bereid om in 2004 nogmaals een resolutie in te dienen om haar blijvende bezorgdheid te beklemtonen.

De EU voert momenteel een bilaterale dialoog met China over mensenrechten en in dit verband is het vraagstuk van de Noord-Koreaanse vluchtelingen in China eveneens stelselmatig aan de orde gesteld. Het standpunt van de EU is steeds geweest de Chinese autoriteiten op te roepen om het vraagstuk op een gematigde en constructieve wijze aan te pakken en bijgevolg het beginsel van „niet repatriëren” toe te passen overeenkomstig het Verdrag van Genève betreffende de Status van Vluchtelingen van 1951 en de diensten van de Hoge Commissaris van de VN voor Vluchtelingen toegang te verschaffen tot het grensgebied tussen Noord-Korea en China. Zeer onlangs nog heeft de EU dit standpunt opnieuw onder de aandacht van de Chinese autoriteiten gebracht, tijdens de laatste fase van de mensenrechtendialoog die op 26 en 27 februari 2004 in Dublin plaatsvond. Bovendien heeft de EU-trojka op 18 februari 2004 een demarche ondernomen bij het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken in verband met de arrestatie en de detentie in China van burgers uit de DPRK die hun land hadden verlaten, waarbij de trojka er bij China heeft op aangedrongen dat ze niet worden gedwongen terug te keren naar de DPRK.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/789 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/789

---

(2004/C 84 E/0886)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0418/04

van Gerhard Schmid (PSE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Veiligheid van eurocheque-kaarten

In de EU nemen trucjes bij het gebruik van geldautomaten toe. De afgelopen tijd doen zich steeds vaker gevallen voor waarin de gegevens van eurocheque-kaarten door een dienovereenkomstig gemanipuleerde automaat worden gelezen en op nieuwe kaarten worden gekopieerd. Alleen Duitse eurocheque-kaarten bevatten extra veiligheidsvoorzieningen om bovengenoemd misbruik te voorkomen. Het zal nog enige tijd duren voordat de magneetkaarten vervangen worden door een chip.

Is de Commissie voornemens maatregelen te nemen tot invoering van dienovereenkomstige veiligheidsvoorzieningen op de gehele interne markt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 april 2004)

De Commissie weet dat misdadigers gebruik maken van verscheidene technieken om kaartgegevens te verkrijgen via geldautomaten in de EU. Zo kunnen zij bij voorbeeld valse of gemanipuleerde automaten opstellen om gegevens van de magnetische strip van kaarten uit de Gemeenschap te kopiëren. Na het kopiëren van de magnetische strip en het bemachtigen van de PIN-code, zetten de misdadigers in het algemeen de verkregen gegevens op blanco kaarten (wit plastic), die meestal frauduleus worden gebruikt in onbewaakte geldautomaten of terminals.

Volgens de door de Commissie ontvangen informatie kunnen de door het geachte parlementslid beschreven veiligheidskenmerken dit soort van misbruik voorkomen. Zij zijn reeds vele jaren in gebruik in Duitsland en bestaan uit een wijziging van de magneetstrip van de kaart en een extra instrument dat in de geldautomaat wordt ingebouwd. Voor zover de Commissie bekend, wordt een dergelijke oplossing enkel gebruikt voor kaarten die zijn verstrekt door Duitse banken en uitsluitend voor het opnemen van contant geld van geldautomaten in Duitsland. Dergelijke veiligheidskenmerken kunnen niet worden gelezen door terminals in Duitse winkels of andere verkoopskanalen (zoals benzinestations en verkoopautomaten).

De bankwereld van de EU heeft deze technologie nauwkeurig onderzocht. Haar conclusie was dat deze technologisch minder geavanceerd was dan de chip en daarom haar voorkeur niet kon wegdragen. In de plaats hiervan hebben de banken en de uitgevers van betaalkaarten van de EU zich ertoe verbonden tegen 2005 chipkaarten in te voeren in alle lidstaten om fraude met nagemaakte kaarten te voorkomen. Wanneer in alle lidstaten nieuwe betaalterminals en geldautomaten, die chips kunnen lezen, zijn geïnstalleerd, zal de hierboven beschreven criminele tactiek niet langer mogelijk zijn.

Mogelijk zal de volledige omschakeling naar chipkaarten in sommige landen meer tijd vergen, gelet op de huidige stand van zaken, het aantal te vervangen kaarten en het aantal betaalterminals en geldautomaten dat moet worden vervangen of aangepast. Maar zelfs in dat geval zijn de banken niet voornemens de veiligheidskenmerken van Duitse kaarten in de gehele interne markt in te voeren als voorlopige oplossing. Die kenmerken zouden immers nog een aanpassing van de geldautomaten en een vervanging van de kaarten noodzaken, waardoor de kosten voor de omschakeling naar de chip nog hoger zouden worden en de invoering hiervan nog meer vertraging zou oplopen.

Om deze redenen is de Commissie niet van plan maatregelen te nemen om de in Duitsland gebruikte veiligheidskenmerken in te voeren. In de plaats hiervan wil de Commissie ervoor zorgen dat het gebruik van chipkaarten en -terminals zo snel mogelijk ingang vindt in de EU. De Commissie neemt zich voor in 2004 het Parlement en de Raad een verslag voor te leggen over het EU-Actieplan voor fraudepreventie 2001-2003. In het kader van het programma voor onderzoek op het gebied van de technologieën van de informatiemaatschappij ondersteunt de Commissie ook projecten voor methodes om chipkaarten te gebruiken voor waarmerking.

Het is niet de taak van de Commissie om specifieke veiligheidskenmerken op te leggen, maar om de verstrekkers van betaalkaarten sterk te stimuleren om dergelijke kenmerken te gebruiken, zo nodig door het vaststellen van aansprakelijkheidsregels. Momenteel neemt het aantal gevallen toe waarin kaarten worden nagemaakt en de PIN-code op elektronische wijze wordt bemachtigd. De Commissie zal deze kwesties onderzoeken in de context van haar komende voorstel voor een nieuw rechtskader voor betalingen in de interne markt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/790 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/790

---

(2004/C 84 E/0887)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0447/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Turfexport naar Italië

Turf is een van de meest gangbare bulkgoederen dat in de tuinbouw wordt gebruikt. Turfrijke landen als Duitsland, Skandinavië en Nederland exporteren een groot deel van dit product naar „turfarme” landen als Italië. Vele Italiaanse bedrijven voeren al jaren turf uit deze landen over zee in. Er zijn echter problemen om deze importen soepel af te wikkelen. Problemen in Italiaanse havens (bv. arbeidsproblemen, hoge kosten en tarieven) zijn de oorzaak dat deze transporten thans dwars door Europa over de weg worden vervoerd. Uit statistische gegevens blijkt het volgende: de turfimport van Italië uit Duitsland wordt voor 76 % via de weg vervoerd, uit Nederland voor 79 %, uit Frankrijk zelfs voor 100 %, hoewel de goedkopere en milieuvriendelijkere zeeweg beslist mogelijk zou zijn.

Kan de Commissie hierop reageren?

Stimuleert de Commissie het zeevervoer?

Wordt er gedacht aan een communautaire richtlijn om de voorkeur te geven aan het zeevervoer boven het duurdere, schadelijkere en milieuvervuilendere wegvervoer dwars door Europa?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(5 april 2004)

De Commissie gelooft dat Duitse, Franse en Nederlandse exporteerders van turf voor het transport naar Italië de vervoerwijze kiezen die uit commercieel oogpunt het meest interessant is. Aangezien de Italiaanse havens waarschijnlijk niet de eindbestemming voor de turf vormen, dient bij elke overweging onder andere rekening te worden gehouden met havenkosten, de kosten van laden en lossen en de kosten van het vervoer naar de eindbestemming.

De Commissie voert al een aantal jaren een actief beleid ten aanzien van de bevordering van de korte zeevaart, een steeds beter alternatief voor wegvervoer.

Daarnaast is in de recente richtsnoeren van de Gemeenschap betreffende staatssteun voor het zeevervoer (C(2004)43) in hoofdstuk 10 voorzien in de mogelijkheid voor de Commissie om bepaalde steun aan de korte zeevaart goed te keuren.

Bij het bevorderen van de zeevaart als alternatief, binnen het basisconcept van de vrije keuze van vervoerwijze, ligt de nadruk niet op directe juridische maatregelen maar op het aandragen en stimuleren van duurzame en veilige methoden voor die producten die op verschillende manieren kunnen worden vervoerd, zoals turf in bulk.

Het voornaamste doel van het beleid van de Commissie is om de duurzaamheid van het Europese transportsysteem nu en in de toekomst te waarborgen. Het beleid is uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende de ontwikkeling van de korte vaart (1) en het programma ter bevordering daarvan (2).

---

(1)  COM(1999)317 def.

(2)  COM(2003)155 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/791 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/791

---

(2004/C 84 E/0888)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0448/04

van Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Onderzoek op primaten in Münster (Duitsland)

De Europese Commissie heeft vroeger verklaard dat richtlijn 86/609/EEG (1) onvoldoende controlemaatregelen bevat om het welzijn van primaten te kunnen verzekeren. Haar geamendeerde voorstellen voor het 6de kaderprogramma onderzoek en technologische ontwikkeling stellen dat onderzoekswerkzaamheden het welzijn van dieren moeten eerbiedigen volgens de Europese wet, en dat de deelnemers aan onderzoeksprojecten zich moeten houden aan de geldende wet- en regelgeving van het land waar het onderzoek uitgevoerd wordt.

Na 5 maanden onderzoek stelt de Britse Vereniging voor de afschaffing van de vivisectie (BUAV) de wrede behandeling van primaten door het personeel van de Covance-laboratoria voor onderzoek op dieren in Münster in Duitsland aan de kaak. Het Ministerie van Milieuzaken van Noordrijnland-Westfalen heeft een procedure ingezet om Covance zijn vergunning om dieren te houden en er laboratoriumonderzoek op uit te voeren, te ontnemen. Denkt de Europese Commissie haar afkeuring uit te spreken over de behandeling van de dieren door Covance en het gebruik van primaten voor onderzoeksdoeleinden in de Europese Unie in uitgebreide zin ter discussie te stellen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(13 april 2004)

Het gebruik van primaten is een van de gevoeligste onderwerpen als het gaat om onderzoek op dieren. Uiteraard is de Commissie op de hoogte gesteld van de behandeling van primaten in de Covance- laboratoria voor onderzoek op dieren in Münster (in Noordrijnland-Westfalen) in Duitsland. Een onderzoek van de Commissie naar aanleiding daarvan heeft aangetoond dat de Duitse autoriteiten onmiddellijk de nodige maatregelen hebben genomen. Derhalve heeft de Commissie op dit moment geen reden deze zaak verder te onderzoeken.

De Commissie heeft de aanzet gegeven tot een herziening van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt. Het doel van de herziening is de wetgeving op het gebied van onderzoek op dieren in de Europese Unie te verscherpen en te garanderen dat de dieren die nog voor onderzoek worden gebruikt, een juiste verzorging en humane behandeling krijgen. Voor de herziening worden onder andere de eisen en voorwaarden onderzocht betreffende de vergunning voor experimenten, personeel en instellingen, en betreffende de inspecties van de instellingen waar proefdieren worden gefokt, verhandeld of gebruikt.

De Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) heeft te kennen gegeven dat er een behoefte blijft bestaan aan primaten voor biomedisch onderzoek (2). De WS heeft echter tevens benadrukt dat voor elk voorstel voor onderzoek waarbij primaten zijn betrokken, de gegrondheid per geval moet worden aangetoond.

Het gebruik van primaten voor experimenten is een van de kwesties die grondig zullen worden bekeken bij de herziening van Richtlijn 86/609/EEG. Om te kunnen beschikken over de benodigde achtergrondinformatie, heeft de Commissie het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren (SCAHAW) verzocht een advies uit te brengen over het welzijn van primaten die voor experimentele doeleinden worden gebruikt (3). Het advies is op 17 december 2002 goedgekeurd en wordt momenteel gebruikt als referentiedocument voor de herziening.

---

(1)  PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.

(2)  De Wetenschappelijke Stuurgroep: „De behoefte aan primaten in biomedisch onderzoek”, verklaring aangenomen op 4-5 april 2002. Het document is te beschikbaar op internet: http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/ssc/out253_en.pdf

(3)  http://europa.eu.int/comm/food/fs/aw/aw_scahaw_en.html

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/792 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/792

---

(2004/C 84 E/0889)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0450/04

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Valse bankbiljetten

De Europese Centrale Bank heeft bekendgemaakt dat in de loop van 2003 550 000 valse eurobiljetten uit het verkeer zijn genomen. Van deze valse bankbiljetten bestond 52 % uit 5O-eurobiljetten, 30 % uit 2O-eurobiljetten en 12,7 % uit 100-eurobiljetten. Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij genomen heeft of zal nemen om deze valsemunterij te beperken en welk bedrag aan euro in totaal uit het verkeer is genomen?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(25 maart 2004)

De bescherming van de eurobankbiljetten en -munten tegen valsemunterij wordt gezamenlijk geregeld door de bevoegde nationale autoriteiten, de Europese Centrale Bank, Europol en de Commissie. De taken en verantwoordelijkheden van de Europese instellingen en organen zijn complementair.

Om de eurobankbiljetten tegen valsemunterij te beschermen is communautaire wetgeving goedgekeurd, waaronder:

| — | wetgeving waarin maatregelen zijn vervat die nodig zijn om de euro tegen valsemunterij te beschermen (1); |
| --- | --- |

—

wetgeving waarin maatregelen zijn vervat die nodig zijn om de euro tegen valsemunterij te beschermen (1);

| — | wetgeving waarmee de bescherming van eurobankbiljetten en -munten wordt vergroot door middel van strafrechtelijke en andere sancties op valsemunterij (2); en |
| --- | --- |

—

wetgeving waarmee de bescherming van eurobankbiljetten en -munten wordt vergroot door middel van strafrechtelijke en andere sancties op valsemunterij (2); en

| — | wetgeving tot vaststelling van een programma (Pericles) voor uitwisselingen, bijstand en opleiding voor de bescherming van de euro (3). |
| --- | --- |

—

wetgeving tot vaststelling van een programma (Pericles) voor uitwisselingen, bijstand en opleiding voor de bescherming van de euro (3).

Deze mechanismen garanderen een goede bescherming van de eurobankbiljetten en -munten tegen valsemunterij door middel van nauwere internationale en interdisciplinaire samenwerking en intensieve opleiding op nationaal, Europees en internationaal niveau.

De Commissie trekt momenteel ook een aanzienlijke hoeveelheid middelen uit voor de volledige tenuitvoerlegging van het communautaire acquis inzake de bescherming van de euro in de nieuwe lidstaten. Er wordt speciale aandacht besteed aan de bestrijding van de toenemende dreiging van valse euro's die afkomstig zijn uit landen buiten de EU. Ter ondersteuning van de activiteiten van de rechtshandhavingsinstanties worden door de lidstaten gezamenlijke onderzoeksteams opgericht waarbij ook Europol betrokken is.

Voorts werkt de Commissie, in samenwerking met de lidstaten en de andere Europese instellingen en organen, aan de volledige tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1338/2001, en met name van artikel 6 met betrekking tot de verplichtingen van kredietinstellingen.

Ten slotte voeren de Europese Centrale Bank en de Commissie de communicatieacties over de bescherming van de euro op.

De Commissie zal alle nodige initiatieven blijven nemen om de bescherming van de eurobankbiljetten en -munten tegen fraude en valsemunterij te versterken.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij, PB L 181 van 4.7.2001; Besluit van de Raad van 29 april 1999 waarbij het mandaat van Europol wordt uitgebreid tot de bestrijding van valsemunterij, PB C 149 van 28.5.1999.

(2)  Kaderbesluit van de Raad van 29 mei 2000 tot versterking, door middel van strafrechtelijke en andere sancties, van de bescherming tegen valsemunterij in verband met het in omloop brengen van de euro, PB L 140 van 14.6.2000.

(3)  Besluit 2001/923/EG van de Raad van 17 december 2001 tot vaststelling van een actieprogramma inzake uitwisselingen, bijstand en opleiding voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij PB L 339 van 21.12.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/793 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/793

---

(2004/C 84 E/0890)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0452/04

van Raffaele Costa (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Programma Info 2000

Het communautaire meerjarenprogramma Info 2000, dat zich uitstrekt over vier jaar, heeft ten doel de ontwikkeling van de Europese multimediaindustrie te bevorderen en bij te dragen tot de sociale, culturele en beroepsontwikkeling van de Europese burgers.

Kan de Commissie mededelen welke steunmaatregelen in het kader van dit programma reeds zijn genomen en welke bedragen daarmee gemoeid zijn?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(11 maart 2004)

Het INFO 2000-programma ter bevordering van de ontwikkeling en het gebruik van multimedia is in 1996 (1) aangenomen en in 1999 beëindigd. Een definitieve evaluatie van het programma en de invloed daarvan is in het jaar 2000 uitgevoerd. De resultaten zijn in mei 2001 medegedeeld aan het Parlement, de Raad, het Sociaal en Economisch Comité en het Comité van de Regio's (2). Het evaluatierapport is te raadplegen op http://www.cordis.lu/econtent/studies/studies.htm. In de vier jaar waarin het programma is uitgevoerd, zijn er 149 acties voor EUR 68,6 miljoen gesteund. Dit geld was als volgt verdeeld:

Uitgaven onder het INFO 2000-programma (1996-1999)

| (ín miljoen euro) |
| --- |
| | Uitgaven |
| Programmapunt 1:
  stimulering van de vraag en van de bewustwording | 15,6 |
| Programmapunt 2:
  exploitatie van overheidsinformatie in Europa | 13,8 |
| 2.1 | Ontwikkelen van beleidsmaatregelen voor toegang tot en exploitatie van overheidsinformatie |

(ín miljoen euro)

Uitgaven

Programmapunt 1:

stimulering van de vraag en van de bewustwording

15,6

Programmapunt 2:

exploitatie van overheidsinformatie in Europa

13,8

2.1

Ontwikkelen van beleidsmaatregelen voor toegang tot en exploitatie van overheidsinformatie

0,9

| 2.2 | Koppelen van gidsen van Europese overheidsinformatie |
| --- | --- |

2.2

Koppelen van gidsen van Europese overheidsinformatie

3,2

| 2.3 | Gebruik maken van bij de overheid aanwezige inhoudbronnen |
| --- | --- |

2.3

Gebruik maken van bij de overheid aanwezige inhoudbronnen

9,6

Programmapunt 3:

activering van het Europees multimediapotentieel

34,2

| 3.1 | Katalyseren van hoogwaardige Europese multimedia-inhoud |
| --- | --- |

3.1

Katalyseren van hoogwaardige Europese multimedia-inhoud

3,2

| 3.2 | Verhandelen van multimediale intellectuele-eigendomsrechten |
| --- | --- |

3.2

Verhandelen van multimediale intellectuele-eigendomsrechten

3,0

| Programmapunt | 4: ondersteunende acties |
| --- | --- |

Programmapunt

4: ondersteunende acties

5,0

| 4.1 | Observeren en analyseren van de multimedia-inhoudmarkt |
| --- | --- |

4.1

Observeren en analyseren van de multimedia-inhoudmarkt

2,9

| 4.2 | Bevorderen van de toepassing van multimedia-inhoudnormen |
| --- | --- |

4.2

Bevorderen van de toepassing van multimedia-inhoudnormen

0,6

| 4.3 | Aanmoedigen van de ontwikkeling van vaardigheden op Europees niveau |
| --- | --- |

4.3

Aanmoedigen van de ontwikkeling van vaardigheden op Europees niveau

1,5

Totaal

68,6

---

(1)  Beschikking van de Raad 96/339/EG van 20 mei 1996 tot vaststelling van een meerjarenprogramma van de Gemeenschap ter bevordering van de ontwikkeling van een Europese multimedia-inhoudindustrie en ter aanmoediging van het gebruik van multimedia-inhoud in de opkomende informatiemaatschappij (INFO 2000), PB L 129 van 30.5.1996.

(2)  COM(2001)276 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/794 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/794

---

(2004/C 84 E/0891)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0462/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Guinee-Bissau — Steun van de Commissie

In antwoord op mijn vraag E-3129/03 (1) geeft de Commissie aan dat in het kader van de Overeenkomst van Cotonou de mogelijkheden worden onderzocht om de ontwikkelingen in Guinee-Bissau positief te beïnvloeden.

In het kader van het ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) is onlangs een noodfonds opgericht om Guinee-Bissau te helpen de maatschappelijke dienstverlening, die ernstig te lijden heeft gehad onder de vrijwel permanente crisis die sinds 1998 heerst, te herstellen.

Een gedeelte van de beschikbaar gestelde 18,3 miljoen dollar zal worden gebruikt voor het betalen van werknemers in de gezondheidszorg en het onderwijs, waar sprake is geweest van een financiële kaalslag.

Nederland en Portugal behoren tot de landen die reeds bijdragen aan het fonds van het UNDP, dat tot doel heeft ervoor te zorgen dat een terugkeer naar het normale leven op Guinee-Bissau mogelijk wordt en de parlementsverkiezingen van maart 2004, de eerste in ruim vier jaar, doorgang kunnen vinden.

De Raad heeft zich onlangs over het algemeen positief en hoopvol uitgelaten over de situatie in het land.

Tot welke conclusies is de Commissie gekomen ten aanzien van de vraag hoe deze ontwikkeling het best kan worden ondersteund?

Welke concrete maatregelen heeft de Commissie genomen en denkt zij te nemen?

Is de Commissie van plan, nu de registratie van de kiezers is voltooid, personele en materiële hulp te bieden voor de organisatie van deze verkiezingen, teneinde ervoor te zorgen dat deze op de geplande datum, oftewel 28 maart 2004, kunnen plaatsvinden en een democratische oplossing kunnen bieden voor de langdurige crisis waarin het land heeft verkeerd? Op welke wijze denkt zij dit te doen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(19 april 2004)

De Commissie zou er in de eerste plaats op willen wijzen dat zij zich uiteraard aansluit bij de beoordeling van de situatie in de door het geachte parlementslid genoemde conclusies van de Raad.

De conclusies van de raadplegingen hebben betrekking op de tenuitvoerlegging van de hiernavolgende, door de autoriteiten van Guinee-Bissau aangegane verplichtingen:

| — | overgangsprogramma en parlementaire verkiezingen (28 maart 2004); |
| --- | --- |

—

overgangsprogramma en parlementaire verkiezingen (28 maart 2004);

| — | maatregelen voor sanering van de overheidsfinanciën; |
| --- | --- |

—

maatregelen voor sanering van de overheidsfinanciën;

| — | bevestiging van de terugkeer naar onafhankelijkheid van justitie en de wederinvoering van de civiele controle van de strijdkrachten. |
| --- | --- |

—

bevestiging van de terugkeer naar onafhankelijkheid van justitie en de wederinvoering van de civiele controle van de strijdkrachten.

De EU zal de ontwikkeling van de situatie drie maanden lang aan de hand van regelmatige maandelijkse verslagen op de voet volgen.

De Commissie zorgt voor toezicht en onderzoekt met name ter plaatse uitvoerig de door de autoriteiten aangegane verplichtingen, die het voorwerp van de raadplegingen zijn geweest, en in het bijzonder de hiervoor genoemde. Pas na de overeengekomen periode van toezicht kunnen er besluiten worden genomen.

De Commissie zou er verder op willen wijzen dat de samenwerking tijdens deze periode van raadplegingen normaal wordt voortgezet.

Wat de Communautaire ondersteuning van de parlementsverkiezingen betreft, heeft de Commissie al in juni 2003 in het kader van het Negende Europees Ontwikkelingsfonds een financieringsovereenkomst voor 1,2 miljoen euro tot stand gebracht voor de ondersteuning van de verkiezingen. De financiering betreft outillage, verbruiksgoederen, steun voor het logistieke beheer, sensibilisering, scholing en technische bijstand. Het project is nu aan de gang en verloopt overeenkomstig de bepalingen die in de financieringsovereenkomst zijn vastgesteld.

---

(1)  Zie blz. 731.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/795 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/795

---

(2004/C 84 E/0892)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0463/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Europa — Terrorisme

In antwoord op mijn vraag E-l992/03 (1) omschrijft Commissaris António Vitorino het Europese antwoord op het terrorisme als „verdergaand dan alleen het vaststellen van een bedreiging”, waarbij hij nadrukkelijk wijst op de noodzaak aandacht te besteden aan de voedingsbodem voor terrorisme.

Naar zijn mening zou de Commissie op dit bijzonder gevoelige terrein een belangrijke rol kunnen vervullen en daarbij alle tot haar beschikking staande instrumenten moeten gebruiken: ontwikkelingshulp, handel, beleid inzake justitie en binnenlandse zaken en andere aspecten van het Proces van Barcelona, alsmede maatregelen op het gebied van veiligheid, ter bestrijding van het terrorisme.

Welke rol ziet de Commissie voor zichzelf weggelegd in praktische en operationele termen? Bestaat naar haar oordeel hierover consensus onder de lidstaten?

Hoe beoordeelt zij het huidige gebruik van de ter beschikking van de Unie staande instrumenten? Welke zijn de prioriteiten van de Commissie als het gaat om het optimaliseren van dit gebruik?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(5 april 2004)

Rol van de Commissie in operationele zin/consensus tussen de lidstaten

In het algemeen gesproken bevordert de EU de operationele samenwerking bij de bestrijding van terrorisme door te zorgen voor betere vormen van informatie-uitwisseling tussen de politie- en inlichtingendiensten die belast zijn met terrorismebestrijding. De specifieke betrokkenheid van de Commissie bij operationele maatregelen krijgt gestalte in de actieve deelname van de Commissie in de werkgroepen van de Raad die zich bezighouden met het ontwikkelen van maatregelen ter bestrijding van terrorisme. De Commissie maakt onder andere deel uit van de werkgroep Terrorisme van de Raad die elke zes maanden verslag uitbrengt over de terroristische dreiging voor de EU en tevens tot taak heeft nieuwe samenwerkingsinstrumenten te ontwikkelen.

Op het beleidsterrein justitie en binnenlandse zaken (JBZ) zijn verschillende wetgevende maatregelen met betrekking tot samenwerking op het gebied van terrorismebestrijding genomen, zoals het Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 inzake terrorismebestrijding (2) en de aanbeveling van de Raad van 26 april 2002 over multinationale ad-hoc teams voor de uitwisseling van informatie over terroristen (3) voorafgaand aan een strafrechtelijk onderzoek.

De tenuitvoerlegging van het kaderbesluit leidt tot een zekere harmonisatie van het strafrecht in de lidstaten, waardoor de samenwerking van politie en justitie gemakkelijker zal worden. Bovendien zal het een nauwere samenwerking met derde landen en de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van internationale instrumenten ter voorkoming en bestrijding van terrorisme bevorderen.

Overeenkomstig titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie worden dergelijke rechtsinstrumenten altijd unaniem door de lidstaten vastgesteld en getuigen daarmee dus van de consensus tussen de lidstaten.

Op aanbeveling van de ministers van Buitenlandse Zaken die in november 2002 in Marseille vergaderden, is in het kader van de samenwerking met de landen van Noord-Afrika en het Midden-Oosten op het gebied van JBZ door de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU en haar 12 mediterrane partners tijdens hun bijeenkomst in Valencia in april 2002 een document over goed bestuur in een rechtsstaat goedgekeurd. In het document wordt ingestemd met het idee van een regionaal programma op het gebied van justitie ter bestrijding van drugs, georganiseerde criminaliteit en terrorisme, en samenwerking bij het oplossen van problemen in verband met de sociale integratie van migranten, migratie en de verplaatsing van personen.

Het programma is gericht op de hervorming van en de samenwerking tussen de gerechtelijke apparaten, de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit en drugshandel, en de ontwikkeling van een gezamenlijke aanpak bij de beheersing van de migratiestromen, zonder daarbij het algemene evenwicht van het partnerschap, met name wat de immigratieproblematiek betreft, uit het oog te verliezen.

Voor het programma, dat een looptijd heeft van drie jaar, is in totaal 6 miljoen euro beschikbaar.

Er worden drie soorten maatregelen gefinancierd:

| a) | de opleiding van magistraten, advocaten en griffiers en de ontwikkeling van een permanent Euromediterraan netwerk van juridische opleidingen, bestemd voor directeuren van scholen of opleidingsinstituten voor magistraten (rechters en openbaar aanklagers), advocaten, gerechtelijk ambtenaren en administratief juridisch personeel of voor personen die verantwoordelijk zijn voor de opleiding van magistraten, advocaten en griffiers. In het programma is 2 miljoen euro voor deze maatregelen uitgetrokken; |
| --- | --- |

a)

de opleiding van magistraten, advocaten en griffiers en de ontwikkeling van een permanent Euromediterraan netwerk van juridische opleidingen, bestemd voor directeuren van scholen of opleidingsinstituten voor magistraten (rechters en openbaar aanklagers), advocaten, gerechtelijk ambtenaren en administratief juridisch personeel of voor personen die verantwoordelijk zijn voor de opleiding van magistraten, advocaten en griffiers. In het programma is 2 miljoen euro voor deze maatregelen uitgetrokken;

| b) | de opleiding van politiefunctionarissen en andere ambtenaren die kunnen bijdragen tot regionale politiesamenwerking, met name personen die verantwoordelijk zijn voor centrale diensten die zich bezighouden met internationale politiesamenwerking en directeuren van scholen, academies of andere politieopleidingsinstituten. Ook voor deze maatregelen is 2 miljoen euro beschikbaar en in de laatste week van februari 2004 is een overeenkomst gesloten met de Europese politieacademie (EPA). In mei vindt in Frankrijk een eerste bijeenkomst plaats over terrorismebestrijding, waaraan politiefunctionarissen uit Marokko, Tunesië, Algerije, Italië, Spanje en Frankrijk zullen deelnemen (en waarschijnlijk ook uit Egypte); |
| --- | --- |

b)

de opleiding van politiefunctionarissen en andere ambtenaren die kunnen bijdragen tot regionale politiesamenwerking, met name personen die verantwoordelijk zijn voor centrale diensten die zich bezighouden met internationale politiesamenwerking en directeuren van scholen, academies of andere politieopleidingsinstituten. Ook voor deze maatregelen is 2 miljoen euro beschikbaar en in de laatste week van februari 2004 is een overeenkomst gesloten met de Europese politieacademie (EPA). In mei vindt in Frankrijk een eerste bijeenkomst plaats over terrorismebestrijding, waaraan politiefunctionarissen uit Marokko, Tunesië, Algerije, Italië, Spanje en Frankrijk zullen deelnemen (en waarschijnlijk ook uit Egypte);

| c) | het volgen, analyseren en voorspellen van migratiestromen in de EU en de mediterrane partners, teneinde deze partners te helpen bij het ontwikkelen en uitvoeren van hun migratiebeleid. Voor deze maatregelen is eveneens 2 miljoen euro uitgetrokken en op 1 februari 2004 is een overeenkomst gesloten met het Europees Universitair Instituut. |
| --- | --- |

c)

het volgen, analyseren en voorspellen van migratiestromen in de EU en de mediterrane partners, teneinde deze partners te helpen bij het ontwikkelen en uitvoeren van hun migratiebeleid. Voor deze maatregelen is eveneens 2 miljoen euro uitgetrokken en op 1 februari 2004 is een overeenkomst gesloten met het Europees Universitair Instituut.

Evaluatie van de huidige instrumenten/verbetering

Het nut van terrorismebestrijdingsmaatregelen van de Europese Unie hangt af van de toepassing ervan door de lidstaten.

De Commissie komt binnenkort met een verslag over de toepassing van het kaderbesluit van 13 juni 2002.

Met de onlangs ingestelde regeling voor de evaluatie van nationale maatregelen en de uitvoering ervan ter bestrijding van het terrorisme (Besluit van de Raad van 28 november 2002), waar de Commissie aan deelneemt, wordt nagegaan welke mogelijkheden de nationale rechtstelsels bieden op het gebied van terrorismebestrijding en in hoeverre de verschillende overheidsdiensten en organen die op dit gebied actief zijn (justitie, politie, inlichtingendiensten), met elkaar samenwerken. Tevens wordt gekeken naar de samenwerking op internationaal niveau en naar de toepassing van terrorismebestrijdingsmaatregelen van de EU en de VN, waaronder het kaderbesluit van de Raad inzake terrorismebestrijding.

---

(1)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 70.

(2)  PB L 164 van 22.6.2002.

(3)  Document 57156/02 Enfopol 19 Rev. 6.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/797 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/797

---

(2004/C 84 E/0893)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0468/04

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Concurrentie in de gassector

Is het de Commissie bekend dat de glasfabrikanten in de EU het hoofd moeten bieden aan twee soorten oneerlijke concurrentie? In de eerste plaats worden zij geconfronteerd met concurrentie van de kant van de plastic-industrie, die uit hoofde van de richtlijnen voor verpakkingsmateriaal en afvalstoffen een veel lager streefcijfer voor recycling hebben dan de glasindustrie. In de tweede plaats moeten zij het hoofd bieden aan glasfabrikanten in de binnenkort toetredende nieuwe lidstaten, die kunnen profiteren van een langdurige vrijstelling van de milieunormen die voortvloeien uit de Overeenkomst van Kyoto.

Zal de Commissie waakzaamheid betrachten en erop toezien dat de tenuitvoerlegging van deze — op zich zelf wenselijke — richtlijnen geen aanleiding geeft tot oneerlijke concurrentie doordat concurrenten kunnen ontsnappen aan verplichtingen waaraan onze glasfabrikanten zich wel moeten houden? Zal de Commissie, zo nodig, voorstellen doen voor corrigerende wetgeving op dit gebied?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 maart 2004)

De invloed van streefcijfers voor recycling op de concurrentie tussen verschillende verpakkingsmaterialen is niet afhankelijk van de hoogte van de streefcijfers, maar van de kosten die aan recycling zijn verbonden. Per ton liggen de kosten van recycling voor kunststoffen aanzienlijk hoger dan voor glas en bij het gebruik van gerecycleerd glas worden bovendien meer kosten bespaard op primaire grondstoffen dan bij het gebruik van gerecycleerde kunststoffen. Hoewel de streefcijfers voor recycling voor de verschillende materialen variëren, is het daarom moeilijk om te bepalen of de concurrentie tussen de materialen wordt beïnvloed en of voor bepaalde materialen gunstigere voorwaarden bestaan. Is deze invloed echter toch aanwezig, dan is deze naar alle waarschijnlijk zeer beperkt in verhouding tot andere factoren zoals productiekosten, consumentengemak, enzovoort.

Het voorstel van de Commissie (1) voor nieuwe streefcijfers voor recycling was gebaseerd op het idee dat alle verpakkingsmaterialen aan een afname in de milieueffecten zouden moeten bijdragen door middel van recyclingsniveaus die zijn gebaseerd op de specifieke kosten en voordelen. De hoogtes van de streefcijfers voor recycling zijn door het Europees Parlement en de Raad uitgebreid besproken tijdens de wetgevingsprocedure die resulteerde in de vaststelling van Richtlijn 2004/12/EG van 11 februari 2004 (2). Er zijn momenteel geen redenen om een wijziging van de streefcijfers voor te stellen.

De EU-wetgeving die de Europese Unie in staat stelt te voldoen aan zijn verplichtingen in het kader van het Kyoto-protocol voorziet niet in enige afwijking voor kandidaat-lidstaten.

---

(1)  Voorstel tot wijziging van Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval, COM(2004)127 def.

(2)  Richtlijn 2004/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot wijziging van Richtlijn 94/62/EG, PB L 47 van 18.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/798 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/798

---

(2004/C 84 E/0894)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0479/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Vergelijkende onderzoeken van de Commissie

Welke criteria worden bij de vergelijkende onderzoeken voor vacatures bij de Commissie gebruikt om succesvolle kandidaten te selecteren?

Hoort bij deze criteria ook de nationaliteit van de kandidaat?

Hanteert de Commissie quota's voor het aantal geslaagde kandidaten per lidstaat? Zo ja, wat zijn deze quota's momenteel en eveneens na de uitbreiding van de EU?

Kan de Commissie de resultaten meedelen van de geslaagde kandidaten, gerangschikt per nationaliteit, voor de vergelijkende onderzoeken van 2001, 2002 en 2003?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(18 maart 2004)

Vacatures bij de Commissie worden eerst intern gepubliceerd om interne mobiliteit van de huidige ambtenaren mogelijk te maken. Als de interne publicatie geen geschikte kandidaat of kandidaten oplevert, kunnen de resultaten van algemene vergelijkende onderzoeken in aanmerking worden genomen.

Vervolgens worden de geslaagde kandidaten beoordeeld om na te gaan wiens profiel het best overeenstemt met de vacature, die gebaseerd is op de functieomschrijving van het desbetreffende ambt. Hierbij worden de volgende criteria gehanteerd: het vakgebied waarop het vergelijkend onderzoek betrekking had (bv. juridisch, economisch enz), de opleiding/beroepsopleiding en ervaring en, voorzover nodig, de talenkennis.

De aanwerving is geregeld bij artikel 27 van het personeelsstatuut:

| | De aanwerving dient erop gericht te zijn, de instelling de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen en die uit de onderdanen van de lidstaten der Gemeenschappen zijn aangeworven met inachtneming van een zo breed mogelijke aardrijkskundige spreiding. |
| --- | --- |

De aanwerving dient erop gericht te zijn, de instelling de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen en die uit de onderdanen van de lidstaten der Gemeenschappen zijn aangeworven met inachtneming van een zo breed mogelijke aardrijkskundige spreiding.

| | Bij de keuze van de ambtenaren wordt geen onderscheid gemaakt ten aanzien van ras, politieke, filosofische of godsdienstige overtuiging, geslacht of seksuele geaardheid, burgerlijke staat of gezinssituatie. |
| --- | --- |

Bij de keuze van de ambtenaren wordt geen onderscheid gemaakt ten aanzien van ras, politieke, filosofische of godsdienstige overtuiging, geslacht of seksuele geaardheid, burgerlijke staat of gezinssituatie.

| | Geen enkel ambt mag worden bestemd voor onderdanen van een bepaalde lidstaat. |
| --- | --- |

Geen enkel ambt mag worden bestemd voor onderdanen van een bepaalde lidstaat.

Zoals duidelijk blijkt uit de laatste zin van dit artikel, kan de Commissie geen ambt voorbehouden aan geslaagden kandidaten met een welbepaalde nationaliteit, m.a.w. de nationaliteit van een kandidaat mag niet het doorslaggevende criterium zijn voor zijn aanwerving. De instellingen, waaronder de Commissie, moeten echter ook „een zo breed mogelijke aardrijkskundige spreiding” nastreven bij de aanwerving. Dit betekent dat de instellingen erop toezien dat een redelijk aantal onderdanen van elke lidstaat in de instellingen werkt. Het Gerecht van eerste aanleg heeft deze regel eenduidig geïnterpreteerd (1): nationaliteit mag alleen een rol spelen in het personeelsstatuut om een onderscheid te maken tussen kandidaten met evenwaardige kwalificaties.

Een verordening van de Raad kan afwijken van de voorschriften van het personeelsstatuut, bijvoorbeeld om vacante posten in te vullen met kandidaten van een specifieke nationaliteit. Het is gebruikelijk dat dergelijke „afwijkingsverordeningen” door de Raad worden goedgekeurd bij de toetreding van nieuwe lidstaten. Ook naar aanleiding van de huidige uitbreiding is in de Raad een verordening in de maak waarin wordt gesteld dat „ ... tot en met 31 december 2010 in vacatures worden voorzien door de aanstelling van onderdanen van Cyprus, Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slowakije en Slovenië, voorzover het gaat om ambten die daartoe zijn toegewezen, in voorkomend geval met inachtneming van de beraadslagingen over de begroting”. Het doel van deze verordening is erop toe te zien dat de onderdanen van de tien nieuwe lidstaten eerlijk en evenwichtig zijn vertegenwoordigd in het personeelsbestand van de instellingen.

De Commissie heeft voor de huidige lidstaten geen quota's voor het aantal geslaagde kandidaten per nationaliteit. Alleen bij uitbreidingen worden dergelijke aanwervingsquota's gebruikt (zie hieronder). In het geval van deze uitbreiding heeft de Commissie beslist (2), op basis van objectieve criteria (bevolking, gewogen stem in de Raad, aantal zetels in het Parlement) en een duidelijke methode, dat onderdanen uit de nieuwe lidstaten aan het einde van de in de verordening vastgestelde overgangsperiode (december 2010) 3 441 posten moeten bezetten. Op basis van de bovengenoemde criteria en methode zijn de volgende indicatieve aanwervingsquota's gepubliceerd:

Indicatieve aanwervingsquota's

| | Aantal personeelsleden |
| --- | --- |
| Malta | 83 |
| Cyprus | 110 |
| Estland | 117 |
| Slovenië | 134 |
| Letland | 155 |
| Litouwen | 241 |
| Slowakije | 279 |
| Hongarije | 489 |
| Tsjechië | 492 |
| Polen | 1 341 |
| Totaal | 3 441 |

Aantal personeelsleden

Malta

83

Cyprus

110

Estland

117

Slovenië

134

Letland

155

Litouwen

241

Slowakije

279

Hongarije

489

Tsjechië

492

Polen

1 341

Totaal

3 441

Er zij op gewezen dat deze indicatieve quota's alleen kunnen worden gehaald als de begrotingsautoriteit bevestigt dat de nodige middelen ter beschikking zullen worden gesteld om tegemoet te komen aan de behoeften die ontstaan door de uitbreiding van de Unie met 10 nieuwe lidstaten. Als de lijst van het aantal ambten niet jaarlijks aan de raming van de behoeften wordt aangepast, moet het aantal posten voor onderdanen van de nieuwe lidstaten natuurlijk verhoudingsgewijs worden verlaagd, wat de nodige gevolgen zou hebben voor de algemene werking van de Commissie.

De bijgevoegde resultaten van de kandidaten die geslaagd zijn voor de vergelijkende onderzoeken van 2001, 2002 en 2003 worden, gerangschikt per nationaliteit, rechtstreeks naar het geachte parlementslid en het secretariaat van het Parlement gestuurd.

---

(1)  Arrest van 22.3.1995 in de zaak Kotzonis/ESC (T-586/93, Jurispr. blz. II-665, Jurispr. FP blz. II-203).

(2)  Mededeling van 19 februari 2003, COM(2003)436.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/800 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/800

---

(2004/C 84 E/0895)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0481/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Blue Dragon

Kan de Commissie mededelen of bepaalde van de OLAF-onderzoekers die betrokken waren bij het onderzoek „Blue Dragon” deel uitmaakten van de voormalige twaalf UCLAF-ambtenaren die in 2001 van OLAF naar de Commissie werden overgeplaatst?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(5 april 2004)

Het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft de Commissie medegedeeld dat de drie personeelsleden van OLAF die oorspronkelijk betrokken waren bij het dossier „Blue Dragon”, vroeger deel hebben uitgemaakt van de eenheid „Coördinatie van de fraudebestrijding” (UCLAF) en OLAF vervolgens in 2001 hebben verlaten om een post bij de Commissie te gaan bekleden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/800 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/800

---

(2004/C 84 E/0896)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0487/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   De zuivelsector in de EU: Argentinië en de „vredesclausule” van de Wereldhandelsorganisatie

Nadat op 31 december de „vredesclausule” van de Wereldhandelsorganisatie is afgelopen, heeft Argentinië een proces tegen de EU aangespannen bij de geschillencommissie van deze internationale organisatie vanwege de communautaire subsidies aan de zuivelsector.

Is de Commissie van mening dat de dreigementen van Argentinië op enig moment bedreigend kunnen zijn voor het onlangs hervormde communautaire stelsel?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 april 2004)

De Commissie neemt ten aanzien van het aflopen van de vredesclausule het volgende standpunt in: de uitgebreide landbouwonderhandelingen die tot een voor alle leden aanvaardbare overeenkomst moeten leiden, dreigen te worden ondermijnd doordat bepaalde leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) geschillen aanhangig maken om de subsidies aan te vechten die krachtens de landbouwovereenkomst zijn toegekend.

De Commissie heeft eveneens bezwaren tegen bepaalde uitvoerpraktijken zoals de staatshandelsonder-nemingen (STE's) in de zuivelsector. De Dairy Industry Restructuring Bill van 2001 (wet ter herstructurering van de zuivelindustrie) heeft weliswaar de New Zealand Dairy Board (het Nieuw-Zeelandse productschap voor zuivel) vervangen door een onderneming die 98 % van de melkproductie van dit land controleert, en die de rol van de NZDB en zijn status van exclusieve exporteur heeft overgenomen, toch blijft deze onderneming, op grond van de haar door de genoemde wet toegekende wettelijke voorrechten, rechtens en feitelijk een staatshandelsonderneming. Deze wet laat het recht van de onderneming op uitvoercertificaten voor specifieke markten zoals de VS, Canada, de Dominicaanse Republiek, Japan en de EU, in bepaalde gevallen tot begin 2011, onverlet. Behalve het recht op alle uitvoercertificaten voor sommige van die specifieke markten, beschikt de onderneming eveneens over het exclusieve recht om naar de genoemde markten te exporteren in het kader van de door deze landen geopende tariefcontingenten.

Op grond van Artikel XVII van de GATT-overeenkomst en het Memorandum van overeenstemming betreffende de interpretatie van Artikel XVII, zijn de leden verplicht jaarlijks te melden aan welke niet-overheidsondernemingen, inclusief marketingbureaus, uitsluitende of bijzondere rechten of voorrechten zijn verleend, inclusief wettelijke bevoegdheden, bij de uitoefening waarvan zij door hun verkopen het niveau of de koers van de uitvoer beïnvloeden. De leden moeten bij die aanmeldingen een zo groot mogelijke doorzichtigheid verzekeren, zodat een duidelijk beeld kan worden verkregen van de wijze waarop de aangemelde ondernemingen functioneren en de effecten van hun activiteiten op de internationale handel. In de laatste aanmelding van Nieuw-Zeeland van 20 juli 2001 stond vermeld dat „de NZDB verder mag worden aangemeld als een staatshandelsonderneming, maar dat deze kwestie nader moet worden bestudeerd.” Sindsdien heeft de onderneming die de NZDB heeft vervangen, haar aandeel op de wereldmarkt voor zuivelproducten aanzienlijk vergroot. Desbetreffende details worden rechtstreeks aan het geachte parlementslid toegezonden.

De Commissie maakt zich zorgen over het wettelijke monopolie van een enkele onderneming op een aanzienlijk deel van de preferentiële wereldhandel in de zuivelsector, de mogelijkheid op kruissubsidiëring waarin een dergelijke overeenkomst kan resulteren, het effect van een exclusief verkooppunt op de prijsvorming op de wereldmarkt in deze omstandigheden, en de afwezigheid van de op grond van Artikel XVII van de WTO-regels vereiste doorzichtigheid.

De leden en met name zij die op export zijn gericht, moeten hoe dan ook een strategische keuze maken tussen twee opties die elkaar grotendeels uitsluiten: ofwel gaan ze ervan uit dat ze via multilaterale onderhandelingen een eerlijk en marktgericht handelssysteem kunnen verwezenlijken, ofwel nemen ze hun toevlucht tot handelsgeschillen binnen de WTO.

De Commissie is ervan overtuigd dat de voortzetting van de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) de samenhang tussen de verplichtingen van de EU in het kader van de Wereldhandelsorganisatie en haar intern steunbeleid verder zal versterken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/801 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/801

---

(2004/C 84 E/0897)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0498/04

van Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Communautaire waarschuwing over de Spaanse productiviteit

Volgens de Commissie is de arbeidsproductiviteit in Spanje gering, o.a. wegens de lage opleidingsniveaus van de bevolking en de trage overgang naar een kenniseconomie.

Deze diagnose over de Spaanse productiviteit heeft verbazing gewekt in Spanje dat graag meer zou willen weten over de parameters die de Commissie heeft gehanteerd om tot haar oordeel te komen.

Kan de Commissie aangeven welke parameters zijn gebruikt om tot deze conclusies te geraken en hoe zou volgens haar een dialoog eruit moeten zien om te geraken tot begripsvorming over het onderwerp productiviteit in Spanje?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(30 maart 2004)

In het verslag over de tenuitvoerlegging van de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (GREB's) voor de periode 2003-2005 merkt de Commissie in de inleiding in verband met Spanje op dat de zwakke arbeidsproductiviteit, die onder meer verband houdt met het relatief lage opleidingsniveau van de bevolking en de trage overgang naar een kenniseconomie, vragen doet rijzen omtrent de ontwikkeling van de economie op lange termijn.

Dit oordeel is gebaseerd op de volgende drie elementen:

| — | De Spaanse arbeidsproductiviteit per gewerkt uur ligt onder het gemiddelde voor de EU-15 (83,8 % van het niveau voor de EU-15 (1)). Ook het jaarlijkse groeipercentage van de arbeidsproductiviteit per werknemer is nog steeds lager dan dat voor de EU-15 (dit is al vanaf 1997 het geval). De zeer snelle groei van de werkgelegenheid heeft onmiskenbaar een negatieve invloed gehad op de arbeidsproductiviteit. Deze wordt evenwel ook beïnvloed door de gemaakte vorderingen op het gebied van de overgang naar een kenniseconomie. In deze context zij opgemerkt dat het verband tussen de lage productiviteit en de noodzaak de kenniseconomie te versterken reeds in de GREB's voor de periode 2003-2005 als een belangrijke uitdaging voor Spanje werd aangemerkt. |
| --- | --- |

—

De Spaanse arbeidsproductiviteit per gewerkt uur ligt onder het gemiddelde voor de EU-15 (83,8 % van het niveau voor de EU-15 (1)). Ook het jaarlijkse groeipercentage van de arbeidsproductiviteit per werknemer is nog steeds lager dan dat voor de EU-15 (dit is al vanaf 1997 het geval). De zeer snelle groei van de werkgelegenheid heeft onmiskenbaar een negatieve invloed gehad op de arbeidsproductiviteit. Deze wordt evenwel ook beïnvloed door de gemaakte vorderingen op het gebied van de overgang naar een kenniseconomie. In deze context zij opgemerkt dat het verband tussen de lage productiviteit en de noodzaak de kenniseconomie te versterken reeds in de GREB's voor de periode 2003-2005 als een belangrijke uitdaging voor Spanje werd aangemerkt.

| — | Hoewel het opleidingsniveau van de Spaanse bevolking (gemeten aan de hand van het percentage van de bevolking in de leeftijdsgroep van 20-24 jaar dat ten minste het hoger middelbaar onderwijs heeft afgemaakt) de afgelopen tien jaar sterk is toegenomen, ligt het toch nog onder het EU-gemiddelde (63,4 %, tegen 74 % in de EU-15 in 2003). Ook de overheidsuitgaven voor onderwijs als percentage van het bruto binnenlands product (BBP) blijven tot de laagste van de EU behoren (4,43 % in 2000, tegen 4,93 % in de EU-15). |
| --- | --- |

—

Hoewel het opleidingsniveau van de Spaanse bevolking (gemeten aan de hand van het percentage van de bevolking in de leeftijdsgroep van 20-24 jaar dat ten minste het hoger middelbaar onderwijs heeft afgemaakt) de afgelopen tien jaar sterk is toegenomen, ligt het toch nog onder het EU-gemiddelde (63,4 %, tegen 74 % in de EU-15 in 2003). Ook de overheidsuitgaven voor onderwijs als percentage van het bruto binnenlands product (BBP) blijven tot de laagste van de EU behoren (4,43 % in 2000, tegen 4,93 % in de EU-15).

| — | Spanje doet het ook slecht in vergelijking met het EU-gemiddelde op het gebied van onderzoek en ontwikkeling (O&O) door het bedrijfsleven (zie onderstaande grafiek), octrooien (24 per miljoen inwoners in 2001, tegen 161 in de EU-15) en ICT-verspreiding (in 2002 had 29,5 % van de huishoudens thuis internettoegang, tegen 38,9 % in de EU-15). |
| --- | --- |

—

Spanje doet het ook slecht in vergelijking met het EU-gemiddelde op het gebied van onderzoek en ontwikkeling (O&O) door het bedrijfsleven (zie onderstaande grafiek), octrooien (24 per miljoen inwoners in 2001, tegen 161 in de EU-15) en ICT-verspreiding (in 2002 had 29,5 % van de huishoudens thuis internettoegang, tegen 38,9 % in de EU-15).

Ten slotte zou de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid willen vestigen op afdeling 4.5 van hetzelfde verslag, waarin wordt erkend dat reeds verscheidene initiatieven zijn gelanceerd om de kenniseconomie te versterken.

Image

---

(1)  Prognose voor 2003. Zie de website met de structurele indicatoren: http://europa.eu.int/comm/eurostat/newcronos/queen/display.do?screen=welcome&open=/&product=STRIND_ECOBAC&language=en&depth=2

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/802 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/802

---

(2004/C 84 E/0898)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0508/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Portugal – kernafval

Volgens berichten in de pers zijn in de zomer van 2003 door het Franse onderzoeksschip „Iledesein” verschillende stortplaatsen voor kernafval in een gebied ontdekt, waar een onderzeese kabelverbinding van het vasteland via de Azoren naar Madeira wordt aangelegd.

De naar aanleiding van de door Portugal officieel toegestane wetenschappelijke expeditie ontdekte gebieden, waar kernafval werd gestort, liggen 200 km van Madeira (binnen de exclusieve economische zone van de archipel) en in het oosten van het eiland Santa Maria (buiten de EEZ van de Azoren) in het gebied, waarin onder meer de bovengenoemde onderzeese kabelverbinding wordt aangelegd.

Het kernafval, dat wellicht door het Verenigd Koninkrijk tussen 1949 en 1961 werd gestort, bevindt zich op een diepte van 4 000 meter.

Het Franse schip voerde in opdracht van Alcatal Submarine Networks, het met de bouwwerkzaamheden belaste bedrijf, een prospectieopdracht uit. Eind van het afgelopen jaar heeft het de voor de onderzeese kabelverbinding bevoegde instantie van PT Comunicações op de Azoren op de hoogte gebracht van de ontdekking, maar het resultaat van de operatie werd niet aan de Portugese marine meegedeeld.

Hoewel marinekringen verzekeren dat zij van het Franse schip geen informatie hebben gekregen, hebben zij de wetenschappelijke expeditie en het bestaan van diverse gebieden binnen de Portugese EEZ bevestigd, waar reeds kernafval is gestort en die als zodanig waren gekenmerkt.

Kan de Commissie antwoord geven op de volgende vragen:

| — | Zijn de Commissie deze feiten bekend? Welke gevaren kunnen hieruit voorvloeien? Is het mogelijk dat deze opslag gevolgen voor het milieu heeft? Wat vindt zij van het optreden van de verschillende actoren bij de prospectie? |
| --- | --- |

—

Zijn de Commissie deze feiten bekend? Welke gevaren kunnen hieruit voorvloeien? Is het mogelijk dat deze opslag gevolgen voor het milieu heeft? Wat vindt zij van het optreden van de verschillende actoren bij de prospectie?

| — | Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of denkt zij te nemen om de uit dit soort opslag voortvloeiende risico's te verminderen, die zich eventueel zouden kunnen voordoen, zolang de maas in de wetgeving op nationaal en internationaal niveau met betrekking tot deze praktijken niet wordt gedicht, en om de staten te ondersteunen die thans onder deze opslagplaatsen voor kernafval te lijden hebben? Kan de Commissie bevestigen dat deze stortingen tussen 1949 en 1961 door het Verenigd Koninkrijk zijn uitgevoerd? |
| --- | --- |

—

Welke maatregelen heeft de Commissie genomen of denkt zij te nemen om de uit dit soort opslag voortvloeiende risico's te verminderen, die zich eventueel zouden kunnen voordoen, zolang de maas in de wetgeving op nationaal en internationaal niveau met betrekking tot deze praktijken niet wordt gedicht, en om de staten te ondersteunen die thans onder deze opslagplaatsen voor kernafval te lijden hebben? Kan de Commissie bevestigen dat deze stortingen tussen 1949 en 1961 door het Verenigd Koninkrijk zijn uitgevoerd?

| — | Acht de Commissie het mogelijk dat ondanks een ontbrekende doeltreffende rechtsbescherming in de betrokken periode de verantwoordelijken voor deze stortingen op de een of andere wijze ter verantwoording kunnen worden geroepen of dat van hen een bijdrage of medewerking bij het opruimen van dit afval kan worden geëist? |
| --- | --- |

—

Acht de Commissie het mogelijk dat ondanks een ontbrekende doeltreffende rechtsbescherming in de betrokken periode de verantwoordelijken voor deze stortingen op de een of andere wijze ter verantwoording kunnen worden geroepen of dat van hen een bijdrage of medewerking bij het opruimen van dit afval kan worden geëist?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 april 2004)

Hoewel de Commissie niet bij deze specifieke kwestie betrokken is geweest, is gedurende verscheidene jaren door een aantal landen afval, waaronder nucleair materiaal, in zee gestort. Internationale regels ter voorkoming van mariene verontreiniging als gevolg van deze praktijk werden van kracht in 1974 en 1975 door middel van het Verdrag van Oslo voor de noordoostelijke Atlantische Oceaan en het Verdrag van Londen voor alle mariene wateren met uitzondering van de binnenwateren van staten.

Hoewel het storten van hoogradioactief afval volgens het Verdrag van Londen nooit is toegestaan, geldt er sinds 1983 een verbod op het storten van laagradioactief afval en zijn de verdragspartijen in 1993 overeengekomen de desbetreffende bijlagen te wijzigen om het storten van alle radioactief afval te verbieden. Dit van rechtswege bindende verbod werd op 20 februari 1994 van kracht.

Verder heeft de Internationale Organisatie voor atoomenergie (IAEA) een inventaris opgesteld van alle dergelijke, gemelde stortingen, waarin voorvallen zijn opgenomen die teruggaan tot 1943, en daarin worden plaatsen in de Atlantische Oceaan genoemd die tussen 1955 en 1961 door het Verenigd Koninkrijk zijn gebruikt.

Het onderhavige geval heeft betrekking op voorvallen die plaatsvonden gedurende een periode waarin noch het Verenigd Koninkrijk noch Portugal lid was van de Europese Gemeenschap en het kan niet onderzocht worden in het licht van de relevante communautaire wetgeving.

Naleving van de bepalingen inzake de communautaire stralingsbescherming, (1) zoals deze heden ten dage van toepassing zijn op de gevolgen van deze voorvallen, behoort in eerste instantie tot de jurisdictie van de lidstaat die bevoegd is over de plaats waar de voorvallen plaatsvonden.

De Euratom-wetgeving voorziet niet in de opheldering van wie verantwoordelijk is voor het beheer van dergelijk gestort afval. Als hoedster van de Verdragen zal de Commissie deze kwestie uitzoeken en, indien nodig, de benodigde informatie inwinnen bij de desbetreffende lidstaten om na te gaan of verdere actie van de Gemeenschap noodzakelijk is.

---

(1)  Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996, waarin fundamentele veiligheidsnormen zijn vastgelegd ter bescherming van de gezondheid van werkenden en de bevolking tegen de gevaren die voortvloeien uit ioniserende straling (PB L 159 van 29.6.1996). Artikelen 35 en 36 van Euratom.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/804 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/804

---

(2004/C 84 E/0899)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0511/04

van Sérgio Marques (PPE-DE) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Steunverlening aan Zuid-Afrika

Zuid-Afrika heeft in de afgelopen tijd met ernstige problemen te kampen, zoals de extreme verspreiding van AIDS, het alarmerende niveau van de werkloosheid en de economische stagnatie alsmede de zeer alarmerende cijfers voor geweldmisdrijven. De EU en de Gemeenschap van volkeren mag dit niet onverschillig laten en dat is ook niet gebeurd.

Door de alarmerende misdaadcijfers wordt niet alleen het Zuid-Afrikaanse volk zelf op tragische wijze getroffen, maar ook de gemeenschappen van Europese emigranten die zich in Zuid-Afrika hebben gevestigd.

In het kader van de samenwerking met Europa worden projecten uitgevoerd, waarmee het veiligheidsniveau in Zuid-Afrika rechtstreeks bevorderd en verbeterd moet worden. (Project inzake de institutionele organisatie en ondersteuning van de politie van Zuid-Afrika — 18,5 miljoen euro; project voor de hervorming van justitie — 25 miljoen euro; project voor de ondersteuning van de opbouw van de politie in de Oostelijke Kaap-provincie — 10,8 miljoen euro).

Kan de Commissie in dit verband meedelen:

| 1. | Wat de stand van de (materiële en financiële) uitvoering van de projecten ter bevordering en verbetering van het veiligheidsniveau in Zuid-Afrika is en wat tot dusverre de impact is geweest voor de veiligheidssituatie in Zuid-Afrika? |
| --- | --- |

1.

Wat de stand van de (materiële en financiële) uitvoering van de projecten ter bevordering en verbetering van het veiligheidsniveau in Zuid-Afrika is en wat tot dusverre de impact is geweest voor de veiligheidssituatie in Zuid-Afrika?

| 2. | Of de Commissie voornemens is de bovengenoemde projecten uit te breiden tot andere gebieden in Zuid-Afrika? |
| --- | --- |

2.

Of de Commissie voornemens is de bovengenoemde projecten uit te breiden tot andere gebieden in Zuid-Afrika?

| 3. | Of het concept en het lanceren van nieuwe projecten ter verbetering van de veiligheid in Zuid-Afrika, bijvoorbeeld op de gebieden versterking van de politie, misdaadpreventie en samenwerking met justitie op het programma staan? |
| --- | --- |

3.

Of het concept en het lanceren van nieuwe projecten ter verbetering van de veiligheid in Zuid-Afrika, bijvoorbeeld op de gebieden versterking van de politie, misdaadpreventie en samenwerking met justitie op het programma staan?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(5 april 2004)

De Commissie erkent dat de hoge criminaliteit samen met andere sociaal-economische problemen als werkloosheid, HIV/AIDS en armoede een bedreiging vormt voor de duurzaamheid van de democratie in Zuid-Afrika. Deze situatie brengt niet alleen de politieke vooruitgang van de afgelopen tien jaar in gevaar maar heeft ook een rechtstreeks effect op de levenskwaliteit van de gewone Zuid-Afrikanen en van anderen die in dat land wonen.

Volgens de Commissie beschikt de Zuid-Afrikaanse regering over een degelijk beleidskader om de misdaad aan te pakken. Dit blijkt niet alleen uit het daadkrachtige beleid van de afgelopen acht jaar op dit gebied, maar ook uit de hogere uitgaven voor de strafrechtinstanties in diezelfde periode.

| 1. | Met betrekking tot de beoogde impact van genoemde ontwikkelingsprogramma's op het gebied van veiligheid kan worden opgemerkt dat de voornaamste doelstelling de verbetering is van de dienstverlening door de Zuid-Afrikaanse politiedienst (hierna „SAPS” genoemd) en andere relevante diensten op strafrechtelijk gebied aan kwetsbare groepen in Zuid-Afrika. Daarnaast wordt in de programma's de nadruk gelegd op aspecten die verband houden met de verbetering van de toegang tot het justitiestelsel, met misdaadpreventie en met de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen voor misdaadbestrijding in het algemeen en een verruiming van de capaciteit van de betrokken instanties. Zo is bijvoorbeeld de toegang tot het Gerecht verbeterd doordat in het ministerie van Justitie bij wijze van proef een elektronisch systeem voor de betaling van onderhoudsgelden is ingevoerd, en is de dienstverlening van de politie verbeterd doordat honderden agenten zijn opgeleid voor het besturen van voertuigen en er in verschillende politiebureaus voor aangepaste slachtoffervriendelijke voorzieningen is gezorgd.
  Een van de programma's is ook gericht op verbetering van de onderzoekscapaciteit van de SAPS via hulp bij de ontwikkeling van een strafrechtelijke DNA-gegevensbank: deze gegevensbank gaat DNA-profielen gebruiken om na te gaan of bepaalde verdachte criminelen betrokken zijn bij gepleegde misdrijven. De gegevens kunnen ook worden gebruikt bij de bestrijding van seksuele misdrijven, zoals verkrachting en kindermisbruik.







  Projecten | Tenuitvoerlegging (1) | Uitbetalingen (1) |
| --- | --- | --- | --- |
| APEC (96/08) | Afrondingsfase | >90 % |
| SAPS/DSS (99/024) | 40 % ten uitvoer gelegd | 25 % |
| eJustice (00/28) | 60 % ten uitvoer gelegd | 100 % |

1.

Met betrekking tot de beoogde impact van genoemde ontwikkelingsprogramma's op het gebied van veiligheid kan worden opgemerkt dat de voornaamste doelstelling de verbetering is van de dienstverlening door de Zuid-Afrikaanse politiedienst (hierna „SAPS” genoemd) en andere relevante diensten op strafrechtelijk gebied aan kwetsbare groepen in Zuid-Afrika. Daarnaast wordt in de programma's de nadruk gelegd op aspecten die verband houden met de verbetering van de toegang tot het justitiestelsel, met misdaadpreventie en met de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van beleidsmaatregelen voor misdaadbestrijding in het algemeen en een verruiming van de capaciteit van de betrokken instanties. Zo is bijvoorbeeld de toegang tot het Gerecht verbeterd doordat in het ministerie van Justitie bij wijze van proef een elektronisch systeem voor de betaling van onderhoudsgelden is ingevoerd, en is de dienstverlening van de politie verbeterd doordat honderden agenten zijn opgeleid voor het besturen van voertuigen en er in verschillende politiebureaus voor aangepaste slachtoffervriendelijke voorzieningen is gezorgd.

Een van de programma's is ook gericht op verbetering van de onderzoekscapaciteit van de SAPS via hulp bij de ontwikkeling van een strafrechtelijke DNA-gegevensbank: deze gegevensbank gaat DNA-profielen gebruiken om na te gaan of bepaalde verdachte criminelen betrokken zijn bij gepleegde misdrijven. De gegevens kunnen ook worden gebruikt bij de bestrijding van seksuele misdrijven, zoals verkrachting en kindermisbruik.

Projecten

Tenuitvoerlegging (1)

Uitbetalingen (1)

APEC (96/08)

Afrondingsfase

>90 %

SAPS/DSS (99/024)

40 % ten uitvoer gelegd

25 %

eJustice (00/28)

60 % ten uitvoer gelegd

100 %

| 2. | De programma's eJustice (00/28) en SAPS (99/24) worden reeds in alle negen provincies van het land bij wijze van proef toegepast. Ondanks het feit dat de relevante departementen, met eigen middelen, bepaalde aspecten van deze programma's tot andere geografische gebieden hebben uitgebreid, blijft de Commissie bereid om zowel de SAPS als het ministerie van Justitie en van Grondwetsontwikkeling te helpen deze programma's waar mogelijk uit te breiden tot andere delen van het land. |
| --- | --- |

2.

De programma's eJustice (00/28) en SAPS (99/24) worden reeds in alle negen provincies van het land bij wijze van proef toegepast. Ondanks het feit dat de relevante departementen, met eigen middelen, bepaalde aspecten van deze programma's tot andere geografische gebieden hebben uitgebreid, blijft de Commissie bereid om zowel de SAPS als het ministerie van Justitie en van Grondwetsontwikkeling te helpen deze programma's waar mogelijk uit te breiden tot andere delen van het land.

| 3. | De Commissie en de lidstaten van de EU hebben in september 2003 overeenstemming bereikt over de financiering (met DFID (2)) van een programma dat zal zijn gericht op het verlenen van steun aan de bestrijding van misdaden tegen vrouwen en kinderen in de Oostkaap, voor een bedrag van in totaal 25 miljoen euro. De algemene doestelling van dit programma is de veiligheid en bescherming van de bevolking van de Oostkaap te verbeteren. Dit thema heeft zich ontwikkeld tot het specifieke program-madoel van preventie van misdaden tegen vrouwen en kinderen, en van verbetering van de dienstverlening aan de mensen die door dergelijke misdaden getroffen zijn in prioritaire projectgebieden. De financieringsovereenkomst is door de Commissie ondertekend; ondertekening door de Zuid-Afrikaanse regering wordt begin maart 2004 verwacht, waarna de tenuitvoerlegging van het project spoedig zal kunnen beginnen.
  Zoals eerder vermeld en overeenkomstig de aanbevelingen van het Parlement bevestigt de Commissie haar voornemen om de samenwerking met de sector strafrecht voort te zetten, als bepaald in het nationaal strategiedocument 2003-2005, waarbij de nadruk ligt op verbetering van de dienstverlening, misdaadpreventie met betrekking tot kwetsbare groepen, betrokkenheid van de gemeenschappen en een sterkere verantwoordingsplicht van de sector strafrecht (3). |
| --- | --- |

3.

De Commissie en de lidstaten van de EU hebben in september 2003 overeenstemming bereikt over de financiering (met DFID (2)) van een programma dat zal zijn gericht op het verlenen van steun aan de bestrijding van misdaden tegen vrouwen en kinderen in de Oostkaap, voor een bedrag van in totaal 25 miljoen euro. De algemene doestelling van dit programma is de veiligheid en bescherming van de bevolking van de Oostkaap te verbeteren. Dit thema heeft zich ontwikkeld tot het specifieke program-madoel van preventie van misdaden tegen vrouwen en kinderen, en van verbetering van de dienstverlening aan de mensen die door dergelijke misdaden getroffen zijn in prioritaire projectgebieden. De financieringsovereenkomst is door de Commissie ondertekend; ondertekening door de Zuid-Afrikaanse regering wordt begin maart 2004 verwacht, waarna de tenuitvoerlegging van het project spoedig zal kunnen beginnen.

Zoals eerder vermeld en overeenkomstig de aanbevelingen van het Parlement bevestigt de Commissie haar voornemen om de samenwerking met de sector strafrecht voort te zetten, als bepaald in het nationaal strategiedocument 2003-2005, waarbij de nadruk ligt op verbetering van de dienstverlening, misdaadpreventie met betrekking tot kwetsbare groepen, betrokkenheid van de gemeenschappen en een sterkere verantwoordingsplicht van de sector strafrecht (3).

---

(1)  Cijfers zijn ramingen.

(2)  DFID — Department for International Development (Ministerie van Internationale ontwikkeling) — regering Verenigd Koninkrijk.

(3)  Economische samenwerking Azië — Stille Oceaan.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/805 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/805

---

(2004/C 84 E/0900)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0525/04

van Ian Hudghton (Verts/ALE) aan de Commissie

(17 februari 2004)

Betreft:   Aardappelringrot

De Commissie is er zeker van op de hoogte dat de recente uitbraak van aardappelringrot in Wales tot ernstige bezorgdheid heeft geleid bij de aardappelproducenten in andere delen van het Verenigd Koninkrijk, onder meer ook in mijn eigen kiesdistrict, Schotland. De Commissie weet misschien ook dat de landbouwersvakbond in Schotland samen met de collega's uit Ierland maatregelen wil nemen om de verspreiding van deze ziekte naar de eigen teelten tegen te gaan door het instellen van „gezonde regio's”. Op deze manier zouden Schotland, Noord-Ierland en de Republiek Ierland officieel als ringrotvrije regio's kunnen worden aangemerkt en kan een verbod worden opgelegd op import van zaden uit regio's die niet als zodanig zijn aangemerkt. Met deze strategie wordt een dubbel doel bereikt: de verspreiding van de ziekte wordt tegengehouden en er wordt gegarandeerd dat de ringrotvrije regio's gezonde aardappelen kunnen produceren.

Stemt de Commissie ermee in dat de maatregelen die worden voorgesteld door de landbouwers van Schotland en Ierland zouden helpen om de verspreiding van deze ziekte te voorkomen en wat moet er worden gedaan op EU-niveau, alsook op nationaal of regionaal niveau om deze doelstellingen te bereiken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(12 maart 2004)

De Commissie is wel degelijk op de hoogte van het geval van aardappelringrot waarnaar het geachte parlementslid verwijst. Zij volgt de situatie zeer aandachtig en ontvangt van de bevoegde Britse autoriteiten regelmatig informatie over hoe de zaak zich verder ontwikkelt. Wat betreft de voorstellen die door de Schotse en Ierse landbouwers zijn gedaan, wijst de Commissie erop dat de Unie reeds consequente fytosanitaire wetgeving heeft ontwikkeld om te voorkomen dat de ziekte op haar grondgebied uitbreekt of om ze te beheersen indien zij zich voordoet. De Gemeenschapswetgeving omvat immers enerzijds Richtlijn 2000/29/EG (1), waarin de fytosanitaire bepalingen betreffende het binnenbrengen en het verkeer van planten en plantaardige producten, en met name van aardappelen, in de Unie worden vastgesteld, en anderzijds Richtlijn 93/85/EEG (2). De laatstgenoemde richtlijn betreft de beheersing van aardappelringrot en bevat een pakket zeer gedetailleerde technische maatregelen om het optreden van de ziekte te voorkomen en om ze te beheersen. De richtlijn heeft tot doel te garanderen dat geen enkele verplaatsing van aardappelen mogelijk is indien deze niet aan de fytosanitaire eisen voldoen, dat wil zeggen, voor pootaardappelen, vrij zijn van aardappelringrot en vergezeld gaan van een fytosanitair paspoort waaruit dit blijkt, en voor consumptieaardappelen, dat de producent of de organisatie die de aardappelen verpakt, officieel geregistreerd is. De Commissie ziet dan ook niet in welke aanvullende maatregelen zouden kunnen worden genomen. Overigens voorziet de internemarktregeling op fytosanitair gebied niet in verbodsmaat-regelen inzake verplaatsing binnen de Gemeenschap aangezien er geharmoniseerde technische maatregelen zijn.

---

(1)  Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen, PB L 169 van 10.7.2000. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/116/EG van de Commissie, PB L 321 van 6.12.2003.

(2)  Richtlijn 93/85/EEG van de Raad van 4 oktober 1993 betreffende de bestrijding van aardappelringrot, PB L 259 van 18.10.1993.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/806 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/806

---

(2004/C 84 E/0901)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0541/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Medewerking aan Amerikaanse druk op luchtvaartmaatschappijen om vooruitlopend op een eventueel verdrag onbeperkt passagiersgegevens te verstrekken

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM vooruitlopend op een eventueel verdrag tussen EU en VS alle door de Amerikaanse douane gewenste gegevens — waaronder creditcardnummers, e-mail-adressen en dieetvoorkeuren — is gaan verstrekken over passagiers op vluchten die landen op Amerikaanse luchthavens, terwijl andere Europese luchtvaartmaatschappijen zoals Alitalia dat in overeenstemming met de nationale wetgeving niet doen? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM vooruitlopend op een eventueel verdrag tussen EU en VS alle door de Amerikaanse douane gewenste gegevens — waaronder creditcardnummers, e-mail-adressen en dieetvoorkeuren — is gaan verstrekken over passagiers op vluchten die landen op Amerikaanse luchthavens, terwijl andere Europese luchtvaartmaatschappijen zoals Alitalia dat in overeenstemming met de nationale wetgeving niet doen?

| 2. | Kan de Commissie bevestigen dat dit verstrekken van gegevens, dat in strijd kan komen met nationale en Europese maatstaven ter bescherming van de privacy, plaatsvindt onder dreiging met het urenlang vasthouden van gelande passagiers, boetes van USD 5000 per passagier voor luchtvaartmaatschappijen, uitsluiting van luchtvaartmaatschappijen uit het Amerikaanse luchtruim of intrekking van landingsrechten? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie bevestigen dat dit verstrekken van gegevens, dat in strijd kan komen met nationale en Europese maatstaven ter bescherming van de privacy, plaatsvindt onder dreiging met het urenlang vasthouden van gelande passagiers, boetes van USD 5000 per passagier voor luchtvaartmaatschappijen, uitsluiting van luchtvaartmaatschappijen uit het Amerikaanse luchtruim of intrekking van landingsrechten?

| 3. | Worden deze gegevens gedurende drieëneenhalf jaar bewaard door de Amerikaanse douane? Voor welke andere Amerikaanse instellingen dan de douane komen deze gegevens beschikbaar? Met welk doel komen die gegevens bij anderen terecht en hoe lang worden ze daar bewaard? |
| --- | --- |

3.

Worden deze gegevens gedurende drieëneenhalf jaar bewaard door de Amerikaanse douane? Voor welke andere Amerikaanse instellingen dan de douane komen deze gegevens beschikbaar? Met welk doel komen die gegevens bij anderen terecht en hoe lang worden ze daar bewaard?

| 4. | Aanvaardt de Commissie dat Europese passagiers door Amerika worden onderworpen aan maatregelen ter bestrijding van terrorisme of criminaliteit die niet gelden voor Amerikaanse burgers en die Amerika ook niet zou accepteren van andere staten? |
| --- | --- |

4.

Aanvaardt de Commissie dat Europese passagiers door Amerika worden onderworpen aan maatregelen ter bestrijding van terrorisme of criminaliteit die niet gelden voor Amerikaanse burgers en die Amerika ook niet zou accepteren van andere staten?

| 5. | Wat zou er ten opzichte van de huidige situatie moeten veranderen om een verdrag met Amerika over de uitwisseling van persoonsgegevens van vliegtuigpassagiers eventueel zinvol te kunnen maken? Heeft de Commissie het vooruitzicht dat overeenstemming daarover binnen vijf jaar mogelijk zal zijn? |
| --- | --- |

5.

Wat zou er ten opzichte van de huidige situatie moeten veranderen om een verdrag met Amerika over de uitwisseling van persoonsgegevens van vliegtuigpassagiers eventueel zinvol te kunnen maken? Heeft de Commissie het vooruitzicht dat overeenstemming daarover binnen vijf jaar mogelijk zal zijn?

| 6. | Dient naar haar oordeel de Europese luchtvaartmaatschappij die het minst meewerkt aan de Amerikaanse eisen de maatstaf te zijn voor de andere Europese luchtvaartmaatschappijen? |
| --- | --- |

6.

Dient naar haar oordeel de Europese luchtvaartmaatschappij die het minst meewerkt aan de Amerikaanse eisen de maatstaf te zijn voor de andere Europese luchtvaartmaatschappijen?

| 7. | Onder welke omstandigheden beslist uiteindelijk het Europese Hof van Justitie over de wettigheid van medewerking vanuit de EU aan deze Amerikaanse praktijken? |
| --- | --- |

7.

Onder welke omstandigheden beslist uiteindelijk het Europese Hof van Justitie over de wettigheid van medewerking vanuit de EU aan deze Amerikaanse praktijken?

Bron: TV Nederland 3, „Nova” van 12.2.2004.

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(20 april 2004)

| 1. | De meeste Europese luchtvaartmaatschappijen voldoen aan de Amerikaanse eis tot verstrekking van passagiersgegevens. Deze eis werd door het Congres in een wet opgenomen die in november 2001 werd aangenomen en sinds maart 2003 van toepassing is. Dit is, zoals in de gezamenlijke verklaring wordt vermeld, op 18 februari 2003 tussen de Commissie en de bevoegde Amerikaanse autoriteiten overeengekomen. De gezamenlijke verklaring markeerde het begin van onderhandelingen waarin de Commissie een aantal belangrijke verbeteringen heeft weten te bewerkstelligen in de manier waarop de Verenigde Staten de ontvangen passagiersgegevens verwerken. |
| --- | --- |

1.

De meeste Europese luchtvaartmaatschappijen voldoen aan de Amerikaanse eis tot verstrekking van passagiersgegevens. Deze eis werd door het Congres in een wet opgenomen die in november 2001 werd aangenomen en sinds maart 2003 van toepassing is. Dit is, zoals in de gezamenlijke verklaring wordt vermeld, op 18 februari 2003 tussen de Commissie en de bevoegde Amerikaanse autoriteiten overeengekomen. De gezamenlijke verklaring markeerde het begin van onderhandelingen waarin de Commissie een aantal belangrijke verbeteringen heeft weten te bewerkstelligen in de manier waarop de Verenigde Staten de ontvangen passagiersgegevens verwerken.

| 2. | De betreffende Amerikaanse wetgeving voorziet inderdaad in de mogelijkheid van sancties tegen luchtvaartmaatschappijen die niet aan de Amerikaanse eisen voldoen, ook de door het geachte parlementslid genoemde. De Amerikaanse autoriteiten hebben sinds het begin van bovengenoemde onderhandelingen echter nog geen sancties getroffen. |
| --- | --- |

2.

De betreffende Amerikaanse wetgeving voorziet inderdaad in de mogelijkheid van sancties tegen luchtvaartmaatschappijen die niet aan de Amerikaanse eisen voldoen, ook de door het geachte parlementslid genoemde. De Amerikaanse autoriteiten hebben sinds het begin van bovengenoemde onderhandelingen echter nog geen sancties getroffen.

| 3. | De huidige Amerikaanse praktijk is die welke in de gezamenlijke verklaring uiteen wordt gezet. Krachtens de nieuwe toezeggingen waarover door de Commissie met de Verenigde Staten overeenstemming is bereikt en die in werking zullen treden zodra de voorgestelde vaststelling van gepastheid en internationale overeenkomst van kracht zullen worden, wordt de periode gedurende welke gegevens mogen worden bewaard, beperkt tot drie en een half jaar. De gegevens mogen alleen per geval aan andere autoriteiten die bij terrorismebestrijding en wetshandhaving betrokken zijn, worden doorgegeven ter preventie en bestrijding van terrorisme en aanverwante misdaden, andere zware misdrijven, waaronder georganiseerde misdaad, die van transnationale aard zijn, en ontvluchten van aanhoudingsbevelen of arrestatie voor de bovengenoemde misdrijven. |
| --- | --- |

3.

De huidige Amerikaanse praktijk is die welke in de gezamenlijke verklaring uiteen wordt gezet. Krachtens de nieuwe toezeggingen waarover door de Commissie met de Verenigde Staten overeenstemming is bereikt en die in werking zullen treden zodra de voorgestelde vaststelling van gepastheid en internationale overeenkomst van kracht zullen worden, wordt de periode gedurende welke gegevens mogen worden bewaard, beperkt tot drie en een half jaar. De gegevens mogen alleen per geval aan andere autoriteiten die bij terrorismebestrijding en wetshandhaving betrokken zijn, worden doorgegeven ter preventie en bestrijding van terrorisme en aanverwante misdaden, andere zware misdrijven, waaronder georganiseerde misdaad, die van transnationale aard zijn, en ontvluchten van aanhoudingsbevelen of arrestatie voor de bovengenoemde misdrijven.

| 4. | Neen. De Amerikaanse eisen gelden voor alle passagiers op vluchten van of naar de Verenigde Staten, ongeacht hun nationaliteit of woonplaats. De Amerikaanse autoriteiten die aan de onderhandelingen met de Commissie deelnemen, hebben te kennen gegeven dat zij geen beletsel zien voor of bezwaar tegen de verstrekking aan de autoriteiten in de EU van passagiersgegevens voor vluchten van of naar bestemmingen in de EU. |
| --- | --- |

4.

Neen. De Amerikaanse eisen gelden voor alle passagiers op vluchten van of naar de Verenigde Staten, ongeacht hun nationaliteit of woonplaats. De Amerikaanse autoriteiten die aan de onderhandelingen met de Commissie deelnemen, hebben te kennen gegeven dat zij geen beletsel zien voor of bezwaar tegen de verstrekking aan de autoriteiten in de EU van passagiersgegevens voor vluchten van of naar bestemmingen in de EU.

| 5. | Het standpunt van de Commissie wordt volledig uiteengezet in haar mededeling van 16 december 2003 (1). |
| --- | --- |

5.

Het standpunt van de Commissie wordt volledig uiteengezet in haar mededeling van 16 december 2003 (1).

| 6. | Gedurende bovengenoemde onderhandelingen is het steeds het doel van de Commissie geweest om voorwaarden te scheppen die het luchtvaartmaatschappijen mogelijk maken te voldoen aan hun wettelijke verplichtingen aan weerszijden van de Atlantische Oceaan. |
| --- | --- |

6.

Gedurende bovengenoemde onderhandelingen is het steeds het doel van de Commissie geweest om voorwaarden te scheppen die het luchtvaartmaatschappijen mogelijk maken te voldoen aan hun wettelijke verplichtingen aan weerszijden van de Atlantische Oceaan.

| 7. | Zoals bepaald in het EG-Verdrag, kan het Europese Hof van Justitie onder andere worden gevraagd de wettigheid na te gaan van handelingen van de Raad of de Commissie, dus ook van de rechtsinstrumenten die de Commissie bezig is in te voeren. Er kan beroep worden ingesteld door een lidstaat, het Parlement, de Raad of de Commissie wegens onbevoegdheid, schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van het EG-Verdrag of van enige uitvoeringsregeling daarvan, dan wel wegens misbruik van bevoegdheid. |
| --- | --- |

7.

Zoals bepaald in het EG-Verdrag, kan het Europese Hof van Justitie onder andere worden gevraagd de wettigheid na te gaan van handelingen van de Raad of de Commissie, dus ook van de rechtsinstrumenten die de Commissie bezig is in te voeren. Er kan beroep worden ingesteld door een lidstaat, het Parlement, de Raad of de Commissie wegens onbevoegdheid, schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van het EG-Verdrag of van enige uitvoeringsregeling daarvan, dan wel wegens misbruik van bevoegdheid.

---

(1)  COM(2003)826 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/808 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/808

---

(2004/C 84 E/0902)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0548/04

van Jan Mulder (ELDR) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Ophokplicht pluimvee

Het bestuur van Productschap Pluimvee en Eieren (PPE) in Nederland heeft donderdag 12 februari 2004 besloten om een ophokplicht in te stellen voor kippen, kalkoenen en eenden op pluimveebedrijven. Deze preventieve maatregel moet een mogelijke insleep van het vogelpestvirus via de huidige vogeltrek, die tot eind april duurt, helpen voorkomen.

| 1. | Is de Commissie niet van mening dat deze ophokplicht onmiddellijk verplicht gesteld zou moeten worden in de gehele Europese Unie, gezien het grensoverschrijdende karakter van de vogeltrek? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie niet van mening dat deze ophokplicht onmiddellijk verplicht gesteld zou moeten worden in de gehele Europese Unie, gezien het grensoverschrijdende karakter van de vogeltrek?

| 2. | Is de Commissie van plan een oproep te doen aan hobbydierhouders om dezelfde maatregelen te nemen? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie van plan een oproep te doen aan hobbydierhouders om dezelfde maatregelen te nemen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(7 april 2004)

Het Productschap Pluimvee en Eieren (PPE) heeft volgens de door de Commissie ingewonnen informatie de Nederlandse autoriteiten gevraagd of het verplicht ophokken van pluimvee uit veterinair oogpunt noodzakelijk is bij wijze van preventieve maatregel tegen besmetting met vogelpest door trekvogels. De Nederlandse autoriteiten hebben deze kwestie bestudeerd maar na een afweging van de voor- en nadelen geen ophokplicht ingesteld.

De Commissie is het ermee eens dat maatregelen ter voorkoming en bestrijding van vogelpest gebaseerd moeten zijn op het risico, terwijl bij risicobeheersingsmaatregelen zowel naar de voordelen als naar de kosten moet worden gekeken. Maatregelen ter beperking van het contact van trekvogels met pluimvee en bioveiligheidsmaatregelen op pluimveebedrijven, inclusief hobbybedrijven, moeten in principe het risico van overdracht van het vogelpestvirus beperken. De epizoötiologie van deze ziekte is echter complex en er bestaan nog steeds veel onbekende factoren. Het ontbreekt ook aan kennis en ervaring om te kunnen uitmaken of de voordelen in termen van beperking van het risico van besmetting van pluimvee door trekvogels door een draconische maatregel als het ophokken van pluimvee in de hele Gemeenschap opwegen tegen de ongewenste milieu- en sociale gevolgen en de mogelijke negatieve uitwerking op het dierenwelzijn.

Teneinde de kennis hierover te verbeteren heeft de Commissie, op advies van het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren, een enquête in de lidstaten gecoördineerd en gecofinancierd om de prevalentie en spreiding van vogelpest onder in het wild levende vogels en bij pluimvee te ramen, met name voor de zogenaamde laagpathogene aviaire influenza. Deze enquête werd in 2003 uitgevoerd en zal in 2004 opnieuw worden gehouden. Het is mogelijk dat de Commissie naar aanleiding van de resultaten van deze enquêtes met voorstellen voor het communautaire beleid inzake vogelpest komt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/809 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/809

---

(2004/C 84 E/0903)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0562/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Het „blauwebabysyndroom” in EU-lidstaten

Beschikt de Commissie over statistieken inzake de incidentie van methemoglobimenie (het „blauwebabysyndroom”) in de lidstaten van de Europese Unie?

Is zij van mening dat het volledig nakomen van de nitraatrichtlijn (Richtlijn 91/676/EEG van de Raad (1)) enige invloed heeft gehad op de incidentie van dit syndroom in de EU sinds de richtlijn in 1995 van kracht werd? Zo ja, welke invloed?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(1 april 2004)

Het „blauwebabysyndroom” (methemoglobimenie), dat wordt geassocieerd met hoge concentraties nitraten in drinkwater, bestaat nog altijd in Oost-Europa (honderden gevallen) en de Verenigde Staten, maar komt relatief weinig voor in West-Europa. Dit is onder andere het gevolg van de strenge grenswaarde voor nitraten in drinkwater die gedurende de laatste 20 jaar is gehanteerd.

Volgens het gezamenlijke rapport van het Europees Milieuagentschap (EEA) en het Europees (2) bureau van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) worden slechts in een beperkt aantal landen, namelijk 8 van de 26, gegevens over methemoglobimenie bijgehouden. Het rapport toont aan dat de kwetsbaarheid van kinderen die drinkwater uit bronnen met ondiep grondwater krijgen, zoals particuliere putten, wordt gestaafd door de gegevens uit Hongarije, waar in totaal tussen de 9 en 49 gevallen per jaar worden gemeld. In Slowakije wordt per jaar een vergelijkbaar aantal gevallen gemeld. In 1996 werden in Albanië 46 gevallen van methemoglobimenie gemeld die alle het gevolg waren van nitraat in drinkwater, terwijl in Roemenië tussen 1985 en 1996 2913 gevallen werden gemeld.

Het toegestane maximum van 50 milligram (mg) per liter is als voorzorgsmaatregel van essentieel belang om gezondheidsrisico's, zoals methemoglobimenie bij kinderen, uit te sluiten. Bij de herziening van Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (3), waarbij de parameterwaarden werden getoetst aan de hand van de meest recente, beschikbare wetenschappelijke kennis (zoals de richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en het Wetenschappelijk Comité inzake toxiciteit en ecotoxiciteit), werd de voor nitraten de geldende grenswaarde van 50 mg per liter bevestigd.

Het is van essentieel belang dat de Nitratenrichtlijn (Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen) volledig ten uitvoer wordt gelegd.

Sinds 1991 en met name de afgelopen jaren is er door de lidstaten aanzienlijke vooruitgang geboekt ten aanzien van de verschillende stappen die door de richtlijn worden voorgeschreven: het bewaken van de waterkwaliteit en het identificeren van verontreinigd water, het aanwijzen van kwetsbare gebieden en het opzetten en toepassen van actieprogramma's. Op dit moment hebben alle lidstaten een controlenetwerk ingesteld, kwetsbare gebieden aangewezen en, voor het merendeel, actieprogramma's opgezet in gebieden die kwetsbaar zijn voor nitraatvervuiling. Dit betekent dat uitvoering wordt gegeven aan een pakket maatregelen waarmee nitraatvervuiling moet worden voorkomen en beperkt. In 2000 maakte de totale oppervlakte van de voor nitraatvervuiling kwetsbare gebieden 38 % uit van het totale EU-grondgebied. Sindsdien is de totale oppervlakte van deze gebieden, mede als gevolg van door de Commissie gevoerde inbreukprocedures, verder toegenomen in verschillende lidstaten, waaronder België, Spanje, Frankrijk, Italië, Portugal, Zweden en het Verenigd Koninkrijk. Ierland heeft, in navolging van België, Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Finland, besloten een nationaal actieprogramma op te zetten.

Ondanks deze vorderingen is verdere vooruitgang noodzakelijk. De Commissie doet al het mogelijke om ervoor te zorgen dat de Nitratenrichtlijn in de lidstaten correct wordt toegepast en kan een aantal maatregelen nemen en, zo nodig, druk uitoefenen door inbreukprocedures in te leiden tegen lidstaten die de verschillende stappen van de richtlijn niet correct ten uitvoer leggen.

---

(1)  PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.

(2)  ΑΕΕ, OMS, 2002. Water and health in Europe, WHO Regional publications European series, nr. 93.

(3)  PB L 330 van 5.12.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/810 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/810

---

(2004/C 84 E/0904)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0564/04

van Caroline Jackson (PPE-DE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Overpompen van olie van schip naar schip

Kan de Commissie aangeven of er enige Europese wetgeving bestaat met betrekking tot de veiligheid van het overpompen van olie van schip naar schip in de kustwateren van de Europese Unie? Zo ja, welke?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 april 2004)

Er bestaat geen communautaire wetgeving die specifiek betrekking heeft op het overbrengen van ladingen van schip naar schip in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren.

Enkele richtlijnen en verordeningen van de EU betreffende de veiligheid van schepen bevatten echter bepalingen ten aanzien van bepaalde aspecten van de controle op schepen waarmee dergelijke werkzaamheden worden uitgevoerd in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende havens en wateren, met name:

| — | Richtlijn 2001/106/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 houdende wijziging van Richtlijn 95/21/EG (2) van de Raad betreffende de havenstaatcontrole heeft indirect betrekking op dit onderwerp. Zij bepaalt dat prioriteit gegeven dient te worden aan de inspectie van schepen die als gevaarlijk worden beschouwd, met inbegrip van de tankers waarmee ladingen van schip naar schip kunnen worden overgebracht; |
| --- | --- |

—

Richtlijn 2001/106/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 houdende wijziging van Richtlijn 95/21/EG (2) van de Raad betreffende de havenstaatcontrole heeft indirect betrekking op dit onderwerp. Zij bepaalt dat prioriteit gegeven dient te worden aan de inspectie van schepen die als gevaarlijk worden beschouwd, met inbegrip van de tankers waarmee ladingen van schip naar schip kunnen worden overgebracht;

| — | Verordening (EG) nr. 1726/2003 (3) van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 417/2002 (4). Deze verordening verbiedt het varen met enkelwandige olietankschepen die zware soorten olie vervoeren, met inbegrip van het overpompen van brandstof, in de havens en ligplaatsen van de lidstaten. |
| --- | --- |

—

Verordening (EG) nr. 1726/2003 (3) van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 417/2002 (4). Deze verordening verbiedt het varen met enkelwandige olietankschepen die zware soorten olie vervoeren, met inbegrip van het overpompen van brandstof, in de havens en ligplaatsen van de lidstaten.

---

(1)  Richtlijn 2001/106/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 houdende wijziging van Richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruikmaken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord, PB L 19 van 22.1.2002.

(2)  PB L 157 van 7.7.1998.

(3)  Verordening (EG) nr. 1726/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 417/2002 betreffende het versneld invoeren van de vereisten inzake een dubbelwandige uitvoering of een gelijkwaardig ontwerp voor enkelvoudige olietankschepen, PB L 249 van 1.10.2003.

(4)  PB L 64 van 7.3.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/811 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/811

---

(2004/C 84 E/0905)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0568/04

van Herbert Bösch (PSE) aan de Commissie

(19 februari 2004)

Betreft:   Afsluitend verslag Eurostat

Het afsluitend verslag van de interne audit-dienst over de gunning van contracten bij Eurostat was voor februari 2004 aangekondigd.

Blijft het daarbij? Wanneer zal het verslag aan het Europees Parlement worden voorgelegd?

Volgens informaties van de kant van mevrouw Schreyer zou het onderzoek naar gevallen van plichtsverzaking (ondermeer in verband met Eurostat) tegen voormalige ambtenaren van UCLAF en OLAF binnenkort worden afgesloten. Wanneer zal het verslag vermoedelijk worden gepubliceerd?

In de loop van de zes maanden voor het bekend worden van de Eurostat-affaire in mei 2003 heeft de firma Planistat niet minder dan 20 nieuwe contracten van Eurostat gekregen, die vervolgens in de zomer van 2003 werden opgezegd. Vormt deze jongste en laatste golf van contracten ook het onderwerp van onderzoekingen door OLAF, of beperken deze zich slechts tot wat er in de jaren 1999 t/m 2001 is gebeurd?

Antwoord van mevrouw Schreyer namens de Commissie

(31 maart 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat het aanvullende auditverslag van de Dienst Interne audit met betrekking tot het in 2003 ingestelde onderzoek naar de contracten onlangs is afgerond. De auditverslagen van de Dienst Interne audit zijn in beginsel gericht tot de gecontroleerde, d.w.z. de Commissie en haar diensten.

Desalniettemin is de Commissie, vooruitlopend op een eventueel verzoek daartoe van de commissie Begrotingscontrole, bereid het auditverslag aan het Parlement toe te zenden om zijn controletaken te vergemakkelijken. De Commissie zal dit verslag toezenden aan de voorzitter van deze commissie, mevrouw Theato, en aan de heren Bayona, rapporteur voor de kwijting 2002 en Bösch, rapporteur voor de fraudebestrijding, overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgelegd in bijlage III bij het interinstitutioneel kaderakkoord dat in juni 2000 door het Parlement en de Commissie is ondertekend.

Het door het geachte parlementslid genoemde interne onderzoek met betrekking tot de voormalige ambtenaren van de eenheid voor de coördinatie van de fraudebestrijding (UCLAF)/het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) zal binnenkort door OLAF worden afgerond. Zodra het definitieve onderzoeksverslag is opgesteld, zal het overeenkomstig artikel 9, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1073/1999 (1) worden toegezonden.

OLAF verklaart dat er geen onderzoek loopt naar de contracten die in de zes maanden voor mei 2003 door Eurostat met de onderneming Planistat zijn afgesloten en die vervolgens zijn opgezegd.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), PB L 136 van 31.5.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/811 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/811

---

(2004/C 84 E/0906)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0573/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Begin van de bouw van de basistunnel onder de Brennerpas

Na jarenlange onderhandelingen moet in het jaar 2006 een begin worden gemaakt met de bouw van de basistunnel onder de Brennerpas. De uitvoering van dit infrastructuurproject zal leiden tot een omleiding van het verkeer, hetgeen zowel tijdens als na de bouw van de tunnel negatieve gevolgen zal hebben voor de mensen die in de nabijheid van deze route wonen; zij zullen ondermeer te lijden hebben onder een hogere geluidoverlast. In dit verband zou ik de Commissie willen vragen:

Wat denkt zij te doen om ervoor te zorgen dat de nabij deze route wonende mensen tijdens de bouw tegen overlast worden beschermd?

Zal de Commissie geld beschikbaar stellen voor geluidweringsvoorzieningen?

Denkt de Commissie maatregelen te nemen om de overlast tijdens de bouw te beperken?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(13 april 2004)

Op basis van het huidige tijdschema voor de basistunnel onder de Brennerpas kan de bouw van een proeftunnel voor het onderzoeken van de geologische gesteldheid over de gehele lengte van de tunnel in 2006 van start gaan.

Over milieueffecten tijdens en na de bouwfase dient een gedetailleerde, bij Italiaanse en Oostenrijkse wetgeving vereiste milieueffectrapportage te worden opgesteld.

Eerste milieustudies hebben mogelijke strijdige zaken aangetoond. De voor milieu bevoegde instanties in Italië en Oostenrijk hebben reeds om een grondig onderzoek van deze kwesties verzocht.

De maatregelen die nodig zijn om milieuhinder tijdens en na de bouwfase tot een minimum te beperken of te voorkomen, zullen aan beide zijden van de grens worden vastgelegd in de milieueffectrapportage. Die maatregelen maken deel uit van het tunnelproject en kunnen dus in aanmerking komen voor financiële ondersteuning van de EU.

Verder wordt in het voorstel van de Commissie van juli 2003 tot aanpassing van de richtlijn inzake het Eurovignet (1) uitdrukkelijk gesteld dat „infrastructurele kosten die worden gemaakt om geluidshinder te verminderen”, beschouwd moeten worden als in aanmerking komende kostenfactoren bij het berekenen van de gebruiksvergoeding.

Aangezien het niet de Commissie is die het project uitvoert, zullen de maatregelen ten uitvoer moeten worden gelegd door de initiatiefnemer van het project, de Brennerbasistunnel EEIG (en toekomstige BBT SE), en nageleefd moeten worden door de respectieve nationale autoriteiten.

---

(1)  Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad tot wijziging van Richtlijn 1999/62/EG inzake het belasten van vrachtwagens voor het gebruik van bepaalde infrastructuur.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/812 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/812

---

(2004/C 84 E/0907)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0575/04

van Philip Claeys (NI) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Verkiezingsactiviteiten mevrouw Diamantopoulou

Volgens persberichten zou mevrouw Anna Diamantopoulou tijdelijk aftreden als lid van de Commissie, om campagne te kunnen voeren voor de parlementsverkiezingen in Griekenland. De Commissaris zou een belangrijke rol spelen bij de socialistische PASOK-partij. Tijdens de duur van de campagne zou ze, nog steeds volgens diezelfde persberichten, geen salaris ontvangen als lid van de Europese Commissie. Ondertussen zouden haar taken binnen de Commissie door iemand anders waargenomen worden.

Is het gebruikelijk dat leden van de Europese Commissie tijdelijk afstand nemen van hun verantwoordelijkheden om zich bezig te houden met verkiezingen in hun land? Zijn er precedenten, en zo ja, welke?

Acht de Commissie dit soort situaties bevorderlijk voor haar werkzaamheden?

Klopt de informatie dat mevrouw Diamantopoulou tijdens de duur van de Griekse verkiezingscampagne geen wedde trekt als Commissaris?

Kan zij tijdens diezelfde periode een beroep doen op middelen die tot haar beschikking staan als Commissaris (auto met chauffeur of andere)?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(13 april 2004)

De Commissie is altijd van mening geweest dat een zittend lid van de Commissie niet tegelijk ook als kandidaat actief kan deelnemen aan een nationale of Europese verkiezingscampagne. Derhalve dient hij of zij zich tijdens de campagne te onthouden van deelname aan de werkzaamheden van het college (1).

Daarmee worden mogelijke belangenconflicten voorkomen en is een maximale vrijheid van handelen en spreken (met inachtneming van het collegialiteitsbeginsel) van de desbetreffende Commissaris gewaarborgd.

Er zijn precedenten. Zo hebben de volgende personen zich onthouden van deelname aan de werkzaamheden van de instelling toen ze als kandidaat campagne voerden: de heer Etzel als vice-voorzitter van de Hoge Autoriteit, de heer Marjolin als vice-voorzitter van de Commissie van de EEG, de heer Malvestiti als voorzitter van de Hoge Autoriteit, de heer Caron als vice-voorzitter van de Commissie van de EEG en de heren Deniau, Hellwig, Spinelli en O'Kennedy als leden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, in respectievelijk 1956, 1962, 1963, 1963, 1968, 1969, 1976 en 1982.

Na het besluit van de Commissie om de verantwoordelijkheden van mevrouw Diamantopolou op te schorten, heeft zij geen wedde noch enige andere vergoeding meer ontvangen.

---

(1)  Zie met name de antwoorden op de schriftelijke vragen E-0124/68, PB C 83 van 23.8.1968, E-0858/76, PB C 70 van 21.3.1977 en P-2752/94, PB C 88 van 10.4.1995.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/813 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/813

---

(2004/C 84 E/0908)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0579/04

van Mihail Papayannakis (GUE/NGL) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Lagune van Vasova

In vervolg op mijn schriftelijke vraag nr. E-1307/02 (1) over de bouw van aardoliereservoirs in de lagune van Vasova vestig ik de aandacht van de Commissie op de volgende recente informatie, die haar kan helpen bij haar onderzoek: De lagune van Vasova, deel van het gebied „Delta van de Nestos en lagunes van Keramoti”, dat door Griekenland onder het nummer GR 1150010 is aangewezen als gebied van communautair belang overeenkomstig richtlijn 92/43/EEG (2), is niet in haar geheel opgenomen in het natuurpark Oost-Macedonië — Thracië en wordt niet beschermd als geïntegreerd deel van het ecosysteem van de delta van de Nestos. Het wordt integendeel, althans formeel, volledig uitgesloten uit de beschermingszones. Bovendien is het terrein dat bestemd wordt voor de installatie van de brandstofreservoirs, ondertussen zes maal groter geworden en het terrein valt buiten het nationaal park, dit in strijd met de bepalingen van de stichtingsakte van het park van 1996.

Kan de Commissie, aangezien hier sprake is van een flagrante schending van de communautaire wetgeving inzake het behoud van natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora, toelichten op grond van welke nationale of communautaire wettelijke bepaling het Ministerie van Milieu de lagune onttrekt aan de verplichte milieubescherming?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(5 april 2004)

De Commissie bedankt het geachte parlementslid voor de verstrekte aanvullende informatie.

Zich baserend op de feiten die door het geachte parlementslid in zijn vraag E-l 307/02 (3) aan het licht zijn gebracht, heeft de Commissie een ambtshalve aangemelde zaak ingeleid om na te gaan of de installatie van nieuwe reservoirs voor de opslag en het transport van aardolieproducten bij de lagune van Vasova ter aanvulling op de reeds bestaande reservoirs in overeenstemming is met de communautaire wetgeving inzake milieubescherming. De desbetreffende locatie is een vochtig gebied dat in ecologisch opzicht van groot belang is en door de Griekse overheid is aangewezen als beschermd gebied (Delta van de Nestos en lagunes van Keramoti onder het nummer GR11 5001) in de zin van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (4). Tevens is deze locatie voorgedragen als gebied van communautair belang (Delta van de Nestos en lagunes van Keramoti — omringend gebied en kustgebied — onder het nummer GR11500010) krachtens Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (5).

Uit het onderzoek van het dossier blijkt het niet mogelijk een inbreuk vast te stellen op Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (6) — zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (7) — met betrekking tot de beoordeling van de gevolgen van openbare en particuliere projecten op het milieu, alsook Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 (8) betreffende de beheersing van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen betrokken zijn.

Daarentegen blijkt dat de Griekse overheid niet de noodzakelijke maatregelen heeft genomen om een voor het desbetreffende gebied voldoende bescherming te bieden en beschadiging van de habitats van de verschillende diersoorten en aanzienlijke verstoringen te voorkomen. Bovendien heeft de Griekse overheid er niet voor gezorgd dat voor elk plan of project dat mogelijkerwijze effecten heeft op het desbetreffende gebied, afzonderlijk of in combinatie met andere plannen en projecten, een passende effectbeoordeling wordt uitgevoerd met betrekking tot de instandhoudingsdoelstellingen voor dit gebied.

De Commissie volgt het dossier nauwlettend en zal niet aarzelen passende maatregelen te nemen, inclusief het inleiden van een inbreukprocedure, om te garanderen dat Griekenland de verplichtingen die voortvloeien uit artikel 4, leden 1, 2 en 4, van Richtlijn 79/409/EEG, evenals de artikelen 7 en 6, leden 2 en 3, van Richtlijn 92/43/EEG, nakomt.

---

(1)  PB C 301 E van 5.12.2002, blz. 119.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(3)  PB C 301 van 5.12.2002.

(4)  PB L 103 van 25.4.1979.

(5)  PB L 206 van 22.7.1992.

(6)  PB L 175 van 5.7.1985.

(7)  PB L 73 van 14.3.1997.

(8)  PB L 10 van 14.1.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/814 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/814

---

(2004/C 84 E/0909)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0582/04

van Richard Corbett (PSE) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Toepassing van boekhoudnorm IAS 32 op coöperatieve bedrijven

Is de Commissie zich bewust van het gevolg dat de goedkeuring van boekhoudnorm IAS 32 door het Regelgevend comité voor financiële verslaglegging van de EU heeft voor de coöperatieve beweging?

Beseft de Commissie dat bij het opstellen van deze norm alleen gedacht is aan naamloze vennootschappen en dat hij dan ook totaal ongeschikt is voor coöperatieve bedrijven, omdat aandelenkapitaal van coöperaties als schuld wordt aangemerkt?

Kan de Commissie ervoor zorgen dat, zoals in de VS, deze bijzondere bepaling voor coöperaties niet wordt toegepast, omdat het gevolg voor de coöperatieve sector rampzalig zou zijn?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 april 2004)

In de eerste plaats dient eraan te worden herinnerd dat IAS 32 alleen van toepassing zal zijn op coöperaties waarvan de effecten aan een Europese beurs worden genoteerd en die een geconsolideerde jaarrekening opstellen. Het zal met andere woorden slechts gaan om een minderheid van de coöperaties. Bovendien is de situatie in de Verenigde Staten volgens onze informatie complexer dan het geachte parlementslid aangeeft, in die zin dat beursgenoteerde entiteiten in de Verenigde Staten geen uitstel kunnen genieten van de toepassing van de voorschriften van de Amerikaanse FAS 150, die gelijkwaardig is aan IAS 32.

Dit gezegd zijnde is de Commissie zich ten zeerste bewust van het probleem dat het aandelenkapitaal van coöperaties op grond van IAS 32 mogelijk als schuld wordt aangemerkt. Deze kwestie is reeds uitvoerig besproken met de International Accounting Standards Board (IASB) en wordt nog steeds onderzocht.

IAS 32 is in december 2003 gepubliceerd door de IASB, maar de specifieke boekhoudkundige behandeling van aandelen van coöperaties wordt momenteel nog bestudeerd door het interpretatiecomité van de IASB (IFRIC), waarin de Commissie als waarnemer vertegenwoordigd is. Dankzij een permanente dialoog tussen de IASB en de Europese vereniging van coöperatieve banken zijn terzake reeds enige vorderingen gemaakt. De IASB en het IFRIC beginnen kennelijk een beter inzicht te krijgen in de werking van coöperaties en de specifieke kenmerken van hun aandelen.

Uit de besprekingen is met name gebleken dat er meerdere soorten coöperaties bestaan, dat het probleem van hun aandelen bijzonder complex is en dat de boekhoudkundige behandeling van deze aandelen kan afhangen van de kenmerken die zij krachtens de statuten van de betrokken coöperaties bezitten. Het is aan de IASB om met al deze verschillende situaties rekening te houden, hetzij door middel van een interpretatie van IAS 32, hetzij door leidraden te verschaffen voor de toepassing ervan.

Verwacht wordt dat het IFRIC, het interpretatiecomité van de IASB, vóór de zomer een dergelijke interpretatie of dergelijke leidraden zal publiceren. Daarin zou worden verduidelijkt dat de inbreng van de leden van een coöperatie als kapitaal wordt aangemerkt wanneer de terugbetaling ervan door de coöperatie onderworpen is aan een besluit van het bevoegde orgaan van de betrokken onderneming, hetgeen inhoudt dat deze terugbetaling noch automatisch, noch onvoorwaardelijk plaatsvindt.

De coöperaties, en met name de coöperatieve banken, zouden tevreden zijn met een dergelijke uitkomst. De Commissie zal de ontwikkelingen op dit gebied op de voet blijven volgen teneinde erop toe te zien dat het resultaat van de besprekingen in overeenstemming is met de door de IASB gegeven aanwijzingen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/815 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/815

---

(2004/C 84 E/0910)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0595/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(26 februari 2004)

Betreft:   Prijzen bij paardenraces in Griekenland

| 1. | Kan de Commissie meedelen of zij klachten heeft ontvangen over discriminatie door de Griekse Jockey Club van eigenaars van paarden die buiten Griekenland en met name in Groot-Brittannië en Ierland zijn gefokt? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie meedelen of zij klachten heeft ontvangen over discriminatie door de Griekse Jockey Club van eigenaars van paarden die buiten Griekenland en met name in Groot-Brittannië en Ierland zijn gefokt?

| 2. | Kan zij bevestigen dat een deel van het prijzengeld door de Griekse organisatoren van paardenraces wordt ingehouden indien het paard buiten Griekenland is gefokt? Zo ja, deelt zij de mening dat dit duidelijke aanwijzingen zijn voor discriminatie tegen onderdanen van een andere lidstaat? |
| --- | --- |

2.

Kan zij bevestigen dat een deel van het prijzengeld door de Griekse organisatoren van paardenraces wordt ingehouden indien het paard buiten Griekenland is gefokt? Zo ja, deelt zij de mening dat dit duidelijke aanwijzingen zijn voor discriminatie tegen onderdanen van een andere lidstaat?

| 3. | Doet zij onderzoek naar dit geval? Op welke termijn verwacht zij tot een conclusie te komen die de bepalingen van het Verdrag tegen oneerlijke overheidssteun handhaaft? Kunnen er regelingen worden getroffen voor terugstorting van het prijzengeld dat op oneerlijke wijze van eigenaren met buiten Griekenland gefokte paarden is ingehouden? |
| --- | --- |

3.

Doet zij onderzoek naar dit geval? Op welke termijn verwacht zij tot een conclusie te komen die de bepalingen van het Verdrag tegen oneerlijke overheidssteun handhaaft? Kunnen er regelingen worden getroffen voor terugstorting van het prijzengeld dat op oneerlijke wijze van eigenaren met buiten Griekenland gefokte paarden is ingehouden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie heeft een brief ontvangen waarin wordt beweerd dat de Griekse Jockey Club prijzengeld zou inhouden van niet in Griekenland gefokte renpaarden uit andere lidstaten. Tot op heden beschikt de Commissie over onvoldoende informatie om te kunnen vaststellen of een deel van het prijzengeld inderdaad door de Griekse organisatoren van paardenraces wordt ingehouden indien het paard buiten Griekenland is gefokt, zoals het geachte parlementslid suggereert. Ook kan zij nog niet vaststellen of een dergelijke praktijk verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht, met name doordat zij nog niet beschikt over het desbetreffende reglement. In het bijzonder is onduidelijk of de Griekse Jockey Club een particuliere instelling, een erkende vereniging met juridische zelfstandigheid in Griekenland of een overheidsorgaan is (d.w.z. of het een publiekrechtelijke instelling is). Daardoor moet nog worden bepaald of het probleem in het licht van het mededingingsrecht of in het licht van de regels voor de interne markt moet worden onderzocht.

De Commissie heeft de belanghebbende partij om nadere informatie gevraagd, zodat zij de gemelde bezorgdheid over de werkwijze van de Griekse Jockey Club kan onderzoeken en een formele klacht kan indienen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/816 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/816

---

(2004/C 84 E/0911)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0600/04

van Generoso Andria (PPE-DE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   Vergoedingen voor bestuurders van het amateurvoetbal

In Italië is voetbal een zeer populaire sport, die onder jongeren sterk verbreid is.

De astronomische salarissen van de profvoetballers hebben de voetbalverenigingen in dusdanig grote moeilijkheden gebracht dat de regering is moeten bijspringen met een wetsbesluit inzake de schuldsanering waarmee de schulden over jaren kunnen worden „uitgesmeerd”.

Dit wetsbesluit wordt thans kritisch doorgelicht door het Directoraat-generaal concurrentie onder leiding van commissaris Mario Monti.

Het amateurvoetbal biedt aan jongeren de kans om in de open lucht een gezonde sport te beoefenen om lichaam en geest te sterken. Het was altijd gratis en de vergoedingen waren bescheiden.

Uit liefde voor het amateurvoetbal dragen de bestuurders van amateurverenigingen zeer hoge kosten zonder dat zij hiervoor enige compensatie ontvangen.

Zoals bekend ontvangen de topbestuurders in deze tak van sport, van de voorzitter van de voetballiga tot aan de leden van het bestuur, vergoedingen van duizenden euro die worden aangeduid met de ook vanuit belastingoogpunt twijfelachtige omschrijving onkostenvergoeding. Hierbij worden de bepalingen van artikel 10 van de Italiaanse voetbalbond FIGC omzeild waarin is vastgelegd dat bestuursfuncties niet worden vergoed en dat degenen die uit hun activiteiten in het voetbal gewin halen, geen functie in de nationale voetbalbond mogen vervullen.

Kan de Commissie mededelen of deze situatie niet leidt tot verstoringen in een zo gevoelige sector en tot zware onregelmatigheden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(25 maart 2004)

Over de vraag of het feit dat de voorzitter en de bestuursleden van de voetballiga — in tegenstelling tot de voorzitters van amateurclubs — een vergoeding ontvangen, neerkomt op concurrentievervalsing dan wel een ernstige inbreuk vormt op de bepalingen van de Italiaanse voetbalbond (FIGC), wil de Commissie het volgende zeggen:

| — | Een inbreuk op de mededingingsregels kan zich alleen voordoen in verband met gedragingen van ondernemingen of de toekenning van staatssteun aan ondernemingen. De in de vraag beschreven omstandigheden lijken geen betrekking te hebben op ondernemingen en vallen dus buiten de reikwijdte van de in het EG-Verdrag vervatte mededingingsregels. |
| --- | --- |

—

Een inbreuk op de mededingingsregels kan zich alleen voordoen in verband met gedragingen van ondernemingen of de toekenning van staatssteun aan ondernemingen. De in de vraag beschreven omstandigheden lijken geen betrekking te hebben op ondernemingen en vallen dus buiten de reikwijdte van de in het EG-Verdrag vervatte mededingingsregels.

| — | Volgens het geachte parlementslid zijn de vergoedingen uit belastingoogpunt dubieus. De Commissie wijst erop dat de lidstaten hun eigen regels betreffende directe belastingen mogen vaststellen zolang deze niet in strijd zijn met het EG-Verdrag of met afgeleide communautaire wetgeving terzake. In dit geval lijkt er geen sprake te zijn van een inbreuk. |
| --- | --- |

—

Volgens het geachte parlementslid zijn de vergoedingen uit belastingoogpunt dubieus. De Commissie wijst erop dat de lidstaten hun eigen regels betreffende directe belastingen mogen vaststellen zolang deze niet in strijd zijn met het EG-Verdrag of met afgeleide communautaire wetgeving terzake. In dit geval lijkt er geen sprake te zijn van een inbreuk.

| — | Voorts is de Commissie niet bevoegd voor mogelijke inbreuken op de bepalingen van de Italiaanse voetbalbond (FIGC). De Commissie wijst erop dat de Unie geen specifieke bevoegdheden heeft op het gebied van sport. De sport word door de sportorganisaties georganiseerd. De Commissie is het echter wel eens met de belangrijke en positieve bijdrage van het vrijwilligerswerk, en zij heeft hiervan een van de doelstellingen van het Europees Jaar van opvoeding door sport 2004 gemaakt. |
| --- | --- |

—

Voorts is de Commissie niet bevoegd voor mogelijke inbreuken op de bepalingen van de Italiaanse voetbalbond (FIGC). De Commissie wijst erop dat de Unie geen specifieke bevoegdheden heeft op het gebied van sport. De sport word door de sportorganisaties georganiseerd. De Commissie is het echter wel eens met de belangrijke en positieve bijdrage van het vrijwilligerswerk, en zij heeft hiervan een van de doelstellingen van het Europees Jaar van opvoeding door sport 2004 gemaakt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/817 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/817

---

(2004/C 84 E/0912)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0602/04

van María Bergaz Conesa (GUE/NGL) aan de Commissie

(27 februari 2004)

Betreft:   Algemene evaluatie van het grote wateroverhevelingsproject van de Ebro

Commissielid Barnier bevestigde op 16 december 2003 voor de Commissie milieubeheer en nadien nog enkele keren dat het wateroverhevelingsproject van de Ebro in zijn totaliteit geëvalueerd zal worden, omdat het gaat om een megaproject. De Commissie evalueerde eerder al een ander groot project, nl. de omleiding van water van de Júcar naar de Vinalopó, en deed daarvoor een beroep op de diensten van de Europese Investeringsbank (EIB). Het onderzoek van de EIB werd bekritiseerd omdat het partijdig zou zijn en niet alle betrokken partijen er deel van uitmaakten. De EIB raadpleegde namelijk enkel de overheden en lokale groeperingen die vóór het project zijn.

Is de Commissie van plan ook voor de evaluatie van het wateroverhevelingsproject van de Ebro een beroep op de EIB te doen?

Hoe denkt de Commissie het gebrek aan publieke participatie bij de evaluatie van beide projecten te compenseren?

Is de Commissie voornemens mensen op lokaal niveau te raadplegen en in Brussel nieuwe bijeenkomsten over de technische aspecten te houden?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(16 april 2004)

De projecten voor de wateroverheveling van de Ebro, die voor cofinanciering uit communautaire fondsen door de Spaanse autoriteiten zijn ingediend worden op dit moment door de Commissie onder de loep genomen. Zoals al is aangekondigd, worden ze als een enkel megaproject geëvalueerd.

Overeenkomstig de bepalingen van artikel 26, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (1), en artikel 13, leden 2 en 3, van Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (2), kan de Commissie zo nodig bij de evaluatie van de projecten de Europese Investeringsbank (EIB) raadplegen.

De EIB fungeert als onafhankelijk adviseur. De Commissie is niet bij dit proces betrokken.

Op basis van alle relevante gegevens en analyses zal de Commissie in samenwerking met de bevoegde Spaanse autoriteiten haar eigen evaluatie van het project opstellen in het kader van haar verantwoordelijkheden, die in de hiervoor genoemde verordeningen zijn vastgelegd. In voorkomend geval kan zij besluiten bijkomende technische bijeenkomsten voor het project te organiseren.

De Commissie dient besluiten in verband met steun uit de Structuurfondsen en het Cohesiefonds te nemen in overeenstemming met de desbetreffende communautaire verordeningen en met volledige inachtneming van alle andere geldende communautaire beleidsmaatregelen en voorschriften.

---

(1)  PB L 161 van 26.6.1999.

(2)  PB L 130 van 25.5.1994.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/818 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/818

---

(2004/C 84 E/0913)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0608/04

van Patricia McKenna (Verts/ALE) aan de Commissie

(23 februari 2004)

Betreft:   De politieke bedoelingen van de Commissie met de GGO's

Op 18 december 2003 werd het verslag A5-0465/2003 inzake de co-existentie van genetisch gemodificeerde gewassen met conventionele en biologische landbouw door een grote meerderheid in het Europees Parlement goedgekeurd.

Hiervan uitgaande, kan de Commissie het Europees Parlement meedelen wat haar bedoelingen zijn ten aanzien van de volgende kwesties:

| — | Zal de Commissie de etikettering van GGO's in zaaizaad voorschrijven op basis van de technisch meetbare en betrouwbare minimumdrempel van artikel 21, lid 2 van richtlijn 2001/18/EG (1), en rekening houden met de wetenschappelijke beoordelingen van de toepasbaarheid in de praktijk (paragraaf 2)? |
| --- | --- |

—

Zal de Commissie de etikettering van GGO's in zaaizaad voorschrijven op basis van de technisch meetbare en betrouwbare minimumdrempel van artikel 21, lid 2 van richtlijn 2001/18/EG (1), en rekening houden met de wetenschappelijke beoordelingen van de toepasbaarheid in de praktijk (paragraaf 2)?

| — | Zal de Commissie onverwijld uniforme en bindende regelingen op communautair niveau voor de co-existentie van genetisch gemodificeerde gewassen enerzijds en genetisch niet-gemodificeerde conventionele gewassen anderzijds invoeren, en voorstellen dat het Europees Parlement daarbij via de medebeslissingsprocedure wordt betrokken (paragraaf 3)? |
| --- | --- |

—

Zal de Commissie onverwijld uniforme en bindende regelingen op communautair niveau voor de co-existentie van genetisch gemodificeerde gewassen enerzijds en genetisch niet-gemodificeerde conventionele gewassen anderzijds invoeren, en voorstellen dat het Europees Parlement daarbij via de medebeslissingsprocedure wordt betrokken (paragraaf 3)?

| — | Zal de Commissie een voorstel indienen voor een communautaire civielrechtelijke aansprakelijkheids-regeling met het oog op een afdoende verzekering van de aanvrager, als onderdeel van de toestemmingsprocedure voor het in de handel brengen van GGO's (paragraaf 8)? |
| --- | --- |

—

Zal de Commissie een voorstel indienen voor een communautaire civielrechtelijke aansprakelijkheids-regeling met het oog op een afdoende verzekering van de aanvrager, als onderdeel van de toestemmingsprocedure voor het in de handel brengen van GGO's (paragraaf 8)?

| — | Tenslotte, kan de Commissie de formele toezegging doen, niet te zullen instemmen met de introductie van enige andere genetisch gemodificeerde plantensoorten voordat bindende regels inzake coëxistentie zijn overeengekomen en geïmplementeerd, aangevuld met een systeem voor de aansprakelijkheid dat stoelt op het beginsel „de vervuiler betaalt”? |
| --- | --- |

—

Tenslotte, kan de Commissie de formele toezegging doen, niet te zullen instemmen met de introductie van enige andere genetisch gemodificeerde plantensoorten voordat bindende regels inzake coëxistentie zijn overeengekomen en geïmplementeerd, aangevuld met een systeem voor de aansprakelijkheid dat stoelt op het beginsel „de vervuiler betaalt”?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(31 maart 2004)

Inzake drempels voorziet artikel 21, lid 2, van Richtlijn 2001/18/EG (2) in de mogelijkheid om af te wijken van etiketteringsvereisten wanneer onvoorziene of technisch niet te voorkomen sporen van GGO's niet kunnen worden uitgesloten in andere producten. De Commissie beraadt zich momenteel op een besluit inzake etiketteringsdrempels voor genetisch gemodificeerde zaden, waaronder krachtens dit artikel de onvoorziene aanwezigheid van genetisch gemodificeerde zaden in conventionele zaden niet behoeven te worden geëtiketteerd. Bij dergelijke drempels wordt rekening gehouden met de drempel van 0,9 % die wordt gehanteerd voor levensmiddelen en diervoeders welke worden gemaakt op basis van de geoogste producten van de zaden in kwestie. Bovendien moeten deze drempels uitvoerbaar en controleerbaar zijn. Identieke drempels zullen vervolgens worden aangenomen in het kader van de wetgeving inzake zaden onder de beheerscomitéprocedure.

In het kader van coëxistentiemaatregelen is de Commissie van mening dat zij slechts een begeleidende rol moet blijven vervullen en de Commissie is niet voornemens uniforme en bindende regels voor coëxistentie op communautair niveau op te leggen. De proportionaliteit, effectiviteit en kostenefficiëntie van coëxistentiemaatregelen zijn doorgaans namelijk afhankelijk van nationale, regionale en soms zelfs lokale milieutechnische, topografische en klimatologische omstandigheden en landbewerkingsstrategieën, waarin tussen en in lidstaten een grote verscheidenheid bestaat. De Commissie is daarom van oordeel dat de „subsidiaire aanpak” het meest geschikt is voor de ontwikkeling en toepassing van coëxistentiemaatregelen en het nieuwe artikel 26bis van Richtlijn 2001/18/EG biedt een rechtsgrondslag voor dergelijke maatregelen. Hierbij dient te worden aangetekend dat de Commissie krachtens Richtlijn 98/34/EG (3) op de hoogte moet worden gesteld van ieder ontwerpvoorstel voor een maatregel die een technische handelsbelemmering kan vormen of in strijd is met een volledige harmonisatiemethode.

Aansprakelijkheidsregels zullen afhankelijk zijn van de algemene aanpak van de lidstaten inzake coëxistentie en moeten daarom worden beschouwd als een integraal onderdeel van het pakket aan coëxistentiemaatregelen. De Commissie heeft daarom ook besloten het subsidiariteitsbeginsel toe te passen op aansprakelijkheidsregels voor coëxistentie. De Commissie heeft altijd het beleid gehanteerd dat wettelijke aansprakelijkheid een nationale aangelegenheid is en de Commissie heeft de lidstaten gevraagd te beoordelen of hun bestaande wetgeving voor wettelijke aansprakelijkheid geschikt is voor kwesties betreffende coëxistentie. Deze kwestie zal in 2005 opnieuw worden onderzocht in het kader van een rapport over coëxistentie. Hierbij zal ook worden gekeken naar de maatregelen die door de verschillende lidstaten zijn genomen.

Als hoedster van het EG-Verdrag is de Commissie verplicht erop toe te zien dat EU-wetgeving volledig wordt nageleefd in de Gemeenschap. Bij Richtlijn 2001/18/EG en de onlangs vastgestelde Verordening (EG) nr. 1829/2003 (4) zijn regels vastgelegd voor het toestaan van GGO's en de Commissie is voornemens erop toe te zien dat deze wetgeving strikt wordt nageleefd.

---

(1)  PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.

(2)  Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad — Verklaring van de Commissie, PB L 106 van 17.4.2001.

(3)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, PB L 204 van 21.7.1998.

(4)  Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, PB L 268 van 18.10.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/819 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/819

---

(2004/C 84 E/0914)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0611/04

van Mario Borghezio (NI) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Terrorisme: een Europese richtlijn inzake de aanwezigheid van air marshals

Gezien de volgende feiten:

| — | De evolutie van het internationale terrorisme maakt het noodzakelijk dat speciaal opgeleid personeel aan boord van vliegtuigen wordt meegenomen om terroristische aanslagen en kapingen te voorkomen en te verijdelen. |
| --- | --- |

—

De evolutie van het internationale terrorisme maakt het noodzakelijk dat speciaal opgeleid personeel aan boord van vliegtuigen wordt meegenomen om terroristische aanslagen en kapingen te voorkomen en te verijdelen.

| — | Het verdient aanbeveling dat deze veiligheidsagenten (air marshals) een soort opleiding volgen, opdat zij ongewapend kunnen optreden. |
| --- | --- |

—

Het verdient aanbeveling dat deze veiligheidsagenten (air marshals) een soort opleiding volgen, opdat zij ongewapend kunnen optreden.

| — | Deze veiligheidsagenten kunnen aan de grond voor samenwerking met de politie worden ingezet. |
| --- | --- |

—

Deze veiligheidsagenten kunnen aan de grond voor samenwerking met de politie worden ingezet.

| — | De Verenigde Staten dringen erop aan dat de Europese luchtvaartmaatschappijen deze air marshals op hun transatlantische vluchten inzetten. |
| --- | --- |

—

De Verenigde Staten dringen erop aan dat de Europese luchtvaartmaatschappijen deze air marshals op hun transatlantische vluchten inzetten.

| — | In Milaan is de eerste cursus voor de opleiding van air marshals van start gegaan waarbij vanaf 1 maart oefeningen op een luchthaven in de buurt van de stad zijn gepland. |
| --- | --- |

—

In Milaan is de eerste cursus voor de opleiding van air marshals van start gegaan waarbij vanaf 1 maart oefeningen op een luchthaven in de buurt van de stad zijn gepland.

Is de Commissie voornemens een Europese richtlijn uit te werken met het oog op regelgeving voor deze sector waaronder met name de aanwezigheid van dergelijke veiligheidsagenten op transatlantische vluchten valt?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 april 2004)

Eind december 2003 en in februari 2004 hebben de Amerikaanse autoriteiten op basis van informatie over mogelijke terroristische dreigingen, verschillende luchtvaartmaatschappijen verzocht de veiligheidsmaatregelen voor bepaalde risicovluchten te verscherpen. Sommige landen hebben ermee ingestemd politieagenten met deze vluchten mee te sturen, andere hebben de betrokken vluchten eenvoudigweg geannuleerd.

In de Europese Unie zijn Duitsland en Oostenrijk de enige lidstaten waar al enkele jaren een soort sky marshal-regeling bestaat. Onder druk van de recente gebeurtenissen wordt nu ook in andere lidstaten, waaronder enkele nieuwe lidstaten, overwogen of is al besloten politieagenten mee te sturen op risicovluchten. Een derde groep lidstaten blijft huiverachtig tegenover dit soort maatregelen en wijst op de risico's van wapens aan bord en/of op de verscherpte controlemaatregelen op de grond voordat passagiers aan boord gaan.

De Commissie heeft zich over deze verschillende standpunten van de lidstaten gebogen. Zij beschouwt de sky marshals als een onderdeel een breder pakket extra veiligheidsmaatregelen die genomen kunnen worden in geval van terroristische dreiging op bepaalde vluchten en pleit voor overleg tussen de bevoegde nationale autoriteiten voor de binnenlandse veiligheid enerzijds en de instanties voor de burgerluchtvaart anderzijds. Tijdens de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken van 19 februari 2004 heeft het Commissielid dat verantwoordelijk is voor dit beleidsterrein dan ook voorgesteld om, met name in de Raad, een algemeen onderzoek te verrichten naar de beveiliging van vluchten, teneinde een gemeenschappelijke aanpak te formuleren.

Deze werkzaamheden zijn voor een deel al begonnen met de door Oostenrijk georganiseerde studiebijeenkomst over sky marshals van 1 en 2 maart 2004.

Op basis van de werkzaamheden van de Commissie en de hoofden van de burgerluchtvaartautoriteiten van de lidstaten, heeft het fungerend voorzitterschap van de Raad, namens de Gemeenschap en haar lidstaten de internationale burgerluchtvaartorganisatie aangeschreven met het verzoek zich over deze problematiek te buigen en de aangesloten landen advies te geven.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/820 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/820

---

(2004/C 84 E/0915)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0615/04

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   De rol van certificaten bij oorsprongsregels

| 1. | In antwoord op mijn vragen van 8 mei 2003 (E-1590/03 (1)) meldt de Commissie dat zij „(...) niet beschikt over informatie betreffende moeilijkheden die ondernemingen zouden ondervinden ingevolge vergissingen van de autoriteiten in de lidstaten die bevoegd zijn voor de afgifte van certificaten van oorsprong (...)”.
  Is de Commissie bekend met de zaak Van der Rijken/Hoogerwerff (verzoek REM 04/2002)? |
| --- | --- |

1.

In antwoord op mijn vragen van 8 mei 2003 (E-1590/03 (1)) meldt de Commissie dat zij „(...) niet beschikt over informatie betreffende moeilijkheden die ondernemingen zouden ondervinden ingevolge vergissingen van de autoriteiten in de lidstaten die bevoegd zijn voor de afgifte van certificaten van oorsprong (...)”.

Is de Commissie bekend met de zaak Van der Rijken/Hoogerwerff (verzoek REM 04/2002)?

| 2. | Acht de Commissie het „redelijk en billijk”, zoals te begrijpen onder de algemene beginselen van goed bestuur, dat een ondernemer zoals de heer Van der Rijken, die vertrouwt op de door een lidstaat rechtsgeldig afgegeven certificaat van oorsprong, in een andere lidstaat wordt geconfronteerd met sancties als gevolg van fouten gemaakt door de lidstaat die het originele certificaat heeft verstrekt? |
| --- | --- |

2.

Acht de Commissie het „redelijk en billijk”, zoals te begrijpen onder de algemene beginselen van goed bestuur, dat een ondernemer zoals de heer Van der Rijken, die vertrouwt op de door een lidstaat rechtsgeldig afgegeven certificaat van oorsprong, in een andere lidstaat wordt geconfronteerd met sancties als gevolg van fouten gemaakt door de lidstaat die het originele certificaat heeft verstrekt?

| 3. | Is de Commissie bereid deze zaak opnieuw in behandeling te nemen, temeer daar de heer Van der Rijken te goeder trouw handelde en daar de zaak nu al enige tijd speelt? |
| --- | --- |

3.

Is de Commissie bereid deze zaak opnieuw in behandeling te nemen, temeer daar de heer Van der Rijken te goeder trouw handelde en daar de zaak nu al enige tijd speelt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(25 maart 2004)

| 1. | De Commissie laat het geachte parlementslid weten dat het verzoek REM 04/2002 het onderwerp van een beslissing van de Commissie van 23 december 2002 heeft uitgemaakt. Zij is derhalve volledig op de hoogte van deze aangelegenheid. |
| --- | --- |

1.

De Commissie laat het geachte parlementslid weten dat het verzoek REM 04/2002 het onderwerp van een beslissing van de Commissie van 23 december 2002 heeft uitgemaakt. Zij is derhalve volledig op de hoogte van deze aangelegenheid.

| 2. | In het kader van de toepassing van antidumpingrechten is een van de referentie-elementen de oorsprong van het product, vast te stellen volgens de in de Gemeenschap van kracht zijnde regels van niet-preferentiële oorsprong. Onderscheid moet worden gemaakt tussen deze niet-preferentiële en de preferentiële oorsprong, die ten doel heeft onder bepaalde voorwaarden preferentiële tarieven toe te kennen aan de invoer van producten van oorsprong uit bepaalde derde landen.
  In het geval van producten waarvoor antidumpingrechten gelden, dient de oorsprong door de belanghebbende zelf te worden vastgesteld; deze oorsprong dient verplicht te worden vermeld in vak 16 van het enig document dat voor de invoer van de producten wordt voorgelegd. Het baat zoeken bij certificaten van oorsprong is niet uitdrukkelijk bepaald, zodat het niet mogelijk is zich te laten beroepen op eventuele certificaten die als steun voor de aangifte ten invoer zouden worden voorgelegd. De bewijslast van de oorsprong valt volledig toe aan de belanghebbende, via de vermelding die hij in het enig document dient te geven.
  De douaneautoriteiten van de lidstaat van invoer die belast zijn met het onderzoek van de door de belanghebbende voorgelegde aangifte zijn bevoegd alle vormen van verificatie die zij nodig achten te plegen, in overeenstemming met artikel 68 van het communautair douanewetboek (2). Overeenkomstig artikel 220, lid 2, onder b), van dit wetboek is niet tot boeking achteraf van het verschuldigde bedrag, onder bepaalde voorwaarden zoals bij goede trouw van de belastingschuldige, in geval van vergissing van de bevoegde douaneautoriteiten, overgegaan.
  In het geval van de heer Van der Rijken zijn de aan de Nederlandse douane voorgelegde certificaten afgegeven door de Kamer van Koophandel van Espoo in Finland, die niet mag worden aangemerkt als een bevoegde douaneautoriteit in de zin van artikel 220, lid 2, onder b) voornoemd, aangezien zij geen elementen met rechtsgeldige waarde heeft voorgelegd waarmee de invordering van de betrokken rechten mogelijk zou zijn.
  De aanvaarding van een aangifte ten invoer belet het de bevoegde autoriteiten niet over te gaan tot controles achteraf, overeenkomstig artikel 78 van het douanewetboek, terwijl het feit van aanvaarding van de aangifte ten invoer niet mag worden gezien als een vergissing van de Nederlandse douaneautoriteiten in de zin van artikel 220, lid 2, onder d), van het douanewetboek. Het was zelfs volstrekt normaal dat de Nederlandse douane, vanwege haar twijfels aangaande de door belanghebbende aangegeven oorsprong, is overgegaan tot controles betreffende de oorsprong van de producten. De resultaten van deze controles hebben trouwens bevestigd dat de producten van oorsprong uit China zijn. |
| --- | --- |

2.

In het kader van de toepassing van antidumpingrechten is een van de referentie-elementen de oorsprong van het product, vast te stellen volgens de in de Gemeenschap van kracht zijnde regels van niet-preferentiële oorsprong. Onderscheid moet worden gemaakt tussen deze niet-preferentiële en de preferentiële oorsprong, die ten doel heeft onder bepaalde voorwaarden preferentiële tarieven toe te kennen aan de invoer van producten van oorsprong uit bepaalde derde landen.

In het geval van producten waarvoor antidumpingrechten gelden, dient de oorsprong door de belanghebbende zelf te worden vastgesteld; deze oorsprong dient verplicht te worden vermeld in vak 16 van het enig document dat voor de invoer van de producten wordt voorgelegd. Het baat zoeken bij certificaten van oorsprong is niet uitdrukkelijk bepaald, zodat het niet mogelijk is zich te laten beroepen op eventuele certificaten die als steun voor de aangifte ten invoer zouden worden voorgelegd. De bewijslast van de oorsprong valt volledig toe aan de belanghebbende, via de vermelding die hij in het enig document dient te geven.

De douaneautoriteiten van de lidstaat van invoer die belast zijn met het onderzoek van de door de belanghebbende voorgelegde aangifte zijn bevoegd alle vormen van verificatie die zij nodig achten te plegen, in overeenstemming met artikel 68 van het communautair douanewetboek (2). Overeenkomstig artikel 220, lid 2, onder b), van dit wetboek is niet tot boeking achteraf van het verschuldigde bedrag, onder bepaalde voorwaarden zoals bij goede trouw van de belastingschuldige, in geval van vergissing van de bevoegde douaneautoriteiten, overgegaan.

In het geval van de heer Van der Rijken zijn de aan de Nederlandse douane voorgelegde certificaten afgegeven door de Kamer van Koophandel van Espoo in Finland, die niet mag worden aangemerkt als een bevoegde douaneautoriteit in de zin van artikel 220, lid 2, onder b) voornoemd, aangezien zij geen elementen met rechtsgeldige waarde heeft voorgelegd waarmee de invordering van de betrokken rechten mogelijk zou zijn.

De aanvaarding van een aangifte ten invoer belet het de bevoegde autoriteiten niet over te gaan tot controles achteraf, overeenkomstig artikel 78 van het douanewetboek, terwijl het feit van aanvaarding van de aangifte ten invoer niet mag worden gezien als een vergissing van de Nederlandse douaneautoriteiten in de zin van artikel 220, lid 2, onder d), van het douanewetboek. Het was zelfs volstrekt normaal dat de Nederlandse douane, vanwege haar twijfels aangaande de door belanghebbende aangegeven oorsprong, is overgegaan tot controles betreffende de oorsprong van de producten. De resultaten van deze controles hebben trouwens bevestigd dat de producten van oorsprong uit China zijn.

| 3. | De Commissie is derhalve niet in staat deze aangelegenheid opnieuw te bezien, temeer omdat, zoals eerder is vermeld, de heer Van der Rijken zich niet kon beroepen op het voorleggen van certificaten van oorsprong, waarbij het voorleggen op generlei wijze een verplichting in de zin van de toepasselijke bepalingen vormde, en omdat de bewijslast van de oorsprong volledig aan hem toeviel. |
| --- | --- |

3.

De Commissie is derhalve niet in staat deze aangelegenheid opnieuw te bezien, temeer omdat, zoals eerder is vermeld, de heer Van der Rijken zich niet kon beroepen op het voorleggen van certificaten van oorsprong, waarbij het voorleggen op generlei wijze een verplichting in de zin van de toepasselijke bepalingen vormde, en omdat de bewijslast van de oorsprong volledig aan hem toeviel.

---

(1)  PB C 111 E van 15.1.2004, blz. 201.

(2)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, PB L 302 van 19.10.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/822 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/822

---

(2004/C 84 E/0916)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0618/04

van Anna Karamanou (PSE) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Besluit van het Nederlandse Tweede Kamer inzake de uitzetting van duizenden migranten

Op 17 februari 2004 heeft de Nederlandse Tweede Kamer een wetsvoorstel goedgekeurd van de Nederlandse regering inzake de uitzetting van ongeveer 26 000 migranten en vluchtelingen, die al jarenlang in het land wonen en waaronder zich ook vele jongeren bevinden die in Nederland zijn geboren. In het wetsvoorstel worden ook nieuwe, strengere voorwaarden vastgelegd voor het toekennen van asiel aan migranten, in de lijn van het strenge migratiebeleid dat de Nederlandse regering de laatste jaren voert. De meerderheid van de Nederlandse samenleving evenals tientallen niet-gouvernementele organisaties hebben zich verzet tegen dit onmenselijk en racistisch besluit. Ook het Hoog Commissariaat van de Verenigde Naties voor vluchtelingen heeft protest aangetekend tegen dit besluit omdat vele migranten in Nederland met ernstige problemen geconfronteerd worden en geen vooruitzicht hebben op een veilige terugkeer naar hun land van herkomst.

Vindt de Commissie dat deze maatregelen inzake gedwongen uitzetting van migranten uit Nederland in overeenstemming zijn met het Verdrag van Genève van 1951 en de toezeggingen die zijn gedaan in Tampere inzake het uitwerken van een geïntegreerd Europees asiel- en migratiebeleid, met transparante regels en op grond van de Europese humanitaire waarden en het respect van de menselijke waardigheid?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(13 april 2004)

Het door de Tweede Kamer op 17 februari 2004 goedgekeurde wetsvoorstel is niet toegezonden aan de Commissie.

Voorzover de Commissie weet, gaat het bij de nationale maatregelen alleen om afgewezen asielzoekers. De Nederlandse vreemdelingenwet voorziet in de mogelijkheid om tegen een negatieve beslissing in beroep te gaan. De rechters dienen op ad-hocbasis te bepalen of een uitzetting in overeenstemming is met het internationale recht, met name het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen uit 1951 en artikel 3 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens.

De Commissie wil benadrukken dat over het algemeen de mogelijke terugkeer van afgewezen asielzoekers het logische gevolg is van een negatieve afloop van een asielprocedure als deze procedure volgens de regels is verlopen en de behoefte aan internationale bescherming voldoende is onderzocht. Een negatieve eindbeslissing houdt in dat men vindt dat de desbetreffende persoon geen internationale bescherming nodig heeft. Als geen andere redenen aanwezig zijn voor een legaal verblijf, kan uitzetting volgen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/822 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/822

---

(2004/C 84 E/0917)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0621/04

van Karin Riis-Jørgensen (ELDR) aan de Commissie

(24 februari 2004)

Betreft:   Herziening van het TEN-T

Het Transeuropese Vervoersnetwerk (TEN-T) wordt thans herzien. Daarbij is een nieuw begrip ingevoerd, te weten „motorways of the sea”. Dat is vanuit theoretisch oogpunt wel mooi, maar houdt in de praktijk een groot risico van concurrentievervalsing in, al naargelang de praktische uitvoering ervan.

Daarom is enige opheldering gewenst.

| — | Kunnen schepen in het kader van het TEN-T beschouwd worden als infrastructuur, zodat bouw en aankoop van schepen met TEN-T-middelen kan worden gefinancierd? |
| --- | --- |

—

Kunnen schepen in het kader van het TEN-T beschouwd worden als infrastructuur, zodat bouw en aankoop van schepen met TEN-T-middelen kan worden gefinancierd?

| — | Moet steun voor „motorways of the sea”-projecten altijd via een aanbestedingsprocedure in de lidstaat verlopen? |
| --- | --- |

—

Moet steun voor „motorways of the sea”-projecten altijd via een aanbestedingsprocedure in de lidstaat verlopen?

| — | Zullen reducties op havengeld, stuwadoors- en loodskosten e.d. in bepaalde havens bij de start van nieuwe routes als toegestane staatssteun worden beschouwd? |
| --- | --- |

—

Zullen reducties op havengeld, stuwadoors- en loodskosten e.d. in bepaalde havens bij de start van nieuwe routes als toegestane staatssteun worden beschouwd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 april 2004)

De „snelwegen op zee” zijn een van de prioritaire projecten die in het voorstel van de Commissie van 1 oktober 2003 met betrekking tot de wijziging van de richtsnoeren voor de ontwikkeling van het TEN-T—netwerk (1) werden gepresenteerd. Het concept was al aangekondigd in het in 2001 door de Commissie gepresenteerde „Witboek — Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen” (2). De Commissie is van mening dat dit concept moet worden toegepast op een wijze die is aangepast aan de verschillende gebieden. Ofschoon een financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de aanleg van infrastructuur in het kader van projecten voor het net van „snelwegen op zee” soms al genoeg is voor een geslaagde uitvoering, zijn in bepaalde gevallen nog andere financiële stimuleringsmaatregelen noodzakelijk dan die op het gebied van de pure infrastructuur. Daarom heeft de Commissie de mogelijkheid geopperd van medefinanciering door de EG van de aanloopkosten voor scheepvaartbedrijven die gebruikmaken van de snelwegen op zee voor een duur van ten hoogste twee jaar en op basis van een gedegen aanbestedingsprocedure. Deze steun moet worden verleend in overeenstemming met de communautaire richtsnoeren betreffende staatssteun voor het zeevervoer, die zijn verschenen in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschap van 17 januari 2004 (3) en die het mogelijk maken voor een periode van maximaal drie jaar aanloopsteun te verlenen.

Dit voorstel is nu in behandeling bij de Raad en het Parlement.

---

(1)  COM(2003) 564 def.

(2)  COM(2001)370 def.

(3)  PB C 13 van 17.1.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/823 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/823

---

(2004/C 84 E/0918)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0623/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(1 maart 2004)

Betreft:   Vluchtschema's van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen

Na de recente crash van Flash Airlines in het Egyptische Charm El Sheik, waarbij vele slachtoffers vielen, heeft Groot-Brittannië een lijst bekendgemaakt van luchtvaartmaatschappijen uit derde landen die het Britse luchtruim niet mogen gebruiken omdat ze de internationale veiligheidsnormen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie niet respecteren. Onder de luchtvaartmaatschappijen op deze zwarte lijst bevindt zich ook Albanian Airlines, een maatschappij die drie à vier keer per week de route Athene-Tirana in de twee richtingen aflegt.

Kan de Commissie antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Waarom heeft Groot-Brittannië Albanian Airlines opgenomen in zijn lijst? Is de betrouwbaarheid van Albanian Airlines gecontroleerd door de diensten van de lidstaten waarnaar deze maatschappij vliegt, en wat zijn de resultaten van deze controles? Zijn de bevoegde autoriteiten overgegaan tot toezicht op de luchtverkeersroutes, zoals bepaald is in het Verdrag van Chicago? |
| --- | --- |

1.

Waarom heeft Groot-Brittannië Albanian Airlines opgenomen in zijn lijst? Is de betrouwbaarheid van Albanian Airlines gecontroleerd door de diensten van de lidstaten waarnaar deze maatschappij vliegt, en wat zijn de resultaten van deze controles? Zijn de bevoegde autoriteiten overgegaan tot toezicht op de luchtverkeersroutes, zoals bepaald is in het Verdrag van Chicago?

| 2. | Zijn deze controles opgenomen in de recente overeenkomst tussen het Europees Parlement en de Raad inzake een systeem voor controle en certificatie van de veiligheid van niet-communautaire maatschappijen die vluchten naar communautaire luchthavens uitvoeren? |
| --- | --- |

2.

Zijn deze controles opgenomen in de recente overeenkomst tussen het Europees Parlement en de Raad inzake een systeem voor controle en certificatie van de veiligheid van niet-communautaire maatschappijen die vluchten naar communautaire luchthavens uitvoeren?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 april 2004)

Er bestaan momenteel geen bepalingen op grond waarvan de lidstaten verplicht zijn de Commissie de informatie ter hand te stellen waar het geachte parlementslid om vraagt. De Commissie beschikt derhalve niet over deze informatie en adviseert het Parlementslid zich rechtstreeks te wenden tot de bevoegde nationale autoriteiten. Zoals het geachte parlementslid kan vaststellen, zal de Commissie krachtens de hieronder uiteengezette richtlijn wel toegang tot dergelijke informatie krijgen.

In april 2004 wordt de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de veiligheid van luchtvaartuigen uit derde landen die gebruik maken van luchthavens in de Gemeenschap (1) vastgesteld. Zij voorziet in de controle door de nationale autoriteiten van de naleving van de internationale veiligheidsnormen ten aanzien van luchtvaartuigen uit derde landen. Bovendien voorziet zij in de uitwisseling van informatie over dit onderwerp tussen de lidstaten en de Commissie, de mogelijkheid om een onveilig vliegtuig aan de grond te houden en een comitéprocedure waarmee een door een lidstaat opgelegd vliegverbod kan worden uitgebreid tot de gehele Gemeenschap.

---

(1)  Nog niet gepubliceerd.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/824 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/824

---

(2004/C 84 E/0919)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0629/04

van Willi Piecyk (PSE), Gerhard Schmid (PSE) en Johannes Swoboda (PSE) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Trans-Europese vervoersnetten — Verbetering van de Donau

In het kader van de herziening van de richtsnoeren voor de trans-Europese vervoersnetten wordt door de Commissie als prioritair project de verbetering van de Donau voorgesteld. Het is echter niet duidelijk welke mate van verbetering, respectievelijk welke diepte van de Donau de Commissie voor ogen staat.

Bij de lopende discussie en in diverse documenten wordt steeds verwezen naar de aanbevelingen van de zogenaamde groep-Van Miert, die voor de Donau een hele reeks zogenaamde knelpunten opsomt en een verdieping van deze knelpunten tot een diepgang van 2,50 meter voorstelt.

Een diepgang van 2,50 meter wordt echter in deze documenten niet expliciet vermeld of verlangd, hetgeen leidt tot ruime speelruimte voor interpretatie door de afzonderlijke landen, alsmede tot onzekerheid wat betreft de na te streven mate van verbetering van de Donau.

Vanuit ecologisch en economisch oogpunt bezien, speelt de beslissing over deze kwestie een centrale rol. Des te dieper uitgebaggerd wordt, des te ernstiger is de aantasting van de ecosystemen van de Donau en des te hoger zijn de kosten.

| 1. | Kan de Commissie mededelen of volgens haar een eventuele cofinanciering van de Donau-projecten gebaseerd is op een bepaalde, na te streven diepte? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie mededelen of volgens haar een eventuele cofinanciering van de Donau-projecten gebaseerd is op een bepaalde, na te streven diepte?

| 2. | Zo ja, welke? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, welke?

| 3. | Zo neen, of volgens haar een algemene verbetering van de als knelpunten omschreven trajecten voldoende is om in het kader van de trans-Europese vervoersnetten financiële steun aan te vragen en toegekend te krijgen? |
| --- | --- |

3.

Zo neen, of volgens haar een algemene verbetering van de als knelpunten omschreven trajecten voldoende is om in het kader van de trans-Europese vervoersnetten financiële steun aan te vragen en toegekend te krijgen?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 april 2004)

De Rijn-Maas-Main-Donau-corridor is een belangrijke vrachtroute die de Noordzee verbindt met de Zwarte Zee. Verscheidene segmenten van deze waterweg leveren problemen op ten aanzien van de bevaarbaarheid, omdat de diepgang in sommige perioden van het jaar minder dan 2,8 meter bedraagt. De groep-Van Miert heeft een minimumdiepgang van 2,5 meter over de gehele lengte van de waterweg aanbevolen om vaartuigen tot 3 000 ton te kunnen laten passeren.

In haar besluit van 1 oktober 2003 (1) stelt de Commissie deze transportas voor als prioritair project en wijst zij een reeks knelpunten aan die opgelost moeten worden om deze vervoerswijze het best te kunnen gebruiken in het belang van het uitgebreide Europa.

De Commissie heeft voor dit project geen voorstellen gedaan voor technische voorschriften ter verbetering van de bevaarbaarheid, omdat de lidstaten in de planningsfase van het project een reeks juridische, technische en milieustudies moeten uitvoeren, voordat specifieke voorwaarden kunnen worden gesteld.

---

(1)  COM(2003) 564 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/825 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/825

---

(2004/C 84 E/0920)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0630/04

van Antonios Trakatellis (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Officiële ontwikkelingshulp van de Unie: geld van de lidstaten, acties in de Balkan en toepassing van de voorwaardelijkheidsclausule en communautaire voorschriften

De financiering van de ontwikkelingshulp van de Unie is verminderd van 0,45 % in 1990 tot 0,33 % in 2001, een cijfer dat ver beneden de 0,7 % van het BBP ligt dat door de VN en door de Europese Raad van Göteborg als politieke doelstelling is afgekondigd. Daarom heeft de Unie als bindende doelstelling en onderdeel van het communautair acquis voor de nieuwe lidstaten de officiële ontwikkelingshulp vastgelegd op 0,39 % van het BBP tot 2006, als tussenstap naar de 0,7 % van het BBP.

Kan de Commissie, overwegende dat er in vele lidstaten een achterstand waar te nemen is in de uitvoering van de ontwikkelingshulp, zoals in het geval van het vijfjarig programma voor ontwikkelingssamenwerking en -hulp van Griekenland (2002-06), antwoorden op de volgende vragen:

| 1. | Hoeveel bedraagt het percentage van de ontwikkelingshulp van de Unie voor elke lidstaat afzonderlijk voor de jaren 2002 en 2003 en hoeveel bedraagt deze hulp in miljoen euro in deze lidstaten? |
| --- | --- |

1.

Hoeveel bedraagt het percentage van de ontwikkelingshulp van de Unie voor elke lidstaat afzonderlijk voor de jaren 2002 en 2003 en hoeveel bedraagt deze hulp in miljoen euro in deze lidstaten?

| 2. | Wat zijn de redenen voor de vertragingen in de uitvoering van het vijfjarig programma voor ontwikkelingssamenwerking en -hulp van Griekenland (2002-2006) voor de Balkan, de Zwarte Zee, e.a, wat is het totaalbedrag aan middelen dat is uitgegeven (vastleggingskredieten) en welk percentage vertegenwoordigt dit in de ontwikkelingshulp van Griekenland voor de jaren 2002 en 2003? |
| --- | --- |

2.

Wat zijn de redenen voor de vertragingen in de uitvoering van het vijfjarig programma voor ontwikkelingssamenwerking en -hulp van Griekenland (2002-2006) voor de Balkan, de Zwarte Zee, e.a, wat is het totaalbedrag aan middelen dat is uitgegeven (vastleggingskredieten) en welk percentage vertegenwoordigt dit in de ontwikkelingshulp van Griekenland voor de jaren 2002 en 2003?

| 3. | Is de officiële ontwikkelingshulp van de EU-landen aan de Balkanregio verbonden met de activiteiten van het Europees Bureau voor Wederopbouw (1), de uitvoering van het programma CARDS (2) en het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa en wat is de deelname van de Unie in het kader van de uitvoering door Griekenland van de ontwikkelingshulp aan de Balkan op basis van de plannen inzake infrastructuur en werken (netwerken, autowegen, enz)? |
| --- | --- |

3.

Is de officiële ontwikkelingshulp van de EU-landen aan de Balkanregio verbonden met de activiteiten van het Europees Bureau voor Wederopbouw (1), de uitvoering van het programma CARDS (2) en het Stabiliteitspact voor Zuidoost-Europa en wat is de deelname van de Unie in het kader van de uitvoering door Griekenland van de ontwikkelingshulp aan de Balkan op basis van de plannen inzake infrastructuur en werken (netwerken, autowegen, enz)?

| 4. | Wordt de clausule inzake de voorwaardelijkheid van de hulp wegens het niet respecteren van de mensenrechten toegepast, worden de communautaire voorschriften nageleefd (bijvoorbeeld inzake overheidscontracten, enz.) door de diensten die zich bezighouden met de uitvoering van de plannen en programma's van de ontwikkelingshulp van de Unie, en zo ja, met betrekking tot welke gebieden? |
| --- | --- |

4.

Wordt de clausule inzake de voorwaardelijkheid van de hulp wegens het niet respecteren van de mensenrechten toegepast, worden de communautaire voorschriften nageleefd (bijvoorbeeld inzake overheidscontracten, enz.) door de diensten die zich bezighouden met de uitvoering van de plannen en programma's van de ontwikkelingshulp van de Unie, en zo ja, met betrekking tot welke gebieden?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(5 april 2004)

Vragen met betrekking tot bilaterale hulp van Griekenland vallen buiten het werkterrein van het Directoraat-generaal Buitenlandse betrekkingen (DG RELEX).

Teneinde de samenhang, de efficiëntie en de complementariteit van de bijstand van de Gemeenschap te bevorderen, wisselen de lidstaten en de Commissie regelmatig informatie uit over de acties die zij van plan zijn te ondernemen. Dit geschiedt in de betrokken landen op het niveau van de delegaties van de Gemeenschap, het Europees Bureau voor Wederopbouw en de ambassades van de lidstaten alsmede in het CARDS-comité, bestaande uit vertegenwoordigers van alle lidstaten. Praktische afspraken met betrekking tot coördinatie ter plaatse vallen onder de richtsnoeren die werden goedgekeurd door het CARDS-comité en er vinden regelmatig ontmoetingen met de lidstaten plaats in de landen van de betrokken regio. De Commissie stimuleert voorts coördinatie en samenwerking met internationale financiële instellingen, samenwerkingsprogramma's van de Verenigde Naties en andere donors. Deze coördinatie vindt bijvoorbeeld plaats via het gemeenschappelijk kantoor van de Gemeenschap en de Wereldbank. Het Stabiliteitspact is specifiek bedoeld ter verzekering van de coördinatie van de bijstand van regionale aard, dat wil zeggen bijstand die bestemd is voor twee of meer landen in de regio.

Een eerste voorwaarde voor het ontvangen van communautaire bijstand is de eerbiediging door de westelijke Balkanlanden van de democratische beginselen, de rechtsstaat, de mensenrechten en de rechten van minderheden en de beginselen van internationaal recht. In artikel 5 van de CARDS-Verordening (3) is bepaald dat ingeval deze beginselen niet worden geëerbiedigd, de Raad op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de passende maatregelen kan nemen. Tevens gelden voor de communautaire bijstand de voorwaarden zoals vastgelegd door de Raad in zijn conclusies van 29 april 1997, in het bijzonder wat betreft de toezegging van de begunstigden om democratische, economische en institutionele hervormingen door te voeren.

De communautaire bijstand wordt ten uitvoer gelegd door het Europees Bureau voor de Wederopbouw in Servië en Montenegro en in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië. De gedeconcentreerde delegaties van de Commissie zijn verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van de communautaire bijstand in Albanië, Bosnië en Herzegovina en in Kroatië. Het regionale programma CARDS wordt ten uitvoer gelegd door het Directoraat-generaal voor ontwikkelingssamenwerking (DG EuropAid Co-operation Office (AIDCO)).

---

(1)  Verordening 2415/2001/EG van 10.12.2001, PB L 327 van 12.12.2001 (wijziging van de verordeningen 2666/2000/EG en 2667/2000/EG van 5.12.2000, PB L 306 van 7.12.2000).

(2)  Programma voor communautaire bijstand voor de wederopbouw, de ontwikkeling en de stabilisatie, verordening 2666/2000/EG, van 5.12.2000, PB L 306 van 7.12.2000.

(3)  Verordening (EG) nr. 2666/2000 van de Raad van 5 december 2000 betreffende de steun aan Albanië, Bosnië-Herzegovina, Kroatië, de Federale Republiek Joegoslavië en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1628/96 en tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 3906/89 en (EEG) nr. 1360/90, alsmede van de Besluiten 97/256/EG en 1999/311/EG.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/826 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/826

---

(2004/C 84 E/0921)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0631/04

van Ioannis Marinos (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Afschaffing van rentesubsidies in de grensregio's in Griekenland

Volgens klachten van de Kamer van de Dodekanesos, heeft de Griekse regering besloten de ministeriële decreten nr. 2041901/16.5.1989 en 2078809/10.10.1989 nietig te verklaren. Deze decreten bepalen „de betaling van een renteverschil van 3 % gedebiteerd op de gewone rekening (wet 128/1975) op alle bestaande geactualiseerde leningen voor het bedrijfskapitaal van de commerciële en industriële ondernemingen die hun vestigingsplaats hebben in de departementen Evros, Rodopi, Xanthi, Dodekanesos, Lesvos, Chios en Samos”.

Krachtens recente ministeriële decreten (met het nummer 9034/B.289/10.2.2003 en 37497/B.1232/2.6.2003) werden de hoger genoemde decreten uit 1989 gewijzigd en werd besloten dat „de subsidiëring aan de industriële en commerciële ondernemingen van de grensregio's verstrekt wordt via een lening van de bank voor een totaalbedrag dat maximum 20 % bedraagt van de omzet van het vorige jaar of van de laatste twaalf maanden voor nieuw opgerichte ondernemingen en dat de subsidiëring die wordt vastgelegd door het ministerieel decreet 2041901/16.5.1989 wordt verstrekt tot 31.12.2004”.

In een document van het Ministerie van Economische Zaken (registernummer 80771/B.2334, d.d. 2.12.2003) wordt als reden voor de afschaffing van de rentesubsidiëring in de grensregio's van Griekenland het volgende aangegeven: „in het kader van de werking van Griekenland in de EU is het niet aangewezen rentesubsidies toe te kennen zonder termijn en zonder maximumbedrag, zelfs niet wanneer er sprake is van bijzondere sociaal-economische omstandigheden in de minst ontwikkelde gebieden van het land”.

Is er werkelijk een dergelijke beperking van de kant van de EU? Is de rentesubsidiëring die de Griekse overheid gedurende vijftien jaar heeft toegekend aan regio's, grotendeels insulaire regio's met een van de laagste inkomens per hoofd van de EU, in strijd met de communautaire wetgeving?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 april 2004)

Regionale steun, d.w.z. steun die tot doel heeft bij te dragen tot de duurzame ontwikkeling van achterstandsgebieden door investeringen en het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen te ondersteunen, kan de vorm aannemen van steun voor initiële investeringen en/of steun voor het scheppen van arbeidsplaatsen. Regionale steun wordt gedefinieerd als een percentage van de subsidiabele kosten van de initiële investering of wordt gekoppeld aan het scheppen van arbeidsplaatsen en is onderworpen aan de voorwaarde dat de investering in kwestie of de arbeidsplaatsen gedurende ten minste vijf jaar behouden blijven. Onbeperkte rentesubsidies, die per definitie niet kwantificeerbaar zijn, kunnen dus niet worden beschouwd als investeringssteun, zelfs indien ze aan subsidiabele kosten kunnen worden gekoppeld.

Uitzonderlijk kan in regio's die onder de afwijking van artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag vallen, onder bepaalde voorwaarden regionale steun worden verleend die is gericht op het terugdringen van de lopende kosten van een onderneming (exploitatiesteun). De steun moet evenwel van tijdelijke aard zijn en geleidelijk afnemen (zie punt 4.15 van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen (1)). Zelfs indien de maatregelen betrekking hebben op exploitatiesteun, moeten ze dus van tijdelijke aard zijn en geleidelijk afnemen, wat tot nu toe blijkbaar niet het geval was.

De Commissie kan de correcte wijze waarop de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen door de Griekse autoriteiten worden geïnterpreteerd, alleen maar toejuichen.

---

(1)  PB C 74 van 10.3.1998 en PB C 258 van 9.9.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/827 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/827

---

(2004/C 84 E/0922)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0637/04

van Toine Manders (ELDR) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Tegenstrijdigheden in communautair douanewetboek (CDW)

In een aantal gevallen rijst er een dispuut tussen de douane en een belastingplichtige omtrent de verschuldigdheid van douanerechten. Indien na ettelijke jaren procederen blijkt dat belanghebbende wel degelijk de douanerechten verschuldigd was (ex art. 236 CDW), dan neemt dat niet weg dat er bijzondere omstandigheden aanwezig kunnen zijn die de heffing van de rechten bij de belanghebbende onredelijk maken (ex art. 239 CDW).

Indien de schuldenaar op basis van artikel 239 CDW een verzoek doet om teruggave van de geheven douanerechten wordt dit veelal niet ontvankelijk verklaard. Immers, de schuldenaar heeft een dergelijk verzoek niet ingediend binnen één jaar nadat hem de belastingschuld bekend is gemaakt, zoals voorgeschreven in artikel 239 CDW. De douane redeneert in deze als volgt: indien er de schuldenaar een uitnodiging tot betaling (UTB) is uitgereikt waarin hij zich niet kan vinden dient er tegen deze UTB een procedure te worden opgestart om aan te tonen dat het opgelegde bedrag niet verschuldigd is (ex. art. 236 CDW). Daarnaast zou een verzoek moeten worden ingediend conform artikel 239 CDW voor behoud van termijnen. Mijns inziens betreft dit een nogal tegenstrijdige situatie. In het bezwaarschrift (en het verdere verloop van de procedure) beargumenteert de schuldenaar dat hij de geheven rechten niet verschuldigd is; daarnaast dient de schuldenaar, om zijn rechten niet te verspelen, een verzoek in (ex art. 239 CDW) waarmee hij in feite aangeeft de rechten wel degelijk verschuldigd te zijn maar dat er bijzondere omstandigheden aanwezig zijn die hem moeten vrijwaren van de geheven douanerechten. Gelet op het vangnetkarakter van artikel 239 CDW kan dit mijns inziens nooit de bedoeling zijn geweest.

| 1. | Is de Commissie bekend met de teruggaaf/kwijtscheldingsprocedures van de artikelen 236 en 239 CDW? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie bekend met de teruggaaf/kwijtscheldingsprocedures van de artikelen 236 en 239 CDW?

| 2. | Kan de Commissie aangeven waarom in artikel 236 CDW een termijn van drie jaren wordt genoemd terwijl de termijn in artikel 239 CDW slechts één jaar bedraagt? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie aangeven waarom in artikel 236 CDW een termijn van drie jaren wordt genoemd terwijl de termijn in artikel 239 CDW slechts één jaar bedraagt?

| 3. | Heeft de in artikel 239 CDW genoemde termijn van één jaar opschortende werking indien de opgelegde douanerechten niet onherroepelijk zijn komen vast te staan? |
| --- | --- |

3.

Heeft de in artikel 239 CDW genoemde termijn van één jaar opschortende werking indien de opgelegde douanerechten niet onherroepelijk zijn komen vast te staan?

| 4. | Kan de Commissie aangegeven op welke „uitzonderingsgevallen” wordt gedoeld in artikel 239, lid 2 CDW? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie aangegeven op welke „uitzonderingsgevallen” wordt gedoeld in artikel 239, lid 2 CDW?

| 5. | Kan een zaak die onderwerp is geweest van een juridische procedure om die reden als uitzonderingsgeval worden aangemerkt? Zo niet, wat is dan de functie van artikel 239 CDW? |
| --- | --- |

5.

Kan een zaak die onderwerp is geweest van een juridische procedure om die reden als uitzonderingsgeval worden aangemerkt? Zo niet, wat is dan de functie van artikel 239 CDW?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(5 april 2004)

| 1. | De Commissie buigt zich sinds enige tijd over de voorwaarden en uitvoeringsbepalingen ter aanpassing van artikel 239 van het communautair douanewetboek, in het bijzonder om de procedureregels zo veel mogelijk af te stemmen op artikel 236. Volgens haar is evenwel geen sprake van tegenstrijdigheden zoals bedoeld door het geachte parlementslid wat betreft de te volgende procedures, naargelang het verzoek om kwijtschelding/terugbetaling wordt ingediend op grond van artikel 236 of op grond van artikel 239.
  Allereerst zij eraan herinnerd dat de douaneautoriteiten van de lidstaten als enige bevoegd zijn voor het vaststellen van de douaneschuld, het mededelen ervan aan de schuldenaar (die aldus in de gelegenheid wordt gesteld de schuld zelf of het bedrag ervan te betwisten) en de controle op de naleving van de regels voor de indiening van verzoeken om kwijtschelding/terugbetaling. |
| --- | --- |

1.

De Commissie buigt zich sinds enige tijd over de voorwaarden en uitvoeringsbepalingen ter aanpassing van artikel 239 van het communautair douanewetboek, in het bijzonder om de procedureregels zo veel mogelijk af te stemmen op artikel 236. Volgens haar is evenwel geen sprake van tegenstrijdigheden zoals bedoeld door het geachte parlementslid wat betreft de te volgende procedures, naargelang het verzoek om kwijtschelding/terugbetaling wordt ingediend op grond van artikel 236 of op grond van artikel 239.

Allereerst zij eraan herinnerd dat de douaneautoriteiten van de lidstaten als enige bevoegd zijn voor het vaststellen van de douaneschuld, het mededelen ervan aan de schuldenaar (die aldus in de gelegenheid wordt gesteld de schuld zelf of het bedrag ervan te betwisten) en de controle op de naleving van de regels voor de indiening van verzoeken om kwijtschelding/terugbetaling.

| 2. | De termijnen voor het indienen van een verzoek verschillen naargelang het wordt ingediend op grond van artikel 236 of artikel 239 van het douanewetboek omdat de redenen voor de kwijtschelding/terugbetaling zelf verschillend zijn. Beroept een belastingplichtige zich op artikel 236 dan is hij van oordeel dat de douaneschuld niet bestaat. In dat geval is het correct dat voor de betrokkene dezelfde termijn (drie jaar) geldt om kwijtschelding/terugbetaling te verkrijgen als de termijn die de douaneautoriteiten hebben om het bedrag van de schuld mede te delen aan de belastingplichtige (artikel 221, lid 2, van het douanewetboek). In de gevallen zoals bedoeld in artikel 239 van het douanewetboek bestaat de douaneschuld, maar lijkt het om redenen van gelijkheid gerechtvaardigd deze kwijt te schelden of terug te betalen. In artikel 900 van de uitvoeringsbepalingen van het douanewetboek (1) worden enkele situaties opgesomd waarin kwijtschelding/terugbetaling op grond van artikel 239 gerechtvaardigd is. Normaalgesproken zou een periode van een jaar voor de betrokkene moeten volstaan om zich te realiseren dat er sprake was van een bijzondere situatie en om kwijtschelding of terugbetaling te verzoeken. |
| --- | --- |

2.

De termijnen voor het indienen van een verzoek verschillen naargelang het wordt ingediend op grond van artikel 236 of artikel 239 van het douanewetboek omdat de redenen voor de kwijtschelding/terugbetaling zelf verschillend zijn. Beroept een belastingplichtige zich op artikel 236 dan is hij van oordeel dat de douaneschuld niet bestaat. In dat geval is het correct dat voor de betrokkene dezelfde termijn (drie jaar) geldt om kwijtschelding/terugbetaling te verkrijgen als de termijn die de douaneautoriteiten hebben om het bedrag van de schuld mede te delen aan de belastingplichtige (artikel 221, lid 2, van het douanewetboek). In de gevallen zoals bedoeld in artikel 239 van het douanewetboek bestaat de douaneschuld, maar lijkt het om redenen van gelijkheid gerechtvaardigd deze kwijt te schelden of terug te betalen. In artikel 900 van de uitvoeringsbepalingen van het douanewetboek (1) worden enkele situaties opgesomd waarin kwijtschelding/terugbetaling op grond van artikel 239 gerechtvaardigd is. Normaalgesproken zou een periode van een jaar voor de betrokkene moeten volstaan om zich te realiseren dat er sprake was van een bijzondere situatie en om kwijtschelding of terugbetaling te verzoeken.

| 3. | De termijnen van de artikelen 236 en 239 beginnen te lopen vanaf het moment dat het bedrag van de rechten wordt meegedeeld aan de schuldenaar. Een eventueel bezwaar tegen deze mededeling heeft geen opschortende werking. Bij de huidige stand van de wetgeving moet een persoon die het bestaan van de schuld aanvecht tevens, binnen de termijn van artikel 239, verzoeken om kwijtschelding/terugbetaling. Dit kan er inderdaad toe leiden dat deze persoon zich genoodzaakt ziet parallelle procedures te beginnen die logisch gezien op elkaar zouden volgen. Deze procedure schaadt evenwel niet de belangen van de betrokkenen. |
| --- | --- |

3.

De termijnen van de artikelen 236 en 239 beginnen te lopen vanaf het moment dat het bedrag van de rechten wordt meegedeeld aan de schuldenaar. Een eventueel bezwaar tegen deze mededeling heeft geen opschortende werking. Bij de huidige stand van de wetgeving moet een persoon die het bestaan van de schuld aanvecht tevens, binnen de termijn van artikel 239, verzoeken om kwijtschelding/terugbetaling. Dit kan er inderdaad toe leiden dat deze persoon zich genoodzaakt ziet parallelle procedures te beginnen die logisch gezien op elkaar zouden volgen. Deze procedure schaadt evenwel niet de belangen van de betrokkenen.

| 4. | en 5. Zoals door het geachte parlementslid is opgemerkt kan alleen in „uitzonderingsgevallen” worden afgeweken van de termijn van een jaar van artikel 239. Bij ontstentenis van jurisprudentie op dit gebied heeft dit volgens de Commissie hoofdzakelijk betrekking op situaties zoals bedoeld in artikel 236, lid 2, tweede alinea (toeval of overmacht). Het feit dat het bestaan van de schuld wordt betwist, in voorkomend geval bij een rechtbank, kan hoe dan ook niet worden aangemerkt als een „uitzonderingsgeval” in de zin van artikel 239 van het douanewetboek. |
| --- | --- |

4.

en 5. Zoals door het geachte parlementslid is opgemerkt kan alleen in „uitzonderingsgevallen” worden afgeweken van de termijn van een jaar van artikel 239. Bij ontstentenis van jurisprudentie op dit gebied heeft dit volgens de Commissie hoofdzakelijk betrekking op situaties zoals bedoeld in artikel 236, lid 2, tweede alinea (toeval of overmacht). Het feit dat het bestaan van de schuld wordt betwist, in voorkomend geval bij een rechtbank, kan hoe dan ook niet worden aangemerkt als een „uitzonderingsgeval” in de zin van artikel 239 van het douanewetboek.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, PB L 253 van 11.10.1993.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/829 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/829

---

(2004/C 84 E/0923)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0639/04

van Camilo Nogueira Román (Verts/ALE) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   De Mácara-stroomversnellingen in de rivier Ulha (Galicië): drie stroomversnellingen van buitengewone waarde dreigen door een stuwdam te verdwijnen

De stroomversnellingen van Mácara in de rivier de Ulha in Galicië, een weliswaar „nieuwe maar toch al spectaculaire rivier”, bij de gemeente Antas de Ulha vlakbij Caminho de Santiago dreigen te verdwijnen door de aanleg van een stuwdam voor de elektriciteitsonderneming Unión Fenosa. Dit paradijselijk landschap bestaat uit drie stroomversnellingen over een lengte van drie kilometer. De stuwdam zal in ieder geval niet meer dan een onbeduidende extra hoeveelheid elektrische energie opleveren. Op het traject van de stroomversnellingen bestaan zeven potentiële habitats van communautair belang die nog niet in het netwerk Natura 2000 zijn opgenomen. Daarnaast komt er een soort voor die vermeld wordt in bijlage II van de habitat-richtlijn (92/43/EEG (1)). De Galicische regering heeft op onverantwoorde wijze toestemming voor de aanleg van de stuwdam verleend. Is de Commissie op de hoogte van het bestaan van dit ernstige probleem? Is zij bereid maatregelen te treffen om te voorkomen dat dit paradijselijk oord verdwijnt? Weet de Commissie dat de coördonnatrice van de organisatie voor het behoud van rivieren bij de Galicische regering, de waterwerken van Galicië en de ombudsman van Galicië en de centrale ombudsman stappen heeft ondernomen om de stroomversnellingen en andere delen van de Ulha te behouden? Wat voor soort milieu-impact onderzoek is er ingesteld? Is de Commissie zich ervan bewust dat het grootste deel van de rivier de Ulha — het rivierensysteem van Ulha-Deza en Sobreilal van de rivier de Arnego — als plaats van communautair belang onder het netwerk Natura 2000 valt en dat de stuwdam van Mácara niet alleen de bovenloop van de rivier de Ulha schade toebrengt maar ook het reeds beschermde deel aantast? Weet de Commissie dat in de rivieren Ulha-Deza-Arnego zeven nieuwe stuwdammen zullen worden aangelegd hoewel hiertegen in Galicië geprotesteerd is? Weet de Commissie waarom nu juist dat deel van deze rivieren waar de aanleg van zeven stuwdammen is gepland deze rivieren niet in het netwerk van Natura 2000 is opgenomen hoewel het wel aan de criteria van de richtlijn voldoet?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 april 2004)

In december 1997 hebben de Spaanse autoriteiten het gebied dat bekendstaat als „Sistema Fluvial Ulla-Deza” (ES 1140001) voorgesteld als gebied van communautair belang (pSCI) met het oog op de totstandbrenging van het Natura 2000-netwerk.

In dit gebied worden belangrijke vissoorten aangetroffen zoals de zeeprik (Petromyzon marinus), de fint (Alosa fallax) en de zalm (Salmo salar), alsook de volgende prioritaire habitats van communautair belang:

| — | habitattype 4020: Gematigde Atlantische vochtige heide met Erica tetralix, en |
| --- | --- |

—

habitattype 4020: Gematigde Atlantische vochtige heide met Erica tetralix, en

| — | habitattype 91 EO: Elzenbroekbos met Alnus glutinosa en Fraxinus excelsior. |
| --- | --- |

—

habitattype 91 EO: Elzenbroekbos met Alnus glutinosa en Fraxinus excelsior.

Een van de belangrijkste bedreigingen voor dit gebied vormt volgens het Natura 2000-standaardgegevens-formulier het verlies van habitats.

De Commissie is van mening dat de Spaanse autoriteiten nog meer gebieden in de regio Galicië moeten aanwijzen om, wat de Atlantische biogeografische regio betreft, aan de eisen van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna te voldoen. Van ten minste zes habitattypes is vastgesteld dat zij ondervertegenwoordigd zijn in de Spaanse voorstellen, en Galicië is aangewezen als een van de regio's waarvoor nieuwe gebieden moeten worden aangemeld. De Commissie is voorts ook van mening dat de Spaanse autoriteiten in de regio Galicië nog extra gebieden moeten aanwijzen als „speciale beschermingszones” (SBZ) uit hoofde van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2).

De Commissie was niet op de hoogte van het door het geachte parlementslid aan de orde gesteld probleem. Zij heeft daarom stappen ondernomen bij de Spaanse autoriteiten om te garanderen dat het milieurecht van de Gemeenschap in dit geval correct wordt toegepast.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 91/244/EEG van de Commissie, PB L 115 van 8.5.1991.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/830 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/830

---

(2004/C 84 E/0924)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0647/04

van María Bergaz Conesa (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Behandeling van stedelijk afvalwater in Benidorm (Alicante, Spanje)

In de waterzuiveringsinstallatie van Benidorm wordt afvalwater naar de zee gevoerd zonder de nodige behandeling, waardoor de Sierra Helada, het beschermd natuurgebied langs de kust, zwaar vervuild en aangetast wordt. Deze situatie vormt een inbreuk op de communautaire milieuwetgeving en in het bijzonder Richtlijn 91/271/EEG (1) van de Raad inzake de behandeling van stedelijk afvalwater. De lidstaten moeten er volgens de richtlijn voor zorgen dat uiterlijk op 31 december 2000 (voor gebieden ter grootte van Benidorm) alle agglomeraties voorzien zijn van een systeem voor de opvang en behandeling van stedelijk afvalwater.

Kan de Commissie de Spaanse autoriteiten om inlichtingen verzoeken over de omvang en de samenstelling van het afvalwater dat in de zee wordt geloosd in het kwetsbaar gebied van de Sierra Helada?

Kan de Commissie nagaan of de kwaliteit van het zeewater in dit gebied conform is aan de waarden vermeld in Richtlijn 76/160/EEG (2) betreffende de kwaliteit van het zwemwater?

Welke maatregelen zal de Commissie in deze zaak nemen om de correcte toepassing van de communautaire wetgeving te garanderen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(16 april 2004)

Krachtens het Gemeenschapsrecht, en met name Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (3), moeten de lidstaten ervoor zorgen dat alle agglomeraties met een omvang van meer dan 2 000 inwonerequivalenten („i.e.”: de eenheid van organische verontreiniging die overeenstemt met de verontreiniging die een gemiddelde persoon per dag veroorzaakt) worden uitgerust met opvang- en zuiveringssystemen voor stedelijk afvalwater. In kleinere agglomeraties is een passende behandeling van het afvalwater vereist indien het water wordt opgevangen. De termijnen voor de installatie van die systemen zijn 31 december 1998 (tertiaire waterzuivering), 31 december 2000 en 31 december 2005, afhankelijk van de omvang van de agglomeratie en de kwetsbaarheid van de wateren waarop wordt geloosd.

De Commissie ziet toe op de uitvoering van de richtlijn. Teneinde geactualiseerde informatie te vergaren met het oog op het opstellen van het derde verslag over de tenuitvoerlegging van de richtlijn Stedelijk Afvalwater heeft de Commissie de lidstaten in 2003 een vragenlijst toegezonden.

Met betrekking tot Benidorm hebben de Spaanse autoriteiten de Commissie in 2003 meegedeeld dat het gaat om een agglomeratie van 347 041 i.e. en dat sedert 2002 voor zuivering kon worden gezorgd die verder reikt dan klassieke secundaire waterzuivering.

De Commissie zal de prestaties van de waterzuiveringsinstallatie van Benidorm bij de Spaanse autoriteiten natrekken en het geachte parlementslid van de resultaten van haar onderzoek op de hoogte brengen.

Wat de kwaliteit van het zwemwater betreft: Benidorm beschikt over vijf stranden waar de waterkwaliteit wordt bewaakt. De informatie die de Spaanse autoriteiten de Commissie hebben verstrekt, toont aan dat zij alle vijf voldoen aan de richtwaarden van de Zwemwaterrichtlijn (4).

Ingeval de Gemeenschapswetgeving niet zou worden nageleefd, zal de Commissie, als hoedster van het Verdrag, net als in soortgelijke gevallen de nodige maatregelen treffen en indien nodig de passende juridische stappen ondernemen.

---

(1)  PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40.

(2)  PB L 31 van 5.2.1976, blz. 1.

(3)  Richtlijn 91/271/EEG van de Raad, PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari 1998, PB L 67 van 3.7.1998, blz. 29.

(4)  Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater, PB L 31 van 5.2.1976.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/831 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/831

---

(2004/C 84 E/0925)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0648/04

van María Bergaz Conesa (GUE/NGL) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Onjuiste omzetting in nationaal recht van Richtlijn 89/391/EEG in Spanje

De Commissie heeft een inbreukprocedure tegen het Koninkrijk Spanje ingeleid, omdat ze van mening is dat Spanje niet alle wettelijke, en bestuursrechtelijke bepalingen van Richtlijn 89/391/EEG (1) betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk binnen de juiste termijn en correct heeft omgezet in nationaal recht.

Kan de Commissie een stand van zaken geven met betrekking tot deze inbreukprocedure?

Kan de Commissie bevestigen dat zij, indien een lidstaat niet binnen de in de richtlijn vereiste termijn de nodige aanpassingen heeft aangebracht in zijn nationaal recht, particulieren de nodige rechten zal toekennen waarop zij zich voor een nationale rechtbank tegen de betrokken lidstaat kunnen beroepen?

Is de Commissie ervan op de hoogte dat de personeelsleden van de Spaanse overheid, die niet tot het burgerpersoneel behoren, buiten het toepassingsgebied van de Spaanse wet ter preventie van arbeidsrisico's (Wet 31/1995) vallen? Is de Commissie van mening dat deze uitsluiting in overeenstemming is met de desbetreffende communautaire wetgeving?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(27 april 2004)

De Commissie heeft een inbreukprocedure tegen het Koninkrijk Spanje ingeleid omdat zij van mening is dat Spanje Richtlijn 89/391/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (2) niet correct heeft omgezet in zoverre Wet 31/1995 ter preventie van arbeidsrisico's niet van toepassing is op overheidspersoneel dat niet tot het burgerpersoneel behoort. Deze inbreukprocedure is aanhangig bij het Hof van Justitie (zaak C-l 32/04).

De Commissie verwijst naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie voor de mogelijkheid voor een particulier om zich voor een nationale rechtbank op de bepalingen van genoemde richtlijn te beroepen als niet de noodzakelijke maatregelen genomen zijn voor omzetting in nationaal recht of in het geval van een onjuiste en/of onvolledige omzetting.

Hieruit blijkt dat de nationale rechtbanken verplicht zijn het nationaal recht zo veel mogelijk conform de richtlijnen uit te leggen en op zodanige wijze dat de door de richtlijnen beoogde resultaten worden bereikt.

Als zo'n verdragsconforme uitlegging niet mogelijk is, kan een particulier zich tegen een lidstaat rechtstreeks op een richtlijn beroepen, bv. in een verzoekschrift tegen een overheidswerkgever, indien de inhoud van de richtlijn in kwestie voldoende duidelijk en onvoorwaardelijk is om rechtstreekse uitwerking te hebben. In dat geval is elke rechterlijke instantie van een lidstaat verplicht het Gemeenschapsrecht integraal toe te passen en de door dit recht rechtstreeks aan particulieren toegekende rechten te beschermen, en daarbij elke eventueel strijdige bepaling van nationaal recht buiten toepassing te laten (zie o.a. zaak 106/77, Simmenthal, Jurispr. 1978, blz. 629, punt 21, en zaak C-188/00, Kurz, Jurispr. 2002, blz. 10691, punt 69).

Daarnaast kan een lidstaat ook aansprakelijk worden gesteld voor eventueel door particulieren geleden verliezen of schade als gevolg van zijn inbreuk op het Gemeenschapsrecht (zie met name de arresten van 19 november 1991, zaken C-6/90 en C-9/90, Francovich e.a, Jurispr. 1991, blz. I-5357, punt 35; van 5 maart 1996, zaken C-46/93 en C-48/93, Brasserie du pêcheur en Factortame, Jurispr. 1996, blz. I-1029, en van 4 juli 2000, zaak C-424/97, Haim, Jurispr. 2000, blz. I-5123).

In deze arresten heeft het Hof van Justitie met name voor recht verklaard dat het beginsel dat de lidstaten gehouden zijn tot vergoeding van de schade aan particulieren veroorzaakt door schendingen van het Gemeenschapsrecht die hun zijn toe te rekenen, geldt wanneer de verweten schending door de nationale wetgever is begaan.

Wanneer een lidstaat niet voldoet aan de krachtens artikel 249, derde alinea, van het EG-Verdrag op hem rustende verplichting om alle maatregelen te nemen die nodig zijn om het door een richtlijn voorgeschreven resultaat te bereiken, er ter verzekering van de volle werking van deze Gemeenschapsrechtelijke bepaling moet er een recht op schadevergoeding bestaan wanneer aan drie voorwaarden is voldaan: het door de richtlijn voorgeschreven resultaat houdt de toekenning in van rechten aan particulieren; de inhoud hiervan kan worden vastgesteld op basis van de bepalingen van de richtlijn, en er bestaat een causaal verband tussen de schending van de op de staat rustende verplichting en de door de benadeelde personen geleden schade.

Onder voorbehoud hiervan staat het aan de lidstaat om in het kader van het nationale aansprakelijkheidsrecht de gevolgen ongedaan te maken van de schade veroorzaakt door een aan hem toe te rekenen schending van het Gemeenschapsrecht, met dien verstande dat de door de toepasselijke nationale wettelijke regeling vastgestelde voorwaarden niet ongunstiger mogen zijn dan die welke voor gelijksoortige nationale vorderingen gelden, en niet van dien aard mogen zijn dat zij het verkrijgen van schadevergoeding in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk maken.

---

(1)  PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

(2)  Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, PB L 183 van 29.6.1989.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/832 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/832

---

(2004/C 84 E/0926)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0654/04

van Reinhold Messner (Verts/ALE) aan de Commissie

(2 maart 2004)

Betreft:   Brenner-as

Is de Commissie zich ervan bewust dat de situatie langs de Brenner-as (luchtverontreiniging, fijn stof, geluidsoverlast) tussen Kufstein en Verona voor de bewoners van de nauwe Alpendalen daar onhoudbaar is geworden? De desbetreffende waarden zijn vaak veel hoger dan de toegestane hoeveelheden en schade aan de gezondheid voor de betrokkenen is het gevolg. Met het besluit in Zwitserland (referendum) geen tweede tunnelbuis onder de Gotthard aan te leggen en met de uitbreiding van de EU zal het zware transitovervoer over het Brennertraject nog eens eclatant toenemen.

Is het onder deze omstandigheden niet absoluut noodzakelijk hier iets tegen te doen?

Om een correctie op de korte termijn te bereiken, kan voelbaar worden gemaakt wat de werkelijke kosten van dit verkeer zijn. Om het verkeer van lege vrachtauto's alsmede vuilnisvervoer te verminderen, kan de tol in deze gevoelige zone voor al het zware vervoer worden verhoogd. Hier moet immers worden gekozen vóór de gezondheid van de mensen langs het transitotraject en tegen het onmatige goederenvervoer.

Als antwoord op de lange termijn op deze niet te verantwoorden situatie moet met een concept dat goede vooruitzichten voor de toekomst biedt (basistunnel, moderne logistiek) het gehele zware transitovervoer met een transitoverbod uit Brussel van de Brenner-autosnelweg worden afgehaald en onder de berg en op de rail worden gedwongen. In dit verband wil ik graag nog eens op het ATT3-project wijzen en stel de Commissie de vraag waarom zij niet voor deze gevoelige zone onmiddellijk uitzonderingsregelingen betreffende de tol tussen Kufstein en Verona uitvaardigt? Kan zij tevens mededelen waarom de ten noorden en ten zuiden van de Brenner gemaakte winst niet gedeeltelijk ten goede kan komen aan de basistunnel waarin de in 1996 vastgestelde TEN-richtsnoeren voorzien en waarom tot dusver bij dit millenniumproject op een negentiende-eeuwse logistiek wordt vertrouwd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(6 april 2004)

De Commissie is zich bewust van de door het geachte parlementslid genoemde problemen langs de Brenner-as. Wat het vervoer over land in de gevoelige gebieden betreft, volgt de Commissie een gecoördineerde aanpak. Deze aanpak omvat verschillende maatregelen, met name de invoering van een nieuw tolstelsel voor het wegvervoer, de liberalisering en openstelling voor concurrentie van de spoorwegsector, de bevordering van het intermodaal vervoer (Marco Polo-programma) alsook de ontwikkeling van spoorweginfrastructuur. Wat dit laatste aspect betreft, moet worden opgemerkt dat de Commissie er sinds medio de jaren negentig op aandringt dat de Brenner-basistunnel als een prioritair infrastructuurproject van Europees belang wordt beschouwd en dat de betrokken lidstaten dit project zo spoedig mogelijk uitvoeren.

Wat de tolheffing in het wegvervoer betreft, moet eraan worden herinnerd dat de Commissie op grond van Richtlijn 1999/62/EG (1) geen uitzonderingsregelingen kan nemen inzake de tol tussen Kufstein en Verona. De toltarieven moeten immers overeenstemmen met de kosten voor de aanleg, de exploitatie en de uitbreiding van het betrokken infrastructuurnet. De richtlijn biedt de lidstaten — in dit geval Italië en Oostenrijk — evenwel de mogelijkheid een percentage van het toltarief te reserveren voor de financiering van andere vervoersinfrastructuur, zoals de Brenner-basistunnel.

Het voorstel van de Commissie (2) tot wijziging van de eurovignet-richtlijn voorziet in specifieke maatregelen in de zogenaamde „bijzonder gevoelige zones”. Met het oog op kruisfinanciering van de investeringskosten voor andere vervoersinfrastructuur van aanmerkelijk Europees belang binnen dezelfde corridor (de Brenner-basistunnel bijvoorbeeld), kunnen de lidstaten de tolgelden in die zones met maximaal 25 % verhogen. Dit geldt met name voor de berggebieden, dus ook voor de Alpen. Bovendien moet erop worden gewezen dat het voorstel voor de richtlijn er met name in voorziet dat de toltarieven worden gedifferentieerd op basis van een aantal criteria die de lidstaten de mogelijkheid geven om bij de tenuitvoerlegging van de tolheffing in het wegvervoer rekening te houden met hun prioriteiten inzake congestie en milieu. Bijgevolg kunnen de lidstaten de tolgelden afhankelijk stellen van de betrokken verbinding van het wegennet, naar gelang van de ecologische kwetsbaarheid van de zone of het ongevallenrisico. Al deze maatregelen zouden Oostenrijk in staat moeten stellen om met name in de deelstaat Tirol een tolheffingssysteem in te voeren dat in verhouding staat tot de kosten van het gebruik van de infrastructuur en bijdraagt tot een doeltreffend en duurzaam vervoersbeleid.

Bij de beslissingen die worden genomen in verband met modal shift van de weg naar het spoor, moet rekening worden gehouden met de verplichtingen die gepaard gaan met het vrije verkeer van goederen, het vrij verrichten van diensten en de mogelijkheden die marktdeelnemers bieden inzake spoorwegcapaciteit.

---

(1)  Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad, van 17 juni 1999, betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, PB L 187 van 20.7.1999.

(2)  COM(2003)448 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/833 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/833

---

(2004/C 84 E/0927)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0655/04

van Robert Evans (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Mensenrechten in Algerije

Kan de Commissie mij, in het licht van de associatieovereenkomst tussen de EU en Algerije en artikel 2 daarvan in het bijzonder, informeren welke voortdurende actie wordt ondernomen en zal worden ondernomen met betrekking tot de mensenrechten in Algerije? Meer bepaald:

| 1. | Wat doet de Commissie om ervoor te zorgen dat de Algerijnse autoriteiten relevante knowhow en materiaal tot hun beschikking hebben om de misdaden tegen de menselijkheid van het voorbije decennium aan te pakken en dat ze de aanbevolen procedures voor het opgraven van stoffelijke resten uit massagraven respecteren? |
| --- | --- |

1.

Wat doet de Commissie om ervoor te zorgen dat de Algerijnse autoriteiten relevante knowhow en materiaal tot hun beschikking hebben om de misdaden tegen de menselijkheid van het voorbije decennium aan te pakken en dat ze de aanbevolen procedures voor het opgraven van stoffelijke resten uit massagraven respecteren?

| 2. | Wat doet de Commissie om ervoor te zorgen dat de families van de „verdwenen personen” in Algerije hun campagnes kunnen voeren als wettelijk geregistreerde organisaties? |
| --- | --- |

2.

Wat doet de Commissie om ervoor te zorgen dat de families van de „verdwenen personen” in Algerije hun campagnes kunnen voeren als wettelijk geregistreerde organisaties?

| 3. | Heeft de Commissie de Algerijnse autoriteiten gevraagd om een uitnodiging te sturen naar de speciale VN-rapporteur over foltering (die al sinds 1997 om toestemming vraagt om Algerije te betreden)? |
| --- | --- |

3.

Heeft de Commissie de Algerijnse autoriteiten gevraagd om een uitnodiging te sturen naar de speciale VN-rapporteur over foltering (die al sinds 1997 om toestemming vraagt om Algerije te betreden)?

| 4. | Zal de Commissie de Algerijnse autoriteiten onder druk zetten om concrete informatie te verkrijgen over de processen die naar verluidt zouden zijn gevoerd tegen de 20 politiebeambten na de moord op tientallen ongewapende betogers in Kabylia en om de informatie over deze en gelijkaardige rechtzaken publiek te maken? |
| --- | --- |

4.

Zal de Commissie de Algerijnse autoriteiten onder druk zetten om concrete informatie te verkrijgen over de processen die naar verluidt zouden zijn gevoerd tegen de 20 politiebeambten na de moord op tientallen ongewapende betogers in Kabylia en om de informatie over deze en gelijkaardige rechtzaken publiek te maken?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(13 april 2004)

| 1. | Het geachte parlementslid verwijst terecht naar artikel 2 van de associatieovereenkomst als belangrijke rechtsgrond voor het aangaan van een dialoog en voor samenwerking op het gebied van de mensenrechten.
  De associatieovereenkomst, die in april 2002 werd ondertekend, is tot dusver niet geratificeerd en niet in werking getreden. Toch maken mensenrechten en democratie integraal deel uit van de beleidsdialoog van de EU met alle derde landen. |
| --- | --- |

1.

Het geachte parlementslid verwijst terecht naar artikel 2 van de associatieovereenkomst als belangrijke rechtsgrond voor het aangaan van een dialoog en voor samenwerking op het gebied van de mensenrechten.

De associatieovereenkomst, die in april 2002 werd ondertekend, is tot dusver niet geratificeerd en niet in werking getreden. Toch maken mensenrechten en democratie integraal deel uit van de beleidsdialoog van de EU met alle derde landen.

| 2. | Wat betreft de steun voor de Algerijnse autoriteiten om hen te helpen op passende en concrete wijze deze kwesties aan te pakken, wordt bij de samenwerking in het kader van MEDA voor de periode 2004-2006 de nadruk gelegd op programma's van de „derde generatie”. Dit zijn projecten ter bevordering van goed bestuur — en met name justitie -, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en de media. Dit alles strookt met de mededeling van de Commissie van 2003 over mensenrechten, die tot doel heeft de instrumenten waarover de EU en haar mediterrane partners op het gebied van mensenrechten en democratie beschikken, zo efficiënt mogelijk te maken. Voorts is Algerije speerpuntland voor het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten van 2003-2004. Dit programma heeft tot doel NGO's te steunen via microprojecten ten behoeve van het maatschappelijk middenveld.
  Verder is de Commissie, in afwachting van de ratificatie van de associatieovereenkomst, op verschillende fora en vooral tijdens de laatste vergadering van de trojka in Rome in november 2003, de kwestie van de mensenrechten, en met name de verdwijningen en de massagraven, blijven aankaarten. In haar besprekingen met de Algerijnse autoriteiten heeft de Commissie er met name op gewezen dat de familieverenigingen jurdisch erkend moeten worden wil men passende interactie met de rechtstreeks betrokkenen in dit proces waarborgen.
  De Commissie is van plan om deze kwestie na de presidentsverkiezingen van 8 april 2004 opnieuw te berde te brengen met de actieve steun van de Raad. |
| --- | --- |

2.

Wat betreft de steun voor de Algerijnse autoriteiten om hen te helpen op passende en concrete wijze deze kwesties aan te pakken, wordt bij de samenwerking in het kader van MEDA voor de periode 2004-2006 de nadruk gelegd op programma's van de „derde generatie”. Dit zijn projecten ter bevordering van goed bestuur — en met name justitie -, niet-gouvernementele organisaties (NGO's) en de media. Dit alles strookt met de mededeling van de Commissie van 2003 over mensenrechten, die tot doel heeft de instrumenten waarover de EU en haar mediterrane partners op het gebied van mensenrechten en democratie beschikken, zo efficiënt mogelijk te maken. Voorts is Algerije speerpuntland voor het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten van 2003-2004. Dit programma heeft tot doel NGO's te steunen via microprojecten ten behoeve van het maatschappelijk middenveld.

Verder is de Commissie, in afwachting van de ratificatie van de associatieovereenkomst, op verschillende fora en vooral tijdens de laatste vergadering van de trojka in Rome in november 2003, de kwestie van de mensenrechten, en met name de verdwijningen en de massagraven, blijven aankaarten. In haar besprekingen met de Algerijnse autoriteiten heeft de Commissie er met name op gewezen dat de familieverenigingen jurdisch erkend moeten worden wil men passende interactie met de rechtstreeks betrokkenen in dit proces waarborgen.

De Commissie is van plan om deze kwestie na de presidentsverkiezingen van 8 april 2004 opnieuw te berde te brengen met de actieve steun van de Raad.

| 3. | De EU heeft herhaaldelijk de strijd tegen foltering en de samenwerking met de speciale rapporteurs van de Verenigde Naties voor de mensenrechten, inclusief het in behandeling zijnde verzoek van de speciale rapporteur van de Verenigde Naties voor foltering, bij de Algerijnse autoriteiten ter sprake gebracht, onder meer in haar toespraken voor de mensenrechtencommissie van de VN. De bevordering van een volledige samenwerking van alle staten met de mensenrechtenmechanismen van de VN is een van de kerngedachten van het mensenrechtenbeleid van de EU.
  De Commissie zal de moord op de demonstranten in Kabylië tijdens haar volgende besprekingen met de Algerijnse autoriteiten aan de orde stellen.
  Voorts wenst de Commissie te onderstrepen dat zij zeer veel belang hecht aan een andere mensenrechtenkwestie, namelijk de herziening van de gezinswet (Code de la famille), waarin de gelijkheid tussen man en vrouw in het gezin wordt vastgesteld. Deze en andere kwesties zullen in haar volgende vergaderingen met de Algerijnse autoriteiten worden besproken. |
| --- | --- |

3.

De EU heeft herhaaldelijk de strijd tegen foltering en de samenwerking met de speciale rapporteurs van de Verenigde Naties voor de mensenrechten, inclusief het in behandeling zijnde verzoek van de speciale rapporteur van de Verenigde Naties voor foltering, bij de Algerijnse autoriteiten ter sprake gebracht, onder meer in haar toespraken voor de mensenrechtencommissie van de VN. De bevordering van een volledige samenwerking van alle staten met de mensenrechtenmechanismen van de VN is een van de kerngedachten van het mensenrechtenbeleid van de EU.

De Commissie zal de moord op de demonstranten in Kabylië tijdens haar volgende besprekingen met de Algerijnse autoriteiten aan de orde stellen.

Voorts wenst de Commissie te onderstrepen dat zij zeer veel belang hecht aan een andere mensenrechtenkwestie, namelijk de herziening van de gezinswet (Code de la famille), waarin de gelijkheid tussen man en vrouw in het gezin wordt vastgesteld. Deze en andere kwesties zullen in haar volgende vergaderingen met de Algerijnse autoriteiten worden besproken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/834 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/834

---

(2004/C 84 E/0928)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0657/04

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Fout brandstofgebruik bij motorvoertuigen

Is de Commissie zich ervan bewust dat honderdduizenden chauffeurs in de hele EU elk jaar onopzettelijk hun voertuigen met de foute brandstof, benzine of diesel, vullen?

Alleen al voor het Verenigd Koninkrijk wordt melding gemaakt van ongeveer 120 000 gevallen van fout brandstofgebruik per jaar, met hoge reparatiefacturen, schade aan voertuigen en mogelijke milieuverontreiniging tot gevolg.

Een verandering in de vorm van de brandstoftanken en -slangen om ervoor zorgen dat benzine- en dieselsystemen volledig gescheiden zijn, duidelijker aanwijzingen en het gebruik van akoestische waarschuwingen zijn mogelijke oplossingen.

Zal de Commissie, aangezien autoproducenten en brandstofleveranciers op EU-wijde basis werken, het initiatief nemen om alle betrokken partijen samen te brengen om na te denken over voorstellen voor langetermijnoplossingen voor het probleem, en overweegt de Commissie wetgevende maatregelen als er geen vrijwillig akkoord kan verzekerd worden?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 april 2004)

De Commissie is zich bewust van het door het geachte parlementlid geconstateerde gevaar, dat automobilisten fouten maken als zij hun voertuigen bij benzinestations vullen.

De Commissie heeft zich in 1991 over dit vraagstuk gebogen toen er door het op de markt brengen van voertuigen die van uitlaatgasnabehandelingssystemen zoals katalysatoren voorzien waren, bepalingen dienden te worden vastgelegd ter voorkoming van het gebruik van gelode benzine in voertuigen die alleen voor loodvrije benzine geschikt waren.

Met het oog hierop bevat bijlage I bij Richtlijn 91/441/EEG van de Raad van 26 juni 1991 betreffende maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen (1), de bepaling dat de vulopening van de tank van een alleen voor loodvrije benzine bestemd voertuig zodanig moet zijn ontworpen dat de tank niet kan worden gevuld uit een benzinepomp waarvan de slang is voorzien van een mondstuk dat bedoeld is voor gelode benzine.

Sinds de toepassing van deze richtlijn zijn mondstukken met verschillende doorsneden gebruikt om auto's met benzinemotoren met loodvrije of gelode benzine te vullen en op deze wijze werden hoge kosten door verwisseling van de soorten benzine vermeden.

Hoewel deze bepaling niet langer van belang is, aangezien gelode benzine niet meer is toegestaan, zou deze technische eis in het algemeen verhinderen dat een auto die op loodvrije benzine rijdt met diesel gevuld wordt. Hierdoor zou echter niet voorkomen kunnen worden dat dieselauto's met benzine gevuld worden.

De Commissie zal in verband met de mogelijke verwisseling van ongelode benzine en dieselolie alle betrokken partijen raadplegen, d.w.z. voertuigproducenten en producenten van brandstofpompen, die onder de Machinerichtlijn (2) vallen om alle aspecten van het probleem en van de toepassing in de praktijk van mogelijke oplossingen van al dan niet wettelijke aard te bestuderen.

---

(1)  PB L 242 van 30.8.1991.

(2)  Richtlijn 98/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende machines, PB L 207 van 23.7.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/835 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/835

---

(2004/C 84 E/0929)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0662/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Het streven naar eenvormige en transparante regels voor de waardebepaling van de bezittingen van financiële instellingen en de tegenstand van EFR tegen IASB

| 1. | Heeft de Commissie het voornemen om de eenvormige regels IAS 32 en IAS 39 voor jaarverslaggeving van bedrijven in Europa, zoals die thans worden ontworpen door de uit veertien voormalige prominenten uit het bedrijfsleven samengestelde „International Accounting Standards Board” (IASB), als onderdeel van de „International Financial Reporting Standards” (IFRS) vanaf het boekjaar 2005 verplicht te stellen voor alle ongeveer 7000 beursgenoteerde ondernemingen in Europa, waardoor zij worden gebonden aan een eenvormige en daardoor vergelijkbare normen voor de waardebepaling van omzet, afschrijving, derivaten, opties en winst? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie het voornemen om de eenvormige regels IAS 32 en IAS 39 voor jaarverslaggeving van bedrijven in Europa, zoals die thans worden ontworpen door de uit veertien voormalige prominenten uit het bedrijfsleven samengestelde „International Accounting Standards Board” (IASB), als onderdeel van de „International Financial Reporting Standards” (IFRS) vanaf het boekjaar 2005 verplicht te stellen voor alle ongeveer 7000 beursgenoteerde ondernemingen in Europa, waardoor zij worden gebonden aan een eenvormige en daardoor vergelijkbare normen voor de waardebepaling van omzet, afschrijving, derivaten, opties en winst?

| 2. | Welke garantie heeft de Commissie dat in de IAS/IFRS het strengste het niveau van de thans in de afzonderlijke EU-lidstaten bestaande regels voor de boekhouding van bedrijven en jaarverslagen zal worden gehanteerd, zodat het streven naar eenvormige regels niet leidt tot soepeler regels die in de praktijk straks in sommige gevallen meer ruimte bieden voor benadeling van andere bedrijven, overheden, werknemers, aandeelhouders, obligatiehouders, leveranciers en afnemers? |
| --- | --- |

2.

Welke garantie heeft de Commissie dat in de IAS/IFRS het strengste het niveau van de thans in de afzonderlijke EU-lidstaten bestaande regels voor de boekhouding van bedrijven en jaarverslagen zal worden gehanteerd, zodat het streven naar eenvormige regels niet leidt tot soepeler regels die in de praktijk straks in sommige gevallen meer ruimte bieden voor benadeling van andere bedrijven, overheden, werknemers, aandeelhouders, obligatiehouders, leveranciers en afnemers?

| 3. | Verwacht de Commissie dat de invoering van dergelijke regels herhaling van schandalen zoals die zich inmiddels hebben voorgedaan bij Ahold en Parmalat volledig onmogelijk zal maken? |
| --- | --- |

3.

Verwacht de Commissie dat de invoering van dergelijke regels herhaling van schandalen zoals die zich inmiddels hebben voorgedaan bij Ahold en Parmalat volledig onmogelijk zal maken?

| 4. | Is toepassing van de voorgestelde regels zodanig openbaar dat organisaties van betrokken buitenstaanders, de media en de publieke opinie reëel inzicht kunnen krijgen in de werkelijke gang van zaken bij de afzonderlijke beursgenoteerde ondernemingen? |
| --- | --- |

4.

Is toepassing van de voorgestelde regels zodanig openbaar dat organisaties van betrokken buitenstaanders, de media en de publieke opinie reëel inzicht kunnen krijgen in de werkelijke gang van zaken bij de afzonderlijke beursgenoteerde ondernemingen?

| 5. | Heeft de Commissie inmiddels kennis genomen van de bezwaren tegen de IASB van de in maart 2001 opgerichte „European Financial Services Round Table” (EFR), die vreest voor het publiekelijk zichtbaar worden van jaarlijkse schommelingen in de resultaten van banken en verzekeraars? |
| --- | --- |

5.

Heeft de Commissie inmiddels kennis genomen van de bezwaren tegen de IASB van de in maart 2001 opgerichte „European Financial Services Round Table” (EFR), die vreest voor het publiekelijk zichtbaar worden van jaarlijkse schommelingen in de resultaten van banken en verzekeraars?

| 6. | Wat onderneemt de Commissie om te bewerkstellingen dat voor de beoogde datum van 1 april 2004 zekerheid ontstaat over de invoering op korte termijn van IAS 32 en 39? |
| --- | --- |

6.

Wat onderneemt de Commissie om te bewerkstellingen dat voor de beoogde datum van 1 april 2004 zekerheid ontstaat over de invoering op korte termijn van IAS 32 en 39?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 21 februari 2004

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(15 april 2004)

Tijdens de Raad (Economische en Financiële Zaken — Ecofin) van 15 juli 2003 hebben de Commissie en de lidstaten bevestigd dat zij blijven vasthouden aan de Europese strategie voor financiële verslaglegging die in 2002 door de Raad en het Parlement is goedgekeurd, en aan de invoering van standaarden voor jaarrekeningen in de Unie welke van de hoogste kwaliteit zijn. De Commissie en de lidstaten hebben daarbij de nadruk gelegd op de noodzaak om in de EU zo spoedig mogelijk internationale standaarden voor jaarrekeningen aan te nemen opdat deze vanaf 1 januari 2005 kunnen worden toegepast.

Op 29 september 2003 heeft de Commissie Verordening (EG) nr. 1725/2003 (1) vastgesteld op grond waarvan alle bestaande IAS, met uitzondering evenwel van IAS 32 en IAS 39, in het Gemeenschapsrecht werden opgenomen. De International Accounting Standards Board (IASB) was beide genoemde standaarden destijds immers aan het herzien.

De IASB moet IAS 39, een standaard betreffende de opname en waardering van financiële instrumenten, nog in definitieve vorm gieten. De Commissie is voornemens deze standaard en de in december 2003 door de IASB uitgevaardigde IAS 32 zo spoedig mogelijk te onderzoeken. Het door de technische deskundigen van EFRAG (2) uit te brengen advies zal fungeren als uitgangspunt voor dit onderzoek, dat zal worden verricht met de bijstand van het regelgevend comité voor financiële verslaglegging van de EU.

De Commissie acht het van het grootste belang dat de EU in 2005 over een degelijke en solide standaard voor de verslaggeving over financiële instrumenten beschikt om te komen tot een grotere vergelijkbaarheid tussen ondernemingen (met name in de bank- en verzekeringssector), om beleggers en belanghebbenden in het algemeen betere informatie te verschaffen en om mogelijke lacunes in de financiële verslaggeving aan te vullen welke tot de manipulatie van rekeningen kunnen leiden.

De IASB dient erop toe te zien dat IAS 39 theoretisch correct en praktisch toepasselijk blijft. Beide kenmerken en de wisselwerking daartussen staan in het middelpunt van de huidige controverse rond IAS 39. Zoals wordt geïllustreerd door het recentelijk door de European Financial Services Round Table ingenomen standpunt, vrezen het bankwezen en de verzekeringsbranche vooral dat de media en het grote publiek niet in staat zullen blijken onderscheid te maken tussen werkelijke volatiliteit als gevolg van reële economische schommelingen en „kunstmatige” boekhoudkundige volatiliteit die wordt teweeggebracht door een complex model voor de financiële verslaggeving dat soms moeilijk toe te passen is op de door banken gehanteerde risicomanagementmethoden. Gezien de complexiteit van IAS 39 en het volume van de transacties waar het om gaat, moet aan deze bezorgdheid tegemoet worden gekomen.

Tegen deze achtergrond heeft de Commissie er zowel bij de IASB als bij de bank- en verzekeringssector op aangedrongen hun dialoog voort te zetten om een passende oplossing uit te werken voor de twee resterende controversiële kwesties in verband met IAS 39, namelijk macro-hedging (afdekkingseffectiviteit en afdekking van core deposits) en de incongruentie van waarderingen (measurement mismatch) bij verzekeringen. Het vaststellen van standaarden voor de financiële verslaggeving is een geleidelijk proces en de Commissie zou er de voorkeur aan geven dat de IASB met een tijdelijke oplossing komt in afwachting dat op middellange à lange termijn verdere verbeteringen in de standaarden worden aangebracht.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1725/2003 van de Commissie van 29 september 2003 tot goedkeuring van bepaalde internationale standaarden voor jaarrekeningen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad, PB L 261 van 13.10.2003.

(2)  European Financial Reporting Advisory Group (Europese adviesgroep voor financiële verslaggeving).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/837 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/837

---

(2004/C 84 E/0930)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0663/04

van Samuli Pohjamo (ELDR) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Maatregelen om concentraties van wolven in Finland tegen te gaan

De Finse leden van het Europees Parlement worden steeds vaker door burgers benaderd met betrekking tot het groeiende wolvenprobleem in Finland. In kleine gebieden die worden begrensd door water zijn de wolven dusdanig in aantal toegenomen, dat bij de bevolking de paniek is toegeslagen. Er zijn duidelijke aanwijzingen dat de wolven in aantal toenemen en zich verspreiden naar nieuwe gebieden.

De Finse wolvenpopulatie valt samen met die van Rusland en bedraagt wel 10 000 dieren. De grootste problemen doen zich in Finland voor in bepaalde gebieden aan de oostgrens, bijvoorbeeld in Noord-Karelië, waar is bewezen dat tientallen wolven zeer dicht in de buurt van menselijke bewoning leven. In de buurt van Ruokolahti bevindt zich een nieuwe populatie, die de organisatie van de traditionele jachthondenwedstrijden in dat gebied onmogelijk maakt. Verder naar het noorden zal de toename van grote roofdieren binnenkort een einde maken aan de rendierhouderij, een traditionele bedrijfstak in deze regio.

Het huidige beleid van de EU dat inhoudt dat wolven geheel met rust moeten worden gelaten is in de ogen van de plaatselijke bewoners onhoudbaar. Voor het verlenen van afschietvergunningen in „uitzonderingsgevallen” moet aangetoond worden dat de problemen reeds lange tijd bestaan. De mensen vragen zich af hoeveel goede elandhonden nog ten prooi moeten vallen en of een kind op weg naar school moet omkomen voordat er wat aan de situatie gedaan kan worden. Bij maatschappelijke paniek is het onvoldoende om slechts afschietvergunningen af te geven voor „probleemgevallen”. De wolvenstand moet op zodanig niveau worden gehouden dat wolven niet in tuinen komen of zich laten zien op wegen tussen woningen en scholen, waar zij angst veroorzaken en een reëel gevaar vormen.

Het lijkt er nu helaas op dat besluiten worden genomen op basis van informatie die verouderd is of slechts afkomstig van milieuorganisaties, terwijl bovendien de dreiging van rechtszaken boven het hoofd van nationale overheden hangt. Een dergelijk beleid is niet in het voordeel van de burgers, die voortdurend met wolven worden geconfronteerd.

Ik heb kennis genomen van het antwoord van de Commissie op vraag P-4034/03 (1), maar zou graag om verduidelijking willen verzoeken. Welke maatregelen wil de Commissie nemen om de autoriteiten in staat te stellen snel op gevaarlijke situaties te reageren, onder meer door het afgeven van afschietvergunningen, zonder bang te hoeven zijn voor negatieve consequenties?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 april 2004)

Zoals het geachte parlementslid weet, heeft Finland bij zijn toetreding tot de EU toegezegd de communautaire wetten en regels te zullen naleven. Verscheidene grote roofdieren, zoals de wolf, de bruine beer en de lynx, worden beschermd bij Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora (2) (hierna de Habitatrichtlijn genoemd), bijlage IV, onder a). Voor deze soorten geldt derhalve een strenge beschermingsregeling, die onder meer inhoudt dat het opzettelijk doden daarvan verboden is. In de richtlijn wordt echter wel erkend dat het in bepaalde omstandigheden kan voorkomen dat moet worden afgeweken van deze algemene strenge beschermingsregeling. De redenen daarvoor, waaronder openbare veiligheid en schade aan landbouwbelangen, worden opgesomd in artikel 16 van de richtlijn. De lidstaten mogen deze afwijkingen toepassen, mits er geen toereikend alternatief voorhanden is en de afwijking geen schade toebrengt aan de instandhouding van de populaties van de desbetreffende soorten in een gunstige staat in hun natuurlijke verspreidingsgebied.

Wolfpopulaties in het Finse gebied waar rendieren worden gehouden, zijn vrijgesteld van bijlage IV, onder a), maar worden wel genoemd in bijlage V bij dezelfde richtlijn. Dit betekent dat er beheersmaatregelen getroffen mogen worden om de populatie te beperken. Voor soorten die onder deze bijlage vallen is het gebruik van middelen die plaatselijke verdwijning of ernstige verstoring van de populaties teweeg kunnen brengen, niettemin verboden. Dit geldt derhalve voor de wolfpopulaties in de regio waar rendieren worden gehouden (3). De nationale autoriteiten zijn bevoegd om passende maatregelen te nemen met inachtneming van het bovenstaande. Volgens de informatie die de Commissie heeft ontvangen, hebben de wolven in de regio waar rendieren worden gehouden, zich in de afgelopen jaren niet voortgeplant.

De door de Finse autoriteiten aan de Commissie verschafte gegevens betreffende rendiersterfte, laten zien dat er beduidend meer dieren omkomen op de weg (ruwweg 2500 dieren in 2002) dan er door grote roofdieren worden gedood (2-300 gedood door wolven in 2002). De bewering dat de rendierhouderij (200 000 dieren in Finland in 2002) het gevaar loopt te verdwijnen door roofdieren wordt zeker niet door de officiële gegevens ondersteund.

Buiten de regio waar rendieren worden gehouden, is het doden van wolven uitsluitend toegestaan op grond van de afwijking van artikel 16, d.w.z. dat het slechts mogelijk is in gevallen waarin er geen toereikend alternatief voorhanden is en op voorwaarde dat de afwijking geen schadelijke gevolgen heeft voor de instandhouding van de populaties van de desbetreffende soorten in een gunstige staat in hun natuurlijke verspreidingsgebied. De Commissie weet dat de Finse autoriteiten toestaan dat elk jaar een aantal wolven op grond van dergelijke afwijkingen wordt gedood.

De wolfpopulatie in Finland is de afgelopen jaren weliswaar iets toegenomen, maar het betreft slechts een zeer geringe toename. De populatie, die op dit moment geschat wordt op 140 (officiële Finse gegevens), kan niet worden beschouwd als een gunstige staat van instandhouding in termen van de Habitatrichtlijn. Dit standpunt wordt door de Finse autoriteiten niet in twijfel getrokken, aangezien de wolf is opgenomen in het officiële Red Data Book van bedreigde diersoorten, dat is uitgegeven door het Ministerie van Milieubeheer en het Finse Instituut Milieuzaken. Deze populatiegrootte is zeer klein vergeleken met een aantal andere lidstaten (bijv. 2000 in Spanje, 500 in Italië, 400 in Portugal).

Het beheer van de in de bijlagen genoemde soorten valt onder de bevoegdheid van de nationale autoriteiten, waarbij rekening gehouden moet worden met de in de richtlijn gestelde eisen. De Commissie heeft meerdere malen met de nationale autoriteiten over het wolfbeheer in Finland gesproken en heeft hen aangespoord een algemeen beleid en een brede aanpak op te stellen binnen een totaal nationaal beheersplan. De Finse autoriteiten hebben in juli 2002 toegezegd een dergelijk plan klaar te zullen hebben tegen eind 2002. De Commissie heeft dit plan nog niet ontvangen.

---

(1)  Zie blz. 136.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

(3)  Artikel 15 van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/838 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/838

---

(2004/C 84 E/0931)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0664/04

van Encarnación Redondo Jiménez (PPE-DE) aan de Commissie

(3 maart 2004)

Betreft:   Wetgeving over yoghurt

De vijftien lidstaten regelen momenteel zelf het in de handel brengen van yoghurt, met als enige referentie een mededeling van de Commissie van 1991, die erop gericht was een uitspraak van het Hof van Justitie (arrest-Smanor) te interpreteren, waarin wordt verwezen naar een zaak met betrekking tot de benaming van dit product. Op grond van deze mededeling staat het de lidstaten vrij op hun grondgebied het gebruik van de benaming „yoghurt” te verbieden voor warmtebehandelde producten. In de mededeling worden drie uitzonderingen op het principe van het vrij verkeer van goederen en de wederzijdse erkenning van verkoopbenamingen vermeld: voor kaviaar, azijn en yoghurt. Op dit moment baseren diverse landen zich op deze mededeling om het gebruik van de benaming „yoghurt” te verbieden voor gepasteuriseerde yoghurt, wat een duidelijk obstakel voor de interne markt vormt.

Wat voor zin heeft het, rekening houdend met het feit dat er volgens recent onderzoek geen bewijzen bestaan voor de vermeende heilzaamheid van yoghurt met levende bacteriën, om het vrij verkeer van goederen nog langer te belemmeren, en bovendien in te gaan tegen de vrije keuze van de consument en zijn recht op betrouwbare informatie?

Is de Commissie voornemens om eens en voor altijd een einde te maken aan deze obstakels voor de interne markt, in het kader van een harmonisering van de wetgeving met betrekking tot yoghurt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 april 2004)

De Commissie onderzoekt momenteel de noodzaak van wetgeving inzake yoghurt en yoghurtachtige producten waarin de aspecten zijn opgenomen die door het geachte parlementslid naar voren worden gebracht.

Na afloop van dat onderzoek, dat in de nabije toekomst zal worden afgerond, zal de Commissie, voor zover het geschikt en nodig wordt geacht om aanvullende wetgeving op te stellen, een voorstel indienen bij het Europees Parlement en de Raad.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/839 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/839

---

(2004/C 84 E/0932)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0668/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Verzuim van de Ierse regering om mee te werken aan het Lough Ree-onderzoek

Welk antwoord heeft de Commissie ontvangen van Ierland op de in april 2003 naar dit land gezonden schriftelijke aanmaning, zoals aangekondigd in IP/03/544, inzake het verzuim van de Ierse regering om mee te werken met de onderzoeken naar klachten over de vermindering van de waterkwaliteit in Lough Ree, in het bijzonder in relatie met het in acht nemen van de cumulatieve effecten van nieuwe ontwikkelingen in overeenstemming met de habitatrichtlijn (92/43/EEG (1))?

Welke maatregelen heeft de Commissie ondernomen of overweegt ze te ondernemen inzake deze materie?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 april 2004)

De aanmaning van de Commissie, waaraan door het geachte parlementslid wordt gerefereerd, had betrekking op niet-medewerking door Ierland, te weten het niet ingaan op een verzoek om informatie over naleving van milieuwetgeving inzake Lough Ree, County Roscommon. Ierland heeft daarop een uitvoerig antwoord gegeven op het aanvankelijke verzoek om informatie van de Commissie. Met dit antwoord is in de ogen van de Commissie een einde gemaakt aan de inbreuk wegens niet-medewerking op basis van artikel 10 van het EG-Verdrag, en dat is de reden dat er momenteel geen verdere maatregelen worden overwogen. De Commissie bestudeert nog de substantiële kwesties die door de oorspronkelijke klacht zijn opgeworpen (2).

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(2)  P2001/4787.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/840 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/840

---

(2004/C 84 E/0933)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0683/04

van Christopher Heaton-Harris (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Medische getuigschriften

Kan de Commissie bevestigen dat medische getuigschriften die door het Ministerie van Arbeid en Pensioenen van het Verenigd Koninkrijk zijn afgegeven, in alle lidstaten geldig bewijs in rechtzaken zouden moeten zijn?

Is de Commissie van mening dat een weigering van een lidstaat om deze documenten te aanvaarden een inbreuk is op de EU-wetgeving? En zo ja, welke EU-wetten zijn dan van toepassing?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(22 april 2004)

De Commissie beschikt niet over alle elementen om een nauwkeuriger antwoord te kunnen geven op de vraag van het geachte parlementslid. Uit de vraag blijkt niet duidelijk waarom voor de rechter van een andere lidstaat een beroep wordt gedaan op de door de Britse overheid opgestelde medische getuigschriften.

In het kader van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels van de lidstaten (1), en de toepassingsverordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 (2), is het vraagstuk inzake de waarde van medische getuigschriften die in een andere lidstaat zijn opgesteld, verscheidene malen voorgelegd aan het Hof van Justitie: zaak C-22/86 Rindone (arrest van 12 maart 1987), zaak C-45/90 Paletta I (arrest van 3 juni 1992), zaak C206/94 Paletta II (arrest van 2 mei 1996). Hieruit kan worden opgemaakt dat voor de toekenning van uitkeringen of verstrekkingen (artikel 18 van Verordening (EEG) nr. 574/72), het bevoegd orgaan feitelijk en rechtens gebonden is aan hetgeen het orgaan van de woonplaats met betrekking tot het begin en de duur van de arbeidsongeschiktheid heeft vastgesteld, indien hij geen gebruik maakt van de in lid 5 van hetzelfde artikel (Paletta) geboden mogelijkheid om de controle op de belanghebbende door een arts van eigen keuze te laten verrichten. Dit houdt echter niet in, dat het de werkgever niet zou zijn toegestaan bewijsmateriaal voor te leggen op grond waarvan de nationale rechter in voorkomend geval kan vaststellen dat er sprake is van misbruik of bedrog in die zin dat de werknemer, hoewel hij zich op een overeenkomstig artikel 18 vastgestelde arbeidsongeschiktheid beroept, niet ziek is geweest. Ook kan worden vermeld dat waarborgen van artsen in andere lidstaten gelijkwaardig moeten worden geacht met die van artsen die op het nationale grondgebied zijn gevestigd (zaak C-156/96 Kohll, arrest van 28 april 1998).

Om een nauwkeuriger antwoord te kunnen geven aan het geachte parlementslid, heeft de Commissie meer bijzonderheden nodig.

---

(1)  PB L 149 van 5.7.1971.

(2)  PB L 74 van 27.3.1972.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/840 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/840

---

(2004/C 84 E/0934)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0685/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Tegenstelling tussen een gemeenschappelijke buitenlandse politiek en het door derde staten zoals Amerika en Rusland verschillend behandelen van EU-lidstaten

| 1. | Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat de regering van de Verenigde Staten er bij herhaling blijk van geeft de EU niet te beschouwen als een statenbond waarmee eenvormige afspraken gemaakt worden over internationale betrekkingen, handel en luchtvaart maar als een verzameling los van elkaar staande staten die verschillend dienen te worden behandeld naar de mate van hun overeenstemming met Amerikaanse opvattingen en belangen, zoals dat onder meer tot uiting komt in pogingen om met afzonderlijke lidstaten en toekomstige lidstaten verdragen te sluiten over het boycotten van het Internationaal Strafhof (ICC) in Den Haag en in de verschillende status van de EU-lidstaten bij de toewijzing aan daar gevestigde bedrijven van opdrachten voor projecten in Irak (zie o.a. het antwoord op mijn vraag E-3948/03 (1))? |
| --- | --- |

1.

Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat de regering van de Verenigde Staten er bij herhaling blijk van geeft de EU niet te beschouwen als een statenbond waarmee eenvormige afspraken gemaakt worden over internationale betrekkingen, handel en luchtvaart maar als een verzameling los van elkaar staande staten die verschillend dienen te worden behandeld naar de mate van hun overeenstemming met Amerikaanse opvattingen en belangen, zoals dat onder meer tot uiting komt in pogingen om met afzonderlijke lidstaten en toekomstige lidstaten verdragen te sluiten over het boycotten van het Internationaal Strafhof (ICC) in Den Haag en in de verschillende status van de EU-lidstaten bij de toewijzing aan daar gevestigde bedrijven van opdrachten voor projecten in Irak (zie o.a. het antwoord op mijn vraag E-3948/03 (1))?

| 2. | Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat dit Amerikaanse voorbeeld nu lijkt te worden nagevolgd door Rusland, zoals blijkt uit de Russische weigering om het partnerschaps- en samenwerkingsverdrag van 1997 met de EU van toepassing te verklaren op de tien nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 toetreden tot de EU, mede vanwege de economische nadelen die Rusland van een gelijke behandeling van alle EU-lidstaten meent te verwachten? |
| --- | --- |

2.

Hoe beoordeelt de Commissie het feit dat dit Amerikaanse voorbeeld nu lijkt te worden nagevolgd door Rusland, zoals blijkt uit de Russische weigering om het partnerschaps- en samenwerkingsverdrag van 1997 met de EU van toepassing te verklaren op de tien nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 toetreden tot de EU, mede vanwege de economische nadelen die Rusland van een gelijke behandeling van alle EU-lidstaten meent te verwachten?

| 3. | In hoeverre speelt bij het optreden van derde landen ten opzichte van de EU mede een rol dat afzonderlijke EU-lidstaten permanente zetels in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties bezetten, er een zelfstandige kernmacht op nahouden en gebieden die geografisch niet tot het werelddeel Europa behoren tot hun grondgebied rekenen? |
| --- | --- |

3.

In hoeverre speelt bij het optreden van derde landen ten opzichte van de EU mede een rol dat afzonderlijke EU-lidstaten permanente zetels in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties bezetten, er een zelfstandige kernmacht op nahouden en gebieden die geografisch niet tot het werelddeel Europa behoren tot hun grondgebied rekenen?

| 4. | Onder welke omstandigheden verwacht de Commissie dat staten buiten de EU, waaronder grote staten zoals de VS, Rusland, China, India en Brazilië, meer geneigd zullen zijn om haar streven naar een eenvormige internationale positie van de EU serieus te nemen? |
| --- | --- |

4.

Onder welke omstandigheden verwacht de Commissie dat staten buiten de EU, waaronder grote staten zoals de VS, Rusland, China, India en Brazilië, meer geneigd zullen zijn om haar streven naar een eenvormige internationale positie van de EU serieus te nemen?

| 5. | Acht de Commissie onder deze omstandigheden het streven naar een gemeenschappelijke buitenlandse politiek van de EU en erkenning door anderen als grootmacht in de wereldpolitiek nog reëel? |
| --- | --- |

5.

Acht de Commissie onder deze omstandigheden het streven naar een gemeenschappelijke buitenlandse politiek van de EU en erkenning door anderen als grootmacht in de wereldpolitiek nog reëel?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 21.2.2004.

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 april 2004)

De Commissie is eveneens van oordeel dat de EU alleen dan vooruitgang kan boeken als zij gemeenschappelijke standpunten inneemt en deze standpunten tegenover haar partners in de wereld consequent verdedigt. Deze overtuiging vormde al de basis voor de bijdragen van de Commissie aan de Europese Conventie, en in het bijzonder voor haar mededeling over een ontwerp voor de Europese Unie („A project for the European Union”) van 22 mei 2002 (2). Volgens de Commissie is de communautaire methode zonder enige twijfel de beste manier om gemeenschappelijke besluiten voor te stellen, vorm te geven en uiteindelijk vast te stellen en in internationale fora te vertegenwoordigen. Dit is al het geval op het gebied van de handel, waar de EU dank zij de rol van de Commissie als woordvoerder namens de lidstaten een veel sterkere onderhandelingspartner is geworden, ook al proberen belangrijke handelspartners de Commissie tegen de lidstaten uit te spelen.

Naast de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap heeft de EU duidelijke en consistente standpunten ingenomen over een aantal belangrijke zaken, met inbegrip van de kwestie van het Internationaal Strafhof en de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Rusland. Tot op heden heeft de EU haar mening over geen enkel van deze punten herzien. Na de uitbreiding zal zij zich met nog meer gezag over deze aangelegenheden uitspreken.

Het is onvermijdelijk dat de militaire kracht van sommige lidstaten een belangrijke factor is bij internationale aangelegenheden. Dat geldt ook voor de rol van de lidstaten die permanente zetels in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (VN) hebben en voor de rol van de groep van de acht meest geïndustrialiseerde landen (G 8). Maar deze lidstaten behoren ook tot de landen die het meest bereid zijn om, voor het eerst, een Europees veiligheids- en defensiebeleid te ontwikkelen. Alle lidstaten zijn het met elkaar eens dat de werkzaamheden die gaande zijn op dit gebied, en op het gebied van veiligheid in het algemeen, van het grootste belang zijn als het de bedoeling is dat de EU als zodanig een rol speelt op mondiaal vlak, dat zij de rechtsstaat op internationaal niveau versterkt, en dat zij zich ten volle inzet voor conflictpreventie en crisisbeheer.

De Commissie ziet het als een aanmoediging dat de Europese Conventie in de ontwerp-grondwet een hele reeks elementen heeft opgenomen waardoor de capaciteiten van de Unie zullen worden versterkt. Gestroomlijnde besluitvormingsprocedures, een grotere rol voor het Parlement, „twee petten”-constructie bij de benoeming van de minister van Buitenlandse Zaken/Vice-voorzitter van de Commissie die bevoegd is voor externe betrekkingen, en het creëren van een forum met betrekking tot de rechtspersoonlijkheid van de Unie. Dit zal ook bijdragen tot een verbetering van de interne coördinatie. De Commissie hoopt dat de grondwet wordt goedgekeurd en zo snel mogelijk in werking treedt.

Net als het geval is met betrekking tot de handel, de concurrentie, de tenuitvoerlegging van de Europese Monetaire Unie (EMU) en de invoering van de euro zal dit een groot effect hebben op de zichtbaarheid van de EU en op haar vermogen om krachtig op te treden op het wereldtoneel. Intern zal het feit dat de minister van Buitenlandse Zaken het voorzitterschap van de Raad van ministers van Buitenlandse Zaken zal bekleden, de coördinatie vergemakkelijken. Toch zal de grondwet geen wondermiddel zijn. Juridisch gezien wordt de lidstaten ruimte gelaten voor een gedifferentieerde aanpak van aangelegenheden op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), zoals ook het geval is bij gemeenschappelijk standpunt 03/444/GBVB van 16 juni 2003 over het Internationaal Strafhof. Veel zal dan ook afhangen van het vermogen van de minister van Buitenlandse zaken en van de bereidheid van de lidstaten om de ontwerp-grondwet niet alleen naar de letter maar ook naar de geest ten uitvoer te leggen, en in het bijzonder artikel III-206, lid 1, luidende:

| | De lidstaten coördineren hun optreden in internationale organisaties en op internationale conferenties. Zij verdedigen in deze fora de standpunten van de Unie. De minister van Buitenlandse Zaken van de Unie organiseert de coördinatie. |
| --- | --- |

De lidstaten coördineren hun optreden in internationale organisaties en op internationale conferenties. Zij verdedigen in deze fora de standpunten van de Unie. De minister van Buitenlandse Zaken van de Unie organiseert de coördinatie.

Als één enkele „minister” de bijdragen van het communautaire externe beleid en van de lidstaten in het GBVB kan integreren, daarbij gesteund door een gezamenlijke Dienst voor het externe optreden, zal dat de Unie, haar lidstaten en haar instellingen beter in staat stellen om met grotere coherentie en consistentie degelijke en eensgezinde standpunten inzake het buitenlands beleid te bepalen en ten uitvoer te leggen.

---

(1)  Zie blz. 744.

(2)  COM(2002) 247 def. (Niet beschikbaar in het Nederlands).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/842 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/842

---

(2004/C 84 E/0935)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0689/04

van Harald Ettl (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Omzetting van Richtlijn 2003/41/EG, bevoegdheid van de lidstaten bij het vaststellen van bedrijfspensioenen

Naar mijn mening is deze richtlijn niet duidelijk waar het gaat om de definitie van de prestaties en het vraagstuk van de dekking van biometrische risico's.

In artikel 9, lid 2 van Richtlijn 2003/41/EG (1) wordt bepaald dat de lidstaten kunnen bepalen dat instellingen biometrische risico's kunnen dekken en de terugbetaling van bijdragen kunnen aanbieden als de werkgevers en werknemers, dan wel hun respectieve vertegenwoordigers, zulks overeenkomen.

In artikel 20 van dezelfde richtlijn (grensoverschrijdende activiteiten) wordt gezegd dat de instellingen die hun diensten in een andere lidstaat aanbieden dan die waar zij gevestigd zijn, zich aan de sociale en arbeidswetgeving moeten houden.

Indien de sociale en arbeidswetgeving van een lidstaat op dit moment bepalen dat instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening pensioenen een leven lang moeten uitbetalen en biometrische risico's moeten dekken, betekent dit dan dat dit voor alle instellingen geldt die hun diensten in deze lidstaat aanbieden, dus ook instellingen uit andere lidstaten?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 april 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat in artikel 9, lid 2, van Richtlijn 2003/41/EG (2) het volgende wordt bepaald: „overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel en met inachtneming van de omvang van de pensioenvoorzieningen die de socialezekerheidsstelsels bieden kunnen de lidstaten bepalen dat de facultatieve kwestie van de dekking van het hogeleeftijdsrisico en van arbeidsongeschiktheid, de voorzieningen voor nabestaanden en de garantie van terugbetaling van bijdragen als bijkomende voorzieningen worden aangeboden aan de deelnemers als de werkgevers en werknemers, dan wel hun respectieve vertegenwoordigers, zulks overeenkomen”.

Indien een lidstaat — overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel en met inachtneming van de omvang van de pensioenvoorzieningen die de socialezekerheidsstelsels bieden — zou verlangen dat deze optie wordt geboden, dan kunnen instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening in deze lidstaat diensten aanbieden overeenkomstig artikel 20 van Richtlijn 2003/41/EG, mits zij deze bepaling in acht nemen.

---

(1)  PB L 235 van 23.9.2003, blz. 10.

(2)  Richtlijn 2003/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening, PB L 235 van 23.9.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/843 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/843

---

(2004/C 84 E/0936)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0690/04

van Stavros Xarchakos (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Beschuldigingen betreffende belemmeringen van het recht op eigendom van bouwcoöperaties in Griekenland

Het recht op eigendom is verankerd in de communautaire wetgeving. Volgens hardnekkige beschuldigingen van zowel een groot aantal Griekse woningbouwcoöperaties, alsook van de Panhelleense Unie van Woningbouwcoöperaties (500 000 leden) gaan de Griekse autoriteiten door met het opwerpen van belemmeringen voor het gebruik van de bezittingen van deze coöperaties, en dit ondanks het feit dat ze officieel door de Griekse staat zijn erkend en de Griekse rechtbanken hen bij herhaling in het gelijk hebben gesteld.

Bijzonder ernstig zijn de klachten (zelfs ingediend bij de Commissie verzoekschriften van het EP) betreffende het optreden van de minister van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken, mevrouw Papandréou, die in februari 2003 een presidentieel besluit heeft laten aannemen waarmee de bezittingen van een groot aantal officieel erkende woningbouwcoöperaties, zoals de Vereniging van bankmedewerkers (3 500 leden) en de Vereniging van medewerkers in de gezondheidszorg „I Iyía” (4 050 leden), de facto worden bevroren. De klacht betreft het feit dat, hoewel hun bezittingen zich overduidelijk buiten bos- en de aangrenzende gebieden bevinden (die op wettelijke of onwettelijke wijze, vaak zeer dicht, zijn bebouwd, zoals blijkt uit de luchtfoto's waarover de Griekse autoriteiten beschikken), het Ministerie van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken niet-gerechtvaardigde belemmeringen heeft opgeworpen voor het gebruik van deze bezittingen, en wel op selectieve en alleen op hen gerichte wijze.

Er zij op gewezen dat deze coöperaties al veertig jaar officieel door de Griekse staat worden erkend, dat veel van hun leden ondertussen zijn overleden nadat ze jarenlang een enorme som geld aan bijdragen hebben betaald en dat door de tegenwerking van de autoriteiten nog geen enkel lid van deze coöperaties het hem of haar toekomende deel van de bezittingen heeft gekregen.

Hoe kunnen de duizenden getroffen burgers tegen deze handelswijze van de Griekse autoriteiten worden beschermd? Wat kan de Commissie doen om te bewerkstelligen dat het Ministerie van Milieu, Ruimtelijke Ordening en Openbare Werken en de Griekse autoriteiten in het algemeen daadwerkelijk begrijpen dat ze duizenden Grieken onterecht het leven zuur maken? Welke sancties kunnen opgelegd worden aan een lidstaat die een dergelijk beleid voert van voortdurende belemmering van het recht op het gebruik van het officieel erkende en wettelijke eigendom van duizenden Europese burgers?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(27 april 2004)

De Commissie stelt vast dat de belemmeringen voor de uitoefening van het eigendomsrecht waarnaar het geachte parlementslid verwijst en waarvoor de Griekse autoriteiten verantwoordelijk zouden zijn, blijkbaar geen band hebben met het Gemeenschapsrecht. De Commissie is dus niet bevoegd om op dat gebied op te treden. Dit zou slechts anders kunnen zijn, indien dergelijke maatregelen een belemmering voor het verblijf van EU-burgers in Griekenland zouden vormen. De Commissie beschikt evenwel niet over aanwijzingen dat dit het geval is.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/844 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/844

---

(2004/C 84 E/0937)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0692/04

van Marco Cappato (NI) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Schending van de privacy op de Wereldtop over de informatiemaatschappij (WSIS)

Op grond van de gegevens die de Commissie heeft verzameld, lijkt het te kloppen dat tijdens de Wereldtop over de informatiemaatschappij, die van 10 tot 12 december 2003 in Genève werd gehouden, badges zijn uitgedeeld die voorzien waren van een radiofrequentiechip (RFID-technologie) om de toegang tot enkele gereserveerde zones te controleren.

De Commissie heeft, bij monde van commissaris Liikanen, in antwoord op schriftelijke vraag P-4002/03 (1) toegezegd dat zij zal proberen aanvullende gegevens te verzamelen om na te gaan of en hoe gebruik is gemaakt van RFID-technologie in verband met persoonsgegevens afkomstig uit de Europese Unie, en zodoende te evalueren of de verwerking van deze persoonsgegevens in overeenstemming is met het communautair recht.

Heeft de Commissie vorderingen geboekt bij dit onderzoek en welke aanvullende gegevens heeft zij verkregen over het gebruik van deze technologie door de organisatie van de WSIS en de Zwitserse regering?

Heeft de Commissie een onderzoek gestart over de rechtmatigheid van de gegevensverwerking door de organisatie van de WSIS in het licht van het communautair recht?

Is er bij de Commissie iets bekend over de overdracht van de gegevens die in de loop van de WSIS zijn verzameld aan derde landen, met name nu de tweede fase van de WSIS in november 2005 in Tunesië wordt gehouden?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(15 april 2004)

Zoals aangekondigd in het antwoord op schriftelijke vraag P-4002/03 van het geachte parlementslid over hetzelfde onderwerp, heeft de Commissie informeel inlichtingen ingewonnen bij de Zwitserse autoriteiten in verband met het gebruik van de RFID-technologie op de Wereldtop over de informatiemaatschappij (WSIS).

De Commissie werd ervan in kennis gesteld dat de Internationale Telecommunicatie-Unie (ITU), als ondersteunend agentschap van de Verenigde Naties (VN) voor de WSIS, verantwoordelijk was voor de organisatie van de veiligheidsmaatregelen op de Top.

Derhalve heeft de Commissie op 17 maart 2004 een brief gezonden naar de secretaris-generaal van de ITU waarin om nadere gegevens werd verzocht over de vraag of en de manier waarop van RFID-toepassingen gebruik is gemaakt in verband met persoonsgegevens afkomstig uit de EU, om na te gaan of de verwerking van deze persoonsgegevens in overeenstemming met de EU-wetgeving is. Voorts heeft de Commissie gevraagd dergelijke maatregelen te toetsen aan de Zwitserse wetgeving.

Tot nu toe is nog geen antwoord ontvangen.

---

(1)  Zie blz. 129.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/845 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/845

---

(2004/C 84 E/0938)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0693/04

van Johanna Boogerd-Quaak (ELDR), Ieke van den Burg (PSE) en Joke Swiebel (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Voorstel COM(2003)657 en Richtlijn 86/378/EG

Het voorstel van de Commissie COM(2003)657 tot uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen bij de toegang tot en de levering van goederen en diensten behandelt het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren. Zoals de Commissie terecht opmerkt in de toelichting en in overweging 13 van het voorstel is het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren wijdverspreid in de verzekeringswereld, terwijl deze factoren geen objectieve verschillen weerspiegelen. Derhalve dient het gebruik van deze factoren verboden te worden, zie artikel 4 van het voorstel. Wij juichen deze gedachte van harte toe en zullen de Commissie steunen in dit voorstel.

Tegelijkertijd willen wij de Commissie eraan herinneren dat in de vierde Richtlijn gelijke behandeling (Richtlijn 86/378/EEG (1) van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid) het gebruik van actuariële berekeningsfactoren die voor de twee geslachten verschillen, gehandhaafd mag worden, conform artikel 6, lid 1, sub h.

Bovendien kan deze situatie leiden tot verwarring als moet worden beoordeeld of aanvullende pensioenregelingen tot de zogenaamde tweede of derde pijler behoren, en dus ofwel conform richtlijn 86/378/EEG ofwel conform de nieuwe richtlijn behandeld moeten worden.

Ervan uitgaande dat het bovengenoemde voorstel van de Commissie door Parlement en Raad op korte termijn wordt aangenomen, willen wij de Commissie het volgende vragen: is de Commissie bereid om een voorstel tot herziening van Richtlijn 86/378/EEG in te dienen bij Parlement en Raad, opdat binnen de ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren eveneens wordt verboden?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(26 april 2004)

Het op artikel 13 van het EG-Verdrag gebaseerde voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad tot uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling van vrouwen en mannen bij de toegang tot en levering van goederen en diensten verbiedt het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren in verzekeringsdiensten en private pensioenregelingen (van de derde pijler). Dit verbod geeft uitdrukking aan het standpunt van de Commissie dat het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren in verzekeringsdiensten en private pensioenregelingen die tot derde pijler behoren, niet verenigbaar is met het beginsel van gelijke behandeling en daarom verboden dient te worden.

Richtlijn 86/378/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid (zoals gewijzigd bij Richtlijn 96/97/EG (2)) staat het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren in ondernemings- en sectorale pensioenregelingen (van de tweede pijler) toe. Zodra de op artikel 13 van het EG-Verdrag gebaseerde richtlijn is goedgekeurd, zullen er derhalve verschillende benaderingen bestaan ten aanzien van het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren in pensioenregelingen die tot de tweede en derde pijler behoren.

De Commissie gelooft niet dat de toepassing van verschillende benaderingen van pensioenregelingen van de tweede en derde pijler tot verwarring zal leiden. In de jurisprudentie van het Hof van Justitie zijn duidelijke criteria in verband met artikel 141 van het EG-Verdrag vastgelegd, aan de hand waarvan bepaald kan worden of een pensioenregeling onder de tweede pijler valt. De kernvraag die het Hof hierbij heeft gesteld betreft het feit of de werknemer betaald wordt uit hoofde van de arbeidsrelatie tussen de werknemer en haar voormalige werkgever (zie bijvoorbeeld: Zaak C-7/93 Beune).

De Commissie hanteert een geleidelijke benadering bij het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren in pensioenregelingen van de tweede en derde pijler. De Commissie, het Parlement en de Raad hebben zich in 1986 over de kwestie van het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren in pensioenregelingen van de tweede pijler gebogen in de context van Richtlijn 86/378/EEG, en opnieuw in 1996 in de context van Richtlijn 96/97/EG. Bij beide gelegenheden luidde de conclusie dat het gebruik van dergelijke factoren moet blijven worden toegestaan. Momenteel zet de Commissie haar overleg met de Raad voort in verband met pensioenregelingen van de derde pijler, waarop haar op artikel 13 van het EG-Verdrag gebaseerde voorstel betrekking heeft. Derhalve acht de Commissie het niet opportuun om in dit stadium waarin het overleg over pensioenen van de derde pijler nog loopt, een gewijzigde versie van Richtlijn 86/378/EEC voor te stellen ter regeling van de pensioenen van de tweede pijler.

---

(1)  PB L 225 van 12.8.1986, blz. 40.

(2)  PB L 46 van 17.2.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/846 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/846

---

(2004/C 84 E/0939)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0694/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Audit van externe acties van de Commissie

In punt 61 van verslag A5-0004/2004 verzoekt het Europees Parlement de Interne Auditdienst (IAS) bij voorrang te analyseren of de door genoemde diensten gesloten contracten en verstrekte subsidies legaal zijn.

Kan de Commissie bevestigen dat de EOF-subsidies in het kader van deze contracten door de Interne Auditdienst naar aanleiding van het EP-verzoek zullen worden gecontroleerd?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(15 april 2004)

Overeenkomstig de doelstellingen van het Witboek betreffende de hervorming, rondt de Interne Auditdienst (IAS) op dit ogenblik zijn audit af over de dienst voor samenwerking EuropeAID (directoraat-generaal AIDCO).

Een van de doelstellingen van de audit was het onderzoeken van de financiële circuits bij AIDCO betreffende vastleggingen en betalingen in verband met middelen voor het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), die na de inwerkingtreding van het financieel reglement van het 9e EOF en in het kader van de huidige deconcentratie tot stand zijn gekomen. Er werd geen specifieke aandacht besteed aan de niet-gedeconcentreerde delegaties en er werden ook parameters vastgesteld om overlapping te voorkomen met de lopende aparte, maar parallelle evaluatie van het deconcentratieproces.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/846 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/846

---

(2004/C 84 E/0940)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0697/04

van Bill Miller (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Staatssteun aan kredietcoöperaties

Kan de Commissie meedelen wat de regelingen voor overheidssteun aan kleine kredietcoöperaties in specifieke plaatselijke gebieden inhouden?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(23 april 2004)

Staatssteun aan kredietcoöperaties die diensten verlenen in specifieke plaatselijke gebieden is onderworpen aan de algemene regelgeving inzake staatssteun en de rechtspraak op dit gebied, indien aan de voorwaarden overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag is voldaan. Aangezien kredietcoöperaties onderling verschillen op het gebied van lidmaatschap, activiteiten, producten, omvang en doel, is het belangrijk dat de regelingen per geval worden beoordeeld.

Aan kredietcoöperaties toegekende steun moet worden onderzocht volgens de relevante regels inzake staatssteun, bijvoorbeeld Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen (1) of de richtsnoeren van de Commissie inzake regionale steunmaatregelen. Er dient op te worden gewezen dat, volgens Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun (1), financiële steun aan een onderneming tot een bedrag van 100 000 EUR over een periode van drie jaar niet wordt beschouwd als staatssteun overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag.

Indien blijkt dat kredietcoöperaties diensten van algemeen economisch belang verlenen en staatssteun ontvangen ter compensatie van de netto extra kosten van dergelijke diensten, wordt de verenigbaarheid van de steun onderzocht om na te gaan of de uitzondering van artikel 86, lid 2, van toepassing is.

De voorgaande opmerkingen zijn bedoeld om een indruk te geven van de procedure die kan worden gevolgd bij een onderzoek naar staatssteun.

---

(1)  PB L 10 van 13.1.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/847 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/847

---

(2004/C 84 E/0941)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0698/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Conserven en olijfolie

De mediterrane landen van de EU zijn de voornaamste olijfolieproducenten ter wereld. Dit is een kwetsbaar product en een van de belangrijkste cultures uit het Middellandse-Zeegebied. Het wordt gebruikt in een groot aantal conserven, semi-conserven en vis- en schelpdierconservenpreparaten zowel als vloeistof om af te dekken alsook als ingrediënt bij het prepareren. Olijfolie beschikt over grote voedingskwaliteit en is op de buitenlandse markten een kenmerk geworden van kwaliteit en gezonde voeding.

De productiekosten die de communautaire bedrijven moeten opbrengen, liggen veel hoger dan die van hun concurrenten in derde landen. Indien men doorgaat met het afschaffen van de restitutie voor olijfolieproductie die bestemd is voor conserven, zal de EU dan de importheffingen op olijfolie verminderen of afschaffen opdat communautaire bedrijven op gelijke voet kunnen concurreren met hun concurrenten uit derde landen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 april 2004)

De communautaire olijfolieproductie maakt 80 procent uit van de wereldproductie. De intracommunautaire handel vormt het leeuwendeel van de wereldwijde handel in olijfolie. De internationale refe-rentieprijzen voor olijfolie worden binnen de Gemeenschap vastgesteld. Om deze reden hebben de communautaire fabrikanten van conserven waarin olijfolie wordt gebruikt, het voordeel dat zij opereren in een regio waar de meeste olijfolie ter wereld wordt aangeboden. Derhalve is de vermindering van de douanerechten voor olijfolie die bestemd is voor conserven niet gerechtvaardigd wanneer de markt normaal functioneert.

In haar voorstel voor een nieuwe gemeenschappelijke marktordening in de sector olijfolie en tafelolijven stelt de Commissie de handhaving voor van een juridisch instrument voor het geval dat de prijzen in de Gemeenschap zeer hoog mochten zijn. Dan kunnen de invoerheffingen geheel of gedeeltelijk worden afgeschaft of kan een invoercontingent worden ingesteld met verlaagde tarieven zodat een adequate voorziening van de communautaire markt kan worden gegarandeerd. Gezien de omvang van de communautaire productie in vergelijking met de wereldproductie zou het slechts zelden of bij hoge uitzondering voorkomen dat een dergelijke maatregel moet worden getroffen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/848 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/848

---

(2004/C 84 E/0942)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0699/04

van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Conserven en olijfolie

De mediterrane landen van de EU zijn de voornaamste olijfolieproducenten ter wereld. Dit is een kwetsbaar product en een van de belangrijkste cultures uit het Middellandse-Zeegebied. Het wordt gebruikt in een groot aantal conserven, semi-conserven en vis- en schelpdierconservenpreparaten zowel als vloeistof om af te dekken alsook als ingrediënt bij het prepareren. Olijfolie beschikt over grote voedingskwaliteit en is op de buitenlandse markten een kenmerk geworden van kwaliteit en gezonde voeding.

| 1. | Het afschaffen van restituties voor olijfolie voor conservenproductie zou betekenen dat de productiekosten voor conserven en semi-conserven en voor vis- en schelpdierpreparaten aanzienlijk zouden stijgen. Heeft de Commissie becijferd welke verliezen en schade deze maatregel teweeg zou brengen? Zo ja, over welke gegevens beschikt zij? |
| --- | --- |

1.

Het afschaffen van restituties voor olijfolie voor conservenproductie zou betekenen dat de productiekosten voor conserven en semi-conserven en voor vis- en schelpdierpreparaten aanzienlijk zouden stijgen. Heeft de Commissie becijferd welke verliezen en schade deze maatregel teweeg zou brengen? Zo ja, over welke gegevens beschikt zij?

| 2. | Aan welke mechanismen denkt de Commissie om te voorkomen dat een eventuele afschaffing van deze restitutie ertoe leidt dat de communautaire conservenindustrie minder goed kan meekomen in de concurrentiestrijd, dat de productie moet worden verminderd, dat arbeidsplaatsen verloren gaan en dat het marktaandeel daalt? |
| --- | --- |

2.

Aan welke mechanismen denkt de Commissie om te voorkomen dat een eventuele afschaffing van deze restitutie ertoe leidt dat de communautaire conservenindustrie minder goed kan meekomen in de concurrentiestrijd, dat de productie moet worden verminderd, dat arbeidsplaatsen verloren gaan en dat het marktaandeel daalt?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(5 april 2004)

Zoals het geachte parlementslid zelf al benadrukt, worden voedingsmiddelen met olijfolie steeds meer door de consument gewaardeerd op grond van hun organoleptische en nutritionele waarde, zodat zij vandaag de dag een symbool van kwaliteit en „gezonde voeding” zijn geworden. De promotiecampagnes die jarenlang door de Gemeenschap zijn gevoerd, hebben ongetwijfeld bijgedragen tot dit positieve beeld van olijfolie.

In omstandigheden waarin steeds meer consumenten om conserven met olijfolie vragen en consumenten ook bereid zijn een hogere prijs te betalen voor deze producten, is het geven van een restitutie niet langer gerechtvaardigd. Vanwege het positieve beeld van olijfolieproducten is de Commissie van mening dat het afschaffen van deze steun niet zal leiden tot een daling van de verkoop en dat productenten in de Gemeenschap hier derhalve geen nadelige gevolgen van zullen ondervinden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/848 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/848

---

(2004/C 84 E/0943)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0701/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Gebruik van benamingen als „vintage” en „tawny” door derde landen

Het Comité voor beheer van wijn van de Europese Unie heeft op 10 februari jl. besloten derde landen zoals Zuid-Afrika en Australië toestemming te verlenen bepaalde traditionele benamingen voor wijnen die in de Gemeenschap worden geproduceerd te laten gebruiken zolang de geproduceerde wijn aan dezelfde strenge voorwaarden voldoet als die welke in de lidstaten worden toegepast. De producentenlanden, zoals Portugal, hebben tegen dit besluit gestemd maar volgens de Portugese pers is dit besluit toch op 23 februari jl. door de Commissie goedgekeurd.

De nieuwe regels hebben betrekking op benamingen zoals „tawny”, „ruby”, „vintage”, „late bottle” die voor port worden gebruikt, en benamingen zoals „escuro”, „fino”, „frasqueira”, „reserva velha” en „solera” die voor madeirawijn worden gebruikt. Daarnaast gelden deze nieuwe regels ook voor andere benamingen zoals „vinho regional”, „vinho generoso” en „vinho doce natural”, die niet alleen voor port en madeira worden gebruikt maar ook voor moscatelwijn uit Setúbal en Carcavelos.

Dankzij dit voorstel, dat in 2002 werd ingediend, kunnen de onderhandelingen in het kader van de WTO en de overeenkomsten inzake de intellectuele eigendom soepeler verlopen, zal de — oneerlijke — concurrentie voor de in de Gemeenschap geproduceerde wijnen toenemen, met alle sociaal-economische gevolgen van dien, worden gevestigde benamingen en merken in het geding gebracht en wordt de consument in verwarring gebracht. Kan de Commissie met het oog op het voorafgaande het volgende mededelen:

| 1. | Heeft zij op de een of andere wijze de sociaal-economische gevolgen van deze maatregelen voor de producentenlanden geëvalueerd? In hoeverre zal dit voorstel volgens haar van invloed op Portugal zijn? |
| --- | --- |

1.

Heeft zij op de een of andere wijze de sociaal-economische gevolgen van deze maatregelen voor de producentenlanden geëvalueerd? In hoeverre zal dit voorstel volgens haar van invloed op Portugal zijn?

| 2. | Acht zij het niet van essentieel belang de communautaire benamingen in het kader van de overeenkomsten inzake de intellectuele eigendom en handelsovereenkomsten met derde landen te verdedigen? Waarom blijft zij dan toch vasthouden aan een voorstel dat tegen de belangen in gaat van de producentenlanden en dat de kwaliteit en meerwaarde van deze benamingen in het geding brengt? Hoe denkt zij deze ingevoerde wijn te controleren? |
| --- | --- |

2.

Acht zij het niet van essentieel belang de communautaire benamingen in het kader van de overeenkomsten inzake de intellectuele eigendom en handelsovereenkomsten met derde landen te verdedigen? Waarom blijft zij dan toch vasthouden aan een voorstel dat tegen de belangen in gaat van de producentenlanden en dat de kwaliteit en meerwaarde van deze benamingen in het geding brengt? Hoe denkt zij deze ingevoerde wijn te controleren?

| 3. | Zijn er dan tenminste instrumenten gepland om de getroffen producenten schadeloos te stellen? |
| --- | --- |

3.

Zijn er dan tenminste instrumenten gepland om de getroffen producenten schadeloos te stellen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(15 april 2004)

De Commissie heeft nieuwe voorschriften ingevoerd met betrekking tot de omschrijving, de aanduiding en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten om te voorkomen dat binnen de WTO een panel zou worden opgericht. Dit zou een ernstige bedreiging hebben gevormd voor het Europese beleid op het gebied van de etikettering van wijn.

Nadat de Wereldhandelsorganisatie in kennis was gesteld van Verordening (EG) nr. 753/2002 (1), hebben verschillende derde landen hun opmerkingen meegedeeld aan de WTO en blijk gegeven van enig voorbehoud. In Genève vond hierover tweemaal overleg plaats. Derde landen beschouwden de exclusieve bescherming van bepaalde traditionele benamingen (deel B), naast het recht inzake geografische aanduidingen, als een nieuw intellectueel eigendomsrecht dat door de Unie werd ingevoerd in het kader van de overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS). Een desbetreffend panel binnen de WTO had het EU-beleid inzake de bescherming van geografische aanduidingen op losse schroeven kunnen zetten en moest daarom worden vermeden.

In het licht van de opmerkingen van de derde landen heeft de Commissie besloten om in de desbetreffende verordening bepaalde wijzigingen aan te brengen. De Commissie heeft deze wijzigingen goedgekeurd na de stemming in het Comité van beheer voor wijn overeenkomstig de procedures van artikel 75 van Verordening nr. 1493/1999 (2) van de Raad. Vervolgens zijn die wijzigingen aan de WTO meegedeeld.

Deze wijzigingen hebben voornamelijk betrekking op de mogelijkheid voor derde landen om bepaalde traditionele benamingen te gebruiken met inachtneming van de in de lidstaten geldende voorschriften. Voorts moest er rekening mee worden gehouden dat veel derde landen niet over een gecentraliseerde regelgeving voor de wijnbouw beschikken. Bijgevolg werden de Europese eisen op het gebied van de regelgeving gewijzigd en werd het principe van „reglementering” vervangen door „geldende regels”, die eveneens de door representatieve beroepsorganisaties vastgestelde regels omvatten. Ook werd een definitie van „representativiteit” opgenomen.

Bovendien moet worden onderstreept dat in Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad, in tegenstelling tot bijlage III van Verordening (EG) nr. 753/2002, geen enkele keer wordt verwezen naar de twee categorieën van traditionele benamingen, maar alleen naar de mogelijkheid voor de Commissie om normen inzake traditionele benamingen vast te stellen in overeenstemming met de in de lidstaten geldende bepalingen.

De nieuwe voorwaarden voor het gebruik van traditionele benamingen van de Gemeenschap door derde landen zijn gelijkwaardig aan de voorwaarden die in de voorafgaande periode van kracht waren voor het gebruik van traditionele benamingen van bijlage III, deel A, bij Verordening (EG) nr. 316/2004.

Tot deze voorwaarden behoren, overeenkomstig artikel 1, punt 10, van Verordening (EG) nr. 316/2004 (3) houdende wijziging van artikel 37, lid 1, onder e), van Verordening nr. 753/2002:

| — | het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele benaming wettigen; |
| --- | --- |

—

het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele benaming wettigen;

| — | de taal van de traditionele benaming moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt; |
| --- | --- |

—

de taal van de traditionele benaming moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt;

| — | als de taal van de traditionele benaming niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele benaming in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt; |
| --- | --- |

—

als de taal van de traditionele benaming niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele benaming in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt;

| — | daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin dezelfde verordening voorziet, worden voldaan. |
| --- | --- |

—

daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend” karakter van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin dezelfde verordening voorziet, worden voldaan.

In het specifieke geval van de traditionele Portugese benamingen als bedoeld in de schriftelijke vraag die aan de Commissie is gesteld, moet daarom aan meerdere voorwaarden worden voldaan alvorens deze aanduidingen door derde landen kunnen worden gebruikt. Dit houdt in dat, vóórdat een traditionele benaming als „ruby”, „tawny”, „vintage”, „canteiro” of „frasqueira” kan worden gebruikt voor een likeurwijn die geen portwijn of Maderawijn is, de officiële taal van het derde land hetzij Engels hetzij Portugees moet zijn en dat de traditionele benaming sedert ten minste tien jaar is gebruikt, of dat het Engels of het Portugees een tweede in de wetgeving van het desbetreffende land erkende taal is en dat, in dat geval, de benaming sedert ten minste 25 jaar is gebruikt. Bovendien moet de benaming specifiek en onderscheidend zijn, zodat deze niet misleidend is voor de consument wanneer de wijn in Europa op de markt wordt gebracht. Het gebruik van deze benaming in het derde land moet eveneens een zekere traditie hebben.

In dit verband moet erop worden gewezen dat de derde landen tegen deze categorie van traditionele benamingen (deel B) bezwaar hadden gemaakt, omdat de Gemeenschap bovenop het recht inzake geografische aanduidingen een nieuw industrieel eigendomsrecht had gecreëerd. Ook moet worden opgemerkt dat derde landen deze benamingen voor wijn onmogelijk op de communautaire markt konden gebruiken (vb: „fino”, „claret”, „vintage”, enz), hoewel sommige termen al lang in gebruik zijn buiten de Gemeenschap.

Wat de traditionele benamingen „reserva velha”, „Solera”, „Vinho regional”, „Vinho generoso” of „Vinho doce natural” betreft, blijven de voorwaarden met betrekking tot het gebruik van deze aanduidingen door derde landen ongewijzigd aangezien deze aanduiding al is vermeld in bijlage III, deel A, bij Verordening (EG) nr. 753/2002.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 118 van 4.5.2002.

(2)  Verordening (EG) Nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, PB L 179 van 14.7.1999.

(3)  Verordening (EG) nr. 316/2004 van de Commissie van 20 februari 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 753/2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 55 van 24.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/850 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/850

---

(2004/C 84 E/0944)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0705/04

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Oprichting van een Waarneming spost maffia en andere vormen van georganiseerde misdaad in de Europese Unie

Overwegende dat door de toename van het economische en financiële verkeer en de mondialisering van de economie de grensoverschrijdende georganiseerde misdaad ook in Europa is opgekomen, wortel heeft geschoten en voortwoekert met structuren en strategieën waarvan de grenzen al lang niet meer samenvallen met de landsgrenzen;

overwegende dat die misdaadmultinational in de EU reusachtige activiteiten controleert en beheert, gaande van de illegale handel in menselijke organen en weefsel tot de clandestiene immigratie en de seksuele exploitatie van vrouwen en kinderen, en de smokkel in drugs, wapens, afvalsmokkel (ook radioactief afval), dieren en kunst;

overwegende dat diepgaand politieel onderzoek onlangs het bewijs heeft geleverd van het bestaan van samenwerkingsbanden tussen de Europese maffia in al haar vormen, het internationale terrorisme en de Zuid-Amerikaanse paramilitaire organisaties;

overwegende dat het „Europees Netwerk inzake criminaliteitspreventie” in zijn actiebereik duidelijk beperkt is en dat de directe medewerking van leden van het Europees Parlement uitgesloten is;

wordt de Commissie gevraagd of zij het niet dringend noodzakelijk, ja zelfs van wezenlijk belang acht dat een Waarnemingspost wordt opgericht, met onder zijn leden een vertegenwoordiger van het Europees Parlement, met als taak het verschijnsel van de maffia en andere vormen van georganiseerde misdaad in de Europese landen in een ruim kader en systematisch te bestuderen, met bijzondere aandacht voor de oorzaken en de verwoestende gevolgen op sociaal en economisch vlak, en oplossingen voor te stellen voor het probleem van de vaak sterk uiteenlopende sancties in de diverse rechtsstelsels van de lidstaten?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(6 april 2004)

De omvang, de aard en de methoden van de georganiseerde criminaliteit veranderen tegenwoordig voortdurend en vormen een ernstige bedreiging voor de veiligheid van de burgers en de samenleving.

Om georganiseerde criminaliteit te voorkomen is het van groot belang dat er strengere maatregelen worden getroffen, meer methoden worden uitgewisseld, gemeenschappelijke prioriteiten worden gesteld, en dat het nationale beleid op Europees niveau wordt gecoördineerd, i.e. door middel van het verzamelen, analyseren en uitwisselen van informatie en deskundigheid. Bovendien krijgen de bestaande nationale inspanningen een zekere meerwaarde als op Europees niveau gemeenschappelijke methoden en infrastructuren worden ontwikkeld voor het verzamelen, analyseren en gebruiken van inlichtingen over criminaliteit en gemeenschappelijke profileringsmethoden worden uitgewerkt.

Op het gebied van de rechtshandhaving en de justitiële samenwerking zijn onlangs op Europees niveau grote vorderingen geboekt met de vaststelling van het kaderbesluit (1) betreffende het Europees aanhoudingsbevel en het kaderbesluit (2) inzake de tenuitvoerlegging in de Europese Unie van beslissingen tot bevriezing van voorwerpen of bewijsstukken.

Eurojust, dat sinds december 2002 in Den Haag operationeel is, speelt een belangrijke rol bij de coördinatie tussen de nationale met vervolging belaste instanties, als het gaat om de operationele samenwerking van politie en justitie. Op basis van een initiatief van verschillende lidstaten is ook een beginselakkoord bereikt over de oprichting van gemeenschappelijke onderzoeksteams, waarmee de wederzijdse rechtshulpovereenkomst van 2000 in werking zou treden.

Daarnaast is de rol van Europol versterkt doordat het mandaat is uitgebreid tot alle ernstige vormen van internationale criminaliteit die worden genoemd in de bijlage bij de Europol-overeenkomst. Op basis van bijdragen van de lidstaten brengt Europol jaarlijks een verslag uit over de georganiseerde criminaliteit in de EU. Dit verslag is in de eerste plaats bedoeld om informatie over georganiseerde criminaliteit in de EU te verkrijgen en te verspreiden, zodat regeringen en parlementen op basis daarvan een samenhangend beleid kunnen ontwikkelen op nationaal en Europees niveau. Ook leidinggevende rechtshandhavingsfunctionaris-sen kunnen zich op deze informatie baseren bij het stellen van prioriteiten en het verdelen van de beschikbare middelen.

Samenwerking op EU-niveau bij het opsporen, onderzoeken en vervolgen van criminele activiteiten biedt meer mogelijkheden om doeltreffend op te treden tegen de georganiseerde criminaliteit en geeft nationale rechtshandhavingsmaatregelen meer kans van slagen. Deze samenwerking steunt op het verzamelen en uitwisselen van gegevens en inlichtingen via informatienetwerken, operationele samenwerking, gemeenschappelijke opleidingsprogramma's en andere vormen van kennisuitwisseling. Een ander belangrijk aspect is de wetenschappelijke samenwerking op het gebied van politie en forensische wetenschap, en de coördinatie van de maatregelen op dit gebied. Het ondersteunen van de samenwerking en de coördinatie van maatregelen van rechtshandhavingsinstanties, onder andere op basis van publiek-private partnerschappen, kan een sterke impuls geven aan de operationele samenwerking.

Het evalueren en bijsturen van maatregelen ter bestrijding van de georganiseerde financiële criminaliteit zal steeds belangrijker worden voor de Commissie. Daarom zal zij werkmethoden ontwikkelen en zich richten op gebieden en doelstellingen die zijn vastgesteld in nauwe samenwerking met de lidstaten en andere betrokken instanties, zoals Europol, Eurostat en de bureaus voor de statistiek van de lidstaten, de betrokken academische sectoren en de particuliere sector, waar nodig.

De Commissie is voornemens Europese deskundigengroepen op het gebied van statistiek en onderzoek naar criminaliteit in te stellen en om een EU-netwerk op te zetten van nationale correspondenten voor criminaliteitsstatistieken. Ter voorbereiding van dit initiatief heeft de Commissie twee bijeenkomsten van deskundigen georganiseerd in het kader van het Europees Forum voor de bestrijding van de georganiseerde misdaad.

In dit verband steunt de Commissie ook de uitvoering van een reeks economische risicoanalyses betreffende sectorale georganiseerde criminaliteit, ten einde een Europese methode voor economische risicoanalyse uit te werken, de ontwikkeling van vroegtijdige waarschuwingssystemen en toetsingsinstrumenten te bevorderen, en ervoor te zorgen dat informatie wordt uitgewisseld over optimale werkwijzen op het gebied van het terugdringen van criminaliteit, het aantal slachtoffers van criminaliteit en de angst voor criminaliteit.

Tenslotte zal in dit verband ook worden gekeken naar de mogelijke meerwaarde van waarnemingsposten op dit gebied.

---

(1)  Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten — Verklaringen van sommige lidstaten bij de aanneming van het kaderbesluit, PB L 190 van 18.7.2002.

(2)  Kaderbesluit 2003/577/JBZ van de Raad van 22 juli 2003 inzake de tenuitvoerlegging in de Europese Unie van beslissingen tot bevriezing van voorwerpen of bewijsstukken, PB L 196 van 2.8.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/852 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/852

---

(2004/C 84 E/0945)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0706/04

van Jaime Valdivielso de Cué (PPE-DE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Wijn

De Commissie heeft in februari verrassend genoeg een wijziging van de voorschriften inzake de etikettering van wijn goedgekeurd. Daardoor kunnen derde landen in onze streken wijnen op de markt brengen die voorzien zijn van traditionele Europese vermeldingen, zoals „crianza”, „reserva” of „gran reserva”, in tegenstelling tot wat de producerende landen willen.

De Commissie ijvert sinds jaren voor het behoud van onze traditionele benamingen, zowel via bilaterale onderhandelingen als via de Wereldhandelsorganisatie. Enkele derde landen hebben onlangs klacht ingediend bij de Wereldhandelsorganisatie tegen Verordening (EG) nr. 753/2002 (1) inzake de etikettering van wijn, omdat die het gebruik van de in de Gemeenschap gangbare traditionele vermeldingen in de praktijk niet toestaat.

Kan de Commissie verklaren waarom ze de uitspraak van de Wereldhandelsorganisatie niet heeft afgewacht alvorens enige wijziging van de wetgeving door te voeren, waardoor ze nu de mogelijkheid niet meer heeft om onze belangen bij genoemde internationale organisatie te verdedigen?

Welke criteria liggen aan deze wijziging van de traditionele houding terzake van de Europese Unie ten grondslag?

Hoeveel zullen de verliezen in deze sector volgens de Commissie bedragen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 april 2004)

De Commissie heeft nieuwe voorschriften ingevoerd met betrekking tot de omschrijving, de aanduiding en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten om te voorkomen dat binnen de WTO een panel zou worden opgericht. Dit zou een ernstige bedreiging hebben gevormd voor het Europese beleid op het gebied van de etikettering van wijn.

Nadat de Wereldhandelsorganisatie in kennis was gesteld van Verordening (EG) nr. 753/2002 (2), hebben verschillende derde landen hun opmerkingen meegedeeld aan de WTO en blijk gegeven van enig voorbehoud. In Genève vond hierover tweemaal overleg plaats. Derde landen beschouwden de exclusieve bescherming van bepaalde traditionele benamingen (deel B), naast het recht inzake geografische aanduidingen, als een nieuw intellectueel eigendomsrecht dat door de Unie werd ingevoerd in het kader van de overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (TRIPS). Een desbetreffend panel binnen de WTO had het EU-beleid inzake de bescherming van geografische aanduidingen op losse schroeven kunnen zetten en moest daarom worden vermeden.

In het licht van de opmerkingen van de derde landen heeft de Commissie besloten om in de desbetreffende verordening bepaalde wijzigingen aan te brengen. Deze wijzigingen hebben voornamelijk betrekking op de mogelijkheid voor derde landen om bepaalde traditionele benamingen te gebruiken met inachtneming van de in de lidstaten geldende voorschriften.

Voorts moest er rekening mee worden gehouden dat veel derde landen niet over een gecentraliseerde regelgeving voor de wijnbouw beschikken. Bijgevolg werden de Europese eisen op het gebied van de regelgeving gewijzigd en werd het principe van „reglementering” vervangen door „geldende regels”, die eveneens de door representatieve beroepsorganisaties vastgestelde regels omvatten. Ook werd een definitie van „representativiteit” opgenomen.

Bovendien moet worden onderstreept dat in Verordening (EG) nr. 1493/1999 (3) van de Raad, in tegenstelling tot bijlage III van Verordening (EG) nr. 753/2002, geen enkele keer wordt verwezen naar de twee categorieën van traditionele benamingen, maar alleen naar de mogelijkheid voor de Commissie om normen inzake traditionele benamingen vast te stellen in overeenstemming met de in de lidstaten geldende bepalingen.

De nieuwe voorwaarden voor het gebruik van traditionele benamingen van de Gemeenschap door derde landen zijn gelijkwaardig aan de voorwaarden die in de voorafgaande periode van kracht waren voor het gebruik van traditionele benamingen van bijlage III, deel A, bij Verordening (EG) nr. 316/2004 (4).

Tot deze voorwaarden behoren, overeenkomstig artikel 1, punt 10, van Verordening (EG) nr. 316/2004 houdende wijziging van artikel 37, lid 1, onder e), van Verordening nr. 753/2002:

| a) | het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele benaming wettigen; |
| --- | --- |

a)

het derde land moet een met redenen omkleed verzoek indienen bij de Commissie en bewijzen overhandigen die de erkenning van de traditionele benaming wettigen;

| b) | de taal van de traditionele benaming moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt; |
| --- | --- |

b)

de taal van de traditionele benaming moet de officiële taal zijn van het derde land dat het verzoek en de aanduiding heeft geformuleerd, en moet gedurende een periode van minimaal tien jaar zijn gebruikt;

| c) | als de taal van de traditionele benaming niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele benaming in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt; |
| --- | --- |

c)

als de taal van de traditionele benaming niet de officiële taal van het derde land is, moet het gebruik ervan in de wetgeving van het desbetreffende land zijn vastgelegd en moet de traditionele benaming in dit geval in deze taal ten minste de laatste 25 jaar onafgebroken zijn gebruikt;

| d) | daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend karakter” van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin dezelfde verordening voorziet, worden voldaan. |
| --- | --- |

d)

daarnaast moet aan andere criteria, zoals „specificiteit” en „onderscheidend karakter” van de aanduiding, alsook het uitsluiten van de mogelijkheid tot misleiding van de consument, waarin dezelfde verordening voorziet, worden voldaan.

In het specifieke geval van de traditionele Spaanse benamingen „Reserva”, „Gran Reserva” of „Crianza” als bedoeld in de schriftelijke vraag die aan de Commissie is gesteld, blijven de voorwaarden met betrekking tot het gebruik van deze aanduidingen door derde landen in de Gemeenschap ongewijzigd aangezien deze aanduiding al is vermeld in bijlage III, deel A, bij Verordening (EG) nr. 753/2002.

---

(1)  PB L 118 van 4.5.2002, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 118 van 4.5.2002.

(3)  Verordening (EG) Nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, PB L 179 van 14.7.1999.

(4)  Verordening (EG) nr. 316/2004 van de Commissie van 20 februari 2004 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 753/2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, PB L 55 van 24.2.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/854 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/854

---

(2004/C 84 E/0946)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0712/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft:   Verhoging van de suikerquota voor Portugal

Tijdens een recent bezoek aan de DAI SA (agro-industriële ontwikkelingsmaatschappij) in Coruche (Portugal) heb ik kunnen vaststellen dat de onderneming in 2002 alle grondstoffen voor de aan continentaal Portugal toegewezen productiequota van witte suiker heeft kunnen betrekken van Portugese boeren.

De jaarlijkse quota van DAI — ongeveer 70 000 ton witte bietsuiker — vertegenwoordigt echter nauwelijks ongeveer 23 % van de totale Portugese marktbehoefte. De productiecapaciteit van DAI bedraagt momenteel ruim 100 000 ton witte suiker en in het gebied rond de Alqueva-dam bestaat de mogelijkheid om meer suikerbieten te verbouwen.

Kan de Commissie mij meedelen welke maatregelen zij aan het bestuderen is, rekening houdend met het voorstel tot herziening van de gemeenschappelijke marktordening voor suiker en de noodzaak om de quota van Portugal op te trekken tot 100 000 ton?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 april 2004)

Op grond van artikel 39 van Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (1) is aan de in Portugal gevestigde raffinaderijen een voorzieningsgarantie gegeven in de vorm van preferentiële invoerregelingen voor een hoeveelheid van bijna 300 000 ton ruwe rietsuiker van oorsprong uit de staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (ACS). Deze hoeveelheid, die wordt ingevoerd tegen een gemiddelde prijs van bijna EUR 500 per ton, komt overeen met het suikerverbruik in Portugal.

Dankzij deze bepaling kunnen de Portugese raffinaderijen blijven produceren en kunnen de traditionele leveringen van suiker uit bepaalde Afrikaanse landen aan Portugal gehandhaafd blijven.

Hoewel Portugal voorheen geen suiker produceerde, is aan dit land sinds zijn toetreding een productiequotum toegewezen van ongeveer 70 000 ton bietsuiker. Ondanks de relatief hoge productiekosten heeft deze cultuur eerst vaste voet gekregen en zich vervolgens stap voor stap ontwikkeld, en wordt het quotum thans bereikt.

Tegelijk met de toename van deze productie is de Portugese uitvoer van suiker gestaag gestegen van nul naar 90 000 ton.

Bijna de helft van deze hoeveelheid wordt uitgevoerd naar derde landen, met communautaire restituties die momenteel meer dan EUR 500 per ton bedragen. Dankzij deze restituties kan de prijs voor op de Portugese markt overtollige suiker worden teruggebracht tot de prijs op de wereldmarkt die minder dan EUR 200 per ton bedraagt. Het suikeroverschot gaat naar de andere landen van de Gemeenschap, vooral naar Spanje.

Gezien het specifieke karakter van de voorziening van de Portugese markt zou een verhoging van het productiequotum voor bietsuiker onvermijdelijk leiden tot een verhoging van de communautaire uitvoer van suiker, met restituties. Begrotingstechnisch gezien is dit niet te rechtvaardigen.

---

(1)  PB L 178 van 30.6.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/855 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/855

---

(2004/C 84 E/0947)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0713/04

van Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Risicoanalyse van zink

In 2002 heb ik uiting gegeven aan mijn bezorgdheid over de gang van zaken bij de risicoanalyse van zink en de eventuele voortijdige afsluiting van dit proces zonder dat relevant nieuw onderzoek in aanmerking is genomen. Deze eerste risicoanalyse van een bio-essentieel metaal die werd uitgevoerd in het kader van de bestaande wetgeving betreffende chemische stoffen, vormt een precedent voor toekomstige risicoanalyses. Het wordt voorts een voorbeeld van wanbeheer van een proces dat zou moeten uitgaan van de nieuwste wetenschappelijke gegevens.

Mijn bezorgdheid is onlangs versterkt door de publicatie van het definitieve concept voor een risicoanalyseverslag van zink, waarin het resultaat van 18 maanden onderzoek, gefinancierd door het bedrijfsleven en gebaseerd op de nieuwste wetenschappelijke gegevens, eenvoudig terzijde wordt geschoven of verkeerd geïnterpreteerd. Bij de voorbereiding van dit verslag hebben ook fundamentele zaken een rol gespeeld als behoudzucht, eerlijkheid en doorzichtigheid op het punt van de zeer selectieve benadering van de beschikbare wetenschappelijke gegevens, die toegepast is om de oorspronkelijke voorlopige conclusies die twee jaar geleden werden opgesteld te rechtvaardigen en handhaven.

Parallel hieraan wordt in een recent CSTEE-advies over klacht 1999/5056/NL kritiek uitgeoefend op een dergelijke risicoanalyse omdat geen gebruik werd gemaakt van een doorzichtige methode voor de selectie van gegevens en op het achterwege blijven van voldoende wetenschappelijke rechtvaardiging voor het aantonen van de aanwezigheid van risico's voor het milieu.

Kan de Commissie in dit verband meedelen:

| 1. | welke stappen zijn genomen of worden overwogen om de problemen die in het CSTEE-advies naar voren worden gebracht, te voorkomen bij de risicoanalyse voor zink, waarvoor dezelfde rapporteur verantwoordelijk is, en |
| --- | --- |

1.

welke stappen zijn genomen of worden overwogen om de problemen die in het CSTEE-advies naar voren worden gebracht, te voorkomen bij de risicoanalyse voor zink, waarvoor dezelfde rapporteur verantwoordelijk is, en

| 2. | op welke wijze zij ervoor zal zorgen dat onderzoek en wetenschappelijke ontwikkelingen niet stelselmatig worden genegeerd in een poging van de rapporteur om zijn aanvankelijke conclusies overeind te houden en dat de risicoanalyse voor zink op een kwaliteitsniveua wordt gebracht dat het mogelijk maakt het risico in de besluitvorming op te nemen? |
| --- | --- |

2.

op welke wijze zij ervoor zal zorgen dat onderzoek en wetenschappelijke ontwikkelingen niet stelselmatig worden genegeerd in een poging van de rapporteur om zijn aanvankelijke conclusies overeind te houden en dat de risicoanalyse voor zink op een kwaliteitsniveua wordt gebracht dat het mogelijk maakt het risico in de besluitvorming op te nemen?

Antwoord van de heer Busquin namens de Commissie

(13 april 2004)

Men is nu bijna tien jaar bezig met het opstellen van de risicoanalyse van zink. Dit proces is een goed voorbeeld van de zeer uitvoerige besprekingen met alle belanghebbenden tijdens de technische vergaderingen. De Commissie deelt de mening van het geachte parlementslid dat de analyse van een chemische stof zoals zink grondig moet worden uitgevoerd door alle relevante wetenschappelijke gegevens daarbij te betrekken.

Het geachte parlementslid refereert aan de kritiek van de CSTEE op de ondoorzichtige selectie van gegevens voor de beoordeling van het gebruik van koperhoudende aangroeiwerende middelen en op het ontbreken van voldoende wetenschappelijke gegevens. In het geval van zink is een grote hoeveelheid gegevens gepresenteerd in een lijvig document, hebben zeer uitgebreide besprekingen plaatsgevonden tijdens de technische vergaderingen over risicoanalyses die zijn uitgevoerd conform Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (1) en zijn deskundigen uit de lidstaten tot overeenstemming gekomen over de criteria voor gegevensselectie en de wijze waarop de gegevens moeten worden gebruikt.

Het bedrijfsleven heeft de mogelijkheid en de tijd gekregen om een extra onderzoeksprogramma uit te voeren, op grond van de verwachting dat extra wetenschappelijke gegevens de kwaliteit van het rapport ten goede zouden komen. Intussen zijn de resultaten beschikbaar en deze verschaffen een beter inzicht in het gedrag van zink in het milieu. De rapporteur zal de resultaten opnemen in het ontwerp-risicoanalyseverslag.

Op 8 en 9 maart 2004 is het conceptverslag opnieuw besproken in een technische vergadering met alle belanghebbenden. De vergadering werd voorgezeten door het Europese Bureau voor chemische producten. Er is overeenstemming bereikt over de conclusies met betrekking tot de risico's voor de compartimenten „water” en „grond”. Er moeten nog verdere besprekingen worden gevoerd voor de risicoanalyse van „landbouwgrond”.

We verwachten dat er in de komende maanden overeenstemming kan worden bereikt over de nog openstaande kwesties. Overeenkomstig de standaardprocedure voor risicoanalyses die worden uitgevoerd onder Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad, zal het eindrapport vervolgens naar het CSTEE gestuurd worden ter beoordeling van de wetenschappelijk basis van de conclusies. Een samenvatting van deze conclusies zal daarop in het Publicatieblad van de Europese Unie verschijnen als aanbeveling van de Commissie.

---

(1)  Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico's van bestaande stoffen, PB L 84 van 5.4.1993.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/856 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/856

---

(2004/C 84 E/0948)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0714/04

van Antonio Di Pietro (ELDR) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Ombouw van de energiecentrale „Valdaliga Nord” te Civitavecchia door het Italiaanse elektriciteitsbedrijf ENEL

De energiecentrale „Valdaliga Nord” te Civitavecchia (eigendom van ENEL) wordt momenteel omgebouwd tot een kolengestookte centrale (waarvan de gemiddelde CO2-uitstoot 40 % hoger ligt dan bij een oliegestookte centrale en 50 % hoger dan bij een aardgascentrale, nog afgezien van de hogere kosten die eraan zijn verbonden). Een en ander zal bijzonder ernstige, ja zelfs rampzalige gevolgen hebben voor gezondheid en milieu en er is op geen enkele manier rekening gehouden met het voorzorgsbeginsel, noch met het verzet onder de bevolking, die blijkens in de gemeenten Civitavecchia en Tarquinia gehouden referenda unaniem tegen het project gekant is, maar waaraan ENEL en het bevoegde ministerie zich kennelijk hoegenaamd niet storen.

Ziekten als kanker, aandoeningen van de luchtwegen en diverse ziektesymptomen als gevolg van het inademen van fijne stofdeeltjes komen in het bewuste gebied toch al veel frequenter voor dan gemiddeld, met een incidentie die 50 keer hoger ligt dan de nationale en regionale gemiddelden; de milieusituatie is overigens bijzonder precair in dit gebied, waar zich reeds drie elektriciteitscentrales en twee stortplaatsen voor bijzonder afval bevinden en dat geconfronteerd wordt met een intensief zeehaven- en wegverkeer. Hoewel Italië reeds tweemaal in gebreke is gesteld, blijft het de richtlijnen 96/62/EG (1) en 1999/30/EG (2) inzake luchtkwaliteit schenden, en houdt het zich met name niet aan de verplichting om dagelijks informatie te verstrekken omtrent de PM 10-concentraties in de lucht.

Ook zal de kolencentrale van Civitavecchia grote hoeveelheden koolstofdioxide, arsenicum, kwik, radionucliden, chroom en nikkel in het milieu doen terechtkomen, hetgeen bovendien in strijd is met richtlijn 2001/80/EG (3) inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, die door Italië nog niet in nationaal recht is omgezet (naar aanleiding waarvan de Commissie bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen overigens een procedure aanhangig heeft gemaakt).

Welke stappen denkt de Commissie in dit verband op korte termijn te ondernemen om de door de energiecentrale „Valdaliga Nord” van ENEL teweeggebrachte gezondheids- en milieuschade voor de bevolking van Civitavecchia en de aangrenzende gemeenten Allumiere, Blera, Cerveteri, Ladispoli, Tarquinia en Tolfa tot een minimum te beperken, mede gelet op de voortdurende en herhaalde inbreuken op de Verdragsbeginselen door Italië en de dringende noodzaak ernstige en onherstelbare schade voor het leefmilieu, de gezondheid en de economie in het betrokken gebied te voorkomen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(2 april 2004)

Dat de elektriciteitscentrale „Valdaliga Nord” te Civitavecchia (eigendom van ENEL) momenteel wordt omgebouwd tot een kolengestookte centrale is op zichzelf niet in strijd met enige bepalingen in de milieuwetgeving van de Gemeenschap.

Vanzelfsprekend dient deze centrale als stookinstallatie met een thermisch vermogen van meer dan 50 Megawatt (MW) te voldoen aan de verplichtingen zoals uiteengezet in Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging en Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Commissie van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (4). Met name krachtens artikel 8 van Richtlijn 96/61/EG zijn bevoegde autoriteiten verplicht erop toe te zien dat in de vergunningen die aan de nieuwe installaties waarop deze richtlijn betrekking heeft worden verleend, alle maatregelen zijn opgenomen die ter vervulling van de voorwaarden van de artikelen 3 en 10 nodig zijn om de bescherming van lucht, water en bodem te waarborgen en aldus een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel te bereiken. Daarnaast treffen de bevoegde autoriteiten krachtens artikel 4 van Richtlijn 2001/80/EG passende maatregelen teneinde te bewerkstelligen dat iedere bouwvergunning of bedrijfsvergunning voor een nieuwe stookinstallatie die onder deze richtlijn valt voorschriften bevat met betrekking tot de inachtneming van de in deel Β van de bijlagen III tot en met VII voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof vastgestelde emissiegrenswaarden. Overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 2001/80/EG zullen dezelfde emissiegrenswaarden van toepassing zijn wanneer de exploitant van een stookinstallatie voornemens is een wijziging aan te brengen in de zin van artikel 2, lid 10, onder b) en artikel 12, lid 2, van Richtlijn 96/61/EG voorheeft.

Uit de door het geachte parlementslid gegeven informatie blijkt dat dergelijke vergunningen en machtigingen nog niet zijn afgegeven. Daarom kan momenteel geen sprake zijn van een schending van Gemeenschapsrecht. De door het geachte parlementslid genoemde inbreukprocedure wegens niet-nakoming van de verplichting om Richtlijn 2001/80/EG om te zetten in Italiaans recht is een algemene procedure en heeft niet specifiek betrekking op de situatie in Civitavecchia.

Emissies van grote stookinstallaties dragen bij aan concentraties van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht die zijn onderworpen aan EU-wetgeving inzake luchtkwaliteit. Betreffende de richtlijnen inzake luchtkwaliteit, met name Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit en Richtlijn 1999/30/EG van de Raad van 22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, heeft de Commissie een inbreukprocedure tegen Italië ingeleid vanwege niet-nakoming van de verplichting de PM10-concentraties in Civitavecchia te bewaken. Met betrekking tot deze regio zijn geen andere schendingen van de voornoemde richtlijnen vastgesteld en ook op basis van de door het geachte parlementslid gegeven informatie kunnen geen andere schendingen worden vastgesteld. Hadden de PM10-concentraties in deze zone echter de grenswaarden met een tolerantiemarge overschreden, dan waren de Italiaanse autoriteiten verplicht geweest een plan of programma in de zin van artikel 8, lid 3, van Richtlijn 96/62/EG op te stellen en te waarborgen dat uiterlijk op 1 januari 2005 aan de grenswaarden zoals voorgeschreven in Richtlijn 1999/30/EG zal worden voldaan. De Commissie ziet er strikt op toe dat alle lidstaten, inclusief Italië, aan voornoemde verplichtingen voldoen.

Inzake luchtvervuiling ten gevolge van arseen en kwik: de Commissie is op de hoogte van de toxiciteit van deze stoffen en heeft op 16 juli 2003 een voorstel ingediend voor een richtlijn betreffende arseen, cadmium, kwik, nikkel en polycyclische aromatische koolwaterstoffen in de lucht (5).

---

(1)  PB L 296 van 21.11.1996, blz. 55.

(2)  PB L 163 van 29.6.1999, blz. 41.

(3)  PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1.

(4)  PB L 257 van 10.10.1996.

(5)  COM(2003)423 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/857 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/857

---

(2004/C 84 E/0949)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0719/04

van Ieke van den Burg (PSE) aan de Commissie

(10 maart 2004)

Betreft:   Inzet O & O-fondsen in Nederland in het kader van de Lissabon-Strategie

Nederland is in het kader van de Lissabon-Strategie en advies van de Raad bezig om samen met sociale partners initiatieven te ontplooien ter bestrijding van werkloosheid onder laaggeschoolden. Een belangrijke manier om deze activiteiten te financieren wordt gevormd door middelen die de sociale partners inbrengen in O & O-fondsen. Deze fondsen zijn private middelen die uit de loonruimte gefinancierd worden. In geval van een bedrijfstak-CAO kunnen de betreffende CAO-bepalingen algemeen-verbindend-verklaard worden. In 2003 heeft de Hoge Raad een uitspraak gedaan waarin bevestigd wordt dat de algemeen verbindend verklaring van een CAO geen steunmaatregel van de Staat inhoudt (zaak C01/117HR). Naar verluidt hebben verschillende regeringen de Commissie geschreven over het beleid van het DG Mededinging tot nu toe, dat dergelijke scholingsfondsen wél als staatssteun aanmerkt.

| 1. | Is de Commissie ook van mening dat de inzet van middelen uit collectief gefinancierde scholingsfondsen voor werkgelegenheidsdoeleinden een positieve bijdrage kan leveren aan de Lissabon-doelstellingen en aan de verbetering van de vaardigheden van werknemers? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie ook van mening dat de inzet van middelen uit collectief gefinancierde scholingsfondsen voor werkgelegenheidsdoeleinden een positieve bijdrage kan leveren aan de Lissabon-doelstellingen en aan de verbetering van de vaardigheden van werknemers?

| 2. | Is de Commissie ook van mening dat er strijdigheid bestaat tussen enerzijds de inzet die gevraagd wordt van sociale partners in het kader van de Lissabon-Strategie en anderzijds de houding van de Commissie om deze middelen als staatssteun te kwalificeren? |
| --- | --- |

2.

Is de Commissie ook van mening dat er strijdigheid bestaat tussen enerzijds de inzet die gevraagd wordt van sociale partners in het kader van de Lissabon-Strategie en anderzijds de houding van de Commissie om deze middelen als staatssteun te kwalificeren?

| 3. | Kan de Commissie bevestigen dat verschillende regeringen haar hierop hebben aangesproken? Wanneer gaat de Commissie hun antwoorden en wat zal de strekking zijn van dat antwoord? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie bevestigen dat verschillende regeringen haar hierop hebben aangesproken? Wanneer gaat de Commissie hun antwoorden en wat zal de strekking zijn van dat antwoord?

| 4. | Is de Commissie bereid om tot een betere interne afstemming van het beleid van haar directoraten-generaal te komen en mee te werken aan een snelle oplossing voor de impasse, zodat O & O-fondsen volop kunnen worden ingezet om de Lissabon-Strategie te ondersteunen? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid om tot een betere interne afstemming van het beleid van haar directoraten-generaal te komen en mee te werken aan een snelle oplossing voor de impasse, zodat O & O-fondsen volop kunnen worden ingezet om de Lissabon-Strategie te ondersteunen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(30 april 2004)

| 1. | De scholingsfondsen behoren zonder twijfel tot de middelen die op een positieve manier bijdragen tot de verwezenlijking van de Lissabon-doelstellingen. Dankzij deze fondsen wordt een kwantitatieve en kwalitatieve verbetering van de werkgelegenheid mogelijk en wordt een bijdrage geleverd aan een scholingsbeleid voor levenslang leren. |
| --- | --- |

1.

De scholingsfondsen behoren zonder twijfel tot de middelen die op een positieve manier bijdragen tot de verwezenlijking van de Lissabon-doelstellingen. Dankzij deze fondsen wordt een kwantitatieve en kwalitatieve verbetering van de werkgelegenheid mogelijk en wordt een bijdrage geleverd aan een scholingsbeleid voor levenslang leren.

| 2. | Bij het onderzoek naar de verenigbaarheid van staatssteun, houdt de Commissie rekening met de door de andere beleidsterreinen van de Unie nagestreefde doelen, waaronder de doelen van het werkgelegenheidsbeleid, en neemt ze op in haar analyse.
  Op basis van objectieve criteria moet de Commissie inderdaad ten eerste bepalen of er sprake is van staatssteun in de zin van het EG-Verdrag. Er is sprake van staatssteun wanneer de staatsmaatregel de vrije concurrentie beknot en de intracommunautaire handel verstoort door één of meerdere bedrijven te bevoordelen. Ten tweede houdt de Commissie bij haar onderzoek naar de verenigbaarheid van de staatssteun met het EG-Verdrag, rekening met de gevolgen voor de andere beleidsterreinen van de Unie, en uiteraard ook met de sociale gevolgen van een maatregel. Er is slechts sprake van onverenigbaarheid tussen de Lissabon-Strategie en het beleid inzake staatssteun indien de ter uitvoering van deze strategie genomen maatregelen als staatssteun zouden worden aangemerkt die onverenigbaar is met het EG-Verdrag.
  Tot dusver is er geen enkele beslissing genomen over de kwalificatie van de scholingsfondsen. De mededinging kan in bepaalde omstandigheden worden verstoord door fondsen, maar dit is daarom niet noodzakelijkerwijs het geval voor scholingsfondsen. Rekening houdend met de ontegensprekelijk gunstige sociale effecten van deze fondsen en hun bijdrage aan de Lissabon-doelstellingen, ziet de Commissie geen reden om te geloven dat de haar bekende scholingsfondsen een belangrijke nadelige invloed hebben op de mededinging en de handel op communautair niveau. De Commissie acht het gerechtvaardigd dat overheden maatregelen treffen om bedrijven aan te sporen tot de uitbreiding van de werkgelegenheid en de verhoging van het kwalificatieniveau van werknemers. Bijgevolg zijn de doelstellingen van Lissabon zeker niet onverenigbaar met die van het beleid inzake staatssteun. |
| --- | --- |

2.

Bij het onderzoek naar de verenigbaarheid van staatssteun, houdt de Commissie rekening met de door de andere beleidsterreinen van de Unie nagestreefde doelen, waaronder de doelen van het werkgelegenheidsbeleid, en neemt ze op in haar analyse.

Op basis van objectieve criteria moet de Commissie inderdaad ten eerste bepalen of er sprake is van staatssteun in de zin van het EG-Verdrag. Er is sprake van staatssteun wanneer de staatsmaatregel de vrije concurrentie beknot en de intracommunautaire handel verstoort door één of meerdere bedrijven te bevoordelen. Ten tweede houdt de Commissie bij haar onderzoek naar de verenigbaarheid van de staatssteun met het EG-Verdrag, rekening met de gevolgen voor de andere beleidsterreinen van de Unie, en uiteraard ook met de sociale gevolgen van een maatregel. Er is slechts sprake van onverenigbaarheid tussen de Lissabon-Strategie en het beleid inzake staatssteun indien de ter uitvoering van deze strategie genomen maatregelen als staatssteun zouden worden aangemerkt die onverenigbaar is met het EG-Verdrag.

Tot dusver is er geen enkele beslissing genomen over de kwalificatie van de scholingsfondsen. De mededinging kan in bepaalde omstandigheden worden verstoord door fondsen, maar dit is daarom niet noodzakelijkerwijs het geval voor scholingsfondsen. Rekening houdend met de ontegensprekelijk gunstige sociale effecten van deze fondsen en hun bijdrage aan de Lissabon-doelstellingen, ziet de Commissie geen reden om te geloven dat de haar bekende scholingsfondsen een belangrijke nadelige invloed hebben op de mededinging en de handel op communautair niveau. De Commissie acht het gerechtvaardigd dat overheden maatregelen treffen om bedrijven aan te sporen tot de uitbreiding van de werkgelegenheid en de verhoging van het kwalificatieniveau van werknemers. Bijgevolg zijn de doelstellingen van Lissabon zeker niet onverenigbaar met die van het beleid inzake staatssteun.

| 3. | Momenteel hebben slechts twee lidstaten contact met de Commissie in verband met scholingsfondsen; en deze dossiers worden momenteel bestudeerd en door de Commissie geanalyseerd in het kader van verschillende beleidsterreinen van de Unie. Er is nog geen definitief standpunt vastgesteld. In elk geval zal de Commissie rekening houden met de gunstige sociale gevolgen van deze maatregelen. Ook is de Commissie bezig een economische aanpak te ontwikkelen waardoor steunmaatregelen, die geen belangrijke impact hebben op de communautaire mededinging en handel, vlot kunnen worden beoordeeld. |
| --- | --- |

3.

Momenteel hebben slechts twee lidstaten contact met de Commissie in verband met scholingsfondsen; en deze dossiers worden momenteel bestudeerd en door de Commissie geanalyseerd in het kader van verschillende beleidsterreinen van de Unie. Er is nog geen definitief standpunt vastgesteld. In elk geval zal de Commissie rekening houden met de gunstige sociale gevolgen van deze maatregelen. Ook is de Commissie bezig een economische aanpak te ontwikkelen waardoor steunmaatregelen, die geen belangrijke impact hebben op de communautaire mededinging en handel, vlot kunnen worden beoordeeld.

| 4. | De Commissie werkt op basis van permanente coördinatie aan de dossiers van de scholingsfondsen. Door de ontwikkeling van de hierboven vermelde economische aanpak kan de Commissie inschatten wat de gevolgen van deze fondsen zijn en welke positieve bijdrage ze kunnen leveren in de verbetering van de arbeidsvoorwaarden. |
| --- | --- |

4.

De Commissie werkt op basis van permanente coördinatie aan de dossiers van de scholingsfondsen. Door de ontwikkeling van de hierboven vermelde economische aanpak kan de Commissie inschatten wat de gevolgen van deze fondsen zijn en welke positieve bijdrage ze kunnen leveren in de verbetering van de arbeidsvoorwaarden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/859 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/859

---

(2004/C 84 E/0950)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0729/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Gezins- en sociale assistentie voor de politie

Hoewel de rol van de politie in elke lidstaat door korpsen wordt vervuld die vallen onder de nationale regering en die belast zijn met het toezicht op de toepassing van het binnenlands strafrecht, worden de politietaken op Europees niveau ook steeds belangrijker gezien een toenemende noodzaak om grensoverschrijdende criminele verschijnselen te bestrijden zoals drugs, terrorisme, pedofilie en illegale immigratie. De EU heeft op de Europese Raad van Tampere aangegeven dat het een ruimte wil creëren van vrijheid, veiligheid en recht en heeft toegezegd de samenwerking te zullen intensiveren tussen politie en justitie belast met preventie, bestrijding van criminaliteit en hulp aan slachtoffers van criminaliteit. Daarvoor is een kaderprogramma opgezet, AGIS, dat bedoeld is als steun en bevordering van deze organisaties (besluit 2002/630/EEG (1)).

Geconstateerd moet evenwel worden dat ondanks het belang van hun optreden voor de maatschappij de werknemers bij de politie vaak onvoldoende beroepserkenning vinden en dat het schort aan een in allerlei opzichten adequate bescherming: de bezoldiging doet geen recht aan de verrichte taken; soms treden ernstige anomalieën op bij het carrièreverloop; de pensioengerechtigde leeftijd is in veel lidstaten dezelfde als voor andere soorten ambtenaren die minder blootstaan aan risico en zware arbeid; de vakbonden worden niet altijd naar behoren beschermd en niet overal bestaat de vrijheid zich bij een vakbond aan te sluiten. Dit blijkt, zij het met allerlei onderlinge verschillen, in veel van de vijftien lidstaten en met name in Italië het geval te zijn, hoewel de huidige regering tastbare initiatieven heeft ontwikkeld om de situatie te verbeteren.

Overwegende dat de politie een bestuursorgaan van de staat is en dat het hierboven geschilderde probleem voornamelijk het binnenlands recht van de lidstaten betreft; evenwel constaterende dat de Europese Unie zich (zie hierboven) veel gelegen laat liggen aan de rol van de politie; overwegende dat steun aan de gezinnen van werknemers integraal onderdeel is van een specifiek communautair beleid in de sector gelijke kansen, luidt de vraag aan de Commissie of:

| 1. | er onderzoek op Europees niveau is verricht, er voorbeelden zijn van goede praktijken, gedragscodes voor gezinshulp aan werknemers bij de politie; |
| --- | --- |

1.

er onderzoek op Europees niveau is verricht, er voorbeelden zijn van goede praktijken, gedragscodes voor gezinshulp aan werknemers bij de politie;

| 2. | het genoemde AGIS-programma ook kan worden gericht op uitwisseling van ervaring en informatie ten aanzien van de arbeidsrechtaspecten van deze beroepsgroep en niet slechts de politietaken in engere zin; |
| --- | --- |

2.

het genoemde AGIS-programma ook kan worden gericht op uitwisseling van ervaring en informatie ten aanzien van de arbeidsrechtaspecten van deze beroepsgroep en niet slechts de politietaken in engere zin;

| 3. | de EU zich al eerder met dit onderwerp heeft beziggehouden. |
| --- | --- |

3.

de EU zich al eerder met dit onderwerp heeft beziggehouden.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(22 april 2004)

Met het op 22 juli 2002 door de Raad vastgestelde AGIS-programma (2003-2007) (2) worden de activiteiten van de vroegere programma's onder titel VI van het EU-Verdrag (Grotius, Oisin, Stop, Falcone en Hippocrate) voortgezet. Het programma wordt beheerd door de Commissie (directoraat-generaal Justitie en binnenlandse zaken).

AGIS steunt projecten inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, preventie en bestrijding van alle vormen van criminaliteit. Het programma draagt bij tot de financiering van opleidingen, onderzoek, studies, uitwisseling van vakmensen, verspreiding van bereikte resultaten, conferenties en seminaries.

AGIS handelt niet over de professionele, economische en vakbondsstatus van werknemers bij de politie. De arbeidsrechtaspecten van deze beroepsgroep komen hierin evenmin aan de orde.

---

(1)  PB L 203 van 1.8.2002, blz. 5.

(2)  PB L 203 van 1.8.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/860 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/860

---

(2004/C 84 E/0951)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0731/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Gezins- en sociale assistentie voor de politie

Hoewel de rol van de politie in elke lidstaat door korpsen wordt vervuld die vallen onder de nationale regering en die belast zijn met het toezicht op de toepassing van het binnenlands strafrecht, worden de politietaken op Europees niveau ook steeds belangrijker gezien een toenemende noodzaak om grensoverschrijdende criminele verschijnselen te bestrijden zoals drugs, terrorisme, pedofilie en illegale immigratie. De EU heeft op de Europese Raad van Tampere aangegeven dat het een ruimte wil creëren van vrijheid, veiligheid en recht en heeft toegezegd de samenwerking te zullen intensiveren tussen politie en justitie belast met preventie, bestrijding van criminaliteit en hulp aan slachtoffers van criminaliteit. Daarvoor is een kaderprogramma opgezet, AGIS, dat bedoeld is als steun en bevordering van deze organisaties (besluit 2002/630/EEG (1)).

Geconstateerd moet evenwel worden dat ondanks het belang van hun optreden voor de maatschappij de werknemers bij de politie vaak onvoldoende beroepserkenning vinden en zich geconfronteerd zien met moeilijkheden in verband met het bijzondere karakter van hun rol. Het beroep wordt gekenmerkt door lange werktijden, nachtdiensten, risico, de verplichting voortdurend inzetbaar te zijn en allerlei hindernissen die zich moeilijk laten verenigen met een gezinsleven, terwijl op het punt van gezinsrecht en gelijke kansen de aan agenten geboden steun- en beschermingsinstrumenten niet toereikend lijken. Om iets te doen aan de speciale verlangens van politieambtenaren en hun gezinnen, vooral vrouwelijke politieagenten, is het nodig om volledige assistentie te garanderen voor die aspecten die in verband staan met moederschap en vaderschap, in de vorm van financiële prikkels, crèches en andere kinderopvang, faciliteiten bij de aankoop van een woning, het helpen bij de opvang van de nadelen van werktijden, enz.

Overwegende dat de politie een bestuursorgaan van de staat is en dat het hierboven geschilderde probleem voornamelijk het binnenlands recht van de lidstaten betreft; evenwel constaterende dat de Europese Unie zich (zie hierboven) veel gelegen laat liggen aan de rol van de politie; overwegende dat steun aan de gezinnen van werknemers integraal onderdeel is van een specifiek communautair beleid in de sector gelijke kansen, luidt de vraag aan de Commissie of:

| 1. | er onderzoek op Europees niveau is verricht, er voorbeelden zijn van goede praktijken, gedragscodes voor gezinshulp aan werknemers bij de politie; |
| --- | --- |

1.

er onderzoek op Europees niveau is verricht, er voorbeelden zijn van goede praktijken, gedragscodes voor gezinshulp aan werknemers bij de politie;

| 2. | het genoemde AGIS-programma ook kan worden gericht op uitwisseling van ervaring en informatie over dit beleid; |
| --- | --- |

2.

het genoemde AGIS-programma ook kan worden gericht op uitwisseling van ervaring en informatie over dit beleid;

| 3. | de EU zich al eerder met dit onderwerp heeft beziggehouden? |
| --- | --- |

3.

de EU zich al eerder met dit onderwerp heeft beziggehouden?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(23 april 2004)

Met het op 22 juli 2002 door de Raad vastgestelde AGIS-programma (2003-2007) (2) worden de activiteiten van de vroegere programma's onder titel VI van het EU-Verdrag (Grotius, Oisin, Stop, Falcone en Hippocrate) voortgezet. Het programma wordt beheerd door de Commissie (directoraat-generaal Justitie en binnenlandse zaken).

AGIS steunt projecten inzake politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, preventie en bestrijding van alle vormen van criminaliteit. Het programma draagt bij tot de financiering van opleidingen, onderzoek, studies, uitwisseling van vakmensen, verspreiding van bereikte resultaten, conferenties en seminaries.

Gezinshulp en sociale bijstand aan medewerkers van de politie komen echter niet aan de orde in het AGIS-programma.

---

(1)  PB L 203 van 1.8.2002, blz. 5.

(2)  PB L 203 van 1.8.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/861 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/861

---

(2004/C 84 E/0952)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0732/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Bouw van stuwdammen in het internationale deel van de rivier de Minho

Aan de Portugese autoriteit voor het waterbeheer, de Instituto de Àgua, is een voorstel voorgelegd voor de bouw van drie stuwdammen in het internationale deel van de rivier de Minho door het Spaanse elektriciteitsconsortium Unión Fenosa.

Dit nadat in 1998 is afgezien van de aanleg van de Sela-stuwdam in deze rivier, daar deze dam zeer nadelige gevolgen voor het milieu zou hebben.

Ook de drie stuwdammen die nu worden voorgesteld kunnen evenwel erg nadelige gevolgen voor het milieu hebben, zoals milieuactivisten, gemeentebestuurders, vissers en wijnboeren vrezen.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van de plannen van Unión Fenosa om drie waterkrachtcentrales te bouwen in de rivier de Minho op de grens tussen Portugal en Spanje? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van de plannen van Unión Fenosa om drie waterkrachtcentrales te bouwen in de rivier de Minho op de grens tussen Portugal en Spanje?

| 2. | Wat zullen volgens haar de gevolgen voor het milieu zijn van deze dammen en welke maatregelen denkt zij te nemen gezien de bezorgdheid van de Portugese bevolking, actiegroepen en instellingen in de regio? |
| --- | --- |

2.

Wat zullen volgens haar de gevolgen voor het milieu zijn van deze dammen en welke maatregelen denkt zij te nemen gezien de bezorgdheid van de Portugese bevolking, actiegroepen en instellingen in de regio?

| 3. | Worden deze plannen onder meer met communautaire geldmiddelen uitgevoerd? |
| --- | --- |

3.

Worden deze plannen onder meer met communautaire geldmiddelen uitgevoerd?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 april 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de voorstellen voor de bouw van stuwdammen in de rivier de Minho door het Spaanse consortium Unión Fenosa.

Krachtens het Gemeenschapsrecht moeten voorstellen voor de bouw van stuwdammen worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling (MEB) als ze significante milieueffecten kunnen hebben. Indien de opslagcapaciteit van een dam meer bedraagt dan 10 miljoen kubieke meter is een MEB vereist (volgens bijlage I van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2)). In andere gevallen (die vallen onder bijlage II van dezelfde richtlijn) dient de bevoegde instantie in de lidstaat het voorstel te onderzoeken om vast te stellen of significante effecten waarschijnlijk zijn. De MEB houdt in dat er informatie wordt verstrekt over het voorgestelde project en de vermoedelijke effecten ervan, en dat een raadpleging wordt gehouden van de milieuautoriteiten, het publiek en, bij vermoedelijke grensoverschrijdende effecten, elke lidstaat waarvan het grondgebied vermoedelijk aanzienlijke effecten zal ondervinden. De bevoegde instantie dient de informatie en de resultaten van de raadplegingen in de besluitvormingsprocedure mee te nemen.

Het project waar het geachte parlementslid op doelt wordt, met betrekking tot Portugal, niet uitgevoerd met communautaire middelen uit de Structuurfondsen in het kader van de cofinanciering.

---

(1)  PB L 175 van 5.7.1985.

(2)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/861 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/861

---

(2004/C 84 E/0953)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0738/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Regio's die in de toekomst niet meer onder doelstelling 1 van de structuurfondsen zullen vallen

Kan de Commissie mededelen welke regio's die tot nu toe onder doelstelling 1 van de structuurfondsen vielen de limiet van 75 % van het communautaire BBP zullen overschrijden en in de toekomst dan ook niet meer onder deze doelstelling zullen vallen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 april 2004)

De Commissie heeft op 19 februari jongstleden haar laatste verslag over de economische en sociale cohesie goedgekeurd. In dit verslag wordt geconcludeerd dat op basis van de voor 1999, 2000 en 2001 beschikbare gegevens de regio's met een bruto binnenlands product (BBP) per inwoner van meer dan 75 % van het communautaire gemiddelde EUR 15 na 2006 van steun uitgesloten zouden worden. Deze regio's zijn: Sterea Ellada en Notio Aigaio (Griekenland), Castilla y Léon, Communidad Valenciana, Canarias (Spanje), Border, Midland and Western (Ierland), Sardinië (Italië), Burgenland (Oostenrijk), Autonome Regio Madeira (Portugal), Itä (Finland) en South Yorkshire (Verenigd Koninkrijk).

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat in de toekomst de verkiesbaarheid voor doelstelling „convergentie” bij de goedkeuring van het reglementair kader van de Structuurfondsen op basis van het gemiddelde van de beschikbare gegevens van de drie laatste jaren wordt vastgesteld.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/862 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/862

---

(2004/C 84 E/0954)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0741/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Fiscale stimuleringsmaatregelen ter bevordering van de werkgelegenheid

Beschikt de Commissie over precieze statistieken wat betreft de werkgelegenheid die in de Europese Unie wordt gecreëerd door het toepassen van fiscale stimuleringsmaatregelen ten gunste van bedrijven die bepaalde bevolkingsgroepen (vrouwen, jongeren, enz.) werk verschaffen?

Bestaan er studies waarin een kosten-batenanalyse wordt gemaakt van het effect op de arbeidsmarkt van een verlaging van de belasting op arbeid (inclusief sociale bijdragen)?

Werd tevens onderzocht of deze verlaging de begrotingsstabiliteit in gevaar kan brengen, en zo ja of een matige verhoging van de indirecte belastingen voldoende is om de risico's te compenseren?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(26 april 2004)

Er bestaan geen statistieken op EU-niveau over de werkgelegenheidseffecten van fiscale stimuleringsmaatregelen voor bedrijven.

Sommige lidstaten geven echter in hun nationale actieplannen voor de werkgelegenheid en in hun evaluaties over deze plannen aan dat maatregelen ter verlaging van de socialezekerheidspremies voor de bedrijven significante effecten op de werkgelegenheid hebben, als zij doelgericht zijn. In Frankrijk werd geraamd dat een verlaging van de werkgeverspremies met 40 miljard FF tussen 1993 en 1 999 106 000 à 170 000 banen had gecreëerd (plus 67 000 banen door de invoering van de 35-urige werkweek). Verlaagde werkgeverspremies hebben zelfs de opwaartse trend bij ongeschoolde arbeidskrachten omgebogen.

Bovendien verstrekt een Spaans verslag econometrische schattingen van de elasticiteit van de werkgelegenheid ten aanzien van verschillende soorten belastingen; het concludeert dat, ondanks enkele methodologische onzekerheden, een verlaging van de werkgeverspremies tot nu toe de meest positieve werkgelegenheidseffecten heeft gehad. Soortgelijke conclusies worden getrokken in een Belgisch verslag op grond van macrosimulaties van het Federaal Planbureau (creatie van 23 000 banen door een verlaging van de werkgeverspremies met EUR 1,2 miljard; creatie van 10 700 banen in de sociale profitsector door een verlaging van EUR 0,25 miljard). Het hier gebruikte ultieme criterium is het aantal gecreëerde banen per miljard euro netto-investering in verschillende maatregelen, waarbij de term „netto-investering” betekent dat rekening is gehouden met feedback-effecten (via loon- en prijsaanpassingen, overheidsbegrotingen, consumptie enz).

Er wordt algemeen aanvaard dat de belastingen op arbeid van cruciaal belang zijn voor besluiten in verband met het arbeidsaanbod, met name wat betreft laagbetaalden, mensen die hun beroepsloopbaan starten en leden van eenverdienerhuishoudens met kinderen (1). Er is echter onvoldoende empirisch bewijsmateriaal over de macro-economische effecten op de werkgelegenheid van de verlaging van belastingen en socialezekerheidspremies (2) ondanks de resultaten van de hierboven vermelde modelleeronderzoeken. Een nauwkeurige evaluatie van de netto-effecten op de werkgelegenheid moet rekening houden met het dode gewicht en de substitutie- en de verplaatsingseffecten. En deze effecten zijn moeilijk te evalueren.

Zoals hierboven aangegeven, bestaat er nog onvoldoende onderzoekmateriaal over de macro-economische effecten van een verlaging van de belastingen en de socialezekerheidspremies. Er bestaat echter enig bewijsmateriaal over het „dubbel dividend”-effect, verkregen in macro-economische simulatiestudies. Deze studies laten over het algemeen zien dat milieubelastingshervormingen een klein positief effect op de werkgelegenheid kunnen hebben zonder dat zij de begrotingsstabiliteit in gevaar brengen, als de inkomsten uit de verhoogde milieubelastingen worden gebruikt voor de verlaging van de werkgeverspremies. Wij verwachten in staat te zullen zijn meer informatie over de effecten van een verlaging van de belastingen en de socialezekerheidspremies te kunnen verstrekken in de EC-publicatie „Employment in Europe 2004”.

---

(1)  Zie voor nadere informatie de EC-publicatie „Employment in Europe 2003”, september 2003 (Hoofdstuk 3).

(2)  Enige indicaties zijn te vinden in de „Impact evaluation of the European Employment strategy. Technical analysis” van de Commissie en in „Benefit systems and work incentives” van de OESO (1999) maar ook in het EC Economic Paper nr. 183 „How much has labour taxation contributed to European structural employment?” van mei 2003. Zie voor nadere informatie http://europa.eu.int/comm/employment_social/employment_strategy/impact_en.htm

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/863 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/863

---

(2004/C 84 E/0955)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0743/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   MEDA-programma en regio's

De Autonome Gemeenschap Valencia heeft als mediterrane regio hechte economische en sociale banden met de omliggende landen en regio's.

Werd met het oog op de komende herziening van de begroting van het MEDA-programma rekening gehouden met de mogelijkheid acties te coördineren met regionale regeringen in de mediterrane regio? Bestaan er studies over de levensvatbaarheid van interregionale structuren in het Middellandse-Zeegebied, teneinde de economische en ontwikkelingssamenwerking in de regio te verbeteren?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(15 april 2004)

De Commissie hecht een bijzonder belang aan de rol van de regio's en de lokale autoriteiten in het euromediterrane partnerschap. Eén van de doelstellingen van het partnerschap is om de afstand met de burgers en de burgermaatschappij te verkleinen. De lokale en regionale instanties vormen belangrijke en nuttige gesprekspartners voor een lokaal euro-mediterraan partnerschap en de Commissie stelt met voldoening vast dat zij steeds meer belangstelling tonen voor samenwerking met de euro-mediterrane partners.

Op 22 februari 2002 hebben de burgemeesters van de euro-mediterrane steden in Barcelona besloten een nieuwe impuls aan het euro-mediterrane partnerschap te geven en de steden met elkaar te verbinden voor dialoog, uitwisseling en samenwerking. Hun verklaring, het Euro-Med-pact genoemd, is het resultaat van een reeds lang bestaande wens van de steden om in samenhang met de euro-mediterrane samenwerking over een specifiek kader te beschikken. In het actieplan van Valencia, dat op 23 april 2002 door de euromediterrane ministers van buitenlandse zaken is goedgekeurd, werd de verklaring van de euro-mediterrane steden van februari jongstleden in Barcelona toegejuicht. Voorts werd overeengekomen het door Eurocities voorgelegde voorstel voor een euro-mediterraan pact grondiger te bestuderen.

In aansluiting op deze politieke verklaringen en besluiten heeft de Commissie in 2003 een proefpro-gramma voor samenwerking tussen de euro-mediterrane steden (Medact) gelanceerd, dat bedoeld is om een aantal eerste activiteiten te organiseren. De activiteiten die tot dusverre werden gerealiseerd tonen de capaciteit en de wil van de lokale autoriteiten aan om actief aan een programma voor euro-mediterrane samenwerking deel te nemen. In het kader van de regionale programmering 2005-2006 is besloten deze actie te ondersteunen en versterken met een samenwerkingsprogramma voor steden en lokale en territoriale instanties (Medact), zodat de samenwerking, de uitwisselingen en de dialoog tussen de euromediterrane steden en lokale en territoriale instanties worden verbreed. Voor deze actie is een bedrag van EUR 5 miljoen uitgetrokken.

Ten slotte is het van belang erop te wijzen dat de Commissie voornemens is vanaf 2007 een nieuw nabuurinstrument in het leven te roepen waardoor de regio's en de lokale instanties in Europa de mogelijkheid zullen hebben om met hun partners van het zuidelijk Middellandse-Zeegebied in grensoverschrijdende en transnationale programma's en acties samen te werken.

De Commissie is ervan overtuigd dat deze samenwerkingsinstrumenten de weg zullen openen voor een nog actievere en gecoördineerde deelneming van de Europese regio's en gemeenten aan het euromediterrane partnerschap.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/864 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/864

---

(2004/C 84 E/0956)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0745/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Bevordering van de toegang van het MKB tot risicofondsen

Welke stappen heeft de Commissie tijdens de huidige zittingsperiode ondernomen om de toegang van Europese MKB's tot risicofondsen te bevorderen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(16 april 2004)

Toegang tot financiële middelen, met name tot risicokapitaal, vormt een belangrijk onderdeel van het beleid van de Commissie tot bevordering van het ondernemerschap. De Commissie heeft er gedurende haar zittingsperiode naar gestreefd zowel het aanbod van formeel en informeel risicokapitaal aan bedrijven te stimuleren als de algemene financieringsvoorwaarden te verbeteren, waardoor belemmeringen zijn verwijderd en ondernemers hun ambities hebben kunnen verwezenlijken.

De Commissie heeft het aanbod van risicokapitaal aangemoedigd via de startersregeling, die valt onder de Europese technologiefaciliteit (ETF) en beheerd wordt door het Europese Investeringsfonds (EIF). Dit financiële instrument werd ingevoerd in het kader van het Groei- en werkgelegenheidsinitiatief (1998-2000), dat op verzoek van het Parlement in het leven werd geroepen. Het programma werd vanaf 1999 volledig geïmplementeerd en de startersregeling bleef voortbestaan binnen het Meerjarenprogramma voor ondernemingen en ondernemerschap (2001-2005). Dankzij de startersregeling van de ETF is het aanbod van risicokapitaal ten behoeve van middelgrote en kleine bedrijven (MKB), die zich in een vroege ontwikkelingsfase bevinden of in high-techsectoren actief zijn, d.w.z. twee situaties waarin de markt gebrekkig functioneert, verbeterd.

Eind september 2003 waren er uit de startersregeling van de ETF 151 miljoen euro in 21 risicokapitaalfondsen geïnvesteerd, waardoor er minstens 558 miljoen euro uit andere bronnen aangeboord konden worden. Tweehonderdveertig bedrijven met een groot groeipotentieel hebben van de startersregeling van de ETF geprofiteerd. Hoewel de afgelopen drie jaar zeer moeilijk zijn geweest voor de risicokapitaalmarkten, kan de komende één tot twee jaar toch opnieuw een positieve ontwikkeling op werkgelegenheidgebied, vooral op het terrein van de informatietechnologie en biotechnologie/bioweten-schappen, verwacht worden. Risicokapitaalinvesteringen zijn weliswaar uiterst riskant, maar als zij succesvol zijn vloeien zij met winst terug in de communautaire begroting. Ook verdient het vermelding dat er in het kader van de MKB-garantiefaciliteit een contract is gesloten ten behoeve van garanties voor investeringen in aandelenkapitaal in regionale risicokapitaalfondsen. De conclusie van de externe evaluatie van de steunprogramma's voor het MKB van de Commissie luidde dat de startersregeling van de ETF en de MKB-garantiefaciliteit doeltreffende middelen zijn gebleken bij de stimulering van het MKB.

De CREA-zaaikapitaalactie werd uit het derde meerjarenprogramma voor het MKB (1997-2000) gefinancierd, dat in 1999 van start is gegaan. Deze actie ondersteunde met budgettaire middelen ten bedrage van 8 miljoen euro onlangs opgerichte zaaikapitaalfondsen en beschikt over 18 actieve fondsen, die tot dusverre 151 miljoen euro hebben geïnvesteerd in 218 bedrijven (momenteel wordt nog in 174 bedrijven geïnvesteerd), waardoor 2205 nieuwe banen zijn gecreëerd. Het merendeel van deze fondsen investeren op lokaal of regionaal niveau in nieuwe ondernemingen op het terrein van de informatietechnologie, communicatie, elektronica en biowetenschappen.

Tijdens de programmaperiode 2000-2006 lag bij het Europese Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en het Europese Sociale Fonds (ESF) het accent op risicokapitaalinstrumenten voor de financiering van het MKB. De Commissie heeft de lidstaten aangespoord tot medefinanciering van producten zoals risicokapitaal. Met het oog hierop verscheen in oktober 2002 de „Gids voor risicokapitaalfinanciering in regionaal beleid”. De uit de EU-structuurfondsen beschikbare middelen voor risicokapitaal zijn gestegen tot 1152 miljoen euro, waarbij de lidstaten nog eens 2140 miljoen euro extra ter beschikking stellen. De meeste landen beschikken al over regelingen of voeren deze in, en de nieuwe lidstaten worden aangemoedigd dit voorbeeld te volgen.

Door de verbetering van de financieringsvoorwaarden heeft het Actieplan voor risicokapitaal (RCAP) (1998-2003) aanzienlijke voortgang geboekt en alle beleids- en talrijke technische doelstelingen verwezenlijkt. Het bedrijfsleven en de overheden in Europa zijn zich thans zeer wel bewust van het strategische belang van risicokapitaal en de daaraan verbonden kansen. Door ondernemingen die direct of indirect met risicokapitaal te maken hebben te ondersteunen heeft het RACP een politieke rol gespeeld. De filosofie die ten grondslag ligt aan het RCAP heeft al ingang gevonden in andere regionale, nationale en communautaire beleidsterreinen en programma's.

In haar mededeling „Toegang van het midden- en kleinbedrijf tot financiering” (1) van 1 december 2003 en haar actieplan „De Europese agenda voor ondernemerschap” van 11 februari 2004 spreekt de Commissie zich nog duidelijker uit voor de bevordering van risicokapitaalinvesteringen en benadrukt zij tevens de noodzaak tot vergroting van het eigen vermogen op de balans van het MKB, waarbij het accent ligt op durfkapitaal, business angels en andere particulieren als bron van aandeleninvesteringen. In het kader van een proefactie, die in 1998-2000 plaatsvond en volledig geëvalueerd werd, verleende de Commissie ook rechtstreekse steun aan het opzetten van een netwerk van business angels. Een in 2001-2002 uitgevoerd project leverde „good practices” op ten aanzien van het stimuleren van activiteiten van business angels in de lidstaten.

Voorts wordt er in de in april 2003 goedgekeurde mededeling van de Commissie „Investeren in onderzoek: een actieplan voor Europa” (2) onder meer op gewezen dat de financiële behandeling van risicokapitaal aangepast moet worden om dubbele belastingen voor investeerders en fondsen te vermijden en dat de toekomstige garantieregelingen die door het EIF worden beheerd ter ondersteuning van O & O-activiteiten versterkt moeten worden.

In augustus 2001 publiceerde de Commissie een mededeling „Staatssteun en risicokapitaal” (3), waarin de criteria werden uiteengezet voor de goedkeuring van nieuwe risicokapitaalprogramma's waaraan staatssteun wordt verleend. Op basis hiervan kan de omvang van steun geschat worden en kan worden vastgesteld of deze toegestaan is. De rol van overheidssteun bij het verhelpen van slecht functionerende markten zal in 2004 en 2005 nader bestudeerd worden.

---

(1)  COM(2003)713 def.

(2)  COM(2003)226 def.

(3)  PB C 235 van 21.8.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/865 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/865

---

(2004/C 84 E/0957)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0746/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Hervorming van de sector groente en fruit

Het Ierse voorzitterschap van de EU heeft onlangs voor het Europees Parlement verklaard dat de Commissie tijdens zijn mandaat voorstellen zal indienen tot hervorming van de sectoren verse of verwerkte groente en vers of verwerkt fruit.

De Commissie heeft in het verleden reeds een aantal cruciale aspecten van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) behandeld via het Beheerscomité, hetgeen betekent dat het Europees Parlement geen inspraak heeft gehad bij en niet heeft kunnen stemmen over de wijziging ervan, die neerkomt op een werkelijke hervorming van de wetgeving op grond waarvan de werking van producentenverenigingen wordt geregeld.

Kan de Commissie mededelen welke aspecten bij de volgende hervorming zullen worden aangepakt?

Is de Commissie van plan, zoals bij de recente hervormingen van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, inclusief het pakket „mediterrane” hervormingen, een discussienota op te stellen, zodat de wetgevingsvoorstellen kunnen steunen op een voorafgaand debat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(13 april 2004)

De gedachtewisseling binnen de Commissie ten aanzien van de sector groenten en fruit heeft nog geen definitief resultaat opgeleverd. De Commissie kan derhalve in dit antwoord niet vooruitlopen op de inhoud van eventuele voorstellen.

De Commissie wil het geachte parlementslid erop wijzen dat zij reeds in 2001 een mededeling heeft gepubliceerd over deze sector. Naar aanleiding van deze mededeling is een groot democratisch debat op gang gekomen waaraan het Parlement, de Raad (met de conclusies van het Spaanse voorzitterschap), de lidstaten en het maatschappelijk middenveld hebben deelgenomen. De Commissie werkte en werkt nog steeds op basis van deze bijdragen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/866 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/866

---

(2004/C 84 E/0958)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0748/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Synergie tussen de Europese financieringsplannen

Om de operationele synergie tussen de talrijke EU-financieringsprogramma's te vergroten dient de coördinatie tussen de Europese Investeringsbank en de Europese Commissie aanzienlijk te worden verbeterd.

Waarom werden er tot nu toe nog geen maatregelen getroffen om de coördinatie tussen de structuurfondsen, de O & O-fondsen, de cohesiefondsen en de EIB/EIF-kredieten te verbeteren? Kan te dien einde geen onafhankelijke eenheid binnen de Commissie worden opgericht, die zou zorgen voor een doeltreffende coördinatie tussen toewijzing van kredieten door de diverse directoraten-generaal en financiering door de EIB en het EIF?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(7 april 2004)

De Commissie en de EIB-groep (1) hebben de te volgen werkwijzen voor de coördinatie van het gebruik van hun financieringsinstrumenten vastgelegd in interinstitutionele samenwerkingsovereenkomsten of gezamenlijke memoranda van overeenstemming, die met name betrekking hebben op regionale ontwikkeling en onderzoek en ontwikkeling.

Voorts hebben de Commissie en de diensten van de EIB-groep in het kader van een gemeenschappelijke werkgroep samen onderzocht hoe de respectieve financieringsinstrumenten van beide instellingen in de praktijk kunnen worden gecombineerd, met name door middel van beter gestroomlijnde procedures en een systematischer en tijdiger uitwisseling van informatie over nieuwe projecten.

Wat de coördinatie tussen de EIB enerzijds en de structuurfondsen en het cohesiefonds anderzijds betreft, is reeds een aantal belangrijke stappen ondernomen om de gezamenlijke programmering van de steun te bevorderen (algemene vastleggingen van het EIF in het kader van de communautaire bestekken, een passende modulering van het steunpercentage en de adviserende rol van het EIF bij de ontwikkeling van financieringsmechanismen voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) op regionaal niveau). Wat de coördinatie tussen de werkzaamheden in het kader van het kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling en die van de EIB-groep betreft, zorgt een van de bovengenoemde overeenkomsten voor een passend samenwerkingskader. Het is trouwens de bedoeling nog meer van dergelijke overeenkomsten te sluiten voor andere beleidsterreinen, in het bijzonder die waar de EIB-financiering een cruciale aanvulling kan vormen op de uit de Gemeenschapsbegroting verstrekte steun.

In het licht van het bovenstaande acht de Commissie het niet nodig een bijzondere coördinatie-eenheid in het leven te roepen.

---

(1)  De EIB-groep bestaat uit de Europese Investeringsbank (EIB) zelf en het Europees Investeringsfonds (EIF).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/867 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/867

---

(2004/C 84 E/0959)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0750/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Mogelijkheid om van rating-kantoren in Europa te registreren

Welk soort schema('s) staat de Commissie voor ogen voor de registratie van rating-kantoren in het kader van de goedkeuring van het Europees Parlement van het verslag van de heer Katiforis over rating-kantoren (A5-0040/2204 - P5_TA-PROV(2004)0080)?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(13 april 2004)

Naar aanleiding van de goedkeuring door het Parlement van het verslag van de heer Katiforis over de rating-kantoren wil de heer Margallo vernemen welk soort schema('s) de Commissie voor ogen staat voor de registratie van de rating-kantoren.

Eerst en vooral merkt de Commissie op dat zij na de informele vergadering van de ministers van economie en financiën die in april 2002 in Oviedo plaatsvond, heeft toegezegd om de rol en de methodes van de rating-kantoren te onderzoeken. Deze toezegging lag toen in de lijn van een reeks maatregelen die naar aanleiding van het Enron-schandaal moesten worden genomen.

Tegelijkertijd zijn op internationaal niveau verscheidene initiatieven gelanceerd met betrekking tot hetzelfde vraagstuk. Hierbij kan onder meer worden verwezen naar de werkzaamheden van het forum voor financiële stabiliteit (Financial Stability Forum — FSF), de Internationale Organisatie van de Beurscommissies (Organisation internationale des commissions de valeurs — OICV) of door nationale toezichthouders, bijvoorbeeld de securities and exchange commission van de Verenigde Staten.

Het verslag van de heer Katiforis is een belangrijke bijdrage over dit vraagstuk. Overigens heeft het directoraat-generaal Interne markt van de Commissie in oktober 2003 vier werkgroepen van beroepsdeskundigen ingesteld om met name onderzoek te doen naar de strategische prioriteiten bij de maatregelen die de Commissie de komende jaren moet nemen. Een werkgroep is in het bijzonder belast met effectenaangelegenheden. Het spreekt vanzelf dat de Commissie rekening zal houden met de conclusies van deze groepen van beroepsdeskundigen, die eind april 2004 openbaar zullen worden gemaakt. Van mei tot juli 2004 zal over de conclusies een openbare raadpleging plaatsvinden. In de tussentijd zal een conferentie op hoog niveau worden gehouden (22 en 23 juni 2004). Nadat de resultaten van de openbare raadpleging en de conclusies van de conferentie zijn onderzocht, zal de Commissie officieel haar standpunt bepalen inzake het vraagstuk van de rating-kantoren in het algemeen en de registratie van deze kantoren in Europa in het bijzonder.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/868 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/868

---

(2004/C 84 E/0960)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0751/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Rationalisatie van de coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten door de Europese Commissie

Hoewel de Europese Commissie pogingen heeft ondernomen om de coördinatie en samenhang van de economische en werkgelegenheidsrichtsnoeren van de lidstaten te rationaliseren — die tot nu toe echter nog niet in concrete en operationele acties zijn omgezet — is de coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten nog steeds een uiterst bureaucratische, complexe en tijdrovende zaak waarbij weinig plaats is ingeruimd voor openbare debatten op Europees of nationaal niveau.

Moet de Commissie haar methoden voor toezicht op en coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten niet eens aan een daadwerkelijke herziening onderwerpen na het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's te hebben geraadpleegd teneinde het democratisch tekort te verkleinen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(14 april 2004)

De Commissie heeft onlangs een initiatief aangekondigd met het oog op de versterking van de economische governance in de EU. Dit initiatief is tot stand gekomen naar aanleiding van de conclusies van de Raad Economische en Financiële Zaken van 25 november 2003 waarin de aandacht werd gevestigd op de noodzaak van een betere en meer doeltreffende economische governance. In dit verband onderzoekt de Commissie denksporen die kunnen bijdragen tot een verhoging van de doeltreffendheid van de economische governance, met inbegrip van een nieuw evenwicht tussen de globale richtsnoeren voor het economisch beleid (GREB) en het stabiliteits- en groeipact als coördinatie-instrumenten voor het economisch beleid. Dit nieuwe initiatief toont aan dat de methodes voor het toezicht op en de coördinatie van het economisch beleid van de lidstaten worden bijgewerkt en herzien indien en wanneer dit noodzakelijk is. Het initiatief ligt in de lijn van de hervorming van de beleidscoördinatie die vorig jaar in het kader van de stroomlijning van de economische en werkgelegenheidsrichtsnoeren heeft plaatsgevonden. De Commissie is van mening dat het initiatief zowel een grotere beleidssamenhang door beter afgestemde coördinatie-instrumenten als een verhoogde doeltreffendheid door een grotere aandacht voor de uitvoering zal bevorderen: door de nieuwe driejarige beleidscoördinatiecyclus kunnen de lidstaten de EU-beleidssturing beter uitvoeren die is toegespitst op essentiële beleidsvraagstukken en tot stand is gekomen op basis van grondig onderzoek en overleg.

Beleidscoördinatie is een permanent leerproces en er is slechts gedurende één jaar ervaring opgedaan met het stroomlijnen van de economische en werkgelegenheidsrichtsnoeren. De Commissie zal zorgvuldig overwegen welke aanvullende stappen aangewezen zijn en zal de kwestie met alle betrokken partijen bespreken.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/868 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/868

---

(2004/C 84 E/0961)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0752/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Verbetering van het imago van de euro en de Europese Unie bij derde landen

Bij het lezen van een aantal niet-Europese kranten blijkt onvoldoende kennis te bestaan over de euro en de economische, politiek en financiële realiteiten die hierachter schuilgaan.

Plant de Commissie in het kader van de eurocampagne op het niveau van de beroepsgroepen en universiteiten maatregelen om de perceptie van de euro op internationaal vlak te verbeteren en zo het gebruik ervan te bevorderen?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(5 april 2004)

De Commissie is zich ervan bewust dat met het oog op het imago van de euro en van de Unie bij derde landen voortdurende voorlichting nodig is. Overeenkomstig haar „kader voor een communicatiestrategie voor de euro en de economische en monetaire unie in 2004 en latere jaren” zal de Commissie vanaf 2004 trachten de perceptie van de euro en de economische, politieke en financiële realiteiten die erachter schuilgaan, in deze landen te verbeteren.

In 2003 heeft de Commissie deelgenomen aan de organisatie van een internationaal seminar in Santiago de Chile (De Europese ervaring met de euro: bouwen aan de Economische en Monetaire Unie, een gezamenlijke evaluatie door Europese en Latijns-Amerikaanse macro-economen, 20-21 oktober 2003) en aan de organisatie van bewustmakingsconferenties in Athene (Europa, het Middellandse-Zeegebied en de euro, 3-4 februari 2003) en in Warschau (Van toetreding naar invoering van de euro, 21 november 2003).

In het kader van de voorlichtings- en communicatiestrategie is de Commissie met name voornemens om in de derde landen vanaf 2004 seminars en conferenties te organiseren in het kader van campagnes over de euro. Deze voorlichtings- en communicatieacties, die bijdragen tot de verbetering van het imago van de euro en de Unie in derde landen, zijn onder meer gericht op vakkringen en universiteiten.

Aan externe voorlichtingsactiviteiten staan in 2004 op het programma: het volgen van de media in belangrijke financiële centra (Verenigde Staten, Japan en Zuid-Oost-Azië), deelname aan voorlichtingsseminars voor mensen die bij de delegaties verantwoordelijk zijn voor pers en voorlichting, maar ook de organisatie van activiteiten in samenwerking met de delegaties van de Unie. In deze context is een cyclus van vijf conferenties gepland die zullen plaatsvinden bij het Institute for International Economics (Washington), de Harvard University, de University of California (Berkeley), de University of Chicago en de University of Texas (Austin). In Zuid-Afrika zullen twee conferenties plaatsvinden, een in Johannesburg en in in Kaapstad. Voorts zijn externe voorlichtingsactiviteiten gepland in Brazilië.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/869 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/869

---

(2004/C 84 E/0962)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0753/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Bevordering van de internationale rol van de euro bij transacties tussen landen van de eurozone en derde landen

De Europese Commissie heeft zich er nooit veel aan gelegen laten liggen om het gebruik van de euro te bevorderen bij grote contracten met derde landen, met name contracten voor de levering van grondstoffen.

Hoewel de Commissie op dit gebied slechts een beperkte rol kan spelen, lijdt het geen twijfel dat een intensiever gebruik van de euro bij dit soort transacties zal leiden tot een vermindering van de kosten van zijn Europese producten, zodat het concurrentievermogen van Europese producten en de Europese economie kan toenemen.

Wordt het niet tijd dat de Commissie haar neutrale standpunt verlaat omdat dit vaak verkeerd begrepen wordt door derde landen die de houding van de Commissie interpreteren als een zekere minachting voor de Europese munt die in ieder geval getuigt van de geringe belangstelling van de Commissie voor deze Europese munt. Men mag namelijk niet vergeten dat de euro niet alleen een ruilmiddel is voor twaalf landen van de Europese Unie maar wordt ook gebruikt als internationale reservemunt?

Heeft de Europese Commissie in het kader van de uitvoering van haar begrotingsverplichtingen specifieke acties gepland voor een voorlichtingscampagne over de euro in de nieuwe lidstaten, met name bij de handels- en industriekamers teneinde het gebruik van de euro te bevorderen bij transacties tussen deze landen en de landen van de eurozone, aangezien dit tot een vermindering van transactiekosten met deze landen zou kunnen leiden met name bij de handels- en industriekamers?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(6 april 2004)

Het internationale gebruik van de euro is sinds de invoering ervan gestaag toegenomen. In 2003 was de euro goed voor 31 % van de internationale obligatie-uitgiften, 23 % van de deviezentransacties en 19 % van de officiële deviezenreserves. De euro speelt tevens een belangrijke rol in de handel in landen die niet tot de eurozone behoren maar er nauwe betrekkingen mee onderhouden. Ten slotte fungeert de euro ook als ankervaluta van de wisselkoersregimes van een aantal landen (voornamelijk in Europa, Noord-Afrika en de CFA-zone (Communauté Financière Africaine — Afrikaanse financiële gemeenschap)).

Thans luidt het grootste deel van de internationale grondstoffenhandel in VS-dollar (USD). Indien de invoer van grondstoffen in euro zou luiden, zou dat evenwel niet automatisch leiden tot lagere prijzen of geringere prijsschommelingen. Wat bijvoorbeeld aardolie betreft, hebben de wisselkoersbewegingen in de afgelopen dertig jaar soms in het voordeel en soms in het nadeel van de Europese importeurs gespeeld.

De beste wijze waarop het beleid ertoe kan bijdragen — en er inderdaad ook toe bijdraagt — dat markten op internationale schaal steeds meer gebruik gaan maken van de euro, is door de bruikbaarheid van de euro in de drie functies van ruilmiddel, rekeneenheid en reserve-instrument te vergroten. Zo wordt de internationale positie van de euro versterkt door het op stabiliteit gerichte monetaire kader van de Europese Centrale Bank (ECB) en door de inspanningen die deze zich getroost om de (infra)structuur van de financiële markten te verbeteren en de voor deze markten geldende regelgeving te harmoniseren. Voorts zal de geboekte vooruitgang op het gebied van de externe vertegenwoordiging ongetwijfeld eveneens de internationale status van de euro verhogen. Ten slotte speelt ook de informatieverstrekking aan sleutelactoren een belangrijke rol.

Wat de tien nieuwe lidstaten betreft, zij erop gewezen dat hun toetreding tot de EU betekent dat zij ertoe gehouden zijn in de toekomst de euro in te voeren wanneer zij aan de convergentiecriteria voldoen. Voor deze landen is de euro overigens reeds de voornaamste factureringsmunt in hun handelsverkeer. Het gebruik van de euro bij de uitvoer van de tien toetredende landen waarover gegevens beschikbaar zijn, varieert van 22 % (Cyprus) tot 87 % (Slovenië).

Sinds 2003 organiseert de Commissie voorlichtings- en communicatieactiviteiten, zoals de conferentie te Warschau rond het thema „van toetreding tot invoering van de euro”, waaraan ook het Parlement heeft meegewerkt. Een van de in 2003 ontplooide structurele activiteiten bestond in de uitwerking van een in 2004 ten uitvoer te leggen „kader voor een communicatiestrategie voor de euro en de economische en monetaire unie in 2004 en latere jaren”. De nieuwe lidstaten vormen de voornaamste doelgroep van de in het kader van deze strategie geplande activiteiten. De Commissie is voornemens met deze staten partnerschapsovereenkomsten te sluiten die hun de gelegenheid moeten bieden geleidelijk aan ervaring op te doen met het gebruik van de euro. Daarnaast zullen informatieseminars worden georganiseerd met voorlichters van de centrale bank en het ministerie van Financiën van deze landen. Ten slotte zijn onder meer de media en organisaties zoals de kamers van koophandel en nijverheid van deze landen de doelgroepen van de plannen van de Commissie om het gebruik van de euro in de nieuwe lidstaten te bevorderen en aan te moedigen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/870 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/870

---

(2004/C 84 E/0963)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0754/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   De invoering van een eventueel Europees juridisch kader voor de risicodekkingsfondsen

Welk gevolg is de Commissie van plan te geven aan het verslag van de heer Purvis (A5-0476/2003) over de risicobeleggingsfondsen en met name over de mogelijkheid om een Europees juridisch kader hiervoor uit te werken?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 april 2004)

Naar aanleiding van de stemming door het Parlement over het verslag Purvis betreffende de risicodekkingsfondsen wenst de heer Margallo te vernemen welk gevolg de Commissie voornemens is aan dit rapport te geven en meer in het bijzonder of er voor die fondsen een Europees juridisch kader zal worden uitgewerkt.

De Commissie wil er allereerst aan herinneren dat zij zich sinds de informele bijeenkomst van de ministers van economie en financiën van april 2002 te Oviedo ertoe verbonden heeft de rol van de risicodekkingsfondsen te onderzoeken. Dit engagement paste in het kader van in een geheel van acties gepland na het Enron-schandaal.

Er zijn op internationaal niveau over hetzelfde onderwerp gelijktijdig verscheidene initiatieven genomen. Voorbeelden zijn de werkzaamheden van het Financial Stability Forum (FSF), van de International Organization of Securities Commissions (IOSCO) en van nationale regelgevende instanties, zoals de Amerikaanse Securities and Exchange Commission.

Het verslag van de heer Purvis is een belangrijke bijdrage op dit gebied. Er zij trouwens op gewezen dat het Directoraat-generaal Interne markt in oktober 2003 vier deskundigengroepen heeft opgericht om de strategische prioriteiten voor de door de Commissie in de komende jaren te ondernemen acties te onderzoeken. Een van die groepen is met name bevoegd voor de sector van het vermogensbeheer, een andere voor kwesties in verband met effecten. De Commissie zal vanzelfsprekend rekening houden met de conclusies van die deskundigengroepen, die tegen het einde van de maand april 2004 zullen worden bekendgemaakt. Deze conclusies zullen het voorwerp van een openbare raadpleging uitmaken van mei tot juli 2004. Inmiddels zal op 22 en 23 juni 2004 een conferentie op hoog niveau plaatsvinden. Pas na onderzoek van de uitslag van de openbare raadpleging en de conclusies van de conferentie op hoog niveau zal de Commissie een officieel standpunt innemen over het thema van de derivaten en de alternatieve beleggingsfondsen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/871 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/871

---

(2004/C 84 E/0964)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0755/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Statistieken betreffende het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen in Europa

Hoe kan de Commissie verklaren dat, hoewel het door Eurostat gebruikte geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen een referentiepunt is om de inflatie van de lidstaten te vergelijken en het vanuit wetenschappelijk oogpunt ongetwijfeld een zeer verfijnd instrument is, burgers uit de eurozone nog steeds het gevoel hebben dat zich een veel grotere prijsstijging voordoet dan die uit het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen valt af te leiden?

Is de Commissie zich bewust van de zeer negatieve gevolgen van deze perceptie, wanneer men er niet in slaagt deze te wijzigen? Het is immers algemeen bekend dat inflatieverschijnselen zeer ingrijpende psychologische en sociologische interacties met zich meebrengen en dat de daling of stagnatie van de consumptie van huishoudens gedeeltelijk kan worden verklaard door deze waarschijnlijk foutieve perceptie, waarvoor men toch overtuigende antwoorden moet vinden?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(15 april 2004)

De Commissie heeft opgemerkt dat er een discrepantie bestaat tussen de prijsstijgingen die worden vastgesteld door officiële statistieken zoals het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen (GICP) en de wijze waarop de inflatie in verschillende lidstaten wordt waargenomen. Er zijn verschillende verklaringen mogelijk voor een dergelijke discrepantie. Een verklaring die met bewijsmateriaal kan worden gestaafd (zie bijvoorbeeld het persbericht van Eurostat van juni 2003 over het GICP), verwijst naar het feit dat consumenten naar aanleiding van de omschakeling op de euro voor sommige soorten goederen en diensten — meestal kleine diensten en enkele goederen die vaak worden gekocht — met aanzienlijke prijsstijgingen werden geconfronteerd. Deze goederen hebben een grote invloed op de wijze waarop prijsontwikkelingen door het publiek worden waargenomen, terwijl de prijsstijgingen van deze goederen, als gevolg van hun relatief kleine aandeel in het hele consumptiepakket dat wordt gemeten door de indexcijfers van de consumptieprijzen, werden gecompenseerd door meer gematigde prijsontwikkelingen in andere categorieën van goederen en diensten.

De Commissie is zich volledig bewust van de mogelijke macro-economische risico's die kunnen voortvloeien uit de verschillen tussen de inflatieperceptie en de vastgestelde inflatie. De Commissie merkt evenwel ook op dat meestal wordt gewezen op andere, meer fundamentele aspecten die een sterkere invloed hebben op de ontwikkeling van de particuliere consumptieve bestedingen. Hierbij gaat het onder meer over veranderingen in de werkloosheidspercentages, in de lonen, in vastgoedprijzen en in het begrotingsbeleid van de lidstaten. Op basis van de beschikbare economische gegevens lijkt het dus onwaarschijnlijk dat de discrepantie tussen de vastgestelde en waargenomen inflatie een belangrijke invloed zou hebben op de recente ontwikkeling van de particuliere consumptie in de eurozone.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/872 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/872

---

(2004/C 84 E/0965)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0757/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Versterking van de rol van de marktdeelnemers in het proces van integratie van de Europese financiële markten

Dankzij het proces-Lamfalussy kregen de beroepsgroepen in de financiële dienstverlening de kans om veel meer en zeer positief mee te werken aan de opstelling van de Europese wetgeving terzake.

De coördinatie van deze marktdeelnemers moet nog doeltreffender worden want de integratie van de markten moet weliswaar via de wetgeving gebeuren, maar ook door de harmonisatie van de nationale marktpraktijken en een betere standaardisering van de producten.

Moet de Commissie zulke regels, zoals bijvoorbeeld de ontwikkeling van EONIA (Euro Overnight Interest Rate Index), niet op Europees niveau aanmoedigen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(16 april 2004)

De Commissie is verheugd dat het geachte parlementslid haar standpunt over de gunstige gevolgen van het Lamfalussy-proces deelt. Zij is het eens met zijn analyse wat de sterkere en positieve betrokkenheid van de proffessionele partijen bij de uitwerking van de Europese effectenwetgeving betreft.

Naast het juridisch kader dat voor de uitwerking van de Europese wetgeving voorzien is, staat de Commissie in het algemeen positief tegenover ieder initiatief dat een betere integratie van de Europese financiële markten mogelijk maakt en de groei en de ontwikkeling ervan bevordert. Een onafhankelijk initiatief van de banken, zoals de vaststelling van een referentietarief voor de markten zoals het EONIA lijkt dan ook zeer positief en verdient te worden ondersteund.

Het lijdt geen twijfel dat de Europese markt voor financiële diensten in mei 2004 meer Europese indexen nodig zal hebben, alsook overeenkomsten en zelfs normen voor bepaalde producten — een behoefte waarin in hoofdzaak door de marktdeelnemers zou kunnen worden voorzien.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/873 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/873

---

(2004/C 84 E/0966)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0758/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Verlies aan vertrouwen bij de spaarders ten gevolge van de recente financiële schandalen

Hoe denkt de Commissie in het licht van de recente financiële schandalen het publiek opnieuw vertrouwen te geven in de financiële markten? Welke maatregelen wil ze nemen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 april 2004)

De Commissie kan zich grotendeels vinden in de bezorgdheid die in de resolutie van het Parlement van 11 februari 2004 wordt uitgesproken. Veel daarvan komt al aan bod in de mededeling van de Commissie betreffende de versterking van de wettelijke accountantscontrole in de EU (1); de mededeling van de Commissie betreffende de wettelijke controle in de Europese Unie: verdere maatregelen (2); het actieplan inzake vennootschapsrecht en corporate governance (3) en het actieplan voor financiële diensten (4). Deze actieplannen zijn aangepast aan de meest recente ontwikkelingen.

De Commissie heeft op 16 maart 2004 (5) een voorstel goedgekeurd dat de wettelijke regeling voor accountants in Europa ingrijpend wijzigt. Het voorstel verschaft meer duidelijkheid over de plichten, onafhankelijkheid en beroepsethiek van met de wettelijke controle belaste accountants, door de verplichting tot externe kwaliteitsborging in te voeren en door een gedegen extern toezicht op het accountantsberoep in te stellen. Het voorziet in een aanzienlijke uitbreiding van de werkingssfeer van de Achtste Richtlijn van de Raad betreffende het vennootschaprecht (5), die alleen betrekking had op de toelating van met de wettelijke controle belaste accountant.

Hoewel het voorstel lang voor het uitbreken van het Parmalat-schandaal werd opgesteld, werd het aangepast om rekening te houden met de specifieke implicaties van deze zaak. Het bestrijkt bij voorbeeld accountantscontroles en extern toezicht bij groepen. Op grond van de ervaring in de Ahold-zaak verduidelijkt het voorstel ook de rol van het auditcomité bij de interne controle van de vennootschap. Naar aanleiding van de Ahold-zaak wordt in het voorstel thans uitdrukkelijk verklaard dat in het geval van instellingen van openbaar belang, het auditcomité moet toezien op de doeltreffendheid van het interne-controlesysteem, het interne-auditsysteem en het risicomanagementsysteem van de vennootschap.

Bovendien omvat de voorgestelde richtlijn de vereiste dat alleen personen die geen accountant zijn, kunnen deelnemen aan het beheer van het extern-toezichtstelsel voor met de wettelijke controle belaste accountants van „instellingen van openbaar belang” — met andere woorden hoofdzakelijk beursgenoteerde vennootschappen, banken en verzekeringsondernemingen.

Verdere stappen omvatten een voorstel waarbij grotere doorzichtigheid wordt verlangd bij transacties met verbonden partijen — vooral met betrekking tot voor een specifiek doel opgerichte juridische entiteiten, de zogenoemde „special purpose vehicles”. Tevens zal het voorstel duidelijkheid verschaffen over de verantwoordelijkheid van directeuren voor de jaarrekening en belangrijke niet-financiële informatie en de publicatie van een jaarlijkse verklaring inzake corporate governance door beursgenoteerde vennootschappen. Voorts zal de Commissie een aanbeveling doen inzake de rol van externe bestuurders.

De Commissie zal een derde witwasrichtlijn voorstellen die uitgebreidere „customer due diligence”-verplichtingen („ken uw klant”-beleid) zal invoeren voor alle tussenpersonen, gaande van financiële instellingen tot verleners van beheersdiensten („corporate service providers”). Gezien de rol die investeringsbanken, ratingbureaus en financiële analisten in de Parmalat-affaire hebben gespeeld, zal de Commissie nagaan of verdere regelgeving nodig is.

---

(1)  PB C 236 van 2.10.2003.

(2)  PB C 143 van 8.5.1998.

(3)  COM(2003)284 def.

(4)  COM(1999)232 def.

(5)  COM(2004)177 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/874 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/874

---

(2004/C 84 E/0967)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0759/04

van José García-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Algemeen kader om de stabiliteit op de Europese financiële markten te waarborgen

Het mechanisme van financiële integratie zal de financiële instellingen ertoe nopen om steeds meer grensoverschrijdende operaties te verrichten, met als mogelijk gevolg een belangrijke toename van de systeemrisico's en de grensoverschrijdende verspreiding ervan. Zal de Commissie, met het oog hierop, de nationale centrale banken en de Europese Centrale Bank een belangrijker rol laten spelen die verder gaat dan samenwerking en de huidige uitwisseling van informatie?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(23 april 2004)

De integratie van de financiële sector in de EU levert nieuwe uitdagingen op met betrekking tot de financiële stabiliteit, aangezien door de grens- en sectoroverschrijdende verwevenheid het besmettingsrisico toeneemt. Bijgevolg maakt het proces van financiële integratie een nauwere samenwerking noodzakelijk tussen de bevoegde nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor regelgeving, toezicht en crisisbeheersing bij de financiële instellingen; een en ander dient geschraagd te worden door passende, wettelijke en institutionele regelingen op het niveau van de EU.

Terwijl er op EU-niveau een omvangrijk kader van prudentiële regelgeving voor de financiële sector bestaat, zijn toezicht en crisisbeheersing hoofdzakelijk nationale bevoegdheden De betrokkenheid van de nationale centrale banken bij het toezicht varieert van lidstaat tot lidstaat. Ongeacht de gekozen nationale structuur deelt de Commissie evenwel heet standpunt van het geachte parlementslid dat alles in het werk moet worden gesteld om op EU-niveau een doeltreffende samenwerking tussen alle bevoegde autoriteiten te verzekeren.

In de twee verslagen van het Economisch en Financieel Comité (EFC) over financiële stabiliteit (april 2000) en crisisbeheersing (april 2001) — de zogenaamde Brouwer-verslagen — werd nagegaan of de bestaande regelgevings- en toezichtsstructuren in de EU de financiële stabiliteit konden waarborgen, en werd met name ingegaan op het vraagstuk van grens- en sectoroverschrijdende coördinatie tussen de nationale toezichthouders en de centrale banken in de EU. Deze verslagen kwamen tot de conclusie dat de bestaande institutionele regelingen voor samenwerking zich hiervoor lenen, maar wel dienen te worden aangescherpt. De tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van deze verslagen wordt regelmatig bezien door de Raad Ecofin en er is daarbij aanzienlijke vooruitgang geboekt.

In 2003 werd een Memorandum van overeenstemming inzake samenwerking in crisissituaties ondertekend door de banktoezichthouders en de centrale banken, inclusief de Europese Centrale Bank, in alle lidstaten. Daarnaast stelde de Commissie voor om de Lamfalussy-aanpak uit te breiden tot alle financiële sectoren. Aldus zullen geschikte forums in het leven worden geroepen voor de intensivering van de samenwerking tussen nationale toezichthouders op EU-niveau, waar nodig met inbegrip van de centrale banken. De nieuwe structuur van het comité is ook bedoeld om de convergentie van de regelgeving in de lidstaten te bevorderen in het kader van de tenuitvoerlegging van de financiële regelgeving van de EU. De richtlijn financiële conglomeraten, die in augustus 2004 door de lidstaten ten uitvoer zal worden gelegd en die in een coördinerend toezichthouder voorziet, zal eveneens bijdragen tot een efficiënt toezicht op grensoverschrijdende groepen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/874 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/874

---

(2004/C 84 E/0968)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0761/04

van José Garcia-Margallo y Marfil (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Het Europees paspoort en de verkoop van financiële producten in Europa

Krijgen de lidstaten de mogelijkheid zich te verzetten tegen de verkoop van een financieel instrument met een Europees paspoort uit hoofde van de prospectusrichtlijn, met name wanneer ze van mening zijn dat het instrument te gevaarlijk is voor het publiek voor wie dit product bestemd is?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(15 april 2004)

Eerst en vooral moet worden opgemerkt dat het principe van het volledig vrije kapitaalverkeer in het Verdrag zelf is ingeschreven. De artikelen 56 tot en met 60 van het EG-Verdrag hebben een nieuw stelsel voor het kapitaalverkeer ingevoerd. Artikel 56 introduceert het principe van de volledige vrijheid van het kapitaal- en het betalingsverkeer, zowel tussen lidstaten onderling als tussen lidstaten en derde landen. Dit artikel is rechtstreeks toepasselijk en artikel 58 bepaalt de gebieden waarop de lidstaten bepalingen met het oog op informatie of toezicht en bepalingen van hun belastingwetgeving kunnen handhaven zonder dat het kapitaalverkeer wordt belemmerd.

Het Gemeenschapsrecht legt een verplichting tot voorafgaande kennisgeving op bij de aanbieding van effecten aan het publiek of de toelating van effecten tot de handel op een gereglementeerde markt.

Richtlijn 2003/71/EG van het Parlement en de Raad van 4 november 2003 (1) staat de lidstaten van ontvangst niet toe zich te verzetten of meer informatie te eisen omdat de documentatie onvolledig of ontoereikend zou zijn wat het aan de belegging verbonden risico betreft terwijl deze documentatie goedgekeurd is door de bevoegde autoriteit van het land van herkomst.

De richtlijn verbiedt daarentegen de lidstaten „van ontvangst” niet om specifieke reclameregels op te leggen op het moment van de aanbieding van effecten aan het publiek.

---

(1)  Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG, PB L 345 van 31.12.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/875 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/875

---

(2004/C 84 E/0969)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0767/04

van Brian Crowley (UEN) aan de Commissie

(4 maart 2004)

Betreft:   Actieplan eEurope 2005

Momenteel wordt gediscussieerd over de tenuitvoerlegging van het Actieplan eEurope 2005.

Is de Commissie van plan een verklaring af te leggen over de garanties die in dit Actieplan zullen worden opgenomen om te waarborgen dat de culturele en taalkundige diversiteit binnen het kader van de tenuitvoerlegging van dit programma te allen tijde wordt beschermd en kan de Commissie garanties verstrekken dat de voordelen van nieuwe en toekomstige informatietechnologie niet alleen aan stedelijke gebieden, maar ook aan plattelandsgebieden en aan perifere gebieden binnen de EU ten goede zullen komen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(2 april 2004)

De Commissie wil nogmaals benadrukken hoeveel waarde zij hecht aan linguïstische en culturele diversiteit. Dankzij de informatiemaatschappij kan de diversiteit worden versterkt, kan een breed bereik aan diensten in lokale talen worden aangeboden en kan aan specifieke lokale behoeften worden voldaan. Het Actieplan eEurope 2005 beoogt de ontwikkeling van dienstentoepassingen en inhoud te bevorderen en de Commissie is van mening dat dit er in sterke mate toe zal bijdragen dat kan worden gegarandeerd dat de Europese cultuur op alle niveaus kan floreren.

De vraag verwijst naar de voortdurende discussies over de implementatie van eEurope. Dit is de tussentijdse evaluatie die was gepland om erop toe te zien dat het actieplan, waarmee door 15 lidstaten is ingestemd op de Europese Raad van Sevilla (21 en 22 juni 2002), geschikt is voor een uitgebreide EU met 25 leden. Eind 2003 deed de Commissie onderzoek in de lidstaten en kandidaat-lidstaten en de algemene tendens was dat eEurope een waardevol programma is en dat de doelstellingen niet hoeven te worden bijgesteld. Hiermee toont Europa aan vertrouwen te hebben in de strategie en de doelstellingen van eEurope, zoals linguïstische en culturele diversiteit en een informatiemaatschappij voor iedereen (in stedelijke gebieden, plattelandsgebieden en perifere gebieden).

eEurope is een overkoepelend plan dat uit een groot aantal acties en programma's bestaat en een van de belangrijkste programma's met betrekking tot diversiteit is het programma eContent. Dit programma ondersteunt de toegenomen beschikbaarheid, toepassing en distributie van Europese digitale inhoud. Het doel van dit programma is de toegang tot digitale inhoud van hoge kwaliteit op de wereldwijde netwerken in een veelvoud aan talen te verbeteren. Op 19 december 2002 is door de Commissie een werkprogramma voor 2003 en 2004 aangenomen met een verwacht budget van EUR26,5 miljoen voor 2004.

Daarnaast heeft de Commissie een nieuw programma, eContentplus (2005-2008), voorgesteld dat de ontwikkeling van meertalige inhoud voor innovatieve, online diensten in de EU moet ondersteunen. Het nieuwe programma richt zich op drie gebieden: geografische gegevens, educatief materiaal en culturele inhoud. Dit programma beoogt de combinatie van gegevens van verschillende systemen te ondersteunen, ongeacht de indeling, taal of locatie.

Ten aanzien van de vraag of kan worden gegarandeerd dat de voordelen van technologie aan alle gebieden ten goede zullen komen, heeft de Commissie maatregelen genomen om middelen toe te wijzen aan gebieden die het gevaar lopen niet van deze voordelen te kunnen profiteren. In het Actieplan eEurope 2005 wordt de noodzaak van een op grote schaal beschikbare breedbandinfrastructuur tegen concurrerende prijzen benadrukt. Hoewel voornamelijk door de particuliere sector in breedband zal worden geïnvesteerd, bevat het actieplan voorstellen voor de ondersteuning van de implementatie van breedbandinfrastructuur in minder begunstigde regio's. Hiertoe heeft de Commissie een werkdocument gepubliceerd met „richtlijnen voor criteria en uitvoeringsregels voor de steunverlening uit de structuurfondsen aan de elektronische communicatie” (1). Het doel van deze richtlijnen is de lidstaten en regio's te helpen hun projecten voor elektronische communicatie-infrastructuur (waaronder breedband) zo te presenteren dat deze in aanmerking komen voor ondersteuning door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO).

---

(1)  SEC(2003)895.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/876 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/876

---

(2004/C 84 E/0970)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0771/04

van Caroline Lucas (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 maart 2004)

Betreft:   La Brena II-dam — Compenserende maatregelen

Het in december 2003 door de Commissie genomen besluit met EUR 80 miljoen deel te nemen aan de financiering van de La Breña-dam, die deel vormt van het Spaanse nationale waterloopkundige programma, omvat een aantal met de Spaanse autoriteiten overeengekomen compenserende maatregelen. Deze zijn waarschijnlijk bedoeld om de negatieve gevolgen van het project te beperken.

Kan de Commissie een overzicht van deze compenserende maatregelen verstrekken? Hoe acht de Commissie het, aangezien ten gevolge van de dam midden in een Natura-2000-gebied een bekken zal ontstaan dat viermaal de huidige omvang heeft, het mogelijk de vernietiging te compenseren van meer dan 2 000 ha hoogwaardige habitat? Hoe heeft zij de waarde van deze habitat berekend, die de verbinding vormt tussen de laatste twee populaties van de Iberische lynx in Spanje?

Op welke wijze wordt het positieve instandhoudingsvooruitzicht van een prioritaire soort (de Iberische lynx) die is opgenomen in de bijlagen II en IV bij de habitatrichtlijn in het kader van dit project worden gewaarborgd?

Op welke wijze is de Commissie, ten slotte, voornemens de toepassing van deze compenserende maatregelen te controleren?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(6 april 2004)

De Commissie verwijst naar het antwoord dat zij gegeven heeft op mondelinge vraag H-120/04 die het geachte parlementslid stelde tijdens het vragenuur op de zitting van het Parlement op 1 maart (1), en zij verschaft de volgende aanvullende informatie.

De Spaanse autoriteiten hebben aanzienlijke compenserende maatregelen voorgesteld met betrekking tot het project La Breña Il-reservoir en deze moeten eventuele marginale effecten compenseren. Ter compensatie van het verdwijnen van habitats van de Iberische lynx wordt voorgesteld beslag te leggen op een gebied van 2 134 hectare (ha) en dit actief te beheren ten behoeve van de lynx. De compenserende maatregelen betreffende de Iberische lynx zijn niet alleen gericht op de instandhouding van de habitat en het opnieuw uitzetten van prooidiersoorten, maar ook op de problemen betreffende de interconnectiviteit tussen twee subpopulaties van de Iberische lynx. Dat is de reden dat er bijzondere maatregelen zijn ontworpen ter verbetering van de ecologische corridors. Bovendien is het pakket compenserende maatregelen niet alleen gericht op de Iberische lynx, maar ook op andere belangrijke, in de habitat aanwezige soorten om de algehele coherentie van het gebied te garanderen.

De voorgestelde compenserende maatregelen zijn opgesteld door de initiatiefnemer, die daarbij werd geholpen door toonaangevende wetenschappelijke instellingen, zoals het Instituut voor Biologisch Onderzoek (Estación Biológica Doñana) en de Faculteit Ecologie van de universiteit van Córdoba. Deze compenserende maatregelen zijn via de Deskundigengroep inzake de Iberische lynx beoordeeld door het regionale Ministerie van Milieuzaken van de regering van Andalusië en het Spaanse Ministerie van Milieuzaken. Beide instellingen zijn tot een positieve beoordeling gekomen.

Het reservoir bevindt zich in het zuidoosten van het Natura 2000-gebied en strekt zich uit tot over de grenzen van het gebied. Deze ligging kan worden aangemerkt als afgelegen subcentraal ten opzichte van het Natura 2000-gebied. Het treft 625 ha, hetgeen ongeveer 1,05 % van 60 000 ha van het gebied uitmaakt.

De Commissie zal de lijst met compenserende maatregelen beschikbaar stellen, alsmede haar advies in deze zaak en andere beschikbare milieugegevens die betrekking hebben op dit project, overeenkomstig artikel 4, leden en 5, van Verordening (EEG) nr. 1049/2001 van het Parlement en van de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot de documenten van het Parlement, de Raad en de Commissie (2).

In het licht van de waarschijnlijke effecten van de bouw van het La Breña Il-reservoir op de prioritaire diersoort, de Iberische lynx, en de diersoorten in bijlage I van de Vogelrichtlijn (3), en de waarschijnlijke resultaten van de voorgenomen compenserende maatregelen die zijn opgenomen in het door de bevoegde autoriteit opgestelde Project Compenserende Maatregelen, vindt de Commissie dat de conclusie kan worden getrokken dat de algehele coherentie van het Natura 2000-netwerk op de lange termijn niet noemenswaardig aangetast zal worden.

De Commissie verwacht van de Spaanse regering jaarlijks een voortgangsrapport over de tenuitvoerlegging van het project.

---

(1)  Schriftelijk antwoord, 9.3.2003.

(2)  PB L 145 van 31.5.2001.

(3)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PB L 103 van 25.4.1979.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/877 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/877

---

(2004/C 84 E/0971)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0780/04

van Maurizio Turco (NI) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Schending van de godsdienstvrijheid in het Verenigd Koninkrijk

Gezien

| — | artikel 9 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; |
| --- | --- |

—

artikel 9 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden;

| — | de artikelen 10 en 22 van het Handvest van de grondrechten van de EU; |
| --- | --- |

—

de artikelen 10 en 22 van het Handvest van de grondrechten van de EU;

| — | artikel 6 van het EU-Verdrag; |
| --- | --- |

—

artikel 6 van het EU-Verdrag;

| — | het Internationaal rapport 2003 over de godsdienstvrijheid van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten; |
| --- | --- |

—

het Internationaal rapport 2003 over de godsdienstvrijheid van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten;

Overwegende dat

| — | de kerk van de Eenmaking in het Verenigd Koninkrijk heeft geprobeerd het verbod te doen intrekken dat haar leider, Sun Myung Moon, was opgelegd om het land binnen te komen; |
| --- | --- |

—

de kerk van de Eenmaking in het Verenigd Koninkrijk heeft geprobeerd het verbod te doen intrekken dat haar leider, Sun Myung Moon, was opgelegd om het land binnen te komen;

| — | op 15 mei aan de heer Moon een brief werd geschreven waarin hem werd gezegd dat hij niet moest proberen het land binnen te komen omdat zijn aanwezigheid daar om redenen van openbare orde niet met het algemeen belang zou stroken: |
| --- | --- |

—

op 15 mei aan de heer Moon een brief werd geschreven waarin hem werd gezegd dat hij niet moest proberen het land binnen te komen omdat zijn aanwezigheid daar om redenen van openbare orde niet met het algemeen belang zou stroken:

Kan de Commissie bevestigen dat ze op de hoogte is van voormelde feiten?

Beschouwt de Commissie voormelde feiten als strijdig met de fundamentele rechten die in de artikelen 10 en 22 van het Handvest van de grondrechten van de EU worden gegarandeerd, en dat ze daarom afbreuk doen aan de inhoud van die rechten, die in artikel 52 van dat handvest uitdrukkelijk worden beschermd?

Meent de Commissie dat die feiten strijdig zijn met artikel 6 van het EU-Verdrag en dus ook met de door alle lidstaten gedeelde principes inzake de eerbiediging van de mensenrechten en fundamentele rechten?

Kan de Commissie meedelen hoe ze het Verenigd Koninkrijk wil doen afzien van die praktijken, die strijdig zijn met de godsdienstvrijheid?

Als de Commissie voormelde feiten niet uitdrukkelijk veroordeelt, op welke rechtsprincipes baseert ze dan haar houding?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(22 april 2004)

De Commissie is niet op de hoogte van de door het geachte parlementslid vermelde feiten.

Wat het besluit van de Britse autoriteiten betreft om aan de heer Moon, hoofd van de kerk van de Eenmaking, de toegang tot het land te weigeren, herinnert de Commissie eraan dat overeenkomstig de bepalingen van het EG-Verdrag iedere lidstaat bevoegd is voor de bescherming van haar openbare orde en nationale veiligheid en om die redenen een onderdaan van een derde land de toegang tot en het verblijf op zijn grondgebied mag ontzeggen.

De Commissie is overigens slechts bevoegd om op te treden bij eventuele schendingen van de grondrechten en in het bijzonder van de godsdienstvrijheid, indien die voorkomen in het kader van het Gemeenschapsrecht en de toepassing ervan en voor zover de heer Moon geen onderdaan is van een andere lidstaat dan het Verenigd Koninkrijk.

Ten slotte moet in herinnering worden gebracht dat als iemand meent dat zijn grondrechten geschonden zijn hij, na uitputting van de rechtsmiddelen van het nationale rechtsstelsel, beroep kan aantekenen bij het Europees Hof voor de rechten van de mens.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/878 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/878

---

(2004/C 84 E/0972)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0781/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Liberalisering van de markt voor elektrische stroom — concessies voor de afleiding van waterstromen

Door het bestaan van uiteenlopende systemen worden de onevenwichtigheden verscherpt, waardoor de lidstaten die reeds de precieze looptijd van concessies hebben vastgesteld aan een sterke concurrentiedruk worden blootgesteld. Een asymmetrische markt zou niet alleen de concurrentiedruk onverdragelijk groot maken, maar zou ook een deel van het proces van liberalisering van de markt voor elektrische stroom in gevaar brengen. Dit doet de vraag rijzen of er op dit ogenblik gewerkt wordt aan corrigerende maatregelen en interventies in dit verband.

Kan de Commissie mededelen hoe de concessie- en toelatingssystemen in de verschillende EU-lidstaten en de nieuwe toetredingslanden geregeld zijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 april 2004)

Er moet onderscheid worden gemaakt tussen de liberalisering van de elektriciteitsmarkt en de vergunningenprocedures voor waterkrachtcentrales.

De EU heeft uitgebreide wetgeving voor het waterbeleid ontwikkeld, de kaderrichtlijn Water (1).

Deze kaderrichtlijn:

| — | betreft alle wateren (rivieren, meren, grondwateren en kustwateren); |
| --- | --- |

—

betreft alle wateren (rivieren, meren, grondwateren en kustwateren);

| — | omvat alle menselijk handelen dat van invloed is op het water (waaronder het opwekken van elektriciteit in thermische elektriciteitscentrales en waterkrachtcentrales); |
| --- | --- |

—

omvat alle menselijk handelen dat van invloed is op het water (waaronder het opwekken van elektriciteit in thermische elektriciteitscentrales en waterkrachtcentrales);

| — | bevat de wettelijk verplichte doelstelling (met niet-achteruitgangsclausule) dat alle wateren tegen 2015 in goede toestand verkeren of zijn gehouden; |
| --- | --- |

—

bevat de wettelijk verplichte doelstelling (met niet-achteruitgangsclausule) dat alle wateren tegen 2015 in goede toestand verkeren of zijn gehouden;

| — | bepaalt dat alle relevante effecten op de wateren (zoals onttrekking, opstuwing, omleiding en lozing) worden opgenomen in een vergunningenprocedure. Deze controles/vergunningen worden periodiek beoordeeld en indien nodig bijgewerkt. |
| --- | --- |

—

bepaalt dat alle relevante effecten op de wateren (zoals onttrekking, opstuwing, omleiding en lozing) worden opgenomen in een vergunningenprocedure. Deze controles/vergunningen worden periodiek beoordeeld en indien nodig bijgewerkt.

De tenuitvoerlegging van deze richtlijn geschiedt stap voor stap: de richtlijn moet op 22 december 2003 (nieuwe lidstaten: 1 mei 2004) in nationale wetgeving zijn omgezet; een eerste belasting- en effectenanalyse moet op 22 december 2004 gereed zijn; vervolgens moeten beheerplannen voor stroomgebieden worden ontwikkeld (waarbij het publiek zo veel mogelijk inspraak wordt verleend) en afgerond op 22 december 2009.

De Commissie denkt dat de tenuitvoerlegging van deze richtlijn niet alleen zorgt voor een goede kwaliteit („goede toestand”) van de wateren, maar ook een solide en voorspelbare grondslag biedt voor technische, financiële en politieke besluiten, waardoor een overzichtelijk werkveld ontstaat en de verschillen tussen de hydrologische en milieuomstandigheden in de diverse regio's in de Unie worden onderkend. Sinds 2001 wordt de tenuitvoerlegging van de richtlijn aangevuld met uitgebreide inspanningen van de Commissie, de lidstaten (waaronder de nieuwe lidstaten), niet-gouvernementele organisaties en belanghebbenden in het kader van een gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie.

De kaderrichtlijn Water en bovenstaande voorwaarden gelden evenzeer voor de nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 tot de EU toetreden als voor de huidige lidstaten. Er zijn geen overgangsperioden.

---

(1)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/879 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/879

---

(2004/C 84 E/0973)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0782/04

van Michl Ebner (PPE-DE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Liberalisering van de markt voor elektrische stroom — bijzondere beschermingsmaatregelen

Bij de liberalisering van de markt voor elektrische stroom moet in het bijzonder worden overwogen of — met inachtneming van de vrijheid van vestiging — niet voor bepaalde berggebieden op de locale situatie afgestemde regelingen moeten worden getroffen, waarbij aan milieuoverwegingen de hoogste prioriteit zou moeten worden gegeven. De wetgever zou expliciet hierop moeten letten bij de voorwaarden voor toekenning of verlenging van concessies voor de afleiding van waterstromen voor de stroomproductie en bij de invoering van verplichte controles in verband met het beheer van deze concessies.

Wat denkt de Commissie van de legitimiteit van het invoeren van beschermingsmaatregelen ten gunste van bepaalde „kwetsbare” gebieden in het kader van bovengenoemd liberaliseringsproces?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 april 2004)

De EU heeft uitgebreide wetgeving voor het waterbeleid ontwikkeld, de kaderrichtlijn Water (1).

Deze kaderrichtlijn:

| — | betreft alle wateren (rivieren, meren, grondwateren en kustwateren); |
| --- | --- |

—

betreft alle wateren (rivieren, meren, grondwateren en kustwateren);

| — | omvat alle menselijk handelen dat van invloed is op het water (waaronder het opwekken van elektriciteit in thermische elektriciteitscentrales en waterkrachtcentrales); |
| --- | --- |

—

omvat alle menselijk handelen dat van invloed is op het water (waaronder het opwekken van elektriciteit in thermische elektriciteitscentrales en waterkrachtcentrales);

| — | bevat de wettelijk verplichte doelstelling (met niet-achteruitgangsclausule) dat alle wateren tegen 2015 in goede toestand verkeren of zijn gehouden; |
| --- | --- |

—

bevat de wettelijk verplichte doelstelling (met niet-achteruitgangsclausule) dat alle wateren tegen 2015 in goede toestand verkeren of zijn gehouden;

| — | vereist dat nadrukkelijk rekening wordt gehouden met speciaal beschermde gebieden (zoals beschermde natuurgebieden, drinkwaterwinningsgebieden, zwemwater); |
| --- | --- |

—

vereist dat nadrukkelijk rekening wordt gehouden met speciaal beschermde gebieden (zoals beschermde natuurgebieden, drinkwaterwinningsgebieden, zwemwater);

| — | bepaalt dat alle relevante effecten op de wateren (zoals onttrekking, opstuwing, omleiding en lozing) worden opgenomen in een vergunningenprocedure. Deze controles/vergunningen worden periodiek beoordeeld en indien nodig bijgewerkt. |
| --- | --- |

—

bepaalt dat alle relevante effecten op de wateren (zoals onttrekking, opstuwing, omleiding en lozing) worden opgenomen in een vergunningenprocedure. Deze controles/vergunningen worden periodiek beoordeeld en indien nodig bijgewerkt.

De tenuitvoerlegging van deze richtlijn geschiedt stap voor stap: de richtlijn moet op 22 december 2003 (nieuwe lidstaten: 1 mei 2004) in nationale wetgeving zijn overgenomen; een eerste belasting- en effectenanalyse moet op 22 december 2004 gereed zijn; vervolgens moeten beheerplannen voor stroomgebieden worden ontwikkeld (waarbij het publiek zo veel mogelijk inspraak wordt verleend) en afgerond op 22 december 2009.

De Commissie denkt dat de tenuitvoerlegging van deze richtlijn niet alleen zorgt voor een goede kwaliteit („goede toestand”) van de wateren, maar ook een solide en voorspelbare grondslag biedt voor technische, financiële en politieke besluiten, waardoor een overzichtelijk werkveld ontstaat en de verschillen tussen de hydrologische en milieuomstandigheden in de diverse regio's in de Unie en in speciaal beschermde gebieden worden onderkend. Dit wordt tevens weerspiegeld door het bindende principe dat de milieudoelstellingen van een „goede toestand” moet worden afgeleid van de toestand van de ongerepte wateren in de betreffende regio. Dit maakt een doelstelling op maat op basis van heldere voorwaarden noodzakelijk. Terwijl de kaderrichtlijn al een ambitieuze milieudoelstelling bevat, stelt het EG-Verdrag dat de lidstaten beschermingsmaatregelen mogen nemen die nog verder gaan (2).

Sinds 2001 wordt de tenuitvoerlegging van de richtlijn aangevuld door uitgebreide inspanningen van de Commissie, de lidstaten (waaronder de nieuwe lidstaten), niet-gouvernementele organisaties en belanghebbenden in het kader van een gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie.

De kaderrichtlijn Water en bovenstaande voorwaarden gelden evenzeer voor de nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 tot de EU toetreden als voor de huidige lidstaten; er zijn geen overgangsperioden.

---

(1)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, PB L 327 van 22.12.2000.

(2)  Artikel 176 van het EG-Verdrag, geconsolideerde versie van het Verdrag betreffende de Europese Unie en van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, PB C 325 van 24.12.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/880 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/880

---

(2004/C 84 E/0974)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0785/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Uitwijzing van ouders van Ierse/EU burgers

Is het de Commissie bekend dat 11 000 ouders van kinderen die in Ierland geboren zijn momenteel het risico lopen om Ierland te moeten verlaten, ondanks het feit dat de kinderen in kwestie in Ierland geboren zijn en daarom Ierse/EU staatsburgers zijn. Het beleid dat de uitwijzing van ouders van Ierse/EU burgers toelaat, kan ook inhouden dat deze kinderen Ierland zullen moeten verlaten en samen met hun ouders in landen moeten leven waar hun rechten, zoals vervat in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, misschien niet beschermd worden.

Heeft de Commissie contact opgenomen met de Ierse regering inzake de rechten van Ierse/EU burgers van wie de ouders uitgewezen worden? Is de Commissie ook van mening dat dit beleid discriminerend is tegenover burgers van wie de ouders onderdanen van derde landen zijn?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(7 april 2004)

De door het geachte parlementslid beschreven situatie betreft in Ierland geboren kinderen van ouders die onderdaan van een derde land zijn. Zoals iedere in Ierland geboren persoon hebben zij de Ierse nationaliteit verkregen op grond van het jus soli. Wat de uitzetting van eigen onderdanen betreft: volgens artikel 3, lid 1, van het Vierde Protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens mag niemand, bij wege van een maatregel van individuele of collectieve aard, worden uitgezet uit het grondgebied van de staat waarvan hij een onderdaan is.

Aangezien hier geen sprake is van kinderen die gebruik hebben gemaakt van hun recht op vrij verkeer van personen door Ierland te verlaten om in een andere lidstaat te verblijven, kan op dit geval het Gemeenschapsrecht echter niet worden toegepast. Op de situatie van in Ierland geboren kinderen van ouders die onderdaan van een derde land zijn, is dan ook het Ierse recht van toepassing — zelfs op het gebied van uitzetting. De Commissie kan de door het geachte parlementslid gestelde vragen dus niet beantwoorden.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/881 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/881

---

(2004/C 84 E/0975)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0791/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Aanslagen op Natuurpark Ria Formosa (Natura 2000)

De Portugese overheid wees in 1999 het Parque Natural da Ria Formosa (ten zuiden van Faro, Algarve) aan als speciale beschermingszone, conform artikel 4 van de Vogelrichtlijn (79/409/EEG (1)). Onder druk van de oprukkende toeristenindustrie lijkt Ria Formosa speelbal te worden van projectontwikkelaars die — volgens officieuze plannen — in totaal 21 golfterreinen en 9 jachthavens willen ontwikkelen, naast 10 bouwlocaties voor appartementen en villa's (bron: Expresso, 11 augustus 2001).

In de afgelopen jaren zijn in dit gebied reeds 25 broedvogelsoorten geheel of gedeeltelijk verdwenen, waaronder de ijsvogel, kwak, rode patrijs, krooneend en purperreiger. Ook is de roofvogelstand drastisch afgenomen omdat konijnen, hazen en egels al verdwenen zijn.

Er wordt (illegaal) bos gekapt en sommige bosbranden lijken niet spontaan. Het park Ria Formosa (ruim 23 000 hectare) lijkt geen bescherming te krijgen van de overheden en wordt verwaarloosd. Unieke duinvegetatie in de moerasgebieden verdwijnt, als gevolg van de vervuiling door rioolwater uit riviertjes die in de lagunes uitmonden. Het vuile water vergroot de kans op malaria. Volgens het Portugese bureau voor de statistiek INE (The News, 14 februari 2004) stierven er in Portugal 12 mensen ten gevolge van malaria in 2001.

Is de Europese Commissie met mij van mening dat dit unieke natuurpark wordt opgeofferd aan economische activiteiten die indruisen tegen de beoogde speciale bescherming van Ria Formosa?

Is de Europese Commissie van plan de Portugese overheid te wijzen op de verkeerde ontwikkeling in en rond dit natuurgebied?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 april 2004)

In de vraag wordt melding gemaakt van de bedreigingen voor het natuurreservaat Ria Formosa, die met name te wijten zouden zijn aan de projecten voor de bouw van toeristische accommodatie en de aanleg van golfbanen.

In bovengenoemd natuurreservaat ligt het gebied van communautair belang „Ria Formosa/Castro Marim”, dat door Portugal is voorgesteld krachtens artikel 4 van Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2), en de speciale beschermingszone „Ria Formosa”, die door Portugal is aangewezen in het kader van artikel 4 van Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand.

Hieruit vloeit voort dat de Portugese autoriteiten, volgens de gezamenlijke interpretatie van de artikelen 7 en 6 van Richtlijn 92/43/EEG, verplicht zijn passende maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in de speciale beschermingszones niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen. Bovendien vloeit uit dezelfde bepalingen voort dat voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, een passende beoordeling wordt gemaakt van de gevolgen voor het gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied.

De Commissie is reeds herhaaldelijk moeten optreden ten aanzien van de Portugese autoriteiten in verband met klachten over de slechte toepassing van bovenbedoelde bepalingen in de desbetreffende beschermde gebieden, met name naar aanleiding van de uitvoering van door de klagers genoemde toeristische projecten.

De schriftelijke vraag van het geachte parlementslid verwijst naar informatie van algemene aard die in de Portugese pers is verschenen, maar geeft niet aan welke projecten in bovengenoemde beschermde gebieden in uitvoering zouden zijn.

De Commissie verzoekt het geachte parlementslid dan ook de desbetreffende projecten te willen identificeren, zodat zij de nationale autoriteiten daarop kan aanspreken en eventueel op basis van de verstrekte toelichtingen kan overwegen een inbreukprocedure tegen deze lidstaat in te leiden.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/882 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/882

---

(2004/C 84 E/0976)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0807/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Het ongeldig worden van een vliegbrevet voor de burgerluchtvaart bij gebruik in een andere lidstaat of na vernieuwing van de regels voor ATPL-brevetten

| 1. | Is het de Commissie bekend dat het mogelijk blijkt te zijn dat iemand in de jaren negentig met de hoogste cijfers voor zowel theorie als praktijk via de „Opleiding Beroepsvliegers Schiphol” (OBS) een Nederlandse theoretische ATPL-luchtvaartlicentie behaalt, maar daarna bij gebrek aan werkgelegenheid in Nederland een baan zoekt als piloot in Duitsland en dan als gevolg van het in dat land grotendeels niet-erkennen van het Nederlandse document alsnog ook een Duits ATPL-vliegbrevet moest behalen bij de RWL in Mönchengladbach? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat het mogelijk blijkt te zijn dat iemand in de jaren negentig met de hoogste cijfers voor zowel theorie als praktijk via de „Opleiding Beroepsvliegers Schiphol” (OBS) een Nederlandse theoretische ATPL-luchtvaartlicentie behaalt, maar daarna bij gebrek aan werkgelegenheid in Nederland een baan zoekt als piloot in Duitsland en dan als gevolg van het in dat land grotendeels niet-erkennen van het Nederlandse document alsnog ook een Duits ATPL-vliegbrevet moest behalen bij de RWL in Mönchengladbach?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat het eveneens mogelijk blijkt te zijn dat betrokkene eerst met het Duitse brevet twee jaar bij Air Berlin (Berlijn en Paderborn) en daarna zeven jaar bij Virgin-Express in België werkte als piloot op alle soorten vliegtuigen van het fabrikaat Boeing in Europa, het Midden-Oosten en Afrika maar vervolgens haar bevoegdheid tot vliegen verloor omdat als gevolg van de invoering van nieuwe internationale JAR-licenties niet langer elk half jaar gelijk met de medische keuring een verlenging werd afgegeven? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat het eveneens mogelijk blijkt te zijn dat betrokkene eerst met het Duitse brevet twee jaar bij Air Berlin (Berlijn en Paderborn) en daarna zeven jaar bij Virgin-Express in België werkte als piloot op alle soorten vliegtuigen van het fabrikaat Boeing in Europa, het Midden-Oosten en Afrika maar vervolgens haar bevoegdheid tot vliegen verloor omdat als gevolg van de invoering van nieuwe internationale JAR-licenties niet langer elk half jaar gelijk met de medische keuring een verlenging werd afgegeven?

| 3. | Acht de Commissie het aanvaardbaar dat deze verlenging werd geweigerd omdat het onderdeel „Langstrekken” (Atlantische vliegvergunning) alleen voorkomt in het Nederlandse brevet, hoewel voor het behalen van het Duitse brevet wel de herhaalde opleiding daarvoor werd gevolgd maar dit onderdeel werd vrijgesteld van de verplichting tot examen op grond van een erkenning van dit onderdeel van het Nederlandse examen? Is het normaal dat het Duitse Luftfahrtbundesamt (LBA) te Braunschweig eerst alleen op binnenlandse JAR-aanvragen reageert en daarna aan de vergeten buitenlandse brevethouders een bewijs verstrekt dat alleen binnen Duitsland geldig is? |
| --- | --- |

3.

Acht de Commissie het aanvaardbaar dat deze verlenging werd geweigerd omdat het onderdeel „Langstrekken” (Atlantische vliegvergunning) alleen voorkomt in het Nederlandse brevet, hoewel voor het behalen van het Duitse brevet wel de herhaalde opleiding daarvoor werd gevolgd maar dit onderdeel werd vrijgesteld van de verplichting tot examen op grond van een erkenning van dit onderdeel van het Nederlandse examen? Is het normaal dat het Duitse Luftfahrtbundesamt (LBA) te Braunschweig eerst alleen op binnenlandse JAR-aanvragen reageert en daarna aan de vergeten buitenlandse brevethouders een bewijs verstrekt dat alleen binnen Duitsland geldig is?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(30 april 2004)

Vooralsnog zijn de voorwaarden voor de afgifte van vergunningen aan cockpitpersoneel op communautair niveau niet geharmoniseerd. Wel is bij Richtlijn 91/670/EEG van de Raad van 16 december 1991 (1) bepaald dat door de lidstaten afgegeven bewijzen van bevoegdheid voor cockpitpersoneel in de burgerluchtvaart binnen de Gemeenschap onderling moeten worden erkend.

Op grond van de richtlijn is iedere lidstaat verplicht om door een andere lidstaat afgegeven bewijzen van bevoegdheid te erkennen voor zover deze gebaseerd zijn „op eisen die gelijkwaardig zijn aan de eisen van de ontvangende lidstaat”. Indien er redelijk gegronde twijfels over deze gelijkwaardigheid blijven bestaan, kan de ontvangende lidstaat oordelen dat aan aanvullende eisen en/of tests moet worden voldaan alvorens erkenning van het bewijs van bevoegdheid mogelijk is.

Volgens de richtlijn moeten lidstaten ook bewijzen van bevoegdheid die zijn afgegeven overeenkomstig de eisen van bijlage 1 bij het Verdrag van Chicago inzake de Internationale Burgerluchtvaart, erkennen als de houder aan speciale eisen inzake geldigverklaring heeft voldaan.

Vanzelfsprekend dienen de lidstaten zich ook te houden aan de algemene bepalingen van het EG-Verdrag betreffende het vrije verkeer, het recht op vestiging en het verbod op discriminatie op grond van nationaliteit, alsmede aan de algemene beginselen en de jurisprudentie van het Hof van Justitie inzake wederzijdse erkenning.

Richtlijn 91/670/EEG belet de lidstaten niet om hun voorwaarden voor de afgifte van vergunningen te wijzigen, noch om de termijn voor de erkenning van buitenlandse vergunningen te beperken, met name wanneer de oorspronkelijke vergunning zelf al van beperkte duur was. Ook is het op grond van de richtlijn toegestaan dat lidstaten vergunningen uitsluitend erkennen als de vergunning in het ontvangende land blijvend beantwoordt aan de voorwaarden, met inbegrip van een geldige medische geschiktheids-verklaring.

Bij gebrek aan nadere informatie over het betrokken geval verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar het in de eerste alinea gegeven antwoord.

---

(1)  PB L 373 van 31.12.1991.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/883 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/883

---

(2004/C 84 E/0977)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0816/04

van Stefano Zappalà (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Erkenning diploma

De heer Luca Ghezzi, woonachtig te Camucia di Cortona (provincie Arezzo) is industrieel technicus en bevoegd zijn beroep zelfstandig uit te oefenen.

Hij heeft gesolliciteerd als leerkracht bij de I.T.I.S. „G. Galilei” in de via D. Menci in Arezzo.

De directeur heeft geweigerd zijn toelatingscertificaat te erkennen en hem de bijbehorende punten voor de ranglijst toe te kennen, dit in kennelijke tegenspraak met de bij ministerieel decreet 40 van 16 april 2003 goedgekeurde tabel ter omzetting van de richtlijnen 89/48/ΕΕG (1) en 92/51/EEG (2), en met ministerieel decreet 201 van 25 mei 2000, bijlage A, alinea B, punt 3.

Kan de Commissie, indien het bovenstaande correct is, aangeven welke maatregelen zij kan nemen om te zorgen dat de communautaire voorschriften en de corresponderende nationale normen in acht worden genomen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(26 april 2004)

In verband met de door het geachte parlementslid gestelde vraag kunnen de volgende opmerkingen worden gemaakt:

| — | In het EG-Verdrag zijn de vrijheid van vestiging, het vrij verrichten van diensten en het vrij verkeer van werknemers als fundamenteel beginselen vastgelegd. Om de effectieve uitoefening van deze vrijheden te vergemakkelijken zijn verscheidene rechtsinstrumenten goedgekeurd. De Richtlijnen 89/48/EEG (3) en 92/51/EEG (4), waarnaar het geachte parlementslid verwijst, hebben een „algemeen stelsel” van erkenning van de diploma's tussen de lidstaten opgezet. Krachtens deze richtlijnen kan een lidstaat in principe aan een onderdaan van de Gemeenschap niet de toegang tot een gereglementeerd beroep en de uitoefening daarvan op zijn grondgebied weigeren, als deze onderdaan het diploma bezit dat in zijn land van oorsprong of herkomst voor de uitoefening van hetzelfde beroep is voorgeschreven. Als de door de aanvrager gevolgde opleiding wezenlijke verschillen vertoont ten aanzien van de in het ontvangende land vereiste opleiding, kan dit land van de aanvrager vereisen dat hij aantoont dat hij over de nodige beroepservaring beschikt of dat hij een compenserende maatregel vervult in de vorm van een aanpassingstage of een proeve van bekwaamheid. |
| --- | --- |

—

In het EG-Verdrag zijn de vrijheid van vestiging, het vrij verrichten van diensten en het vrij verkeer van werknemers als fundamenteel beginselen vastgelegd. Om de effectieve uitoefening van deze vrijheden te vergemakkelijken zijn verscheidene rechtsinstrumenten goedgekeurd. De Richtlijnen 89/48/EEG (3) en 92/51/EEG (4), waarnaar het geachte parlementslid verwijst, hebben een „algemeen stelsel” van erkenning van de diploma's tussen de lidstaten opgezet. Krachtens deze richtlijnen kan een lidstaat in principe aan een onderdaan van de Gemeenschap niet de toegang tot een gereglementeerd beroep en de uitoefening daarvan op zijn grondgebied weigeren, als deze onderdaan het diploma bezit dat in zijn land van oorsprong of herkomst voor de uitoefening van hetzelfde beroep is voorgeschreven. Als de door de aanvrager gevolgde opleiding wezenlijke verschillen vertoont ten aanzien van de in het ontvangende land vereiste opleiding, kan dit land van de aanvrager vereisen dat hij aantoont dat hij over de nodige beroepservaring beschikt of dat hij een compenserende maatregel vervult in de vorm van een aanpassingstage of een proeve van bekwaamheid.

| — | Uit het voorgaande blijkt dat voornoemde richtlijnen alleen van toepassing zijn als een onderdaan van de Gemeenschap een gereglementeerd beroep wenst uit te oefenen in een andere lidstaat dan die waarin hij zijn beroepskwalificaties heeft verworven en niet gelden voor louter interne situaties in een lidstaat. Uit de door het geachte parlementslid verstrekte informatie blijkt echter niet dat de heer Ghezzi zijn beroepskwalificaties buiten Italië heeft verworven. Bijgevolg kan ten aanzien van de genoemde feiten geen vermeende schending van voornoemde richtlijnen worden vastgesteld. |
| --- | --- |

—

Uit het voorgaande blijkt dat voornoemde richtlijnen alleen van toepassing zijn als een onderdaan van de Gemeenschap een gereglementeerd beroep wenst uit te oefenen in een andere lidstaat dan die waarin hij zijn beroepskwalificaties heeft verworven en niet gelden voor louter interne situaties in een lidstaat. Uit de door het geachte parlementslid verstrekte informatie blijkt echter niet dat de heer Ghezzi zijn beroepskwalificaties buiten Italië heeft verworven. Bijgevolg kan ten aanzien van de genoemde feiten geen vermeende schending van voornoemde richtlijnen worden vastgesteld.

---

(1)  PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16.

(2)  PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25.

(3)  Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, PB L 19 van 24.1.1989.

(4)  Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG, PB L 209 van 24.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/884 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/884

---

(2004/C 84 E/0978)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0818/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Slibstort in de Ingensche Waarden

De provincie Gelderland is voornemens vergunning te verlenen voor de stort van 11 miljoen kubieke meter slib in een zandwinningsgebied bij Ingen. Het plan voorziet in het verdiepen van de huidige zandput van 25 naar circa 40 meter diepte met de inzet van twee zandzuigers.

Voor een verwachte periode van 15 tot 20 jaar wil men (bagger)slib gaan bergen, dat afkomstig is van onder andere rivierbodems. Het slib van klasse 3 en 4 bevat onder andere zware metalen.

De uiterwaarden van de Ingensche Waarden zijn — als onderdeel van de Nederrijn — aangemerkt als speciale beschermingszone (SPA) in het kader van Natura 2000. Het gebied staat bekend als overwinteringsgebied voor de kleine zwaan en de kolgans en als broedplaats voor de kwartelkoning.

Volgens de verplichte milieu-effectrapportage zullen er — als gevolg van het storten — geen significante storende effecten optreden.

Niettemin ontbreekt in het MER elk alternatief voor slibstort, zoals verwerking tot klinker of baksteen of als wegenbouwmatariaal

Er wordt ook niet gesproken over compenserende (natuur)maatregelen. De landelijke MER-commissie constateert dat in het onderhavige MER niet gesproken wordt over de leemte in kennis omtrent inzicht in de daadwerkelijke effecten van concentraties aan verontreinigingen op flora en fauna.

Tijdens en na het storten van de baggerspecie zal de waterkwaliteit van de plas tijdelijk verslechteren. Voor enkele stoffen kan een tijdelijke overschrijding van het maximaal toelaatbare risiconiveau (MTR) niet worden uitgesloten. In het MER zijn de eventuele eco(toxico)logische risico's van dergelijke situaties voor enkele gidssoorten niet gekwantificeerd.

Voor de speciale beschermingszones gelden de Habitatrichtlijn en het Habitatafwegingskader, hetgeen inhoudt dat inbreuk op de natuurlijke kenmerken van deze gebieden alleen is toegestaan indien er geen alternatieven zijn en er sprake is van dwingende redenen van groot openbaar belang.

Acht de Commissie deze handelwijze in strijd met de uitgangspunten van Habitatrichtlijn, Vogelrichtlijn en Natura 2000?

Is de Commissie van plan om alle activiteiten in speciale beschermingszones te screenen, zeker in het geval van het stroomgebied van de Waal en de Nederrijn?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(29 april 2004)

Volgens artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (1), die gelet op artikel 7 ook van toepassing is op de speciale beschermingszones (SPA's) die zijn aangewezen overeenkomstig Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2), moet voor elk plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor zo'n gebied, een passende beoordeling worden gemaakt van de gevolgen voor het gebied, rekening houdend met de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied.

De SPA „Neder-Rijn” heeft een totale oppervlakte van ca. 2 900 hectares (ha). Volgens de informatie die het geachte parlementslid heeft verstrekt, zou het geplande project voor de berging van baggerslib de waterkwaliteit in het gebied tijdelijk en plaatselijk kunnen schaden. Uit de verstrekte informatie kan ook worden opgemaakt dat er een beoordeling van het project heeft plaatsgevonden waaruit blijkt dat er geen sprake is van significante storende gevolgen voor het gebied. Er zijn verder geen aanwijzingen die duiden op een schending van de procedure van artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG. Het vraagstuk van alternatieven komt aan de orde in artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG, dat uitsluitend van toepassing is indien een plan of project, ondanks negatieve conclusies van de beoordeling van de gevolgen voor het gebied, om dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van redenen van sociale of economische aard, toch moet worden gerealiseerd. Aangezien in de informatie die het geachte parlementslid heeft verstrekt, wordt verwezen naar een beoordeling waarvan de conclusie luidt dat er geen significante storende effecten zullen optreden, lijkt op het eerste gezicht aan de voorwaarden van de richtlijn te zijn voldaan. Het vraagstuk van de noodzaak om alternatieven te onderzoeken, komt verder aan de orde in artikel 5 van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (3), gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (4). Uit de verstrekte informatie blijkt echter niet dat deze bepaling is geschonden.

Het is de verantwoordelijkheid van de lidstaten en niet van de Commissie om activiteiten in SPA's te screenen en om erop toe te zien dat de beschermende bepalingen van artikel 6, de leden 2, 3 en 4 worden nageleefd. Wanneer voor de Commissie ten aanzien van bepaalde activiteiten overtuigend wordt bewezen dat de communautaire wetgeving ter bescherming van de natuur is geschonden, heeft zij de mogelijkheid om tegen de verantwoordelijke lidstaat een inbreukprocedure in te leiden.

---

(1)  PB L 206 van 22.7.1992.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979.

(3)  PB L 175 van 5.7.1985, gewijzigd bij Richtlijn 91/224/EEG van de Commissie van 6 maart 1991, PB L 115 van 8.5.1991.

(4)  PB L 73 van 14.3.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/886 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/886

---

(2004/C 84 E/0979)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0819/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Europaschool in Amsterdam

Talloze ouders van leerlingen en leraren van de Europaschool in Amsterdam hebben hun grote bezorgdheid uitgesproken over de aangekondigde besnoeiingen op overheidsgelden door de Nederlandse autoriteiten voor deze school, die naar het schijnt voortvloeien uit een besluit van de Nederlandse overheid om de subsidies voor vreemde talen in het basisonderwijs te verlagen.

De Portugese autoriteiten beweren nu dat zij overheidsgelden hebben verstrekt aan een basisschool in Portugal waar Nederlands wordt onderwezen. Zij hoopten daarmee recht te krijgen op een weder-kerigheidsbehandeling en hebben daarom tot nu toe geweigerd deze financiering door de Nederlandse autoriteiten over te nemen.

Dit lijkt mij een zaak van extreem groot belang voor de communautaire instellingen, omdat het onderricht in een moedertaal op basisscholen een essentiële voorwaarde vormt voor de uitoefening van het beginsel van vrij personenverkeer en omdat het in het kader van het systeem van de Europese Scholen in de praktijk wordt gebracht en met omvangrijke communautaire subsidies wordt gefinancierd.

Kan de Commissie in het licht van het voorafgaande mededelen of zij het niet nuttig acht een wettelijke regel uit te vaardigen een eenvoudige politiek-strategische mededeling te publiceren teneinde de lidstaten richtsnoeren op dit gebied te bieden, of een ander initiatief te ontplooien, teneinde het wederzijds afschuiven van verantwoordelijkheid te voorkomen en bij te dragen tot voortzetting van dit onderricht dat van buitengewoon belang is voor de communicatie tussen en het verkeer van personen in de Europese ruimte?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(29 april 2004)

Blijkens de verstrekte informatie heeft de vraag betrekking op de organisatie van de onderwijsstelsels. Welnu, volgens artikel 149 van het EG-Verdrag zijn de lidstaten verantwoordelijk voor de inhoud van het onderwijs en de opzet van hun onderwijsstelsel. De rol van de Commissie op onderwijsgebied is de samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en hun activiteiten te ondersteunen en aan te vullen.

Vermeld zij echter dat de Raad op 25 juli 1977 Richtlijn 77/486/EEG inzake het onderwijs aan de kinderen van migrerende werknemers (1) heeft goedgekeurd. Deze richtlijn heeft ten doel de verbetering van de voor het vrije verkeer van de werknemers geldende voorwaarden die met name de opvang en het onderwijs van hun kinderen betreffen, te bevorderen, en onderstreept dat het van belang is dat de ontvangende lidstaten, in samenwerking met de lidstaten van oorsprong, passende maatregelen nemen om het onderwijs in de moedertaal en in de cultuur van het land van oorsprong van deze kinderen te bevorderen, met name om hun eventuele wederopneming in de lidstaat van oorsprong te vergemakkelijken. De Commissie is niet van zins een nieuw wetgevingsvoorstel in te dienen.

---

(1)  PB L 199 van 6.8.1977.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/886 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/886

---

(2004/C 84 E/0980)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0825/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(8 maart 2004)

Betreft:   Advies van de juridische dienst van de Raad in antwoord op een vraag van de Europese Commissie

In artikel 15 van verordening nr. 1954/2003 (1) wordt de voortzetting gegarandeerd van de huidige bescherming van de wateren van de Azoren en Madeira tot de inwerkingtreding van een nieuwe regeling inzake de controle van de visserijinspanningen of tot uiterlijk 31 juli a.s.

Deze bepaling is steekhoudend en werd bevestigd door de juridische dienst van de Raad in het kader van een advies dat hij op 19 februari over deze zaak uitbracht in de Visserijcommissie van de Raad (notulen 6670/04, 25 februari).

Ook de Europese Commissie heeft deze bepaling bekrachtigd in haar persmededeling van 3 februari 2004 (IP/04/153) en bevestigd dat „het voorgestelde verbod de voortzetting moet garanderen van de bescherming die via het speciale toegangsregime tot genoemde datum wordt geboden”.

Desalniettemin hebben de Spaanse autoriteiten op 5 februari jl. de Portugese pers een bericht doen toekomen als zou de juridische dienst van de Commissie bevestigd hebben dat het speciale toegangsregime niet langer van kracht was.

Op 6 februari is er ineens sprake van een „note de dossier” dat in de notulen van de Raad aangeduid wordt als een „speaking note” van de Europese Commissie waarin dit vraagstuk weliswaar noch in de uiteenzetting van het probleem noch in de conclusies ter sprake komt, maar die een laatste alinea omvat waaruit men zou kunnen concluderen dat artikel 15 van de verordening weleens genegeerd zou kunnen worden.

Kan de Europese Commissie verklaren waarom zij binnen drie dagen het diametraal tegenovergestelde standpunt inneemt met betrekking tot de bescherming van de wateren van de Azoren en Madeira heeft ingenomen?

Kan de Europese Commissie verklaren hoe de Spaanse autoriteiten op 5 februari konden weten dat de Commissie de volgende dag haar standpunt radicaal zou wijzigen?

Kan de Europese Commissie garanderen dat zij niet de hand heeft gehad in het bewerken van de diverse niet-geïdentificeerde bronnen die met een vals „juridisch advies” van de juridische dienst van de Commissie op de proppen zijn gekomen dat vooruitloopt op de liberalisering van de toegang tot de wateren van de Azoren en Madeira en dat lijnrecht tegen het standpunt van de juridische dienst van de Raad ingaat?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(6 april 2004)

Op de vergadering van de Werkgroep Intern/extern Visserijbeleid van de Raad van 19 februari 2004 heeft de Commissie een „speaking note” laten rondgaan betreffende de inwerkingtreding van enkele artikelen van Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 685/95 en (EG) nr. 2027/95. Meer in het bijzonder stond in de „speaking note” dat de artikelen 5 (regeling inzake toegang tot de Azoren en andere ultraperifere gebieden) en 13 (controleregeling) van deze verordening in werking zijn getreden op 14 november 2003 en dat deze voorgaan op de verordeningen van 1995, hoewel deze laatste verordeningen nog enkele maanden van kracht zijn. Deze „speaking note” was gebaseerd op het advies van de Juridische Dienst van de Commissie.

De Juridische Dienst van de Raad heeft op grond van het document waarnaar het geachte parlementslid verwijst (Document 6670/04 van de Raad), gezegd dat Verordening (EG) nr. 1954/2003 van kracht is geworden op 14 november 2003 en sedertdien van toepassing is, tenzij uitdrukkelijk anders vermeld, hetgeen volledig in overeenstemming is met bovenbedoeld advies van de Commissie waarnaar hierboven is verwezen.

Het persbericht van de Commissie van 3 februari 2004 heeft uitsluitend betrekking op het voorstel van de Commissie tot wijziging van Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad (2), dat het vissen met sleepnetten in de wateren rond de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden verbiedt; het heeft geen betrekking op de toegangsregeling als zodanig. De gedachte achter het voorgestelde verbod is de beperkingen inzake visuitrusting, die tot dusverre in het kader van de speciale toegangsregeling zijn toegepast, op communautair niveau te handhaven. Dat zou garanderen dat deze wateren beschermd blijven tegen de schade die over de bodem slepend visgerei kan toebrengen aan de zeer gevoelige diepwaterhabitats in deze gebieden.

Derhalve heeft de Commissie haar standpunt dat is verdedigd sinds deze verordening door de Raad is aangenomen, niet gewijzigd.

Ten slotte kan het geachte parlementslid ervan verzekerd zijn dat de Commissie voortdurend in gesprek is met de betrokken lidstaten, teneinde te waarborgen dat de toepassing van de nieuwe regels zo soepel mogelijk verloopt.

---

(1)  PB L 289 van 7.11.2003, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 850/98 van de Raad van 30 maart 1998 inzake de instandhouding van de visstand door technische maatregelen ter bescherming van de onvolwassen dieren van mariene organismen, PB L 125 van 27.4.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/888 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/888

---

(2004/C 84 E/0981)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0829/04

van Mario Mauro (PPE-DE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Parmatour: de toeristische afdeling van het bedrijf van de familie Tanzi, tot zijn nek betrokken bij de Parmalat crash

Het is gebleken dat Parmatour niet alleen is gebruikt voor het doel waarvoor het is opgezet, maar ook voor andere doeleinden. Vandaar de negatieve bedrijfsresultaten. Meerdere malen heeft men getracht hier iets aan te doen door allerlei herstructureringen waarvan de laatste sinds een jaar aan de gang is. Zestig personeelsleden zijn ontslagen. Er is een bedrijfsplan dat binnen drie jaar tot positieve resultaten zou moeten leiden. Volgens de verklaring van insolventie en faillissementsaanvraag is dit plan op niets uitgelopen.

Aangezien de toeristische sector sterk verschilt van andere bedrijven waar productie en verkoop tijdelijk van elkaar kunnen worden losgekoppeld;

aangezien deze dienstensector gebaseerd is op de absolute noodzaak van wederzijds vertrouwen tussen de operator en zijn cliënten met eerbiediging van de minimale marktvoorwaarden omdat men zich anders niet op de markt kan handhaven;

overwegende dat door het onvermogen zich zelfs maar voor een korte tijd op de markt te handhaven de waarde van het bedrijf in elkaar stort, zelfs met de mogelijkheid van een eventueel herstel, waardoor de door het bedrijf vertegenwoordigde belangen ernstig worden geschaad;

luidt de vraag aan de Commissie welke initiatieven zij denkt te nemen opdat deze marktsector in de ruimste zin van het woord een maximale kans heeft om er weer bovenop te komen en niet ten onder te gaan, wat dreigt te gebeuren zoals de zaken er nu voor staan.

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(6 april 2004)

De Commissie wenst zich niet uit te laten over de activiteiten van Parmatour, dat betrokken is bij de financiële crash van de firma Parmalat, waarnaar de Italiaanse justitie een onderzoek heeft ingesteld.

De recente mededeling van de Commissie „Basisrichtsnoeren voor een duurzaam Europees toerisme” (1) heeft onder andere ten doel een referentiekader vast te stellen om de levensvatbaarheid, de gestage groei, het concurrentievermogen en het commerciële succes van de toeristische sector te waarborgen. De Commissie onderstreept daarin dat het voor open „governance” noodzakelijk is dat bedrijven de verantwoordelijkheid op zich nemen voor het verrichten van hun activiteiten met volledige toepassing van passende MVO-praktijken voor toeristische aanbodketendiensten en voor ondernemingen van iedere soort en omvang.

---

(1)  COM(2003)716 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/889 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/889

---

(2004/C 84 E/0982)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0831/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Radarinstallatie op de Pico do Areeiro — milieueffectonderzoek

In haar antwoord op mijn vraag van 5 maart 2003 (E-0157/03 (1)) over de vestiging van een radarinstallatie op de Pico do Areeiro (Madeira), antwoordde Commissaris Wallström dat zij de resultaten van een door de Portugese autoriteiten in opdracht gegeven milieueffectonderzoek wilde afwachten alvorens zich hierover uit te spreken.

Volgens Portugese krantenberichten is er echter al een milieueffectonderzoek verricht.

Kan de Commissie aangeven welk standpunt zij inneemt met betrekking tot dit onderzoek?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie deelt het geachte parlementslid mede dat haar diensten het milieueffectenonderzoek hebben geanalyseerd inzake het desbetreffende radarinstallatieproject in het gebied van communautair belang „Maciço Montanhoso Central” en in de speciale beschermingszone „Maciço Montanhoso Oriental da Ilha da Madeira”, waar de vogelsoort Pterodroma madeira nestelt.

Volgens het desbetreffende onderzoek ligt het belangrijkste effect van het project in het feit dat de radarstralen van invloed zijn op het oriëntatievermogen van de vogels. Niettemin is in het onderzoek de toepassing van een aantal maatregelen overwogen, zoals het verminderen van de intensiteit van de radarstralen en het naar beneden laten richten van de lichtbundels, zodat de negatieve invloed van de radarstralen wordt geminimaliseerd. Bovendien is in het onderzoek opgemerkt dat zowel de broedplaats als de aanvliegroutes van deze vogels zich buiten de radarzone bevinden.

Gezien het feit dat dit project aan een milieueffectenonderzoek is onderworpen en dat in dit onderzoek geen opmerkelijke negatieve gevolgen voor bovengenoemde beschermde vogelsoort zijn geconstateerd, is de Commissie van mening dat de situatie niet in strijd is met de van toepassing zijnde bepalingen van het Gemeenschapsrecht op dit gebied en heeft zij besloten tot seponering van klacht 2002/5069 aangaande het desbetreffende project.

---

(1)  PB C 242 E van 9.10.2003, blz. 101.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/889 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/889

---

(2004/C 84 E/0983)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0832/04

van Anne Ferreira (PSE), Ioannis Souladakis (PSE) en Catherine Stihler (PSE) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Gebarentolken in het theater en slechthorende toeschouwers

Toneelstukken kunnen door een gebarentolk vertaald worden voor slechthorende toeschouwers. De mogelijkheid om gebruik te maken van een gebarentolk hangt meestal af van de initiatieven van het theater, het theatergezelschap of van speciale voorzieningen die aangevraagd zijn door slechthorende toeschouwers. Bijgevolg worden slechthorenden uitgesloten van vele culturele activiteiten in de Europese Unie. Bovendien zijn er momenteel weinig gebarentolken met een opleiding voor het theater.

Welke maatregelen overweegt de Commissie te ondernemen om te waarborgen dat slechthorenden kunnen deelnemen aan culturele activiteiten? Welke steun verleent de Commissie aan de opleiding voor gebarentolken voor het theater?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(29 april 2004)

De door het geachte parlementslid aangehaalde kwestie valt gewoonlijk onder de bevoegdheden van de lidstaten. Het ligt niet binnen de verantwoordelijkheid of de bevoegdheden van de Commissie een taal te erkennen. Gebarentalen verschillen overigens van lidstaat tot lidstaat en van regio tot regio. De erkenning van een gebarentaal is daarom een zaak voor elke lidstaat en de Commissie stelt vast dat een aantal lidstaten inderdaad bepaalde gebarentalen als officiële talen op nationaal niveau hebben erkend.

De Commissie is echter wel zeer gevoelig voor de behoeften van mensen die een gebarentaal als eerste taal hebben en zij heeft daarom in het kader van een aantal communautaire actieprogramma's, zoals het programma Lingua, financiële steun verleend aan projecten die het aanleren van gebarentalen bevorderen. Voor alle communautaire evenementen die in het kader van het Europees Jaar van personen met een handicap in 2003 zijn georganiseerd, was voorzien in tolken naar gebarentalen alsook naar gesproken talen. Zo heeft het „Joint Research Centre (JRC)” een conferentie georganiseerd met als titel „eAccessibility by voice” die helemaal is ondertiteld met behulp van stenografie, en ten dele automatisch door middel van het prototype stemherkenningstechnologie die door het JRC is ontwikkeld.

Men moet er zich ook van bewust zijn dat het noodzakelijk is aan de behoeften van zeer verschillende mensen tegemoet te kunnen komen, en in het bijzonder van mensen die doof of slechthorend zijn en voor wie gebarentaal niet hun eerste taal is. Om deze reden tracht de Commissie gemakkelijke toegang te verzekeren tot gedrukte documenten en waar mogelijk tijdens conferenties te voorzien in velotypie of inductielussen. Toch is de Commissie binnen de diverse kaderprogramma's voor onderzoek en technologische ontwikkeling prioritair aandacht blijven besteden aan onderzoeksprojecten die de levenskwaliteit van mensen met een handicap trachten te verbeteren. Andere voorbeelden van communautaire actie zijn de samenwerking van de Commissie met de Europese Radio-Unie en het Cenelec-comité voor de vaststelling van normen om ondertiteling verder te ontwikkelen en te harmoniseren en ook inzake het gebruik van stemherkenning ten behoeve van ondertiteling voor conferenties en televisie-uitzendingen. Een interessante activiteit in dit verband is het VOICE-project (http://voice.jrc.it/) van het „Joint Research Centre”. Daarnaast heeft het VOICE-project bijgedragen tot technologisch onderzoek en ontwikkeling door een „aanpak voor allen” inzake ondertiteling te ontwikkelen die zowel geschikt is voor goed- als slechthorenden. In deze zin kan ondertiteling een goede keuze blijken te zijn die het verdient verder onderzocht te worden om mensen met gehoorproblemen beter te laten deelnemen aan culturele activiteiten. Het Europees Sociaal Fonds (ESF) is het voornaamste financiële instrument van de Gemeenschap om het beleid van de lidstaten op het gebied van onderwijs, opleiding en werkgelegenheid te steunen, met een globale begroting van 62,5 miljard euro voor de periode 2000-2006 (EU-15).

De opleiding van gebarentolken voor theaters kan worden gesteund in het kader van door het Europees Sociaal Fonds medegefinancierde programma's die worden beheerd en uitgevoerd door nationale en regionale overheden.

De resultaten van al deze verschillende acties kunnen mee een antwoord bieden op de uitdagingen waarvoor mensen met gehoorproblemen staan, en de toegang tot een hele reeks goederen, diensten en eventueel ook culturele activiteiten ten bate van heel de maatschappij verbeteren.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/890 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/890

---

(2004/C 84 E/0984)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0834/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(15 maart 2004)

Betreft:   Negen jaar gevangenisstraf voor verkoop van 0,5 gram methadon in Rusland

In 2003 werd Ulyana Belozerova, een 32-jarige uit Moskou afkomstige journaliste, op basis van artikel 228, lid 4 van het Wetboek van strafrecht van de Russische Federatie, veroordeeld tot negen jaar opsluiting in een hoogbeveiligde strafkolonie. Zij werd beschuldigd van openlijke verkoop van 0,5 gram methadon. De beschuldiging van mevrouw Belozerova berust op een enkele getuigenis van een jonge verslaafde die beweert dat Mevrouw Belozerova een pakje met de bewuste inhoud in een zandbak in een speeltuin had geplaatst, daarmee te kennen gevend dat zij het wilde verkopen. De officier van justitie legde de nadruk op het feit dat aangezien mevrouw Belozerova van plan was een dosis van de stof in kwestie aan een andere verslaafde door te geven, deze daad terecht gelijk kon worden gesteld met de gevolgen ervan — gevaar voor de openbare orde en aanwezigheid van criminele bedoelingen — en, derhalve kon worden omschreven als moord met voorbedachte rade. Mevrouw Ulyana Belozerova, die drugs gebruiker is, is een van de honderd duizenden slachtoffers in Rusland van een ongenuanceerde strijd tegen drugs, die met jaren, zelfs tientallen jaren gevangenisstraf betalen voor de gevolgen van deze grootschalige repressie tegen druggebruikers en het gebrek aan een coherent en doeltreffend drugbeleid.

Kan de Commissie meedelen over welke inlichtingen zij beschikt met betrekking tot dit geval en meer in het algemeen over deze grootschalige repressie tegen druggebruikers in Rusland en de gevolgen van dit repressieve beleid? Is de Commissie van mening dat het terecht is het verstrekken of zelfs verkopen van 0,5 gram methadon gelijk te stellen aan moord met voorbedachte rade? Is de Commissie, meer in het algemeen, het ermee eens dat dit geval — één onder duizenden — niets anders is dan weer een symptoom van de ernstige functioneringsgebreken van het rechtssysteem en de rechtstaat in zijn geheel in de Russische Federatie?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(27 april 2004)

De Commissie kan zich niet uitspreken over deze specifieke zaak, die een aangelegenheid van intern Russisch recht is. In principe staat een veroordeling wegens drugshandel — ook in Rusland — in verhouding tot de hoeveelheid verhandelde drugs, ongeacht het feit of de veroordeelde een stelselmatige dader is, hij eerder al werd veroordeeld enz. De Commissie plaatst zich niettemin op het standpunt dat Rusland op een eerlijke, niet-discriminerende en proportionele rechtsbedeling moet toezien, beginselen die aan het partnerschap tussen de EU en Rusland ten grondslag liggen. De Commissie heeft dit standpunt in haar politieke dialoog met Rusland steeds benadrukt — en zal dat ook in de toekomst blijven doen.

De Commissie is zich ervan bewust dat Rusland de werking en de onafhankelijkheid van zijn gerechtelijke apparaat moet verbeteren en dat het land inspanningen levert om zijn rechtssysteem te hervormen. Zij volgt deze inspanningen nauwlettend en ondersteunt ze actief via het Tacis-programma voor technische bijstand.

Wat Ruslands inspanningen in de strijd tegen drugsmisbruik betreft, plaatst de Commissie zich op het standpunt dat een effectieve strategie voor drugsbestrijding moet bestaan in een evenwichtige aanpak van vraag- en aanbodreducerende maatregelen, zoals bijvoorbeeld werd uiteengezet in het EU-actieplan inzake drugsbestrijding 2000-2004. Bijzondere prioriteit dient te worden gegeven aan preventieve maatregelen en de medische behandeling van drugsverslaafden teneinde hen opnieuw in de maatschappij te integreren. Dit beleid komt tot uiting in de dialoog met derde landen, waaronder Rusland.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/891 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/891

---

(2004/C 84 E/0985)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0842/04

van Daniela Raschhofer (NI) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Grondslag voor groeiprognose

De Europese Commissie heeft onlangs haar eerste ontwerp van de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 gepresenteerd.

Als grondslag voor haar begrotingsontwerp gaat de Commissie ervan uit dat de economische groei in deze periode 4,5 % zal bedragen.

| 1. | Waarop berust deze prognose van de Commissie? |
| --- | --- |

1.

Waarop berust deze prognose van de Commissie?

| 2. | Hoe realistisch is deze prognose? |
| --- | --- |

2.

Hoe realistisch is deze prognose?

Antwoord van de heer Solbes Mira namens de Commissie

(29 maart 2004)

| 1. | Het nominale groeicijfer van 4,5 % heeft betrekking op de EU27 (huidige en nieuwe lidstaten plus Bulgarije en Roemenië) en is samengesteld uit een volumetoename met 2,5 % en een inflatieprognose van 2 %. De inflatieprognose strookt met de stabiliteitsdoelstelling op middellange termijn van de Europese Centrale Bank (ECB). Wat de volumetoename betreft, zij erop gewezen dat de economie van de EU27 in de periode 2007-2011 inderdaad een reële groei van naar schatting 2,5 % te zien zal geven, maar dat er sprake is van een aanzienlijk groeiverschil tussen de huidige en de nieuwe lidstaten. Verwacht wordt dat het reële bruto binnenlandse product (BBP) van de EU15 tussen 2007 en 2011 met 2,2 % zal groeien, dat van de TL10 (de 10 nieuwe lidstaten) met 4,1 % en dat van Bulgarije en Roemenië met 5,6 %.
  Deze berekeningen voor 2007-2011 zijn gebaseerd op feitelijke gegevens tot 2002 en kortetermijn-prognoses (najaar 2003) van het Directoraat-generaal Economische en financiële zaken (DG ECFIN) tot 2004. De groeicijfers van het BBP voor de latere jaren zijn berekend volgens de productiefunctiemethode van DG ECFIN voor de berekening van de trends op middellange termijn, wat inhoudt dat voor de periode 2005-2011 wordt uitgegaan van het trendmatige groeitempo. In het voor deze berekeningen gehanteerde kader worden de groeitendensen berekend op basis van voorspellingen betreffende het tempo van de technische vooruitgang of de groei van de totale factorproductiviteit (TFP), de investeringsquote, de werkgelegenheidsgraad en het groeicijfer van de bevolking in de leeftijdsgroep van 15-64 jaar. |
| --- | --- |

1.

Het nominale groeicijfer van 4,5 % heeft betrekking op de EU27 (huidige en nieuwe lidstaten plus Bulgarije en Roemenië) en is samengesteld uit een volumetoename met 2,5 % en een inflatieprognose van 2 %. De inflatieprognose strookt met de stabiliteitsdoelstelling op middellange termijn van de Europese Centrale Bank (ECB). Wat de volumetoename betreft, zij erop gewezen dat de economie van de EU27 in de periode 2007-2011 inderdaad een reële groei van naar schatting 2,5 % te zien zal geven, maar dat er sprake is van een aanzienlijk groeiverschil tussen de huidige en de nieuwe lidstaten. Verwacht wordt dat het reële bruto binnenlandse product (BBP) van de EU15 tussen 2007 en 2011 met 2,2 % zal groeien, dat van de TL10 (de 10 nieuwe lidstaten) met 4,1 % en dat van Bulgarije en Roemenië met 5,6 %.

Deze berekeningen voor 2007-2011 zijn gebaseerd op feitelijke gegevens tot 2002 en kortetermijn-prognoses (najaar 2003) van het Directoraat-generaal Economische en financiële zaken (DG ECFIN) tot 2004. De groeicijfers van het BBP voor de latere jaren zijn berekend volgens de productiefunctiemethode van DG ECFIN voor de berekening van de trends op middellange termijn, wat inhoudt dat voor de periode 2005-2011 wordt uitgegaan van het trendmatige groeitempo. In het voor deze berekeningen gehanteerde kader worden de groeitendensen berekend op basis van voorspellingen betreffende het tempo van de technische vooruitgang of de groei van de totale factorproductiviteit (TFP), de investeringsquote, de werkgelegenheidsgraad en het groeicijfer van de bevolking in de leeftijdsgroep van 15-64 jaar.

| 2. | Aan prognoses over een dergelijke lange periode zijn uiteraard zowel neerwaartse als opwaartse risico's verbonden. Voor de huidige lidstaten bestaat het neerwaartse risico dat de TFP-groei in werkelijkheid niet aantrekt zoals in het basisscenario wordt aangenomen. De TFP-groei bevindt zich thans op een laag peil en vertoont sinds de jaren zeventig een dalende tendens. Ook is het de vraag of de zich sinds het midden van de jaren negentig aftekenende verbetering van de arbeidsmarktvoorwaarden zal voortduren. Voor de nieuwe lidstaten kan de vraag worden gesteld of de hoge investeringsquotes tot 2011 zullen aanhouden en of de werkgelegenheidsgraad zich zal blijven herstellen in het tempo waarvan in het basisscenario wordt uitgegaan.
  Indien van pessimistischer veronderstellingen wordt uitgegaan, zou de EU-economie (27 lidstaten) in de periode 2007-2011 een reële groei van slechts 2,2 % te zien geven (en een nominale groei van 4,2 %). De groei zou 2,0 % bedragen in de EU15, 3,6 % in de TL10 en 5,0 % in Bulgarije en Roemenië.
  Er bestaan ook opwaartse risico's. Indien de inspanningen om de arbeidsmarkt te hervormen worden voortgezet, is het mogelijk dat de werkgelegenheidsdoelstellingen van Lissabon in de EU15 dichter worden benaderd. In een gematigd optimistisch scenario wordt aangenomen dat in landen met een dalende werkloosheid deze tendens zal voortduren en dat in landen met een stijgende werkloosheid de tendens zal omslaan. In dat geval kan in 2011 een werkgelegenheidsgraad van 68,5 % worden bereikt en kan de groei in de EU15 over de periode 2007-2011 0,1 % hoger uitvallen en 2,3 % belopen (TL10 = 4,1 % en EU27 = 2,6 %). Aangezien op grond van deze aannames bepaalde individuele landen de werkgelegenheids-doelstelling van Lissabon niet zouden hebben gehaald, wordt er in een optimistischer scenario van uitgegaan dat alle landen die momenteel een werkgelegenheidsgraad hebben van minder dan 70 % deze doelstelling kunnen bereiken, terwijl landen die thans een werkgelegenheidsgraad hebben van meer dan 70 % deze op het huidige peil zouden weten te handhaven. In dat geval zou de werkgelegenheidsgraad in 2011 uitkomen op 71,1 % bij een gemiddelde groei in de EU15 van 2,7 % (1) (TL10 = 4,1 % en EU27 = 2,9 %). |
| --- | --- |

2.

Aan prognoses over een dergelijke lange periode zijn uiteraard zowel neerwaartse als opwaartse risico's verbonden. Voor de huidige lidstaten bestaat het neerwaartse risico dat de TFP-groei in werkelijkheid niet aantrekt zoals in het basisscenario wordt aangenomen. De TFP-groei bevindt zich thans op een laag peil en vertoont sinds de jaren zeventig een dalende tendens. Ook is het de vraag of de zich sinds het midden van de jaren negentig aftekenende verbetering van de arbeidsmarktvoorwaarden zal voortduren. Voor de nieuwe lidstaten kan de vraag worden gesteld of de hoge investeringsquotes tot 2011 zullen aanhouden en of de werkgelegenheidsgraad zich zal blijven herstellen in het tempo waarvan in het basisscenario wordt uitgegaan.

Indien van pessimistischer veronderstellingen wordt uitgegaan, zou de EU-economie (27 lidstaten) in de periode 2007-2011 een reële groei van slechts 2,2 % te zien geven (en een nominale groei van 4,2 %). De groei zou 2,0 % bedragen in de EU15, 3,6 % in de TL10 en 5,0 % in Bulgarije en Roemenië.

Er bestaan ook opwaartse risico's. Indien de inspanningen om de arbeidsmarkt te hervormen worden voortgezet, is het mogelijk dat de werkgelegenheidsdoelstellingen van Lissabon in de EU15 dichter worden benaderd. In een gematigd optimistisch scenario wordt aangenomen dat in landen met een dalende werkloosheid deze tendens zal voortduren en dat in landen met een stijgende werkloosheid de tendens zal omslaan. In dat geval kan in 2011 een werkgelegenheidsgraad van 68,5 % worden bereikt en kan de groei in de EU15 over de periode 2007-2011 0,1 % hoger uitvallen en 2,3 % belopen (TL10 = 4,1 % en EU27 = 2,6 %). Aangezien op grond van deze aannames bepaalde individuele landen de werkgelegenheids-doelstelling van Lissabon niet zouden hebben gehaald, wordt er in een optimistischer scenario van uitgegaan dat alle landen die momenteel een werkgelegenheidsgraad hebben van minder dan 70 % deze doelstelling kunnen bereiken, terwijl landen die thans een werkgelegenheidsgraad hebben van meer dan 70 % deze op het huidige peil zouden weten te handhaven. In dat geval zou de werkgelegenheidsgraad in 2011 uitkomen op 71,1 % bij een gemiddelde groei in de EU15 van 2,7 % (1) (TL10 = 4,1 % en EU27 = 2,9 %).

---

(1)  Er zij op gewezen dat dit scenario zeer optimistisch is, niet alleen vanwege de werkgelegenheidsgraad maar ook omdat bij deze eenvoudige berekeningen twee gedeeltelijk compenserende effecten buiten beschouwing worden gelaten. Ten eerste kan de extra werkgelegenheid in hogere mate bestaan uit deeltijdarbeid en de vorm aannemen van banen voor lager opgeleiden. Ten tweede zou de werkgelegenheid waarschijnlijk vooral worden geschapen in de dienstensectoren, waardoor de investeringsquote wellicht tijdelijk zou teruglopen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/892 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/892

---

(2004/C 84 E/0986)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0843/04

van Luigi Vinci (GUE/NGL) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Gunstig advies van de regio Friuli-Venezia Giulia over de aanleg van het hogesnelheidslijntracé Ronchi sud-Triëst in het kader van Corridor 5

Overwegende dat de Commissie op 9 februari 2004 heeft geantwoord op de schriftelijke vraag E-3873/03 (1) van 5 december 2003 of de projecten voor de aanleg van de derde autosnelweg van Quarto d'Aitino naar Sistiana en van het hogesnelheidstracé tussen Ronchi sud en Triëst wel in overeenstemming waren met de richtlijnen 85/337/EEG (2), 97/ll/EG (3), 90/313/EEG (4), 92/43/EEG (5), de Habitatrichtlijn en 2001/42/EG (6) over bescherming van gebieden met een hoge milieuwaarde en voorlichting aan de burger.

In het antwoord van de Commissie wordt bevestigd dat er zolang er geen toestemming van de regio Friuli-Venezia Giulia voor genoemde projecten is, geen sprake is van schending van de communautaire richtlijnen.

De regio Friuli-Venezia Giulia heeft met haar besluit nr. 3949 van 5 december 2003 een gunstig advies gegeven over het voorontwerp voor de nieuwe hogesnelheidsspoorlijn Venetië-Triëst, het tracé Ronchi-Triëst, met als gevolg toestemming voor de werkzaamheden ondanks expliciete negatieve adviezen van alle geraadpleegde plaatselijke instanties (acht gemeentes plus drie waarvan de adviezen te laat zijn binnengekomen).

Oppositie tegen de plannen voor het tracé van de hogesnelheidslijn is ingediend door honderden burgers met kritische opmerkingen over de milieueffectrapportage en de plannen voor de nieuwe railinfrastructuur zoals vervat in het onderzoek dat op 16 juni 2003 is ingediend door Lega Ambiente, LIPU, WWF di Monfalcone, Lega Ambiente di Trieste, WWF en Italia Nostra uit Triëst en door Ambienteltalia in mei 2003, op verzoek van verschillende plaatselijke instanties waaronder de gemeente Ronchi dei Legionari.

De voor de waterleiding van Triëst verantwoordelijke onderneming ACEGAS is weliswaar niet in het bezit van de details van het voorontwerp voor het tracé, maar zij legt wel de vinger op gevaarlijke kruizingen met de waterleiding van Triëst en Monfalcone in een rapport aan de plaatselijke instanties van 11 juni 2003.

Aan de Commissie de vraag of zij van mening is dat de procedures die in Italië zijn voorgeschreven door Italiaanse wet 443 van 21 december 2001 en 190/2002 voor de selectie en evaluatie van infrastructurele werkzaamheden, wel conform zijn aan een volledige eerbiediging van de richtlijnen voor milieu en adequate informatie naar de burger toe, die in de inleiding worden genoemd, en of zij niet van mening is dat het positieve advies van besluit nr. 3949 van 5 december 2003 over de aanleg van de hogesnelheidslijn tussen Ronchi sud en Triëst niet een flagrante schending is van bovengenoemde communautaire voorschriften.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(13 april 2004)

Richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd (7), heeft tot doel te verzekeren dat besluiten om ontwikkelingstoestemming te verlenen, pas genomen worden nadat de waarschijnlijke milieueffecten van de projecten zijn vastgesteld en nadat het betrokken publiek (te bepalen door de bevoegde instanties van de lidstaten) de mogelijkheid heeft gekregen opmerkingen te maken. De resultaten van de raadpleging en de vergaarde informatie, moeten krachtens artikelen 5, 6 en 7 van de richtlijn in aanmerking worden genomen in de procedure voor de ontwikkelingstoestemming.

Voorts houdt de richtlijn niet in dat projecten waarvoor de geraadpleegde belanghebbenden, waaronder lokale autoriteiten, een negatief advies hebben gegeven, en met betrekking waartoe zelfs is vastgesteld dat de milieueffectrapportage van groot belang is, niet kunnen worden goedgekeurd. Met de richtlijn wordt uitsluitend beoogd de bevoegde autoriteiten bewust te maken van de milieueffecten van de projecten die ter goedkeuring zijn ingediend. Zij besluiten of de toestemming wel of niet wordt verleend, op voorwaarde dat rekening gehouden wordt met de resultaten van de raadpleging en de tijdens de procedure verzamelde informatie.

Overeenkomstig artikel 1, lid 2, betekent „ontwikkelingstoestemming”: „het besluit van de bevoegde autoriteit of autoriteiten dat de ontwikkelaar het recht geeft het project voort te zetten”. In het specifieke geval dat door het geachte parlementslid wordt genoemd, blijkt niet uit de verschafte informatie dat het positieve advies dat op 5 december 2003 door de regio Friuli-Venezia Giulia bij beraadslaging nr. 3949 is uitgebracht voor een voorontwerp, een „ontwikkelingstoestemming” is in de zin van de richtlijn. Derhalve mag worden aangenomen dat de procedure nog niet beëindigd is.

Met betrekking tot Richtlijn 92/43/EEG gelden soortgelijke overwegingen: zolang er nog geen ontwikkelingstoestemming is verleend voor het project, kan in dit stadium geen schending van het bepaalde in deze richtlijn worden geconstateerd. Met betrekking tot Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde fauna en flora (8) gelden eveneens soortgelijke overwegingen: zolang er nog geen ontwikkelingstoestemming is verleend voor het project, kan in dit stadium geen schending van het bepaalde in deze richtlijn worden geconstateerd.

Het feit dat de geraadpleegde belanghebbenden een negatief advies hebben uitgebracht met betrekking tot het voorontwerp van de hogesnelheidstrein Venetië-Triëst, traject Ronchi-Triëst, is niet noodzakelijkerwijs een factor die in strijd is met Richtlijn 85/337/EEG, noch een belemmering voor het verlenen van ontwikkelingstoestemming, mits de in deze richtlijn vastgelegde bepalingen worden nageleefd. De door het geachte parlementslid verschafte informatie is niet toereikend om in dit specifieke geval te concluderen dat een of meer van de in de hierboven genoemde richtlijnen opgenomen bepalingen zijn geschonden. De Commissie is wel bereid eventuele verdere door het geachte parlementslid te verschaffen informatie over dit specifieke geval te bestuderen.

---

(1)  PB C 78 E van 27.3.2004, blz. 867.

(2)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

(3)  PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.

(4)  PB L 158 van 23.6.1990, blz. 56.

(5)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.

(6)  PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30.

(7)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 inzake de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997.

(8)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/894 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/894

---

(2004/C 84 E/0987)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0844/04

van Ulpu Iivari (PSE) aan de Commissie

(9 maart 2004)

Betreft:   Steun voor scheepswerven in strijd met EU-wetgeving

Finse scheepswerven hebben de laatste maanden een aantal aanbestedingen verloren aan het Italiaanse staatsbedrijf Fincantieri, dat in staat was de klanten aanzienlijk lagere prijzen te bieden dan de concurrentie. Deskundigen hebben in het openbaar verklaard dat het duidelijk is dat de Italiaanse staat steun verleent aan reders die hun schepen in Italië laten bouwen en registreren.

Eén van de belangrijkste taken van de Commissie is het houden van toezicht op de interne markt. Welke maatregelen wil de Commissie gaan nemen om te waarborgen dat de communautaire mededingingswetgeving wordt nageleefd in de scheepsbouwsector?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(2 april 2004)

De voor staatssteun bevoegde diensten van de Commissie volgen de scheepsbouwsector op de voet door het evalueren van aangemelde steunmaatregelen en -regelingen van de staten en het uitvoeren van onderzoeken, zowel naar aanleiding van klachten als op eigen initiatief.

De Commissie is niet op de hoogte van enige staatssteun aan scheepvaartbedrijven die hun vaartuigen laten bouwen in Italië, met uitzondering van een soort steun die zij heeft toegestaan en die in beginsel alle lidstaten zouden kunnen verlenen. Het gaat hierbij om aan contracten gekoppelde steun (1) voor schepen waarvoor uiterlijk einde 2000 een contract is gesloten en die vóór einde 2003 zijn opgeleverd.

De Commissie heeft momenteel één procedure van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag ingeleid met betrekking tot staatssteun voor de Italiaanse scheepsbouw (2). Deze zaak heeft betrekking op een garantieregeling voor scheepsbouw, maar voor zover de Commissie weet, zijn nog geen garanties verleend op basis van die regeling.

---

(1)  Verordening (EG) nr. 1540/98 van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw, PB L 202 van 18.7.1998.

(2)  PB C 145 van 21.6.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/895 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/895

---

(2004/C 84 E/0988)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0851/04

van Gianni Vattimo (PSE) aan de Commissie

(11 maart 2004)

Betreft:   Welzijn van dieren

De Italiaanse wet nr. 533 van 30 december 1992 geeft uitvoering aan richtlijn 91/629/EEG (1) die minimumregels vaststelt voor de bescherming van kalveren door een maximumtermijn vast te stellen voor het gebruik van kisten die voor 1 januari 1994 zijn vervaardigd. Deze termijn loopt tot 31 december 2003.

Met nota nr. 600.10/24495/PA/4073 van 22 januari 1999 heeft het DG Voeding en veterinaire gezondheid van het Italiaanse Ministerie van Volksgezondheid indertijd officieel aan regio's, autonome provincies en alle betrokken categorieën laten weten dat na genoemde datum van 31 december 2003„er geen ontheffingen meer worden verleend op basis van de bestaande regels”.

Het houden van kistkalveren werd indertijd al als buitengewoon wreed aangemerkt door het Europees Wetenschappelijk Veterinair Comité omdat de dieren zich niet kunnen bewegen en wegens de bloedeloosheid die ter wille van het „witte vlees” expres wordt veroorzaakt. In Italië — de derde producent in grootte na Frankrijk en Nederland — worden jaarlijks 470 000 kistkalveren opgefokt.

In nota nr. 33533/50.03.62 van 14 juli 2003 heeft de regio Veneto-Dienst dierlijke gezondheid en hygiëne een richtlijn doen uitgaan waarin werd benadrukt dat men niet mag overgaan tot toepassing van de vastgestelde sancties (boetes van 1 500 tot 9 000 EUR, stopzetting van de activiteiten gedurende een tot drie maanden in geval van herhaling) voor die veehouders die voor 31 december 2003 de productiecyclus beëindigen en die blijk geven van aanpassing van die structuren die niet aan de regels voldoen.

In de nota d.d. 7 oktober 2003 heeft de regio Lombardije in verband met de vele door beroepsorganisaties aangemelde gevallen laten weten dat om klappen voor de veeteelt te voorkomen de aangevoerde redenen werden onderschreven. Daarom bepaalt de regio dat de veeteeltcyclus voor 31 augustus 2004 beëindigd moet zijn voor die veehouderijen die voor 1 december 2003 aan de ASL melding hebben gemaakt van hun bereidheid tot aanpassing dan wel hun bereidheid om de veeteeltactiviteiten te beëindigen aan het eind van de lopende cyclus. Volgens een schatting betreft deze ontheffing 21 % van de veehouders oftewel bijna 800 bedrijven.

De regio Piemonte die al evenzeer belangrijk is voor dit soort productie heeft geen enkele ontheffing toegestaan op de nationale en Europese wetgeving en heeft de veetelers tijdig op de hoogte gesteld van de nodige wijzigingen maar heeft, gezien de besluiten van de naburige regio's, in de praktijk concurrentievervalsing niet kunnen voorkomen.

Volgens schattingen was in Duitsland al twee jaar geleden 100 % van de bedrijven aangepast, terwijl het in Italië slechts om 20 % ging.

Welke initiatieven denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat de Italiaanse regio's Lombardije en Veneto zich houden aan richtlijn 91/629/EEG?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(1 april 2004)

De Commissie is niet eerder ingelicht over het feit dat er zich in de Italiaanse regio's Veneto en Lombardije problemen voordoen bij de uitvoering van Richtlijn 91/629/EEG van de Raad van 19 november 1991 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van kalveren. De Commissie zal de Italiaanse autoriteiten daarom om opheldering vragen over de vermeende onvolledige naleving van de richtlijn in de betreffende regio's.

---

(1)  PB L 340 van 11.12.1991, blz. 28.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/896 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/896

---

(2004/C 84 E/0989)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0855/04

van Jean-Maurice Dehousse (PSE) aan de Commissie

(19 maart 2004)

Betreft:   Veiligheid in Brussel

Alle grote agglomeraties lopen het risico dat collectieve voorzieningen het plotseling laten afweten, o.a. ook de elektrische stroom. Veel van die plaatsen zijn overduidelijk kwetsbaar voor terreuraanslagen. De meeste liggen bovendien onder de bedreiging van ongelukken in de industrie, ofwel rechtstreeks (fabrieken of vergelijkbare bedrijven in de stad), ofwel onrechtstreeks (fabrieken of vergelijkbare bedrijven in de onmiddellijke omgeving).

Brussel (stad en agglomeratie) maakt geen uitzondering op de regel en staat bovendien, zoals bekend, vrij hoog op de lijst van bekende, en zelfs genoemde doelwitten van terroristen. De gouverneur van de hoofdstad Brussel heeft nu een alarmkreet geslaakt en verklaart: „wij zijn niet bij machte om nood- en operatieplannen op te stellen voor de hoofdstad van Europa” (een verklaring die o.a. in Le Soir van 23 februari te lezen staat en door Euronews overgenomen is).

| 1. | Heeft de Commissie kennis genomen van die verklaring? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Commissie kennis genomen van die verklaring?

| 2. | Was ze via andere landen zelf ook al van de toestand op de hoogte? |
| --- | --- |

2.

Was ze via andere landen zelf ook al van de toestand op de hoogte?

| 3. | Welke gevolgtrekkingen maakt ze voor haar voorzieningen, haar personeel en de gezinnen van haar werknemers? |
| --- | --- |

3.

Welke gevolgtrekkingen maakt ze voor haar voorzieningen, haar personeel en de gezinnen van haar werknemers?

| 4. | Welke verbindingen (al dan niet regelmatig) onderhoudt de Commissie met de Brusselse en Belgische overheden sinds de tijd dat ze zich in Brussel gevestigd heeft? |
| --- | --- |

4.

Welke verbindingen (al dan niet regelmatig) onderhoudt de Commissie met de Brusselse en Belgische overheden sinds de tijd dat ze zich in Brussel gevestigd heeft?

| 5. | Heeft de Commissie voorzieningen buiten Brussel waar zich dezelfde veiligheidsproblemen kunnen voordoen? |
| --- | --- |

5.

Heeft de Commissie voorzieningen buiten Brussel waar zich dezelfde veiligheidsproblemen kunnen voordoen?

| 6. | Zo ja, hoe ziet de toestand er voor die voorzieningen uit voor wat betreft de relaties met de bevoegde overheden? |
| --- | --- |

6.

Zo ja, hoe ziet de toestand er voor die voorzieningen uit voor wat betreft de relaties met de bevoegde overheden?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(28 april 2004)

De Commissie is niet officieel op de hoogte gebracht van de verklaring waarnaar in de vraag wordt verwezen, maar heeft uiteraard wel kennis genomen van de berichten in de Belgische pers.

Aangezien België gastland van de Commissie in Brussel is, onderhoudt de Commissie, in overleg met de andere EU-instellingen in Brussel, voortdurend contact met de bevoegde instanties binnen de Belgische regering over veiligheidsvraagstukken. Deze nauwe samenwerking zal ook worden voortgezet om de bescherming van personen en gebouwen te kunnen helpen garanderen.

Zoals het geachte parlementslid begrijpt, kunnen precieze details over maatregelen voor de fysieke beveiliging van personeel, gebouwen en eigendommen van de Commissie in Brussel niet openbaar worden gemaakt.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/896 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/896

---

(2004/C 84 E/0990)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0856/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(19 maart 2004)

Betreft:   Bescherming traditionele industrieën

Op een recente bijeenkomst in het Portugese Espinho met werknemersvertegenwoordigers van de Portugese luciferfabrieken kwamen de problemen aan bod waar de sector mee te kampen heeft en die op termijn zijn overlevingskansen bedreigen.

De problemen zijn een gevolg van de bikkelharde concurrentie met luciferbedrijven in de nieuwe lidstaten en derde landen als China.

| 1. | Is er onderzoek gedaan naar de impact van de uitbreiding van de EU en van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie op de traditionele industrieën, met name de luciferindustrie? |
| --- | --- |

1.

Is er onderzoek gedaan naar de impact van de uitbreiding van de EU en van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie op de traditionele industrieën, met name de luciferindustrie?

| 2. | Welke maatregelen overweegt de Commissie ter ondersteuning van de traditionele industrieën met als voornaamste doel de instandhouding van de werkgelegenheid? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen overweegt de Commissie ter ondersteuning van de traditionele industrieën met als voornaamste doel de instandhouding van de werkgelegenheid?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie heeft een aantal studies verricht naar de impact van de uitbreiding op de EU-industrie, maar naar de gevolgen voor de luciferindustrie is geen specifiek onderzoek gedaan. Er is evenmin onderzoek gedaan naar de impact van de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) op de luciferindustrie. Als een Europese onderneming oneerlijke concurrentie ondervindt van luciferbedrijven in de toetredingslanden of van Chinese luciferbedrijven, en met name als de WTO-regels niet worden nageleefd, kan zij contact opnemen met de Commissie.

Het algemene industriebeleid van de Commissie is erop gericht het concurrentievermogen van Europese ondernemingen te verbeteren en een omgeving tot stand te brengen waarin deze kunnen bloeien. De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar de verschillende werkprogramma's en studies in verband met de gevolgen van de uitbreiding (die te vinden zijn op http://europa.eu.int/comm/enterprise/enterprise_policy/sme-package/index.htm of http://europa.eu.int/comm/enterprise/enlargement/stu-dies.htm).

De Commissie verwijst ook naar haar tweede mededeling over het industriebeleid (1) van 20 april 2004.

---

(1)  COM(2004)274.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/897 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/897

---

(2004/C 84 E/0991)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0866/04

van Miet Smet (PPE-DE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Europese subsidies ten gunste van de Vlaamse Gemeenschap

Kan de Commissie de volgende inlichtingen verstrekken?

| 1. | Welke zijn de bevindingen van de controle-instanties qua financieel management en accountability van en door de Vlaamse Gemeenschap (België) t.o.v. de Europese subsidiestromen en welke aanbevelingen daaromtrent werden geformuleerd en hoe werden deze aanbevelingen opgevolgd door de Vlaamse Gemeenschap (België)? |
| --- | --- |

1.

Welke zijn de bevindingen van de controle-instanties qua financieel management en accountability van en door de Vlaamse Gemeenschap (België) t.o.v. de Europese subsidiestromen en welke aanbevelingen daaromtrent werden geformuleerd en hoe werden deze aanbevelingen opgevolgd door de Vlaamse Gemeenschap (België)?

| 2. | Hoeveel onderzoeken werden i.v.m. de Europese subsidiestromen ter plaatse bij de Vlaamse Gemeenschap (België) ingesteld door de Europese Rekenkamer, in het kader van de DAS (betrouwbaarheidsverklaring) sinds 1999 tot en met 2003 (per jaar)? |
| --- | --- |

2.

Hoeveel onderzoeken werden i.v.m. de Europese subsidiestromen ter plaatse bij de Vlaamse Gemeenschap (België) ingesteld door de Europese Rekenkamer, in het kader van de DAS (betrouwbaarheidsverklaring) sinds 1999 tot en met 2003 (per jaar)?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(29 april 2004)

Overeenkomstig de gebruikelijke procedures hebben de diensten van de Commissie die verantwoordelijk zijn voor de Structuurfondsen gecontroleerd welke systemen de Vlaamse Gemeenschap heeft opgezet voor het beheer van deze fondsen. De diensten hebben een aantal aanbevelingen aan de Vlaamse autoriteiten gedaan die betrekking hadden op diverse onderdelen. De Vlaamse autoriteiten hebben deze aanbevelingen geaccepteerd en de verbintenissen die zij in dit verband zijn aangegaan, worden opgevolgd. Het directoraat-generaal Regionaal beleid heeft het Parlement in een verslag van 30 april 2003 op de hoogte gebracht van zijn bevindingen voor wat betreft het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO).

De Europese Rekenkamer heeft het huidige beheer van en de controlesystemen voor de Structuurfondsen, die door de Vlaamse Gemeenschap zijn opgezet, tweemaal gecontroleerd, in 2002 en 2003. Deze controles betroffen de jaren 2001 en 2002 en werden uitgevoerd in het kader van de betrouwbaarheidsverklaring. Het geachte parlementslid wordt verwezen naar de jaarverslagen van de Rekenkamer over de jaren 2001 en 2002 (1).

---

(1)  PB C 295 van 28.11.2002 en PB C 286 van 28.11.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/898 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/898

---

(2004/C 84 E/0992)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0869/04

van Esko Seppänen (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   ECHO en Tsjetsjenië

Vele hulporganisaties die humanitaire hulp willen verstrekken aan mensen in Tsjetsjenië (Rusland), klagen erover dat de EU's humanitaire organisatie ECHO hun hulppakketten niet voldoende snel en efficiënt verwerkt en dat de hulp als gevolg hiervan niet ter plaatse geraakt. Welk criteria worden door ECHO voor hulpverlening aan Tsjetsjenië gehanteerd en kan de Commissie de verwerking van de hulppakketten van kerkelijke en andere organisaties die humanitaire hulp verstrekken, bespoedigen?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie is zich er niet van bewust dat veel hulporganisaties die humanitaire steun willen verstrekken aan de bevolking in Tsjetsjenië erover klagen dat het Bureau voor Humanitaire Hulp van de EU (ECHO) hun verzoeken om hulpverlening niet voldoende snel en efficiënt verwerkt.

ECHO, dat belast is met de humanitaire hulpverlening aan de noordelijke Kaukasus heeft nooit dergelijke klachten ontvangen. Het Bureau werkt met snelle procedures die snelle ondertekening van subsidieovereenkomsten en uitbetaling van middelen mogelijk maken.

De Commissie neemt elk jaar over het algemeen twee financieringsbesluiten voor de slachtoffers van het conflict in Tsjetsjenië. Zij baseert zich hierbij op eerdere besprekingen met potentiële partners, die wordt gevraagd een ontwerpplan voor te leggen waarin zij uiteenzetten welke operaties zij met behulp van ECHO zouden willen financieren. ECHO besluit vervolgens een aantal van deze projecten te financieren op basis van de noden, de ervaring van de niet-gouvernementele organisatie (NGO) en er wordt gekeken of het project past binnen de strategie van ECHO.

Wanneer het besluit eenmaal is goedgekeurd, en ongeveer één maand voor de aanvang van de operatie, vraagt ECHO de partner een voorstel in te dienen. Dit voorstel wordt dan uitvoerig besproken en in de daaropvolgende weken wordt een contract ondertekend. Het is derhalve niet mogelijk de afhandeling van de aanvragen te versnellen omdat deze al zeer snel gebeurt.

De partners van ECHO hebben zeer strenge mechanismen om erop toe te zien dat de steun ook inderdaad de doelgroep bereikt. Partners werken aan de hand van een lijst van begunstigden die wordt opgesteld nadat de financiële situatie en de behoeften van een gezin zijn beoordeeld. De hulp wordt rechtstreeks aan de begunstigden verstrekt zonder tussenpersoon, zodat de mensen die op de lijst staan ook ontvangen waar ze recht op hebben.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/899 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/899

---

(2004/C 84 E/0993)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0879/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Romano Prodi — Nieuwe centrumpartij

Volgens de media heeft de voorzitter van de Commissie belangstelling getoond voor de oprichting van een „pro-Europese” centrumpartij binnen het Europees Parlement en op 3 maart een ontmoeting gehad met de voorzitter van de Unie voor Franse democratie (UDF) en lid van het EP, François Bayrou, en de voorzitter van de Liberale Fractie van het EP, Graham Watson om over deze kwestie van gedachten te wisselen. Het idee was blijkbaar oorspronkelijk door de secretaris-generaal van de Democratische Unie van Catalonië (UDC), Josep Antoni Duran Lleida geopperd, tijdens een vergadering met de Commissievoorzitter, waar hij zei dat zijn partij zou uittreden uit de Europese Volkspartij en een nieuwe „Europees georiënteerde” partij zou oprichten. Romano Prodi heeft blijkbaar gezegd dat hij „voorstander was” om een nieuwe partij op te richten, die met name een Europees federalistisch beleid zou voeren, en die zou kunnen samenwerken met de Franse UDF, de Italiaanse Margarita-partij onder voorzitterschap van Francesco Rutelli, lid van het EP, en de UDC, zelf.

Graham Watson heeft na de bijeenkomst met Commissievoorzitter gezegd dat „vele mensen” geïnteresseerd waren in de oprichting van een „krachtige centrumgroep” die het „pro-Europees beleid in Brussel zou kunnen aanvoeren”.

Kan de Commissie meedelen:

| — | of zij deze feiten kan bevestigen; |
| --- | --- |

—

of zij deze feiten kan bevestigen;

| — | wat zij vindt van de houding van de Commissievoorzitter, met name in het licht van eerdere initiatieven in verband met de Italiaanse politiek; |
| --- | --- |

—

wat zij vindt van de houding van de Commissievoorzitter, met name in het licht van eerdere initiatieven in verband met de Italiaanse politiek;

| — | hoe zij dit optreden ziet vooral in het licht van het beginsel van de scheiding van machten, de onafhankelijkheid en het algemeen belang van de Gemeenschap; |
| --- | --- |

—

hoe zij dit optreden ziet vooral in het licht van het beginsel van de scheiding van machten, de onafhankelijkheid en het algemeen belang van de Gemeenschap;

| — | of zij van mening is dat dit initiatief verenigbaar is met zijn plichten, in de zin van de artikelen 211 e.v. van het EG-Verdrag; |
| --- | --- |

—

of zij van mening is dat dit initiatief verenigbaar is met zijn plichten, in de zin van de artikelen 211 e.v. van het EG-Verdrag;

| — | hoe zij de onafhankelijkheid van haar politieke leiding en haar optreden kan garanderen die juridisch onder de voorzitter vallen? |
| --- | --- |

—

hoe zij de onafhankelijkheid van haar politieke leiding en haar optreden kan garanderen die juridisch onder de voorzitter vallen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commission

(27 april 2004)

Zoals de Commissie herhaaldelijk heeft geantwoord op schriftelijke en mondelinge vragen van parlementsleden, zijn haar leden mannelijke en vrouwelijke politici die een politieke functie vervullen en die, met inachtneming van de verplichtingen die aan hun functie zijn verbonden, de vrijheid behouden om, in volledige onafhankelijkheid en volgens hun eigen verantwoordelijkheid, hun persoonlijke mening te uiten en lid te zijn van een politieke partij.

In dit kader heeft de heer Romano Prodi publiekelijk „eenieder die een gemeenschappelijke Europese visie deelt en die voorstander is van een gemeenschappelijk programma, opgeroepen zich op één lijst te verenigen”. In een periode waarin de samenwerking tussen de Europese Commissie en het Europees Parlement steeds meer gewicht heeft gekregen, treedt de heer Prodi hierdoor in de voetstappen van alle voorzitters van de Commissie, die zonder uitzondering met politieke middelen hebben getracht een sterker en meer verenigd Europa te bevorderen dat ten dienste staat van de Europese burger.

Dit gezegd zijnde, heeft Voorzitter Prodi bevestigd dat hij al zijn krachten zal blijven wijden aan zijn verantwoordelijkheden als Voorzitter van de Commissie tot het einde van zijn mandaat.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/900 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/900

---

(2004/C 84 E/0994)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0880/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1954/2003

Om een dubbelzinnigheid in de tekst van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1954/2003 (1) recht te zetten, verzoek ik de Commissie de volgende vragen te beantwoorden:

| — | Treedt het artikel onmiddellijk in werking of moet de Commissie eerst de uitvoeringsvoorschriften aannemen? |
| --- | --- |

—

Treedt het artikel onmiddellijk in werking of moet de Commissie eerst de uitvoeringsvoorschriften aannemen?

| — | Als het zo is dat de lidstaten de visserij kunnen „beperken tot vaartuigen die geregistreerd zijn in de havens van die eilanden”, hoe gaan die lidstaten bevestigen dat zij dat van plan zijn? |
| --- | --- |

—

Als het zo is dat de lidstaten de visserij kunnen „beperken tot vaartuigen die geregistreerd zijn in de havens van die eilanden”, hoe gaan die lidstaten bevestigen dat zij dat van plan zijn?

| — | Hoe wordt de van oudsher uitgeoefende visserijinspanning van de vaartuigen die niet in de Azoren zijn geregistreerd en die in de 100 mijlzone zijn toegelaten afgebakend? |
| --- | --- |

—

Hoe wordt de van oudsher uitgeoefende visserijinspanning van de vaartuigen die niet in de Azoren zijn geregistreerd en die in de 100 mijlzone zijn toegelaten afgebakend?

| — | Hoe en in welke zin gaan die beperkingen in de eerstkomende drie jaar worden herzien? |
| --- | --- |

—

Hoe en in welke zin gaan die beperkingen in de eerstkomende drie jaar worden herzien?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 april 2004)

De Commissie neemt ten aanzien van de vragen van het geachte parlementslid het volgende standpunt in:

| — | Overeenkomstig artikel 16, is Verordening (EG) nr. 1954/2003 (2) in werking getreden op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie, met name op 14 november 2003. |
| --- | --- |

—

Overeenkomstig artikel 16, is Verordening (EG) nr. 1954/2003 (2) in werking getreden op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie, met name op 14 november 2003.

Bijgevolg is artikel 5 op die datum in werking getreden, aangezien er in het dispositief van de verordening geen andersluidende bepalingen zijn opgenomen.

| — | Uit het vorige punt volgt dat de inwerkingtreding van dit artikel door de genoemde bepaling (artikel 16) is vastgelegd en niet afhankelijk is van de eventuele aanneming van uitvoeringsvoorschriften. |
| --- | --- |

—

Uit het vorige punt volgt dat de inwerkingtreding van dit artikel door de genoemde bepaling (artikel 16) is vastgelegd en niet afhankelijk is van de eventuele aanneming van uitvoeringsvoorschriften.

| — | De beperking van visserijactiviteiten in het in deze bepaling vastgestelde gebied wordt overeenkomstig de wetgeving van elke betrokken lidstaat uitgevoerd. In het kader van de samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten zullen deze laatste de Commissie alle nodige gegevens verstrekken, zodat kan worden bepaald welke de voorwaarden zijn voor een correcte toepassing van dit artikel. |
| --- | --- |

—

De beperking van visserijactiviteiten in het in deze bepaling vastgestelde gebied wordt overeenkomstig de wetgeving van elke betrokken lidstaat uitgevoerd. In het kader van de samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten zullen deze laatste de Commissie alle nodige gegevens verstrekken, zodat kan worden bepaald welke de voorwaarden zijn voor een correcte toepassing van dit artikel.

| — | De identificatie van communautaire vaartuigen die van oudsher in die wateren vissen, zal, indien nodig, overeenkomstig de uitvoeringsvoorschriften van die bepaling worden uitgevoerd, na overleg met de betrokken lidstaten. |
| --- | --- |

—

De identificatie van communautaire vaartuigen die van oudsher in die wateren vissen, zal, indien nodig, overeenkomstig de uitvoeringsvoorschriften van die bepaling worden uitgevoerd, na overleg met de betrokken lidstaten.

| — | In dit stadium kan nog niet worden bepaald of een herziening van de huidige beperkingsregeling noodzakelijk is. De situatie die dit artikel doet ontstaan en het effect daarvan zullen in ieder geval worden beoordeeld in het kader van het in lid 2 van deze verordening bedoelde verslag. |
| --- | --- |

—

In dit stadium kan nog niet worden bepaald of een herziening van de huidige beperkingsregeling noodzakelijk is. De situatie die dit artikel doet ontstaan en het effect daarvan zullen in ieder geval worden beoordeeld in het kader van het in lid 2 van deze verordening bedoelde verslag.

---

(1)  PB L 289 van 7.11.2003, blz. 1.

(2)  Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Gemeenschap, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 685/95 en (EG) nr. 2027/95.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/901 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/901

---

(2004/C 84 E/0995)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0886/04

van Piia-Noora Kauppi (PPE-DE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Wegenbelasting

Het voorstel betreffende een nieuwe regeling inzake wegenbelasting voor zwaar verkeer in de EU is zonder resultaat gebleven, als gevolg van de geschillen tussen de grensstaten en de doorreislanden van de Unie.

Voor het innen van de wegenbelasting op vrachtverkeer zijn strikte gemeenschappelijke regels nodig in plaats van de talrijke bestaande gebruiken en er mag geen ruimte worden gelaten voor interpretatie van deze regels.

In de media is gesteld dat het vervallen van het voorstel kan betekenen dat een beslissing hierover op zijn minst met een jaar wordt uitgesteld. Wanneer de nieuwe lidstaten op een mei toetreden, wordt de situatie op de Europese wegen evenwel alleen maar moeilijker, als niet dit voorjaar nog regels worden afgesproken.

Nu het voorstel zonder resultaat is gebleven, hoe is de Commissie van plan voort te werken, opdat de op dit ogenblik bestaande gebruiken op het gebied van wegenbelasting, die veeleer thuishoren in het wilde westen, zo snel mogelijk kunnen worden gewijzigd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(30 april 2004)

Zoals door het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag is aangegeven, moeten de gemeenschappelijke regels (1) die van toepassing zijn voor het in rekening brengen van het gebruik van wegeninfrastructuur aan het vrachtverkeer worden aangescherpt. Dit is noodzakelijk voor het goed functioneren van de interne markt.

Tijdens de vergadering van de Transportraad op 9 maart 2004 zijn de lidstaten er niet in geslaagd tot een politiek akkoord te komen over de tekst van de toekomstige richtlijn. Dit werd met name veroorzaakt door het feit dat er verschillende meningen bestaan over het beginsel van het voorstel van de Commissie, namelijk dat de inkomsten van deze toerekening bestemd moeten worden voor de vervoersector. In elk geval kan in het huidige stadium van de besprekingen nog niet worden gesproken van een mislukking van het voorstel. De Raad, het Ierse voorzitterschap en de Commissie stellen alles in het werk om zo snel mogelijk tot een politiek akkoord over deze kwestie te komen. Overigens heeft het Parlement op 21 april 2004 in eerste lezing een advies inzake het voorstel van de Commissie aangenomen.

---

(1)  Richtlijn 1999/62/EG van het Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, PB L 187 van 20.7.1999.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/901 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/901

---

(2004/C 84 E/0996)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0888/04

van Bob van den Bos (ELDR) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Slachthuizen in Griekenland

In de conclusies van een verslag van het Voedsel- en Veterinair Bureau (VVB) van de Commissie over een missie naar Griekenland in juli 2003 wordt gewezen op het feit dat vele Griekse slachthuizen nog steeds ernstig tekortschieten op het gebied van naleving van de EU-voorschriften. Ofschoon de bevoegde autoriteiten de Commissiediensten garanties hebben gegeven dat zij de geplande acties zullen voltooien hebben de inspecteurs van het WB nog steeds gebreken gevonden in de administratieve structuren en de werkingsnormen, alsook op het gebied van dierenwelzijn en veterinair toezicht.

Kan de Commissie zeggen welke maatregelen zij zal nemen om de situatie in de Griekse slachthuizen te verbeteren? Houden deze maatregelen ook sancties in? Zo ja, welke en wanneer zullen ze worden opgelegd?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(30 april 2004)

Het ontwerp-verslag van het inspectiebezoek van juli 2003 aan Griekenland (Ref: 9176/2003) over de productie en het in de handel brengen van vers vlees is op 21 augustus 2003 voor commentaar naar de Griekse autoriteiten gestuurd.

In hun reactie van 30 september op het ontwerp-verslag hebben de Griekse autoriteiten verzekerd dat de officiële goedkeuring voor het in de handel brengen van vlees in de Gemeenschap was ingetrokken voor de slachthuizen en uitsnijderijen waar tijdens het inspectiebezoek ernstige tekortkomingen waren vastgesteld. Bovendien zijn de standaardformulieren voor de controle van de inrichtingen door de centrale bevoegde autoriteiten in Athene toegestuurd aan alle prefecturen in Griekenland met het verzoek de situatie in de roodvleessector te evalueren en verslag daarover uit te brengen.

In hun brief van 17 februari 2004 en het bijgevoegde actieplan in reactie op het definitieve verslag hebben de Griekse autoriteiten in hoofdzaak de informatie herhaald die zij in reactie op het ontwerp-verslag hadden verstrekt. Het actieplan bevatte niets waaruit bleek dat op bevredigende wijze tegemoet was gekomen aan de aanbevelingen van het verslag.

In het licht hiervan en op grond van andere bevindingen tijdens recente inspectiebezoeken van het WB in Griekenland hebben de diensten van de Commissie op 27 februari 2004 aan de Griekse autoriteiten een administratieve aanmaningsbrief gestuurd met betrekking tot de onderbezetting in de diensten die verantwoordelijk zijn voor de voedselveiligheids- en veterinaire controles. In deze brief hebben zij de betrokken autoriteiten verzocht om op korte termijn te reageren op de door de diensten van de Commissie gemaakte opmerkingen. In het van de Griekse autoriteiten ontvangen antwoord wordt niet op bevredigende wijze op deze opmerkingen ingegaan. Daarom zal de Commissie nu terzake een inbreukprocedure tegen Griekenland instellen. Een verdere administratieve brief zal binnenkort naar de Griekse autoriteiten worden gestuurd in verband met de problemen op het gebied van het dierenwelzijn.

Bovendien zullen tijdens de voor later dit jaar geplande VVB-inspecties in Griekenland verdere controles ter plekke worden uitgevoerd in verband met andere voedselveiligheids- en veterinaire problemen waarvoor van de Griekse autoriteiten bevredigende schriftelijke garanties zijn ontvangen.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/902 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/902

---

(2004/C 84 E/0997)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0890/04

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Onderwijsbevoegdheid vliegerexamens

In mijn kieskring in Noord-Nederland ben ik onlangs aangesproken op het feit dat in het kader van de Europese eenwording afspraken gemaakt zouden zijn die het zelfstandige vlieginstructeurs onmogelijk maken nog langer leerlingen individueel op te leiden voor een vliegexamen. Dat moet nu via een opleidingsinstituut. Het gevolg is dat vele instructeurs werkloos worden, nadat de overheid eerst veel geld in hen heeft geïnvesteerd. De eenwording betreft de implementatie van de luchtvaartwet- en -regelgeving, de „Joint Aviation Requirements” en de verlening van vergunningen voor vliegtuigbemanningen.

| 1. | Kan de Commissie zeggen of het juist is dat dit het gevolg is van Europese eenwording? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie zeggen of het juist is dat dit het gevolg is van Europese eenwording?

| 2. | Kan de Commissie uitleggen wat hiervan de noodzaak of meerwaarde is? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie uitleggen wat hiervan de noodzaak of meerwaarde is?

| 3. | Geldt hier niet het subsidiariteitsbeginsel? Of betreft het een Nederlandse beslissing? |
| --- | --- |

3.

Geldt hier niet het subsidiariteitsbeginsel? Of betreft het een Nederlandse beslissing?

| 4. | Valt hier nog iets aan te doen, want het lijkt onnodige centrale bureaucratie en kapitaalvernietiging? |
| --- | --- |

4.

Valt hier nog iets aan te doen, want het lijkt onnodige centrale bureaucratie en kapitaalvernietiging?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(30 april 2004)

De Joint Aviation Requirements (JAR's) waar het geachte parlementslid naar verwijst, zijn harmoniserings-maatregelen die zijn vastgesteld door de Joint Aviation Authorities (JAA), een samenwerkingsorgaan van de voor regelgeving inzake burgerluchtvaart verantwoordelijke nationale autoriteiten van 38 Europese landen. De specifieke maatregelen betreffende vergunningen, de JAR-FCL, hebben betrekking op aspecten ten aanzien waarvan vooralsnog geen communautaire regelgeving bestaat. Hierbij zij echter vermeld dat de maatregelen waarin de JAR's voorzien, niet rechtstreeks toepasselijk zijn maar door de betrokken staten in nationaal recht moeten worden omgezet. Indien de maatregel waar het geachte parlementslid naar verwijst, is goedgekeurd, betreft het dus een maatregel van Nederlands recht waarbij een JAR-maatregel is omgezet, en gaat het bijgevolg niet om een communautaire rechtsbepaling.

Om ervoor te zorgen dat het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) technische regels inzake vergunningen kan opstellen, is de Commissie voornemens om in de nabije toekomst communautaire wetgeving goed te keuren waarbij de bevoegdheden van de EASA op dit gebied worden uitgebreid. Als deze wetgeving eenmaal is goedgekeurd, is het dus aan de EASA om technische regels vast te stellen die kunnen dienen als basis voor communautaire wetgeving inzake vergunningen voor cockpitpersoneel. Als deze communautaire wetgeving eenmaal is goedgekeurd en in werking is getreden, vervangt zij de JAR-FCL en de eventuele nationale bepalingen voor de toepassing daarvan.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/903 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/903

---

(2004/C 84 E/0998)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0891/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Sluiting van de fabriek van de groep Valeo in Portugal

De Franse multinational Valeo heeft de werknemers van zijn fabriek in Santo Tirso, Portugal, mondeling meegedeeld, dat hij met het oog op een herstructurering van plan is deze fabriek te sluiten, waardoor de 330 werknemers dreigen te worden ontslagen. In werkelijkheid heeft de onderneming reeds machines van deze fabriek naar Marokko overgebracht en het aantal werknemers teruggeschroefd.

Er zij op gewezen dat deze Franse ondernemingsgroep, die in verschillende landen van Europa fabrieken, onderzoeks- en distributiecentra heeft, twee fabrieken in Portugal (Santo Tirso en Viana do Castelo) exploiteert, waar elektronische en verbindingscomponenten worden vervaardigd.

Het is bekend dat de groep die meer dan 68 000 werknemers in verschillende landen ter wereld in dienst heeft en 129 fabrieken, 65 onderzoekscentra en 9 distributiecentra exploiteert, in 2003 meer dan 9 miljard euro winst heeft gemaakt. Kan de Commissie derhalve de volgende informatie geven:

| 1. | Heeft de Valeo communautaire steun voor zijn fabrieken in Portugal ontvangen? Heeft hij in andere landen van Europa subsidie gekregen? |
| --- | --- |

1.

Heeft de Valeo communautaire steun voor zijn fabrieken in Portugal ontvangen? Heeft hij in andere landen van Europa subsidie gekregen?

| 2. | Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de rechten van de werknemers van de groep Valeo in Portugal, met name de arbeidsplaatsen, te garanderen? |
| --- | --- |

2.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de rechten van de werknemers van de groep Valeo in Portugal, met name de arbeidsplaatsen, te garanderen?

| 3. | Welke strategie volgt de Commissie om te voorkomen dat ook in de toekomst dit soort verhuizingen van multinationals plaatsvinden, waardoor de werkloosheid toeneemt en de ontwikkeling van verschillende Portugese regio's tot staan wordt gebracht? |
| --- | --- |

3.

Welke strategie volgt de Commissie om te voorkomen dat ook in de toekomst dit soort verhuizingen van multinationals plaatsvinden, waardoor de werkloosheid toeneemt en de ontwikkeling van verschillende Portugese regio's tot staan wordt gebracht?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(30 april 2004)

Wat het eerste deel van de vraag betreft, deelt de Commissie het geachte parlementslid mee dat de onderneming „VALEO” geen communautaire steun heeft ontvangen in het kader van het Europees Sociaal Fonds noch in het kader van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO).

Wat het tweede en het derde deel van de vraag betreft, wil de Commissie de aandacht van het geachte parlementslid vestigen op haar antwoord op de schriftelijke vragen P-376/04 van mevrouw Luciana Sbarbati (1) (met name de punten 2 en 3) en P-0528/03 van mevrouw Bastos (2) (met name punt 2).

De Commissie is op de hoogte van het verschijnsel van de verplaatsing van activiteiten in de Unie. Dit probleem houdt met name nauw verband met de bezorgdheid om het verdwijnen van de industriële activiteiten waarvoor de Commissie een eerste antwoord op het verzoek van de Europese Raad van 2003 heeft gegeven in haar mededeling „Enkele kernpunten inzake Europa's concurrentievermogen — Naar een geïntegreerde aanpak” (3). Verscheidene communautaire beleidsmaatregelen dragen inderdaad bij aan het scheppen van een gunstig kader voor de ondernemingen in Europa.

De Commissie zet deze werkzaamheden voort en is voornemens om de analyse van het concept „desindustrialisatie” uit te diepen en in haar volgende mededeling over het industrieel beleid concrete acties voor te stellen.

---

(1)  Zie blz. 204.

(2)  PB C 161 E van 10.7.2003.

(3)  COM(2003) 704 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/904 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/904

---

(2004/C 84 E/0999)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0893/04

van Werner Langen (PPE-DE) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Kosten van grensoverschrijdende overmakingen

Begin juli 2003 trad de „verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Europees Parlement en de Raad betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro (nr. 2000 wil/2001 (1))” in werking, volgens welke grensoverschrijdende overmakingen in het eurogebied overeenkomstig de betalingsvoorwaarden binnen de lidstaten moeten worden behandeld.

In een concreet geval werden bij een overmaking van de Stadssparkasse Köln aan Crédit Lyonnais, ondanks gebruik van het IBAN-nummer en de BI-code van de ontvangende bank overmakingskosten berekend.

Daar dit in strijd is met verordening (EG) nr. 2560/2001 vraag ik de Commissie:

| 1. | Mogen banken en met name ontvangende banken ondanks de nieuwe verordening eigen overmakings-kosten berekenen? |
| --- | --- |

1.

Mogen banken en met name ontvangende banken ondanks de nieuwe verordening eigen overmakings-kosten berekenen?

| 2. | Zo nee, kan het bedrag worden teruggevorderd? |
| --- | --- |

2.

Zo nee, kan het bedrag worden teruggevorderd?

| 3. | Welke mogelijkheden heeft de Commissie om tegen een dergelijke gang van zaken op te treden? |
| --- | --- |

3.

Welke mogelijkheden heeft de Commissie om tegen een dergelijke gang van zaken op te treden?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(23 april 2004)

Op grond van Verordening (EG) nr. 2560/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 2001 betreffende grensoverschrijdende betalingen in euro, zijn de kosten die een instelling voor grensoverschrijdende elektronische betalingstransacties in euro aanrekent dezelfde als de kosten welke dezelfde instelling aanrekent voor dergelijke binnenlandse betalingen in euro. Deze bepaling geldt met ingang van 1 juli 2002 voor elektronische betalingstransacties (betalingen per kaart en opneming van contanten bij geldautomaten) in euro tot een bedrag van 12 500 EUR en met ingang van 1 juli 2003 voor overmakingen.

Deze bepaling houdt in dat de kosten die aan de opdrachtgever in rekening worden gebracht, hetzelfde zijn als voor een binnenlandse betaling. Ditzelfde geldt voor de kosten die aan de begunstigde in rekening worden gebracht. In de meeste landen worden over het algemeen geen kosten in rekening gebracht aan de begunstigde. Het kan evenwel gebeuren dat voor specifieke verrichtingen (niet-standaardbetalingen zoals bij voorbeeld overmakingen waarbij de opdrachtgever heeft aangegeven dat de begunstigde alle kosten voor zijn rekening dient te nemen) de begunstigde kosten worden aangerekend voor een grensoverschrijdende overmaking. Die kosten mogen echter niet hoger zijn dan voor een overeenkomstige binnenlandse betaling. De Commissie heeft een interpretatieve mededeling doen uitgaan over de praktische aspecten van de tenuitvoerlegging van artikel 3 van Verordening nr. 2560/2001 en in het bijzonder de zinsnede „dergelijke betalingen binnen de lidstaat”, teneinde dienaangaande iedere dubbelzinnigheid weg te nemen en een correcte tenuitvoerlegging van de verordening te verzekeren.

Het is voor de Commissie niet mogelijk om een nader onderzoek in te stellen aan de hand van de informatie die het geachte parlementslid in zijn schriftelijke vraag heeft verstrekt over de overmaking in kwestie van de Stadtsparkasse Köln naar de Crédit Lyonnais. Hiervoor is meer informatie vereist.

Wat de naleving van de verordening betreft, dienen de nationale autoriteiten te waarborgen dat deze op passende en samenhangende wijze wordt toegepast. In artikel 7 van de verordening wordt bepaald dat de naleving wordt verzekerd door doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties. Dit belet de burgers niet om ook te proberen rechtstreeks genoegdoening te krijgen van hun bank.

---

(1)  PB L 344 van 28.12.2001, blz. 13.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/905 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/905

---

(2004/C 84 E/1000)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0895/04

van Jan Andersson (PSE) aan de Commissie

(19 maart 2004)

Betreft:   Geschil over belasting in de haven van Helsingborg

Sinds 1997 is er een geschil over de havenbelasting in de haven van Helsingborg tussen de havenautoriteiten en de maatschappij SweFerry AB. De kwestie van de havenbelasting werd in dat jaar ook aan de Commissie voorgelegd. In 2002 vroeg ik de Commissie of zij voornemens was een standpunt te bepalen. Nu, in 2004, is er nog steeds geen standpunt. Wanneer denkt de Commissie met een verklaring te komen?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(15 april 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar klachten van twee ferrymaatschappijen betreffende het misbruik van een machtspositie door de haven van Helsingborg in verband met een buitensporige en discriminerende prijsberekening. Sinds de vorige schriftelijke vraag E-3064/01 (1) van het geachte parlementslid over deze aangelegenheid heeft de Commissie aanzienlijke vooruitgang geboekt in haar onderzoek van deze bijzondere complexe zaken.

In februari 2003 heeft de Commissie de klagers schriftelijk op de hoogte gebracht van haar voorlopig standpunt, waarna de klagers hun opmerkingen over dit standpunt hebben ingediend. De haven van Helsingborg heeft ook haar visie op het voorlopig standpunt van de Commissie en de opmerkingen van de klagers bekendgemaakt. Bovendien heeft de Commissie aanvullende gegevens gevraagd en gekregen van zowel de partijen als derden. Op basis van deze gegevens is de Commissie het definitieve besluit aan het voorbereiden. Het ligt in de verwachting dat dit besluit vóór eind 2004 zal worden aangenomen.

---

(1)  PB C 147 E van 20.6.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/906 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/906

---

(2004/C 84 E/1001)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0897/04

van Monica Frassoni (Verts/ALE), Caroline Lucas (Verts/ALE), Jean Lambert (Verts/ALE), Patricia McKenna (Verts/ALE), Giorgio Celli (Verts/ALE), Kathalijne Buitenweg (Verts/ALE), Pasqualina Napoletano (PSE), Marco Cappato (NI), Giovanni Procacci (ELDR) en Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(23 maart 2004)

Betreft:   Onjuiste omzetting van de richtlijnen 1999/74/EG en 2002/4/EG voor de bescherming van legkippen in Italië

Bij wetsdecreet 267 van 29 juli 2003, houdende tenuitvoerlegging van de richtlijnen 1999/74/EG en 2002/4/EG voor de bescherming van legkippen en de registratie van inrichtingen waar legkippen worden gehouden, bekendgemaakt in nr. 219 van het Italiaanse Staatsblad van 20.9.2003, heeft de Italiaanse regering de bovengenoemde richtlijnen in de nationale rechtsorde willen omzetten.

Ondanks dat de in richtlijn 1999/74/EG neergelegde termijn (uiterlijk 1.1.2002) al geruime tijd verstreken was, bevat het omzettingsdecreet uitzonderingsbepalingen die in strijd zijn met het Gemeenschapsrecht: uitzonderingen die al lang geleden door de Italiaanse dierenbeschermingsvereniging LAV zijn gesignaleerd, maar ook uitzonderingen die in de loop van bijeenkomsten van de commissies voor gezondheid en communautair beleid van de Italiaanse Senaat naar voren zijn gekomen en zijn geverbaliseerd.

Onder deze onwettige uitzonderingen zijn onder andere:

| — | verdere uitzonderingen op het volgens de richtlijn vanaf 1.1.2003 geldende verbod om niet aangepaste kooien te construeren en voor het eerst in gebruik nemen, en dat bovendien zonder limieten in de tijd als de kooien voor 31.12.2002 zijn besteld; |
| --- | --- |

—

verdere uitzonderingen op het volgens de richtlijn vanaf 1.1.2003 geldende verbod om niet aangepaste kooien te construeren en voor het eerst in gebruik nemen, en dat bovendien zonder limieten in de tijd als de kooien voor 31.12.2002 zijn besteld;

| — | in tegenstelling tot de richtlijnen bepaalt het decreet dat onder de 550 cm2 van de niet aangepaste kooi of de 600 cm2 van de aangepaste kooi die vrij beschikbaar moet zijn, ook de „eierbeschermplaat” valt, als zij niet meer dan 8 cm horizontale ruimte in beslag neemt; |
| --- | --- |

—

in tegenstelling tot de richtlijnen bepaalt het decreet dat onder de 550 cm2 van de niet aangepaste kooi of de 600 cm2 van de aangepaste kooi die vrij beschikbaar moet zijn, ook de „eierbeschermplaat” valt, als zij niet meer dan 8 cm horizontale ruimte in beslag neemt;

| — | toestemming voor een dichtheid van 12 legkippen per m2 bruikbare ruimte voor de houderijen die dit systeem toepassen op de dag van inwerkingtreding van het decreet, in plaats van op 3 augustus 1999, zoals de richtlijn bepaalt; |
| --- | --- |

—

toestemming voor een dichtheid van 12 legkippen per m2 bruikbare ruimte voor de houderijen die dit systeem toepassen op de dag van inwerkingtreding van het decreet, in plaats van op 3 augustus 1999, zoals de richtlijn bepaalt;

| — | het wetsdecreet stelt de verplichting om de aangepaste kooien uit te rusten met „passende voorzieningen om het doorgroeien van de nagels tegen te gaan” afhankelijk van de beschikbaarheid op de markt van voorzieningen die door communautaire organen geschikt zijn bevonden. |
| --- | --- |

—

het wetsdecreet stelt de verplichting om de aangepaste kooien uit te rusten met „passende voorzieningen om het doorgroeien van de nagels tegen te gaan” afhankelijk van de beschikbaarheid op de markt van voorzieningen die door communautaire organen geschikt zijn bevonden.

In afwachting van de omzetting in de Italiaanse rechtsorde zijn in de loop van 2003 verdere legbatterijhouderijen gebouwd, bijvoorbeeld in de gemeente Vivaro (provincie Pordenone), kennelijk in de veronderstelling dat zij zouden kunnen profiteren van ruime (onwettige) uitzonderingen.

Kan de Commissie, in het licht van het bovenstaande, aangeven:

| — | hoe zij denkt op te treden tegen de ontstane situatie om te voorkomen dat in gevallen van weloverwogen misbruik geprofiteerd kan worden van onwettige uitzonderingen; |
| --- | --- |

—

hoe zij denkt op te treden tegen de ontstane situatie om te voorkomen dat in gevallen van weloverwogen misbruik geprofiteerd kan worden van onwettige uitzonderingen;

| — | of zij voornemens is maatregelen te nemen om te zorgen dat de gevolgen van de uitzonderingen worden weggenomen, zodat de begunstigden niet meer bevoordeeld worden vergeleken met andere kippenhouders in de Gemeenschap; |
| --- | --- |

—

of zij voornemens is maatregelen te nemen om te zorgen dat de gevolgen van de uitzonderingen worden weggenomen, zodat de begunstigden niet meer bevoordeeld worden vergeleken met andere kippenhouders in de Gemeenschap;

| — | of zij voornemens is een inbreukprocedure in te leiden tegen de Italiaanse regering vanwege de hierboven beschreven schendingen. |
| --- | --- |

—

of zij voornemens is een inbreukprocedure in te leiden tegen de Italiaanse regering vanwege de hierboven beschreven schendingen.

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie heeft op het feit dat Italië de maatregelen met betrekking tot de omzetting van de relevante wetgeving niet tijdig heeft meegedeeld, gereageerd door het instellen van een inbreukprocedure krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag.

Deze procedure werd stopgezet nadat Italië op 24 september 2003 bijzonderheden van wetsdecreet nr. 267 van 27 juli 2003 had meegedeeld.

Vóór de goedkeuring van het wetsdecreet was het de Commissie duidelijk geworden dat de door de Italiaanse autoriteiten voorgestelde tekst in velerlei opzichten niet voldeed aan de eisen van de gewijzigde richtlijn. De Commissie heeft de Italiaanse autoriteiten daarop per brief geattendeerd, maar de goedgekeurde tekst bevatte nog steeds bepalingen die naar de mening van de Commissie niet in overeenstemming zijn met de eisen van de communautaire wetgeving.

Aangezien de Commissie geen antwoord van de Italiaanse autoriteiten op haar brief heeft ontvangen, overweegt zij nu de instelling van een verdere inbreukprocedure.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/907 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/907

---

(2004/C 84 E/1002)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0898/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(23 maart 2004)

Betreft:   Intimidatie van publiek bekende Israëlische gewetensbezwaarden tegen de bezetting van Palestijns gebied door ze te onderwerpen aan langdurige en herhaalde opsluiting

| 1. | Is het de Commissie bekend dat in Israël vanouds voor mannen en vrouwen militaire dienstplicht bestaat met in de praktijk ruime vrijstellingsmogelijkheden voor orthodox-religieuze joden, voor niet-joodse inwoners en voor mensen die zelf lichamelijke of psychische problemen melden, terwijl voor anderen tot 2002 een met Europese staten vergelijkbaar recht op weigering van de militaire dienstplicht vanwege persoonlijke gewetensbezwaren functioneerde? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat in Israël vanouds voor mannen en vrouwen militaire dienstplicht bestaat met in de praktijk ruime vrijstellingsmogelijkheden voor orthodox-religieuze joden, voor niet-joodse inwoners en voor mensen die zelf lichamelijke of psychische problemen melden, terwijl voor anderen tot 2002 een met Europese staten vergelijkbaar recht op weigering van de militaire dienstplicht vanwege persoonlijke gewetensbezwaren functioneerde?

| 2. | Is het de Commissie tevens bekend dat als gevolg van de langdurige bezetting door Israël van Palestijns grondgebied en de toenemende botsingen met de burgerbevolking — die voortvloeien uit wegversperringen, het uitkammen van woonwijken en luchtaanvallen — sinds augustus 2002 een verharding optreedt in het regeringsbeleid, waarbij is begonnen met jongens die openlijk hun gewetensbezwaren tegen de bezetting uitspreken te intimideren door ze in een gevangenis op te sluiten? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie tevens bekend dat als gevolg van de langdurige bezetting door Israël van Palestijns grondgebied en de toenemende botsingen met de burgerbevolking — die voortvloeien uit wegversperringen, het uitkammen van woonwijken en luchtaanvallen — sinds augustus 2002 een verharding optreedt in het regeringsbeleid, waarbij is begonnen met jongens die openlijk hun gewetensbezwaren tegen de bezetting uitspreken te intimideren door ze in een gevangenis op te sluiten?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat het er thans steeds meer naar uitziet dat de groeiende groep van „refuseniks”, weigeraars tegen de bezetting die niet als principiële of wereldvreemde pacifistische individuen worden aangemerkt maar als politieke opposanten, telkens na het uitzitten van hun straf opnieuw aan de dienstplicht zal worden onderworpen onder het motto „als je geen dienst neemt uit liefde doe je het maar uit angst” en vervolgens bij herhaalde weigering opnieuw de gevangenis in moet? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat het er thans steeds meer naar uitziet dat de groeiende groep van „refuseniks”, weigeraars tegen de bezetting die niet als principiële of wereldvreemde pacifistische individuen worden aangemerkt maar als politieke opposanten, telkens na het uitzitten van hun straf opnieuw aan de dienstplicht zal worden onderworpen onder het motto „als je geen dienst neemt uit liefde doe je het maar uit angst” en vervolgens bij herhaalde weigering opnieuw de gevangenis in moet?

| 4. | Is het de Commissie bekend dat de gevangenisstraffen die worden toegedeeld in het geval van uitvoering van als onwettig aangemerkte bevelen of van eigen roekeloze initiatieven die leiden tot de dood van burgers veelal niet langer duren dan één maand en daarmee zeer kort zijn in verhouding tot de straf van een tot twee jaar voor elke keer dienstweigeren? |
| --- | --- |

4.

Is het de Commissie bekend dat de gevangenisstraffen die worden toegedeeld in het geval van uitvoering van als onwettig aangemerkte bevelen of van eigen roekeloze initiatieven die leiden tot de dood van burgers veelal niet langer duren dan één maand en daarmee zeer kort zijn in verhouding tot de straf van een tot twee jaar voor elke keer dienstweigeren?

| 5. | Is de Commissie bereid om in het kader van het associatieverdrag EU-Israël te zoeken naar mogelijkheden om deze steeds verdere verharding van de Israëlische samenleving en daarmee van het Israëlisch-Palestijnse conflict tegen te gaan en de Israëlische regering te weerhouden van steeds strengere en mogelijk zelfs eindeloze straffen voor gewetensbezwaarden tegen de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie bereid om in het kader van het associatieverdrag EU-Israël te zoeken naar mogelijkheden om deze steeds verdere verharding van de Israëlische samenleving en daarmee van het Israëlisch-Palestijnse conflict tegen te gaan en de Israëlische regering te weerhouden van steeds strengere en mogelijk zelfs eindeloze straffen voor gewetensbezwaarden tegen de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(23 april 2004)

De Commissie volgt met aandacht het lot van de gewetensbezwaarden en reservisten in Israël die weigeren in de bezette gebieden dienst te doen.

De delegatie van de Commissie in Tel Aviv tracht van dit soort ontwikkelingen op de hoogte te blijven en heeft trouwens onlangs op hun verzoek vertegenwoordigers van de groep Israëlische gewetensbezwaarden ontvangen.

Zonder zich ongegrond in de interne wetgeving van Israël te willen inmengen, is de Commissie voornemens, zoals zij zulks voor elk ander op de mensenrechten betrekking hebbend onderwerp doet, de ontwikkelingen terzake te blijven volgen en deze in voorkomend geval in de daartoe geëigende fora te berde te brengen. De onderwerpen die betrekking hebben op de mensenrechten in Israël worden over het algemeen naar voren gebracht in het geheel van de politieke dialoog, die weer in de context van de associatieraad plaatsvindt, onder de gezamenlijke leiding van het EU-voorzitterschap en de Minister van Buitenlandse Zaken van Israël.

De volgende associatieraad met Israël staat gepland voor in de winter van 2004/2005.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/908 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/908

---

(2004/C 84 E/1003)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0903/04

van Ingo Friedrich (PPE-DE) aan de Commissie

(19 maart 2004)

Betreft:   Beëindiging van het speciale abonnement op het Publicatieblad van de EG/EU (uitgave op papier) van de Europese Documentatiecentra (EDC)

De rechten en plichten van de EDC zijn vastgesteld in schriftelijke overeenkomsten die voor het laatst in 1996 werden gesloten tussen het toenmalige DG X en de verschillende EDC. In artikel 2 van deze overeenkomsten wordt bepaald dat de Commissie de EDC op gezette tijden en zonder kosten publicaties van de organen van de Europese Unie ter beschikking stelt.

Helaas worden de uitgaven op papier van het Publicatieblad van de EU en de COM-documenten sinds 1 januari 2004, resp. 1 mei 2003 niet meer op basis van een gratis abonnement aan de EDC ter beschikking gesteld. Als enige officiële rechtsbron is het Publicatieblad van de EU alleen in gedrukte vorm juridisch bindend. Er bestaan verschillen tussen de gedrukte en de elektronische versie. Het is derhalve van groot belang voor de gebruikers van de EDC. Een verdere kostenloze levering aan de 55 Europese Documentatiecentra in Duitsland zou wenselijk zijn.

De Commissie eist van de EDC om een archief bij te houden. Het opzoeken en printen van elektronische EU-documenten ten behoeve van de gebruikers vergt veel extra personeel en financiële middelen. Er moet dan ook worden nagegaan of de EDC hiervoor over de nodige technologie beschikken.

De Commissie heeft de EDC nog geen financiële steun verleend. Is het mogelijk in het belang van de burgers en met het oog op de transparantie de belangrijke publicaties ook in de toekomst gratis ter beschikking te stellen?

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(20 april 2004)

De Commissie deelt de bezorgdheid van het geachte parlementslid over de adequate levering van materiaal aan de Europese Documentatiecentra (EDC) en dankt hem voor zijn vraag die de Commissie de mogelijkheid biedt om een aantal punten toe te lichten.

Het beëindigen van het speciale abonnement van de EDC op de gedrukte versie van de L en C series van het Publicatieblad (PB) was een beslissing van het Publicatiebureau, waarvan het directiecomité samengesteld is uit de secretarissen-generaal van alle Europese instellingen. Wegens de hoge kostprijs van de verspreiding van de gedrukte versie van het PB hebben de instellingen die zijn vertegenwoordigd in het directiecomité een strategie vastgesteld die erop gericht is om de verspreiding van het PB op cd-rom aan te moedigen.

Het Publicatiebureau heeft besloten om met ingang van 2000 de EDC en andere informatiecentra kosteloos de L en C series van het PB op cd-rom te bezorgen. De EDC en informatiecentra hebben de mogelijkheid gekregen om bij wijze van overgangsregeling tegen een voorkeurtarief een abonnement te nemen op de gedrukte versie van het PB.

In 2004 ontvingen alle EDC kosteloos de L en C series van het PB op cd-rom. Deze verspreidingsmethode voldoet aan de verplichting van artikel 2 van de overeenkomst waar het geachte parlementslid naar verwijst, die zegt dat de Commissie de EDC kosteloos en op regelmatige basis publicaties van de instellingen van de Europese Unie zal verstrekken. De cd-rom versie van het PB is van zeer goede kwaliteit en makkelijk te archiveren.

De EDC en de informatiecentra kunnen documenten uit de L en C series van het PB ook op het EUR-Lex internetportaal raadplegen, vanaf de dag van hun verschijning. Het raadplegen van documenten via EUR-Lex is in zeer ruime mate ingeburgerd geraakt, zowel bij het grote publiek als in professionele en academische kringen.

De EDC hebben nog steeds gratis toegang tot CELEX, de databank van het gemeenschapsrecht, die met ingang van 1 juli 2004 voor iedereen kosteloos toegankelijk zal zijn.

De vraag betreffende de rechtsgeldigheid van informatie in elektronische vorm, die het geachte parlementslid te berde brengt, stelt zich enkel in het geval van een rechtsvordering of een proces voor een rechtscollege. Dergelijke zaken vallen buiten het werkterrein van de EDC.

Wat de door de EDC benodigde technologie betreft: de toegang tot de L en C series van het PB op cd-rom vereist een cd-rom lezer en dagelijkse raadpleging via de EUR-Lex website vereist een internetaansluiting. De Commissie verwacht dat de EDC daarmee uitgerust zijn.

Nu de Commissie voor bepaalde categorieën van documenten, zoals COM- en SEC-documenten, de productie van een gedrukte versie geleidelijk stopzet, streeft ze in samenwerking met het Publicatiebureau naar een betere elektronische beschikbaarheid van dergelijk materiaal. De Commissie onderhoudt regelmatige contacten met de EDC en de informatiecentra in verband met hun behoeften.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/909 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/909

---

(2004/C 84 E/1004)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0906/04

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(24 maart 2004)

Betreft:   Hogere salariëring voor Britse leraren aan Europese scholen

Welk juridisch advies heeft de Commissie ontvangen naar aanleiding van mijn vragen E-2583/03 (1) en E-3295/03 (2) en de antwoorden van de Commissie inzake de verenigbaarheid van het contract van het Verenigd Koninkrijk met artikel 12, paragraaf 4, lid a van het Statuut van de Europese scholen?

In zaak C-6/89, Commissie tegen België, jurispr. 1-1595, trad de Commissie op tegen de Belgische overheid wegens schending van artikel 12 van het statuut van de Europese scholen. Overweegt de Commissie soortgelijke stappen tegen de Britse overheid omdat ze soortgelijke aanspraken op een hogere salariëring niet wenst te erkennen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie onderzoekt zorgvuldig de kwestie van de toepasbaarheid van het „drempel-” beoordelingssysteem (Threshold assessment system) van het Verenigd Koninkrijk op Britse leraren die in dienst zijn van de regering van het Verenigd Koninkrijk, met contracten van het Verenigd Koninkrijk, doch gedetacheerd zijn op Europese Scholen. Met name de juridische aspecten worden onderzocht.

---

(1)  PB C 65 E van 13.3.2004, blz. 180.

(2)  PB C 70 E van 20.3.2004, blz. 252.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/910 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/910

---

(2004/C 84 E/1005)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0907/04

van Franz Turchi (UEN) aan de Commissie

(24 maart 2004)

Betreft:   Bescherming van het beroep van optometrist

Overwegende dat de in dit vak afgestudeerde optometrist in verschillende lidstaten van de Unie een erkend beroep uitoefent,

overwegende dat optometriek een eigen beroepssfeer kent die de beroepssfeer van de oogarts niet doorkruist omdat de meting van het oog een functioneel onderzoek is en geen medische handeling,

overwegende dat Optometrie de natuurlijke evolutie is van het beroep van opticien naar een hoger beroepsniveau en dat het een bescherming is van het gezichtsvermogen van personen door preventie, rehabilitatie, correctie en versterking van het gezichtsvermogen,

luidt de vraag aan de Commissie wat er is gedaan om de Italiaanse regering zo ver te krijgen dat zij de Italiaanse optometristen de mogelijkheid biedt tot een nauwkeurig omschreven taak en een beroepsprofiel net als hun Europese collega's.

Antwoord van dhr. Bolkestein namens de Commissie

(23 april 2004)

Het geachte parlementslid vraagt wat de Commissie gedaan heeft om de Italiaanse regering aan te moedigen om het beroep van optometrist in Italië zodanig te reglementeren dat erkend kan worden dat Italiaanse optometristen specifieke vaardigheden en een eigen professionele status bezitten, net als in andere lidstaten.

Volgens het EG-Verdrag blijven eisen inzake kwalificatie en opleiding de primaire verantwoordelijkheid van de lidstaten. Enkele minimale gecoöordineerde opleidingseisen zijn op communautair niveau vastgesteld voor enkele van de voornaamste beroepen in de gezondheidszorg, bijvoorbeeld voor artsen (oogartsen), die onder Richtlijn 93/16/EEG (1) vallen, maar voor de meeste beroepen, waaronder dat van optometrist, gelden geen dergelijke eisen.

In het geval van optometristen zijn Richtlijn 89/48/EEG (2) betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's en Richtlijn 92/51/EEC (3) betreffende een tweede algemeen stelsel van toepassing, maar alleen als het beroep in de ontvangende lidstaat gereglementeerd is. Deze richtlijnen bevatten geen voorschriften inzake de uitoefening van de betreffende beroepen op nationaal niveau.

Verder is het beroep van optometrist niet in alle lidstaten gereglementeerd en de beroepsactiviteit kan voorbehouden zijn aan andere beroepen. In deze context heeft het Europese Hof van Justitie in zijn arrest van 3 oktober 1990 (C-61/89 Bouchoucha) bevestigd dat artikel 43 van het EG-Verdrag zich er niet tegen verzet dat een lidstaat een paramedische werkzaamheid voorbehoudt aan de houders van een diploma van doctor in de geneeskunde.

Aangezien het primaire belang en de hoofdverantwoordelijkheid op dit terrein bij de lidstaten liggen, die besluiten welke actie zij willen ondernemen overeenkomstig hun specifieke beleid inzake volksgezondheid en beleid op andere terreinen, kan de Commissie zich niet in deze louter interne aangelegenheid mengen.

---

(1)  Richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma's, certificaten en andere titels, PB L 165 van 7.7.1993.

(2)  Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, PB L 19 van 24.1.1989.

(3)  Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van Richtlijn 89/48/EEG, PB L 209 van 24.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/911 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/911

---

(2004/C 84 E/1006)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0909/04

van Margrietus van den Berg (PSE) aan de Commissie

(24 maart 2004)

Betreft:   To Serve and Protect — Nederlandse Spoorwegen

De Nederlandse krant Het Parool bericht op 11 maart 2004 dat het beveiligsbedrijf To Serve and Protect per 1 april 2004 zijn opdracht verliest aan een concurrerend bedrijf. To Serve and Protect heeft tot volle tevredenheid van alle partijen met een onorthodoxe aanpak uitstekende resultaten behaald bij het veilig maken van de Amsterdamse treinstations.

De opdrachtgever Nederlandse Spoorwegen (NS) zegt dat To Serve and Protect afvalt, omdat het bedrijf buiten de Europese aanbestedingscriteria valt. Met name de te kleine omvang van het bedrijf is een probleem, volgens de NS. Hun woordvoerder meldt dat de omzet minimaal 4,5 miljoen euro per jaar moet zijn en dat er minstens vierhonderd mensen in dienst moeten zijn.

| 1. | Goed werk leveren, concurrerend zijn, maar te klein van omvang- dat laatste kan toch geen argument zijn om niet mee te mogen dingen naar een opdracht? Wat is de mening van de Commissie daarover? |
| --- | --- |

1.

Goed werk leveren, concurrerend zijn, maar te klein van omvang- dat laatste kan toch geen argument zijn om niet mee te mogen dingen naar een opdracht? Wat is de mening van de Commissie daarover?

| 2. | Kan de Commissie aangeven hoe het werkelijk zit? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie aangeven hoe het werkelijk zit?

| 3. | Kan de Commissie zich indenken dat een dergelijk bericht de krantenlezers een negatief beeld van Europa geeft en hen boos op Europa maakt? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie zich indenken dat een dergelijk bericht de krantenlezers een negatief beeld van Europa geeft en hen boos op Europa maakt?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 april 2004)

De Europese regels inzake overheidsopdrachten houden niet de verplichting in om bedrijven op grond van hun omvang van deelname aan aanbestedingen uit te sluiten. Zij stellen de aanbestedende diensten echter in staat te eisen dat de deelnemers aan de gunningsprocedures de vakbekwaamheid en de economische en financiële draagkracht bezitten die zij voor de uitvoering van de betreffende opdracht nodig achten, zoals een minimale omzet en/of een minimumaantal werknemers. Om negatieve gevolgen voor de bedrijven van kleine omvang te vermijden bepalen de communautaire regels dat combinaties van bedrijven een inschrijving kunnen indienen. In het door het geachte parlementslid genoemde geval zijn het de Nederlandse Spoorwegen die van mening waren dat een jaarlijkse omzet van minimaal 4,5 miljoen euro en een personeelsbestand van minimaal 400 personen noodzakelijk waren om de opdracht in kwestie uit te voeren.

De Commissie is zich bewust van het negatieve effect van informatie die niet voldoende duidelijk is om goed te worden begrepen en correct te worden ingeschat. Zij betreurt bijgevolg het verkeerde beeld dat degelijke informatie aan het publiek terzake kan hebben gegeven.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/911 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/911

---

(2004/C 84 E/1007)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0910/04

van Ingo Friedrich (PPE-DE) aan de Commissie

(24 maart 2004)

Betreft:   Subsidie voor olijven, gemeenschappelijke marktordening (GMO) voor olijven

In de marktordening voor olijven is in beginsel voorzien in subsidiëring van olijven. Kan de Commissie aangeven op welke wijze deze subsidiëring plaatsvindt, per boom, per hectare of per liter?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(19 april 2004)

De gemeenschappelijke marktordening voor olijfolie voorziet in productiesteun voor olijfolie. De steun wordt aan de olijvenproducenten toegekend op basis van de werkelijk geproduceerde hoeveelheid olijfolie. Voor de verkoopseizoenen 1998/1999 tot en met 2003/2004 is het eenheidsbedrag van de productiesteun vastgesteld op 132,25 EUR/100 kg. De productiesteun wordt verleend voor ten hoogste 1 777 261 ton olijfolie per verkoopseizoen. Deze gegarandeerde maximumhoeveelheid wordt verdeeld over de producerende lidstaten (Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal). Wanneer een producerende lidstaat de gegarandeerde nationale hoeveelheid overschrijdt, wordt de steun naar evenredigheid van de overschrijding verminderd.

Elke lidstaat kan een deel van zijn gegarandeerde nationale hoeveelheid en van de productiesteun aanwenden voor tafelolijven.

De wettelijke bepalingen voor de tenuitvoerlegging van het systeem voor de aanvraag, betaling en controle van productiesteun voor olijfolie en tafelolijven zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 2366/1998 (1). De nationale bepalingen voor de toekenning van steun voor tafelolijven zijn neergelegd in de Beschikkingen 2001/670/EG (2) (voor Portugal), 2001/658/EG (3) (voor Italië), 2001/650/EG (4) (voor Spanje), en 2001/649/EG (5) (voor Griekenland).

---

(1)  Verordening (EG) nr. 2366/98 van de Commissie van 30 oktober 1998 houdende uitvoeringsbepalingen van de productiesteunregeling voor olijfolie voor de verkoopseizoenen 1998/1999 tot en met 2000/2001, PB L 293 van 31.10.1998.

(2)  2001/670/EG: Beschikking van de Commissie van 10 augustus 2001 betreffende de toekenning van productiesteun voor tafelolijven in Portugal, PB L 235 van 4.9.2001.

(3)  2001/658/EG: Beschikking van de Commissie van 10 augustus 2001 betreffende de toekenning van productiesteun voor tafelolijven in Italië, PB L 231 van 29.8.2001.

(4)  2001/650/EG: Beschikking van de Commissie van 9 augustus 2001 betreffende de toekenning van productiesteun voor tafelolijven in Spanje, PB L 229 van 25.8.2001.

(5)  2001/649/EG: Beschikking van de Commissie van 9 augustus 2001 betreffende de toekenning van productiesteun voor tafelolijven in Griekenland, PB L 229 van 25.8.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/912 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/912

---

(2004/C 84 E/1008)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0912/04

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(24 maart 2004)

Betreft:   Richtlijn 2001/83/EG en de vereisten inzake braille

Heeft de Commissie de gevolgen en kosten van de vereiste dat alle verpakkingen van geneesmiddelen brailleschrift moeten bevatten, zoals bepaald in richtlijn 2001/83/EG (1), onderzocht?

Heeft de Commissie andere opties overwogen, zoals daar zijn:

| — | de beschikbaarheid bij verkooppunten van transparante zelfklevende labels in braille; |
| --- | --- |

—

de beschikbaarheid bij verkooppunten van transparante zelfklevende labels in braille;

| — | de beschikbaarheid van brochures in braille bij verkooppunten, die thuis bij het product in kwestie kunnen worden bewaard; |
| --- | --- |

—

de beschikbaarheid van brochures in braille bij verkooppunten, die thuis bij het product in kwestie kunnen worden bewaard;

| — | de beschikbaarheid, op verzoek, van recipiënten voor meervoudig gebruik waarin een product kan worden bewaard? |
| --- | --- |

—

de beschikbaarheid, op verzoek, van recipiënten voor meervoudig gebruik waarin een product kan worden bewaard?

Overweegt de Commissie een vergadering van alle betrokkenen bijeen te roepen om ervoor te zorgen dat zo goed mogelijk gehoor wordt gegeven aan deze vereiste?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 april 2004)

De vereiste dat verpakkingen van geneesmiddelen brailleschrift moeten bevatten is opgenomen in de herziening van Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik als overeengekomen door het Parlement en de Raad (december 2003 — maart 2004).

Tijdens de discussies over de herziening van deze richtlijn hebben leden van het Parlement erop gewezen dat het nodig is elementaire toelichting bij geneesmiddelen ook in brailleschrift te verstrekken. De Raad heeft bijgevolg de argumenten dat slechtziende en blinde patiënten in staat moeten zijn een geneesmiddel te herkennen geaccepteerd.

De nieuwe bepaling (artikel 56, onder a), van Richtlijn 2001/83/EG) specificeert niet de wijze waarop de informatie moet worden verstrekt, nl. of de informatie op het pakje zelf moet staan, dan wel in de vorm van een zelfklevend braillelabel moet worden aangebracht. Diverse mogelijkheden kunnen worden aangewend.

Er kunnen ook diverse opties worden overwogen in het bijzonder inzake de beschikbaarheid van een bijsluiter in braille op het verkooppunt zelf of op aanvraag bij de producent.

De Commissie zal met de lidstaten in de context van het Geneesmiddelencomité bespreken hoe deze vereiste het best kan worden verwezenlijkt. De belanghebbenden zullen worden geraadpleegd.

---

(1)  PB L 311 van 28.11.2001, blz. 67.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/913 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/913

---

(2004/C 84 E/1009)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0915/04

van John Bowis (PPE-DE) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Richtlijn 2001/83/EG en „grensproducten”

Kan de Commissie meedelen welke maatregelen zijn genomen om tegemoet te komen aan de implicaties van artikel 2 lid 2 van richtlijn 2001/83/EG (1) inzake beslissingen die genomen worden voor „grensproducten” als levensmiddelen, cosmetica en geneesmiddelen wanneer het artikel de medische status als norm vaststelt?

Wanneer zal de Commissie de vergadering van betrokkenen organiseren die aangekondigd werd tijdens het debat over de tweede lezing en zal er vóór dat evenement een lijst van genodigden worden gepubliceerd?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 april 2004)

Het geachte parlementslid vraagt zich af welke maatregelen de Commissie heeft genomen om tegemoet te komen aan de implicaties van het nieuwe artikel 2, lid 2, van Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik („grensproducten”) en wanneer de Commissie van plan is een vergadering van alle belanghebbende partijen te organiseren zoals aangekondigd tijdens het debat over de tweede lezing in het Parlement.

De Commissie is van oordeel dat deze bepaling de situatie van bepaalde grensproducten waarvan momenteel niet duidelijk is onder welke regelgeving ze vallen, juridisch zal verhelderen. Het Parlement en de Raad delen dit standpunt.

De Commissie heeft al voorbereidingen getroffen voor de organisatie van een vergadering van alle belanghebbende partijen. Doel van de vergadering is problemen in verband met de praktische uitvoering van de nieuwe bepaling te bespreken.

De vergadering heeft wellicht in juni 2004 plaats. Vertegenwoordigers van de belanghebbende partijen (verschillende beroepsverenigingen) en van de lidstaten zullen op de vergadering worden uitgenodigd.

---

(1)  PB L 311 van 28.11.2001, blz. 67.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/914 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/914

---

(2004/C 84 E/1010)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0923/04

van Roger Helmer (PPE-DE) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Handelsregeling inzake broeikasgasemissierechten

Kan de Commissie mededelen waarom de handelsregeling inzake broeikasgasemissierechten zodaning opgesteld is dat de vervanging van primaire fossiele brandstoffen door alternatieve, niet van biomassa afkomstige maar van afvalstoffen afgeleide producten, in het kader van de regeling niet positief of neutraal wordt benaderd? In plaats daarvan worden de alternatieven behandeld alsof ze primaire fossiele brandstoffen zijn. Hierdoor wordt hun mogelijk gebruik en de waarschijnlijkheid dat ze hoger in de afvalhiërarchie terechtkomen om zo de terugwinning van energie te vergemakkelijken, beperkt.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 april 2004)

Voor de dampkring maakt het geen verschil hoe koolstofuitstoot ontstaat. Wanneer afval wordt verbrand in installaties zoals bedoeld in Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG (1), wordt de resulterende emissie op dezelfde manier benaderd als de emissie door verbranding van fossiele brandstoffen.

Dat exploitanten worden gestimuleerd om over te schakelen op brandstoffen met een laag koolstofgehalte is een onontkoombaar onderdeel van elk programma voor de handel in de emissierechten van koolstofdioxide (CO2). Zolang een brandstof op basis van afvalstoffen een lager koolstofgehalte heeft dan een primaire koolstofbrandstof, wordt de overschakeling op die brandstof gestimuleerd. Daarom komen deze brandstoffen hoger in de afvalhiërarchie terecht.

---

(1)  PB L 275 van 25.10.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/914 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/914

---

(2004/C 84 E/1011)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0925/04

van Franz Turchi (UEN) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Medische behandeling hemofiliepatiënten

Hemofilie (bloederziekte) is een aangeboren en erfelijke aandoening die gekenmerkt wordt door bloedingen. Ondanks de aanzienlijke ontwikkelingen in de gen- en biotechnologie blijven wij nog steeds verstoken van een middel om de ziekte te genezen. De specifieke geneesmiddelen om het lijden van de patiënt te verlichten zijn zeer duur en niet overal in de Europese Unie verkrijgbaar.

Hemofilie veroorzaakt ernstige fysieke pijn. De ziekte treft patiënten vanaf de leeftijd van één jaar. Zonder toediening van geneesmiddelen ieidt de ziekte onomkeerbaar tot volstrekte immobiliteit.

Kan de Commissie mij meedelen wat er gaat gebeuren na de uitbreiding, m.a.w. zijn er in de nieuwe lidstaten voldoende geneesmiddelen voorhanden en zijn er significante verschillen wat het gebruik betreft?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 april 2004)

Dankzij de bemoedigende vooruitgang op het gebied van de gen- en biotechnologie kunnen veel ziekten (onder meer hemofilie) beter worden behandeld.

In principe ziet de Commissie geen bijzondere reden om zich na de uitbreiding bezorgd te maken over de beschikbaarheid van geneesmiddelen voor de behandeling van hemofilie. Integendeel, in overeenstemming met het Europees gecentraliseerd systeem voor het verlenen van vergunningen voor geneesmiddelen — vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling (1) — zullen geneesmiddelen in de nieuwe lidstaten onder dezelfde gebruiks-voorwaarden in de handel worden gebracht als in de rest van de EU. De behandeling van hemofilie in de lidstaten is een nationale verantwoordelijkheid. De behandelingsmethoden kunnen daarom onderling verschillen.

---

(1)  PB L 214 van 24.8.1993.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/915 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/915

---

(2004/C 84 E/1012)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0926/04

van Claude Turmes (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Gezondheid en veiligheid in de Europese instellingen

In zijn antwoord op schriftelijke vraag E-2641/99 (1), verklaarde de heer Kinnock dat nationale gezondheids- en veiligheidswetgeving niet van toepassing is op de Europese instellingen maar dat de Europese instellingen het EG-recht op dit vlak in acht nemen.

Kan de Commissie aangeven of er een formeel besluit is genomen door de Commissie met betrekking tot de toepassing van de communautaire gezondheids- en veiligheidswetgeving op haar personeel en gebouwen?

Heeft de Commissie een evaluatie van de risico's voor de gezondheid en veiligheid op het werk uitgevoerd, als bepaald in artikel 9, lid 1 van de Richtlijn van de Raad 89/391/EEG (2)? Wat zijn de belangrijkste bevindingen van die risico-evaluatie?

Heeft de Commissie een coherent omvattend preventiebeleid, als bepaald in artikel 6, lid 2, sub g) van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad ontwikkeld? Wat is het belangrijkste doel van dat beleid?

Houdt de Commissie een lijst bij van arbeidsongevallen welke voor de werknemer hebben geleid tot een arbeidsongeschiktheid van meer dan drie werkdagen, zoals bepaald in artikel 9, lid 1, sub c) van Richtlijn van de Raad 89/391/EEG?

Wat zijn de statistische gegevens voor arbeidsongevallen over de afgelopen drie jaar? Kan de Commissie afzonderlijke gegevens voor Luxemburg en Brussel overleggen?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(30 april 2004)

Zoals de Commissie reeds in antwoord op schriftelijke vraag nr. E-2641/99 van mevrouw Lynne heeft laten weten, leven de Europese Instellingen in hun hoedanigheid van werkgever de veiligheids- en gezondheidsvoorschriften na die zijn vastgesteld bij Richtlijn 89/391/EEG (3) en diverse latere richtlijnen.

Een uitvloeisel van de administratieve hervormingen door de Commissie is dat nu in artikel 1 sexies, lid 2, van het nieuwe ambtenarenstatuut, dat op 1 mei 2004 in werking treedt, het volgende is bepaald: „Ambtenaren in actieve dienst hebben recht op arbeidsomstandigheden die voldoen aan passende veiligheids- en gezondheidsnormen die ten minste gelijkwaardig zijn met de minimumvoorschriften die gelden op grond van maatregelen die krachtens de Verdragen op deze gebieden zijn vastgesteld.”

In het verlengde van deze expliciete verplichting stelt de Commissie momenteel nieuwe interne gezondheids- en veiligheidsregelingen op, om ervoor te zorgen dat bescherming tegen gevaren op het werk een basisonderdeel wordt van een algemeen beleid waarin duidelijk de nadruk wordt gelegd op risicopreventie.

Verder komt er een actieplan waarin dit beleid, dat op een risico-evaluatie van de werkplek zal worden gebaseerd, verder wordt uitgewerkt. In 2002 is hiermee een proef gehouden; uit een analyse van de resultaten daarvan blijkt dat vooral aan ergonomie aandacht moet worden besteed.

De Commissie houdt een lijst bij van arbeidsongevallen die ertoe leiden dat werknemers langer, maar ook korter, dan drie werkdagen arbeidsongeschikt zijn. Voor de jaren 2001, 2002 en 2003 zijn er bij de Commissie in Brussel respectievelijk 93, 142 en 144 arbeidsongevallen gerapporteerd en in Luxemburg 22, 29 en 34.

---

(1)  PB C 330 E van 21.11.2000, blz. 32.

(2)  PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.

(3)  Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/916 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/916

---

(2004/C 84 E/1013)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0927/04

van Claude Turmes (Verts/ALE) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Praktijk van het „prototype” bij het Publicatiebureau

Tijdens de ontwikkeling van de Eurostatzaak herhaalde de Commissie dat de ten laste gelegde feiten tijdens vorige mandaten hadden plaatsgevonden. Toch is bij het Publicatiebureau in Luxemburg nog steeds een bijzondere praktijk gangbaar die in het beste geval resulteert in een kunstmatige beperking van de concurrentie en in het slechtste geval zelfs in een verdeling van de opdrachten. Het Publicatiebureau is als bij toeval in opspraak geraakt tijdens diezelfde Eurostatzaak. Het gaat om de zogenaamde techniek van het „prototype”, waarbij in het kader van een omvangrijk project met een grote informaticacomponent, een firma wordt uitgekozen om een prototype te ontwikkelen en de keuze van de technologie wordt vastgelegd waardoor het aantal bedrijven dat een offerte kan indienen, beperkt wordt.

Er rijzen talloze vragen:

| 1. | Strookt deze praktijk met het Financieel Reglement en met de richtlijnen inzake overheidsopdrachten? |
| --- | --- |

1.

Strookt deze praktijk met het Financieel Reglement en met de richtlijnen inzake overheidsopdrachten?

| 2. | Door wie en op basis van welke procedures wordt de firma die het prototype ontwikkelt, gekozen? |
| --- | --- |

2.

Door wie en op basis van welke procedures wordt de firma die het prototype ontwikkelt, gekozen?

| 3. | Kan de Commissie aangeven op hoeveel projecten deze praktijk sinds 1999 betrekking had en welke omvang de contracten hadden? |
| --- | --- |

3.

Kan de Commissie aangeven op hoeveel projecten deze praktijk sinds 1999 betrekking had en welke omvang de contracten hadden?

| 4. | Kan de Commissie aangeven om welke firma's en technologieën het gaat? |
| --- | --- |

4.

Kan de Commissie aangeven om welke firma's en technologieën het gaat?

| 5. | Kan de Commissie bevestigen of onder deze firma's ook bedrijven zijn die al langetermijncontracten met het Publicatiebureau hebben? |
| --- | --- |

5.

Kan de Commissie bevestigen of onder deze firma's ook bedrijven zijn die al langetermijncontracten met het Publicatiebureau hebben?

| 6. | Is de Commissie van plan OLAF te vragen deze praktijken te onderzoeken? |
| --- | --- |

6.

Is de Commissie van plan OLAF te vragen deze praktijken te onderzoeken?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie kan de vragen van het geachte parlementslid als volgt beantwoorden:

| l. | en 2. De ontwikkeling van prototypen is een werkwijze die voor de totstandkoming van bepaalde computerapplicaties wordt toegepast om een analyse mogelijk te maken van:






  — | de haalbaarheid van de toe te passen organisatorische oplossingen; |
| --- | --- | --- |

l.

en 2. De ontwikkeling van prototypen is een werkwijze die voor de totstandkoming van bepaalde computerapplicaties wordt toegepast om een analyse mogelijk te maken van:

—

de haalbaarheid van de toe te passen organisatorische oplossingen;

| — | de geschiktheid van een technische oplossing, met name wanneer het nieuwe technologie betreft die nog niet door de instellingen is gebruikt; |
| --- | --- |

—

de geschiktheid van een technische oplossing, met name wanneer het nieuwe technologie betreft die nog niet door de instellingen is gebruikt;

| — | de acceptatie van de computertoepassing door de gebruikers. |
| --- | --- |

—

de acceptatie van de computertoepassing door de gebruikers.

De desbetreffende aanbestedingen van het Publicatiebureau voldoen aan de bepalingen van het financieel reglement en aan alle regelgeving betreffende overheidsopdrachten.

| 3. | en 4. Sinds 1999 zijn vijf prototypen ontwikkeld ten behoeve van computertoepassingen van het Publicatiebureau:






  A. | SEI-JOS
  Betreft ontwikkeling van het geïnformatiseerd opmaaksysteem van het Supplement van het Publicatieblad van de Europese Unie
  Met de ontwikkeling belast bedrijf: European Dynamics
  Contractuele grondslag: specifiek contract (1515), gesloten naar aanleiding van een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte aanbesteding
  Contractduur: 1.3.1998-28.2.2005
  Bedrag van de opdracht: 987 000 EUR. Kosten van het prototype: 39 150 EUR.
  Gebruikte computerhulpmiddelen: Oracle-technologie, met name het databanksysteem en het workflowhulpmiddel.
  Uitvoeringscontext: het in het kader van de aanbesteding gesloten specifieke contract betrof de ontwikkeling van een prototype. In het contract was bepaald dat het zou worden beëindigd indien het prototype niet zou worden aanvaard. Het prototype werd waardevol geacht en het systeem is ontwikkeld en in gebruik genomen. |
| --- | --- | --- |

3.

en 4. Sinds 1999 zijn vijf prototypen ontwikkeld ten behoeve van computertoepassingen van het Publicatiebureau:

A.

SEI-JOS

Betreft ontwikkeling van het geïnformatiseerd opmaaksysteem van het Supplement van het Publicatieblad van de Europese Unie

Met de ontwikkeling belast bedrijf: European Dynamics

Contractuele grondslag: specifiek contract (1515), gesloten naar aanleiding van een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte aanbesteding

Contractduur: 1.3.1998-28.2.2005

Bedrag van de opdracht: 987 000 EUR. Kosten van het prototype: 39 150 EUR.

Gebruikte computerhulpmiddelen: Oracle-technologie, met name het databanksysteem en het workflowhulpmiddel.

Uitvoeringscontext: het in het kader van de aanbesteding gesloten specifieke contract betrof de ontwikkeling van een prototype. In het contract was bepaald dat het zou worden beëindigd indien het prototype niet zou worden aanvaard. Het prototype werd waardevol geacht en het systeem is ontwikkeld en in gebruik genomen.

| B. | SEI-Suiprod
  Betreft ontwikkeling van een controlehulpmiddel voor de productie voor gebruik in verband met werkzaamheden voor onder meer het Publicatieblad, overige publicaties en multimediaproducties
  Met de ontwikkeling belast bedrijf: Trasys
  Contractuele grondslag: raamovereenkomst voor informaticadiensten (5011, perceel E6) gesloten naar aanleiding van een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte aanbesteding.
  Contractduur: 15.8.1997-14.8.2002
  Bedrag van de opdracht: 3 632 025 EUR. Kosten van het prototype: 38 250 EUR
  Gebruikte computerhulpmiddelen: Expeditor, Lotus Notes en TeamWare.
  Uitvoeringscontext: Aan de hand van de beoordeling van de op de markt beschikbare softwarepakketten zijn de in punt 2.6 genoemde hulpmiddelen geselecteerd. Met deze hulpmiddelen zijn prototypen ontwikkeld. Op grond van de resultaten van de ontwikkelde prototypen heeft het Publicatiebureau het product Expeditor gekozen voor de ontwikkeling van de applicatie. |
| --- | --- |

B.

SEI-Suiprod

Betreft ontwikkeling van een controlehulpmiddel voor de productie voor gebruik in verband met werkzaamheden voor onder meer het Publicatieblad, overige publicaties en multimediaproducties

Met de ontwikkeling belast bedrijf: Trasys

Contractuele grondslag: raamovereenkomst voor informaticadiensten (5011, perceel E6) gesloten naar aanleiding van een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte aanbesteding.

Contractduur: 15.8.1997-14.8.2002

Bedrag van de opdracht: 3 632 025 EUR. Kosten van het prototype: 38 250 EUR

Gebruikte computerhulpmiddelen: Expeditor, Lotus Notes en TeamWare.

Uitvoeringscontext: Aan de hand van de beoordeling van de op de markt beschikbare softwarepakketten zijn de in punt 2.6 genoemde hulpmiddelen geselecteerd. Met deze hulpmiddelen zijn prototypen ontwikkeld. Op grond van de resultaten van de ontwikkelde prototypen heeft het Publicatiebureau het product Expeditor gekozen voor de ontwikkeling van de applicatie.

| C. | PLAN-JO
  Betreft controlesysteem voor de productie van het Publicatieblad van de Europese Unie
  Met de ontwikkeling belast bedrijf: TRW ISCS
  Contractuele grondslag: specifiek contract (2068), gesloten naar aanleiding van een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte aanbesteding voor de feitelijke ontwikkeling, en onderhands contract voor de beoordeling van Livelink.
  Contractduur: 31.7.2002-30.7.2007
  Kosten van de beoordeling: 13 530 EUR
  Gebruikte computerhulpmiddelen: Livelink
  Uitvoeringscontext: het Publicatiebureau heeft een beoordeling van het softwarepakket Livelink laten uitvoeren. Vervolgens is voor het project PLAN-JO een aanbesteding uitgeschreven, die in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt. |
| --- | --- |

C.

PLAN-JO

Betreft controlesysteem voor de productie van het Publicatieblad van de Europese Unie

Met de ontwikkeling belast bedrijf: TRW ISCS

Contractuele grondslag: specifiek contract (2068), gesloten naar aanleiding van een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte aanbesteding voor de feitelijke ontwikkeling, en onderhands contract voor de beoordeling van Livelink.

Contractduur: 31.7.2002-30.7.2007

Kosten van de beoordeling: 13 530 EUR

Gebruikte computerhulpmiddelen: Livelink

Uitvoeringscontext: het Publicatiebureau heeft een beoordeling van het softwarepakket Livelink laten uitvoeren. Vervolgens is voor het project PLAN-JO een aanbesteding uitgeschreven, die in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt.

| D. | EU-Bookshop
  Betreft systeem voor documentatiebeheer en elektronisch verspreiding EU-Bookshop
  Met de ontwikkeling belast bedrijf: Intrasoft (feitelijke ontwikkeling) en EverTeam (prototype en technische bijstand)
  Contractuele grondslag: specifiek contract (6106), gesloten naar aanleiding van een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte aanbesteding voor de feitelijke ontwikkeling, en onderhands contract voor de realisatie van het prototype door EverTeam.
  Contractduur: 12.5.2003-11.5.2007. Duur van het onderhandse contract: 17.6.2002-17.8.2002
  Kosten van het prototype: 32 180 EUR
  Gebruikte computerhulpmiddelen: EverSuite
  Uitvoeringscontext: het Publicatiebureau heeft een prototype laten maken op basis van het softwarepakket EverSuite. Vervolgens is voor het project EU-Bookshop een aanbesteding uitgeschreven, die in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt. |
| --- | --- |

D.

EU-Bookshop

Betreft systeem voor documentatiebeheer en elektronisch verspreiding EU-Bookshop

Met de ontwikkeling belast bedrijf: Intrasoft (feitelijke ontwikkeling) en EverTeam (prototype en technische bijstand)

Contractuele grondslag: specifiek contract (6106), gesloten naar aanleiding van een in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte aanbesteding voor de feitelijke ontwikkeling, en onderhands contract voor de realisatie van het prototype door EverTeam.

Contractduur: 12.5.2003-11.5.2007. Duur van het onderhandse contract: 17.6.2002-17.8.2002

Kosten van het prototype: 32 180 EUR

Gebruikte computerhulpmiddelen: EverSuite

Uitvoeringscontext: het Publicatiebureau heeft een prototype laten maken op basis van het softwarepakket EverSuite. Vervolgens is voor het project EU-Bookshop een aanbesteding uitgeschreven, die in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt.

| E. | EUR-Lex/Celex
  Betreft samenvoeging van de databanken EUR-Lex en Celex
  Met de ontwikkeling belaste bedrijven: Trasys/Sword, en EverTeam als subcontractant
  Contractuele grondslag: Contracten (6203 en 6204), opgesteld op basis van de raamovereenkomst van het directoraat Informatica (DI/02432)
  Contractduur: contract 6203: 26.5.2003-31.12.2003; contract 6204: 2.3.2004-31.12.2004
  Kosten: contract 6203: 387 793 EUR; contract 6204: 385 410 EUR
  Gebruikte computerhulpmiddelen: EverSuite
  Uitvoeringscontext: dit project bevindt zich momenteel in de tweede van de drie geplande fasen. De eerste fase betrof de uitwerking van de functies van de nieuwe applicatie. |
| --- | --- |

E.

EUR-Lex/Celex

Betreft samenvoeging van de databanken EUR-Lex en Celex

Met de ontwikkeling belaste bedrijven: Trasys/Sword, en EverTeam als subcontractant

Contractuele grondslag: Contracten (6203 en 6204), opgesteld op basis van de raamovereenkomst van het directoraat Informatica (DI/02432)

Contractduur: contract 6203: 26.5.2003-31.12.2003; contract 6204: 2.3.2004-31.12.2004

Kosten: contract 6203: 387 793 EUR; contract 6204: 385 410 EUR

Gebruikte computerhulpmiddelen: EverSuite

Uitvoeringscontext: dit project bevindt zich momenteel in de tweede van de drie geplande fasen. De eerste fase betrof de uitwerking van de functies van de nieuwe applicatie.

| 5. | Een lijst van de contracten met de genoemde ondernemingen, afgezien van de in het antwoord op vraag 4 genoemde, wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gezonden. |
| --- | --- |

5.

Een lijst van de contracten met de genoemde ondernemingen, afgezien van de in het antwoord op vraag 4 genoemde, wordt rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gezonden.

| 6. | Overeenkomstig het verzoek van de commissaris voor Onderwijs en cultuur heeft het Publicatiebureau een onderzoek ingesteld naar zijn contracten uit de periode 1999-juli 2003. Dit onderzoek, waarover in november 2003 een verslag is opgesteld, heeft geen enkele onregelmatigheid aan het licht gebracht. Een exemplaar van het eindverslag is in november 2003 naar de leden van het directiecomité van het Publicatiebureau, onder wie de secretaris-generaal van het Parlement, en naar het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) gezonden. |
| --- | --- |

6.

Overeenkomstig het verzoek van de commissaris voor Onderwijs en cultuur heeft het Publicatiebureau een onderzoek ingesteld naar zijn contracten uit de periode 1999-juli 2003. Dit onderzoek, waarover in november 2003 een verslag is opgesteld, heeft geen enkele onregelmatigheid aan het licht gebracht. Een exemplaar van het eindverslag is in november 2003 naar de leden van het directiecomité van het Publicatiebureau, onder wie de secretaris-generaal van het Parlement, en naar het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) gezonden.

De Commissie deelt het geachte parlementslid mee dat het OLAF momenteel controleert of zich bij de plaatsing van overheidsopdrachten door het Publicatiebureau onregelmatigheden hebben voorgedaan.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/918 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/918

---

(2004/C 84 E/1014)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0931/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Voorschriften voor draagbare houders voor vloeibare zuurstof

De Commissie heeft in haar antwoord van 15 februari 2002 op zijn vraag E-3462/01 (1) geantwoord dat er voorschriften voor draagbare houders voor vloeibare zuurstof, met inbegrip van connectoren, in ontwikkeling waren bij het Europees Standaardiseringscomité (CEN) op basis van een opdracht van de Commissie naar aanleiding van richtlijn 93/42/EEG (2). Naar verwachting zouden deze voorschriften medio 2003 worden goedgekeurd.

| 1. | Kan de Commissie meedelen of het CEN zich van zijn taak heeft gekweten? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie meedelen of het CEN zich van zijn taak heeft gekweten?

| 2. | Zo ja, wanneer zijn de voorschriften goedgekeurd? |
| --- | --- |

2.

Zo ja, wanneer zijn de voorschriften goedgekeurd?

| 3. | Waar kan ik ze vinden? |
| --- | --- |

3.

Waar kan ik ze vinden?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 april 2004)

De norm voor draagbare houders voor vloeibare zuurstof, met inbegrip van connectoren (EN ISO 18777), wordt momenteel door het Europees Standaardiseringscomité (CEN) onderzocht. Het openbaar onderzoek is op 11 februari 2004 afgesloten. Het CEN zal de ontvangen opmerkingen bestuderen. De norm zal vóór maart 2005 formeel ter stemming worden voorgelegd.

---

(1)  PB C 134 E van 6.6.2002, blz. 234.

(2)  PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/919 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/919

---

(2004/C 84 E/1015)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0932/04

van Graham Watson (ELDR) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Bijdrage van de visserij aan de Europese economie

Beschikt de Commissie over informatie over de relatieve bijdragen van recreatie- en commerciële visserij aan de economie van de EU? Wat is de nettowaarde, dus de waarde na aftrekking van de overheidssubsidies, van de commerciële visserij aan de EU-economie? Wat is de nettowaarde van het recreatief vissen?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(21 april 2004)

In 2001 bedroeg de productie van de visserijsector van de EU ongeveer 24 miljard euro (0,3 % van het bruto binnenlands product (BBP) van de EU). Daarvan vertegenwoordigde de aanvoer 6 miljard euro, de aquacultuurproductie 3 miljard euro en de verwerkende industrie 15 miljard euro.

De Commissie beschikt niet over de gevraagde gegevens met betrekking tot de bijdrage van de recreatieve visserij.

Communautaire structurele hulp, die door de lidstaten wordt medegefinancierd en die in een breed scala van maatregelen voorziet, wordt de visserijsector door middel van meerjarenprogramma's ter beschikking gesteld. De totale overheidsbijdrage voor de periode van zeven jaar 2000-2006 bedraagt 5,6 miljard euro. Andere overheidsmaatregelen zijn op het niveau van de Commissie niet kwantificeerbaar waardoor de nettowaarde van de commerciële visserij onmogelijk kan worden berekend.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/919 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/919

---

(2004/C 84 E/1016)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-0936/04

van Jens-Peter Bonde (EDD) aan de Commissie

(22 maart 2004)

Betreft:   Economische EU-steun voor positieve publiciteit

Kan de Commissie een volledige lijst geven van alle media die economische subsidies van de Europese Commissie hebben ontvangen en van de journalisten die subsidies van het Voorlichtingsbureau van de Commissie hebben ontvangen?

Deze vraag is gebaseerd op informatie in het artikel „Brussels Pays for Positive Publicity”, zie: http://www.euobserver.com/index.phtml?aid=14700

Antwoord van de heer Prodi namens de Commissie

(30 april 2004)

In mei 203 publiceerden het DG Uitbreiding en het DG Pers en communicatie alsmede het Secretariaat-generaal een oproep tot het indienen van voorstellen voor de audiovisuele sector, voor een totaalbedrag van 16,5 miljoen euro. Deze oproep was gericht tot televisie- en radio-omroepen en had betrekking op de uitbreiding, de toekomst van de EU en algemene informatie over de EU.

Het geachte parlementslid kan de resultaten raadplegen op de volgende websites:

| — | voor de „uitbreiding”: (http://europa.eu.int/comm/enlargement/communication/pdf/audiovisual_2003_result_fr.pdf). |
| --- | --- |

—

voor de „uitbreiding”: (http://europa.eu.int/comm/enlargement/communication/pdf/audiovisual_2003_result_fr.pdf).

| — | voor de „toekomst van de EU” en „algemene informatie over de EU”: (http://europa.eu.int/comm/dgs/press_communication/grants/grants_nl.htm). |
| --- | --- |

—

voor de „toekomst van de EU” en „algemene informatie over de EU”: (http://europa.eu.int/comm/dgs/press_communication/grants/grants_nl.htm).

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/920 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/920

---

(2004/C 84 E/1017)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0944/04

van Paulo Casaca (PSE) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Kleine stukjes speelgoed in levensmiddelen

Uit de statistieken betreffende ongevallen (met name door verstikking) waarbij kinderen zijn betrokken blijkt dat deze veroorzaakt worden door kleine stukjes speelgoed die, met name bij levensmiddelen zijn gevoegd;

De aanbevolen leeftijdsgrens voor deze producten is zeer laag (gewoonlijk 3 jaar) en kinderartsen bevestigen dat kinderen tussen drie en vijf jaar de neiging hebben om de voorwerpen die zich binnen hun bereik bevinden in hun mond te steken;

Dit soort producten is in de Verenigde Staten al jaren verboden wegens de risico's die zij kunnen opleveren;

Het merendeel van de Europese fabrikanten verkoopt dit soort producten niet;

Is de Commissie, in het kader van de herziening van de richtlijn over speelgoed, voornemens

| — | bindende voorschriften vast te stellen voor een groter minimum formaat van onderdelen van speelgoed, om nog meer ernstige ongevallen als gevolg van kleine onderdelen (cilinder met kinderveilig model) te voorkomen; |
| --- | --- |

—

bindende voorschriften vast te stellen voor een groter minimum formaat van onderdelen van speelgoed, om nog meer ernstige ongevallen als gevolg van kleine onderdelen (cilinder met kinderveilig model) te voorkomen;

| — | een aanbevolen, veel hogere minimum leeftijd voor deze producten voor te stellen? |
| --- | --- |

—

een aanbevolen, veel hogere minimum leeftijd voor deze producten voor te stellen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 april 2004)

De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat het ontwerp-voorstel voor een herziening van Richtlijn 88/378/EEG van de Raad van 3 mei 1988 inzake de veiligheid van speelgoed (1) momenteel in het kader van de deskundigengroep veiligheid van speelgoed wordt besproken met de lidstaten, de consumentenverenigingen, het bedrijfsleven en de normalisatieorganisaties. Het thema speelgoed in levensmiddelen staat in deze context op de agenda.

Opgemerkt zij dat het voor de intellectuele ontwikkeling van kinderen boven een bepaalde leeftijd belangrijk is dat ze met speelgoed met kleine onderdelen kunnen spelen. De eventuele behoefte aan voorschriften voor speelgoed in levensmiddelen kan in principe worden opgevangen door leeftijdsgrenzen vast te stellen. Speelgoed mag alleen in combinatie met levensmiddelen in de handel worden gebracht, als het speelgoed geschikt is voor de beoogde leeftijdsgroep. Onderzocht wordt ook of met behulp van duidelijk leesbare op de producten aangebrachte waarschuwingen op de gevaren voor verstikking kan worden gewezen.

Bovendien kan in het kader van het normalisatieproces — waarbij de lidstaten en de belanghebbende partijen betrokken zijn — op een aantal relevante thema's worden ingegaan (bijvoorbeeld de eventuele noodzaak om de cilindertest voor kleine onderdelen te wijzigen).

De herziening van de speelgoedrichtlijn wordt momenteel aan een effectbeoordeling onderworpen om de vereiste wijzigingen van de speelgoedrichtlijn te bestuderen.

---

(1)  PB L 187 van 16.7.1988.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/921 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/921

---

(2004/C 84 E/1018)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0951/04

van Angelika Niebler (PPE-DE) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   Interpretatienota's inzake de omzetting van de elektriciteits- en gasmarkt in de Europese Unie

Op 22 januari 2004 heeft het DG Energie en Vervoer (DG TREN) na geregelde herziening interpretatienota's inzake de omzetting van de elektriciteits- en gasmarkt in de Europese Unie in het Internet gepubliceerd. Deze interpretatienota's geven weer hoe de omzetting van de richtlijnen 2003/54/EG (1) en 2003/55/EG (2) door de lidstaten heeft plaatsgevonden. Het gaat hier ten dele om zeer gedetailleerde en verreikende taken die verder gaan dan hetgeen in de tekst van de richtlijnen is bepaald. Bijvoorbeeld wordt de rol en het optreden van de nationale reguleringsautoriteiten uitgebreid gespecificeerd, waardoor de oorspronkelijk voorziene speelruimte binnen hun bevoegdheden wordt ingeperkt. Het risico bestaat dat de interpretatienota's uiteindelijk tot rechtsonzekerheid zullen bijdragen en gevolgen zullen hebben die door de bij het regelgevingsproces betrokken organen niet beoogd zijn.

| 1. | Welke rol dienen de interpretatienota's naar de mening van de Commissie bij het omzettingsproces te spelen? |
| --- | --- |

1.

Welke rol dienen de interpretatienota's naar de mening van de Commissie bij het omzettingsproces te spelen?

| 2. | Deelt de Commissie de mening dat door de interpretatienota's een feitelijk bindende werking niet kan worden uitgesloten? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de mening dat door de interpretatienota's een feitelijk bindende werking niet kan worden uitgesloten?

| 3. | Waardoor wordt naar de mening van de Commissie de noodzakelijke speelruimte voor de lidstaten bij de omzetting van de genoemde richtlijnen door de interpretatienota's gewaarborgd? |
| --- | --- |

3.

Waardoor wordt naar de mening van de Commissie de noodzakelijke speelruimte voor de lidstaten bij de omzetting van de genoemde richtlijnen door de interpretatienota's gewaarborgd?

| 4. | Kan naar de mening van de Commissie worden uitgesloten dat de interpretatienota's als maatstaf voor de toetsing van de nationale omzettingsmaatregelen worden gehanteerd, respectievelijk dat daaraan bij eventuele juridische conflicten voor het HvJEG in verband met de omzetting een bepaalde rol toekomt? |
| --- | --- |

4.

Kan naar de mening van de Commissie worden uitgesloten dat de interpretatienota's als maatstaf voor de toetsing van de nationale omzettingsmaatregelen worden gehanteerd, respectievelijk dat daaraan bij eventuele juridische conflicten voor het HvJEG in verband met de omzetting een bepaalde rol toekomt?

| 5. | Geven de interpretatienota's uitsluitend de opvatting van het GD TREN weer of deelt de Commissie globaal de nota's en hun inhoud? |
| --- | --- |

5.

Geven de interpretatienota's uitsluitend de opvatting van het GD TREN weer of deelt de Commissie globaal de nota's en hun inhoud?

| 6. | De genoemde richtlijnen zijn het resultaat van een gemeenschappelijk regelgevingsproces. Had er over de interpretatienota's, gezien deze achtergrond, niet met de bij het regelgevingsproces betrokken organen overleg moeten worden gepleegd? |
| --- | --- |

6.

De genoemde richtlijnen zijn het resultaat van een gemeenschappelijk regelgevingsproces. Had er over de interpretatienota's, gezien deze achtergrond, niet met de bij het regelgevingsproces betrokken organen overleg moeten worden gepleegd?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(30 april 2004)

De Richtlijnen 2003/54/EG (3) en 2003/55/EG (3) van het Parlement en de Raad van 26 juni 2003 met betrekking tot de interne elektriciteits- en gasmarkt omschrijven een algemeen kader voor de totstandbrenging hiervan. Het doel van de interpretatienota's inzake de omzetting van deze richtlijnen is een aantal artikelen van de richtlijnen toe te lichten en te verduidelijken teneinde de lidstaten te ondersteunen bij de omzetting ervan, alsook de aandacht te vestigen op een aantal belangrijke punten.

Deze interpretatienota's zijn voor de Commissie niet bindend, zoals uitdrukkelijk is aangegeven in de titel van het document op de website. In deze nota's worden oriëntaties aangegeven en vaak meerdere opties gesuggereerd, zodat de lidstaten over genoeg speelruimte kunnen beschikken, des te meer omdat deze nota's geen verplichtingen inhouden.

De Commissie zal zich bij het analyseren van de effectiviteit van de omzetting van de richtlijn op een reeks criteria baseren, waaronder punten die in de interpretatienota's zijn vermeld. Zoals aangegeven lopen deze nota's niet vooruit op het definitieve standpunt van de Commissie, noch die van het Hof van Justitie. De interpretatienota's weerspiegelen de zienswijze van het Directoraat-generaal Energie en vervoer. Wel zijn verschillende Directoraten-generaal geraadpleegd en is rekening gehouden met hun opvattingen.

De ontwerpen van interpretatienota's zijn voorgelegd aan de voor energie bevoegde overheidsdiensten van de lidstaten en de toetredingslanden. Deze hebben opmerkingen kunnen maken tijdens de twee speciaal voor dit doel georganiseerde vergaderingen en hebben deze ook schriftelijk kunnen indienen. Vervolgens zijn vergaderingen met het bedrijfsleven georganiseerd, dat ook opmerkingen heeft kunnen maken. Het Directoraat-generaal Energie en vervoer heeft rekening gehouden met het merendeel van alle opmerkingen die tijdens deze raadplegingen zijn geuit. In deze context heeft Eurelectric het Directoraat-generaal Energie en vervoer in haar brief van 5 februari 2004 bedankt voor het feit dat zij rekening heeft gehouden met de opmerkingen van het bedrijfsleven.

---

(1)  PB L 176 van 15.7.2003, blz. 37.

(2)  PB L 176 van 15.7.2003, blz. 57.

(3)  PB L 176 van 15.7.2003.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/922 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/922

---

(2004/C 84 E/1019)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0952/04

van Benedetto Della Vedova (NI) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   Procedure artikel 24 van verordening (EG) nr. 4253/88

In 1999 heeft een opleidingsinstituut van het Italiaanse Ministerie van Arbeid een schorsingsbevel gekregen voor de financiering van bepaalde opleidingsprogramma's (EOS, Now, Adapt en Youthstart) in afwachting van het verloop van deze procedure (procedure art. 24 van verordening (EG) nr. 4253/88 (1). Dit was naar aanleiding van een strafrechtelijke vervolging tegen een administrateur in verband met feiten die teruggingen op de periode 1991/1992 en die verder niets te maken hadden met de opleidingsactiviteiten.

Het opleidingsinstituut is in beroep gegaan bij de TAR en vervolgens bij de Italiaanse Raad van State tegen dit ministerieel besluit. Dit beroep is afgewezen met als motivering dat het Ministerie niet de vergunning had ingetrokken, maar zich het recht had voorbehouden dit te doen aan het eind van de strafrechtelijke procedure.

De voormalig administrateur is vervolgens door de rechtbank vrijgesproken. Het opleidingsorgaan heeft het Ministerie verzocht om door te mogen gaan met de projecten en de financiering te deblokkeren. Het Ministerie heeft hierop geantwoord dat, ondanks de vrijspraak, het Ministerie de vrijheid had om de nieuwe overeenkomst al dan niet te ondertekenen en daarmee de hervatting van de activiteiten mogelijk te maken.

De procedure overeenkomstig artikel 24 van verordening (EG) nr. 4253/88 is niet bijzonder duidelijk. Ten aanzien van de omstandigheden die hebben geleid tot bevriezing (b.v. instelling van een gerechtelijke vervolging) is onduidelijk welke procedure gevolgd moet worden om de activiteiten te kunnen hervatten (en/of het afsluiten van een overeenkomst over het voortzetten van haar activiteiten) en het deblokkeren van de gelden.

Daarom luidt de vraag:

| 1. | of afgezien van de financiën ook de bevroren activiteiten kunnen worden voortgezet; |
| --- | --- |

1.

of afgezien van de financiën ook de bevroren activiteiten kunnen worden voortgezet;

| 2. | wat de procedure is voor de ondertekening van een overeenkomst nadat er een schorsingsbesluit is gevallen zowel voor de ondertekening van de overeenkomst als voor de desbetreffende financiering. |
| --- | --- |

2.

wat de procedure is voor de ondertekening van een overeenkomst nadat er een schorsingsbesluit is gevallen zowel voor de ondertekening van de overeenkomst als voor de desbetreffende financiering.

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(30 april 2004)

De beslissing om een subsidie toe te kennen valt onder de bevoegdheid van de aangewezen instantie in Italië (in overeenstemming met de communautaire verordeningen, het door de Commissie goedgekeurde operationele programma en de Italiaanse wetgeving). Aangezien het door het geachte parlementslid ter sprake gebrachte geval betrekking heeft op een maatregel van de aangewezen instantie die het project in Italië beheert, moet men zich tot deze instantie in Italië richten om de gelden te deblokkeren of de activiteiten te hervatten.

De Commissie kan het geachte parlementslid de contactgegevens van de aangewezen instantie in Italië bezorgen.

---

(1)  PB L 374 van 31.12.1988, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/923 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/923

---

(2004/C 84 E/1020)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0953/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   Discriminerende praktijken in Roemenië

Naar aanleiding van onderzoek naar de binnenlandse situatie en besprekingen met vertegenwoordigers van Roemenië in het kader van de toetredingsonderhandelingen luidt de vraag aan de Commissie:

| 1. | Is zij bekend met de ernstige discriminatie die de Roemeense staat praktiseert ten aanzien van buitenlandse investeerders, in het bijzonder Italiaanse bedrijven die willen meedoen aan privatiseringsprocedures van Roemeense staatseigendommen? |
| --- | --- |

1.

Is zij bekend met de ernstige discriminatie die de Roemeense staat praktiseert ten aanzien van buitenlandse investeerders, in het bijzonder Italiaanse bedrijven die willen meedoen aan privatiseringsprocedures van Roemeense staatseigendommen?

| 2. | Is zij bekend met het feit dat deze bedrijven, hoewel zij flink hebben geïnvesteerd in nieuwe impulsen voor vitale sectoren van de Roemeense economie, herhaaldelijk hun rechten die worden gegarandeerd door Europese en Roemeense regels, vooral eigendomsrechten, hun neus voorbij zien gaan ten gunste van bedrijven die banden onderhouden met het vroegere regime? |
| --- | --- |

2.

Is zij bekend met het feit dat deze bedrijven, hoewel zij flink hebben geïnvesteerd in nieuwe impulsen voor vitale sectoren van de Roemeense economie, herhaaldelijk hun rechten die worden gegarandeerd door Europese en Roemeense regels, vooral eigendomsrechten, hun neus voorbij zien gaan ten gunste van bedrijven die banden onderhouden met het vroegere regime?

| 3. | Is zij bekend met het feit dat de door het Roemeense stelsel geboden rechtsbescherming — door uitspraken van de hoogste rechtsorganen die indruisen tegen de algemene beginselen van het recht en binnenlandse wetgeving — gerede twijfel wekt aan het vermogen om de rechten te waarborgen van buitenlandse investeerders die mee hebben gedaan aan privatiseringsprocedures met volledige inachtneming van de nationale regels? |
| --- | --- |

3.

Is zij bekend met het feit dat de door het Roemeense stelsel geboden rechtsbescherming — door uitspraken van de hoogste rechtsorganen die indruisen tegen de algemene beginselen van het recht en binnenlandse wetgeving — gerede twijfel wekt aan het vermogen om de rechten te waarborgen van buitenlandse investeerders die mee hebben gedaan aan privatiseringsprocedures met volledige inachtneming van de nationale regels?

| 4. | Is zij bekend met het feit dat deze discriminatie plaatsvindt ondanks de officiële beloftes van de Roemeense staat over goedkeuring van hervormingen op het punt van de „rechtsstaat” en „corruptiebestrijding”? |
| --- | --- |

4.

Is zij bekend met het feit dat deze discriminatie plaatsvindt ondanks de officiële beloftes van de Roemeense staat over goedkeuring van hervormingen op het punt van de „rechtsstaat” en „corruptiebestrijding”?

| 5. | Welke initiatieven denkt zij te nemen om aan deze discriminatie het hoofd te bieden? |
| --- | --- |

5.

Welke initiatieven denkt zij te nemen om aan deze discriminatie het hoofd te bieden?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie oefent gedurende het gehele toetredingsproces van Roemenië nauwgezet toezicht uit op de ontwikkeling van een functionerende markteconomie. Hoewel de afgelopen jaren aanzienlijke vooruitgang is geboekt, maken de periodieke verslagen van de Commissie duidelijk dat ingrijpende hervormingen nodig blijven om meer buitenlandse investeringen aan te trekken. Bijzondere aandacht is gevestigd op de aanzienlijke corruptie, de zwakke punten in het rechtsstelsel en het ondernemingsklimaat, dat nog steeds moeilijk is.

De Commissie is zich niet bewust van systematische discriminatie van buitenlandse investeerders in het algemeen of Italiaanse bedrijven in het bijzonder. Indien echter specifieke bewijzen van die discriminatie worden geleverd, is de Commissie bereid een diepgaand onderzoek in te stellen en op basis van de associatieovereenkomst EU-Roemenië of in de context van de toetredingsonderhandelingen passende actie te ondernemen.

Meer in het algemeen blijft de Commissie steun verlenen voor de inspanningen van Roemenië om de corruptie effectief aan te pakken en de rechtsstaat te waarborgen. Verder zullen de bilaterale contacten worden ingezet om de Roemeense autoriteiten ertoe te bewegen deze vraagstukken te prioriteren en zal financiële bijstand worden verleend om maatregelen ter bestrijding van corruptie te stimuleren en het rechtsstelsel te moderniseren.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/924 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/924

---

(2004/C 84 E/1021)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0960/04

van Jules Maaten (ELDR) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   Taaidiscriminatie bij recrutering voor Europese instellingen

| 1. | Is de Commissie zich ervan bewust dat er in 2003 meer dan 700 vacatures zijn uitgeschreven door Europese technischebijstandbureaus, niet-gouvernementele organisaties, door de Commissie gefinancierde agentschappen en particuliere bedrijven die alleen voor „native English speakers” en sollicitanten met „English mother tongue” gereserveerd waren? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie zich ervan bewust dat er in 2003 meer dan 700 vacatures zijn uitgeschreven door Europese technischebijstandbureaus, niet-gouvernementele organisaties, door de Commissie gefinancierde agentschappen en particuliere bedrijven die alleen voor „native English speakers” en sollicitanten met „English mother tongue” gereserveerd waren?

| 2. | Deelt de Commissie de mening dat hier sprake is van duidelijke discriminatie tegen mensen die wel een „uitstekende” of „zeer goede” kennis van de Engelse taal hebben, maar geen „native speaker” zijn? |
| --- | --- |

2.

Deelt de Commissie de mening dat hier sprake is van duidelijke discriminatie tegen mensen die wel een „uitstekende” of „zeer goede” kennis van de Engelse taal hebben, maar geen „native speaker” zijn?

| 3. | Deelt de Commissie de mening dat het voor sollicitanten voor wie Engels niet de moedertaal is, hierdoor moeilijker is een baan te krijgen bij de Europese instellingen? |
| --- | --- |

3.

Deelt de Commissie de mening dat het voor sollicitanten voor wie Engels niet de moedertaal is, hierdoor moeilijker is een baan te krijgen bij de Europese instellingen?

| 4. | Is de Commissie bereid actie te ondernemen om deze discriminatie die mede door de Commissie in stand wordt gehouden, te bestrijden? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie bereid actie te ondernemen om deze discriminatie die mede door de Commissie in stand wordt gehouden, te bestrijden?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(30 april 2004)

In verband met de kwestie van door Europese bureaus voor technische bijstand, niet-gouvernementele organisaties, door de Commissie gefinancierde agentschappen en particuliere bedrijven gepubliceerde vacatures verwijst de Commissie het geachte parlementslid naar haar gezamenlijk antwoord op de schriftelijke vragen E-0046/04 en E-0086/04 van de heer Dhaene en anderen (1).

Wat de aanwerving in de Europese instellingen betreft, zijn de taalvereisten in de aanwervingsprocedures voor Europese instellingen vastgelegd in het Statuut. In aankondigingen van algemene vergelijkende onderzoeken en bekendmakingen van vacatures staat nooit dat alleen „native speakers” van een bepaalde taal of kandidaten met een specifieke moedertaal kunnen solliciteren. Sommige vergelijkende onderzoeken of selectieprocedures, zoals die voor taalkundigen, kunnen een specifieke kennis van talen vereisen; maar ook in deze gevallen wordt niet vereist dat de kandidaten „native speakers” zijn.

---

(1)  Zie blz. 301.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/925 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/925

---

(2004/C 84 E/1022)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0962/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   De toenemende gevaren voor volksgezondheid en milieu die worden veroorzaakt door toenemende uitstoot van kleine roetdeeltjes door automotoren

| 1. | Is het de Commisie bekend dat ondanks het lagere brandstofverbruik van nieuwe auto's de uitstoot van zeer kleine roetdeeltjes door dieselmotoren toeneemt omdat door een efficiëntere verbranding de omvang van de roetdeeltjes kleiner wordt maar hun aantal sterk groeit, zodat ze dieper doordringen in de longen? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commisie bekend dat ondanks het lagere brandstofverbruik van nieuwe auto's de uitstoot van zeer kleine roetdeeltjes door dieselmotoren toeneemt omdat door een efficiëntere verbranding de omvang van de roetdeeltjes kleiner wordt maar hun aantal sterk groeit, zodat ze dieper doordringen in de longen?

| 2. | Is het de Commissie bekend dat nu ook in benzine-auto's als gevolg van de nieuwe techniek van directe inspuiting, waardoor de brandstof niet overgaat in een gasfase, ultrafijne roetdeeltjes van 20 tot 80 nanometer ontstaan? |
| --- | --- |

2.

Is het de Commissie bekend dat nu ook in benzine-auto's als gevolg van de nieuwe techniek van directe inspuiting, waardoor de brandstof niet overgaat in een gasfase, ultrafijne roetdeeltjes van 20 tot 80 nanometer ontstaan?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat vooral in en rondom de grote steden de concentratie van kleine roetdeeltjes zo groot is dat deze kan leiden tot kanker, astma, bronchitis, hart- en herseninfarcten en mogelijk zelfs aantasting van erfelijk materiaal (gen-mutaties)? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat vooral in en rondom de grote steden de concentratie van kleine roetdeeltjes zo groot is dat deze kan leiden tot kanker, astma, bronchitis, hart- en herseninfarcten en mogelijk zelfs aantasting van erfelijk materiaal (gen-mutaties)?

| 4. | Heeft de Commissie vernomen dat de Nederlandse staatssecretaris van Milieung vindt dat de vanaf 2005 binnen de EU geldende Euro-4 normen te slap zijn en in sterke mate zijn bepaald door autofabrikanten en oliemaatschappijen, zodat vooral de uitstoot van roet te groot blijft en daardoor de opwarming van de aarde wordt bevorderd, en dat hij daarom van oordeel is dat een volgende herziening van de Europese emissienormen veel scherper zal moeten zijn? |
| --- | --- |

4.

Heeft de Commissie vernomen dat de Nederlandse staatssecretaris van Milieung vindt dat de vanaf 2005 binnen de EU geldende Euro-4 normen te slap zijn en in sterke mate zijn bepaald door autofabrikanten en oliemaatschappijen, zodat vooral de uitstoot van roet te groot blijft en daardoor de opwarming van de aarde wordt bevorderd, en dat hij daarom van oordeel is dat een volgende herziening van de Europese emissienormen veel scherper zal moeten zijn?

| 5. | Op welke termijn mogen van de Commissie initiatieven voor een herziening als bedoeld door de Nederlandse staatssecretaris worden verwacht? Zijn de onrustbarende gegevens over de toename van kleine gevaarlijke roetdeeltjes voor haar aanleiding om de herziening te bespoedigen? |
| --- | --- |

5.

Op welke termijn mogen van de Commissie initiatieven voor een herziening als bedoeld door de Nederlandse staatssecretaris worden verwacht? Zijn de onrustbarende gegevens over de toename van kleine gevaarlijke roetdeeltjes voor haar aanleiding om de herziening te bespoedigen?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 11.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/925 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/925

---

(2004/C 84 E/1023)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0963/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   Het door de Euro-4-normen opwerpen van beperkingen voor de inbouw van roetfilters tegen de uitstoot van kleine roetdeeltjes door automotoren

| 1. | Kan de Commissie bevestigen dat in de bestaande uitstoot van roet door auto's de komende jaren weinig of geen verbetering zal optreden omdat de meeste nieuwe personenauto's, ook die met een naar verhouding groot brandstofgebruik, nu al zonder bijzondere maatregelen kunnen voldoen aan de vanaf 2005 binnen de EU geldende Euro-4-normen, die bepalen dat dieselmotoren van nieuwe personenauto's en vrachtwagens minder CO2 en stikstof mogen uitstoten en dat de maximale uitstoot van roetdeeltjes door dieselauto's van 0,05 gram PM (particulate matter) naar 0,025 gram moet dalen, terwijl voor benzinemotoren geen maximumnormen voor de uitstoot van roet gelden? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie bevestigen dat in de bestaande uitstoot van roet door auto's de komende jaren weinig of geen verbetering zal optreden omdat de meeste nieuwe personenauto's, ook die met een naar verhouding groot brandstofgebruik, nu al zonder bijzondere maatregelen kunnen voldoen aan de vanaf 2005 binnen de EU geldende Euro-4-normen, die bepalen dat dieselmotoren van nieuwe personenauto's en vrachtwagens minder CO2 en stikstof mogen uitstoten en dat de maximale uitstoot van roetdeeltjes door dieselauto's van 0,05 gram PM (particulate matter) naar 0,025 gram moet dalen, terwijl voor benzinemotoren geen maximumnormen voor de uitstoot van roet gelden?

| 2. | Hoe beoordeelt de Commissie het idee van deskundigen dat het voortaan niet zou moeten gaan om een maximale uitstoot van roetdeeltjes in grammen maar in aantal per kilometer, omdat een dergelijk norm veel meer betekenis heeft voor de volksgezondheid? |
| --- | --- |

2.

Hoe beoordeelt de Commissie het idee van deskundigen dat het voortaan niet zou moeten gaan om een maximale uitstoot van roetdeeltjes in grammen maar in aantal per kilometer, omdat een dergelijk norm veel meer betekenis heeft voor de volksgezondheid?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat de vanaf 2005 geldende soepele normen tot gevolg hebben dat slechts weinig autofabrikanten de thans beschikbare nieuwe filters, die blijkens een onderzoek in opdracht van de nationale automobilistenorganisaties van Nederland, Duitsland en Oostenrijk de uitstoot tot vrijwel nul kunnen reduceren, in hun producten inbouwen omdat die door een verhoging van de verkoopprijzen met enige honderden euro's per auto niet passen in de concurrentiestrijd om vergroting van hun marktaandeel? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat de vanaf 2005 geldende soepele normen tot gevolg hebben dat slechts weinig autofabrikanten de thans beschikbare nieuwe filters, die blijkens een onderzoek in opdracht van de nationale automobilistenorganisaties van Nederland, Duitsland en Oostenrijk de uitstoot tot vrijwel nul kunnen reduceren, in hun producten inbouwen omdat die door een verhoging van de verkoopprijzen met enige honderden euro's per auto niet passen in de concurrentiestrijd om vergroting van hun marktaandeel?

| 4. | Kan naar het oordeel van de Commissie nadere regelgeving ertoe bijdragen dat het inbouwen van roetfilters in nieuwe personenauto's, bestelbusjes, vrachtwagens en autobussen wordt gestimuleerd en binnen enkele jaren groeit naar 100 %? Wat onderneemt zij op dit gebied? |
| --- | --- |

4.

Kan naar het oordeel van de Commissie nadere regelgeving ertoe bijdragen dat het inbouwen van roetfilters in nieuwe personenauto's, bestelbusjes, vrachtwagens en autobussen wordt gestimuleerd en binnen enkele jaren groeit naar 100 %? Wat onderneemt zij op dit gebied?

| 5. | Is de Commissie het eens met de conclusie van de Nederlandse staatssecretaris van Milieu dat EU-regels thans verhinderen dat in EU-lidstaten het gebruik van roetfilters door middel van fiscale maatregelen wordt gestimuleerd? Wat is de reden voor dit verbod? Hoe brengt de Commissie daarin verandering? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie het eens met de conclusie van de Nederlandse staatssecretaris van Milieu dat EU-regels thans verhinderen dat in EU-lidstaten het gebruik van roetfilters door middel van fiscale maatregelen wordt gestimuleerd? Wat is de reden voor dit verbod? Hoe brengt de Commissie daarin verandering?

Bron: Het Nederlandse dagblad „de Volkskrant” van 11.3.2004.

Gecombineerd Antwoord

van de heer Liikanen namens de Commissie

op de schritftelijke vragen E-0962/04 en E-0963/04

(30 april 2004)

De Commissie is zich bewust van de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde gevolgen van kleine roetdeeltjes voor de volksgezondheid. Ondanks de voortgang die geboekt is bij het terugdringen van de uitstoot van roetdeeltjes als gevolg van het vervoer en andere bronnen, zijn de waarden van de concentratie in de lucht in talrijke regio's van de Unie nog steeds hoog. In een aantal gebieden overschrijden zij de grenswaarden voor de luchtkwaliteit.

Er wordt hier op gewezen dat de uitstoot van deeltjes door personenwagens en lichte bestelwagens momenteel is geregeld bij Richtlijn 98/69/EC (1), en die van zware bedrijfsvoertuigen bij Richtlijn 1999/96/EG (2). De grenswaarden werden vastgesteld op basis van de aanbevelingen van het programma van de Commissie betreffende luchtkwaliteit, emissies van het wegverkeer, brandstoffen en motortechnologie (het programma Auto-Olie (3)). Tussen 1995 en 2020 zuilen de genomen maatregelen tot een vermindering met ongeveer 90 % van de uitstoot van deeltjes als gevolg van het wegvervoer leiden.

De bovengenoemde richtlijnen geven geen voorschriften op technologisch gebied, maar leggen emissiegrenswaarden vast. Het is de taak van de producenten om de meest adequate technologie te ontwikkelen en gebruiken om te voldoen aan de grenswaarden. Echter niet in alle gevallen hoeft filtertechnologie toegepast te worden. Zo kan bijvoorbeeld de emissiegrenswaarde voor personenwagens en lichte bestelwagens, die op 1 januari 2005 van kracht wordt, in het algemeen zonder gebruikmaking van deze technologie nageleefd worden. Slechts bij een beperkt aantal betrekkelijk grote modellen personenauto's zal filtertechnologie moeten worden toegepast, zodat zij kunnen voldoen aan de grenswaarde voor deeltjes (0,025 gram per kilometer (g/km).

In principe is de Commissie het eens met het standpunt van het geachte parlementslid, namelijk dat er meer moet worden gedaan om de uitstoot van deeltjes aan te pakken, met inbegrip van de fractie zeer kleine deeltjes.

Daarom werkt de Commissie op het ogenblik aan ontwerp-voorstellen tot wetgeving betreffende lichte en zware bedrijfsvoertuigen. Hierbij ligt het in de bedoeling de emissies van deze bronnen verder te verminderen. Bij deze werkzaamheden is de uitstoot van deeltjes een van de kernpunten. De Commissie wil deze maatregelen spoedig voorstellen en via de medebeslissingsprocedure voorleggen aan het Parlement en de Raad.

Voorts neemt de Commissie actief deel aan het „Particulate Measuring Programme” (PMP), dat momenteel in het kader van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties wordt uitgevoerd. Het PMP heeft tot doel een nieuw evaluatie- en metingssysteem te ontwikkelen voor de typegoedkeuringstest van personenauto's, lichte en zware bedrijfsvoertuigen en zware motoren in verband met de uitstoot van deeltjes. Door middel van dit systeem zouden toekomstige emissienormen ontwikkeld en nieuwe technologieën voor de vermindering van emissies toegepast kunnen worden, waarbij er rekening mee wordt gehouden dat niet alleen de totale massa, maar ook de omvang en het aantal van de deeltjes belangrijke criteria kunnen zijn ten aanzien van gezondheidseffecten. Het systeem zou niet alleen kunnen worden toegepast voor dieselvoertuigen/-motoren, maar ook om ontstekingsmotoren te starten met lage emissieniveaus, die in de nabije toekomst beschikbare geavanceerde technologieën naar verwachting mogelijk zullen maken.

---

(1)  Richtlijn 98/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen en tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEG van de Raad, PB L 350 van 28.12.1998.

(2)  Richtlijn 1999/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking en tot wijziging van Richtlijn 88/77/EEG van de Raad, PB L 44 van 16.2.2000.

(3)  COM(2000)626 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/927 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/927

---

(2004/C 84 E/1024)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0968/04

van Christopher Huhne (ELDR) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   Norm voor elektromagnetische compatibiliteit

| 1. | Kan de Commissie de werkingssfeer van de Europese norm voor elektromagnetische compatibiliteit (IEC61000) verduidelijken? Betreft het een vrijwillige maatregel, een aanbeveling, of een verplichte en bijgevolg bij wet afdwingbare norm? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie de werkingssfeer van de Europese norm voor elektromagnetische compatibiliteit (IEC61000) verduidelijken? Betreft het een vrijwillige maatregel, een aanbeveling, of een verplichte en bijgevolg bij wet afdwingbare norm?

| 2. | Indien de norm bij wet afdwingbaar is, kan de Commissie dan mededelen wie de naleving van deze norm moet verzekeren? Is de Commissie op de hoogte van inbreuken op deze norm? |
| --- | --- |

2.

Indien de norm bij wet afdwingbaar is, kan de Commissie dan mededelen wie de naleving van deze norm moet verzekeren? Is de Commissie op de hoogte van inbreuken op deze norm?

| 3. | Wat is het maximaal niveau (uitgedrukt in volt per meter) waaraan een huis en zijn inwoners volgens deze norm mogen worden blootgesteld? |
| --- | --- |

3.

Wat is het maximaal niveau (uitgedrukt in volt per meter) waaraan een huis en zijn inwoners volgens deze norm mogen worden blootgesteld?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(29 april 2004)

IEC 61000 verwijst niet naar één maar naar een reeks normen die door de Internationale Elektrotechnische Commissie (IEC) zijn vastgesteld. Een subset van deze normen is door het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (Cenelec) aangenomen en bij Richtlijn 89/336/EEG geharmoniseerd (1) (richtlijn elektromagnetische compatibiliteit). Een samenvatting van de relevante door genoemde richtlijn geharmoniseerde normen wordt ter informatie rechtstreeks naar het geachte parlementslid en naar het secretariaat van het Parlement gezonden.

Om de naleving van de normen van de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit te garanderen, heeft de fabrikant of diens gevolmachtigde voornamelijk de keuze tussen twee procedures voor conformiteits-controle. De fabrikant kan ofwel de geharmoniseerde normen toepassen, ofwel rechtstreeks de beschermingseis toepassen. In dit laatste geval moet de fabrikant een technisch constructiedossier opstellen en een certificaat of een verslag van een „bevoegd orgaan” verwerven.

Dit betekent dat de toepassing van de geharmoniseerde normen volgens de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit niet verplicht is. Alleen als de fabrikant formeel opteert voor de toepassing van de geharmoniseerde normen moet het apparaat conform deze normen zijn.

De afdwingbaarheid van de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit is een zaak voor de lidstaten. Indien een fabrikant verklaart conform te zijn met de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit door toepassing van de relevante geharmoniseerde normen, en indien een lidstaat daarop verzekert dat dit niet het geval is, of dat een norm niet correct is toegepast (en bijgevolg een apparaat de beschermingseisen niet naleeft), moet de lidstaat alle dienstige maatregelen nemen om het apparaat uit de handel te nemen, het in de handel brengen te verbieden of het vrije verkeer ervan te beperken. Alle deze maatregelen moeten aan de Commissie worden meegedeeld die de procedure aanhangig maakt en de lidstaten op de hoogte brengt indien de maatregel gerechtvaardigd is (beschermingsprocedure, artikel 9 van de richtlijn elektromagnetische compatibiliteit).

De Commissie is niet op de hoogte van enige inbreuk of tekortkoming m.b.t. de normen waarnaar in bijlage 1 wordt verwezen. De reeks normen EN 61000-3 heeft betrekking op resonanties, spanningsvariatie en spanningsflikkering van het apparaat. De normen EN 61000-6-1 en EN 61000-6-2 hebben betrekking op de ongevoeligheid van het apparaat. De norm EN 61000-6-4 verwijst naar emissies in een fabrieksmilieu, terwijl de norm EN 61000-6-3 verwijst naar emissies in een woonbuurt.

De maximale blootstellingsniveaus voor EN 61000-6-3 zijn:

| — | 30 Megahertz (MHz) tot 230 MHz: 30dB (microvolt per meter) gemeten op een afstand van 10 meter (m) (quasi-piekwaardenmeting) |
| --- | --- |

—

30 Megahertz (MHz) tot 230 MHz: 30dB (microvolt per meter) gemeten op een afstand van 10 meter (m) (quasi-piekwaardenmeting)

| — | 230 MHz tot 1000 MHz: 37dB (microvolt per meter) gemeten op een afstand van 10 m (quasi-piekwaardenmeting) |
| --- | --- |

—

230 MHz tot 1000 MHz: 37dB (microvolt per meter) gemeten op een afstand van 10 m (quasi-piekwaardenmeting)

| — | onder 30MHz: geen stralingsgrens, alleen geleidingsgrens. |
| --- | --- |

—

onder 30MHz: geen stralingsgrens, alleen geleidingsgrens.

---

(1)  Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake elektromagnetische compatibiliteit, PB L 139 van 23.5.1989.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/928 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/928

---

(2004/C 84 E/1025)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1001/04

van Ulla Sandbæk (EDD) aan de Commissie

(25 maart 2004)

Betreft:   Kritische dialoog met de Iraanse theocratische regering over minderheden

Zijn tijdens de kritische dialoog met de Iraanse theocratische regering minderheidsvraagstukken aan de orde gekomen en, zo ja, wanneer en op welke wijze, en welke plannen of strategieën bestaan er voor de toekomstige dialoog over de positie van minderheden in Iran?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 april 2004)

De EU en Iran hebben specifieke besprekingen over mensenrechten gevoerd tijdens drie rondes van de mensenrechtendialoog EU-Iran. Aan deze bijeenkomsten wordt deelgenomen door de Trojka van de EU en Iraanse ambtenaren (van het ministerie van buitenlandse zaken, het Parlement en justitie) alsmede vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties, de civiele samenleving en de academische wereld van beide zijden. Sinds de derde en jongste ronde in oktober 2003 nemen ook vertegenwoordigers van het Parlement deel.

De eerste ronde in Teheran op 16 en 17 december 2002 was toegespitst op twee belangrijke thema's: discriminatie en preventie van martelingen.

De rechten van (etnische en religieuze) minderheden zijn besproken onder het hoofdstuk discriminatie. Deze dialoog wordt ook geïntegreerd in de halfjaarlijkse bijeenkomsten van de algemene dialoog met Iran, die op het niveau van de vice-ministers plaatsvinden en betrekking hebben op bilaterale, regionale en mondiale aangelegenheden met inbegrip van mensenrechten.

Zoals de conclusies van de Raad bevestigen, monitort de EU de mensenrechtendialoog en beoordeelt zij de vooruitgang in verband met de situatie van de minderheden en andere kwesties aan de hand van concrete criteria.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/929 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/929

---

(2004/C 84 E/1026)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1011/04

van Olivier Dupuis (NI) aan de Commissie

(1 april 2004)

Betreft:   Ernstige toestand van de rechten van de mens in Vietnam en Laos

Het Europees Parlement heeft op 10 februari 11. een resolutie over de rechten, prioriteiten en aanbevelingen van de Europese Unie in het vooruitzicht van de 60ste zitting van de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties aangenomen (P5_TA-PROV(2004)0079). Het onderlijnt de zorgwekkende toestand in verschillende landen van de wereld en vraagt de Commissie en de Raad om meerdere problemen ter sprake te brengen.

Welke initiatieven heeft de Commissie al genomen of denkt ze te nemen naar aanleiding van de 60ste zitting van de Commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties om te zorgen dat de bijzonder ernstige toestand van de rechten van de mens in Vietnam en Laos door de Verenigde Naties op een behoorlijke manier behandeld wordt? Heeft ze, meer in het bijzonder, de lidstaten en kandidaat-lidstaten al een ontwerpresolutie over de bijzonder ernstige toestand van de rechten van de mens in Laos en Vietnam voorgelegd? En denkt ze eventuele initiatieven van de Europese Unie voor die twee landen met die van andere landen te coördineren, vooral met initiatieven van de Verenigde Staten, Japan, Australië en Canada?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(30 april 2004)

De EU is een van de meest actieve leden van de Commissie voor de rechten van de mens en ontplooit een breed scala aan landspecifieke of thematische initiatieven. De conclusies van de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen (GAERC) van 23 maart 2004 gaf een indicatie van de initiatieven die voor 2004 op het programma staan. Deze initiatieven hebben geen betrekking op Laos en Vietnam en de EU heeft geen overeenstemming bereikt over het opstellen van resoluties in verband met deze landen.

Het EU-overleg over initiatieven van de Commissie voor de rechten van de mens hield terdege rekening met de resolutie van het Parlement in verband met de 60e zitting van de Commissie voor de rechten van de mens. De EU kan echter niet voor alle zorgwekkende situaties ontwerp-resoluties opstellen. Om effectief te opereren in de Commissie voor de rechten van de mens is het van cruciaal belang dat de EU zich richt op het verkrijgen van steun voor een beperkt aantal initiatieven, niet in het de laatste plaats door intensief te lobbyen.

Als een organisatie met waarnemersstatus bij de Commissie voor de rechten van de mens heeft de Gemeenschap zelf een verklaring krachtens Item 19 gegeven in verband met technische samenwerking, en is zij niet in een positie om bepaalde resoluties over landen of thema's aan de orde te stellen of de verwezenlijking ervan na te streven.

De zorgelijke mensenrechtenkwesties in Vietnam en Laos worden periodiek besproken in de politieke en mensenrechtendialogen die de EU met deze landen heeft ingesteld.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/929 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/929

---

(2004/C 84 E/1027)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1020/04

van Cristiana Muscardini (UEN) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   De ijzerhoudende metalenmarkt verkeert in een noodsituatie

De zorgwekkende prijsstijging van ijzerhoudende metalen die een jaar geleden is begonnen en in 2004 is geëxplodeerd, treft allerlei bedrijven (ambachtelijke, MKB) in Noord-Italië. Staal, koper, aluminium en nikkel hebben recordprijzen bereikt: 22 % voor nikkel tot en met 100 % voor staal. De leveranciers garanderen vaste prijzen slechts voor een paar dagen, zelfs binnen een boog van 24 uur. Het plaatje wordt nog dramatischer door het tekort aan grondstoffen, waarbij de productie achterblijft bij de vraag. De ernstigste bedreiging komt van China, India en Rusland waar de markten zijn verdubbeld of, zoals in het geval van China, verdrievoudigd waar het gaat om de invoer van ijzerhoudende grondstoffen tussen 1999 en 2003. De prognoses zijn allerminst geruststellend, want de behoefte zal de komende jaren alleen nog maar toenemen. Tegelijkertijd heeft China de uitvoer van cokes die nodig is voor hoogovens, drastisch beperkt. Door deze noodsituatie komen in de problemen: metaalwerkplaatsen, weverijen, gieterijen, smelterijen, draaibanken, elektro-installateurs en waterbedrijven.

Heeft de Commissie

| — | de gevolgen van deze noodtoestand ingeschat alsook de zeer ernstige moeilijkheden die zich op de markt (zullen) voordoen met niet te becijferen risico's voor de werkgelegenheid en de Europese economie, in het bijzonder in Noord-Italië? |
| --- | --- |

—

de gevolgen van deze noodtoestand ingeschat alsook de zeer ernstige moeilijkheden die zich op de markt (zullen) voordoen met niet te becijferen risico's voor de werkgelegenheid en de Europese economie, in het bijzonder in Noord-Italië?

| — | vindt de Commissie het niet nodig om in verband met deze nefaste gevolgen de gelegenheid te baat te nemen en contingenteringsmaatregelen af te kondigen? |
| --- | --- |

—

vindt de Commissie het niet nodig om in verband met deze nefaste gevolgen de gelegenheid te baat te nemen en contingenteringsmaatregelen af te kondigen?

| — | welke andere initiatieven denkt zij eventueel voor te stellen opdat het ergste kan worden voorkomen en allerlei kleine bedrijven niet de poort hoeven sluiten? |
| --- | --- |

—

welke andere initiatieven denkt zij eventueel voor te stellen opdat het ergste kan worden voorkomen en allerlei kleine bedrijven niet de poort hoeven sluiten?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(23 april 2004)

De ontwikkeling van de wereldmarkt voor staal en non-ferrometalen, en de daarvoor benodigde grondstoffen, wordt door de Commissie nauwgezet gevolgd, evenals de gevolgen van de toenemende vraag in Azië voor de handel in en de prijzen van deze producten in de landen van de Unie. Met name de ijzer- en staalindustrie en de metaalindustrie worden momenteel getroffen door de gelijktijdige stijging van de prijzen van alle voor hen benodigde grondstoffen, in het bijzonder schroot, cokes en ferrolegeringen.

De Gemeenschap is een belangrijke producent van staal en metalen. Op momenten als deze, bij een sterk toenemende vraag en sterk stijgende prijzen op de wereldmarkt, wordt van alle ondernemers gevraagd hun aankopen en voorraden zeer voorzichtig af te passen om de gevolgen van het stijgende financiële risico voor hun bedrijfsactiviteiten te beperken. De metaalindustrie is met deze noodzaak geconfronteerd, evenals alle ondernemingen verderop in de productie- en distributieketen. De kleine bedrijven lijden daarbij echter onder het feit dat zij over beperkte onderhandelingsmogelijkheden beschikken ten aanzien van grote klanten. Zo bezien kan men stellen dat de communautaire markt veeleer te maken heeft met een sterke druk op de prijzen, dan met een probleem betreffende de beschikbaarheid van grondstoffen.

Voortduring van een dergelijke situatie zou de kleine metaalverwerkende ondernemingen serieus in gevaar kunnen brengen. Sinds enkele weken kan echter een aanzienlijke afname van de Aziatische vraag worden waargenomen, wat een direct effect heeft op het niveau van de wereldprijzen. Uit deze ontwikkeling kunnen op dit moment nog geen conclusies worden getrokken, maar deze tendens kan wel als een bemoedigend teken worden beschouwd.

De Commissie wil het geachte parlementslid verzekeren dat zij de ontwikkeling van de markt voor metalen met de grootste aandacht zal blijven volgen en alle instrumenten waarover zij beschikt zal gebruiken om op te treden indien het evenwicht zodanig wordt verstoord dat daadwerkelijke schaarste kan ontstaan.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/930 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/930

---

(2004/C 84 E/1028)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1024/04

van Alexandros Alavanos (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Olympic Airways

De Griekse pers meldt dat de Commissie binnen enkele dagen bij het Europees Hof van Justitie een zaak aanhangig zal maken tegen Griekenland in verband met illegale overheidssteun die aan luchtvaartmaatschappij Olympic Airways is toegekend. Volgens de publicaties vindt de Commissie dat er sprake is geweest van toekenning van illegale subsidies tijdens de opsplitsing van OA en de pogingen tot privatisering van Olympic Airlines, alsook tijdens de procedure betreffende de inning en afdracht van de speciale heffing in verband met het nieuwe vliegveld in Spáta.

In een reactie op mijn vraag (E-2837/03 (1)) over het behoud van rechten van de werknemers van Olympic Airways na de oprichting van de nieuwe luchtvaartmaatschappij Olympic Airlines, antwoordde de Commissie dat zij een onderzoek bij Griekenland in had gesteld en dat ik van de resultaten van dit onderzoek op de hoogte zal worden gesteld.

Kan de Commissie, tegen de achtergrond van het bovenvermelde, haar juridische argumenten betreffende illegale subsidies uiteenzetten? Welke zijn de resultaten (antwoord op vraag E-2837/03) van het onderzoek naar het behoud van rechten van de werknemers die naar de nieuwe luchtvaartmaatschappij zijn overgegaan en van de werknemers die bij de oude luchtvaartmaatschappij in dienst zijn gebleven, overeenkomstig de artikelen 3 en 4 van richtlijn 98/50/EG (2)?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(27 april 2004)

We verwijzen het geachte parlementslid naar het aanvullende antwoord van de Commissie op zijn schriftelijke vraag E-2837/03 (3).

---

(1)  PB C 58 E van 6.3.2004, blz. 206.

(2)  PB L 201 van 17.7.1998, blz. 88.

(3)  PB C 58 E van 6.3.2004.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/931 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/931

---

(2004/C 84 E/1029)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1026/04

van Joachim Wuermeling (PPE-DE) aan de Commissie

(26 maart 2004)

Betreft:   Weging per as van vrachtwagens aan de Duits-Tsjechische grens

Door de uitbreiding naar het oosten komen met uitzondering van de persoonscontroles alle controles aan de interne Europese grenzen te vervallen. Bij een bezoek aan de grensovergang Schirnding werd mij echter verteld dat de Tsjechische regering van plan is het wegen van vrachtwagens, met name per as, ook in de toekomst voort te zetten. Dat zou leiden tot aanzienlijke wachttijden bij de grensovergang. Eén van de belangrijkste voordelen van de uitbreiding naar het oosten, het wegvallen van urenlange vertragingen aan de grenzen, zou daardoor teniet worden gedaan.

| 1. | Is de Commissie op de hoogte van dit voornemen van de Tsjechische regering? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie op de hoogte van dit voornemen van de Tsjechische regering?

| 2. | Is voortzetting van deze praktijk verenigbaar met de plichten die voortvloeien uit het lidmaatschap van de Europese Unie? |
| --- | --- |

2.

Is voortzetting van deze praktijk verenigbaar met de plichten die voortvloeien uit het lidmaatschap van de Europese Unie?

Antwoord van mevrouw de Palacio namens de Commissie

(27 april 2004)

Artikel 3 van Verordening 4060/89/EG (1) van de Raad van 21 december 1989 inzake de afschaffing van controles aan de grenzen van lidstaten voor wegvervoer en binnenvaart bepaalt dat de controles die krachtens het Gemeenschapsrecht of nationaal recht op het gebied van wegvervoer en binnenvaart tussen lidstaten worden uitgevoerd niet zozeer grenscontroles zijn, maar normale controles die op niet-discriminerende wijze in het gehele territorium van een lidstaat worden uitgevoerd.

In bijlage V van het toetredingsverdrag, waarin de overgangsmaatregelen die van toepassing zijn op de Tsjechische Republiek uiteengezet worden, wordt niet voorzien in een tijdelijke afwijking van deze regel. Indien de Tsjechische Republiek na de datum waarop de toetreding van kracht is geworden systematisch de grenscontroles blijft uitvoeren waaraan door het geachte parlementslid wordt gerefereerd, is dit strijdig met het Gemeenschapsrecht.

De Commissie wijst er in elk geval op dat de Tsjechische Republiek met betrekking tot de toepassing van Richtlijn 96/53/EG van 25 juli 1996 (2) van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2002/7/EG (3) van het Parlement en de Raad van 18 februari 2002, waarin voor bepaalde bedrijfsvoertuigen de maximale afmetingen toegestaan in het internationaal verkeer zijn vastgesteld, niet geniet van een overgangsperiode. Vanaf het moment van toetreding door de Tsjechische Republiek zal deze richtlijn geheel van toepassing zijn.

---

(1)  PB L 390 van 30.12.1989.

(2)  PB L 235 van 17.9.1996.

(3)  PB L 67 van 9.3.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/932 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/932

---

(2004/C 84 E/1030)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1033/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Pleidooi tegen leenrecht in Portugese bibliotheken

Volgens een petitie via internet heeft de Europese Commissie op 16 januari 2004 besloten Portugal, Spanje, Frankrijk, Italië, Ierland en Luxemburg officieel om toelichting te vragen over de toepassing op nationaal vlak van het uitleenrecht en het verhuurrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom.

Dit houdt het gevaar in dat een recht zal worden geheven op het uitlenen van boeken en andere documenten in de Portugese openbare, school- universitaire of andere bibliotheken.

In een land als Portugal, waar de economische crisis en de pas ontluikende leescultuur de toegang van grote maatschappelijke groepen tot kennis en cultuur belemmeren zou een dergelijke maatregel catastrofale gevolgen hebben: alle inspanningen om het lezen te bevorderen zouden teniet worden gedaan en de Portugese bevolking zou onomkeerbaar teruggeslagen worden en alle kansen worden ontnomen om de uitdagingen van de kennismaatschappij met succes het hoofd te kunnen bieden.

| 1. | Kan de Commissie deze informatie bevestigen? Zo ja, aan welke maatregelen denkt zij om de burgers vrije en onbeperkte toegang tot kennis, denken, cultuur en informatie te garanderen? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie deze informatie bevestigen? Zo ja, aan welke maatregelen denkt zij om de burgers vrije en onbeperkte toegang tot kennis, denken, cultuur en informatie te garanderen?

| 2. | Aan welke maatregelen denkt de Commissie om ervoor te zorgen dat de huidige regeling ten bate van bibliotheken, archieven, musea en soortgelijke centra, die momenteel uit hoofde van de wet op de intellectuele eigendom een uitzonderingsregeling genieten, zal worden gehandhaafd zoals momenteel in de Portugese wetgeving is bepaald en in overeenstemming met het wettelijke kader van Richtlijn 92/100/EEG (1) betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom? |
| --- | --- |

2.

Aan welke maatregelen denkt de Commissie om ervoor te zorgen dat de huidige regeling ten bate van bibliotheken, archieven, musea en soortgelijke centra, die momenteel uit hoofde van de wet op de intellectuele eigendom een uitzonderingsregeling genieten, zal worden gehandhaafd zoals momenteel in de Portugese wetgeving is bepaald en in overeenstemming met het wettelijke kader van Richtlijn 92/100/EEG (1) betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 april 2004)

Het openbaar uitleenrecht is in 1992 geharmoniseerd door de artikelen 1 en 5 van Richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom. De richtlijn van de Raad is unaniem door de lidstaten aangenomen.

Het in de richtlijn gehanteerde concept van openbaar uitleenrecht (2) heeft ten doel bij te dragen aan de totstandbrenging van een echte interne markt van door intellectuele eigendom beschermde goederen en diensten en rekening te houden met de verschillende tradities van de lidstaten inzake openbare uitlening. Te dien einde bepaalt artikel 5 van de richtlijn dat de lidstaten ten aanzien van openbare uitlening kunnen afwijken van het uitsluitende uitleenrecht, mits ten minste de auteurs een vergoeding krijgen voor deze uitlening. Verder kunnen de lidstaten bepaalde categorieën van uitleeninstellingen van elk uitleenrecht vrijstellen.

Op die manier is het mogelijk een evenwicht te vinden tussen de billijke en noodzakelijke beloning van de scheppende kunstenaars en de zo breed mogelijke toegang tot cultuurgoederen en kennis via de openbare uitlening. Dit heeft trouwens het voor de interne markt verantwoordelijke lid van de Commissie op 16 september 2002 onderstreept (3) naar aanleiding van de publicatie van het verslag over de toepassing van het openbaar uitleenrecht in de lidstaten (4):

| | De uitdaging waarmee wij worden geconfronteerd, bestaat erin ... erover te waken dat het publiek altijd toegang heeft tot de culturele producten, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat degenen die deze producten creëren in ruil daarvoor een vergoeding ontvangen die hen in staat stelt verder te werken en ons genoegen te verschaffen. |
| --- | --- |

De uitdaging waarmee wij worden geconfronteerd, bestaat erin ... erover te waken dat het publiek altijd toegang heeft tot de culturele producten, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat degenen die deze producten creëren in ruil daarvoor een vergoeding ontvangen die hen in staat stelt verder te werken en ons genoegen te verschaffen.

Om te zorgen voor dit evenwicht en de goede toepassing van de richtlijn heeft de Commissie krachtens artikel 226 van het EG-Verdrag effectief inbreukprocedures ingesteld tegen de lidstaten die de artikelen 1 en 5 van Richtlijn 92/100/EEG niet — of niet correct — hebben omgezet (en die bijvoorbeeld alle categorieën van openbare uitleeninstellingen van het uitleenrecht hebben vrijgesteld (5)), wat een onmiskenbaar nadeel oplevert voor de goede werking van de interne markt en voor de rechthebbenden. De Commissie moet er als hoedster van de Verdragen immers voor zorgen dat het primair en afgeleid Gemeenschapsrecht in alle lidstaten volledig en correct wordt toegepast.

Verder wil de Commissie erop wijzen dat niet zij moet beslissen over de op nationaal niveau vastgestelde regeling voor de omzetting van voornoemde richtlijn. Deze verantwoordelijkheid ligt bij de lidstaten die overigens beschikken over een grote flexibiliteit voor de tenuitvoerlegging van het openbaar uitleenrecht (6).

De Commissie moet er echter op toezien dat dit openbaar uitleenrecht, zoals geharmoniseerd door de communautaire wetgever, effectief in alle lidstaten wordt toegepast.

---

(1)  PB L 346 van 27.11.1992, blz. 61.

(2)  Zie punt 3.3 van de mededeling van de Commissie over het openbare uitleenrecht in de Europese Unie, COM(2002) 502 def.

(3)  Zie persbericht IP/02/1303.

(4)  Voornoemde mededeling, zie voetnoot 1.

(5)  Zie persbericht IP/04/60 van16.1.2004.

(6)  Zie artikel 5 van Richtlijn 92/100/EEG en de punten 3.3 en 3.4 van mededeling COM(2002) 502 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/933 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/933

---

(2004/C 84 E/1031)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1034/04

van Ilda Figueiredo (GUE/NGL) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Onregelmatigheden bij de vergelijkende onderzoeken van de Europese Commissie

Ik heb enkele klachten ontvangen over het verloop van de vergelijkende onderzoeken van de Commissie waarbij Portugese kandidaten zouden zijn benadeeld. Een van de meest recente gevallen betreft het vergelijkend onderzoek gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (1), waaraan o.m. werd deelgenomen door de Portugese advocaat José Manuel Barbosa Gonçalves uit Viana do Castelo die achteraf klacht indiende bij het Gerecht van Eerste Aanleg van de Europese gemeenschappen. De jury blijkt ernstige fouten te hebben begaan, zowel op het vlak van de definitieve antwoorden, waarvan er achteraf enkele zijn geannuleerd, omdat ook de vragen waren geannuleerd, als op dat van de termijn voor de indiening van klachten, en ook onduidelijkheden, tegenstrijdigheden, vertaalfouten en allerlei andere vergissingen in de vragen van het vergelijkend onderzoek.

Het spreekt voor zich dat men het risico niet mag lopen dat een meerderheid van de ambtenaren van de Europese instellingen uit slechts enkele lidstaten afkomstig is, omdat ze door twijfelachtige criteria beschermd zouden zijn.

Kan de Commissie mij meedelen welke maatregelen zij heeft genomen om ervoor te zorgen dat alle kandidaten dezelfde voorwaarden, onpartijdigheid en neutraliteit genieten en dat zij op basis van objectieve criteria op hun bekwaamheid worden beoordeeld?

Antwoord van de heer Kinnock namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar het oordeel van het Gerecht van Eerste Aanleg van 25 maart 2004 met betrekking tot de klachten van de kandidaat in deze zaak. Daarin heeft het Gerecht alle beweringen van de heer Barbosa afgewezen. De verwijten aan het adres van de Commissie dat er sprake zou zijn van onregelmatigheden zijn dan ook ongegrond. Een kopie van deze uitspraak wordt het geachte parlementslid rechtstreeks toegezonden.

Bovendien kan de Commissie bevestigen dat overeenkomstig de vastgestelde bepalingen, alle mogelijke maatregelen zijn getroffen om de gelijke behandeling van alle deelnemers aan de voorselectie en de schriftelijke examens van het door het geachte parlementslid genoemde vergelijkende onderzoek te waarborgen.

Zoals bij alle vergelijkende onderzoeken werd ook in het onderhavige geval een onafhankelijke jury benoemd die de verschillende proeven moest voorbereiden en corrigeren. Deze jury bestond uit terzake kundige en ervaren ambtenaren van de Commissie die een brede waaier van communautaire talen bestreken en in de twee in de aankondiging genoemde vakgebieden werkzaam waren. De vragen werden zorgvuldig gecontroleerd voordat ze naar de vertaaldienst van de Commissie gestuurd werden. Alle examenstukken — de formulieren voor optisch lezen voor de voorselectie alsook de schriftelijke examens — bleven tijdens de hele correctiefase anoniem. Iedere schriftelijke proef werd gecorrigeerd door twee onafhankelijk werkende examinatoren. Zo nodig vond er een derde correctie plaats voordat de jury het definitieve cijfer toekende.

Wat betreft de bewering dat „een meerderheid van de ambtenaren van de Europese instellingen uit slechts enkele lidstaten afkomstig is” verklaart de Commissie met betrekking tot dit specifieke geval dat het vergelijkend onderzoek twee verschillende vakgebieden bevatte (vakgebied 1: buitenlandse betrekkingen en vakgebied 2: beheer van de steun aan derde landen) met elk een eigen reservelijst. De lijst voor het eerste vakgebied was nogal kort en bevatte 80 geslaagde kandidaten. Deze lijst bevatte een groot — ofschoon verre van overheersend — aantal burgers van één lidstaat, terwijl op de lijst voor het tweede vakgebied, met 250 succesvolle kandidaten de verschillende lidstaten meer gelijkmatig vertegenwoordigd waren. Door de stipte toepassing en de transparantie van de gebruikte administratieve procedures werd gewaarborgd dat alle kandidaten, dezelfde voorwaarden wat onpartijdigheid en neutraliteit betreft, konden genieten. De Commissie is derhalve van mening dat de gelijke behandeling tijdens de gehele procedure gegarandeerd was.

Wat de meer algemene opmerking van het geachte parlementslid betreft, dat de kandidaten overwegend uit bepaalde landen afkomstig zijn, zou de Commissie er nogmaals op willen wijzen dat zij juridisch en politiek verplicht is in alle instellingen voor een geografisch evenwicht te zorgen en strenge procedures toe te passen om ervoor te zorgen dat de kandidaten in alle gevallen op hun bekwaamheid worden beoordeeld.

---

(1)  PB C 110 A van 11.4.2001.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/934 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/934

---

(2004/C 84 E/1032)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1041/04

van W.G. van Velzen (PPE-DE) aan de Commissie

(29 maart 2004)

Betreft:   Nummerportabiliteit van mobiele telefonie

| 1. | Kan de Commissie een overzicht geven van de lidstaten in de EU en in de toetredende landen waar nummerportabiliteit van mobiele telefonie nog niet is ingevoerd per 1 maart 2004? |
| --- | --- |

1.

Kan de Commissie een overzicht geven van de lidstaten in de EU en in de toetredende landen waar nummerportabiliteit van mobiele telefonie nog niet is ingevoerd per 1 maart 2004?

| 2. | Kan de Commissie een overzicht geven van de mate waarin telecomoperators in de lidstaten bepaalde voorwaarden stellen aan klanten die willen wisselen van operator en hun nummer wensen te behouden, zoals bijvoorbeeld lange wachttijden en het in rekening brengen van kosten? |
| --- | --- |

2.

Kan de Commissie een overzicht geven van de mate waarin telecomoperators in de lidstaten bepaalde voorwaarden stellen aan klanten die willen wisselen van operator en hun nummer wensen te behouden, zoals bijvoorbeeld lange wachttijden en het in rekening brengen van kosten?

| 3. | Nummerportabiliteit zou al medio 2002 ingevoerd moeten zijn in de lidstaten. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen tegen lidstaten die hieraan nog niet voldoen, om ze te dwingen dit binnen een kort tijdsbestek te realiseren? |
| --- | --- |

3.

Nummerportabiliteit zou al medio 2002 ingevoerd moeten zijn in de lidstaten. Welke maatregelen gaat de Commissie nemen tegen lidstaten die hieraan nog niet voldoen, om ze te dwingen dit binnen een kort tijdsbestek te realiseren?

| 4. | Hoe beoordeelt de Commissie, vanuit het oogpunt van marktwerking, de voorwaarden die gesteld worden zoals lange wachttijden, het in rekening brengen van kosten etc.? |
| --- | --- |

4.

Hoe beoordeelt de Commissie, vanuit het oogpunt van marktwerking, de voorwaarden die gesteld worden zoals lange wachttijden, het in rekening brengen van kosten etc.?

| 5. | Is de Commissie het met me eens dat deze voorwaarden zo beperkt mogelijk moeten zijn om echte marktwerking te bevorderen? |
| --- | --- |

5.

Is de Commissie het met me eens dat deze voorwaarden zo beperkt mogelijk moeten zijn om echte marktwerking te bevorderen?

Antwoord van de heer Liikanen namens de Commissie

(30 april 2004)

| 1. | Op grond van artikel 30 van Richtlijn 2002/22/EG (Universeledienstrichtlijn) is nummerportabiliteit verplicht. Deze richtlijn is van toepassing sinds 25 juli 2003.
  Sinds 1 maart 2004 wordt portabiliteit van mobiele nummers in alle lidstaten toegepast, behalve in Oostenrijk.
  Wat de toetredende landen betreft, beschikt de Commissie over informatie waaruit blijkt dat portabiliteit van mobiele nummers is opgenomen in de ontwerpen voor nationale wetgeving tot omzetting van het communautaire regelgevingskader voor elektronische communicatie. In de praktijk zal de nummerportabiliteit echter pas enige tijd na de datum van toetreding (1 mei 2004) worden toegepast, behalve in Litouwen en Hongarije, waar dit reeds het geval zou moeten zijn. |
| --- | --- |

1.

Op grond van artikel 30 van Richtlijn 2002/22/EG (Universeledienstrichtlijn) is nummerportabiliteit verplicht. Deze richtlijn is van toepassing sinds 25 juli 2003.

Sinds 1 maart 2004 wordt portabiliteit van mobiele nummers in alle lidstaten toegepast, behalve in Oostenrijk.

Wat de toetredende landen betreft, beschikt de Commissie over informatie waaruit blijkt dat portabiliteit van mobiele nummers is opgenomen in de ontwerpen voor nationale wetgeving tot omzetting van het communautaire regelgevingskader voor elektronische communicatie. In de praktijk zal de nummerportabiliteit echter pas enige tijd na de datum van toetreding (1 mei 2004) worden toegepast, behalve in Litouwen en Hongarije, waar dit reeds het geval zou moeten zijn.

| 2. | In de Universeledienstrichtlijn is bepaald dat de nationale regelgevende instanties ervoor moeten zorgen dat directe kosten voor abonnees nummerportabiliteit niet ontmoedigen. In het 9de tenuitvoerleggingsverslag, dat in december 2003 is gepubliceerd (1), merkt de Commissie op dat het succes van nummerportabiliteit rechtstreeks verband lijkt te houden met de prijzen die door de gevestigde exploitant in rekening worden gebracht voor het porteren van nummers. Sinds 1 augustus 2003 zijn 6 miljoen mobiele nummers geporteerd. Voor zover de Commissie bekend, levert de portabiliteit van mobiele nummers geen specifieke problemen op in de lidstaten, behalve in Oostenrijk, zoals hierboven vermeld. |
| --- | --- |

2.

In de Universeledienstrichtlijn is bepaald dat de nationale regelgevende instanties ervoor moeten zorgen dat directe kosten voor abonnees nummerportabiliteit niet ontmoedigen. In het 9de tenuitvoerleggingsverslag, dat in december 2003 is gepubliceerd (1), merkt de Commissie op dat het succes van nummerportabiliteit rechtstreeks verband lijkt te houden met de prijzen die door de gevestigde exploitant in rekening worden gebracht voor het porteren van nummers. Sinds 1 augustus 2003 zijn 6 miljoen mobiele nummers geporteerd. Voor zover de Commissie bekend, levert de portabiliteit van mobiele nummers geen specifieke problemen op in de lidstaten, behalve in Oostenrijk, zoals hierboven vermeld.

| 3. | De Commissie gaat momenteel na hoe op passende wijze tegen Oostenrijk kan worden opgetreden. |
| --- | --- |

3.

De Commissie gaat momenteel na hoe op passende wijze tegen Oostenrijk kan worden opgetreden.

| 4. | Zoals eerder aangegeven, zijn er, voor zover de Commissie bekend, geen specifieke problemen in de lidstaten. In gevallen waarin de exploitanten geen overeenkomst konden bereiken over de voorwaarden voor de portabiliteit van mobiele nummers, zijn deze vastgesteld door de nationale regelgevende instanties van de diverse lidstaten. |
| --- | --- |

4.

Zoals eerder aangegeven, zijn er, voor zover de Commissie bekend, geen specifieke problemen in de lidstaten. In gevallen waarin de exploitanten geen overeenkomst konden bereiken over de voorwaarden voor de portabiliteit van mobiele nummers, zijn deze vastgesteld door de nationale regelgevende instanties van de diverse lidstaten.

| 5. | De Commissie vindt dat de aan de consument opgelegde restricties tot een minimum moeten worden beperkt teneinde de concurrentie te vergroten. |
| --- | --- |

5.

De Commissie vindt dat de aan de consument opgelegde restricties tot een minimum moeten worden beperkt teneinde de concurrentie te vergroten.

---

(1)  COM (2003)715 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/935 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/935

---

(2004/C 84 E/1033)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1042/04

van Roger Helmer (PPE-DE) en Charles Tannock (PPE-DE) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Pensioenen: discriminatie van particuliere pensioenen

Kan de Commissie duidelijk maken waarom pensioenen onder de derde pijler (individuele pensioenen, collectieve individuele pensioenen en belanghebbendenpensioenen) moeten worden opgenomen in de werkingssfeer van het voorstel voor een richtlijn inzake de gelijke behandeling van vrouwen en mannen bij de toegang tot en de levering van goederen en diensten (1) terwijl pensioenen onder de tweede pijler (bedrijfspensioenen) niet worden opgenomen? Vindt de Commissie niet dat dit een discriminatie van de particuliere sector inhoudt?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(29 april 2004)

Het voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad op grond van artikel 13 van het EG-Verdrag inzake de gelijke behandeling van vrouwen en mannen bij de toegang tot en de levering van goederen en diensten verbiedt het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren in verzekeringsdiensten en particuliere pensioenregelingen (derde pijler).

Richtlijn 86/378/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid (2) (zoals gewijzigd bij Richtlijn 96/97/EG van de Raad van 20 december 1996 (3)) staat het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren in bedrijfspensioenregelingen (tweede pijler) toe. Deze richtlijnen zijn gebaseerd op artikel 141 van het EG-Verdrag, omdat zij betrekking hebben op werkgelegenheid en beroep.

Het voorstel voor een richtlijn van de Raad op grond van artikel 13 van het EG-Verdrag is niet van toepassing op pensioenen onder de tweede pijler omdat die onder wetgeving op grond van artikel 141 van het EG-Verdrag vallen.

---

(1)  COM(2003) 657 def. - C5-0654/2003.

(2)  PB L 225 van 12.8.1986.

(3)  PB L 46 van 17.2.1997.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/936 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/936

---

(2004/C 84 E/1034)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1057/04

van María Sornosa Martínez (PSE) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   De gevolgen van bepaalde handelspraktijken van China voor de communautaire textielsector

De Spaanse Intertextielraad heeft de Wereldhandelsorganisatie (WTO) officieel verzocht om de inwerkingtreding van de Confectietextielovereenkomst met drie jaar op te schorten tot 2007. Deze overeenkomst betekent dat alle quota worden afgeschaft en dat de sector volledig zal zijn geliberaliseerd. Dit verzoek is voornamelijk ingegeven door bepaalde „oneerlijke” handelspraktijken van enkele bij de overeenkomst betrokken landen zoals China.

Andere landen, o.a. de VS, Turkije en Mexico, hebben met Spanje de zogeheten „Verklaring van Istanbul” ondertekend waarin zij zich uitspreken over hun vrees voor wereldwijde hegemonie van China in de textiel- en confectiesector, wanneer dat land doorgaat met deze door de internationale gemeenschap als illegaal bestempelde praktijken.

Heeft de Commissie meer informatie over deze feiten?

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om de Europese textielsector te beschermen tegen „oneerlijke” handelspraktijken van China?

Antwoord van de heer Lamy namens de Commissie

(30 april 2004)

De Commissie kent de inhoud van de zogenaamde „Verklaring van Istanbul” waarin Amerikaanse, Mexicaanse en Turkse industriële organisaties hebben verzocht om de geldigheidsduur van de Overeenkomst inzake textiel- en kledingproducten die eind 2004 afloopt met twee jaar te verlengen. Op 4 mei 2003 werd hierover een brief gezonden aan de Directeur-Generaal van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Bovendien is ook bekend dat de Italiaanse en de Spaanse industrie dit initiatief steunen. Sommige ontwikkelingslanden, met name bezuiden de Sahara, lijken ook voorstander van een verlenging van de geldigheidsduur van de Overeenkomst inzake textiel- en kledingproducten.

De Commissie wenst erop te wijzen dat de Overeenkomst inzake textiel- en kledingproducten voor de ontwikkelingslanden een belangrijk resultaat was van de onderhandelingen in het kader van de Uruguay-ronde en dat zij niet voornemens is zich niet te houden aan dit na omzichtige onderhandelingen bereikte resultaat. De EU, de Verenigde Staten, Canada en Japan hebben het Orgaan Supervisie Textielproducten van de WTO reeds in kennis gesteld van het feit dat zij, overeenkomstig de bepalingen van de Overeenkomst inzake textiel- en kledingproducten, de beperkingen op de invoer van textiel- en kledingproducten zoals gepland eind 2004 zullen opheffen. Wijzigingen in de Overeenkomst inzake textiel- en kledingproducten, met name wat geldigheidsduur of verlenging betreft, zouden door de WTO-leden moeten worden goedgekeurd. Voorzover de Commissie bekend, heeft geen enkel WTO-lid tot dusverre een dergelijk voorstel ingediend.

In antwoord op de opmerkingen van het geachte parlementslid over oneerlijke concurrentie wijst de Commissie erop dat het mogelijk is antidumping-, antisubsidie- of vrijwaringsmaatregelen te nemen indien EG-producenten een klacht indienen en aan de bepaalde voorwaarden is voldaan.

Op China zijn bijzondere bepalingen van toepassing volgens welke zelfs na het verstrijken van de geldigheidsduur van de Overeenkomst inzake textiel- en kledingproducten vrijwaringsmaatregelen tegen dat land kunnen worden genomen. Dergelijke bijzondere maatregelen zijn mogelijk op grond van het Protocol inzake de toetreding van China tot de WTO.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/937 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/937

---

(2004/C 84 E/1035)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1062/04

van Christine De Veyrac (PPE-DE) aan de Commissie

(30 maart 2004)

Betreft:   Gevolgen van de uitbreiding van de Europese Unie in termen van economie en migratie

De Europese Commissie heeft op 26 februari 2004 een nieuwe studie over de ontwikkeling van de migratiestromen van werknemers na de aanstaande uitbreiding voorgelegd, die ze in samenwerking met de Europese Stichting voor de verbetering van de arbeidsvoorwaarden ondernomen heeft. Uit de conclusies blijkt dat in de loop van de volgende vijf jaar ongeveer 1 % van de bevolking van de nieuwe lidstaten naar de landen zou trekken die vandaag de Europese Unie vormen. Het percentage vertegenwoordigt volgens de Commissie zowat 220 000 personen per jaar.

Kan de Commissie nader aangeven of ze over becijferde schattingen per ontvangend land beschikt, en meer in het bijzonder wat de voorzienbare gevolgen van de uitbreiding van de Europese Unie voor de migratie naar Frankrijk zullen zijn?

Wat zal de economische invloed van de uitbreiding op de arbeidsmarkt zijn in een land als Frankrijk, waar de werkloosheidscijfers bijzonder hoog liggen?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(30 april 2004)

De studie waarnaar het geachte parlementslid verwijst, is gebaseerd op de resultaten van een Eurobarometer-opinieonderzoek bij een steekproef van de bevolking in de toekomstige lidstaten en de kandidaat-lidstaten, dat onder meer betrekking had „op de meningen betreffende het voornemen” in de komende vijf jaar te immigreren. Op grond hiervan is het volume van 220 000 personen per jaar een indicatieve schatting van de mogelijke jaarlijkse migratiestroom uit deze landen naar de huidige Unie. Aangezien het om een opinieonderzoek gaat, moeten de conclusies daarvan met de nodige voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. Zij bevestigen echter die van voorgaande studies van de Commissie (1) betreffende het kwantitatief beperkte karakter van de te verwachten migratiestromen uit de nieuwe naar de bestaande lidstaten, hoewel de schattingen van de migratiebewegingen van deze studies zijn gebaseerd op statistische modelleringen en bijgevolg niet strikt vergelijkbaar zijn met die van de door het geachte parlementslid genoemde studie.

Volgens de bijgewerkte studie bedraagt het aantal ingezetenen uit de Midden- en Oost-Europese landen (MOEL) in Frankrijk in 2001 ongeveer 25 800, vergeleken met 22 000 in 1997, wat neerkomt op 0,04 % van de totale bevolking. De geschatte stromingen naar Frankrijk bedragen 7 000 in 2004 en 9000 in 2005. De studies bevestigen dat Duitsland en Oostenrijk de eerste landen van bestemming van de migratiestromen uit de MOEL zijn.

Wat het economische effect van deze uitbreiding op de arbeidsmarkt betreft, is de Commissie van mening dat de Unie ten volle profijt moet trekken van de positieve bijdrage van de uitbreiding aan de Europese economie (2). Verder heeft de mededeling van de Commissie „Immigratie, integratie en werkgelegenheid” (3) de nadruk gelegd op de positieve effecten van de immigratie op de economische groei en de werkgelegenheid in de EU en gewezen op de afwezigheid van tastbare elementen waaruit zou blijken dat de immigratie tot een toename van de werkloosheid zou leiden. De Commissie is van mening dat de mobiliteit van de arbeidskrachten in de Unie en een betere benutting van de mogelijkheden die de immigratie biedt cruciale kwesties zijn voor het concurrentievermogen van de EU en de verwezenlijking van de doelstellingen van de agenda van Lissabon.

---

(1)  „The Impact of Eastern Enlargement on Employment and Labour Markets in the EU Member States” („Het effect van de toetreding op de werkgelegenheid en de arbeidsmarkten in de lidstaten van de EU”) en de bijwerking daarvan, „Potential Migration from Central and Eastern Europe into the EU-15 — An Update” („Potentiële migratie uit Midden- en Oost-Europa naar de EU-15)”). De studie en de bijwerking daarvan zijn te vinden op het volgende adres: http://europa.eu.int/comm/employment_social/employment_analysis/impact_en.htm.

(2)  COM(2004) 29 def.

(3)  COM(2003)336 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/938 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/938

---

(2004/C 84 E/1036)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1063/04

van Marie-Françoise Duthu (Verts/ALE) aan de Commissie

(30 maart 2004)

Betreft:   Russisch-Tsjetsjeens conflict — EU-bemiddeling tussen de regeringen van Vladimir Poetin en Asian Maschadov

Tsjetsjenië wordt sinds 1994 verwoest door twee oorlogen die bijzonder gewelddadig gevoerd worden: volgens de gangbaarste schattingen is 1/5 van de burgerbevolking gedood, de hoofdstad van 400 000 inwoners is met de grond gelijk gemaakt, de infrastructuur is kompleet vernietigd, en honderdduizenden vluchtelingen proberen onder onwaardige omstandigheden in „voorlopige” kampen te overleven.

Alle NGO's die zich ter plaatse bezighouden met humanitaire hulpverlening en verdediging van de rechten van de mens komen tot dezelfde vaststelling: de toestand is zich voor de burgerbevolking danig aan het verslechteren, met een toenemend aantal verdwijningen en moorddadige „zuivering” van de dorpen door de Russische troepen.

Op 23 maart 2003, in volle oorlogstoestand, terwijl de Russische tanks zich nog altijd in de straten van Grozny bevinden, beveelt Moskou een „referendum” over een nieuwe grondwet. Resultaat: 80 % opkomst en 96 % ja-stemmen — cijfers die de vergelijking met de Sovjet-tijd goed doorstaan, maar door alle onafhankelijke waarnemers betwist worden.

Op 5 oktober 2003 wordt de man van Moskou, Achmed Kadyrov, bij schijnverkiezingen de „officiële” president van de Tsjetsjeense Republiek. De nauwelijks verholen bedoeling is om de laatste wettelijk verkozen Tsjetsjeense regering, die van Asian Maschadov, die in 1997 na verkiezingen erkend is door de OVSE en tot vandaag de enige rechtmatige blijft, politiek te isoleren.

Sinds het begin van de tweede oorlog in 1999 hebben het Europees Parlement en de parlementaire assemblee van de Raad van Europa een zeer groot aantal resoluties aangenomen die een politieke oplossing voor het conflict in Tsjetsjenië eisen — met het resultaat dat we kennen.

Zelf meen ik dat Europa meer kan doen dan nu om door onderhandelingen een politieke oplossing voor het lopend conflict te bewerkstelligen.

Het is zonder meer duidelijk dat een ernstig nastreven van een politieke oplossing voor de oorlog in Tsjetsjenië er vroeg of laat op zal moeten uitlopen dat de beide partijen in het conflict, de vertegenwoordigers van Vladimir Poetin en Asian Maschadov, samen aan de onderhandelingstafel gaan zitten.

Welke tastbare initiatieven denkt de Europese Commissie in de komende weken en maanden te nemen om zo'n politieke oplossing door onderhandelingen naderbij te brengen? Wil zij meer in het bijzonder dialoog tussen de twee partijen in het conflict tot stand brengen, tussen de regering van Vladimir Poetin en die van Asian Maschadov? Welke middelen denkt zij te kunnen gebruiken om aan te zetten tot dialoog?

Antwoord van de heer Patten namens de Commissie

(26 april 2004)

De Commissie blijft ernstig bezorgd over de huidige situatie in het noorden van de Kaukasus. Er zijn aanhoudende meldingen van schendingen van de mensenrechten in Tsjetsjenië en represailles tegen burgers door Russische strijdkrachten en hun Tsjetsjeense bondgenoten, alsook door rebellen.

De naleving van gezamenlijke waarden op het gebied van democratie en mensenrechten ligt ten grondslag aan de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Rusland en staat centraal in het partnerschap van de EU met Rusland. Dit werd onderstreept in de mededeling van de Commissie over de betrekkingen met Rusland van 9 februari 2004 (1) en in de conclusies van de Raad van 23 februari 2004. De Commissie vindt dat het van essentieel belang is dat over deze kwesties een open en eerlijke dialoog met Rusland in stand wordt gehouden.

De Commissie bevordert de eerbiediging van de mensenrechten en de democratie in Rusland via een aantal projecten die worden gefinancierd in het kader van het Europees Initiatief voor Democratie en Mensenrechten. Deze activiteiten worden uitgevoerd in samenwerking met maatschappelijke en internationale organisaties. Ook het Tacis-programma is actief op dit gebied. In het noorden van de Kaukasus wordt een specifiek gezamenlijk programma van de Commissie en de Raad van Europa uitgevoerd om de pluralistische democratie en de rechtsstaat te bevorderen. De Commissie zal voorts op Rusland druk blijven uitoefenen om alle aantijgingen over schendingen van de mensenrechten op een snelle, onafhankelijke en onpartijdige wijze te onderzoeken. De verantwoordelijken moeten worden vervolgd. Rusland zou ook de publicatie van het rapport van de Raad van Europa over folteringen in Tsjetsjenië moeten toestaan.

De Commissie zal de eerbiediging van de mensenrechten blijven aankaarten in de daartoe geschikte internationale fora en in het kader van de politieke dialoog van de EU met Rusland, zoals de bijeenkomst van de ministeriële trojka van de EU en Rusland in Dublin op 14 april 2004 en de top EU-Rusland in Moskou in mei 2004.

---

(1)  COM(2004)106 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/939 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/939

---

(2004/C 84 E/1037)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1072/04

van Roberta Angelilli (UEN) aan de Commissie

(6 april 2004)

Betreft:   Historisch tafereel van de eerste levende kerststal in het stadje Greccio

Het stadje Greccio in de provincie Rieti is een zusterstad van Bethlehem. Het is in de hele wereld bekend door de eerste levende kerststal die in 1223 door Sint Franciscus in tentoongesteld. Sedert 1973 is de VW van Greccio actief bij het uitdragen en in stand houden van deze belangrijke cultuur-historische manifestatie die uniek is in haar soort. Dankzij de activiteiten in al die jaren is de belangstelling voor deze manifestatie sterk toegenomen zodat duizenden mensen uit de gehele wereld hier naartoe trekken om aanwezig te zijn bij deze gebeurtenis waar meer dan duizend gekostumeerde figuranten aan meedoen.

De opzet van dit initiatief is om cultuur en tradities tot over de grenzen uit te dragen (zie de doelstellingen van Cultura 2000).

Daarom luidt de vraag aan de Commissie:

| 1. | Welke activiteiten of programma's zijn gepland om dit soort initiatieven in het kader van Cultura 2000 financieel te ondersteunen? |
| --- | --- |

1.

Welke activiteiten of programma's zijn gepland om dit soort initiatieven in het kader van Cultura 2000 financieel te ondersteunen?

| 2. | Behoort deze sector tot de prioriteiten voor 2004? |
| --- | --- |

2.

Behoort deze sector tot de prioriteiten voor 2004?

| 3. | Zijn er behalve Cultura 2000 nog andere bronnen waaruit een dergelijke happening gefinancierd kan worden? |
| --- | --- |

3.

Zijn er behalve Cultura 2000 nog andere bronnen waaruit een dergelijke happening gefinancierd kan worden?

| 4. | Is het mogelijk dat de Commissie zelf optreedt als beschermvrouwe van dit initiatief? |
| --- | --- |

4.

Is het mogelijk dat de Commissie zelf optreedt als beschermvrouwe van dit initiatief?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(30 april 2004)

Opgezet om de artistieke en culturele samenwerking in Europa aan te moedigen en te streven naar de totstandbrenging van een gemeenschappelijke culturele ruimte, ondersteunt het programma Cultuur 2000 projecten die een Europese dimensie hebben wat hun conceptie, hun organisatie en hun realisatie betreft. Dit programma maakt het mogelijk subsidies toe te kennen aan culturele samenwerkingsprojecten tussen Europese partnerorganisaties op alle artistieke en culturele gebieden (podiumkunsten, beeldende en visuele kunsten, literatuur, erfgoed, culturele geschiedenis ...).

Elk jaar wordt een oproep tot het indienen van voorstellen gepubliceerd met het oog op de indiening van culturele samenwerkingsprojecten die het jaar daarop zullen beginnen. Op die manier is in augustus 2003 de oproep tot het indienen van voorstellen gepubliceerd voor projecten die in 2004 beginnen, waarbij de uiterste datum voor de indiening 30 oktober resp. 14 november 2003 was naargelang de aard van de projecten. De oproep tot het indienen van voorstellen voor projecten die in 2005 beginnen, zal vóór het einde van de eerste helft van 2004 worden gepubliceerd. De Commissie heeft voor deze oproep tot het indienen van voorstellen geen specifieke prioriteiten vastgesteld.

Behalve het programma Cultuur 2000 ondersteunen ook talrijke andere communautaire acties culturele activiteiten. Dat geldt met name voor de Structuurfondsen, zoals blijkt uit een werkdocument van de Commissie dat onlangs is afgerond en dat beschikbaar is op de internetsite Europa op het volgende adres: http://europa.eu.int/comm/culture/eac/index_fr.html. De stad Greccio komt echter niet in aanmerking voor steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) in het kader van de programmeringsperiode 2000-2006.

Wat het optreden als beschermvrouwe betreft, moet worden voldaan aan de criteria „Europese dimensie” en „Europees karakter”. De Commissie zal elk verzoek daartoe van de stad Greccio welwillend in overweging nemen. Er zij echter op gewezen dat het optreden als beschermvrouwe een vorm van morele steunverlening is die geen financiële verplichting voor de Commissie inhoudt en de resultaten van een eventueel elders ingediend financieringsverzoek onverlet laat.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/940 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/940

---

(2004/C 84 E/1038)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1082/04

van Adeline Hazan (PSE) aan de Commissie

(1 april 2004)

Betreft:   Besluit van Nederland om meer dan 26 000 afgewezen asielzoekers het land uit te zetten

De Nederlandse regering heeft besloten om duizenden afgewezen asielzoekers het land uit te zetten.

| 1. | Betekent dit geen schending van het beginsel van niet-uitzetting gezien de toestand die heerst in het land van herkomst van een aantal asielzoekers (Irak, Iran, Afghanistan ...)?
  Bovendien schijnen sommigen van de afgewezen personen te voldoen aan de criteria van Genève en kunnen zij dus niet worden uitgezet naar een land, waar hun leven gevaar loopt. |
| --- | --- |

1.

Betekent dit geen schending van het beginsel van niet-uitzetting gezien de toestand die heerst in het land van herkomst van een aantal asielzoekers (Irak, Iran, Afghanistan ...)?

Bovendien schijnen sommigen van de afgewezen personen te voldoen aan de criteria van Genève en kunnen zij dus niet worden uitgezet naar een land, waar hun leven gevaar loopt.

| 2. | Wordt hierbij geen inbreuk gemaakt op artikel 47 van het Europese Handvest van de grondrechten, want de afgewezen asielzoekers worden meteen bij eerste bekendmaking dat hun verzoek is afgewezen uitgezet, zonder dat zij de gelegenheid hebben gekregen om in beroep te gaan tegen dit besluit? Is dit geen reden voor herziening van het besluit?
  Naar het schijnt is het verzoek van een groot aantal asielzoekers tussen 1993 en 1998 niet volgens een eerlijke procedure behandeld (door de procedure van voorwaardelijke toegang voor 48 uur konden asielzoekers geen gebruik maken van later verkregen bewijsstukken). |
| --- | --- |

2.

Wordt hierbij geen inbreuk gemaakt op artikel 47 van het Europese Handvest van de grondrechten, want de afgewezen asielzoekers worden meteen bij eerste bekendmaking dat hun verzoek is afgewezen uitgezet, zonder dat zij de gelegenheid hebben gekregen om in beroep te gaan tegen dit besluit? Is dit geen reden voor herziening van het besluit?

Naar het schijnt is het verzoek van een groot aantal asielzoekers tussen 1993 en 1998 niet volgens een eerlijke procedure behandeld (door de procedure van voorwaardelijke toegang voor 48 uur konden asielzoekers geen gebruik maken van later verkregen bewijsstukken).

| 3. | Moet het gebruik door de Nederlandse regering van Engelse termen als „deport” en „deportation center” niet worden veroordeeld? Het gebruik van dergelijke termen lijkt in deze context op zijn minst ongepast en uit zijn verband gerukt. |
| --- | --- |

3.

Moet het gebruik door de Nederlandse regering van Engelse termen als „deport” en „deportation center” niet worden veroordeeld? Het gebruik van dergelijke termen lijkt in deze context op zijn minst ongepast en uit zijn verband gerukt.

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(29 april 2004)

| 1. | Momenteel heeft de Commissie geen bevoegdheid om zich te mengen in individuele gevallen die betrekking hebben op de verwijdering van asielzoekers uit Nederland. De beide in dit verband relevante voorstellen voor een richtlijn (de richtlijn inzake minimumnormen voor asielprocedures en de richtlijn over het aanmerken van een persoon als vluchteling of als persoon die internationale bescherming behoeft) zijn nog niet goedgekeurd door de Raad. Aangezien deze voorgestelde communautaire wetgeving nog niet is goedgekeurd of nog niet van kracht is, kan de Commissie niet onderzoeken of het beginsel van non-refoulement in deze individuele gevallen is geschonden. |
| --- | --- |

1.

Momenteel heeft de Commissie geen bevoegdheid om zich te mengen in individuele gevallen die betrekking hebben op de verwijdering van asielzoekers uit Nederland. De beide in dit verband relevante voorstellen voor een richtlijn (de richtlijn inzake minimumnormen voor asielprocedures en de richtlijn over het aanmerken van een persoon als vluchteling of als persoon die internationale bescherming behoeft) zijn nog niet goedgekeurd door de Raad. Aangezien deze voorgestelde communautaire wetgeving nog niet is goedgekeurd of nog niet van kracht is, kan de Commissie niet onderzoeken of het beginsel van non-refoulement in deze individuele gevallen is geschonden.

| 2. | De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op vraag E-0618/04 van mevrouw Karamanou (1). De Commissie beklemtoont bovendien dat iedereen die van mening is dat zijn grondrechten zijn geschonden beroep kan instellen bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, nadat alle nationale rechtsmiddelen zijn uitgeput. |
| --- | --- |

2.

De Commissie verwijst het geachte parlementslid naar haar antwoord op vraag E-0618/04 van mevrouw Karamanou (1). De Commissie beklemtoont bovendien dat iedereen die van mening is dat zijn grondrechten zijn geschonden beroep kan instellen bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, nadat alle nationale rechtsmiddelen zijn uitgeput.

| 3. | De Commissie heeft de term „removal” in plaats van „deportation” gebruikt in haar mededeling over een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal in de Europese unie verblijven (2). Er zij echter op gewezen dat er in dit verband geen juridisch bindende terminologie bestaat. |
| --- | --- |

3.

De Commissie heeft de term „removal” in plaats van „deportation” gebruikt in haar mededeling over een communautair terugkeerbeleid ten aanzien van personen die illegaal in de Europese unie verblijven (2). Er zij echter op gewezen dat er in dit verband geen juridisch bindende terminologie bestaat.

---

(1)  Zie blz. 822.

(2)  COM(2002) 564 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/941 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/941

---

(2004/C 84 E/1039)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1084/04

van Richard Howitt (PSE) aan de Commissie

(1 april 2004)

Betreft:   Mogelijke inbreuk op de richtlijn betreffende een Europese ondernemingsraad bij de door FLS Aerospace aangekondigde ontslagen

Kan de Commissie onderzoeken en meedelen of er sprake is van een inbreuk op de richtlijn inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad (94/45/EG (1)) bij de 421 door FLS Aerospace voor Stansted en Manchester (Verenigd Koninkrijk) op 16 januari 2004 zonder voorafgaande kennisgeving aan de ondernemingsraad aangekondigde ontslagen? Kan de Commissie, gezien het feit dat easyjet naar verluidt niettemin 16 400 pond subsidies krijgt om zijn vliegtuigen naar Dublin te brengen voor onderhoud, en gezien het kennelijke verband met de daaropvolgende overname van FLS Aerospace door SR Technics (Zwitserland), ook nagaan of er sprake is van een inbreuk op de Europese concurrentiewetgeving en daarover verslag uitbrengen?

---

(1)  PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/941 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/941

---

(2004/C 84 E/1040)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1088/04

van Arlene McCarthy (PSE) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Mogelijke inbreuk op de richtlijn betreffende een Europese ondernemingsraad bij de door FLS Aerospace aangekondigde ontslagen

Kan de Commissie onderzoeken en meedelen of er sprake is van een inbreuk op de richtlijn inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad (94/45/EG (1)) bij de 421 door FLS Aerospace voor Stansted en Manchester (Verenigd Koninkrijk) op 16 januari 2004 zonder voorafgaande kennisgeving aan de ondernemingsraad aangekondigde ontslagen? Kan de Commissie, gezien het feit dat easyjet naar verluidt niettemin 16 400 pond subsidies krijgt om zijn vliegtuigen naar Dublin te brengen voor onderhoud, en gezien het kennelijke verband met de daaropvolgende overname van FLS Aerospace door SR Technics (Zwitserland), ook nagaan of er sprake is van een inbreuk op de Europese concurrentiewetgeving en daarover verslag uitbrengen?

Gecombineerd Antwoord

van de heer Dimas namens de Commissie

op de schritftelijke vragen P-1084/04 en P-1088/04

(27 april 2004)

De Commissie meent te hebben begrepen dat het management en de werknemersvertegenwoordigers bij FLS Industries een overeenkomst hebben bereikt in de zin van artikel 13 van de richtlijn over Europese ondernemingsraden (2). Het is aan de bij de overeenkomst betrokken partijen om te oordelen of de aangekondigde ontslagen waarnaar de geachte parlementsleden verwijzen, een inbreuk op deze overeenkomst vormen. De Commissie meent te hebben begrepen dat de overeenkomst voorziet in een mechanisme om geschillen of disputen te beslechten.

De geachte parlementsleden weten dat — ongeacht de situatie in het kader van de bovenvermelde overeenkomst — de richtlijn over collectieve ontslagen (3) bepaalt dat werkgevers die collectieve ontslagen overwegen, tijdig overleg met de werknemersvertegenwoordigers moeten plegen om een overeenkomst te bereiken. Tijdens het overleg moet nagegaan worden hoe ontslagen kunnen worden vermeden, hoe het aantal ontslagen kan worden gereduceerd en hoe de gevolgen van ontslagen kunnen worden verzacht.

De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de omzetting en de uitvoering van de bovenvermelde richtlijn. Het is in de eerste plaats aan de bevoegde nationale autoriteiten om de correcte toepassing van de richtlijnen te waarborgen en in het kader van de nationale wetgeving voor administratieve en justitiële verhaals-mogelijkheden te zorgen. Het is de taak van de Commissie als hoedster van het Verdrag om gebruik te maken van de middelen die ze aangewezen acht — onder meer de middelen waarin artikel 226 van het EG-Verdrag voorziet — om te waarborgen dat de boververmelde bepalingen worden nageleefd. De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit blijkt dat de bepalingen van deze richtlijn zijn geschonden.

---

(1)  PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.

(2)  Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers, PB L 254 van 30.9.1994.

(3)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, PB L 225 van 12.8.1998.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/942 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/942

---

(2004/C 84 E/1041)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1085/04

van Paul Lannoye (Verts/ALE) aan de Commissie

(1 april 2004)

Betreft:   Beoordeling van gewasbeschermingsmiddelen in het kader van richtlijn 91/414/EEG

De beoordeling van gewasbeschermingsmiddelen in het kader van richtlijn 91/414/EEG (1) beperkt zich tot de werkzame stoffen die bij de samenstelling van die producten worden gebruikt.

Uit wetenschappelijk onderzoek dat is uitgevoerd door Gilles-Eric Séralini en zijn team aan de universiteit van Caen (F) is duidelijk komen vast te staan dat Roundup® een aromataseremmende werking heeft, terwijl dit effect voor glyfosaat, de werkzame stof die wordt gebruikt bij de samenstelling van dit bestrijdingsmiddel, duidelijk veel zwakker is. Daarnaast heeft hetzelfde team onderzoek gedaan naar de levensvatbaarheid van placentaire cellen, waarbij is gebleken dat Roundup® al bij geringe doses toxisch is en dat het zelfs vijfmaal zo giftig is als glyfosaat.

Tevens is bij onderzoek aan zee-egels door het laboratorium voor de bestudering van het verloop en de ontwikkeling van de celcyclus van het biologisch station in Roscoff (Frankrijk) aangetoond dat Roundup® inwerkt op een celdelingsregulator, terwijl zuiver glyfosaat — d.w.z. zonder toevoeging van Roundup® bij de bereiding van het commerciële product — dit effect niet heeft. Uit een en ander blijkt dus duidelijk dat glyfosaat, dat als werkzame stof is vermeld in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG, niet dezelfde eigenschappen heeft als Roundup® en dat Roundup® duidelijk veel gevaarlijker is dan het werkzame bestanddeel ervan.

Een ander voorbeeld van bestrijdingsmiddelen die giftiger zijn dan de werkzame stoffen die bij de samenstelling ervan worden gebruikt, zijn de pyrethrinoïden, waaraan als synergistisch middel doorgaans piperonylbutoxide wordt toegevoegd. Hierdoor wordt de werking van pyrethrinoïden versterkt, en wel door inhibitie van een enzym dan in staat is om deze werkzame stoffen af te breken. Dit soort pesticiden heeft dus duidelijk andere toxicologische eigenschappen dan de werkzame stoffen die er deel van uitmaken.

Uit deze beide voorbeelden blijkt heel duidelijk dat het een ernstige methodologische fout is om bij de beoordeling van gewasbeschermingsmiddelen alleen te kijken naar de werkzame stoffen die bij de samenstelling daarvan worden gebruikt.

Welke maatregelen denkt de Commissie te treffen om paal en perk te stellen aan dergelijke beoordelingsfouten, waardoor de ernstige gevolgen voor de gezondheid en voor de bestaande ecosystemen aan het oog kunnen worden onttrokken?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(23 april 2004)

Zonder zich uit te laten over de deugdelijkheid van de door het geachte parlementslid genoemde studies meent de Commissie dat de vraag relevant is. Zij wil echter enkele nuances aanbrengen.

Het is juist dat alleen de werkzame stof wordt opgenomen in bijlage I van Richtlijn 91/414/EEG (2), na een evaluatie van de veiligheid volgens de in bijlage II beschreven eisen.

Bijlage III behandelt echter de bijzondere eisen die worden gesteld aan de gewasbeschermingsmiddelen, dat wil zeggen de formuleringen waarvoor een soortgelijke evaluatie als die voor de werkzame stoffen moet worden uitgevoerd.

In elk geval moet gedetailleerde informatie van kwantitatieve en kwalitatieve aard over de samenstelling van de producten worden verstrekt. Er moet een correcte identificatie van de hulpstoffen worden gegeven, alsook hun gehalte en hun technologische functie. In individuele gevallen kunnen de hulpstoffen worden onderworpen aan dezelfde regels als die welke van toepassing zijn op de stoffen.

Er wordt aanvaard dat de op nationaal niveau toegestane formuleringen kunnen verschillen om rekening te houden met het voorgenomen gebruik en de bijzondere omstandigheden, met name klimatologisch en geologisch. Dit mag echter niet leiden tot een verlaging van het in de Unie vereiste hoog niveau van veiligheid en bescherming. Daarom stelt bijlage VI van Richtlijn 91/414/EEG de uniforme beginselen vast die de lidstaten moeten toepassen in het kader van de evaluatie en de besluitvorming over het eventueel op de markt brengen van het product in kwestie.

De Commissie is voornemens een voorstel tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG uit te werken, dat aan het Parlement en de Raad zal worden voorgelegd. In het kader daarvan is de Commissie van plan de wettelijke status van verschillende soorten hulpstoffen, met name synergetische middelen, oplosmiddelen en verdunners, opnieuw te bekijken en eventueel voor te stellen dat zij voortaan aan bijzondere voorwaarden worden onderworpen.

---

(1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

(2)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, PB L 230 van 19.8.1991.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/944 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/944

---

(2004/C 84 E/1042)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1087/04

van Kyösti Virrankoski (ELDR) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Onduidelijkheden over het Natura 2000-net in Finland

De Finse regering heeft al diverse malen materiaal betreffende het in te stellen Natura 2000-net aan de Commissie toegezonden. Laatstelijk nam de regering hierover een beslissing op 22 januari 2004. Zij bepaalde toen dat het Finse Natura 2000-net 1806 gebieden zal tellen.

Volgens de vorig jaar al gepubliceerde gegevens van de Europese Commissie telt het Finse Natura 2000-net evenwel 1832 gebieden. Bovendien is de totale oppervlakte van de gebieden volgens de Commissie 1,239 miljoen hectare groter dan in de beslissing van de Finse regering.

Hoeveel gebieden telt het Finse Natura 2000-net op dit ogenblik volgens het materiaal waarover de Commissie beschikt en wat is de totale oppervlakte ervan?

Hoe is het mogelijk dat de gegevens van de Commissie niet overeenkomen met de beslissingen van de Finse regering?

Wat is de Commissie van plan te ondernemen om ervoor te zorgen dat haar gegevens overeenkomen met de beslissingen van de Finse regering?

Als de Commissie het Finse Natura 2000-net vaststelt op basis van tegenstrijdige gegevens, heeft de rechtsgeldige beslissing dan betrekking op de gebieden die de Commissie in haar beslissing selecteert of op de gebieden die de Finse regering heeft aangewezen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(28 april 2004)

De Commissie onderzoekt de verschillen die in samenspraak met de Finse autoriteiten zijn vastgesteld en staat ervoor in dat de tegenstrijdigheden zijn weggenomen vóór het formele besluit van de Commissie over de Natura 2000-lijst voor de Arctische regio, dat voor later in 2004 op het programma staat.

Deze tegenstrijdigheden kunnen worden veroorzaakt door correctie van de databases en door consolidatie van bepaalde overlappingen door de Finse autoriteiten die nog moeten worden opgenomen in de cijfers van de Commissie.

Nadat de Commissie de laatste bijgewerkte en goedgekeurde cijfers met de Finse autoriteiten heeft afgestemd, zal de Commissie deze voorleggen aan het Parlement.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/944 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/944

---

(2004/C 84 E/1043)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1093/04

van Armin Laschet (PPE-DE) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Internationale wedstrijden van de Duitse voetbalclub TSV Alemannia Aachen in het stadion van Kerkrade

Naar alle waarschijnlijkheid zal de voetbalclub TSV Alemannia Aachen binnenkort deelnemen aan internationale wedstrijden, bijv. in het kader van de UEFA-Cup. Aangezien het stadion in Aken echter niet over 80 % zitplaatsen beschikt, zoals de UEFA voor dergelijke internationale ontmoetingen voorschrijft, is de club gedwongen om voor zijn wedstrijden uit te wijken naar andere stadions.

Het dichtstbijzijnde stadion dat aan de eisen voldoet, staat in het op slechts tien kilometer afstand gelegen Nederlandse Kerkrade, terwijl het dichtstbijzijnde Duitse stadion meer dan 80 kilometer weg is. Volgens de UEFA moet een Duitse vereniging zijn wedstrijden echter in een Duits stadion afwerken.

| 1. | Is dit verenigbaar met de regels van de gemeenschappelijke markt en het vrij verkeer in Europa? |
| --- | --- |

1.

Is dit verenigbaar met de regels van de gemeenschappelijke markt en het vrij verkeer in Europa?

| 2. | Is het rechtmatig dat een sportorganisatie als de UEFA nationale grenzen die op grond van het Europese recht allang zijn afgeschaft, weer invoert? |
| --- | --- |

2.

Is het rechtmatig dat een sportorganisatie als de UEFA nationale grenzen die op grond van het Europese recht allang zijn afgeschaft, weer invoert?

Antwoord van de heer Monti namens de Commissie

(30 april 2004)

Het geachte parlementslid verwijst naar de criteria van de Unie van Europese voetbalfederaties (UEFA), krachtens welke een Duitse voetbalclub zijn wedstrijden in een Duits stadion moet spelen.

In casu is het UEFA-cupreglement voor het seizoen 2003/2004 van toepassing. Overeenkomstig artikel 3, lid 6, van dat reglement kan een club zijn wedstrijden op het grondgebied van een andere UEFA-voetbalfederatie spelen, mits de UEFA daarmee instemt.

In haar beschikking houdende verwerping van de klacht in de zaak „Mouscron” (1), heeft de Commissie reeds geoordeeld dat het voorschrift volgens hetwelk een club zijn thuiswedstrijden in zijn eigen stadion („at home and away from home”) moet spelen en de uitzonderingen daarop (die met name voorzien in de mogelijkheid om een wedstrijd in een in het buitenland gelegen stadion te spelen, mits de UEFA daarmee instemt) een noodzakelijk voorschrift is om zorg te dragen voor de gelijke kansen van de clubs. Bij de goedkeuring van dit voorschrift en de uitzonderingen daarop heeft de UEFA volgens de Commissie haar rechtmatig recht van zelfreglementering als sportorganisatie zodanig uitgeoefend, dat dit niet door de mededingingsregels van het Verdrag op losse schroeven kan worden gezet. Dit voorschrift en de uitzonderingen daarop vormen geen met artikel 82 van het EG-Verdrag strijdig misbruik van de reglementeringsbevoegdheid van de UEFA, mits de UEFA deze uitzonderingen op objectieve en niet-discriminerende wijze toepast.

---

(1)  Zaak COMP/36851, zie persbericht IP/99/965.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/945 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/945

---

(2004/C 84 E/1044)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1106/04

van Sebastiano Musumeci (UEN) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Vaccin tegen blue tongue

Ter bestrijding van de runderziekte blue tongue wordt momenteel een in Zuid-Afrika geproduceerd vaccin gebruikt, dat echter in de Europese Unie nog niet officieel is toegelaten. De rundertelers, met name op Sicilië, zijn ongerust over de ontzaglijke schade die aan de veestapel zou worden toegebracht, indien de geplande vaccinatiecampagne ter voorkoming van blue tongue haar beslag zou krijgen

Uit recente en gezaghebbende wetenschappelijke onderzoeken is gebleken dat er geen gevaar voor besmetting van de mens en tussen vatbare dieren bestaat. Bovendien ligt het sterftecijfer laag dankzij de spontane genezing door auto-immunisering en bestaat in de nabije toekomst de mogelijkheid om verzwakte vaccins te gebruiken met een zeer laag risico van complicaties.

Vindt de Commissie het niet riskant om met een soort profylaxe te experimenteren waarvan noch de eventuele voordelen noch de contra-indicaties bekend zijn met eventuele ernstige economische schade voor de veetelers?

Zou de Commissie een alternatief voor dit vaccin kunnen voorstellen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(30 april 2004)

Zoals de Commissie reeds herhaaldelijk heeft onderstreept, is niet tot vaccinatie ter bestrijding van blue tongue in Italië besloten zonder dat de nodige voorzorgsmaatregelen zijn genomen.

Het Wetenschappelijk Comité is om advies gevraagd, de gebruikte vaccins zijn op hun onschadelijkheid gecontroleerd en de beslissing om tot vaccinatie over te gaan met de enige op de markt beschikbare vaccins, die door Zuid-Afrika worden geproduceerd, is pas genomen na lange beraadslagingen, die in nauwe samenwerking met de desbetreffende nationale autoriteiten hebben plaatsgevonden.

Er zij op gewezen dat de vaccins speciaal met het oog op de situatie in Italië door het laboratorium van Onderstepoort in Zuid-Afrika zijn geproduceerd en slechts de in de getroffen gebieden aanwezige serotypes bevatten.

Wat de resultaten van deze strategie betreft, moet worden erkend dat in sommige getroffen gebieden onmiskenbare successen zijn geboekt en mag niet uit het oog worden verloren dat, met name in Sardinië, honderdduizenden dieren zijn gestorven, voordat de vaccinatie het aantal haarden en sterfgevallen als gevolg van de ziekte in de veehouderijen op spectaculaire wijze heeft verminderd.

Deze verbetering van de situatie heeft het mogelijk gemaakt de regelgeving regelmatig aan te passen in de zin van een versoepeling van de beperkende maatregelen voor de verplaatsing van levende dieren.

De Commissie is zich er echter van bewust dat de situatie complexer is geworden wegens de circulatie van een steeds groter aantal serotypes en de moeilijkheid om de vaccinatiestrategie aan deze permanente ontwikkeling van de epidemiologische situatie aan te passen.

In dit stadium hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie niet in kennis gesteld van significante negatieve effecten die direct aan de vaccinatie zijn toe te schrijven en de aanzienlijke schade waarvan melding wordt gemaakt, strookt niet met de informatie waarover de Commissie beschikt.

De Commissie is bijgevolg voornemens om in samenwerking met de Italiaanse autoriteiten een balans van de tot dusver uitgevoerde acties op te maken en om in het licht van de daaruit getrokken conclusies de eventuele aanpassingen van de strategie ter bestrijding van blue tongue te overwegen, die noodzakelijk kunnen blijken te zijn.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/946 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/946

---

(2004/C 84 E/1045)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1107/04

van Dirk Sterckx (ELDR) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Administratieve last voor het opmaken van een subsidiedossier

Naar verluidt kost het een organisatie die een project wil indienen in het kader van het Media-programma TAO — audiovisual Festivals ongeveer 4000€ om het dossier op te maken met het oog op het verkrijgen van die subsidie. Indien het dossier wordt goedgekeurd, krijgt de desbetreffende organisatie amper 10 000 EUR.

Vindt de Commissie het niet jammer dat de kosten voor het indienen van een project 40 % belopen van het geld dat een organisatie uiteindelijk ontvangt?

Is de Commissie niet van oordeel dat de voorbereiding van een subsidiedossier dringend vereenvoudigd moet worden en dat op die manier de kosten voor de indieners enerzijds en de administratieve kosten voor de Europese Commissie anderzijds moeten worden teruggedrongen?

Heeft de Commissie terzake al initiatieven genomen?

Antwoord van mevrouw Reding namens de Commissie

(28 april 2004)

Elk door de Commissie beheerd en uitgevoerd programma valt onder het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen. De in het reglement vastgestelde procedures hebben tot doel een gezond financieel beheer van de communautaire middelen te waarborgen. Deze bepalingen kunnen lasten voor de begunstigden met zich meebrengen wat de procedures betreft en uiteindelijk wat de kosteneffectiviteit van de communautaire steun betreft. De tussentijdse evaluatie van de MEDIA-programma's en de openbare raadpleging over de nieuwe generatie programma's hebben bevestigd dat de procedures voor de uitvoering van de programma's moeten worden vereenvoudigd. Daarmee zal rekening worden gehouden bij het opstellen van het nieuwe programma voor communautaire maatregelen voor de audiovisuele industrie.

De bijdragen voor festivals zijn relatief klein teneinde het grootst mogelijke aantal begunstigden en het grootst mogelijke publiek voor Europese werken te bereiken. De Commissie kan niet aannemen dat de aanvraagkosten EUR 4 000 zouden bedragen voor een te ontvangen bedrag van EUR 10 000, of 40 % van de ontvangen subsidie, zoals het geachte parlementslid in zijn vraag vermeldt.

Hierbij zij opgemerkt dat minimaal 40 % van de kosten van een project uit andere bronnen dan communautaire steun moet worden gefinancierd. De medefinancieringsclausule heeft geen enkele invloed op de kosten van de aanvraag, maar is een eis die in de financiële voorschriften voor de uitvoering van communautaire programma's is vastgesteld.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/947 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/947

---

(2004/C 84 E/1046)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1108/04

van Dorette Corbey (PSE) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Gasboringen in de Waddenzee

Op 15 maart 2004 berichtte het NRC Handelsblad dat de Adviesgroep Waddenzeebeleid het Nederlandse kabinet adviseert de winning van 40 miljard m3 aardgas uit de Waddenzee toe te staan, omdat er geen ecologische gronden zouden zijn voor een nieuw moratorium op winning. Mocht er ten gevolge van de gaswinning bodemdaling optreden, zo redeneert de Adviesgroep, dan kunnen de boringen stilgelegd worden. In het antwoord op mijn vraag in 1999 aan de Commissie (P-2297/99 (1)) heeft de Commissie benadrukt dat het voorzorgsbeginsel uiteraard geldt. Bij twijfel niet doen, tenzij er redenen zijn van groot openbaar belang. Indien er aantoonbare significante gevolgen zijn, dienen voor de winning compenserende maatregelen genomen te worden om de algehele samenhang van Natura 2000 te bewaren. De Commissie wijst er nog op dat de term significante gevolgen uit artikel van 6 van de habitatrichtlijn een ruimere betekenis heeft dan onomkeerbare schade.

| 1. | Is de Commissie met mij van mening dat bodemdaling een reëel risico is en dat het voorzorgsbeginsel moet gelden? |
| --- | --- |

1.

Is de Commissie met mij van mening dat bodemdaling een reëel risico is en dat het voorzorgsbeginsel moet gelden?

| 2. | Is in het geval van de voorziene bodemdaling vooraf compensatie mogelijk? Zijn ingrepen in de zand- en sedimentafzettingen een toelaatbare verstoring van het natuurlijk Waddenmilieu? |
| --- | --- |

2.

Is in het geval van de voorziene bodemdaling vooraf compensatie mogelijk? Zijn ingrepen in de zand- en sedimentafzettingen een toelaatbare verstoring van het natuurlijk Waddenmilieu?

| 3. | Vanuit het oogpunt van natuurbescherming moet de Waddenzee als uniek natuurgebied met rust gelaten worden. Kan de Commissie met het oog op de het Groenboek Continuïteit van de Energievoorziening, de toenemende afhankelijkheid van de EU van import van gas (tot 70 % over 20 à 30 jaar), en stijgende prijzen van gas, bevestigen of ontkennen dat het juist een groot openbaar belang is de winning van 40 miljard m3 ten minste 20 jaar uit te stellen en in 2025 opnieuw te oordelen of gaswinning in de Waddenzee het openbaar belang dient? |
| --- | --- |

3.

Vanuit het oogpunt van natuurbescherming moet de Waddenzee als uniek natuurgebied met rust gelaten worden. Kan de Commissie met het oog op de het Groenboek Continuïteit van de Energievoorziening, de toenemende afhankelijkheid van de EU van import van gas (tot 70 % over 20 à 30 jaar), en stijgende prijzen van gas, bevestigen of ontkennen dat het juist een groot openbaar belang is de winning van 40 miljard m3 ten minste 20 jaar uit te stellen en in 2025 opnieuw te oordelen of gaswinning in de Waddenzee het openbaar belang dient?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commission

(30 april 2004)

| 1. | De Waddenzee is een speciale beschermingszone in de zin van Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) en Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3).
  Het is de Commissie bekend dat uit een aantal studies blijkt dat de winning van aardgas uit onderliggende lagen in de Waddenzee directe en indirecte gevolgen kan hebben voor het ecosysteem van de Waddenzee, zoals bodemdaling, een verlies aan schorren en slikken, veranderingen in de sedimentatie, lawaai, verstoring uit visueel oogpunt en gevaar voor verontreiniging. Het is aan de Nederlandse autoriteiten om te beoordelen of de winning van nog eens 40 miljard m3 aardgas uit de Waddenzee significante gevolgen kan hebben. Mocht dit het geval blijken te zijn, dan moet een passende beoordeling overeenkomstig artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG worden gemaakt. De bevoegde nationale autoriteiten mogen pas instemmen met de verdere winning van aardgas uit de Waddenzee na zich ervan te hebben verzekerd dat dit geen negatieve gevolgen heeft voor de integriteit van het betrokken gebied en, in voorkomend geval, na te hebben gepeild naar de publieke opinie. Volgens de Commissie moet in dit verband het voorzorgsbeginsel in aanmerking worden genomen. In het geval van een negatieve beoordeling van de gevolgen van het project voor het gebied, is het bepaalde in artikel 6, lid 4, van toepassing. |
| --- | --- |

1.

De Waddenzee is een speciale beschermingszone in de zin van Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) en Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3).

Het is de Commissie bekend dat uit een aantal studies blijkt dat de winning van aardgas uit onderliggende lagen in de Waddenzee directe en indirecte gevolgen kan hebben voor het ecosysteem van de Waddenzee, zoals bodemdaling, een verlies aan schorren en slikken, veranderingen in de sedimentatie, lawaai, verstoring uit visueel oogpunt en gevaar voor verontreiniging. Het is aan de Nederlandse autoriteiten om te beoordelen of de winning van nog eens 40 miljard m3 aardgas uit de Waddenzee significante gevolgen kan hebben. Mocht dit het geval blijken te zijn, dan moet een passende beoordeling overeenkomstig artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EEG worden gemaakt. De bevoegde nationale autoriteiten mogen pas instemmen met de verdere winning van aardgas uit de Waddenzee na zich ervan te hebben verzekerd dat dit geen negatieve gevolgen heeft voor de integriteit van het betrokken gebied en, in voorkomend geval, na te hebben gepeild naar de publieke opinie. Volgens de Commissie moet in dit verband het voorzorgsbeginsel in aanmerking worden genomen. In het geval van een negatieve beoordeling van de gevolgen van het project voor het gebied, is het bepaalde in artikel 6, lid 4, van toepassing.

| 2. | Compenserende maatregelen zijn bedoeld om de gevolgen voor een habitat die door een project negatief wordt beïnvloed, te compenseren. De opzet en de haalbaarheid van compenserende maatregelen voor een bepaald project kunnen pas worden bekeken na zich ervan te hebben verzekerd dat project negatieve gevolgen zal hebben voor het betrokken gebied. Veranderingen in de sedimentatie in de Waddenzee zijn één van de mogelijke gevolgen van gaswinning in dat gebied. Het is aan de Nederlandse autoriteiten om te beoordelen of de verwachte veranderingen significante gevolgen kunnen hebben voor het ecosysteem van de Waddenzee, en zo ja, te garanderen dat de relevante bepalingen van artikel 6, leden 3 en 4, worden toegepast. |
| --- | --- |

2.

Compenserende maatregelen zijn bedoeld om de gevolgen voor een habitat die door een project negatief wordt beïnvloed, te compenseren. De opzet en de haalbaarheid van compenserende maatregelen voor een bepaald project kunnen pas worden bekeken na zich ervan te hebben verzekerd dat project negatieve gevolgen zal hebben voor het betrokken gebied. Veranderingen in de sedimentatie in de Waddenzee zijn één van de mogelijke gevolgen van gaswinning in dat gebied. Het is aan de Nederlandse autoriteiten om te beoordelen of de verwachte veranderingen significante gevolgen kunnen hebben voor het ecosysteem van de Waddenzee, en zo ja, te garanderen dat de relevante bepalingen van artikel 6, leden 3 en 4, worden toegepast.

| 3. | Of aan de vraag naar gas in een bepaalde lidstaat zal worden voldaan door de binnenlandse productie, dan wel door ingevoerd gas, wordt als kwestie van subsidiariteit volledig aan de lidstaten overgelaten. De lidstaten zijn evenwel verplicht ervoor te zorgen dat hun respectieve beleidslijnen in overeenstemming zijn met de geldende communautaire voorschriften, zoals Richtlijn 92/43/EEG. |
| --- | --- |

3.

Of aan de vraag naar gas in een bepaalde lidstaat zal worden voldaan door de binnenlandse productie, dan wel door ingevoerd gas, wordt als kwestie van subsidiariteit volledig aan de lidstaten overgelaten. De lidstaten zijn evenwel verplicht ervoor te zorgen dat hun respectieve beleidslijnen in overeenstemming zijn met de geldende communautaire voorschriften, zoals Richtlijn 92/43/EEG.

---

(1)  PB C 225 E van 8.8.2000, blz. 91.

(2)  PB L 103 van 25.4.1979, zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/244/EEG van 6 maart 1991, PB L 115 van 8.5.1991.

(3)  PB L 206 van 22.7.1992.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/948 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/948

---

(2004/C 84 E/1047)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1109/04

van Paul Rübig (PPE-DE) aan de Commissie

(14 april 2004)

Betreft:   Beperking van fiscaal aftrekbare bedragen bij inkomsten in het buitenland

Conform paragraaf 33, lid 10 van de Oostenrijkse wet op de inkomstenbelasting van 1988 (EStG), in de versie van het BGBl 818/1993, wordt bepaald dat, wanneer in het kader van een aanslag bij de berekening van de belasting een gemiddeld belastingpercentage moet worden toegepast, zulks met inachtneming van de aftrek overeenkomstig de leden 3 t/m 7 (m.u.v. fiscaal aftrekbare bedragen voor kinderen conform lid 4 Z.3 lit. a) moet worden vastgesteld. Deze aftrek mag na toepassing van het gemiddelde belastingpercentage niet nog eens in mindering worden gebracht. Deze wettelijke bepaling geeft een belastingplichtige met inkomsten in het binnenland recht op volledige aftrek, terwijl een belastingplichtige die ook in het buitenland inkomsten verwerft slechts recht heeft op een gedeeltelijke aftrek.

Volgens de jurisprudentie van de Oostenrijkse administratieve rechtbank (Verwaltungsgerichtshof) over de rechtsituatie vóór BGBl 818/1993 behoefde voor de berekening van het gemiddelde belastingpercentage geen rekening te worden gehouden met de fiscaal aftrekbare bedragen, maar moesten deze pas en uitsluitend van het belastbare bedrag worden afgetrokken, dat voortvloeide uit de toepassing van het gemiddeld belastingpercentage op het in het binnenland op te geven belastbare inkomen. Volgens jurisprudentie van het Hof van Justitie van de EU van 12 december 2002, zaak C-385/00 F.W.L. de Groot, zouden de aftrekbare bedragen in Oostenrijk als land van vestiging, wel voor aftrek in aanmerking moeten komen wanneer niet gewaarborgd is dat de aftrekbare bedragen in de bronlanden in mindering kunnen worden gebracht.

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen, wanneer de in paragraaf 33, lid 10 EStG 1988 bepaalde berekeningsmodus van het gemiddelde belastingpercentage bij een progressievoorbehoud en bij een maximaal aan te slaan bedrag in strijd is met artikel 39 EVG?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 april 2004)

Bij een eerste bestudering van deel 33, paragraaf 10, van de Oostenrijkse wet inzake inkomstenbelasting (EStG), in de versie die gepubliceerd is in de Oostenrijkse Staatscourant (BGBl 818/1993), zijn twijfels gerezen of deze wet verenigbaar is met de EU-wetgeving.

De Commissie zal derhalve contact opnemen met de Oostenrijkse regering om te verzoeken om meer informatie en om zo nodig verdere stappen te ondernemen om ervoor zorg te dragen dat deze Oostenrijkse belastingwet overeenstemt met de EU-wetgeving.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/949 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/949

---

(2004/C 84 E/1048)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1115/04

van Proinsias De Rossa (PSE) aan de Commissie

(14 april 2004)

Betreft:   Tenuitvoerlegging van richtlijn 2000/78/EG over discriminatie op het werk in Ierland

In antwoord op mijn schriftelijke vraag E-3840/03 (1) heeft de Commissie meegedeeld dat zij de voorgestelde Irish Equality Bill (Ierse wet inzake gelijke behandeling) op 16 januari 2004 heeft ontvangen. Na bestudering van de voorgestelde wet ben ik van mening dat de Ierse definitie van werknemer in de Equality Bill in strijd is met richtlijn 2000/78/EG tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (2). In hoofdstuk 1, artikel 3 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad wordt verklaard:

| | Deze richtlijn is zowel in de overheidssector als in de particuliere sector op alle personen van toepassing met betrekking tot ... de voorwaarden voor toegang tot arbeid in loondienst of tot zelfstandige en tot een beroep, met inbegrip van de selectie- en aanstellingscriteria, ongeacht de tak van activiteit ... |
| --- | --- |

Deze richtlijn is zowel in de overheidssector als in de particuliere sector op alle personen van toepassing met betrekking tot ... de voorwaarden voor toegang tot arbeid in loondienst of tot zelfstandige en tot een beroep, met inbegrip van de selectie- en aanstellingscriteria, ongeacht de tak van activiteit ...

Afdeling 3 van de Ierse Equality Bill van 2004 voldoet niet aan de vereisten van richtlijn 2000/78/EG, omdat daarin geen bescherming wordt geboden op grond van de wetgeving inzake gelijke behandeling van personen die werkzaam zijn in een particuliere woning. In afdeling 3 staat: „werknemer ... onder dit begrip vallen geen personen die werken in de woning van een ander persoon voor het verrichten van persoonlijke diensten voor personen die daar wonen”.

Heeft de Commissie protest aangetekend bij de Ierse regering met betrekking tot de duidelijke discrepantie die thans bestaat tussen de Ierse wetgeving en de EU-richtlijnen? Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om ervoor te zorgen dat deze kwestie wordt geregeld?

Antwoord van de heer Dimas namens de Commissie

(29 april 2004)

Hoewel Ierland een exemplaar van zijn „Equality Bill” (wet inzake gelijke behandeling) naar de Commissie heeft gezonden, is deze wet, voorzover de Commissie bekend is, nog niet van kracht geworden, en is bijgevolg Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, nog niet door Ierland omgezet. Zoals gemeld in het antwoord op een eerdere vraag (E-3840/03) van de geachte afgevaardigde, is op grond van deze nalatigheid tegen Ierland een inbreukprocedure ingesteld.

De Commissie is ermee begonnen in detail te controleren of de wetgeving van de lidstaten die Richtlijn 2000/78/EG in nationaal recht hebben omgezet de bepalingen van deze richtlijn ook adequaat weergeeft. Indien de Commissie klachten heeft over de omzetting in nationaal recht zullen inbreukprocedures worden ingesteld.

De Commissie kan geen formele actie ondernemen tegen een lidstaat waarvan de wetgeving nog in de ontwerpfase verkeert. De punten waar de geachte afgevaardigde op wijst, zullen in het kader van het onderzoek van de Ierse wetgeving op conformiteit met de richtlijn worden nagegaan.

---

(1)  Zie blz. 741.

(2)  PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/950 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/950

---

(2004/C 84 E/1049)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1116/04

van Uma Aaltonen (Verts/ALE) aan de Commissie

(5 april 2004)

Betreft:   Seksuele voorlichting aan kinderen en jongeren in een groeiende Unie

Is de Commissie het eens met mijn standpunt dat de EU de rechten van haar burgers moet eerbiedigen, met name waar het gaat om voortplanting, de gelijkheid tussen mannen en vrouwen, het recht om een veilig leven te leiden beschermd tegen alle geweld, inclusief geweld binnen het gezin en binnen seksuele verhoudingen, het recht op toegang tot een goede gezondheidszorg en het recht om informatie te ontvangen over geslachtsziekten?

Is de Commissie het eens met mijn standpunt dat deze rechten gebaseerd zijn op en deel uitmaken van het gemeenschapsrecht en internationale verdragen?

Is de Commissie het met mij eens dat de burgers, teneinde deze rechten ten volle te benutten, reeds op jonge leeftijd goede en objectieve seksuele voorlichting moeten krijgen in de vorm van deugdelijk voorlichtingsmateriaal, programma's en onderwijsprojecten?

Omdat ik zelf van mening ben dat objectieve, op bescherming gerichte voorlichting die vooraf wordt gegeven deze doelen kan helpen bereiken ten behoeve van kinderen en jongeren die de pubertijd doorlopen op weg naar volwassenheid, zou ik de Commissie willen vragen welke stappen zij ten bate van jongeren wil ondernemen in een zich uitbreidende Unie om een kwalitatief hoogwaardige seksuele voorlichting voor iedereen te waarborgen?

Antwoord van de heer Byrne namens de Commissie

(30 april 2004)

De Europese Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie en respect voor de mensenrechten, de fundamenteel vrijheden en de rechtsstaat. Alle lidstaten hebben diverse mensenrechtenverdragen ondertekend, zowel op het niveau van de Verenigde Naties als op dat van de Raad van Europa. Bovendien bestaat er uitgebreide EU-wetgeving voor veel van de door het geachte parlementslid aan de orde gestelde kwesties. Alle lidstaten hebben zich ook in hun grondwet of constitutionele instrumenten verbonden tot het naleven van de mensenrechten. Veel van deze rechtsinstrumenten, van nationaal tot internationaal niveau, hebben ook op een of andere wijze betrekking op rechten ten aanzien van gezinsplanning, toegang tot gezondheidszorg, preventieve maatregelen tegen seksueel overdraagbare aandoeningen en bestrijding van geweld in alle vormen. Om de burgers in staat te stellen deze rechten uit te oefenen is het belangrijk dat zij toegang kunnen hebben tot informatie over deze kwesties.

Op het niveau van de Europese Unie is een belangrijk instrument ter bevordering van de seksuele opvoeding het actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) (1). Seksuele gezondheid, waaronder seksuele opvoeding, is een belangrijk aspect van het onderdeel „Gezondheids-determinanten” van dit programma. In het kader van de oproep tot het indienen van voorstellen 2003 voor dit programma is een project, getiteld „European partnership to promote the sexual and reproductive health and rights of young people” (Europees partnerschap ter bevordering van de seksuele en reproductieve gezondheid en rechten van jongeren) en gecoördineerd door de International Planned Parenthood Foundation, voor financiering geselecteerd. Deze kwestie maakt opnieuw deel uit van het werkplan voor 2004 dat luidt als volgt:

| | Rekening houdend met de informatie van het gezondheidsmonitoringsysteem, ontwikkelen van strategieën ter bevordering van de gezondheid en vaststellen van beste praktijken in verband met seksuele opvoeding (tienerzwangerschappen, gezinsplanning) en de preventie van seksueel overdraagbare aandoeningen zoals HIV/aids, waarbij ook aandacht besteed wordt aan benaderingen op scholen en voor speciale doelgroepen. |
| --- | --- |

Rekening houdend met de informatie van het gezondheidsmonitoringsysteem, ontwikkelen van strategieën ter bevordering van de gezondheid en vaststellen van beste praktijken in verband met seksuele opvoeding (tienerzwangerschappen, gezinsplanning) en de preventie van seksueel overdraagbare aandoeningen zoals HIV/aids, waarbij ook aandacht besteed wordt aan benaderingen op scholen en voor speciale doelgroepen.

---

(1)  Besluit nr. 1786/2002/EG van het Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008), PB L 271 van 9.10.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/951 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/951

---

(2004/C 84 E/1050)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1127/04

van Alexander de Roo (Verts/ALE) aan de Commissie

(6 april 2004)

Betreft:   Gasboringen significante bedreiging voor Waddenzee

De door de Nederlandse regering aangestelde commissie-Meijer (september 2003) beweert dat er geen significante gevolgen voor de natuur in de Nederlandse Waddenzee zijn te verwachten als gevolg van eventuele aardgaswinning onder diezelfde Waddenzee. De ervaring met de gaswinning (sinds 1986) op Ameland-Oost leert dat de bodem van Ameland-Oost daardoor elk jaar 1,5 cm zakt. De aardgaswinning in de provincie Groningen levert hetzelfde beeld op. De bodem in Groningen is ter plaatse van de gasboringen 30, 40 en soms wel 50 cm gedaald, vergeleken met het begin van de aardgaswinning zo'n 35 jaar geleden (bron: Energieverslag Nederland, 1998).

Daarnaast vormt de zeespiegelstijging een grote bedreiging voor de unieke natuur van de Waddenzee en Waddeneilanden. Recente berekeningen geven aan dat 10 tot 20 % (bij gematigde of extreme klimaatverandering) de komende 50 jaar verloren zal gaan. Op sommige plekken dreigt wel 30 tot 40 % verloren te gaan. Door eventuele nieuwe gasboringen onder de Waddenzee komt daar een grote significante bedreiging bij.

| 1. | Gasboringen kunnen een significante bedreiging vormen voor de natuur van de Waddenzee. De slikken en schorren dreigen verloren te gaan door de te verwachten daling van de bodem van de Waddenzee ten gevolge van nieuwe gasboringen. Dit speelt niet op een termijn van 5 jaar met 5 cm bodemdaling, maar wel op de middellange termijn. In de Europese Vogel- en Habitatrichtlijn staat niets over de factor tijd. Is de conclusie gerechtvaardigd dat een bedreiging, die pas na enkele jaren significant wordt, evenzeer telt als een significante dreiging in vergelijking met onmiddellijke significante gevolgen voor de natuur? |
| --- | --- |

1.

Gasboringen kunnen een significante bedreiging vormen voor de natuur van de Waddenzee. De slikken en schorren dreigen verloren te gaan door de te verwachten daling van de bodem van de Waddenzee ten gevolge van nieuwe gasboringen. Dit speelt niet op een termijn van 5 jaar met 5 cm bodemdaling, maar wel op de middellange termijn. In de Europese Vogel- en Habitatrichtlijn staat niets over de factor tijd. Is de conclusie gerechtvaardigd dat een bedreiging, die pas na enkele jaren significant wordt, evenzeer telt als een significante dreiging in vergelijking met onmiddellijke significante gevolgen voor de natuur?

| 2. | In het belang van de unieke natuurwaarden van de Waddenzee, het belangrijkste natuurgebied in Nederland, verzoek ik de Europese Commissie serieuze aandacht aan deze zaak te geven en in het regelmatige overleg tussen de Europese Commissie en de Nederlandse regering over de implementatie van de Vogel- en de Habitatrichtlijn de Nederlandese regering op de mogelijk inbreuk van geldend EU recht te wijzen. Is de Europese Commissie voor één keer bereid om niet te wachten totdat de Nederlandse regering een eventueel besluit over gasboringen onder de Waddenzee heeft genomen, maar zich nu al uit te laten over een mogelijke significante inbreuk op de EU-natuurregelgeving ten gevolge van bodemdaling veroorzaakt door eventuele gasboringen? |
| --- | --- |

2.

In het belang van de unieke natuurwaarden van de Waddenzee, het belangrijkste natuurgebied in Nederland, verzoek ik de Europese Commissie serieuze aandacht aan deze zaak te geven en in het regelmatige overleg tussen de Europese Commissie en de Nederlandse regering over de implementatie van de Vogel- en de Habitatrichtlijn de Nederlandese regering op de mogelijk inbreuk van geldend EU recht te wijzen. Is de Europese Commissie voor één keer bereid om niet te wachten totdat de Nederlandse regering een eventueel besluit over gasboringen onder de Waddenzee heeft genomen, maar zich nu al uit te laten over een mogelijke significante inbreuk op de EU-natuurregelgeving ten gevolge van bodemdaling veroorzaakt door eventuele gasboringen?

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(30 april 2004)

De Waddenzee is een gebied dat moet worden beschermd op grond van zijn status van speciale beschermingszone in de zin van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1) en in de zin van Richtlijn 92/43/EG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2).

| 1. | Het geachte parlementslid wijst er terecht op dat geen van de hierboven vermelde richtlijnen voorziet in een koppeling van de in artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EG bedoelde significante gevolgen aan een tijdsfactor. Indien de beoordeling indicaties bevat dat een plan of project bepaalde gevolgen zal hebben, moeten die gevolgen, ongeacht de termijn waarbinnen ze optreden, bijgevolg als deel van het beoordelingsproces worden beschouwd. |
| --- | --- |

1.

Het geachte parlementslid wijst er terecht op dat geen van de hierboven vermelde richtlijnen voorziet in een koppeling van de in artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/43/EG bedoelde significante gevolgen aan een tijdsfactor. Indien de beoordeling indicaties bevat dat een plan of project bepaalde gevolgen zal hebben, moeten die gevolgen, ongeacht de termijn waarbinnen ze optreden, bijgevolg als deel van het beoordelingsproces worden beschouwd.

| 2. | De Commissie deelt de mening dat de aardgasboringen in de Waddenzee gevolgen kunnen hebben voor het betrokken beschermde gebied en verwijst het geachte parlementslid in dit verband naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-1108/04 van mevrouw Corbey (3).
  De Commissie zal de Nederlandse autoriteiten in een aan de Permanente Vertegenwoordiging van Nederland gerichte brief herinneren aan de verplichtingen die zij in dit verband in acht moeten nemen in het kader van Richtlijn 92/43/EEG. |
| --- | --- |

2.

De Commissie deelt de mening dat de aardgasboringen in de Waddenzee gevolgen kunnen hebben voor het betrokken beschermde gebied en verwijst het geachte parlementslid in dit verband naar het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag P-1108/04 van mevrouw Corbey (3).

De Commissie zal de Nederlandse autoriteiten in een aan de Permanente Vertegenwoordiging van Nederland gerichte brief herinneren aan de verplichtingen die zij in dit verband in acht moeten nemen in het kader van Richtlijn 92/43/EEG.

---

(1)  PB L 103 van 25.4.1979, gewijzigd bij Richtlijn 91/244/EEG van de Commissie van 6.4.1991, PB L 115 van 8.5.1991.

(2)  PB L 206 van 22.7.1992.

(3)  Zie blz. 947.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/952 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/952

---

(2004/C 84 E/1051)

SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1136/04

van Erik Meijer (GUE/NGL) aan de Commissie

(15 april 2004)

Betreft:   Inperking van het kiesrecht voor het Europees Parlement in Noord-Ierland met tot nu toe 16,5 % door een gecompliceerde jaarlijkse individuele kiezersregistratie

| 1. | Is het de Commissie bekend dat de in de Verenigde Staten van Amerika bestaande regeling waarin diegenen die volgens de wet kiesgerechtigd zijn hun kiesrecht slechts kunnen uitoefenen indien zij zich bij verschillende gelegenheden als kiezer laten inschrijven ertoe leidt dat een groot deel van de bevolking, waaronder vooral mensen met geringere inkomens, een lagere opleiding, een handicap of weinig administratieve ervaring, in de praktijk niet aan verkiezingen kan deelnemen? |
| --- | --- |

1.

Is het de Commissie bekend dat de in de Verenigde Staten van Amerika bestaande regeling waarin diegenen die volgens de wet kiesgerechtigd zijn hun kiesrecht slechts kunnen uitoefenen indien zij zich bij verschillende gelegenheden als kiezer laten inschrijven ertoe leidt dat een groot deel van de bevolking, waaronder vooral mensen met geringere inkomens, een lagere opleiding, een handicap of weinig administratieve ervaring, in de praktijk niet aan verkiezingen kan deelnemen?

| 2. | Heeft de Commissie vernomen dat in mei 2002 de kieswet in Noord-Ierland zodanig is gewijzigd dat iedere individuele kiezer zich jaarlijks in afwijking van de regeling in andere delen van het Verenigd Koninkrijk en in de Ierse Republiek voorafgaand aan elke verkiezing opnieuw als kiezer moet laten registreren, waarbij foto's en verzekeringspapieren moeten worden aangeleverd, en dat dit leidt tot een jaarlijks slinkend kiesregister? |
| --- | --- |

2.

Heeft de Commissie vernomen dat in mei 2002 de kieswet in Noord-Ierland zodanig is gewijzigd dat iedere individuele kiezer zich jaarlijks in afwijking van de regeling in andere delen van het Verenigd Koninkrijk en in de Ierse Republiek voorafgaand aan elke verkiezing opnieuw als kiezer moet laten registreren, waarbij foto's en verzekeringspapieren moeten worden aangeleverd, en dat dit leidt tot een jaarlijks slinkend kiesregister?

| 3. | Is het de Commissie bekend dat nu reeds zeker is dat zonder een spoedige wijziging van de regels 211 000 kiesgerechtigden of 16,5 % van de bevolking van Noord-Ierland niet zal kunnen deelnemen aan de eerstvolgende verkiezingen voor het Europees Parlement? |
| --- | --- |

3.

Is het de Commissie bekend dat nu reeds zeker is dat zonder een spoedige wijziging van de regels 211 000 kiesgerechtigden of 16,5 % van de bevolking van Noord-Ierland niet zal kunnen deelnemen aan de eerstvolgende verkiezingen voor het Europees Parlement?

| 4. | Is de Commissie het met mij eens dat voorzover deze beperkende nieuwe regels ten doel hebben om eventuele fraudes tegen te gaan het sterk de voorkeur verdient om dit doel te bereiken door een nauwkeurige bevolkingsregistratie, een nauwkeurige registratie van wie eventueel bij rechterlijke uitspraak als bijkomende straf tijdelijk uit het kiesrecht is ontzet, een tijdige daaruit voortvloeiende aanpassing van de kiesregisters en een goed controlesysteem op de stembureaus, zodat iedere kiesgerechtigde in staat is om tot op de dag van stemming te beslissen of hij/zij aan de verkiezingen zal deelnemen? |
| --- | --- |

4.

Is de Commissie het met mij eens dat voorzover deze beperkende nieuwe regels ten doel hebben om eventuele fraudes tegen te gaan het sterk de voorkeur verdient om dit doel te bereiken door een nauwkeurige bevolkingsregistratie, een nauwkeurige registratie van wie eventueel bij rechterlijke uitspraak als bijkomende straf tijdelijk uit het kiesrecht is ontzet, een tijdige daaruit voortvloeiende aanpassing van de kiesregisters en een goed controlesysteem op de stembureaus, zodat iedere kiesgerechtigde in staat is om tot op de dag van stemming te beslissen of hij/zij aan de verkiezingen zal deelnemen?

| 5. | Beschikt de Commissie over mogelijkheden om op grond van de sinds 1979 tussen de EU-lidstaten geldende afspraken voor de verkiezingen van het Europees Parlement of op andere gronden te bevorderen dat de inperking van het kiesrecht in Noord-Ierland in ieder geval niet zal gelden voor de in juni te houden eerstvolgende Europese verkiezingen? Is zij bereid die mogelijkheden te gebruiken? |
| --- | --- |

5.

Beschikt de Commissie over mogelijkheden om op grond van de sinds 1979 tussen de EU-lidstaten geldende afspraken voor de verkiezingen van het Europees Parlement of op andere gronden te bevorderen dat de inperking van het kiesrecht in Noord-Ierland in ieder geval niet zal gelden voor de in juni te houden eerstvolgende Europese verkiezingen? Is zij bereid die mogelijkheden te gebruiken?

Antwoord van de heer Vitorino namens de Commissie

(30 april 2004)

Kiezersregistratie maakt deel uit van de verkiezingsprocedure, waarvan de regeling onder de bevoegdheid van de lidstaten valt. De procedures voor wetgevende of plaatselijke verkiezingen zijn dus opgenomen in de nationale wetgeving. Wat de verkiezingen voor het Europees Parlement betreft, wordt deze regeling bevestigd in artikel 7 van de Akte van 1976 (1), zoals gewijzigd bij Besluit 2002/772/EC van de Raad (2), waarin is bepaald dat voor de verkiezingsprocedure in elke lidstaat de nationale bepalingen gelden. De verkiezingsprocedures zijn derhalve niet geharmoniseerd door het Gemeenschapsrecht en de lidstaten zijn niet verplicht de Commissie op de hoogte te stellen van wijzigingen in hun kieswetgeving.

---

(1)  Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in de Vergadering door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, gehecht aan Besluit 76/787/EGKS, EEG, Euratom, PB L 278 van 8.10.1976.

(2)  Besluit 2002/772/EG, Euratom van de Raad van 25 juni 2002 en van 23 september 2002 tot wijziging van de Akte betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, PB L 283 van 21.10.2002.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/952 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/952

---

(2004/C 84 E/1052)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1151/04

van Elizabeth Lynne (ELDR) aan de Commissie

(6 april 2004)

Betreft:   Verkrijgen van medische behandeling in het buitenland

Beschouwt de Commissie de beoordeling door medici van de klinische behoefte van een patiënt (en daarmee de vaststelling van de redelijke wachttijd alvorens een patiënt in het buitenland medische hulp kan zoeken) als mogelijk bevooroordeeld door hun positie bij medische instellingen die beschikken over beperkte middelen die bovendien voor onderling concurrerende doelen moeten worden gebruikt?

Volgens het arrest van het Europese Hof van Justitie in de zaak Geraets-Smits tegen Stichting Ziekenfonds VGZ (Zaak C-157/99) kan een patiënt alleen medische hulp in het buitenland worden geweigerd als „bij een instelling waarmee het ziekenfonds van de verzekerde een overeenkomst heeft gesloten, tijdig een identieke of voor de patiënt even doeltreffende behandeling kan worden verkregen”.

Welke stappen heeft de Commissie genomen, aangezien de klinische behoefte van de patiënt bepalend is voor de vraag wat „tijdig” is, om te zorgen dat de beoordeling van de behoefte van de patiënt niet wordt beïnvloed door financiële overwegingen van de betrokken instellingen?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 april 2004)

In sommige lidstaten moeten patiënten soms lang op een medische behandeling wachten, wat hun gezondheid kan schaden.

In de arresten-Smits en Peerboom (1) en -Muller-Fauré en van Riet (2) heeft het Hof geoordeeld dat de toestemming om in een andere lidstaat een behandeling te ondergaan alleen mag worden geweigerd wanneer tijdig een identieke of voor de patiënt even doeltreffende behandeling kan worden verkregen in de lidstaat waar de patiënt ingeschreven is. Het Hof geeft voorrang aan de medische toestand van de patiënt: om te beoordelen wat een aanvaardbare wachttijd is, „moeten de nationale autoriteiten rekening houden met alle omstandigheden van het concrete geval, door niet alleen de gezondheidstoestand van de patiënt op het moment waarop de toestemming wordt gevraagd, en eventueel de mate van pijn of de aard van de handicap van de patiënt, waardoor het bijvoorbeeld onmogelijk of bijzonder moeilijk is beroepswerkzaamheden te verrichten, maar ook diens antecedenten naar behoren in aanmerking te nemen” (arrest-Müller-Fauré en van Riet in zaak C-385/99, punt 90). De lidstaten moeten dus per geval alle omstandigheden van de medische toestand van de patiënt beoordelen. Vooraf vastgestelde wachttijden volstaan niet als argument om geen toestemming te geven voor een behandeling in een andere lidstaat.

Om patiënten die van het vrije verkeer van diensten gebruik maken alsook gezondheidswerkers en beheerders van socialezekerheidsstelsels meer rechtszekerheid te geven, heeft de Commissie onlangs een voorstel goedgekeurd voor een richtlijn betreffende diensten op de interne markt (3). Daarin wordt verduidelijkt onder welke voorwaarden de lidstaten erop moeten toezien dat hun socialezekerheidsstelsel toestemming geeft voor de vergoeding van in een andere lidstaat verstrekte intramurale zorg. Met name wordt bepaald dat deze toestemming niet mag worden geweigerd wanneer deze zorg is opgenomen in de prestaties waarin door de wetgeving van de lidstaat van aansluiting wordt voorzien en de patiënt deze zorg niet binnen een vanuit medisch oogpunt aanvaardbare termijn, gelet op zijn huidige gezondheidstoestand en het waarschijnlijke ziekteverloop, kan worden verstrekt.

Zo kunnen artsen ervoor zorgen dat hun patiënten, voor zover medisch noodzakelijk, van de beginselen van de interne markt gebruik kunnen maken, en kunnen de lidstaten de bestaande gezondheidszorginfrastructuur in de Unie efficiënter benutten.

---

(1)  Arrest van 12.7.2001 in zaak C-157/99, Smits en Peerbooms, Jurispr. 2001, blz. I-5473.

(2)  Arrest van 13.5.2003 in zaak C-385/99, Müller-Fauré en van Riet, Jurispr. 2003, blz. I-4509.

(3)  COM(2004) 2 def.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/953 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/953

---

(2004/C 84 E/1053)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1167/04

van José Ribeiro e Castro (UEN) aan de Commissie

(7 april 2004)

Betreft:   Verordening (EG) nr. 1954/2003: visserijactiviteiten in de Exclusieve Economische Zone (EEZ) van de Azoren

In antwoord op mijn schriftelijke vraag P-0455/04 (1) van 11 maart betreffende Verordening (EG) nr. 1954/2003 (2) en de visserijactiviteiten door Spaanse vissersvaartuigen in de wateren tussen 100 en 200 zeemijlen binnen de EEZ van de Azoren schrijft de Commissie dat de verordening op basis van artikel 16 op 14 november 2003 in werking is getreden, hetgeen niemand betwist.

Niettemin is een moratorium ingesteld met betrekking tot de tijdelijke geldigheid van de Verordeningen (EG) nrs. 685/95 (3) en 2027/95 (4), aangezien uit artikel 15 van de nieuwe Verordening (EG) nr. 1954/2003 blijkt dat de verordeningen van 1995 pas vanaf 1 augustus 2004 buiten werking treden.

En omdat de nieuwe regeling feitelijk onverenigbaar is met de regeling van de twee „oude” verordeningen, moet krachtens Verordening (EG) nr. 1954/2003 worden geconcludeerd dat:

| 1. | tot 1 augustus 2004 de regeling van de verordeningen (EG) nrs. 685/95 en 2027/95 van toepassing is aangezien beide verordeningen pas vanaf die datum buiten werking zijn; |
| --- | --- |

1.

tot 1 augustus 2004 de regeling van de verordeningen (EG) nrs. 685/95 en 2027/95 van toepassing is aangezien beide verordeningen pas vanaf die datum buiten werking zijn;

| 2. | de nieuwe regeling pas vanaf 1 augustus 2004 van kracht wordt. |
| --- | --- |

2.

de nieuwe regeling pas vanaf 1 augustus 2004 van kracht wordt.

In dat verband wilde ik de Commissie de volgende vragen stellen:

| — | Waarom wil de Commissie de inwerkingtreding van de nieuwe regeling betreffende de toegang tot visgronden en -bestanden vervroegen naar 14 november 2003 wetende dat Verordening (EG) nr. 1954/2003 op een uitdrukkelijke en niet mis te verstane manier aangeeft dat tot 1 augustus 2004 de oude regeling van de twee verordeningen van 1995 van toepassing is omdat deze pas vanaf die datum buiten werking worden gesteld? |
| --- | --- |

—

Waarom wil de Commissie de inwerkingtreding van de nieuwe regeling betreffende de toegang tot visgronden en -bestanden vervroegen naar 14 november 2003 wetende dat Verordening (EG) nr. 1954/2003 op een uitdrukkelijke en niet mis te verstane manier aangeeft dat tot 1 augustus 2004 de oude regeling van de twee verordeningen van 1995 van toepassing is omdat deze pas vanaf die datum buiten werking worden gesteld?

| — | Of vindt de Commissie dat de twee regelingen tegelijkertijd van toepassing kunnen zijn? En zo ja, hoe gaat een en ander dan in zijn werk? Is het mogelijk dat de visserij tegelijkertijd beperkt wordt en toch in dezelfde wateren open wordt gesteld? Hoe valt dat te begrijpen en te verklaren, en op welke rechtsgrond berust dit? |
| --- | --- |

—

Of vindt de Commissie dat de twee regelingen tegelijkertijd van toepassing kunnen zijn? En zo ja, hoe gaat een en ander dan in zijn werk? Is het mogelijk dat de visserij tegelijkertijd beperkt wordt en toch in dezelfde wateren open wordt gesteld? Hoe valt dat te begrijpen en te verklaren, en op welke rechtsgrond berust dit?

Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie

(26 april 2004)

De Commissie bevestigt het geachte parlementslid haar standpunt met betrekking tot de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1954/2003 van de Raad van 4 november 2003 inzake de voorwaarden die gelden voor vis serij-activiteiten in de wateren rond de Azoren, namelijk:

| — | Artikel 5 van deze verordening voorziet in een beperking van de visserij-inspanning in deze wateren. Deze bepaling verschilt van de regeling die krachtens Verordening (EG) nr. 2027/95 van de Raad van 15 juni 1995 van toepassing is, en die de toegang tot alle wateren die onder de soevereiniteit of jurisdictie van Portugal en Spanje vallen reserveert voor schepen die de vlag van Portugal, respectievelijk Spanje voeren. |
| --- | --- |

—

Artikel 5 van deze verordening voorziet in een beperking van de visserij-inspanning in deze wateren. Deze bepaling verschilt van de regeling die krachtens Verordening (EG) nr. 2027/95 van de Raad van 15 juni 1995 van toepassing is, en die de toegang tot alle wateren die onder de soevereiniteit of jurisdictie van Portugal en Spanje vallen reserveert voor schepen die de vlag van Portugal, respectievelijk Spanje voeren.

| — | Er zijn twijfels geuit over de toepasbaarheid van deze datum vanwege het feit dat bij artikel 15 van de verordening de vorige verordeningen pas worden ingetrokken op de datum van inwerkingtreding van de uitvoeringsverordening of uiterlijk op 1 augustus 2004. |
| --- | --- |

—

Er zijn twijfels geuit over de toepasbaarheid van deze datum vanwege het feit dat bij artikel 15 van de verordening de vorige verordeningen pas worden ingetrokken op de datum van inwerkingtreding van de uitvoeringsverordening of uiterlijk op 1 augustus 2004.

| — | In elk geval heeft deze bepaling geen enkele invloed op de datum van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1954/2003, en met name artikel 5. Het komt in het recht vaker voor dat meerdere bepalingen van toepassing zijn op dezelfde materie. In geval van conflict gaat de laatste bepaling voor. Hiervan is sprake met betrekking tot artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1954/2003. Dit artikel kent een minder uitgebreide exclusiviteit toe aan schepen uit Spanje en Portugal dan de voorgaande regeling, die formeel nog niet is ingetrokken. In dit geval geldt de meest recente regeling, namelijk Verordening (EG) nr. 1954/2003. |
| --- | --- |

—

In elk geval heeft deze bepaling geen enkele invloed op de datum van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1954/2003, en met name artikel 5. Het komt in het recht vaker voor dat meerdere bepalingen van toepassing zijn op dezelfde materie. In geval van conflict gaat de laatste bepaling voor. Hiervan is sprake met betrekking tot artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1954/2003. Dit artikel kent een minder uitgebreide exclusiviteit toe aan schepen uit Spanje en Portugal dan de voorgaande regeling, die formeel nog niet is ingetrokken. In dit geval geldt de meest recente regeling, namelijk Verordening (EG) nr. 1954/2003.

---

(1)  Zie blz. 403.

(2)  PB L 289 van 7.11.2003, blz. 1.

(3)  PB L 71 van 31.3.1995, blz. 5.

(4)  PB L 199 van 24.8.1995, blz. 1.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/955 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/955

---

(2004/C 84 E/1054)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1170/04

van Manuel dos Santos (PSE) aan de Commissie

(13 april 2004)

Betreft:   Bouw van Amoreiras-tunnel in Lissabon

Op 29 mei 2002 gaf het stadsbestuur van Lissabon zijn goedkeuring aan de openbare aanbesteding betreffende de uitvoering van werkzaamheden in de omgeving van de Avenida Duarte Pacheco, de Rua Joaquim António de Aguiar en de Avenida Fontes Pereira de Melo. In het basisprogramma voor de uitvoering van het project staat vermeld dat:

| — | interferenties zullen ontstaan tussen de bouw van de tunnel en enkele infrastructuren, zodat in het kader van de aanbesteding de inschrijvers oplossingen moeten voorstellen voor omleiding van de infrastructuren waar de werkzaamheden een impact op hebben; |
| --- | --- |

—

interferenties zullen ontstaan tussen de bouw van de tunnel en enkele infrastructuren, zodat in het kader van de aanbesteding de inschrijvers oplossingen moeten voorstellen voor omleiding van de infrastructuren waar de werkzaamheden een impact op hebben;

| — | de inschrijvers bij de oplossingen die in de voorstudie zijn ontwikkeld rekening moeten houden met alle aspecten en sectoren die erbij betrokken zijn, en o.m. moeten voorzien in omleidingen voor de gebruikers van de ondergrond; |
| --- | --- |

—

de inschrijvers bij de oplossingen die in de voorstudie zijn ontwikkeld rekening moeten houden met alle aspecten en sectoren die erbij betrokken zijn, en o.m. moeten voorzien in omleidingen voor de gebruikers van de ondergrond;

| — | in het bestek alle werkzaamheden moeten worden opgenomen die alle onderdelen van het totale project betreffen, met inbegrip van de omleidingen voor de concessiehouders. |
| --- | --- |

—

in het bestek alle werkzaamheden moeten worden opgenomen die alle onderdelen van het totale project betreffen, met inbegrip van de omleidingen voor de concessiehouders.

Op 14 maart 2003 heeft het stadsbestuur geen enkel voorstel betreffende deze werkzaamheden toegewezen omdat de totale prijs van alle inschrijvers te hoog was. Er werd beslist dat de opdracht via onderhandse overeenkomst zou worden toegewezen. De onderhandse overeenkomst (bij gebrek aan passende offertes in het kader van een openbare aanbesteding) mag geen inbreuk maken op het programma en het bestek van de aanbesteding. Nu heeft de Commissie bij het onderzoek van de offertes voor de onderhandse overeenkomst besloten dat de werkzaamheden met het oog op de verplaatsing van de infrastructuur niet worden beschouwd als onderdeel van het contract. Op 22 mei 2003 heeft het stadsbestuur van Lissabon de opdracht onderhands toegewezen aan een groep gevormd door „Empresas Construções do Támega S.A.” en „CME-Construções e Manutenção Electromecânica S.A.”, die in zijn offerte een aantal essentiële werkzaamheden uit de opdracht heeft gelicht, hetgeen aanzienlijke gevolgen heeft op het vlak van de infrastructuren.

In het licht van wat voorafgaat wilde ik de Commissie het volgende vragen:

| — | Druist de onderhandse toewijzing in kwestie niet in tegen artikel 7, lid 3, letter a) van Richtlijn 93/37/EEG (1) en het beginsel van de vrije mededinging? |
| --- | --- |

—

Druist de onderhandse toewijzing in kwestie niet in tegen artikel 7, lid 3, letter a) van Richtlijn 93/37/EEG (1) en het beginsel van de vrije mededinging?

| — | Betekent het feit dat de offerte afwijkt van het basisprogramma en het bestek en dat het stadsbestuur van Lissabon de onderhandelingen op basis daarvan heeft gevoerd en hierdoor nadeel heeft berokkend aan derden die te goeder trouw handelden, geen overtreding van het beginsel van gelijke behandeling dat in het gemeenschapsrecht is verankerd? |
| --- | --- |

—

Betekent het feit dat de offerte afwijkt van het basisprogramma en het bestek en dat het stadsbestuur van Lissabon de onderhandelingen op basis daarvan heeft gevoerd en hierdoor nadeel heeft berokkend aan derden die te goeder trouw handelden, geen overtreding van het beginsel van gelijke behandeling dat in het gemeenschapsrecht is verankerd?

Antwoord van de heer Bolkestein namens de Commissie

(30 april 2004)

Volgens de communautaire richtlijnen wordt elke overeenkomst onder bezwarende titel tussen een aanbestedende dienst en een economische actor, voor zover zij betrekking heeft op de uitvoering van werken, de bouw van een kunstwerk, de verlening van een dienst of de levering van een goed, als „overheidsopdracht” voor werken, diensten of leveringen beschouwd. Op voorwaarde dat het bedrag daarvan een door de richtlijnen aangegeven minimumbedrag overschrijdt, moeten bij de gunning van dergelijke overeenkomsten de bepalingen in acht worden genomen van de communautaire richtlijnen die gedetailleerde regels vaststellen, met name op het gebied van bekendmaking of deelname van de bedrijven.

De toepassing van een procedure van gunning door onderhandelingen is slechts toegestaan in enkele uitzonderlijke gevallen, als vastgesteld in de richtlijnen betreffende de overheidsopdrachten, aangezien een dergelijke procedure afwijkt van de door de richtlijnen vastgestelde gemeenschappelijke voorschriften.

Volgens de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie moet degene die voornemens is gebruik te maken van een dergelijke uitzondering aantonen dat de omstandigheden die de afwijking rechtvaardigen daadwerkelijk bestaan (zie voor overheidsopdrachten voor werken het arrest van 10 maart 1987, Commissie/Italië, zaak 199/85).

De Commissie beschikt momenteel niet over informatie die haar in staat stelt vast te stellen of de voorschriften van Richtlijn 93/37/EEG bij de desbetreffende gunningsprocedure zijn nageleefd, met name artikel 7, lid 3, onder a).

De Commissie zal zich op grond van de in de schriftelijke vraag verstrekte informatie tot de Portugese autoriteiten wenden om van hen de informatie te verkrijgen die nodig is om dit geval diepgaand te onderzoeken.

---

(1)  PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.

---

| 3.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 84/956 |
| --- | --- | --- | --- |

3.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 84/956

---

(2004/C 84 E/1055)

SCHRIFTELIJKE VRAAG P-1203/04

van Gianfranco Dell'Alba (NI) aan de Commissie

(14 april 2004)

Betreft:   Vermeende onregelmatigheden bij het beheer van de middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), bestemd voor project 8.ACP.PNG.003

| 1. | Met betrekking tot de gunningsprocedure voor de selectie van het bedrijf dat de plaats zou innemen van de oorspronkelijke consulent (Studio Bichara s.r.l, hierna: „SB”) bij de aanbesteding van het project 8.ACP.PNG.003 zou ik de Commissie het volgende willen vragen:






  a) | Waarom is er nooit een besloten internationale aanbesteding uitgeschreven, hoewel de waarde van de oorspronkelijke aanbesteding hoger dan EUR 200 000 was, en is er in plaats daarvan gekozen voor een aanbesteding onder plaatselijke bedrijven (cf. §10 en bijlage 1 van het procedurehandboek van de Gemeenschappelijke dienst voor buitenlandse betrekkingen, dat ten tijde van deze feiten van toepassing was)? |
| --- | --- | --- |

1.

Met betrekking tot de gunningsprocedure voor de selectie van het bedrijf dat de plaats zou innemen van de oorspronkelijke consulent (Studio Bichara s.r.l, hierna: „SB”) bij de aanbesteding van het project 8.ACP.PNG.003 zou ik de Commissie het volgende willen vragen:

a)

Waarom is er nooit een besloten internationale aanbesteding uitgeschreven, hoewel de waarde van de oorspronkelijke aanbesteding hoger dan EUR 200 000 was, en is er in plaats daarvan gekozen voor een aanbesteding onder plaatselijke bedrijven (cf. §10 en bijlage 1 van het procedurehandboek van de Gemeenschappelijke dienst voor buitenlandse betrekkingen, dat ten tijde van deze feiten van toepassing was)?

| b) | Waarom heeft het geen achterdocht gewekt dat de deelnemers aan de aanbesteding (die onderling niet vergelijkbaar zijn op het punt van omvang en financiële capaciteit) offertes hebben uitgebracht die hoger zijn dan het maximale beschikbare budget, hoewel enkele van hen ook aan de oorspronkelijke aanbesteding van 1999 hadden deelgenomen, maar met offertes die lager waren dan de beschikbare middelen? |
| --- | --- |

b)

Waarom heeft het geen achterdocht gewekt dat de deelnemers aan de aanbesteding (die onderling niet vergelijkbaar zijn op het punt van omvang en financiële capaciteit) offertes hebben uitgebracht die hoger zijn dan het maximale beschikbare budget, hoewel enkele van hen ook aan de oorspronkelijke aanbesteding van 1999 hadden deelgenomen, maar met offertes die lager waren dan de beschikbare middelen?

| c) | Waarom is het contract vervolgens (onderhands) gegund aan de bedrijven PAC en ETS, in strijd met artikel 12, lid 2 van het algemeen bestek en voorwaarden van toepassing op leveringsovereenkomsten voor diensten die door het EOF worden gefinancierd, terwijl is verklaard dat PAC/ETS bij een ander EU-project in de Republiek Vanuatu niet meer in aanmerking komt? |
| --- | --- |

c)

Waarom is het contract vervolgens (onderhands) gegund aan de bedrijven PAC en ETS, in strijd met artikel 12, lid 2 van het algemeen bestek en voorwaarden van toepassing op leveringsovereenkomsten voor diensten die door het EOF worden gefinancierd, terwijl is verklaard dat PAC/ETS bij een ander EU-project in de Republiek Vanuatu niet meer in aanmerking komt?

| 2. | Waarom is de leiding van de werkzaamheden die oorspronkelijk door SB werden gepland, na de ontbinding van de overeenkomst met SB, aan PAC/ETS gegund tegen een vergoeding van circa EUR 722 000, vergeleken met de EUR 660 000 die oorspronkelijk met SB waren bedongen voor dezelfde prestaties, plus EUR 100 000 voor aanvullende diensten en, na de kritiek van PAC/ETS zelf op het project voor Unitech van SB, een aanvullend beding met een waarde van circa EUR 420 000 voor het nieuwe ontwerp van alleen het Unitech-instituut (tegenover de EUR 600 000 bedongen met SB voor het ontwerp van alle negen bij het project betrokken instituten)? |
| --- | --- |

2.

Waarom is de leiding van de werkzaamheden die oorspronkelijk door SB werden gepland, na de ontbinding van de overeenkomst met SB, aan PAC/ETS gegund tegen een vergoeding van circa EUR 722 000, vergeleken met de EUR 660 000 die oorspronkelijk met SB waren bedongen voor dezelfde prestaties, plus EUR 100 000 voor aanvullende diensten en, na de kritiek van PAC/ETS zelf op het project voor Unitech van SB, een aanvullend beding met een waarde van circa EUR 420 000 voor het nieuwe ontwerp van alleen het Unitech-instituut (tegenover de EUR 600 000 bedongen met SB voor het ontwerp van alle negen bij het project betrokken instituten)?

Antwoord van de heer Nielson namens de Commissie

(30 april 2004)

| 1. | a) | Project 8ACP.PNG.003 is gefinancierd in het kader van het 8e Europees Ontwikkelingsfonds (EOF). De belangrijkste rechtsgrondslag is Besluit nr. 3/90 van de ACS-EEG-Raad van Ministers van 29 maart 1990 tot vaststelling en toepassing van de algemene voorschriften, de algemene voorwaarden en de procedurevoorschriften voor bemiddeling en arbitrage inzake uit de door de Commissie beheerde middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds gefinancierde overeenkomsten voor werken, leveringen en diensten (1).
  De limiet van EUR 200 000 is gebaseerd op Besluit nr. 2/2002 van 7 oktober 2002 betreffende de tenuitvoerlegging van bijlage IV van de Overeenkomst van Cotonou en geldt voor overeenkomsten inzake diensten die uit het 9e Europees Ontwikkelingsfonds en niet uit het 8e Europees Ontwikkelingsfonds worden gefinancierd.
  Overeenkomstig artikel 7, punt 5, van bijlage I van Besluit nr. 3/90 tot vaststelling van de algemene voorschriften inzake overeenkomsten voor werken, leveringen en diensten is er met het oog op het organiseren van een niet-openbare aanbestedingsprocedure een shortlist opgesteld van bedrijven. |
| --- | --- | --- |

1.

a)

Project 8ACP.PNG.003 is gefinancierd in het kader van het 8e Europees Ontwikkelingsfonds (EOF). De belangrijkste rechtsgrondslag is Besluit nr. 3/90 van de ACS-EEG-Raad van Ministers van 29 maart 1990 tot vaststelling en toepassing van de algemene voorschriften, de algemene voorwaarden en de procedurevoorschriften voor bemiddeling en arbitrage inzake uit de door de Commissie beheerde middelen van het Europees Ontwikkelingsfonds gefinancierde overeenkomsten voor werken, leveringen en diensten (1).

De limiet van EUR 200 000 is gebaseerd op Besluit nr. 2/2002 van 7 oktober 2002 betreffende de tenuitvoerlegging van bijlage IV van de Overeenkomst van Cotonou en geldt voor overeenkomsten inzake diensten die uit het 9e Europees Ontwikkelingsfonds en niet uit het 8e Europees Ontwikkelingsfonds worden gefinancierd.

Overeenkomstig artikel 7, punt 5, van bijlage I van Besluit nr. 3/90 tot vaststelling van de algemene voorschriften inzake overeenkomsten voor werken, leveringen en diensten is er met het oog op het organiseren van een niet-openbare aanbestedingsprocedure een shortlist opgesteld van bedrijven.

| b) | Vanuit het streven naar een zo groot mogelijke concurrentie was besloten niet het maximale beschikbare budget bekend te maken. Om die reden werden er offertes uitgebracht die hoger zijn dan de maximumlimiet en gaven deze geen reden tot achterdocht. Aangezien de offertes die door de bedrijven werden uitgebracht op marktprijzen gebaseerd waren is het niet verwonderlijk dat de prijzen gestegen zijn tussen 1999, het jaar van de oorspronkelijke procedure, en 2002, het jaar van de procedure in kwestie. Dat zou de reden kunnen zijn waarom de bedrijven, die al aan de aanbestedingsprocedure van 1990 hadden deelgenomen, in 2002 hogere prijzen voor de offertes indienden. |
| --- | --- |

b)

Vanuit het streven naar een zo groot mogelijke concurrentie was besloten niet het maximale beschikbare budget bekend te maken. Om die reden werden er offertes uitgebracht die hoger zijn dan de maximumlimiet en gaven deze geen reden tot achterdocht. Aangezien de offertes die door de bedrijven werden uitgebracht op marktprijzen gebaseerd waren is het niet verwonderlijk dat de prijzen gestegen zijn tussen 1999, het jaar van de oorspronkelijke procedure, en 2002, het jaar van de procedure in kwestie. Dat zou de reden kunnen zijn waarom de bedrijven, die al aan de aanbestedingsprocedure van 1990 hadden deelgenomen, in 2002 hogere prijzen voor de offertes indienden.

| c) | De procedure die gevolgd werd is verenigbaar met artikel 35 van Besluit nr. 3/1990 betreffende het 8e EOF. Artikel 12, lid 2, verwijst naar Besluit nr. 2/2002 betreffende de tenuitvoerlegging van bijlage IV van de Overeenkomst van Cotonou en geldt voor het 9e EOF en niet voor het 8e EOF. |
| --- | --- |

c)

De procedure die gevolgd werd is verenigbaar met artikel 35 van Besluit nr. 3/1990 betreffende het 8e EOF. Artikel 12, lid 2, verwijst naar Besluit nr. 2/2002 betreffende de tenuitvoerlegging van bijlage IV van de Overeenkomst van Cotonou en geldt voor het 9e EOF en niet voor het 8e EOF.

| 2. | De Commissie heeft de desbetreffende documenten opgevraagd bij de delegatie in Papoea-Nieuw-Guinea om op dit punt een antwoord te kunnen formuleren, dat zo spoedig mogelijk zal worden meegedeeld. |
| --- | --- |

2.

De Commissie heeft de desbetreffende documenten opgevraagd bij de delegatie in Papoea-Nieuw-Guinea om op dit punt een antwoord te kunnen formuleren, dat zo spoedig mogelijk zal worden meegedeeld.

---

(1)  PB L 382 van 31.12.1990.

---