# Publicatieblad C 101E/27 a

| | ISSN 1725-2474 |
| --- | --- |
| Publicatieblad
  van de Europese Unie | C 101E |
| | |
| Uitgave in de Nederlandse taal | Mededelingen en bekendmakingen | 47e jaargang27 april 2004 |

ISSN 1725-2474

Publicatieblad

van de Europese Unie

C 101E

Uitgave in de Nederlandse taal

Mededelingen en bekendmakingen

47e jaargang27 april 2004

---

| Nummer | Inhoud | Bladzijde |
| --- | --- | --- |
| | I   Mededelingen |
| | Raad |
| 2004/C 101E/1 | Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 26/2004 door de Raad vastgesteld op 14 april 2004 volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (
  1
  ) | 1 |
| 2004/C 101E/2 | Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 27/2004 door de Raad vastgesteld op 26 april 2004 volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van de Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (
  1
  ) | 60 |

Nummer

Inhoud

Bladzijde

I   Mededelingen

Raad

2004/C 101E/1

Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 26/2004 door de Raad vastgesteld op 14 april 2004 volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een beschikking van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (
  1
  )

1

1

2004/C 101E/2

Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 27/2004 door de Raad vastgesteld op 26 april 2004 volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van de Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (
  1
  )

1

60

| | |
| --- | --- |
| | (1)   Voor de EER relevante tekst |

---

(1)   Voor de EER relevante tekst

1

| NL | |
| --- | --- |

NL

---

I Mededelingen

Raad

| 27.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 101/1 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 101/1

---

GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 26/2004

door de Raad vastgesteld op 14 april 2004

met het oog op de aanneming van Beschikking nr. ..../2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van ... houdende wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet

(Voor de EER relevante tekst)

(2004/C 101E/01)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 156, eerste alinea,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),

Gezien het advies van het Comité van de Regio's (3),

Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (4),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | Bij Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad (5), gewijzigd bij Beschikking nr. 1346/2001/EG, zijn de communautaire richtsnoeren op het gebied van het trans-Europese vervoersnet vastgesteld en de projecten van gemeenschappelijk belang aangewezen waarvan de realisering is bedoeld om bij te dragen tot de ontwikkeling van het net, terwijl in bijlage III de specifieke projecten zijn aangewezen waaraan de Europese Raad tijdens zijn bijeenkomst te Essen in 1994 en te Dublin in 1996 een bijzonder belang heeft toegekend. |
| --- | --- |

(1)

Bij Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad (5), gewijzigd bij Beschikking nr. 1346/2001/EG, zijn de communautaire richtsnoeren op het gebied van het trans-Europese vervoersnet vastgesteld en de projecten van gemeenschappelijk belang aangewezen waarvan de realisering is bedoeld om bij te dragen tot de ontwikkeling van het net, terwijl in bijlage III de specifieke projecten zijn aangewezen waaraan de Europese Raad tijdens zijn bijeenkomst te Essen in 1994 en te Dublin in 1996 een bijzonder belang heeft toegekend.

| (2) | De groei van het verkeer, in het bijzonder als gevolg van het groeiende aandeel van zware vrachtauto's, heeft geleid tot toenemende overbelasting en knelpunten in internationale vervoerscorridors. Teneinde de internationale mobiliteit van goederen en personen veilig te stellen is het derhalve noodzakelijk de capaciteit van het Trans-Europees vervoersnet te optimaliseren. |
| --- | --- |

(2)

De groei van het verkeer, in het bijzonder als gevolg van het groeiende aandeel van zware vrachtauto's, heeft geleid tot toenemende overbelasting en knelpunten in internationale vervoerscorridors. Teneinde de internationale mobiliteit van goederen en personen veilig te stellen is het derhalve noodzakelijk de capaciteit van het Trans-Europees vervoersnet te optimaliseren.

| (3) | De Europese Raad in Gotenburg heeft in 2001 de communautaire instellingen gevraagd herziene richtsnoeren goed te keuren voor het Trans-Europees vervoersnet, teneinde waar nodig prioriteit te geven aan infrastructuurinvesteringen ten behoeve van spoorwegen, binnenvaart, korte vaart, intermodaal vervoer en effectieve koppelingen hiertussen. In dat verband mag de bijdrage van binnenhavens en regionale luchthavens aan de doelstellingen van het trans-Europese vervoersnet niet worden onderschat. |
| --- | --- |

(3)

De Europese Raad in Gotenburg heeft in 2001 de communautaire instellingen gevraagd herziene richtsnoeren goed te keuren voor het Trans-Europees vervoersnet, teneinde waar nodig prioriteit te geven aan infrastructuurinvesteringen ten behoeve van spoorwegen, binnenvaart, korte vaart, intermodaal vervoer en effectieve koppelingen hiertussen. In dat verband mag de bijdrage van binnenhavens en regionale luchthavens aan de doelstellingen van het trans-Europese vervoersnet niet worden onderschat.

| (4) | De komende uitbreiding van de Europese Unie en het streven naar een nieuw evenwicht tussen de vervoerstakken en naar een infrastructuurnet dat in de groeiende behoeften kan voorzien, alsook het feit dat de realisering van bepaalde prioritaire projecten meer dan tien jaar kan duren, nopen tot een nieuw onderzoek van de lijst van projecten in bijlage III bij Beschikking nr. 1692/96/EG. |
| --- | --- |

(4)

De komende uitbreiding van de Europese Unie en het streven naar een nieuw evenwicht tussen de vervoerstakken en naar een infrastructuurnet dat in de groeiende behoeften kan voorzien, alsook het feit dat de realisering van bepaalde prioritaire projecten meer dan tien jaar kan duren, nopen tot een nieuw onderzoek van de lijst van projecten in bijlage III bij Beschikking nr. 1692/96/EG.

| (5) | Bulgarije, Cyprus, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Roemenië, Slowakije, Slovenië, Tsjechië, en Turkije hebben associatie-overeenkomsten en Europa-overeenkomsten gesloten en het lidmaatschap van de Europese Unie aangevraagd. De vervoersautoriteiten van elf van deze landen hebben met steun van de Commissie een studie verricht naar de behoeften op het gebied van vervoersinfrastructuur gericht op het definiëren van een netwerk volgens dezelfde beginselen als neergelegd in Beschikking nr. 1692/96/EG. |
| --- | --- |

(5)

Bulgarije, Cyprus, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Roemenië, Slowakije, Slovenië, Tsjechië, en Turkije hebben associatie-overeenkomsten en Europa-overeenkomsten gesloten en het lidmaatschap van de Europese Unie aangevraagd. De vervoersautoriteiten van elf van deze landen hebben met steun van de Commissie een studie verricht naar de behoeften op het gebied van vervoersinfrastructuur gericht op het definiëren van een netwerk volgens dezelfde beginselen als neergelegd in Beschikking nr. 1692/96/EG.

| (6) | De Europese Raad van Barcelona in 2002 heeft de nadruk gelegd op de doelstelling het aantal knelpunten in gebieden zoals de Alpen, de Pyreneeën en het Oostzeegebied te verminderen. |
| --- | --- |

(6)

De Europese Raad van Barcelona in 2002 heeft de nadruk gelegd op de doelstelling het aantal knelpunten in gebieden zoals de Alpen, de Pyreneeën en het Oostzeegebied te verminderen.

| (7) | De Europese Raad van Brussel van 2003 heeft benadrukt dat de prioritaire richtsnoeren van essentieel belang zijn voor de verbetering van de samenhang van de interne markt, met name met het oog op de komende uitbreiding van de Europese Unie en de noodzaak om knelpunten en/of ontbrekende verbindingen in het goederenverkeer (doorvoer) over natuurlijke of andere hindernissen of grenzen weg te nemen. |
| --- | --- |

(7)

De Europese Raad van Brussel van 2003 heeft benadrukt dat de prioritaire richtsnoeren van essentieel belang zijn voor de verbetering van de samenhang van de interne markt, met name met het oog op de komende uitbreiding van de Europese Unie en de noodzaak om knelpunten en/of ontbrekende verbindingen in het goederenverkeer (doorvoer) over natuurlijke of andere hindernissen of grenzen weg te nemen.

| (8) | Op de tweede pan-Europese vervoersconferentie op Kreta in 1994 en de derde pan-Europese vervoersconferentie te Helsinki in 1997 zijn tien pan-Europese vervoerscorridors en vier pan-Europese vervoersgebieden aangewezen als prioriteiten voor samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de betrokken derde landen. |
| --- | --- |

(8)

Op de tweede pan-Europese vervoersconferentie op Kreta in 1994 en de derde pan-Europese vervoersconferentie te Helsinki in 1997 zijn tien pan-Europese vervoerscorridors en vier pan-Europese vervoersgebieden aangewezen als prioriteiten voor samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de betrokken derde landen.

| (9) | De groep op hoog niveau inzake het trans-Europese vervoersnet („groep op hoog niveau”) heeft in zijn op 30 juni 2003 aan de Commissie overhandigde rapport een beperkt aantal prioritaire projecten aangewezen, waarbij gebruik is gemaakt van een methode waarvan de criteria met name inhouden dat een onderzoek is verricht naar de potentiële economische levensvatbaarheid van de projecten, naar de mate van bereidheid van de betrokken lidstaten om een van tevoren, bij de programmering van het project overeengekomen tijdschema na te leven en naar het effect van de projecten op de mobiliteit van goederen en personen tussen lidstaten, op de samenhang en op duurzame ontwikkeling. Het rapport bevat ook projecten in de nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Unie zullen toetreden. De resultaten van die samenwerking moeten in aanmerking worden genomen. |
| --- | --- |

(9)

De groep op hoog niveau inzake het trans-Europese vervoersnet („groep op hoog niveau”) heeft in zijn op 30 juni 2003 aan de Commissie overhandigde rapport een beperkt aantal prioritaire projecten aangewezen, waarbij gebruik is gemaakt van een methode waarvan de criteria met name inhouden dat een onderzoek is verricht naar de potentiële economische levensvatbaarheid van de projecten, naar de mate van bereidheid van de betrokken lidstaten om een van tevoren, bij de programmering van het project overeengekomen tijdschema na te leven en naar het effect van de projecten op de mobiliteit van goederen en personen tussen lidstaten, op de samenhang en op duurzame ontwikkeling. Het rapport bevat ook projecten in de nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Unie zullen toetreden. De resultaten van die samenwerking moeten in aanmerking worden genomen.

| (10) | Overeenkomstig artikel 6 van het Verdrag moeten de eisen inzake milieubescherming worden geïntegreerd in de omschrijving en uitvoering van het beleid op het gebied van de trans-Europese netten. Hiertoe is het noodzakelijk bij voorrang de infrastructuur te bevorderen van vervoerstakken die minder schadelijk zijn voor het milieu, namelijk spoorwegvervoer, korte vaart en binnenvaart. |
| --- | --- |

(10)

Overeenkomstig artikel 6 van het Verdrag moeten de eisen inzake milieubescherming worden geïntegreerd in de omschrijving en uitvoering van het beleid op het gebied van de trans-Europese netten. Hiertoe is het noodzakelijk bij voorrang de infrastructuur te bevorderen van vervoerstakken die minder schadelijk zijn voor het milieu, namelijk spoorwegvervoer, korte vaart en binnenvaart.

| (11) | Het is noodzakelijk de centrale doelstelling te verwezenlijken, namelijk de trend te keren dat de negatieve effecten van de groei van de vervoersector gelijke tred houden met de groei van het BBP, zoals de Commissie voorstelt in haar mededeling betreffende een strategie van de Europese Unie voor duurzame ontwikkeling. |
| --- | --- |

(11)

Het is noodzakelijk de centrale doelstelling te verwezenlijken, namelijk de trend te keren dat de negatieve effecten van de groei van de vervoersector gelijke tred houden met de groei van het BBP, zoals de Commissie voorstelt in haar mededeling betreffende een strategie van de Europese Unie voor duurzame ontwikkeling.

| (12) | De milieueffectbeoordeling overeenkomstig Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (6), zal in de toekomst uitgevoerd worden voor alle plannen en programma's met het oog op projecten van gemeenschappelijk belang. De financiering van vervoersinfrastructuur moet ook afhankelijk worden gemaakt van het voldoen aan de bepalingen van de communautaire milieuwetgeving, in het bijzonder met Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (7), met Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (8) en met Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (9). |
| --- | --- |

(12)

De milieueffectbeoordeling overeenkomstig Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's (6), zal in de toekomst uitgevoerd worden voor alle plannen en programma's met het oog op projecten van gemeenschappelijk belang. De financiering van vervoersinfrastructuur moet ook afhankelijk worden gemaakt van het voldoen aan de bepalingen van de communautaire milieuwetgeving, in het bijzonder met Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (7), met Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (8) en met Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (9).

| (13) | Het Witboek van de Commissie over de ontwikkeling van een Europees vervoersbeleid vraagt om een geïntegreerde aanpak, onder meer via een combinatie van maatregelen om de spoorwegsector in het bijzonder ten behoeve van het goederenvervoer nieuw leven in te blazen, de binnenvaart en de korte vaart te bevorderen, een betere complementariteit van het vervoer via hogesnelheidstreinen en het luchtvervoer te bevorderen en de ontwikkeling van interoperabele intelligente vervoersystemen aan te moedigen om de doelmatigheid en veiligheid van de netten te verbeteren. |
| --- | --- |

(13)

Het Witboek van de Commissie over de ontwikkeling van een Europees vervoersbeleid vraagt om een geïntegreerde aanpak, onder meer via een combinatie van maatregelen om de spoorwegsector in het bijzonder ten behoeve van het goederenvervoer nieuw leven in te blazen, de binnenvaart en de korte vaart te bevorderen, een betere complementariteit van het vervoer via hogesnelheidstreinen en het luchtvervoer te bevorderen en de ontwikkeling van interoperabele intelligente vervoersystemen aan te moedigen om de doelmatigheid en veiligheid van de netten te verbeteren.

| (14) | De doelmatigheid van het gemeenschappelijke vervoersbeleid hangt onder andere af van de samenhang van de maatregelen tot revitalisering van de spoorwegsector en die tot ontwikkeling van de spoorweginfrastructuur. Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (10) voorziet in een Trans-Europees spoorwegnet voor goederenvervoer dat na 2003 voor internationale goederenvervoersdiensten wordt opengesteld. De lijnen van het Trans-Europees spoorwegnet voor goederenvervoer dienen te worden beschouwd als onderdeel van het spoorwegnet dat wordt omschreven door de richtsnoeren die zijn opgenomen in Beschikking nr. 1692/96/EG, zodat ze kunnen profiteren van investeringen en verkeer kunnen aantrekken dat tot nu van het wegennet gebruikmaakt. |
| --- | --- |

(14)

De doelmatigheid van het gemeenschappelijke vervoersbeleid hangt onder andere af van de samenhang van de maatregelen tot revitalisering van de spoorwegsector en die tot ontwikkeling van de spoorweginfrastructuur. Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (10) voorziet in een Trans-Europees spoorwegnet voor goederenvervoer dat na 2003 voor internationale goederenvervoersdiensten wordt opengesteld. De lijnen van het Trans-Europees spoorwegnet voor goederenvervoer dienen te worden beschouwd als onderdeel van het spoorwegnet dat wordt omschreven door de richtsnoeren die zijn opgenomen in Beschikking nr. 1692/96/EG, zodat ze kunnen profiteren van investeringen en verkeer kunnen aantrekken dat tot nu van het wegennet gebruikmaakt.

| (15) | Binnen de algemene doelstelling die erin bestaat duurzame mobiliteit van personen en goederen te garanderen, dienen mechanismen ter ondersteuning van de ontwikkeling van maritieme snelwegen tussen de lidstaten te worden opgezet, teneinde de congestie op de weg te verminderen en/of perifere en insulaire gebieden en staten toegankelijker te maken. De invoering van dergelijke mechanismen, die onder meer worden geflankeerd door aanbestedingsprocedures, moet transparant zijn, dient te worden toegespitst op de behoeften en mag geen afbreuk doen aan de communautaire mededingingsregels of aan de regels inzake overheidsopdrachten. |
| --- | --- |

(15)

Binnen de algemene doelstelling die erin bestaat duurzame mobiliteit van personen en goederen te garanderen, dienen mechanismen ter ondersteuning van de ontwikkeling van maritieme snelwegen tussen de lidstaten te worden opgezet, teneinde de congestie op de weg te verminderen en/of perifere en insulaire gebieden en staten toegankelijker te maken. De invoering van dergelijke mechanismen, die onder meer worden geflankeerd door aanbestedingsprocedures, moet transparant zijn, dient te worden toegespitst op de behoeften en mag geen afbreuk doen aan de communautaire mededingingsregels of aan de regels inzake overheidsopdrachten.

| (16) | Steun voor de ontwikkeling van maritieme snelwegen moet worden beschouwd als een aanvulling op de toekenning van communautaire steun ter stimulering van de ontwikkeling van de korte vaart uit hoofde van het Marco Polo-programma (11) en dient op dezelfde critria te stoelen. De toekenning van financiële bijstand van de Gemeenschap uit hoofde van de twee instrumenten mag evenwel niet cumulatief zijn. |
| --- | --- |

(16)

Steun voor de ontwikkeling van maritieme snelwegen moet worden beschouwd als een aanvulling op de toekenning van communautaire steun ter stimulering van de ontwikkeling van de korte vaart uit hoofde van het Marco Polo-programma (11) en dient op dezelfde critria te stoelen. De toekenning van financiële bijstand van de Gemeenschap uit hoofde van de twee instrumenten mag evenwel niet cumulatief zijn.

| (17) | De prioritaire projecten dienen van Europees belang te worden verklaard, teneinde de communautaire financiering op die projecten te concentreren en mechanismen in te voeren om de coördinatie tussen de lidstaten te stimuleren, zodat de genoemde projecten gemakkelijker volgens het gewenste tijdschema kunnen worden gerealiseerd. |
| --- | --- |

(17)

De prioritaire projecten dienen van Europees belang te worden verklaard, teneinde de communautaire financiering op die projecten te concentreren en mechanismen in te voeren om de coördinatie tussen de lidstaten te stimuleren, zodat de genoemde projecten gemakkelijker volgens het gewenste tijdschema kunnen worden gerealiseerd.

| (18) | Overeenkomstig artikel 154 van het Verdrag moet het beleid inzake het trans-Europese netwerk helpen bij de versterking van de economische en sociale samenhang binnen de Gemeenschap. Teneinde deze doelstelling te bereiken dienen inspanningen te worden geleverd om de consistentie te maximaliseren tussen de communautaire richtsnoeren inzake het trans-Europese vervoersnetwerk en de programmering van de relevante financiële instrumenten die beschikbaar zijn op communautair niveau. |
| --- | --- |

(18)

Overeenkomstig artikel 154 van het Verdrag moet het beleid inzake het trans-Europese netwerk helpen bij de versterking van de economische en sociale samenhang binnen de Gemeenschap. Teneinde deze doelstelling te bereiken dienen inspanningen te worden geleverd om de consistentie te maximaliseren tussen de communautaire richtsnoeren inzake het trans-Europese vervoersnetwerk en de programmering van de relevante financiële instrumenten die beschikbaar zijn op communautair niveau.

| (19) | Een achteraf opgemaakte balans van prioritaire projecten moet toekomstige herzieningen van de richtsnoeren en de lijst van prioritaire projecten vergemakkelijken en moet door de lidstaten toegepaste methoden voor voorafgaande beoordelingen helpen verbeteren. |
| --- | --- |

(19)

Een achteraf opgemaakte balans van prioritaire projecten moet toekomstige herzieningen van de richtsnoeren en de lijst van prioritaire projecten vergemakkelijken en moet door de lidstaten toegepaste methoden voor voorafgaande beoordelingen helpen verbeteren.

| (20) | Het nationale karakter van de procedures in de lidstaten met betrekking tot de beoordeling van sociaal-economische en milieueffecten van een project kan slecht blijken te passen bij de transnationale dimensie van projecten die van Europees belang zijn verklaard. Om daarvoor een oplossing te vinden, dienen, naast gemeenschappelijke beoordelingsmethoden, gecoördineerde beoordelings- en inspraakprocedures of transnationale onderzoeksprocedures in het leven te worden geroepen die in de betrokken lidstaten worden toegepast en zowel op sociaal-economische als op milieuaspecten betrekking hebben. Deze procedures mogen geen afbreuk doen aan de verplichtingen die voortvloeien uit de Gemeenschapswetgeving op het gebied van milieubescherming. |
| --- | --- |

(20)

Het nationale karakter van de procedures in de lidstaten met betrekking tot de beoordeling van sociaal-economische en milieueffecten van een project kan slecht blijken te passen bij de transnationale dimensie van projecten die van Europees belang zijn verklaard. Om daarvoor een oplossing te vinden, dienen, naast gemeenschappelijke beoordelingsmethoden, gecoördineerde beoordelings- en inspraakprocedures of transnationale onderzoeksprocedures in het leven te worden geroepen die in de betrokken lidstaten worden toegepast en zowel op sociaal-economische als op milieuaspecten betrekking hebben. Deze procedures mogen geen afbreuk doen aan de verplichtingen die voortvloeien uit de Gemeenschapswetgeving op het gebied van milieubescherming.

| (21) | Het kan noodzakelijk zijn de coördinatie te versterken tussen de staten die betrokken zijn bij projecten die op dezelfde verbinding betrekking hebben, teneinde de rentabiliteit van de investeringen te verbeteren en de onderlinge afstemming en financiering ervan te vergemakkelijken. |
| --- | --- |

(21)

Het kan noodzakelijk zijn de coördinatie te versterken tussen de staten die betrokken zijn bij projecten die op dezelfde verbinding betrekking hebben, teneinde de rentabiliteit van de investeringen te verbeteren en de onderlinge afstemming en financiering ervan te vergemakkelijken.

| (22) | Grensoverschrijdende gedeelten moeten worden vastgesteld door de lidstaten, op basis van criteria die door het bij artikel 18, lid 2, van Besluit nr. 1692/96/EG ingestelde comité worden bepaald. De bestaande verwijzingen naar grensoverschrijdende gedeelten van de prioritaire projecten die in bijlage III bij dit besluit zijn opgenomen, mogen niet van invloed zijn op de vaststelling van grensoverschrijdende gedeelten overeenkomstig voornoemde criteria. |
| --- | --- |

(22)

Grensoverschrijdende gedeelten moeten worden vastgesteld door de lidstaten, op basis van criteria die door het bij artikel 18, lid 2, van Besluit nr. 1692/96/EG ingestelde comité worden bepaald. De bestaande verwijzingen naar grensoverschrijdende gedeelten van de prioritaire projecten die in bijlage III bij dit besluit zijn opgenomen, mogen niet van invloed zijn op de vaststelling van grensoverschrijdende gedeelten overeenkomstig voornoemde criteria.

| (23) | De Commissie heeft een effectbeoordeling van de aanbevelingen van de groep op hoog niveau verricht. Uit de resultaten blijkt dat de realisering van de door de groep aangewezen projecten, in combinatie met diverse maatregelen van het gemeenschappelijke vervoersbeleid, zoals tarifering van het gebruik van de infrastructuur en openstelling van het goederenvervoer per spoor voor concurrentie, aanzienlijke voordelen zou opleveren in termen van tijdwinst, vermindering van emissies en congestie, verbetering van de toegankelijkheid van de perifere lidstaten en de nieuwe lidstaten, alsook een groter algemeen welzijn. |
| --- | --- |

(23)

De Commissie heeft een effectbeoordeling van de aanbevelingen van de groep op hoog niveau verricht. Uit de resultaten blijkt dat de realisering van de door de groep aangewezen projecten, in combinatie met diverse maatregelen van het gemeenschappelijke vervoersbeleid, zoals tarifering van het gebruik van de infrastructuur en openstelling van het goederenvervoer per spoor voor concurrentie, aanzienlijke voordelen zou opleveren in termen van tijdwinst, vermindering van emissies en congestie, verbetering van de toegankelijkheid van de perifere lidstaten en de nieuwe lidstaten, alsook een groter algemeen welzijn.

| (24) | Teneinde te voldoen aan de doelstellingen van het trans-Europese vervoernetwerk en tegemoet te komen aan de vervoersuitdagingen van de uitbreiding is een aanzienlijke verhoging van de kredieten voor de trans-Europese netwerken nodig. |
| --- | --- |

(24)

Teneinde te voldoen aan de doelstellingen van het trans-Europese vervoernetwerk en tegemoet te komen aan de vervoersuitdagingen van de uitbreiding is een aanzienlijke verhoging van de kredieten voor de trans-Europese netwerken nodig.

| (25) | De Commissie kan besluiten aan de Raad en het Parlement voor te stellen dat er werk wordt gemaakt van andere dan de in bijlage III opgenomen projecten, met het oog op de bevordering van de groei, een betere integratie van een uitgebreid Europa en de verbetering van de productiviteit en het concurrentievermogen van Europese ondernemingen op mondiale markten, alsmede om bij te dragen tot de doelstelling van economische, sociale en territoriale samenhang en tot multimodaal vervoer. Aan deze projecten moet een passende prioriteit worden toegekend in het kader van de financieringsinstrumenten van de Gemeenschap. |
| --- | --- |

(25)

De Commissie kan besluiten aan de Raad en het Parlement voor te stellen dat er werk wordt gemaakt van andere dan de in bijlage III opgenomen projecten, met het oog op de bevordering van de groei, een betere integratie van een uitgebreid Europa en de verbetering van de productiviteit en het concurrentievermogen van Europese ondernemingen op mondiale markten, alsmede om bij te dragen tot de doelstelling van economische, sociale en territoriale samenhang en tot multimodaal vervoer. Aan deze projecten moet een passende prioriteit worden toegekend in het kader van de financieringsinstrumenten van de Gemeenschap.

| (26) | Beschikking nr. 1692/96/EG dient daarom dienovereenkomstig te worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(26)

Beschikking nr. 1692/96/EG dient daarom dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:

Artikel 1

Beschikking nr. 1692/96/EG wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | in artikel 2, lid 1, wordt „2010” vervangen door „2020”; |
| --- | --- |

1)

in artikel 2, lid 1, wordt „2010” vervangen door „2020”;

| 2) | in artikel 3 komt lid 2 als volgt te luiden:
  „2.   De vervoersinfrastructuur omvat wegen-, spoorweg- en waterwegennetten, maritieme snelwegen, zee- en binnenhavens, luchthavens en andere verbindingspunten tussen de modale netten.”; |
| --- | --- |

2)

in artikel 3 komt lid 2 als volgt te luiden:

„2.   De vervoersinfrastructuur omvat wegen-, spoorweg- en waterwegennetten, maritieme snelwegen, zee- en binnenhavens, luchthavens en andere verbindingspunten tussen de modale netten.”;

| 3) | artikel 5 wordt vervangen door:
  „Artikel 5
  Prioriteiten
  Rekening houdend met de in artikel 2 genoemde doelstellingen en de in artikel 4 uiteengezette grote actielijnen, wordt prioriteit gegeven aan:






  a) | het aanleggen en de verdere ontwikkeling van de sleutel- en tussenverbindingen die nodig zijn om knelpunten weg te werken, de ontbrekende gedeelten van trajecten aan te leggen en de grote doorgaande routes te voltooien — met name de grensoverschrijdende stukken daarvan — natuurlijke hindernissen te overschrijden en de interoperabiliteit van de voornaamste routes te verbeteren; |
| --- | --- | --- |

3)

artikel 5 wordt vervangen door:

„Artikel 5

Prioriteiten

Rekening houdend met de in artikel 2 genoemde doelstellingen en de in artikel 4 uiteengezette grote actielijnen, wordt prioriteit gegeven aan:

a)

het aanleggen en de verdere ontwikkeling van de sleutel- en tussenverbindingen die nodig zijn om knelpunten weg te werken, de ontbrekende gedeelten van trajecten aan te leggen en de grote doorgaande routes te voltooien — met name de grensoverschrijdende stukken daarvan — natuurlijke hindernissen te overschrijden en de interoperabiliteit van de voornaamste routes te verbeteren;

| b) | het aanleggen en de verdere ontwikkeling van de infrastructuren ter bevordering van de tussenverbindingen van de nationale netwerken teneinde de verbinding van eilanden, of gebieden die vergelijkbaar zijn met eilanden, alsmede niet aan zee grenzende gebieden, en perifere en ultraperifere regio's met de centrale regio's van de Gemeenschap te vergemakkelijken, met name om de hoge vervoerskosten in deze gebieden te drukken; |
| --- | --- |

b)

het aanleggen en de verdere ontwikkeling van de infrastructuren ter bevordering van de tussenverbindingen van de nationale netwerken teneinde de verbinding van eilanden, of gebieden die vergelijkbaar zijn met eilanden, alsmede niet aan zee grenzende gebieden, en perifere en ultraperifere regio's met de centrale regio's van de Gemeenschap te vergemakkelijken, met name om de hoge vervoerskosten in deze gebieden te drukken;

| c) | de noodzakelijke maatregelen om geleidelijk een interoperabel spoorwegnet te verwezenlijken, inclusief, waar mogelijk, trajecten die aangepast zijn voor goederenvervoer; |
| --- | --- |

c)

de noodzakelijke maatregelen om geleidelijk een interoperabel spoorwegnet te verwezenlijken, inclusief, waar mogelijk, trajecten die aangepast zijn voor goederenvervoer;

| d) | de nodige maatregelen om de scheepvaart over lange afstanden, de kustvaart en de binnenvaart aan te moedigen; |
| --- | --- |

d)

de nodige maatregelen om de scheepvaart over lange afstanden, de kustvaart en de binnenvaart aan te moedigen;

| e) | de nodige maatregelen om het spoorwegvervoer en het luchtvervoer te integreren, met name, waar nodig, door de aansluiting van spoorwegen op luchthavens, alsmede de benodigde infrastructuur en installaties; |
| --- | --- |

e)

de nodige maatregelen om het spoorwegvervoer en het luchtvervoer te integreren, met name, waar nodig, door de aansluiting van spoorwegen op luchthavens, alsmede de benodigde infrastructuur en installaties;

| f) | het optimaliseren van de capaciteit en doeltreffendheid van bestaande en nieuwe infrastructuur, het bevorderen van het intermodaal vervoer en het verbeteren van de veiligheid en betrouwbaarheid van het net, door intermodale terminals en de daarbijbehorende toegangsinfrastructuur aan te leggen en te verbeteren, en/of door intelligente systemen in te voeren; |
| --- | --- |

f)

het optimaliseren van de capaciteit en doeltreffendheid van bestaande en nieuwe infrastructuur, het bevorderen van het intermodaal vervoer en het verbeteren van de veiligheid en betrouwbaarheid van het net, door intermodale terminals en de daarbijbehorende toegangsinfrastructuur aan te leggen en te verbeteren, en/of door intelligente systemen in te voeren;

| g) | de inachtneming van veiligheids- en milieuoverwegingen bij het ontwerpen en uitvoeren van het Trans-Europees vervoersnet. |
| --- | --- |

g)

de inachtneming van veiligheids- en milieuoverwegingen bij het ontwerpen en uitvoeren van het Trans-Europees vervoersnet.

| h) | de ontwikkeling van duurzame mobiliteit van personen en goederen overeenkomstig de doelstellingen van de Europese Unie inzake duurzame ontwikkeling.”; |
| --- | --- |

h)

de ontwikkeling van duurzame mobiliteit van personen en goederen overeenkomstig de doelstellingen van de Europese Unie inzake duurzame ontwikkeling.”;

| 4) | artikel 8 wordt vervangen door:
  „Artikel 8
  Bescherming van het milieu
  1.   Bij de planning en de uitvoering van projecten dienen de lidstaten rekening te houden met de bescherming van het milieu door voor de uit te voeren projecten van gemeenschappelijk belang milieueffectbeoordelingen op te stellen overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad en door toepassing van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (12) en Richtlijn 92/43/EEG.
  Vanaf 21 juli 2004 voeren de lidstaten een milieueffectbeoordeling uit van de tot dergelijke projecten leidende plannen en programma's, in het bijzonder wanneer zij betrekking hebben op nieuwe routes of de ontwikkeling van andere belangrijke infrastructurele knooppunten, overeenkomstig de Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu (13) van bepaalde plannen en programma's. De lidstaten nemen de resultaten van de milieueffectbeoordeling in aanmerking bij de opstelling van de betrokken plannen en de programma's, overeenkomstig artikel 8 van de richtlijn.
  2.   Voor de in artikel 13 van Richtlijn 2001/42/EG genoemde datum ontwikkelt de Commissie in overeenstemming met de lidstaten geschikte methodes voor de uitvoering van de strategische milieu-effectbeoordeling met als doel onder andere een passende coördinatie te waarborgen, dubbel werk te voorkomen, en de planningsprocessen voor grensoverschrijdende projecten en corridors te vereenvoudigen en te versnellen.
  De resultaten van deze werkzaamheden en van de milieu-effectbeoordeling van de specifieke TEN-projecten die door de lidstaten worden uitgevoerd uit hoofde van Richtlijn 2001/42/EG worden, waar en wanneer van toepassing, door de Commissie in aanmerking genomen in haar in artikel 18, lid 3, bedoelde verslag betreffende de richtsnoeren en de mogelijk bijgevoegde wetgevingsvoorstellen ter herziening van de richtsnoeren. |
| --- | --- |

4)

artikel 8 wordt vervangen door:

„Artikel 8

Bescherming van het milieu

1.   Bij de planning en de uitvoering van projecten dienen de lidstaten rekening te houden met de bescherming van het milieu door voor de uit te voeren projecten van gemeenschappelijk belang milieueffectbeoordelingen op te stellen overeenkomstig Richtlijn 85/337/EEG van de Raad en door toepassing van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (12) en Richtlijn 92/43/EEG.

Vanaf 21 juli 2004 voeren de lidstaten een milieueffectbeoordeling uit van de tot dergelijke projecten leidende plannen en programma's, in het bijzonder wanneer zij betrekking hebben op nieuwe routes of de ontwikkeling van andere belangrijke infrastructurele knooppunten, overeenkomstig de Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu (13) van bepaalde plannen en programma's. De lidstaten nemen de resultaten van de milieueffectbeoordeling in aanmerking bij de opstelling van de betrokken plannen en de programma's, overeenkomstig artikel 8 van de richtlijn.

2.   Voor de in artikel 13 van Richtlijn 2001/42/EG genoemde datum ontwikkelt de Commissie in overeenstemming met de lidstaten geschikte methodes voor de uitvoering van de strategische milieu-effectbeoordeling met als doel onder andere een passende coördinatie te waarborgen, dubbel werk te voorkomen, en de planningsprocessen voor grensoverschrijdende projecten en corridors te vereenvoudigen en te versnellen.

De resultaten van deze werkzaamheden en van de milieu-effectbeoordeling van de specifieke TEN-projecten die door de lidstaten worden uitgevoerd uit hoofde van Richtlijn 2001/42/EG worden, waar en wanneer van toepassing, door de Commissie in aanmerking genomen in haar in artikel 18, lid 3, bedoelde verslag betreffende de richtsnoeren en de mogelijk bijgevoegde wetgevingsvoorstellen ter herziening van de richtsnoeren.

| 5) | in artikel 9 wordt lid 3 vervangen door:
  „3.   Het net omvat de infrastructuur voor verkeersbeheer, informatie aan de gebruikers, behandeling van ongevallen en noodsituaties en elektronische heffing van rechten. Deze infrastructuur is gebaseerd op een actieve samenwerking van de verkeersbeheersystemen op Europees, nationaal en regionaal niveau, alsmede van de aanbieders van reis- en verkeersinformatie en diensten met toegevoegde waarde, zodat de vereiste complementariteit wordt bereikt met toepassingen waarvan de invoering wordt bevorderd door het programma voor het Trans-Europees telecommunicatienetwerk.”; |
| --- | --- |

5)

in artikel 9 wordt lid 3 vervangen door:

„3.   Het net omvat de infrastructuur voor verkeersbeheer, informatie aan de gebruikers, behandeling van ongevallen en noodsituaties en elektronische heffing van rechten. Deze infrastructuur is gebaseerd op een actieve samenwerking van de verkeersbeheersystemen op Europees, nationaal en regionaal niveau, alsmede van de aanbieders van reis- en verkeersinformatie en diensten met toegevoegde waarde, zodat de vereiste complementariteit wordt bereikt met toepassingen waarvan de invoering wordt bevorderd door het programma voor het Trans-Europees telecommunicatienetwerk.”;

| 6) | artikel 10 wordt vervangen door:
  „Artikel 10
  Kenmerken
  1.   Het spoorwegnet bestaat uit het hogesnelheidsnet en het net voor conventioneel verkeer.
  2.   Het hogesnelheidsnet waarbij gebruik wordt gemaakt van bestaande of nieuwe technologie, bestaat uit:






  a) | speciaal aangelegde hogesnelheidslijnen die uitgerust zijn voor snelheden die gewoonlijk ten minste 250 km per uur bedragen; |
| --- | --- | --- |

6)

artikel 10 wordt vervangen door:

„Artikel 10

Kenmerken

1.   Het spoorwegnet bestaat uit het hogesnelheidsnet en het net voor conventioneel verkeer.

2.   Het hogesnelheidsnet waarbij gebruik wordt gemaakt van bestaande of nieuwe technologie, bestaat uit:

a)

speciaal aangelegde hogesnelheidslijnen die uitgerust zijn voor snelheden die gewoonlijk ten minste 250 km per uur bedragen;

| b) | lijnen die speciaal aangepast zijn voor hoge snelheden en die uitgerust zijn voor snelheden van ongeveer 200 km per uur; |
| --- | --- |

b)

lijnen die speciaal aangepast zijn voor hoge snelheden en die uitgerust zijn voor snelheden van ongeveer 200 km per uur;

| c) | op het hogesnelheidsnet aangesloten lijnen die speciaal aangepast of aangelegd zijn voor hoge snelheden en die een specifiek karakter hebben, omdat de snelheid per geval moet worden afgestemd op topografische of milieubelemmeringen, reliëf of stedelijke bebouwing; |
| --- | --- |

c)

op het hogesnelheidsnet aangesloten lijnen die speciaal aangepast of aangelegd zijn voor hoge snelheden en die een specifiek karakter hebben, omdat de snelheid per geval moet worden afgestemd op topografische of milieubelemmeringen, reliëf of stedelijke bebouwing;

Dit net bestaat uit de lijnen die in bijlage I zijn aangegeven. De essentiële eisen en technische specificaties inzake interoperabiliteit die op hogesnelheidslijnen volgens de huidige technologie van toepassing zijn, worden bepaald overeenkomstig Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem (14). De lidstaten brengen de Commissie op de hoogte van de technische kenmerken van alle hogesnelheidslijnen vóór de ingebruikneming ervan.

3.   Het conventionele spoorwegnet bestaat uit lijnen voor het conventionele vervoer van passagiers en goederen per spoor, met inbegrip van de in artikel 14 bedoelde trans-Europese vervoersnetwerk voor gecombineerd vervoer, verbindingen met zee- en binnenhavens van gemeenschappelijk belang en voor alle exploitanten toegankelijke goederenterminals. De essentiële eisen en technische specificaties inzake interoperabiliteit die op het conventionele spoorwegnet van toepassing zijn, worden bepaald overeenkomstig Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (15).

4.   Het spoorwegnet omvat de infrastructuur en de voorzieningen die integratie van spoorwegvervoer en wegvervoersdiensten, en in voorkomend geval, lucht- en zeevervoersdiensten, mogelijk maken. In dat verband wordt speciale aandacht besteed aan de verbindingen van de regionale luchthavens met het net.

5.   Het net vervult ten minste een van de volgende functies:

| a) | het speelt een belangrijke rol bij het personenvervoer over lange afstanden, |
| --- | --- |

a)

het speelt een belangrijke rol bij het personenvervoer over lange afstanden,

| b) | het maakt in voorkomend geval koppeling met luchthavens mogelijk, |
| --- | --- |

b)

het maakt in voorkomend geval koppeling met luchthavens mogelijk,

| c) | het maakt de toegang tot regionale en lokale spoorwegnetten mogelijk, |
| --- | --- |

c)

het maakt de toegang tot regionale en lokale spoorwegnetten mogelijk,

| d) | het bevordert het goederenvervoer doordat hoofdroutes voor goederen worden bepaald en ontwikkeld of routes waarop goederentreinen voorrang hebben, |
| --- | --- |

d)

het bevordert het goederenvervoer doordat hoofdroutes voor goederen worden bepaald en ontwikkeld of routes waarop goederentreinen voorrang hebben,

| e) | het speelt een belangrijke rol in het gecombineerd vervoer, |
| --- | --- |

e)

het speelt een belangrijke rol in het gecombineerd vervoer,

| f) | het maakt koppeling met kustvaart en binnenvaart via havens van gemeenschappelijk belang mogelijk. |
| --- | --- |

f)

het maakt koppeling met kustvaart en binnenvaart via havens van gemeenschappelijk belang mogelijk.

6.   Het spoorwegnet biedt de gebruikers een hoog niveau van kwaliteit en veiligheid, dankzij de continuïteit en de geleidelijke totstandbrenging van de interoperabiliteit, met name door de technische harmonisatie en het geharmoniseerde ERTMS-systeem voor verkeersgeleiding en -regeling dat voor het Europese spoorwegnet is aanbevolen. Een plan ter invoering hiervan wordt door de Commissie opgesteld in overleg met de lidstaten en in coördinatie met de nationale plannen.

| 7) | artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | het volgende lid wordt ingevoegd:
  „3 ter.   De binnenhavens van het net die uitgerust zijn met overslaginstallaties voor intermodaal vervoer of een jaarlijks goederenvervoersvolume van ten minste 500 000 ton hebben, zijn opgenomen in bijlage I.”; |
| --- | --- | --- |

7)

artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:

a)

het volgende lid wordt ingevoegd:

„3 ter.   De binnenhavens van het net die uitgerust zijn met overslaginstallaties voor intermodaal vervoer of een jaarlijks goederenvervoersvolume van ten minste 500 000 ton hebben, zijn opgenomen in bijlage I.”;

| b) | lid 4 wordt vervangen door:
  „4.   Het net omvat ook de infrastructuur voor het verkeersbeheer. Dit omvat met name de instelling van een interoperabel intelligent verkeers- en vervoerssysteem, rivierinformatiedienst genoemd, dat ertoe strekt de bestaande capaciteit en veiligheid van het waterwegennet te optimaliseren en de interoperabiliteit met andere vervoerstakken te verbeteren.”; |
| --- | --- |

b)

lid 4 wordt vervangen door:

„4.   Het net omvat ook de infrastructuur voor het verkeersbeheer. Dit omvat met name de instelling van een interoperabel intelligent verkeers- en vervoerssysteem, rivierinformatiedienst genoemd, dat ertoe strekt de bestaande capaciteit en veiligheid van het waterwegennet te optimaliseren en de interoperabiliteit met andere vervoerstakken te verbeteren.”;

| 8) | het volgende artikel wordt ingevoegd:
  „Artikel 12 bis
  Maritieme snelwegen
  1.   Het trans-Europese net van maritieme snelwegen beoogt de goederenstroom op logistieke trajecten over zee te concentreren, zodat nieuwe levensvatbare, geregelde en frequente zeeverbindingen voor goederenvervoer tussen lidstaten ontstaan of de bestaande worden verbeterd, teneinde de congestie te verminderen en/of de bereikbaarheid van insulaire en perifere gebieden en staten te verbeteren. Maritieme snelwegen mogen het gecombineerde vervoer van personen en goederen niet uitsluiten, wanneer het goederenvervoer het overwicht heeft.
  2.   Het trans-Europese net van maritieme snelwegen omvat voorzieningen en infrastructuur waarbij ten minste twee havens gelegen in twee verschillende lidstaten betrokken zijn. Deze voorzieningen en infrastructuur omvatten, ten minste in één lidstaat, elementen zoals havenvoorzieningen, elektronische systemen voor logistiek beheer, veiligheids- en beveiligingsprocedures en administratieve en douaneprocedures, alsmede infrastructuur voor directe toegang tot het land en de zee, waaronder een gegarandeerde bevaarbaarheid gedurende het hele jaar, met name door de beschikbaarheid van voorzieningen voor baggerwerken en voor toegang in de winter met behulp van ijsbrekers.
  3.   In bijlage I vermelde waterwegen of kanalen die twee Europese maritieme snelwegen of twee gedeelten daarvan met elkaar verbinden en daardoor aan een aanzienlijke verkorting van de zeeverbindingen bijdragen, de efficiëntie verhogen en een besparing op de vaartijd opleveren, maken deel uit van het trans-Europese net van maritieme snelwegen.
  4.   De projecten van gemeenschappelijk belang in het trans-Europese net van maritieme snelwegen worden door ten minste twee lidstaten voorgesteld en worden afgesteld op de werkelijke behoeften. De voorgestelde projecten worden over het algemeen uitgevoerd in de vorm van publiek-private samenwerkingsverbanden volgens regels die het mogelijk maken, voordat uit nationale begrotingen verleende steun eventueel wordt aangevuld met steun van de Gemeenschap, op een van de volgende wijzen aanbestedingsprocedures toe te passen:






  a) | door middel van openbare aanbestedingen die gezamenlijk door de betrokken lidstaten worden uitgeschreven, gericht op de totstandbrenging van nieuwe verbindingen vanaf een haven van categorie A in de zin van artikel 12, lid 2, welke haven zij van tevoren kiezen binnen elk van de in project nr. 21 van bijlage III omschreven zeegebieden; |
| --- | --- | --- |

8)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

„Artikel 12 bis

Maritieme snelwegen

1.   Het trans-Europese net van maritieme snelwegen beoogt de goederenstroom op logistieke trajecten over zee te concentreren, zodat nieuwe levensvatbare, geregelde en frequente zeeverbindingen voor goederenvervoer tussen lidstaten ontstaan of de bestaande worden verbeterd, teneinde de congestie te verminderen en/of de bereikbaarheid van insulaire en perifere gebieden en staten te verbeteren. Maritieme snelwegen mogen het gecombineerde vervoer van personen en goederen niet uitsluiten, wanneer het goederenvervoer het overwicht heeft.

2.   Het trans-Europese net van maritieme snelwegen omvat voorzieningen en infrastructuur waarbij ten minste twee havens gelegen in twee verschillende lidstaten betrokken zijn. Deze voorzieningen en infrastructuur omvatten, ten minste in één lidstaat, elementen zoals havenvoorzieningen, elektronische systemen voor logistiek beheer, veiligheids- en beveiligingsprocedures en administratieve en douaneprocedures, alsmede infrastructuur voor directe toegang tot het land en de zee, waaronder een gegarandeerde bevaarbaarheid gedurende het hele jaar, met name door de beschikbaarheid van voorzieningen voor baggerwerken en voor toegang in de winter met behulp van ijsbrekers.

3.   In bijlage I vermelde waterwegen of kanalen die twee Europese maritieme snelwegen of twee gedeelten daarvan met elkaar verbinden en daardoor aan een aanzienlijke verkorting van de zeeverbindingen bijdragen, de efficiëntie verhogen en een besparing op de vaartijd opleveren, maken deel uit van het trans-Europese net van maritieme snelwegen.

4.   De projecten van gemeenschappelijk belang in het trans-Europese net van maritieme snelwegen worden door ten minste twee lidstaten voorgesteld en worden afgesteld op de werkelijke behoeften. De voorgestelde projecten worden over het algemeen uitgevoerd in de vorm van publiek-private samenwerkingsverbanden volgens regels die het mogelijk maken, voordat uit nationale begrotingen verleende steun eventueel wordt aangevuld met steun van de Gemeenschap, op een van de volgende wijzen aanbestedingsprocedures toe te passen:

a)

door middel van openbare aanbestedingen die gezamenlijk door de betrokken lidstaten worden uitgeschreven, gericht op de totstandbrenging van nieuwe verbindingen vanaf een haven van categorie A in de zin van artikel 12, lid 2, welke haven zij van tevoren kiezen binnen elk van de in project nr. 21 van bijlage III omschreven zeegebieden;

| b) | voorzover de ligging van de havens vergelijkbaar is, door middel van openbare aanbestedingen die gezamenlijk door de betrokken lidstaten worden uitgeschreven en die gericht zijn tot consortiums waarin zowel ten minste scheepvaartmaatschappijen als havens zijn verenigd die in een van de in project nr. 21 van bijlage III omschreven zeegebieden zijn gelegen. |
| --- | --- |

b)

voorzover de ligging van de havens vergelijkbaar is, door middel van openbare aanbestedingen die gezamenlijk door de betrokken lidstaten worden uitgeschreven en die gericht zijn tot consortiums waarin zowel ten minste scheepvaartmaatschappijen als havens zijn verenigd die in een van de in project nr. 21 van bijlage III omschreven zeegebieden zijn gelegen.

5.   De projecten van gemeenschappelijk belang in het trans-Europese net van maritieme snelwegen:

| — | hebben betrekking op voorzieningen en infrastructuur die het net van maritieme snelwegen vormen; |
| --- | --- |

—

hebben betrekking op voorzieningen en infrastructuur die het net van maritieme snelwegen vormen;

| — | kunnen, onverminderd de artikelen 87 en 88 van het Verdrag, ook aanloopsteun inhouden, indien, als gevolg van het in lid 4 van dit artikel bedoelde aanbestedingsproces, overheidssteun noodzakelijk wordt geacht om de financiële haalbaarheid van het project te verzekeren. De aanloopsteun is beperkt tot twee jaar en wordt slechts verleend ter ondersteuning van terdege gemotiveerde kapitaaluitgaven. De omvang van die steun kan niet groter zijn dan het minimumbedrag dat nodig wordt geacht voor het starten van de desbetreffende verbindingen. De steun mag niet leiden tot concurrentieverstoringen op de betrokken markten die strijdig zijn met het gemeenschappelijk belang; |
| --- | --- |

—

kunnen, onverminderd de artikelen 87 en 88 van het Verdrag, ook aanloopsteun inhouden, indien, als gevolg van het in lid 4 van dit artikel bedoelde aanbestedingsproces, overheidssteun noodzakelijk wordt geacht om de financiële haalbaarheid van het project te verzekeren. De aanloopsteun is beperkt tot twee jaar en wordt slechts verleend ter ondersteuning van terdege gemotiveerde kapitaaluitgaven. De omvang van die steun kan niet groter zijn dan het minimumbedrag dat nodig wordt geacht voor het starten van de desbetreffende verbindingen. De steun mag niet leiden tot concurrentieverstoringen op de betrokken markten die strijdig zijn met het gemeenschappelijk belang;

| — | kunnen ook activiteiten inhouden die ruimere voordelen bieden en die niet verbonden zijn met bepaalde havens, zoals de beschikbaarheid van voorzieningen voor ijsbreker- of baggerwerkzaamheden, alsmede informatiesystemen, waaronder verkeersbeheersystemen en elektronische meldingssystemen. |
| --- | --- |

—

kunnen ook activiteiten inhouden die ruimere voordelen bieden en die niet verbonden zijn met bepaalde havens, zoals de beschikbaarheid van voorzieningen voor ijsbreker- of baggerwerkzaamheden, alsmede informatiesystemen, waaronder verkeersbeheersystemen en elektronische meldingssystemen.

6.   De Commissie dient binnen drie jaar bij het in artikel 18 bedoelde comité een voorlopige lijst van specifieke projecten van gemeenschappelijk belang in, daarmee concreet gestalte gevend aan het begrip maritieme snelwegen. Deze lijst wordt tevens voor advies aan het Europees Parlement meegedeeld.

7.   De projecten van gemeenschappelijk belang worden ter goedkeuring voorgelegd aan de Commissie.”.

| 9) | aan artikel 13 wordt het volgende lid toegevoegd:
  „3.   Internationale en communautaire verbindingspunten worden, indien nodig, geleidelijk aangesloten op de hogesnelheidslijnen van het spoorwegnet. Het net omvat de infrastructuur en de voorzieningen die integratie van spoorweg- en luchtdiensten en, indien nodig, van zeevervoerdiensten mogelijk maken.”; |
| --- | --- |

9)

aan artikel 13 wordt het volgende lid toegevoegd:

„3.   Internationale en communautaire verbindingspunten worden, indien nodig, geleidelijk aangesloten op de hogesnelheidslijnen van het spoorwegnet. Het net omvat de infrastructuur en de voorzieningen die integratie van spoorweg- en luchtdiensten en, indien nodig, van zeevervoerdiensten mogelijk maken.”;

| 10) | de volgende afdeling wordt ingevoegd:
  „AFDELING 10 bis
  COÖRDINATIE TUSSEN LIDSTATEN
  Artikel 17 bis
  Europese coördinator
  1.   Om een gecoördineerde uitvoering van bepaalde projecten, in het bijzonder grensoverschrijdende projecten of gedeelten van grensoverschrijdende projecten die van Europees belang zijn verklaard, zoals bedoeld in artikel 19 bis, te faciliteren, kan de Commissie met instemming van de betrokken lidstaten en na raadpleging van het Europees Parlement een persoon aanwijzen die „Europese coördinator” wordt genoemd. De Europese coördinator treedt op namens en voor rekening van de Commissie. Zijn opdracht heeft in de regel betrekking op één project, in het bijzonder een grensoverschrijdend project, maar kan indien nodig worden uitgebreid teneinde de volledige hoofdas te bestrijken. De Europese coördinator stelt samen met de betrokken lidstaten één werkschema op voor zijn activiteiten.
  2.   De Europese coördinator wordt met name gekozen op grond van zijn ervaring met de communautaire instellingen en zijn kennis van de financiering en de sociaal-economische en milieueffectbeoordeling van grote projecten.
  3.   Het besluit van de Commissie tot aanwijzing van de Europese coördinator bevat nadere bepalingen betreffende de uitoefening van de in lid 5 bedoelde taken.
  4.   De betrokken lidstaten werken samen met de Europese coördinator en verschaffen hem de informatie die nodig is om de in lid 5 bedoelde taken uit te voeren.
  5.   De Europese coördinator:






  a) | bevordert, in samenwerking met de betrokken lidstaten, gemeenschappelijke methoden voor beoordeling van projecten en adviseert, in voorkomend geval, projectontwikkelaars bij de financiering van projecten; |
| --- | --- | --- |

10)

de volgende afdeling wordt ingevoegd:

„AFDELING 10 bis

COÖRDINATIE TUSSEN LIDSTATEN

Artikel 17 bis

Europese coördinator

1.   Om een gecoördineerde uitvoering van bepaalde projecten, in het bijzonder grensoverschrijdende projecten of gedeelten van grensoverschrijdende projecten die van Europees belang zijn verklaard, zoals bedoeld in artikel 19 bis, te faciliteren, kan de Commissie met instemming van de betrokken lidstaten en na raadpleging van het Europees Parlement een persoon aanwijzen die „Europese coördinator” wordt genoemd. De Europese coördinator treedt op namens en voor rekening van de Commissie. Zijn opdracht heeft in de regel betrekking op één project, in het bijzonder een grensoverschrijdend project, maar kan indien nodig worden uitgebreid teneinde de volledige hoofdas te bestrijken. De Europese coördinator stelt samen met de betrokken lidstaten één werkschema op voor zijn activiteiten.

2.   De Europese coördinator wordt met name gekozen op grond van zijn ervaring met de communautaire instellingen en zijn kennis van de financiering en de sociaal-economische en milieueffectbeoordeling van grote projecten.

3.   Het besluit van de Commissie tot aanwijzing van de Europese coördinator bevat nadere bepalingen betreffende de uitoefening van de in lid 5 bedoelde taken.

4.   De betrokken lidstaten werken samen met de Europese coördinator en verschaffen hem de informatie die nodig is om de in lid 5 bedoelde taken uit te voeren.

5.   De Europese coördinator:

a)

bevordert, in samenwerking met de betrokken lidstaten, gemeenschappelijke methoden voor beoordeling van projecten en adviseert, in voorkomend geval, projectontwikkelaars bij de financiering van projecten;

| b) | stelt ieder jaar een rapport op ten behoeve van de het Europees Parlement, de Commissie en de betrokken lidstaten over de voortgang in de realisering van de projecten waarvoor hij verantwoordelijk is, over nieuwe ontwikkelingen in de regelgeving en andere ontwikkelingen die van invloed kunnen zijn op de specificaties van het project en over eventuele moeilijkheden en belemmeringen die een belangrijke vertraging tot gevolg kunnen hebben ten opzichte van de in bijlage III vermelde data; |
| --- | --- |

b)

stelt ieder jaar een rapport op ten behoeve van de het Europees Parlement, de Commissie en de betrokken lidstaten over de voortgang in de realisering van de projecten waarvoor hij verantwoordelijk is, over nieuwe ontwikkelingen in de regelgeving en andere ontwikkelingen die van invloed kunnen zijn op de specificaties van het project en over eventuele moeilijkheden en belemmeringen die een belangrijke vertraging tot gevolg kunnen hebben ten opzichte van de in bijlage III vermelde data;

| c) | raadpleegt samen met de betrokken lidstaten, de regionale en plaatselijke autoriteiten de exploitanten, de gebruikers van het vervoer, de regionale en lokale autoriteiten en de vertegenwoordigers van het maatschappelijke middenveld, teneinde beter op de hoogte te zijn van de vraag naar vervoer, de mogelijkheden voor de financiering van de investeringen en het soort diensten dat moet worden verleend om de toegang tot die financiering te faciliteren. |
| --- | --- |

c)

raadpleegt samen met de betrokken lidstaten, de regionale en plaatselijke autoriteiten de exploitanten, de gebruikers van het vervoer, de regionale en lokale autoriteiten en de vertegenwoordigers van het maatschappelijke middenveld, teneinde beter op de hoogte te zijn van de vraag naar vervoer, de mogelijkheden voor de financiering van de investeringen en het soort diensten dat moet worden verleend om de toegang tot die financiering te faciliteren.

6.   Onverminderd de toepasselijke procedures in het Gemeenschapsrecht en het nationaal recht, kan de Commissie het advies van de Europese coördinator inwinnen bij het onderzoek van de aanvragen om communautaire financiering met betrekking tot de projecten of groepen projecten die onder zijn opdracht vallen.”.

| 11) | artikel 18 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | de titel wordt vervangen door:
  „Comité voor de bewaking van de richtsnoeren en de uitwisseling van informatie”; |
| --- | --- | --- |

11)

artikel 18 wordt als volgt gewijzigd:

a)

de titel wordt vervangen door:

„Comité voor de bewaking van de richtsnoeren en de uitwisseling van informatie”;

| b) | lid 1 als volgt te luiden:
  „1.   De lidstaten verstrekken de Commissie samenvattingen van nationale plannen en programma's die zij met het oog op de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnet opstellen, met name inzake projecten die van Europees belang zijn verklaard, zoals bedoeld in artikel 19 bis. Na aanneming zenden de lidstaten de nationale plannen en programma's ter kennisgeving naar de Commissie.”; |
| --- | --- |

b)

lid 1 als volgt te luiden:

„1.   De lidstaten verstrekken de Commissie samenvattingen van nationale plannen en programma's die zij met het oog op de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnet opstellen, met name inzake projecten die van Europees belang zijn verklaard, zoals bedoeld in artikel 19 bis. Na aanneming zenden de lidstaten de nationale plannen en programma's ter kennisgeving naar de Commissie.”;

| c) | lid 3 wordt vervangen door:
  „3.   De Commissie brengt om de twee jaar bij het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's verslag uit over de uitvoering van de in deze beschikking omschreven richtsnoeren. Het in lid 2 bedoelde comité assisteert de Commissie bij de opstelling van dat verslag. Bij het verslag worden, waar nodig, wetgevingsvoorstellen voor de herziening van de richtsnoeren gevoegd, inclusief, waar nodig, wijzigingen of toevoegingen van projecten die in overeenstemming zijn met artikel 19, lid 1, in de lijst van prioritaire projecten van bijlage III. Bij de herziening zal met name rekening worden gehouden met projecten die bijdragen aan de territoriale samenhang van de Europese Unie overeenkomstig artikel 19, lid 1, onder e).”; |
| --- | --- |

c)

lid 3 wordt vervangen door:

„3.   De Commissie brengt om de twee jaar bij het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's verslag uit over de uitvoering van de in deze beschikking omschreven richtsnoeren. Het in lid 2 bedoelde comité assisteert de Commissie bij de opstelling van dat verslag. Bij het verslag worden, waar nodig, wetgevingsvoorstellen voor de herziening van de richtsnoeren gevoegd, inclusief, waar nodig, wijzigingen of toevoegingen van projecten die in overeenstemming zijn met artikel 19, lid 1, in de lijst van prioritaire projecten van bijlage III. Bij de herziening zal met name rekening worden gehouden met projecten die bijdragen aan de territoriale samenhang van de Europese Unie overeenkomstig artikel 19, lid 1, onder e).”;

| 12) | artikel 19 wordt vervangen door:
  „Artikel 19
  Prioritaire projecten
  1.   Prioritaire projecten zijn in artikel 7 bedoelde projecten van gemeenschappelijk belang, waarvan na onderzoek blijkt dat zij:






  a) | beogen een knelpunt te doen verdwijnen of een ontbrekende schakel in een belangrijke verbinding van het trans-Europese net aan te vullen, in het bijzonder grensoverschrijdende projecten, projecten die natuurlijke barrières overschrijden of een grensoverschrijdend gedeelte hebben; |
| --- | --- | --- |

12)

artikel 19 wordt vervangen door:

„Artikel 19

Prioritaire projecten

1.   Prioritaire projecten zijn in artikel 7 bedoelde projecten van gemeenschappelijk belang, waarvan na onderzoek blijkt dat zij:

a)

beogen een knelpunt te doen verdwijnen of een ontbrekende schakel in een belangrijke verbinding van het trans-Europese net aan te vullen, in het bijzonder grensoverschrijdende projecten, projecten die natuurlijke barrières overschrijden of een grensoverschrijdend gedeelte hebben;

| b) | van een zodanige dimensie zijn dat een planning op lange termijn en op Europees niveau een belangrijke toegevoegde waarde oplevert; |
| --- | --- |

b)

van een zodanige dimensie zijn dat een planning op lange termijn en op Europees niveau een belangrijke toegevoegde waarde oplevert;

| c) | wat het project in zijn totaliteit betreft, potentiële sociaal-economische nettovoordelen en andere sociaal-economische voordelen bieden; |
| --- | --- |

c)

wat het project in zijn totaliteit betreft, potentiële sociaal-economische nettovoordelen en andere sociaal-economische voordelen bieden;

| d) | een belangrijke toegevoegde waarde opleveren om de mobiliteit van goederen en personen tussen lidstaten te vergemakkelijken, mede door bij te dragen aan de interoperabiliteit van de nationale netten; |
| --- | --- |

d)

een belangrijke toegevoegde waarde opleveren om de mobiliteit van goederen en personen tussen lidstaten te vergemakkelijken, mede door bij te dragen aan de interoperabiliteit van de nationale netten;

| e) | bijdragen aan de territoriale samenhang van de Europese Unie door integratie van de netten van de nieuwe lidstaten en verbetering van de verbindingen met de perifere en insulaire gebieden; |
| --- | --- |

e)

bijdragen aan de territoriale samenhang van de Europese Unie door integratie van de netten van de nieuwe lidstaten en verbetering van de verbindingen met de perifere en insulaire gebieden;

| f) | bijdragen aan de duurzame ontwikkeling van het vervoer door de veiligheid te verbeteren en de schade voor het milieu ten gevolge van het vervoer te verminderen, met name door de overgang op spoorwegen, intermodaal vervoer, waterwegen en zeevervoer te bevorderen; |
| --- | --- |

f)

bijdragen aan de duurzame ontwikkeling van het vervoer door de veiligheid te verbeteren en de schade voor het milieu ten gevolge van het vervoer te verminderen, met name door de overgang op spoorwegen, intermodaal vervoer, waterwegen en zeevervoer te bevorderen;

| g) | de bereidheid van de betrokken lidstaten aantonen om de studies en beoordelingsprocedures tijdig uit te voeren, teneinde de werkzaamheden op een van tevoren overeengekomen datum te voltooien, op basis van nationale plannen of andere gelijkwaardige documenten voor het betrokken project. |
| --- | --- |

g)

de bereidheid van de betrokken lidstaten aantonen om de studies en beoordelingsprocedures tijdig uit te voeren, teneinde de werkzaamheden op een van tevoren overeengekomen datum te voltooien, op basis van nationale plannen of andere gelijkwaardige documenten voor het betrokken project.

2.   De prioritaire projecten, waarvan de aanvang van de werkzaamheden vóór 2010 is gepland, de gedeelten ervan alsmede de in lid 1, onder g) bedoelde overeengekomen data van voltooiing van de werkzaamheden zijn genoemd in bijlage III.

3.   Vóór 2010 maakt de Commissie een balans op van de geboekte vooruitgang en stelt zij, indien nodig, een wijziging voor van de lijst van in bijlage III vermelde prioritaire projecten in overeenstemming met lid 1.”;

| 13) | het volgende artikel wordt ingevoegd:
  „Artikel 19 bis
  Verklaring van Europees belang
  1.   De in bijlage III vermelde prioritaire projecten worden van Europees belang verklaard. Deze verklaring wordt uitsluitend afgelegd volgens de procedure die is neergelegd in het Verdrag en de daarop gegrondveste wetgevingsbesluiten.
  2.   De volgende bepalingen gelden onverminderd de rechtsgrondslag voor de relevante communautaire financieringsinstrumenten:






  a) | Bij de indiening van projecten in het kader van het Cohesiefonds, overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad (16), kennen de lidstaten passende prioriteit toe aan projecten die van Europees belang zijn verklaard. |
| --- | --- | --- |

13)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

„Artikel 19 bis

Verklaring van Europees belang

1.   De in bijlage III vermelde prioritaire projecten worden van Europees belang verklaard. Deze verklaring wordt uitsluitend afgelegd volgens de procedure die is neergelegd in het Verdrag en de daarop gegrondveste wetgevingsbesluiten.

2.   De volgende bepalingen gelden onverminderd de rechtsgrondslag voor de relevante communautaire financieringsinstrumenten:

a)

Bij de indiening van projecten in het kader van het Cohesiefonds, overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad (16), kennen de lidstaten passende prioriteit toe aan projecten die van Europees belang zijn verklaard.

| b) | Bij de indiening van projecten in het kader van de begroting voor trans-Europese netwerken, overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad (17) kennen de lidstaten passende prioriteit toe aan projecten die van Europees belang zijn verklaard. |
| --- | --- |

b)

Bij de indiening van projecten in het kader van de begroting voor trans-Europese netwerken, overeenkomstig de artikelen 9 en 10 van Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad (17) kennen de lidstaten passende prioriteit toe aan projecten die van Europees belang zijn verklaard.

| c) | De Commissie moedigt de lidstaten aan om met de van Europees belang verklaarde projecten rekening te houden bij de planning van de programmering van de Structuurfondsen, met name in de gebieden van Doelstelling 1, met inachtneming van nationale vervoersplannen uit hoofde van bestaande communautaire bestekken. |
| --- | --- |

c)

De Commissie moedigt de lidstaten aan om met de van Europees belang verklaarde projecten rekening te houden bij de planning van de programmering van de Structuurfondsen, met name in de gebieden van Doelstelling 1, met inachtneming van nationale vervoersplannen uit hoofde van bestaande communautaire bestekken.

| d) | De Commissie ziet erop toe dat de landen die voor het structurele pre-toetredingsinstrument in aanmerking komen, bij de indiening van projecten in het kader van dat instrument en overeenkomstig de artikelen 2 en 7 van Verordening (EG) nr. 1267/1999 van de Raad (18) passende prioriteit toekennen aan projecten die van Europees belang zijn verklaard. |
| --- | --- |

d)

De Commissie ziet erop toe dat de landen die voor het structurele pre-toetredingsinstrument in aanmerking komen, bij de indiening van projecten in het kader van dat instrument en overeenkomstig de artikelen 2 en 7 van Verordening (EG) nr. 1267/1999 van de Raad (18) passende prioriteit toekennen aan projecten die van Europees belang zijn verklaard.

3.   Bij het opstellen van de vooruitzichten voor de financiële behoeften kent de Commissie passende prioriteit toe aan de projecten die van Europees belang zijn verklaard.

4.   Indien blijkt dat de start van de werkzaamheden van een van de projecten die van Europees belang zijn verklaard, een belangrijke vertraging oploopt of zal oplopen ten opzichte van de termijn van 2010, verzoekt de Commissie de betrokken lidstaten om binnen drie maanden de redenen voor die vertraging op te geven. Op basis van het verstrekte antwoord raadpleegt de Commissie alle betrokken lidstaten om het probleem dat de vertraging heeft veroorzaakt, op te lossen.

De Commissie kan, in overleg met het bij artikel 18, lid 2, ingestelde comité, in het kader van een actieve follow-up van de uitvoering van het project dat van Europees belang is verklaard en met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel, besluiten passende maatregelen te nemen. De betrokken lidstaten krijgen de mogelijkheid om opmerkingen over voornoemde maatregelen in te dienen vóór de aanneming ervan.

Het Europees Parlement wordt ingelicht over elke maatregel die genomen wordt.

Bij het treffen van die maatregelen houdt de Commissie terdege rekening met de respectieve verantwoordelijkheden van de betrokken lidstaten voor de vertraging en neemt zij geen maatregelen die van invloed kunnen zijn op de verwezenlijking van het project in een lidstaat die niet verantwoordelijk is voor de vertraging.

5.   Wanneer een van de van Europees belang verklaarde projecten niet grotendeels wordt voltooid binnen een redelijke termijn na de in bijlage III vermelde verwachte datum van voltooiing, en alle betrokken lidstaten voor de vertraging verantwoordelijk zijn, heroverweegt de Commissie het project volgens de in lid 4 bedoelde procedure, teneinde de aanduiding als project van Europees belang in te trekken volgens de in artikel 18, lid 3 bedoelde herzieningsprocedure. De Commissie heroverweegt het project in elk geval aan het eind van een periode van 15 jaar nadat het project is aangeduid als zijnde van Europees belang in de betekenis van de onderhavige beschikking.

6.   Vijf jaar na het voltooien van een project van Europees belang of van een gedeelte ervan maken de betrokken lidstaten een balans op van de sociaal-economische en milieueffecten daarvan, waaronder begrepen het effect op het handelsverkeer en het vrije verkeer van personen en goederen tussen lidstaten, op de territoriale samenhang en op de duurzame ontwikkeling. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de resultaten van de opgemaakte balans.

7.   Wanneer een project van Europees belang een grensoverschrijdend gedeelte omvat dat technisch en financieel onscheidbaar is, coördineren de betrokken lidstaten binnen het bestaande bestek hun procedures voor het evalueren van het sociaal-economisch effect van het project alvorens bouwvergunningen af te geven en stellen zij alles in het werk om een transnationaal onderzoek uit te voeren.

8.   Andere gedeelten van projecten van Europees belang worden door de lidstaten per geval bilateraal of multilateraal gecoördineerd.

9.   De in lid 7 bedoelde gecoördineerde acties en transnationale onderzoeken doen geen afbreuk aan de verplichtingen die uit de Gemeenschapswetgeving inzake milieubescherming voortvloeien, met name wat de beoordeling van het milieueffect betreft. De betrokken lidstaten stellen de Commissie in kennis van de aanvang en het resultaat van deze gecoördineerde acties en transnationale onderzoeken. De Commissie neemt die informatie op in het in artikel 18, lid 3, bedoelde verslag.”

Artikel 19 ter

Grensoverschrijdende gedeelten

In het kader van bepaalde prioritaire projecten worden door de betrokken lidstaten grensoverschrijdende gedeelten tussen twee lidstaten vastgesteld, met inbegrip van maritieme snelwegen, op basis van criteria die door het bij artikel 18 ingestelde comité worden bepaald en die ter kennis van de Commissie worden gebracht. Dit betreft met name gedeelten die technisch en financieel onscheidbaar zijn of gedeelten waartoe de betrokken lidstaten zich gezamenlijk verbinden en waarvoor zij een gemeenschappelijke structuur instellen.

| 14) | de artikelen 20 en 21 worden geschrapt; |
| --- | --- |

14)

de artikelen 20 en 21 worden geschrapt;

| 15) | de bijlagen worden als volgt gewijzigd:






  1) | in Bijlage I worden de afdelingen 2, 3, 4 en 6 en de bijbehorende kaarten vervangen door de tekst in Bijlage I bij deze beschikking; |
| --- | --- | --- |

15)

de bijlagen worden als volgt gewijzigd:

1)

in Bijlage I worden de afdelingen 2, 3, 4 en 6 en de bijbehorende kaarten vervangen door de tekst in Bijlage I bij deze beschikking;

| 2) | in Bijlage III:






  a) | komt de titel als volgt te luiden: „Prioritaire projecten waarmee vóór 2010 een aanvang moet worden gemaakt”; |
| --- | --- | --- |

2)

in Bijlage III:

a)

komt de titel als volgt te luiden: „Prioritaire projecten waarmee vóór 2010 een aanvang moet worden gemaakt”;

| b) | wordt de inhoud gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze beschikking. |
| --- | --- |

b)

wordt de inhoud gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze beschikking.

Artikel 2

Deze beschikking treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 3

Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

Gedaan ...

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

Voor de Raad

De voorzitter

---

(1)  PB C 362 E van 18.12.2001, blz. 205 en PB C 20 E van 28.1.2003, blz. 274.

1

(2)  PB C 125 van 27.5.2002, blz. 75.

2

(3)  PB C 278 van 14.11.2002, blz. 1.

3

(4)  Advies van het Europees Parlement van 30 mei 2002 (PB C 187 E van 7.8.2003, blz. 130), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 april 2004 en standpunt van het Europees Parlement van ... (nog niet in het PB bekendgemaakt).

4

(5)  PB L 228 van 9.9.1996, blz. 1. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit nr. 1346/2001/EG (PB L 185 van 6.7.2001, blz. 1).

5

(6)  PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30.

6

(7)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 156 van 25.6.2003, blz. 17).

7

(8)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 807/2003 (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 36).

8

(9)  PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

9

(10)  PB L 75 van 15.3.2001, blz. 1.

10

(11)  PB L 196 van 2.8.2003, blz. 1.

11

(12)  PB L 103 van 25.4.1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 807/2003 (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 36).

12

(13)  PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30.”;

13

(14)  PB L 235 van 17.9.1996, blz. 6. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

14

(15)  PB L 110 van 20.4.2001, blz. 1”;

15

(16)  Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (PB L 130 van 25.5.1994, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1265/1999 (PB L 161 van 26.6.1999, blz. 62).

16

(17)  Verordening (EG) nr. 2236/95 van de Raad van 18 september 1995 tot vaststelling van de algemene regels voor het verlenen van financiële bijstand van de Gemeenschap op het gebied van Trans-Europese netwerken (PB L 228 van 23.9.1995, blz. 1). Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1655/1999 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 197 van 29.7.1999, blz. 1).

17

(18)  Verordening (EG) nr. 1267/1999 van de Raad van 21 juni 1999 tot instelling van een pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid (PB L 161 van 26.6.1999, blz. 73). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2500/2001 van de Raad (PB L 342 van 27.12.2001, blz. 1).

18

---

BIJLAGE I

Bijlage I van Besluit nr. 1692/96/EG wordt gewijzigd als volgt:

| 1. | Afdelingen 2, 3 en 4 worden vervangen door:
  „Afdeling 2:   Wegennet






  2.0. | Europa |
| --- | --- | --- |

1.

Afdelingen 2, 3 en 4 worden vervangen door:

„Afdeling 2:   Wegennet

2.0.

Europa

| 2.1. | België |
| --- | --- |

2.1.

België

| 2.2. | Denemarken |
| --- | --- |

2.2.

Denemarken

| 2.3. | Duitsland |
| --- | --- |

2.3.

Duitsland

| 2.4. | Griekenland |
| --- | --- |

2.4.

Griekenland

| 2.5. | Spanje |
| --- | --- |

2.5.

Spanje

| 2.6. | Frankrijk |
| --- | --- |

2.6.

Frankrijk

| 2.7. | Ierland |
| --- | --- |

2.7.

Ierland

| 2.8. | Italië |
| --- | --- |

2.8.

Italië

| 2.9. | Luxemburg |
| --- | --- |

2.9.

Luxemburg

| 2.10. | Nederland |
| --- | --- |

2.10.

Nederland

| 2.11. | Oostenrijk |
| --- | --- |

2.11.

Oostenrijk

| 2.12. | Portugal |
| --- | --- |

2.12.

Portugal

| 2.13. | Finland |
| --- | --- |

2.13.

Finland

| 2.14. | Zweden |
| --- | --- |

2.14.

Zweden

| 2.15. | Verenigd Koninkrijk |
| --- | --- |

2.15.

Verenigd Koninkrijk

Afdeling 3:   Spoorwegnet

| 3.0. | Europa |
| --- | --- |

3.0.

Europa

| 3.1. | België |
| --- | --- |

3.1.

België

| 3.2. | Denemarken |
| --- | --- |

3.2.

Denemarken

| 3.3. | Duitsland |
| --- | --- |

3.3.

Duitsland

| 3.4. | Griekenland |
| --- | --- |

3.4.

Griekenland

| 3.5. | Spanje |
| --- | --- |

3.5.

Spanje

| 3.6. | Frankrijk |
| --- | --- |

3.6.

Frankrijk

| 3.7. | Ierland |
| --- | --- |

3.7.

Ierland

| 3.8. | Italië |
| --- | --- |

3.8.

Italië

| 3.9. | Luxemburg |
| --- | --- |

3.9.

Luxemburg

| 3.10. | Nederland |
| --- | --- |

3.10.

Nederland

| 3.11. | Oostenrijk |
| --- | --- |

3.11.

Oostenrijk

| 3.12. | Portugal |
| --- | --- |

3.12.

Portugal

| 3.13. | Finland |
| --- | --- |

3.13.

Finland

| 3.14. | Zweden |
| --- | --- |

3.14.

Zweden

| 3.15. | Verenigd Koninkrijk |
| --- | --- |

3.15.

Verenigd Koninkrijk

Afdeling 4:   Waterwegennet en binnenhavens”.

| 2. | Afdeling 6 wordt vervangen door:
  „Afdeling 6:   Net van luchthavens






  6.0. | Europa |
| --- | --- | --- |

2.

Afdeling 6 wordt vervangen door:

„Afdeling 6:   Net van luchthavens

6.0.

Europa

| 6.1. | België/Denemarken/Duitsland/Luxemburg/Nederland/Oostenrijk |
| --- | --- |

6.1.

België/Denemarken/Duitsland/Luxemburg/Nederland/Oostenrijk

| 6.2. | Griekenland |
| --- | --- |

6.2.

Griekenland

| 6.3 | Spanje/Portugal |
| --- | --- |

6.3

Spanje/Portugal

| 6.4. | Frankrijk |
| --- | --- |

6.4.

Frankrijk

| 6.5. | Ierland/Verenigd Koninkrijk |
| --- | --- |

6.5.

Ierland/Verenigd Koninkrijk

| 6.6. | Italië |
| --- | --- |

6.6.

Italië

| 6.7. | Finland/Zweden”. |
| --- | --- |

6.7.

Finland/Zweden”.

| 3. | De volgende kaarten vervangen de kaarten van Besluit 1692/96/EG. |
| --- | --- |

3.

De volgende kaarten vervangen de kaarten van Besluit 1692/96/EG.

---

BIJLAGE II

Bijlage III van Besluit nr. 1692/96/EG wordt gewijzigd als volgt:

„BIJLAGE III

PRIORITAIRE PROJECTEN WAARMEE VÓÓR 2010 EEN AANVANG MOET WORDEN GEMAAKT

| 1. | Spoorwegas Berlijn-Verona/Milaan-Bologna-Napels-Messina-Palermo






  — | Halle/Leipzig-Nürnberg (2015) |
| --- | --- | --- |

1.

Spoorwegas Berlijn-Verona/Milaan-Bologna-Napels-Messina-Palermo

—

Halle/Leipzig-Nürnberg (2015)

| — | Nürnberg-München (2006) |
| --- | --- |

—

Nürnberg-München (2006)

| — | München-Kufstein (2015) |
| --- | --- |

—

München-Kufstein (2015)

| — | Kufstein-Innsbruck (2009) |
| --- | --- |

—

Kufstein-Innsbruck (2009)

| — | Brenner-tunnel (2015), grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Brenner-tunnel (2015), grensoverschrijdend gedeelte

| — | Verona-Napels (2007) |
| --- | --- |

—

Verona-Napels (2007)

| — | Milaan-Bologna (2006) |
| --- | --- |

—

Milaan-Bologna (2006)

| — | Auto-/spoorbrug over de straat van Messina-Palermo (2015) |
| --- | --- |

—

Auto-/spoorbrug over de straat van Messina-Palermo (2015)

| 2. | Hogesnelheidsspoorwegas Parijs-Brussel-Keulen-Amsterdam-Londen






  — | Kanaaltunnel Londen (2007) |
| --- | --- | --- |

2.

Hogesnelheidsspoorwegas Parijs-Brussel-Keulen-Amsterdam-Londen

—

Kanaaltunnel Londen (2007)

| — | Brussel-Luik-Keulen (2007) |
| --- | --- |

—

Brussel-Luik-Keulen (2007)

| — | Brussel-Rotterdam-Amsterdam (2007) (1) |
| --- | --- |

—

Brussel-Rotterdam-Amsterdam (2007) (1)

| 3. | Hogesnelheidsspoorwegas in Zuidwest-Europa






  — | Lissabon/Porto-Madrid (2011) (2) |
| --- | --- | --- |

3.

Hogesnelheidsspoorwegas in Zuidwest-Europa

—

Lissabon/Porto-Madrid (2011) (2)

| — | Madrid-Barcelona (2005) |
| --- | --- |

—

Madrid-Barcelona (2005)

| — | Barcelona-Figueras-Perpignan (2008) |
| --- | --- |

—

Barcelona-Figueras-Perpignan (2008)

| — | Perpignan-Montpellier (2015) |
| --- | --- |

—

Perpignan-Montpellier (2015)

| — | Montpellier-Nîmes (2010) |
| --- | --- |

—

Montpellier-Nîmes (2010)

| — | Madrid-Vitoria-Irún/Hendaye (2010) |
| --- | --- |

—

Madrid-Vitoria-Irún/Hendaye (2010)

| — | Irún/Hendaye-Dax, grensoverschrijdend gedeelte (2010) |
| --- | --- |

—

Irún/Hendaye-Dax, grensoverschrijdend gedeelte (2010)

| — | Dax-Bordeaux (2020) |
| --- | --- |

—

Dax-Bordeaux (2020)

| — | Bordeaux-Tours (2015) |
| --- | --- |

—

Bordeaux-Tours (2015)

| 4. | Hogesnelheidsspoorwegas Oost






  — | Parijs-Baudrecourt (2007) |
| --- | --- | --- |

4.

Hogesnelheidsspoorwegas Oost

—

Parijs-Baudrecourt (2007)

| — | Metz-Luxemburg (2007) |
| --- | --- |

—

Metz-Luxemburg (2007)

| — | Saarbrücken-Mannheim (2007) |
| --- | --- |

—

Saarbrücken-Mannheim (2007)

| 5. | Betuwelijn (2007) |
| --- | --- |

5.

Betuwelijn (2007)

| 6. | Spoorwegas Lyon-Triëst-Divača/Koper-Divača-Ljubljana-Boedapest-Oekraïense grens (3)







  — | Lyon-St Jean de Maurienne (2015) |
| --- | --- | --- |

6.

Spoorwegas Lyon-Triëst-Divača/Koper-Divača-Ljubljana-Boedapest-Oekraïense grens (3)

—

Lyon-St Jean de Maurienne (2015)

| — | Mont-Cenis-tunnel (2015-2017), grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Mont-Cenis-tunnel (2015-2017), grensoverschrijdend gedeelte

| — | Bussoleno-Turijn (2011) |
| --- | --- |

—

Bussoleno-Turijn (2011)

| — | Turijn-Venetië (2010) |
| --- | --- |

—

Turijn-Venetië (2010)

| — | Venetië-Ronchi Zuid-Triëst-Divača (2015) |
| --- | --- |

—

Venetië-Ronchi Zuid-Triëst-Divača (2015)

| — | Koper-Divača-Ljubljana (2015) |
| --- | --- |

—

Koper-Divača-Ljubljana (2015)

| — | Ljubljana-Boedapest (2015) |
| --- | --- |

—

Ljubljana-Boedapest (2015)

| 7. | Autosnelwegas Igoumenitsa/Patras-Athene-Sofia–Boedapest






  — | Via Egnatia (2006) |
| --- | --- | --- |

7.

Autosnelwegas Igoumenitsa/Patras-Athene-Sofia–Boedapest

—

Via Egnatia (2006)

| — | Pathe (2008) |
| --- | --- |

—

Pathe (2008)

| — | Autosnelweg Sofia-Kulata-Grieks/Bulgaarse grens (2010), met Promahon-Kulata als grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Autosnelweg Sofia-Kulata-Grieks/Bulgaarse grens (2010), met Promahon-Kulata als grensoverschrijdend gedeelte

| — | Autosnelweg Nadlac-Sibiu-(vertakking naar Boekarest en Constanţa) (2007) |
| --- | --- |

—

Autosnelweg Nadlac-Sibiu-(vertakking naar Boekarest en Constanţa) (2007)

| 8. | Multimodale as Portugal/Spanje-rest van Europa (4)







  — | Spoorweg La Coruña-Lissabon-Sines (2010) |
| --- | --- | --- |

8.

Multimodale as Portugal/Spanje-rest van Europa (4)

—

Spoorweg La Coruña-Lissabon-Sines (2010)

| — | Spoorweg Lissabon-Valladolid (2010) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Lissabon-Valladolid (2010)

| — | Spoorweg Lissabon-Faro (2004) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Lissabon-Faro (2004)

| — | Autosnelweg Lissabon-Valladolid (2010) |
| --- | --- |

—

Autosnelweg Lissabon-Valladolid (2010)

| — | Autosnelweg La Coruña-Lissabon (2003) |
| --- | --- |

—

Autosnelweg La Coruña-Lissabon (2003)

| — | Autosnelweg Sevilla-Lissabon (voltooid 2001) |
| --- | --- |

—

Autosnelweg Sevilla-Lissabon (voltooid 2001)

| — | Nieuwe luchthaven Lissabon (2015) |
| --- | --- |

—

Nieuwe luchthaven Lissabon (2015)

| 9. | Spoorwegas Cork-Dublin-Belfast-Stranraer (5) (2001) |
| --- | --- |

9.

Spoorwegas Cork-Dublin-Belfast-Stranraer (5) (2001)

| 10. | Malpensa (voltooid 2001) (6) |
| --- | --- |

10.

Malpensa (voltooid 2001) (6)

| 11. | Vaste verbinding Øresund (voltooid 2000) (7) |
| --- | --- |

11.

Vaste verbinding Øresund (voltooid 2000) (7)

| 12. | Noordse driehoek (spoor)wegenas






  — | (Spoor)wegprojecten in Zweden (8) (2010) |
| --- | --- | --- |

12.

Noordse driehoek (spoor)wegenas

—

(Spoor)wegprojecten in Zweden (8) (2010)

| — | Autosnelweg Helsinki-Turku (2010) |
| --- | --- |

—

Autosnelweg Helsinki-Turku (2010)

| — | Spoorweg Kerava-Lahti (2006) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Kerava-Lahti (2006)

| — | Autosnelweg Helsinki-Vaalimaa (2015) |
| --- | --- |

—

Autosnelweg Helsinki-Vaalimaa (2015)

| — | Spoorweg Helsinki-Vainikkala (Russische grens) (2014) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Helsinki-Vainikkala (Russische grens) (2014)

| 13. | Wegenas Verenigd Koninkrijk/Ierland/Benelux (2010) |
| --- | --- |

13.

Wegenas Verenigd Koninkrijk/Ierland/Benelux (2010)

| 14. | Hoofdverbinding Westkust (2007) |
| --- | --- |

14.

Hoofdverbinding Westkust (2007)

| 15. | Galileo (2008) |
| --- | --- |

15.

Galileo (2008)

| 16. | Goederenspoorwegas Sines/Algeciras-Madrid-Parijs






  — | Nieuwe spoorwegas met grote capaciteit door de Pyreneeën |
| --- | --- | --- |

16.

Goederenspoorwegas Sines/Algeciras-Madrid-Parijs

—

Nieuwe spoorwegas met grote capaciteit door de Pyreneeën

| — | Spoorweg Sines-Badajoz (2010) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Sines-Badajoz (2010)

| — | Spoorweg Algeciras-Bobadilla (2010) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Algeciras-Bobadilla (2010)

| 17. | Spoorwegas Parijs-Straatsburg-Stuttgart-Wenen-Bratislava






  — | Baudrecourt-Straatsburg-Stuttgart (2015) met de Kehl-brug als grensoverschrijdend deel |
| --- | --- | --- |

17.

Spoorwegas Parijs-Straatsburg-Stuttgart-Wenen-Bratislava

—

Baudrecourt-Straatsburg-Stuttgart (2015) met de Kehl-brug als grensoverschrijdend deel

| — | Stuttgart-Ulm (2012) |
| --- | --- |

—

Stuttgart-Ulm (2012)

| — | München-Salzburg (2015), grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

München-Salzburg (2015), grensoverschrijdend gedeelte

| — | Salzburg-Wenen (2012) |
| --- | --- |

—

Salzburg-Wenen (2012)

| — | Wenen-Bratislava (2010), grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Wenen-Bratislava (2010), grensoverschrijdend gedeelte

| 18. | Rivierverbindingas Rijn/Maas-Main-Donau (9)







  — | Rijn–Maas (2019) met de Lanaye-sluis als grensoverschrijdend deel |
| --- | --- | --- |

18.

Rivierverbindingas Rijn/Maas-Main-Donau (9)

—

Rijn–Maas (2019) met de Lanaye-sluis als grensoverschrijdend deel

| — | Vilshofen-Straubing (2013) |
| --- | --- |

—

Vilshofen-Straubing (2013)

| — | Wenen-Bratislava (2015), grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Wenen-Bratislava (2015), grensoverschrijdend gedeelte

| — | Palkovicovo-Mohács (2014) |
| --- | --- |

—

Palkovicovo-Mohács (2014)

| — | Knelpunten in Roemenië en Bulgarije (2011) |
| --- | --- |

—

Knelpunten in Roemenië en Bulgarije (2011)

| 19. | Interoperabiliteit van het hoge-snelheidsspoorwegnet op het Iberisch schiereiland






  — | Madrid-Andaluzië (2010) |
| --- | --- | --- |

19.

Interoperabiliteit van het hoge-snelheidsspoorwegnet op het Iberisch schiereiland

—

Madrid-Andaluzië (2010)

| — | Noord-Oosten (2010) |
| --- | --- |

—

Noord-Oosten (2010)

| — | Madrid-Levante en Middellandse Zee (2010) |
| --- | --- |

—

Madrid-Levante en Middellandse Zee (2010)

| — | Noord/Noordwestelijke corridor, met inbegrip van Vigo-Porto (2010) |
| --- | --- |

—

Noord/Noordwestelijke corridor, met inbegrip van Vigo-Porto (2010)

| — | Extremadura (2010) |
| --- | --- |

—

Extremadura (2010)

| 20. | Spoorwegas van de Fehmarn Belt






  — | Vaste spoor- en wegverbinding van de Fehmarn Belt (2014) |
| --- | --- | --- |

20.

Spoorwegas van de Fehmarn Belt

—

Vaste spoor- en wegverbinding van de Fehmarn Belt (2014)

| — | Spoorweg die toegang geeft tot Denemarken vanaf de Øresund (2015) |
| --- | --- |

—

Spoorweg die toegang geeft tot Denemarken vanaf de Øresund (2015)

| — | Spoorweg die toegang geeft tot Duitsland vanaf Hamburg (2015) |
| --- | --- |

—

Spoorweg die toegang geeft tot Duitsland vanaf Hamburg (2015)

| — | Spoorweg Hannover-Hamburg/Bremen (2015) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Hannover-Hamburg/Bremen (2015)

| 21. | Maritieme snelwegen
  Projecten van gemeenschappelijk belang, vastgesteld in overeenstemming met artikel 12 bis, en betrekking hebbend op de volgende maritieme snelwegen:






  — | Oostzeesnelweg (waarbij de lidstaten gelegen aan de Oostzee met de lidstaten in Midden- en West-Europa worden verbonden, inclusief de verbinding door het Noordzee/Oostzee-kanaal) (2010) |
| --- | --- | --- |

21.

Maritieme snelwegen

Projecten van gemeenschappelijk belang, vastgesteld in overeenstemming met artikel 12 bis, en betrekking hebbend op de volgende maritieme snelwegen:

—

Oostzeesnelweg (waarbij de lidstaten gelegen aan de Oostzee met de lidstaten in Midden- en West-Europa worden verbonden, inclusief de verbinding door het Noordzee/Oostzee-kanaal) (2010)

| — | West-Europese snelweg (waarbij Portugal en Spanje via de Atlantische boog met de Noordzee en de Ierse zee worden verbonden) (2010); |
| --- | --- |

—

West-Europese snelweg (waarbij Portugal en Spanje via de Atlantische boog met de Noordzee en de Ierse zee worden verbonden) (2010);

| — | Zuidoost-Europese snelweg (waarbij de Adriatische Zee met de Ionische Zee en het oostelijk deel van de Middellandse Zee wordt verbonden teneinde Cyprus op te nemen) (2010); |
| --- | --- |

—

Zuidoost-Europese snelweg (waarbij de Adriatische Zee met de Ionische Zee en het oostelijk deel van de Middellandse Zee wordt verbonden teneinde Cyprus op te nemen) (2010);

| — | Zuidwest-Europese snelweg (westelijk deel van de Middellandse Zee), waarbij Spanje, Frankrijk en Italië, inclusief Malta, met elkaar verbonden worden, en aansluiting plaatsvindt op de Zuidoost-Europese maritieme snelweg (10) (2010) |
| --- | --- |

—

Zuidwest-Europese snelweg (westelijk deel van de Middellandse Zee), waarbij Spanje, Frankrijk en Italië, inclusief Malta, met elkaar verbonden worden, en aansluiting plaatsvindt op de Zuidoost-Europese maritieme snelweg (10) (2010)

| 22. | Spoorwegas Athene-Sofia-Boedapest-Wenen-Praag-Nürnberg/Dresden (11)







  — | Spoorweg Grieks/Bulgaarse grens-Kulata-Sofia-Vidin/Calafat (2015) |
| --- | --- | --- |

22.

Spoorwegas Athene-Sofia-Boedapest-Wenen-Praag-Nürnberg/Dresden (11)

—

Spoorweg Grieks/Bulgaarse grens-Kulata-Sofia-Vidin/Calafat (2015)

| — | Spoorweg Curtici-Brasov (naar Boekarest en Constanţa) (2010) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Curtici-Brasov (naar Boekarest en Constanţa) (2010)

| — | Spoorweg Boedapest-Wenen (2010), grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Spoorweg Boedapest-Wenen (2010), grensoverschrijdend gedeelte

| — | Spoorweg Břeclav-Praag-Nürnberg (2010), met Nürnberg-Praag als grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Spoorweg Břeclav-Praag-Nürnberg (2010), met Nürnberg-Praag als grensoverschrijdend gedeelte

| — | Spoorwegas Praag-Linz (2016) |
| --- | --- |

—

Spoorwegas Praag-Linz (2016)

| 23. | Spoorwegas Gdansk-Warschau-Brno/Bratislava-Wenen (12)







  — | Spoorweg Gdansk-Warschau-Katowice (2015) |
| --- | --- | --- |

23.

Spoorwegas Gdansk-Warschau-Brno/Bratislava-Wenen (12)

—

Spoorweg Gdansk-Warschau-Katowice (2015)

| — | Spoorweg Katowice-Břeclav (2010) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Katowice-Břeclav (2010)

| — | Spoorweg Katowice-Zilina-Nove Mesto n.V. (2010) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Katowice-Zilina-Nove Mesto n.V. (2010)

| 24. | Spoorwegas Lyon/Genua-Basel-Duisburg-Rotterdam/Antwerpen






  — | Lyon-Mulhouse-Mülheim (13) met Mulhouse-Mülheim als grensoverschrijdend gedeelte (2018) |
| --- | --- | --- |

24.

Spoorwegas Lyon/Genua-Basel-Duisburg-Rotterdam/Antwerpen

—

Lyon-Mulhouse-Mülheim (13) met Mulhouse-Mülheim als grensoverschrijdend gedeelte (2018)

| — | Genua-Milaan/Novara-Zwitserse grens (2013) |
| --- | --- |

—

Genua-Milaan/Novara-Zwitserse grens (2013)

| — | Basel-Karlsruhe (2015) |
| --- | --- |

—

Basel-Karlsruhe (2015)

| — | Frankfurt-Mannheim (2012) |
| --- | --- |

—

Frankfurt-Mannheim (2012)

| — | Duisburg-Emmerich (2009) (14) |
| --- | --- |

—

Duisburg-Emmerich (2009) (14)

| — | „IJzeren Rijn” Rheidt-Antwerpen, grensoverschrijdend gedeelte (2010) |
| --- | --- |

—

„IJzeren Rijn” Rheidt-Antwerpen, grensoverschrijdend gedeelte (2010)

| 25. | Autosnelwegas Gdansk-Brno/Bratislava-Wenen (15)







  — | Autosnelweg Gdansk-Katowice (2010) |
| --- | --- | --- |

25.

Autosnelwegas Gdansk-Brno/Bratislava-Wenen (15)

—

Autosnelweg Gdansk-Katowice (2010)

| — | Autosnelweg Katowice-Brno/Zilina (2010), grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Autosnelweg Katowice-Brno/Zilina (2010), grensoverschrijdend gedeelte

| — | Autosnelweg Brno-Wenen (2009), grensoverschrijdend gedeelte |
| --- | --- |

—

Autosnelweg Brno-Wenen (2009), grensoverschrijdend gedeelte

| 26. | Spoorweg-/autowegas Ierland/Verenigd Koninkrijk/Europese continent






  — | Autoweg-/spoorwegas waarbij Dublin met Noord-Ierland (Belfast-Larne) en met het zuiden van Ierland (Cork) wordt verbonden (2010) (16) |
| --- | --- | --- |

26.

Spoorweg-/autowegas Ierland/Verenigd Koninkrijk/Europese continent

—

Autoweg-/spoorwegas waarbij Dublin met Noord-Ierland (Belfast-Larne) en met het zuiden van Ierland (Cork) wordt verbonden (2010) (16)

| — | Autoweg-/spoorwegas Hull-Liverpool (2015) |
| --- | --- |

—

Autoweg-/spoorwegas Hull-Liverpool (2015)

| — | Spoorweg Felixstowe-Nuneaton (2011) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Felixstowe-Nuneaton (2011)

| — | Spoorweg Crewe-Holyhead (2008) |
| --- | --- |

—

Spoorweg Crewe-Holyhead (2008)

| 27. | „Rail Baltica”: Spoorwegas Warschau-Kaunas-Riga-Tallinn-Helsinki






  — | Warschau-Kaunas (2010) |
| --- | --- | --- |

27.

„Rail Baltica”: Spoorwegas Warschau-Kaunas-Riga-Tallinn-Helsinki

—

Warschau-Kaunas (2010)

| — | Kaunas-Riga (2014) |
| --- | --- |

—

Kaunas-Riga (2014)

| — | Riga-Tallinn (2016) |
| --- | --- |

—

Riga-Tallinn (2016)

| 28. | „Eurocaprail” op de spoorwegas Brussel-Luxemburg-Straatsburg






  — | Brussel-Luxemburg-Straatsburg (2012) |
| --- | --- | --- |

28.

„Eurocaprail” op de spoorwegas Brussel-Luxemburg-Straatsburg

—

Brussel-Luxemburg-Straatsburg (2012)

| 29. | Spoorwegas van de intermodale corridor Ionische/Adriatische zee






  — | Kozani-Kalambaka-Igoumenitsa (2012) |
| --- | --- | --- |

29.

Spoorwegas van de intermodale corridor Ionische/Adriatische zee

—

Kozani-Kalambaka-Igoumenitsa (2012)

| — | Ioannina-Antirrio-Rio-Kalamata (2014) |
| --- | --- |

—

Ioannina-Antirrio-Rio-Kalamata (2014)

| 30. | Rivierverbinding Seine-Schelde






  — | verbeteren van de bevaarbaarheid Deulemont-Gent (2012-2014-2016) |
| --- | --- | --- |

30.

Rivierverbinding Seine-Schelde

—

verbeteren van de bevaarbaarheid Deulemont-Gent (2012-2014-2016)

| — | Compiègne-Cambrai (2012-2014-2016) |
| --- | --- |

—

Compiègne-Cambrai (2012-2014-2016)

Tussen haakjes staat de van tevoren overeengekomen datum van voltooiing van de werkzaamheden. De data van voltooiing van de werkzaamheden van de projecten nr. 1 tot en met 20 en 30 en de details van de tracés zijn overgenomen uit het rapport van de groep op hoog niveau, voorzover zij daadwerkelijk zijn vastgesteld.”.

---

(1)  Met inbegrip van de twee stations voor hogesnelheidstreinen in Rotterdam en Amsterdam, die niet inbegrepen waren in het project dat door de Europese Raad van Essen in 1994 werd goedgekeurd.

1

(2)  Met inbegrip van de verbindingen Lissabon-Porto (2013), Lissabon-Madrid (2010) en Aveiro-Salamanca (2015).

2

(3)  Delen van deze verbinding komen overeen met de pan-Europese corridor V.

3

(4)  Met inbegrip van modernisering van havens en luchthavens (2015) overeenkomstig de inhoud die door de Europese Raad van Essen/Dublin is goedgekeurd.

4

(5)  In 2003 werd beslist om de capaciteit van deze lijn verder op te voeren; dit werd als afzonderlijk project toegevoegd.

5

(6)  Project voltooid.

6

(7)  Project voltooid.

7

(8)  Een aantal korte gedeelten van wegen en spoorlijnen zullen tussen 2010 en 2015 voltooid worden.

8

(9)  Een deel van deze verbinding komt overeen met de omschrijving van de pan-Europese corridor V.

9

(10)  Inclusief naar de Zwarte Zee.

10

(11)  Deze hoofdverbinding komt grotendeels overeen met de omschrijving van de pan-Europese corridor IV.

11

(12)  Deze hoofdverbinding komt grotendeels overeen met de omschrijving van de pan-Europese corridor VI.

12

(13)  Dit omvat de TGV Rhin-Rhône, zonder de westelijke vertakking.

13

(14)  Project nr. 5 (Betuwelijn) verbindt Rotterdam met Emmerich.

14

(15)  Deze hoofdverbinding komt grotendeels overeen met de omschrijving van de pan-Europese corridor VI.

15

(16)  Dit omvat project nr. 13 van Essen: wegverbinding Ierland/Verenigd Koninkrijk/Benelux.

16

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

In het kader van de medebeslissingsprocedure (artikel 251/VEG) heeft de Raad op 5 december 2003 een politiek akkoord bereikt over de ontwerp-beschikking houdende wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (1). Na bijwerking door de juristen/vertalers, heeft de Raad op 14 april 2004 zijn gemeenschappelijk standpunt vastgesteld.

Bij de bepaling van zijn standpunt heeft de Raad rekening gehouden met het advies in eerste lezing van het Europees Parlement van 30 mei 2002 (2) en de hernieuwde voorlegging ervan op 11 maart 2004 (3), alsook met de adviezen van het Economisch en Sociaal Comité (4) en het Comité van de Regio's (5).

De beschikking strekt ertoe de communautaire richtsnoeren van 1996 inzake het TEN-T te actualiseren teneinde rekening te houden met de voor 2010 voorspelde toename van het verkeer en de daaruit voortvloeiende congestieproblemen, alsook met de uitbreiding van de Europese Unie. De beschikking omvat een lijst van prioritaire projecten die vóór 2010 moeten worden uitgevoerd. Deze lijst, die de door de Europese Raad van Essen van 1994 aangenomen projecten bevat en waaraan nieuwe projecten zijn toegevoegd, is opgesteld op basis van de aanbevelingen in het verslag van de Groep op hoog niveau onder het voorzitterschap van de heer Karel Van Miert.

De nieuwe elementen van het voorstel hebben onder andere betrekking op:

| — | de aandacht voor communautaire prioriteiten inzake intermodaal vervoer en bestaande duurzame vervoerswijzen zoals het spoor, de korte vaart en de binnenvaart; |
| --- | --- |

—

de aandacht voor communautaire prioriteiten inzake intermodaal vervoer en bestaande duurzame vervoerswijzen zoals het spoor, de korte vaart en de binnenvaart;

| — | de wijzigingen in de definitie van het spoorwegnet teneinde de rol van het spoor in het vrachtvervoer te benadrukken; |
| --- | --- |

—

de wijzigingen in de definitie van het spoorwegnet teneinde de rol van het spoor in het vrachtvervoer te benadrukken;

| — | het concept „maritieme snelwegen”. |
| --- | --- |

—

het concept „maritieme snelwegen”.

| — | de invoering van het concept „projecten van Europees belang” waarvoor qua financiering en raadplegingsprocedures een prioritaire behandeling geldt; |
| --- | --- |

—

de invoering van het concept „projecten van Europees belang” waarvoor qua financiering en raadplegingsprocedures een prioritaire behandeling geldt;

| — | de totstandbrenging van een nieuw coördinatiemechanisme op communautair niveau ter vergemakkelijking van met name de operationele en financiële samenwerking tussen lidstaten die bij hetzelfde grensoverschrijdende project zijn betrokken; |
| --- | --- |

—

de totstandbrenging van een nieuw coördinatiemechanisme op communautair niveau ter vergemakkelijking van met name de operationele en financiële samenwerking tussen lidstaten die bij hetzelfde grensoverschrijdende project zijn betrokken;

| — | de verlenging van de termijn voor de afronding van de projecten tot 2020 en de uitbreiding van het geografische toepassingsgebied van het TEN-T naar de nieuwe lidstaten. |
| --- | --- |

—

de verlenging van de termijn voor de afronding van de projecten tot 2020 en de uitbreiding van het geografische toepassingsgebied van het TEN-T naar de nieuwe lidstaten.

II.   ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT

De Raad is het ermee eens dat het communautaire juridische kader voor de ontwikkeling van het trans-Europese vervoersnet moet worden aangepast aan de behoeften van een uitgebreide Unie, teneinde een samenhangend, doeltreffend en duurzaam vervoerssysteem tot stand te brengen. De Raad kan derhalve de algemene doelstellingen van het Commissievoorstel, alsook in grote lijnen de inhoud ervan, volledig onderschrijven. In de gevallen waarin de Raad besloot de tekst op een aantal specifieke punten te wijzigen, gebeurde dit voornamelijk om deze duidelijker, eenvoudiger en begrijpelijker te maken.

Wat betreft de „prioriteiten” voor het trans-Europese vervoersnet (artikel 5), benadrukt de Raad dat het belang om de tussenverbindingen van de nationale netwerken te bevorderen en tevens rekening te houden met de hoge vervoerskosten op eilanden en in perifere gebieden. Het gemeenschappelijk standpunt verwijst in het algemeen naar de geleidelijke verwezenlijking van een interoperabel spoorwegnet met aangepaste trajecten voor goederenvervoer. De Raad onderschrijft tevens de bevordering van de scheepvaart over lange afstanden en de kustvaart, alsook de ontwikkeling van duurzame mobiliteit van personen en goederen.

De Raad hecht veel belang aan milieubescherming in het kader van vervoersprojecten (artikel 8). De Raad heeft derhalve duidelijk gesteld dat de lidstaten bij de opstelling van plannen en programma's rekening moeten houden met de resultaten van milieueffectbeoordelingen. De Commissie dient deze resultaten in aanmerking te nemen in haar verslag betreffende de richtsnoeren en in de eventuele wetgevingsvoorstellen voor de herziening van de richtsnoeren.

De Raad is ingenomen met de invoering van het nieuwe concept „maritieme snelwegen” (artikel 12 bis) dat de overdracht van goederen van de weg naar de kustvaart bevordert. De specifieke projecten — die concreet gestalte geven aan het concept „maritieme snelwegen” — moeten binnen drie jaar door de Commissie worden uitgewerkt. De Raad is van oordeel dat met dit nieuwe kader ook bestaande verbindingen verbeterd kunnen worden. In dit verband moet het mogelijk zijn om het vervoer van personen en goederen te bevorderen in gevallen waarin het goederenvervoer het overwicht heeft. In het gemeenschappelijk standpunt is ondubbelzinnig bepaald dat overheidsfinanciering (aanloopsteun) in het kader van de „maritieme snelwegen” niet mag leiden tot concurrentieverstoringen. Deze steun moet worden toegekend op basis van dezelfde criteria als die voor het Marco Polo-programma, en de toekenning van financiële bijstand van de Gemeenschap krachtens deze twee instrumenten mag niet cumulatief zijn.

De Raad stemt in met de in artikel 17 bis bedoelde mogelijkheid om een Europese coördinator aan te wijzen om de uitvoering van projecten te coördineren. De Raad legt in zijn gemeenschappelijk standpunt de nadruk op de specifieke bevoegdheid van de coördinator voor grensoverschrijdende projecten, alsook op het belang van samenwerking met de lidstaten bij de uitvoering van de aan de coördinator toevertrouwde taken.

Met betrekking tot de projecten van gemeenschappelijk belang, die als prioritaire projecten worden aangemerkt, wordt in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad het belang van grensoverschrijdende projecten en grensoverschrijdende gedeelten van projecten (artikel 19 en artikel 19 ter) benadrukt. Tevens wordt onderstreept dat de bereidheid van de betrokken lidstaten gebaseerd moet zijn op nationale plannen of gelijkwaardige documenten.

In het kader van het algemene beginsel om de uitvoering van TEN-T-projecten te bespoedigen, spreekt de Raad zijn waardering uit voor de bepalingen inzake de verklaring van Europees belang voor wat betreft transnationale projecten, (artikel 19 bis), die in het kader van de communautaire financiering een prioritaire behandeling van deze projecten mogelijk maken. De Raad stelt dat deze verklaring in overeenstemming is met het Verdrag. Aangezien samenwerking tussen alle lidstaten een hoeksteen vormt voor de uitvoering van de projecten, acht de Raad het passend dat de Commissie met alle betrokken lidstaten overleg pleegt wanneer er sprake is van een belangrijke vertraging. Gelet op het financiële en technische belang van de projecten, dient de Commissie de situatie nader te bekijken in het kader van een actieve follow-up, hetgeen eventueel kan resulteren in de aanneming van passende maatregelen. De lidstaten kunnen bij die gelegenheid opmerkingen indienen. De Commissie moet zich onthouden van maatregelen waardoor een niet voor de vertraging verantwoordelijke lidstaat zou worden gestraft.

Wat betreft gecoördineerde acties en transnationale onderzoeken betreffende grensoverschrijdende gedeelten die technisch en financieel onlosmakelijk verbonden zijn, is de Raad van oordeel dat de betrokken lidstaten binnen het bestaande kader alles moeten doen wat in hun vermogen ligt.

Tot slot kon de Raad instemmen met de door de Commissie voorgestelde lijst van prioritaire projecten die werd opgesteld op basis van de werkzaamheden van de Groep op hoog niveau Van Miert. Met het werk dienaangaande moet vóór 2010 een begin worden gemaakt. Eén project is om technische redenen aan de lijst toegevoegd.

III.   WIJZIGINGEN

In het gemeenschappelijk standpunt van de Raad zijn de hoofdlijnen van de amendementen opgenomen die het Europees Parlement tijdens de eerste lezing van het voorstel op 30 mei 2002 en de hernieuwde voorlegging ervan op 11 maart 2004 heeft aangenomen. In beginsel bevat het gemeenschappelijk standpunt in de tekst van de overwegingen of het dispositief echter geen verwijzingen naar specifieke projecten. Dergelijke verwijzingen staan alleen in bijlage III, waarin de projecten duidelijk worden omschreven.

| — | De Raad deelt de mening van het Parlement dat overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag elk besluit inzake communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnetwerk, ook wat betreft specifieke projecten in aansluiting op deze richtsnoeren, via de medebeslissingsprocedure moet worden genomen. De overeenkomstige wijzigingen van de tekst zijn in het gemeenschappelijk standpunt verwerkt (overweging 25, de artikelen 18, lid 3, en 19 bis). In dit verband zij gewezen op de bepalingen betreffende de evaluatie van projecten, waaronder de mogelijke intrekking van hun indeling als project van Europees belang.
  Wat betreft het amendement van het Parlement om geraadpleegd te worden over maatregelen die de Commissie kan nemen in het kader van de actieve follow-up van de verschillende projecten die van Europees belang zijn verklaard (artikel 19 bis), is de Raad van oordeel dat er reeds passende mechanismen voorhanden zijn, aangezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad voorziet in de medebeslissingsprocedure wanneer een project wordt gewijzigd of toegevoegd, alsook in de gebruikelijke begrotingsprocedure voor de daadwerkelijke financiering van het project. Tot slot kon om institutionele redenen geen gevolg worden gegeven aan het amendement van het Parlement om te worden geraadpleegd bij de opstelling door de Commissie van de oorspronkelijke lijst van specifieke projecten in het kader van de „maritieme snelwegen” (artikel 12 bis). |
| --- | --- |

—

De Raad deelt de mening van het Parlement dat overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag elk besluit inzake communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnetwerk, ook wat betreft specifieke projecten in aansluiting op deze richtsnoeren, via de medebeslissingsprocedure moet worden genomen. De overeenkomstige wijzigingen van de tekst zijn in het gemeenschappelijk standpunt verwerkt (overweging 25, de artikelen 18, lid 3, en 19 bis). In dit verband zij gewezen op de bepalingen betreffende de evaluatie van projecten, waaronder de mogelijke intrekking van hun indeling als project van Europees belang.

Wat betreft het amendement van het Parlement om geraadpleegd te worden over maatregelen die de Commissie kan nemen in het kader van de actieve follow-up van de verschillende projecten die van Europees belang zijn verklaard (artikel 19 bis), is de Raad van oordeel dat er reeds passende mechanismen voorhanden zijn, aangezien het gemeenschappelijk standpunt van de Raad voorziet in de medebeslissingsprocedure wanneer een project wordt gewijzigd of toegevoegd, alsook in de gebruikelijke begrotingsprocedure voor de daadwerkelijke financiering van het project. Tot slot kon om institutionele redenen geen gevolg worden gegeven aan het amendement van het Parlement om te worden geraadpleegd bij de opstelling door de Commissie van de oorspronkelijke lijst van specifieke projecten in het kader van de „maritieme snelwegen” (artikel 12 bis).

| — | De Raad deelt de bezorgdheid van het Parlement met betrekking tot de bescherming van het milieu in het kader van de voorbereiding en de uitvoering van vervoersprojecten. De bepalingen over de strategische milieueffectbeoordeling zijn dienovereenkomstig gewijzigd (overweging 12 en artikel 8). |
| --- | --- |

—

De Raad deelt de bezorgdheid van het Parlement met betrekking tot de bescherming van het milieu in het kader van de voorbereiding en de uitvoering van vervoersprojecten. De bepalingen over de strategische milieueffectbeoordeling zijn dienovereenkomstig gewijzigd (overweging 12 en artikel 8).

| — | Geheel in overeenstemming met het advies van het Parlement, heeft de Raad een aantal wijzigingen in de tekst aangebracht teneinde de noodzaak te benadrukken om territoriale samenhang te bewerkstelligen door eilanden, perifere gebieden en regionale luchthavens aan te sluiten op het netwerk (overweging 3, artikel 5, artikel 10, lid 4, artikel 10 bis, lid 1 en artikel 19, lid 1, onder e). Voorts blijkt uit het gemeenschappelijk standpunt dat de Raad het met het Parlement eens is over het belang van de binnenwateren (overweging 3, artikel 11 en artikel 12 bis, lid 3). |
| --- | --- |

—

Geheel in overeenstemming met het advies van het Parlement, heeft de Raad een aantal wijzigingen in de tekst aangebracht teneinde de noodzaak te benadrukken om territoriale samenhang te bewerkstelligen door eilanden, perifere gebieden en regionale luchthavens aan te sluiten op het netwerk (overweging 3, artikel 5, artikel 10, lid 4, artikel 10 bis, lid 1 en artikel 19, lid 1, onder e). Voorts blijkt uit het gemeenschappelijk standpunt dat de Raad het met het Parlement eens is over het belang van de binnenwateren (overweging 3, artikel 11 en artikel 12 bis, lid 3).

| — | Evenals het Parlement is de Raad van mening dat overheidssteun in de vorm van aanloopsteun voor projecten in het kader van „maritieme snelwegen” niet mag leiden tot concurrentieverstoringen. Dit beginsel is uitdrukkelijk opgenomen in het gemeenschappelijk standpunt (overweging 16, artikel 12 bis, leden 4 en 5). De Raad stemt er tevens mee in dat waterwegen of kanalen die twee maritieme snelwegen of twee gedeelten daarvan met elkaar verbinden, deel uitmaken van het TEN-T (artikel 12 bis, lid 3), alsook dat activiteiten om ervoor te zorgen dat er het hele jaar kan worden gevaren, een project in de zin van dit artikel kunnen vormen (artikel 12 bis, leden 2 en 5). |
| --- | --- |

—

Evenals het Parlement is de Raad van mening dat overheidssteun in de vorm van aanloopsteun voor projecten in het kader van „maritieme snelwegen” niet mag leiden tot concurrentieverstoringen. Dit beginsel is uitdrukkelijk opgenomen in het gemeenschappelijk standpunt (overweging 16, artikel 12 bis, leden 4 en 5). De Raad stemt er tevens mee in dat waterwegen of kanalen die twee maritieme snelwegen of twee gedeelten daarvan met elkaar verbinden, deel uitmaken van het TEN-T (artikel 12 bis, lid 3), alsook dat activiteiten om ervoor te zorgen dat er het hele jaar kan worden gevaren, een project in de zin van dit artikel kunnen vormen (artikel 12 bis, leden 2 en 5).

| — | Wat betreft de Europese coördinator (artikel 17 bis), deelt de Raad de mening van het Parlement dat het Parlement betrokken moet worden bij de aanwijzing van de coördinator en over zijn werkzaamheden moet worden geïnformeerd. Het gemeenschappelijk standpunt weerspiegelt voorts het belang van de raadpleging van regionale en lokale autoriteiten. |
| --- | --- |

—

Wat betreft de Europese coördinator (artikel 17 bis), deelt de Raad de mening van het Parlement dat het Parlement betrokken moet worden bij de aanwijzing van de coördinator en over zijn werkzaamheden moet worden geïnformeerd. Het gemeenschappelijk standpunt weerspiegelt voorts het belang van de raadpleging van regionale en lokale autoriteiten.

| — | Tot slot is bijlage III met de lijst van prioritaire projecten gewijzigd om overeenkomstig de amendementen van het Parlement rekening te houden met bepaalde technische specificaties (de projecten nr. 6, 16, 21, 22 en 30). Amendementen die tot doel hadden projecten toe te voegen of ingrijpend te wijzigen, konden niet in overweging worden genomen. In dit opzicht zij gememoreerd dat door de Groep op hoog niveau Van Miert een uitgebreide en technisch gedetailleerde analyse werd gemaakt van de relevantie van elk project, waarbij ten volle rekening werd gehouden met de standpunten van de betrokken lidstaten. |
| --- | --- |

—

Tot slot is bijlage III met de lijst van prioritaire projecten gewijzigd om overeenkomstig de amendementen van het Parlement rekening te houden met bepaalde technische specificaties (de projecten nr. 6, 16, 21, 22 en 30). Amendementen die tot doel hadden projecten toe te voegen of ingrijpend te wijzigen, konden niet in overweging worden genomen. In dit opzicht zij gememoreerd dat door de Groep op hoog niveau Van Miert een uitgebreide en technisch gedetailleerde analyse werd gemaakt van de relevantie van elk project, waarbij ten volle rekening werd gehouden met de standpunten van de betrokken lidstaten.

Concluderend acht de Raad de tekst van zijn gemeenschappelijk standpunt passend en evenwichtig. Met betrekking tot de door het Europees Parlement in eerste lezing ingediende amendementen, merkt de Raad op dat een groot deel van de amendementen — letterlijk of inhoudelijk, en geheel of ten dele — in het gemeenschappelijk standpunt is verwerkt. Derhalve is de Raad van oordeel dat de tekst van zijn gemeenschappelijk standpunt in overeenstemming is met het in de amendementen van het Parlement nagestreefde doel.

---

(1)  De Commissie heeft op 9 oktober 2001 haar voorstel (PB C 362 E van 18.12.2001, blz. 205), en op 17 oktober 2003 haar aanvullende voorstel (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) ingediend.

(2)  PB C 187 E van 7.8.2003, blz. 130.

(3)  Doc. 7033/04 CODEC 319 TRANS 100 ECOFIN 76 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

(4)  PB C 125 van 27.5.2002, blz. 75.

(5)  PB C 278 van 14.11.2002, blz. 3.

---

| 27.4.2004 | NL | Publicatieblad van de Europese Unie | CE 101/60 |
| --- | --- | --- | --- |

27.4.2004

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

CE 101/60

---

GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 27/2004

door de Raad vastgesteld op 26 april 2004

met het oog op de aanneming van Richtlijn 2004/ /EG van het Europees Parlement en de Raad van ... houdende wijziging van de Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven

(Voor de EER relevante tekst)

(2004/C 101E/02)

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, eerste en derde zin, artikel 55 en artikel 95, lid 1,

Gezien het voorstel van de Commissie (1),

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),

Handelend overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),

Overwegende hetgeen volgt:

| (1) | De verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (motorrijtuigenverzekering) is van bijzonder groot belang voor Europese burgers, of zij verzekeringnemers zijn of slachtoffers van een ongeval. Zij is tevens van grote betekenis voor verzekeringsondernemingen omdat de motorrijtuigenverzekering een aanzienlijk deel van het schadeverzekeringsbedrijf in de Gemeenschap vormt. Daarnaast heeft de motorrijtuigenverzekering gevolgen voor het vrije verkeer van personen en voertuigen. Een van de hoofddoelstellingen van het communautaire optreden op het gebied van financiële diensten dient derhalve een versterking en consolidering van de interne markt op het gebied van motorrijtuigenverzekering te zijn. |
| --- | --- |

(1)

De verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (motorrijtuigenverzekering) is van bijzonder groot belang voor Europese burgers, of zij verzekeringnemers zijn of slachtoffers van een ongeval. Zij is tevens van grote betekenis voor verzekeringsondernemingen omdat de motorrijtuigenverzekering een aanzienlijk deel van het schadeverzekeringsbedrijf in de Gemeenschap vormt. Daarnaast heeft de motorrijtuigenverzekering gevolgen voor het vrije verkeer van personen en voertuigen. Een van de hoofddoelstellingen van het communautaire optreden op het gebied van financiële diensten dient derhalve een versterking en consolidering van de interne markt op het gebied van motorrijtuigenverzekering te zijn.

| (2) | Een zeer aanzienlijke vooruitgang in deze richting is reeds gemaakt door Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (4), de Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (5), de Derde Richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (6) en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering) (7). |
| --- | --- |

(2)

Een zeer aanzienlijke vooruitgang in deze richting is reeds gemaakt door Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (4), de Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (5), de Derde Richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (6) en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering) (7).

| (3) | De gemeenschapsregeling inzake de motorrijtuigenverzekering moet worden geactualiseerd en verbeterd. Deze noodzaak is bevestigd door een raadpleging van de sector en van consumenten- en slachtofferorganisaties. |
| --- | --- |

(3)

De gemeenschapsregeling inzake de motorrijtuigenverzekering moet worden geactualiseerd en verbeterd. Deze noodzaak is bevestigd door een raadpleging van de sector en van consumenten- en slachtofferorganisaties.

| (4) | Om een mogelijke verkeerde uitlegging van Richtlijn 72/166/EEG uit te sluiten en om het verkrijgen van verzekeringsdekking voor voertuigen met tijdelijke kentekenplaten te vergemakkelijken dient de definitie van het grondgebied waar het voertuig gewoonlijk is gestald te verwijzen naar de lidstaat waarvan het voertuig de kentekenplaat draagt, ongeacht of het een permanente of een tijdelijke kentekenplaat betreft. |
| --- | --- |

(4)

Om een mogelijke verkeerde uitlegging van Richtlijn 72/166/EEG uit te sluiten en om het verkrijgen van verzekeringsdekking voor voertuigen met tijdelijke kentekenplaten te vergemakkelijken dient de definitie van het grondgebied waar het voertuig gewoonlijk is gestald te verwijzen naar de lidstaat waarvan het voertuig de kentekenplaat draagt, ongeacht of het een permanente of een tijdelijke kentekenplaat betreft.

| (5) | Overeenkomstig Richtlijn 72/166/EEG worden voertuigen met valse of ongeldige kentekenplaten geacht gewoonlijk gestald te zijn op het grondgebied van de lidstaat die de oorspronkelijke platen heeft afgegeven. Het gevolg hiervan is dat nationale bureaus van verzekeraars dikwijls verplicht zijn de financiële gevolgen van ongevallen die op generlei wijze gerelateerd zijn aan de lidstaat waar zij gevestigd zijn, op zich te nemen. Zonder verandering te brengen in het algemene criterium dat het grondgebied waar het voertuig gewoonlijk is gestald, wordt bepaald door de kentekenplaat, dient een bijzondere regeling te worden vastgesteld voor ongevallen die worden veroorzaakt door een voertuig zonder kentekenplaat of met een kentekenplaat die niet overeenkomt of niet langer overeenkomt met het betrokken voertuig. In dit geval, en uitsluitend met het oog op het afwikkelen van de vordering, dient het grondgebied waar het ongeval heeft plaatsgevonden te worden beschouwd als het grondgebied waar het voertuig gewoonlijk is gestald. |
| --- | --- |

(5)

Overeenkomstig Richtlijn 72/166/EEG worden voertuigen met valse of ongeldige kentekenplaten geacht gewoonlijk gestald te zijn op het grondgebied van de lidstaat die de oorspronkelijke platen heeft afgegeven. Het gevolg hiervan is dat nationale bureaus van verzekeraars dikwijls verplicht zijn de financiële gevolgen van ongevallen die op generlei wijze gerelateerd zijn aan de lidstaat waar zij gevestigd zijn, op zich te nemen. Zonder verandering te brengen in het algemene criterium dat het grondgebied waar het voertuig gewoonlijk is gestald, wordt bepaald door de kentekenplaat, dient een bijzondere regeling te worden vastgesteld voor ongevallen die worden veroorzaakt door een voertuig zonder kentekenplaat of met een kentekenplaat die niet overeenkomt of niet langer overeenkomt met het betrokken voertuig. In dit geval, en uitsluitend met het oog op het afwikkelen van de vordering, dient het grondgebied waar het ongeval heeft plaatsgevonden te worden beschouwd als het grondgebied waar het voertuig gewoonlijk is gestald.

| (6) | Ter vergemakkelijking van de uitlegging en de toepassing van de term „controle door middel van steekproeven” in Richtlijn 72/166/EEG moet de desbetreffende bepaling worden verduidelijkt. Het verbod op systematische controles inzake de motorrijtuigenverzekering moet van toepassing zijn op voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een andere lidstaat zijn gestald, evenals op voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een derde land zijn gestald, maar die vanuit het grondgebied van een andere lidstaat binnenkomen. Alleen niet-systematische controles, die niet discriminerend zijn en die als onderdeel van een controle worden uitgevoerd welke niet uitsluitend gericht is op verzekeringscontrole, kunnen worden toegestaan. |
| --- | --- |

(6)

Ter vergemakkelijking van de uitlegging en de toepassing van de term „controle door middel van steekproeven” in Richtlijn 72/166/EEG moet de desbetreffende bepaling worden verduidelijkt. Het verbod op systematische controles inzake de motorrijtuigenverzekering moet van toepassing zijn op voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een andere lidstaat zijn gestald, evenals op voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een derde land zijn gestald, maar die vanuit het grondgebied van een andere lidstaat binnenkomen. Alleen niet-systematische controles, die niet discriminerend zijn en die als onderdeel van een controle worden uitgevoerd welke niet uitsluitend gericht is op verzekeringscontrole, kunnen worden toegestaan.

| (7) | Volgens artikel 4, onder a) van Richtlijn 72/166/EEG kunnen de lidstaten afwijken van de algemene verplichting tot het afsluiten van een verzekering ten aanzien van voertuigen van publiekrechtelijke of privaatrechtelijke natuurlijke of rechtspersonen. In geval van ongelukken, veroorzaakt door deze voertuigen, moet de lidstaat die deze afwijking voorziet een instantie of lichaam aanwijzen die of dat de schade aan de slachtoffers van in een andere lidstaat veroorzaakte ongevallen vergoedt. Om ervoor te zorgen dat niet alleen slachtoffers van door deze voertuigen in het buitenland veroorzaakte ongevallen schadeloos worden gesteld, maar ook de slachtoffers van ongevallen in dezelfde lidstaat als waar het voertuig gewoonlijk is gestald, ongeacht of zij wel of niet op het grondgebied van die lidstaat verblijven, dient eerder genoemd artikel dienovereenkomstig te worden gewijzigd. Voorts dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat de lijst met van verplichte verzekering vrijgestelde personen en van de instanties of lichamen die verantwoordelijk zijn voor de schadevergoeding aan de slachtoffers van door deze voertuigen veroorzaakte ongevallen ter publicatie aan de Commissie wordt toegestuurd. |
| --- | --- |

(7)

Volgens artikel 4, onder a) van Richtlijn 72/166/EEG kunnen de lidstaten afwijken van de algemene verplichting tot het afsluiten van een verzekering ten aanzien van voertuigen van publiekrechtelijke of privaatrechtelijke natuurlijke of rechtspersonen. In geval van ongelukken, veroorzaakt door deze voertuigen, moet de lidstaat die deze afwijking voorziet een instantie of lichaam aanwijzen die of dat de schade aan de slachtoffers van in een andere lidstaat veroorzaakte ongevallen vergoedt. Om ervoor te zorgen dat niet alleen slachtoffers van door deze voertuigen in het buitenland veroorzaakte ongevallen schadeloos worden gesteld, maar ook de slachtoffers van ongevallen in dezelfde lidstaat als waar het voertuig gewoonlijk is gestald, ongeacht of zij wel of niet op het grondgebied van die lidstaat verblijven, dient eerder genoemd artikel dienovereenkomstig te worden gewijzigd. Voorts dienen de lidstaten ervoor te zorgen dat de lijst met van verplichte verzekering vrijgestelde personen en van de instanties of lichamen die verantwoordelijk zijn voor de schadevergoeding aan de slachtoffers van door deze voertuigen veroorzaakte ongevallen ter publicatie aan de Commissie wordt toegestuurd.

| (8) | Volgens artikel 4, onder b) van Richtlijn 72/166/EEG kunnen de lidstaten afwijken van de algemene verplichting tot het afsluiten van een verzekering ten aanzien van bepaalde typen voertuigen of bepaalde voertuigen met een speciale kentekenplaat. In dat geval mogen de andere lidstaten bij binnenkomst op hun grondgebied een geldige groene kaart of een grensverzekeringsovereenkomst eisen, zodat schadeloosstelling van slachtoffers van eventueel door deze voertuigen op hun grondgebied veroorzaakte ongevallen, is gewaarborgd. Sedert de afschaffing van de grenscontroles in de Gemeenschap is het echter niet mogelijk zich ervan te vergewissen of voertuigen die de grens oversteken, verzekerd zijn en kan schadevergoeding voor de slachtoffers van ongevallen die in het buitenland zijn veroorzaakt, niet meer gewaarborgd worden. Voorts moet ook worden gewaarborgd dat niet alleen de slachtoffers van door deze voertuigen in het buitenland veroorzaakte ongevallen, maar ook van ongevallen in de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald, naar behoren schadeloos worden gesteld. Daarom moeten de lidstaten de slachtoffers van door deze voertuigen veroorzaakte ongevallen net zo behandelen als slachtoffers van door onverzekerde voertuigen veroorzaakte ongevallen. In Richtlijn 84/5/EEG is vastgelegd dat het met de vergoeding belaste orgaan van de lidstaat waar het ongeval is gebeurd, de slachtoffers van onverzekerde voertuigen moet vergoeden. In het geval van betaling aan slachtoffers van voertuigen waarvoor de afwijking geldt, moet het vergoedingsorgaan een vordering hebben tegen de instantie van de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald. Vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn moet de Commissie, indien nodig, gelet op de ervaring met de uitvoering en toepassing van deze afwijking, voorstellen indienen tot vervanging of schrapping daarvan. De dienovereenkomstige bepaling in Richtlijn 2000/26/EG moet eveneens worden geschrapt. |
| --- | --- |

(8)

Volgens artikel 4, onder b) van Richtlijn 72/166/EEG kunnen de lidstaten afwijken van de algemene verplichting tot het afsluiten van een verzekering ten aanzien van bepaalde typen voertuigen of bepaalde voertuigen met een speciale kentekenplaat. In dat geval mogen de andere lidstaten bij binnenkomst op hun grondgebied een geldige groene kaart of een grensverzekeringsovereenkomst eisen, zodat schadeloosstelling van slachtoffers van eventueel door deze voertuigen op hun grondgebied veroorzaakte ongevallen, is gewaarborgd. Sedert de afschaffing van de grenscontroles in de Gemeenschap is het echter niet mogelijk zich ervan te vergewissen of voertuigen die de grens oversteken, verzekerd zijn en kan schadevergoeding voor de slachtoffers van ongevallen die in het buitenland zijn veroorzaakt, niet meer gewaarborgd worden. Voorts moet ook worden gewaarborgd dat niet alleen de slachtoffers van door deze voertuigen in het buitenland veroorzaakte ongevallen, maar ook van ongevallen in de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald, naar behoren schadeloos worden gesteld. Daarom moeten de lidstaten de slachtoffers van door deze voertuigen veroorzaakte ongevallen net zo behandelen als slachtoffers van door onverzekerde voertuigen veroorzaakte ongevallen. In Richtlijn 84/5/EEG is vastgelegd dat het met de vergoeding belaste orgaan van de lidstaat waar het ongeval is gebeurd, de slachtoffers van onverzekerde voertuigen moet vergoeden. In het geval van betaling aan slachtoffers van voertuigen waarvoor de afwijking geldt, moet het vergoedingsorgaan een vordering hebben tegen de instantie van de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald. Vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn moet de Commissie, indien nodig, gelet op de ervaring met de uitvoering en toepassing van deze afwijking, voorstellen indienen tot vervanging of schrapping daarvan. De dienovereenkomstige bepaling in Richtlijn 2000/26/EG moet eveneens worden geschrapt.

| (9) | Ter verduidelijking van de reikwijdte van de toepassing van de richtlijnen motorrijtuigenverzekering overeenkomstig artikel 299 van het Verdrag, moet de verwijzing naar het niet-Europese grondgebied van de lidstaten in de artikelen 6 en 7, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG worden geschrapt. |
| --- | --- |

(9)

Ter verduidelijking van de reikwijdte van de toepassing van de richtlijnen motorrijtuigenverzekering overeenkomstig artikel 299 van het Verdrag, moet de verwijzing naar het niet-Europese grondgebied van de lidstaten in de artikelen 6 en 7, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG worden geschrapt.

| (10) | De verplichting van de lidstaten om de verzekeringsdekking voor tenminste een bepaald minimumbedrag te waarborgen, vormt een belangrijk element ter bescherming van de slachtoffers. De in Richtlijn 84/5/EEG vastgestelde minimumbedragen moeten niet alleen worden aangepast om rekening te houden met de inflatie, maar moeten ook reëel worden verhoogd om slachtoffers een betere bescherming te bieden. Teneinde de invoering van deze minimumbedragen te vergemakkelijken, dient er een overgangsperiode van vijf jaar te worden ingesteld die begint vanaf de datum van omzetting van deze richtlijn. De lidstaten moeten de bedragen binnen dertig maanden na de datum van omzetting verhogen tot ten minste de helft van de niveaus. |
| --- | --- |

(10)

De verplichting van de lidstaten om de verzekeringsdekking voor tenminste een bepaald minimumbedrag te waarborgen, vormt een belangrijk element ter bescherming van de slachtoffers. De in Richtlijn 84/5/EEG vastgestelde minimumbedragen moeten niet alleen worden aangepast om rekening te houden met de inflatie, maar moeten ook reëel worden verhoogd om slachtoffers een betere bescherming te bieden. Teneinde de invoering van deze minimumbedragen te vergemakkelijken, dient er een overgangsperiode van vijf jaar te worden ingesteld die begint vanaf de datum van omzetting van deze richtlijn. De lidstaten moeten de bedragen binnen dertig maanden na de datum van omzetting verhogen tot ten minste de helft van de niveaus.

| (11) | Om te voorkomen dat het minimum-dekkingsbedrag in de loop van de tijd wordt uitgehold, dient een periodieke herzieningsclausule te worden opgenomen waarbij het Europese indexcijfer van de consumptieprijzen (EICP) dat door Eurostat wordt gepubliceerd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen (8), als referentie dient. De procedureregels inzake deze herziening moeten worden vastgelegd. |
| --- | --- |

(11)

Om te voorkomen dat het minimum-dekkingsbedrag in de loop van de tijd wordt uitgehold, dient een periodieke herzieningsclausule te worden opgenomen waarbij het Europese indexcijfer van de consumptieprijzen (EICP) dat door Eurostat wordt gepubliceerd overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen (8), als referentie dient. De procedureregels inzake deze herziening moeten worden vastgelegd.

| (12) | De bepaling in Richtlijn 84/5/EEG op grond waarvan de lidstaten ter voorkoming van fraude de tussenkomst van het vergoedingsorgaan in geval van door een niet-geïdentificeerd voertuig veroorzaakte materiële schade kunnen beperken of uitsluiten, kan de rechtmatige schadeloosstelling van slachtoffers in sommige gevallen verhinderen. Deze mogelijkheid tot beperking of uitsluiting van schadevergoeding op basis van het feit dat het voertuig niet is geïdentificeerd dient niet van toepassing te zijn wanneer de instantie een vergoeding heeft betaald voor aanzienlijk lichamelijk letsel aan een slachtoffer van hetzelfde ongeval waarbij materiële schade is veroorzaakt. De lidstaten mogen voorzien in een franchise tot de in genoemde richtlijn gestelde limiet, die aan het slachtoffer van dergelijke materiële schade kan worden opgelegd. De voorwaarden waaronder lichamelijk letsel als aanzienlijk wordt beschouwd dienen in de nationale wetgeving of in de bestuurlijke bepalingen van de lidstaat waar het ongeval gebeurt, te worden omschreven. Bij het bepalen van deze voorwaarden mogen de lidstaten onder meer rekening houden met de vraag of het letsel in het ziekenhuis moest worden behandeld. |
| --- | --- |

(12)

De bepaling in Richtlijn 84/5/EEG op grond waarvan de lidstaten ter voorkoming van fraude de tussenkomst van het vergoedingsorgaan in geval van door een niet-geïdentificeerd voertuig veroorzaakte materiële schade kunnen beperken of uitsluiten, kan de rechtmatige schadeloosstelling van slachtoffers in sommige gevallen verhinderen. Deze mogelijkheid tot beperking of uitsluiting van schadevergoeding op basis van het feit dat het voertuig niet is geïdentificeerd dient niet van toepassing te zijn wanneer de instantie een vergoeding heeft betaald voor aanzienlijk lichamelijk letsel aan een slachtoffer van hetzelfde ongeval waarbij materiële schade is veroorzaakt. De lidstaten mogen voorzien in een franchise tot de in genoemde richtlijn gestelde limiet, die aan het slachtoffer van dergelijke materiële schade kan worden opgelegd. De voorwaarden waaronder lichamelijk letsel als aanzienlijk wordt beschouwd dienen in de nationale wetgeving of in de bestuurlijke bepalingen van de lidstaat waar het ongeval gebeurt, te worden omschreven. Bij het bepalen van deze voorwaarden mogen de lidstaten onder meer rekening houden met de vraag of het letsel in het ziekenhuis moest worden behandeld.

| (13) | Op grond van een thans in Richtlijn 84/5/EEG neergelegde keuzemogelijkheid kunnen de lidstaten, tot een bepaald maximumbedrag, een franchise toestaan, waarvoor de slachtoffers aansprakelijk zouden zijn in het geval van door niet-verzekerde voertuigen veroorzaakte materiële schade. Deze keuzemogelijkheid tast zonder enige rechtvaardiging de bescherming van de slachtoffers aan en leidt tot discriminatie ten opzichte van de slachtoffers van andere ongevallen. Zij dient daarom niet langer te worden toegestaan. |
| --- | --- |

(13)

Op grond van een thans in Richtlijn 84/5/EEG neergelegde keuzemogelijkheid kunnen de lidstaten, tot een bepaald maximumbedrag, een franchise toestaan, waarvoor de slachtoffers aansprakelijk zouden zijn in het geval van door niet-verzekerde voertuigen veroorzaakte materiële schade. Deze keuzemogelijkheid tast zonder enige rechtvaardiging de bescherming van de slachtoffers aan en leidt tot discriminatie ten opzichte van de slachtoffers van andere ongevallen. Zij dient daarom niet langer te worden toegestaan.

| (14) | De Tweede Richtlijn 88/357/EEG van de Raad van 22 juni 1988 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten (9) moet aldus worden gewijzigd dat bijkantoren van verzekeringsondernemingen wordt toegestaan vertegenwoordiger te worden voor activiteiten op het gebied van motorrijtuigenverzekering, zoals reeds gebeurt ten aanzien van andere verzekeringsdiensten dan motorrijtuigenverzekering. |
| --- | --- |

(14)

De Tweede Richtlijn 88/357/EEG van de Raad van 22 juni 1988 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten (9) moet aldus worden gewijzigd dat bijkantoren van verzekeringsondernemingen wordt toegestaan vertegenwoordiger te worden voor activiteiten op het gebied van motorrijtuigenverzekering, zoals reeds gebeurt ten aanzien van andere verzekeringsdiensten dan motorrijtuigenverzekering.

| (15) | De opneming van inzittenden van een voertuig in de verzekeringsdekking is een belangrijke verworvenheid van de bestaande wetgeving. Deze doelstelling zou in gevaar komen indien de wetgeving van een lidstaat of een contractuele bepaling in een verzekeringsovereenkomst inzittenden van verzekeringsdekking zou uitsluiten, omdat deze wisten of hadden moeten weten dat de bestuurder van het voertuig ten tijde van het ongeval onder invloed van alcohol of van enige andere bedwelmende stof verkeerde. De inzittenden zijn gewoonlijk niet in staat het bedwelmingsniveau van de bestuurder naar behoren te beoordelen. De doelstelling het rijden onder invloed van bedwelmende stoffen tegen te gaan, wordt niet bereikt door de verzekeringsdekking voor inzittenden die slachtoffer zijn van ongevallen met motorrijtuigen te verminderen. De dekking van deze inzittenden uit hoofde van de verplichte motorrijtuigenverzekering van het voertuig staat evenwel los van hun aansprakelijkheid ingevolge de toepasselijke nationale wetgeving evenals van het niveau van de eventuele schadevergoeding in een specifiek ongeval. |
| --- | --- |

(15)

De opneming van inzittenden van een voertuig in de verzekeringsdekking is een belangrijke verworvenheid van de bestaande wetgeving. Deze doelstelling zou in gevaar komen indien de wetgeving van een lidstaat of een contractuele bepaling in een verzekeringsovereenkomst inzittenden van verzekeringsdekking zou uitsluiten, omdat deze wisten of hadden moeten weten dat de bestuurder van het voertuig ten tijde van het ongeval onder invloed van alcohol of van enige andere bedwelmende stof verkeerde. De inzittenden zijn gewoonlijk niet in staat het bedwelmingsniveau van de bestuurder naar behoren te beoordelen. De doelstelling het rijden onder invloed van bedwelmende stoffen tegen te gaan, wordt niet bereikt door de verzekeringsdekking voor inzittenden die slachtoffer zijn van ongevallen met motorrijtuigen te verminderen. De dekking van deze inzittenden uit hoofde van de verplichte motorrijtuigenverzekering van het voertuig staat evenwel los van hun aansprakelijkheid ingevolge de toepasselijke nationale wetgeving evenals van het niveau van de eventuele schadevergoeding in een specifiek ongeval.

| (16) | Lichamelijk letstel en materiële schade die worden geleden door voetgangers, fietsers en andere niet-gemotoriseerde weggebruikers, die gewoonlijk de zwakste partij zijn bij een ongeval, moeten door de verplichte verzekering van het bij het ongeval betrokken voertuig worden gedekt wanneer zij krachtens het nationale burgerlijk recht gerechtigd zijn tot schadeloosstelling. Deze bepaling laat de wettelijke aansprakelijkheid of het niveau van schadevergoeding naar aanleiding van een specifiek ongeval op grond van de nationale wetgeving onverlet. |
| --- | --- |

(16)

Lichamelijk letstel en materiële schade die worden geleden door voetgangers, fietsers en andere niet-gemotoriseerde weggebruikers, die gewoonlijk de zwakste partij zijn bij een ongeval, moeten door de verplichte verzekering van het bij het ongeval betrokken voertuig worden gedekt wanneer zij krachtens het nationale burgerlijk recht gerechtigd zijn tot schadeloosstelling. Deze bepaling laat de wettelijke aansprakelijkheid of het niveau van schadevergoeding naar aanleiding van een specifiek ongeval op grond van de nationale wetgeving onverlet.

| (17) | Sommige verzekeringsondernemingen nemen in hun verzekeringspolissen bepalingen op inhoudende dat de overeenkomst vervalt indien het voertuig zich langer dan een bepaalde periode buiten de lidstaat van registratie bevindt. Deze praktijk is in strijd met het in Richtlijn 90/232/EEG vervatte beginsel, volgens hetwelk de verplichte motorrijtuigenverzekering tegen betaling van een enkele premie dekking moet verschaffen voor het gehele grondgebied van de Gemeenschap. Er dient derhalve te worden bepaald dat de verzekeringsdekking gedurende de gehele looptijd van de overeenkomst geldt, ongeacht of het voertuig zich gedurende een bepaalde periode in een andere lidstaat bevindt, zulks onverminderd de verplichtingen uit hoofde van de nationale wetgeving van de lidstaten inzake de registratie van voertuigen. |
| --- | --- |

(17)

Sommige verzekeringsondernemingen nemen in hun verzekeringspolissen bepalingen op inhoudende dat de overeenkomst vervalt indien het voertuig zich langer dan een bepaalde periode buiten de lidstaat van registratie bevindt. Deze praktijk is in strijd met het in Richtlijn 90/232/EEG vervatte beginsel, volgens hetwelk de verplichte motorrijtuigenverzekering tegen betaling van een enkele premie dekking moet verschaffen voor het gehele grondgebied van de Gemeenschap. Er dient derhalve te worden bepaald dat de verzekeringsdekking gedurende de gehele looptijd van de overeenkomst geldt, ongeacht of het voertuig zich gedurende een bepaalde periode in een andere lidstaat bevindt, zulks onverminderd de verplichtingen uit hoofde van de nationale wetgeving van de lidstaten inzake de registratie van voertuigen.

| (18) | Er moeten maatregelen worden genomen die het gemakkelijker maken verzekeringsdekking te verkrijgen voor voertuigen die uit een lidstaat in een andere lidstaat worden ingevoerd, zelfs als het voertuig nog niet is geregistreerd in de lidstaat van bestemming. Er dient een tijdelijke afwijking te worden ingevoerd van de algemene regel voor het bepalen van de lidstaat waar het risico is gelegen. Gedurende een periode van dertig dagen vanaf de datum waarop het voertuig is geleverd, beschikbaar gesteld of verzonden naar de koper, dient de lidstaat van bestemming te worden beschouwd als de lidstaat waar het risico is gelegen. |
| --- | --- |

(18)

Er moeten maatregelen worden genomen die het gemakkelijker maken verzekeringsdekking te verkrijgen voor voertuigen die uit een lidstaat in een andere lidstaat worden ingevoerd, zelfs als het voertuig nog niet is geregistreerd in de lidstaat van bestemming. Er dient een tijdelijke afwijking te worden ingevoerd van de algemene regel voor het bepalen van de lidstaat waar het risico is gelegen. Gedurende een periode van dertig dagen vanaf de datum waarop het voertuig is geleverd, beschikbaar gesteld of verzonden naar de koper, dient de lidstaat van bestemming te worden beschouwd als de lidstaat waar het risico is gelegen.

| (19) | Iemand die een nieuwe verzekeringsovereenkomst wil sluiten met een andere verzekeraar moet zijn schadeverleden onder de oude overeenkomst kunnen staven. De polishouder moet het recht hebben om op ieder moment een verklaring te vragen over het schadeverloop ten aanzien van het/de door de verzekeringsovereenkomst gedekte voertuig(en) gedurende tenminste de voorafgaande vijf jaar van de looptijd van de overeenkomst. De verzekeringsonderneming of een orgaan dat door een lidstaat is aangewezen om een verplichte verzekering aan te bieden of om dergelijke verklaringen af te geven, moet deze verklaring binnen 15 dagen na het verzoek afgeven. |
| --- | --- |

(19)

Iemand die een nieuwe verzekeringsovereenkomst wil sluiten met een andere verzekeraar moet zijn schadeverleden onder de oude overeenkomst kunnen staven. De polishouder moet het recht hebben om op ieder moment een verklaring te vragen over het schadeverloop ten aanzien van het/de door de verzekeringsovereenkomst gedekte voertuig(en) gedurende tenminste de voorafgaande vijf jaar van de looptijd van de overeenkomst. De verzekeringsonderneming of een orgaan dat door een lidstaat is aangewezen om een verplichte verzekering aan te bieden of om dergelijke verklaringen af te geven, moet deze verklaring binnen 15 dagen na het verzoek afgeven.

| (20) | Om een behoorlijke bescherming van slachtoffers van ongevallen met motorrijtuigen te waarborgen mogen de lidstaten niet toestaan dat door verzekeringsondernemingen tegenover de slachtoffers van een ongeval een franchise wordt ingeroepen. |
| --- | --- |

(20)

Om een behoorlijke bescherming van slachtoffers van ongevallen met motorrijtuigen te waarborgen mogen de lidstaten niet toestaan dat door verzekeringsondernemingen tegenover de slachtoffers van een ongeval een franchise wordt ingeroepen.

| (21) | Het recht zich op de verzekeringsovereenkomst te beroepen en rechtstreeks een vordering bij de verzekeringsonderneming in te dienen is voor de bescherming van de slachtoffers van ongevallen met motorrijtuigen van groot belang. Richtlijn 2000/26/EG geeft slachtoffers van ongevallen die zich hebben voorgedaan in een andere lidstaat dan de lidstaat van de woonplaats van de benadeelde en veroorzaakt zijn door de deelneming aan het verkeer door voertuigen die gewoonlijk in een lidstaat zijn gestald en verzekerd, reeds het recht een rechtstreekse vordering in te stellen tegen de verzekeringsonderneming van de wettelijk aansprakelijke partij. Ter vergemakkelijking van een doelmatige en snelle afdoening van de vorderingen en om kostbare juridische procedures zo veel mogelijk te vermijden moet dit recht tot de slachtoffers van alle ongevallen met motorrijtuigen worden uitgebreid. |
| --- | --- |

(21)

Het recht zich op de verzekeringsovereenkomst te beroepen en rechtstreeks een vordering bij de verzekeringsonderneming in te dienen is voor de bescherming van de slachtoffers van ongevallen met motorrijtuigen van groot belang. Richtlijn 2000/26/EG geeft slachtoffers van ongevallen die zich hebben voorgedaan in een andere lidstaat dan de lidstaat van de woonplaats van de benadeelde en veroorzaakt zijn door de deelneming aan het verkeer door voertuigen die gewoonlijk in een lidstaat zijn gestald en verzekerd, reeds het recht een rechtstreekse vordering in te stellen tegen de verzekeringsonderneming van de wettelijk aansprakelijke partij. Ter vergemakkelijking van een doelmatige en snelle afdoening van de vorderingen en om kostbare juridische procedures zo veel mogelijk te vermijden moet dit recht tot de slachtoffers van alle ongevallen met motorrijtuigen worden uitgebreid.

| (22) | Ter verhoging van de bescherming van alle slachtoffers van ongevallen met motorrijtuigen moet de procedure inzake het met redenen omkleed voorstel van Richtlijn 2000/26/EG worden uitgebreid tot alle ongevallen met motorrijtuigen. Deze zelfde procedure moet ook mutatis mutandis gelden wanneer het ongeval wordt afgewikkeld door middel van het systeem van nationale bureaus van verzekeraars waarin in Richtlijn 72/166/EEG wordt voorzien. |
| --- | --- |

(22)

Ter verhoging van de bescherming van alle slachtoffers van ongevallen met motorrijtuigen moet de procedure inzake het met redenen omkleed voorstel van Richtlijn 2000/26/EG worden uitgebreid tot alle ongevallen met motorrijtuigen. Deze zelfde procedure moet ook mutatis mutandis gelden wanneer het ongeval wordt afgewikkeld door middel van het systeem van nationale bureaus van verzekeraars waarin in Richtlijn 72/166/EEG wordt voorzien.

| (23) | Om ervoor te zorgen dat benadeelden gemakkelijker schadevergoeding kunnen krijgen, dienen de werkzaamheden van de overeenkomstig Richtlijn 2000/26/EG opgerichte informatiecentra niet beperkt te blijven tot het verschaffen van informatie met betrekking tot onder die richtlijn vallende ongevallen, maar moeten zij soortgelijke informatie inzake alle ongevallen met motorrijtuigen kunnen verstrekken. |
| --- | --- |

(23)

Om ervoor te zorgen dat benadeelden gemakkelijker schadevergoeding kunnen krijgen, dienen de werkzaamheden van de overeenkomstig Richtlijn 2000/26/EG opgerichte informatiecentra niet beperkt te blijven tot het verschaffen van informatie met betrekking tot onder die richtlijn vallende ongevallen, maar moeten zij soortgelijke informatie inzake alle ongevallen met motorrijtuigen kunnen verstrekken.

| (24) | Aangezien Richtlijn 2000/26/EG is aangenomen vóór Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (10) die voor een aantal lidstaten in de plaats kwam van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 over hetzelfde onderwerp, moet de verwijzing naar dit verdrag in de richtlijn waar nodig worden aangepast. |
| --- | --- |

(24)

Aangezien Richtlijn 2000/26/EG is aangenomen vóór Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (10) die voor een aantal lidstaten in de plaats kwam van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 over hetzelfde onderwerp, moet de verwijzing naar dit verdrag in de richtlijn waar nodig worden aangepast.

| (25) | Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad moeten dienovereenkomstig worden gewijzigd, |
| --- | --- |

(25)

Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad moeten dienovereenkomstig worden gewijzigd,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

Artikel 1

Wijzigingen in Richtlijn 72/166/EEG

Richtlijn 72/166/EEG wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | artikel 1, punt 4, wordt als volgt gewijzigd:






  a) | het eerste streepje wordt vervangen door:






  „— | het grondgebied van de staat waarvan het voertuig een kentekenplaat draagt, ongeacht of het een permanente of een tijdelijke kentekenplaat betreft; of”, |
| --- | --- | --- | --- |

1)

artikel 1, punt 4, wordt als volgt gewijzigd:

a)

het eerste streepje wordt vervangen door:

„—

het grondgebied van de staat waarvan het voertuig een kentekenplaat draagt, ongeacht of het een permanente of een tijdelijke kentekenplaat betreft; of”,

| b) | het volgende streepje wordt toegevoegd:






  „— | in gevallen waarin voertuigen die geen kentekenplaat dragen of een kentekenplaat dragen die niet overeenkomt of niet langer overeenkomt met het voertuig, bij een ongeval betrokken zijn geweest, het grondgebied van de staat waar het ongeval heeft plaatsgevonden, met het oog op de afwikkeling van de vordering overeenkomstig artikel 2, lid 2, eerste streepje van de onderhavige richtlijn of artikel 1, lid 4, van de Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (11). |
| --- | --- | --- |

b)

het volgende streepje wordt toegevoegd:

„—

in gevallen waarin voertuigen die geen kentekenplaat dragen of een kentekenplaat dragen die niet overeenkomt of niet langer overeenkomt met het voertuig, bij een ongeval betrokken zijn geweest, het grondgebied van de staat waar het ongeval heeft plaatsgevonden, met het oog op de afwikkeling van de vordering overeenkomstig artikel 2, lid 2, eerste streepje van de onderhavige richtlijn of artikel 1, lid 4, van de Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (11).

| 2) | artikel 2, lid 1, wordt vervangen door:
  „1.   De lidstaten zien ervan af controle uit te oefenen op de verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid bij voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een andere lidstaat zijn gestald en bij voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een derde land zijn gestald wanneer deze hun grondgebied binnenkomen vanuit het grondgebied van een andere lidstaat. Zij kunnen evenwel niet-systematische controles op de verzekering uitvoeren mits deze niet-discriminerend zijn en als onderdeel van een controle worden uitgevoerd die niet uitsluitend op de controle van de verzekering is gericht.”; |
| --- | --- |

2)

artikel 2, lid 1, wordt vervangen door:

„1.   De lidstaten zien ervan af controle uit te oefenen op de verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid bij voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een andere lidstaat zijn gestald en bij voertuigen die gewoonlijk op het grondgebied van een derde land zijn gestald wanneer deze hun grondgebied binnenkomen vanuit het grondgebied van een andere lidstaat. Zij kunnen evenwel niet-systematische controles op de verzekering uitvoeren mits deze niet-discriminerend zijn en als onderdeel van een controle worden uitgevoerd die niet uitsluitend op de controle van de verzekering is gericht.”;

| 3) | artikel 4 wordt als volgt gewijzigd:






  a) | punt a), tweede alinea wordt als volgt gewijzigd:






  i) | de eerste zin wordt vervangen door:
  „De lidstaat die aldus van artikel 3 afwijkt, neemt de nodige maatregelen ter verzekering van de schadeloosstelling van de schade veroorzaakt op zijn eigen grondgebied en op het grondgebied van de andere lidstaten door aan deze personen toebehorende voertuigen.”; |
| --- | --- | --- | --- |

3)

artikel 4 wordt als volgt gewijzigd:

a)

punt a), tweede alinea wordt als volgt gewijzigd:

i)

de eerste zin wordt vervangen door:

„De lidstaat die aldus van artikel 3 afwijkt, neemt de nodige maatregelen ter verzekering van de schadeloosstelling van de schade veroorzaakt op zijn eigen grondgebied en op het grondgebied van de andere lidstaten door aan deze personen toebehorende voertuigen.”;

| ii) | de laatste zin wordt vervangen door:
  „Hij zendt de Commissie de lijst van personen die zijn vrijgesteld van een verplichte verzekering, alsook van de autoriteiten of organen die verantwoordelijk zijn voor de schadeloosstelling. De Commissie publiceert de lijst.”; |
| --- | --- |

ii)

de laatste zin wordt vervangen door:

„Hij zendt de Commissie de lijst van personen die zijn vrijgesteld van een verplichte verzekering, alsook van de autoriteiten of organen die verantwoordelijk zijn voor de schadeloosstelling. De Commissie publiceert de lijst.”;

| b) | punt b), tweede alinea wordt vervangen door:
  „In dat geval dragen de lidstaten er zorg voor dat voertuigen als bedoeld in de eerste alinea van dit punt op dezelfde wijze worden behandeld als voertuigen die niet voldoen aan de verzekeringsverplichting als bedoeld in artikel 3, lid 1. Het vergoedingsorgaan van de lidstaat waar het ongeval heeft plaatsgevonden, heeft dan een vordering op het orgaan als bedoeld in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG in de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald.
  Vijf jaar na de inwerkingtreding van Richtlijn 2004/.../EG van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van de Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (12) brengen de lidstaten aan de Commissie verslag uit over de uitvoering en de praktische toepassing van het onderhavige punt. Nadat de Commissie deze verslagen heeft bestudeerd dient zij, indien nodig, voorstellen in ter vervanging of tot schrapping van deze afwijking. |
| --- | --- |

b)

punt b), tweede alinea wordt vervangen door:

„In dat geval dragen de lidstaten er zorg voor dat voertuigen als bedoeld in de eerste alinea van dit punt op dezelfde wijze worden behandeld als voertuigen die niet voldoen aan de verzekeringsverplichting als bedoeld in artikel 3, lid 1. Het vergoedingsorgaan van de lidstaat waar het ongeval heeft plaatsgevonden, heeft dan een vordering op het orgaan als bedoeld in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG in de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald.

Vijf jaar na de inwerkingtreding van Richtlijn 2004/.../EG van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van de Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (12) brengen de lidstaten aan de Commissie verslag uit over de uitvoering en de praktische toepassing van het onderhavige punt. Nadat de Commissie deze verslagen heeft bestudeerd dient zij, indien nodig, voorstellen in ter vervanging of tot schrapping van deze afwijking.

| 4) | in de artikelen 6 en 7, lid 1, worden de woorden „of op het niet-Europese grondgebied van een lidstaat” geschrapt. |
| --- | --- |

4)

in de artikelen 6 en 7, lid 1, worden de woorden „of op het niet-Europese grondgebied van een lidstaat” geschrapt.

Artikel 2

Wijzigingen in Richtlijn 84/5/EEG

Artikel 1 van Richtlijn 84/5/EEG wordt vervangen door:

„Artikel 1

1.   De verzekering bedoeld in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG dekt zowel materiële schade als lichamelijk letsel.

2.   Onverminderd door de lidstaten voorgeschreven hogere dekkingen, eist iedere lidstaat dat deze verzekering verplicht is voor ten minste de volgende bedragen:

| a) | voor lichamelijk letsel, EUR 1 000 000 per slachtoffer; de lidstaten kunnen, in plaats van dit bedrag, voorzien in een minimumbedrag van EUR 5 000 000 per ongeval, ongeacht het aantal slachtoffers; |
| --- | --- |

a)

voor lichamelijk letsel, EUR 1 000 000 per slachtoffer; de lidstaten kunnen, in plaats van dit bedrag, voorzien in een minimumbedrag van EUR 5 000 000 per ongeval, ongeacht het aantal slachtoffers;

| b) | voor materiële schade, EUR 1 000 000 per ongeval, ongeacht het aantal slachtoffers. |
| --- | --- |

b)

voor materiële schade, EUR 1 000 000 per ongeval, ongeacht het aantal slachtoffers.

De lidstaten beschikken over een overgangsperiode van vijf jaar na het tijdstip van omzetting van Richtlijn 2004/.../EG van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van de Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (13) om de dekkingen te verhogen tot de in dit lid voorgeschreven bedragen.

Binnen 30 maanden na de datum van omzetting van Richtlijn 2004/.../EG dienen de lidstaten de dekkingen te verhogen tot ten minste de helft van de in dit lid voorgeschreven bedragen.

3.   De in lid 2 genoemde bedragen worden elke vijf jaar herzien teneinde rekening te houden met de wijziging van het Europese indexcijfer van de consumentenprijzen (EICP) zoals bepaald in Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen (14). De eerste herziening geschiedt vijf jaar na de inwerkingtreding van Richtlijn 2004/.../EG .

De bedragen worden automatisch aangepast. Zij worden verhoogd met de procentuele wijziging van de EICP gedurende de betrokken periode, dat wil zeggen de vijf jaar onmiddellijk voorafgaande aan de herziening, en worden afgerond op een veelvoud van EUR 10 000.

De Commissie deelt het Europees Parlement en de Raad de herziene bedragen mede en draagt zorg voor de bekendmaking van de bedragen in het Publicatieblad van de Europese Unie.

4.   Elke lidstaat stelt een orgaan in of erkent een orgaan dat tot taak heeft materiële schade en lichamelijk letsel die zijn veroorzaakt door een niet-geïdentificeerd voertuig of een voertuig waarvoor niet aan de in lid 1 bedoelde verzekeringsplicht is voldaan, ten minste binnen de grenzen van de verplichte verzekering te vergoeden.

De eerste alinea doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om aan de vergoeding door dit orgaan al dan niet een subsidiair karakter te geven, noch aan het recht van de lidstaten om het verhaal te regelen tussen dit orgaan en degene of degenen die aansprakelijk is of zijn voor het ongeval en andere verzekeraars of socialezekerheidsorganen die gehouden zijn het slachtoffer terzake van hetzelfde ongeval te vergoeden. De lidstaten mogen het orgaan evenwel niet toestaan aan de uitkering van de schadevergoeding de voorwaarde te verbinden dat het slachtoffer op enigerlei wijze aantoont dat de aansprakelijke persoon niet kan of niet wil betalen.

5.   Het slachtoffer kan zich in ieder geval rechtstreeks tot dit orgaan wenden; het orgaan is verplicht aan de hand van de inlichtingen die het op zijn verzoek van het slachtoffer heeft gekregen, een met redenen omkleed antwoord met betrekking tot de betaling van een vergoeding te geven.

De lidstaten kunnen evenwel van vergoeding door dit orgaan uitsluiten degenen die geheel vrijwillig plaats hebben genomen in het voertuig dat de schade heeft veroorzaakt, wanneer het orgaan kan bewijzen dat zij wisten dat het voertuig niet verzekerd was.

6.   De lidstaten kunnen in geval van materiële schade die door een niet-geïdentificeerd voertuig is veroorzaakt, de vergoeding door dit orgaan beperken of uitsluiten.

Wanneer het orgaan echter een vergoeding heeft betaald voor aanzienlijk lichamelijk letsel aan een slachtoffer van hetzelfde ongeval waarbij materiële schade is veroorzaakt door een niet-geïdentificeerd voertuig, kunnen de lidstaten de vergoeding voor materiële schade niet uitsluiten vanwege het feit dat het voertuig niet is geïdentificeerd. De lidstaten kunnen niettemin voorzien in een franchise van ten hoogste EUR 500 die aan het slachtoffer van dergelijke materiële schade kan worden opgelegd.

De voorwaarden waaronder lichamelijk letsel als aanzienlijk wordt beschouwd, worden vastgesteld overeenkomstig de wetgeving of de bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat waar het ongeval plaatsvindt. In dit verband kunnen de lidstaten rekening houden met, onder andere, de vraag of het letsel in het ziekenhuis moest worden behandeld.

7.   Iedere lidstaat past op de vergoeding door het orgaan zijn wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen toe, onverminderd elke andere regeling die voor het slachtoffer voordeliger is.

Artikel 3

Wijzigingen in Richtlijn 88/357/EEG

In artikel 12 bis, lid 4, vierde alinea, van Richtlijn 88/357/EEG wordt de tweede zin geschrapt.

Artikel 4

Wijzigingen in Richtlijn 90/232/EEG

Richtlijn 90/232/EEG wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | in artikel 1 wordt tussen de eerste en de tweede alinea de volgende alinea ingevoegd:
  „De lidstaten nemen de nodige maatregelen opdat alle wettelijke bepalingen of contractuele clausules in een verzekeringspolis op grond waarvan een inzittende wordt uitgesloten van een dergelijke dekking omdat hij wist of had moeten weten dat de bestuurder ten tijde van het ongeval onder invloed van alcohol of van enige andere bedwelmende stof verkeerde, geacht worden niet te gelden inzake vorderingen van deze inzittende.”; |
| --- | --- |

1)

in artikel 1 wordt tussen de eerste en de tweede alinea de volgende alinea ingevoegd:

„De lidstaten nemen de nodige maatregelen opdat alle wettelijke bepalingen of contractuele clausules in een verzekeringspolis op grond waarvan een inzittende wordt uitgesloten van een dergelijke dekking omdat hij wist of had moeten weten dat de bestuurder ten tijde van het ongeval onder invloed van alcohol of van enige andere bedwelmende stof verkeerde, geacht worden niet te gelden inzake vorderingen van deze inzittende.”;

| 2) | het volgende artikel wordt ingevoegd:
  „Artikel 1 bis
  De in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering dekt lichamelijk letsel en materiële schade, geleden door voetgangers, fietsers en andere niet-gemotoriseerde weggebruikers die, als gevolg van een ongeval waarbij een motorvoertuig is betrokken, recht hebben op een vergoeding uit hoofde van het nationale burgerlijk recht. Deze bepaling doet geen afbreuk aan de wettelijke aansprakelijkheid, noch aan het bedrag van de schade.”; |
| --- | --- |

2)

het volgende artikel wordt ingevoegd:

„Artikel 1 bis

De in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering dekt lichamelijk letsel en materiële schade, geleden door voetgangers, fietsers en andere niet-gemotoriseerde weggebruikers die, als gevolg van een ongeval waarbij een motorvoertuig is betrokken, recht hebben op een vergoeding uit hoofde van het nationale burgerlijk recht. Deze bepaling doet geen afbreuk aan de wettelijke aansprakelijkheid, noch aan het bedrag van de schade.”;

| 3) | in artikel 2 wordt het eerste streepje vervangen door:






  „— | tegen betaling van één enkele premie en gedurende de gehele looptijd van de overeenkomst dekking verschaffen voor het gehele grondgebied van de Gemeenschap, met inbegrip van de perioden waarin het voertuig zich, gedurende de looptijd van de overeenkomst, in een andere lidstaat bevindt, en”; |
| --- | --- | --- |

3)

in artikel 2 wordt het eerste streepje vervangen door:

„—

tegen betaling van één enkele premie en gedurende de gehele looptijd van de overeenkomst dekking verschaffen voor het gehele grondgebied van de Gemeenschap, met inbegrip van de perioden waarin het voertuig zich, gedurende de looptijd van de overeenkomst, in een andere lidstaat bevindt, en”;

| 4) | de volgende artikelen worden ingevoegd:
  „Artikel 4 bis
  1.   In afwijking van artikel 2, punt d), tweede streepje, van Richtlijn 88/357/EEG (15) wordt, wanneer een voertuig vanuit een lidstaat in een andere lidstaat wordt ingevoerd, de lidstaat van bestemming, vanaf de datum waarop het voertuig is geleverd, beschikbaar gesteld of verzonden aan de koper, gedurende een periode van maximaal dertig dagen beschouwd als de lidstaat waar het risico is gelegen, zelfs indien het voertuig in de lidstaat van bestemming niet officieel is geregistreerd.
  2.   Wanneer het voertuig gedurende de in lid 1 van dit artikel genoemde periode bij een ongeval betrokken raakt zonder dat het verzekerd is, is het in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG bedoelde orgaan in de lidstaat van bestemming gehouden tot de in artikel 1 van genoemde richtlijn bepaalde schadevergoeding.
  Artikel 4 ter
  De lidstaten dragen er zorg voor dat de verzekeringnemer te allen tijde het recht heeft een verklaring te vragen betreffende de schadevorderingen die derden gedurende ten minste de laatste vijf jaar van de looptijd van de overeenkomst ten aanzien van het of de door de verzekeringsovereenkomst gedekte voertuig of voertuigen hebben ingediend, of een verklaring betreffende het ontbreken van dergelijke vorderingen. De verzekeringsonderneming dan wel een instantie die door een lidstaat is aangewezen om verplichte verzekeringen aan te bieden of dergelijke verklaringen te verstrekken, verstrekt de verzekeringnemer deze verklaring binnen vijftien dagen te rekenen vanaf de indiening van het verzoek.
  Artikel 4 quater
  Verzekeringsondernemingen mogen met betrekking tot de in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering tegenover de benadeelde van een ongeval geen franchise inroepen.
  Artikel 4 quinquies
  De lidstaten dragen er zorg voor dat personen die materiële schade of lichamelijk letsel hebben geleden welke is veroorzaakt door een voertuig dat door een in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering is gedekt, tegen de verzekeringsonderneming van de wettelijk aansprakelijke partij een rechtstreekse vordering kunnen instellen.
  Artikel 4 sexies
  De lidstaten stellen de in artikel 4, lid 6, van Richtlijn 2000/26/EG (16) omschreven procedure vast voor de afdoening van vorderingen als gevolg van een ongeval, veroorzaakt door een voertuig dat door de in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering is gedekt.
  Ten aanzien van ongevallen die aan de hand van het in artikel 2, lid 2, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde systeem van nationale bureaus van verzekeraars kunnen worden afgewikkeld, stellen de lidstaten eveneens de in artikel 4, lid 6, van Richtlijn 2000/26/EG omschreven procedure vast. Voor de toepassing van die procedure worden onder verzekeringsondernemingen verstaan, de nationale bureaus van verzekeraars in de zin van artikel 1, punt 3, van Richtlijn 72/166/EEG. |
| --- | --- |

4)

de volgende artikelen worden ingevoegd:

„Artikel 4 bis

1.   In afwijking van artikel 2, punt d), tweede streepje, van Richtlijn 88/357/EEG (15) wordt, wanneer een voertuig vanuit een lidstaat in een andere lidstaat wordt ingevoerd, de lidstaat van bestemming, vanaf de datum waarop het voertuig is geleverd, beschikbaar gesteld of verzonden aan de koper, gedurende een periode van maximaal dertig dagen beschouwd als de lidstaat waar het risico is gelegen, zelfs indien het voertuig in de lidstaat van bestemming niet officieel is geregistreerd.

15

2.   Wanneer het voertuig gedurende de in lid 1 van dit artikel genoemde periode bij een ongeval betrokken raakt zonder dat het verzekerd is, is het in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG bedoelde orgaan in de lidstaat van bestemming gehouden tot de in artikel 1 van genoemde richtlijn bepaalde schadevergoeding.

Artikel 4 ter

De lidstaten dragen er zorg voor dat de verzekeringnemer te allen tijde het recht heeft een verklaring te vragen betreffende de schadevorderingen die derden gedurende ten minste de laatste vijf jaar van de looptijd van de overeenkomst ten aanzien van het of de door de verzekeringsovereenkomst gedekte voertuig of voertuigen hebben ingediend, of een verklaring betreffende het ontbreken van dergelijke vorderingen. De verzekeringsonderneming dan wel een instantie die door een lidstaat is aangewezen om verplichte verzekeringen aan te bieden of dergelijke verklaringen te verstrekken, verstrekt de verzekeringnemer deze verklaring binnen vijftien dagen te rekenen vanaf de indiening van het verzoek.

Artikel 4 quater

Verzekeringsondernemingen mogen met betrekking tot de in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering tegenover de benadeelde van een ongeval geen franchise inroepen.

Artikel 4 quinquies

De lidstaten dragen er zorg voor dat personen die materiële schade of lichamelijk letsel hebben geleden welke is veroorzaakt door een voertuig dat door een in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering is gedekt, tegen de verzekeringsonderneming van de wettelijk aansprakelijke partij een rechtstreekse vordering kunnen instellen.

Artikel 4 sexies

De lidstaten stellen de in artikel 4, lid 6, van Richtlijn 2000/26/EG (16) omschreven procedure vast voor de afdoening van vorderingen als gevolg van een ongeval, veroorzaakt door een voertuig dat door de in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering is gedekt.

16

Ten aanzien van ongevallen die aan de hand van het in artikel 2, lid 2, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde systeem van nationale bureaus van verzekeraars kunnen worden afgewikkeld, stellen de lidstaten eveneens de in artikel 4, lid 6, van Richtlijn 2000/26/EG omschreven procedure vast. Voor de toepassing van die procedure worden onder verzekeringsondernemingen verstaan, de nationale bureaus van verzekeraars in de zin van artikel 1, punt 3, van Richtlijn 72/166/EEG.

| 5) | artikel 5, lid 1, wordt vervangen door:
  „1.   De lidstaten dragen er zorg voor dat de overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2000/26/EG opgerichte of erkende informatiecentra, onverminderd hun verplichtingen ingevolge genoemde richtlijn, de in dat artikel bedoelde informatie verstrekken aan alle personen die zijn betrokken bij een verkeersongeval veroorzaakt door een voertuig dat door een in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering is gedekt.”. |
| --- | --- |

5)

artikel 5, lid 1, wordt vervangen door:

„1.   De lidstaten dragen er zorg voor dat de overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2000/26/EG opgerichte of erkende informatiecentra, onverminderd hun verplichtingen ingevolge genoemde richtlijn, de in dat artikel bedoelde informatie verstrekken aan alle personen die zijn betrokken bij een verkeersongeval veroorzaakt door een voertuig dat door een in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG bedoelde verzekering is gedekt.”.

Artikel 5

Wijzigingen in Richtlijn 2000/26/EG

Richtlijn 2000/26/EG wordt als volgt gewijzigd:

| 1) | artikel 4, lid 8, wordt vervangen door:
  „8.   De aanwijzing van een schaderegelaar wordt op zich niet beschouwd als de opening van een bijkantoor in de zin van artikel 1, onder b), van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche (17) en de schaderegelaar wordt niet beschouwd als een vestiging in de zin van artikel 2, onder c), van de Tweede Richtlijn 88/357/EEG van de Raad noch






  — | als een vestiging in de zin van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — wat Denemarken betreft; noch |
| --- | --- | --- |

1)

artikel 4, lid 8, wordt vervangen door:

„8.   De aanwijzing van een schaderegelaar wordt op zich niet beschouwd als de opening van een bijkantoor in de zin van artikel 1, onder b), van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche (17) en de schaderegelaar wordt niet beschouwd als een vestiging in de zin van artikel 2, onder c), van de Tweede Richtlijn 88/357/EEG van de Raad noch

17

—

als een vestiging in de zin van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — wat Denemarken betreft; noch

| — | als een vestiging in de zin van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (18) — wat de overige lidstaten betreft. |
| --- | --- |

—

als een vestiging in de zin van Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (18) — wat de overige lidstaten betreft.

18

| 2) | in artikel 5, lid 1, onder a), wordt punt 2, (ii) geschrapt. |
| --- | --- |

2)

in artikel 5, lid 1, onder a), wordt punt 2, (ii) geschrapt.

Artikel 6

Omzetting

1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk ... (19) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

19

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen.

De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.   De lidstaten kunnen in overeenstemming met het Verdrag bepalingen handhaven of invoeren die voor de benadeelde gunstiger zijn dan de bepalingen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen.

3.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 7

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Publicatieblad van de Europese Unie

Artikel 8

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

Gedaan te

Voor het Europees Parlement

De voorzitter

Voor de Raad

De voorzitter

---

(1)  PB C 227 E van 24.9.2002, blz. 387.

1

(2)  PB C 95 van 23.4.2003, blz. 45.

2

(3)  Advies van het Europees Parlement van 22 oktober 2003 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 26 april 2004 en standpunt van het Europees Parlement van ... (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

3

(4)  PB L 103 van 2.5.1972, blz. 1. Richt1ijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 84/5/EEG (PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17).

4

(5)  PB L 8 van 11.1.1984, blz.17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/232/EEG.

5

(6)  PB L 129 van 19.5.1990, blz. 33.

6

(7)  PB L 181 van 20.7.2000, blz. 65.

7

(8)  PB L 257 van 27.10.1995, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en van de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

8

(9)  PB L 172 van 4.7.1988, blz.1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/26/EG.

9

(10)  PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1. Verordening gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.

10

(11)  PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.”;

11

(12)  PB L..., blz....”;

12

(13)  PB L, blz.

13

(14)  PB L 257 van 27.10.1995, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).”.

14

(15)  Tweede Richtlijn 88/357/EEG van de Raad van 22 juni 1988 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten (PB L 172 van 4.7.1988, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/26/EG (PB L 181 van 20.7.2000, blz. 65).

15

(16)  Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 181 van 20.7.2000, blz. 65).”;

16

(17)  PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 35 van 11.2.2003, blz. 1).

17

(18)  PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.”;

18

(19)  24 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn.

19

---

MOTIVERING VAN DE RAAD

I.   INLEIDING

De Commissie heeft op 7 juni 2002 haar voorstel ingediend voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van de Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG, 90/232/EEG van de Raad en Richtlijn 2000/26/EG betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (1). Het voorstel was gebaseerd op artikel 47, lid 2, artikel 55 en artikel 95, lid 1, van het Verdrag.

Het Europees Parlement heeft op 22 oktober 2003 advies uitgebracht in eerste lezing (2).

Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 26 februari 2003 advies uitgebracht (3).

Op 27 november 2003 heeft de Raad een politiek akkoord bereikt met het oog op de vaststelling van een gemeenschappelijk standpunt in een latere fase, overeenkomstig artikel 251, lid 2, van het Verdrag.

Op 26 april 2004 heeft de Raad zijn gemeenschappelijk standpunt over het voorstel vastgesteld (zie doc. 16182/03).

II.   DOEL

Het bovengenoemde voorstel beoogt de bestaande bepalingen ter zake van motorrijtuigenverzekering te actualiseren teneinde eventuele slachtoffers beter te beschermen, rekening te houden met de toename van het grensoverschrijdende verkeer, waarbij alleen nog in uitzonderlijke gevallen grenscontroles worden verricht, en de totstandbrenging van een doeltreffender interne markt voor motorrijtuigenverzekeringsproducten. Daarvoor moesten ook enkele manifeste leemten in de bestaande wetgeving worden opgevuld.

De voornaamste elementen zijn: de verbetering van de verzekeringsdekking in geval van een langdurig verblijf buiten het land waar het voertuig is geregistreerd, de verhoging van de minimumbedragen van de verzekeringsdekking voor lichamelijk letsel en voor materiële schade in de gehele Unie, en de afschaffing van de bestaande uitsluiting van de verzekeringsdekking omdat de bestuurder onder invloed van alcohol was of bij een ongeval waarbij een niet-geïdentificeerd voertuig is betrokken. Voor slachtoffers van niet-geïdentificeerde voertuigen moest een evenwicht worden gevonden tussen enerzijds het gevaar van bedrog en anderzijds de doelstelling te voorkomen dat slachtoffers al te makkelijk van schadevergoeding worden uitgesloten. Een ander probleem was dat van de uiteenlopende rechtsopvattingen in de lidstaten met betrekking tot bij voorbeeld eventuele franchises die in sommige gevallen door de verzekerde zelf moeten worden gedragen. Tevens zullen de aanneming van bepalingen ter vergemakkelijking van de verzekeringsdekking voor de korte termijn ingeval van de aankoop en registratie van een voertuig in een ander rechtsgebied en de aanneming van geharmoniseerde bepalingen betreffende de afwikkeling van rechtsvorderingen overeenkomstig de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering, bijdragen tot een verdere verduidelijking van het Europese rechtskader.

III.   ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT IN DE VERSIE VAN DOCUMENT 16182/03 (4)

1.   ALGEMEEN

De compromistekst waarover de Raad een politiek akkoord heeft bereikt, is in overeenstemming met de hoofddoelstellingen van het Commissievoorstel. Tegelijkertijd zijn enkele amendementen van het Europees Parlement erin verwerkt. De Raad heeft het Commissievoorstel aangepast aan de geest van de amendementen van het Europees Parlement, met name door de bestaande afwijking voor landbouwvoertuigen niet te schrappen en door de voorgestelde bepaling inzake verzekeringsdekking voor voetgangers en fietsers te vervangen door een bepaling die sterker rekening houdt met de bestaande nationale wetgeving (artikel 4, punt 2). Nieuw is voorts dat de Raad in artikel 1, punt 4, een nieuwe bepaling heeft ingevoegd om een foute uitlegging van de territoriale werkingssfeer van de richtlijnen betreffende motorrijtuigenverzekering te voorkomen. Ook heeft de Raad de voorgestelde bepaling inzake de toepassing van de procedures voor de afdoening van vorderingen van de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering op alle ongevallen met motorrijtuigen vereenvoudigd en uitgebreid tot de regeling betreffende de „groene kaart” (artikel 4, punt 4, dat een nieuw artikel 4 sexies invoegt in Richtlijn 90/232/EEG).

Deze wijzigingen zijn hoofdzakelijk aangebracht om technische redenen. Sommige bepalingen van het Commissievoorstel zijn evenwel aangepast om eventuele tegenstrijdigheden met de toepasselijke nationale wetgeving van de lidstaten te vermijden.

2.   AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT

Het Europees Parlement heeft in eerste lezing 26 amendementen op de tekst goedgekeurd (5). De bevoegde groep heeft de amendementen van het EP besproken en een aantal ervan verwerkt in de Raadstekst, in elk geval wat het beginsel ervan betreft. De overige amendementen kon de Raad echter niet aanvaarden.

2.1.   De volgende amendementen van het EP zijn naar het beginsel of gedeeltelijk overgenomen, zij het met redactionele aanpassingen:

Amendementen 26 en 11 — Nieuwe overweging 7 bis (nu: 8) en artikel 1, punt 3, tot wijziging van artikel 4, punt b, van Richtlijn 72/166/EEG

(Verduidelijking van de afwijking ten behoeve van landbouwvoertuigen)

De Raad heeft deze amendementen inhoudelijk grotendeels overgenomen door de bestaande afwijking ten behoeve van landbouwvoertuigen te handhaven. Het onderliggende vraagstuk, namelijk de bescherming van alle categorieën slachtoffers in geval van grensoverschrijdend verkeer, is echter opgelost door de procedure van het garantiefonds toe te passen in plaats van geen speciale verzekering te vragen bij het verlaten van de staat van registratie. Tevens is in de tekst bij wijze van compromis een bepaling opgenomen inzake rapportagetermijnen.

Amendementen 25 en 27 — Nieuwe overweging 8 bis (nu: 10), en artikel 2 tot wijziging van artikel 1, lid 2, van Richtlijn 84/5/EEG

(Minimumbedragen van de verzekeringsdekking)

Ondanks de legitieme doelstelling van een betere bescherming van de slachtoffers, diende de Raad rekening te houden met de verschillen tussen de situatie in de lidstaten en die in de toetredende landen om te kunnen komen tot een beheersbare verhoging van de bedragen binnen een passend tijdsbestek. Hoewel de integrale overneming van de door het Parlement voorgestelde cijfers niet mogelijk bleek, zijn de in het gemeenschappelijk standpunt opgenomen bedragen en de overgangsperiode toch in lijn met de hoofddoelstelling van de amendementen.

Amendement 5 — Schrapping van overweging 20

(Procedure inzake het „met redenen omkleed voorstel”)

Er bestond geen steun voor de schrapping van de gehele overweging betreffende de procedure inzake „het met redenen omkleed voorstel”. De Raad heeft er daarom de voorkeur aan gegeven een extra toelichting op te nemen en alleen de tweede zin te schrappen. Daarmee zou dan tegemoet worden gekomen aan een deel van de bezwaren van het Parlement, in die zin dat een verwijzing naar de schaderegelaar wordt vermeden (zie ook amendement 20).

Amendement 20 — Artikel 4, punt 4, waarbij een artikel 4 sexies wordt ingevoegd in Richtlijn 90/232/EEG

(Verband tussen de bepalingen inzake de „schaderegelaar” en het „groenekaartbureau”)

De Raad heeft de amendementen van het EP grotendeels overgenomen. De verduidelijking van de rol van de schaderegelaar en de handhaving van de procedures van het groenekaartbureau, ook voor de hier beschreven gevallen, zijn bevorderlijk voor de kwaliteit van de administratieve praktijk en zijn niet in strijd met enige belangrijke doelstelling van het voorstel.

Amendementen 7 en 21 — Nieuwe overweging 21 ter (nu: 24) en artikel 5, punt 1, tot wijziging van Richtlijn 2000/26/EG

(Vervanging, waar zulks passend is, van het Verdrag van Brussel door Verordening (EG) nr. 44/2001 in het kader van een bepaling inzake vestigingen)

De Raad heeft deze amendementen inhoudelijk overgenomen. Door artikel 4 van Richtlijn 2000/26/EG te wijzigen, heeft de Raad evenwel duidelijk gemaakt dat in dit verband een overweging alleen niet voldoende is.

Amendement 14 — Artikel 2 tot wijziging van artikel 1, lid 6, tweede alinea, van Richtlijn 84/5/EEG

(Uitsluiting van de mogelijkheid om geen schadevergoeding uit te keren wanneer het slachtoffer in het ziekenhuis is opgenomen)

De Raad heeft het amendement van het EP inhoudelijk overgenomen. Om de lidstaten evenwel de nodige flexibiliteit te bieden en als consequentie van de in het voorafgaande lid van dit artikel aangebrachte wijzigingen, heeft de Raad de formulering van het voorgestelde amendement aangepast.

Amendement 15 — Schrapping van artikel 4, punt 2, waarbij een nieuw artikel 1 bis wordt ingevoegd in Richtlijn 90/232/EEG

(Verzekeringsdekking voor voetgangers en fietsers)

De Raad erkent dat de harmonisatie van de bepalingen inzake de verzekeringsdekking voor voetgangers, fietsers en andere niet-gemotoriseerde weggebruikers wellicht al te moeilijk te verwezenlijken is op grond van het voorstel. In plaats van de voorgestelde bepaling in haar geheel te schrappen — zoals het Europees Parlement voorstelde — heeft de Raad er echter de voorkeur aan gegeven de bepaling te verduidelijken door er het recht op een vergoeding uit hoofde van het nationale burgerlijk recht aan toe te voegen, bij wijze van garantie. Aldus wordt het beginsel van de opneming van deze niet-gemotoriseerde weggebruikers gehandhaafd zonder dat het gevaar bestaat dat deze richtlijn afbreuk zou doen aan nationale besluiten inzake het recht op een vergoeding.

Amendement 18 — Artikel 4, punt 4, waarbij een artikel 4 ter wordt ingevoegd in Richtlijn 90/232/EEG

(Informatie die moet worden verstrekt aan de verzekeringnemer)

De Raad heeft het amendement van het EP op hoofdpunten overgenomen. De ter zake doende informatie moet gedurende de gehele looptijd van de verzekeringsovereenkomst op verzoek van de verzekeringnemer beschikbaar worden gesteld. Aldus zou de consument beter worden beschermd en kan tegelijkertijd overbodige briefwisseling worden vermeden. De verschillen tussen de Raadstekst en het amendement van het EP zijn voornamelijk van redactionele aard.

2.2.   De volgende amendementen zijn verworpen en niet in de Raadstekst overgenomen:

Amendementen 1, 6, 9 en 23 — Nieuwe overwegingen 3 bis en 21 bis; artikel 1, punt 1, (nieuw) en nieuw artikel 5 bis

(Definitie van het begrip „aanhangwagen” en invoeging van specifieke bepalingen betreffende aanhangwagens)

De Raad kon de amendementen betreffende aanhangwagens niet aanvaarden. Hoewel het vraagstuk van ongevallen waarbij aanhangwagens zijn betrokken, als zodanig nadere aandacht behoeft, is de Raad, anders dan het Parlement, niet van mening dat het ontbreken van een samenhangende registratie van trekkende voertuigen en aanhangwagens op dit moment een ernstig probleem vormt. Bovendien gaat de harmonisatie van de diverse nationale bepalingen inzake kentekenplaten voor trekkende voertuigen en aanhangwagens verder dan de doelstelling van de verzekeringsrichtlijnen.

Amendementen 2 en 12 — Nieuwe overweging 7 ter en artikel 2, punt 1

(Opneming van de proceskosten in de vergoedingsregeling)

De Raad kon deze amendementen van het EP niet aanvaarden. Hij was namelijk van mening dat de dekking van proceskosten valt onder de vrijwillige verzekering, die al is geregeld in een specifieke verzekeringsrichtlijn. Bovendien bestaan er tussen de lidstaten aanzienlijke verschillen voor wat betreft de proceskosten, en zou de opneming van een verplichte dekking kunnen leiden tot een afname van het aantal buitengerechtelijke akkoorden.

Amendementen 4 en 19 — Nieuwe overweging 19 bis en artikel 4, punt 4, waarbij een artikel 4 quinquies, punt 1 bis (nieuw) wordt ingevoegd in Richtlijn 90/232/EEG

(Termijn voor rechtstreekse vorderingen)

De Raad achtte het niet nuttig over te gaan tot harmonisatie van de termijnen waarbinnen een slachtoffer een vordering tot schadevergoeding kan instellen. Dit vanwege de uiteenlopende juridische tradities en de verschillende situatie in de lidstaten, alsook omdat niet alleen het beginpunt van de termijn, maar ook de bepalingen inzake onderbreking of opschorting van die termijn in de lidstaten onderling aanzienlijk verschillen. Bovendien zou een harmonisatie van die termijnen verder gaan dan de doelstelling van de richtlijnen inzake schadeverzekering.

Amendementen 8 en 24 — Nieuwe overweging 21 quater en artikel 5, punt 2 bis (nieuw)

(Oprichting van een centrale instantie voor het verzamelen van gegevens over ongevallen)

De Raad kon een strikte verplichting om een centrale instantie op te richten niet steunen. Hoewel de doelstelling om alle betrokken partijen, en vooral de slachtoffers van een schadegeval, beter en sneller voor te lichten wordt bijgetreden, is de voorgestelde bepaling niet duidelijk genoeg om te kunnen vaststellen hoe de lidstaten die verplichting dienen na te komen en of in het kader van deze richtlijn een afdwingbaar recht tegen een lidstaat kan worden afgeleid. De oprichting van een dergelijke instantie, die zich zou bezighouden met het verzamelen van politionele gegevens, gaat bovendien verder dan de doelstelling van de richtlijnen inzake schadeverzekering.

Amendement 10 — Artikel 1, punt 2, tot wijziging van artikel 2, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG

(Mogelijkheid om controles te verrichten)

Met het voorgestelde amendement wordt beoogd de mogelijkheid uit te sluiten dat systematische controles worden uitgevoerd met betrekking tot de verzekeringsstatus van voertuigen, zoals die door sommige lidstaten noodzakelijk worden geacht. De Raad heeft er evenwel de voorkeur aan gegeven dichter bij de Commissietekst te blijven en is van mening dat de laatste zin van deze bepaling een passend evenwicht schept tussen alle betrokken belangen en de autoriteiten van de lidstaten toch enige mogelijkheid tot flexibiliteit biedt.

Amendement 28 — Artikel 2 tot wijziging van artikel 1, lid 3, van Richtlijn 84/5/EEG

(Herziening van de bedragen)

De Raad achtte het niet wenselijk de bepaling in de Commissietekst te vervangen door de tekst van het amendement van het EP. Ten eerste wordt met de door de Commissie voorgestelde bepaling beoogd de bedragen periodiek te herzien om te voorkomen dat zij worden uitgehold door de inflatie (zoals ook in de desbetreffende overweging wordt uiteengezet). Het voorgestelde amendement kan niet in de plaats komen van deze „inflatiebepaling”. Ten tweede is het zo dat het amendement ertoe zou leiden dat wordt vooruitgelopen op het resultaat van de toekomstige evaluatie van de opgedane ervaring („... worden naar boven aangepast ...”).

Amendement 16 — Artikel 4, punt 3, tot wijziging van artikel 2 van Richtlijn 90/232/EEG

(Werkingssfeer van de verzekeringsdekking)

De Raad heeft het niet dienstig geacht dit amendement over te nemen. Het zou namelijk de indruk kunnen wekken dat de toepassing van de desbetreffende bepaling in de tijd of territoriaal wordt beperkt, waardoor de verwezenlijking van de doelstelling van makkelijker verkeer van de verzekeringnemers in het gedrang zou komen.

Amendement 17 — Artikel 4, punt 4, waarbij een artikel 4 bis wordt ingevoegd in Richtlijn 90/232/EEG

(Definitie van de lidstaat waar het risico is gelegen)

De Raad kon dit amendement niet aanvaarden omdat een duidelijke omschrijving nodig is van de lidstaat die moet worden beschouwd als de lidstaat waar het risico is gelegen. De Raad heeft er derhalve de voorkeur aan gegeven het Commissievoorstel te volgen.

Amendement 22 — Artikel 5, nieuw punt

(Verplichting om een „met redenen omkleed voorstel” te doen)

De Raad heeft dit amendement verworpen om technisch-juridische redenen die verband houden met de verwerping van de amendementen 2 en 12.

3.   BELANGRIJKE NIEUWE ELEMENTEN DIE DE RAAD IN DE TEKST HEEFT AANGEBRACHT

Artikel 1, punt 5 (nu: artikel 1, punt 4) — Verduidelijking van de werkingssfeer van Richtlijn 72/166/EEG

De verwijzing naar het niet-Europese grondgebied van de lidstaten in de artikelen 6 en 7, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG is geschrapt om het huidige toepassingsgebied van de richtlijnen te verduidelijken.

Artikel 4, punt 4, waarbij een artikel 4 sexies wordt ingevoegd in Richtlijn 90/232/EEG

(Groenekaartbureaus en technische verduidelijking)

De Raad heeft amendement 20 van het EP gedeeltelijk overgenomen door het Commissievoorstel zo te wijzigen dat de voorgestelde rol van de schaderegelaars wordt vervangen door een meer gestroomlijnde rol voor de groenekaartbureaus. De betrokken bepaling is aldus verduidelijkt en aanzienlijk ingekort. De Raad heeft bovendien de toepassing van de procedure inzake het met redenen omkleed voorstel uit de vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering uitgebreid tot de groenekaartbureaus. In dit verband is een verwijzing toegevoegd naar artikel 1, lid 3, van Richtlijn 72/166/EEG, om duidelijk te maken dat verwijzingen naar „verzekeringsondernemingen” in de beschreven gevallen kunnen worden uitgelegd als verwijzingen naar de groenekaartbureaus.

4.   CONCLUSIE

Het door de Raad vastgestelde gemeenschappelijk standpunt is volledig in overeenstemming met de hoofddoelstelling van het Commissievoorstel. Hoewel sommige bepalingen nu meer rekening houden met nationale opties, zal de richtlijn toch zorgen voor de verwezenlijking van de doelstelling van een vereenvoudiging van de administratieve bepalingen in een meer efficiënte interne markt voor motorrijtuigenverzekeringen, zulks met volledige inachtneming van het belang van een betere bescherming van de consumenten en van potentiële slachtoffers. De Raad heeft bovendien enkele van de belangrijkste amendementen van het EP ten minste gedeeltelijk of naar de inhoud ervan aanvaard, zulks in een poging om rekening te houden met de wensen van het EP en op een aantal belangrijke punten te zorgen voor goede wetgevingspraktijken.

---

(1)  PB C 227 E van 24.9.2002, blz. 387.

(2)  Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad.

(3)  PB C 95 van 23.4.2003, blz. 45.

(4)  Noot: de nummering van de artikelen verwijst naar het resultaat van de eerste lezing van het Europees Parlement (doc. 13585/03) of, wanneer zulks specifiek is aangegeven („nu: ....”), naar het document waarin het gemeenschappelijk standpunt van de Raad is opgenomen (doc. 16182/03).

(5)  Zie doc. 13585/03. De ontwerp-amendementen 3 en 13 zijn weggestemd omdat ze inhoudelijk al worden bestreken door de amendementen 25 en 27.

---